O‘zbekistonda tarqalgan kaptarsimonlar xilma-xilligi, ularni tarqalishi, biologik xususiyatlari va amaliy ahamiyati

O‘zbekistonda tarqalgan kaptarsimonlar xilma-xilligi, ularni tarqalishi, biologik
xususiyatlari va amaliy ahamiyati  
Mundarija:
Kirish  ………………………………………………………………….................3
I.bob. Kaptarsimonlar – Columbiformes turkumi haqida umumiy ma’lumot 
…………………………………………………………………………………….4
1.1. Kaptarsimonlar – Columbae kenja turkumi .................................................. 4
1.2.  Bulduruqlar – Pterocletes kenja turkumi …………………………… ……...6
II.bob. O‘zbekiston kaptarsimonlari, asosiy turlarining tarqalishi, biologiyasi 
va ahamiyati .......................................................................................................... 8
2.1. Qumrining tarqalishi, biologiyasi xo‘jalik ahamiyati   .................................. 8
2.2.  G ‘ urrakning tarqalishi, biologiyasi va ahamiyati ....................................... 19
Xulosa .................................................................................................................. 27
Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati  ................................................................. 29
1 Kirish
       Qushlar   umurtqali   hayvonlarning   sinfi   bo‘lib   tanasining   par,   patlar   bilan
qoplanganligi,   oldingi   oyoqlarining   shakli,   ko‘rinishi   o‘zgarib,   uchish   a’zosi   –
qanotlarga aylanganligi bilan xarakterlidir. Ayrim istisnolarni inobatga olmaganda
qushlar – uchuvchi hayvonlardir. Ucha olmaydigan turlar ozchilikni tashkil  etadi.
Ularda qanot rivojlanmagan. Qushlarning keyingi oyoqlari ularni qattiq substratda
yer yuzi bo‘ylab harakatlanishini ta’minlaydi. Shunday qilib qushlar  quruqlikdagi
boshqa   umurtqalilardan   farq   qilib,   ular   ikki   oyoqli   hayvonlardir.   Qushlarda
moddalar   almashinuvi   zo‘r   shiddat   bilan   boradi,   tana   harorati   doimiy   va   yuqori
bo‘ladi, yurak to‘rt  kamerali, arterial  qon venoz qondan ajralgan. Qushlarda bosh
miya   yarim   sharlari   va   sezgi   organlari,   ayniqsa   ko‘rish   va   eshitish   yaxshi
rivojlangan.   Agar   biologik   nuqtai   nazardan   qarasak   hayotiy   jarayonlarning   jadal
borishi   va   parvoz   etish,   uchish   orqali   harakatlanish   qushlarning   xarakterli
xususiyatlaridir.   Ana   shu   ikki   muhim   xususiyat   ko‘p   hollarda   ularning
biologiyasini, hayot kechirish tarzini belgilaydi.   Xuddi shu xossalari bilan qushlar
boshqa umurtqalilarning guruhlaridan, sinflaridan tubdan farq qiladi. Qushlarning
evolyutsion   kelib   chiqishida   sudralib   yuruvchilar   bilan   umumiylik   bo‘lsada,   bu
ikki guruh hayvonlar o‘rtasidagi biologik tafovutlar ancha kattadir. Harakatchanlik
va shu tufayli katta masofalarni zabt etish qobiliyati bo‘yicha qushlar quruqlikdagi
umurtqalilar o‘rtasida birinchi o‘rinni egallaydi. 
Shunday   qilib   qushlar   sinfi   bugungi   kunda   dunyo   miqyosida   8600   turni
o‘ziga   birlashtiradi.   Bular   orasida   gigantlar-tuyaqushlardan   tortib   to   mitti-karlik
turlar   –   kolibr i lar   mavjud.   Ayrim   hisoblar   natijalariga   qaraganda,   ye r   sharida
yashayotgan qushlarning umumiy soni 100 mlrd ga yaqin. Ana shu raqamning o‘zi
qushlarning   tabiatdagi,   inson   hayotidagi   ahamiyati   katta   ekanligini,   uning   ko‘p
qirraligidan   darak   beradi.   Shuning   uchun   ham   qushlarni   doim   kuzatish   ularni
o‘rganish,   zarur   bo‘lganda   ayrim   turlar   sonini   boshqarish   yoki   muhofaza   qilish
kerak.   Shunday   qilib   qushlar   sinfi   bugungi   kunda   dunyo   miqyosida   8600   turni
o‘ziga   birlashtiradi.   Bular   orasida   gigantlar-tuyaqushlardan   tortib   to   mitti-karlik
turlar – kolibr i lar mavjud. 
2 I  bob. Kaptarsimonlar – Columbiformes turkumi haqida umumiy     ma’lumot
1.1. Kaptarsimonlar – Columbae kenja turkumi.
       Ayrim   ma’lumotnomalarda   (Flint   i   d.r.   1968)   kaptarsimonlar   alohida
turkum,   bulduruqlar   alohida   turkum   sifatida   keltirilgan.   Ammo   keyingi
fundamental adabiyotlarda (Kartashov, 1974; Bogdanov, 1992; Shernazarov va b.
2006  va  boshq.).  Bu  ikkala   turkum  birlashtirilgan   va  kaptarsimonlar   turkumi   deb
nomlangan. Biz oxirgi adabiyotlardagi holatni saqlagan holda keltirishni maqsadga
muvofiq   deb   bildik.   Dunyo   faunasida   kaptarsimonlar   turkumining   310   turi   bor.
MDH   hududida   turkumning   16   turi   ma’lum.   O‘zbekistonda   esa   12   turi   uchraydi.
(Kartashov,   1974;   Shernazarov   va   boshq.   2006).   Turkum   2   ta   kenja   turkumga
bo‘linadi.
Bularning   tumshug‘i   ozmi-ko ‘ pmi   uzunroq,   old   qismi   yo ‘ g ‘ onroq.   Burun
tumshuqlari teri  burmasi  bilan yopiq emas.  Oyoqlari bulduruqlarnikidan uzunroq.
Orqa   barmoq   yaxshi   rivojlangan   va   oldingi   barmoqlar   bilan   bir   xil   daraja
balandlikda joylashgan. Jig‘ildoni ancha yirik bo‘lib, u qizilo‘ngach yon o‘simtasi
sifatida   rivojlangan.   Ko ‘ r   ichagi   rudiment   holda   yoki   umuman   yo ‘ q   ham.   Ko‘p
turlarida o‘t pufagi rivojlanmagan. Bir qator turlarida esa quymich bezi ham yo‘q.
Pastki bo‘g‘iz nosimmetrik joylashgan muskullariga ega. Bu kenja turkumning 2 ta
oilasi   ma’lum   (drontlar,   kaptarlar).   Birinchi   oila   vakillari   ucha   olmaydigan   yirik
qushlar   bo‘lgan.   Ular   o‘tmishda   Maskaren   orollarida   (Mavrikiy,   Reyunon,
Rodriges)  yashagan   XVI-XVII  asrlarda  to ‘ liq qirib yuborilgan.  Ularning 3  ta turi
bo‘lgan, 2 avlodga (Raphus, Pezaphars) birlashgan. Ularning tumshug‘i juda ham
kuchli,   uzun   shishiq   bo ‘ lib,   uchi   ilmoqli   bo ‘ lgan.   Voskovistasi   yo ‘ q.   Bosh   yirik,
to ‘ shi   past   killi   (tojli).   Qanoti   qisqargan,   bu   hol   uning   skeleti   uchun   ham   xos.
Korakoid   va   o ‘ mrovi   sust   rivojlangan.   Chanoq   va   keyingi   oyoqlar   skeleti
baquvvvat.   BirinchI   darajali   qoquv   patlaridan   5-6   tasi   saqlangan.   Dum   patlari
bo ‘ lmagan.   Pat   qoplami   siyrak   bo ‘ lgan.   Yuz   qismi   yalang ‘ och   ham.   Quruqlikda,
botqoqlik uchastkalarida hayot kechirgan. Har xil o‘simlik ozuqa iste’mol qilgan.
Juft   holda   yashab   o‘zini   uchastkasini   qo‘riqlagan.   Jo‘jalarining   o‘sishi   uzoq   bir
3 necha   oy   davom   etgan.   Drontlar   kaptarlarning   primitiv   shoxi   bo ‘ lib   uchish
qobiliyatini yo ‘ qotgan. Bunga uning orol sharoiti, jussasining og‘irligi, yirikligi (to
10 kg. vazn) ham sabab bo‘lishi mumkin .Kaptarsimonlar oilasi  vakillari ko‘proq
o‘rtacha kattalikda bo‘ladi. Ammo ancha kichik shakllari (musichalar to 30 gr.) va
yiriklari   (vazni   3   kg.   Tojdor   kaptar)   ham   bor.Tumshug‘i   ingichka,   biroz
uzunlashgan,   uchida   ilmog‘i   bor.   To‘shida   toj   (kil)   yaxshi   rivojlangan.   Kontur
patlarida   qo‘shimcha   pat   o‘qi   yo‘q.   Birinchi   darajali   qoquv   patlari   10-11   ta.   Rul
patlari   12-14   ta.   Par-patlarining   rangi   har   xil,   yaltiroqligi   bilan   xarakterlanadi.
Jinsiy   deformizm   rangda   namoyon   emas.   Juda   ham   yaxshi   uchadi,   y er da   yaxshi
yuradi   ammo   yomon   yuguradi.   Suv   ichganda   boshni   yuqori   ko‘tarmaydi,   suvga
tumshuqni   botirib   so‘rib   ichadi.   Ko‘pchilik   turlari   yakka   juft   holida   uya   qiladi.
Ammo   ayrim   turlari   guruh   holida   hatto   haqiqiy   koloniya   hosil   qilib   uya   qiladi.
Uyalari   g‘ovak,   uncha   mustahkam   emas.   Uya   qilish   joylari   har   xil:   daraxt
kovaklari,   qoya,   jarliklardagi   kovaklar,   ayrimlari   erda   ham   uya   qiladi.   Jish   bola
ochuvchi qushlar. Ko‘pchiligi polistiklik ya’ni bir yilda 2-3 marta hatto bizda 4-5
marta   tuxum   qo‘yadi   (musicha,   kaptar).   Turli   o‘simlik   ozuqalari:   urug‘lar,
mevalar, yashil qismlar bilan oziqlanadi. Doim suv ichishga borib turadi. Kaptarlar
–   kosmopolit   qushlardir.   Ye r   sharining   mo‘tadil   va   issiq   kengliklarida,   okean
orollarida ham yashaydi. Bu oilaning hozirgi kunda 45 ta avlodi, 285 ta turi bor.
Bulduruqlar va kaptarlarning bir turkumga kiritilishi bir qancha muhim  anatomik,
morfologik belgilarning skeletlarida borligi hamda ovqat hazm qilish sistemasidagi
umumiyliklar   bilan   izohlanadi.   Ayniqsa   tumshuqning   nisbatan   ingichka   bo‘lishi,
burun   teshiklarining   torligi,   tirqishsimon   bo‘lishi,   ko‘pchiligida   voskavistaning
mavjudligi,   boshni   kichikligi,   bo‘yinni   kaltaligi   va   to‘shning   keng   bo‘lishi
(jig‘ildon)   ham   bular   uchun   xarakterli.   Gavda   kompakt   holda   bo‘lib   ko‘krak
muskullari   kuchli   rivojlangan   bo‘ladi.   Qanotlari   uzun,   o‘tkirlashgan.   Dum
qanotdan kalta bo‘ladi. Oyoqlarining kichikligi ham xarakterli. Pat qoplami tig‘iz
va   zich   bo‘ladi,   ammo   ular   teriga   mustahkam   birikkan   emas.   Kunduzgi   faol
qushlar   hisoblanadi.   Bu   turkumga   kiruvchi   turlar   hammasi   monogam.
Kaptarsimonlarning  go‘shti   mazali,  sport   ovi   ob’ekti  hisoblanadi.   Xonaki  qushlar
4 sifatida ham ularni ahamiyati bor. Ular orasida manzarabop zotlar, go‘sht beruvchi
zotlari, pochta zotlari bor. Xonaki kaptarlar turli tajriba tadqiqotlarni olib borishda
ham muhim ob’ekt hisoblanadilar.
1.2. Bulduruqlar – Pterocletes kenja turkumi
Bulduruqlar   –   Pterocletes   kenja   turkumi   bo‘lib   1   ta   oilasi   –   bulduruqlar   –
Pteroclidae bor. 16 ta turi bo‘lib 2 ta avlodga mansub. Avlodlari – bulduruq – 14 ta
turni o‘ziga birlashtirgan. Ikkinchi avlodi   suv buldurug‘i bo‘lib uni ham 2 ta turi
ma’lum.   Taxmin   qilinadigan   kelib   chiqish   markazi   –   bu   Shimoliy   Amerikadir.
Qazilma   qoldiqlari   ustki   eostendan   ma’lum   bo‘lib   (Franstiya,   hozirgi   areal
doirasidan) ular hozir yashab kelayotgan avlodlarga tegishlidir. Bulduruqlar uncha
katta   bo‘lmagan   qushlar   (vazni   300-500   g.).   Afrikaning   va   Janubiy   Osiyoning
qurg‘oqchil   dashtlari   va   cho‘llarida   yashaydi.   Tumshug‘i   kichik,   ustki   tumshug‘i
biroz   shishgan.   Voskovistasi   yo‘q.   Burni   teri   burmasi   bilan   yarim   yopiq   holda.
Oyoqlari   kalta.   Keyingi   barmog‘i   kichik   va   oldingi   barmoqlarning   joylashish
darajasidan   yuqoriroqda   o‘rnashgan.   Ayrim   turlarda   u   bo‘lmaydi,   yo‘qolgan.
Oldingi   barmoqlari   nisbatan   kalta,   ayrim   turlarida   asosiy   qismi   birikkan   bo’ladi.
Jig‘ildoni ancha yirik va yon o‘simtalari yo‘q. Ko‘r ichagi uzun, faol ishlaydi. O‘t
pufagi   bor.   Bo‘g‘izi   traxeo-bronxial,   simmetrik   tovush   muskullari   bor.   Kontur
patlarida   sust   rivojlangan   qo‘shimcha   o‘q   (stvol)   bor.   Pteriliya   va   apteriyalarida
kamroq momiq (pux) o‘sadi. Birinchi darajali qoquv patlari 11 ta bo‘lib, birinchisi
yaxshi   rivojlanmagan.   Qanoti   diastatik   tipda.   Rul   (dum)   patlari   14-16   ta   bo‘lib,
o‘rtadagilari   uzunroq.   Par-patlari   qoplagan   tanasidagi   rangda   ustki   tomondan
sarg`ish rang va chipor tus ustunlik qiladi. Erkagi urg‘ochisiga qaraganda tiniqroq
bo‘yalgan.   Uchishi  tez,  keskin intiluvchan tarzda. Er yuzida  yaxshi  yura oladi  va
tez yuguradi ham. Suv ichayotganda vaqt-vaqti bilan davriy holda boshini yuqori
ko‘taradi   va   shu   holatda   suvni   yutadi.   Uya   qilish   davrida   ham   gala   (to‘da)   holda
yashaydi.   Odatda   tarqoq   guruh   shaklida   uya   qiladi.   Uyasi   –   y er   yuzida   tuproqda
uncha   katta   bo‘lmagan   chuqurchani   eslatadi.   Ba’zan   uyada   kamroq   o‘tlarni
to‘shaydi.     Bitta   uyadagi   tuxum   soni   2-4   ta,   ko‘proq   3   ta   chipor   tusda   bo‘ladi.
Tuxum   bosishda     erkagi   va   urg‘ochisi   ishtirok   etadi.   Bu   jarayon   4   hafta   davom
5 qiladi.   Tuxumdan   chiqqan   jo‘jalarining   ko‘zi   ochiq,   chipor   momiq   pux   bilan
qoplangan.   To   qanotga   ko‘tarilgunga   qadar   uya   rayonida   bo‘ladi.   Ota-onasi
bolalarini   faqat   ovqatlantirib   qolmaydi,   balki   ularga   o‘z   jig‘ildonida   suv   keltirib
suv ham beradi. Ayrim kuzatishlarga ko‘ra bulduruqlar suv bo‘yiga kelgach suvga
kiradi, shu paytda to‘shi, qorin qismidagi patlari ho‘l bo‘ladi. Qushlar qaytib uyiga
kelganda   ularda   hali   suv   saqlangan   bo‘ladi.   Shunda   jo‘jalar   patlarga   tumshug‘i
bilan   yopishib   undagi   namlikni   –suvni   o‘zlashtiradi.   Bulduruqlar   ba’zan   suv
havzasidan   o‘nlab   kilometr   uzoqda   ham   uya   qiladi,   ammo   davriy   ravishda   suvga
uchib   keladi.   Er   yuzasida   oziqlanadi.   Odatda   urug‘larni,   o‘simlikni   yashil
qismlarini   yeydi   va  yo‘l-yo‘lakay   hasharotlarni,  boshqa  quruqlik  umurtqasizlarini
ham   ovlaydi.   Ko‘payish   davridan   boshqa   paytlarda   katta   gala   hosil   qilib   ko‘chib
yuradi.   Ayrim   turlari   nodavriy   xarakterda   o‘z   areali   chegarasidan   uchib   ketadi.
Misol: oddiy suv bulduruq G‘arbiy Yevropaga o‘tgani ma’lum.
6 II   bob. O ‘ zbekiston kaptarsimonlari asosiy turlarining tarqalishi, biologiyasi
va ahamiyati
2.1.Qumri (Streptopelia decaocto Friv) ning tarqalish biologiyasi,   xo ‘ jalik
ahamiyati.
  Umumiy tavsifi, areali, O ‘ zbekistonda tarqalishi.
Qumri   qushlar-Aves   sinfining   kaptarsimonlar-Solumbofermes   turkumining
musicha   -   Streptopelia   avlodiga   mansub.     Bu   qush   tanasining   umumiy   tuzilishi,
par-patlarining   rangi   joylanish   xarakteri   bilan   kaptarlarga   o ‘ xshaydi.     Ammo   u
yana   ham   ko‘proq   musichalarga,   ayniqsa   katta   musichaga,   g‘urrakka   o‘xshash
ekanligini   ta’kidlash   zarur.   Bizning   kuzatishlarimizga   qaraganda   voyaga   yetgan
qumrining   ko‘rinishini   quyidagicha   tavsiflash   mumkin.   Ya’ni,   uning   bosh   qismi,
bo‘ynining   orqasidagi   par-patlar   bo‘z,   kulrang   tusda   bo‘lib,   ba’zan   vinorang   -
pushti tusda tovlanib turadi. Bo‘ynining orqa qismida ko‘ndalang qora tusli halqasi
bor,   u   o‘roqsimon   yo‘nalgan   bo‘lib   uzoqdan   ham   ko‘zga   yaxshi   ko‘rinib   turadi.
Uning ana  shu  belgisini   e’tiborga  olib, unga  rus  tilida  «Kolchataya  gorlista»  deb
nom   ham   berganlar.   Tananing   orqa   yelka   qismi   va   qoquv   qanotlarini   qoplovchi
patlari va dum usti patlari kulrang tusdadir. Birinchi darajali qoquv patlari bir oz
qoramtirroq,   ikkinchi   darajalari   esa   bo‘zroq,   qanoti   osti   patlari   esa   ko‘kimtirroq
tusda  bo‘ladi.  Tomog‘ining  patlari  tiniq  -   oqish  rangda.  Bo‘yinning  old  qismi  va
yon   qismi   jig‘ildon   zonasi   ko‘krak   qismidagi   patlari   tiniq   oqish   va   pushti   tusda
bo‘lib quyoshda kulrang bo‘lib tovlanadi. Tanasining qorin qismi va yon tomonlari
havorang - kulrang, dum osti patlari qung‘ir ko‘kish bo‘lib, dum patlarining uchi
oxiri  oq rang bilan tugaydi. Dumning o‘rtasidagi  patlar  tanasining orqa qismi bir
xil rangda, qolganlari esa asosiy qismida qoramtir - kulrang, uchki qismiga tomon
tiniq kulrang yoki oq bo ‘ lib boradi. Tumshug ‘ i qora, oyoqlari esa qizg ‘ ish rangda
ko ‘ zlari   rangdor   pardasining   cheti   qizil.   Voyaga   etmagan,   uyani   tark   etgan   yosh
qumrilarning   parpatlarining   rangi   uncha   shaffof   bo ‘ lmaydi,   bir   oz   nursiz   bo ‘ r
tovlanadi.   Ularning   bo ‘ ynida   qora   tusli   o ‘ roqsimon   halqa   yaqqol   ko ‘ zga
tashlanmaydi.   Ilmiy   adabiyotlardagi   (Dolgushin,   1962)   ma’lumotlariga   ko ‘ ra
7 qumri qanotining uzunligi 170-190 mm, dumi 125-145 mm, stevkasi (ilik suyagi)
21-26 mm, tumshug ‘ i 16-19 mm keladi. Iyun oyida tutilgan erkak qumri vazni 195
gr,   urg ‘ ochisiniki   esa   193   gr   kelgan.   Yana   boshqa   bir   manbada   (Meklenburstev
1951) erkak qumrilar qanotining uzunligi 164-173 mm (n=6), urg ‘ ochilarining esa
160-174 mm (n=7) bo’lib, bu ko ‘ rsatkichlarning o ‘ rtachasi 167,8 va 167,6 mm ga
teng.
R.N. Meklenburstev (1951) fikricha qumri ( Streptopelia decaocto Friv ) o ‘ z areali
doirasida   3   ta   kenja   tur   hosil   qilgan.   Bular:   1.   S.D.Decaocto   frive,   1838;   2.   S.D.
Xauothocuclus   New;   3.   S.D.Stoliczcae   Hume,   1874.   Kenja   turlarining   3   ta
ekanligini  L.S.Stepanyan  (1990)  ham   ko ‘ rayotgan.  Ammo  bu masala  hanuzgacha
to ‘ liq ishlangan emas. O ‘ rta Osiyoda, jumladan O ‘ zbekistonda tarqalgan qumrilar
S.D. Stoliczcae   ekanligi   tan   olinmoqda.   Toshkentlik   yosh   olim   S.R.Zagrebinni
(1994)   bu   haqdagi   xulosalar   ancha   jiddiy.   O ‘ zbekiston   Milliy   Universitetining
Zoologiya   kafedrasida   saqlanayotgan   qumri   kollekstiyalarini   va   Samarqand,
Jizzax,   Toshkent   viloyatlari   va   boshqa   hududlaridan   tutilgan   qumrilarning
morfometrik   o ‘ lchamlarini,   ayniqsa   qanot   uzunligini   (n=20)   qiyosiy   tahlil   qilgan.
Natijada,   O ‘ zbekistonning   sharqiy   rayonlarida   yashovchi   qumrilar   S.D. Stoliczcae
kenja   turiga   mansubdir   degan   xulosaga   kelgan.   Bizning   fikrimizcha   to ‘ plangan
tahlil   qilingan   material   hajmi   uncha   ko ‘ p   emas.   Yana   faqat   2   ta   belgi-qanot
uzunligi,   jins   bo ‘ yicha   taqqoslangan   xolos.   Kelgusida   O ‘ zbekiston   bo’ylab   unga
yondosh   hududlarni   ham   e’tiborga   olib   ko ‘ proq   material   to ‘ plash,   chuqurroq,
kengroq   tahlil   qilish   maqsadga   muvofiq.   Chunki   yirik,   tajribali   olimlar
(Meklenburstev   1951,   Dementev   1952   va   boshqa)   xulosalarini   yana   o ‘ rganish
foydalidir.   T.   3.   Zokirov   R.N.Meklenburstevlar   (1969)   ma’lumotlarga   ko ‘ ra
qumrining   yana   bir   kenja   turi   S.D.Decaocto     bo ‘ lib   uning   rangi   ancha   quyuqligi
bilan   xarakterlanadi.   Afg ‘ onistonda   yashaydi.   U   y erdan   keyingi   davrda
Turkmanistonga o ‘ tgan degan fikrlar borligini ham inobatga olmoq kerak. Ehtimol
Turkmaniston   O ‘ zbekistonning   janubiy-g ‘ arbiy   hududlarida,   keyingi   yillarda
tarqalgan   qumrilar   ham   shu   kenja   turkumga   mansub   bo ‘ lsa   kerak.   Buxoro
8 shahridagi   qumrilarning   parpatlarini   rangi   bo ‘ yicha   tiniq,   q oramtir   guru h iga
ajratish mumkin. Ammo bu  h odisa maxsus tadqiq etilishi kerak.
Areali    .     Qumri   tarqalishi,   areali   o ‘ ziga   xos   xususiyatlariga   ega.   G ‘ arbiy
Yevropada   bu   qush   Bolqon   yarim   orolidan   to   Gollandiya,   Angliya   va   janubiy-
g ‘ arbiy   Skandinaviyagacha   hamda   kichik   old   Osiyodan   to   Xitoy,   Quriya   va
Yaponiyagacha   bo ‘ lgan   hududda   uchraydi,   yashaydi.   Sobiq   ittifoqda   esa
Boltiqbo ‘ yi   respublikalarida   Tallingacha   Ukrainadan   to   Kievgacha,
Turkmanistoning   janubi-g ‘ arbida,   Qozog ‘ istoning   janubida,   Qirg ‘ izistonda   va
O ‘ zbekistonda   tarqalgan.       Kamdan   -kam   hollarda   tasodifiy   uchish   natijasida
Amur daryosining quyi oqimida ham qayd qilingan. Yaqin o ‘ tmishda qumri O ‘ rta
Osiyoda   2   ta   bir-biridan   alo h idalashgan   joyda   bor   edi.   Buning   bittasi
Tukmanistonda   Murg ‘ ob   va   Tedjen   daryolari   vohasida   bo ‘ lsa,   ikkinchisi
Qozog ‘ istonda,   ya’ni   Ili   daryosi   vohasida   va   unga   yondosh   hududlarda
(Jung ‘ oriya, Xitoy) joylashgan edi. Xozirgi davrda kelib qumri o ‘ z arealini keng
front   bo ‘ ylab   o ‘ zgartirmoqda.   Bu   xodisani   alohidalashgan   hududlarda   ham
kuzatish   mumkin.   Chunonchi,   Turkmanistonda   qumrining   yashash   joyi,   hududi
shimolga   tomon   o ‘ zgardi.   Agar   uni   1942   yilda   Ko ‘ shkada   paydo   bo ‘ lganligini
e’tiborga   olsak,   keyinchalik   u   Murg ‘ ob   daryosi   bo’ylab   Taxtabozor,   Doshkenti
kabi   shimoldagi   rayonlarga   ham   o’tdi   va   bu   joylarda   ko’paya   boshladi,   bola
ochdi. Bu qush 1950 yili yana ham shimolroqda joylashgan rayon-Gazikli-bentda,
Saraxsda paydo bo’ldi. Ammo, shundan keyingi 30-40 yil ichidagi davrda qumri
Turkmaniston   bo’ylab   tarqalishiga   doir   ma’lumot   yo’q.   Faqat   keyingi   yillarda
qumrilar   yana   o’sha   eski   hududlarida   va   Kopet   tog ‘ ining   markaziy   tog ‘   oldi
rayonlarida   qayd   etilmoqda   (Eminov,1993).   Jumladan   bu   qush   1991-yilning
aprelida   Sandikachi   posyolkasida   (Mo ‘ rg ‘ ob   daryosi   bo ‘ ylab)   1993   yilda   esa
Tadjen   daryosi   bo’ylab   (2-Tadjen   posyolkasida,   Kopettog ‘   qo’riqxonasida   va
boshqalar)   kuzatildi.   Qumri   1991-yildan   boshlab   katta   Qoraqum   soxillarida
Ashxabod   shahri   atroflarida,   1990   yilda   Geogtepada   (Ashxaboddan   50   km
g`arbda)   qumrilarning   sayrashi,   uya   qilishi   aniqlandi.   Keyin   1992-1993-yillarda
bu   qush   Ashxabod   shahrida   ham   keng   tarqaldi.   Bu   shahardan   15   km   g ‘ arbda
9 joylashgan, Bag ‘ ir posyolkasida Anna bekatida, Feruza daryosi hududlarida ham
oila hosil qilib yashay boshladi.
Shunday qilib, qumrilar Turkmanistonda o’z arealini  kengaytishni  madaniy
landshaftlar   bo’ylab   janubdan   shimolga   tomon   hozir   ham   davom   ettirmoqda.
Kelajakda   bu   qushni   Kopettog ‘   rayoni   hududlarida   g ‘ arbga   tomon   yunalishida
tarqalishi   kutilmoqda.   Xuddi   shunday   qumri   tarqalishi   temiryo’l   va   qoraqum
kanali bo’ylab davom etishi mumkin.
Qumrining   O ‘ zbekistonda   tarqalishi.   Bu   haqdagi   dastlabki   ma’lumot   1956
yilda   nashr   qilingan   «Fauna   Uzbekskoy   SSR»   (2-tom;   2-   kism;   151-152   bet)
nomli   monografiyada   keltirilgan   (Meklenburstev,   1956).   Kitobda   yozilishicha
qumrini  O ‘ zbekistonda topilishiga doir faqat bitta dalil bo’lgan. Ya’ni ish muallifi
-   R.N.Meklenburstev   1918   yilda   Toshkent   shahrida   bitta   qumrini   ko’rgan   ekan.
Qush patlari titkilangan, iflos bo’lgani bois uni kaysi bir qushsevarning qafasidan
uchib   chiqqan   degan   fikr   bildirilgan.   Yana   ma’lum   bo’lishicha   Moskva   davlat
universitetining   zoomuzeyida   Toshkentda   tutilgan   qumrining   atigi   bitta   tulumi
(kollekstiya)   mavjud,   u   S.D.   Stoliczcae ga   mansubdir.   Ammo   bu   qushning   kim
tutgani,   kollektsiya   qilgani,   uning   sanasi   noma’lum.   Boshqa   ilmiy   dalillar   to
yaqin yillargacha adabiyotlarda topilgan emas. Yangi ma’lumotlar o’tgan asrning
80-yillaridan keyin paydo bo’ldi. Ana shunday ma’lumotlarning bir qismi 1990 -
yilda   nashr   qilingan.   «Ptisti   Uzbekistana»   kitobining   2-jildida   (206-209   bet)
keltirilgan.   Chunonchi,   E.R.Fotellar   qumrini   Toshkent   shahrining   turli
go’shalarida   uchratganini,   1987   yil   29   aprelda   Surxandaryo   viloyatida
Hazortog ‘ da,   Shredr   nomidagi   ilmiy   tekshirish   istituti   bo’limining   bog ‘ ida   qayd
etdi.   1986-yilning   mart   oyida   Ohangaronning   o’rta   oqimida   Oqcha   ovchilik
xo’jaligi   hududida   keyinchalik   Samarqand   shahrida   qumri   borligi   aniqlandi,   bu
erda   1986-yil   21-aprelida   qushning-qumri   uyasi   topildi.   Shu   yili   yana   Chirchiq
daryosining O ‘ rta oqimida - Olmazor  bekatida bu qush kuzatildi  va tutib olindi.
Bu   qushning   tulumi   O ‘ ZMU   qoshidagi   ornitologiya   kollekstiya   fondida
saqlanmoqda.   Xuddi   shunday   bu   qushni   1985-1986-yillar   davomida   Toshkent
shahri   atroflarida   ornitologlar   -   R.N.Meklenburstev   va   D.Yu.Kashkarovlar
10 ko’rganlar.   Yana   bir   qiziqarli   dalil   -   ya’ni   qumrini   Qizilqum   cho’lining   qoq
markazidagi   Tomdi   posyolkasi   chekkasida   tabiatshunos   R.P.Tretyakov   uchratdi;
1984   yil   yozida   «Qizilqum»   sovxozi   markazida   qumrilarni   borligi   qayd   etildi.
Qizilqumning janubiy - sharqiy qismida Aydar ko’llari tizimida A.P.Nazarov 2 ta
yakka-yakka holda uchib yurgan qumrini  1987 yilning 18 va 24 aprel  kunlarida
uchratdi.   Ana   shu   qushlardan   bittasi   kollekstiya   qilindi   u   hozir   O ‘ ZMUda
saqlanmoqda. Bu ornitolog 1987 yil 28 may kuni qumrini Turkiston tizma tog`lari
tizimida,   aniqrog ‘ i   Baxmalda   va   O ‘ smatda   sayrayotgan   holda   ko’rgan   va   shu
dalillarga tayangan holda Aydar ko’llari va Samarqand shahri qumrining janubiy-
sharqida eng chekka nuqtasi deb baholangan edi. (Nazarov, 1990). Ammo o’tgan
asrning   80   yillarining   oxiri   90   yillar   boshida   mutaxassis   ornitologlar   qumrini
O’zbekistonning   boshqa   vioyatlari   hududlarida   paydo   bo’lganligiga   doir
ma’lumotlarni   matbuotda   e’lon   qildilar.   Jumladan,   S.B.Baqoev,   X.V.Salimov
(1990)   Buxoroda   bo’lib   o’tgan   O’rta   Osiyo   va   Qozog ‘ izton   ornitologlarining
birinchi,   O’zbekiston   ornitologlarining   uchinchi   ilmiy   konferenstiyasida   qumri
tarqalishi,   biologiyasiga   doir   yangi   ma’lumotlarni   umumlashtirdilar.   Ma’lum
bo’lishicha vaqtida 1988 yil 1 mart kuni ular qushlar sonini hisobgaolish vaqtida
Buxoro   shahridagi   somoniylar   dam   olish   va   istiroxat   bog`ida   (parkda)   yovvoyi
kaptarlar galasi orasiga 4 ta qumri ham borligini payqaganlar. Keyingi oylarga va
1988-1989 yillarda bu bog`da 4-8 ta qumri   qayd qilingan, 1988 yil 28 aprel kuni
uning 2 ta tuxumli uyasi ham topilgan. Bu uyada qumri biologiyasiga doir qator
kuzatishlar ham olib borilgan. Shu yilning 28- dekabr kuni qumrilar yana yovoyi
kaptar   galasida   Buxorodan   60   km   shimoliy-g`arbda,   Shofirkon   tumanining
Tambov  sovxozi   don ekini   dalalarida, ixotazorlarda  qayd qilingan.  1989 yilning
iyun   oyida   2   ta   qumri   Buxoro   shahrining   shimolida   xozirgi   «Tamanno»
to’yxonasi   qoshidagi   daraxtzorda   uchratilgan   edi.   Keyinchalik   juda   ham   qisqa
vaqt   ichida   qumrilarni   Buxoro,   Navoiy   viloyatidagi   qator   shaharlarda,   qishloq
posyolkalarida tarqalganligini  va uya qilgani aniqlangan, uni  biologiyasi  qisman
o’rganilgan (Baqoev, Xolboev, 1993; 1995). Ma’lum bo’lishicha qumri soni ortib
borgan. Shu davrda qumri O’zbekistonning janubiy rayonlarida tarqalganligi ham
11 ma’lum   bo’lgan.   Chunonchi,   A.N.Filatov,   E.N.Lanovenko   (1990)   19   aprel   kuni
Shahrisabz   shahri   markazida   qumrini   birinchi   marta   uchratganlar,   10-17   may
kunlari esa bu qushning uyasini chinor daraxtida, erdan 15 m balandda topganlar.
Shahrisabz   qumrining   O’zbekiston   janubidagi   tarqalish   nuqtasi.   Qumri   yoz   va
qishda Qarshi shahrida ham bor. Ammo bu qushni hozirga Termiz shahrida hech
kim uchratgan emas (Lanovenko, 1993).
Keyingi   yillarda   qumri   Qoraqalpog ‘ istonda,   Amudaryoning   quyi   oqimi
bo ‘ ylab ham tarqalmoqda. O ‘ rmonshunos ornitolog olim M.Ametovning (1993)
to ‘ plagan   yangi   ma’lumotlari   buni   to ‘ la   tasdiqlaydi.   Ma’lum   bo ‘ lishicha
qumrilar   1994-yilning   7-8   fevralida   Doshan   aulda,   16-iyun   kuni   Chimboy
shahrida, 5 iyul kuni Nukus tumanidagi Qizil uy qishlogida, 3 avgustda Mang ‘ it
posyolkasida,   17   avgustda   esa   Nurumtubek   to’qayda,   5   sentyabr   kuni   Oqterak
jamoa   xo’jaligi   hududida,   13   sentyabrda   Kegeyli   o’rmon   xo’jaligining
Qayrag ‘ ochzorida,   22   sentyabrda   Kattag ‘ orda,   29-30   sentyabr   kuni   Nukus
shahridagi   botanika   bog`ida,   shahar   shifoxonasi   hududida   va   boshqa   joylarda
aniq kuzatilgan, qayd qilingan. Yuqoridagi ma’lumotlardan ko’rinadiki qumrilar
Amudaryo quyi oqimidagi rayonlarda ham asosan madaniy landshaftlar bo’ylab
tarqalmoqda.   Biz   o’zimizning   2007,   2008   yilgi   kuzatishlarimiz   davrida
qumrining   Buxoro   viloyatida   keng   tarqalganligini   sonini   ko’payganligini
ko’rdik. Uni Jayron ekomarkazi hududida, Qorovulbozor posyolkasida va qator
qishloqlarida   ham,   Neftezavodsk   posyolkasida   uya   qilishini   aniqladik.   O’z
kuzatishlarimiz   va   ilmiy   adabiyotlardagi   ma’lumotlarni   umumlashtirgan   holda
bu qushning O’zbekistonda  tarqalishi  xaritasi-sxemasini   tuzdik.   Agar  bu xarita
1990 yilgi (Nazarov, 1990) xarita bilan solishtirib qaralsa qumrining uya qilish
hududi respublikamizda kengayganligini, ko’payganligini sezish mumkin.
12  
«P us tim Uzbekistana» monografiyasidan keltirilgan xarita. (Nazarov, 1990)
bo ‘ yicha qumrining O ‘ zbekistonda tarqalishi. Shartli belgilar: - uya qilish
aniqlangan joylar; 
 Qumri biologiyasiga doir ma’lumotlar
Yashash   joyi.   O ‘ zbekiston   sharoitida   qumri   asosan   qishloqlarda,
posyolkalarda   va   shaharlarda   yashaydi.   O’troq   qush.   Uning   yashashi   ko’pincha
turli   daraxtzorlarni,   butazorlarni   va   odamlarning   turli   inshootlari   bo’lishi   bilan
bog`liq.   Ko’proq   daraxtzorlarni   yoqtiradi.   Buxoro   shahrida   u   yil   davomida   eski
shahar   qismida,   yangi   shahar   (mikrorayon)   da   ham   suvli,   daraxti   ko’p   joylarni
tanlaydi.   Qishloqlarda   ham   shunday.   Odamlar   nisbatan   kam,   tarqoq   joylashgan
Qorovulbozor   tumanida   uni   uya   qilishi   dala   shiyponlari   va   oldida   xovuzlar,
daraxtlar borligi bilan bog`liq. Keng ochik maydonlarni, daraxtsiz hududni qumri
yoktirmaydi.   Buni   turning   O ‘ zbekistonda   tarqalishi   xususiyati   ham   tasdiqlaydi
ya’ni asosan odamlar va ularning bog`-chorbog`lari bor bo’lgan madaniy landshaft
muxim   yashash   joyi   hisoblanadi.   Ba’zan   ovqat   izlab   yaqinda   joylashgan
bug`doyzorlarda   xam   ko’rish   mumkin.   Ammo   uzoqka   bormaydi.   Agar   dala
atrofida ixotazorlar bo’lsa, suv, oziqa manbai aniq bo’lsa bunday joyda ham bola
ochadi. Ammo zichligi yuqori bo’lmaydi. Turli manbalarda (Meklenburstev, 1951;
Dolgshin,   1962   va   boshqa)   qumri   faqat   bahor,   yozda   emas,   qishda   ham   yashash
13 botopi   odamlar   bor   bo’lgan   joylar,   hududlar   hisoblanadi.   Ammo   uning   odamga
o’zini yaqin tutishi kichik musichadan ancha farq   qiladi. Biroz xurqish unda doim
bilinadi.   Buni   qishloq,   shahar   populyastiyasi   misolida   ko’rish   mumkin.   Shaharda
xurkish kamroq, qishloq, dalada esa ko’proq. 
Soni .   Ma’lumotlarga qaraganda qumri soni, zichligi turli yashash joylarida,
stanstiyalarida   bir   xil   emas.   Masalan:   Buxoro   shahridagi   parkda   uning   o’rtacha
soni   10   ga   maydonda   42   tani,   mikrorayonda   esa   kamroq   20   tani,   eski   shahar
qismida   16   tani   tashkil   etadi.   Bu   ko’rsatkich   Qorako’lda   10   taga,   Peshko’da   18
taga,   Qorovulbozorda   8   taga,   Romitan,   Shofirkonda   34   taga   etadi.   Yangi
qurilayotgan zonada ular juda ham kam o’rtacha soni 3 tani tashkil qiladi. Bunday
tafovutlarni   bo’lishi   tabiiy   bo’lib,   o’rganilgan   joylarda   daraxt,   buta,   trofik
sharoitning   turlichaligi   bilan   bog`lik.   Ba’zan   un   tegirmoni   bo’lgan   xonadonda
bular   ko’plab   50-100   tagacha   to’planadi.   Yirik   ko’p   qavatli   imoratlar   oldida
daraxtlar   bulmasa   bunday   joyda   bu   qush   bormaydi   ham.   Ammo   qumri   soniga
abiotik omillar, ayniqsa qishda haroratning pasayishi ham ta’sir etadi. Buni 2007-
2008 yilgi qishda sovuq qattiq kelganda ayrim qumrilarni o’lik holda topilganligi
(Bux Du bog`ida) ham tasdiklaydi. Yana ta’kidlash lozim baxordan yozga, kuzga
tomon   qumri   soni   ortib   boradi.   Kuzdan   baxorga   tomon   kamayadi.   Bu   holatni
albatta   muayyan   populyatsiya   doirasidagi   son   dinamikasi,   uni   belgilovchi
omillarning   ta’siri   bilan   izohlash   mumkin.     Ko’payish   davri   biologiyasi.   Qumri
O’zbekistonda, jumladan Buxoro viloyati shahri sharoitida o’troq yashaydi. Ya’ni
yil davomida uya hududini tark etmaydi, boshqa uzoq joylarga ketmaydi. Urchish
davri   ancha   erta   fevral   oyidan   boshlanadi.   Hatto   ba’zan   uning   sayrashini
yanvarning oxirgi  dekad irgach   eshitish   mumkin.  Uning tuxumli   uyalarini   Buxoro
shahri sharoitida fevraldan to noyabr oyigacha topish mumkin. Urchish davrining
cho’ziq bo’lishi bir tomondan turning ekologik valentligining yuqori bo’lishi bilan,
ikkinchi   tomondan   yil   davomida   reproduktiv   stiklning   bir   necha   marta
takrorlanishi   bilan   ham   bogliqdir.   Bu   xodisani   aniq   sezish,   tushunib   olish   uchun
hozirgacha   O’zbekistonda   qumri   uyalari   undagi   tuxum,   jo’jalar   soni   haqidagi
ma’lumotlarni   keltiramiz   (1-jadval.)   Bu   jadvalda   keltirilgan   ma’lumotlardan
14 ko’rinadiki qumri ko’payishi urchish muddatlari bizning hududda ancha cho’zilgan
bo’lar   ekan.   Uning   eng   ertangi   to’liq   tuxumli   uyalari   Peshku   tumanida   8-10
fevralda   topilgan.   BuxDu   bog`ida   endigina   qurilishi   tugallangan   uyasi   5   aprelda
qayd qilingan, bu uyaga tuxumlar 7-8 aprelda qo’yilgan. Eng kechki tuxumli uyasi
16 oktyabrda Peshku tumanida uchratilgan. 2008 yilda yaxshi uchaoladigan qumri
bolalari 29 aprelda Buxoro shahrida qayd qilindi. Qumri politsiklik tur ekanligini,
ko’payish   davriinig   cho’zilishidan   tashqari   ayrim   kuzatish   natijalari   ham
tasdiqlaydi.   Ya’ni   Xo’jam   Sayyod   to’qayzorida   11  may   kuni   topilgan   uyada  2   ta
par   pat bilan yaxshi qoplangan 11 kunlik jo’jalari bor edi. Bu jo ‘ jalar uyani 14 may
kuni tark etdi. Shu uyaga 23 - may kuni 2 ta toza quyilgan, isitilayotgan tuxum bor
edi.   Bunday   vaziyat   11   uyada   ham   kuzatilgan   ekan.   Kuzatishlarga   qaraganda
qumrilar bitta uyani qurishni 4-5 kunda bitkazdi. Uyani kurish intensivligi ertalab
soat   7-00   dan   to   18-00   gacha   kuzatildi.   Uyaga   qurilish   materialini   keltirish
chastotasi   ertalabki   soatlarda   (7-11)   yuqori   bo’ladi.   Kunning   o’rtasida   biroz
pasayadi, kechga yaqin soat  16 dan yana avjiga chiqadi. Ammo kunning ikkinchi
yarmidagi   intensivlik   ertalabkidan   ancha   past   bo’ladi.   Ammo,   uyasi   uncha
mustaxkam   emas,   g ‘ ovak   sovuq   holda   bo’ladi.   Ba’zi   uyalardagi   tuxumi   pastdan
qaraganda ko’rinadi  ham. Qumri  uyalari  ba’zan  baxorgi  kuchli  shamollar  vaqtida
vayron   ham   bo’ladi,   qulab   erga   tushadi.   Uyasi   o’zining   tuzilishi,   ko’rinishi
qiyofasi bilan boshqa qushlar-musicha, g`urraknikiga juda ham o’xshaydi. Kurilish
materiali   sifatida   qarag ‘ ay,   qayrag ‘ och,   tol,   majnuntol   va   boshqa   daraxtlarning
novdalarini  hamda  ajiriqni  ildizpoyasini,  olabutaning  shoxchalarini  ishlatadi. Uya
devori   yupqa,   past   bo’ladi,   daraxtning   asosiy   tanasidan   o’sgan   yon   novdalarida
joylashtiriladi.   Ba’zan   daraxtning   asosiy   tanasining   shoxlanish   joyida   uyasini
quradi.   Juda   ham   kam   h ollarda   qumrilar   o’z   uyasini   shamol   ta’sirida   singan,
boshqa   shoxa,   daraxt   ustiga   tushgan   shox-shabbalarning   ustida   ham   yasaydi.
Ayrim   manbalarda   (Meklenburstev,   1951;   Dolgushin,   1962)   qumri   uyasini
butalarga, turli  qurilishlarga  joylashtirishi  aytilgan. Ularning ko’p ozligi  belgilasa
kerak.   Shahar   sharoitida   qumri   asosan   istiroxat   boglari,   xiyobonlar,
mikrorayondagi uylar oldidagi daraxtlarda uyalarini quradi. Yirik daraxtzorlarning
15 markazida   boshqa   qushlar   (go’ngqarga,   zag ‘ izg ‘ on   va   boshqalar)   tunashi
munosabati  bilan o’z uyasini  erta baxorda chekkaroqdagi  daraxtlarda quradi. Shu
o’rinda yana ta’kidlash lozimki, qumri bizning region uchun yangi kelgan qush turi
bo’lgani   bois   uning   uya   kurish,   tuxum   bosish   davrida   zag`izgon,   mayna,   kichik
musicha, ko’k kaptarlar bilan ma’lum ma’noda raqobatda ham bo’ladi. Bitta uyaga
odatda   qumri   2   ta   tuxum   qo’yadi.   Tuxumni   har   kuni   bittadan   qo’yishi   aniqlandi.
Uning tuxumi oq tusda, xech bir dog`lari yo’q. Ilmiy adabiyotlarda ko’rsatilishicha
(Meklenburstev,   1951;   Dolgushen   1962,   Fundukchiev   2001)   arealining   boshqa
rayonlarida (Qozog ‘ iztonda) o’lchangan tuxumlar razmeri (n=7) uzunligi 30-32,1,
eni   22,7-24,Zmm   (o’rtachasi:   31x23,9mm);   (n=6):   29,8-33,7x23,5x25,8mm
(31,0x24,4mm); 29-34x23- 26mm. Zarafshon davlat qo ‘ riqxonasida o’lchangan 64
ta tuxumning o’rtacha razmeri: 24,6x31,0 mm ga teng. Tuxumlarning razmeridagi
individual   variat s iyalar   23,6-26,3x29,1-33,5mm.   Toza   qo’yilgan   tuxumlarning
og`irligi (n=36): 8,3-11,7g., O’rtachasi  -9,6g. Tuxum og`irligiga doir O ‘ rta Osiyo
rayonlaridan   boshqa   ma’lumot   adabiyotlarda   deyarli   yo’q.   Agar   biz   to’plagan
ma’lumotlarni   yuqoridagi   dalillar   bilan   solishtirsak   ularning   yaqinligi   ko’zga
tashlanadi,   ya’ni   geografik   o’zgaruvchanlik   yo’q   hisobi.   Bir   oz   tafovut   (0,2-
0,7mm)   qumri   tuxumining   enida   seziladi.   Ammo   bu   masalani   ko’proq   material
to’plab,   keyin   tahlil   qilish   maqsadga   muvofikdir.   Bizning   kuzatisharimizga   ko’ra
qumri   erkagi   tuxum   bosishda,   uni   isitishda   ishtirok   etmaydi.   Odatda   u   kunduzgi
vaqtda   uyadan   4-10   m   uzoqda   bo’lib,   uyani   va   urg`ochi   qumrini   boshqa
qushlardan,   xavfdan   qo’riqlaydi.   Bordiyu   uyaga   biror   qush   (zag ‘ izg ‘ on)
yaqinlashsa   baland   bir   bo’g`indan   iborat   baland   tovush   chiqorib   unga   tomon
agressiv hatti-harakati bilan tashlanadi. Kechqurunlari esa uyaga yaqinroq novdaga
tunaydi.   Ma’lum   bir   stanstiyada   uyalar   aro   masofa   Buxoro   shahrida   40-55m,
Olotda 20-28m, Qorovulbozorda esa 8-14   m bo’ladi. Bu xodisadagi farqlar biotop,
statsiya sharoitining qumri uchun qulaylik darajasi, maydonning keng-torligi bilan
bog`ik.   Yangi   o’zlashtirilgan   hududlarda,   masalan:   Qorovulbozorda   daraxtlar
asosan   shiypon   oldidagi   hovuz   atrofida   bo’lib,   qumrilar   shu   joyda   uya
quradilar.Tuxum   bosish   davrida   tuxumlar   og`irligining   kamayib   borishi   umumiy
16 xodisa bo’lsa ham, uning kamayish mikdori, foiz ko’rsatkichlari turli uyalarda bir
xil   emas.   Olingan   natijalarga   ko’ra   tuxumlar   og`irligi   inkubatsiya   oxiriga   kelib,
ularni boshlang`ich og`irligiga nisbatan 15,06% dan to 20,6% gacha kamayar ekan.
O’rtacha   ko’rsatkich-18,05%   ni   tashkil   etadi.   Ma’lum   bo’lishicha,   tuxumlarning
qurib borish jarayoni bitta uyadagi tuxumlarda ham turlicha ekan. Bunday tafovut
uyadagi   tuxumlarning   kattaligi,   undagi   teshiklarning   ko’pozligiga   va   uyaning
qurilishi va joylashtirilishi xususiyatlariga, hamda ob-havo sharoitlariga bog`liqdir.
  Ovqatlanishi va ahamiyati.
Qumri   ham   boshqa   kaptarsimonlar,   musichalar   kabi   tipik   don   xo’r   qush.
Arealining   boshqa   rayonlarda  uning   ovqat   spektri   va   bugdoy,  arpa,  suli,   no’xat,
grechka,   surepkaning   uruglari   kiradi.   Ba’zi   joylarda,   masalan,   Odessada
kungaboqar   urug`i   asosiy   ovqati   hisoblaadi.   Dala   ekinlarining   urug`i   bilan,   kam
xollarda   esa   ayrim   qattiq   qanotli   xasharotlar-   qo’ng`izlarni,   mollyuskalarni   ham
eydi.   Hozirgacha   O ‘ zbekiston   sharoitida   uning   ovqatlanishi   maxsus   o’rganilgan
emas.   Don   saqlanadigan   ombordan   tutilgan   2   ta   qumri   oshqozonidagi   ovqat
o’rganilganda   bittasida   14,7   g,   ikkinchisida   9,2g   uzum   urug`lari,   makkajo’xori
donlari borligi aniqlandi. Kech ko’zda va qish davrida Buxoro shahrida qumrilar
qarg`alar tunaydigan xiyobonlarda ertalabdan to kechgacha ko’k kaptarlar galasi
bilan   birga   qarg`alarni   qusqilarini   (pagadka)   titkilab   uning   tarkibidan   har   xil
urug`-   donlarni   terib   olib   ovqatlanadilar.   Agar   e’tibor   berilsa   bularda   biotik
munosabatlardan   komensalizmni   namoyon   ekanligini   payqash   mumkin.   Ba’zan
qumrilarni   biz   shahardagi   axlat   chiqindilari   tashlanadigan   punktlarda   ozuqa
qidirib   turganini   uchratamiz.   Qishloq   joylarida   qumrilar   bahor,   yoz   davomida
agrostenozlarda   ayniqsa   donli   ekin   maydonlarida   ovqatlanib   yuradilar.   Ammo
alohida aytish lozim: qumri boshoqdan don-urug`ni olmaydi. Doim erga tushgan
urug`larni   terib   eydi.   Uni   ba’zan   dala   chumchug`i   bilan   tegirmon   atrofida,
bozorlarda,   yo’llar   yoqasida   va   boshqa   hududlarda   (hovlida,   parranadachilik
fabrikalarida va boshqa) ovqat izlaganini ko’rish mumkin. Bu qush xamma joyda
ham   er   yuzasidan   tushgan   donlar,   urug`lar,   non   ushoqlarini   terib   oladi.   U
tamoman   zararsiz   qush.   Uning   o’ziga   xos   «Gu-guu-guuu»   deb   doim   uch
17 bo’g`indan   iborat   tovushi,   sayrashi,   harakatlanishlri,   xushbichimligi
bog`larimizga,   xiyobonlarga,   hovli   qishloq,   shaharlarimizga   uziga   xos   yoqimli
ko’rk   va   zavq   bag`ishlaydi.   Qumrilar   bizda   nuqul   madaniy   landshaftlarda
yashagani bois katta estetik axamiyat ham kasb etadi.
2.2.  G`urrak - (Streptopelia turtur arenicola Hart) ning tarqalishi,   biologiyasi
va ahamiyati.
 Umumiy tavsifi, areali O ‘ zbekistonda tarqalishi.
G`urrak   qushlar   sinfining   kaptarsimonlar   -   Solumbiformes   turkumining
musicha - Streptopelia avlodiga mansub qush bo’lib, o’zining umumiy tuzilishi,
xatti - harakatlari, par-patlarining rangi, joylanishiga ko’ra qumriga yaqin bo’lib,
jussasi bir oz kichikligi va ayrim belgilari bilan undan farq qiladi.Adabiyotlarda
(Meklenburstev,   1951,   1990   Dolgushin,   1962;   va   boshq)   yozilgan   tavsiflarga
hamda o’zimizning kuztishlarimizga asoslanib  bu qushni  quyidagicha tavsiflash
mumkin.G`urrak   -   Streptopelia   turtur     qush   turi   sifatida   1758   yilda   K.Linney
tomonidan   nomlangan.   Bu   turning   5   ta   kenja   turi   bor.   Shulardan   Streptopelia
turtur arenicola    kenja turi O’zbekistonda uchraydi. Fanda qayd qilingan barcha
kenja   turlari   bir-biriga   o’xshash.   Ammo   ulardagi   tafovutlar   umumiy   par-
patlaridagi   rangda   va   kattaliklarida   (razmerlarida)   ko’zga   tashlanadi.Voyaga
yetgan g`urrakning boshining usti va ensasi kulrang - ko’kimtir. Bo’ynining yon
tomoni   bo’ylab   qora   patlardan   iborat,   cheti   tiniq   kulrang   -   havorang   xoshiyali
yirik bittadan dog`i bor. Tana orqa qismining oldingi qismi qo’ng`ir tusli bo’lib
ayrim patlarining o’rta qismi qora rangda. Orqasining keyingi qismi va dum usti
kulrang-qo’ng`ir, yon tomoni esa ko’kish. Elka va qanotni qoplovchi ustki patlari
serbar sariq xoshiyali, ustki qanotni qoplovchi kichik patlari kulrang ko’kish bir
xil tusda, qanotining osti xam shu rangda. Qoquv patlari ko’n-ir va patining tashqi
elpig`ichining cheti tiniq kambar oq xoshiya bilan chegaralangan. Tomoq qismi
oqish bo’ynining old qismi, jig`ildon zonasi va to’shi ko’kimtir - pushti rangda,
qorin   qismi   oqimtir,   tanasining   yon   tomonlari   kulrang-ko’kish   pushti,   dum   osti
oq. Dum patlari qoramtir - kulrang. O’rtasidagi juft patlardan boshqasining uchi
18 oq   rangda.   Chetki   juft   patlarining   tashqi   elpig`ichi   oppoq.   Tumshug`i   qoramtir,
oyoqlari esa oqish qizil tusda. Ko’zlarining rangdor pardasi to’q sarik-qizil tusda.
Yosh   g`urrakning   par-   patlarining   rangi   biroz   tiniqligi   bilan,   qorin   qismining
oqligi   bilan   harakterlanadi.O’zbekistonda   uchrovchi   kenja   tur   S.t.arenicola
razmeri  va tuzilishiga doir  ilmiy adabiyotlarda quyidagi  ma’lumotlar  bor: erkak
g`urrak   tanasining   uzunligi   (n=5)   280   -   305   mm,   o’rtacha   287,4   mm;   qanotlari
yoyiq   holda   490   -   492   mm,   o’rtacha   541,4   mm:   qanotining   uzunligi   161   -   179
mm, o’rtacha -  170,0 mm:  urg`ochisining qanoti  161 -  175 mm, o’rtacha 165,5
mm.   Qozoqistonda   tutilgan   g`urrakning   qanoti   160   -   184   mm,   dumi   115   -   125
mm, elkasi 20 - 24 mm, tumshug`i  15-19  mm. G`urrakning vazni iyun oyida: 130
g;   122;   124.   O’rtachasi   122   g.   (Meklenburstev,   1951,   1990   Dolgushin,   1962).
Keltirilgan   vaznga   doir   dalillar   erkak   jinsiga   tegishli   ekanligini   ta’kidlash
lozim.G`urrakning o’ziga xos bo’lgan xususiyatlaridan ayrimlarini aytish kerak.
Xuddi   arealining   boshqa   hududlarida   bo’lganidek,   bizning   sharoitda   ham   bu
qushni darov payqash qiyin. U ko’pincha daraxtlarning barg-shoxchalari orasida
bo’lib   ko’zga   darov   tashlanmaydi.   Hatto   oziqlanish   uchun   qumri,   musichalar
kabi   erga   tushmaydi.   Agar   shaharda   yashasa   ham   ovqatlanish   uchun   uni   tark
etadi.   Qishloqda   uni   ko’rsa   bo’ladi,   hatto   bu   erda   er   yuzasida   yurib   hovlilarda
ovqatlanadi ham. Suv ichish uchun, ovqatlanish uchun bu qush ko’pincha qushni
yaqin   dalalar   va   ariq,   kanallarga   uchib   ketadi.   Ba’zan   uni   uzini   ko’rmay,
tovushini   eshitib   qolish   mumkin.   G`urrak   erta   tongda   to   quyoshchiqguncha
dalada   ovqatlanadi,   suv   manbaiga   borib   suv   ichadi.   Katta   gala   hosil   qilmaydi.
Ko’proq   uni   2   juftini   birga   yurganini,   suvga   borganini   ko’rish   mumkin.   Suv
manbaiga   kelgach   g`urrak   bu   erda   dam   ham   oladi,   par-   patlarini   tozalash   bilan
band bo’ladi, turli toshchalarni  yutadi. Ammo bu ishlar ko’p vaqtni  olmaydi va
suv   bo’yida   uzoq   kolmaydi.   Odatda   etuk   yoshli   g`urraklar   uyada   yoshlari   esa
daraxt, bo’yi shoxlarida turib quyoshning issig`idan saqlanadi. Kechga yaqin ular
yana  ovqatlanish   uchun  dalaga  uchib  ketadi.   Tunash   uchun  ular   yana  uz  joyiga
kaytib   keladi   va   kechasini   daraxtlarda   tig`iz   barg-novdalar   orasida   o’tkazadi.
Ular shunday joyni tanlaydiki, ko’z bilan ularni topish, ko’rish qiyin. Daraxtdan
19 uchganda birdan qo’zg`alib uchadi, qanotlaridan o’ziga xos tovush beradi va tez
orada qushlar turli tomonga tarqaladi. Bordiyu biror yirtqich duch kelsa ham ular
xuddi   aytilgandek   o’zini   tutadi.   oshqa   kaptarsimonlar   bilan   dam   olish   paytida
tunaganda   aralash   gala   hosil   qiladi.   Dalada   ovqatlanganda   yovvoyi   kaptarlar
bilan   birga   bo’lishini   ko’rdik.   Ammo,   bu   gala   turg`un   bo’lmaydi   va   tez   orada
tarqalib   ketadi.   G`urrakning   tovushi   urchish   davrida   eshtiladi.   Uning   tovushini,
ya’ni   sayrashini   "g`urr-g`urr",   "qurr-qurr"   degan   bo’ginlar   orqali   ifodalash
mumkin. Bu vaqtda urg`ochisini ketidan quvib yuradi va pasttovushda chapillab
oladi.
Areali.   G`urrak   Evropaning   O’rta   va   janubida,   Shimoliy   Amerikaning
ancha   katta   zonasida,   Kichik   Osiyo,   Old   Osiyo   va   O’rta   Osiyoda,   Sibirning
janubiy-g`arbida va Qozoqistonda uya qiladi. Bu qushning tarqalishining shimoliy
chegarasi   Angliya,   Daniya   va   Estoniyaning   janubi   orqali   o’tib   keyin   to   Kalinin,
Kostroma, Perm, Nijniy Tagilgacha boradi. Shu erdan shimoliy-sharq tomon o’tib
Qo’rg`on   viloyatiga   chikadi   va   keyinchalik   Qozoqiston   bo’ylab   tarqaladi.   Uya
qilish   arealining   janubiy   chegarasi   Kanar   orollari,   Saxroyi   Kabirdagi   tog`lar   va
voxalar,   Iroq,   Eron,   Afg`oniston,   Pokistonning   shimoliy   rayonlarigacha   boradi.
Xuddi shunday bu qush Kashqarda va Jung`oriyada ham bor. Qishlash  joyi  esa  -
ekvatorial Afrika hisoblanadi (Saxari, Senegal, Sudan) (Stepanyan, 1990).
O’zbekistonda tarqalishi.  G`urrak O’zbekitonda deyarli hamma joyda uya
qiladi, keng tarqalgan. Uning uya qilishi bu erda shimoliy-garbda Amudaryoning
eng quyi oqimi hududlaridan (Bogdanov, 1882, Molchanov, 1912, Gladkov, 1932
va   boshq)   to   Chirchiq   vodiysigacha   -   (respublikaning   shimoliy-sharqida)   qayd
qilingan.   Mamlakatimizning   past-tekisliklarida,   tog`oldi   rayonlarida   keng
uchraydi. Tog`li rayonlarda bu qush to bargli o’rmon - butazorlar chegarasigacha
boradi.   Bu   joylarda   tog`   daryolarining   quyi   va   o’rta   qismidagi   sohillarida
yashaydi.   Janubdagi   toglarda   (Bobotog,   Boysuntog`,   Ko’hitang   va   boshq)
olchazorlarda   bemalol   uya   qilib   bola   ochadi.   (Meklenburstev,   1950,1956;
Solixboev va boshq 1964). Qizilqum cho’lida bu qushni ko’payish davrida ko’p
20 zoologlar   ko’rganlar.   Chunonchi,   A.P.Xoroshxin   (1876)   28   may   kuni   (1872
yilda)   Bisbuloq   qudug`ida   ko’rgan   va   g`urrak   bu   cho’l   uchun   xarakterli
qushlardan   degan.   Boshqa   bir   olim   -   N.A.Zarudniy   (1915)   g`urryakni   P olbop
quduq, Top quduqda, Belgiduq, Desabay quduqsta, Tomdi voxasida va Taxtatou
kabi   hududlarda   ko’rgan,   qush   migrastiya   va   uya  qilish   mavsumida   uchratilgan.
Qizilqumda   g`urrak   Saksovulzorlarda,   qandim,   qum   akastiyasi   ko’plab
uchraydigan   joylarda,   quduqlar,   chashmalar   atrofidagi   daraxtzor   -   butazorlarda
uchraydi.   Cho’lning   ancha   ichki   qismidagi   kichik   voxalarda,   Buxoro,   Qorako’l,
va  voxalariga   tutash   bo’lgan   qumliklarda   ham   serob  holda   uchraydi,  uya   qiladi,
bola   ochadi.Vertikal   yunalishda   bu   qush   mamlakatimizdagi   toglarda   dengiz
satxidan 1500 - 1800 metrgacha ko’tariladi. Ammo turli sharoitlarda bu qushning
soni   har   xil.Biz   o’z   kuzatishlarimiz   davomida   bu   qushning   Navoiy   viloyatida,
Buxoro   viloyati   shaharlari,   qishloqlarida   ko’p   uchrovchi   qushlardan   biri
ekanligini   aniqladik.   Shunday   qilib,   g`urrak   O’zbekistonga   keng   tarqalgan,
ammouning uya qilish joyi tekis joylashmagan.
21 G ‘ urrakning O ‘ zbekistonda tarqalishi xaritasi.   Shartli belgilar:  - uya qilish
aniqlangan joylar  
G ‘ urrakning biologiyasiga doir ma’lumotlar
Yashash joyi.  G ‘ urrak turli biotoplarda yashaydi, uya qiladi. Ammo hamma joyda
ham uning asosiy talabi bu uya qilish joyi, ya’ni daraxtzor butalarning bo’lishi va
suv   manbaasining   borligidir.   Suv   manbalari   ham   xar   xil   ya’ni   ariqlar,   kanallar,
hovuzlar, quduqlar  bo’lib, ularning yaqinida  albatta  daraxt,  butalar  bo’lsa  yaxshi.
Janubiy-garbiy   O ‘ zbekistonda   bu   qushning   asosiy   stastiyasi   madaniy
landshaftlardir.   Uni   shaharlarda,   qishloq   boglarida,   atrofi   ixotazor   bo’lgan
dalalarda,   sugorish   tizimi   soxillarida,   xiyobonlar,   katta   hovlilarda   uya   qilishini
ko’rdik.   Voxalar   bilan   yondosh   bo’lgan   qumliklardagi   saksovulzorlar,
yulgunzorlarda ham bor. Oq jangal, qandimda hatto qo’l bo’yidagi qamishlar ham
uning   uya   qilishi   uchun   qulaydir.   2007   yil   may   oyining   o’rtalarida   uning
Sarmishsoy   bo’yidagi   changalzorda   uyasi   borligini   aniqladik.   Qurgoqchil
cho’ldagi   oazislarda   daraxt,   buta   va   suv   bulsa   g`urrak   albatta   bu   erga   uchraydi.
Bunday joyda u ko’proq qayragoch, mevali daraxtlarni tanlaydi. Qulay suv tizimi |
bo’ylab   g`urrak   ba’zan   ancha   ichkariga   -   tabiiy   ekosistemalarga,   ya’ni   to’qay,
tog`larga  ham  o’tadi. Ammo  suvsiz  hududlardan  qochadi. Migrastiya   davrida  uni
butazorlar,   bargli   o’rmonda   va   bugdoyzorlarda   ham   kuzatish   mumkin.   Bu   erda
xam suvning bulishi muximdir. Shu bilan bir qatorda g`urrak tigiz ko’p maydonni
22 egallab turgan past bo’yli paxtazorlarni yoqtirmaydi. G`urrakning odamga nisbatan
o’zini   tutishi   qumriga   qaraganda   pastroq,   ya’ni   tez   hurkuvchan   o’ziga
yaqinlashtirmaydi,   tez   uchib   ketib   qoladi.   Shuning   uchun   uni   payqash,   ko’rish
boshqa musichalarga qaraganda ancha mushkul.
Soni.   G ‘ urrak bizning regionda o’zi  uchun qulay bo’lgan  biotoplarda ko’p
sonli qushdir. Ammo turli biotoplarda ma’lum maydon birligidagi zichligi har xil.
Qadimgi   voxalarda   (Buxoro,   Samarqand,   Qorako’l)   serob,   yangi   nisbatan   yon
uncha   yirik   bo’lmagan   hududda   soni   kam   (Zarafshon,   Uchkuduq   va   boshqa).
Masalan: iyunda Tomdi voxasida g‘urrakning soni 10 ga da 4,3 ga ni, Shofirkon
tumanidagi   qishloqlarda   18,0   ta   ni,   uning   chetida   esa   9,6   ta   ni   tashkil   etadi
(Kashkarov, 1981; Baqoev, 1994). Mirzacho’ldagi yulg‘unzorda 10 ga da 13,3 ta
g‘urrak   uchraydi,   bedazorda   (chetida   daraxtlar   bulsa)   10,0   ta   ga   etadi.   Bizning
kuzatishimizcha   voxa   oldi   kumliklarda,   saksovulzorlarda   may   oyida   bu
ko’rsatkich 12 tani tashkil etdi. Amu-Buxoro kanalining sohilida 1 km masofada
g ‘ urrakning   2   ta   uyasini   topdik.   Bahorda   migrastiya   davrida   soni   ko’payadi.
Masalan: may oyining boshida (2008 yil) Jondor tumanida 2 soat vaqt davomida
160   ta   g ‘ urrak   hisobga   olindi.   Ular   telegramma   liniyasida   gurux-gurux   bo’lib
turar edi. (9-13 tadan xar bir go’ruxda). Shunday qilib xulosa o’rnida aytish lozim
g`urrak   qulay   yashash   joylarida   ancha   ko’p   sonli   qush.   Ayniqsa   qishloq
bog`larida   uni   soni   ko’proq.   Shaharda   xam   bor,   ammo   uni   soni   qishloqka
qaraganda   ancha   past.   Agar   uni   sonini   qumri   soni   bilan   solishtirsak   unda
g`urrakni   soni   |   kamligi   yaqqol   ko’zga   tashlanadi.   Yana   qush   sonini   belgilovchi
omillar ham ko’p. Ayniqsa migrastiya davrida uning ortishi, so’ngra kamayishini;
ko’payish davri davomida may oyidan avgustga tomon yana ko’payishini alohida
e’tiborga olmoq kerak.
Ko’payish   davri   biologiyasi.   G`urrak   O’zbekiston   sharoiti   uchun   o’tkinchi,   uya
qiluvchi   qushdir.   Bahorda   bizga   tomon   ancha   kech   uchib   keladi.
R.N.Meklenburstev   (1956)   uni   Toshkent   rayonida   bahorda   kelishini,   aprelning
o’rtalarida   qayd   qilgan.   Nurato   tog`ining   shimoliy   yon   bag`rida   10   -   mayda,
janubida   esa   26   aprelda   uchib   kelgan   (Solixboev   va   b.   1970).   |   Mirzacho’lda
23 g`urraklarning   kelishi   turli   yillarda   24;   21;   19   aprelda   kuzatilgan   (Fundukchiev,
1979). Zarafshon vodiysida bu qushni bahorda uchib kelishi qator yillarda (1967 -
1981)   16   apreldan   to   29   aprelgacha   qayd   qilingan   (Baqoev,   1994).   Keyingi   ikki
yilda   (2007-2008)   bu   qushni   Buxoro   tumanida   paydo   bulishini   biz   20   va   25
aprelda   kuzatdik.   Respublikaning   janubida   Surxandaryoda   ancha   oldin   aprelning
birinchi   dekadasida   g`urraklar   paydo   bo’ladi   va   keyingi   dekadada   ularning   soni
ortib   boradi   (Solixboev,   1964).   Yana   ham   janubroqda,   masalan   Rapatakda
(Turkmaniston) bahor iliq kelgan yillarda g`urrakni martning ikkinchi dekadasidan
uchratish mumkin (Attaev, 1979). Yuqoridagi ma’lumotlardan ko’rinadiki bahorgi
migrastiya   muddatlari   turli   yillarda,   joylarda   ancha   farq   qilib,   bu   hodisaning
boshlanishi   ma’lum   darajada   iqlim   sharoiti   bilan   bog`liqdir.   Buxoro   viloyati
sharoitida   g`urraklarning   ko’plab   gala   shaklida   uchib   kelishi   aprelning   uchinchi
dekadasidan mayning o’rtalarigacha davom etadi.
Ovqatlanishi va ahamiyati.
G`urrakning   ovqatlanishi   haqida   bizga   ma’lum   bo’lgan   adabiyotlarda
quyidagi   ma’lumotlar   mavjud.   I.A.Dolgushin   (1962)   yozishicha   g`urrak   faqat
erdan   ozuqasini   terib   oladi.Kamdan-kam   hollarda   u   daraxtlardan,   ya’ni   tut
mevasini   olib  eydi.   Ammo  biz   o’z   kuzatishlarimiz   davomida  uni   daraxtdan  tutni
olib   egashshi   ko’rmadik.   Ehtimol   erga   tushgan   tutlarni   esa   kerak.   Ovqat   spektri
har   xil   o’simliklarning   urugidan   iborat.   Ayniqsa   unga   bug`doy,   tariq,   grechixa
safloraning   uruglari   ma’qulga   o’xshaydi.   Ko’plab   begona   o’simliklarning
uruglarini   ham   eydi.   Suv   ichishga   ehtiyoji   katta.   Ertalabki   va   kechki
ovqatlanishdan   keyin   davriy   ravishda   suv   ichish   uchun   suv   manbai   tomon
uchadi.Qoraqum   cho’lining   sharqiy   rayonlarida   etuk   g`urraklar   cho’l
o’simliklarini   urugi   bilan   oziqlanadi.   Oshqozonda   va   jig`ildonda   selin,   sutlama,
qiyoq   urugi   62,5   dan   to   100%   gacha   uchraydi.   Ayniqsa   Xrozafora,   Leman
Eminium,   agmen   va   boshqalarning   urugi   12,5   -   50,0%   gacha   oshqozonlarida
topilgan.   G`urrakning   O’zbekistonda   oziqlanishi   yaxshi,   chuqur   o’rganilmagan.
R.N.Meklenburstevning   (1950)   ma’lumot   berishiga   avgustning   oxiridan   to
oktyabrning   o’rtasigacha   bu   kushning   ovqatida   bug`doy   urug`lari,   yana   begona
24 o’tlarning   urug`lari   va   saflora   ustunlik   kilar   ekan.X.S.Solixbaev   (1967)   Karshi
chulida 4 ta g`urrakning jig`ildonida 23-  75 tagacha turli o’t uruglarini, birtasida
esa   42   ta   xashaki   no’xat   urugini   borligini   ko’rgan.Mayning   oxiridan   to   noyabr
oyigacha   Buxoro   shahri   atroflaridan   tutilgan   8   ta   g`urrakning   oshqazonida   va
jigildonida   bugdoy   urugining   uchrash   chastotasi   62,   5%   makkajo’xori   urugi
12,5%, beda urugi 25%, begona o’tlar urugi 62,5% o’simliklarning boshqa qoldigi
esa   to   25%   gacha   etkanligi   bilamiz   (Bakoev,   1994)Yana   bir   xolatni   ta’kidlash
o’rinli,   ya’ni   g`urrakning   ovqati   tarkibida   madaniy   o’simlik   uruglarini   ko’p
uchrashi   bu   qushni   zararli   ekinligini   bildirmaydi.   Chunki   g`urraklar   dalalarga
otlanganda, erdagi  hosil  yigishtirib olingan bo’ladi,  buni  ustiga  bu qush donlarni
yerdan   terib   oladi,   poyaning   uchidagi   boshoqqa   tegmaydi,   oziqlanishda   tigiz
bug`doyzor va boshqa don ekinzoriga kirmaydi ham, unday joylardan qochadi.
Shunday   qilib,   g`urrak   shahar,   qishloq,   dalalarimizdagi   daraxtzorlarning,
butazorlarning,   ixotazorlarimizning   eng   go’zal,   xush   ovozli   qushlaridan
hisoblanadi.   Odamlarga,   ularning   ekinlariga   ziyon   keltirmaydi,   begona   o’tlarni
sonini boshqarib foyda keltiradi. Yana bu qush ishqibozlik ovining ob’ekti hamdir.
Uning   xushbichim   gavdasi,   yonib   turgan   ko’zlari   va   o’ziga   xos   sayrashi
odamlarga   nixoyatda   katta   zavq-shavq   bag`ishlaydi.   Keyingi   yillarda   yovvoyi
ovlanadigan   hayvonlarning   soni,   bioxilma-   xilligi   ma’lum   darajada   pasaygani,
kamaygani   bois   kaptarsimonlarning,   jumladan   g`urrakning   ov   xo’jaligidagi
mavqei,   reytingi   ortib   bormoqda.   Shunday   vaziyatda   uning   ovlash   muddatlarini
oqilona belgilash masalasi paydo bo’ldi. Kuzatishlarga qaraganda respublikamizda
avgust   oyining   o’rtalarida   1-stiklning   a’zolari-yosh   g`urraklar   gala   hosil   qilib
janubga   tomon   uchadi.   Shu   vaqtda   ularni   ov   qilinganda   galada   mahalliy   katta
yoshdagi   g`urraklar   ham   ko’p   uchraydi.   Buning   ustiga   avgustning   ikkinchi
dekadasi   oxiri,   uchinchi   dekadasi   boshida   ovlangan   g`urraklar   orasida   30%   ga
yaqini   ham   jo’jalarini   ovqatlantirib  turar   ekan.  Sentyabrning  boshida  esa  bunday
qushlar   bo’lmas   ekan.   Ammo   bu   vaqtga   kelib   yosh   g`urraklarning   anchasi   va
ko’payishni   barvaqt   tugatgan   qari   qushlar   uchib   ketgan   ham   bo’ladi.   Demak,   ov
muddatini kechiktirish maqsadga muvofiqdir.
25 26 Xulosa
Dunyo   ornitofaunasida   kaptarsimonlar   turkumining   310   turi   ma’lum.
O’zbekistonda   12   turi   uchraydi.   Bu   turkumni   sistematiklar   2   ta   kenja   turkumga
ajratganlar: kaptarsimonlar va bulduruqsimonlardir .  
Kaptarsimonlar kenja turkumi vakillaridan ikkita turga e’tibor berildi (qumri,
g`urrak) 
Qumri va g`urrakning tarqalishi, biologiyasi va xo’jalik ahamiyati to’grisidagi
kuzatishlar, ilmiy adabiyotlardagi ma’lumotlarini tahlili  ayrim xulosalarni qilishga
asos bo’ldi.
1. O’rganilgan   turlar   -   qumri   va   g`urrak   qushlar   sinfining   kaptarsimonlar
turkumining   musicha   avlodiga   mansub   qushlar.   Ularning   umumiy   tuzilishda
par   -   patlarning   rangida,   hatti   -   harakatlarida,   biologiyasida   umumiy
xususiyatlar   mavjud   (ikkala   tur   ham   yashash   stastiyasi,   oziqlanishi   bilan
daraxt, butalar, o’rmon bilan bog`liq). Ammo tafovutli xatolar ham yo’q emas
(qumri nisbatan yirikroq, vazni 193 - 195 g, g`urrakning vazni esa 122 - 130
g).
2. Bu qushlarning areallarida ham o’xshashlik bor. Ammo hudud, yashash  joyi
bilan   bog`liqlik   darajasi   o’xshash   emas.   Chunonchi   qumri   O’zbekiston
sharoitida o’troq holda, g`urrak esa o’tkinchi, uya qiluvchi qush hisoblanadi.
Qumrining   O’zbekistonda   bo’lishi   haqidagi   ma’lumotlar   1918   yildan   buyon
bor.   Ammo   bu   turning   o’tgan   asrning   oxirgi   choragida   Respublikada
tarqalishi   jadal   tus   oldi.   Bu   tur   o’z   arealini,   sonini   o’zgartirayotgan   qush
hisoblanadi. Ayniqsa madaniy landshaftlarda yaxshi yashaydi. Soni juda ham
serob.   Bu   gapni   g`urrak   to’g`risida   aytish   qiyin.   U   nisbatan   kamroq   sonda
uchraydi. Arealida siljish kuzatilgan emas.
3. O’rganilgan turlarning yashash  sharoitiga talablari o’xshash.  Ya’ni  ikkala tur
ham daraxtzor, butazorlarni xush ko’radi. Ammo suvning bo’lishi ham ularni
tarqalishidan muhim.
27 4. Ko’payish   davri   biologiyasida   bu   turlar   o’rtasida   farqli   holatlar   bor.   Qumri
o’troq   bo’lgani   bois,   urchishga   ancha   erta   kirishadi,   uning   tuxumli   uyalarini
Buxoro   sharoitida   fevraldan   to   noyabrgacha   topish   mumkin.   G`urrak   esa
migrant,   kelib   ketuvchi   qush,   urchish   ancha   kech   boshlanadi   (mayning
boshidan   to   avgustning   birinchi   dekadasigacha   tuxum   qo’yadi),   barvaqt
tugaydi.Qumri   va   g`urrakning   uya   tuzilishi,   qurilish   materiallari   o’xshash.
Ammo   uyaning   o’lchamlarida   farq   bor.   Masalan:   qumrining   uya   razmerlari:
balandligi   70   -   110   mm;   kengligi   185   -   230   mm;   g`urrakning   uyasining
o’lchamlari   esa   -   kengligi   -   141,7   mm,   chuqurligi   19,5   mm.   Tuxumlarining
rangi   ikki   turda   ham   oppoq,   soni   ham   har   bir   uyada   2   tadan   iborat.   Qumri
tuxumining o’rtacha vazni 9,4 g. G`urrakning esa 8,2 g. Xuddi shunday farqni
tuxum   uzunligi   va   enida   ham   ko’rish   mumkin.Tuxumni   bosish   zichligi
qumrida   yuqori   (88,6   -   96,2%),   g`urrakda   kamroq   (46,9   -   88,9   %).   Bunday
vaziyat   turli   ob   -   havo   sharoiti,   uyaning   joylanishi   va   qushlarning   hatti   -
harakatlari bilan bog`liq bo’lsa kerak. Tuxum bosish davri ham bir xil emas.
Qumri   16   -   18   kun,   g`urrakda   1 5 - 1 6   kun.   O’rganilgan   turlar   ikkalasi   ham
donxo’r. Ammo  ovqatlanish  hatti  harakatida  farq  bor.  Qumrining  turli   joyda
erdan don terishini ko’rish mumkin. G`urrak ovkatlanishda biroz yashirinishni
yoqtiradi. Uni uchratish qiyin. O’rganilgan turlar - qumri, g`urrak inson uchun
ziyon   keltirmaydi.   Begona   o’tlar   urug`ini   eb   foyda   keltiradi.   Bu   turlar
o’zining   xushbichimligi,   yaxshi   sayrashi,   sokin   hatti   -   harakatlari   bilan
kishilarga estetik zavq beradi. 
28 Foydalanilgan adabiyotlar  ro‘yxati:
1. Abdusalyamov I.A. Ptist gornogo Zarafshana. Dushanbe, Izd-vo AN Tadj.SSR
2. Abdusalyamov I. A Fauna Tadjikskoy SSR . T .19 . ch.1 . Ptistы Dushanbe
Donish. 1971-403 s.
3.Ametov M.B. O naxojdenii kolchatoy gorlistы v nizovyax Amudari. Redkie i 
maloizuchnыe ptistы Uzbekistana i sopredelnыx territorii: Tashkent 1994. S. 6-7
4.Ataev K. Ob ekologii golubinыx v Vostochnыx Karakumax, Oxrana prirodы 
Turkmenistana. 1979. Vыp. g.Ashxabad. S 65-75.
5.Bakaev S.B, Salimov X.B. Gnezdovanie nekotorыx vidov ptist v nizovyax v reki
Zarafshana. Redkie i maloizuchennie ptistы Sredney Azii. Materialы 3-y 
Resp.ornitol.konf. Tashkent, «Fan», 1990. S.99-101
6.Bakaev S.B. Ptistы antropogennыx landshaftov aridnoy zonы Uzbekistana. 
Avtoref. dokt. diss.Tashkent, 1994-56S.
7.Baqoev   S.B.   Xolboev   F.R.   Kumrining   Buxoro   viloyatida   tark;alishi
vabiologiyasiga   doyr   ma’lumotlar.   Materialы   4-oy   Resp.ornitol.konf.
Tashkent.S.51-53.
8.Baqoev S.B. Xolboev F.R. Kumri kupayish biologiyasiga doir. Organizm va 
muxit. Toshkent, 1995.197-198 bet.
9.Bogdanov M.N. Ocherki prirodы Xivinskogo oazisa i pustыni Kыzыlkum. 
Tashkent, 1882. 155 str.
10. Bogdanov   A.N.   Ptistы   basseyna   reki   Zarafshan.   Trudi   IZIPAN   UzSSR.   T-5
1956. Tashkent.S. 107-171.
11.Bogdanov O.P., Meklenburstev R.N. Fauna Uzbekskoy SSR. T.2. Ptistы 
ch.2.Tashkent.izd-vo AN Uz SSR. 1956-157str.
12. Gladkov N.A. Ornitologicheskie rezultatы poezdki na Amudaryu letom.
29