Davlat shakllari - Юриспруденция - Курсовые работы

Информация о документе

Цена	9000UZS
Размер	35.1KB
Покупки	0
Дата загрузки	30 Сентябрь 2019
Расширение	doc
Раздел	Курсовые работы
Предмет	Юриспруденция

Davlat shakllari

Купить

Davlat shakllari Reja: 1. Davlat shakllari tushunchasi. 2. Davlat boshqaruv shakli umumiy tushunchasi va uning mohiyati. 3. Davlat tuzilishi shakli tushunchasi va uning mohiyati. 4. Siyosiy rejim tushunchasi va turlari. 1

Davlat shakllari O‘zbekistan Respublikasi chuqur ijtimoiy-siyosiy islohotlar davrini boshidan kechirmoqda: mamlakat iqtisodiyoti bozor munosabatlariga o‘tmoqda; jamiyatda umuminsoniy qadriyatlar borgan sari ko‘proq qaror topmoqda; shaxs huquqlari va erkinliklarini, sha’ni va qadr-qimmatini himoya qilish davlatning burchiga aylanmoqda. Respublikada demokratik huquqiy davlat barpo etish va adolatli fuqarolik jamiyatini qaror toptirish jarayoni kechmoqda. Bugungi kunda yuz berayotgan jamiyatimizdagi o‘zgarishlar bizni ko‘pchilik tushunchalar, atamalarni qaytadan idrok etishimizga va hatto qadriyatlarni qayta baholash bilan shug‘ullanishga undamoqda. Boshqacha bo‘lishi ham mumkin emas. Zero, davlat va huquq nazariyasi sobiq ittifoq sharoitida ma’muriy buyruqbozlik tizimining g‘oyaviy asosi va

ishi yozishimga sabab bo‘ldi. Davlat va huquq nazariyasi o‘quv kursi mavzulari ichidan men davlat shakllari mavzusini tanladim. Chunki, davlatni tushunishda uning shakllarini bilish alohida ahamiyatga ega. Zero, davlat shakli davlat yo‘li bilan uyushgan jamiyatda davlat hokimiyatini kim tomonidan amalga oshirilishini, uning tuzilishi qanday mezonla asosiga qurilganligini hamda davlat boshqaruvida demokratizmning qay darajada qaror topganligini belgilaydi. Davlat shakllari insoniyatni qadimdan qiziqtirib kelgan muammolardan biri hisoblanadi. Ushbu muammolar, ya’ni davlat shakllari masalasi meni juda qiziqtiradi. Yurtboshimiz Islom Abdug‘aniyevich Karimov aytganlaridek: “Har bir davlat – betakror ijtimoiy hodisadir. U har qaysi xalq tarixiy va ma’naviy taraqqiyotining xosilasidir...”. Har bi

Davlat jamiyatning maxsus tarkibiy hududiy tashkiloti sifatida qanday muayyan shakllarda namoyon bo‘ladi? Davlat har xil shakllarga ega bo‘lishi mumkin. Huquqiy adabiyotlarda davlat shakli tushunchasiga turlicha ta’rif beriladi. Ba’zi huquqshunoslar davlat shakli deganda davlat boshqaruvi va davlat tuzilishi shaklida o‘z ifodasini topadigan davlat organlari strukturasi va tashkilotini tushunadi. Bunda davlat shakli tushunchasiga siyosiy rejimni qo‘shmaydilar. Demak, davlat shakli tushunchasiga turlicha yondashiladi. Ayrim huquqshunos olimlar davlat shaklini tor ma’noda talqin etadilar. Ularning fikricha, mazkur tushuncha faqat boshqaruv shaklidir. Boshqalar esa unga keng ma’no, ya’ni boshqaruv va davlat tuzilishi shakllarini kiritadilar. Ba’zi mualliflar davlatning ichki va tashqi shakllar

Tabiiyki, gap davlat hokimiyatining tuzilish shakllari haqida borar ekan, bunda ham boshqaruv shakli, ham davlat tuzilishi shakli, ham siyosiy rejim tushuniladi. Siyosiy rejimni davlat shaklining asosiy, ichki tomoni deyish mumkin. Davlatning siyosiy rejimi bilan uning shakli boshqa-boshqa narsa. Yuridik adabiyotlarda siyosiy rejim deganda asosan hokimiyatning amalga oshirish usullari va metodlarining yig‘indisi tushuniladi. Masalan, demokratik rejim, fashistik rejim va hokazo. Bayon etilgan mulohazalar huquqiy adabiyotlarda davlat shakli haqida yagona tushunchaning ishlab chiqilmaganligidan dalolat beradi. Shu bilan birga, davlat shakli tushunchasining an’anaviy hisoblangan ta’rifi mavjud bo‘lib, u aksariyat mualliflar tomonidan qabul qilingan. Bu ta’rif quyidagicha: “davlat shakli” degan

Davlat boshqaruv shakli umumiy tushunchasi va uning mohiyati Avvalambor, davlatni nazariy jihatdan tushunib yetishda boshqaruv shakli alohida o‘rin tutishini ta’kidlashni istardik. Davlatga uyushgan jamiyatda davlat hokimiyatini kim va qanday amalga oshirishishini aynan shu shakl belgilab beradi. Bu masala insoniyatni juda qadimdan qiziqtirib keladi. Arastuning o‘zi, undan keyin Aflotun ham qadimgi dunyoda davlat hokimiyatini tashkil etish va uni boshqarshining xilma-xil shakllarini o‘rganar ekanlar, bu davlatlarni kim va qanday boshqarishi, ya’ni boshqaruv shakli mezoni bo‘yicha davlatlar tasnifini ishlab chiqishga urinishgan. Aynan shuning uchun, agar Arastu va Aflotun davrlarida nazariy siyesiy- huquqiy tafakkur boshqaruvning u yoki bu shaklini belgilab beruvchi sabablarni aniqlashga ur

u oliy hokimiyatni, shuningdek uning oliy va markaziy organlarini, ularning tarkibi, vakolatlarini, shu organlarning tashkil etilish tartibini, unda oddiy xalq ishtiroki darajasi, bu organlar vakolati muddatlarini ko‘zda tutishini aytishimiz kerak bo‘ladi. Boshqaruv shakli – muayyan davlatda hokimiyatni uyushtirish usullarining majmuidir. Davlat boshqaruv shakli deganda, oliy davlat hokimiyati, uning idoralari, aholi bilan o‘zaro munosabati, aholining ushbu idoralarni shakllantirishda ishtirok etish darajasi tushuniladi. Davlat boshqaruv shaklini tavsiflashda quyidagi holatlarga e’tibor berish zarur: - davlat hokimiyati oliy organlarining tuzilish, ya’ni ularning tarkibi, vakolati doirasi, o‘zaro munosabatlarining tamoyillariga; - davlat hokimiyatining oliy organlarining boshqa davlat orga

Eramizdan avvalgi V-IV asrlardayoq Afinada demokratik Respublika mavjud bo‘lgan. Respublikaning asosiy belgilariga quyidagilar kiradi: - hokimiyat oliy idoralarining saylab qo‘yilishi; - hokimiyat vakolatlarining taqsimlanishi; - hokimiyat oliy organlarining o‘z qarorlarini uzoq vaqt davomida qabul qilishi; - qonunlarning bajarilishini nazorat qiluvchi organ bo‘lgan sudlar obro‘sining ortishi; - fuqarolarning davlat ishlarini boshqarishda ishtirok etishi. Respublika so‘zi lotin tilidan olingan bo‘lib, (respublika) jamoatchilik ishi degan ma’noni anglatadi. Bu shunday davlat boshqaruv shakliki, davlat boshlig‘ini saylanishiga tavsif beradi va uning nomi bilan Prezidentlik Respublikasi deb ataladi. Mazkur boshqaruv shaklining paydo bo‘lishi hamma davlatlarda ham albatta ulug‘ inqiloblarning

Hukumatning tashkil etilishiga qarab respublika ikki xil bo‘ladi: 1) Prezidentlik Respublikasi; 2) Parlamentar Respublika. Prezidentlik Respublikasi. Bunday davlat boshqaruv shaklida hukumat faqat prezident oldida o‘z faoliyati to‘g‘risida doimo hisob berib turadi, parlament oldida mas’ul emas. Bu shundan kelib chiqib belgilanganki, parlament hukumat tarkibini tuzmaydi va unga ishonchsizlik huquqiga ham ega emas. Chunki prezidentlik Respublikasida qonunchilik va ijro etuvchi hokimiyat o‘z vakolatlarini to‘g‘ridan-to‘g‘ri xalqdan oladi. Prezident ijroiya hokimiyat boshlig‘i sifatida xalq tomonidan saylanadi va buning natijasida davlat boshlig‘i funksiyasini ham amalga oshirish huquqiga ega bo‘ladi. Demak, dualistik Respublika shaklidagi davlat boshqaruvida prezident davlat boshlig‘i funksiy

Parlamentar Respublika. Bunday davlat boshqaruv shakli, Parlamentar monarxiya shakliga mos tushadi faqatgina davlat boshlig‘i masalasi bilan bir- biridan ajralib turadi. Endi, davlat hokimiyati masalallarida vakolatlari cheklangan monarx o‘rnida, prezident faoliyatining qanday tashkil etilishi va yuritilishini kuzatamiz. Parlamentar Respublika shaklida prezident parlament tomonidan saylanishi mumkin yoki alohida tuzilgan kollegiya organida yohud federatsiya subyektlarining parlament deputatlari tomonidan va boshqa hududiy o‘zini-o‘zi boshqarish organlarining vakillari ishtirokida o‘z lavozimiga qo‘yilishi, turli davlatlarda o‘ziga xos belgilangan huquqiy mezonlarda bo‘lishi mumkin. Parlamentar Respublikaning asosiy belgisi – huddi parlamentar monarxiyaga o‘xshash, hukumatning parlament old

Aralash (yarim Prezidentlik) Respublika . Bunday shakldagi boshqaruv usuli, Prezidentlik va Parlamentar davlat hokimiyati belgisini ifoda etuvchi Respublika hisoblanadi. Uning tuzilishi turli xil ko‘rinishda bo‘lishi mumkin. Prezidentlik Parlamentar Respublikasi o‘zining tuzilishi, boshqaruv shakliga qarab, ma’lum belgilari bilan ajralib turadi. Alohida olinganda bir tomondan o‘ziga xos xususiyatlari bilan kuchli Prezidentlik hokimiyatini namoyon qilsa, ikkinchi tomondan, hukumatning parlament oldidagi siyosiy, javobgarligini mustahkamlaydi, shuning bilan prezidentning parlamentni tarqatib yuborish huquqini ham belgilaydi. Mazkur davlat boshqaruv shaklining o‘rnatilishi, qoida bo‘yicha, u yoki bu davlatning inqirozi tufayli sodir bo‘ladi. Endigina rivojlanish sharoitida iqtisodiy va siyosi

Monarx davlatning barcha ishlarini bir o‘zi hal etmasada, ya’ni davlatda turli davlat organlari, maslahatchilar, vazirlar, amaldorlar mavjud bo‘lsa-da, eng muhim, prinsipal davlat ishlari buyicha monarx o‘zi hukm chiqaradi. YA’ni u butun hokimiyatning to‘la sohibidir. Monarxiyaning asosiy belgilarini quyidagicha ifodalash mumkin:  monarx davlatni shaxsiylashtiradi;  monarx hokimiyatni yakka o‘zi boshqaradi;  monarx hokimiyati muqaddas deb e’lon qilinadi;  monarx o‘z faoliyatida rasman mustaqildir;  hokimiyatni o‘rnatish, qabul qilish (ligitimlashtirish)ning alohida tartibi mavjud;  muddatsiz, umrbod boshqaruv;  monarx o‘z boshqaruvining natijasi uchun yuridik jihatdan javobgar emas, ya’ni monarx mas’uliyatdan ozod kishi hisoblanadi. Monarxiya tuzumi hukmron bo‘lgan jamiyatda, davlat

bo‘lishi va taxt vorisligi masalalarini mustahkamlab bergan. Bizga tarixiy manbalardan ma’lumki ushbu konstitutsiyaviy akt qabul qilingunga qadar Shotlandiya qirolligi mavjud bo‘lgan. Bu qonun qabul qilingandan keyin ikki davlat qirolligi birlashib yagona qirolicha birlashgan qirollik davlatining ramzi va millat birligi maqomida, ayrim vakolatlari saqlanib qolingan. Masalan, qirolicha Jamoalar Palatasini tarqatib yuborishi, Bosh Vazir lavozimiga jamoa palatasi vakilidan birortasini qo‘yishi, amnistiya va afv etish to‘g‘risidagi farmonlarini qabul qilishi mumkin. Eng muhimi shundan iboratki, aksariyat monarxiya tuzumi hukmronlik qilayotgan davlatlarda monaxning maqomi Konstitutsiyada mustahkamlangan bo‘ladi. Lekin, 1931 yil qabul qilingan Belgiya Konstitutsiyasida monarx haqidagi tavsifnoma

Shu tariqa hokimiyat va boshqaruvning markaziy hamda mahalliy organlari o‘rtasida vakolatlarni bo‘lish ehtiyoji ham paydo bo‘ladi. Bu davlat (hududiy) tuzilishi zaruratini keltirib chiqaradigan birinchi sababdir . Ikkinchi sabab , u yoki bu davlat aholisining ko‘p millatliligi bilan bog‘liq. Har bir xalq, millatning o‘z an’analari, davlatchilik bo‘yicha tarixiy tajribasi mavjud, madaniy, til va boshqa ma’naviy ehtiyojlarga ega. Bularning hammasini davlat tuzilishi chog‘ida nazarda tutish kerak. Uchinchi sabab, subyektiv va hatto tasodifiy omillar – o‘zlashtirib olish, mustamlakachilik ta’siri, siyosiy manfaatlar va boshqa ko‘pgana holatlardan iborat bo‘lishi mumkin. Boshqaruv shakli singari hududiy tuzilish ildizlari ham juda qadim zamonlarga borib taqaladi. Qadimgi Sharq despotik imperiya

viloyatlar, kantonlar)ga ega. Biroq mazkur mustaqil qismlar davlat suvereniteti alomatlariga ega emas. Bunday davlatda oliy organlarning yagona tizimi hamda yagona qonunchilik mavjud bo‘ladi. Unitar davlatning yaxshi tomoni shundaki, uning tuzilishi sodda bo‘lib, oliy hokimiyat to‘laligicha uning tasarrufida bo‘ladi. Unitar davlat belgilari:  butun mamlakat miqyosda bir xil bo‘lgan vakillik, ijroiya va sud organlari mavjud;  bitta konstitutsiya;  yagona qonunchilik tizimi;  yagona fuqarolik;  yagona pul birligi;  barcha ma’muriy hududiy birliklar uchun umumiy bo‘lgan soliq va kredit siyosati;  unitar davlatlar tarkibiy qismlari severenitetga ega emas (ya’ni tom ma’nodagi davlatlar emas);  yagona armiya.1 Barcha unitar davlatlarga xos bo‘lgan markazlashtirish turli shakllarda va tur

davlat tarkibida yashovchi xalqlarning soni va iqtisodiy rivojlanishdagi notekislik oqibatida yuzaga keladi. Biroq avtonom tuzilmalarda o‘zini-o‘zi boshqarish huquqi boshqa aholiga nisbatan kengroq bo‘lsada, ularning mustaqilligi markaziy hokimiyat belgilagan doiradagina mavjud bo‘ladi. Unitar davlatdagi avtonomiya bilan federatsiya tarkibidagi avtonomiyani farqi bor. Unitar davlatdagi avtonomiyada vakolat markazdan quyiga berilsa, federatsiyada aksincha, subyektlardan federatsiyaga beriladi. Davlat tuzilishining yuqoridagi shakli hududiy bo‘linmalarning maxsus manfaatlarini hisobga olish zarur bo‘lgan joylarda qo‘llaniladi. Biroq, muxtoriyatlar mustaqilligiga markaziy hokimiyat belgilagan doiradagina yo‘l qo‘yiladi. Federativ davlat Federativ davlat (lot. “feodus” - ittifoq, shartnoma) –

1867 yilda Shimoliy Amerikadagi uch ingliz viloyati (Kanada, Yangi Shotlandiya va Yangi Braunshveyg) “Kanada” nomli yagona mustaqil davlatga birlashdi. 1885-1886 yillarda ingliz suvereniteti asosida oltita Avstraliya mustamlakasi, Yangi Zelandiya va Fiji orollari Avstralosiyo federal davlatiga birlashdi. Mumtoz ma’nodagi federativ davlatlar pastdan yuqoriga, kichikdan kattaga, ko‘plikdan birlikka shaklida tipik tarzda paydo bo‘lgan. Bunda federal konstitutsiyalar siyosiy jihatdan o‘sib-chatishib ketadigan kichik davlatlar aynan nimalarda o‘z mustaqilliklarini saqlab qoladi-yu, nimalarda yo‘qotishlarini belgilab beradi. Odatda, ularning har biri uchun alohida taalluqli bo‘lgan hamda hamdo‘stlik birligiga xavf solmaydigan hamma narsada ularga mustaqillik beriladi. Agar, mabodo, ittifoq davla

Federatsiyada hokimiyat idoralarining ikkk tizimi amal qiladi: federal darajada va federatsiya subyektlari darajasida. Federal darajada prezident, parlament, hukumat bo‘lishi mumkin, federatsiya subyektlari darajasida ham shunday bo‘lishi mumkin. Federativ davlat belgilari:  federatsiya hududi uning subyektlari hududidan tashkil topadi;  oliy qonun chiqaruvchi, ijro etuvchi va sud hokimiyati federal davlat organlariga tegishli bo‘ladi;  federatsiya subyektlari va federatsiyaning o‘zi o‘rtasidagi vakolatlar ittifoq konstitutsiyasi bilan ajratiladi;  federatsiya subyektlari o‘z konstitutsiyasi, o‘zlarining qonun chiqaruvchi, ijro etuvchi va sud organlariga ega;  federatsiyaning oliy qonun chiqaruvchi (vakillik) idorasi ikki palatali tuzilishga ega (federatsiya a’zolarining manfaatlarini

munosabatlar juda murakkab, ya’ni ularda xo‘jalik munosabatlarining shirkati (kooperatsiyasi) bo‘lib, federatsiyaning bir subyektidan ikkinchisiga moliyaviy mablag‘larning oqib o‘tishi yuz berib turadi. Shu bois federatsiya subyektlarining biri ushbu ittifoqdan chiqishni ixtiyor etsa, federatsiya boshqa a’zolariga bu narsa ma’qul bo‘lmaydi. Binobarin, buning uchun federatsiya barcha a’zolarining roziligi kerak bo‘ladi. Ma’lumki, federativ va mahalliy organlar vakolatlari masalasi uch tamoyil asosida hal etiladi: birinchisi – beistisno federatsiya vakolati tamoyili, faqat federatsiya qaror qabul qilishi va me’yoriy hujjatlar chiqarishi mumkin bo‘lgan masalalarni aniq belgilashdan iborat. Qolgan barcha masalalarni hal etish federatsiya subyektlari vakolatiga kiradi. ikkinchi tamoyil – ham fe

Konfederatsiya belgilari quyidagilarda namoyon bo‘ladi:  konfederatsiya – muayyan maqsadlarga erishish uchun birlashgan mustaqil davlatlar ittifoqidir;  konfederatsiya – mustahkam bo‘lmagan tuzilma;  yagona hududning yo‘qligi (konfederatsiya uning a’zolari bo‘lgan davlatlar hududidan tashkil topadi);  yagona fuqarolikning bo‘lmasligi;  konfederatsiya subyektlari undan erkin chiqish huquqiga egadirlar;  konfederatsiya subyektlari ittifoq hokimiyati qonun hujjatlarini nullifikatsiya (e’tirof etmaslik yoki qo‘llamaslik) huquqiga egadirlar;  konfederatsiya vakolatiga uncha ko‘p bo‘lmagan (urush va tinchlik, xalqaro siyosat va h. k.) masalalarin hal etish kiradi;  konfederatsiya budjeti uning a’zolarining ixtiyoriy badallaridan tashkil topadi. Konfederatsiya misoli sifatida 1848 yilgach

hamjamiyati)ni, dominionlar va metropoliyalar, savdo ittifoqlari, harbiy bloklar munosabatlari va hokazolarni ko‘p ko‘rgan. Biroq, bular endi davlatlararo birlashmalarga kiradi. Insoniyat uchun eng muhim saboqlardan biri shundan iboratki, davlat tuzilishining har qanday shaklida ham markaz bilan hududiy joylar o‘rtasida vakolatlar har qanday milliy-etnik mojarolarning kelib chiqish ehtimolini qariyb yo‘q darajaga olib boradigan omillarni yaratish imkonini beradigan tarzda taqsimlanishi darkor. Buni albatta yodda tutish lozim. Chechenistondagi voqealar buning yorqin dalilidir. Siyosiy rejim tushunchasi va turlari Mazkur tushuncha ilmiy doiralarda nisbatan yaqinda – XX asrning 60-yillarida paydo bo‘ldi. Shu zahotiyoq u olimlar dunyosida jiddiy munozaralarga sabab bo‘ldi. Jumladan, ulardan

Demokratiyaga zid rejim uch turdan – totalitar, fashistik va avtokratik turlardan iborat. Avtokratik rejimga jamoa avtokratiyasi va yagona shaxs avtokratiyasi kiradi. Jamoa avtokratiyasi o‘z navbatida aristokratiya va oligarxiya deb nom olgan boshqaruv shakllariga bo‘linadi. Yagona shaxs avtokratiyasi despotiya, mustabidlik, shaxsiy hokimiyat shakllariga ega. Endi mazkur rejimlarni batafsil ko‘rib chiqamiz. Despotik rejim (yunoncha “cheklanmagan hokimiyat”). Ushbu rejim hokimiyat istisnosiz faqat bir shaxs tomonidan amalga oshiriladigan mutlaq monarxiyaga (podshohlikka) xosdir. Despotik rejimlar qadimda paydo bo‘lgan. U hokimiyatni boshqarishdagi o‘ta o‘zboshimchalik, fuqarolarning despot oldidagi to‘la huquqsizligi, boshqarishda hech qanday huquqiy va axloqiy asoslarning bo‘lmasligi bilan

g‘azab qamchisi, eng avvalo, oliy mansabdorlar boshiga tushsa, mustabidlik tuzumida uning zarbiga har bir odam uchraydi. Qonunlar ishlamaydi, ularning o‘zi juda kam bo‘ladi. Chunki mustabidlik hokimiyati qonunlarni yaratishga intilmaydi ham. Totalitar rejim. Ushbu rejim XX asr mahsulidir. To‘la asos bilan unga fashistik davlatlarni hamda “shaxsga sig‘inish” davri sotsialistik davlatini kiritish mumkin. Totalitar rejim avtoritar rejimning eng keskin shaklidir. Totalitar davlat to‘la qamrovli, to‘la nazorat qiluvchi va hamma narsaga chuqur kirib boruvchi hokimiyatdir. Totalitar rejim – fuqarolar hayotiga o‘z aralashuvini cheksiz-chegarasiz kengaytirgan, boshqaruvi ko‘lamiga ularning butun faoliyatini va majburiy muvofiqlashtirishni ham qo‘shib olgan siyosiy rejim demakdir. “Totalis” so‘zi lo

 millatchilik va jangovar shovinizmga mukkasidan ketish;  safsatabozlik, laganbardorlik va despotiya suyak-suyagiga singab ketgan sezarizmga butun borlig‘i bilan berilib ketish. Avtoritar rejim. U huquqiy, axloqiy asoslarga ega bo‘lishi mumkin. Biroq, bunday davlat xalqni boshqarish ishlariga jalb etmaydi. Vakillik organlarining mavjudligi ahvolni o‘zgartirolmaydi. Ular amalda davlat hayotida arzirli mavqega ega bo‘lmaydi. Parlament dohiy yoki bir guruh shaxslar (xunta, oligarxiya) boshchiligidagi hukmron elita taklif etgan har qanday qarorlarni so‘zsiz tasdiqlab beraveradi. Rahbarlikni amalga oshiruvchi elita, oliy mansabdor shaxslar uchun katta yengilliklar, imtiyozlar mavjud bo‘ladi. Davlatda rahbarlik harbiy yoki davlat to‘ntarishi yordamida hokimiyatni zabt etganlar qo‘liga o‘tar ek

hollarga tarixda misollar ko‘p. Ayni paytda demokratik g‘oyalar hech qachon tarix maydonini tark etmagan va insoniyatni doim to‘lqinlantirib keladi. Demokratiya ikki asosiy turga – bevosita (to‘g‘ridan-to‘g‘ri) va vakillik demokratiyalariga bo‘linadi. Bevosita demokratiya sharoitida saylangan yoki tayinlab qo‘yilgan rasmiy shaxslar vositachiligisiz fuqarolar ijtimoiy qarorlarni qabul qilishda qatnasha oladilar. Bunday tizim nisbatan kam odamlar qatnashadigan jamoa va qabila kengashlarida, kasaba uyushmalari mahalliy organlari yig‘inlarida hamma a’zolar masalalarni muhokama etish hamda konsensus yo‘li yoki ko‘pchilik ovoz bilan qaror qabul qilish uchun bir binoga joylasha oladigan hollardagina mazmun-ma’noga ega bo‘lishi mumkin. Qadimgi Afina – jahondagi birinchi demokratiya davlatida bevos

F oydalanilgan adabiyotlar: 1. O‘zbekiston Respublikasining Konstitutsiyasi. T.: “O‘zbekiston”, 2008 y. 40 b. 2. Karimov I.A. O‘zbekiston XXI asrga intilmoqda. T.: “O‘zbekiston”, 1998 y. 429 b. 3. Karimov I.A. O‘zbekiston: milliy istiqlol, iqtisod, siyosat, mafkura. 1-tom. T.: “O‘zbekiston”, 1996 y. 263 b. 4. Saidov A., Tojixonov U. Davlat va huquq nazariyasi. T.: “Adolat”. 2001 y. 527 b. 5. Saidov A., Tojixonov U., Odilqoriyev X. “Davlat va huquq asoslari”. T.: “Sharq” nashriyot-matbaa aksiyadorlik kompaniyasi. 2002 y. 475 b. 6. Davlat va huquq nazariyasi. Mas’ul muharrirlar Boboyev H.B., Odilqoriyev H.T. -T.: Iqtisodiyot va huquq dunyosi, 2000 y. 1

Купить