Kirish Roʻyxatdan oʻtish

Docx

  • Referatlar
  • Diplom ishlar
  • Boshqa
    • Slaydlar
    • Referatlar
    • Kurs ishlari
    • Diplom ishlar
    • Dissertatsiyalar
    • Dars ishlanmalar
    • Infografika
    • Kitoblar
    • Testlar

Dokument ma'lumotlari

Narxi 25000UZS
Hajmi 527.0KB
Xaridlar 0
Yuklab olingan sana 19 Mart 2026
Kengaytma doc
Bo'lim Kurs ishlari
Fan Tarix

Sotuvchi

Shoxa

Ro'yxatga olish sanasi 19 Mart 2026

0 Sotish

Ipak yo'lining o‘rta asrlardagi rivoji

Sotib olish
O‘ ZBEKISTON RESPUBLIKASI
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
JAHON TARIXI 
fanidan
“Ipak yo ‘lining o‘rta asrlardagi rivoji ”
mavzusidagi
KURS  ISHI
Ilmiy rahbar: Toshkent  – 20 __- o quv yilʻ i 2MUNDARIJA
Kirish……………………………………………………………………………2-4
I BOB. BUYUK IPAK YO‘LINING JAHON SIVILIZATSIYASI TARIXIDA
TUTGAN O‘RNI
1.1 Buyuk ipak yo‘lining shakllanishi va yo‘nalishlari……………..…………5-13
1.2 Buyuk ipak yo‘li manbalarda yoritilishi……………………………….….14-20
II   BOB.   ShARQ   –  G‘ARB   ALOQA   TIZIMINING   IQTISODIY,   MADANIY
VA ILMIY RIVOJIDA BUYUK IPAK YO‘LINING AHAMIYATI. 
2.1 O‘rta asr  davlatlarining savdo – siyosiy, manfaatlarida Ipak yo‘lining xalqaro
ahamiyati………………………………………………………………………21-31
2.2 Savdo yo‘lining madaniy, diniy va ilmiy bilimlar rivojidagi roli…………32-34
XULOSA…………………………………………………………………...…35-36
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR………………..………………..….37-38 3Kirish
Mavzuning dolzarbligi.  Miloddan avvalgi I ming yillikning oxiri - milodiy I ming
yillikning   boshlariga   kelib   Tinch   okeanidan   Atlantika   okeanigacha   cho‘zilgan
ulkan  geografik  hudud   madaniyati   yuksak   rivojlangan   sivilizatsiyalarning   yagona
tizimiga   birlashadi.   Bu   hududda   joylashgan   davlatlar   -   Xitoydagi   Xan   saltanati,
Kushon   podsholigi,   Qang‘   davlati,   Parfiya   davlati,   Rim   saltanatining   chegaralari
bir-biriga   tutuash   edi.   Ushbu   zabardast   saltanatlar   va   sivilizatsiyalar   markazlari
insoniyat   tarixida   birinchi   bo‘lib   “Buyuk   ipak   yo‘li”   deb   nomlanuvchi   bir   yo‘l
bilan   bog‘landilar.   Umumiy   uzunligi   12   ming   km   bo‘lib,   Xitoydan   O‘rta   Yer
dengizining   shimoliy   qirg‘oqlariga   qadar   cho‘zilgan   bu   yo‘l   orqali   ko‘pgina
xalqlar va elatlar turli tomonlama munosabatlar o‘rnatdilar. 
Podsholarning o‘zaro elchilar yuborishlari, bir-biriga har xil sovg‘alar
in’om   etishlari   an’anaga   aylandi.   Sharq   bilan   G‘arb   madaniyatining   bir-biriga
ta’siri   kuchaydi.   Prezidentimiz   Sh.M.   Mirziyoyev   2017   -   yilning   14   -   15   may
kunlari Xitoy Xalq Respublikasi poytaxti Pekin shahrida bo‘lib o‘tgan “Bir makon,
bir   yo‘l”   xalqaro   forumida   “Bir   makon,   bir   yo‘l”   –   manfaatlarimiz   mushtarak”
mavzuida   so‘zlagan   nutqida   “Biz   qayta   tiklayotgan   Buyuk   ipak   yo‘lida
Samarqand, Buxoro, Xiva kabi bir necha ming yillik tarix va boy madaniyatga ega
bo‘lgan shaharlar  joylashgan”,  deb  e’tirof  etgan  edi 1
. Shavkat  Mirziyoyev. Milliy
taraqqiyot   yo’limizni   qat’iyat   bilan   davom   ettirib,   yangi   bosqichga   ko’taramiz.
O‘rta Osiyoning ichki va tashqi  aloqalari tizimida O‘zbekistonning tutgan o‘rnini
yoritib   berish   vatanimiz   tarixshunosligida   muhim   ahamiyatga   ega   masaladir.   Bu
O‘zbekiston   hududining   Sharq   va   G‘arb   dunyosi   o‘zaro   muloqotga   kirishadigan
muhim tranzit yo‘llar kesishgan chorrahada joylashganligi bilan izohlanadi. Dunyo
fani   va   madaniyatining   ravnaqiga,   hunarmandchilik   va   sanoat   markazlarining
tarkib   topishiga,   ham   ijobiy   ta’sir   ko‘rsatgan   ipak   yo‘lining   ko‘pgina   qirralari
hanuzgacha jumboqligicha qolmoqda. 
1
  Shavkat Mirziyoyev. Milliy taraqqiyot yo‘limizni qat’iyat bilan davom ettirib, yangi bosqichga ko‘taramiz. 1-jild. 
– Toshkent, “O‘zbekiston”, 2017. 4So‘nggi   paytlarda   bu   masalaga   dunyo   olimlar,   sayyohlari,   umuman
keng   jamoatchilikning   e’tibori   ancha   kuchaydi.   Darhaqiqat,   O‘zbekiston   Sharq
bilan G‘arbni  birlashtiruvchi  Buyuk  ipak  yo‘lining  muhim   bo‘g‘inida joylashgan.
Shuning uchun ham Respublika O‘lkashunoslar Jamiyati a’zolari, shuningdek keng
jamoatchilik   Buyuk   ipak   yo‘li   tarmoqlarini   atroflicha   tadqiq   etishga   katta   e’tibor
bermoqda.   Bu   xayrli   ishda   ilmiy   ekspeditsiyalar   tarkibidagi   arxeolog,   tarixchi,
geograf,   geolog,   biolog,   zoolog,   etnograf,   shifikor,   sayyoh,   alpinist,   kinorejissor
kabi ko‘plab kasb egalari faol ishtirok etishmoqda. 
1990   -   yilgi   ilmiy   ekspeditsiyalar   davrida   to‘plangan   ma‘lumotlar
hamda   maxsus   adabiyotlarda   keltirilgan   dalillarga   qaraganda   karvon   yo‘llaridagi
yirik   shaharlarda,   karvonsaroylardagi   savdo-sotiq   jarayonida   ko‘plpb   ipak,   shoyi,
chinni   buyumlar,  ko‘zgu,  zebu-ziynatlar,  rangli  ma‘danlar   (oltin,  mis,   kumush  va
hakozo) va ulardan yasalgan buyumlar, qimmatbaho toshlar, gilam, so‘zana, zotli
ot, tuya, qandolat, tuz, shifoboxsh o‘simliklar, sharob kabi xilma – xil mahsulotlar
ayirboshlangan.   Buyuk   ipak   yo‘lining   O‘zbekiston   hududi   bo‘ylab   barpo   etilgan
shaharlar tarixini o‘rganish mavzuning dolzarbligini tashkil qiladi.
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi.   Buyuk   ipak   yo‘lida   joylashgan
O‘zbekiston   shaharlari   tarixi   masalasi   mamlakat   tarixini   o‘rganishdagi   yangi
yo‘nalishlardan   biri   hisoblanadi.   Buyuk   ipak   yo‘lida   joylashgan   shaharlar   tarixi
bo‘yicha   ilmiy   amaliy   ishlar   mustaqillikka   erishgandan   so‘ng   ko‘proq   o‘rganila
boshlandi.   Buyuk   ipak   yo‘lining   shakillanishi   yo‘nalishlari,   uning   butun   jahon
taraqqiyotiga   qo‘shgan   hissasi   kabi   masalalarni   o‘rganishda   ko‘pgina   olimlarimiz
ilmiy   tadqiqotlar   olib   borogan.   Bulardan   A.K.Qirg‘izboyevning   “O‘zbekiston
Respublikasining   Osiyo   mamlakatlari   bilan   xalqaro   hamkorligi”   monografiyasida
O‘zbekistonning   Buyuk   ipak   yo‘lini   tiklash   borasida   Osiyo   mamlakatlari   bilan
hamkorligi   chuqur   tahlil   qilib   berilgan.   Bundan   tashqari   Ablat   Xo‘jayevning
“Buyuk   ipak   yo‘li”,   O‘zbekiston   FA   akademigi   E.Rtveladzening   “Buyuk   ipak
yo‘li”   ensiklopedik   ma’lumotnomasini   aytishimiz   mumkin.   Buyuk   ipak   yo‘lini
o‘rganish   va   qayta   tiklash   masalalari   Birinchi   Prezidentimiz   Islom   Karimov   va
Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev asarlari va ma’ruzalarida bayon etilgan. 5Mavzuning   maqsad   va   vazifasi.   Buyuk   ipak   yo‘lining   O‘zbekiston
hududida barpo etilgan shaharlar tarixini yangi manbalar asosida o‘rganish, tadqiq
etish   ishning   maqsadi   hisoblanadi.   Buyuk   ipak   yo‘lining   shakllanishi   va
yo‘nalishlarini   tarixiy   tadqiqotlarga   asoslangan   holda   tadqiq   qilish.   Buyuk   ipak
yo‘li   manbashunosligiga   oid   manbalarga   izoh   berish.   Buyuk   ipak   yo‘lida
joylashgan O‘zbrkiston shaharlari tarixini tarixiy ma‘lumotlar asosida tahlil qilish.
O‘zbekistonning   Buyuk   ipak   yo‘li   bo‘yida   joylashgan   karvonsaroy   va   sardabolar
tarixini   o‘rganish.   Buyuk   ipak   yo‘lining   rivojlanishini   o‘rganish   O‘zbekiston
Respublikasining hozirgi zamon tarix fani oldidagi ahamiyatini ko‘rsatib berish.
Mavzuning   obyekti   va   predmeti   sifatida   Buyuk   ipak   yo‘lida
joylashgan   shaharlar   tarixini   O‘zbekiston   shaharlari   misolida   yangi   manbalar
asosida   yoritib   berish   hisoblanadi.   Buyuk   ipak   yo‘lining   jahon   sivilizatsiyasi
tarixida   tutgan   o‘rni   va   O‘zbekistonning   Buyuk   ipak   yo‘li   an‘analarini   qayta
tiklash  va rivojlantirishdagi  ishtiroki,  O‘zbekistonning  Buyuk  ipak  yo‘lib  bo‘yida
joylashgan shaharlari tarixini o‘rganish natijalari ishning predmetini tashkil qiladi.
Kurs   ishining   tuzilishi:   Kirish,   Ikkita   bob,   to‘rtta   reja,   xulosa   va
foydalanilgan adabiyotlardan iborat. 6I BOB. BUYUK IPAK YO‘LINING JAHON SIVILIZATSIYASI
TARIXIDA TUTGAN O‘RNI
1.1  Buyuk ipak yo‘lining shakllanishi va yo‘nalishlari
Ayrim   tadqiqotchilarning   fikrlariga   qaraganda   Yaqin   va   O‘rta   Sharqdagi
turli   o‘lkalar   va   tarixiy-madaniy   viloyatlarni   bog‘lab   turuvchi   ma‘lum   ma‘nodagi
karvon   yo‘llari   tartibi   hamda   madaniy,   siyosiy,   mafkuraviy   va   iqtisodiy   aloqalari
ildizi   neolit   davri   (miloddan   avvalgi   VI   -   IV   ming   yilliklar)   bilan   bog‘lanadi.
Chunki aynan mana shu davrda O‘rta Osiyoda ilk dehqonchilik madaniyati paydo
bo‘lib yangi yerlar aholi tomonidan jadallik bilan o‘zlashtirib boriladi. Bu jarayon
bronza   davriga   kelib  yanada   kuchayadi.   Bronza   davrga  kelib   O‘rta   Osiyoda   ko‘p
sonli   qabilalar   va   etnik   guruhlar   joylashgan   bo‘lib,   Qoraqum   va   Qizilqum
cho‘llarining   ichki   hududlari   hamda   Pomir   va   Oloyning   yuqori   mintaqalaridan
tashqari   barcha   hududlar   o‘zlashtirib   bo‘lingan   edi.   Bu   hududlardagi   moddiy
madaniyat   umumiy   holatda   ikki   guruh   chorvachilik   xo‘jaligi   sohiblari   bo‘lgan
Andronova tarixiy-madaniy jamoalari(shimoliy mintaqa) va dehqonchilik xo‘jaligi
yuritgan Namozgoh tarixiymadaniy jamoalariga (janubiy mintaqa) bo‘linadi. Ular
va ularga qo‘shni bo‘lgan hududlar o‘rtasida almashinuv savdo munosabatlarining
jadallashuviga imkoniyat yaratdi. 2
Ma’lum   hududlarda   tayyorlangan   mahsulotlar   yoki   xom   ashyoning   boshqa
bir   hududlardan   topilishi   shu   jarayondan   dalolat   beradi.   Misol   uchun   Andronova
madaniyatiga   xos   idishlar   Marg‘iyona,   Baqtriya,   So‘g‘diyona   hududlaridan
topilgan   bo‘lsa,   Xorazmda   tayyorlangan   sopol   va   metall   shimoliy   hududlarda
ko‘plab   uchraydi.   Zamonbobo   va   Gujayli   yodgorliklaridan   Badaxshon
lojuvardidan   tayyorlangan   mahsulotlar   topilgan   (Zamonbobo   -   quyi   Zarafshon
bo‘yi, Gujayli - quyi  Qashqadaryo). Savdo-sotiqda asosiy  vositachi  sifatida tanga
pullar  ishlatilganga qadar muomalada qanday buyumlar ishlatilgan. Qadimgi tosh
asrid   ayirboshlash   muomalasi   asosan   tosh   qurollar   bilan   chegaranilgan.
Kavkazortiga   xos   buyumlarning   shimoliy   hududlarda   uchrashi   yoki   Qrim   yarim
oroli makonlaridagi qurollarning Rus tekisligida paydo bo‘lishi bunga misol bo‘ldi
2
 Jabborov I. Buyuk Ipak yo‘li chorrahasidagi tarixiy obidalar. Moziydan sado. 2004. - 218 b. 7O‘zbekiston   hududida   savdo-sotiqning   dastlabki   ko‘rinishlari   (Navoiy   viloyati)
Uchtut ustaxonalarida ishlangan mehnat qurollarida kuzatiladi
Yuqori   paleolit   va   ayniqsa   mezolit   (o‘rta   tosh)   asridan   boshlab   mol
ayirboshlash va muomalada suyakdan yasalgan qurollar va hayvonlar ham ishlatila
boshlagan.   Eneolit   va   ayniqsa   bronza   asridan   boshlab   hunarmandchilikning
ixtisoslashuvi tufayli mintaqalararo savdo va ayirboshlash yuzaga keldi. O‘lkalarni
iqtisodiy  jihatdan   bog‘lab  turgan  tabiiy   savdo   yo‘llari   paydo  bo‘ldi.  Tanga  pullar
paydo   bo‘lgunga   qadar   savdo-sotiq   va   ayirboshlash   jarayonida   qoramol,
qimmatbaho   toshlardan   yasalgan   taqinchoqlar,quyma   kumush   va   oltin   yombilar
ekvialent bo‘lib xizmat qildi. Ko‘pchilik tadqiqotchilar bu yo‘lni “Lojuvard yo‘li”
(Lazurit, La’l)  deb ataydilar. Bronza davridagi  O‘rta Osiyoning savdo yo‘llaridan
biri   Baqtriya   va   Marg‘iyonani   qadimgi   Xorazm,   So‘g‘diyona,   Markaziy
Qozog‘iston va Ural bilan bog‘lagan. 
Miloddan   avvalgi   III   -   ming   yillikda   Messopatamiyada   Badaxshon
lojuvardi   mashhur   bo‘lgan.Tadqiqotchilarning   fikricha   o‘sha   davrdagi   yana   bir
yo‘l   Badaxshondan   janubi-sharqqa   tomon   Afg‘oniston   orqali   O‘rta   Osiyoning
qadimgi   xalqlarini   Mesopotamiyaning   shaharlari   -   Ur,   Uruk,   Kesh,   Lagash   va
boshqalar  bilan bog‘lagan. Miloddan avvalgi  II - ming yillikka kelib Farg‘ona va
Shosh   hududlari   ham   qadimgi   Sharq   bilan   aloqalar   o‘rnatadi.Arxeologik
tadqiqotlar   natijalariga   ko‘ra   bu   davrda   Mesopotamiya   shaharlaridan   chiqqan
savdo   yo‘llari   Eron   va   Janubiy   Turkmaniston   orqali   Baqtriya   va   So‘g‘diyonadan
o‘tib   Farg‘onaga   kelgan.   Bu   yo‘lning   bir   tarmog‘i   Farg‘onadan   sharqqa   Dovon
orqali   Sinszyan,   Shimoliy   Xitoyga   ketgan.   Bronza   davri   yo‘llarida   qatnagan   ot,
eshak,   tuya   karvonlari   orqali   qimmatboho   toshlar,   fil   suyagi   va   undan   ishlangan
buyumlar,   taqinchoqlar,   ba‘zi   hollarda   mayda   chorva   va   g‘alla   tashilgan.   Turli
hududlardan   topilgan   arxeologik   topilmalar   shu   jarayonlardan   dalolat   beradi 3
.
Miloddan   avvalgi   I   -   ming   yillikning   birinchi   yarmiga   kelib   ahmoniylar   davlati
ko‘pgina davlatlar, xalqlar va eletlarning turli tomonlama munosabatlarida muhim
ahamiyatga ega bo‘ldi. 
3
  Jabborov I. Ipak yo‘li afsonalari. - Toshkent, “Fan”, 1993. - 256 b. 8Bu   o‘rinda   ayniqsa   bu   davrda   paydo   bo‘lgan   va   tarixiy   adabiyotlarda
“Shox   yo‘li”   deb   ataluvchi   yo‘lning   ahamiyatini   ham   ta‘kidlash   joizdir.   Bu
yo‘lning bir tarmog‘i miloddan avvalgi VI - IV asrlarda Kichik Osiyo shaharlarini
hamda   O‘rta   Yer   dengizi   bo‘yidagi   Efes,   Sardi   shaharlarini   Eronning
markazlaridan   biri   Suza   bilan   bog‘lagan   bo‘lsa,   yana   bir   tarmog‘i   Eronddan
Baqtriya   orqali   So‘g‘diyona,   Toshkent   vohasi   va   Qozog‘iston   hududlaridan   o‘tib
Oltoygacha   borgan.   “Shoh   yo‘li”   dan   tashqari   “Cho‘l”,   “Nefrit”,   “Oltin”   yo‘llari
ham   mavjud   edi.   “Oltin   yo‘li”   akademik   A.Sagdullayevning   fikricha   Qurama   va
Oltoy tog‘lari boyliklari  sharafiga bu nom  qo‘yilgan bo‘lib, Zarafshon orqali  Pop
va   Zarkentga   borar   edi.   Yana   bir   akademik   olimimiz   Ahmadali   Asqarov   fikricha
bu yo‘l sibirga yo‘l edi 4
.
Dovon   (Farg‘ona)   dan   o‘tib,   Issiqko‘l   qirg‘oqlaridan   oltin   tashilgan.
“Kumush   yo‘l”   orqali   Markaziy   Osiyo   kumushi   bilan   karvonlar   Bolgar   davlati,
Kiyev   va   Yevropa   davlatlariga   borar   edi.   G‘arb   bilan   Sharqning   bir   necha   ming
yillar   davomida   bir-biriga   bog‘lab   kelgan   ana   shunday   qadimgi   yo‘llardan   biri   –
“Buyuk ipak yo‘li” dir. Ushbu yo‘l fanga “Ipak yo‘li” nomi bilan XIX asrning 70 -
yillaridan boshlab nemis olimi Ferdinand fon Rixtgofen tomonidan kiritildi. Unga
qadar bu yo‘l “G‘arbiy meridional yo‘l” deb atalar edi. Qadimgi karvon yo‘llaridan
kimlar   yurganligi   ham   diqqatga   molik.   Shubhasiz,   bular   orasida   savdogarlar,
elchilar   va   hajga   boruvchilar   ko‘pchilikni   tashkil   etgan.   Bundan   tashqari,
sayyohlar,   darveshlar,   xat   tashuvchilar,   jangchilar   ham   bu   qadim   yo‘llardan
foydalanishgan,   qaroqchi   –   yo‘lto‘sarlar   izg‘ib   yurgan.   Buyuk   ipak   yo‘lining
asosiy   va   tarmoqli   qismlarini   tabiiy   va   iqtisodiy   geograiya,   etnografiya,
arxeologiya, ekologiya kabi fanlarning nazariy va metodologik asoslariga tayanib
tadqiq   etish,   karvon   yo‘llarining   har   ikkala   tomonida   tutashgan   maydonlarning
tabiiy - ekologik va o‘lkashunoslikka oid xaritalarini tuzish, unga noyob tabiat va
kishilar   qo‘li   bilan   bunyod   etilgan   tarixiyarxeologik   obida   va   yodgorliklarni,
qadimgi yo‘llarning ko‘rinishlarini tushirish lozim. 
4
  Mamarahimov. B ‘‘Buyuk ipak yo‘li sivilizatsiyalararo muloqot yo‘li’’., Toshkent., 2010. - 98 b. 9Qadimgi   G‘arb   –   Rim,   Afina   dunyoning   eng   sharqiy   chegarisi   deb   O‘rta
Osiyo hududlarini xuddi shuningdek, Sharq - Xitoy esa “G‘arbiy mamlakatlar” deb
aynan   bizning   diyorimizni   bilar   edilar.   Demak,   O‘zbekiston   G‘arb   bilan   Sharq
uchrashgan   diyor,   ikki   dunyoning   yaqinlashuvida,insoniyat   sivilizatsiyasi
yaxlitligida   O‘zbekistonning   xizmati   buyukdir.   Darhaqiqat,   G‘arb   –   Yevropa   va
Sharq – Osiyo sivilizatsiyasi qachon bir-biri bilan uchrashdi. Miloddan avvalgi VI-
V asrlarda yashagan yunon tarixchisi Gekatey “Yerning ko‘rinishi” asarida Osiyo,
Sharq   dunyosining   ta‘rifini   bergan.   Yunonlar   Hindistonning   g‘arbiy   hududlari   va
Pomir tog‘larini Osiyoning chegarasi sifatida, u yerlardan sharqda esa hayot yo‘q,
qorong‘ulik   va   zulmatdan   iborat   cheksiz   Okean   deb   tasavvur   qilishgan.   Xuddi
shuningdek, Gekateydan yarim asr keiyn, miloddan avvalgi V asr o‘rtalari o‘zining
“Tarix” asarini yaratgan, tarix ilmining otasi nomi bilan mashhur bo‘lgan Gerodot
ham   Xitoyning   borligini   bilmas   edi.   “Quyosh   chiqishidagi   birinchi   xalq   bu-
hindulardir,   ularning   sharqroq   hududlari   qumli   sahrolardan   iborat   bo‘lib,   u
yerlarning   qandayligini   hech   kim   ayta   olmaydi   ”,   -   deb   yozadi   Gerodot.   Lekin
yunonlar   va   Rim   tarixchilari   bizning   yurtimizni   -   “Baqtri”,   “Xorazm”,
“So‘g‘diyona”,   “Marokanda”,   “Ksenippa”,   “Nautaka”,   “Sisimetr   qoyasi”,
“Saklar”,   “Oks   va   Yaksart”,   “Oksiart   va   Rokshanak”larni   dunyoga   mashhur
qildilar.   Demak,   ming   yillar   davomida   G‘arb   dunyoning   sharqiy   chegaralari   deb
bizning   yurtimiz   hududlarini   bilgan.   Xitoy   sivilizatsiyasi   uzoq   asrlar   davomida
tashqi   dunyodan   ajralgan   holda   mustaqil   rivojlandi.   Ushbu   alohidalik   hatto
miloddan   avvalgi   VI   -   V   asrlarda   yashagan   Konfutsiy   falsafasida   ham   o‘z   aksini
topdi.   Unga   ko‘ra,   dunyoning   asosi   mutanosiblik   va   nomutanosibliklardan   iborat
bo‘lgan.   Bu   nima   degani?   Konfutsiy   tilga   olgan   bu   tushunchalar   dunyoga   emas,
faqat   Xitoyga   taalluqlidir.   Mutanosiblik,   bu   Xuanxe   va   Yanszi   daryolari
havzalaridagi   unumdor   yerlar   va   u   yerlarda   joylashgan   o‘troq   dehqonlar   bo‘lib,
miloddan avvalgi II asrda Xitoyda hukmronlik qilgan Xan sulolasi ma‘lum siyosiy
maqsadlar bilan Turkistonga Chjan Szyanni elchi qilib yuborgan. 10Elchiga (Xitoy manbalarida Dayueji - ulug‘ elchi) toxariylar davlatiga
borib   uning   hukmdorini   Xun   imperiyasiga   qarshi   kurashda   hamkorlik   qilishga
da’vat etish nomutanosiblik esa vohaning shimoli va g‘arbiy chegaralaridagi qumli
sahro   hamda   dashtlar,   u   yerlarda   umrguzaronlik   qiladigan   ko‘chmanchi
chorvadorlar edi. Bu ikki dunyo bir-birlariga qarama - qarshi qo‘yilgan edi va shu
sababdan   ham   ularning   o‘zaro   munosabatlari   aksariyat   davrlarda   tinimsiz   janglar
tarixidan   iborat   bo‘ldi.   Xitoyning   “G‘arbiy   mamlakatlar”ni   kashf   etishi   “Buyuk
ipak   yo‘li”ning   ochilishi   bilan   uzviy   bog‘liqdir.   “Buyuk   ipak   yo‘li”   qachon   va
qayerda shakllandi? Ushbu 1877 - yili Germaniyada, nemis geografi Ferdinand fon
Rixtgofenning “Xitoy” asari nashrdan chiqdi va ushbu kitobda ilk bor “Buyuk Ipak
yo‘li” atamasi  tilga olindi. Nemis olimining niyati oqligidanmi  yoki butun dunyo
geograflari tilining uchida turgan atamani joyiga qo‘yib, o‘z vaqtida aytganidanmi
“Buyuk   ipak   yo‘li”   atamasi   tez   orada   ommalashib   ketdi   va   tarixda   abadiy   qoldi.
Savolga   javob   qidirish   uchun   bir   -   biri   bilan   bog‘liq   ikki   voqelikni   eslashni   joiz
deb   bilamiz.   Birinchi   voqelik.   Miloddan   avvaalgi   II   asrda   Yanszi   va   Xuanxe
daryolari   oralig‘ida   vujudga   kelgan   Xan   davlati   kuch-qudratga   to‘layotgan   bir
davrda,   “Samoviy   imperiya”   tuzish   niyatida   yon-atrofiga   hamla   qilayotgan
hukmdor   “sirli   G‘arb”   o‘lkalariga   Chjan   Szyan   nomli   shaxsni   elchi   o‘rnida
jo‘natgan.   U   13   yillik   safardan   so‘ng,   miloddan   avvalgi   126   -   yili   omon   -   eson
imperator   saroyiga   qaytib   keldi.   So‘zsiz   Chjan   Szyan   juda   iste’dodli   va   o‘ta
sinchkov   shaxs   edi.   Ma‘lumki   unga   josus   vazifasi   topshirilgandi.   Ammo   mazkur
davlatga   borish   uchun   u   albatta   Xunlar   ta‘siridagi   hududlardan   o‘tishi   lozim   edi.
Chjan Szyan Xitoyning poytaxti Chang’andan miloddan avvalgi 138 - yili yo‘lga
chiqib, miloddan avvalgi 127 - yili Farg‘ona davlatiga yetib kelgan. Shu oradagi 11
yil   davomida   u   Xunlar   yurtida   asirlikda   bo‘lgan.   Xitoy   elchisi   asirlikdan
qutulgandan   so‘ng,   farg‘onaga   yetib   keladi.   Bu   yerda   u   ko‘p   yangiliklar   bilan
tanishadi.Shirinlikda   tengi   yo‘q   bo‘lgan   Farg‘ona   uzumi   va   uning   suvidan
tayyorlangan ichimlik shifobaxsh ekanligi Chjan Szyanni hayratga soldi 5
.
5
  Mirzayev R. Ibn Fadlan: turklar mamlkatiga safar. Moziydan sado. 2005 yil, 1 - son 11Elchi miloddan avvalgi 126 - yilda Chang’anga (hozirgi Shian shahri)
qaytib borganida Xan sulolasi hoqoni Udiga ( miloddan avvalgi 140 – 85 - yillar)
uzumning   shirinligi   va   shifobaxsh   ekanligi,   undan   tayyorlangan   musallas   ham
inson sog‘ligi uchun foydali  ekanligi haqida mamnuniyat  bilan so‘zlab bergan va
bu   o‘simlikni   mo‘jiza   deb   ta‘riflagan.   Bu   haqda   xitoy   tarixchisi   Lyu   Yingsheng
quyidagilarni yozadai: “Chjan Szyan g‘arbiy mamlakatlarga elchi bo‘lib borganida
Doonda   uzumdan   ko‘p   miqdorda   aroq   ishlab   chiqarilishini,   boylar   saqlaydigan
uzum   arog‘ining   hajmi   ba‘zida   10   ming   puddan   oshishini   ko‘rgan.   Qadimda
Xitoyda   ishlab   chiqarilagn   aroqning   quvvati   nisbatan   past   bo‘libgina   qolmasdan,
balki u osongina achib, buzilib qolar edi. Dovonda boylar saqlagan uzum arog‘i bir
necha   yil   tursa   ham   buzilmas   ekan.   Qaytishda   elchi   uzum   tokidan   Xitoyga   olib
ketib, Udiga taqdim qildi. Udi uzum tokini saroy bog‘iga ekib qo‘yishni buyurdi”.
Udining farmoni bilan ekilgan tok keyinchalik ko‘paytirilgan. Fikrimizcha, Chjan
Szyan   tokni   o‘stirish   texnologiyasini   ham   yaxshi   o‘rganib   kelgan   bo‘lishi   kerak.
Shundan   ma‘lumki,   uzumning   Xitoyga   tarqalganiga   21   asrdan   ko‘proq   vaqt
bo‘lgan 6
. 
Chjan   Szyan   vataniga   qaytib   kelganida   uzumni   zamonaviy   xitoy
talaffuzida “putuo, qadimgi talaffuzda “budav”, uzumdan tayyorlangan ichimlikni
esa   “putuo   jyu”   deb   atagan.   Ikkinchi   atamadagi   “jyu”   aroq   so‘zining   ekvivalenti
hisoblanadi.   Lekin   xitoy   tilida   ushbu   atama   barcha   quvvatli   ichimliklarga
ishlatiladigan umumiy nom hisoblanadi. Uzumning Xitoyga tarqalishi bilan uning
nomi   xitoy   tiliga   kirib   borgan.   Ayrim   xitoy   olimlari   qadimiy   forsiy   tilda   uzum
“buda”, yunon tilida “budruvz” deb atalganligini hisobga olib, Chjang Szyan mana
shu   nomlarning   birontasidan   olgan   bo‘lsa   kerak,   deb   taxmin   qilishadi.   Uzum
o‘stirish   Xitoyga   tarqalishi   bilan   birga,   ushbu   mamlakatda   undan   musallas   ishlab
chiqarish   uslubi   ham   o‘zlashtirildi.   Bedaning   Xitoyga   tarqalishi   ham   Chjan
Szyanning Farg‘onaga birinchi  marta  kelishi  va bu yerda tezchopar  tulpor  otlarni
ko‘rishi   bilan   bog‘liq   bo‘lgan.Chjan   Szyan   Farg‘onada   ko‘rgan   tulpor   otlar
tezlikda va uzoqqa chopishda mo‘g‘ul otlaridan katta farq qilgan. 
6
 Mirzayev R. Syuan Syan: budda ziyoratgohlariga sayohat. Moziydan sado. 2004 yil. 1 - son. 12Shu   bois   elchi   tulporlarni   boqish   uslubi   bilan   yaxshi   tanishgan.   Chjan   Szyanga
farg‘onaliklar tulpor otlarni boqishda ishlatiladigan beda yangilik bo‘lib ko‘ringan.
Vataniga   qaytib   ketishida   u   o‘zi   bilan   beda   urug‘ini   olib   ketgan.   Chang’anga
qaytib   borgandan   so‘ng   Chjan   Szyan   Udi   hoqonga   tulpor   otlar   va   ularni   boqish
uchun   ro   siyosiy,   harbiy,   savdo   va   madaniy   yo‘nalishlarda   muloqotlar
o‘rnatdilar.muhim ahamiyat kasb etadigan o‘simlik-beda haqida barcha ko‘rgan –
eshitganlarini   so‘zlab   bergan.   Josuslik   vazifasini   o‘tagan   elchining,hatto   biror-bir
diqqat   e’tiborga   arzigulik   ikir   -   chikirlar   ham   chetda   qolmagan   hisobotidan
imperator   Udi   va   saroy   ahli   hayratga   tushdi.   Imperator   Chjan   Szyanga   “Buyuk
sayohatchi   titulini   berdi.   Ilk   bora   “Samoviy   imperiya”   ayonlari   sirli,   afsonaviy
“G‘arb   mamlakatlari”   -   Davan   (Farg‘ona),   Kan   (So‘g‘diyona),   Kanszyuy
(Xorazm), Dasya (Baqtriya), Ansi (Parfiya), Shendu (Hindiston) davlatlari haqida
ajoyib-g‘aroyib   hikoyalarni   eshitdilar.   Ayniqsa,   Chjan   Szyanning   Farg‘onaning
bo‘yi ikki metrdan oshadigan bahaybat, o‘ta baquvvat, yeldek uchadigan “samoviy
otlar”i   to‘g‘risidagi   axboroti   hammani   hayratga   soldi.   Chunki,   Xitoy   ahli   o‘sha
davrlarda   odam   minganda   chavandozning   oyog‘i   yerga   tegib   turadigan,   harbiy
yurishlar   u yoqda  tursin,  hatto kundalik  hayotda ham   hech  vaqoga  yaramaydigan
pakana,   mitti   poni   otlarini   bilar   edilar.   Bu   axborot,   ayniqsa,   imperator   Udini
qiziqtirib   qoldi.   Ikkinchi   voqelik.   Xitoy   hoqoni   elchining   gapini   eshitib   darhol
shunday   tezchopar   otlar   bilan   qo‘shinni   ta‘minlash   rejasini   tuza   boshlagan.   Shu
bois Udi tulpor otlarni olib kelishdan oldin ularning asosiy ozuqasi bo‘lgan bedani
ham   saroy   yonidagi   boqqa   ekishga   va   shundan   keyin   uni   ko‘paytirishga   farmon
bergan.   Oradan   ko‘p   o‘tmay   Xitoyda   beda   ekish   keng   tarqala   boshlagan 7
.   Chjan
Szyan Farg‘onadan qaytib kelgandan so‘ng imperator Udi shimoldan mamlakatga
tahdid   solib   turgan   turkiy   Syuan   qabilalariga   qarshi   kurashishda   va   yurt
sarhadlarini   kengaytishda   muvaffaqiyat   qozonishning   yagona   imkoniyati,   bu   o‘z
armiyasini Farg‘ona otlari bilan qurollantirish ekanligini darhol tushundi, va ularni
sotib   olish   uchun   oltin   pullar   bilan   g‘amlangan   katta   savdo   karvonini   G‘arbga
7
 Mirzayev R. Syuan Syan: budda ziyoratgohlariga sayohat. Moziydan sado. 2004 yil. 1 - son. 13Davonga  jo‘natdi.  Bu  voqelik miloddan  avvalgi  II  asrning  so‘nggi  choragida  yuz
berdi.
Shu   davrdan   e’tiboran   mamlakatlararo   savdo   yo‘li   ilk   bora   davlat
nazoratida muntazam ishlay boshladi va u so‘nggi “Buyuk ipak yo‘li” nomi bilan
tarixga   kirdi.   Shu   tariqa,   Xitoy   o‘zi   uchun   G‘arbni   -   O‘rta   Osiyoni   kashf   qildi.
Ammo farg‘onaliklar bir - ikkita ot sovg‘a qilish bilan cheklanib, ko‘p miqdorda ot
sotishga   rozilik   bermaydilar.   Shundan   keyin,   miloddan   avvalgi   104   -   yili   U-di
Farg‘onaga   Li   Guangli   qo‘mondonligida   katta   qo‘shin   yuborib,   mahalliy
hukumatni   tulpor   otlarni   berishga   majbur   qilmoqchi   bo‘ladi.   Lekin   Farg‘onaga
yuborilgan   qo‘shin   maqsadga   erisholmay,   Uzgend   (Uzgent)dan   qaytadi.
Mag‘lubiyatga   ko‘nikolmagan   Xitoy   hoqoni   Li   Guanglini   katta   qo‘shin   bilan
ikkinchi marta Farg‘onaga yuborib, urush qiladi. Bu urush ham Xitoy hoqoniga u
kutgan natijani bermaydi. Ayrim ma‘lumotlarga qaraganda, miloddan avvalgi 102
-   yili   Li   Guangli   14   ta,   boshqa   ma‘lumotlarga   ko‘ra   30   dan   ortiq   ot   olib   qaytib
ketishga   majbur   bo‘ladi.   Shundan   boshlab   Xitoyda   asta   -   sekin   zotli   otlar   paydo
bo‘la boshlaydi. 
Yuqorida   zikr   qilingan   ikki   voqelik   transkontinental   savdo   yo‘lining
ochilishi  uchun bir  turtki, sabab  edi, xolos. Aslida,  bu muammo mohiyatga borib
taqaladi.   Unga   ko‘ra,biror   bir   jamiyat,   millat,   davlat   yakka   holda   boshqalardan
ajralib   rivojlana   olmaydi.   Buni   amalga   oshirishning   ikkita   yo‘li   bor,   xolos.
Birinchisiharbiy yurishlar, ya’ni urush. Ikkinchisi – madaniy - ma’rifiy hamkorlik.
Miloddan   avvalgi   II   -   ming   yillardayoq   O‘rta   Osiyodan   Badaxshondan   lazurit
muntazam   ravishda   Xitoyga   yetkazilib   turilgan.   “Buyuk   ipak   yo‘li”   faoliyat
ko‘rsata   boshlagandan   so‘ng  ikki   buyuk  qo‘shni   sivilizatsiyalar   –  O‘rta   Osiyo   va
Xitoy   aloqalari   nihoyatda   faollashib   ketdi.   Samarqandning   anjiri,   Farg‘onaning
uzumi, bodringi, anori, bedasi Xitoyda madaniylashtirildi va keng yetishtiriladagan
bo‘ldi.   Xan,   keyinchalik   Tan   sulolalari   davrida   saltanat   saroylarida   so‘g‘dlik   va
shoshlik musiqachilar hamda raqqosalarning san‘ati ommaviylashib ketdi. Milodiy
I   -   II   asrlarga   kelib   Ko‘hna   dunyo   -   Britan   orollaridan   tortib   Tinch   okeanigacha
bo‘lgan yerlar faqat to‘rtta, lekin juda buyuk saltanatlar ta’sir doirasiga bo‘lindi:  14G‘arbda   Rim   imperiyasi,   Sharqda   Parfiya,   Kushonlar   imperiyasi   va
Xan   imperiyalari   edi.   Milodning   I   -   II   asrlarida   yashagan   rimlik   geograflar
Pomponiy   Mila,   Pliniy   va   Klavdiylar   asarlarida   dunyoning   sharqiy   chegarasi
“ser”lar   mamlakati   bilan   tugar   edi.   “Ser”lar   mamlakti   bu   Xitoy   va   xitoyliklar
degani edi. Chunki rimliklar ipakni “serikum”, uni yetishtirganlarni “ser”lar, ya’ni
“ipakli   odamlar”   deb   nomlashgandi.   O‘z   navbatida,   Rimda   yasalgan   shisha   va
kristall buyumlar, zebu – ziynatlar ham savdo yo‘li orqali uzoq sharqqa yetib keldi.
“Buyuk ipak yo‘li” so‘qmoqlaridan savdo karvonlari bilan qo‘shilib g‘oyalar ham
harakatga   keldi.   Xuddi   shu   davrlarda   eski   Termizdagi   Qora   tepalik   missionerlar,
ajdodlarimiz butun O‘zbekiston osha Xitoyga budda dinini olib kirdilar. Ayniqsa,
Tan   imperiyasi   gullab-yashnagan   davrlarda   (VII   -   IX   asrlar)   “Buyuk   ipak   yo‘li”
dagi   eng   mashhur   bozor   Samarqandda   bo‘lib,   eng   mohir   savdogarlar   esa
so‘g‘dliklar edi. Shu sababdan ham so‘g‘d tili xalqaro savdo tili vazifasini o‘tagan. 
So‘ngra   butun   tarix   davomida   “Buyuk   ipak   yo‘li”ning   insoniyat
sivilitsaziyasi taraqqiyotida beqiyos ahamiyatini chuqur his qilgan hukmdorlar, uni
o‘z   diqqat   markazlarida   ushlab   turdilar.Chunki   u   ezgulikka,tinchlikka,
obodonchilikka xizmat qiladi Ayniqsa, sohibqiron Amir Temurning tarix oldidagi
xizmatlaridan biri shuki, uning davrida “Buyuk ipak yo‘li” benihoya darajada rivoj
topdi. Buyuk  ipak  yo‘li   – insoniyatning  o‘z  tarixiy mavjudligi  jarayonida  qanday
rivojlanganligi,   bir   madaniyatdan   boshqa   madaniyatga   qay   holda   o‘tganligi,
turmush darajasini o‘zgartira olganligini yaqqol na’munasi. U o‘ziga xos “Xalqlar
tarixi   kitobi”   bo‘lib,   savdo-   va   madaniy   faoliyatda   umumiy   harakatini   ko‘rsatib
beradi.   Bundan   tashqari,   Buyuk   ipak   yo‘li   shuni   o‘am   isbotladiki,   xalqlar
o‘rtasidagi o‘zaro aloqa va muomalaning eng ma‘qul usuli aynan savdo, madaniyat
va ilm-fandir. Tarixda O‘zbekiston o‘zining geografik o‘rniga ko‘ra, sivilizatsiyasi,
madaniyatining   mohiyatiga   ko‘ra   G‘arb   bilan   Sharq   o‘rtasidagi   buyuk   markaz
vazifasini   o‘tadi,   ularni   yaqinlashtirdi,   birlashtirdi 8
.   Shu   sababdan   ham   Sharq   va
8
 Rahmonov Sh.A. Buyuk Ipak yo‘lidagi bojxona. Moziydan sado. 2001 yil. 4- son. 15G‘arbga   oid   bo‘lgan   umuminsoniy   qadriyatlar   millatimiz   qalbida   barobor   aks
etgan. 
XX   asrda   Mustaqilligimizning   dastlabki   yillaridayoq
O‘zbekistonning   Birirnchi   Prezidenti   Islom   Karimov   dunyo   ahli   oldida   “Buyuk
ipak   yo‘li”   ni   qayta   tiklash   g‘oyasini   ilgari   surdi   va   bu   yo‘lda   behad   ulug‘
tashkilotchilik qildi. Qisqa vaqt ichida ushbu missiya o‘z mevasini berdi. “Buyuk
ipak yo‘li” g‘oyasi dunyo miqyosida obro‘ - e’tibor topdi. Xalqaro savdo va iqtisod
rivojlanishining   asosi   bo‘lishi   bilan   bir   qatorda,   millatlar,   davlatlar   va
sivilizatsiyalar   muloqotiga,   tinchlikka,   Sharq   va   G‘arb   yaxlit   dunyo   ekanligining
e’tirofiga qaytadan xizmat qilmoqda. Buyuk ipak yo‘li asl mazmunini tashkil etgan
ipak   qachon   va   qayerda   paydo   bo‘ldi,   degan   savol   masalasida   fanda   har   xil
qarashlar bor. Ammo, ipakning Vatani Xitoy bo‘lganligi shak-shubhasizdir. “Ipak
yo‘li” Xitoydagi ana shu ipak savdosi bilan bog‘langan yo‘ldir 9
. 
Xitoyda   ipakchilikning   dastlab   keng   tarqalgan   joyi   Xuanxe
daryosining   quyi   havzasida   joylashgan   Shandun   viloyatidir.   Qadimgi   Xitoydagi
Sian   (Shensi   viloyati)   Ipak   yo‘lining   boshlanish   nuqtasi   hisoblanadi.   Yunon
muarrixlarining   ma‘lumotlariga   qaraganda,   Xitoy   ipagi   Shimoliy   Qora   dengiz   va
Yaqin   Sharq   mamlakatlarida   miloddan   avvalgi   V   asrdan   boshlab   ma‘lum.
Markaziy Osiyo hududida esa, Sopollitepada olib borilgan izlanishlarga qaraganda,
ipakchilik janubiy viloyatlarda bronza davridan (miloddan avvalgi II - ming yillik
o‘rtalaridan)   mavjud   bo‘lgan.   Sopollidan   topilgan   ipak   matolari   Xitoydan
keltirilganmi   yoki   shu   yerning   o‘zida   ishlangan   matolarmi,   degan   masala
hozirgacha   javobsiz   qolmoqda.   Miloddan   avvalgi   111   –   105   -   yillarda   Xitoy
imperatori Udi Parfiya (Xitoy manbalarida Ansi) podsholariga, Qang‘ hukmdorigi,
keyinroq   esa   Baqtriya   yerlariga   (Kushonlar)   o‘z   elchilarini   jo‘natib   ular   bilan
diplomatik   savdo   aloqalarini   o‘rnatadi.   Shu   tariqa   milodda   avvalgi   II   -   I   asrlarda
Sharq   bilan   G‘arbni   bog‘lovchi   Buyuk   ipak   yo‘liga   asos   solinadi.   O‘z   davrida
nihoyatda katta ahamiyatga ega bo‘lgan bu yo‘lning dastlabki  tarmog‘i Xitoydagi
9
  Rahmonov Sh.A. Tavka. Turon-Movarounnahr sivilizatsiyasi. – Toshkent, A.Qodiriy nomli xalq merosi 
nashriyoti, 2001. - 23 b. 16Sian   shahridan   boshlanib,   Sharqiy   Turkiston,   O‘rta   Osiyo,   Eron,   Messopatamiya
orqali O‘rta Yer dengizigacha cho‘zilgan. 
Akademik   Ahmadali   Asqarov   ma‘lumotlariga   qaraganda   “Buyuk
ipak   yo‘li”   yuqorida   ta‘kidlanganidek,   Xitoyning   qadimg   markazi   Siandan
boshlanib,   Lanchjou   orqali   Dunxuanga   keladi.   Bu   yerda   u   ikkiga   ajraladi:   1.
Janubi-g‘arbiy   tarmoq.   2.Shimoli-g‘arbiy   tarmoq.   Ipak   yo‘lining   janubi   -   g‘arbiy
tarmog‘i   Taklamokon   sahrosi   orqali   Xotanga(Xo‘tan),   undan   Yorkentga   kelib,
Pomir   tog‘ining   daralari   orqali   Voxanga,   undan   Baqtriyaning   bosh   shahri   -
zariaspga   (Balx)   kelgan.   Balxdan   yo‘l   yana   uch   tarmoqqa   ajraladi.   G‘arbiy
tarmog‘i   Marvga,  janubiy  tarmog‘i  Hindistonga,   shimoliy  tarmog‘i  Termiz  orqali
Darband,   Nautak,   Samarqandga   qarab   ketadi.   Ipak   yo‘lining   shimoli   -   g‘arbiy
tarmog‘i esa Dunxuandan Bami, Kuchi, Turfon orqali Tarim vohasiga- Qoshg‘arga
boradi. U yerdan Toshqo‘rg‘on orqali O‘zgan, O‘sh,Quva, Axsikent, Popga, undan
keyin   Asht   orqali   Xo‘jand,   Zomin,   Jizzaxga,   so‘ngra   Samarqandda   Nautak   yo‘li
bilan   birlashadi.   Yo‘l   Samarqanddan   g‘arbga   –   Dobusiyaga,   Malik   cho‘li   orqali
Buxoro   va   Romitonga,   undan   Varaxsha   orqali   Boykent   va   Forobga   borib   Amul
shahriga o‘tadi. Amulda Marvdan Urganch tomon Amu bo‘ylab kelayotgan yo‘lga
qo‘shilgan.   Ipak   yo‘lining   asosiy   karvon   yo‘llaridan   tashqari   ichki   savdo   yo‘llari
ham   mavjud   edi.   Qadimda   Marv   shahri   o‘zining   qadimiy   an‘analari   va   turli
geografik qulayliklariga ko‘ra ipak yo‘lidagi eng yirik shahar  edi. Shuning uchun
ham  Marvda mahalliy din zardushtiylik ibodatxonalaridan tashqari  Hindistonning
budda,   Vizantiya   xristian   olamining   tayanchlari   bor   edi.   Karvon   yo‘llarining
yo‘nalishi faqatgina geografik shart-sharoitlarga bog‘liq bo‘lmagan, ba‘zi vodiylar
vaqt  o‘tishi  bilan yo‘qolib ham  ketar  edi. Tabiiyki, karvon so‘qmoqlari  o‘tadigan
davlatlardagi   hokimiyatning   tuzilishi   va   xarakter   ham   bunda   o‘z   ta‘sirini
o‘tkazmay   qolmagan.   Buyuk   ipak   yo‘lining   janubiy   yo‘nalishida   joylashgan
Baqtriya   hududidan   topilgan   Tillatepa   (milodning   (I   -   II   asrlar)   va   Bagram
(milodiy   III)   yodgorliklaridan   buyumlar   tadqiqotchilar   uchun   qimmatli
ma‘lumotlarni   taqdim   etdi.   Topilmalar   orasida,   ellin   madaniyatiga   mansub 17ashyolar   -   zargarlik   buyumlari,   bronza   va   shisha   mahsulotlari,   gipsdan   yasalgan
muhrlar, tangalar alohida ajralib turadi.
1.2 Buyuk ipak yo‘li manbalarda yoritilishi
“Buyuk   ipak   yo‘li”   qachon   paydo   bo‘lgan   degan   masala   hanuzgacha   munozarali
bo‘lib   kelmoqda.   Ayrim   tadqiqotchilar   Xitoy   manbalariga   tayanib   mazkur   yo‘l
miloddan   avvalgi   II   asrda   Xitoy   elchisi   Chjan   Szyanning   Turkistonga   kelishi
munosabati   bilan   ochilgan   deb,   aytishgan.   Bu   fikr   to‘g‘ri   deb   ayta   olmaymiz,
chunki   elchi   bu   yo‘lning   qadimiy   Xitoy   bilan   Turkiston   shaharlarigacha   bo‘lgan
qismini   ochib   bergan.   Elchigacha   bo‘lgan   ming   yildan   ortiqroq   davr   davomida
Yevropa   va   Yaqin   Sharq   davlatlaridan   O‘zbekiston   orqali   Xitoyga   boradigan
savdo   yo‘li   mavjud   edi.   Unda   asosan   turkistonliklar   faoliyat   ko‘rsatgan.   Xitoy
manbalariga chuqurroq yondashilsa,  Buyuk ipak yo‘li kamida 3 – 4 - ming yillik
tarixga ega ekanligi ma‘lum bo‘ladi. Buni arxeologik manbalar ham tasdiqlaydi 10
.
So‘nggi   30   yil   davomida   Xitoy   arxeologlari   tomonidan   qadimiy   Xitoy
viloyatlaridan  topilgan  ashyoviy   dalillar   ushbu  fikrni  to‘la   isbotlaydi.  Chunonchi,
1976   yili   Xenan   o‘lkasi   An‘an   viloyatida   joylashgan   In   xonligi   hukmdori
Udingning   (miloddan   avvalgi   1365   –   1324)   kanizagi   Fu   Xao   qabri   Xitoy
arxeologlari   tomonidan   ochilganda,   uning   ichidan   ko‘p   miqdorda   qosh   toshidan
yasalgan   buyumlar   topilgan.   Maxsus   tekshirish   va   tadqiqotlar   natijasida   qabr
ichidan olingan 1928 ta buyumdan 756 tasi oq, qora, yashil, novot va sariq rangli
qosh   toshlaridan   nihoyatda   ustalik   bilan   yasalgan   buyum   va   taqinchoqlar   bo‘lib,
bundan 3,5 - ming yil  muqaddam Xitoy bilan Xo‘tan orasida savdo  yo‘li mavjud
bo‘lganlgining   isbotidir.   Hozirgi   Shinjong   Uyg‘ur   Muxtr   o‘lkasi   hududida   ham
miloddan   avvalgi   IV   -   III   asrlarga   oid   qabrlar   ichidan   Xitoyda   lakdan   yasalgan
likopcha, bronza va boshqa metalldan yasalgan oynaklar topilgan. Ushbu ashyoviy
dalillar Chjan Szyangacha ham qadimiy Xitoydan g‘arb tomonga qarab yuriladigan
yo‘llar   mavjud   ekanligini   ko‘rsatadi.   Miloddan   avvalgi   IV   -   III   asrlarda   qadimiy
Xitoyda ishlab chiqarilgan ipak matolarning Hindiston va Yevropa mamlakatlarida
10
  Sulaymonova F. ‘‘Sharq va G‘arb. - Toshkent’’, 1997. - 58 b. 18keng   tarqalishi   ham   Chjan   Szyanning   Farg‘onaga   borishidan   avval   Xitoyda
Janubiy   Osiyo   va   Yevropa   mamlakatlariga   O‘zbekiston   orqali   o‘tadigan   qadimiy
savdo yo‘li bo‘lganligini ko‘rsatadi.
Buyuk   ipak   yo‘lida   amalga   oshirilgan   ikki   tomonlama   harakatlar
to‘g‘risida Hind daryosi yuqori qismlaridan topilgan ko‘p sonli qoyatosh yozuvlari
va   suratlaridan   ko‘pgina   qimmatli   ma‘lumotlarni   olishimiz   mumkin.   Ular
milodning I - VIII asrlariga tegishli bo‘lib ko‘pchilik qismi kushon davrida – I - II-
III asrlarda yozib qoldirilgan yozuvlar turlicha shakldagi hind xatlari bilan bitilgan.
Shuningdek Baqtriya, parfiya va xitoy yozuvlari ham mavjud. Ularning ko‘pchiligi
so‘g‘d   tilida,   Ushbu   yodgorliklar   harbiy   askarlar,   kushon,   so‘g‘d,   xitoy
savdogarlari,   rassomlar,   budda   monaxlari,   ziyoratchilar   tomonidan   qoldirilgan
bo‘lib,   ipak   yo‘lidan   foydalanuvchilarning   o‘ziga   xos   “qaydnomalar   daftarchasi”
sifatida namoyon bo‘ladi. 
Buyuk   ipak   yo‘lining   janubiy   yo‘nalishida   joylashgan   Baqtriya
hududidan   topilgan   Tillatepa   (milodning   (I   -   II   asrlar)   va   Bagram   (milodiy   III   )
yodgorliklaridan   buyumlar   tadqiqotchilar   uchun   qimmatli   ma’lumotlarni   taqdim
etdi. Topilmalar orasida, ellin madaniyatiga mansub ashyolar-zargarlik buyumlari,
bronza   va   shisha   mahsulotlari,   gipsdan   yasalgan   muhrlar,   tangalar,   Hind
yodgorliklaridan   bo‘lgan   ishlov   berilgan   fil   suyaklari,   bronza   oynalar,
lakbo‘yoqlar,   zargarlik   buyumlari   kabi   Xitoyda   yasalgan   yodgorliklar   alohida
ajralib   turadi.   Ularning   har   biri   qay   uslubda   yasalganligi,   qaysi   xalq   unga   ishlov
berib,   tovarga   aylantirganini   yaqqol   ko‘rsatadi.   Savdo   karvonlari   bilan   birgalikda
ipak yo‘li tarmoqlari  bo‘ylab ko‘chib yurgan turli shakl  va ko‘rinishdagi  tangalar
ham   biz   uchun   qimmatli   manbadir.   Ular   tarix   ifodachisi,   o‘ziga   xos   yilnoma.
Hozirgi   kunda   ham   arxeologlar   ushbu   tarixiy   savdo   yo‘li   trassalaridan   ko‘pgina
xazinalarni   topmoqda.   Topilayotgan   tangalar   bizga   ma‘lum   davr   haqida   va
asosiysi,   savdoning   xarakterini   aniqlab   beradigan   barcha   tarixiy   jarayonlarda
ishtirok etgan turli mamlakatlar o‘rtasidagi munosabatlar haqida aniq ma‘lumotlar
bera   oladi.   Masalan,   Termizdan   Rim   tangalar   xazinasi,   kushonlar   tangalari   O‘rta
Yer   dengizi   atrofi   hududlaridan   topilgan.   Yuqorida   aytib   ‘tilganidek,   Xitoy 19manbalariga chuqurroq yondashilsa.  Buyuk ipak yo‘li kamida 3 – 4 - ming yillik
tarixga   ega   ekanligi   ma‘lum   bo‘ladi.   Buning   dalili   sifatida   ana   shu   manbalardagi
ayrim ma‘lumotlarga murojaat qilish o‘rinli, deb hisoblaymiz. 
Dastavval Buyuk ipak yo‘lini Xitoy elchisi Chjan Szyan ochgan degan
fikrni   qo‘llovchi   mualliflar   ishora   qilgan   Xitoy   manbalariga   sinchiklab   e’tibor
berib ko‘raylik. Darhaqiqat, miloddan avvalgi II asrdan keyin bitilgan ayrim xitoy
manbalarida   va   tarixiy   adabiyotlarida   avvalgi   Xan   imperiyasi   (Chyan   Xan   –
miloddan avvalgi 206, milodiy 208), elchisi Chjan Szyanning Farg‘onaga (qadimgi
manbalarda   Dayyuan   yoki   Davan),   Kangqa   (Kangkiya)   kabi   mamlaktlarga   borib
kelishidan   oldin   xitoyliklar   ushbu   davlatlar   va   ularga   boradigan   yo‘l   haqida   aniq
ma‘lumotlarga ega emas edi. Ular faqat o‘zlarining shimoliy va g‘arbiy tomonidagi
yon qo‘shnilarnigina bilishar edi. Buning sababi birinchidan, Xitoyda tarqoqlik va
o‘zaro urushlar davom etib turgan bir paytda uning g‘arbiy va shimoliy tomonida
yashagan   xalqlar   kuchli   davlat   tuzumiga  ega   bo‘lgan  edi.   Miloddan   avval   tashkil
topgan   Xunlar   imperiyasi   va   undan   ham   oldin   mavjud   bo‘lgan   Yueji   davlati   ana
shular jumlasidandir 11
. 
11
  Xo‘jayev A. - Buyuk ipak yo‘li. “O‘zbekiston milliy ensiklopediyasi” Davlat ilmiy nashriyoti. Toshkent. 2007.-
18 b. 20II – BOB. ShARQ – G‘ARB  ALOQA TIZIMINING IQTISODIY,
MADANIY VA ILMIY RIVOJIDA BUYUK IPAK YO‘LINING
AHAMIYATI.
2.1  O‘rta asr davlatlarining savdo – siyosiy, manfaatlarida Ipak yo‘lining
xalqaro ahamiyati
Qadimgi   Buyuk   ipak   yo‘li   bir   necha   asrlar   davomida   Sharq   va   G‘arbni
bog‘lab   turdi.   Miloddan   avvalgi   II   asrdan   boshlab   savdo   yo‘llarining   birikmasi
Xitoy   bilan   Rim   imperiyasini   bog‘lar   edi.   Xitoy   elchisi   Chjan   Szyan   nomi   bilan
bog‘liq Ipak yo‘li I - II asrlarda keng rivojlandi. Xitoy bilan asosan O‘rta Osiyolik
savdogarlar – dallollar savdo qilishardi. Qadimda Ipak yo‘li munosabati bilan I - II
asrlarda, ya’ni 105 – 115 - yillarda Xitoy Parfiya bilan aloqa bog‘ladi. Parfiyaliklar
katta qiziqish bilan ipakni xarid qilar edilar. Parfiyaliklardan ipak haqida rimliklar
bilishdi. Tarixchi Florning ma‘lumotiga qaraganda rimliklar ko‘rgan birinchi mato
eramizdan   avvalgi   53   -   yil   Mark   Litsiniy   Krasni   mag‘lubiyatga   uchratgan
forslarning bayrog‘i bo‘lgan. Savdo yo‘llarining asosiy qismlari siyosiy vaziyatga
qarab o‘zgarib turardi. Aleksandr Makedonskiy imperiyasi tashkil topgandan so‘ng
savdo   aloqalari   kuchaydi.   Salavkiylarning   davrida   Ellin   hukmdorlarining   Oks
ortidagi davlatlarga qiziqishlari ortdi 12
.
Salavk  buyrug‘i   bilan  Demodam  eramizdan  avvalgi  293  –  280  -  yillarda
Yaksartga hujum qildi. U yerda Yaksart orti Antioxiya shahri qurildi. Arxeologlar
fikricha bu shahar Xonqa yaqinidagi (Toshkent viloyati, Oqqo‘rg‘on tumani) yoki
bu shaharning o‘zi qadimgi  Antioxiya bo‘lishi  mumkin. Sirdaryo ham  asosiy  suv
yo‘li   sanalardi.   Yaksartdan   tepaga   Chochdan   Orol   dengiziga   undan   Girkan
(Kaspiy)   dengiziga   keyinchalik   Volga   bo‘ylab,   Tanansiga   borilardi.   Antik   davr
mualliflari   ma‘lumotlarida   Oksdan   G‘arbga   hind   mahsulotlari   yetkazilardi.
Salavkiylar davridagi ikkinchi ekspeditsiya Patrokiya nomi bilan bog‘liq. Aristobul
12
  Xo‘jayev A. Farg‘ona vodiysining Xitoy bilan savdo aloqalari. Moziydan sado.  2005 yil. 1-son 21va   Stratosfen   patrokiya   so‘ziga   tayanib,   Oks   Osiyodagi   yirik   daryo   deyishdi.
Undan   Girkan   dengiziga   ko‘pgina   narsalar   olib   borilardi.   Strabon   ma’lumotiga
ko‘ra Oksdan o‘tuvchi 25 ta kechuv joylari aniqlangan. 
Hindistonga boruvchi boshqa savdo yo‘li O‘rta Yer dengizidan Buxoro
Baqtriyaga   yoki   Marg‘iyona   (Turkmaniston),   Drangean   (Eron)   va   Afg‘onistonga
borgan.   Savdoning   rivojlanishi   shaharlar   va   aholi   madaniyatining   rivojlanishiga
olib   keldi.   Miloddan   avvalgi   IV   -   II   asrda   Buxoro   so‘g‘dida,   Poykent,   Varaxsha,
Ramish   kabi   shaharlar   vujudga  keldi.  Ularning  eng  mashhuri   Poykent   bo‘lib,  uni
savdogarlar   shahri   deb   atashardi.   Ko‘pincha   savdogarlar   savdo   yo‘lining
oxirigacha   borishmas   edi,   ular   kerakli   narsalarni   yarim   yo‘lda   sotib   olishar   edi.
Choch,   Samarqand   va   Buxoroda   Xitoy   savdogarlari   mahalliy   aholiga
mahsulotlarni   sotib   kerakli   narsalarni   sotib   olishgan.   Ipak   yo‘lining   shimoliy
yo‘nalishi   bo‘yicha   Xitoy,   O‘rta   Osiyo   va   Xind   tovarlari   Kavkaz   va   qadimgi   rus
shaharlari: Kiyev, Novgorodga borar edi. Miloddan avvalgi I asrda xitoyliklarning
yanada   uzoqroqda   joylashgan   savdo   sherigi   Parfiya   davlati   bo‘lgan.   Bu   davrda
Eron,   Xitoy,   Hindiston   bilan   Parfiya   davlati   o‘rtasida   muhim   tijoriy-iqtisodiy
aloqalar   mavjud   bo‘lgan:   “Ipak   yo‘li”   dan   –   Vaxsh,   Qorategin   va   Oloy   vodiysi
orqali Qashqarga; G‘arbiy yo‘l Parfiyadan Ekbatanga (Eron) bo‘ylab davom etgan;
“Oltin   yo‘l”   -   Dovon   (Farg‘ona)   orqali   Issiqko‘ldan   o‘tib   Sibirga   tomon
cho‘zilgan. Hindistondan zirovarlar, mushkianbarlar, Xitoydan ipak matolar, temir
nikel, mo‘yna keltirilgan. Markaziy Osiyoliklar va eronliklar Xitoy bilan Vizantiya
yoki   Xitoy   bilan   Yaqin   Sharq   davlatlari   o‘rtasida   bevosita   savdo   aloqalarining
rivojlanishidan   hech   qachon   manfaatdor   bo‘lmaganlar.   Chunki   bu   harakatning
ostida katta iqtisodiy manfaat  siyosati bor edi. Shu boisdan ham ipak yo‘li uchun
III   asrdan   boshlab   Eron   bilan   Markaziy   Osiyo   o‘rtasida   hayot   -   mamot   kurashi
kuchaydi.   Eron   va   Parfiya   o‘rtasida   qattiq   janglar   bo‘ldi.   Kushon   podshohlari
davrida   O‘rta   Osiyo   xalqlari   hayotida   bir   qator   omillar   tufayli   katta   o‘zgarishlar
yuz   berdi:   -   birinchidan:   ulkan   markazlashgan   quldorlik   davlati   tashkil   topdi;   -
ikkinchidan:shaharlar   ko‘payib,   xalqaro   savdo   aloqalari   kengayib   bordi.   Savdo
aloqalari   quyidagi   yo‘nalishlarda   rivojlandi:   “Ipak   yo‘li”   sharqda   Xitoy,   janubda 22Hindiston,   G‘arbda   -   Eron   orqali   Suriya   va   Rim,   shimolda   -   Xorzam   va   alanlar
mamlakati orqali Sharqiy Yevropa bilan olib borildi. 
Yana bir yo‘l – Sibir “Oltin yo‘li” mavjud edi. Eftalitlar (V - VI asrlar)
xalqaro   tijorat   sohasida   Eron,   Vizantiya,   Hindiston,   Xitoy   bilan   keng   aloqada
bo‘lishgan.   Ipak,   shisha,   dorivorlar,   qimmatli   tosh   va   bo‘yoqlar   bilan   savdo
qilishgan.   Eftalitlar   davrida   rangli   oyna   ishlab   chiqarish   rivojlangan.   U   O‘rta
Osiyodan   asosan   Xitoyga   tashilar   edi.   “Ipak   yo‘li   savdosida   Xitoy   manbalariga
qaraganda”   II   I-   VII   asrlarda   Markaziy   Osiyo   va   O‘rta   Sharq   orqali   o‘tgan   ipak
yo‘lining nazorati so‘g‘dlarning qo‘lida bo‘lgan. Binobarin, Vey sulolasi tarixining
102   -   bobida   “So‘g‘d   davlati   savdogarlari   ilgari   ko‘proq   Lyang   zaminiga   kelib
tijorat   qilar   edi” 13
.   Guzangda   (Lyang   va   Guzang   hozirgi   Uvey   shahri   bo‘lib,   ular
qadimda   Xesi   koridoridagi   yirik   savdo   markazlari   bo‘lgan)   ularni   ko‘plab
uchratish mumkin edi”, deb yozilgan. Milodiy IV asrda Xesi koridorida yashovchi
so‘g‘diylarning   soni   ko‘payadi.   Binobarin,   ayni   zamonda,   Xitoyda   o‘zaro   urush
bo‘layotganligi tufayli savdo ishlariga katta putur yetgan. Xesi koridori hukmdori
ana shunday qaltis vaziyatda ham savdo ishlariga katta e’tibor berib, so‘g‘diylarga
qulay   va   imtiyozli   sharoitlar   yaratishga   harakat   qilardi.   Natijada,   so‘g‘d
savdogarlari   bu   yerda   yashashni   ma‘qul   topib,   Markaziy   va   G‘arbiy   Osiyo
mamlakatlaridan   olib   kelingan   mollarni   Xitoyning   boshqa   o‘lkalariga   tarqatishda
faol   harakat   qilishardi.   Oradan   ko‘p   o‘tmay   Markaziy   Xitoyning   bir   qator
shaharlarida   ham   so‘g‘diy   mahallalar   tashkil   topgan.   “Tan   sulolasining   yangi
tarixi”   (Sin   tangshu)   ning   “G‘arbiy   mamlakatlar”   nomli   bobida   zikr   etilishicha,
So‘g‘d davlati yemirilgandan keyin uning ta‘siri ostida hududda bir qancha mayda
xonliklar   tashkil   topgan.   Ana   shu   davrda   Xesi   koridoriga   kelib   joylashib   tijorat
bilan   shug‘ullanganlar   soni   ko‘paydi.   Mazkur   manbada   so‘g‘diylar   “savdo
ishlariga qobil keladi, erkaklari 20 yoshga to‘lgan zahoti o‘zga mamakatlarga borib
o‘z   rizqlarini   terishga   harakat   qiladilar”,   deb   ko‘rsatilgan.   Vang   Chjengya,   Guan
Lyanji,   Li   Mingvey   Chen   Aychju   va   Jin   Yue   kabi   bir   guruh   xitoy   olimlari
13
  Zokirov Sh., Soatov A. Bu qadim yo‘llar. Fan va turmush, 1991 yil. 7-son. 23so‘g‘diylarning Buyuk ipak yo‘li orqali bo‘lgan savdo va madaniy aloqalarda katta
rol o‘ynaganligiga katta baho berishgan:
“So‘g‘diylar   miloddan   avvalgi   V   asrlardan   boshlab   to   milodiy   X
asrgacha   bo‘lgan   taxminan   1500   yillik   davr   davomida   Ipak   yo‘li   orqali   bo‘lgan
aloqalarni   rivojlantirishda   nihoyatda   ulkan   hissa   qo‘shgan”.   So‘g‘diylar,   ayniqsa,
Dunxuan   viloyatida   ko‘p   edi.   So‘nggi   yillarda   mazkur   viloyat   hududida   amalga
oshirilgan   arxeologik   qazilmalar   natijasida   ko‘pgina   ashyoviy   dalillar   topilgan:
so‘g‘d   tilida   yozilgan   hujjatlar,   savdo   ishlariga   oid   tizim   daftarlari   hamda   o‘sha
davrga oid ashyolar shular jumlasidandir. Chunonchi, Dunxuan viloyatida topilgan
R   -   3559   raqamli   tizimlash   daftarida   quyidagilarni   uchratish   mumkin:   “Dunxuan
viloyatida   jami   13   ta   qishloq   mavjud   bo‘lib,ularning   biri   Sungxua   qishlog‘i   deb
ataladi,   unda   yashovchilar   orasida   xo‘rlar   nihoyatda   ko‘p.   Sao   Syaosyao,   Sao
Tulichji, Kang (Samarqand) davlatidan kelgan Kang FU, An davlatidan (Buxoro)
kelgan   An   Xaozi,   An   Jyasha,   Shi   (Shosh,   Toshkent)   davlatidan   kelgan   Shi
Sho‘lo‘dan,   Shi   Mono‘,   Mi   (Zarafshon   daryosi   janubidagi   Samarqand   davlatiga
qarashli  kichin  xonlik)  davlatidan   kelgan  Mi  Fo‘chjengyan,  Mi   Yuyvan  ismliklar
yashaydi”.   R   -   3929   raqamli   ikkinchi   bir   hujjatda   Dunxuanda   yashagan
so‘g‘diylarning   olovga   topinganligi   va   ularning   ibodatxonasi   borligi   zikr   etilgan.
Shuning bilan birga, bu yerdagi so‘g‘diylar ibodatxonasi hovlisining kattaligi eniga
100 qadam kelishi ham ko‘rsatilgan. Xitoy tarixchisi Li Min Veyning yozishicha,
Dunxuan  viloyatining  Sungxua qishlog‘i   va Ancheng  shahri   so‘g‘diylar   eng ko‘p
yashaydigan joylar hisoblangan. 
Lyu Yinsiengning yozishicha IV asrning birinchi yarmida Dunxuanda
yashagan “xushang” (xo‘r savdogarlari) ning soni 100 kishidan ortiq bo‘lgan. Vey
(220   –   265   -   yillar)   va   Jin   (317   –   420   -   yillar)   sulolari   davrida   so‘g‘diylar   Ipak
yo‘lidagi Uvey (Lyangjou) shahrida ko‘paygan. So‘nggi yillarda Datang viloyatida
topilgan Shimoliy Vey sulolasi davriga oid so‘g‘d madaniyatiga xos buyumlarning
jumladan,   kumush   va   tilladan   yasalgan   idish   -   tovoqlarning   topilishi   bunga   isbot
bo‘ladi.   Xitoy   manbalaridagi   ayrim   ma‘lumotlarga   qaraganda   qadimiy   Xitoyning
poytaxti Chang’an (Sian) ham so‘g‘diylar ko‘p joylashgan shahar hisoblangan.  24Ularning ko‘pchiligi yirik savdogarlar sifatida faoliyat ko‘rsatishgan.
Chang’anda   bir   necha   bozor   bo‘lganligi   va   so‘g‘diylar   odatda   bozorga   yaqin
joylarda   yashaganligi   chun   shaharning   bir   qator   joylarida   zardushtiylar
ibodatxonasi   mavjud   bo‘lgan.   Turk   xoqonligi   davrida   (VI   -   VIII   asralar)   O‘rta
Osiyo Eron bilan savdo-sotiq aloqalari yaxshi emas edi. Turklar Vizantiya bilan bu
borada bog‘lanish uchun 568 – 569 - yillar  o‘z elchilarini  Istambulga yuborishdi.
Ular   Kaspiy   dengizining   shimoli   Kavkaz   orqali   o‘tishi   kerak   edi.   VI   asr   70   -
yillarida Vizantiya va Eron o‘rtasida urush boshlandi. 
Turk xoqonligi bu paytda kuchayib bir necha bor Xitoyga yurish qildi.
Va xitoyliklarni kuniga 1000 bo‘lak ipak miqdorida o‘lpon to‘lashga majbur etdi.
VI   asr   80   -   yillarida   xoqonlik   sharqiy   va   g‘arbiy   qismga   bo‘linib   ketdi.   VII   asr
boshlarida   g‘arbiy   xoqonlik   yana   yuksala   boshladi   va   Xitoy   bilan   birlashuvi
kuchaydi.   627   –   647   -   yillar   Xitoyga   O‘rta   Osiyodan   sovg‘a   -   salomlar   bilan   9
marta   savdo   elchilari   yuborildi.   VII   asrning   30   -   yillari   O‘rta   Osiyoga   xitoylik
ziyoratchi   Syuan   -   Szyan   keladi.   U   bu   to‘g‘risida   o‘z   kechmishlarini   yozib
qoldirgan.   Syuan-Szyan   Issiqko‘l,   Chu   vodiysi,   Choch,   Samarqand,   Buxoro   va
Amudaryo bo‘ylab sayohat  qildi.  630 -  yili   g‘arbiy Turk  xoqonligining yuksalish
davri   boshlandi.   Uning   chegarasi   eftalitlar   davridagi   kabi   Hind   daryosi
qirg‘oqlarigacha   edi.   Shaharlarning   ko‘payishi   Xitoy,   Eron   bilan   savdo-sotiqni
jonlantirdi. Karvonlar Marv orqali Chorjo‘y, Buxoro, Samaraqand, Choch, Isfijob,
Talas,   Siyob   va   so‘ng   Sharqiy   Turkiston   vohasiga   o‘tishgan.   VIII   asr   o‘rtalariga
kelib “Ipak yo‘li” ning g‘arbiy qismi arablar nazoratiga o‘tadi 14
.
Tohiriylar   va   Somoniylar   davrida   (IX   -   X   asrlar)   Movoraunnahrning
asosiy viloyatlari, chunonchi Zarafshon vodiysi xo‘jalik jihatidan ilg‘or edi. Shahar
bilan   qishloq   o‘rtasida,   qishloq   dehqonchilik   rayonlari   bilan   ko‘chmanchi   dasht
o‘rtasida   muttasil   ortib   boruvchi   mol   ayirboshlash,   shuningdek,   karvon
savdosining   gurkirashi   qishloq   xo‘jaligining,   konchilik   va   hunarmandchilikning
rivojlanishiga imkon berdi. Movarounnahrda dehqonchilik va bog‘dorchilikka ham
14
  Shirinov T. G‘arb bilan Sharq uchrashgan diyor.  “Xalq so‘zi”, 2004 yil 16 - oktabr. - 114 b. 25katta e’tibor berilgan. Shaharlarda ham, qishloqlarda ham hunarmandchilik ishlab
chiqarishda ko‘plab odamlar mashg‘ul bo‘lishgan. 
Zandona   (Buxoro   viloyatida)   qishlog‘ida   bo‘z   to‘qilgan   va   bunday
mahsulot   Iroq,   Eron,   Hindistonga   ham   yuborilgan.   Iskijkat   qishlog‘idan   bo‘z
matolarni   boshqa   joylarga   ko‘p   miqdorda   olib   ketilardi.   Buxorodan   qo‘y   juni,
yog‘, soch moyi, mehmonxonalarga to‘shaladigan matolar, Ushmun matolari, egar,
Tabariston   matolari,   go‘sht   va   qovunning   alohida   turlari   olib   ketilar   edi.
Samarqanddan   Samarqand   matolari,   simgin   (kumushrang)   matolar,   kimxoblar,
Mamarajil deb ataladigan qizil matolar, sinizi matolari, har xil shoyilar, ro‘mollar,
uzangilar,   sovluqlar,   qayishlar,   katta   mis   qozonlar,   yong‘oq   va   shu   kabilar   olib
ketilar   edi.   Shosh   yoki   Choch   viloyati   a’lo   sifatli   charmi   va   charm   mahsulotlari
bilan mashhur edi. Shoshdan boshqa yerlarga ot terisidan ishlangan baland egarlar,
o‘qdonlar,  chodirlar,  xom  terilar,  shuningdek  chakmonlar,  joynamoz  gilamchalar,
g‘alla,   kamon,   igna   va   qaychilar   chiqarilar   edi.   Sharqiy   Yevropa   Somoniylar
mo‘ynasi,   oq   suvsar   mo‘ynasi,   tulki,   quyon,   echki   mo‘ynalari,   shuningdek   sham,
o‘q,   oq   terak   po‘stlog‘i,   uzun   qalpoqlar,   baliq   yelimi,   baliq   tishlari,   kanakunjut
moyi,   anbar,   ot   terisidan   ishlangan   charm,   asal,   yong‘oq,   qalqon,   qayin   po‘sti,
slavyan qullari, qo‘ylar va sigirlar – bularning bari bulg‘orlardan olingan. Bundan
tashqari, Xorazmda quruq mevalar, targ‘il movut, qand - qurs, gilamlar, sovg‘abop
kimxoblar, qulflar, baliq, qayiqlarni ko‘plab xarid qilish mumkin edi. 
Somoniylar   davrida   Movarounnahrda   janubi   -   sharqiy   Yevropa,
shuningdek   Eron   va   Kavkazni   O‘rta   Osiyo   orqali   Mo‘g‘iliston   va   Xitoy   bilan
bog‘lab turuvchchi karvon savdosi katta ahamiyat kasb etdi. Agar VII - IX asrlarda
karvon   yo‘llari   orqali   faqat   zeb-ziynat   byumlari   tashilgan   bo‘lsa,   Somoniylar
davrida (X asr) eng zarur narsalar ko‘proq uchraydigan bo‘ldi: bular oziq - ovqat
mag‘sulotlari   hunarmandchilik   xom   ashyolaridir.   Old   Osiyoni   Mo‘g‘uliston   va
Xitoy bilan tutashtirgan karvon yo‘li Bag‘doddan boshlanib, Hamadon, Nishopur,
Marv,   Omul   (Chorjo‘y),   Buxoro,   Samarqand,   Shosh   (Toshkent),   Taroz   (Jambul),
Qulon (Lugovaya bekati), Marki, Balosog‘un, Suyob, Issiqko‘lning janubiy sohili 26orqali   o‘tib,   keyin   Sharqiy   Turkiston   orqali   Xitoyga   borar   edi.   O‘rta   Osiyodan
Yevropaga olib boradigan yo‘lning ahamiyati katta edi.
Xazar   podsholigiga   qarshi   kurash   davrida   bu   yo‘l   Marv,   Buxoro   va
Xorazm   orqali,   ya’ni   O‘rta   Osiyo   yo‘llari   orqali   o‘tgan.   Savdogarlar   Buxorodan
Jayhun   (Amudaryo)   tomon   yurib,   so‘ngra   daryo   bilan   Qiyot   (Xorazm),   keyin
Urganchga   (Jurjoniyaga),   bu   yerdan   Zamjanga   borganlar,   so‘ngra   Elba,   Ural,
Samara,   Kinel,   Cherelishan   daryolaridan   o‘tib,   Bulg‘orga   yetib   borganlar.
Xorazmning   Xazar   podsholigining   Itil   va   boshqa   viloyatlari   bilan   madaniy   va
boshqa   savdo   iqtisodiy   aloqalari   ham   mustahkam   bo‘lgan.   X   asrda   savdogarlar
savdo uyushmalariga birlashgan, savdo - sotiqda cheklar ko‘p qo‘llanar edi. Katta
miqdordagi   pulni   biror   shaharda   biror   sarrofga   berib,   uning   evaziga   undan   chek
olish   va   mo‘ljallangan   joyga   borish   bilan   shu   chekni   ko‘rsatib,   o‘sha   chekda
ko‘rsatilgan miqdordagi pulni to‘la ravishda qaytarib olish mumkin edi.
Savdo asosan mol ayirboshlash yo‘li bilan olib borilar, pul esa hisob -
kitob birligi bo‘lib xizmat qilardi, xolos. Savdogarlar o‘z mollariga muayyan narx
qo‘yar   va   boshqalarning   ham   shunday   narx   qo‘yilgan   moliga   o‘z   mollarini
ayirboshlab olar edilar. Masalan, Xitoyda kumush dirhamlarni qabul qilmay, faqat
molga mol ayirboshlaganlar. Sharqiy Yevropada esa dirhamlar ham pul, ham mol
o‘rniga   o‘tgan.   Karvon   savdosi   murakkab   xizmatni   talab   etardi.   Shahar   va
qishloqlarda   karvonsaroylar   qurilgan,   ularda   savdogarlar   va   karvonga   xizmat
qiluvchi   xodimlar   uchun   hujralar,   tuyalar,   otlar,   xachirlar,   eshaklar   uchun
og‘ilxonalar   bo‘lgan.   Zarur   yem   -   xashak   va   oziq   -   ovqat   saqlanar   edi.   Xitoydan
O‘rta   Osiyoga   kimxob   va   shoyi,   arzon   matolar,   oltin   va   kumush   aralashtirib
to‘qilgan zarboj matolar olib kelinar edi. O‘rta Osiyodan Xitoyga shisha yuborilar,
ayniqsa   Samarqand   shishasi   o‘zining   yuqori   sifatliligi   bilan   yuqori   baholanardi.
Ilgari shisha zeb - ziynat buyumi hisoblangan. O‘rta Osiyodan Xitoyga otlar ham
sotib   turilgan.   Sharqiy   Yevropaga,   ikki   yirik   bozor:   Itil   va   Bulg‘orga   O‘rta
Osiyodan   zarb   etilgan   dirhamlar,   sholi,   ip   -   gazlama,   jun   va   shoyi   matolar   olib 27ketilgan.   Xorazmga   Sharqiy   Yevropadan   ko‘plab   teri,   mo‘yna,   mo‘ynali
hayvonlar, teri oshlashda ishlatiladigan po‘stloq, qoramol va qullar olib kelingan 15
. 
Shimoliy   Yevropadan   mo‘yna   va   teridan   tashqari   asal   va   qullar
keltirilgan.   XII   asrning   ikkinchi   yarmiga   kelib   Xorazm   xalqaro   savdoning   yirik
markaziga   aylanib   qoldi.   Bu   yerda   savdogarlar   Volgabo‘yi,   Hindiston,   Erondan
kelishar,   bu   yerdan   esa   savdo   karvonlari   Yaqin   Sharq,   Sharqiy   Turkiston   va
Xitoyga   yo‘l   olar   edi.   Xorazm   poytaxti   Urganchdan   yo‘llar   Mo‘g‘ulistonga,
qipchoq   dashtlari   orqali   esa   Volga   mansabidagi   port   shahar   Saksiyaga   rus
knyazliklariga va Yevropaga yo‘nalgan. 
XIII   asrga   kelib   “Ipak   yo‘li”ning   barcha   tamoqlari   bo‘ylab   nazoratni
Chingizxon   o‘z   qo‘liga   oladi.   Bu   holat   to   XIV   asr   o‘rtalarigacha   davom   etdi.
So‘ngra   “Ipak   yo‘li”   Temur   va   temuriylar   nazorati   ostiga   o‘tdi.   XV   asrda
Temuriylar   davlati   uzoq   va   yaqin   qator   qo‘shni   mamlakatlar:   Xitoy,   Hindiston,
Tibet,   Eron,  Rossiya,   Volga   bo‘yi   va   Sibir   bilan   muntazam   savdo   -   sotiq   qilardi.
Xitoydan   asosan   ipak,   shoyi   matolar,   xususan   atlas   va   parchalar,   chinni,   la’l,
gavhar va mushk; Hindistondan nafis oq rangli ip matolar, nil bo‘yoqlar, xushbo‘y
ziravorlar;   Erondan   surp,   marvarid,   durlar,   Rossiya,   Tatariston   va   Sibirdan
qimmatbaho   mo‘yna,   teri   va   mo‘m   olib   kelinar   edi.   Yevropa   mamlakatlaridan
Samarqandga   olib   kelingan   mollar   orasida   farang   gazmollari,   movuti,   Cherkas
pichog’i  bor  edi. Samarqanddan chet  mamlakatlarga, xususan  Rossiya,  Tatariston
va   Sibirga   arzon   narxli   ip   matolar,   asosan   bo‘z,   duxoba,   shoyi   gazlama,   qog‘oz,
quruq   meva,   guruch,   paxta   va   kalavalar   chiqarilgan.   Chet   davlatlar   bilan   o‘zaro
savdo   -   sotiqni   kengaytirishda   temuriylarning   qo‘shni   mamlakatlar   bilan   olib
borgan   elchilik   aloqalari   katta   rol   o‘ynadi.   XIV   –   XV   asr   oxirida   Temur   va
temuriylar   davlati   markazi   Movarounnahr   juda   ko‘p   karvon   yo‘llari   orqali
Yevropa,   Yaqin   va   Uzoq   sharqning   yirik   shahar   hamda   mamlakatlari   bilan
bog‘langan   edi.   Serg‘ayrat   ko‘chmanchilar,   turli   mamlakatlarning   jur’atli
savdogarlari   va   qo‘rqmas   sayyohlari   tomonidan   ancha   ilgari   va   ko‘rib
15
 Каримов Ш., Шамсутдинов Р. Ватан тарихи. - Тошкент, “Ўқитувчи”, 1997. - 49  B . 28chiqilayotgan   davrda   asos   solingan   ushbu   yo‘llar   Temur   hamda   temuriylapr
davlatining siyosiy – iqtisodiy aloqalarini amalga oshiradigan asosiy aloqa yo‘llari
edi 16
.
XV   asrning   birinchi   choragida   Ulug‘bek   va   Shohruh   daavlatlari   bilan
Xitoy   o‘rtasida   muntazam   ravishda   elchilar   almashib   turiladi.   Xitoy   temuriylar
bilan   savdo   qilishdan   manfaatdor   edi.   Xitoy   Movarounnahr   va   Xurosondan   yilqi
sotib   olardi.   Har   ikkala   davlat   o‘rtasidagi   savdo   va   elchilik   aloqalari   bu   davrda
yanada   rivoj   topadi.  Deyarli   har   ikki   –   uch  yilda   Samarqand   bilan   Hirotga   Xitoy
elchilari   va   savdogarlari,   Xonbaliqqa   (pekinga)   esa   Movarounnahr   va   Xuroson
elchilari va savdogarlari qatnab turishgan. 1418 - yilda Ardasher boshliq Shohruh
elchchilari Xitoyda bo‘ladilar. 
1419 - yilda bunga javoban Li-Do va Jong-Fu Xitoydan Samarqand va
Hirotga   elchi   bo‘lib   keladilar.   Elchilar   Ulug‘bek   va   Shohruh   nomiga   o‘zaro
do‘stlik   munosabatlarini   rivojlantirish   xususidagi   takliflar   yozilgan   maktub   va
katta   sovg‘a-salomlar   topshiradilar.   1420   -   yilda   Shohruh   va   Ulug‘bek   530
nafardan   iborat   elchilik   karvonini   Xitoyga   jo‘natdilar.   Temuriylarning   elchilari
ikki   yildan   ortiqroq  Xitoyda   bo‘lib,   1422  -   yilda   o‘z   vatanlariga  qaytib   ketadilar.
Movarounnahrdan Xitoyga o‘sha zamonlarda ikki karvon yo‘li orqali borilgan.
Birinchi   yo‘l   Toshkent,   Sayram,   Yettisuv   va   Sharqiy   Turkistonning
Turfan va Kumul shaharlari orqali, ikkinchi yo‘l Farg‘ona vodiysi orqali Xo‘jand,
Qo‘qon,   Marg‘ilon,   Andijon   va   O‘sh   orqali   Oloy   vodiysi   bo‘ylab   borgan   va
Sharqiy   Turkistonning   Qoshg‘ar,   Xo‘tan,   Yorkent   shaharlari   orqali   o‘tgan.
Shohruh   bilan   Ulug‘bek   zamonida   Tibet   va   Hindiston   bilan   ham   yaxshi
qo‘shnichilik   munosabatlari   o‘rnatiladi.   1421   -   yilda   Tibetdan   Buxoro   va
Samarqandga   elchilar   keladi.   1441   –   1442   -   yillarda   Shohruh   Hindistonga
Bijanagar   saroyiga   tarixchi   Abdurazzoq   Samarqandiy   boshchiligidagi   elchilarni
yuboradi.   U   Karmon,   Ormuz   va   Fors   qo‘ltig‘i   orqali   Hindistonga   qilgan
sayyohatini   yozib   qoldiradi.   Osiyo   xalqlari   iqtisodiy   va   madaniy   aloqalarining
rivojida   Buyuk   ipak   yo‘lining   ahamiyati   beqiyosdir.   U   sharqda   Xitoydan
16
  https    ://    api    .   ziyonet    .   uz    /   uploads    /   books    /662/5    b   470    f   44    dee    50.    pdf    29boshlangan. Shu sababli shaharlar tarixini o‘rganishni Buyuk ipak yo‘li yo‘nalishi
bo‘yicha   boshlasak   maqsadga   muvofiq   bo‘lar   edi.   Xitoy   shaharlaridan   Sian,
Dunxuan,   Kumul(Xami),   Urumchi,   Qoshg‘ar,   Yorkent,   Xotan   Buyuk   ipak
yo‘lidagi qadimiy shaharlardan hisoblanadi.
Sian - Xitoy davlatlarining qadimiy va o‘rta asrlardagi poytaxti bo‘lib,
bu yerda ko‘plab mashhur tarixiy, arxeologik va arxitektura yodgorliklari mavjud.
Sian   shahrida   772   -   yil   qurilgan   budda   ibodatxonasi   hozirgacha   saqlanib   qolgan.
Shensi   viloyatidagi   muzeyning   arxeologiya   ko‘rgazmasida   Sin,   Xan,   Tan
sulolalariga   mansub   buyumlar   uchraydi.   Ular   orasida   qurollar,   terrokata
haykalchalar,   idish-tovoqlar   ko‘zga   tashlanadi.   Ko‘rgazmaga   qo‘yilgan
buyumlarning   aksariyati   o‘rta   asr   Xitoyining   Ipak   yo‘li   orqali   savdo   aloqalari
haqida   shohidlik   beradi.   Dunxuan   -   Xitoyning   Gansu   profinsiyasining   g‘arbida
joylashgan shahar. Dunxuan milodning birinchi ming yilligida Xitoyni Janubiy va
G‘arbiy   Osiyo   bilan   hamda   G‘arbiy   Osiyo   orqali   Yevropa   bilan   bog‘laydigan
Buyuk   ipak   yo‘lida   muhim   nuqta   bo‘lgan.   Dunxuandan   14   km   janubi   -   g‘arbda
g‘orlarda   joylashgan   budda   monastri   bor.   O‘rta   asrlarga   kelib   esa,   Ipak   yo‘lidagi
savdoda (samarqandliklar) so‘g‘dlar ayniqsa katta rol o‘ynardi. So‘g‘d savdogarlari
O‘rta   Osiyo,   Shimoliy   Gurjiston   va   Shimoliy   Xitoyning   asosiy   karvon
markazlarida anchagina kaloniyalar va manzilgohlar barpo etgan edilar 17
.
Syanfodun   (Ming   budda   g‘ori   353   –   366)   bor.   480   ga   yaqin   g‘or
saqlanib   qolgan.   (Eng   kattasi   Mogao   g‘ori),   1899   -   yili   g‘orlardan   birida   20
mingdan  ortiq  Xitoy,   Hindiston,  O‘rta  va   Kichik   Osiyoda   yashagan   xalqlar   tilida
yozilgan   qo‘lyozmalar   topilgan.   1907   -   yili   bu   topilmalarning   ko‘pchilik   qismi
Aurel   Stey   ekspeditsiyasi   tomonidan   Angliyaga   olib   ketilgan   va   Britaniya
muzeyiga   topshirilgan,bir   qismi   Pekin   kutubxonasida   saqlanmoqda.   Xami   -
(hozirgi   Kumul   shahri)   Shimoliy-g‘arbiy   Xitoydagi   shahar.   Sinszyan   –   Uyg‘ur
avtonom respublikasining sharqiy qismida. 
Lansin temir yo‘li va Lanchjou – Urumchi avtomobil yo‘llari ustidagi
transport   punkti.   Bu   shaharda   arxeologik   ko‘rgazmasi   paleolitdan   to   o‘rta
17
  https    ://    m    .   ok    .   ru    /   group    /55807679332404/    topic    /7218286068020    30asrlargacha   bo‘lgan   davrga   mansub   turli   madaniy   ashyolaridan   iborat   muzey
mavjud.   Ko‘rgazmalarda   bronzadan   ishlangan   mehnat   qurollari,   qurol-yarog‘lar,
taglikda bronza qozoni, xunn davri buyumlari, qadimgi turk madaniyati  ashyolari
va hokazolar bor. Sak madaniyati topilmalari alohida xonaga qo‘yilgan. 
Xami shahrida Adkara masjidi hamda Tan davrida yashagan va Xitoyda
islom   dinining   ilk   targ‘ibotchilaridan   biri   bo‘lgan   G‘ozixon   Vali   mozori   bor.
Urumchi (xitoycha nomi - Dixua) - Xitoydagi shahar. Sinsyan – Uyg‘ur avtonom
respublikasining   ma‘muriy   va   asosiy   sanoat   markazi.   Tyanshan   tog‘larining
shimoliy etagida, Urumchi daryosi vodiysidagi vohada joylashgan. Urumchi shahri
muhim   iqtisodiy   va   madaniy   markaz   hisoblanadi.   Shuningdek   transport
yo‘llarining   muhim   tarmog‘ida   joylashgan   Qoshg‘ar   –   Qashg‘ar,   Kojg‘ar,   Kashi-
Xitoyning g‘arbiy qismidagi shahar. Sin Szyan - Uyg‘ur avtonom respublikasining,
Qashg‘ar   daryosi   sohilida,   Tyanshan   tog‘larining   janubiy   etagida   joylashgan.
Shahar to‘g‘risidagi dastlabki ma‘lumotlar miloddan avvalgi manbalarda uchraydi.
Milodiy   I   asr   boshida   Qoshg‘ar   bir   kichik   xonlik   poytaxti   bo‘lgan.
Keyinchalik u xunnlar, kushonlar.eftalitlar davlatlari, Turk hoqonligi (V - VII asr),
Uyg‘ur   hoqonligi   (VII   -   IX   asr)   tarkibiga   kirgan.   X   -   XII   asrlarda   Qoraxoniylar
davlati   poytaxti   bo‘lgan.   Eron   orqali   Vizantiyaga   ipak   olib   o tish   taqiqlanganligiʻ
munosabati bilan sug d savdogarlari Vizantiya va Turk xoqonlari vositachiliklarida	
ʻ
Sug d   va   Xorazmdan   Kaspiy   dengizini   aylanib   o tib,   Shimoliy   Kavkazdagi	
ʻ ʻ
dovonlardan oshib Qora dengiz va keyinchalik Konstantinopolgacha olib boruvchi
yangi   yo l   tarmog ini   ochadilar	
ʻ ʻ 18
.Bu   davrda   u   sharqiy   Turkistonning   siyosiy   va
madaniy   markaziga   aylangan.   Hozirgi   Qoshg‘ar   shahri   Abu   Bakr   Dug‘lat   davri
(1480   -   1514)   da   qayta   qurilgan.   Yorkent   xonligi   va   jung‘orlar   hukmronligi
davrida   poytaxt   Yorkent   shahriga   ko‘chdi.   1878   -   yili   manjur-xitoylar   Sharqiy
Turkistonni   bosib   olgach,   Qoshg‘ar   yana   ma‘muriy,   madaniy   markazga   aylandi.
Qoshg‘arda   arxitektura   yodgorliklaridan   Mahmud   Qoshg‘ariy,   Oppoq   Xo‘ja,
Yusuf   Xos   Hojib   kabi   allomalarning   maqbaralari   va  budda   ibodatxonasi   mavjud.
Yorkent   -  Xitoyning  Sinszyan   –  Uyg‘ur   avtonom   respublikasidagi   shahar.  Takla-
18
  https    ://    uz    .   wikipedia    .   org    /   wiki    /   Buyuk    _   Ipak    _   yo    ʻ   li    31Makon   cho‘lining   g‘arbiy   qismida,   Yorkentdaryoning   o‘ng   sohilida,   1200   metr
balandlikda joylashgan, Shahar ikki qism-musulmonlar yashaydigan Yorkent 57 va
xitoylar   yashaydigan   Shachedan   iborat.   Yorkent   muhim   savdo   va   tranzit   punkti
hisoblanadi. 
Yorkent   orqali   qadimda   O‘rta   Osiyodan   Sharqiy   Turkistonning   boshqa
shaharlari   va   Hindistonga   boriladigan   karvon   yo‘li   o‘tgan.   Xo‘tan   -   Xitoyning
shimoli-g‘arbiy   qismidagi   shahar.   Sinszyan   –   Uyhur   avtonom   respublikasidir.
Yurunqosh   daryosi   vodiysidagi   bu   shahar   Shimoliy   Kunlun   avtomobil   yo‘lidagi
transport   punkti   hisoblanadi.   Xo‘tan   shahri   Taklamakon   cho‘lidagi   vohaning
markazi bo‘lib. Qadimda karvon yo‘llarining kesishgan joyi bo‘lgan. XV asrgacha
Xo‘tan   orqali   Xitoydan   Yevropaga   ipak   olib   borilgan.   Shahar   atrofida   ipakchilik
rivojlangan ipak yigirish fabrikasi mavjud. Lohur – Pokistonning shimoli - sharqiy
qismidagi shahar. 
2.2 Savdo yo‘lining madaniy, diniy va ilmiy bilimlar rivojidagi roli
Tarixiy   taraqqiyot   jarayonida   savdo   yo‘llari   faqat   iqtisodiy   almashinuv
vositasi   bo‘lib   qolmay,   balki   xalqlar,   sivilizatsiyalar   va   madaniyatlar   o‘rtasida
madaniy,   diniy   hamda   ilmiy   bilimlarning   tarqalishida   muhim   omil   sifatida
namoyon bo‘lgan. Ayniqsa, qadimgi va o‘rta asrlarda faoliyat yuritgan Buyuk Ipak
yo‘li   Sharq   va   G‘arbni   bog‘lovchi   eng   muhim   transkontinental   savdo   tizimi
sifatida insoniyat tarixida alohida o‘rin egallaydi. Ushbu savdo yo‘li orqali tovarlar
bilan   bir   qatorda   g‘oyalar,   bilimlar,   e tiqodlar,   madaniy   qadriyatlar   va   ilmiyʼ
yutuqlar   ham   almashib   borgan.   Mil.avv   II   asrda   paydo   bo‘lib,   milodning   XVI
asriga qadar faoliyat ko‘rsatgan Buyuk ipak yo‘li shu davr ichida Sharq va G‘arb
xalqlarining keng miqiyosidagi o‘zaro madaniy va iqtisodiy aloqalari tarixida katta
ahamiyatga  ega  bo‘ldi. Bu  yo‘l  orqali  aloqalar   qilgan qadimgi   xalqlarning  o‘zaro
hamkorlik, almashinuv va madaniyatlarining boyib borishi, tinchilik va taraqqiyot
uchun asos bo‘lib xizmat qildi 19
.Savdo yo‘llarining madaniy hayot rivojiga ta‘siri,
19
  https    ://    www    .   sayyoh    .   com    /   uz    /   buyuk    -   ipak    -   yolining    -   paydo    -   bolishi    -   va    -   rivojlanishi    /   32eng   avvalo,   turli   xalqlar   o‘rtasidagi   bevosita   muloqotning   kuchayishi   bilan
izohlanadi.   Karvon   yo‘llari   bo‘ylab   joylashgan   shaharlar   —   Samarqand,   Buxoro,
Xiva,   Toshkent,   Balx,   Marv,   Kashgar,   Bag‘dod,   Damashq   kabi   markazlar   ko‘p
millatli va ko‘p madaniyatli muhit shakllangan maskanlarga aylangan.
Bu   shaharlarda   turli   xalqlarning   urf-odatlari,   kiyinish   madaniyati,
me‘morchilik uslublari, musiqa va adabiyot an analari o‘zaro uyg‘unlashib, yangiʼ
madaniy makon vujudga kelgan. Savdo yo‘llari orqali tarqalgan madaniy ta‘sirlar,
ayniqsa,   shaharsozlik   va   me‘morchilikda   yaqqol   ko‘zga   tashlanadi.   Masalan,
Markaziy   Osiyo   shaharlarida   Sharq   va   G‘arb   me‘moriy   an analari   sintezi   yuzaga	
ʼ
kelib,   madrasa,   masjid,   karvonsaroy,   hammom   va   bozorlardan   iborat   yagona
shahar   muhiti   shakllandi.   Karvonsaroylar   nafaqat   savdogarlar   uchun   dam   olish
joyi,   balki   madaniy   muloqot   markazlari   vazifasini   ham   bajargan.   Bu   yerda   turli
hududlardan   kelgan   kishilar   o‘z   tajribasi,   urf-odatlari   va   bilimlarini   o‘zaro
almashganlar.   Savdo   yo‘llari   diniy   e tiqodlarning   tarqalishida   ham   muhim   rol	
ʼ
o‘ynagan. Tarixiy manbalarga ko‘ra, buddaviylik Hindistondan Markaziy Osiyo va
Xitoyga   aynan   savdo   karvonlari   orqali   kirib   kelgan.   Savdogarlar,   rohiblar   va
sayohatchilar   diniy   g‘oyalarni   targ‘ib   qilib,   yangi   hududlarda   ibodatxonalar   va
monastirlar   barpo  etilishiga   zamin   yaratganlar.   Xuddi   shuningdek,   xristianlikning
nestoriylik yo‘nalishi ham savdo yo‘llari orqali Sharqqa tarqalgan. Ma'lumki, XV
asrning   oxirlarida   yuz   bergan   buyuk   geografik   kashfiyotlar   natijasida   xalqaro
dengiz   yo‘llarining   ochilishi   tufayli   Yevropa   va   Osiyo   davlatlarining   ko‘pchiligi
hayotida, xalqaro aloqalar va savdo yo‘llari tizimida keskin o‘zgarishlar ro‘y bera
boshladi.   Undan   tashqari   XV-XVI   asrlarda   Usmonli   turklarning   istilolari   ham
G‘arbiy   Yevropa   xalqlari   bilan   Markaziy   Osiyo   o‘rtasida   mavjud   azaliy   aloqa
yo‘llari   yo‘nalishlarining   o‘zgarishiga   olib   keldi.   Natijada,   ulkan   hududlarni
qamrab   olgan   Buyuk   Ipak   yo‘li   XVI   asrdan   boshlab   o‘z   ahamiyatini   yo‘qota
boshladi 20
.
Islom   dini   tarqalishida   ham   savdo   yo‘llarining   o‘rni   beqiyosdir.   Arab
savdogarlari va musulmon olimlari orqali islom dini Markaziy Osiyo, Volga bo‘yi,
20
  https    ://    cyberleninka    .   ru    /   article    /   n   /   buyuk    -   ipak    -   yoli    -   muloqot    -   va    -   hamkorlik    -   yoli    33Hindiston va hatto Janubi-Sharqiy Osiyogacha yetib borgan. Savdo faoliyati bilan
shug‘ullangan   musulmonlar   o‘z   halolligi,   adolatparvarligi   va   axloqiy   me‘yorlari
orqali mahalliy aholi orasida islomning keng yoyilishiga sabab bo‘lgan. 
Natijada,   savdo   yo‘llari   diniy   integratsiya   va   madaniy   yaqinlashuv
jarayonining muhim omiliga aylangan. Savdo yo‘llarining ilmiy bilimlar rivojidagi
roli   ham   alohida   ahamiyatga   ega.   Qadimgi   va   o‘rta   asrlarda   ilm-fan   markazlari
savdo yo‘llari bo‘ylab joylashgan bo‘lib, bu bilimlar almashinuvini osonlashtirgan.
Yunon falsafasi, hind matematikasi, arab tibbiyoti va astronomiyasi savdo yo‘llari
orqali   bir   hududdan   boshqasiga   ko‘chib   o‘tgan.   Masalan,   qadimgi   yunon
olimlarining asarlari arab tiliga tarjima qilinib, keyinchalik Yevropaga qayta kirib
borgan.   Bu   jarayon   ilm-fan   tarixida   “bilimlar   migratsiyasi”   sifatida   baholanadi.
Tarixda   Turk   xoqonligi   va   mo‘g‘ullar   davrida   Buyuk   Ipak   yo‘li   shimolga
ko‘chirilgan   va   bu   omil   O‘rta   Osiyo   iqtisodiyotining   ma’lum   jihatdan   tushib
ketishiga   sabab   bo‘lgan.   Bu   yo‘l   uchun   Turk   xoqonlari,   eftaliylar,   Erondagi
sosoniylar   kurash   olib   borishgan 21
.   Markaziy   Osiyo   olimlari   —   Muhammad   al-
Xorazmiy,   Abu   Rayhon   Beruniy,   Abu   Ali   ibn   Sino,   Ahmad   al-Farg‘oniy   kabi
buyuk   allomalar   faoliyati   ham   savdo   yo‘llari   bilan   chambarchas   bog‘liq   bo‘lgan.
Ularning   asarlari   Sharqdan   G‘arbga,   G‘arbdan   Sharqqa   savdo   karvonlari   orqali
tarqalib,   jahon   ilm-fani   rivojiga   katta   hissa   qo‘shgan.   Ayniqsa,   algebra,   tibbiyot,
geografiya va astronomiya sohalaridagi bilimlar Yevropa uyg‘onish davriga kuchli
ta‘sir   ko‘rsatgan.   Savdo   yo‘llari   orqali   yozuv   madaniyati   va   kitobat   san ati   hamʼ
rivojlangan. Qog‘oz ishlab chiqarish texnologiyasining Xitoydan Markaziy Osiyo
va Yevropaga tarqalishi  savdo yo‘llari bilan bog‘liq bo‘lib, bu ilmiy bilimlarning
keng ommaga yetib borishiga xizmat qilgan. Kitob savdosi, kutubxonalar va ilmiy
majlislar   savdo   yo‘llari   bo‘ylab   joylashgan   shaharlarning   muhim   madaniy
institutlariga   aylangan.   Shuningdek,   savdo   yo‘llari   orqali   texnologik   yangiliklar
ham   tarqalgan.   Metallga   ishlov   berish,   ipak   to‘qish,   kulolchilik,   shisha   ishlab
chiqarish   kabi   hunarmandchilik   sohalaridagi   tajribalar   xalqlar   o‘rtasida   almashib
borgan.   Bu   esa   ishlab   chiqarish   madaniyatining   yuksalishiga,   shahar
21
  https    ://    www    .   facebook    .   com    /   groups    /246149995752425/    posts    /297335150633909/?    locale    =    zh    _   CN    34iqtisodiyotining   rivojlanishiga   va   ijtimoiy   tuzilmalarning   murakkablashuviga   olib
kelgan.
XULOSA
Xulosa   qilib   aytganda,   savdo   yo‘llari   insoniyat   tarixida   faqat   iqtisodiy
aloqalar   tizimi   emas,   balki   madaniy,   diniy   va   ilmiy   taraqqiyotning   kuchli
katalizatori   bo‘lib   xizmat   qilgan.   Savdo   yo‘llari   orqali   shakllangan   madaniy
muloqot   va   bilimlar   almashinuvi   bugungi   globallashuv   jarayonlarining   tarixiy
ildizlarini  tashkil  etadi. Shu bois, savdo yo‘llarining jamiyat  taraqqiyotidagi  o‘rni
va ahamiyati tarix fanida doimo dolzarb masala bo‘lib qolmoqda. Buyuk ipak yo‘li
faqat   karvon   yo‘li   bo‘lib   qolmasdan,   Yevrosiyo   xalqlari   sivilizitsiyasi   tarixida
o‘chmas   iz   qoldirgan,   uning   har   tomonlama   taraqqiy   etishida   ulkan   omil   bo‘lib
xizmat   qilgan   jarayondir.   Ushbu   kurs   ishning   asosiy   qismida   bayon   etilgan
ma’lumotlarni umumlashtirib quyidagilarni xulosa tariqasida berishimiz mumkin:  
1.   Qadimiy   karvon   yo‘llari   joylashgan   Turon   ellarining   rivojlanishi,   Sharq
bilan G‘arb, Shimol bilan Janub o‘rtasidagi  an‘anaviy do‘stona munosabatlarning
yuksalishi,   turkiy   xalqlar   madaniyatining   ravnaq   topishida   Buyuk   ipak   yo‘lining
hissasi katta bo‘lgan. 
2.  Dunyo   fani   va   madaniyatining   ravnaqiga,   hunarmandchilik   va   sanoat
markazlarining   tarkib   topishiga,   davlatlararo   siysiy,   iqtisodiy   va   madaniy
aloqalarning o‘rnatilishiga Buyuk ipak yo‘li ijobiy ta‘sir ko‘rsatgan. 
3.  Buyuk ipak yo‘li bo‘yida joylashgan O‘zbekistonning qadimiy shaharlari
Samarqand,   Buxoro,   Farg‘ona,   Toshkent,   Termiz,   Shahrisabz   shaharlari
svilizatsiyasida Buyuk ipak yo‘lining ahamiyati beqiyosdir. 
4. O‘zbekiston Buyuk ipak yo‘li an‘analarini qayta tiklash va rivojlantirishda
birinchilar   qatorida   harakat   qilayotgan   va   tashabbus   ko‘rsatayotgan   davlat
hisoblanadi. 
5.   Tog‘   qulashi,   suv   toshqini,   zilzila,   qor   ko‘chkilari   kabi   tabiiy-iqtisodiy
omillar   Buyuk   ipak   yo‘lining   asosiy   va   yordamchi   tarmoqlarining   ahamiyati
o‘zgarib borishiga o‘z ta‘sirini ko‘rsatgan. Lekin asosiy  o‘zgarish o‘rta asrlardagi 35buyuk   gografik   kashfiyotlar   arafasida   boshlandi.   diplomatik   munosabatlar
o‘rnatishdagi o‘z mavqeini asta - sekin yo‘qota bordi. 
6.   Mavjud   ma’lumotlarga   qaraganda,   Buyuk   ipak   yo‘lining   eng   taraqqiy
etgan davri VI - VII va X - XI asrlarga to‘g‘ri keladi. Lekin Kichik, Markaziy va
Sharqiy   Osiyo   hamda   Sharqiy   Yevropa   mamlakatlari   o‘rtasidagi   iqtisodiy   va
diplomatik aloqalar o‘z maromida davom etgan.
7.   Bosqinchilik   urushlari   tufayli   Buyuk   ipak   yo‘li   va   uning   muhim
bo‘g‘inlarida   hayot   inqirozga   uchragan   paytlari   bo‘lgan.   Jumladan,   arablar   va
Chingizxonning qonli urushlari, xonliklarning o‘zaro nizo va urushlari salbiy ta’sir
ko‘rsatgan. 
8.   O‘lkamiz   hududida   Buyuk   ipak   yo‘lining   uzil-kesil   tanazzulga   uchrashi
o‘rta   asr   o‘rtalaridagi   siyosiy-iqtisodiy   voqealar   bilan   bog‘langan.   O‘lkamiz
doirasida   Buyuk   ipak   yo‘lining   shakllanishi   va   uning   inqirozga   yuz   tutishigacha
bo‘lgan davrlardagi o‘ziga xos bosqichli tarixiy-geografik silsilasini chuqur tadqiq
etish ham muhim mavzu hisoblanadi. 36FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
I. O‘zbekiston Respublikasi Prezidentining asari.
1.   Shavkat   Mirziyoyev.   Milliy   taraqqiyot   yo‘limizni   qat’iyat   bilan   davom   ettirib,
yangi bosqichga ko‘taramiz. 1 - jild. – Toshkent, “O‘zbekiston”, 2017.
II. Ilmiy manba va adabiyotlar.
2.   Jabborov   I.   Buyuk   Ipak   yo‘li   chorrahasidagi   tarixiy   obidalar.   Moziydan   sado.
2004. - 218 b.
3. Jabborov I. Ipak yo‘li afsonalari. - Toshkent, “Fan”, 1993. - 256 b.
4.   Mamarahimov.   B   ‘‘Buyuk   ipak   yo‘li   sivilizatsiyalararo   muloqot   yo‘li’’.,
Toshkent., 2010. - 98 b.
5. Mirzayev R. Ibn Fadlan: turklar mamlkatiga safar. Moziydan sado. 2005 yil, 1 -
son
6. Mirzayev R. Syuan Syan: budda ziyoratgohlariga sayohat. Moziydan sado. 2004
yil. 1 - son.
7.   Rahmonov   Sh.A.   Buyuk   Ipak   yo‘lidagi   bojxona.   Moziydan   sado.   2001   yil.   4-
son.
8.   Rahmonov   Sh.A.   Tavka.   Turon-Movarounnahr   sivilizatsiyasi.   –   Toshkent,
A.Qodiriy nomli xalq merosi nashriyoti, 2001. - 23 b.
9. Sulaymonova F. ‘‘Sharq va G‘arb. - Toshkent’’, 1997. - 58 b.
10. Xo‘jayev  A. -  Buyuk  ipak  yo‘li.  “O‘zbekiston  milliy  ensiklopediyasi”   Davlat
ilmiy nashriyoti. Toshkent. 2007.-18 b.
11. Xo‘jayev A. Farg‘ona vodiysining Xitoy bilan savdo aloqalari. Moziydan sado.
2005 yil. 1-son
12. Zokirov Sh., Soatov A. Bu qadim yo‘llar. Fan va turmush, 1991 yil. 7-son.
13.   Shirinov   T.   G‘arb   bilan   Sharq   uchrashgan   diyor.   “Xalq   so‘zi”,   2004   yil   16   -
oktabr. - 114 b. 3714.   Каримов   Ш.,   Шамсутдинов   Р.   Ватан   тарихи.   -   Тошкент,   “Ўқитувчи”,
1997. - 49  B .
III. Internet saytlar va resurslar
15. https://api.ziyonet.uz/uploads/books/662/5b470f44dee50.pdf
16. https://m.ok.ru/group/55807679332404/topic/7218286068020
17. https://uz.wikipedia.org/wiki/Buyuk_Ipak_yo liʻ
18. https://www.sayyoh.com/uz/buyuk-ipak-yolining-paydo-bolishi-va-
rivojlanishi/
19. https://cyberleninka.ru/article/n/buyuk-ipak-yoli-muloqot-va-hamkorlik-yoli
20. https://www.facebook.com/groups/246149995752425/posts/
297335150633909/?locale=zh_CN

Ipak yo ‘lining o‘rta asrlardagi rivoji

Sotib olish
  • O'xshash dokumentlar

  • O’rta asrlarda katolik cherkovi va papalik
  • Hindistonning XX asr ikkinchi yarmidagi taraqqiyoti
  • Uyg’onish davri madaniyati
  • Usmoniylar imperiyasining Yevropa davlatlari bilandiplomatik munosabatlari (XVI-XIX asrlar)
  • Prezidentimiz Shavkat Mirziyoyev tomonidan Yangi Oʻzbekiston taraqqiyot strategiyasida ma’naviy marifiy islohotlar

Xaridni tasdiqlang

Ha Yo'q

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Balansdan chiqarish bo'yicha ko'rsatmalar
  • Biz bilan aloqa
  • Saytdan foydalanish yuriqnomasi
  • Fayl yuklash yuriqnomasi
  • Русский