Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 2000UZS
Размер 24.8KB
Покупки 0
Дата загрузки 07 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Рефераты
Предмет Химия

Продавец

Bohodir Jalolov

Kimyoviy elementlarning Yer po‘stida migratsiyasi

Купить
Kimyoviy elementlarning Yer po‘stida
migratsiyasi
Reja:
1 Elementlar migratsiyas
i 
2Kimyoviy elementlar migratsiyas
i
3  Yerning paydo bo‘lishi, tuzilishi va kimyoviy tarkibi. Litosfera 
geokimyosini o‘rganish . Kimyoviy elementlarning Yer po‘stida migratsiyasi
                Elementlar migratsiyasi  — Yer po sti va ʻ
yuzasida kimyoviy elementlarning o z joyini o zgartirishi va 	
ʻ ʻ
qayta taqsimlanishi. Bu terminni fanga A.Ye. Fersman kiritgan 
(1923). Elementlar migratsiyasi suyuqfaza (eritmalar, 
gidrotermal eritmalar, yer osti va yer yuzasidagi suvlar), 
gazsimon faza (vulkan gazlari va fumarollar, mineral buloqlar 
va neft konlari gazlari) va qattiq fazada (diffuziya va qayta 
kristallanish natijasida) sodir bo lishi mumkin. Qattiq holatda 	
ʻ
kimyoviy elementlar, asosan, mexanik yo l bilan (to kilib 	
ʻ ʻ
tushishi, suv oqimlari, changto zon va boshqalar) ko chadi. 	
ʻ ʻ
Suvli eritmalarda elementlar ionlar, molekulalar va kolloid 
zarralar shaklida, gazlarda esa molekulyar va aerozollar tarzida 
siljiydi. Migratsion xususiyat turli elementlarda turlicha bo lib, 	
ʻ
kimyoviy birikmalarning tarkibiga va elementlarning qanday 
fizik sharoitda ko chishiga bog liq. Elementlar migratsiyasi 	
ʻ ʻ
natijasida kimyoviy elementlarning ayrimlari sochilib, ,tarqalib 
ketadi, qolganlari esa to planadi va ko pincha sanoat 	
ʻ ʻ
ahamiyatiga ega konlar hosil bo ladi. Intensiv Elementlar 	
ʻ
migratsiyasi metasomatizm, dengiz havzalarida kimyoviy 
differensiatsiya va boshqalar jarayonlarda kuzatiladi. Tashqi 
jarayonlar ta sirida bo ladigan Elementlar migratsiyasida 	
ʼ ʻ
biogeokimyoviy jarayonlar katta rol o ynaydi. Foydali 	
ʻ
qazilmalarni geokimyoviy usullar yordamida qidirishda 
Elementlar migratsiyasi qonuniyatlariga asoslaniladi.
        Kimyoviy   elementlar   migratsiyasi
Kimyoviy   elem   entlam   ing   atrof-m   uhitda   harakatlanishi ularning   migratsiyasi   deyiladi.   Migratsiya   jarayonlari   natijasida
elem entlar yeming m a'lum joylaridan chiqib ketishi va boshqa
joylarda   to‘planib   borishi   mumkin.   Kimyoviy   elem   entlam   ing
migratsiyasi   to   ‘rtta   turga   b   o   ‘linadi:
          Mexanik migratsiya —moddalaming havo, suv orqali, sel
bilan   harakatlanishi.   Mexanik   migratsiya   jarayonida   moddalar
maydalanadi , parchalanadi va turli xil qatlamlami hosil qiladi —
qum, shag'al, tuproq va hokazo.
          Fizik-kimyoviy   migratsiya   —diffuziya,   sorbsiya,   erish
jarayonlari.   Bu   jarayonlar   fizik-kimyoviy   qonunlarga   muvofiq
amalga oshiriladi.
Biogen migiatsiya — tirik organizmlar faoliyati bilan bog liq
bo‘lgan jarayonlar. Bu jarayonlar faqat tirik organizmlarga xos 
bo‘lgan qommiyatlarga rr.uvofiq amalga oshiriladi.
Texnogen migratsiya — insonlarning ishlab chiqarish 
faoliyati bilan bogliq bo‘lgan jarayonlar. Bu foydali  qazilmalarni
qazib olish , neft va gaz quvurlari, mahsulotlar  eksport  hamda 
importi , yerlami sug‘orish, yoqilg‘i yoqish.
Tirik   organizmlar   atrof-m   uhitdan   kimyoviy   elementlami
tanlab   ajratib   oladi.   Ularning   bu   qobiliyati   biologik   yutilish
koeffitsiyenti   bilan   ifodalanadi.   Bu   koeffitsiyent   « х »
elementining   o'simlik   kulidagi   miqdorini   uning   umumiy
litosferadagi   yoki   tog‘   jinslarida   va   tuproqdagi   miqdoridan
qanchalik katta ekanligini ko'rsatadi bunda:   lx ~ x   elementining
o'simlikning   kulidagi   miqdori;   nx   —   x   elementining   tuproq   va
litosferadagi miqdori.
Ax   koeffitsiyenti   1   dan   katta   bo‘lgan   kimyoviy   elem   entlar (fosfor,   xlor, brom , yod, kalsiy, natriy, kaliy, magniy,   stronsiy ,
sink, bor, selen) o‘sim liklarda to ‘planib boradi. Koeffitsienti 1
dan   kichik   b   o   ‘lgan   elem   entlar   esa   o‘sim   liklar   tom   onidan
faqatgina   ushlab   qolinadi.
Ax   koeffitsiyenti   orqali   atrof-muhitdagi   ifloslantiruvchi
moddalarning   o‘simliklarga   ta’sirini   baholab   berish   mumkin.
Kimyoviy   elementlaming   suvli   muhitdagi   migratsiyasini
baholash   uchun   A.I.   Perelman   tomonidan   Kx   koeffitsiyenti
tavsiya   etilgan.   К   koeffitsiyenti   kimyoviy   elementning   suvning
mineral   qoldiqlaridagi   miqdorini   uning   suvli   jinslardagi   va
tuproqdagi miqdoriga nisbatini ko‘rsatadi bunda:  x  elementining
suvdagi   miqdori,   g   /1   ;
mx — x  elementining suvli jinslarda  va  litosferadagi miqdori , %;
ns   —   suvning   minerallanish   darajasi,   g/1   .
Kx   —   koeffitsiyenti   kimyoviy   elementning   migratsiyasining
faolligini ,   uning   tarqalishi   va   to   ‘planishini,   atrof-muhitda
taqsimlanishida suvdagi migratsiyaning rolini aniqlasiiga imkon
beradi. Kimyoviy elementlaming atrof-muhitdagi migratsiyasini
o'‘rganish   uning   ifloslanishining   oldini   olishda   muhim
ahamiyatga   ega.   Geokimyo   usullari   yordamida   atrof-muhitda
sanoat   chiqindilari   ta’sirida   hosil   bo'ladigan   texnogen   iflos-
lanish zonalarini aniqlash mumkin.
Elementlar   migratsiyasi   Yer   —   Quyosh   sistemasidagi
Quyoshdan  uzoqligi jihatdan uchinchi ( Merkuriy ,  Venera  sayyoralaridan
keyin)   sayyora.   U   o z   o qi   atrofida   va   aylanaga   juda   yaqin   bo lganʻ ʻ ʻ
elliptik orbita bo yicha Quyosh atrofida aylanib turadi. Hajmi va massasi	
ʻ
jihatidan Yer katta sayyoralar ichida ( Yupiter ,   Saturn ,   Uran ,   Neptundan
keyin)   beshinchi   o rinda.   Yerda   hayot   borligi   bilan   u   Quyosh	
ʻ sistemasidagi   boshqa   sayyoralardan   farq   qiladi.   Biroq,   hayot   materiya
taraqqiyotining   tabiiy   bosqichi   bo lganligi   sababli   Yerni   koinotningʻ
hayot   mavjud   bo lgan   yagona.   kosmik   jismi,   hayotning   Yerdagi	
ʻ
shakllarini   esa   mavjudotning   yagona   shakllari   deb   bo lmaydi   (qarang	
ʻ
Yerdan  tashqaridagi sivilizatsiyalar ).
Hozirgi   zamon   kosmogoniya   nazariyalariga   ko ra,   Yer   Quyosh
ʻ
atrofidagi   fazoda   gazchang   holatda   bo lgan   kimyoviy   elementlarning	
ʻ
gravitatsion   kondensatlanishi   (birbiriga   qo shilishi)   yo li   bilan   4,7	
ʻ ʻ
milliard-yil   muqaddam   paydo   bo lgan.   Yer   tarkib   topib   borayotgan	
ʻ
vaqtda   radioaktiv   elementlarning   parchalanishi   natijasida   ajralib
chiqadigan   issiqlik   hisobiga   Yerning   ichki   qismi   asta-sekin   qizib,   Yer
moddasining   differensiyalanishiga   olib   kelgan,   oqibatda   Yerning
konsentrik joylashgan turli qatlamlari — kimyoviy tarkibi, agregat holati
va   fizik   xossalari   jihatidan   bir-biridan   farq   qiladigan   geosferalari   hosil
bo lgan. Yer ichki qismining tuzilishi, seysmik to lqinlarning yer sirti va	
ʻ ʻ
butun   hajmi   bo yicha   tarqalishini   tadqiq   etish   asosida   aniqlangan.   Bu	
ʻ
to lqinlar   bo ylama   va   ko ndalang   to lqinlar   bo lib,   ularning   Yer   ichki	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
qismini   tashkil   etgan   qattiq,   suyuq   qatlamlarida   tarqalishi   turlicha
ko rinish   kasb   etadi.   Bu   zamonaviy   metodlar   asosida   Yer   ichki
ʻ
qatlamlarini o rganish quyidagi natijalarni berdi.	
ʻ
Yer   po sti   deb   ataluvchi   qatlam   o rtacha   30   km   qalinlikka   ega	
ʻ ʻ
bo lib,   uning   ostidagi   Yer   mantiyasi   2900   km   chuqurlikkacha   boradi.	
ʻ
Undan   pastda   —   5500   km   li   chuqurlikkacha   suyuq   tashqi   yadro
joylashgan   bo lib,   markazda   diametri   1500   km   chamasidagi   qattiq	
ʻ
sub yadro   yotadi.   Yerdan   tashqarida   tashqi   geosferalar   —   suv   sferasi	
ʼ
(gidrosfera) va havo sferasi (atmosfera) joylashgan.
Yerning kimyoviy tarkibi, kimyoviy elementlar va ularning barqaror 
izotoplarining Yer va turli geosferalarda tarqalish va bir joydan ikkinchi 
joyga ko chish qonuniyatlarini o rganuvchi fan. G. terminini fanga 	
ʻ ʻ
dastlab shveysariyalik kimyogar K. F. Shyonbeyn kiritgan (1838). G. 
20-asr boshlanishida geol. va kimyo fanlari tutashgan joyda vujudga 
keddi. V. I. Vernadskiy (Rossiya), V. M. Goldshmidt (Norvegiya), A.  Ye. Fersman (Rossiya) G.ning asoschilari hisoblanadi. 20-asrning 1 -
yarmida o tkazilgan i. t. ishlari natijasida G. mustaqil fanga aylandi. G. ʻ
bo yicha birinchi yirik ilmiy axborotlar to plami amerikalik olim F. U. 	
ʻ ʻ
Klark tomonidan bajarilgan. O rta Osiyo olimlaridan H. M. Abdullayev, 	
ʻ
O. M.Akramxo jayev, H. N.Boymuhamedov, I. Hamroboyev, A. S. 	
ʻ
Uklonskiy, K. I. Satpayev, S. T. Badalov va b. G.ni yanada 
rivojlantirdilar. Olib borilgan i. t. ishlari natijasida G.ning yangi 
tarmoklari — kosmogeo-kimyo, radiogeokimyo, biogeokimyo, analitik 
G., fizik G., gidrogeokimyo, litosfera G.si, organik G., litogenez G., 
izotoplar G.si, tabiiy jarayonlar G.si, nodir elementlar G.si va b. vujudga
keldi. G.ning bu sohalari foydali qazilmalarni izlashda nazariy 
asoslardan hisoblanadi. G. metodlari geologik metodlar bilan birgalikda 
ishlatiladi. G. okeanshunoslik, biol., tuproqshunoslik va b. fanlarning 
ma lumotlaridan keng miqyosda foydalanadi. Quyosh, Oy, yulduzlar, 	
ʼ
meteoritlar va b. sayyoralar kabi Yer ham yuzdan ortiq kimyoviy 
element va ularning izotoplaridan tashkil topgan. Elementlar Yerdagi 
jinslarda tarqalishi, ion va izotoplari xususiyati va tashqi elektron 
qobig ining tuzilishiga qarab atmofil (atom holida uchrashi), siderofil 	
ʻ
(temir va temir guruhi elementlari), xalkofil (oltingugurt va margimush 
b-n), lofil (kislorodli), biofil (organik moddalar b-n), gidrofil (suvda 
eruvchan), neytral (sof holda), galogen o fi l (xlor va yod b-n) 
guruhlariga bo linadi. Amerika olimlari Oydagi tog  jinsida oz miqdorda	
ʻ ʻ
Ai, Cd, Zn, Ag, Br, Bi, Te, So, Si, Ga, Pd, Rb, Cs kimyoviy elementlari 
borligini radiokimyoviy neytron-aktivatsiya usuli bilan aniqlashgan. 
Bularning tarqalish qonuniyatlari Yer kurrasining ichki va tashqi 
tuzilishi bilan chambarchas bog liq. Yer kurrasi bir necha qavat — 	
ʻ
geosferalardan iborat: 1) tashqi qavat — atmosfera; 2) gidrosfera; 3) 
biosfera; 4) litosfera — qattiq jinslar. Atmosfera tarkibidagi karbonat 
angidridi (S02) boshqa elementlar bilan birikib, karbonat jinslarni va 
minerallarni hosil qilgan. Biosferada geokimyoviy jarayonlar tirik  organizmlarning bevosita ishtirokida bo ladi. Natijada turli xil foydali ʻ
qazilmalar (neft, gaz, toshko mir, ohaktosh, diatomitlar, oltingugurt, 	
ʻ
gips, fosforit, temir, marganes va b.) hosil bo lgan. Tog  jinslarining 	
ʻ ʻ
nurashida ham mikroorganizmlar qatnashadi. Litosfera, mantiya va Yer 
yadrosi kimyoviy tarkibi, ularda buladigan kimyoviy, geokimyoviy va 
geofizik jarayonlariga qarab bir-biridan farqlanadi. Yer kurrasining 
o rtacha tarkibini asosan elementlarning davriy sistemasidagi 16 element	
ʻ
G e(39,75%), O2(27,71%), Si( 14,58%) va b. tashkil etadi. Boshqa 
ʻ
elementlar 0,2—0,5% ga teng . Kimyoviy elementlarning Yer pusti tog  	
ʻ
jinslaridagi o rtacha miqdori (klarki)ni aniqlash foydali qazilmalarni 	
ʻ
izlab topishda muhim ahamiyatga ega. Ba zi bir metallar (qo rg oshin, 	
ʼ ʻ ʻ
simob, mis, oltin va b.) juda oz miqdorda bo lsa ham ma lum sharoitda 	
ʻ ʼ
bir joyga to planib, konlar hosil qilish xususiyatiga ega. Ayrim 	
ʻ
elementlar (vismut, reniy, kadmiy va b.) mustaqil ruda koni hosil 
qilmaydi. Ular volfram, molibden, rux rudalarida aralashma holida 
uchraydi. Bunday rudalar mexanik birikma va sof element yoki izomorf 
shaklida bo ladi. Geokimyoviy qonuniyatlarni bilish odamlarning i.ch. 
ʻ
amaliyotida, atrof muhitni himoya qilish va qo riqlashda ahamiyati 	
ʻ
muhim. Geografiya fanida ham geokimyoviy yo nalish — landshaft 	
ʻ
geokimyosi rivojlanmoqda. G. sohasidagi i. t. ishlari xorijda (AQSH, 
Rossiya, Ukraina) va O zbekistonda Geol. va geofizika institutida, Geol.	
ʻ
va mineral resurslar Davlat qo mitasidagi ayrim geokimyo partiyalarida, 	
ʻ
neft va gaz konlari geol. si va razvedka kilish, gidrogeologiya va 
muhandislik geologiyasi institutlarida va oliy o quv yurtlaridagi maxsus 	
ʻ
lab.larda bajarilmoqda. Bu ishlar natijasida O rta Osiyo va 	
ʻ
Qozog istonda polimetall, mis va uran konlari topildi. Jumladan, 	
ʻ
O zbekistonda Olmaliq, Muruntov, Qushbuloq, Qizil olma va b. konlar. 	
ʻ
Bu konlarda asosiy elementlar (Ai, Si, Mo)dan tashqari nodir elementlar 
(Os, Re, Jr, Se, Ta, Tl va b.) qo shimcha holda uchraydi. 	
ʻ Qahhor 
O rinboyev, Stepan Vadalov	
ʻ . Yerning paydo bo‘lishi, tuzilishi va kimyoviy tarkibi. Litosfera 
geokimyosini o‘rganish.
Litosfera   —   yunon tilida   „tosh o ram“ ma nosini ʻ ʼ
anglatadi.   Yerning   qattiq holatdagi tosh o ramining 	
ʻ
qalinligi   okean   tubida 5–7   km, quruqlikda 30–40   km va tog li o lkalarda	
ʻ ʻ
70–80   km gacha boradi, u cho kindi, metamorfik va magmatik tog  	
ʻ ʻ
jinslaridan tashkil topgan. Yer sathida, asosan, cho kindi tog  jinslari 	
ʻ ʻ
tarqalgan bo lib, ularning qalinligi 20	
ʻ   km gacha, okean tublarida esa bir 
necha yuz metrga yetadi. Ular tarkibi bo yicha chaqiq, kimyoviy va 	
ʻ
organik cho'kindilardan tashkil topgan bo lishi mumkin. 
ʻ
Cho'kindilarning ostida 10–40   km qalinlikdagi granit qobig i joylashgan 	
ʻ
bo ladi, okean tubida ular uchramaydi. Granit va okean cho'kindilari 	
ʻ
qobig i ostida bazal’t qobig i joylashgandir. Uning qalinligi okean 	
ʻ ʻ
tubida 5–7   km va quruqlikda 20–30   km ga boradi.
Yerning tosh o rami satxining tashqi tuzilishiga rel’ef deyiladi. 	
ʻ
Rel’efning shakllanishi uning yoshini, morfologik tuzilishini, o zgarishi 	
ʻ
va tarqalishi qonuniyatlarini   gemorfologiya   fanini o rganadi[1][2]. Yer 	
ʻ
sathining tuzilishi, tarixiy taraqqiyoti, unda hayotning rivojlanishi asosan
yerning ichki qismida vujudga keladigan tektonik jarayonlarga va 
iqlimga bog liqdir. Yerning muz qoplamagan quruqlik satxi 133,4 mln 	
ʻ
km bo lib, uning 55,7 mln km2	
ʻ   tropik, 24,3 mln km2   subtropik, 22,5 
mln km2   mo'’tadil, 21,2 mln km2   qutb mintaqalariga to'g ri keladi. 	
ʻ
Quruqlikning 10-11   % i   dehqonchilikda   va 20   % i yaylovlar o rnida 	
ʻ
ishlatiladi.   Dunyo aholisi   jon boshiga 0,4 gektar dehqonchilik qiladigan 
yer to'g ri keladi. Yer tekis, namlik va harorati yetarli bo lgan gil, tog  	
ʻ ʻ ʻ
jinslaridan tashkil topgan bo lsa, u yerda o simlik, hasharotlar va 	
ʻ ʻ
mikroorganik qoldiq chiqindilariga boyib, tuproq qatlamining hosil 
bo lishi tezlashadi. Tuproq qatlamining qalinligi taxminan 1-3 metr 	
ʻ bo lib, u A, V, S qavatlardan iborat bo ladi. Yuqorida joylashgan ʻ ʻ
chirindiga boy bo lgan eng unumdor qismi A-gumusli qavat hisoblanadi.	
ʻ
Uning ostida tepadan yuvilib tushgan karbonat tuzli Villyuvial qavat 
joylashgan bo lib, 1,5-2 metr chuqurlikgacha kam o zgargan eng quyida 	
ʻ ʻ
S-ona jinsli qavat yotadi. Tuproq turlari qutblardan   ekvatorga   hamda 
tekisliklardan tog larga qarab iqlim o zgarishi bilan qonuniy ravishda 	
ʻ ʻ
o zgarib boradi. Mo tadil mintaqaning yillik yog ingarchiligi 500–	
ʻ ʻ ʻ
600   mm bo lgan o rmon cho llarida chirindi(gumus) ga boy (10	
ʻ ʻ ʻ   % 
gacha) eng unumdor, qo ng ir, qora tuproqlar tarqalgan.	
ʻ ʻ   Markaziy 
Osiyoning   dasht va yarim dashtlarida o simliklarning tabiiy sharoitda 	
ʻ
rivojlanishi uchun namlik yetishmaganligi sababli[3], kam (1-2   %) 
gumusli kul rang, bo'z tuproqlar tarqalgan. Geologik zamin, rel’ef va 
iqlimning o zgarishiga qarab, har yerning o ziga xos tuproqlari, o simlik	
ʻ ʻ ʻ
turlari va hayvonot dunyosi rivojlanadi[4].
Insoniyatning dehqonchilik va qurilish faoliyatlari bilan shug ullanishi 	
ʻ
natijasida tabiiy landshafti o zgargan hududlar maydoni yildan-yilga 	
ʻ
oshib bormoqda. Hozirgi vaqtda quruqlikning 10-11   % i haydab 
dehqonchilik qilinadigan va 2   % i har xil inshootlar qurib band qilingan 
madaniy landshaftlarga aylantirilgan.   yevropada   bu nisbat 30-10   % 
ni,   Osiyoda   21–2   %ni,   Avstraliyada   5–2   %ni tashkil 
qilsa,   O zbekistonda	
ʻ   12,5-6,5   %ni tashkil qiladi. Quruqlikning 0,3   %ida 
shaharlar joylashgan. Shaharlar maydoni   Germaniya   hududining 
10   %ini,   Buyuk Britaniyaning   12   %ini, O zbekistonning 2,2	
ʻ   %ini 
egallaydi[5].
Litosfera sathidan insoniyatning yashashi uchun zarur bo lgan qishloq 	
ʻ
xo jalik mahsulotlari (inshootlar qurishda foydalanishdan tashqari) va 	
ʻ
qazilma boyliklar qazib olishda foydalaniladi. Ochiq usulda qaziladigan 
konlarning chuqurligi 800 metrga, yopiq usulda qaziladigan konlarning 
chuqurligi esa 3–4   km ga etadi.   BMTning   ma lumotiga kura,	
ʼ   1972- yilda   dunyo bo yicha 3,231,100 mingʻ   tonna   ko mir, 2,646,290 ming 	ʻ
tonna   neft, 600,200 ming tonna temir rudasi, 75,180 ming tonna boksit, 
3,660 ming tonna xrom rudasi, 7,300 ming tonna   mis, 3,350 ming 
tonna   qo rg oshin	
ʻ ʻ   rudasi, 5,430 ming tonna   rux   rudasi, 159,200 ming 
tonna   tuz, 118,500 ming tonna fosforit va boshqalar qazib olingan. Yirik
metallurgiya sanoat korxonalari atrofida landshaftlarning o zgarishi, 	
ʻ
o simliklarning qurib dashtga aylanishi yuz bergan, Yevropada birinchi 	
ʻ
marta kalmiklar yerida 500 ming gektarli dasht paydo bo lgan(u har yili 	
ʻ
50 ming gektarga kengayib bormoqda). Mutaxassislarning fikricha, XXI
asrda quruqlikning 6/1 qismi kon, yo l va har xil inshootlar bilan band 	
ʻ
bo ladi. Aholi sonining oshib borishi, qurilishlarning kengaiishi 	
ʻ
dehqonchilikka yaroqli yerlarning kamayishiga sabab bo lmoqda. 	
ʻ
Mutaxassislarning fikricha, XXI asrda yerlarning unumdorligini 3,5-4   %
ga oshirilmasa, sayyoramizda yiliga 200 mln tonna don yetishmovchiligi
holati yuz berishi mumkin[6].

Kimyoviy elementlarning Yer po‘stida migratsiyasi

Купить
  • Похожие документы

  • Begona o‘tlarga qarshi kimyoviy kurash choralari
  • Bioorganik kimyo fanidan lab
  • Cho‘kindi jinslarning menirallarga kiruvchi galit va gipsning kimyoviy tarkibi va xossalari
  • Dezoksiribonuklein va ribonuklein kislotalarning kimyoviy tarkibi va sintezi
  • Kimyoviy analizning metrologik asoslari. xatolarning

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha