Turli yosh toifadagi insonlarning psixologik o’ziga xosligini aniqlash

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI 
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI 
O‘ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI 
IJTIMOIY FANLAR FAKULTETI 
IJTIMOIY ISH KAFEDRASI 
BOLALAR VA YOSHLARNING IJTIMOIY HIMOYASI VA TA’MINOTI
FANIDAN 
KURS  ISHI 
Mavzu:Turli yosh toifadagi insonlarning psixologik o’ziga xosligini aniqlash
Toshkent-2024  MUNDARIJA: 
KIRISH 
I BOB.  TURLI YOSH DAVRLARIDA SHAXSNING PSIXOLOGIK 
XUSUSIYATLARI 
1.1.  Yosh davrlari psixologiyasi haqida ma’lumot 
1.2.  Shaxsning turli yosh davrlarida o’zgarishi va rivojlanish, shaxsning 
psixologik xususiyatlari. 
II BOB. YOSH DAVRLARI, MAKTABGACHA VA O’SMIRLAR 
PSIXOLOGIYASI 
2.1.  Yosh davrlari psixologiyasi, tarbiya jarayoni va klassifikatsiyasi
2.2.  Jahon psixologlari asarlarida yosh davrlari muammosi. 
2.3.  Maktabgacha yoshdagi va o’smir yoshdagi bolalarning psixologiyasi 
XULOSA 
FOYDALANILGAN  ADABIYOTLAR RO‘YXATI  KIRISH 
Kurs ishi mavzusining asoslanishi va uning dolzarbligi.  Yosh davrlari 
psixologiyasi ta lim va taraqqiyotning o zaro bog liqligi, ta limning tuzilishi, ʼ ʻ ʻ ʼ
o quvchila	
ʻ
rning o qish	ʻ va bilish faoliyatini shakllantir
ish hamda tarbiya
psixologiyasining ta lim-tarbiya jarayonida o quvchi shaxsini barkamol inson sifatida	
ʼ ʻ
shakllantirish   kabi   muhim   muammolarni   tadqiq   etadi.   Bunda,   o quv-tarbiya	
ʻ
jarayonlarining   o ziga   xos   xususiyatlari,   zamonaviy   ta lim-tarbiya   nazariyasining	
ʻ ʼ
vazifalari,   uning  etnopsixologik   xususiyatlari   hamda   ular   tomonidan   yoritilgan  shaxs
taraqqiyotini   boshqarish   imkoniyatlari   o rganiladi.   Uning   muhim   vazifalari   -	
ʻ
tinglovchilarda   psixologik-pеdagogik   vaziyatlarni   samarali   rеjalashtira   olishga,   aqliy
va   shaxsiy   taraqqiyot   bilimlarini   unumli   egallashga,   turli   yosh   davrlarida   psixik
taraqqiyot   qonunlarini   to g ri   anglab,   psixotashxis   tadqiqotlar   olib   borishga,	
ʻ ʻ
o quvchilarga   individual   yondasha   bilishga,   bola   psixikasi   taraqqiyotida   turli   noxush	
ʻ
holatlarning   oldini   ola   bilishga,   ota-onalar,   o z   hamkasblari   va   bolalar   bilan	
ʻ
madaniyatli   muomalada   bo lishga,   psixologik   nazokatni   to g ri   shakllantirish   kabi	
ʻ ʻ ʻ
muammolarini ijobiy hal etishga qaratilgan. Yosh davrlari psixologiyasi o quv moduli	
ʻ
umumiy   psixologiya,   falsafa,   pеdagogika,   yosh   fiziologiyasi   va   boshqa   fanlar   bilan
uzviy   bog liqdir.   Uni   o rganish   jarayonida   kompyutеr   tеxnikasi,   aqliy   taraqqiyot	
ʻ ʻ
tеstlari va boshqa usullardan kеng foydalaniladi. 
Kurs ishining obyekti va predmeti.  Kurs ishining obyekt sifatida maktabgacha
yoshdagi va o’smirlar psixologiyasi o’rganilishini ko‘rishimiz mumkin. Kurs ishining
predmeti   esa   inson   psixologiyasining   asosiy   bosqichlari   va   xususiyatlarini   olishimiz
mumkin. 
Kurs   ishining   maqsadi:   Tinglovchilarda   yosh   va   pedagogik   psixologiyaning
fanining   predmeti,   vazifalari   va   tadqiqot   metodlari.   Ontogenez   psixologiya.   Jahon
psixologlari asarlarida yosh davrlari muammosi. Psixik rivojlanishning turli xil nazariy yondashuvlari.   Psixik   taraqqiyot   va   uning   omillari.   Omillarning   psixik   rivojlanishga
ta’sir   ko‘rsatish   mexanizmlari   va   qonuniyatlari   haqida   tasavvurga   ega   bo‘lishdan
iborat. 
Kurs ishining vazifasi:
yosh va pedagogik psixologiyaning 
fanining predmeti, vazifalari va tadqiqot
metodlari; 
ontogenez psixologiya.
jahon psixologlari asarlarida yosh davrlari 
muammosi; 
taraqqiyot psixologiyasining nazariy 
to‘g‘risida bilim, ko‘nikma va malakalarini oshirish hamda rivojlantirishdan 
iborat. 
Kurs   ishining   o‘rganilganlik   darajasi .   Kurs   ishimizda   asosan   turli   xil
yoshdagi   psixologiya   o’zgarishlari     va   jahon   psixologlari   asarlarida   yosh   davrlar
muammosi   haqida   o’rganildi.   D.I.Feldshtsinning   yosh   davrlariga   ajratish   nazariyasi
ontogenezdagi   barcha   psixologik   holat   va   fazilatlarni   ifodalash   imkoniyatiga   ega
emas,   ammo   u   ta’lim-   tarbiyaning   sifatini   oshirishga   ijobiy   ta’sir   ko’rsatishi   bilan
amaliy   ahamiyat   kasb   etadi 1 .   Umuman   psixologlar   tomonidan   yosh   davrlarini
tabaqalashtirishning   puxta   metologik   negizga   ega   bo’lgan   qator   nazariyalari   ishlab
chiqilgan. Masalan,  E. Erikson   shaxs  «Men»  ining rivojlanish bosqichlarini ajratgan
va har birida ham ijobiy, ham salbiy jihatlarni ajratgan 2 . 
Ishning tarkibiy to’zilishi:  Kirish, 2 ta bob 5 ta reja, umumiy xulosa va 
foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan iborat. 
1 Felingstein D.I. O'smirlikdagi shaxsiyatni rivojlantirishning psixologik xususiyatlari // psixologiya savollari. - 1988 yil 
№6. - 31-41 bet.
2 Erikson EH. Dialog Erik Erikson bilan. Evans RI, ad. Jeyson Aronson, Inc .; 1995 yil. I.BOB. TURLI YOSH DAVRLARIDA SHAXSNING PSIXOLOGIK 
XUSUSIYATLARI 
1.1. Yosh davrlari psixologiyasi haqida ma’lumot
Yosh davrlari  psixologiyasi  faning prеdmеti, maqsadi,  vazifalari  Yosh davrlari
psixologiyasi  va pedagogik psixologiya fanlari  mushtarak, birbiriga uzviy bog‘liqdir,
chunki   ularning   har   ikkisi,   bitta,   umumiy   jarayonni   -   ulg‘ayib   borayottan   insonning
psixik faoliyati hamda uning xulq-atvorini tadqiq etadi. Yosh davrlari psixologiyasi va
pedagogik   psixologiya   ilmining   alohida   predmeti   sifatida   XIX   -   asrning   boshlarida
vujudga   kelgan   bo‘lishiga   qaramay,   uning   mustaqil   fan   sifatida   rivojlanishi   va   qaror
topish   yo‘li   ancha   murakkab   kechgandir.   Mazkur   ilmning   rivojlanishiga   turli
dunyoqarashlar   o‘rtasida   olib  borilgan  doimiy  kurash  katta  ta’sir   ko‘rsatgan.   Jamiyat
tarixiy taraqqiyotining u yoki bu bosqichida qanday dunyoqarash ustuvorligiga qarab,
tekshirishlar   darajasi   va   sifati,   olingan   natijalarni   qanday   izohlash   zarurligi   belgilab
berilgan. Biroq, shunday bo‘lsada, bu ikki fan psixologiya ilmining mustaqil sohalari
hisoblanib,   ularning   har   biri   o‘z   predmeti   va   tadqiqot   vazifalariga   egadir.   Yosh
davrlari   psixologiyasining   predmeti   -   inson   psixikasining   yosh   bilan   bog‘liq
o‘zgarishlari,   psixik   jarayonlar   ontogenezi   (organizmning   individual   rivojlanishi)   va
rivojlanayotgan   odam   shaxsiyatining   psixologik   sifatlari,   psixik   jarayonlardagi   yosh
xususiyatlari,   bilimlarni   egallashda   yosh   imkoniyatlari,   shaxs   kamolotining   asosiy
omillarini   o‘rganadi.   Shuningdek,   inson   ruxiyatining   rivojlanish   davrlarini   aniqlash,
shu   sohadagi   ma’lumotlarni   to‘plash   xam   mazkur   psixologiyaning   mavzu   bahsiga
kiradi.   Bolaning   tug‘ilishidan   voyaga   еtgunicha   har   tomonlama   rivojlanishi,
jamiyatning   teng   xuquqli   a’zosi   bo‘lgunicha   ulg‘ayishi   va   shaxsining   tarkib   topishi
muammolarini,   bularning   psixologik   mexanizmlarini   aniqlash   va   sharhlash   yosh
davrlari   psixologiyasi   sohasining   muhim   jihatidir.   Yosh   psixologiyasining   nazariy
vazifalari g‘oyat muhim va murakkab bo‘lib, u shaxsning kamol topishi qonuniyatlari
va   turli   yosh   davridagi   insonlarda   vujudga   keladigan   psixik   faoliyat,   holat   va   shart-
sharoitlarining o‘zaro  ta’siri xususiyatlarini o‘zganishdan iboratdir. Yosh psixologiyasining amaliy vazifalari
esa   psixik   jarayonlarning   namoyon   bo‘lishi   va   taraqqiy   etishi   hamda   inson   shaxsi
psixologik xususiyatlarining tarkib topishi, ilmiy dalillar, metodikalarni ta’lim-tarbiya
sohalariga   tadbiq   etish   jarayonlarida   namoyon   bo‘ladi.   Yosh   davrlari   psixologiyasi
ontogenezda   turli   yoshdagi   va   jinsdagi   shaxslarning   psixik   rivojlanish   jarayonini,
shaxsning   shakllanishi   hamda   o‘zaro   munosabati   qonuniyatlarini   o‘rganadi.
Shuningdek,   insonda   turli   psixik   jarayonlar   (sezgi,   idrok,   diqqat,   xotira,   tafakkur,
xayol va boshqalar) rivojlanishining o‘ziga xos xususiyatlarini, uning hayoti davomida
amalga   oshiruvchi   har   xil   faoliyatini   (o‘yin,   o‘qish,   mehnat   kabilar),   erkak   va   ayol
kishining   jinsiy   tafovutlarini   hamda   inson   shaxsining   tarkib   topishi   va   rivojlanish
davrlarini ilmiy jihatdan tadqiq qiladi. Bolaning tug‘ilishidan voyaga yetgunigacha har
tomonlama rivojlanishi, jamiyatning teng huquqli a’zosi bo‘lib ulg‘ayishi, shaxs 
sifatida shakllanishida yuzaga keladigan muammolar, qonuniyatlar,
psixik
mexanizmlarini   aniqlash   va   sharhlash   yosh   davrlari   psixologiyasi   sohasining   muhim
jihatidir 3 .   Ontogenez   -   (yunoncha,   ontos-mavjud,   jon,   zot;   genezis-   kelib   chiqish,
paydo bo‘lish) - individning paydo bo‘lishidan, umrining oxirigacha psixik rivojlanish
jarayoni   tushunchalarini   o‘z   ichiga   oladi.   Ontogenez   psixologiyasi   sohasi   inson
psixikasi   faqat   miqdor   jihatdan   emas,   balki   sifat   jihatdan   ham   rivojlanishi,
takomillashib   borishi   va   o‘zgarishi   haqidagi   metodologik   hamda   fenomenologik
qoidaga   amal   qiladi.   O.V.   Gruzdeva.,   O.M.Verbianovalar   tomonidan   “   Rivojlanish
psixologiyasi   inson   ontogenizini   psixik   rivojlanish   xususiyatlarini   o‘rganadi.
To‘g‘ilgandan   to   keksa   yosh   davr   bosqichlarida   shaxsning   rivojlanishi,   shakllanishi,
hayot   yo‘lini   tadqiq   etadi” 4 .   degan   fikrlari   orqali   yosh   davrlari   psixologiyasini
o‘rganish asosida inson shaxsi va uning individual psixologik xususiyatlari, bilish 
3  B. N. Sirliev, O. A. Tursunova. Yosh davrlari va differensial psixologiya: Ma’ruzalar kursi / – T.: O‘zbekiston Respublikasi 
IIV Akademiyasi, 2019. – 5.bet. 
4  Груздева О.В., Вербианова О.М. Психология развития (Возрастная): Учебнометодическое пособие Для
обучающихся по направлению подготовки: “Педагогика” / Краснояр. гос. пед. ун-т им. В.П. Астафьева. -
Красноярск, 2011.-184 с.  jarayonlarini tarkib topishida muhim ahamiyatga egaligini ko‘rishimiz mumkin. Yosh
davrlari   psixologiyasi   fani   bu   borada   ham   o‘z-o‘ziga   tegishli   masalalar   doirasida
o‘rganish   bilangina   cheklanib   qolmay,   yosh   davrlariga   asoslangan   ta’lim   -   tarbiya
berishning   mazmun   va   mohiyatiga   ham   alohida   e’tibor   qaratadi.   Ta’lim-tarbiya
jarayonlarida beriladigan bilimlar, albatta yosh davrlariga asoslangan o‘quv yuklamani
bola   shaxsida   qanday   o‘zlashtira   olish   qobiliyati   muhim   sanaladi.   Bunda   ta’lim
beruvchi,   pedagog   shaxsida   o‘quvchilarning   yosh   davrlari,   bilish   jarayonlari,
individual   psixologik   xususiyatlari   bo‘yicha   bilim,   ko‘nikma   va   malakalarga   ega
bo‘lishi   lozimligini   taqozo   etadi.   Bu   qonunlar   yosh   davrlari   psixologiyasining   turli
yosh   bosqichlarida   o‘rganiladi,   chunonchi:   bolalar   psixologiyasi,   kichik   maktab
yoshidagi o‘quvchilar psixologiyasi, o‘smirlar psixologiyasi, o‘spirinlar psixologiyasi,
katta   yoshdagi   kishilar   psixologiyasi   va   qariyalar   (gerontopsixologiya)   psixologiyasi
kabilarda. Yosh psixologiyasi xar bir yosh davrining qaytarilmas xususiyatlarini, yillar
o‘tgan   sari,   asta-sekinlik   bilan   bola   qanday   qilib   inson   bo‘lib   shakllanishi,   shaxs
sifatida   o‘zini   ijtimoiy   munosabatlarda   namoyon   qilishi,   kasb   tanlashi,   muloqot
jarayonida   o‘zining   erk,   xuquq   va   majburiyatlariga   intilishi,   qanday   qilib   sevishi,
ishonchli   do‘st   bo‘lib  tarkib  topishi,   o‘zi   va   boshqalar   uchun  ma’suliyatni   xis   qilishi
kabi   jihatlarni   tadqiq   etadi 5 .   Ta’lim-tarbiyaning   yosh   xususiyatlariga   bog‘liq   jihatlari
qadimgi   davrlardan   buyon   o‘rganiladi.   Yosh   davrlari   psixologiyasiga   genetik
g‘oyalarning   kirib   kelishi   bilan   bog‘liqdir.   Bu   borada   rus   pedagogi   K.D.Ushinskiy
birinchi   navbatda   uning   “Chelovek   kak   predmet   vospitaniya”   (“Inson   –   tarbiya
predmeti sifatida”) degan asari muhim o‘ringa egadir. Yosh davrlar psixologiyasining
rivojlanishiga   ingliz   olimi   Charlz   Darvinning   evolyusion   g‘oyalari   jiddiy   ta’sir
ko‘rsatdi.   Psixologiya   tomonidan   o‘rganiladigan   omillarining   reflektor   mohiyatini
tushunish uchun psixik faoliyat ahamiyatini mashhur fiziolog olim I.M.Sechenov ham
ta’kidlab   o‘tgan.   Yosh   va   pedagogik   psixologiyada   Veber   va   Fexnerning   psixofizik
kashfiyoti, Ebbingauzning 
5  Sh.A. Do‘stmuhamedova, Z.T.Nishanova, S.X.Jalilova, Sh.T. Karimova, Sh.T.Alimbaeva. Yosh davrlari va pedagogik 
psixologiya: Darslik –T.: "Fan va texnologiya”, 2013. – B.5-6.  xotiraga oid tadqiqoti, G.Gelmgolsning sezgi  organlarining psixofiziologiyasiga doir,
Vundt   tomonidan   psixologik   psixologiya   hissiyoti   va   harakatlarining   o‘rganilishi   va
boshqalar   asosiy   ahamiyatga   ega.   Yosh   davrlari   psixologiyasida   yosh   va   uni
tabaqalanish   davriyligida   go‘daklik,   bolalik   davrlari   boshlang‘ich   bosqich   sifatida
keltirilgan bo‘lib, pedalogiya fani bilan uyg‘unlashgan holda tadqiq etiladi. Ma’lumki,
go‘daklik   davridagi   oddiy   sezishdan   boshlab,   mantiliy   fikr   yuritishgacha   o‘tadygan
davr nisbatan uzundir. Endigina to‘g‘ilgan chaqaloq ham dastlabki soatlardan boshlab
sezgi organlari yordamida atrof-muhitni aks ettirishga kirishadi. Biroq uning tafakkuri
bir necha oylar va xatto, yillar davomida vujudga keladi, nutq bilan tafakkurnig birligi
mazkur   rivojlanishni   amalga   oshiradi.   Bunday   holat   o‘ta   murakkab   hissiy   bilishdan
mantiqiy   tafakkurga   o‘tish   jarayoni   bosqichini   tadqiq   etish   imkonini   beradi.
“Pedologiya”- (“paydos” - go‘dak va “logos”  - fan) -  bolalar  haqidagi fan demakdir.
Pedologiya   mazmunan   bola   rivojlanishining   biologik,   psixologik,   sosiologik
konsepsiyalarining mexanik umumiyligini tashkil etadi. 
1.2 Shaxsning turli yosh davrlarida o’zgarishi va rivojlanish, 
shaxsning psixologik xususiyatlari.
Shaxs   ma’lum   ijtimoiy   munosabatlar   sistemasida   shakllangan   ijtimoiy
mavjudotdir.   Har   bir   tarixiy   davrda   shaxsning   o’ziga   xos   xususiyatlari   shu   davrning
ijtimoiy-iqtisodiy tipi  va tarbiya tizimiga  bog’liq holda tashkil  topadi  va shakllanadi.
Bolaning   psixik   rivojlanishi   masalasi   yosh   va   pedagogik   psixologiyaning   asosiy
muammosi   hisoblanadi.   Bu   muammoni   to’g’ri   hal   etish   yosh   va   pedagogik
psixologiyaning   fan   sifatida   taraqqiy   etishida   ham,   yosh   avlodni   zamon   ruhida
tarbiyalashda ham ahamiyati kattadir. Xulq-atvor shakllanishida tarbiyaning roli katta.
Ya’ni   bunda   tarbiya   orqali   bolada   turli   harakatlar,   xarakter   ko’rinishlari,   o’ziga   xos
munosabatlar va shaxslararo munosabatlarda o’ziga xos yondashishlar shakllanadi. Bu
ularning   oilada   olgan   tarbiyasi   bilan   jamiyatdagi   ijtimoiy   munosabatlar   ta’sirida   o’z
aksini   topadi.   Bu   bir   tomondan   bolaning   o’z   ota-onalaridan   meros   sifatida
o’zlashtirgan  sifatlari,   ikkinchi   tomondan,   tashqi   muhit   ta’siri   yaqqol   ko’zga   tashlanadi.   Bu
muammolar ustida izlanishlar olib borgan olimlar L.Vigotskiy, J.Piaje, S.Rubishteyn,
A.Leontiv   ikkala   omil   rolini   ham   inkor   qilmagan   holda   ijtimoiy   muhitning   yetakchi
ta’siri   haqidagi   fikrni   baravar   yoqlaganlar.   Chunki   to’g’ri   tashkil   etilgan   talim
shaxsning   rivojlanishi,   uning   o’z-o’zini   anglash   va   o’zgalarga   munosabati,   bilish
jarayonlarini   hamda   intellektual   taraqqiyotida   katta   ahamiyatga   ega.   Har   bir   odam
shaxs   sifatida   turlicha   namoyon   boladi.   U   o’zining   xarakteri,   qiziqishi   va   qobiliyati,
aqliy   rivojlanganlik   darajasi,   ehtiyoji   va   mehnat   faoliyatiga   munosabati   bilan
farqlanadi. Bular shaxsning o’ziga xos xususiyatlar rivojlanib malumot bir bosqichga
yetsagina   mukammal,   kamol   topgan   inson   deyiladi.   Shaxsning   ijtimoiy   voqelikka,
mehnatga, kishilarga, jamiyatga bo’lgan munosabati turlicha. Uning faollik darajasi va
odob-axloq   borasidagi   yetukligi   turlichadir.   Psixologiya   fanida   yosh   davrlarini
tabaqalash   bo’yicha   qator   mustaqil   nazariyalar   mavjud.   Ular   inson   shaxsini   tadqiq
qilishga   har   xil   nuqtai   nazardan   yondashadi   va   muammoning   mohiyatini   turlicha
yoritadi.   Ularga   biogenetik,   sotsiogenetik,   psixogenetik,   kognitivistik,   psixoanalitik,
bixevioristik nazariyalarni kiritish mumkin. Biogenetik nazariyada insonning biologic
yetilishi bosh omil sifatida qabul qilingan, qolgan jarayonlarning rivojlanishi ixtiyoriy
bo’lib,   ana   shu   omil   bilan   o’zaro   bog’liqdir.   Mazkur   nazariyaga   binoan,
rivojlantirishning   bosh   maqsadi   biologik   determinantlarga   qaratiladi   va   ulardan
ijtimoiy-psixologik   xususiyatlar   kelib   chiqadi.   Biogenetik   qonunni   F.Myuller   va
E.Gekkel   kashf   qilganligi   tarixdan   ma’lum.   Biogenetik   organning   rivojlanishi
nazariyasini   tashviq   qilishda   hamda   antidarvinchilarga   qarshi   kurashdi   muayyan
darajada   tarixiy   rol   o’ynagan   biroq   unda   organning   individual   va   tarixiy   rivojlanishi
munosabati   tushuntirishda   qo’pol   xatolarga   yo’l   qo’yilgan.   Jumladan,   bioginetik
qonunga   ko’ra   shaxs   psixologiyasining   individual   rivojlanishi   butun   insoniyatning
tarixiy   rivojining   asosiy   bosqichlarini   qisqacha   takrorlaydi.   Nemis   psixologi
V.Shterinning   fikricha   chaqaloq   hali   odam   hisoblanmaydi,   balki   faqat   sutemizuvchi
hayvondir; 6 oylikdan oshgach u psixik rivoji jihatidan-faqat maymunlar darajasiga  tenglashadi.   2   yoshida   oddiy   odam   holiga   keladi.   5   yoshlarida   ibtidoiy   gala   holidagi
odamlar   darajasiga   yetadi,   maktabga   kirgandan   boshlab,   ibtidoiy   davrni   boshidan
kechiradi,   kichik   maktab   yoshida   uning   ongi   o’rta   asr   kishilari   darajasiga,   nihoyat,
yetuklik davridagina  hozirgi  zamon kishilarining madaniy darajasiga  erishadi. S.Xoll
rekapitulyatsiya   qonunini   psixologik   o’sishning   bosh   qonuni   deb   hisoblaydi.   Uning
fikricha,   ontogeniz   filogenizning   muhim   bosqichlarini   takrorlaydi.   Olimning
talqinicha,   go’daklik   hayvonlarga   xos   rivojlanish   pallasidan   boshqa   narsa   emas.
Bolalik   esa   asosiy   mashg’uloti   ovchilik   va   baliqchilik   bo’lgan   qadimgi   kishilarning
davriga   aynan   mos   keladi.   8-12   yoshlardagi   o’sish   davri   yovvoyilikning   oxiri   va
sivilizatsiyaning   boshlanishdagi   kamolotga   tengdir.   O’spirinlik   va   jinsiy   yetuklikdan
boshlanib,   yetuklik   davrigacha   davom   etib   romantizmga   barobardir.   S.   Xollning
talqinicha,   bu   davrlar   bo’ron   va   tazyiqlar,   ichki   va   tashqi   nizolardan   iborat   bo’lib,
odamda individuallik to’yg’usi vujudga keladi. Yosh davrlarini tabaqalashning bu turi
o’z   navbatida  tanqidiy  mulohazalar   manbai   vazifasini  o’taydi.  Chunki  inson   zotidagi
rivojlanish   bosqichlari   filogenezda   aynan   takrorlanmaydi   va   takrorlanishi   mumkin
emas.   Biogenetik   konsepsiyaning   boshqa   bir   turini   nemis   konstitutsion   psixologiyasi
namoyondalari   tomonidan   ishlab   chiqilgan.   E.Krechmer   shaxs   tipologiyasining
negiziga   bir   qancha   biologik   omillarni   (masalan,   tana   to’zilishining   tipi   va
boshqalarni)   kiritib,   insonning   jismoniy   tipi   bilan   o’sishining   xususiyati   o’rtasida
o’zviy   bog’liqlik   mavjud   deb   taxmin   qiladi.   E.   Krechmer   odamlarni   ikkita   katta
toifaga:   sikloid   (tez   qo’zg’aluvchi,   his   to’yg’usi   o’ta   beqaror)   va   shizoid   (odamovi,
munosabatga   qiyin   kirishuvchi,   his   to’yg’usi   cheklangan)larga   ajratdi.   Bu   taxminini
yosh davrlari xususiyatlariga ham tatbiq etib, o’smirlar sikloid xususiyatli, o’spirinlar
esa   shizoid   xususiyatligini   ta’kidlaydi.   Lekin   insoniyatning   kamol   topishida   biologik
shartlangan   sifatlar   hamisha   yetakchi   hal   qiluvchi   rol   o’ynay   olmaydi,   chunki
shaxsning   individual   –   tipologik   xususiyatlari   bir-biriga   aynan   mos   tushmaydi.
Bioginetik nazariyaning namoyondalari – amerikalik psixologlar A. Gezell  va S.Xoll
rivojlanishning   biologik   modeliga   tayanib   ish   ko’radilar.   Bu   jarayonda   muvozanat,
integratsiya va yangilanish  sikllari o’zaro almashinib turadi degan xulosaga keladilar. Psixologiya tarixida
biologizmning eng yaqqol ko’rinishi Zigmund Freydning shaxs talqinida o’z ifodasini
topgan. Uning ta’limotiga binoan, shaxsning barcha xatti- harakatlari ongsiz biologik
mayllar yoki instinktlardan kelib chiqadi. Birinchi navbatda, jinsiy maylga bog’liqdir.
Bunday biologizatorlik omillari inson xulqini belgilovchi birdan bir mezon yoki
betakror turtki rolini bajara olmaydi. Biogenetik nazariyaning qarama-qarshi ko’rinishi
sotsiogenetik nazariyadir. Bu nazariyada shaxsda ro’y beradigan o’zgarishlarni
jamiyatning strukturali ijtimoiylashish usullari, atrofdagi odamlar o’zaro munosabat
vositalari asosida tushuntiriladi. Ijtimoiylashish nazariyasiga ko’ra inson biologik tur
sifatida tug’ulib, hayotdagi ijtimoiy shart-sharoitlarning bevosita ta’sir ostida shaxsga
aylanadi. G’arbning eng muhim nazariyalaridan biri - rollar nazariyasidir. Bu
nazariyaga ko’ra jamiyat o’zining har bir a’zosiga status deb nomlangan xatti-
harakatning barqaror usullari majmuasini yaratadi. Inson ijtimoiy muhitda bajarishi
shart bo’lgan maxsus rollar uning xulq-atvorida, boshqalar bilan munosabatida sezilarli
iz qoldiradi. Hozirda individual tajriba va bilimlarni o’zlashtirish nazariyasi keng
tarqalgan. Mazkur nazariyaga binoan, shaxsning hayoti va voqelikka munosabati,
ko’nikmalarni egallashi va bilimlarni o’zlashtirishi qo’zg’atuvchining barqarorligiga
bog’liq. K.Levin tavsiya qilgan fazoviy zarurat maydoni nazariyasi o’z davrida muhim
ahamiyat kasb etgan. K.Levin nazariyasiga ko’ra, shaxsning xulqi psixologik kuch
vazifasini o’tovchi ishtiyoq, maqsad boshqarilib turadi. Bu kuchlar fazoviy zarurat
maydonining ko’lami va tayanch nuqtasiga yo’nalgan bo’ladi. Yuqorida ifodalangan
har bir nazariya shaxsning ijtimoiy xulqini o’zgalar uchun yopiq yoki maxfiy muhitning
xususiyatlardan kelib chiqqan holda tushuntiradi, bunda u odam xohlashi yoki
xohlamasligidan qat’iy nazar mazkur sharoitga moslashmog’i zarur degan qoidaga amal
qiladi. Menimcha. barcha nazariyalarda inson hayotining ijtimoiy-tarixiy, obyektiv
shartsharoitlari mutlaqo e’tiborga olinmagan. Hozirgi psixologiyaning yirik vakili
A.V.Petrovskiy inson kamolotiga, shaxsning tarkib topishiga sotsial-psixologik nuqtai
nazardan yondashib, yosh davrlarining o’ziga xos tasnifini yaratdi.  A.V.Petrovskiygacha   psixologlar   shaxsning   bir   tekis   kamol   topishini   o’rgangan
bo’lsalar, u shaxs shakllanishining prosotsial (ijtimoiy qoidalarga muvofiq) va asotsial
(aksi ijtimoiy) bosqichlari ham bo’lishi mumkinligini isbotlab berishga harakat qiladi.
Shaxsning   kamol   topishi   uchta   makrofazadan   iboratligini   qayd   etib:   birinchisi   –
bolalik   davriga   to’g’ri   kelishini,   unda   ijtimoiy   muhitga   moslashish   ko’nikish
(adaptatsiya) ro’y berishini; ikkinchisi – o’smirlarga xos individuallashish; uchinchisi
– o’spirinlikda ya’ni yetuklikka intilish davrida o’ziga xos holatlarni muvofiqlashtirish
(birlashtirish)   xususiyatlaarini   paydo   bo’lishini   namoyon   qiladi.   D.I.Feldshtsin
bolaning ijtimoiy o’sishdagi jamiyatga munosabatini asosiy va oraliq munosabatlarga
ajratadi.   Bolada   jamiyatga   munosabatning   shakllanishi,   ijtimoiylashuv,
individuallashuvning tarkibiy qismlarini egallash va bir davrdan ikkinchi davrga o’tish
orqali   amalga   oshadi.   Asosiy   munosabat   –   insonning   kamol   topishida   keskin   siljish
nuqtalari   paydo   bo’lishi,   ichki   sifat   o’zgarishlari   vujudga   kelishi   va   yangi   xislatlar
tarkib topishining mahsulidir. 
Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   D.I.Feldshtsinning   yosh   davrlariga   ajratish
nazariyasi   ontogenezdagi   barcha   psixologik   holat   va   fazilatlarni   ifodalash
imkoniyatiga   ega   emas,   ammo   u   ta’lim-   tarbiyaning   sifatini   oshirishga   ijobiy   ta’sir
ko’rsatishi   bilan   amaliy   ahamiyat   kasb   etadi.   Umuman   psixologlar   tomonidan   yosh
davrlarini tabaqalashtirishning puxta metologik negizga ega bo’lgan qator nazariyalari
ishlab   chiqilgan.   Ular   ontogenetik   qonuniyatlarni   yoritishga   katta   hissa   bo’lib
qo’shildi, amaliy va nazariy muammolarni hal qilishda qo’llanilmoqda. Shaxs xulq –
atvoridagi   o’zgarishlar   va   ularning   o’ziga   xos   jihatlarini   shakllantirishda   bolaning
qiziqishlariga e’tibor berish, mutaxassis va maslahatchi psixologlar hamkorligi, hamda
ota-ona   oila   a’zolarining   o’zaro   munosabatlarini   ta’siri   bilan   belgilanadi.   Ayrim   ota-
onalar   turli   sabablarga   ko’ra   boladagi   xulqni   o’zgarishini   va   bo’zilishi   darajasini
oshirib   yuboradilar,   muammolarni   juda   og’ir   va   qiyin   qabul   qiladilar.   Ba’zi   bir   ota-
onalar   psixologotibbiy   –  pedagogik   maslahatga   shifokor,  pedagog   yoki   qarindoshlari
ta’siri   natijasida   kelgan   bo’lsalarda,   o’z   farzandining   muammosini   tan   olishni istamaydilar.   Bu   esa   bolaning   shaxs   sifatida   namoyon   bo’lishida,   xulqini
boshqarishida ayrim  muammolarni   yo’zaga   keltiradi.   Shunda   ulardagi   qaysarlik,   o’jarlik   yoki   bo’lmasa
passiv xulq ko’rinishlari shakllanib qoladi. Shuning uchun boladagi ijobiy xulq-atvorni
shakllantirishda,   odatlarning   bola   faolligini   taminlovchi   vosita   sifatida   tarkib   topishi
uchun   tarbiyani   to’g’ri   tashkil   etish   muhimdir.   Pedagogik   innovatsiyalar   asosida
faoliyatni tashkil etish individual va ijodiy xususiyatga ega. Shu bilan birga ta’lim va
tarbiya jarayonini yo’lga qo’yishda yangi pedagogik texnologiyadan foydalanish xulq-
atvor   xususiyatlardagi   ijobiy   sifatlarni   shakllanishiga,   umumiy   va   emotsional
namoyon bo’luvchi odatlarni rivojlanishiga ijobiy ta’sir ko’rsatuvchi omil bola oladi.
Demak, talim-tarbiya jarayonida xulq-atvor shakllanishining dinamikasini taminlovchi
omillar   intellektual   faoliyat   usullarini   yangi   sharoitga   ko’chirish,   ular   o’z-o’zini
boshqarish,   shaxsiy   o’quv   motivlarini   idora   qilish,   ichki   imkoniyatlarini   ro’yobga
chiqarish   singari   holatlarga   refleksiv   yondashish   zamiridagina   namoyon   bo’ladi.
Xulosa: Turli yosh davrlarida shaxs rivojlanishida uning psixologik xususiyatlariga va
rivojlanayotgan   sharoitiga   alohida   e’tibor   qaratish   kerak.   Ma’lumki,   muayyan
yoshdagi   bolalarning   psixologik   xususiyatlarini   bilmay   turib,   ularga   maqsadga
muvofiq   ravishda   ta’lim   va   tarbiya   berib   bo’lmaydi.   Bolaning   har   bir   yoshi   o’z
qiyinchiliklariga   ega   bo’ladi   va   o’ziga   nisbatan   maxsus   munosabatda   bo’lishni   talab
qiladi.   Ta’lim   va   tarbiya   jarayonida   individual   munosabatda   bo’lishning   sharti
o’quvchining   psixologik   xususiyatlarini   har   tomonlama   va   chuqur   bilishdan   iborat.
Bunda  esa  yosh  davrlariga xos  bo’lgan psixik  dunyosidan  yaxshi  xabardor  bo’lishni,
psixologik   jihatdan   kuzatishni   to’g’ri   tashkil   qila   olishni   va   tabiiy   eksprement
o’yushtirishni bilishni taqozo qiladi. 
Ijodiy   faoliyat   mahsullarini   tahlil   qilish   orqali   bolalar,   o’quvchilar,   talabalar,
konstruktorlar,   olimlar,   hunarmandlar,   ishchilar,   keksa   yoshdagi   qariyalar   psixik
xususiyatlari, mahorati, salohiyati, ijodiyoti to’g’risida ma’lumotlar to’plash mumkin.
Lekin insondagi psixik o’zgarishlar, kamol topish va bularning kechishini ifodalovchi
materiallar   yig’ish   uchun   bu   metodning   o’zi   yetmaydi.   Shuning   uchun   inson
psixikasini o’rganish maqsadida boshqa metodlardan ham foydalanish ma’qul. Tajriba  (eksperiment)   metodi.   Bu   metod   turli   yoshdagi   odamlar   (chaqaloq,   bola,   o’spirin,
balog’atga   yetgan   va   qarilar)ning   psixikasini   chuqurroq,   aniqroq   tadqiq,   qilish
metodlari   ichida   eng   muhimi   hisoblanadi.   Eksperiment   metodi   yordamida   sun iy‟
tushunchalarning   shakllanishi,   nutqning   o’sishi,   favquloddagi   holatdan   chiqish,
muammoli   vaziyatni   hal   qilish   jarayonlari,   shaxsning   histo’yg’ulari,   xarakteri   va
tipologik xususiyatlari o’rganiladi. Inson psixikasining nozik ichki bog’lanishlari, 
munosabatlari, qonuniyatlari, qonunlari, xossalari, murakkab mexanizmlari
tekshiriladi. Buning uchun eksperiment materialini tekshiruvchi sinchkovlik bilan 
tanlashi, obyektiv tarzda har xil holat va vaziyatlarni yaratishi, bunda sinaluvchining 
yoshi, aql-idroki, xarakter, xususiyati, his-to’yg’usi, qiziqishi va saviyasiga, turmush 
tajribasiga, ko’nikma va malakalariga e’tibor berishi lozim. Tajriba metodi o’z 
navbatida tabiiy va laboratoriya metodlariga ajratiladi. Tabiiy metod psixologik-
pedagogik masalalarni hal qilishda qo’llanadi. Bu metodning ilmiy asoslarini 1910-
yilda A.F.Lazurskiy ta’riflagan. Tabiiy metoddan foydalanishda ishlab chiqarish 
jamoalari a’zolarining, ilmiy muassasalar xodimlarining, o’qituvchilar, keksaygan 
kishilarning psixologik o’zgarishlari, o’zaro munosabatlari, ish qobiliyatlari, 
mutaxassislikka yaroqliligi muammolarini hal qilish nazarda tutiladi. 
Tabiiy sharoitda inson psixikasini o’rganishda sinaluvchilar (bog’cha bolalari, 
maktab o’quvchilari, ishchilar, dehqonlar, xodimlar va hokazolar)ning o’zlari bexabar 
bo’lishi, ta’lim jarayonida berilayotgan bilimlar tadqiqot maqsadiga
muvofiqlashtirilishi,   katta   yoshdagi   odamlarga   tarbiyaviy   ta’sir   o’tkazish   kundalik
mehnat   tarzi   doirasida   amalga   oshirilishi,   zavod   va   fabrikada   esa   moddiy   mahsulot
ishlab   chiqarish   samaradorligini   oshirishga   qaratilishi   lozim.   Laboratoriya   (klinika)
metodi   ko’pincha   individual   (goho   guruh   va   jamoa)   shaklida   sinaluvchilardan
yashirmay,   maxsus   psixologik   asboblar,   yo’l-yo’riqlar,   tavsiyalar,   ko’rsatma   va
ilovalardan   foydalanib   olib   boriladi.   Hozir   inson   psixikasidagi   o’zgarishlarni
aniqlaydigan asboblar, murakkab elektron hisoblash mashinalari (displeylar),  qurilmalar, moslama va jihozlar mavjud. Ular odamdagi psixologik jarayonlar, 
holatlar, funksiyalar, vujudga kelayotgan yangi sifatlarni qayd qilish va o’lchashda 
qo’llanadi. 
Ko’pincha detektorlar, elektron va radio  o’lchagichlar, sekundomer, 
refloksometr, xronorefleksometr, lyuksmetr, anomaloskop, taxistoskop, audiometr, 
esteziometr, elektromiogramma, elektroensefalogramma kabilardan foydalaniladi. Test
metodi. Test - inglizcha so’z bo’lib, sinash, tekshirish, demakdir. Shaxsning aqliy 
o’sishini, qobiliyatini, irodaviy sifatlari va boshqa psixik xususiyatlarini tekshirishda 
qo’llanadigan qisqa standart masala, topshiriq, misol, jumboqlar test deb ataladi. Test 
ayniqsa odamning qanday kasbni egallash mumkinligini, kasbga yaroqliligi yoki 
yaroqsizligini, iste’dodlilar va aqli zaiflarni aniqlashda, kishilarni saralashda keng 
qo’llanadi. Test metodining qimmati tajribaning ilmiylik darajasiga, tekshiruvchining 
mahoratiga va qiziqishiga, yig’ilgan psixologik ma’lumotlarning obyektivligi va ularni
ilmiy tahlil qila bilishga bog’liqdir. 1905-yildan, ya’ni franso’z psixologi A.Bine va 
uning shogirdi T.Simon insonning aqliy o’sish va iste’dod darajalarini o’lchash 
imkoniyati borligi g’oyasini olg’a surganidan keyin psixologiyada test metodi qo’llana
boshlandi. Chet el psixologlari testlarni shaxsning iste’dod darajasini aniqlash vositasi 
deb biladilar. Biroq test tekshirilayotgan hodisalarning psixologik mezoni 
hisoblanmaydi. Malumki, bir muammoning yechimini izlash turli psixologik vositalar 
bilan amalga oshiriladi. Chet el testologlari tadqiqot obyektlarini o’zgartirib turadilar 
va qobiliyat, tafakkur, bilim, ko’nikma hamda malakalarni aralash holda o’rganishga 
intiladilar. Sinash jarayonida sinaluvchilarning emotsional holati va salomatligiga 
bog’liq ruhiy kechinmalarni inobatga olmaydilar. Psixologlar K.M.Gurevich, 
V.A.Kruteskiy va boshqalar qo’llaydigan testlar tubdan boshqacha prinsip asosida 
to’zilgan. Ular testlarning tafakkur ko’rsatkichi (indikatori) bo’lishi uchun harakat 
qildilar va muayyan yutuqlarga erishdilar. Shuningdek, tafakkur jarayonining sifat 
xususiyatlarini bilmay turib, qobiliyatning mohiyatini yoritib bo’lmaydi, degan 
qoidaga amal qilgan holda testlardan foydalanmoqdalar. Hozirgi davrda nodir testlar  qatoriga psixologlardan G.Rorshax, S.Rozensveyg, R.Kettel, D.Veksler, G.Meyli, 
G.Ayzenk,  A.Anastazi,   Dj.Raven,   G.Myurrey,   R.Amtxaer,   M.Rokich,   Dj.Rotter,   M.Lyusher,
Dj.Gilford  va   boshqalar   ijodining  namunalarini   kiritish   mumkin.   Eng   keng  tarqalgan
testlar qatoriga yutuqqa erishish (maqsadga yetish)  testlari  (ular darsliklarda berilgan
va bilim, malaka darajalarini baholashga qaratilgan), intellekt testlari (aqliy rivojlanish
darajasini   o’lchashga   mo’ljallangan),   shaxs   testlari   (inson   irodasi,   emotsiyasi,
qiziqishi,   motivatsiyasi   va   xulqini   baholashga   yo’naltirilgan   diagnostik   usullardan
iboratdir),   shaxs   “loyihasi”   (proyektiv)   testlari   (savollarga   bitta   aniq   javob
berishPsixologik testlar va ularning turlari. Hozir butun dunyoda “test” so’zi jamiyatda
va   kishilar   orasida   keng   qo’llaniladigan   so’zlardan   bo’lib   qoldi.   Chunki   biror   kasb-
hunar   orttirish   uchun   ham   odam   test   sinovidan   o’tadi,   ya’ni   testning   “sinov   uslubi”
ekanligi   ko’pchilikka   ayon   bo’lib   qoldi.   Psixologik   testlarning   har   qanday   boshqa
testlardan   farqi   shundaki,   ular   yordamida   shaxs   va   jamiyatga   aloqador   bo’lgan
o’rganilayotgan   hodisa   xususida   ham   sifat,   ham   miqdor   xarakteristikalarini   olish,
ularni   ko’pchilikda   qayta-qayta   sinash   va   ma’lumotlarni   korrelyatsion   analiz   orqali
ishonchlilikka tekshirish mumkin bo’ladi. 
Ayni testga qo’yilgan talab hech qachon o’zgarmaydi, xattoki, shunday testlar 
borki, ular turli millat va elat vakillarida, turli davrlarda ham o’zgarmagan holda 
ishlatilaveradi. Masalan, Ravenning aqliy intellektni o’lchash, Kettelning va 
Ayzenkning shaxs testlari shular jumlasidandir. Ularning ham turlari mavjud. Test – 
so’rov oldindan qat’iy tarzda qabul qilingan savollarga beriladigan javoblarni taqozo 
etadi. Masalan, Ayzenkning 57 ta savoldan iborat testi shaxsdagi introversiya-
ekstroversiyani o’lchaydi, savollarga “ha” yoki “yo’q” tarzida javob berish so’raladi. 
Test – topshiriq odam xulqi va xolatini amalga oshirgan ishlari asosida baholashni 
nazarda tutadi. Masalan, shaxs tafakkuridagi kreaktivlilikni aniqlash uchun ko’pincha 
bir qarashda oddiygina topshiriq beriladi: berilgan 20 ta doira shaklidagi shakllardan 
o’zi xohlagancha rasmlar chizish imkoniyati beriladi. Ma’lum vaqt va tezlikda 
bajarilish sur ati, rasmlarning o’ziga xos va betakrorligiga qarab shaxs fikrlashi ‟
jarayonining naqadar nostandart, ijodiy va kreaktivligiga baho berilib, miqdoriy  ko’rsatgich aniqlanadi. Bu kabi metodlarning umumiy afzalligi ularni turli yosh, jins 
va  kasb egalariga nisbatan qo’llashning qulayligi, bir guruhda natija bermasa, boshqa 
guruhda yana qayta tekshiruv o’tkazish imkoniyatining borligi bo’lsa, kamchiligi-
ba’zan tekshiriluvchi agar testning mohiyatini yoki kalitini bilib qolsa, sun iy tarzda ‟
uning kechishiga ta’sir ko’rsatishi, faktlarni falsifikasiya qilishi mumkinligidir. Testlar 
ichida proyektiv testlar deb nomlanuvchi testlar ham borki, testning asl maqsadi 
tekshiriluvchiga sir bo’ladi. Ya’ni, tekshiriluvchiga shunday topshiriq beriladiki, u 
topshiriqni bajarayotib, nimani aniqlashayotganligini, natijasi qanday bo’lishini 
oldindan bilmaydi. Masalan, mashhur Rorshaxning “Siyoh dog’lari” testi, yoki TAT 
(tematik appersepsion test), tugallanmagan hikoyalar kabi testlarda bir narsaning 
proyeksiyasidan go’yoki ikkinchi bir narsaning mohiyati aniqlanadi. 1921-yilda kashf 
etilgan “Siyoh dog’lari” va ularga qarab tekshiriluvchining nimalarni eslayotganligi, 
dog’lar nimalarga o’xshayotganligiga qarab, uning shaxs sifatidagi yo’nalishlari, 
hayotiy tamoyillari, qadriyatlariga munosabati, ishni bajarish paytidagi emosional 
holatlari aniqlanadi. Bu testlar juda noyob, qimmatli, lekin uni faqat professional 
psixologgina qo’llashi va natijalarni mohirona tahlil qilishi talab qilinadi.  II BOB. YOSH DAVRLARI, MAKTABGACHA VA O’SMIRLAR 
PSIXOLOGIYASI
2.1 Yosh davrlari psixologiyasi, tarbiya jarayoni va klassifikatsiyasi  Yosh 
davrlari klassifikastiyasi. Yosh davrlarining xususiyatlari. Yosh davrlari muammolari 
haqida. Maktabgacha yoshdagi bolalarning psixologik xususiyatlari. Shaxs 
xususiyatlarining shakllanishi. O’smirlik va o’spirinlik davrlarida shaxs 
taraqqiyotining qonuniyatlari. O’spirinlik davrida dunyoqarashning va ma’naviy 
qadriyatlarning shakllanishi. Shaxs dunyoqarashi. E’tiqodni o’zgartiruvchi psixologik 
omillar. Ma’naviy tasavvurlarni shakllantirishda ma’rifiy ishlarning o’rni. Milliy, 
umuminsoniy qadriyatlar va ulardan yoshlar tarbiyasida samarali foydalanish. 
Yosh davrlari klassifikastiyasi. 
Shu   vaqtgacha   psixologiya   ilmida   shaxs   taraqqiyotini   davrlarga   bo’lib
o’rganishga   juda   katta   e’tibor   qaratilgan.   Bir   qancha   davriy   sxemalar   ham   taklif
etilgan.  Lekin  shu   sohada   astoydil  ijod  qilgan  har   qanday  olim   o’zining  «davrlarini»
taklif etavergan. Bu tushunarli, zero insonning hayotiy yo’li va uning asosiy lahzalari
tarixiy   taraqqiyot   mobaynida   o’zgaradi,   bir   avloddan   ikkinchi   avlod   taraqqiyotiga
o’tishning o’zi ham qator o’zgarishlarni keltirib chiqaradi. 
Davrlarga bo’lishga qaratilgan klassifikastiyalarning o’zi ham ikki turli bo’ladi: 
jo’z’iy (alohida davrlarni yana qo’shimcha davrlarga bo’lish — «davrlar ichidagi 
davrlar») va umumiy (inson umrining barcha bosqichlarini o’z ichiga olgan).  Masalan,
jo’z’iy klassifikastiyaga J. Piajening intellektning rivojlanishini bosqichlarga bo’lishini 
kiritish mumkin. U bu taraqqiyotni 3 bosqichda tasavvur qilgan: 
o sensomotor intellekt bosqichi (0 — 2 yosh). Bunda asosan olti bosqich farqlanadi; 
o konkret operastiyalarni bajarishga tayyorlash va uni tashkil etish bosqichi (3 — 11 
yoshlar); 
o formal operastiyalar bosqichi (12 — 15 yoshlar). Bu davrda bola nafaqat bevosita 
ko’rib turgan narsasi, balki mavxum tushunchalar va so’zlar vositasida ham fikr 
yurita oladi.  D.B.   Elkoninning   yosh   davrlari   bosqichlari   ham   shu   guruhga   kiradi   va   u   ham
bolalikning uch davrini farqlaydi: ilk bolalik, bolalik va o’smirlik. Har bir bosqichning
o’ziga   xos   etakchi   faoliyati,   o’zgarishlari   va   rivojlanish   shart   —   sharoitlari   mavjud
bo’ladi  va ularni  bilish tarbiyachilar uchun katta amaliy ahamiyatga ega bo’ladi. Har
bir bosqichda faoliyat motivlari ham o’zgaradi, ularning o’zgarishi shaxs ehtiyojlari va
talablari darajasining o’zgarishiga mos tarzda ro’y beradi. Taraqqiyotni yosh davrlarga
bo’lishda   o’ziga   xos   klassifikastiyalar   ham   bor.   Masalan,   E.   Erikson     shaxs   «Men»
ining rivojlanish bosqichlarini ajratgan va har birida ham ijobiy, ham salbiy jihatlarni
ajratgan. 
1 — bosqich (ishonch — ishonchsizlik) — bu hayotning 1 — yili. 
2 — bosqich (mustaqillik va qat’iyatsizlik) — 2 — 3 yoshlar. 
3 — bosqich (tadbirkorlik va gunoh hissi) — 4 — 5 yoshlar. 
4 — bosqich (chaqqonlik va etishmovchilik) — 6 — 11 yoshlar. 
5 — bosqich (shaxs identifikastiyasi va rollarning chalkashligi) — 12 — 18 yoshlar. 
6 — bosqich (yaqinlik va yolg’izlik) — etuklikning boshlanishi. 
7 — bosqich (umuminsoniylik va o’ziga berilish) — etuklik davri. 
8 — bosqich (yaxlitlik va ishonchsizlik) — keksalik. 
Erikson klassifikastiyasining o’ziga xos qimmati shundaki, unda shaxsning o’zi
to’g’risidagi   tasavvurlarining   jamiyat   ta’sirida   o’zgarishi   nazarda   tutiladi.   Shunga
o’xshash   bosqichlarga   bo’lishlar   oxirgi   paytda   yana   ko’plab   mualliflar   tomonidan
taklif   etilmoqda   (G.   Grimm,   D.   Bromley   va   boshk.).   Ularning   barchasidagi   umumiy
mezon shuki, har bir taraqqiyot davri shaxs rivoji uchun nimani taklif etadi-yu, shaxs
unda   qanday   rivojlanish   ko’rsatgichlariga   ega   bo’ladi.   Ularni   tabiiy   o’zgarishlarda
bilish   va   o’rganish   kerak,   chunki   busiz   shaxs   tarbiyasini   to’g’ri   yo’lga   qo’yib
bo’lmaydi. 
Masalan, maktab yoshidagi bolalarga qo’yilgan talablar katta odamlar jamoasiga
to’g’ri kelmaydi, yoki bog’cha yoshidagi bola bilan til topishish bilan talaba bilan til 
topish o’ziga xos pedagogik taktni va o’sha yosh sohasida bilimdonlikni talab qiladi. 
2.2. Jahon psixologlari asarlarida yosh davrlari muammosi. 20-30-yillarda   pеdagogik   psixologiya   sohasida   boy   tadqiqot   matеriallarini   o zʻ
ichiga   oluvchi   ko p   ilmiy   ishlar   amalga   oshirildi.   Bu   tadqiqotlar:   N.K.Krupskaya	
ʻ
(tanlangan   asarlar),   A.S.Makarеnkoning   bola   shaxsi   va   bolalar   jamoasi   bo yicha	
ʻ
qarashlari   tizimi   (u   qarovsiz   qolgan   bolalar   uchun   mo ljallangan   bolalar   kommunasi	
ʻ
rahbari   bo lgan),   L.S.Vigotskiy   va   uning   oliy   psixik   funksiyalar   rivojlanishi	
ʻ
nazariyasi.   Shuningdеk,   psixolog   olimlarning   XX   asr   ikkinchi   yarmidagi   ishlari   –
B.G.Ananеv, 
L.I.Bojovich, P.Ya.Galpеrin, V.V.Davidov, A.V.Zaporojеs, L.V.Zankov,
G.S.Kostyuk,   N.A.Mеnchinskaya,   N.F.Talizina,   D.V.Elkonin   va   ko plab   boshqa	
ʻ
olimlarning   yosh   va   pеdagogika   psixologiyasi   sohasida   amalga   oshirgan   ishlari   ham
shu jumladan. Bu  masala  shuningdеk, O zbеkiston  psixolog olimlari  tomonidan ham	
ʻ
tadqiq   etilmoqda.   Rivojlanish   jarayonida   faqat   bilim   va   harakat   usullarining
o zgarishi,   murakkablashishi   sodir   bo lmaydi.   Bolaning   psixik   rivojlanishi   uning	
ʻ ʻ
butun shaxsidagi o zgarishlar, ya ni shaxsning umumiy xususiyatlari rivojlanishini o z	
ʻ ʼ ʻ
ichiga oladi. 
Rivojlanish dinamikasiga quyidagilarni kiritish mumkin: 
1) bola shaxsini yo naltirishdagi umumiy xususiyatlar (o qish, anglash, 	
ʻ ʻ
atrofdagilar bilan munosabat), 
2) faoliyatining psixologik tuzilishi xususiyatlari (motiv, maqsad, ob еkt) 	
ʼ
3) anglash mеxanizimining rivojlanish darajasi. 
 Shunday qilib, bolaning butun rivojlanish jarayonini uch qismga bo lish 
ʻ
mumkin: 
1) ta lim jarayonida bilim va faoliyat usullarining rivojlanishi, 	
ʼ
2) egallangan usullarni tatbiq etish mеxanizmlarining psixologik rivojlanishi, 
3) shaxs umumiy xususiyatlarining rivojlanishi (yo naltirilganlik, faoliyatning 	
ʻ
psixologik tuzilishi, anglash va fikrlash).  Ko rsatilgan rivojlanish yo llarining har biri o ziga xos. Bu yo llarning barchasiʻ ʻ ʻ ʻ
o zaro   bog liqlik   va   faqat   birgalikdagina   psixik   rivojlanish   dеb   ataluvchi   shaxsdagi	
ʻ ʻ
o zgarishlar   jarayonini   tashkil   etadi.   Inson   psixik   rivojlanishining   ijtimoiy   shartliligi
ʻ
rivojlanish   jarayonini   bilim   va   ko nikmalarning   oddiy   to planib   borishiga   bog lash	
ʻ ʻ ʻ
mumkinligini   anglatmaydi.   Inson   psixik   rivojlanishining   ijtimoiy   tabiatini   hisobga
olish mazkur jarayonning murakkabligi va ko p qirraliligini tushunish imkonini bеradi,	
ʻ
chunki   faqat   shunday   yondashuvdagina   rivojlanish   u   yoki   bu   alohida   vazifalarning
miqdoriy   ortishi   emas,   aksincha   insonning   umuman   rivojlanishi   sifatida   namoyon
bo ladi. 	
ʻ
Bolalar   psixologiyasi   fanining   yirik   namoyandasi   A.A.Lyublinskaya   inson
kamolotini   yosh  davrlarini  ajratishda   faoliyat  no‘qtai   nazaridan  yondashib,   qo‘yidagi
davrlarni atroflicha ifodalaydi: 
1.Chaqaloqlik davri - tugilgandan bir oylikkacha; 
2.Kichik maktabgacha davr - 1 oylikdan 1 yoshgacha; 
3.Maktabgacha tarbiyadan avvalgi davr -1 yoshdan 3 yoshgacha; 
4.Maktabgacha tarbiya davri - 3 yoshdan 7 yoshgacha; 
5.Kichik maktab yoshi davri - 7 yoshdan 11,12 yoshgacha; 
6.O‘rta maktab yoshi davri (o‘spirin) - 13 еshdan 15 yoshgacha; 
7.Katta maktab yoshi davri-15 yoshdan 18 yoshgacha. 
2.3 Maktabgacha yoshdagi va o’smir yoshdagi bolalarning psixologiyasi 
Bizni maktabgacha yoshdagi bo’lgan bolalarning psixologiyasidagi shunday 
jihat e’tiborimizni qaratdikki, ular aynan shu davrda o’z qiziqishlari, yetakchi faoliyati 
bo’lgan syujetli-rolli o’yinlardagi harakatlari bilan birgalikda ijtimoiy dunyoning, 
avvalo, ota-ona oilasidagi rollarga va o’zaro munosabatlarga e’tiborli bo’lib, aynan 
ota-onalikka xos qiliqlarni o’zlashtirishga kirishadilar. Bola bunda uning oldida ro’y  berayotgan voqea-hodisalarning kuzatuvchisi va ishtirokchisiga aylanib, bu jarayonlar
qanchalik   dinamik   bo’lsa,   shunchalik   faol   va   qiziquvchan   bo’ladi,   ota-ona   va   bola
o’rtasidagi   munosabatlarga   nisbatan   ko’proq,   to’laroq   va   turli-tuman   axborotlarni
oladi, o’zlashtiradi va fikrlaydi. Bunda “Oila” bola “men”ini  shakllantiruvchi muhim
sotsium   –   ijtimoiy   muhitga   aylanib,   o’zining   ushbu   muhitga   aloqadorligini   anglash
muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Bu   yerda   shuni   qayd   etib   o’tish   joizki,   ijtimoiy
psixologlarning   fikricha,   oiladagi   shaxslararo   munosabatlar   tuzilmasida   ota   -   ona   -
bola   munosabatlari   evolyutsion   jihatdan   nisbatan   kechki   va   mazmunan   aniqroq
hisoblanadi,   chunki   ular   shakllanib   bo’lgan   er-xotin   munosabatlari   asnosida   vujudga
keladi.   Biz   shunga   ishonch   hosil   qildikki,   aynan   nikoh   juftligidagi   er-xotin
munosabatlari bolaning ijtimoiy 
tasavvurlarida bilvosita ifodalangan ota-onalik munosabatlari
ga nisbatan
moslashuvchan va dinamik bo’lib, shu sababli bolaning ota-ona munosabatini aks
ettirishi uning shaxsida ifodalangan o’zgarishlarga zamin bo’ladi. Masalan, onalar va
otalarda ota-ona munosabatining umumiy ko’rsatkichlari mos kelish darajasi 0 dan 5
gacha bo’lgan bir paytda oilaviy qadriyatlar iyerarxiyasida umumiy ko’rsatkichlarning
mos kelmaslik darajasi 1 dan 11 gacha, ya’ni ota-ona munosabatlarining xuddi shunday
ko’rsatkichiga nisbatan 2 baravar katta bo’ldi. Oiladagi ichki munosabatlar va ota-
onaning bolaga munosabati ta’siri ostida shakllanuvchi birlamchi o’ziga munosabat,
o’zini identifikatsiyalashning barcha ko’rinishlarida va kommunikativ faoliyat
sub yekti sifatida bolaning birlamchi kichik ijtimoiy guruh sifatida oilada o’zini‟
anglashi rivojlanishining hal qiluvchi omili hisoblanadi. Bunda nafaqat er-xotin-ota-ona
o’rtasidagi munosabatlar va ularning bolaga bo’lgan munosbati, balki aynan shu
munosabatlarning bevosita u bilan muloqotda aks ettirilishi muhim ahamiyat kasb etadi.
O’zbekistan Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyev maktabgacha ta’lim
muassasalari muammolariga bag’ishlangan tadbirda: “Mutaxassis va pedagoglarning
ilmiy xulosalariga ko’ra, inson o’z umri davomida oladigan barcha axborot va
ma’lumotning 70 foizini 5 yoshgacha bo’lgan davrda oladi. Ana shu dalilning o’zi
bolalarimizning yetuk va barkamol shaxs bo’lib voyaga yetishida bog’cha tarbiyasi  qanchalik   katta   ahamiyatga   ega   ekanini   yaqqol   ko’rsatib   turibdi.   Bunga   qo’shimcha
isbot   qidirib   uzoqqa   borishning   hojati   yo’q.   Bog’cha   tarbiyasini   olgan   bola   bilan
bog’chaga   bormagan   bolani   solishtirganda,   ularning   fikrlash   darajasi   o’rtasida   yer
bilan   osmoncha   farq   borligini   sezish   qiyin   emas”   degan   edi.   Maktabgacha   yoshdagi
bolalar psixologiyasi  ilmida bu yoshdagi  bolalarda sifat o’zgarishlari  tezlashganligini
inobatga olgan holda bu davrni uch bosqichga taqsimlab o’rganish maqsadga muvofiq
deb topilgan: 
kichik maktabgacha davr (3-4 yosh); 
o’rta maktabgacha davr (4-5 yosh); 
katta maktabgacha yosh (5-6 yoshgacha);
maktabga tayyorlov yoshi (6-7 yoshgacha). 
Maktabgacha yoshdagi bola rivojlanish jarayonida ajdodlari tomonidan 
yaratilgan narsa va hodisalar, olam sir-sinoatlari bilan alohida maxsus munosabatga 
kirishadi. U insoniyat tomonidan qo’lga kiritilgan yutuqlarni faol o’zlashtirib, egallab 
boradi. Bolada narsa-hodisalar olami, ular yordamida amalga oshiriladigan xatti-
harakatlar, ona tili va odamlar orasidagi munosabatlarni anglash, ayni zamonda 
faoliyat motivlarining rivojlanishi, qobiliyatlarning o’sib borishi kattalarning bevosita 
yordami asosida amalga oshadi. Bu oilada ota-ona, maktabgacha ta’lim muassasalarida
esa tarbiyachilar ko’magida yuz beradi. Asosan mana shu davrdan boshlab bolaning 
mustaqil faoliyati kuchaya boshlaydi. Faoliyatdagi
mustaqillik, o’zo’zidan
tafakkurdagi   mustakillikka   asos   bo’ladi.   Bundan   tashqari,   maktabgacha   yoshdagi
bosqich ularda murakkab harakatlarni takomillashtirish, elementar gigiyena, madaniy
va mehnat  malakalarini hosil  qilish, nutqini o’stirish hamda ijtimoiy axloq va estetik
didning dastlabki kurtaklarini yuzaga keltirish davri hamdir. 
O’smirlik davrida xos xususiyatlari 
O’smirlik davrida xos xususiyatlarining u yoki bu qirralari L.I.Bojovich, L.A. 
Petrovskaya, A.I.Donsov, A.A.Bodalev, M.Ratter, M.M.Ribalkova, G.A.Kovalev,  M.G.Davletshin, E.G’.G’oziyev, A.I.Ostrovskiy, G.K.To‘laganova, Z.Kamaletdinova,
N.G.Kamilova,   G‘.B.Shoumarov,   Z.T.Nishonova   kabi   olimlarning   tadqiqotlarida
muayyan darajada ochib berilgan. O‘smirlik davri bu - insonni bolalikdan - yoshlikka
o‘tuvchi   va   o‘z   navbatida   boshqa   davrlardan   o‘zining   nisbatan   keskinroq,
murakkabroq kechishi bilan farqlanib turuvchi inson ontogenetik rivojlanishining eng
harakterli   davrlaridan   biri   sanaladi.   Bu   davr   psixologik   pedagogik   adabiyotlarda
“o‘tish   davri”,   “og’ir   davr”,   “inqiroz   davri”   kabi   iboralar   bilan   ataladi.   Bu   davr
taxminan   bolalarning   5-8-sinflarda   o’qish   paytlariga   to’g’ri   keladi   va   11-12   yoshdan
14-15   yoshgacha   bo’lgan   davr   oralig’ida   kechadi.   Ayrim   bolalarda   bu   davr   1-2   yil
ertaroq   yoki   kechroq   kuzatilishi   ham   mumkin.   Shuni   hisobga   olgan   holda   aytish
mumkinki,   o’smirlik   davri   ayrim   bolalarda   (aksariyat   hollarda   qiz   bolalarda)   9-10
yoshlardan   boshlanib,   yana   boshqalarida   16-17   yoshlargacha   davom   etishi   mumkin.
O’smirlik   davrining   boshlanishi   qiz   bolalarda   o’g’il   bolalarga   nisbatan   1-2   yil   oldin
ro’y  beradi.  O’smirlik  davri   nima  uchun  “o’tish  davri”,  “og’ir  davr”,  “inqiroz  davri”
kabi nomlar bilan ataladi? 
Bu davrning “og’irligi”, “keskinligi”, “murakkabligi” nimalar bilan asoslanadi?
O’smirlik   davrining   og’ir,   murakkab   davr   ekanligi   ko’plab   psixologik,   fiziologik,
ijtimoiy   omillar   bilan   bog’liq.   Bu   davrda   rivojlanishning   boshqa   jihatlari:   jismoniy,
aqliy,   axloqiy,   ijtimoiy   va   shu   kabilarning   mazmun   mohiyati   ham   o’zgaradi.   Bu
davrda   o’smir   hayotida,   uning   ruhiyati,   organizmining   fiziologik   hamda   ijtimoiy
holatida   jiddiy   o’zgarishlar   sodir   bo’ladi.   Aksariyat   holatlarda   ularda   bir-biriga
qarama-qarshi   bo’lgan   turli   xil   holatlar   kuzatiladi.   Bu   davrga   kelib   bola   endi   “bola”
emas   va   shu   bilan  birga  hali   “katta”   ham   emas.   Uning  o’z  ko’ziga   va  atrofdagilarga
nisbatan bo’lgan munosabatlari butunlay boshqacha harakter kashf etib boradi. Uning
qiziqishlari   tizimi,   ijtimoiy   yo’nalganligi   qaytadan   shakllanadi,   o’z-o’zini   anglashi,
o’z-o’zini   baholashi,   qadriyatlari   tizimi   o’zgaradi.   Uning   uchun   o’z   “men”i   va   shu
“men”ning ahamiyati ortadi.  Haqiqatdan   ham,   insonning   kamol   topib   shakllanadigan   bu   –   o’smirlik   davri
sanaladi. Chunki aynan shu o’tish davrida insonda har tomomlama ham jismoniy, ham
psixologik jihatdan o’zgarishlar sodir bo’la boshlaydi. Bolalar bolalik bilan xayrlashib,
kattalik   hayotiga   yo’l   oladi   ba   shu   o’rinda   o’z   o’rnini   topa   olmayotgan   murakkab
holatda   bo’ladi.   Jumladan,   psixolog   olimlarimizdan   G’.B.Shoumarov   ham   o’zining
“Oila   psixologiyasi”   nomli   darsligida   o’smirlik   davrida   bo’ladigan   endokrin   hamda
nerv   sistemalarida   bo’ladigan   o’zgarishlar   haqida   bir   qancha   fikrlarni   bildirib
o’tganlar.   O‘smirlik   davrida   bolalarda   endokrin   va   nerv   sistemalari   faoliyati
muvozanati   buziladi,   yangisi   esa   endigina   o‘rnatilayotgan   bo‘ladi.   Jinsiy   balog‘atga
yetish   va   jismoniy   rivojlanishdagi   o‘sish   o’smir   ruhiyatida   yangi   psixologik
tuzilishlarning   yuzaga   kelishida   ham   muhim   ahamiyatga   ega   sanaladi.   Bularga:
Birinchidan, bu o’smir uchun juda sezilarli bo’lgan o’zgarishlar bo‘lib, ular o‘smirning
katta   bo‘lganini   his   qilishining   yuzaga   kelishining   ob’yektiv   manbasi   bo’lib   xizmat
qiladi.   Ikkinchidan,   jinsiy   balog’atga   yetish   boshqa   jins   vakiliga   qiziqishni
rivojlantiradi, yangi kechinma, hissiyot, tuyg‘ularni yuzaga keltiradi. O‘smirning ichki
bandligi   va   yangi   taassurotlar,   kechinmalarga   munosabati   darajasi   ularning   o’smir
hayotidagi   o’rni   keng   ijtimoiy   sharoitlar   bilan,   o'smir   hayotining   konkret   individual
sharoitlari,   uning   tarbiyasi   va   muloqoti   xususiyatlari   bilan   belgilanishi   haqida   fikr
mulohazalarni   bildirib   o’tganlar.   O‘smirlik   davri   va   bu   davrda   bolalar   o’zlari,
o’zlarining tengdoshlari va kattalar bilan muloqoti bir muncha qiyin kecha boshlaydi.
Ushbu holatda shaxsning shakllanishi haqida psixolog Z.Nishonova ham o’z fikrlarini
aytib   o’tganlar.   Ushbu   davrlarda   o‘smirlarda   asosan   muloqot   —   qadriyatlar
mazmunini  belgilaydi.  Bu  yosh  davrida  ular  tengdoshlari   orasida   o‘zini   ko‘rsatishga,
o‘zini   va   suhbatdoshini   yaxshiroq   bilishga   intiladi,   o‘ziga   ishonish,   xatti-
harakatlarining mustahkamligi va yuksak umumiy madaniyat, o‘z fikriga ega bo‘lish,
mustahkam   iroda,o‘z-o‘zini   nazorat   qilish,   halollik,   ko‘ngilchanlik   kabi   qadriyatlar
tizimining yuzaga kelishiga sabab bo‘ladi deb aytib o’tganlar.  Darhaqiqat ushbu murakkab davrda ular bilan muloqot o’rnatishda juda 
ehtiyotkor bo’lish talab etiladi. Ota-onalar ayniqsa ular bilan do’stona munosabatlar 
o’rnatishsa maqsadga muvofiq bo’ladi. Jumladan, o’smirlarning o’rtoqlik va do’stlik 
tuyg’ularining o’zaro munosabatlarini o’rgangan I.V.Straxov ham ushbu do’stlik 
munosabatini uchta shaklga: ulfatchilik, o’rtoqlik va do’stlikka bo’ladi. Har bir yuksak
tuyg’uni psixologik jihatdan ta’riflab, ularning rivojlanishini bayon qiladi, yuksak, 
insoniy tuyg’ularning shakllanish sur’ati, barqarorligi o’g’il bolalar bilan qizlarda 
birmuncha farqlanishini ta’kidlaydi. Bu borada V.A.Krutetskiy va N.S.Lukinlar ham 
o’z fikr mulohazalarini bildirib o’tganlar. Ularning fikricha, haqiqiy o’rtoqlik va 
chinakam do’stlik – mardonavor o’rtoqlik va talabchan do’stlikdir. Bunday o’rtoqlik 
va do’stlik amaliy yordamni va o’rtog’ining xatolarini to’g’ri, samimiy va ochiq tanqid
qilishni taqozo etadi. O’smirlik davri xususiyatlarini tadqiq qilgan D.B.Elkonin va 
T.V.Dragunovning ta’kidlashicha, o’g’il va qizlarning bu yoshda o’rtoqlari bilan 
munosabatlarga intilishi, tengdoshlari jamoasining hayotiga qiziqishi yorqin namoyon 
bo’ladi. Haqiqatdan ham o’smirlik davrida o’zaro do’stlik munosabatlari va qarama-
qarshi jins vakiliga bo’lgan qiziqish orta boshlaydi. Bunday holatda ular bilan samimiy
munosabatda bo’lib tushuntirish ishlari olib borish zarur. O’smirlik yoshi 12-15 
yoshgacha bo’lgan davr bo’lib, bu davr bola kamolotining “qiyin”, “murakkab”, 
“o’tish” davri deb ataladi. O’smir endi yosh bola emas, lekin hali u rosmana kishi ham 
emas. U tevarak-atrofdagi hamma narsalar bilan qattiq qiziqadi. O’smirlik davrida ham
jismoniy, ham ruhiy o’zgarishlar ro’y beradi. Unda ayniqsa anatomo-fiziologik, 
biologik o’zgarishlar uning umumiy qiyofasini o’zgarishiga sabab bo’ladi. Naysimon 
suyaklar va umurtqa pog’onalari hisobiga qizlarning bo’ylari 18-20 sm, o’g’il bolalar 
esa 25-30 smga o’sadi. Yuz suyaklari tez shakllanadi. Ovoz paylari uzayadi. Natijada 
o’smirning ovozi buziladi, ovoz yo’g’on va past bo’lib qoladi. Qizlarning ovozlari esa 
keskin o’zgarmaydi. Yurak o’sib borishining hamma sikllari tugaydi. Qon aylanishi 
yurak urishidan orqada qoladi va bu o’smirlarda ayniqsa qizlarda bosh og’rig’ining 
paydo bo’lishiga sabab bo’ladi. Qo’zg’alish tormozlanishga nisbatan kuchliroq 
bo’ladi.  Bu bolani o’zini-o’zi idora qila olmasligiga sabab bo’ladi. O’smirlardagi bu
xususiyatlar hisobga olinmasa bolada salbiy sifatlarning ortib borishi mumkin. Bu
davrda ichki sekresiya bezlarida bog’lanish va o’zgarishlar paydo bo’ladi, natijada
qizlar 15-16 yoshda, o’g’il bolalar 16 yoshda balog’atga etadi. Balog’atga etish
o’smirlarda o’ziga xos psixologik holatlarni vujudga keltiradi. Ya’ni kishilarning ichki
dunyosiga qiziqishi, ularning o’zaro munosabatlariga qiziqish, ularni his qilish hali anik
tasavvur qilinmagan sevgiga ehtiyoj paydo qiladi. O’smirlik davrida o’z-o’zini anglash
va o’zini “katta bo’lib qolganini” his qilishi tez shakllanadi. Bu davrda bolaning o’z-
o’ziga bo’lgan munosabatida ifodalanuvchi harakter hislatlar shakllanadi. Bu
xususiyatlar o’smirning o’z shaxsiy sifatlari, qobiliyat va imkoniyatlarini o’zi baholay
olishi bilan bog’liqdir. O’zi “kattalik hissi” deganda nimani tushunamiz? O’smir o’zida
“kattalik” hissini his qiladi. U o’zini katta desa, hali u yosh bolaga o’xshaydi. Bola desa
katta bo’lib qolgani uchun o’zini kichiklardan katta tutadi. Shuning uchun ham
o’smirlar kattalarni o’zini boladek his qilib munosabatda bo’lishlarini yoqtirmaydilar.
Bular bolani qattiq xayajonlantiradi, nafrat va tajovuzkorlikni paydo bo’lishiga sabab
bo’ladi. Tajovuzkorlik o’g’il bolalarda tegajog’likni paydo qilib, u urushqoqlikka
aylanadi, qizlarda esa takabburlik va jizzakilikka aylanadi. Kattalar o’smirlardagi
bunday xususiyatlarni koyisalar, u odobsizlikka o’tib ketadi. Shuning uchun ham
o’smirlarning jinsiy balog’atga yetishini hisobga olib ular bilan munosabatlarida
ehtiyotkor bo’lishlari talab qilinadi. O’zaro shaxslararo muloqot o’smir shaxsini ham
biologik, ham ijtimoiy tuzilishda muhim rol o’ynaydi. Biologik balog’atga yetish bilan
bola yashayotgan ijtimoiy muhiti va ijtimoiy ta’lim-tarbiya uning hayotini muhim
tomonini tashkil qiladi. Chunki o’smirning shakllanishi hamma vaqt ham qarama-
qarshiliklar kurashsiz tinch o’tavermaydi. Ba’zi eski urf -odatlar diniy ekstremizm 
oqibatlari, ota-ona va tarbiyachil
ar tomonidan tarbiyanin
g yaxshi yo’lga
qo’yilmaganligi, yomon jamoa va guruhga qo’shilib qolishi o’smir tarbiyasiga salbiy
ta’sir kiladi. Bizning sharq xalq tarbiyasida oila tarbiyasiga xos qonuniyatlar xammaga
aniq bo’lib, bolani haqiqiy kamol topgan inson qilib tarbiyalashga aloxida e’tibor  beriladi.   Endigina   mustaqillikka   erishgan   xalqimiz   mafkurasini   puxtaroq
tarbiyalashda,   ilmiy   va   madaniy   an’analar,   urf-odatlar,   milliy   qadriyatlarni   keng
ko’lamda   targ’ib   va   tashviq   qilish   nihoyatda   muhimdir.   O’smir   shaxsi   tuzilishining
shakllanishida quyidagilar muhimdir: 
a) o’smirlarning o’zaro munosabatlari; 
b) jamoa bilan munosabati; 
v) o’qish va mehnatga bo’lgan munosabatlari; 
g) mahalla va jamoatchilik muhim ahamiyatga egadir. 
Aytish   lozimki,   oilada   har   bir   ota-ona,   maktabda   esa   o‘qituvchilar   ayniqsa   bu
davrda bolalarga e’tiborliroq bo‘lishi talab etiladi. Chunki bu davrda sodir bo‘layotgan
o‘zgarishlar   ta’sirida   bolalar   o‘zlaridagi   muammolarni   tashqi   muhitga   berilib
yechimini izlashga kirishadilar, buni oldini olish uchun ular bilan samimiy va do‘stona
munosabat   o‘rnatish   talab   etiladi.   Bu   davrda   o’smirlarning   o’zaro   munosabatlariga
ham alohida e’tibor qaratish lozim. Sababi o’tish davrida bo’lganligi uchun bolalar o’z
tengdoshlari bilan nizoli vaziyatlarga borishi mumkin bu esa noxush holatlarni yuzaga
keltirishi   mumkin.   Jamoa,   sinfdosh   do’stlari,   do’stlari   bilan   bo’ladigan   muomala
munosabati   yoki   o’zaro   munosabati   ham   ijobiy   bo’lishi   uchun   bolaga   bu   davrda
e’tiborliroq va do’stona munosabatda bo’lish talab etiladi.  Xulosa 
Turli yoshdagi insonlarning psixologiyasi ularning biologik, ijtimoiy va shaxsiy
rivojlanish jarayonlari bilan chambarchas bog‘liq. Yosh xususiyatlarini hisobga olgan
holda   inson   psixologiyasining   quyidagi   asosiy   bosqichlari   va   xususiyatlarini   ajratish
mumkin: 
1. Bolalik davri (0–12 yosh) 
Psixologik   xususiyatlar:   Bu   davrda   bola   atrofdagi   dunyoni   idrok   etish,   uni   o‘rganish
va   asosiy   ijtimoiy   ko‘nikmalarni   shakllantirishga   e’tibor   qaratadi.   Bu   jarayonlar
ko‘pincha o‘yin va ijodiy faoliyat orqali amalga oshiriladi. 
Ehtiyojlar: Mehr, xavfsizlik, qo‘llab-quvvatlash. 
Muammolar: Salbiy tajribalar bolaning o‘ziga ishonchi va psixologik rivojlanishiga 
ta’sir ko‘rsatishi mumkin. 
2. O‘smirlik davri (12–18 yosh) 
Psixologik   xususiyatlar:   Shaxsiylikni   qidirish,   mustaqillikka   intilish   va   o‘z-o‘zini
anglash jarayoni faol davom etadi. Hissiy beqarorlik va keskin qarorlar qabul qilish bu
davrning odatiy xususiyatlaridan biridir. 
Ehtiyojlar: Mustaqillik, tan olinishi, o‘zini qabul qilish. 
Muammolar: Ijtimoiy bosim, tengdoshlar ta’siri, o‘zini past baholash kabi masalalar 
yuzaga kelishi mumkin. 
3. Yoshlik davri (18–35 yosh) 
Psixologik xususiyatlar: Bu davrda inson o‘z kasbiy faoliyatini tanlash, oilaviy hayot
va shaxsiy maqsadlarni belgilashga e’tibor qaratadi. Shaxsiy munosabatlarda chuqurlik
va mas’uliyat hissi muhim ahamiyat kasb etadi. 
Ehtiyojlar: Hayot ma’nosini topish, muvaffaqiyatga erishish.  Muammolar: Kasbiy inqirozlar, stress, yaqin munosabatlardagi qiyinchiliklar. 
4. Yetuklik davri (35–60 yosh) 
Psixologik   xususiyatlar:   Bu   davrda   inson   o‘z   maqsadlari   va   yutuqlarini   qayta
baholaydi,   farzand   tarbiyasi   va   jamiyatdagi   o‘rniga   e’tibor   qaratadi.   Bu   jarayon
ba’zida "o‘rta yosh inqirozi" bilan kechadi. 
Ehtiyojlar: Jamiyatda o‘z o‘rnini topish, meros qoldirish. 
Muammolar: Inqirozli holatlar, hayotdan qoniqmaslik. 
5. Keksalik davri (60 yoshdan yuqori) 
Psixologik xususiyatlar: O‘tgan hayotni tahlil qilish, tinchlik va barqarorlikka intilish.
Keksalik davrida insonlar o‘z tajribalari va donoligi bilan jamiyatga foyda keltirishga
intiladi. 
Ehtiyojlar: E’tibor, ijtimoiy aloqalar, sog‘liqni saqlash. 
Muammolar: Yolg‘izlik, salomatlik bilan bog‘liq qiyinchiliklar, o‘lim qo‘rquvi. 
Har   bir   yosh   bosqichida   insonning   psixologik   ehtiyojlari   va   qiyinchiliklari   har
xil   bo‘lib,   bu   davrlarda   qo‘llab-quvvatlash   va   to‘g‘ri   yondashuv   muhimdir.   Ushbu
bosqichlarni  yaxshi   tushunish   atrofdagilarga  mehribon  va tushunadigan  munosabatda
bo‘lishga yordam beradi. Psixologik rivojlanishdagi individual farqlarni ham inobatga
olish   lozim,   chunki   har   bir   insonning   shaxsiy   tajribalari   uning   rivojlanishiga   o‘z
ta’sirini ko‘rsatadi.  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI 
I.  Asosiy adabiyotlar 
1.G‘oziyev E. Psixologiya (Yosh davrlari psixologiyasi). T. 2002. 
2.G‘oziyev E. Ontogenez psixologiyasi. T. 2010 
3.Krayg G. Psixologiya razvitiya. M. 2000 
4.Nishonova Z.T., Alimova G.Q. Bolalar psixologiyasi va uni o‘qitish metodtikasi. 
T. TDPU, 2005. 
5.Davletshin M.G., Do‘stmuxamedova Sh.A., Mavlonov M.M,To‘ychiyeva S.M., 
“Yosh va pedagogik psixologiya”. T. TDPU, 2004. 
6.B. N. Sirliev, O. A. Tursunova. Yosh davrlari va differensial psixologiya: 
Ma’ruzalar kursi / – T.: O‘zbekiston Respublikasi IIV Akademiyasi, 2019. – 5.bet. 
7.Груздева О.В., Вербианова О.М. Психология развития (Возрастная): Учебно-
методическое пособие Для обучающихся по направлению подготовки: 
“Педагогика” / Краснояр. гос. пед. ун-т им. В.П. Астафьева. - Красноярск, 
2011.-184 с. 
8.Sh.A.   Do‘stmuhamedova,   Z.T.Nishanova,   S.X.Jalilova,   Sh.T.   Karimova,
Sh.T.Alimbaeva.   Yosh   davrlari   va   pedagogik   psixologiya:   Darslik   –T.:   "Fan   va
texnologiya”, 2013. – B.5-6. 
9.Felingstein D.I. O'smirlikdagi shaxsiyatni rivojlantirishni
ng psixologik
xususiyatlari // psixologiya savollari. - 1988 yil №6. - 31-41 bet.
10.Erikson EH. Dialog Erik Erikson bilan. Evans RI, ad. Jeyson Aronson, Inc .; 1995 
yil.
II.  Internet-resurs 
1.
2.
3.
4.
5.

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Turli yosh davrlarida shaxsning psixologik xususiyatlari

Yosh davrlari psixologiyasi haqida ma’lumot

Shaxsning turli yosh davrlarida o’zgarishi

II bob. Yosh davrlari, maktabgacha va o’smirlik psixologiyasi

Yosh davrlari psixologiyasi, tarbiya jarayoni

Jahon psixologlari asarlarida yosh davrlari

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar