Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 40000UZS
Размер 1.6MB
Покупки 0
Дата загрузки 02 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

1950-1980 - yillarda o`zbekistonda dastgohli rangtasvir san’ati

Купить
MAVZU: 1950-1980 - YILLARDA O`ZBEKISTONDA DASTGOHLI
RANGTASVIR SAN’ATI
MUNDARIJA:
KIRISH…………………………………………………………………….……..3
I BOB  ASOSIY QISM …………………………………………………………..4
1.  1950-1990 yillar san'ati …………………………………………………………4
2.  Rassomlar ijodiga ikkinchi jahon urushining ta’siri ………………………..…..5
3.  XX asr ikkinchi yarmi tasviriy san’atining o'ziga xos jihatlari ……………..…14
4.  Mustaqillik yillari O'zbekiston tasviriy san'atidagi yangi ijodiy o‘zgarishlar ....19
5.  Mahobatli rangtasvirning o'ziga xos taraqqiyoti …………………………..…...22
6.  Dastgohli rangtasvirda portret janrining ahamiyati ……………….………..….25
XULOSA……………………………………………………………….………..29
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO'YHATI………………..………..42 KIRISH
Kurs   ishining   dolzarbligi:   XX   asrning   o’rtalariga   qadar   O’zbekistonning
San’ati   bu   yerga   turli   vaqtlarda   kelgan   rus   san’atkorlarining   nomlari   bilan
ifodalanadi  (Farg’ona shahrida tug’ilgan V.N Volkovning ishi  bundan mustasno).
O’zbekiston   rassomlarining   XX   asrning   boshlarida   qilgan   birinchi   asarida,
Yevropa san’ati va Sharqiy badiiy dunyoqarashning «genetik kodi» dan yaratilgan
ijodiy   izlanishlar   simbiozini   ko’rish   mumkin.   Bunga   misol   sifatida   A.   Volkov,
A.V.Nikolayev (Usto Mumin), N.Karaxon, M.Kurzin,  E.Koravay, U.Tansykbaev,
O.Tatevosyan,   V.Ufimtsev   va   «Turkiston   avangardining»   Savitskiy   nomidagi
Nukus   muzeyi   va   Toshkent   Davlat   San’at   muzeyi   kollektsiyalarida   juda   yaxshi
ifodalangan.
1950-yillarda rasm va haykaltaroshlik milliy maktabi shakllandi, shoshilinch
grafikalar   keng   tarqaldi.   1941-1945   yillarda   Moskva,   Kiyev   va   Leningraddan
Toshkent   va   Samarqandga   san’at   maktablarini   evakuatsiya   qilgan   davrda
O’zbekiston san’ati shakllanishiga va rivojlanishiga katta hissa qo’shdi. Bu davrda
badiiy an’analarning almashinuvi kuchaytirildi, ularning o’zaro munosabatlari turli
yo’nalishlarda yangi tendentsiyalar, shakllar, usullar, badiiy ifoda vositalari paydo
bo’lishiga   hissa   qo’shdi   umuman,   juda   o’zbek   rassomlari   professional   mahorat
darajasini oshirish, san’at.
O’zbekiston XX asr san’ati oxiriga kelib, boshqa sovet respublikalari san’ati
bilan   aylanayotgan   ularning   yorqin   asl   tilini   sotib   oldi.   O’zbekiston   rassomlari
ko’p millatli ijodiy guruhi milliy maktab rivojiga noyob hissa qo’shgan har kimga
rassomlar   bir   necha   asrlarni   tashkil   etildi.   Ularning   nomlari   O’zbekiston   san’at
oltin   tarixi   keltirilgan   –   Abdulhaq   Abdullayev,   Chingiz   Ahmarov,   Varsham
Eremyan, Rahim Ahmedov, Nigmat Kuzibayev, Mannon Saidov, Nadejda Kashin,
Rashid   Timur   N.Pak,   V.Jmakin,   V.Burmakin,   R.Charyev   bo’lib,   E.Melnikov,
Yu.Taldyukin, N.Shin, B.Jalolov, J. Umarbekov, M.Kagarov va ko’plab boshqalar.
ularning ijodida G’arb san’atining texnikasi organik Sharqiy dekoratizm an’analari
bilan sintez qilinadi.
3 1. 1950-1990 yillar san'ati.
Ushbu   davrda   kommunistik   partiyaning   g’oyaviy   tizginiga   qaramasdan
adabiyot   va   san'at   sohasida   ko'zga   ko'rinarli   badiiy   asarlar   yaratildi.   Adabiyot
sohasida   G’ofur   G’ulom,   Uyg’un,   Zulfiya,   Mirtemir,   Turob   To   la,   Mamarasul
Boboev,   Mirmuhsin,   Odil   Yoqubov,   Pirimqul   Qodirov,   OTmas   Umarbekov,
Husniddin   Sharipov,   Ozod   Sharofiddinovlar   bilan   izma-iz   yangi   ijodiy   tafakkur
iste'dodlari Abdulla Oripov, Erkin Vohidov, Shukur Xolmirzaev, O'tkir Hoshimov,
Muhammad   Ali,   Omon   Matchon,   Rauf   Parpi   kabi   adabiyotchilar   may   donga
chiqdi.
Rassomlardan   esa   O   rol   Tansiqboyev,   Samig’   Abdullayev,   Abdulhaq
Abdullayev,   Lutfilla   Abdullayev,   Chingiz   Axmarov,   Raxim   Axmedov,   Ro'zi
Choriyev,   Malik   Nabiyev,   G’ofur   Abduraxmonov,   Zokir   Inog’omov,   Ne'mat
Qo'ziboyev,   Javlon   Umarbekov,   Baxodir   Jalolov,   Mannon   Saidov,   Alisher
Mirzaev,   Shuxrat   Abdurashidov,   Muxammadjon   Yuldashev,   Laylo   Salimjonova,
Aziza Mamatova, Yigitali Tursunnazarov, Obidjon Bakirov kabi ko'plab turli yosh
toifasidagi ijodkorlar xalq hayotini haqqoniy aks ettirish yo'lida yangicha qadamlar
qo'ya  boshladilar. Bulardan  tashqari   rusiyzabon   rassomlardan   P. Gan,  V. Jmakin,
Yu.   Elizarov,   G.   Ul’ ко ,   Yu.   G.   Viko,   Taldikin,   Yu.   Zor’kin,   V.   Kovinin,   G.
Chemuxin, V. Perov, V. Burmakin, N.   Рак , V. Jdanov, G. Kuryazov kabi ko'plab
rassomlar ijod qilishgan.
Tanqid   va   tazyiqlarga   qaramasdan   badiiy   asarlaming   mavzu   doirasi
kengaydi, o'zbek dehqonining mashaqqatli taqdiri, paxta yakka hokimligiga qarshi
qarashlar, milliy ohang, madaniyat, o'ziga xos badiiy til, ifoda vositasi, san'atdagi
turli   xil   oqim   va   yo'nalishlar,   tariximizga   murojaat   qilishlar   va   buyuk
allomalarimizning portretlari yaratila boshlandi.
4 2. Rassomlar ijodiga ikkinchi jahon urushining ta’siri
Insoniyat juda ko'plab urushlami boshidan kechirgan bo lib, bular ichida eng
dahshatlisi,   50   milliondan   ortiq   kishining   yostig’ini   quritgan,   XX   asr   fojeasi
bo'lmish ikkinchi  jahon umshidir. Olti  yil  (1939 yil  sentyabr  - 1945 yil  sentyabr)
davom   etgan   bu   umsh   yer   sharining   80   foiz   aholisi   joylashgan   hududni,   61   ta
mamlakatni o'z ichiga qamrab olgan 4
.
Umshning   asosiy   aybdorlari   jahonga   hukmronlik   qilish   da'vosi   bilan   may
donga chiqqan AdoFf Gitler va Iosif Stalin yurgizgan agressiv siyosat bo'ldi. 1939
yil   23   avgustda   Sovet-german   bitimi   10   yilga   o'zaro   hujum   qilmaslik   to'g’risida
tuziladi.   G’arbda   PoFshagacha   bo'lgan   xudud   Germaniyaga,   SHarqda   ham
PoFshagacha bo'lgan xudud esa Rossiyaga tegishli deb kelishib olishgan edi.
1939 yil I sentyabrda Germaniya, 17 sentyabrda Rossiya PoFshaga bostirib
kiradi.   G’arbiy   yevropada   fashistlar   Germaniyasi   PoFsha,   Norvegiya,   Frantsiya,
BeFgiya,  Gollandiya,  Daniya,   Lyuksemburg  kabi   davlatlami   bosib  oladi,  sovetlar
hukumati   esa   bu   g’alabalar   bilan   nemis   qo'mondonligini   tabriklaydi.   Rossiya   esa
SHarqiy yevropani haloskori sifatida Belomssiya yerlarini bosib oladi. Finlandiya
Leningrad va Murmansk oralig’idagi yerlarini SSSRga berishga majbur bo'ladi.
1940 yil iyun oyida Estoniya, Latviya va Litva kabi davlatlar bosib olinadi
va SSSR (sobiq ittifoq) tarkibiga rasmiy ravishda qo'shib olinadi.
Urushning   dastlabki   kunlaridayoq   O'zbekitonning   barcha   moddiy   va
ma'naviy kuchlari, resurslari front uchun safarbar qilinadi. O'zbekistondan 1941 yil
13   noyabridan   1942   yil   martigacha   14   ta   milliy   harbiy   qo'shilma,   jumladan,   9   ta
o'qchi   brigada,   5   ta   otliq   askarlar   diviziyasi   tuzilib   lfontga   jo'natiladi.   Umuman
umsh   boshlarida   6,5   million   kishidan   iborat   bo'lgan   O'zbekiston   aholisining
1.433.230 tasi urushga safarbar etiladi.
Harbiy   vaziyat   front   orqasini   mustahkamlash   yuzasidan   shoshilinch   chora-
tadbirlar   ko'rishni   talab   qiladi.   O'zbekiston   iqtisodiyoti   ham   harbiy   vaziyatdan
kelib   chiqib,   zudlik   bilan   front   manfaatlariga   bo'ysundiriladi.   Katta   yoshdagilar
uchun   ish   kuni   olti   kimlik   ish   haftasida   11   soatgacha   uzaytiriladi.   Aslida   esa   ish
kuni 12-14 soatgacha cho'zilar edi.
5 Umshning   dastlabki   kunlaridan   boshlab   butun   mamlakatda   bo'lgani   kabi
O'zbekistonda ham oziq-ovqat va sanoat mollari kamayib ketadi, aholining ahvoli
keskin   yomonlashadi.   Front   ortidagi   hayotning   og’irligidan   ocharchilik   yuz   berdi
va   uni   oqibatida   qanchadan   qancha   yosh   bolalar,   qariyalar   tinchlik   kunlarini
ko'rmay   bevaxt   olamdan   o'tib   ketishadi.   Bu   mudxish   voqea   va   hodisalar   barcha
sohalarda   bo'lgani   singari   O'zbekiston   xalqiga,   uni   tasviriy   san'ati   taraqqiyotiga
ham o'z ta'sirini o'tkazmay qolmadi.
O'zbekiston   ishchi   va   mehnatkashlari   bilan   bir   qatorda   ilm-fan,   maorif,
san'at   va   madaniyat   xodimlari   ham   “Hamma   narsa   front   uchun,   hamma   narsa
g’alaba   uchun!”   shioriga   “labbay!”,   deb   javob   bergan   ko'pchilik   olimlar,
san'atkorlar frontga ketishgan.
1941-1945   yillardagi   umsh   davrida   O'zbekistonda   ta'sirchan   vosita
hisoblangan teatr va tasviriy san'at ancha rivojlandi. Bu davrda O'zbekistonda 35 ta
mahalliy   va   16   ta   ko'chirib   keltirilgan   teatr   jamoasi   faoliyat   ko'rsatgan.   Butun
umsh davomida 203 ta yangi postanovka tayyorladilar va 6.667.303 tamoshabinga
spektakl va kontsertlar ko'rsatishgan.
Tamaraxonim,   Halima   Nosirova,   Mukarrama   Turg’unboy   eva,   Sora
Eshonto'rayeva,   Abror   Xidoyatov,   SHukr   Burhonov   kabi   san'atkorlar   Turkiston
harbiy okmgi va qismlarida 26 mingta kontsert va tamoshalar ko'rsatgan bo'lsalar,
Abdulhaq   Abdullayev,   CHingiz   Axmarov,   O'rol   Tansiqboyev   kabi   rassomlar
jangohlarda   bo'lib,   umsh   lavhalari   va   front   ortidagi   o'zbek   halqining   fidokorona
mehnatini mahorat bilan tasvirlaganlar.
Urushning dastlabki kunlaridanoq respublika ko'chalarida fashizmni o'tkir va
qattiq   fosh   etuvchi   sovet   armiyasi   va   mehnat   frontidagi   muvaffaqiyatlami
sharoflovchi   “O'zTAG   oynalari”   paydo   bo'ldi.   “O'zTAG   oynalari   uchun   plakat
ishlashda, barcha janr musawirlari, grafiklar V. ROjdestvenskiy, V. Kaydalov, V.
Kedrin,   В .   Jukov,   M.   Reyx,   S.   MaTt,   rangtasvirchilar   L.   Abdullayev,   V.
Ufimtsev, N. Kashina, B. Hamdamiy va boshqalar ishtirok etishdi.
Rassomlardan   maxsus   brigadalar   tuzilgan   va   ular   xalq   orasiga   targ’ibot-
tashviqot   ishlariga   safarbar   qilingan   edi.   Jumladan,   kolxoz,   sovxoz,   zavod   va
6 fabrikalarda plakatlar chizib, xalq ommasini safarbarlikka, fidoyilikka undar edilar,
qishloq xo'jalik ko'rgazmalarini bezash ishlarini o'tkazishgan.
Hatto urushgacha ijodlari tor intim xarakter va Hrik yo'nalishga ega bo'lgan
O'zbekistonlik   rangtasvirchi   rassomlar   ham   muhim   zamonaviy   mavzularda
mo'yqalam   tebratishga   kirishdilar.   Xalq   turmushi   mavzusida   asar   yaratish   esa
zaruriy   burchga   aylandi.   Front   safaridan   qaytgan   O'rol   Tansiqboyev   ijodiga
mansub   “Urush   izidan”   rangtasvir   asarlari   turkumi   jangu   jadal   voqealariga   toTa
og’ir   yillar   haqidagi   xotira   bo'lib   qoldi.   Lutfulla   Abdullayevning   “Agitator
Toshkent   kanalida”   asari,   Abdulhaq   Abdullayevning   mehnat   va   urush   kishilariga
bag’ishlab   yaratgan   ko'plab   portretlari,   CHingiz   Axmarovning   “Sovg’a   yig’ish”
polotnosi,   Vladimir   Ufimtsevning   jangnoma   polotnolari   va   harbiy   mavzudagi
natyurmortlari,   Zinaida   Kovalevskaya,   Pavel   Ben’kov,   Nadejda   Kashina,   Ovanes
Tetovosyan   va   shu   kabi   boshqa   ko'plab   rassomlaming   mavzuli   kartinalari   ham
xuddi shunday asarlar sirasiga kiradi.
“O'zbekiston rassomlari Ulug 5
  Vatan urushida 55
  estalik al’bomi urush yillari
dastohli   grafika   janrida   yaratilgan   barcha   muhim   asarlarni   birlashtirgan.   Mazkur
al’bom sahifalari O'zbekiston kishilarining front orqasidagi fidokorona mehnatini,
Vatan urushi frontlaridagi jangchilaming jasoratlarini aks ettirgan.
O'zbekiston   o'sha   yillarda   Rossiyaning   Moskva,   Leningrad   (hozirgi   Sankt-
Peterburg) shaharlari, Ukraina va Belorussiyaning barcha yirik rassomlari, nafaqat
rassomlari,   balki   jangohlardan   evakuvatsiya   qilingan   qariyalar,   bolalar   boshpana
va   madad   topgan   o'lka   bo'lgan.   Ayni   damda   barcha   rassomlaming   ijod   qilishlari
uchun ham barcha shart-sharoitlar yaratib berilgan edi.
Sobiq   ittifoq   xalqlarining   ikkinchi   jahon   umshida   qozongan   g’alabasi
mamlakatdagi siyosiy va iqtisodiy muvaffaqiyatlar, umshdan keyingi davr
madaniyati,   O'zbekiston   san'at   ustalarining   intematsional   ruxi   va   siysiy-
g’oyaviy   qarashlari   oldindan   belgilab   berildi.   Xalqqa   xizmat   qilish   (aslida   esa
partiyaga   xizmat   qilish),   iming   jasoratini   madh   etish,   kelajak   avlodga   ushbu
davming   maqtab,   ko'klarga   ko'tarib   tasvirlab   qoldirish   bosh   maqsadga   aylandi.
To'g’ri, urush albatta fojeali oqibatlarga olib kelgan. Ammo, uni partiya bo'lmasa,
7 uni siyosati bo'lmasa yengishning sira ham iloji yo'q edi qabilida siyosat yurgizish
bu davming bosh maqsadiga aylandi.
O'zbekiston   tasviriy   san'atida   miqdor   o'zgarishi,   ya'ni   rassomlar   jamoasi
qarayib   ikki   barobarga   oshganligini   sifat   o'zgarishlariga   ham   olib   kelganligini
ko'rishimiz mumkin. Bunga misol qilib, Leningrad (Sankt-Peterburg) rassomchilik
Akademiyasini  R.  Ahmedov,  M.  Saidov, T. Oganesov,  N.  Qo'ziev,  R.  CHoriyev,
V.   Zelikov,   Moskva   san'at   oliy   o'quv   yurtlarini   esa   YU.   Elizarov,   V.   Jmakin,   V.
Sosedov, J. Umarbekov, e. Kalantarov, N. Rahimboyev va shu kabi boshqa ko'plab
rassomlar tamomlab ijod yo'liga kirganligini keltirishimiz mumkin.
Tasviriy   san'atda   barcha   tur   va   janrlaming   mavzu   doirasi   kengaydi,
voqeaband   tematik   kartinalar   umshdan   keyingi   hayot   mazmuni   bilan   boyidi.
Rassomlar mehnat mavzusi ko lamini kengaytimvchi, ijodkor-yaratuvchi insonnni
ulugTaydigan   kompozitsion   yorqin   syujet   yechimlarini   izlay   boshladilar.
Musawirlar mazmun poetikasini bo'rttirish uchun rangtasviming triptix formalariga
murojaat   etishdi   va   bir   mavzuda   qator   asarlar   chizib,   rangtasvir   syuitalarini
yaratdilar.
Paxtadan   yuqori   hosil   olish   partiya   tomonidan   qat'iy   nazorat   ostiga   olindi.
Rassomlarga   esa   bu   ishda   bosh   targ’ibotchi,   tashviqotchi   vazifasi   yuklandi.
Rassomlar majburiy ravishda paxta dalalariga yuborilar va u yerda og’ir mehnatda
yozilgan, quyosh taftidan qoraygan dehqon obrazini  maqtashlari  talab qilinar edi.
SHuning uchun ham mazmun va badiiy ifoda jihatidan turli tuman asarlar yaratildi.
Jumladan,   B.   Boboevning   “Farg’ona   syuitasi”,   V.   Burmakinning   “Paxta   terimi”,
V. Kovinning “Yer yetildi”, R. Ahmedovning “Hosilot”, “Mehnatda ham soldat”,
L.   Abdullayevning   “Cho'lni   o'zlashtimvchilar”,   N.   Kashinaning   “Zveno
muvaffaqiyati”,   M.   Saidovning   “Normani   bajara   olmadi”   kabi   asarlarini   bunga
misol qilib keltirish mumkin.
Rassomlar   o'z   ijodlarida   ushbu   davmi   rang   barang   ko'rinishda   ifodalashga
intildilar.   Ishchi   va   dehqonlar   sinf   sifatida   tabaqalashtirildi,   ulaming   vakillari
badiiy   asarlarga   ko'chdi.   Ba   zi   bir   rassomlar   kolxozchilar,   qishloq   kishilarining
faoliyatini madh etishdi. Bunday asarlar sirasiga M. Saidovning “Uzum terish”, R.
8 Ahmedovning   “Dala   xirmoni”,   T.   Ogonesovning   “CHo'ponlar”,   N.   Kashinaning
“Oltin   mahsul”   kabi   asarlarini   olishimiz   mumkin.   V.   Pravdyukning   “Tsementchi
ayol”,   G.   UPkoning   “Mashaqqatli   safar”   kabi   asarlari   orqali   esa   ba'zi   rassomlar
ishchilar sinfi mavzusida mo'yqalam tebratganligining guvohi bo'lishimiz mumkin.
Musawirlar   xalq   hayoti,   uning   turmushiga   ko'proq   e'tibor   bilan   qaray
boshlaganliklari   sababli   ham   bu   yillarda   maishiy   janming   mavzu   chegaralari
kengayib, badiiy jihatdan boyidi. Rassomlar odamlaming fikri, ichki xis-tuyg’ulari,
kechinmalarini,   turmush   tarzini   ochib   berishga   intilganliklarini   ko'rishimiz
mumkin.   R.   Ahmedovning   ‘Tong.   Ona”,   M.   Saidovning   “Oila”,   N.   Kashinaning
“Qo'riq   erda”,   J.   Umarbekovning   “Do'stim”,   Z.   Kovalevskayaning   “Xalq   san'ati
ustalari”,   G\   Abduraxmonovning   ‘To   y”,   YU.   Taldikinning   “Gilam   bozori”,   R.
CHorievning   “Alla”,   Z.   Inog’omovning   “Kolxoz   oshpazi”,   A.   Perovning
“Mehmondorchilik” va shu kabi ko'plab kartinalari shunday asarlar jumalasidandir.
Eng   asosiysi   esa   bu   davrda   Sobiq   Ittifoq   “dahosi”   hisoblangan   Lenin
obrazini   va   uni   o'ylab   topilgan   “dohiyona   xislatlari”ni   ko'klarga   ko'tarib   she'rlar
yozildi,   bolalar   uchun   hikoyalar   to'qildi.   Boshlang’ich   sinf   o'quvchilari
“oktyabryatlar”,   yuqori   sinf   o'quvchilari   esa   “pionerlar”   deb   ataldi   va   ularga
inqilobdan oldingi O'rta Osiyo xalqlari hayoti qanchalik ayanchli bo'lgani-yu va u
Lenin   tufayligina   o'zgarganligi   bolalar   ongiga   singdirildi.   O'zbekiston   rangtasvir
san'ati   ham   bundan   chetda   qolmadi,   qola   olmas   ham   edi.   Boshqacha   qilib
aytadigan bo'lsak, rassomlar bunga ixtiyoriy tarzda majbur edilar, aks holda ularni
ijodi   qattiq   tanqid   ostiga   olinardi.   V.   Burmakinning   “Tashvishli   yillar”,   V.
Ufimtsevning  “Lenin   Sibir’   surgunida” va shu  kabi  boshqa  asarlami  bunga misol
qilib keltirishimiz mumkin.
Bundan   tashqari   rassomlar   inqilobchilar   va   grajdanlar   umshi   mavzularida
ham   ijod   qilishga   yuqoridan   ko'rsatma   olar   edilar.   V.   Ufimtsevning
“Bofshevikning   tug’ilishi”,   “Hamza”,   R.   CHorievning   “Amiri   ikning   emirilishi”,
V.   Jmakinning   “Paranji   kuydirish”,   “Hamza   frontda”,   G\   Abduraxmonovning
“YAngi   xo   jayin”,   M.   Saidovning   “Nur   sari”,   “Likbez”,   A.   Perovning   “20   nchi
yillar”,   N.   Kashinaning   “Bolalar   yangi   hayotga   qadam   bosyaptilar”,   B.
9 Boboevning   “Temir   yo'l   bekatida”   kabi   asarlar   shunday   asarlar   jumalasidan
hisoblanadi.
Ikkinchi  jahon umshi  mavzusi  eng asosiy  mavzulardan biri bo'ldi. CHunki.
bu   umsh   davrida   O'zbekistonlik   yozuvchilar,   shoirlar,   rassomlar   va   san'atkorlar
frontda   bo'lib,   janchilar   bilan   uchrashganlar. 6
  O   z   san'atlarini   namoyish   qilib,
askarlar   va   zobitlami,   jangchilami   yangi   -   yangi   zafarlarga   ruhlantirishgan.
Jumladan,   shu   delegatsiya   tarkibida   bo'lgan   O'rol   Tansiqboyev   ko'plab   etyudlar
ishlaydi va asrlarining xomaki nusxalarini chizadi. SHu xomaki nusxalari asosida
esa   “Umsh   ortidan”   turkumidagi   “Jang   yillarida”,   “Yo'lni   kuzatish”,   “Ozod
qilingan   yerda”,   “Havo   jangi”,   “Yakkama-yakka”,   “Parizan   ayol”   kabi   asarlarini
yaratadi.
Rassomning   umshga   bag’ishlab   yaratilgan   asarlarining   har   biri   o'ziga   xos
badiiy qiymatga ega asarlar hisoblanadi. Rassomning “Ozod etilgan yerda” asarini
taxlil   qiladigan   bo'lsak,   unda   har   bir   qarich   yerning   naqadar   mo"tabar   ekanligini
ko'z oldimizga keltirishimiz mumkin bo'ladi. Fashistlardan ozod qilingan qishloq.
Havodan poroxning achchiq tutuni hali batamom ko'tarilgani yo'q. Har yerda, har
erda   zambarak   o'qlarining   giTzasi,   qurol   -   aslahalarning   pachoqlangan   qoldiqlari
sochilib yotibdi. Umshdan charchagan er esa to'yib - to'yib yengil nafas olmoqda,
dehqon   omoch   bilan   yer   hay   dab,   unga   rizq   -   nasiba   sochish   taraddudini
ko'rmoqda.   Ozod   etilgan   yerda   erkin   mehnat   zavqiga   berilgan   keksa   dehqon   har
ehtimolga   qarshi   yelkasiga   miltiq   ham   osib   olgan.   ertangi   osuda   hayot   ishqida
mehnat qilayotganini kuzatamiz.
Tabiat   kuychisi   boTgan   O   rol   Tansiqboyev   portret   janriga   ham   qo'l   uradi.
Uning   to'ng’ich   asari   “O   zbek   portreti”   shu   janrga   taalluqli   ilk   asarlaridan
hisoblanadi.   Oradan   15   yil   o'tgach   “Partizan   ayol”   portretini   yaratadi.   Ushbu
portret mukamml tugallangan portretlar safidan munosib o'rin egallaydi.
Bu   davr   nafaqat   urushga   bag’ishlangan   asarlar   bilan,   balki   o'zining   buyuk
o'zbek   rassomlari   va   ulaming   bebaho   asarlari   bilan   ham   qadrli   hisoblanadi.
Jumladan,  portret   janri  ushbu   davrda   psixologik  va  badiiy  jihatidan  boyiganligini
ko'rishimiz   mumkin.   etyudlar   va   naturalistik   portretlar   o'mini   inson   ruhiyatiga
10 chuqur   kirib   borish   hamda   yorqin   o'ziga   xos   boTgan   siymolar   yaratish   egalladi.
Bunday   asarlarga   A.   Abdullayevning   “A.   Hidoyatov   Otello   rolida”,   “Yozuvchi
Oybek”,   “Akademik   T.   Qori   Niyoziy”,   R.   Axmedovning   “Ona   o'ylari”,   “Keksa
kolxozchi   portreti”,   R.   Choriyevning   “Aktyor   Olim   Xo'jayev”,   “Rassom   Q.
Basharov”,   V.   Fadeevning   “Duradgor”,   “Keksa   kolxozchi   Zulun   buva”,   T.
Oganesovning   “Yozuvchi   S.   P.   Borodin   portreti”,   “Haykaltarosh   A.   Makarov”,
Yu.   Elizarovning   “Yozuvchi   S.   Ayniy”,   Ch.   Axmarovning   “Temurov   portreti”
larini misol qilib keltirish mumkin.
Portretchi rassomlar ta'zyiq, qiyinchilik va to'siqlarga qaramasdan ijodlarida
o'tmish tarixga murojaat qilishadi va buyuk ajdodlarimiz siymolarini yaratish ham
asta   -   sekinlik   bilan   o'ziga   xos   jihat   sifatida   alohida   ahamiyat   kashf   qilganligi
ko'zga   tashlanadi.   Bu   davrda   Abu   Rayhon   Beruniy,   Abu   Ali   Ibn   Sino,   Alisher
Navoiy, Zahriddin Muxammad Bobur, Mirzo Ulug’bek va shu kabi boshqa buyuk
ajdodlarimizning portretlari ham yaratildi. V. Kaydalovning “Alisher Navoiy”, M.
Nabiev  va  R.   Choriyevlarning  “Abu   Rayhon  Beruniy”  portretlari,  birinchi   o'zbek
ayol - rassomi Sh. Hasanova yaratgan o'zbek shoiralari obrazini bunga misol qilib
keltirish mumkin.
Manzara   janri   esa   o'zbek   rassomlarining   eng   kuchli   tomoni   hisoblangan.
Rassomlar   qadrdon   o'lkamizning   go'zal   jamolini   tasvirlash   orqali   “tabiat   -   milliy
boylik,   u   insonda   go'zallikka   muhabbat   uyg’otish   kerak”   -   degan   fikmi
talqinetishdi. Ushbu ishlami amalga oshirishda manzara kuychisi O'. Tansiqboyev,
o'ziga xos amaliy manzara ustasi N. Karaxan, link hamda nafis tuyg’ular ifodachisi
R.   Temurovlami   xizmati   katta   bo'ldi.   Keyinchalik   esa   mazkur   janr   sohasiga   B.
Tokmin,   Sh.   Abdurashidov,   P.   Tohirov,   Z.   Inog’omov,   K.   Bogoduxov,   M.
YoTdoshev kabi ijodkorlar ham kirib kelishdi.
Tabiat   kuychisi   O'.   Tansiqboyevning   “Tog’dagi   kolxoz”,   “Olma   otalik
kishi”, “O'zbekistonda  bahor”, “Issiq   ко   T oqshomi”, “Ona diyor”, “Taxiyatosh”,
“Tog’   kuzi”,   “Tog’da   sahar”,   “”Katta   qo'rg’on   suv   ombori”,   “Olmaliq   tog’i”,
“Qayroqqum   GESi   tongi”,   “Bo' stonliqda”,   “O'zbekitonda   mart”,   Toshkent
dengizi” va shu kabi ko'plab bebaho asarlari fikrimizning dalili bo'ladi.
11 Natyurmort   -   rangtasvir   janrlari   ijida   eng   maroqlisi   hisoblanadi.   1973   yili
Moskvadagi   ko'rgazmada   namoyish   etilgan   natyurmortlar   o'zbek   rassomlarining
rangtasvir   madaniyati   qay   darajada   o'sganligini   ko'rsatibgina   qolmasdan,   uni
chuqur   mazmundorligi   va   zamonaviyligini   ham   yaqqol   ko'z-ko'z   qilgan   edi.   Zaif
talaffuzlardagina sharhlab kelingan o'zbek xalqining hayoti natyurmortda keng va
shoirona tarzda o'z in'ikosini  topadi. Ko'rgazmaga keksa  va o'rta avlod rangtasvir
ustalaridan N. Kashina, Z. Kovalevskaya, R. Ahmedov, M. Kurzin, A. Lunev, V.
Ufimtsev, 0. Tetovosyan, S. Kolibanov hamda yosh musawirlar E. Mel’nikov, V.
Burmakin, Yu. Taldikin, R. Choriyev va boshqalaming asarlari qo'yilgan.
Grafika   san'atida   esa   keksa   avlod   ustalari   I.   Ikromov,   V.   Kaydalov,   K.
Cheprakov,   V.   Kedrin,   G.   Shevyakov,   A.   Osheykolar   bilan   bir   qatorda   Q.
Basharov, G. Chiganov, A. TSiglentsev, M. Kagarov, V. Parshin, Yu. StreTnikov,
I.   Tsiganov   kabi   grafikaning   dastgohli   formalariga   mansub   yoshlar   ham   samarali
ijod qilishgan.
Ularning ijodi ham bevosita davr talabidan kelib chiqqan holda kommunistik
partiya   siysatini   targ’ib   qilishdan   iborat   bo'lgan.   Q.   Basharovning   “Xalq   milliy
o'yinlari”,   Chirchiq   -   ulkan   ximiya   shahri”,   “Lanin   biz   bilan”   triptixi,   G.
Chiganovning   “Navqiron   O'zbekiston”,   V.   Parshining   “Paxta   bayrami”,   Yu.
StreTnikovning “Olg’a boruvchilar”, A. Tsiglentsevning “Unitilmas yillar” asarlari
shunday ishlar sirasiga kiradi.
Bu davrda dekorativ va mahobatli haykaltaroshlikning turlari ham tez sur'atlar
bilan   rivojlandi.   Biroq,   ularning   aksariyati   shahar   va   kolxozlarda   urush
qahramonlari,   jamoat   arboblari,   yozuvchilar,   inqilobchilarga   atab   qo'yilgan
yodgorliklar   hamda   mahobatli   komplekslardan   iborat   shakldagi   haykallar   bo'lib,
ularning aksariyati deyarli bir qolipdan chiqqandek bir - biriga juda ham o'xshash
bo'lgan.   Ayniqsa, Lenin nomi berilmagan yoki haykali qo'yilmagan birorta shahar
yoki tuman markazi qolmagan. Barcha katta ko'chalarga uni nomi qo'yilgan va shu
nomdagi   maydon   barpo   qilingan   edi.   Ularni   barsasida   esa   Lenin   chap   qo'li   bilan
kostyumini ushlagan tarzda, odinga uzatilgan chap qo'lida shapkasini tutgan holda
odamlarga da'vat qilib turgani aks ettirilgan.
12 L. Abdullayev. “Qaxramonni kutib olish”. 1947
13 3. XX asr ikkinchi yarmi tasviriy san’atining o'ziga xos jihatlari
Totalitar   tuzum   sharoitida   madaniy-ma'rifiy   muassasalardan   ommaga
g’oyaviy   ta'sir   o'tkazish   maqsadida   keng   foydalanilgan.   O'zbekistonda   taTim
tizimini   yaxshilash   uchun   o'nlab   qarorlar   qabul   qilinar   edi.   Biroq,   bu   qarorlar
milliy maktablarda to'liq bajarilmas, maktablar urushdan keyin ham darsliklar bilan
to'liq ta'minlanilmagandi. Moddiy bazasi  esa rusiyzabon maktablamikiga nisbatan
ancha past darajada edi.
Shunga   qaramasdan   fan   va   texnika,   san'at   va   madaniyat   sohalarida   yirik
olimlar   etishib   chiqdi,   fan   nomzodlari   va   doktorlarini   tayyorlash   bo'yicha   sobiq
SSSRda oldingi qatorga chiqib olindi. 1950 yilda 1760 nafar fan nomzodi va 180
nafar   fan   doktorlari   ilmiy   tadqiqot   ishlarini   olib   borishgan   boTsa,   bu   ko'rstkich
1965   yilga   kelib   fan   nomzodlarining   soni   4000   va   fan   doktorlarining   soni   324
nafarni tashkil qilgan.
1949-1952   yillarda   ko'pgina   mashhur   o'zbek   ijodkorlari,   ziyolilar   asossiz
ravishda   ayblanib,   qatag’on   qilindi.   1949   yil   byuro   majlisida   bir   guruh
yozuvchilar,   shoirlar   feodal   madaniyat   oldida   bosh   egish,   o'tmishni
ilohiylashtirishda   ayblandi.   Oybek,   Abdulla   Qahhor,   Mamarasul   Boboyev,
Mirtemir, Maqsud Shayxzoda kabi o'zbek yozuvchilari badnom qilindi.
1951   yili   avgustda   bir   guruh   atoqli   ijodkor   ziyolilar   “millatchilar”,   deb
matbuotda   nohaq   tanqid   qilindi,   “buzg’unchilikda”   ayblandi.   Keyinchalik
yozuvchilardan   Shayxzoda,   Shukmllo,   Shuhrat,   Said   Ahmad   va   boshqalar   uzoq
muddatga   ozodlikdan   maxrum   qilindi.   Hurshid,   Chustiy,   G’ayratiy   va   shu   kabi
boshqalar   yozuvchilar   uyushmasidan   haydaldi.   Buni   eshitgan   G’ofur   G’ulom
“Tokaygacha o'zbekning aqli kirganda boshini chopib tashlaydilar”, degan ekan.
“Farhod   va   Shirin”,   “Layli   va   Majnun”,   “Tohir   va   Zuhra”   kabi   musiqali
drammatik   spektakllami   yaratgan   rejissyorlar,   teatr   ahli   zararli   ishlami   amalga
oshiryapti deb qayd etilgan va mazkur asarlar sahnalardan olib tashlangan.
1983   yilning   oxirida   respublikada   juda   og’ir   vaziyat   vujudga   kelgan   edi.
Jinoyatchilikka qarshi kurashish niqobi ostida sobiq markaz Moskvadan ketma-ket
14 turli   tergov   gumhlari   tashlandi.   Respublikamizdagi   rahbarlik   lavozimlariga
sobiq   ittifoqning   har   xil   joylaridan   rahbar   kadrlar   kela   boshladi.   O'zbekiston
Kompartiyasi Markaziy Komiteti ikkinchi kotibligiga Anishchev, Ministrlar soveti
raisining birinchi o'rinbosari Ogarok, Oliy Kengash Prezidumi raisining o'rinbosari
etib Romanovskiylar tayinlandi, Toshkent shahrining taqdiri Satinga topshirildi. 7
Respublika prokurori etib Buturlin, uning o'rinbosarligiga Gaydanov, tergov
boshliqligiga   Laptev,   Ichki   ishlar   vazirligiga   Didorenko   tayinlandi.   Barcha
viloyatlarda   ham   ahvol   shunday   bo'lib,   ular   respublikadagi   hukmronlikni   toTa
qo'lga olgan edilar.
“Paxta   ishi”   va   “O'zbeklar   ishi”,   deb   yuzsizlarcha   nomlangan   tergovlar
boshlanib   ketdi.   Gdlyan   guruhi   o'zbekistonliklarga   nisbatan   qonunsiz,   beshafqat
ishlami boshlab yubordi. Ulaming zo'ravonligi oqibatida sudlar adolatsiz hukmlar
chiqardi.
1989   yilgacha   bu   ishlar   bo'yicha   4.5   migdan   ko'proq   kishi   sudlandi.   O   sha
paytda   respublikadagi   qamoqxonalarda   joy   qolmagani   sababli   sudlanganlaming
mingdan   ortig’i   sibir   qamoqxonalariga   jo'natildi.   Aybsiz   odamlami,   ulaming   oila
a'zolarini   qamoqqa   olish,   jismoniy   va   ruhiy   qiynoqqa   solish   avj   oldi.   Hibsga
olinganlaming   ba'zilari   vahshiylarcha   olib   borilgan   tergov   usullariga   dosh
beraolmay o'z jonlariga qasd qilishgacha borib yetdilar.
1989   yil   23   iyun   kuni   respublika   rahbarligiga   Islom   Karimov   saylandi.
Yangi   rahbaming   faoliyati   O'zbekiston   fuqarolarining   huquqlarini   himoya   qilish,
toptalgan huquqlami tiklash kabi oliyjanob va xayrli ishdan boshlandi.
“Paxta ishlari”ni ko'rib chiqish uchun maxsus komissiya  tuzildi. Komissiya
ish   faoliyati   davomida   40   ming   tomdan   iborat   ishni   ko'rib   chiqib,   1990   yilning
iyun oyida eng muhim xulosaga keladi va Moskvaga xat yo'llaydi. Bu xatda “Paxta
ishlari” chuqur   tahlil  qilinib, sudlanganlami  oqlash  masalasi  qo'yilgan  edi.  Biroq,
yuqoridagi tashkilotlar ko'mak o'miga tazyiqni kuchaytirdi.
O'zbekiston   Respublikasi   mustaqillikka   erishgach,   respublika
rahbariyatining   qat'   iyatli   harakati   bilan   nohaqlik   barham   topdi   va   minglab
begunoh fuqarolaming nomlari oqlandi.
15 Sobiq  Ittifoq  yoki  boshqacha  qilib  aytadigan  bo'lsak,  sho'rolar  davlati  awal
ham   ta'kidlaganimizdek   kommunistik   partiya   siysati   va   g’oyalari   asosida   mavjud
bo'lganligi   bois   tasviriy   san'at   ham   sinfiy  hisoblangan.   U   albatta   qaysidir   bir   sinf
manfaatini   ko'zlagan   bo'Iishi   shart   va   u   shu   sinfga   xizmat   qiladi   degan,   qat'iy
topshiriq   asosida   faoliyat   ko'rsatgan.   Bu   esa   ishchi   va   dehqonlar   sinfi   deb   atalar
edi-yu, aslida esa kommunistik partiyaning o'zi allaqachon ulami ustidan hukmron
sinfga aylanib bo'lgan edi va san'at aynan partiyagaxizmat qilardi.
Avvalo,  sobiq   Ittifoq   davri   san'atini   muayyan   bir   davrlarga   bo'lib   o'rganish
maqsadga muvofiq degan holda biz uni quyidagi  ko'rinishda taxlil qilib chiqishni
lozim topdik.
I. 1917-1930 yillar O'zbekiston san'ati.
Ushbu   davrda   Qo'qon   xonligi   xududi   bo'lgan   Toshkent,   Samarqand   va
Farg’ona   vodiysida   sho'rolar   hukumati   qo'l   ostiga   o'tgan   bo'lsa,   musataqil
respublika   sifatida   faoliyat   olib   borgan   Buxoro   amirligi   va   Xiva   xonliklari   ham
sho'rolar tomonidan bosib olgan davr hisoblanadi. Shuningdek, qo'rboshilar, xalqni
ziyoli   vakillari   boshchiligida   xalq   qurultoylari   o'tkazilgan   va   muxtor   respublika
sifatida   mustaqil   faoliyat   olib   borish   masalasi   ko'rilgan   yillami   ham   o'z   ichiga
oladi. Bundan tashqari ayni shu davrda jadidchilik harakati faoliyat olib borgan va
mustaqillik,  yangi   zamon,   erk  kuychilari   sifatida   adabiyot,   san'at   va   madaniyatda
tub   burilishlar   yasalgan.   Gazeta   va   jumallar   chop   qilingan,   teart   san'ati   bilan
birgalikda   o'lkaga   ko'plab   rassomlar   kelgan   bir   davr   hisoblanadi.O'zbekistonni
yagona   bir   mustaqil   davlat   bo'lishidan   qo'rqan   sho'rolar   hukumati   esa   jadidchilik
harakati   a'zolari   va   din   peshvolarini   bir-birlariga   teskari   qilib,   ular   o'rtasida
nizolami keltirib chiqarish orqali ulami kuchsizlantirish yo'li bilan o'z hukmronlik
rolini   oshirgan   paytlarga   to'g’ri   keladi.   Jumladan,   1928   yil   8   martida   davlat
kontsert   -   etnografik   guruhi   ishtirokchisi   To'paxon   sahnani   o'zida   o'ldiriladi,   bir
yildan so'ng esa   Nurxon   ismli aktrisa   o'ldiriladi. Bu   bilan yangi zamon orzusidagi
ziyolilar va din peshvolari o'rtasidagi nizo avj olib ketadi.
16 Bu   davrda   O'zbekistonda   O.   Tetovosyan,   N.   Karaxan,   V.   Eremyan,   A.
Volkov,   V. Rojdestvenskiy,   A.   Nikolayev, N.   Rozanov, I. Kazakov,   M.   Novikov,
M. Kurzin kabi xorijdan kelgan rassomlar ijod qilishgan.
2. 1930-1940 yillar O'zbekiston san'ati.
Ushbu davrda O'zbekiston hozirgi kundagi xududiy ko'rinishini hosil qilgan,
jadidchilik   harakati   va   qo'rboshilarning   qurolli   qo'zg’alonlari   tugatilgan,   milliy
mustaqillik, diniy va milliy urf-odatlarga qaqshatqich zarba berilgan, sho'rolar uzil
-   kesil   g’alaba   qozongan   yillar   sanaladi.   Sho'rolaming   “madaniy   inqilob”   tadbiri
jamiyatning barcha jabhalari qatori san'at va madaniyatni, ta'lim sohalarini ham o'z
izmiga solgan davr bo'lgan edi. O'zbekiston KP MQ Plenumlari qarorlari bilan din
asoslarini   yemirish   bo'yicha   avj   olgan   harakat   asosida   eski,   an'anaviy   tarzda   olib
borilgan ustoz-shogird tizimiga yetkazilgan asosiy zarba bo'lgan yillar sanaladi.
1927 yilda avj olgan ayollami paranjini tashlashiga bag’ishlangan “Hujum”
harakati   zo'ravonlik   asosida   olib   borildi.   Rassomlar   ham   ushbu   jarayonga   jalb
qilindi va shu mavzudagi asarlar pay do bo'lgan. eng asosiy voqealardan yana biri
esa   “an'anaviy   arab   yozuvi   faqatgina   diniy   musulmon   an'analari   nuqtai
nazaridangina   qimmatlidir”,   deb   uqtirib   1929   yili   arab   yozuvi   lotin   grafikasiga
o'zgartirilgan davr bo'ldi.
Mustabid   tuzumga   qarshi   fikr   bildirgan,   mutaqillikni   orzu   qilgan,   san'at   va
madaniyatni, ta'lim tizimini tubdan isloh qilishni o'ylagan minglab ziyolilar siyosiy
qatag’on   qurboniga   aylanganligi,   ham   ma'nan   ham   jismonan   yo'q   qilinishining
cho'qqisi   ham   1937-1939   yillarga   to'g’ri   keladi.   Xalq   ta'limi   tizimidagi
maorifparvar   ziyolilarga   qarshi   olib   borilgan   quvg’in   va   qatag’onlar   va   ularga
“xalq dushmanlari, chet el josuslari” deb otilgan tuhmat toshlari, Abdulla Qodiriy,
Cho'lpon,   Fitrat,   Usmon   Nosir   kabi   o'zbek   adabiyotini.   romanchiligining
asoschilari yo'q qilingan mash'urn davr bo'lgan.
Shunga   qaramasdan   aynan   shu   davrda   mahalliy   xalq   vakillaridan   ko'plab
rassomlar etishib chiqqanligi uchun ham ushbu davr O'zbekiston tasviriy san'atida
o'ziga xos alohida ahamiyatga ega davr sanaladi. Avvalgi rassomlar safiga xorijdan
B. Ben’kov, N. Kovalevskaya, N. Kashina, V. Ufimtsev, V. Kedrin kabi rassomlar
17 kelib qo'shilgan, O'. Tansiqboyev, B. Xamdamiy, Sh. Xasanova, A. Abdullayev, L.
Abdullayev kabi ko'plab mahalliy rassomlar ushbu davrda yetishib chiqqan va ijod
qilishgan   davrdir.   Zamonaviy   mavzu   esa   bevosita   madaniy   inqilob   g’alabalariga,
sotsialistik   qurilishga   bag’ishlandi,   targ’ibot   va   tashviqotga   bag’ishlangan   asarlar
eng birinchi o'ringa ko'tarildi.
3. 1950-1990 yillar san'ati.
Ushbu   davrda   kommunistik   partiyaning   g’oyaviy   tizginiga   qaramasdan
adabiyot   va   san'at   sohasida   ko'zga   ko'rinarli   badiiy   asarlar   yaratildi.   Adabiyot
sohasida   G’ofur   G’ulom,   Uyg’un,   Zulfiya,   Mirtemir,   Turob   To   la,   Mamarasul
Boboev,   Mirmuhsin,   Odil   Yoqubov,   Pirimqul   Qodirov,   OTmas   Umarbekov,
Husniddin   Sharipov,   Ozod   Sharofiddinovlar   bilan   izma-iz   yangi   ijodiy   tafakkur
iste'dodlari Abdulla Oripov, Erkin Vohidov, Shukur Xolmirzaev, O'tkir Hoshimov,
Muhammad   Ali,   Omon   Matchon,   Rauf   Parpi   kabi   adabiyotchilar   may   donga
chiqdi.
Rassomlardan   esa   O   rol   Tansiqboyev,   Samig’   Abdullayev,   Abdulhaq
Abdullayev,   Lutfilla   Abdullayev,   Chingiz   Axmarov,   Raxim   Axmedov,   Ro'zi
Choriyev,   Malik   Nabiyev,   G’ofur   Abduraxmonov,   Zokir   Inog’omov,   Ne'mat
Qo'ziboyev,   Yigitali   Tursunnazarov,   Obidjon   Bakirov   kabi   ko'plab   turli   yosh
toifasidagi ijodkorlar xalq hayotini haqqoniy aks ettirish yo'lida yangicha qadamlar
qo'ya  boshladilar. Bulardan  tashqari   rusiyzabon   rassomlardan   P. Gan,  V. Jmakin,
Yu.   Elizarov,   G.   Ul’ ко ,   Yu.   G.   Viko,   Taldikin,   Yu.   Zor’kin,   V.   Kovinin,   G.
Chemuxin, V. Perov, V. Burmakin, N.   Рак , V. Jdanov, G. Kuryazov kabi ko'plab
rassomlar ijod qilishgan.
Tanqid   va   tazyiqlarga   qaramasdan   badiiy   asarlaming   mavzu   doirasi
kengaydi, o'zbek dehqonining mashaqqatli taqdiri, paxta yakka hokimligiga qarshi
qarashlar, milliy ohang, madaniyat, o'ziga xos badiiy til, ifoda vositasi, san'atdagi
turli   xil   oqim   va   yo'nalishlar,   tariximizga   murojaat   qilishlar   va   buyuk
allomalarimizning portretlari yaratila boshlandi.
18 4. Mustaqillik yillari O'zbekiston tasviriy san'atidagi yangi ijodiy o‘zgarishlar
XX   asming   oxirlariga   kelib   xalqimizning   azaliy   orzulari   amalga   oshdi,
O'zbekiston   mustaqillikka   erishdi   va   mustaqillik   xalqimiz   tarixida   yangi   sahifa
ochdi. O'zbekiston  xalqaro huquqiy ob’ektga aylanib, 1992 yil BMTga,  1993 yili
YUNESKOga a’zo bo'ldi.
Buyuk vatandoshlarimiz - Imom Buxoriy, Xakim Termiziy, Xoja Bahouddin
Naqshbondiy,   Imom   Motrudiy,   Burxoniddin   Marg 5
inoniy   kabilaming   nomlari
qayta   tiklandi.   O'tmishning   buyuk   mutaffakirlari,   shoir   va   musawirlari   -   Abu
Rayhon   Buruniy,   Abu   Ali   Ibn   Sino
5   Muhammad   Xorazmiy
5   Abu   Nasr   Farobiy
5
Axmad   Farg’oniy,   Mirzo   Ulug’bek,   Alisher   Navoiy
5   Kamoliddin   Behzod
5
Muhammad   Murod   Samarqandiy   hamda   jadidchilik   harakati   vakillarining   nomi
g’urur bilan tilga olindi. Ulug 5
 Soxibqiron Amir Temuming tariximizda tutgan o'mi
va ahamiyati ham nihoyat haqqoniy talqiniga erishdi.
“Mustaqilligimizning   dastlabki   kunlaridayoq,   -   deb   yozadi   birinchi
Prezidentimiz   I.   A.   Karimov   -   ajdodlarimiz   tomonidan   ko'p   asrlar   mobaynida
yaratib kelingan g’oyat ulkan, bebaho ma’naviy va madaniy merosni tiklash davlat
siyosati  darajasiga ko'tarilgan nihoyatda muhim  vazifa bo'lib qoldi. Biz ma’naviy
qadriyatlami   tiklashni,   milliy   o'zlikni   anglashni   o'sishidan,   xalqning   ma'naviy
sarchashmalariga,   lining   ildizlariga   qaytishdan   iborat   uzviy,   tabiiy   jarayon   deb
hisoblaymiz. 5
’ 8
O'zbekistonda   yangi   ma’naviy   -   g’oyaviy   yo'nalishlaming   shakllanishi   o'z
navbatida,   zamonaviy   san’atning   barcha   sohalariga   samarali   ta’sir   etib,   ijodiy
izlanishlar doirasini kengaytirib, badiiy tafakkur rivojini yanada jadallashtirdi.
Barcha   shaharlarimizda   ulkan   qurilishlar   amalga   oshirildi,   me’morchilik
jadal rivoj landi.
Bu   davrda   devoriy,   mahobatli   rangtasvir,   vitraj,   mozaika   me’morlik   bilan
uzviy   bog’liq   holda   rivojlanib   bordi.   Shu   davrda   barpo   etilgan   yirik   inshootlar
mahobatli   rangtavir   ustalarining   faol   ishtirokida   bunyod   bo'ldi.   Jumladan,
Toshkentdagi   “Turkiston”   saroyi,   Biznes-tsentr   va   “Interkontinental”,   “Meridian”
va “Sheraton” mehmonxonalari, “Temuriylar tarixi Davlat muzeyi”, “Oliy majlis”
19 binosi,   Olimpiya   sport   saroyi,   Samarqand   va   Buxoro   shaharlaridagi   “Afrosiyob”,
“Buxoro”   mehmonxonalari   hamda   poytaxt   va   respublikamizning   boshqa
shaharlaridagi  zamonaviy me’morlik inshootlari  bunga yorqin misol  yaqqol  boTa
oladi.
Mazkur   davrda   san’atkor   Baxodir   Jalolov   bir   qator   ahamiyatga   molik
asarlami   yaratdi.   Shuningdek,   yosh   iste’dodli   musawir   Alisher   Aliqulov
boshchiligidagi ijodiy gurux yaratgan tarixiy xarakterdagi mahobatli pannolar ham
yuksak   bidiyati   va   ijro   mahorati   bilan   alohida   ajralib   turdi.   Samarqandlik
musavvirlar   tomonidan   ham   turli   inshootlar   uchun   qiziqarli   devoriy   tasvirlaming
turkumi   yaratildi.   Xuddi   shu   davrda   o'tmishda   yashab   o'tgan   buyuk   allomalar,
davlat   va   din   arboblari,   shoirlar   va   musavvirlar   timsolini   muhrlagan   qator
yodgorliklar qad ko'tardi.
Rassomlarning   ijodiy   salohiyati   uzoq   yillar   mobaynida   qattiq   malkuraviy
nazorat   ostida   bo'Hshiga   qaramay,   XX   asming   oxirlariga   kelib   O'zbekistonda
kuchli   rangtasvir   maktabi   shakllandi,   mustaqillik   bergan   ijod   va   rux   erkinligi
rassomlaming o'z-o'zini badiiy ifoda etishlari uchun yangi kuch-quwat berdi.
XX asming 90-yillar rangtasvir san’ati o'tish davriga xos bo'lgan turli- tuman
uslublar   koTamining   kengligi   bilan   farqlanadi.   Bu   ko'lamda   akademik   realizm,
dekorativizm va milliy - romantizm (ko'p hollarda minatyura talqini ohanglarida),
qiyofasiz   rangtasvir,   instalyatsiya   yechimi   tarzidagi   avangardizm   yonma-yon
mavjud   bo'ldi.   Ko'p   jihatdan   ijodiy   dunyoqarashning   kengayishi   va   teranlashuvi,
mualliflaming qoliplar chegarasidan chiqishga intilishi bilan izohlanadi.
1997   yilda   O'zbekiton   Badiiy   Akademiyasining   tashkil   etilishi   Respublika
madaniy   hayotida   muhim   voqea   bo'ldi.   Uning   faoliyati   bidiiy   taTim,   ko'rgazma
ishlarini takomillashtirish va badiiy meros hamda zamonaviy san’atni targ’ib qilish
istiqbolini ta’minlashga yo'naltirildi. Akademiklar orasida ustoz rassomlar - faxriy
akademiklar   Raxim   Axmedov,   Abdulhaq   Abdullayev,   Ne’mat   Qo'ziboyev,
Mannon   Saidov,   Ro'zi   Choriyev,   Malik   Nabiyevlar   hamda   Akademiyaning
Haqiqiy   a’zolari   -   Vladimir   Burmakin,   Akmal   Ikromj   onov,   Tursunali   Qo'ziyev,
Toxir   Mirjalilov,   Javlon   Umarbekov,   JoTiboy   Izintayev,   Lekim   Ibragimov,
20 Baxtiyor   Boboyev,   Yigitali   Tursunnazarov,   Samig 5
  Abdullayev,   Akmal   Nur   va
boshqalami   borligi   ham   tasviriy   san'atni   koTami   nechog’li   yuqori   darajaga
ko'tarilganligini   bildiradi.   Turli   avlod   rassomlaridan   iborat   bo'lgan   akademiklar
tarkibi ramziy ma’noda tasviriy san’atning XX asrda bosib  о  Tgan turli xil uslubiy
yo'nalishlarini, o'ziga xos taraqqiyot yoTini ifoda etadi.
21 5. Mahobatli rangtasvirning o'ziga xos taraqqiyoti.
XX   asrda   O'zbekistonda   kuchli   rangtasvir   maktabi   shakllandi,   rangtasvir
san'ati   ustalarining   ijodiy   salohiyati   uzoq   yillar   qattiq   mafkuraviy   nazorat   ostida
bo'lishiga   qaramasdan   mustaqillik   bergan   ijod   va   ruhiyat   erkinligi   rassomlaming
o'zini - o'zi badiiy ifoda etishi uchun yang kuch- quwat berdi. Ayni damda ulaming
ishlarida   awalgi   davrda   ko'rsatish   mumkin   bo'lmagan   falsafiy   qarashlarini   ifoda
etish   imkoniyati,   davrlaming   aloqadoligini   ko'rsatish,   tarixiy   xotirani   parchalab
boTmasligini   isbotlashga   intilish   ko'zga   yaqqol   tashlandi.   Rangtasvirning
zamonaviy falsafiy platik tizimida 80 - yillarda tamal toshi qo'yilgan qochirimli -
razmli uslub rivoji jadallashdi.
90   -   у   Шаг   rangtasvir   san'ati   o'tish   davriga   xos   bo'   Igan   turli   -   tuman
uslublar   ko'lamining   kengligi   bilan   farqlanadi.   Bu   ko'lamda   akademik   realizm,
dekorativizm   va   milliy-romantizm,   qiyofasiz   rangtasvir,   instalyatsiya   echimi
tarzidagi   avangardizm   yonma-yon   mavjud   bo'ldi.   Bu   jihatdan   ko'p   ijodiy
qarashlaming   kengayishi   va   teranlashuvi,   rassomlaming   bnlgilangan   qoliplar
chegarasidan chiqishga intilishi bilan izohlash mumkin.
1990   yilgacha   bo'lgan   mahobatli   rangtasvir   san'ati   “Mahobatli   targ’ibot
rejasi”   -   deb   nomlangan   mafkura   hukmronligi   asosida   shakllandi.   Tasiriy
san'atning birmuncha siyosiylashtilgan qobig’i asosida ishlash hammadan ham ko
ra   ko'proq   rassomlar   uchun   juda   qiyin   kechdi.   Ular   uslubi   bir   taxlitda   bo'lgan
plakat tilida bayon qilishga undovchi asrlar yaratishga majbur edilar.
1990   yillarga   kelib   esa   mahobatli   rangtasvir   san'ati   rivojini   asosiy
mezonlarda ijodiy erkinlikni, mavzu, holat va uslubiy usullaming erkin tanlanishi,
eng   muhimi   esa   badiiy   merosimizning   boy   an'analariga   murojaat   qilinishini
namoyish etuvchi yangi sahifa ochildi.
Hammamizga   ma'lumki,   mahobatli   rangtasvir   san'ati   o'z   shakli   va
shamoyiliga   ko   ra   me'morlikdan   xoli   tarzda   mavjud   bo'lmaydi.   Yangi   ijtimoiy-
ma'muriy   inshootlar   qurilishi,   ko'xna   binolami   qayta   ta'mirlanishi   hamda   yangi
shahar   ansambllarini   barpo   etish   ishlarining   jadallashib   ketishi   bilan   mahobatli
rangtasvir ham sezilarli darajada rivojlandi.
22 Zamonaviy   shaharsozlik   amaliyoti   ikki   yo'nalishda,   yarn   sharq
me'morligining   an'anaviy   qonunlariga   bo'ysungan   holda   hamda   jahon
me'morligining   yangi   yutuqlarini   namoyish   etgan   tarzda   shakllandi.   SHunigdek,
mahobatli   bezak   san'ati   -   kichik   makonda   inter’emi   estetik   bezatish   ishlarida
dastgohli rangtasvir asarlari va amaliy san'at buyumlaridan foydalanish bilan o'zida
yangi elementlami mujassam etdi.
Bu   davrda   mahobatli   rangtasvir   sohasida   birmuncha   yorqin   ishlar   rassom
Baxodir Jalolov tomonidan yaratildi. 1993 yili Toshkentdagi “Turkiston” kontsert
saroyining   ichki   inter’erida   Sharq   lirikasi   mavzusida   ishlagan   “Umar   Hayom
tushi” u kompozitsiyaning ajoyib plastika va rang yechimiga erishgan.
O'zbekiston Milliy bank binosi ichki qismidagi “Nimaga tug’ilganimni hech
kimga aytmadi”, Interkontinental mehmonasi inter’eridagi “Navro'z”, “Afrosiyob”,
‘Tun   ma'budasi”   (1996)   kabi   pannolarida   Qo'qon   teatridagi   kompozitsiya
uslubiyatiga   murojaat   qildi,   lekin   ularda   awalgi   dabdaba   va   ko'p   figuralilik
takrorlanmagan.   Mahobatli   kompozitsiyalarda   avvallari   ko'p   murojaat   qilgan
qiyofalar,   ya'ni   tarixiy   arboblar,   masxarabozlar   va   serviqor   raqqosalar   o'mini
endilikda navo qilayotgan faylasuf - shoirlar va darvishlar egallay boshlaydi.
O'zbekitson   xalqlari   tarixi   Davlat   muzeyi   (1995)   ichki   devorida   u   ilk
marotaba   yirik   hajmda   O'zbekiston   tarixi   va   o'tmish   madaniyati   haqida
rekonstruktiv   tarzda   hikoya   qiluvchi   “Abadiyat   gumbazi   ostida”   nomli
kompozitsiya   asarini   yaratadi.   Bu   panno   yangi   O'zbekistonning   ramziy   g’oyasini
ifodalashda,   tarixiy   davomiylikni   va   madaniy   merosni   ko'rsatishda   o'ziga   xos
ahamiyatga ega hisoblanadi.
B.   Jalolov   mahobatli   asarlar   yaratishda   shak   -   shubhasiz   peshqadam,   unig
asrlarida   akademik   maktabning   mustahkam   an'analari,   shunigdek,   boy   xayoliy
tasawurga   ega   rassomning   Sharq   va   G’arb   san'ati   estetikasini   ustalik   bilan
uyg’unlashtirgani seziladi. Uning san'ati 1990 yillar mahobatli rangtasvir san'atiga
muayyan   ta'sir   ko'rsatdi.   O'zbekistonda   faol   ish   olib   borayotgan   A.   Aliqulov,   A.
Agaxanyan,   B.   Olimxonov,   Sh.   Baxriddinovlardan   iborat   mahobatli   rangtasvir
iodiy guruhi g’oyalarida rassom uslubi davomiyligini anglash qiyin emas.
23 Bu   jamoaning   ko'pchilikka   ma   lum   ishlaridan   biri   “Alpomish”   sport
majmuasi inter’yeridagi “Shoxona ov” va “Tantanali sahna” asarlari shubhasiz B.
Jalolov ijodiy uslubi ta'sirida bajarilgan. A. Aliqulov boshchiligidagi ijodiy guruh
Toshkentdagi Olimpiya shuhrati muzeyi inter’yerining devoriy surati echimi o'ziga
xos   harakatchan   tarzda   yechilgan   ikki   rejali   kompozotsiyaning   monoxrom
siluetidagi   antik   atletlarga   qarama   -   qarshi   holatda   olingan   sharq   kurashchilari,
kamonchilari va chavondozlari qiyofalari tasvirlangan.
Toshkentdagi   ‘Turkiston”   kontsert   saroyi   inter’yerida   O'zbekistonning
ko'hna   shaharlari   tirixiy   obidalari   mavzusida   ishlangan   A.   Ganning   devoriy
suratlarini,   Yu.   Chemishovning   Urganchdagi   “Jayxun”   mehmonxonasi,   O.
Xabibulinning   O'zbekiston   Respublikasi   XaIq   ijodiyoti   Davlat   qo'mitasi,   milliy
matbuot   -   markazi,   baynalminal   madaniyat   markazi   hamda   A.   Ikromov   tumani
bank   binosi   inter’yeriga   ishlangan   devoriy   kompozitsiyalami   alohida   ta'kidlab
o'tishimiz joiz.
Qadimgi   Xorazm   sivilizatsiyasi   tarixiga   bag’ishlangan   mahobatli   asar
hajman   kattaligi   (200   kv.m)   bilan   kishini   hayratga   soladi.   Asar   O'zbekistonda
ishlangan   yirik   ko'lamdagi   devoriy   suratlardan   biri   sifatida   e'tirof   etiladi.   Uni
mullifl  Yu.  Chemishov  esa   dastgohli   rangtasvir  ustasi   sifatida mashhur   bo'lishiga
qaramasdan, mazkur asarida u o'zini mohir mahobatli rangtasvirchi rassom sifatida
namoyish eta olgan.
Nafaqt  Yu. Chemishov  balki  boshqa dastgoxli  rangtasvirchi  rassomlar  ham
o'zlarini   mahobatli   devoriy   suratlarda   sinab   ko'rishgan.   Jumladan,   bu   borada
Samarqandlik   rassom   A.   Isaevning   ijodi   e'tirofga   molikdir.   1990   yillar   oxirida   u
impera   texnikasida   qator   devoriy   suratlar   yaratdi.   1998   yilda   Samarqand   Davlat
chet   tillar   instituti   inter’yeriga   u   tomonidan   “Buyuk   Ipak   yo'li”   nomli   yirik
(uzunligi   43   metr   bo'lib,   markaziy   qismining   bo'yi   2   metrdan   8   metrgacha)
kompozitsiya yaratdi. 
24 6. Dastgohli rangtasvirda portret janrining ahamiyati.
XX   asr   oxirlariga   kelib   dastgohli   rangtasvirda   badiiy   jarayon   birmuncha
shiddatli   va   serqirra   kechdi.   Chunki,   bu   paytga   kelib   O'zbekiston   mustaqillikka
erishgan,   rasssomlaming   ham   erki   o'z   qo'Harida   edi,   bu   esa   ulaming   ijodida   o'z
aksini topdi. Shuning uchun ham biz ilmiy tadqiqot ishimizda XX asming so'nggi
o'n yilligini alohida o'rganishni lozim topdik.
1991-2000   yillar   davomida   bo'lib   o'tgan   ko'p   sonli   ko'rgazmalar   shuni
tasdiqlaydiki,   mazkur   davrning   dastgohli   rangtasviri   uslublaming   ko'pligi   va
kompozitsion   yechimning   turli-tumanligi   bilan   alohida   ajralib   turadi.   Bu   esa   o'z
navbatida   rassomlarga   yaratilgan   ijodiy   erkinlik   hamda   badiiy   tasvimi   aks
ettirishda   shakl   va   ifoda   vositalarini   mustaqil   tanlash   imkoniyatini   bergan   yangi
davrga har tamonlama bog’liq holda bo'ldi.
Bu   davrga   kelib   mamlakatimizda   Mustaqillik   kuniga,   milliy   urf-odat   va
bayramlarimizga   bag’ishlab   muntazam   ravishda   shaxsiy   hamda   gumhiy
ko'rgazmalar   tashkil   qilish   an’anaga   aylandi.   Ko'rgazmalarda   badiiy   saviyasi
yuqori   bo'lgan   rangtasvir   asarlarni   namoyish   etilishi   esa   o'z   navbatida   o'sib
kelayotgan   yosh   avlodni   badiiy   didi   va   saviyasining   o'sishiga,   kamol   topishiga
xizmat qildi.
Mustaqillik yillarida badiiy ta’lim markazlarini kengaytirish dolzarb masala
deb qaraldi. 1997 yili O'zbekiston Badiiy Akademiyasining tashkil qilish bilan bir
qatorda   boshlang’ichdan   to   oliy   ta’limgacha   bo'lgan   badiiy   ta’lim   tizimi   pay   do
bo'ldi.   Milliy   rassomlik   va   dizayn   instituti,   Respublika   san’at   va   madaniyat,
hunarmandchilik,   dizayn   kollejlari   va   rassomchilikka,   amaliy   san'atga
ixtisoslashgan litsey-intematlar, shuningdek, O'zbekistonning barcha viloyatlari va
Qoraqalpog’istonda   tasviriy   va   amaliy   san’at   o'quv   yurtlaridan   iborat   tarmoq
vujudga keldi.
Bu davrda dastgohli rangtasviming Toshkent, Samarqand, Andijon, Buxoro,
Namangan, Nukus kabi ko'zga ko'ringan markazlarining faoliyati alohida diqqatga
sazowor   bo'ldi.   Toshkentda   an’anaviy   tarzda   viloyatlaming   san’at   va   madaniyat
kunlarini   tashkil   qilish   yo'lga   qo'yildi.   Jumladan,   bizning   Namangan   viloyati
25 rassomlari   respublikada   birinchi   bo'lib   1997   yilning   aprel   oyida   bu   tadbirda   faol
ishtirok etdilar. Ko'rgazmaga viloyat rassomlari bilan bir qatorda Namangan davlat
universiteti   professor-o'qituvchilari   va   iqtidorli   talaba-yoshlari   ham   o'zlarining
munosib   ulushlarini   qo'shdilar.   Bu   haqda   marxum   ustoz,   san’atshunos   olim
Abdulxay   Rashidovich   Umarov   ko'   rgazmani   ochilish   marosimida   “Mustaqillik
yillarida   Namangan   san’ati,   jumladan,   dastgohli   rangtasvir   misli   ko'rilmagan
darajada   o'sdi.   Bunga   Namangan   davlat   universitetida   faoliyat   ko'rsatayotgan
rassom-pedagoglarimizning   ham   qo'shgan   katta   xissalarini   ham   alohida
ta’kidlashimiz   kerak”-deb   so'zlagan   nutqini   misol   qilib   keltirishni   o'zi   kifoya
qiladi.
Portret   janri   O'zbekiston   rassomlarining   kuchi   jihatlaridan   biri   hisoblanadi.
Yurtimizda   kuchli   realistik   maktab   tarkib   topishi   juda   ham   ajoyib   portretchi-
rassomlar   sulolasini   vujudga   kelishiga   sabab   bo'ldi.   Ular   orasida   Abdulhaq
Abdullayev,   Raxim   Axmedov,   Ro'zi   Choriyev,   Tetovos   Ogonesov,   Vladimir
Burmakin   kabi   portret   ustalari   jahonda   tan   olinganligi   keng   e’tirof   etiladi.
Mustaqillikning ijobiy ta’siri bois san’atning barcha yo'nalish va uslublarida erkin
ijod   yo'li   ochilganligi   portret   janrida   ham   o'z   aksini   topdi   va   zamonaviy   badiiy
jarayonda portret janri yetakchi boTib qoldi.
Respublikamizning   yetakchi   badiiy   oliygohi   Kamoliddin   Behzod   nomidagi
Milliy   rassomchilik   va   dizayn   institutida,   aynan   realistik   maktab   asosida
mashg’ulotlar   olib   boriladi.   Bu   esa   rangtasviming   realistik   uslubida   mo'yqalam
tebratgan ijodkorlarimizning boy merosini tan olinganligi hamda jahon san’atining
ilg’or   tajribalarini   chuqur   o'rganishdan   dalolat   beradi.   Butun   dunyoda   boTgani
singari avangard yo'nalish bilan bir qatorda realistik yo'nalish rivojiga ham alohida
e’tibor bilan qaraladi.
1990 yillarda o'zbek portret jamming asoschilaridan biri akademik Abdulhaq
Abdullayev ijodiy faoliyatini davom ettiradi. Ustoz mo'yqalamiga mansub bo'lgan
har bir portret kishilarning chuqur ma’naviy dunyosini aks ettiruvchi, rassom bilan
qahramoni   va   o'z   o'mida   portret   va   tamoshabin   o'rtasidagi   haqiqiy,   ochiq
munosabatni,   o'zaro   muloqotni   anglatuvchi   manbaa   desak   mubolag’a   bo'lmasa
26 kerak.   1999   yilda   Abdulhaq   Abdullayev   1984   yilda   yaratgan   mashxur
avtorportretini turli davr va xalqlarga mansub buyuk rassomlaming avtoportretlari
saqlanayotgan   dunyoning   yirik   to'plami,   Italiya   davlatining   Uffitsi   kartina
galereyasiga   olinishi   O'zbekiston   san’ati   uchun   olamshumul   voqea   bo'ldi.
Boshqacha   qilib   aytganda,   XX   asr   O'zbekiton   portret   janriga   berilgan   yuqori   va
xolis baho desak to'g’ri bo'ladi.
Akademik   Raxim   Axmedov   portretlarida   epik   kenglik   va   teranlikni
ko'ramiz.   Uning   qahramonlari   oddiy   insonlar,   qishloqning   mehnatkash   kishilari
bo'lib, ular orqali rassom sharqona donishmandlikni, ma’naviy poklikni, o'zbekona
ahloqiy qoidalami gavdalantiradi. Rassonming bunday asarlari sirasiga 1992-1993
yillarda ishlangan “Jizzaxlik ayol”, “Nigina” kabi portretlarini misol qilib keltirish
mumkin.
Zamondoshlar   obrazi   akademik   Ro   zi   Choriyevni   ham   o'ziga   jalb   qiladi.
Rassom   viloyatlarga   qilgan   ko'p   sonli   ijodiy   safarlarining   maxsuli   sifatida   butun
boshli   portretlar   galereyasini   yaratadi.   Ular   orasida   “Boysunlik   qariya”   (1996),
“Sayroblik   go'zal”   (1997)   singari   o'z   xalqining   eng   yaxshi   ma’naviy-axloqiy
fazilatlarini   tarannum   etuvchi   murakkab   kompozitsion   echimga   ega   bo'lgan
portretlari alohida diqqatga sazowor hisoblanadi.
Akmal   Ikromjonovning   portretlari   esa   yuksak   mahorat   va   diqqat   bilan
ishlanganligi,   bo'yoqlarning   o'ziga   xos   tarzda   qo'llanilishi,   naturani   fotosur’at
darajasida   taxlil   qilib   aks   ettirilganligi,   obrazning   ruxiy   to'laqonligi   1993   yilda
yaratilgan “Malika portreti”, “Madina” kabi asarlarida ko'zga yaqqol tashlanadi.
Rustam   Xudayberganovning   portretlari   ham   tamoshabinni   befarq
qoldirmaydi.   Bunga   uni   1999   yilda   ishlagan   “Xojar   xola”   asarini   misol   qilib
keltirish mumkin. Rassom awalgi rassomlar uslubini qo'llagan holda, xech qanday
yordamchi   vositalarsiz,   to'q   fonda   portretlar   yaratadi,   bu   esa   o'z   o'mida   asar
qahramoni qiyofasini yanada mukammal ochib berish imkoniyatini oshiradi.
Bu   davrga   kelib   O'zbekiston   dastgohli   rangtasvir   san’atida   o'zbek   ayol-
rassomlari ham ko'pchilikni tashkil qiladi, uni ham portret janridagi ijodini alohida
ta’kidlash  lozim.  Bunga  birgina  misol   qilib, “Onalar   va bolalar   yili   ” munosabati
27 bilan   tashkil   etilgan   “Qo'li   guldir   o'zbek   ayolin”   mavzusidagi   ko'rgazmada   bir
qator ayol portretchi rassom-ayollaming faol ishtirok etganligini keltirishning o'zi
kifoya   qiladi   deb   o'ylaymiz.   Ko'rgazmada   A.   Mamatova   “Yulduz   Usmonova
portreti”,   Sh.   Abdullayevaning   “O'zbek   madonnasi”,   M.   Shumayevaning   “Lola”
portreti,   Z.   Sharipovaning   “Avtoportret”lari   namoyish   etilganligi   taxsinga
sazovvordir.
XX asr oxirlariga kelib realistik yo'nalishda ijod qilgan rassomlarning yangi
avlodiga   mansub   iste’dodli   ayol   rassomlar   orasida   shaxsiy   ko'rgazmasi   bilan
ko'pchilik   tanqidchilar   va   tamoshabinlar   e’tiborini   tortgan   Z.   Sharipova   ijodini
alohida tilga olish mumkin.
28 XULOSA
Hozirgi   zamon   jahon   tasviriy   san'ati   tez   sur'atlarda   va   turli   oqim   va
yo'nalishlarda   rivojlanmoqda.   Lekin,   bu   jarayon   hamma   mamlakatlarda,   barcha
davrlarda   ham   bir   xilda   kechgan   deb   bo'lmaydi.   Bir   mamlakatda   oldinroq,
boshqasida   esa   keyinchalik   realizm,   boshqasida   imperessionizm   va   yarn
boshqasida abstraksionizm shuhrat qozongan. Har bir davr bo'lib o'tayotgan tarixiy
voqealar,   hodisalarga   asosan   rassomga,   tasviriy   san'atga   o'ziga   xos   talablarini
qo'yadi.   Ular   asosida   esa   har   bir   davr   uchun   ideal   hisoblangan   qonun-qoidalar
yaratiladi.
Mustaqillik yillarida yangi mafkuraning o'z mavqeiga erishganligi natijasida
XX   asr   ikkinchi   yarmi   O'zbekiston   san'atiga   hozirgi   kun   nuqtai   nazari   bilan
xolisona qarash imkoni tug’ildi. Davlatimizning milliy ravnaqiga, jumladan, o'tgan
asming   ikkinchi   yarmi   tasviriy   san'ati   rivojigan   o'zining   munosib   hissasini
qo'shgan   rassomlar   ijodi,   ular   yashagan   davr   siyosati,   ijodga   qo'yilgan   talablar
bilan   yaqindan   tanishib   chiqdik.   Ushbu   davr   insoniyat   boshiga   tushgan   eng
dahshatli   urushi   bilan,   uni   asoratlarini   bitkizish,   vayronalami   tiklash   bilan
birgalikda   ijodda   ham   yangi   yo'nalish   va   oqimlarga   asos   solgan   davr   sifatida
alohida ahamiyat kasb etadi.
O'zbekiston   xalqi   urushdan   ham   dahshatli   bo'lgan   qatag’on   qurbonlarini
ham,   “paxta   ishi”   deb   nom   olgan   “o'zbeklar   fojeasi”ni   ham,   turg’unlik   yillarini
ham, mustaqillik ostonasini ham ushbu qisqa tarixiy bir davrda boshidan o'tkazdi.
O'zbekiston   rassomlari   san'atda   milliylik,   insoniylik   tug’ularini   “millatchilikka”
yo'ygan   kommunistik   partiyaning   qattiq   siyosati,   ta'zyiqi   ostida   ijod   qilishga
majbur bo'ldilar.
Mustaqilikka ham o'tgan asming oxiri, 90 yillarda erishildi.O'zbekistonning
ko'zga   ko'ringan   madaniyat,   san'at   va   tarix   namoyondalari   siyosiy   unitishidan   va
yo'qlikdan   qayta   tug’ilishi   bilan   san'atda   ulaming   portretlari   galereyasi   vujudga
kelishiga turtki bo'ldi. Shu ma'noda juda ko'plab xalq orasida nom qozongan  ulug’
insonlami   portretlari   yaratildi   va   yana   bu   jarayon   hozirgi   kunda   ham   davom
etmoqda.
29 Olib   borgan   tadqiqot   ishimizda   duch   kelgan   ayrim   muammolami   inobatga
olgan   holda   biz   keyingi   tadqiqotchilarga   quyidagi   taklif   va   mulohazalar   bilan
xulosamizni yakimlashni lozim topdik.
XX   asming   ikkinchi   yarmi   O'zbekiston   tasviriy   san'ati   katta   mavzu
boTganligi   bois   uni   yanada   qisqa   davrlarga   bo'lib   o'rganish   maqsadga   muvofiq
bo'ladi;
Tasviriy san'atni haykaltaroshlik va grafika turlarini alohida o'rganish lozim;
Ijodiy   uslubi   va   undagi   g’oyani   ifodalash   uslubiga   ko   ra   bir   xil   bo'lgan   asarlami
turkumga ajratish kerak;
Rangtasvir san' atini esa janrlariga qarab alohida taxlil qilish zarur;
Ushbu   davrning   yetuk   san'atkorlar   ijodini   ham   alohida   o'rganib   chiqish   va
ular haqidagi ilmiy manbaalami darslik va o'quv qo Tlanmalarga kiritish lozim;
Ayniqsa,   Mustaqillikning   ilk   yillari   bo'lgan   90   yillar   san'atiga   o'zlarini
munosib   hissalarini   qo'shgan   rassomlar   ijodi   yuzasidan   esa   xujjatli   fllmlar
tayyorlash ham maqsadga muvofiq bo'ladi.
30 ILOVALAR
A. Abdullayev. “Akademik T. Qori Niyoziy portreti”.  1952.
R. Ahmedov. “Mehnatda ham soldat” 1961.
31 YU. Elizarov. “So'zana natyurmorti” 1957.
A.Perov. “Yakshanba kun” 1967.
32 Saidov. “Oila”. 1969.
33 YU. Zor’kin. “YAngi uy-joylilar”.  1967.
34 V. Burmakin. “Boysun go'zali”. 1968.
35 O'. Tansiqboyev. Tog’ oqshomi. 1970.
36 L. Salimjonova. “Hamro Rahimova”. 1971.
37 CH. Ahmarov. “Raqs”. 1971.
38 Alisher Otaboev. “G’ilon”. 40x40 2007.
39 Alisher Otaboev. “G’ilon”. 40x40 2007.
40 Alisher Otaboev. “G’ilon tong”. 2007
Alisher Aliqulov. “O’zbekiston buyuk shaxslari”. 1997
41 Foydalanilgan adabiyotlar:
Rahbariy adabiyotlar
1. Karimov. LA. O'zbekiston  XXI  asr  bo'sag’asida;  xavfsizlikka  taxdid,
bir qarorlik shartnomalari va taraqqiyot kafolatlari. - T.; 1997
2. Karimov. LA. Yuksak-ma'naviyat engilmas kuch -T.; 2008
3. Kadrlar   tayyorlash   milliy   dasturi,   Barkamol   avlod   -   O'zbekistorming
poydevori-T.; 1999
4. Mirziyoyev   Sh.   2017-2021   yillarda   O'zbekiston   Respublikasini
rivojlantirishning harakatlar strategi. T.;  “G’ofur  G’ulom” nashriyoti. 2017 yil 72
bet.
5. Mirziyoyev Sh. Kitob mahsulotlarini  nashr etish va tarqatish tizimini
rivojlantirish, kitob mutolaasi  va kitobxonlik madaniyatini oshirish hamda targ’ib
qilish bo'yicha kompleks chora-tadbirlar dasturi to'g’risidaW “Murabbiy” gazetasi.
№ 18,2017 y.
6. Mirziyoev   Sh.   Tanqidiy   tahlil,   qat'iy   tartib-intizom   va   shaxsiy
javobgarlik-   har   bir   rahbar   faoliyatining   kundalik   qoidasi   bo'lishi   kerak.//   “Xalq
so'zi” gazetasi, 2017 yil. 16 yanvar.
Asosiy adabiyotlar
7. Abdullayev. N. Peyzajniy jivopis’ Uzbekistana.-T.; 1973
8. Mahmudov T. O'zbekiston tasviriy san'atida inson omili-T.; 1979
9. Mahmudov T. O'zbekiston rangtasvir estetikasi-T.; 1983
10.Oydinov N. O'zbekiston tasviriy san’ati tarixidan lavhalar. - T.; 1997
11.Egamberdiev . A. Janrovaya jivopis’ Uzbekistana -T.; 1998
12.O'zbekiston san’ati (1991 - 2001 yillar). A. Hakimov muxarrirligi ostidi. -
T., 2001 yil
13. Qo'ziev T, Egamov A. va boshqalar. Rangtasvir.- T.; 2003
14. Hasanov R. Tasviriy san’atni o'qitish metodikasi - T.; 2004
15. Egamov A. Kompozitsiya asoslari - T.; 2005
16. Abdullayev N. Sariat tarixi. Ikki jildlik. 1-tom. -T.; 1986
17. Abdullayev N. Sari at tarixi. 2/1.2-tom. -T.; 2001
42 18. Hasanov R. Tasviriy san’at asoslari. - T.; 2009
19. M. Myunts. D. Faxretdinov. O'zbekistontasviriy san'ati. -T.; 1976
20. Mas'ul muxarrir R. H. Murtazaeva. O'zbekitontarixi. -T.;2003.
21.O'zbekistontasviriy san'ati. Jivopis’, grafika, dekorativ-amaliy san'at. -T.;
1976.
22.0'zbekiston tarixi. OTM uchun darslik. -T.; 2003.
23.Mualliflar uyushmasi. O'zbekiston san'ati. (1991-2001 yillar). T.; 2001.
Xorijiy adabiyotlar
1. BedaN. Jivopis’ -M; 1976
2. Smirnov G. Osnovi jivopis’ -M; 1978
3. Shoroxov E. Osnovi kompozitsii - M; 1982
4. Rostovtsev N. Akademicheskiy risunok - M; 1980
5. Zaytsev.A. Nauka  о  tsvete i jivopis’-M; 1986
6. Kulebakin G. N. “Risunok i osnovi kompozitsii”. M., 1988
7. Kulebakin G. N. “Risunok i osnovi kompozitsii”. M., 1988
8. Entsiklopedichiskiy   slovar’   yunogo   xudojnika.   -   M;   IzdateTstvo
“Pedagogika”, 1983 g.
43

1950-1980 - YILLARDA O`ZBEKISTONDA DASTGOHLI RANGTASVIR SAN’ATI.docx

Купить
  • Похожие документы

  • Yangi davrda Janubiy Afrikada Xalqaro raqobat mavzusida kurs ishi
  • Mirzo Ulugʻbeknig hayoti va faoliyati mavzusida kurs ishi
  • Zigmund Freyd psixoanalizni oʻtkazish boʻyicha maʼruzalar asari 26
  • Turizm” atamasi tushunchasi va uning shakllanish jarayoni 26
  • Tarixi Rashidiy

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha