Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 35000UZS
Размер 119.3KB
Покупки 0
Дата загрузки 02 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

Amir temur davlati boshqaruvi tizimida sud-huquq munosabatlari

Купить
MAVZU: AMIR TEMUR DAVLATI BOSHQARUVI TIZIMIDA SUD-
HUQUQ MUNOSABATLARI
MUNDARIJA 
KIRISH.................................................................................................................... 3
I BOB. AMIR TEMUR DAVLATIDAGI IJTIMOIY ADOLAT 
TAMOYILLARINI O’RGANISHNING NAZARIY- 
METODOLOGIK MASALALARI………………………………………..…….9
1.1.  Amir Temur davlatida boshqaruv tizimi va uning o’ziga 
xos xususiyatlari...................................................................... 
1.2.  Temur tuzuklarida ijtimoiy adolat va jazo siyosati 
masalalari .................................................................................................................19
II BOB. AMIR TEMUR DAVLATIDA IJTIMOIY-SIYOSIY
MUNOSABATLARNI BOSHQARISHDA ADOLAT
MASALASI……………………………………………………………...…...…..29
2.1.  Amir Temur davlat boshqaruvi tizimida sud-huquq 
munosabatlari ..........................................................................................................29
2.2.  Amir Temur davlatidagi adolat tamoyilini bugungi 
kundagi
ahamiyati ....................................................................................................34  
XULOSA................................................................................................................
50 
FOYDALANILGAN   MANBA   VA   ADABIYOTLAR   RO’YXATI.............55 K I R I SH
Kurs   ishi   mavzusining   dolzarbligi .   Amir   Temur   Vatan   farzandi.   Vatan
farzandlari   odatda   shaxsiy   manfaatlarini   chetga   surib   qo’yib,   xalqi,   millati   uchun
astoydil   xizmat   qiladilar.   Vatan   farzandlari   katta   ma’naviy   salohiyatga   ega
bo’ladilar.   Ularning   ma’naviy   imkoniyatlari   bir   kishiga   xizmat   qilish   doirasidan
chiqib,   ulkan   qudratli   ijtimoiy   kuchga   aylanadi.   Natijada   u,   ijtimoiy   kuch   eliga,
xalqiga,   vataniga   xizmat   qila   boshlaydi   O’zbekiston   Respublikasining   birinchi
Prezidenti   I.Karimov   ma’naviy   omillarining   ijtimoiy,   iqtisodiy   ahamiyati   haqida
gapirib   “ma’naviyat-insoniyatning,   xalqning,   jamiyatning,   davlatning   kuch-
qudratidir” 1
-deb   ta’kidlashlari   yuqoridagi   fikrimizga   asosdir.   Demoqchimizki,
Sohibqiron   Amir   Temur   bin   Muhammad   Tarag’ay   Bahodirxon   o’g’li   ham,
O’zbekiston   Respublikasining   birinchi   Prezidenti   Islom   Karimov   ham   Vatan
ozodligi,   mustaqilligiga,   uning   ijtimoiy,   iqtisodiy,   madaniy   yuksalishiga   xizmat
qilgan   katta   ma’naviy   salohiyat   sohiblaridirlar.   Ular   o’zi   tabiatan   shunday
insonlardirlar. 
O’zbekiston   Respublikasining   birinchi   Prezidenti   Islom   Karimov   Amir
Temur   tavalludiga   bag’ishlab   o’tkazilgan   xalqaro   ilmiy   konferentsiyadagi
nutqlarida   “Amir   Temurdek   tarixiy   shaxslarni,   sarkarda   va   sohibqironlarni   tarix
taqozosi, shu zamon talablari, kerak bo’lsa, zamon ehtiyoji hayotiga olib keladi va
ul   zotlarning   fazilat   –   xususiyatlarini   namoyon   qilishga   zamin   yaratadi...   Kimki
Amir   Temur   qadimiy   Turkiston   zaminida   tasodifan   paydo   bo’lgan   desa,   xato
qiladi. Nega deganda hech narsa to’satdan paydo bo’lmaydi. Hamma narsaning o’z
qonuniyati   bor”, 2
  -   deb   alohida   ta’kidlagan   edi.   Agar   ana   shu   ilmiy   haqiqat
me’zoniga   amal   qilsak,   O’zbekiston   o’z   mustaqilligiga   erishishida   va   uni   siyosiy
ijtimoiy-iqtisodiy,   madaniy-ma’naviy   kabi   jihatlardan   mustahkamlashda   uning
sarbonining alohida o’rni, hissasi  bor. Buni  endi  hech kim  inkor  eta  olmaydi. Bu
ijtimoiy aksioma. Katta ma’naviy imkoniyatga ega bo’lgan insonlar ulug’ ishlarni
rejalashtiradilar 1
. 
1
 Karimov I.A. Yangicha fikrlash va ishlash – davr talabi.  5-jild. Т.: O’zbekiston, 1997. –B. 181-182. O’zbekiston   Respublikasining   birinchi   Prezidenti   I.Karimov   ana   shunday
katta   ma’naviy   salohiyatga   ega   bo’lgan   yirik   davlat   rahbari,   xalqaro   siyosiy
arbobdir.   Demoqchimizki,   Islom   Karimovni   buyuk   intellekt,   mentalitet   sohibi-
millat, Vatan, zamon berdi, yetishtirdi. Millat vataniga xizmat qilgan ulug’-zakovat
sohiblari bo’lgan farzandlari bilan faxrlanadi. 
Istiqlol   Amir   Temurni   yuqori   davlat   siyosati   darajasida   ulug’ladi.   O’z
navbatida   sohibqiron   Amir   Temur   ham   yana   Vatan   mustaqilligiga   ma’naviy
xizmat   qilib   kelmoqdalar.   Amir   Temurni   “o’ldiramiz”   deganlarning   o’zlari   o’lib
ketdilar.   U   –  qizil,  kaltabin   “dohiy”lar   tushunmadilarki,   millat,  Vatan   dardi   bilan
yashagan ulug’ insonlarni  o’ldirib bo’lmaydi. Chunki  ular hayotliklaridayoq hech
qachon   “o’lmaslik”   chorasini   ko’rib   qo’yganlar.   Bu   tarixning   hech   qayerida
yozilmagan, hamma ham darhol hazm qila olmaydigan falsafasidir. 
Sohibqiron Amir Temurning Vatan, millat oldidagi buyuk xizmatlaridan biri
–   ajnabiy   hukmdorlar   tomonidan   toptalgan   milliy   davlatchilik   institutini   qayta
tiklab,   qonun   va   adolat   asosida   yanada   rivojlantirganligidadir.   Amir   Temurning
milliy   davlatchilik  siyosati   deganda   –  uni   boshqaruv   tizimi,   ichki   va   tashqi   idora
tartiblari   nazarda   tutiladi.   Istiqlol   yillarida   bu   xususda   juda   ko’p   kitoblar,
maqolalar   yozilgan.   Jumladan,   Amir   Temur   davlatchiligi,   uning   mohiyati   va
ahamiyati,   xalqaro   nufuzi   masalasi   O’zbekiston   Respublikasining   birinchi
Prezidenti   I.Karimovning   asarlari,   maqola   va   nutqlarida   har   tomonlama   ilmiy,
siyosiy   qamrovda   tahlil   qilib   berilgan.   U   kishining   “Ehtirom”,   “Amir   Temur
davridagi   bunyodkorlik   va   hamkorlik   ruhi   bizga  namuna   bo’laversin”,   “Xalqimiz
bor   ekan,   Amir   Temur   nomi   barhayotdir”,   “Azaliy   buyuklik   maskani”,
“Sohibqiron   kamolga   yetgan   yurt”,   “Adolat   va   qudrat   timsoli”,   “Amir   Temur   –
faxrimiz   g’ururimiz”   va   boshqa   o’nlab   maqola, 1
  rasmiy   hujjatlarda   Amir   Temur
davlatchilik siyosatining  barcha  jabhalari  haqiqat  mezonida, istiqlolchasiga  ilmiy,
xolisona   izohlab   berildi.   U   kishi   faxr   bilan   ta’kidlaganidek   “Amir   Temur   avvalo
qudratli   davlat   qurgan.   Davlat   qudratli   bo’lmasa,   betakror   ma’naviy   meros   ham,
obidalar   ham,   tarixiy   yodgorliklar   ham   bo’lmasdi.   O’zbekistonning   bugungi
mustaqilligini   mustahkamlash   davrida   Amir   Temur   biz   uchun   buyuk   davlat asoschisi   sifatida   qadrlidir.   U   davlat   poydevorini   qurgan.   Davlatning   huquqiy
asoslarini   barpo   etgan.   Uning   davlatchilik   borasidagi   fikrlari   nafaqat   o’z   davri,
balki kelgusi avlodlar uchun ham katta ahamiyat kasb etadi”. 
Muammoning   o’rganilganlik   darajasi.   Xalqimiz   tarixi   haqida   juda
ko’plab   asarlar   yozilgan.   Ular   turli   davrda   turli   mafkuralar   ta’sirida   yaratilgan.
Vatandoshlarimiz   ham   boshqa   mamlakatlarning   tadqiqotchilari   ham   o’lkamiz
tarixini   yaratganlar.   Lekin   ularning   har   birini   taqqoslab,   sinchiklab,   tahlil   qilib
o’rganish   hozirgi   davrda   muhim   ahamiyatga   egadir.   Masalan,   ikki   jilddan   iborat
Ibn   Arabshohning   “Amir   Temur   tarixi”   bilan   B.Ahmedovning   “Amir   Temur”
kitobini   taqqoslaydigan   bo’lsak   boshqacha   ohang,   ma’no-mazmun   beradi.   Lekin
Ibn Arabshoh kitobi ham biz uchun qator ma’lumotlar beradi. 
Amir Temurning davlat boshqaruv tizimi bo’yicha xorij olimlari tomonidan
bir necha yo’nalishda ilmiy tadqiqotlar olib borilgan. 
Amir   Temur   davlatida   boshqaruv   tizimining   mazmuni,   unda   muayyan
mayllar   ustuvorligi   ijtimoiy-siyosiy   munosabatlar   rivoji,   unga   xos   xususiyatlar
bilan uzviy bog’liq. Shu nuqtai nazardan qaraganda, mavzu doirasidagi masalalarni
o’rganishda   Q.Rajabov,   U.Uvatov,   M.Haydarov,   K.Shoniyozov,   B.Eshonjonov,
Z.Qodirov,   O.Qoriev,   D.G’ulomova   kabi   tarixchi,   faylasuf,   dinshunos,
islomshunos   olimlarimiz   tomonidan   olib   borilayotgan   ilmiy   izlanishlarni   alohida
qayd   etish   zarur 1
.  
Amir   Temurning   davlat   boshqaruv   tizimining   ijtimoiy-huquqiy   va   siyosiy
jihatlarini   o’rganish   bo’yicha   ham   mamlakatimiz   olimlari   tomonidan   bir   qancha
ilmiy izlanishlar olib borilgan. 
Kurs   ishining   maqsadi.   Amir   Temur   faoliyatida   adolat   tamoyillarining
asoslanishini ilmiy-nazariy jihatdan tahlil etishdan iborat. 
Kurs ishining vazifalari.
 Amir   Temur   davlatida   boshqaruv   tizimi   va   uning   o’ziga   xos
xususiyatlarini tadqiq qilish; 
 Temur   tuzuklarida   ijtimoiy   adolat   va   jazo   siyosati   masalalarini
aniqlash;   Amir Temur davlat bsohqaruvi tizimida sud-huquq munosabatlari; 
 Amir   Temur   davlatidagi   adolat   tamoyilini   bugungi   kundagi
ahamiyatini to’g’ri baholashdan iborat. 
Kurs ishining tuzilishi:   Kurs ishi hajmi   60 bet  bo’lib, “Kirish”, ikkita bob,
to’rtta   paragraf,   “Xulosa”   hamda   “Foydalanilgan   manba   va   adabiyotlar
ro’yxati”dan iborat.  I BOB. AMIR TEMUR DAVLATIDAGI IJTIMOIY ADOLAT
TAMOYILLARINI O’RGANISHNING NAZARIY-METODOLOGIK
MASALALARI
1.1. Amir Temur davlatida boshqaruv tizimi va uning o’ziga   xos
xususiyatlari
Amir   Temur   siyosat   maydoniga   kirib   kelgunga   qadar,   ya’ni   XIV   asrning  
60  yillarida  Movarounnahr   o’z   boshidan   siyosiy   parokandalik,   o’zaro   kurashlarni
o’tkazmoqda   edi.   Mamlakatning   viloyatlarida   mustaqillik   da’vosini   ko’tarib
chiqayotgan   mahalliy   sulolalar,   chunonchi,   Xorazmda   so’fiylar,   Qashqadaryoda
barloslar,   Xo’jandda   jaloirlar,   Shibirg’onda   naymanlar,   Balhda   amir   Husayn,
Buxoroda sadrlar, Termiz atrofida sayidlar va hokazo o’zlarini hokimu mutlaq deb
hisoblab,   bir-birlari   bilan   yovlashib   mamlakatning   butunligiga   jiddiy   xavf
solmoqda   edilar.   Buning   ustiga   1360   yilda   katta   qo’shin   bilan   bostirib   kelgan
Mug’uliston xoni Tuqlug’ Temur yurtni vayronaga aylantirib, xalqqa og’ir sitamlar
o’tkazar   edi.   Shunday   qaltis   vaziyatda   siyosat   maydoniga   kirib   kelgan   yosh
Temurbek   oldida   nihoyatda   ehtiyotkorlik,   aql-zakovat   bilan   ish   ko’rish   vazifasi
turar   edi.   Temurbek   o’z   rejalarini   amalga   oshirish   maqsadida   1361yilda   Tuqlug’
Temur   xizmatiga   kiradi   va   o’z   atrofiga   ishonchli   kishilarni   to’plab   mug’ul
bosqinchilariga zarba berishga kirishadi. 
Avval   Tuqlug’   Temurning   o’g’li   Ilyosxo’jaga   so’ngra   Amir   Husaynga
qarshi   kurashib   g’alabani   qo’lga   kiritgan   Amir   Temur   1370   yilda
Movarounnahrning   mutlaq   hokimi   bo’ldi.  
Hokimiyatni qo’lga olgan Amir Temur yurtni obod qilishga, aholi turmush tarzini
yaxshilashga   kirishdi.   Avvalo   mamlakat   poytaxti   Samarqandni   qayta   tikladi.
Hofizi   Abruning   so’zlari   bilan   aytganda,   “Temur   loydan   bo’lgan   Samarqandni
qaytadan   toshdan   qurdi”.   Samarqand   shahri   ko’chalarini   kengaytirdi,   bozorlarni
tartibga   soldi,   savdo   timlari,   do’konlar   qurdirib  
savdo-sotiqni   yo’lga   qo’ydi.   Samarqand   shahrining   olti   darvozasi   qayta   tiklanib,
obod   qilindi.  
Amir   Temur   o’zi   tug’ilib   o’sgan   Shahrisabzni   ham   obod   qilib,   ko’rkam   saroylar, chorsu,   bozor,   hammomlar   barpo   etdi.  
Sohibqiron   Qarshi,   Buxoro   shaharalarini   obod   qilish   maqsadida   shahar   atrofini
devorlar bilan mustahkamladi, Saroylar, madrasalar, hammomlar qurdirib xalqning
sog’ligini,   madaniy   ahvolini   yaxshiladi.  
Amir   Temur   islom   dinini   rivojlantirishga   juda   katta   e’tibor   berdi   va   din
peshvolarini qadrladi. Shohi Zinda ansamblini obod etdi, Turkiston shahrida Xoja
Ahmad   Yassaviyga   atab   maqbara   qurdirdi.  
Amir   Temur   avvalo   Movarounnahrda   Ko’ksaroy,   Bo’stonsaroy,   Oqsaroy,   Go’ri
Amir   maqbarasi,   Bibixonim   masjidi   kabi   osmono’par   binolarni   qurdirdiki,   bular
dunyoda   tengsiz   me’moriy   yodgorliklardir.  
Amir   Temurning   ulug’   maqsadi   –   Vatanining   ozod   va   obod,   xalqining   boy,
badavlat,   farovon   bo’lishiga   qaratilgan.   Butun   hayoti   davomida   shu   maqsadga
qat’iy   amal   qilgan.  
U   qo’riq   va   xaroba   yerlarga   suv   chiqarish,   buzilgan   ko’priklarni   tuzatish,
yangilarini   qurish,   yo’llar   xavfsizligini   ta’minlash,   savdogarlar,   yo’lovchilar
hayotini,   mol-mulkini   himoya   qilish,   musofirxonalar,   karvonsaroylar   qurish   kabi
katta   kuch   va   mablag’   talab   qiladigan   eng   ma’suliyatli   vazifaslarni   amalga
oshirishni   davlat   ixtiyoriga   o’tkazdi.  
Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   yozishicha   sohibqiron   Amir   Temur   yurtni   obod
qilishga hafsalasi nihoyatda bland bo’lgan, ekin ekilishiga yaraydigan biror qarich
yerni   zoe   bo’lishiga   yo’l   qo’ymagan.   Obodonchilik   yo’lida   fidoiy   inson   bo’lgan
Amir Temur Turon, Eron, Xuroson va boshqa joylarda yangi yerlar ochish, bog’lar
yaratish   kabi   tarixiy   tadbirlarni   amalga   oshirgan.   Samarqand,   Shahrisabz   va
mamlakatning boshqa viloyatlarida o’nlab kanallar, ariqlar chiqartirilib, ekinzorlar,
bog’lar barpo qildirilganki, natijada mo’l-ko’lchilik, to’qchilik, farovonlik yuzaga
kelgan.  
Amir   Temurning   obodonchilik   ishlariga   qanchalik   katta   ahamiyat   berganligini
Xurosondagi   Murg’ob   daryosidan   20   ta   kanal   qazdirib   sug’orilishi   qiyin   bo’lgan
yerlarga   suv   chiqarganligidan,   yoki   tog’li   Qorabog’da   bo’lib   turgan   paytida
uzunligi   60-70   km   keladigan   Barlos   kanalining   qazilganligi,   35-   40   km uzunlikdagi   Baylokon   kanali   qazilganligi,   30-35   km   uzunlikda   Qobul   yaqinidagi
G’urbon   daryosidan   chiqarilgan   kanallaridan   ham   bilish   mumkin.  
Amir Temur o’z mamlakati poytaxti bo’lgan Samarqand shahrini obod va ko’rkam
qilishga   nechog’lik   katta   e’tibor   qaratilganligini   u   yaratgan   chorbog’lar   misolida
yanada   yaxshiroq   bilish   mumkin.  
Bu chorbog’lar – Bog’i nav, bog’i jahonnamo, bog’i taxta qoracha, bog’i behisht,
bog’i davlatobod, bog’i naqsh jahon, bog’i amirzoda Shohruh, bog’i bo’ldu, bog’i
dilkusho, bog’i shamol, bog’ zog’on, bog’i baland, bog’i chinor, bog’i maydon va
hokazo.  
Ayniqsa   Samarqand   shuhratini   olamga   yoyish   maqsadida   uning   atrofida   yettita
yo’ldosh shaharcha bunyod ettiradi va ularga Yevropa va Osiyodagi eng mashhur
shaharlarning   nomini   beradi.   Bular   Bog’dod,   Damashq,   Misr,   Sheroz,   Sultoniya,
Parij,   Madrid   va   boshqalar.  
Xulosa   shuki,   Movarounnahrning   Samarqand,   Qarshi,   Shahrisabz,   Buxoro,
Toshkent   shuningdek   Qobul,   Hirot,   Hindiston   va   boshqa   Sharq   mamlakatlarida
bugungi   kungacha   o’z   salobati   va   chiroyini   ko’z-ko’z   qilib   kelayotgan   noyob
obidalarning bunyod etilishida, shu o’lkalarda xalq turmush tarzini yaxshilanishida
sohibqiron   Amir   Temurning   xizmatlari   buyukdir.  
O’zbekiston Respublikasining birinchi Prezidenti Islom Karimov, - “Kimki o’zbek
nomini,   o’zbek   millatining   kuch-qudratini,   adolatparvarligini,   cheksiz
imkoniyatlarini,   uning   umumbashariyat   rivojiga   qo’shgan   hissasini,   shu   asosda
kelajakka ishonchini anglamoqchi bo’lsa, Amir Temur siymosini eslashi kerak,” 1
 -
deb   ta’kidlaydilar.   Bu   bejiz   emas   albatta.   O’zbekiston   mustaqillikka   erishgach
O’zbekiston Respublikasining birinchi Prezidenti Islom Karimovning Amir Temur
haqida   aytgan   fikrlariga   amal   qilib   yurtni   obod   qilishga   kirishildi.  
1
  Karimov I.A. Yangicha fikrlash va ishlash – davr talabi. 5-jild.   Т .: O’zbekiston,
1997.   –B.   177.  
O’zbekistonda   qurilayotgan   go’zal   binolar,   madaniy-ma’muriy   inshooatlar,   o’z
chiroyi, ko’rkini ko’z-ko’z qilib turgan bog’lar buning yorqin misolidir. Jumladan,
Navoiy   shahrida   yaratilgan   so’lim   bog’,   yoshlar   dam   oladigan   istirohat   maskani ham   buning   isbotidir.  
Temur   davlat   boshqaruvida,   ichki   va   tashqi   siyosatda   asosan   o’z   qo’shinlariga
suyanganligi   sababli   harbiy   islohotga,   ya’ni   qo’shin   boshliqlarini   tanlash,   lashkar
qismlar,   ularning   joylashishi,   askarlarning   qurollanishi   va   harbiy   intizom
masalalariga   keng   e’tibor   bergan.   U   qo’shinlarini   o’nlik,   yuzlik,   minglik   kabi
askariy   birikmalarga   bo’lgan.   Uning   uchun   har   bir   askar   jang   qilish   uslublarini
yaxshi   bilishi   farz   hisoblagan.   Amir   Temur   lashkarlarga   ham   katta   e’tibor   berib,
ular   nizomni   qat’iy   bajarishi,   jangda   ayovsiz   va   dovyurak   bo’lishi,   dushmanga
yumshoq   muomalali   va   adolatli   bo’lishi   lozim   deb   hisoblardi.   Ibn   Arabshohning
yozishicha,   Temur   askarlari   ichida   taqvodor,   saxovatli,   xudojo’y   kishilar   ko’p
bo’lgan. Ular bechoralarga xayru ehson ko’rsatish, boshga og’ir kunlar tushganda
yordam   qo’lini   cho’zish,   asirlarga   yumshoq   muomalada   bo’lish   va   ularni   ozod
etishga   odatlanganlar.   Amir   Temur   doim   jangda   jasorat   ko’rsatgan   amirlar   va
askarlarga   alohida   e’tibor   bilan   qaradi.   Natijada   Sohibqiron   uyushqoqlik   hukm
surgan   yuz   minglik   qo’shinlari   ichida   intizomni   mustahkamlash   bilan   o’z
davlatining   poydevori   bo’lgan   qo’shin   tuzishga   muvaffaq   bo’ldi.  
O’zbekiston   tarixida   Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   alohida,   salmoqli   o’rin
egallaydi. Amir  Temur jahon tarixida buyuk, qudratli va gullab yashnagan davlat
barpo   etgan   sarkarda   va   davlat   arbobi   hisoblanadi.   Uning   bunyod   ettirgan
me’morchilik obidalari qurdirgan asora-atiqalari hozirgi kunda ham Vatanimizning
ko’rkiga   ko’rk,   husniga   husn   qo’shib   turibdi.  
Amir   Temur   shaharlarni   tiklash   va   obodonlashtirish   ishiga   hokimyat   tepasiga
kelishi   bilanoq   astoydil   kirishdi.   Masalan,   1371-1372   yillarda   poytaxt
Samarqandning   buzulib   ketgan   hisori   (qal’a)   va   uzunligi   70   chaqirim   atrofida
bo’lgan devorini tiklatdi. o’shanda Shahriston (tashqi shahar) va uning 6 darvozasi
(Shayzoda   Ohanin,   Feruza,   So’zangaron,   Korizgoh,   Chorsu)   ichida  
4   qavatli   2   ulkan   saroy   Ko’k   saroy   va   Bo’ston   saroy   bunyod   etildi,   shahar
ko’chalari va bozorlari obod qilindi. Shohi Zindada o’lja oyi (o’ljoy Turkon og’a)
Tug’liq   tegin,   Qutlug’   Turkon   og’a   Shirinbeka   maqbaralari,   xonaqoh   va   chortoq
qurildi.   Temurning   rag’bati   bilan   Samarqand   Chorsusida   Tim   va   shaharning   u boshidan   bu   boshigacha   kesib   o’tgan   shoh   ko’cha   Ruhobod   maqbaralari   ham
qurildi. 8
 
Amir   Temur   davridagi   davlat   tizimi,   boshqaruv   tartiblari,   diplomatik
munosabatlar, davlatlar bilan o’rnatilgan do’stona munosabatlar ishlab chiqarish va
savdo-sotiqning  rivojlanishiga  yaxshi   shart-sharoitlar  yaratilgan.  Amir   Temur   ilm
fan ahliga g’amxo’rlik ko’rsatganligi, uning tarix oldida buyuk siymo ekanligidan
dalolat  beradi. Amir  Temur  buyuk sarkarda  bo’lgan, buni  uning harbiy yurishlari
vaqtidagi   olamshumul   g’alabalarida   ham   ko’rishimiz   mumkin.   Irodali,   uzoqni
ko’ra   biluvchi   va   mard   inson   bo’lgan.   Harbiy   sa’nat   tarixi   Amir   Temurni
jahonning eng buyuk sarkardalaridan biri  sifatida tan  oladi.  Harbiy qo’mondonga
beriladigan eng xolis baho uning janglarida erishgan yutuqlari hisoblanadi. Uning
harbiy qo’shin tuzilishi va harakat olib borishi bo’yicha o’ziga xos ko’rinishga ega
bo’lib, u o’zidan avvalgi harbiy sohadagi yutuqlardan foydalangan holda ko’pgina
o’ziga   xos   muhim   jihatlarni   o’zida   aks   ettirgan.   Amir   Temur   sanoat   va
hunarmandchilik rivojlanishiga alohida e’tibor bergan. Amir Temur taraqqiyparvar
an’analarga   asoslangan   davlat   boshqaruvi   joriy   qilgan.   U   quruq   hokimiyatdan
qonuniylik hokimiyatini ustun qo’ygan holda, siyosiy va hududiy to’qnashuvlarda
ustalik   bilan   ish   olib   borgan.   U   o’zida   har   tomonlama   yuksak   qobiliyatlarni
mujassamlashtirish bilan birga eng zamonaviy yutuqlar va ijobiy xususiyat hayotga
tadbiq   etishga   harakat   qilgan.   U   Samarqandga   olimlar,   buyuk   mutafakkirlar,
faylasuf,   tarixchi,   arxitektor,   rassomlar,   hattotlar   va   boshqa   sohalarning   yetuk
vakillarini   to’plashga   muyassar   bo’lgan.   U   mamlakat   iqtisodiyotini   yaxshilash
uchun   savdo   yo’llari,   bozorlar,   yo’llar   va   boshqa   inshootlarni   qurdirgan.   Ishlab
chiqaruvchilar va savdogarlar uchun shart-sharoit yaratib bergan. Bu sohaning har
tomonlama   rivojlanishiga  
8
  А x медов   Б .  Амир .  Темурнинг   тарихдаги   ўрни .  Мулоқот , 1996 № 5. – Б . 4,9.  
harakat   qilib.   Mamlakatning   turli   joylarida   sug’orish   inshootlari,   suv   omborlari,
hovuzlar qurilgan, ekin maydonlarini suv bilan ta’minlash ishlari tartibga solingan.
Sohibqiron   Amir   Temur   taniqli   davlat   arbobi   sifatida   davlatni   boshqarish,   davlat xizmatchilarining   huquq   va   vazifalari,   ularning   axloqiy   fazilatlariga   doir   dolzarb
muammolarni   hal   qilishga   uringan.   Davlat   qurilishi   sohasida:   “Davlat   agar   dinu
oyin   asosida   qurilmas   ekan,   to’ra-tuzukka   bog’lanmas   ekan,   unday   saltanatning
shukuhi,   qudrati   va   tartibi   yo’qoladi.   Bunday   saltanat   yalang’och   odamga
o’xsharkim,   uni   ko’rgan  har   kimsa,   nazarini   olib  qochadi.   Yoxud   kasu   nokas   tap
tortmay   kirib   chiqadigan   tomsiz,   eshigi-to’sig’i   yo’q   uyga   o’xshaydi” 1
,   -   degan
o’gitni   bayon   qilib,   har   bir   davlat   rahbari   o’zining   saltanatini,   birinchi   navbatda,
qonun-qoidalar   asosida   qurishi,   bu   qonun-   qoidalarning   fuqarolar   tomonidan   tan
olinishini ta’minlab, ularning bajarilishi yo’lida xizmat qilishi lozimligini uqtiradi.
Demak,   hukmdor   davlat,   xalq   uchun   xizmat   qilishi   kerak   degan   g’oyani   ilgari
suradi.  
Davlatni   boshqarish   masalasiga   kelganda   esa,   birinchidan,   kengash;   ikkinchidan,
mashvaratu   maslahat;   uchinchidan,   qat’iy   qaror,   tadbirkorlik   va   hushyorlik;
to’rtinchidan,   ehtiyotkorlik   bilan   ish   yuritish   nihoyatda   katta   mas’uliyat   talab
qilishini, uni o’zboshimchalik bilan emas, xalq qalbiga quloq solish orqali oqilona
boshqarish   zarur   ekanligini   ko’rsatadi.   Ayniqsa,   mamlakatni   boshqarish   ishlarini
tashkil   etishda   davlat   vazirlarining   o’rni   katta   ekanligini   anglagan   Amir   Temur,
sulton,   avvalo,   adolatpesha   bo’lsin,   o’z   atrofida   insofli,   adolatli   vazirlar   saqlasin,
toki podshoh zulm qilsa, odil vazir uning chorasini topsin. Agar vazir zolim bo’lsa,
ko’p   o’tmay   saltanat   uyi   qulaydi,   deb   uqtirgan   holda   “adolatli   vazirlar   davlat
ustunidir”   degan   g’oya   asosida   ish   olib   boradi.  
Amir Temur davlatni boshqarishda vazirlar, amirlar va viloyat voliylariga alohida
ahamiyat   bergan.   Vazir   bo’lgan   kishi   quyidagi   to’rt   sifatga   ega   bo’lishini
ta’kidlaydi:  
1
  Temur   tuzuklari.   –   Т .:   “Sharq”,   2005.   –B.   66-67.  
14  
birinchisi,   asillik,   toza   nasllilik;   ikkinchisi,   aql,   farosatlilik;  
uchinchisi,   sipohi   raiyat   ahvolida   xabardorlik,   ularga   nisbatan   xushmuomalalik;  
to’rtinchisi,   sabr-chidamlilik   va   tinchliksevarlik 1
.  
Amir   Temur   vazirning   nasl-nasabining   tozaligi   va   asilligiga   e’tibor   berar   ekan, nasli   toza   vazir   davlat   ishlarini   boqarishda   to’g’rilik   va   adolatlilik   yo’lidan
borishini   ta’kidlaydi.   Toza   naslli   vazir   davlatning   moliyaviy   va   mulkiy   ishlarini
tartibga   keltiradi.   Sipohiylarga   ham,   oddiy   xalq   vakillariga   ham   hurmat   bilan
qarab,   hushmuomalalik   qiladi.   Birovdan   ayb   qidirmaydi.   Hukmdorning   fikricha,
nasli   toza,   aqli   raso,   xalqchil   va   sabrli,   vazmin   kishi   mas’uliyatli   bo’lib   davlat
ishlarida   adolatli   ish   olib   boradi,   o’z   mansabini   suiste’mol   qilmaydi.  
Agar vazirlik darajasiga nasli toza bo’lmagan hasadgo’y, gina-kek saqlovchi, qora
ko’ngilli, oddiy xalq vakillariga jarb-zulm qiluvchi kishi ko’tarilsa, hokimiyat tez
orada   inqirozga   uchrashi   aniq   bo’ladi.  
“Temur   tuzuklari”da   Amir   Temur   davlatini   yetti   vazir   boshqargani   haqida   gap
boradi. 
1.
Mamlakat   va   raiyat   vaziri.   Bu   vazir   mamlakatning   muhim   ishlarini,   kundalik
muammolarini, raiyat ahvolini, viloyatlardan olingan hosil, soliq, o’lponlar, ularni
taqsimlash, kirim-chiqimlarni, mamlakatning obodonligi va aholining farovonligini
ma’lum qilib turgan; 
2.
Sipoh   bo’yicha   vazir.   Sipohiylarning   maoshlari   va   tanholarini   boshqargan,
parokandalikka   tushib   qolmaslik   uchun   doimo   sipoh   ahvolidan   podshohga   xabar
berib turgan; 
3.
Egasiz qolgan, o’lib ketgan va qochib ketganlarga tegishli mol-mulkni boshqargan,
zakot va bojlarni to’plagan; 
4.
Sarkori   xosa,   saltanat   ishlarini   yurituvchi   vazir.   U   butun   saltanat   idoralarining
kirim-chiqimlari,   xazinadan   sarf   qilinadigan   xarajatlar,   shuningdek   otxona
xarajatlaridan ogoh bo’lgan; 
1
  Temur   tuzuklari.   –   Т .:   “Sharq”,   2005.   –B.89-90.  
5,6,7   vazirlar   sarhadlar   va   tobe   mamlakatlarga   tegishli   ishlarni   boshqaruvchi hay’atdan   iborat   bo’lgan 1
.  
Amir   Temur   “Tuzuklar”ida   ta’kidlaganidek,   davlatlarni   zabt   etish,   davlatni
boshqarish,   barqarorligi   va   rivoji   uchun   quyidagi   12   qoidaga   tayanishni   lozim
bilgan:  
1.   Har   yerda   va   har   vaqt   Islom   dinini   quvvatlab,   Muhammad   mustafoning
shariatiga   dunyoda   rivoj   berish;   2.   o’n   ikki   tabaqa   va   toifadagi   kishilar   bilan   ish
ko’rib,   davlat,   saltanat   ustunlarini   o’shalar   bilan   mustahkamlash;   3.   Maslahat,
kengash,   tadbirkorlik,   faollik   va   hushyorlik-ehtiyotkorlik   bilan   ish   ko’rib,   do’stu
dushman   bilan   murosayu   madora   qilish;   4.   Davlat   ishlarini   saltanat   qonun-
qoidalariga   asoslangan   holda   boshqarish;   5.   Amirlar   va   sipohiylarni   martaba   va
unvonlar   bilan   mukofotlab,   hushnud   etish;   6.   Adolat   va   insof   bilan   ish   yuritish;  
7.   Ulamoyu   mashoyix,   oqilu   donolar,   muhaddislar,   xabarchilarning   izzatu
hurmatlarini joyiga qo’yish; 8. Azmu jazm bilan ish tutib, boshlangan ishni oxiriga
yetkazish; 9. Raiyat ahvolidan ogoh bo’lish, ulug’larini og’a qatorida, kichiklarini
farzand   o’rnida   ko’rish;   10.   Turku   tojik,   arabu   ajamning   (barcha   xalqlar   va
millatlarning)   turli   toifa   va   qabilalardan   bo’lgan   kishilarni   teng   ko’rib,   ularning
hurmatini   joyiga   qo’yish;   11.   Farzandlar,   qarindoshlar,   oshna-og’ayni,   qo’shnilar
va do’stlarni  unutmaslik,  holidan xabar  olish;  12. do’stu dushmanligiga  qaramay,
har   joyda   sipohiylarni   hurmat   qilish 2
.  
Bulardan   tashqari   mamlakatning   obodonchiligini   ta’minlash,   madaniy-   ma’rifiy
rivojlaniish   uchun   katta-kichik   har   bir   shahar,   har   bir   qishloqda   masjid,   madrasa,
hokimlar   uchun   saroy,   huquq-tartibotchilar   uchun   qozixona,   kambag’al   yetim-
esirlarga   ovqat   beriladigan   g’aribxonalar   qurdirib,   kasallar   uchun   shifoxonalar
soldirib,  ularda  ishlash  uchun   tabiblar  tayinlagan   va  o’zining  “Tuzuklari”da  qayd
etilgan   ana   shu   talablarni   kelgusi   hukmdorlar   o’zlarining   dillariga   jo   qilishlarini
nasihat qilgan. Amir Temur jon taslim qilish oldidan: “Millatning dardiga darmon
bo’lmoq,   vazifangizdir.   Zaifalarni  
1
  Temur   tuzuklari.   –   Т .:   “Sharq”,   2005.   –B.103-104.  
2
  Temur   tuzuklari.   –   Т .:   “Sharq”,   2005.   –B.62-63.  
qo’ring,   yo’qsullarni   boylar   zulmiga   tashlamang.   Adolat   va   ozodlik   dasturingiz, rahbaringiz   bo’lsin”   1
,   -   deya   vasiyat   qilgan   edi.  
Amir   Temur   avlodlarga   davlat   qurish,   uni   boshqarish,   xo’jalik   ishlarini   yuritish,
harbiy   yurishlar   uyushtirish,   fan   va   madaniyatni   rivojlantirishga   homiylik   qilish,
xalqning   ijtimoiy   turmushini   yaxshilash,   mamlakat   obodonchiligini   ta’minlash,
kabi   bir   qator   ishlarning   xulosasi   bo’lgan   qomusiy   asar   –   “Temur   tuzuklari”ni
meros   qilib   qoldirdi.  
“Biz   hazrati   Temurni   buyuk   bunyodkor   deb   boshimizga   ko’taramiz.   Ro’yi
zaminning   sayqali   bo’lmish   Samarqandda,   Shahrisabz,   Buxoro,   Toshkent   va
Sohibqiron qurgan bepoyon saltanatning boshqa hududlarida bunyod etilgan nodir
me’moriy obidalar, tengsiz bog’u-rog’lar Temurbek bobomizga xos amaliy shijoat
samarasidir” 2
.   Darhaqiqat,   Amir   Temur   yer   yuzidagi   ko’plab   parokanda
mamlakatlar,   elatlarni   adolatli   saltanat   tug’i   ostida   birlashtirar   ekan,   boshqa
sohalarda bo’lgani kabi, markazlashgan davlatning obodonchiligiga ham juda katta
e’tibor   berdi.  
Zarafshon   vodiysida   o’nlab   sug’orish   tarmoqlari,   obod   shahar   va   qishloqlar,
ko’rkam   bog’u   rog’lar   barpo   etdi.   Har   bir   shaharda   masjidlar,   madrasalar,
xonaqolar,   yo’lovchi   musofirlar   uchun   yo’l   ustida   rabotlar,   daryolar   ustida
ko’priklar,   bemorlar   uchun   shifoxonalar,   qolaversa,   ijtimoiy   soha   uchun   zarur
bo’lgan   hamda   millat   tafakkurini   yuksaltirishda   xizmat   etgan   ulug’vor   imoratlar
bunyod etishga rahnamolik qildi. “Yana amr qildimki, xarob bo’lib yotgan yerlarda
korizlar   qursinlar,   buzilgan   ko’priklarni   tuzatsinlar,   ariqlar   va   daryolar   ustiga
(yangi)   ko’priklar   qursinlar,   yo’l   ustida   har   manzilgohga   rabotlar   qursinlar 3
…
Yana  amr   etdimki, katta-kichik har   bir   shahar,  har   bir   qishloqda  masjid,  madrasa
va xonaqohlar bino qilsinlar, faqiru miskinlarga langarxona (g’aribxona) solsinlar,
kasallar uchun shifoxona qurdirsinlar va ularda ishlash uchun tabiblar tayinlasinlar.
Har bir shaharda dor ul-amorat (hukmdorlar saroyi), 
1
  Амир   Темур   ўгитлари . –  Т .:  Наврўз , 1992. – Б .61.
2
  Каримов   И . А .   Амир   Темур   ҳақида   сўз .   – Т .: Ўзбекистон ,   1996.   – Б .25.  
3
  Темур   тузуклари .   –   Т .:   Ғ . Ғулом ,   1991.   – Б .   99.   va   dor   ul-adolat   (qozixona,   adolat   uyi)   qursinlar” 1
.   Bulardan   ko’rinib   turibdiki,
inson   barkamolligi,   xalq   faravonligi   uchun   zarur   bo’lgan   biror   soha   Amir   Temur
e’tiboridan   chetda   qolmagan.  
Xulosa   qilib   aytganda,   o’zbek   davlatchiligi   tarixida   yuksalish   va   taraqqiyot
bosqichlari   nihoyatda   ko’p   va   rang-barang.   Biroq   Amir   Temurning   davlatchilik
instituti   shu   taraqqiyotning   cho’qqisida   turadi.   Demoqchimizki,   markazlashgan,
takomillashgan,   qonun   va   ijtimoiy   adolatga   asoslangan   davlat   boshqaruv   tizimi
barpo   etildi.   Bunday   davlat   boshqaruvi   hali   dunyoning   biron-   bir   mintaqasida
shakllanmagan   edi.   O’zbekiston   Respublikasining   birinchi   Prezidenti   I.Karimov
ta’kidlaganidek,   Amir   Temur   davlati   haqiqatda   ham   katta   kuch   va   qudratga   ega
edi.   Ammo   Sohibqiron   o’z   davlatini   aql-zakovat   bilan,   huquqiy   demokratik
qonunlar asosida, dunyoviy va shar’iy qadriyatlarga tayanib boshqardi. U kishining
bizgacha   yetib   kelgan   “davlat   ishlarining   to’qqiz   ulushini   kengash,   tadbir   va
mashvarat,   qolgan   bir   ulushini   qilich   bilan   amalga   oshirdim” 2
  degan   fikrlari
milliy davlatchiligimizning demokratik, huquqiy mohiyatini anglatib turibdi. 
1
 Темур тузуклари. – Т.: Ғ.Ғулом, 1991. –Б.100.
2
  Karimov   I.A.   Yangicha   fikrlash   va   ishlash   –   davr   talabi.   5-jild.   –   Т.:
O’zbekiston-, 1997. –B.185. 
2. Temur tuzuklarida ijtimoiy adolat va jazo siyosati masalalari
Ma’lumki,   o’z   tarkibida   26   davlatni   birlashtirgan   Amir   Temur   imperiyasi   aniq
ishlab   chiqilgan   ijtimoiy   adolat   qoidalariga   asoslangan   jazo   siyosatisiz
boshqarilishi qiyin edi. Bu siyosat eng avvalo, musulmon davlatida amalda bo’lgan
islom   huquqi   va   o’sha   davrning   konstitutsiyaviy   hujjati   bo’lgan   “Temur
tuzuklari”da   o’z   ifodasini   topgan.   “Tuzuklar”da   jinoyat   va   jinoyat-protsessual
huquqi   –   jinoyatlarga   jazo   berish,   xususan   mansabdor   shaxslar   tomonidan   o’z
mansabini suiste’mol qilganlik jinoyatlari uchun jazo tayinlash masalalari, har bir
shaharda adolat uylari, qozixona-dorul-amorat tashkil qilish, qozi Askar, ahdos va
raiyat  qozilari, ularni tayinlash, yolg’on guvohlik uchun jazo tayinlash va boshqa masalalarga   alohida   e’tibor   qaratilgan.  
Tuzuklardan   ko’rinadiki,   Amir   Temur   ochiq   yuzlilik,   rahm-shafqat   bilan   xalqni
o’ziga   rom   qilgan,   adolat   o’rnatishga   harakat   qilib,   iloji   boricha   jabr-   zulmdan
uzoqroqda   bo’lishga   intilgan.   Ayniqsa,   mansabdor   shaxslar   tomonidan   mulkni
o’zlashtirish,   talon-taroj   qilish   hollarida   odillik   bilan   ish   tutganligini   ko’rish
mumkin.   Xususan,   moliya   vazirlari   davlatning   moliya   ishlariga   xiyonat   qilib,
o’zlarining   qo’l   ostidagi   mol-mulkdan   o’zlashtirib   olgan   bo’lsalar   va   agar   bu
ularga   taalluqli   maoshga   teng   bo’lsa,   o’sha   o’zlashtirilgan   mablag’   davlat
xazinasiga sovg’a, in’om sifatida qaytarib olingan. Agar uning miqdori maoshdan
ikki   barobar   ortiq   bo’lsa,   mol-mulki   tortiq   sifatida   davlat   hisobiga   o’tkazilgan.  
Tuzuklarni   o’rganish,   jinoyat   va   jazo   masalalarida   Amir   Temur   o’z   mamlakatida
qadimiy   turk-mo’g’ul   an’analari,   udumlariga,   shuningdek,   Chingizxonning   Yaso
qonunlariga   ham   amal   qilganligidan   dalolat   beradi.   Xususan,   “Tuzuklar”da
“O’g’rilar   xususida   buyurdimkim,   ular   qayerda   bo’lmasin,   tutib   olinsa,   Yaso
bo’yicha   jazolansin.   Kimki   birovning   molini  
zo’rlik   bilan   tortib   olgan   bo’lsa,   mazlumning   molini   zolimdan   qaytarib   olib,
egasiga   topshirsinlar”   1
,-   deyiladi.  
Amir Temur davlatida bu kabi huquq manbalarining mavjudligi, ularning harakati,
bajarilishi   va   rioya   qilinishi   ustidan   qattiq   nazoratning   bo’lishi,   shubhasiz,
qonunchilikni   mustahkamlashga   xizmat   qilgan.  
Agar   sipohiy   qo’l   ostidagi   kishiga   zulm   o’tkazsa,   bunda   u   xizmat   doirasidan
tashqari chiqqan sanalib, sipohiyning o’zi jabrlanuvchilarga topshirilgan. Bu holda
jabrlanuvchi   sipohiyni   hohlagancha   jazolashi   mumkin   bo’lgan.   Agar   katta   va
mahalliy boshliqlar o’z vakolatlari doirasidan chiqib, o’zlaridan kichik darajadagi
kishilarga   zulm   o’tkazsalar,   ularga   mol-mulkiga   qarab   jarima   solish   nazarda
tutilgan.  
Shuningdek, dorug’a va shahar voliylari hokimlari xalqqa jabr-zulm qilsalar, ularni
ham jinoyatlariga mos ravishda jazoga tortish nazarda tutilgan. “Tuzuklar”da biror
kishining aybi isbotlanganda, unga nisbatan faqat bitta jazo qo’llanilishi, ya’ni agar
jarima solinsa, darra bilan urmaslik, darra bilan urilsa, jarima solmaslik to’g’risida gapiriladi.   Bu   kabi   jazolash   usullari   Temur   davridayoq,   aynan   bir   jinoyat   uchun
ikki   marotaba   jazoga   tortish   mumkin   emasligi   to’g’risidagi   qoida
mustahkamlanganligini   ko’rish   mumkin.  
Yuqoridagilar   bilan   birga,   bir   kishining   mol-mulki   zo’rlik   bilan   tortib   olinganda,
uning   mulkini   qaytarib   olib   berish   bilan   cheklanilgan.   Badanga   jarohat   yetkazish
bilan   bog’liq   harakatlar:   tishni   sindirish,   ko’zni   ko’r   qilish,   quloq   va   burunni
kesish,   sharob   ichish,   zino   qilish,   ya’ni   eriga   bevafolik   qilish   kabilar   jinoyat
hisoblanib,   shariat   qozisi   yoki   ajrim   chiqaruvchi   qoziga   olib   borib   topshirilgan.  
“Tuzuklar” da faqat  bir  o’rinda, ya’ni  mamlakatlar, qo’shinlar va aholi  ahvolidan
xabardor   bo’lib   turish   tuzugida   tan   jazosi   va   qatl   etish   to’g’risida   ochiq-oydin
yozilgan.   Boshqa   hollarda   iloji   boricha   o’lim   jazosini   qo’llamaslik   yoki   uni
qo’llash borasida shoshmaslik va odillik bilan ish ko’rish to’g’risida so’z yuritiladi:
“Saltanat   saroyining   ishonchli   va   e’tiborli   kishilari   bo’lmish  
vazirlar   xususida   shunday   buyruq   berdim,   agar   saltanat   ishlarida   ular   xiyonat
etsalar,   saltanatni   ag’darishga   jazm   qilgan   bo’lsalar   ham,   ularni   o’ldirishga
shoshilmasinlar.   Avvalambor   ularni   ayblovchi   va   xabar   yetkazguchilarning
kimligini   tekshirib   ko’rsinlar” 1
.   Shuning   uchun   Temur   vazirlarni   tanlashda
ularning to’rt xislatlarini e’tiborga olib, vazir etib tayinlaganligini ko’rish mumkin.
“Tuzuklar”dan ko’rinishicha, har bir chegara, shahar va viloyatga xabarchi kotiblar
tayinlangan   bo’lib,   ularga   o’z   joylaridagi   voqea-hodisalar   haqidagi   xabarlardan
doimo   voqif   etib   turish   vazifasi   yuklatilgan,   agar   bo’lib   o’tgan   voqea-hodisalar
haqida   xabarlarni   yozmasalar,   ularga   barmoqlarini   kesish   yoki   yolg’on   xabar
bersalar, qo’shinga  tegishli  ishlarni  yashirsalar, qo’llarini kesish kabi  tan jazosiga
tortishga   hukm   etilgan.  
Amir   Temur   adolatparvar   hukmdor   sifatida   tuhmat   yoki   g’araz   maqsadlarda
yolg’on   xabarlar   orqali   hech   kimni   jazolamaslikka   harakat   qilgan,   bunday
shaxslarning   o’zi   odatda   qatl   etishga   hukm   etilgan,   shuningdek,   mamlakatda
bekorchi,   ishsizlar,   xususan   gadoylar   va   tilanchilar   sonini   kamaytirishga   harakat
qilgan. Bu borada gadoylar va tilanchilar majburiy ishga jalb etilgan, agar shundan keyin   ham   o’z   harakatlarini   davom   ettirsalar   uzoq   mamlakatlarga   sotib   yuborish
yoki   badarg’a   qilish   kabi   jazolarni   qo’llagan.   Bu   bilan   Amir   Temur   mamlakatda
bekorchilik va u orqali kelib chiqishi  mumkin bo’lgan turli jinoyatlarga jumladan
qaroqchilik,   bosqinchilik,   o’g’rilikka   qarshi   kurashganligini   ko’rish   mumkin:
“Yo’l   ustiga   kuzatuvchilar,   zobitlar   tayinlansinlarki,   yo’llarni   qo’riqlab,
yo’lovchilar,   savdogarlar,   musofirlarni   kuzatib,   mol-mulki   va   boshqa   narsalarini
manzildan-manzilga   yetkazib   qo’ysinlar”.  
Yuqoridagilarga   ko’ra,   Tuzuklardagi   jazo   siyosatini   tahlil   qilib,   uning   ijtimoiy
adolat,   xususan   qonunga   rioya   etish,   kezi   kelganda   insoniylik,   gunohiga   yarasha
jazo   tayinlash   tamoyillariga   asoslanganligini   ko’rish   mumkin.  
Umuman   olganda,   Amir   Temur   davlatchilik   siyosatining   yangi   sifatlari
mamlakatning iqtisodiy-xo’jalik jihatdan tez rivojlanganligidan, shaharlar o’zining
ijtimoiy   qiyofasini   tubdan   o’zgartirib,   yirik   hunarmandchilik,   savdo,   madaniy,
ma’muriy   markazlarga   aylanganligida,   dehqonchilik   madaniyati   yuksak   darajada
taraqqiy etganligida ko’rish mumkin. O’zbekiston Respublikasi birinchi Prezidenti
I.Karimov asarlarida Amir Temurning Turkiston va uning tashqarisida olib borgan
obodonlashtirish,   bunyodkorlik   faoliyati   aniq   tarixiy   manbalar   asosida   tahlil
qilgan.   “Eng   muhimi,   mazkur   qurilishlar   geografiyasi   birgina   Turkiston   bilan
chegaralanib qolgan emas. ... Amir Temur Movarounnahr va Xurosonning shahar
va   qishloqlarida,   hatto   Janubiy   Ozarbayjon   va   Qobul   kabi   uzoq   yerlarda   ham
obodonlik   ishlarini   olib   borgan,   sug’orish   inshootlarini   qurdirgan.   ...   Tarix   –   bu
ko’hna dunyoda o’tgan ko’p jahongirlarni biladi. Ularning aksariyati faqat buzgan.
Amir Temurning ulardan farqi shundaki, u umr bo’yi, bunyodkorlik bilan mashg’ul
bo’lgan”. 1
 
Amir Temurning davlatchilik siyosati deganda millatimizning moziyda ham, hozir
ham dunyoga namuna bo’layotgan davlatchilik madaniyatimiz, milliy davlatchilik
institutimiz   bir   butunligicha   ilmiy   tafakkurimizda   namoyon   bo’ladi.   Ul   ulug’   zot
tavalludining   671   yillik   arafasida   milliy   g’urur   bilan   ta’kidlaymizki,
sohibqironning   davlatchilik   siyosati   -   milliy   davlatchiligimiz   ravnaqi   yo’lida   eng
muhim   davr   hisoblanadi.   Bu   yillarda   milliy   davlatchiligimiz   nafaqat   chet   el hukmronligi   asoratidan   ozod   bo’ldi,   balki   o’z   taraqqiyotining   shaklan   va
mazmunan   tamoman   yangi   bosqichiga   ko’tarilib,   hayotda   butun   bo’y-basti   bilan,
namoyon   bo’ldi.   Hali   XIV   asrning   80-90   yillarida   Osiyo,   Yevropa   mintaqalarida
bunday   andozadagi,   qonun   va   adolatga   asoslangan,   ijtimoiy-siyosiy,   iqtisodiy-
madaniy   jihatlardan   taraqqiy   etgan,   xalqaro   nufuzi   baland   davlat   yo’q   edi.  
Amir   Temurning   quvvai-hofizasida   allaqachon   yo’g’rilgan   davlatchilik   san’ati
mamlakatning   ichki   va   tashqi   siyosatida   butun   borligicha   namoyon   bo’ldi.   Buni
eng   avval   davlatni   idora   qilish   tizimida   va   o’tkazilgan   iqtisodiy,  
1
 Karimov I.A. Yangicha fikrlash va ishlash – davr talabi. 5-jild. –  Т .: O’zbekiston,
1997.   –B.187.  
moliyaviy, harbiy, diplomatik, madaniy kabi yo’ nalishlardagi islohotlarda ko’rish
mumkin.  Binobarin,  bu  davrda  davlat   boshqaruvining  takomillashgan  tizimi  joriy
etildi va unga bilimli, tadbirkor, ma’naviy komil rahbarlar tayinlandiki, bu ijtimoiy
sifatlar   jamiyatning   barcha   jabhalariga   samarali   ta’sir   o’tkazdi,   amalda   tub   ijobiy
o’zgarishlarga   olib   keldi.   Jumladan,   foydali   ekin   maydonlari   kengaydi,   yangi
sug’orish   inshootlari   barpo   etildi,   dehqonchilik   madaniyati   yuksaldi.  
Movarounnahr   shaharlari   ijtimoiy   qiyofasini   o’zgartirib,   Sharq   me’morchilik
uslubini   o’zida   mujassamlashtirib,   obodonlashdi.   Mamlakat   aholisida
vatanparvarlik,   kasb-korga   ishonch   bilan   kirishish   kayfiyati   oshdi,   siyosiy-
mafkuraviy jihatdan faollashishdi, milliy-ma’naviy ruhoniyat yuksaldi. Buni Amir
Temur   davlatni   boshqarishda   mamlakat   aholisining   barcha   ijtimoiy   qatlamlari
vakillariga   tayanganligidan,   quvvai-hofiza   va   mashvarat   bilan   siyosat
yuritganligidan   ham   bilsa   bo’ladi.   Amir   Temur   avvalo   qudratli   davlat   qurgan.
Davlat   qudratli   bo’lmasa   betakror   ma’naviy   meros   ham,   obidalar   ham,   tarixiy
yodgorliklar   ham   bo’lmasdi.   O’zbekistonning   bugungi   ozodligini   mustahkamlash
davrida Amir Temur biz uchun buyuk davlat asoschisi  sifatida qadrlidir. U davlat
poydevorini qurgan, davlatning huquqiy asoslarini barpo etgan. Uning davlatchilik
borasidagi   fikrlari   nafaqat   o’z   davri,   balki   kelgusi   avlodlar   uchun   ham   katta
ahamiyat   kasb   etadi.  
“Temur   tuzuklari”ning   davlat-huquqiy   xarakteridan   kelib   chiqqan   holda D.Logofetning   Turkistonda   konstitutsion   hujjat   g’arbiy   Yevropa
mamlakatlaridagiga   qaraganda   ilgari   yuzaga   kelgan,   deyuvchi   fikrini   e’tirof   etish
mumkin.   “Temur   tuzuklari”ni   o’rganish   davomida   uning   ko’pgina   tamoyillari,
g’oyalari   O’zbekiston   Respublikasi   Konstitutsiyasida   o’z   aksini   topgan,   deb
hisoblash   mumkin.  
Zamonaviy Konstitutsiyalarning ko’pchiligi ham yuridik, ham siyosiy jihatdan o’ta
muhim bo’lgan qoidalarni o’z ichiga olgan qisqa muqaddima bilan boshlanadi. Shu
o’rinda O’zbekiston Respublikasi Konstitutsiyasi ham o’ziga xos muqaddima bilan
boshlanadi.   Muqaddimada   xalqning   Asosiy   qonunni   qabul  
qilishdan   maqsadi,   orzu-umidlari   namoyon   bo’ladi.   Sohibqiron   Amir   Temur   ham
tuzuklarni   maqsadini   quyidagicha   bayon   qiladi:  
“Saltanat   qurish,  davlat   tutish  ishlarini   bir   necha  tuzukka  bog’ladim   va saltanatni
boshqarish   haqida   qo’llanma   yozib   qoldirdim,   toki   farzandlarim   va   avlodimdan
bo’lganlarning   har   biri   unga   muvofiq   ish   yuritsin,   mehnatu   mashaqqatlar,   ko’p
xarbiy   yurishlar,   urush-taloshlar   bilan,   tangrining   inoyati   va   hazrati
Muhammadning, unga tangrining marhamatlari va salomlari bo’lsin, tole’i baland
millatining   sharofati,   onhazratning   ulug’vor   avlodi   va   qimmatli   sahobalariga
qilgan   muhabbat   va   do’stligim   orqali   qo’lga   kiritgan   davlat   va   saltanatni
saqlagaylar”.  
Jamiyatda   qonuniylik   va   huquqiy   tartibot   tantana   qilmasa,   shaxsning   huquq   va
erkinliklari   qat’iy   intizom,   ichki   uyushqoqlik   va   mas’uliyat   jihatidan   ustuvor
bo’lmasa,   qonunlar   va   milliy   an’analar,   urf-odatlar,   umuminsoniy   qadriyatlar
hurmat   qilinmasa,   demokratik   huquqiy   davlatni   tasavvur   qilib   bo’lmaydi.  
O’zbekiston   Respublikasi   Konstitutsiyasida   qonun   ustuvorligining   mohiyati   va
ma’nosi   shundaki,   Konstitutsiya   va   qonun   oldida   barcha   birday   mas’uldir.
Mamlakat   qonunlariga   jami   fuqarolar,   yoshi,   mansabi,   millati,   irqi   va   dinidan
qat’iy   nazar,   baravar   bo’ysunmog’i   ham   farz,   ham   qarzdir.  
Bu   borada   “Temur   tuzuklari”da   atroflicha   to’xtalib,   keng   yoritilgan.   Qonun
ustuvorligini   ta’minlash   yo’lida   ko’pgina   ishlar   amalga   oshirilganini   ko’rishimiz
mumkin.   Amir   Temur   davlatining   markazlashgan   mustaqil   davlat   bo’lishida qonunning   adolatli,   teng   qo’llanilishining   o’rni   yuqoridir.  
“Davlat   agar   dinu   oyin   asosida   qurilmas   ekan,   to’ra-tuzukka   bog’lanmas   ekan,
unday   saltanatning   shukuhi,   qudrati   va   tartibi   yo’qoladi.   Bunday   saltanat
yalong’och   odamga   o’xsharkim,   uni   ko’rgan   har   kimsa,   nazarini   olib   qochadi.
Yoxud   kasu   nokas   tap   tortmay   kirib   chiqadigan   tomsiz,   eshigi-tusig’i   yo’k   uyga
o’xshaydi. Shuning uchun ham men o’z saltanatimni binosini dini islom, to’ra va
tuzuk   asosida   mustahkamladim.   Saltanatni   boshqarishimda   uchragan   har  
qanday  voqea va  ishni   to’ra  va tuzuk  asosida   bajardim”  deb  ta’kidlanadi   “Temur
tuzuklari”da.  
Amir   Temur   “Tuzuklar”da   ta’kidlaganidek   davlatlarni   zabt   etish,   davlatni
boshqarish   va   unga   zebu   ziynat   berishda   12   qoidaga   amal   qilgan.  
Ushbu qonun-qoidaga amal qilinishi, unga rioya qilinishi davlatning rivojlanishida
muqim   o’rin   tutgan.   qonun-qoidaning   mukammal   yaratilganligi   davlat
hokimiyatining mustahkam va barqaror boshqarilishiga ulkan hissa qo’shgan. Ayni
vaqtda   ushbu   qoidalarning   O’zbekiston   Respublikasi   Konstitutsiyasida   o’z   aksini
topishi,   Sohibqiron   Amir   Temur   bobomizdan   qolgan   bebaho   meros,   deb   atasak
xato   bo’lmaydi.   Qonun-qoidalar   zamonaviy   ko’rinishda   quyidagicha   namoyon
bo’ladi:  
Birinchisida, Amir  Temur  har  yerda  va har  vaqt  Islom  dinini  quvvatlagan.  Yangi
Konstitutsiyamizda   ham   diniy   munosabatlarga   jiddiy   e’tibor   berilgan.  
Toshkent   Islom   instituti,   Toshkent   Islom   Universiteti,   Islom   ilmiy   tadqiqot
markazi   va   boshqa   muassasalarning   faoliyati   buning   yaqqol   namunasidir.  
Ikkinchisida,   o’n   ikki   ijtimoiy   guruhlar   bilan   mamlakatlarni   zabt   etgan   va   ularni
idora   qilgan.  
Har   bir   fuqaroning   baxt-saodati   to’g’risida   davlatning   olib   borayotgan
g’amxo’rligi.   Konsttitutsiyaning   18-moddasida   quyidagicha   ta’kidlanadi:  
“O’zbekiston   Respublikasida   barcha   fuqarolar   bir   xil   huquq   va   erkinliklarga   ega
bo’lib,   jinsi,   irqi,   millati,   tili,   dini,   ijtimoiy   kelib   chiqishi,   e’tiqodi,   shaxsi   va
ijtimoiy   mavqeidan   qat’i   nazar,   qonun   oldida   tengdirlar”.  
“Temur   tuzuklari”ning   uchinchi   qoidasida,   boshqaruvni   maslahat,   kengash, tadbirkorlik,   faollik   va   xushyorlik-ehtiyotkorlik,   muruvvat,   sabr-toqat   bilan   ish
yurgizsh   uqtirilgan.  
Bizning Oliy Majlisimizning faoliyati bunga yaqqol misol bo’la oladi. Bu mavzuga
to’liqroq   ma’lumot   Konstitutsiyaning   17-bobida   bayon   etilgan.   Davlat
hokimiyatini   shakllantirishda,   qonun-qoidalarning   qabul   qilinishida   Oliy
Majlisning   har   ikkala   palatasi   vakillari   ishtirok   etmoqda.   Bu   esa   maslahat,  
kengash,   tadbirkorlik,   faollik   va   xushyorlik-ehtiyotkorlik   bilan   ish   yurgizish
demakdir.  
To’rtinchisi,   davlat   ishlarini   qonun-qoidalarga   asosan   boshqargan.  
Konstitutsiyamizning   15-moddasida   “O’zbekiston   Respublikasida   O’zbekiston
Respublikasining   Konstitutsiyasi   va   qonunlarining   ustunligi   so’zsiz   tan   olinadi.  
Davlat,   uning   organlari,   mansabdor   shaxslar,   jamoat   birlashmalari,   fuqarolar
Konstitutsiya   va   qonunlarga   muvofiq   ish   ko’radilar”.   Tuzuklardagi   qonun
ustuvorligining e’tirof etilishi, yuqoridagi misol bilan vorisiylikni yaqqol ko’ramiz.
Qonunning oliyligi davlat va jamiyat hayotining muqaddas tamoyillaridan biridir. 
Ijtimoiy-siyosiy   turmushda   qonun   muqaddas   sanalib,   uning   yuksak   nufuzga   ega
bo’lishining   boisi   shuki,   unda   xalqning   irodasi,   xohish   va   istaklari,   manfaat   va
intilishlari   o’zining   mujassam   ifodasini   topadi.  
Beshinchisi,   amirlar   va   sipohiylarni   martaba   va   unvonlar   bilan   xushnud  
etgan.  
O’zbekiston   Respublikasining   1996   yil   26   apreldagi   qonuni   bilan  
fuqarolarning   mehnatdagi   samarali   xizmatlari   uchun,   davlat,   ijtimoiy   va   ijodiy
faoliyatlarini   rag’batlantirish   maqsadida   O’zbekiston   Respublikasi   Oliy   Majlisi
O’zbekiston Respublikasining 30 dan ortiq faxriy unvonlarini ta’sis etgan. Har yili
respublikada   xizmat   ko’rsatgan   taniqli   insonlarga   ushbu   unvonlar   beriladi.  
Oltinchisi,   adolat   va   insof   bilan   Tangrining   yaratgan   bandalarini   rozi   qilgan.  
Hozirgi   kunda   Konstitutsiyamiz   asosida   ijtimoiy   hayotning   barcha   sohalarida
davlat siyosati adolat mezoni asosida amalga oshirilmoqda. Amalga oshirilayotgan
siyosiy   yoki   iqtisodiy   sohadagi   erkinliklar   buning   namunasi   hisoblanadi.   Davlat
o’z faoliyatini inson va jamiyat farovonligini ko’zlab, ijtimoiy adolat va qonuniylik prinsiplari   asosida   amalga   oshiradi,   deb   ta’kidlanadi   Konstitutsiyaning   14-
moddasida.  
Yettinchisi,   sayyidlar,   ulomayu   mashoyix,   oqilu   donolar,   muhaddislar   va
tarixchilarni   tanlangan,   e’tiborli   odamlar   hisoblab,   izzatu   hurmatlarini   joyiga
qo’ygan.  
Xullas,   Amir   Temur   davlatining   madaniy   siyosati   biz   uchun   alohida   ahamiyatga
ega. Sohibqironning tavalludiga bag’ishlab e’lon qilingan davlat hujjatlarida Amir
Temur,   fan   va   madaniyat   taraqqiyoti   –   jamiyatning   ma’naviy   asosi   ekanligini
anglab,   mamlakatda   madrasalar,   maktablar   barpo   ettirdi,   ilm-fan   sohiblariga
nafaqalar   tayinladi,   qulay   maishiy-turmush   sharoitlarni   yaratib   berdi.   Sharq
dunyosining   qaysi   shahriga   borsa,   u   yerlik   olimu-fozillar   bilan   suhbat   qilib,
bahslashib,   ularni   Samarqandga   taklif   etdi.   Shuning   uchun   ham   Amir   Temur
hukmronligi   davrida   Samarqand   firdavsmonand   Mavlono   Abdumalik,   Sayyid
Sharif   Jurjoniy,   xoja   Muhammad   Zohid   Buxoriy,   Mavlono   Ahmad,   Abdulqodir
Marog’iy,   Nizomiddin   Shomiy,   Hofizi   Abru,   Ibn   Arabshoh,   Ibn   Xoldun   kabi
o’nlab quvvai  hofizali  aql-zakovat  sohiblari  qo’nim topib, ijod qilganlar. Birinchi
Prezidentimiz   I.Karimov   asarlarida  faxr   bilan   bayon  qilinganidek   “tarix,  tibbiyot,
matematika,   astronomiya,   me’morchilik   sohalarida   yuksak   salohiyatga   ega   Amir
Temur   uchun   bu   tabiiy   hol   edi”. 1
 
Birinchi   bob   bo’yicha   quyidagicha   xulosalarga   kelish   mumkin:  
Birinchidan,   Movarounnahrda   XIV   asrning   50-60   yillarida   mulkdor   qatlam
vakillari   o’rtasida   siyosiy   kurash,   o’zaro   nizolar   avj   olgan   edi.   Amir   Temur
hokimiyatga   kelishi   bilan   ular   yagona   markazga,   hukmdorga   bo’ysundirildi.
Tashqaridan   bo’ladigan   barcha   istilolalarga   qat’iy   chek   qo’yildi.   Mamlakatda
tinchlik,   osoyishtalik   o’rnatildi.   Movarounnahrda   yana   mustaqil   ijtimoiy   hayot
boshlandi.   Bu   o’ta   muhim   siyosiy   omillar   jamiyatning   siyosiy
mustahkamlanishiga,   iqtisodiy,   madaniy   yuksalishiga   asos   bo’ldi.   Istiqlolning
butun   mohiyati,   maqsadi,   kuch-qudrati   ham   shunda.   Faqat   istiqlol   ruhi   bilan
mulku-millat,   lashkar   va   raiyatni   boshqaringiz 2
  degan   da’vatga   Amir   Temur   va
temuriylar davrida qat’iy rioya qilindi.  1
  Karimov   I.A.   Yangicha   fikrlash   va   ishlash   –   davr   talabi.   5-jild.   –   Т .:
O’zbekiston, 1997. –B.188.
2
 Karimov I.A. Yangicha fikrlash va ishlash – davr talabi. 5-jild. –  Т .: O’zbekiston,
1997.   –B.169.  
Ikkinchidan,   mustaqil   Turkistonning   ijtimoiy-siyosiy,   iqtisodiy-madaniy
yuksalishida   Amir   Temur   davlatida   amalga   oshirilgan   harbiy,   iqtisodiy-xo’jalik,
moliyaviy, madaniy v.b. islohotlar muhim ahamiyat kasb etadi. Chunki mustaqillik
hayotiy zarur islohotlar asosida mustahkamlanadi. Binobarin, ular jamiyat va xalq
manfaatlariga   qaratiladi.   O’sha   davrda   Movarounnahrda   Amir   Temur   davlatining
bosh   islohotchi   vazifasini   bajardi   va   hayotga   muvaffaqiyatli   tadbiq   etdi.   Agar
ijtimoiy,   iqtisodiy   islohotlar   keng   xalq   ommasi   manfaatlariga   qaratilmas   ekan,
uning ahamiyati, natijalari ham chegaralangan bo’ladi. Bu davrda Movarounnahrda
ishsizlikning   bo’lmaganligi,   barcha   aholi   ma’lum   bir   kasb   bilan   mashg’ul
bo’lganligi, ularning turmush sharoiti tubdan yaxshilanganligi, davlatning ichki va
xalqaro nufuzi oshganligi – islohotlarning muvaffaqiyatidir. Birinchi Prezidentimiz
I.Karimov   faxr   bilan   ta’kidlaganidek   “Buyuk   strateg,   mohir   siyosatchi,   eskirgan
ijtimoiy   munosabatlarning   qat’iy   islohotchisi....   Amir   Temur   qonunlar   va   urf-
odatlarga asoslangan davlatni barpo etdi”. 1
 
1
  Karimov I.A. Bunyodkorlik yo’lidan. 4-jild. –   Т .: O’zbekiston, 1997. –B.
342.
II   BOB.   AMIR   TEMUR   DAVLATIDA   IJTIMOIY-SIYOSIY
MUNOSABATLARNI BOSHQARISHDA ADOLAT MASALASI
2.1.   Amir   Temur   davlat   boshqaruvi   tizimida  
sud-huquq munosabatlari  Temur tuzuklariga asosan har bir sarhad, viloyat, shahar va lashkarda xabar
yozuvchilar   tayinlangan.   Ular   hokimlar,   raiyat,   sipoh   va   lashkarlarning   xatti-
harakati   haqida,   atrofdan   kirgan-chiqqan   mol-mulk,   begona   kishilar,   qo'shni
davlatlar va boshqalar haqida xabar yetkazib turishlari lozim edi. Shu bilan birga,
ular   armiyadagi   holat,   lashkarlarning   jangovor   tayyorligi   va   ma'naviy   sifatlari
to'g'risida   ham   axborot   berib   turganlar.   Bundan   tashqari   yana   «mingta   tez   yurar
tuya mingan, mingta ot mingan yelib-yuguruvchi kishini chopqunchi, miling nafar
tez yurar piyodani chopar etib tayinlangan». 1
 Ular turli mamlakatlaiy sarhadlarning
xabarlarini,   qo'shni   hukmdorlarning   maqsadlari   va   niyatlarini   yetkazib   turganlar.
Har   bir   shahar   va   qishloqqa   qutvol   (qal'a   boshlig'i   -   komendant)   tayinlanib,   u
sipohu   raiyatga   soqchilik   qilgan   va   turli   xil   o'g'irliklardan   himoya   qilib   turishi
lozim bo'lgan. Bundan tashqari maxsus yo'l kuzatuvchilari, zobitlar ( idora etuvchi
qo'shin   boshliqlari)   tayinlanib,   yo'llarni   qo'riqlab,   o'tkinchilar,   savdogarlar,
musofirlarni kuzatib, mol-mulki va boshqa narsalarni manzildan-manzilga yetkazib
qo'yish   majburiyatiga   ega   bo'lganlar 2
.   Yo'lda   birortasining   narsasi   yo'qolsa,   o'zi
o'ldirilsa   yoki   boshqa   kor-hol   yuz   bersa,   hamma   uchun   javob   berganlar.   Temur
arzbegi   mansabini   ta'sis   etgan.   U   sipoh   ,   raiyat   yoki   ariza   va   shikoyat   bilan
kelganlarning   ahvolini,   mamlakat   obodonchiligini,   muhim   jshlardan   qaysi   biri
bitgan-bitmaganligini hal qilgan 3
.Temur hokimiyati ostidagi o'troq dehqon ommasi
va shahar aholisini boshqarish viloyatlaming hokimlari - valilar, o'lkalar - beklar va
shaharlar   -   hokimlar   tomonidan   amalga   oshirilgan.Kentlar   (uyezd)   va   qishloqlar
tepasida   arboblar   turgan.   Ular   viloyat   va   okruglarning   hokimlari   tomonidan
tayinlangan.Mahalliy   hokimiyat   boshliqlari   asosan   aholidan   soliq   va   o'lponlarni
yig'ishni va bularni davlat xazinasiga o'z vaqtida yetkazishni kuzatib turganlar.Har
bir  viloyat,  tuman  va  shaharlarda   moliya   ishlarini  3  ta   vazir  yuritgan:   1)  xiroj   va
miqdorini   belgilashi   va   uni   yig'ish   bilan   shug'ullanuvchi   vazir;   2)   navkarlar
o'rtasida   soliqlardan  tushgan   mablag'larni   taqsimlovchi   vazir;   3)   egasiz   mulklarni
boshqaruvchi   vazir.Ko'chmanchi   va   yarim   ko'chmanchi   aholi   ichida   mahalliy
hokimiyat tumanlar va uluslarning hokimlariga tegishli "bo'lgan. Bu yerlarda aholi
orasida   urug'-qabilachilik   an'analari   saqlanib   qolgan   bo'lib   ,   u   asta-sekin   shariat normalari   tomonidan   siqib   chiqarilgan.   Temur   davlatida   sud   ishlari   qozilar
tomonidan   amalga   oshirilgan.   Sudlar   ochiq   ko'rinishdagi   toifaviy   xarakterga   ega
bo'lgan. Aholi uchun, qo'shinlar uchun, ruhoniylar-dindorlar uchun va xizmatchilar
uchun alohida sudlar (qozilar) mavjud bo'lgan. 
Umuman   sud   hokimiyati   3   xil   ko'rinishga   ega   bo'lgan:   1)   ma'muriy   sudlar;
2)shariat qozisi, ya'ni shariat normalariga asoslanib ish yurituvchi sudya; 3) ahdos
qozisi   -   odat   huquqi   asosida   ish   ko'ruvchi   sudya.   Diniy   martabadagi   kishilarni
shayx-ul-islom   sud   qilgan.Barcha   sudlarda   qozilarga   fuqorolik   va   jinoyat   ishlari
bo'yicha   xulosalarni   mufti   (qonunshunos   yurist)   bergan.   Sud   jarayoni   juda   sodda
va oddiy bo'lgan. U tortishuv xarakteriga ega bo'lib, tomonlarning o'zlari ayblovchi
va oqlovchi ma'lumotlarni, hujjatlarni to'plaganlar, guvohlarni keltirganlar. «Temur
tuzuklari»ga   asosan,   qozilar,   har   kimni   qilmishiga   yarasha   javobgarlikka   tortishi,
«asosli qarorlar va hukmlar» chiqarishi lozim edi. Tomonlar qozilarning hukmlari
va   qarorlaridan   norozi   bo'lsalar   faqat   amirga   shikoyat   qilishlari   mumkin   edi.
Amirning   hukmi   vojib   bo'lgan.Temur   davlatida   muxtasiblar   (arabcha   nazorat
qiluvchilar)   alohida   mavqega   ega   edilar.   Ular   diniy   marosimlar,   urf-odatlar   va
shariat   qonunlarining   bajarilishi   ustidan   nazorat   qilib   turardilar.Butun   imperiya
bo'yicha odil sudlov holatiga qozikalon (oliy sudya) javob bergan. U raiyat qozilari
faoliyati ustidan nazorat qilib turgan. Temur davlatida davlatni boshqarish tartibiga
qarshi   qaratilgan   hamda   mansablarni   suiiste'mol   qilishga   qarshi   qaratilgan
jinoyatlar   bo'yicha   sud   ishlarini   yurituvchi   maxsus   organ   -   adolat   devoni   mavjud
bo'lgan.   Javobgarlikka   tortishda   va   jazo   berishda   shaxsning   ijtimoiy   holatiga
alohida e'tibor berilgan. Masalan: bosib olingan o'lkalarni idora etuvchi taxt vorisi
markaziy hokimiyatga bo'ysunmasa, unga tan jazosi qo'llanishi mumkin emas edi.
Bunday   holda   uni   tergov   tugaguncha   qamoqda   (zindonda)   saqlash   va   amirga
ma'lum qilish kerak edi. Uni  ustidan sudni  amirning o'zi amalga oshirgan 4
.Temur
juda   ko'p   davlatlarni   bo'ysundirgan.   U   bosib   olgan   mamlakatlarning   aholisining
itoatkorligini,   hukmron   sinflarning   yurish-turishlarini   qattiq   kuzatib   turgan.
Temurning   maxfiy   agentlari   bo'lgan.   Shu   bilan   birga   har   bir   mamlakatning ahvolini,   sipohu   raiyat   kayfiyatini,   turish-turmushlarini,   qilish-qilmishlarini
kuzatib   turish   uchun   voqeanavis   (yurtda   bo'ladigan   voqealarni   kunma-kun   yozib
boruvchi   odam)lar   tayinlangan.   Voqeanavis   maxfiy   politsiya   funksiyasini
bajargan. U o'ziga tegishli hududdagi aholi orasida, harbiy boshliqlar va lashkarlar
orasida   nima   voqealar   bo'layotganidan   doimo   xabardor   bo'lib   turishi   va   bular
haqida   Temurga   har   kuni   ma'lum   qilib   turishi   kerak   edi.Maxfiy   politsiya
funksiyasini mingta tezyurar tuya mingan, mingta ot mingan chopqunchilar, ming
nafar   choparlar   amalga   oshirganlar.   Ular   turli   mamlakatlar   va   sarhadlarning
xabarlarini, qo'shni hukmdorlarning maqsadlari va niyatlarini bilib amirga yetkazib
turganlar.Temur   tuzuklarida   yozilganidek,   har   bir   sarhad,   viloyat,   shahar   va
lashkarda xabar yozuvchi (xabarnavis)lar tayinlanib, ular hokimlar, raiyat, sipoh va
begona   lashkarning   xatti-harakati   haqida   amirni   xabardor   qilib   turganlar.   Ular
atrofdan kirgan-chiqqan  mol-mulk, chetdan kirgan va chetga  chiqqan yot  kishilar
har   mamlakatdan   kelgan   karvonlar   va   hukmdorlik   haqidagi   xabarlar,   qo'shni
podsholar,   ularning   gaplari,   ishlari   va   chekka   o'lkalardan   kelgan   ulamo,   fuzalo
haqida   batafsil   xabarlarni   to'g'ri   yozib   turishlari   lozim   bo'lgan.Maxfiy   politsiya
bilan   birga   jinoiy   politsiya   ham   mavjud   bo'lgan.   Masalan,   har   bir   shahar   va
qishloqqa   kutvol   (qal'a   komendanti)   tayinlanib,   u   sipoh   va   raiyatga   soqchilik
qilgan,   o'g'irlik   va   bosqinchiliklarni   oldini   olgan.   Bundan   tashqari   yo'l   ustiga
kuzatuvchilar,   zobitlar   (boshqaruvchilar)   tayinlanib,   ular   yo'llarni   qo'riqlaganlar,
o'tkinchilar, savdogarlar, musofirlarni kuzatib, mol-mulki va boshqa narsalarining
daxlsizligini   himoya   qilganlar.   Yana   har   bir   shaharda   qo'rchilar   (qo'riqchilar,
posbonlar) ham bo'lib, ular aholini qo'riqlab turganlar 5
. Temur har bir mamlakatda
mehnatga   layoqatli   gadolarni   aniqlab,   ularga   vazifa   yuklab   ish   berilishi   haqida
buyruq   chiqargan.   Temur   tuzuklariga   asosan   har   bir   sarhad,   viloyat,   shahar   va
lashkarda   xabar   yozuvchilar   tayinlangan.   Ular   hokimlar,   raiyat,   sipoh   va
lashkarlarning   xatti-harakati   haqida,   atrofdan   kirgan-chiqqan   mol-mulk,   begona
kishilar, qo'shni davlatlar va boshqalar haqida xabar yetkazib turishlari lozim edi.
Shu   bilan   birga,   ular   armiyadagi   holat,   lashkarlarning   jangovor   tayyorligi   va
ma'naviy   sifatlari   to'g'risida   ham   axborot   berib   turganlar.   Bundan   tashqari   yana «mingta   tezyurar   tuya   mingan,   mingta   ot   mingan   yelib-yuguruvchi   kishini
chopqunchi,   ming   nafar   tezyurar   piyodani   chopar   etib   tayinlangan.1   Ular   turli
mamlakatlar,   sarhadlarning   etuvchi   qo'shin   boshliqlari)   tayinlanib,   yo'llarni
qo'riqlab,   o'tkinchilar,   savdogarlar,   musofirlarni   kuzatib,   mol-mulki   va   boshqa
narsalarni   manzildan-manzilga   yetkazib   qo'yish   majburiyatiga   ega   bo'lganlar.
Yo'lda birortasining narsasi yo'qolsa, o'zi o'ldirilsa yoki boshqa kor-hol yuz bersa,
hamma   uchun   javob   berganlar.Temur   arzbegi   mansabini   ta'sis   etgan.   U   sipoh   ,
raiyat   yoki   ariza   va   shikoyat   bilan   kelganlarning   ahvolini,   mamlakat
obodonchiligini,   muhim   ishlardan   qaysi   biri   bitgan-bitmaganligini   hal
qilgan.Temur   hokimiyati   ostidagi   o'troq   dehqon   ommasi   va   shahar   aholisini
boshqarish   viloyatlarning   hokimlari   —   valilar,   o'lkalar   —   beklar   va   shaharlar   —
hokimlar   tomonidan   amalga   oshirilgan.Kentlar   (uyezd)   va   qishloqlar   tepasida
arboblar   turgan.   Ular   viloyat   va   okruglarning   hokimlari   tomonidan
tayinlangan.Mahalliy   hokimiyat   boshliqlari   asosan   aholidan   soliq   va   o'lponlarni
yig'ishni va bularni davlat xazinasiga o'z vaqtida yetkazishni kuzatib turganlar.Har
bir  viloyat,  tuman  va  shaharlarda   moliya   ishlarini  3  ta   vazir  yuritgan:   1)  xiroj   va
miqdorini   belgilashi   va   uni   yig'ish   bilan   shug'ullanuvchi   vazir;   2)   navkarlar
o'rtasida   soliqlardan  tushgan   mablag'larni   taqsimlovchi   vazir;   3)   egasiz   mulklarni
boshqaruvchi   vazir. 6
  Ko'chmanchi   va   yarim   ko'chmanchi   aholi   ichida   mahalliy
hokimiyat   tumanlar   va   uluslarning   hokimlariga   tegishli   bo'lgan.   Bu   yerlarda
aholiorasida   urug'—qabilachilik   an'analari   saqlanib   qolgan   bo'lib   ,   u   asta-sekin
shariat normalari tomonidan siqib chiqarilgan. 
1. Amir Temur davlatidagi adolat tamoyilini bugungi kundagi
ahamiyati  
Amir   Temur   saroyida   bo’lgan   Ispaniya   elchisi   Klavixo   “Amir   Temurning   otasi
chigatoylardan   bir   aslzoda   edi.   Lekin   u   sarvat   egasi   va   badavlat   bo’lmasdan,
yonida   3-4   otliqdan   boshqa   (ortiq   )   askari   bo’lmas   edi.   Kesh   yaqinidagi   bir
qishloqda   yashar   edi.   Zero,   chig’atoylarning   eng   baobru   kishilari   qishloqda
yashashni  shaxarda yashashdan afzal bilardilar” , - deb yozadi. Barcha temuriylar solnomalarida   anglashilishicha,   Taragay   kamtar   va   takvodor   kishi   bo’lib,
ko’pincha   ulamolar   va   shayxlar   bilan   suxbat   qilardi.   Garchi   u   barlos   qabilasi
oqsoqoli   bo’lsada,   tashkiliy   ishlar   qarindoshi   Amir   Xoji   bin   Buraglining   qo’lida
edi.   Shu   bilan   birga,   Amir   Tarag’ay   nafaqat   barloslar   nazdida   emas,   xatto   butun
chig’atoy ulusida e’tiborli bir amir edi. Sh.A.Yazdiy va boshqalar Chig’atoy Xoni
Tug’luq   Temurning   to’rt   amiridan   biri   bo’lgan   Amir   Hamidiy   Qurulqut   xaqida
“Amir Tarag’ayning qadrdon do’stlaridan edi” Amir Hamidiy Qurulqut Qashqar va
Sharqiy   Turkistondagi   nixoyada   mu’tabar   va   taniqli   amir   edi.   Amir   Temurning
singillaridan   Shirin   Big   (Beka)   Og’a   Mueyyed   Arlatnnig   nikoxida   edi.   Bu   amir
Xurosondagi   Arlat   qabilasidan   edi.   Amir   Temurning   yana   bir   singlisi   Qutlug’
Terkin   Og’a   Amir   Sulton   Dug’lat   bilan   turmush   qurgandir.   Bu   dug’latlar   ham,
Sharqiy   Turkiston   Qashqar   atrofi   va   Issiqko’l   atrofidagi   mo’’tabar   amirlar   edi.
Amir   Temurning   ilk   uch   xotinidan   biri   Turmush   Og’a   Qaralg’an,   extimol,
Qatag’on   qabilasidan   bo’lib,   bular   Balx   atroflarida   istiqomat   qilardilar.  
Shunday   qilib,   ma’lum   bo’ladiki,   Amir   Temur   va   oilasi,   Amir   Tarag’ay   va
Qazag’ayga   qadar,   g’arbiy   va   sharqiy   Turkiston,   Xuroson   va   bugungi
Afg’onistondagi   mashxur   qabilalarning   eng   xurmatli   kishilari   bilan   qudalik,
qarindoshlik   munosabatida   bo’lganlar.  
Yana   bir   ahamiyatli   qayd   shudir:   “Amir   Temurning   ota-bobolari   faqatgina   Kesh
(Xozirgi   Shaxrisabz)   da   emas,   Shosh   (Toshkent)”   atrofi   va   Chag’oniyonda   ham
shoxona “inju” , ya’ni xususiy yer egasi edilar. Va tarxon ekanliklaridan xirojdan
ozod   edilar.   Boshqa   xolatdan   anglashiishicha,   Barlos   umarosi   va  
xususan, Temurning o’zi ham yuqori Xorazmda Xaq soxibi edilar. Masalan, Temur
davlatining   eng   nufuzli   kishilaridan   Amir   Sayfiddin   Nukuz   va   ukasi   Olloxdod
Nukuz   shular   jumlasidandir.  
Manbalarda zikr etilganidan anglashilishicha, Amir Tarag’ay kamtar shaxs bo’lib,
siyosiy   ishlar   bilan   qiziqmas   edi.   Barlos   urug’ining   bekligini   esa,   amakisi   Amir
Xoji  bin  Buragliga bergan  edi. G’arbiy Chig’atoy  ulusida  beklar   Temurdan  oldin
barloslar   va   jaloyirlar   qo’lidan   Qaranauslar   (u   qadar   mu’tabar   (hurmatli)
bo’lmagan qabilalar aralashuvi  bo’lib, Amir Qarag’an ham  shulardan edi) qo’liga o’tgan. 1
  Shu   sababli   (Amir   Temur   va   )   Amir   Tarag’ay   va   birodarlari   Sharqiy   va
G’arbiy   chig’atoy   ulusining   siyosiy   xayotida   nixoyatda   muxim   mavqega   ega
edilar.   Amir   Qazag’an   va   nevarasi   Amir   Xusayndan   so’ng,   bu   ulusda   xokimiyat
tabiiy   ravishda   barloslar   va   ularning   amiri   Amir   Temur   qo’liga   o’tdi.   Zeroki,
Barloslar   shaxsan   Chingizxonning   tayiniga   ko’ra,   chig’atoy   ulusidagi   to’rt
minglikdan   to’rtinchisi   bo’lib,   (Ibn   Arabshoxning   fikriga   ko’ra)   xisoblangan 2
bo’lsa,   bu   ushbu   qabilaning   xuquq   va   sharafiga   tajovuzi   deb   xisoblanishi   kerak.  
Amir   Temurning   dunyodagi   eng   kuchli   va   katta   saltanatlardan   birini   barpo
etganligi,   harbiy   san’ati,   davlatni   qanday   asoslarga   tayanib   boshqarganini   anglab
yetish   davrlar   osha   tadqiqotchilar   hamda   siyosatchilarning,   arboblarning   diqqat-
e’tiborini tortib kelgan. Ularning ko’lami to’g’risida umumiy tasavvur 
1
  Milodiy XIV- asrning boshlarida Chig’atoy ulusi xukmdorlari xam Ilxanli
va   Jo’ji   ulusi   xukmdorlari   kabi   lozim   bo’lganida   yoki   xonlarning   mo’tabar
qabilalarning   amirlari   bilan   ixtilof   paytida   bu   tartibsizliklarga   dosh   bera   olish
uchun   “Mo’tabar   qabilalardan   tuzilgan   qo’shin”   tuzishni   so’raganlar.   Bu   (metis,
aralash) qo’shin Qaraunas nomi bilan mashxur bo’lib, Amir Qazag’on va Nevarasi
Amir   Xusaynning   xam   tayanchi   ana   shu   qaraunaslar   edi.   Xattoki,   Amir
Qazag’onning   o’zi   xam,   nevarasi   Amir   Xusayn   singari   ,   qaraunas   deb
xisoblanmoqda edi. Amir Qazag’onning qabilasining nomi Musaviyning “Asaxx ut
- tavorix”ida (Istanbul, Yangi Jomiy (Yeni Jami) nusxasi) Tebit va Istambul fotix
kutubxonasidagi   Sh.A.Yazdiyning   “Zafarnoma”sida   xam   Tebit   shaklida
yozilgandirki,   Movarounnaxrda   Chig’atoy   amirlaridan   bittasining   bu   qabila   bilan
Qaraunas o’rnida As qabilasi zikr etilgan bo’lib, kelib chiqishi jixatidan turk yoxud
mo’g’ul   bulmasdan,   ruslar   xam   bu   asarlar   bilan   birga   Xitoydagi   mo’g’ul
qo’shinidan joy olganlar (“ Живая   старина ” jurnali, Peterburg, 4, 1982 , 65-sahifa;
E.Bretschneider, Meglevel Rescarches from Eastern Asiatuc Sources, 11,78,84)
2
  Ibn   Arabshox   Amir   Tarag’ayni   shu   sababdan   “Insonlarning   to’rtinchisi”   deb
xisoblagan   bo’lishi   mumkinligi   kabi,   Amir   Temurga   bo’lgan   dushmanligi   bois
uning   otasini   “to’rtinchilari   itlaridir”   deb   ko’rsatgandir.   uyg’otuvchi bibliografik tadqiqotlar fikrimizga dalildir. 1
 Jumladan, E.V. Rtveladze,
A.X.   Saidov   jahon   miqyosida   Temur   tarixini   o’rganilganlik   darajasini   aniqlash
borasida   izlanishlar   olib   borib,   “Amir   Temur   dunyo   fani   ko’zgusida”   nomli
bibliografik   asar   chop   etdilar 2
.   Undagi   ma’lumotlarga   ko’ra,   Amir   Temurga
bag’ishlab   yaratilgan   jiddiy   asarlar   soni   Yevropa   tillarida   700   dan   ziyod,   Sharq
tillarida   esa   900   dan   ko’pdir.   Bu   asarlarda   Amir   Temur   shaxsi   va   saltanatining
siyosiy,   ijtimoiy-iqtisodiy,   madaniy   hayotiga   turli   baholar   berilgan 3
.   Asrlar   osha
Amir Temur goh qattiqqo’l va zulmkor, goh adolatli va talabchan hukmdor sifatida
talqin   etib   kelingan.   Bu   kabi   turli   baholarning   paydo   bo’lishiga   Amir   Temur
shaxsiga   nisbatan   ijobiy   yoki   salbiy   munosabatda   yozib   qoldirilgan   ko’plab
manbalar   sabab   bo’lgan.   Xususan,   Nizomiddin   Shomiy,   Sharafiddin   Ali   Yazdiy
kabi mualliflar o’z asarlarida Amir Temurning davlatni adolatli boshqargani, xalq
va davlat manfaatlari yo’lida keng ko’lamli siyosat yuritgani va boshqa xislatlarini
yozib   qoldirgan   bo’lsa,   Ibn   Arabshoh   “Temur   tarixida   taqdir   ajoyibotlari”   nomli
asarida   Amir   Temur   va   uning   faoliyatiga   salbiy   baho   berib   o’tgan.  
1
Темур   ва   Улуғбек   даври   тарихи .   –   Т .:   Қомуслар   бош   таҳририяти ,   1996.   –
Б .264.;   Амир   Темур   жаҳон   тарихида   /   Иш   раҳбари   С . Саидқосимов .   –   Т .:
Шарқ ,   1996.   –   Б .296.;   Алимов   Р . А .   Соҳибқирон   Амир   Темур   ( Методик
тавсиянома ).   –   Т .:   1995   ва   бошқалар .  
2
  Ртвеладзе   Э.В.,   Саидов   А.Х.   Амир   Темур   в   зеркале   мировой   науки.   –   Т.:
Издательский   дом   Мир   экономики   и   права,   1999.   –   С.352.  
3
  Грановский   Т.Н.   Сочинения.   М.,   1866.   Часть   I;   O’sha   muallif.   [Тимур]   /
Полное   собрание   сочинений.   –   СПб.,   1905.   Т.   I.   –   С.341-359;   Бартольд   В.В.
Туркестан в эпоху монгольского нашествия. СПб., 1898. Ч. I.; Ўша муаллиф.
Народное движение в Самарканде 1365 года / Записки Восточного отделения
русского   археологического   общества.   –   СПб.,   1907.   Т   XVII.   –   С.   1-19;   Ўша
муаллиф.   О   погребении   Тимура   //   Записки   Восточного   отделения   Русского
археологического общества. – Пгр., 1916. Т. XXVII. – С.1-32; Ўша муаллиф.
Географический   очерк   Мавераннахра   //   Бартольд   В.В.   Туркестан   в   эпоху
монгольского   нашествия.   Соч.   –   М.,   1963.   Т.   I.;   Ўша   муаллиф.   Бартольд В.В.Улугбек   и   его   время   //   Бартольд   В.В.   Соч.  
–   М.,   1964.   Т.II.Ч.2.   –   С.   25-174;   Абдураимов   М.А.   Обзор   литературы,
посвященной   Тимуру   и   тимуридам,   изданной   в   Узбекистане   в   60-х   годах   //
История   СССР.   –   М.,   1973.   –   №   5.   –   С.   47-51;   Ўша   муаллиф.   Темур   ва
Тўхтамиш. – Тошкент: Адабиёт ва санъат, 2000; Якубовский А.Ю. Самарканд
при   Тимуре   и   тимуридах.   Очерк.   –   Л.,   1933;   Ўша   муаллиф.   Государство
Тимура / История Узбекской ССР – Т., 1955. Т. I. кн 1. – С. 313-334; Греков
Б.Д., Якубовский А.Ю. Золотая Орда и ее падение. – М.-Л., 1950 va boshqalar.
Sovet   davrida   temurshunoslikka 1
  salbiy   ta’sir   ko’rsatgan   omillardan   biri   Fridrix
Shlosserning   (1776–1861)   “Butun   dunyo   tarixi”   asaridir.   F.   Shlosser   Amir
Temurga   “baxtli   jangchi,   jahonning   yangi   istilochisi...   shu   bilan   bir   qatorda
olisdagi   Sharqning   qonun   chiqaruvchisi   edi.   Osiyodagi   kamyob   bo’lgan   taktik
hamda   strategik   bilimlarni   o’zlashtirib,   u   yerdagi   to’dalarni   o’ziga   jalb   qildi”,   –
deya   tavsif   beradi.   Shuningdek,   olim   Sohibqiron   Amir   Temurning   adolatli
qonunlarga   asoslangan   davlat   asoslarini   barpo   etganligini   yetarli   baholamay,   uni
“minglab   odamlarni   qirar   edi”,   –   deb,   vahshiy   va   zolim   hukmdor   sifatida   talqin
etdi.   F.Shlosser   ushbu   asarda   o’z   fikriga   qarama-qarshi   o’laroq   “U   yurishlardan
tez-tez Buxoro va Samarqandga qaytar, o’zining yangi saltanatida tuzuklar hamda
qonunlar   e’lon   qilar   edi.   Mazkur   qonunlar   to’plami   uning   amri   bilan   amalga
oshiriladigan   dahshatlar,   vayronagarchiliklarga   mutlaqo   qarama-   qarshi   tarzda
edi” 2
,      degan   fikr   mulohazalarini   ham   bildirgan.  
Ma’lumotlarga   ko’ra,   kommunistik   mafkura   asoschisi   K.Marks   F.Shlosserning
Amir   Temur   haqidagi   salbiy   fikr-mulohazalarini   so’zma-so’z   ko’chirib   olish 3
vaqtida   “Temur   o’zining   yangi   podsholigiga   mamlakatni   qurish   tizimlari   va
qonunlarni berdi, bular uning buyrug’i bilan askarlari tomonidan amalga oshirilgan
vahshiyliklar va yovuz vayronagarchiliklarga o’ta zid edi” 4
, – kabi ijobiy fikrlarini
e’tibordan   chetda   qoldirgan   edi.  
Mustabid sho’ro davrida K.Marks, F.Engels va V.I.Leninning asarlari barcha ilmiy
tadqiqotlarga   asos   bo’lib   xizmat   qilar,   ulardan   iqtiboslar   keltirilar   hamda   shunga monand   qarashlar   rivojlantirilar   edi.   “dohiy”lar   tomonidan   yaratilgan   “sinfiylik”
nazariyasi ham Amir Temurni “ekspluatator”, “ezuvchi”, “bosqinchi”, “kallakesar”
sifatida talqin etishni taqozo etar edi. 
1
Лунин   Б.В.   История   культуры   и   искусства   времени   тимуридов   в
советской литературе. Библиографический указатель // Общественные науки
в Узбекистане. – Ташкент, 1969.– № 8–9. – С.101- 145.
2
  Темур ва Улуғбек даври тарихи. – Т.: Қомуслар бош таҳририяти, 1996. – Б.
28-29.  
3
  Маркс   К.   Хронологические   выписки   /   Архив   Маркса   и   Энгельса.   –   М.:
Госиздат,   1939.   Т.VI.   –   С.   184-   185.  
4
  O’sha   joyda.  
Ana   shu   tariqa   manbalardagi   ziddiyatli   baholar,   sovet   davrining   “sinfiylik”
nazariyasi   Amir   Temur   faoliyatini   xolis   yoritishda   murakkabliklar   tug’dirdi.
Buning ustiga  chekka o’lkalarning buyuk davlatchilik tarixini  o’rganish  mustabid
SSSR   manfaatlariga   zid   bo’lib,   “bu   o’lkalarda   mustaqil   va   kuchli   davlatlar
bo’lmagan”, – degan fikrlarni singdirish asosiy masalalardan biri sifatida qo’yilgan
edi.  
Amir   Temur   hukmronligi   davrida   davlat,   jamiyat   va   shaxs   manfaatlari
uyg’unlashtirilgan,   siyosiy,   iqtisodiy   va   ma’naviy   barqarorlik   o’rnatilgan.   Davlat
boshqaruvining   muhim   sohalaridagi   faoliyat   ana   shu   maqsadlar   yo’lida
tashkillashtirilgan hamda chiqarilgan qonunlar o’z vaqtida ijrosini topgan. Buning
natijasida   Amir   Temur   davlatida   ilm-fan,   ma’naviyat,   me’morchilik   va   san’at
beqiyos darajada  rivoj  topdi  va fanda bu haqli  ravishda ikkinchi  Uyg’onish davri
deb   talqin   etildi.  
Ingliz   olimasi   Xilda   Xukxem   Amir   Temur   o’z   yurtida   davlatchilik   va   madaniyat
an’analarining   davomchisi   bo’lganligini,   X-XI   asrlarda   tabobat,   matematika,
astronomiya, geografiya, falsafa, tarix, arab va fors tili, adabiyot bo’yicha benazir
asarlar   yaratgan   buyuk   allomalar   vatanidan   yetishib   chiqqanligini,   mazkur
allomalarning yirik asarlari bir necha yuz yillar davomida Yevropadagi Uyg’onish davriga  katta ta’sir  ko’rsatib, unga poydevor  bo’lib xizmat  qilganligini 1
  haqqoniy
ravishda   aytib   o’tgan.  
Umuman   olganda,   Amir   Temur   davlati   o’zbek   davlatchiligi   tarixining   eng
rivojlangan   bosqichini   tashkil   etadi.   Saltanatda   barcha   sohalarda   tub   burilishlar,
yuksalishlar   kuzatilgan.   Taraqqiyot   uchun   xizmat   qilgan   Amir   Temur   faoliyati
bilan bog’liq tarixiy qadriyatlar allaqachon umuminsoniy qadriyat darajasiga yetib
ulgurgan.  
O’zbekiston   Respublikasining   birinchi   Prezidenti   Islom   Karimov   “Amir   Temur
bizning sha’n - shavkatimiz, g’urur-iftihorimizdir. Amir Temur-xalqimiz dahosini
timsoli,   ma’naviy   qudratimiz   ramzidir”,      deya   alohida   ta’kidlashiga  
1
  Хукхэм   Х.   Властитель   семи   созвездий   /   Пер.   с   англ.   Г.Хидоятова.   –
Ташкент:   Адолат,   1995.   –   С.   17.  
tarixda   katta   dalil   va   asoslar   mavjud.   Shuningdek,   “Amir   Temur-shaxsini   idrok
etish   -   tarixni   idrok   etish   demakdir.   Amir   Temurni   anglash-o’zligimizni   anglash
demakdir. Amir Temurni ulug’lash-tarix qa’riga chuqur ildiz otgan tomirlarimizga,
madaniyatimizga,   qudratimizga   asoslanib   buyuk   kelajagiga   ishonchimizni
mustahkamlash   demakdir”.  
Amir   Temur   davlatchiligining   markazida   xalq   va   davlat   manfaati,   inson   omili
turgani   bois,   bu   davrda   shakllangan   siyosiy   udum   va   an’analarning   ijobiy
jihatlaridan   bugungi   kunda   ham   keng   foydalanish   xalqning   farovon   turmushini
ta’minlashda   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.  
Amir Temur davrida shakllangan davlat boshqaruvi asoslarining tub negizini tahlil
etish, uning taraqqiyotiga zamin yaratgan omillarni tushunib yetish bugungi kunda
ulardan   ijodiy   foydalanishda   dolzarb   ahamiyatga   ega.   Shu   boisdan   Amir
Temurning saltanat  taraqqiyotida tutgan siyosiy mavqei, bu davlatning o’ziga xos
xususiyatlari,   mavjud   ijtimoiy   tizimni   to’laqonli   ochib   berish   muhim   masaladir.  
Shuningdek,   Amir   Temur   davlatining   markaziy   va   mahalliy   davlat   boshqaruv
tizimi,   qurultoy,   mansab   (lavozim)   va   unvonlarning   davlatchilik   asoslarini
mustahkamlashga   ko’rsatgan   ta’sirini   tahlil   etish   alohida   dolzarblik   kasb   etadi.  
Amir Temur davlatining sud-huquq, mudofaa va harbiy tizimini yaxlit holda tadqiq etish,   ularning   davlatchilik   taraqqiyotidagi   o’rnini   ko’rsatib   berish   ham   muhim
masala   sanaladi.  
Amir   Temur   tashqi   siyosatining   asosiy   yo’nalishlari,   o’ziga   xos   xususiyatlari,
yozishma maktublar va ularning davlat taraqqiyotidagi o’rnini ochib berish, barcha
bo’limlar,   boblar   yuzasidan   muhim   xulosa   va   tavsiyalar   berish   hamda   ulardan
foydalanish   ko’lamini   kengaytirish   bugungi   kunda   katta   ahamiyatga   ega   dolzarb
masalalaridan   biridir.  
Mustaqillik yillarida temurshunoslikni o’rganish, uning manbashunosligini nafaqat
asliyatda,   balki   boshqa   tillarda   ham   chop   etishda   jiddiy   ishlar   olib   borgan
A.O’rinboev,   H.Karomatov,   A.Ahmedov,   O.Bo’riev,  
H.Bobobekov,   A.Saidov,   H.Boboev,   A.Quronbekov,   Z.Muqimov,
A.Berdimurodov  singari   zahmatkash   olimlarimiz  ham   ilmiy  tadqiqotlar  yaratdilar
va   tarjimalarini   e’lon   qildilar.   O’zbekston   xalq   yozuvchisi   P.Qodirovning   bu
boradagi sermazmun maqola va esselari o’quvchilarda katta qiziqish uyg’otmoqda.
Shuni   ham   alohida   ta’kidlash   zururkim   hozirgi   kunda   ham   Fransiya   va   Rossiya
davlatlarida temurshunoslik ilmiga qiziqish kamaygan emas. Ayniqsa, Amir Temur
va   temuriylar   tarixiy   muammolari   fransuz   tarixchi   olimlarining   faoliyatidan
maxsus o’rin olgan bo’lib, fransiyada temurshunoslikni o’rganishning mustaqil bir
maktabi   keng   faoliyat   olib   bormoqda.  
Sovet   davrida   aksariyat   hollarda   Amir   Temur   faoliyati   salbiy   jihatdan   talqin
etilishiga   qaramay   xorijiy   Sharq   va   G’arbda   bu   mavzuga   oid   haqli,   ob’ektiv
tadqiqotlar olib borilgan 1
. Bu borada g’arb olimlarining Amir Temur 
1
  Aercke   K.   Au   tirioir   des   peurs   occidentals   /   Samarkande   1400–1500.   –
Paris, 1995. – P р . 55-72; Ahmad Hasan Dani. Timur leogacy / Pakistan Academy
of letters. – Islamabad, 1996; Alexandrescu–Derca M. M. La campagne de Timur
en Anatolie 1402. – Bucuresti, 1942; Aka Ismail. Mirza Sahruh zamanind а  (1405–
1447)   timurlularda   imar   faaliyetleri   /   Belleten   1984.   XLVIII.   –   S.189–190,   285-
297;   Ўша   муаллиф .   Timur’un   Ankara   savasi   (1402).   Fetihnamesi   /   Türk   tarih
Kurumu. Belgeler. Turk tarih belgeleri dergisi, 1986. – S. 15, 1-22;  Ўша   муаллиф .
Timur’un ölümünden sonra Guney Iran’da hakimiyet mucadeleleri atsiz armagani. – Istanbul, 1976. – S.3-15;  Ўша   муаллиф . Timur’un ölümünden sonraki hakimiyet
mucadelerini   kisa   bir   bakis   /   DTC.   Fakültesi,   cumhuriyetin   50   yildönü   Münü
Anma   kitabi.   –   Ankara,   1974.   –   S.   383-390;   Ўша   муаллиф .   Timur   devri
Anadolusu / Osmanli. –Ankara, 1999. I cilt. – S.229-234; Amarger P., Laffont K.
La   fureur   des   tartares.   –   Paris,   1996.   –   358   p.;   Amoretti   B.   S.   Religion   in   the
timurid   and   safavid   periods   /   The   Cambridge   history   of   Iran.   –The   Cambridge
University Press. 1986.VI. chapter 12.–   Рр . 610-656; Andrews P. A. The tents of
Timur: an examiniation of report on the quriltay at Samarkand, 1404 / Art of the
European steppe land. ed. P. / Denwood – London, 1978. – Pp. 143-181; Boniville
G.   de.   La   terrible   vengeance   de   Tamerlan   /   Melanges   de   l’   Universite   Saint   –
Josseph   Beirut,   1975–76.   XLIX.   –   P р .   803-817;   Bozkurt   M.E.   Aksak   Temur’un
develof   politikas.   –   Istanbul,   1943.   –   47   p.;   Bouvat   L.   Timur   lang   /   EI.
Encyclopaedia Islam. 1934. Vol. 4. – P р . 777-779. Brent– Barbara. A carpet  and
related pictures. A legasy of Timur’s Samarqand / Oriental Art. 1984. XXX. № 2.
– P. 186; Bretschneider E. Notice of the medieval geography and history of Central
end Western Asia. Drawn from Chinese end Mongol writings, end compared with
observations   of   western   authors   in   the   middle   ages.   –   London,   1877.   –   233   p.   2
maps;   Brion   M.   Tamerlan:   Presentation   de   Tamerlan   par   M.   Brion;   texts   de
Tamerlan:   Ibn   Arabchah,   Cheref   ed–din,   Ibn   Khaldoun,   l’   archeveque   de
Sultanieh, l’ ambassadeur Clavijo. Le merechal boucicant. – Paris, 1963. – 382 p.;
Capus G. A travers le Royaume de Tamerlan. Paris, 1892. – 434 p.; Chaghtai
A. Indian links with Central Asia in in architecture / Indian Art and letters London,
1937. XII. – P р . 85-104; Dizer M. Ulugbeg. Ankara. 1989. – 98s.; Ferrier R. Trade
from the –14 th Century to the end of the safarid period / The Cambridge history of
Iran.   -The   Cambridge   University   Press.   1986.Vol.   VI.   –   P р .   412-491;  
saltanati   haqidagi   ancha   xolis   tadqiqotlarini   alohida   ta’kidlab   o’tish   joiz.   Ular
orasida   Fransiya   Yevropa   temurshunosligining   yirik  markazlaridan   biriga   aylanib
borayotganligini   alohida   ta’kidlash   joiz.   Bu   yerda   “Temuriylar   davri   tarixi,
san’atini   o’rganish   va   fransuz-o’zbek   madaniy   aloqalari   Uyushmasi 1
”   faoliyat yuritmoqda.   Bu   uyushmaning   va   Fransiyada   chop   etilayotgan   “La   Timuride”
jurnalining faoliyatiga L. Keren rahbarlik qilmoqda. Ushbu jurnalda Amir Temur
va   temuriylar   davri   tarixiga   oid   qator   ilmiy   ishlar   muntazam   ravishda   e’lon   qilib
borilmoqda 2
.  
Jumladan, Lyusen Keren 3
 ko’plab tadqiqotlarida Amir Temurning tarixdagi buyuk
xizmatlari,   uning   davlatida   adolat   va   qonun   ustuvorlik   qilganligi,   “rahbar
bo’lishdek   tug’ma,   ammo   aqlga   sig’maydigan   tabiiy   va   sinoatli   xislat   sohibi” 4
bo’lganini   manbalardagi   ma’lumotlar,   tarixiy   faktlar   orqali   ochib   bergan.   Uning
tadqiqotlari ilmiy ommabop xarakterga ega. 
Fourniau V. Histoire de I’ Asie centrale.   Paris, 1994. – 128 p.; Frenet F. La
ville, de Cyrus a Tamerlan / Samarcande 1400–1500. Paris, – P р . 74-82; Haider M.
The sovereign in the timurid state (XIV–XV sentuires) // Turcica. 1976. VIII. 2. –
P р . 57-79; Haidar M. Timurlar davlatinde hakimiet   а nlayisi (XIV– XV yuzyillar)
Cev.Ehrem   Memis.Turk   kulturi,   1984.   XII.   –   S.   611–632;   La   Renessans
Timouride.   –   Paris,   –   224   p.;   Halil   Inalchik.   Osmanli   tarihine   toplu   bir   bakis.
Osmanli. – Istanbul, 1999. 12 ciltlik. I cilt. – S. 69-70; Hookham H. Timurlaine the
concueror. – London, 1962; Kennedy E. The exact  sciences in timurid Iran / The
Cambridge history of Iran. –The Cambridge University Press. 1986.Vol. VI. – P р .
568-581; Lentz T. Lowry G. Timur and the princely vision. Persian art and culture
in the fifteenth centure. – Washington, 1989. – 396 p; Leomu F. Tamerlan. – Paris,
1996. – 354 p. and others.
1
  Керен Л., Саидов А. Амир Темур ва Франция. – Тошкент: Адолат, 1996. –
Б.15.  
2
 Beaupertius – Bressand F. L’art des jardins a son apogee ou splendeur des jardins
de   Samarkand   //   La   Temuride.   –Paris,   1990.   –   №   4.   –   Рр.7-8;   Ўша   муаллиф.
Festivites   timurides   //   La   Temuride.   –   Paris,   1996.   –   №  
16.   Рр.   2-3;   Jardins   Timurides   //   La   Temuride.   –   Paris,   1991.   –   №   5.   –   Рр.   10;
Szuppe   M.   Le   Khorassan   et   I’Fsia   centrale   aux   XIV–XVIe   siecles:   aspects   de
l’unite   culturelle   et   politique   //   La   Timuride.   –   Paris,   1995.   –   №   14.   –   Рр.   8-15;  
3
  Kehren   L.   Tamerlan,   le   Seiqneur   de   fer,   Neuchatel,   1978.   –   260   p.;   Ўша
муаллиф. Tamerlan. Paris: Payot, 1980; O’sha muallif. Tamerlan et Byzance // La
Timuride.   –   Paris,   1994.   №   13.   –   Pр.   3-6;   Керен   Л.   Амир   Темур   салтанати.
Француз   тилидан   таржима   ва   изоҳлар   муаллифи   Б.   Эрматов.   –   Тошкент:
Маьнавият,   1999.   –   224   б.   Va   boshqalar.  
4
  Керен   Л.   Амир   Темур   салтанати...   –   Б.   169-170.  
Fransuz temurshunoslaridan Jan-Pol Runing Amir Temur va uning faoliyatiga oid
“Tamerlan” 1
  deb   nomlangan   ulkan   tadqiqoti   haqida   alohida   to’xtalib   o’tish   joiz.
Jan-Pol o’z tadqiqotida Chingizxon va uning avlodlari, Sohibqironning hokimiyat
tepasiga   kelishi,   davlat   tuzishi,   Eron,   Oltin   O’rda,   musulmon   davlatlari   bilan
munosabatlari   va boshqa  tarixiy jarayonlarni  to’liq ochib  berishga   intiladi 2
. Unda
Amir Temurning o’z davridagi jamiyat hayotida tutgan o’rni, din, madaniy hayot,
davlat   va   jamiyat   o’rtasidagi   aloqalar   kabi   masalalar   umumiy   holatda   talqin
etilgan.  
Kembrij   Universiteti   olimlari   tadqiqotlarining   Eron   tarixi   bilan   bog’liq   qator
jildlarida 3
  ham Amir Temur davriga oid bir qancha tahlillar mavjud, ammo ularda
davlat   boshqaruv   masalalari   yechimiga   alohida   e’tibor   berilmagan.  
Tadqiqotchilar   orasida   Beatris   Forbes   Mantsning   temuriylar   davlati   boshqaruvini
o’rganishga   qo’shgan   hissasini   alohida   ta’kidlash   joiz 4
.   U   Amir   Temur   davlat
tepasiga kelishidan avval Chig’atoy ulusida yuz bergan ijtimoiy- iqtisodiy, siyosiy
va   etnik   o’zgarishlar,   Amir   Temur   davlatining   ma’muriy   boshqaruvi   xususida
qisman   fikr-mulohazalar   bildirib   o’tgan.  
Bu borada g’arbda salmoqli izlanishlar olib borgan olimlardan biri yana biri Xilda
Xukxemdir.   U   Amir   Temurning   shaxsi   va   faoliyatini   xolisona   tadqiq   etishga
harakat   qilgan.   Xilda   Xukxem   asosan   Amir   Temur   faoliyatini   umumiy   tarzda
yoritish   bilan   cheklanib,   uning   davlat   boshqaruvini   tadqiq   etmagan.  
1
  Жан–Поль Ру. Тамерлан / Пер с. фр. Е.А.Соколова. Послесл.В.Л.Егорова; –
М.:   Молодая   гвардия,   2004.  
2
  Жан – Поль   Ру .   Тамерлан   ...   –   С .   20-279.   3
  The   Cambridge   history   of   Iran.   –   Cambridge,   1970.   Vol.2.   –   P р .   586-587;   The
Cambridge   history   of   Iran.   –   Cambridge,   1986.   V.6.   Chapter   7;   The   Cambridge
history of Iran. The timurid and safarid period. – The Cambridge University Press.
1986. Vol. 6. – P р . 42-14; Timur’s invasion. The Cambridge history of India. – –
The   Cambridge   University   Press.   1987.   Vol.VIII.   –   P р .   195-201.  
4
 Manz Beatrice Forbes. Adminstration and the delegation of Authority in Temur’s
Dominions   //   Central   Asiatic   Journal.   1976.   –   №   XX.   –   P р .   191-207;   Ўша
муаллиф .   The   Ulus   Chagatay   before   and   after   Temur’s   rise   to   power   //   Central
Asiatic Journal. 1983. № XXVII. –   Рр . 79-100;   Ўша   муаллиф . The rise and rule
of   Tamerlane  
/   Cambrige   University   Press,   1989.  
O’zbekistonda ham Amir Temur hayoti va davlatchilik faoliyatini xolis o’rganish,
targ’ib   qilish   mustaqillikka   erishilgandan   so’ng   keng   miqyosda   amalga   oshirila
boshladi.   O’tgan   yillar   davomida   Amir   Temur   va   uning   davriga   bag’ishlangan
qator   ilmiy   tadqiqotlar   olib   borildi.   Jumladan,   Halim   Boboev   tomonidan   Amir
Temur   va   temuriylar   davridagi   siyosiy-huquqiy   ta’limotlar   tarixi   tadqiq   etildi.
Unda  davlatni  idora qilish  tadbirlari,  kengashlari,  vazirlar   va amirlarni   joy-joyiga
qo’yish,   sipoh,   Amir   Temurning   qarashlari   va   boshqalar   xususida   to’xtalib
o’tilgan. H. Boboev asosan mavzuning huquqiy asoslarini ochib berishga intilgan,
Ushbu   tadqiqotda   esa   ijtimoiy-siyosiy   yo’nalishlar   tahlil   etilgan.  
A.A.   To’laganov   tomonidan   “Amir   Temurning   o’zbek   davlatchiligining
rivojlanishida   tutgan  o’rni   va  mavqei  (“Temur  tuzuklari”)   misolida”  mavzusidagi
tadqiqot   amalga   oshirildi.   U   “Tuzuklar”ning   yaratilish   tarixi,   uning
Movarounnahrdagi siyosiy va huquqiy ta’limotlar tarixini o’rganishdagi ahamiyati,
Amir Temurning davlatni idora etishga oid tamoyillari, tadbirlari va tashkil etilgan
davlat kengashlarining davlatchilik tarixidagi o’rni masalalariga e’tibor qaratgan.  
Ziyodulla Muqimov olib borgan ilmiy ishda esa  O’zbekiston  tarixining VIII-XIX
asrlariga   oid   tarixiy-huquqiy   manbalari   va   ularning   yuridik   qimmatiga
huquqshunoslik   nuqtai   nazaridan   baho   berilgan.  
Tarixchi   olim   Azamat   Ziyoning   “O’zbek   davlatchiligi   tarixi”   asarida   ham   Amir Temur   saltanatidagi   davlat   boshqaruvi   tizimi   borasida   to’xtalib   o’tilgan 1
.
Tadqiqotchi   Amir   Temurning   markazlashgan   davlat   qurishi   davriga   oid   tarixiy
jarayonlarni qisman tahlil etgan. 
1
Azamat   Ziyo.   O’zbek   davlatchiligi   tarixi.   Eng   qadimgi   davrdan   Rossiya
bosqiniga qadar. –  Т .: Sharq, 2000. – B. 368.
D.   Abidjonova   ingliz   ilmiy   adabiyotida   Amir   Temur   davrining   tarixshunosligi
masalasi   bilan   shug’ullandi 1
.   Bu   tadqiqot   ham   mavzuni   ingliz   tarixshunosligi
ko’lamida   kengroq   tahlil   etishda   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.  
Mustaqillik   davrida   yaratilgan   tadqiqotlar   orasida   X.   Mamatovning   ishini   ham
alohida   ko’rsatib   o’tish   joiz.   Unda   “Temur   tuzuklari”ning   yaratilishi   va
o’rganilishini   tadqiq   etish   orqali   Amir   Temur   davlatining   tashkil   topishi,
taraqqiyoti,   uning   siyosiy   qarashlari   shakllanishiga   tasavvuf   ta’limotining
ko’rsatgan   ta’siri,   davlat   boshlig’i   to’g’risidagi   mulohazalari,   bu   davrdagi   davlat
boshqaruvi   va   xizmati,   qonunchilik   hamda   huquqiy   tartibot   masalasiga   keng
to’xtalib,   mavzuning   yuridik   mohiyati   ochib   berilgan 2
.  
Tadqiqotchi S. Xidirov esa o’z tadqiqotida Amir Temur davlatining tashkil topishi,
rivojlanishi,   bu   davr   g’oya   va   mafkura,   ularning   davlat   boshqaruviga   ta’siri,
amaldagi   davlat   boshqaruv   shakli,   xalqaro   munosabatlar   huquqi   borasida
izlanishlar   olib   borgan 3
.  
B.A.Usmonov   “Amir   Temur   hayoti   va   davlatchilik   faoliyatining   Rossiya
tarixshunosligida   yoritilishi” 4
  nomli   ilmiy   ishida   mavzuning   rus   tarixshunosligi
masalasi   keng   tahlil   etilgan.  
Bulardan   tashqari,   B.   Ahmedov,   A.   O’rinboev,   D.   Yusupova,   A.   Ahmedov,
U.Uvatov,  O.Bo’riev,  B.  Mannonov  kabi  ko’plab  olimlar   Sharqshunoslik  instituti
fondida, chet  el kutubxona va arxivlarida saqlanayotgan  Amir Temur  davriga oid
birlamchi manbalarni o’zbek va rus tillariga o’girish bilan birgalikda keng ko’lamli
ilmiy tadqiqotlar olib bordilar va noyob ma’lumotlarni ilmiy muomalaga kiritdilar. 
1
  Абиджонова   Д.   С.   Маверауннахр   эпохи   правления   Амира   Темура   в
англоязычной историографии 60-90- х годов ХХ в.: Автореф. дисс канд. ист. наук.   –   Т.:   Институт   истории   АН   РУз,   2001.   –   C.26.  
2
  Mamatov   X.T.   “Temur   tuzuklari”da   davlat   va   huquq   masalasi:   Yuridik   fanlari
nomzodi ilmiy darajasini olish uchun dissertatsiya. – Т.: IIV Akademiyasi, 2002. –
B.156.  
3
  Xidirov   С.   Amir   Temur   davlatining   tashkil   topishi   va   davlat   tuzumi:   Yuridik
fanlari nomzodi ilmiy darajasini olish uchun dissertatsiya. – Т.: IIV Akademiyasi,
2002.   –   B.178.  
4
  Usmonov   B.A.   Amir   Temur   hayoti   va   davlatchilik   faoliyatining   Rossiya
tarixshunosligida   yoritilishi:   Tarix   fanlari   nomzodi   ilmiy   darajasini   olish   uchun
dissertatsiya.   –   Т.:   O’ZFA   SHI,   2004.   –   B.165.  
Shuningdek,   mustaqillik   yillarida   qator   olimlar   tomonidan   Amir   Temur   va   uning
faoliyatiga bag’ishlab bir qancha salmoqli ilmiy tadqiqotlar yaratildi va katta ishlar
olib  borilmoqda 1
.  Bu  ishlar  orasida   “Amir  Temur  jahon   tarixida”  deb   nomlangan
yirik fundamental tadqiqotni ham alohida ta’kidlab o’tish joiz. Unda Amir Temur
davri   ijtimoiy-siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   hayotiga   oid   qimmatli   tahlillar,
davlatchilik   tarixiga   oid   ba’zi   ma’lumotlar   berilgan 2
.   Vazirlar   Mahkamasining
1998 yil 25 avgustdagi farmoyishi bilan bu ulkan tadqiqot to’ldirildi va 2001 yilda
qayta   nashr   etildi 3
.  
Rossiyada   ham   Amir   Temur   davri   tarixi   va   madaniyatiga   bo’lgan   qiziqish   ortib
bormoqda. Tarixiy voqealik hamda haqiqatni aniqlash borasida mashhur tarixchilar
bilan   bir   qatorda   yosh   olimlarning   ham   ilmiy   tadqiqotlar   olib   borayotganliklari
quvonarli   holdir.   Bu   borada   rossiyaning   samara   viloyati,   koshki   qishlog’idagi
maktabning bitiruvchi sinf o’quvchisi Mixail Arnoldovning buyuk bobokolonimiz
Amir   Temurning   1391   yilda   oltin   o’rdaning   istilochi   xoni   to’xtamish   bilan   jangi
bo’lib o’tgan joyni aniqlash masalasiga  bag’ishlangan maqolasi, ayniqsa diqqatga
sazovordir.  
Uning   bu   mehnati   Rossiyada   nufuzli   hisoblangan   “Наука   и   жизнь”   jurnali
tomonidan e’lon qilingan tanlovda birinchi mukofot bilan taqdirlanib, 2004 yilning
4-sonida   chop   etildi.   Mazkur   maqolada   yosh   tarixchi   yuqorida   qayd   etilgan
jangning joyini aniqlash bo’yicha tadqiqotlar natijalarini keltirish bilan birga ushbu tarixiy   voqeaning   rossiya   xalqlari   taqdirida   olgan   o’rni   va   umuman,   o’quv
adabiyotlarida   ushbu   mavzuning   yoritilishi   xususida   fikr-   mulohazalari   bilan
o’rtoqlashadi.  
1
Амир   Темур   жаҳон   тарихида   /   Иш   раҳбари   проф.   С.   С.   Саидқосимов.   –
Тошкент:   Шар,   1996;   Аҳмедов   Б.   Амир   Темурни   ёд   этиб.   –   Тошкент:
Ўзбекистон,   1996;   Амир   Темур   ва   унинг   дунё   тарихида   тутган   ўрни.   –
Тошкент:   Фан,   1996;   Бобоев   Ҳ.   Б.   Амир   Темур   ва   унинг   қарашлари.   –
Тошкент:   Адолат,   1992;   Бўриев   О.   Амир   Темур   даврида   Мовароуннаҳр   ва
Мўғулистон муносабатлари // Шарқшунослик. – Тошкент, 1996. – №7.– Б.37-
44;   Бўриев   О.   Темурийлар   даври   ёзма   манбаларида   Марказий   Осиё.   –
Тошкент: Ўзбекистон, 1997; Керен Л., Саидов А. Амир Темур ва Франция ва
бошқалар.  
2
  Davlat   boshqaruvi/Amir   Temur   jahon   tarixida   –   Т.:   Sharq,   2000.–   B.64-69.  
3
 Amir Temur jahon tarixida / To’ldirilgan va qayta ishlangan ikkinchi nashri. – Т.:
Sharq,   2001.   –   B.304.  
Xullas,   salohiyatli   davlat   arbobi,   shavkatli   harbiy   sarkarda   amir   temur   jahon
xalqlari   tarixida   ulkan   iz   qoldirgan   tarixiy   shaxs   sanaladi.   O’tgan   o’rta   asr
davrlaridan tortib, to hozirgi kunlarimizgacha uning shaxsiga qiziqish hech qachon
pasaygan   emas.   Mag’ribu   mashriqning   tarixshunlari,   so’z   san’akotrlari   uning
siymosini chizishga, fenomeni sirlarini ochishga intilaveradilar. 
XULOSA
Amir   Temur   mamlakatda   hukmdor   chiqargan   buyruq   va   qarorlar   faqat   uning
ixtiyorida   bo’lishi   kerak   deb   hisoblagan   va   o’zining   boshqaruv   faoliyatida   bu
qoidaga amal qilgan. Bizningcha, ushbu davlatchilik ta’limoti davlat hokimiyatini
amalga   oshirishning   eng   muhim   usullaridandir.  
Hukmdor o’z siyosiy mavqeini saqlab qolishi uchun uning adolatli va komil inson
bo’lishi yetarli emas, maqsadga erishish uchun uning atrofidagi mansabdorlar ham
o’z   kasbining   ustasi,   fidoyi   va   halol   bo’lishlari   kerak.  
Amir   Temur   o’zi   tayinlagan   vazirlar,   amaldorlar   va   sipohiylar   vositasida   davlat boshqaruvini   amalga   oshirganligi   uning   eng   katta   yutuqlaridan   biridir.  
Amir   Temur   ayniqsa,   vazirlar   tanlash   masalasini   to’g’ri   hal   qilishga   intilgan.   U
podshoh “qoshida adolatli vazirlar tutsin, toki podshoh zulm qilgudek bo’lsa, odil
vazir  uning chorasini  topsin. Agarda vazir  zolim  bo’lsa,  ko’p o’tmay saltanat  uyi
qulaydi” 1
,   -   deb   ta’lim   bergan.  
Hukmdor   davlat   qudratining   ramzi   bo’lganligi   sabab   uning   ozgina   salbiy   hatti-
harakati ham ommaga tez ta’sir etadi. Uning har qanday masalada adolatli, rahmdil
va   mehribon   bo’lishi   hamda   qonunlarning   ijrosini   ta’minlay   bilishi   yutuqlariga
kafolat   bo’lib   xizmat   qiladi.   Tarixiy   saboqlar   shaxsan   Amir   Temurning   o’zi   va
oilasi   qonunlar   ijrosini   ta’minlashda   xalqqa   o’rnak   bo’lganligini   ko’rsatadi.  
Amir   Temur   boshidanoq   boshqaruv   jilovini   o’z   qo’lida   mustahkam   ushlagan
bo’lsa   ham   hokimiyatni   o’z   xodimlariga   bo’lib   berish,   ammo   ularning   ustidan
nazorat   o’rnatish   yo’lidan   borgan.   Bundan   Amir   Temurning   mamlakat
ichkarisidagi   muxolif   kuchlarga   nisbatan   qo’llagan   taktikasini   anglab   yetish
mumkin.   Uning   fikriga   ko’ra   “saltanat   ishlarini   ishonchli   va   mo’tabar   bir   necha
kishiga   bo’lib   berish   lozim.   Shunda  har   biri   o’z   ishiga   bog’lanib,   saltanat   taxtiga
ko’z   olaytira   olmaydi” 2
.   Bundan   Amir   Temur   o’sha   davrdayoq   hokimiyatning
bo’linish   tamoyili   boshqarishni   tashkillashtirishning   maqbul  
1
  Temur   tuzuklari.   –   Т .:   “Sharq”,   2005.   –B.86.  
2
  Temur   tuzuklari.   –   Т .:   “Sharq”,   2005.   –B.86.  
usullaridan   ekanini   anglab   yetgani,   uning   davlatchiligida   ana   shunday   kurtaklar
mavjud   ekanini   anglash   mumkin.  
Har   taraflama   mustahkam,   qudratli   davlatni   barpo   etish   uchun   albatta   bilimli,
yuksak ahloqiy sifatlar egasi, nozikta’b, sezgir, tezkor, mushkul vaziyatlarda ham
o’z   maqsadini   amalga   oshiradigan   tadbirkor,   nizo   va   kamchiliklarni   bartaraf   eta
biladigan,   insonning   ruhiyatini   anglay   oladigan,   boshqaruv   ilmi   egasi   bo’lgan
irodali, kuchli shaxs davlatni boshqarishi talab etiladi. Amir Temur o’z davrining
ana   shu   talab   va   ehtiyojlariga   javob   bera   olgan   davlat   arbobi   edi.   U   davlat
boshlig’ini   davlat   va   xalqning   o’z   oldiga   qo’ygan   maqsadlarini   amalga
oshirishdagi   asosiy   vositachi   deb   bilgan.   Yaxshi   hukmdor   davlat   tepasiga   kelsa “atrof-tevarakdagi   fasodchilar   ta’ma   qilishni   tark   etib,   itoatu   bo’ysunish   yo’liga
kiradilar”   –   ,   deb   ta’lim   bergan.  
Amir   Temur   qat’iyat   bilan   o’z   oldiga   qo’ygan   maqsadlariga   erishgan,   davrining
eng   zukko   kishilarini   pirlari   deb   tan   olgan,   olimlarning   yordamiga   tayangan.   U
o’ziga   muxolifatda   bo’lgan   kuchlarni   yengib,   sobiq   dushmanlarining   kuch   va
imkoniyatlaridan   davlat   taraqqiyoti   yo’lida   foydalangan.  
Sohibqiron saltanat va qo’shni mamlakatlarda sodir bo’layotgan voqea- hodisalarni
sergaklik   bilan   kuzatgan   hamda   extimoli   bo’lgan   xavf-xatarlarning   oldini   olgan.  
Amir   Temur   biror   ishni   boshlasa   doimo   uni   muvaffaqiyatli   yakunlashga   intilgan.
Moliyaviy   siyosatni   to’g’ri   yuritgani   ham   uning   muvaffaqiyatlariga   zamin   bo’lib
xizmat   qilgan.   U   kirim   va   chiqimlarni,   sarf-xarajatlarni   me’yorida   olib   borgan,
yo’qsillarga doimiy ravishda xayr-ehsonlar in’om etib turgan, ilm- fanga homiylik
qilgan.  
Xulosa   o’rnida   shuni   ta’kidlash   joizki,   Amir   Temur   davrida   yaxlit   davlatchilik
kontseptsiyasi   yaratilgan   bo’lib,   saltanat   boshqaruvining   barcha   sohalari,   ularda
kechgan   jarayonlar,   tarmoqlararo   aloqalar   qonun   yo’li   bilan   tartibga   solingan.
Davlat boshqaruvida mavjud bo’lgan mo’g’ul, fors va turkiy islomiy an’analarning
ijobiy   jihatlaridan   foydalanilishi   yangicha   siyosiy  
an’analar kelib chiqishiga sabab bo’ldi. Bu o’zgarishlarni amalga oshirishda Amir
Temurning davlat rahbari sifatida tutgan siyosiy mavqei ham katta ahamiyat kasb
etadi.   Davlatning   ijtimoiy   funksiyasi   iqtisodiy,   qonuniy   va   ma’naviy   vositalar
orqali   bajarilgan.  
Amir  Temur  davlat  boshqaruv idoralarining har tomonlama qulay, tezkor, yengil,
sodda   va   iqtisodiy   jihatdan   tejamkorlik   asosida   faoliyat   yuritishini   ta’minlay
olganligi   katta   yutuqlar   eshigining   ochilishiga   imkon   bergan.  
Saltanatda markaziy va mahalliy boshqaruv idoralarining o’zaro aloqadorligi, bir-
biriga   bo’ysunish   qoidalari   tartibga   solingan,   shakl   va   mazmun   o’rtasidagi
mutanosiblik   ta’minlangan.   Bu   esa   mamlakatda   yuksak   kommunikatsiya   tizimi
yaratilishiga sabab bo’lgan. Amir Temur bu tizimni salohiyatli, ilmli va ma’naviy
jihatdan   yetuk   mutaxassislar   bilan   kuchaytirdi.   Shuningdek,   qurultoylar   ham   mamlakat   boshqaruvi   va   taraqqiyotida   muhim   rol
o’ynagan.  
Amir Temur davrida sud va huquq tartibot sohalari ixtisoslashgan bo’lib, bu soha
davlat   tayanchi   vazifasini   o’tagan.  
Boshqaruvda   mamlakat   mudofaasiga   juda   katta   e’tibor   qaratilgan.   Amir   Temur
tahdid solishi mumkin bo’lgan ichki va tashqi xavflarni o’z vaqtida bartaraf etgan,
ularning oldini olish tadbirlarini ishlab chiqqan. Saltanatning harbiy siyosati avvalo
mudofaani   kuchaytirishga   qaratilgan.   Uning   tomonidan   olib   borilgan   mudofaa,
harbiy   siyosat   va   diplomatiya   yigirma   yetti   davlatni   o’z   ichiga   olgan   yirik
saltanatda   barqarorlikni   ta’minlashga,   Osiyo   mintaqasida   o’z   maqsadlariga
erishishga,   integratsion   jarayonlarni   tezlashtirishga   xizmat   qilgan.   Amir   Temur
tashqi   yurishlarini   avvalo   zulm,   adolatsizliklar,   boshboshdoqliklarni   tugatish
maqsadida   uyushtirgan,   mintaqalarda   el-ulus   farovonligini   ta’minlashga   harakat
qilgan   hamda   islom   dini   va   shariat   mustahkamligi   uchun   kurashgan.  
Saltanatning diplomatik aloqalarida insonparvarlik, do’stlik va hamkorlik g’oyalari
ustuvor   bo’lgan.   Xorazm,   Oltin   O’rda,   usmonlilar ,   Misr   kabi   davlatlar   bilan   olib
borilgan   tashqi   siyosatida   ham   diplomatiya   qonun-qoidalariga   doimiy  
ravishda   amal   qilingan.   Xususan,   Yevropa   qirollari   bilan   do’stona   diplomatik
munosabatlarni   o’rnatilgan.   Bu   esa   o’sha   davrning   katta   hodisasi   edi.  
Amir   Temur   diplomatiyasi   va   tashqi   siyosatida   ilk   marotaba   «yagona   makon»
g’oyasini   ilgari   surilgan.   Bu   esa   barcha   insonlarning   yagona   makonda   faoliyat
yuritishlari mumkinligi haqidagi dastlabki tushunchalarning kelib chiqishiga sabab
bo’lgan.   Bu   asoslar   Amir   Temur   davlatchilik   g’oyalari   baynalminalchilikka
asoslanganligini   ko’rsatadi.  
Umuman olganda, Amir Temur davlatchiligi yuksak nazariy qoidalarga asoslangan
holda   boshqarilgan   bo’lib,   undagi   mezonlar   amaliyotdan   olingan   tajribalar   orqali
shakllangan.  
Yuqoridagi   tahlillar   va   dalillar   asosida   Amir   Temur   saltanatida   umuminsoniy
qadriyatlarga   asoslangan,   siyosiy   tizimda   yangicha,   mustahkam,   o’z   davrida
mavjud   bo’lgan   turli   boshqaruv   an’analarining   maqbul   jihatlarini   o’zida mujassamlashtirgan,   hamda   ularga   muhim   ijobiy   o’zgartirishlar   kiritilgan
davlatchilik   asoslari   barpo   etilgan,   degan   xulosaga   kelishimiz   mumkin.  
Amir Temur davrida shakllangan davlatchilik tajribasi milliy siyosiy tarixdagi eng
rivojlangan   bosqichni   tashkil   etadi.  
Tadqiqot   ishi   yuzasidan   quyidagi   tavsiyalar   beriladi:  
Ushbu   ishdan   O’zbekiston   davlatchilik   tarixini   yoritishda,   Amir   Temur
saltanatining   ijtimoiy-iqtisodiy   va   siyosiy   tarixi,   jahon   tarixining   o’rta   asrlar
qismini   yozishda   foydalanish   mumkin.   O’zbekiston   Respublikasi   Prezidenti
huzuridagi   Davlat   va   jamiyat   qurilish   akademiyasi   tinglovchilariga   maxsus   kurs
tashkil etish lozim. Tadqiqot natijalaridan oliy ta’lim tizimida “O’zbekiston tarixi”,
“Jahon   tarixi”,   “O’zbekiston   davlatchiligi   tarixi”,   “Siyosatshunoslik”,   ”Falsafa”,
”Davlat  va xuquq nazariyasi”, ”Siyosiy va xuquqiy ta’limotlar  tarixi”, ”Markaziy
va   mahalliy   davlat   boshqaruv   asoslari”   va   boshqa   fanlardan   Amir   Temur
mavzusiga   oid   ba’zi   qo’shimcha   va   o’zgartirishlar   kiritishda,   ma’ruza   matnlari,
o’quv   dasturlari,   qo’llanmalar   tuzishda,   maxsus   kurslar   o’qishda   foydalanish
mumkin.   Tadqiqot   natijalaridan   o’rta   asrlarning   Amir   Temur   davlatchiligi   bilan
bog’liq   xalqaro   munosabatlar   va   diplomatiya   tarixini  
yoritishda   foydalanish   mumkin.   Amir   Temur   davlatchiligi   tarixini   yozishda   turli
soha   mutaxassislari   bilan   temurshunos   olimlarning   keng   hamkorligini   ta’minlash
lozim.   Mazkur   ish   natijalaridan   yoshlarni   milliy   o’zlikni   anglash,   vatanparvarlik,
yurtga   sadoqat,   umuman   komil   inson   qilib   tarbiyalashda   foydalanish   mumkin.
Harbiy   bilim   yurtlari,   Milliy   xavfsizlik   instituti   talabalariga   ma’ruzalar   o’tishda
foydalanish   mumkin.   Amir   Temur   va   temuriylar   saltanati   davlatchilik   tarixini
o’rganish markazini tashkil etish, unda keng qamrovli fundamental tadqiqotlar olib
borish,   turli   tillarda   chop   etiladigan   “Amir   Temur   va   temuriylar”   nomli   ilmiy
jurnal   chop   etish,   olingan   muhim   natijalarni   ushbu   matbuotda   muntazam   e’lon
qilib borishga erishish muhim masaladir. 
FOYDALANILGAN MANBA VA ADABYOTLAR
RO’YHATI:   i.
Rahbariy adabiyotlar.  
1.
Karimov   I.A.   O’zbekiston:   milliy   istiqlol,   iqtisod,   siyosat,   mafkura.   1-   jild.   –   T.:
O’zbekiston, 1996. – 364 b. 
2.
Karimov I.A. Bizdan ozod va obod Vatan qolsin. 2-jild. – T.: O’zbekiston, 1996. –
380 b. 
3.
Karimov I.A. Vatan sajdagoh kabi muqaddasdir. 3-jild.– T.: O’zbekiston, 1996. –
366 b. 
4.
Karimov I.A. Bunyodkorlik yo’lidan. 4- jild.–T.:O’zbekiston,1996. 
–349 b. 
5.
Karimov   I.A.   Yangicha   fikrlash   va   ishlash   davr   talabi.   5-jild.–T.:   O’zbekiston,
1997. –384 b. 
6.
Karimov I.A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo’q. - Toshkent : Sharq, 1998. - 31 b. 
7.
Karimov I.A Xavfsizlik va barqaror taraqqiyot yo’lidan. 6-jild. – T.: O’zbekiston,
1998. – 429 b. 
8.
Karimov   I.A.   Biz   kelajagimizni   o’z   qo’limiz   bilan   quramiz.   7-jild.   –   T.:
O’zbekiston, 1999. – 410 b. 
9.
Karimov I.A. Ozod va obod Vatan, erkin va farovon hayot – pirovard maqsadimiz.
8-jild. – T.: O’zbekiston, 2000. – 528 b.  10.
Karimov   I.A.   Vatan   ravnaqi   uchun   har   birimiz   mas’ulmiz.   9-jild.   –   T.:
O’zbekiston, 2001. – 432 b. 
11.
Karimov I.A. Xavfsizlik va tinchlik uchun kurashamiz. 10-jild. – T.: O’zbekiston,
2002. – 432 b. 
12.
Karimov   I.A.   Biz   tanlagan   yo’l   demokratik   taraqqiyot   va   ma’rifiy   dunyo   bilan
hamkorlik yo’li. 11- jild. – T.: O’zbekiston, 2003. – 320 b. 
13.
Karimov   I.A.   Tinchlik   va   havfsizligimiz   o’z   kuch-qudratimizga,   hamjihatligimiz
va qat’iy irodamizga bog’liq. 12 - jild. T.: “O’zbekiston” 2004.-400 b. 
14.
Karimov I.A. O’zbek xalqi hech kimga, hech qachon qaram bo’lmaydi. 
13-jild. – T.: O’zbekiston, 2005.-448 b. 
15.
Karimov   I.A.   Jamiyatimizni   erkinlashtirish,   islohotlarni   chuqurlashtirish,
ma’naviyatimizni   yuksaltirish   va   halqimiz   hayot   darajasini   oshirish   –   barcha
ishlarimizning mezoni va maqsadidir. 15-jild. – T.: O’zbekiston, 2007.-318 b. 
16.
Karimov   I.A.   Mamlakatni   modernizatsiya   qilish   va   iqtisodiyotimizni   barqaror
rivojlantirish yo’lida. 16-jild. – T.: O’zbekiston, 2008.-366 b. 
17.
Karimov   I.A.   Vatanimizning   bosqichma-bosqich   va   barqaror   rivojlanishini
ta’minlash – bizning oliy maqsadimiz. 17-jild. – T.: O’zbekiston, 2009.-280 b. 
18.
Karimov   I.A.   Yuksak   ma’naviyat   –   yengilmas   kuch.   -   Toshkent:   Ma’naviyat,
2008. – 176 b.  19.
Karimov   I.A.   Jahon   moliyaviy-iqtisodiy   inqirozi,   O’zbekiston   sharotida   uni
bartaraf etishning yo’llari va choralari. – Toshkent: O’zbekiston, 2009. – 56 b. 
20.
Karimov I.A. Eng asosiy mezon – hayot haqiqatini aks ettirish. – T.: O’zbekiston,
2009. – 24 b. 
21.
Sh.M.Mirziyoev. Tanqidiy tahlil, qat’iy tartib-intizom va shaxsiy javobgarlik – har
bir rahbar faoliyatining kundalik qoidasi bo’lishi kerak. 
– T.: O’zbekiston, 2017. – 104 b. 
22.
Sh.M.Mirziyoev.   Buyuk   kelajagimizni   mard   va   olijanob   xalqimiz   bilan   birga
quramiz. – T.: O’zbekiston, 2017. – 488 b. 
23.
Sh.M.Mirziyoev.   Erkin   va   farovon   demokratik   O’zbekiston   davlatini   birgalikda
barpo etamiz. – T.: O’zbekiston, 2017. – 32 b. 
24.
Sh.M.Mirziyoev.   Qonun   ustuvorligi   va   inson   manfaatlarini   ta’minlash   –   yurt
taraqqiyoti va xalq farovonligining garovi. – T.: O’zbekiston, 2017. – 32 b. 
i. O’zbekiston Respublikasi Konstitutsiyasi, qonunlari va qonun osti
hujjatlari
1.
O’zbekiston Respublikasining Konstitutsiyasi. – T.: O’zbekiston, 2016. – 47 b. 
2.
Davlat   tili   haqida   (yangi   tahriri).   O’zbekiston   Respublikasining   Qonuni.   –   T.:
O’zbekiston, 1997. – 22 b. 
3.
Kadrlar tayyorlash milliy dasturi. – T.: Sharq, 1997. – 63 b.  4.
Ta’lim to’g’risida. O’zbekiston Respublikasining Qonuni. – T.: O’zbekiston, 1989.
– 30 b. 
iii. Maxsus adabiyotlar
1.
Amir Temur o’gitlari. –T.: Navro’z, 1992.- 63 b. 
2.
Asqarov A. O’zbek xalqining etnogenezi va etnik tarixi. – T.: Universitet, 2007. -
323 b. 
3.
Begmatov E. Joy nomlari-ma’naviyat ko’zgusi. – T.: Ma’naviyat, 1998.- 64 b. 
4.
Бобоев Х. Амир Темур и его взгляды. – T.: “Ўзбекистон”, 1992. – 82 б. 
5.
Беруний   Абу   Райхон.   Қадимги   халқлардан   қолган   ёдгорликлар.   Танланган
асарлар. 1-жилд. – T.: Фан, 1968. – 486 б. 
6.
Березиков Е. Великий Тимур. – Т.: Шар, 1994. – 335 б. 
7.
Додхудоева   Л.Н.   Tимуриды:   тенденции   политического,   социального   и
экономического развития. – Душaнбе, 2003. – 156 b. 
8.
Jabborov   I.   O’zbeklar:   turmush   tarzi   va   madaniyati:   etnotarixiy   lavhalar.
O’zbekiston   Respublikasi   Oliy   va   o’rta   maxsus   ta’lim   vazirligi,   M.Ulug’bek
nomidagi O’zbekiston Milliy universiteti, O’zbekiston Tarixi Davlat muzeyi. – T.:
O’qituvchi, 2003. - 208 b. 
9.
Jaloliddin Rumiy. Ichingdagi Ichindadur. – T.: Yangi asr avlodi, 2003. – 199 b.  10.
Jalolov   A.   O’zbekiston:   mustaqillik,   ma’naviyat,   mafkura.   –   T.:   O’zbekiston,
1994.-96 b. 
11.
Jo’raev N. Tarix falsafasi: tushuncha, mohiyat va siyosat. – T.: Ma’naviyat, 1996.-
192 b. 
12.
Клавихо. Дневник путешествия в Самарканд ко двору Тимура (1403- 1406). –
M., 1990. – 107 с. 
13.
Ibrohimov   A.   Bizkim   o’zbeklar   :   milliy   davlatchiligimiz   asoslari   haqida
mulohazalar. – Toshkent : Sharq, 1999. - 400 b. 
14.
Ибн   Арабшах.   История   Амир   Тимура.   Ачоиб   ал-макдур   фи   тарихи
Таймур.   /Автор   перевода   Хайдарбек   Бобобеков.   3-e   издание.   –   Ташкент,
2008. - 239 с. 
15.
Imomnazarov   M.   Milliy   ma’naviyatimizning   takomil   bosqichlari.   –   T.:   Sharq,
1996.-144 b. 
16.
Nazarov   Q.   Qadriyatlar   falsafasi   (Aksiologiya).   –   T.:   Faylasuflar   milliy   jamiyati,
2004. -356 б. 
17.
Mahmudov   T.   Mustaqillik   va   ma’naviyat.   –   T.:   Sharq,   2001.   -159   b.   18.Mirzo
Ulug’bek. To’rt ulus tarixi. – T.: Cho’lpon, 1993. - 483 b. 
19.Mustaqillik.   Izohli   ilmiy-   ommabop   lug’at.   –   T.:   Sharq,   2000.   -320   b.
20.Otamuratov   S.   Milliy   rivojlanish   falsafasi.   –   T.:   Akademiya,   2005.   -368   b.
21.Rahmonov   R.   Yoshlar   dunyoqarashi   shakllanishida   tarixiy   ong   va   tarixiy  
xotira. – T.: O'zbekiston, 2008. - 72 b.  22.
Ртвеладзе   Э.В.,   Саидов   А.Х.   Амир   Темур   в   зеркале   мировой   науки.   –   Т.:
Шар, 1999. – 28-31 с. 
23.
Rizo B. O’zbek tarixi - o’zlik tarixi: badia. – T.: Yangi asr avlodi, 2001. - 78 b. 
24.
To’xtiev I. Amir Temur va temuriylarning moliya-pul siyosati. – T.: O’zbekiston,
2006. – 109 b. 
25.
Fitrat Abdurauf. Rahbari najot. – T.: Sharq, 2001.-176 b. 
26.
Forobiy   Abu   Nasr.   Fozil   odamlar   shahri.-T.:   A.Qodiriy   nomidagi   xalq   merosi,
1993. -224 b. 
27.
Qur’oni   Karim.   /Tarjima   va   izohlar   muallifi   Alouddin   Mansur/.-T.:   Cho’lpon,
1992.-495 b. 
28.
Hotamov  G.   Millat   xotirasi:   badia   /   G.   Hotamov,   SH.   Hamroev.  –   T.:   Yozuvchi,
1999. - 24 b. 
29.
Хильда Хукхем. Властитель семи созвездий. – T.: Шар, 1995, - с.314. 
30.
Эркаев   A.   Маънавият   –   миллат   нишони.   -   2-тўлдирилган   нашри.   –   T.:
Маънавият, 1999. - 239 б. 
31.
Falsafa   asoslari.   –   T.:   O’zbekiston,   2005.–   382   b.   32.Falsafa.   Qomusiy   lug’at.   -
Toshkent: Sharq, 2004.– 494 b. 
iv. Davriy nashrlar. 1.
Boboev   X.   “Avesto”   -   Sharq   xalqlarining   bebaho   yodgorligi.   “Авеста”   –
Бесценное богатство народов Востока / H. Boboev, T. Do’stjonov, 
S.   Hasanov;   O’zbekiston   Respublikasi   Oliy   va   o’rta   maxsus   ta’lim   Vazirligi,
Toshkent   moliya   instituti.   –   T.:   Toshkent   moliya   instituti,   2004.  
- 322 b. 
2.
Karim   T.   Milliy   tafakkur   taraqqiyotidan   (“Avesto”   zamonlaridan   to   XXI   asr
boshlarigacha): falsafiy maqolalar. – T.: Cho’lpon, 2003. - 160 b. 
3.
Новосельцев A.П. Об исторической оценка Тимура. //Вопроси истории, 1973.
-№2. – 20 c. 
4.
Якубовский   А.Ю.   Тимур.   (Опыт   краткой   характаристики)   //Вопросы
истории. – 1946, №8. - 54 c. 
5.
Якубовский  А.Ю. Тимур. //Tамерлан:  Эпоха, личность, деяния.  –M.,  1992. –
11 c. 
v. Internet materiallari
1.
Хидоятов   Г.А.   Темур,   его   роль   в   судьбах   России   и   Европы.
http://www.asiaforum.uz/index.php . 
2.
Фома   Мецински.   История   Темурланга   и   его   приемников.
–http://www.vostlit.info/texts.rus.  1   S.Siddiqov,   A.Axmedov,   B.Axmedov   va   boshqalar.   “Amir   Temur   Jahon
tarixida” Toshkent. “Sharq”-2001y 
2S.Siddiqov, A.Axmedov, B.Axmedov va boshqalar. “Amir Temur Jahon tarixida”
Toshkent. “Sharq”-2001y 
3   Boboev   Halimboy.   Amir   Temur   va   temuriylar   saltanati.   Toshkent,   “Kamalak”
1996. 
4   Boboev   Halimboy.   Amir   Temur   va   temuriylar   saltanati.   Toshkent,   “Kamalak”
1996. 
5   Mo‘minov   I.   Amir   Temurning   O‘rta   Osiyo   tarixidagi   o‘rni   va   roli   haqida.
Toshkent, 1960. 
6 Temur tuzuklari. Toshkent, 1991 
http://hozir.org

AMIR TEMUR DAVLATI BOSHQARUVI TIZIMIDA SUD-HUQUQ MUNOSABATLARI.docx

Купить
  • Похожие документы

  • Yangi davrda Janubiy Afrikada Xalqaro raqobat mavzusida kurs ishi
  • Mirzo Ulugʻbeknig hayoti va faoliyati mavzusida kurs ishi
  • Zigmund Freyd psixoanalizni oʻtkazish boʻyicha maʼruzalar asari 26
  • Turizm” atamasi tushunchasi va uning shakllanish jarayoni 26
  • Tarixi Rashidiy

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha