Amir Temur davlati harbiy san'ati tarixi

MUNDARIJA 
KIRISH  ............................................................................................................... 2-3 
I BOB. AMIR TEMUR DAVLATI HARBIY SAN ATI TARIXI ‟
1.1 Sohibqiron qo`shinidagi harbiy jang san‗ati ……………………………… 4-10 
1.2 Sohibqiron qo`shinidagi jangovar boshqaruv ............................................ 11-15  I
bobga xulosa  ...…………………………………………………………….. 16-17  II
BOB. AMIR TEMURNING HARBIY YURISHLARI VA HARBIY SAN ATI 	
‟
2.1  Amir Temurning Uch va besh yillik yurishi …………..………………… 18-23 
2.2  Amir Temurning ― Yetti yillik  yurishi …………………………………. 24-29	
‖
II bobga xulosa  ……...…………………………………………………..….. 30-31 
XULOSA  ……………………………………………………………………….. 32 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR  ………...……………………………. 33 
1  KIRISH 
Kurs   ishi   mavzusining   dolzarbligi.   Birinchi   Prezidentimiz   I.   A.
Karimovning ―Tarixga murojaat qilar ekanmiz, u xalq xotirasi ekanligini nazarda
tutishimiz   kerak.   Xotirasiz   barkamol   kishi   bo‗lmaganidek,   o‗z   tarixini   bilmagan
xalqning   kelajagi   ham   bo‗lmaydi   degan   fikrlarni   aytib   o‘tgan‖ 1 .   Biz   tanlagan
mavzu   ham   bugunning   dolzarb   mavzusi   hisoblanib,   uni   ilmiy   nuqtai   nazardan
tadqiq etib, manbalar, arxiv hujjatlari orqali xolislik bilan yaqindan o`rganib, fanga
yangiliklar   kiritish,   bugun   va   kelajak   avlodni     haqqoniy   tarixdan   boxabar   etish
mavzuning dolzarbligini tashkil qiladi. 
Tadqiqotning   ob ekti.  	
‟ Ushbu   kurs   ishi   Amir   Temur   davlatining   tarixi
harbiy   san‘at   tarixi,   boshqa   yurtlarga   qilgan   hujumi   uning   o‘z   davlati   tassarufi
ostiga   olishi,   xalq   uchun   qilgan   o‘z   ona   yurtini   g‘animlardan   himoya   qilganligi
to‘g‘risida ma‘lumot berib o‘tadi. 
Tadqiqotning predmeti.  Amir Temur va temuriylar davrida harbiy san‘at va
qo‘shin   boshqaruvi   haqida   o‘rganish   va   uni   tahlil   qilish   kurs   ishining   predmeti
hisoblanadi. 
Tadqiqotning   maqsadi.   Amir   Temur   va   Temuriylar   davlatida   harbiy
qo shin   tuzilishini   o rganish,   uning   tashkil   topishi,   asosiy   tamoyillari,   tuzilma   va	
ʻ ʻ
boshqaruv   tizimini   tahlil   qilish   hamda   harbiy   islohotlarning   davlat   qudrati   va
siyosiy barqarorligiga ta sirini ochib berish. 	
ʼ
Tadqiqotning vazifasi. 
- Amir Temur va Temuriylar davrining umumiy siyosiy va harbiy sharoitini 
yoritish; 
- Amir Temur harbiy siyosatining asosiy tamoyillarini aniqlash; 
- Harbiy qo shin tarkibi, saf tuzilishi va boshqaruv tizimi haqida batafsil 	
ʻ
ma lumot berish; 	
ʼ
- Harbiy islohotlar va qo shin tashkiliy tuzilmasining Temuriylar davlatining 	
ʻ
kuchayishiga ta sirini tahlil qilish; 	
ʼ
1 Karimov I. A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo‗q. Toshkent., ―Sharq ., 1998.	
‖
2  - Temuriylar davrida harbiy san at va strategiyaning rivojlanish ʼ
xususiyatlarini ko rsatib berish; 	
ʻ
- Tarixiy manbalar va tadqiqotlar asosida mavzuni ilmiy jihatdan asoslab 
berish. 
Tadqiqotni
ng usullari: tarixiylik, tizimlashtirish, qiyosiy,
muammoviyxronologik hamda fanlararo yondashuv kabi ilmiy tadqiqot usullari 
hamda xolislik tamoyillaridan foydalanildi. 
Kurs   ishi   tarkibining   qisqacha   tavsifi.   Kurs   ishi   kirish,   2   ta   bob,   4   ta
paragraf, xulosa,  foydalanilgan manbalar  va  adabiyotlar  ro‗yxatidan iborat  bo lib,	
ʻ
tadqiqot umumiy 35 betni tashkil etadi. 
3  I BOB. AMIR TEMUR DAVLATI HARBIY SAN ATI TARIXI ‟
1.1Sohibqiron qo`shinidagi harbiy jang san„ati 
Mashhur   davlat   arbobi,   O`rta   asrlar   islohotchisi,   sarkarda,   adolat   uchun
tolmas   kurashchi,   ilm-fan   va   madaniyat   rahnamosi   Amir   Temur   davrida   ilm-fan,
madaniyat   va   ta‘lim   mislsiz   darajada   yuksaldi.   Siyosiy   maydonga   qadam
qo`yganida   Amir   Temur   endigina   24   yoshga   kirgandi.   Mamlakat   parokanda,
mahalliy siyosiy kuchlar o`rtasidagi o`zaro qarama-qarshiliklar avj olgandi. Ustiga
ustak, Chingizxon avlodlari Movarounnahrga tez-tez bosqin uyushtirib turardi 2 .
Taxminan bir asr davom etgan bu davrda Movarounnahrning istibdod 
alamini tortgan
oddiy fuqarolari
dan to yirik siyosiy arboblariy
u din
peshvolarigacha   juda   ham   og‗ir   kun   kechirdilar.   Jamiyatga   ozodlikka   va
taraqqiyotga bo`lgan intilishlarni o`zida mujassam etgan xaloskor, dohiy zarur edi.
Taqdir   taqozosi   bilan   Amir   Temur   ana   shunday   xaloskor   va   yo`lboshchi   sifatida
tarix   sahnasida   paydo   bo`ldi.   1370   yilda   Amir   Temur   Balxda   bo`lib   o`tgan
qurultoyda   Movarounnahrning   ulug‗   amiri   deb   e‘lon   qilindi.   Tarqoqlikni   bartaraf
etib, ayrim o`lkalarni yagona davlatga birlashtirish Amir Temurning asosiy maqsadi
edi. 
U davlatning poytaxti qilib So`g‗diyonaning qadimiy poytaxti bo`lgan 
Afrosiyob xarobalari yonidagi Samarqandni belgiladi va yangi shaharga asos soldi. 
Amudaryo bilan Sirdaryo oralig‗i, shuningdek, Farg‗ona va Shosh viloyatlarini 
birlashtirib o`ziga bo`ysundirgandan keyin Amir Temur boshqa mamlakatlarga 
harbiy yurishlarga kirishdi. Amir Temur saltanati O`rta Osiyoda 35 yil (1370-1405) 
hukm surdi. U Markaziy Osiyo hududlarini yagona markazlashgan davlatga 
birlashtirdi, Hind va Gangadan to Sirdaryo va Zarafshongacha, Tyan-Shandan to 
Bosforgacha ulkan imperiya barpo etdi. 
Amir Temur harbiy yurishlarining bilvosita oqibatlari ulkan ahamiyatga ega:
u Xitoyda Min sulolasi davlat boshiga kelganda mo`g‗ullarning Xitoyga solayotgan
xavfining oldini oldi; Oltin O`rdani yengib Moskva Rusi uchun ham 
2  I.Karimov ―Sohibqiron kamolga yetgan yurt  T.1996. 54 b 	
‖
4  xuddi   shunday   yordam   ko`rsatdi.   1402   yilda   usmonlilar   sultoni   Boyazid   ustidan
Yevropa   uchun   katta   ahamiyatga   ega   bo`lgan   g‗alabani   qozonib,   usmonlilarning
Konstantinopolni   istilo   etishlarini   yarim   asrga   surib   yubordi.   Frantsuz   tarixchisi
R.Grusse XX-asr boshlarida ―Amir Temurning Boyazid ustidan g‗alabasi xristian
olamini   asrab   qoldi ,   deb   yozgan   edi.   Amir   Temur   hayotlik   paytida   davlat‖
boshqaruvi haqida ―Temur tuzuklari  degan nomda mashhur bo`lgan maxsus kitob	
‖
yozilgan edi. 
Unda   bu   mashhur   davlat   arbobi   va   sarkardaning   harbiy   san‘atga,   davlat
tuzilishi   va   mamlakatni   boshqarishga   oid   qarashlari   aks   etdi.   ―Kuch   adolatda	
‖
shiori butun Amir Temur davlati hududida axloqiy va ma‘naviy mezonga aylandi.
Amir   Temur   umrining   ko`p   qismini   yurishlarda   o`tkazdi.   Sharqq   qilgan   yurishi
paytida Amir Temur 1405 yil 18 fevral kuni O`tror shahrida vafot etdi. Uning jasadi
Samarqandga   olib   kelinib,   23   fevral   kuni   Go`ri   Amirda,   nabirasi   Muhammad
Sulton daxmasida dafn qilindi. Yevropalik olimlar Amir Temur va uning faoliyati
haqida   bundan   to`rt   yuz   yil   ilgari   gapira   boshlagan   edi.   1553   yilda   Florentsiya
(Italiya)da   italyan   olimi   Perondino   qalamiga   mansub   ―Skiflik   buyuk   Tamerlan
‖
kitobi   bosilib   chiqdi.   Bu   Yevropada   Amir   Temur   haqidagi   ilk   ilmiy   tadqiqot
hisoblanadi 3 . 
Yevropa   tillarida   (ispan,   ingliz,   frantsuz)   e‘lon   qilingan   yozma   manbalar
ichida birinchi o`rinda ispan elchisi Rui Gonsales de Klavixoning ―Samarqandga
Amir   Temur   saroyiga   sayohat   kundaligi   (1403   1406)   turadi.   Buyuk   Rembrandt	
‖
Boburiylar   zamonidagi   hind   miniatyuralaridan   ilhomlanib,   Amir   Temurni   uning
vorislari  Umarshayx, Zahiriddin Bobur, Humoyun va Akbar davrasida tasvirlaydi.
XVI   asrda   yashagan   mashhur   ingliz   shoiri   va   dramaturgi   Kristofer   Marloning
―Buyuk   Temur   nomli   tragediyasida   yosh   Temurbek   o`zining   tengsiz   aqli,	
‖
salohiyati  va shijoati  bilan jahon tarixidagi qudratli podsholardan biriga aylangani
namoyish   etilgan.   Tragediya   XVI   asrgacha   sahnadan   tushmay,   Angliyada   teatr
mavsumini   boshlab   bergan.   Temuriylar   harbiy   san ati   —   jahon   harbiy   san ati	
ʼ ʼ
rivojiga Amir Temur va uning avlodlari, xususan, Bobur qo`shgan salmoqli hissa 
3  Hamidulla Dadaboyev Amir Temurning harbiy mahorati T. 1996 50 – 59 b. 
5  benihoya kattadir. Bu mutaxassislar tomonidan haqli ravishda e tirof etilgan. ʼ
Buyuk lashkarboshi  va novator harbiy tashkilotchi  hisoblanmish Sohibqiron
intizomli   armiya   tuzishga,   jang   paytida   qo`shin   qismlarini   oqilona   boshqarishga,
jang   taqdirini   hal   qiladigan   joylarga   harbiy   kuchlarni   tezkorlik   bilan   yo`llashga,
mavjud to`siq va g ovlarni tadbirkorlik bilan bartaraf etishga, qo`shindagi jangovar	
ʻ
ruhni yuksak darajada ushlab turishga erishgan. Amir Temur va temuriylar armiyasi
chorvadorlar   qatori   kosibchilik,   hunarmandchilik,   dehqonchilik   bilan   mashg ul	
ʻ
o`troq aholidan ham askar to`plagan. Qo`shinda harbiy kuchlarning asosini tashkil
qilgan   otliq   askarlar   bilan   bir   qatorda   piyodalar   ham   xizmat   qilgan.   Sohibqiron
Sharqda birinchilardan bo`lib armiyaga o`t sochar qurol — to`p(ra d)ni olib kirgan.	
ʼ
Temuriylar   davrida   bu   qurolning   boshqa   turlari   (zarbzan,   farangi,   qozon   va   h.k.)
keng yoyildi 4 . 
Tog li   hududlarda   jang   harakatlari   olib   boruvchi   maxsus   harbiy   qism   va	
ʻ
bo`linmalar  tashkil  qilingan. Amir  Temur  jahon harbiy ish tarixida birinchi  bo`lib
qo`shinni   jang   maydonida   an anaviy   5   bo`lakdan   farqli   ravishda   7   qo`lga   bo`lib	
ʼ
joylashtirish   tartibini   joriy   etgan.   Bu   yangilik   keyinchalik   To`xtamish,
Shayboniyxon   singari   sarkardalar   tomonidan   o`zlashtirilgan.   Ibn   Arabshohning
guvoxlik   berishicha,   Sohibqiron   qo`shinida   ayollardan   iborat   bo`linmalar   bo`lib,
ular   erkaklar   bilan   bir   safda   turgan,   qahramonlik   va   matonat   namunalarini
ko`rsatgan.   Temuriylar   armiyasi   son   jihatdan   aniq   tashkil   etilgan,   uning   jangovar
tartibi   takomillashib   borgan,   o`z   vaqtining   ilg or   qurol   va   texnikasi   bilan	
ʻ
ta minlangan, qismlar bir-biridan kiyimbosh, bayroq va tug lari bilan farqlangan.	
ʼ ʻ
Bunday   farqlanish   jangda   qo`shinni   boshqarishda   qo`l   kelgan.   Dushman
mudofaasini turli usullar bilan barbod etish, raqibning yirik shaharlariga qo`qqisdan
zarba   berish,   qal a,   qo`rg on   va   hisorlarning   uzoq   muddat   muhosara   qilish,   yov	
ʼ ʻ
kuchlarini   iloji   boricha   keng   ko`lamda   qurshab   olib,   qishloq,   shahar,   tuman,
viloyatlarni   birin   ketin   zabt   etish,   dushmanni   batamom   yakson   etgungacha   ta qib	
ʼ
qilish,   taslim   bo`lgan   mamlakatlarni   boshqarishga   ishonchli   kishilarni   tayinlash
singari amaliyotlar Amir Temur va temuriylarga ko`plab zafarlar olib 
4  Mixail Ivanin Ikki buyuk sarkarda T. 1994 134 – 150 b. 
6  kelgan.   Taktika   jihatdan   Amir   Temur   armiyasi   o`ziga   xos   xususiyatlarga   ega
bo`lgan.   Razvedka   a lo   darajada   yo`lga   qo`yilgan,   qismlarning   janggohda   yokiʼ
jangovar safda talab darajasida harakat qilishi uchun zarur tadbir va choralar ishlab
chiqilgan,   ularni   jang   paytida   tezkorlik   bilan   boshqarishga   alohida   diqqat
qaratilgan. 
O`nlik,   yuzlik,   minglik   va   tuman   qo`mondonlarini   tanlash   masalasiga   oliy
bosh   qo`mondon   mas ul   hisoblangan.   Sohibqironning   harbiy   san at   rivojiga	
ʼ ʼ
qo`shgan   ulkan   xizmatlaridan   yana   biri   —   jang   vaqtida   qo`shin   qanotlarini
dushman   hujumidan   muhofaza   qilish   va   o`z   navbatida,   g anim   kuchlarini   yon	
ʻ
tomondan aylanib o`tib, unga ortdan zarba berish maqsadida tuzilgan otliq qism —
qunbulning joriy etilishi  bo`lgan. Bunday yangi harbiy qism  Aleksandr, Gannibal,
Chingizxon,   Lyudovik   XIV,   Buyuk   Fridrix   kabi   atoqli   sarkardalar   qo`shinida
bo`lmagan.   Shayboniyxon   armiyasida   bunday   keyin   mavjud   edi   va   u   to`lyuma
atamasi bilan nomlangan. 
Har bir askarga bitta yoy, 30 ta o`q, bir sadoq, bitta qalqon, qo`shin to`plash
haqida   maxsus   buyruq   (tunqol)   e‘lon   qilingach,   hukmdor   tomonidan   tuzilgan
ro`yxatga   binoan   jangchilar   otulovi,   qurolyarog i,   oziq-ovqati,   yemxashagi   bilan	
ʻ
to`planish   yeriga,   bitta   qo`shimcha   ot,   yarim   man   (   1   mann=   816   gr.)   og irligida	
ʻ
arqon, teri xalta va bitga qozon ajratilgan. Har 10 jangchi bir chodir, 2 belkurak, bir
kerki, bitta o`roq, bir arra, bir tesha, bitta bolta va 100 dona nina olib yurishi shart
hisoblangan. Sara jangchilarning har 5 tasi bitta chodirga joylashgan 5 .
O`nbegining alohida chodiri va 5 ta qo`shimcha oti bo`lgan. Yuzbegiga ham
alohida   chodir   va   10   ta   qo`shimcha   ot   berilgan.   Mingbegi   chodirdan   tashqari
soyabon   bilan   ham   ta minlangan.   Sohibqiron   armiyasining   turli   bo`linma   va	
ʼ
qismlariga   313   bek   boshchilik   qilgan.   Ulardan   dastlabki   100   tasi   o`nbegilik,
ikkinchi 100 tasi yuzbegilik, uchinchi 100 tasi mingbegilik lavozimlarini egallagan.
Diviziya   —   tumanlarga   Amir   Temurning   farzandlari,   nabiralari   va   nomdor
lashkarboshilar rahbarlik qilgan. Yetarli miqdorda qo`shin to`plangach, u ko`rikdan
o`tkazilgan. Temuriylar davrida yurish yoki jangdan oldin lashkarni 
5  Nizomiddin Shomiy, Zafarnoma, T. 1996. 140 b 
7  ko`rikdan   o`tkazib,   uning   jangovar   ruhi   va   holatini   aniqlash   izchillikka   aylangan.
Qo`shinning   jangovar   holatini   nazardan   o`tkazish   imtihon   qilish   usuli   sifatida
e tirof etilgan ovgarta (ov uyushtirish)dan unumli foydalanilganʼ 6 . 
Temuriylar harbiy yurishlarga ko`proq ko`klam, yoz va kuz mavsumlarida 
otlanishni ma qul bilganlar. Safar qoidasiga ko`ra, har bir sarkarda o`z darajasi va 	
ʼ
lavozimiga qarab qism va bo`linmalari bilan yasol(saf) — jangovar tartibda harakat 
qilgan. Yasolni buzgan shaxs qattiq jazolangan. Qo`shin janggohga tushganda 
lashkargoh atrofi aravalar bilan to`silgan, xandaqdar bilan ihota qilingan, soqchi 
bo`linmalar tomonidan qo`riqlab turilgan. Yurish yoki jang paytida boshboshdoqlik,
parokandalikni oldini olish maqsadida har bir bo`linma, guruh, qismning o`z paroli 
— o`ron belgilangan. Armiya safar chog ida quyidagi jangovar tartibda harakat 	
ʻ
qilgan: -Bosh kuchlardan ancha oldinda qaravul (avanpost); -undan keyin mang lay 	
ʻ
(hiravul)(avangard); -barang ar; -juvang ar; -qo`l(markaz); -chag davul (aryergard) 	
ʻ ʻ ʻ
yurgan. 
Qo`shin   ketidan   o`g ruq   (oboz)   peshmapesh   kelgan.   Oliy   bosh   qo`mondon
ʻ
jang   maydonini   tanlashga   alohida   diqqat   qaratgan.   Janggohning   tekis,   keng   va
qo`shin   qismlarini   joylashtirishga  qulay  bo`lishi  talab  qilingan.  Jang   maydonining
suvga   yaqin   bo`lishi   hamda   jang   vaqtida   quyosh   nurining   askarlar   ko`ziga
tushmasligi maqsadga molik hisoblangan. Yirik muhorabalar paytida dastasi uchiga
yarim   oy   shakli   qadalgan   jangovar   bayroq   va   tug lar   bilan   bezatilgan   oliy	
ʻ
qo`mondon   borgohi   balandlikka   o`rnatilgan.   U   yerdan   jangning   borishi   kuzatilib
turilgan.   Tarixiy   manbalarda   qayd   etilishicha,   Amir   Temurning   12   ming   kishilik
qo`shini jangga mana bunday tartibda kirgan. 
Dushman   bilan   dastlabki   to`qnashuvni   ayg oqchilik   bilan   mashg ul   bo`lgan	
ʻ ʻ
qaravul   boshlab   bergan.   Shundan   so`ng   o`ng   va   chap   qanot   ilg or   qismlari   —	
ʻ
barang ar  xiravuli  va juvang ar  hiravuli  madadida asosiy  ilg or  qism  — mang lay	
ʻ ʻ ʻ ʻ
jangga   kirgan.   Mang lay   ortidan   barang ar   hamda   juvang arning   qolgan   2   bo`lagi	
ʻ ʻ ʻ
—   chapavul   va   shag avul   ketma-ket   harakatga   kelgan.   Ushbu   kuchlar   dushmanni
ʻ
Mag lub etishga kifoya qilmasa, bosh qo`mondon (amir ulumaro) boshchiligidagi 	
ʻ
6  Sharafuddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, T. 1997. 217 b 
8  markaz   (qo`l)   (g o`l)   hal   qiluvchi   hujumga   tashlangan:   hiravul,   qaravul,   manglayʻ
(xuravul).   Sohibqiron   armiyasi   qatnashgan   ulkan   janglarning   taktik   borish
manzarasi quyidagicha bo`lgan: qo`shin markazi 40 bo`luk — polkka taqsimlangan
va   Oliy   bosh   qo`mondonga   itoat   qilgan.   Ushbu   bo`laklarning   sara   jangchilardan
tashkil   topgan   12   bo`lagi   safning   1qatorida,   qolgan   28   bo`lagi   2   va   3   qatorlarda
joylashgan. 
Qirq   bo`lakning   o`ng   tarafi   oldida   amirzodalar   qismlari,   so`l   tarafi   oldida
qarindoshlar va ittifoqchilar qismlari saf tortgan. 2 qatorning barang arida 6 bo`lak	
ʻ
o`z   ilg ori   —   hiravul   bilan   o`rin   egallagan.   Ayni   shu   miqsordagi   bo`lak   va	
ʻ
hiravulga   juvang ar   ham   ega   bo`lgan.   2   qator   barang ari   va   juvang ari   oldida	
ʻ ʻ ʻ
yuqoridagi   tartibda   1qator   qismlari   joylashgan.   Uning   oldida   bosh   ilg or   —	
ʻ
mang lay (yoki hiravuli buzurg) harakatda bo`lgan	
ʻ 7 . 
Yengil   suvoriylardan   iborat   2   bo`lak   armiyani   qo`qqisdan   bo`ladigan
hamladan   muhofaza   qilish,   dushman   kuchlari   harakatini   kuzatish   bilan   band
bo`lgan. Bobur qo`shini dastlab an anaviy 5 qismdan tashkil etilgan holda harakat	
ʼ
qilgan.   Keyinchalik   bu   jangovar   tartibga   jiddiy   o`zgartirishlar   kiritilgan,   markaz
(g o`l)   kuchaytirilgan.   Markaz   o`ng   qo`l   barang ar   chapavul   va   so`l   qo`lga	
ʻ ʻ
taqsimlangan   hamda   o`ng   yon   va   so`l   yondan   iborat   xossa   tobin   oldida   qator
vazifasida   harakat   qilgan.   Saralangan   askarlardan   tuzilgan   xossa   tobin   markaz
(g o`l)dan kuchsizroq, bo`ydan esa kuchliroq hisoblangan. 
ʻ
Xulosa   qilib   aytishimiz   mumkinki,   Sohibqiron   Amir   Temur   o‘z   davrining
mohir   sarkardasi   hisoblangan.   Mashhur   davlat   arbobi,   O`rta   asrlar   islohotchisi,
sarkarda,   adolat   uchun   tolmas   kurashchi,   ilm-fan   va   madaniyat   rahnamosi   Amir
Temur   davrida   ilm   fan,   madaniyat   va   ta‘lim   mislsiz   darajada   yuksaldi.   Siyosiy
maydonga qadam qo`yganida Amir Temur endigina 24 yoshga kirgandi. Mamlakat
parokanda,   mahalliy   siyosiy   kuchlar   o`rtasidagi   o`zaro   qarama-qarshiliklar   avj
olgandi.   Tarix   Amir   Temurni   makedoniyalik   Iskandar,   Doro   I,   Yuliy   Sezar   kabi
yirik   sarkardalar   bilan   bir   qatorga   qo`yadi.   Amir   Temur   mingta   jang   o`tkazib
birontasida ham yengilmagan mashhuri zamon sarkarda sifatida, davlat tuzilishi 
7  Temur tuzuklari, forschadan Alixon Sog‘uniy va Habibullo Karomatov tarjimasi T. 1991. 231b 
9  ishlariga, ilm-fan, ma‘rifat, madaniyat taraqqiyotiga ulkan hissa qo`shgan siyosiy 
arbob sifatida tarixga kirdi. Amir Temur tarafidan tarqoq viloyatlar yagona davlatga
birlashtirilib, markaziy hokimiyat tuzilib barqarorlashgandan keyin, mamlakat 
iqtisodiyoti mustahkamlandi, savdo va hunarmandchilik ishlab chiqarishi rivojlana 
boshladi, qo`shni va uzoqdagi mamlakatlar bilan savdo-xo`jalik aloqalari kengaydi. 
10  1.2Sohibqiron qo`shinidagi jangovar boshqaruv 
Amir  Temur Vatznimiz tarixida , o‘zbek davlatchiligi  taraqqiyotida beqiyos
xizmat ko‘rsatgan shaxs. Amir Temur jahon xalqlari tarixida buyuk davlat arbobi,
mashxur   sarkarda   sifatida   rtirof   etilgan   buyuk   siymodir.   Afsuski   ,   Amir   Temur
nomi   mustamlakachilik   davrida   inkor   etilib,   avlodlar   nazaridan   chetga   surilib
kelingan   edi.   Biroq   o‘z   zamonasida   o‘zbek   davlatchiligini   qayta   tiklagan,   uni
yuksak   rivojlanish   pog‘onasiga   ko‘targan,   jahonga   shuxrat   taratgan   Amir
Temurning   tarixiy   xizmatini   jahon   afkor   ommasi   nazaridan   yashirish,   uni
qatag‘onlik   zanjirida   ushlab   turish   vaqti   o‘tdi.   Milliy   istiqlol   tufayli   o‘z   ona
tariximizni   xolisona   yoritish,   tarixiy   haqiqatni   qaror   toptirish   barobarida   Amir
Temor   bobomizning   nomini,   nuroniy   qiyofasini   tiklash   baxtiga   muyassar   bo‘ldik.
Amir   Temur   qadim   zamon   va   o‘rta   asrlarda   faoliyat   ko‘rsatgan   uch   buyuk
sarkardalarning   biri   hisoblanadi.   Bular:   Aleksandr   Makedonskiy,   Chigizxon   va
Amir   Temurlardir.   Ular   turli   davlarda,   bir   biridan   tubdan   farq   qiluvchi   tarixiy
sharoitlarda   faoliyat   ko‘rsatishgan.   Shu   sababli   ularni   solishtirish   qiyin.   Shunday
bo‘lsada fransuz va rus tadqiqotchilari bu buyuk sarkardalarning hayotini o‘rganib,
eng yuqori bahoni Amir Temurga berganlar 8 . 
Fikrimizcha buning sabablari  quydagilardan iborat: Aleksandr  Makedonskiy
taxtni   otasidan   meros   qilib   olgan   bo‘lsa   ,   Chingizxon   katta   farzand   bo‘lganligi
tufayli   taxtga   da‘vogarlik   qilish   huquqiga   ega   edi.   Amir   Temur   barlos   urug‘ining
nufuzli   beki   oilasida   tug‘ilgan   bo‘lsada,   tengdoshlari   nazarida   taxtni   egallash
huquqiga   ega   emasdi.   U   nimaga   erishgan   bo‘lsa,   bu   uning   harakati,   intilishi,
tashkilotchilik va harbiy qobilyatining natijasi bo‘ldi. Aleksandr Makedonskiy  o‘z
harbiy faoliyati davrida birorta ham o‘ziga munosib raqib uchratmagan. U asosan 1
ta davlat, ya‘ni  Ahamoniylar  saltanatiga  qarshi  kurashgan.  Munosib  raqib bo‘lishi
mumkin   bo‘lgan   Spitamenning   ixtiyoridagi   qo‘shin   son   jihatdan   ham,   salohiyat
jihatdan   ham   yirik   bo‘lmagan.   Chingizxon   o‘ziga   munosib   raqib   sifatida   faqat
Sulton Jaloliddinni hisoblagan. Amir Temur esa Oltin O‘rda va rus knyazligini 
8  Q. Usmonov, M. Sodiqov, N. Oblamurodov, O‘zbekiston Tarixi: Toshkent- 2002. 321 b 
11  egallagan   To‘xtamishni,   Yevropaning   birlashgan   qo‘shinini   yengan   Usmonlilar
Sultoni Boyazidni va o‘z davrining qudratli hukmdorlaridan biri , Shimoliy Afrika
va   G‘arbiy   Osiyo   hududlarini   bosib   olgan   Misr   sultoni   Faradjni   mag‘lubiyatga
uchratib, tarixiy taraqqiyot jarayonlarini boshqa yulga burib yuborgan edi 9 .
Kepakxon   vafotidan   so‘ng   ko‘chmanchi   qabilalarning   xonlari   va   beklari
o‘rtasida   hokimyat   uchun   o‘zaro   kurashlar   boshlanib   ketadi.   So‘nra   hokimyat
tepasiga qozonxon kelib, Kepakxonning siyosatini davom ettiradi. Lekin Chig‘atoy
urug‘ining   boshliqlari   bu   siyosatga   qarshi   chiqishdi.   Kurash   yana   avj   olib   ketdi.
Qozonxon uldirildi. Movarounnahrga Qozog‘on egalik qilib, Hirotni bosib olishga
harakat qiladi. Lekin u ov vaqtida uldirildi. Shundan keyin Movarounnahrda kuchli
hukimdor qolmadi. Nizoyu adovat yil sayin kuchayib borar, davlat parokandalikka
uchragan   edi.   Bu   hol   Mug‘uliston   xoniga   Movarounnahrni   egallab   olish   uchun
qulay   imkoniyat   yaratadi.   Tug‘luq   Temur   1360-1361-   yillarda   Movarounnahrga
bostirib kelganida o‘zaro urushayotgan xonu beklar unga qarshilik ko‘rsata olmadi.
Yosh Temur ham dastlab bunga jurat  qilolmadi, aksincha, uning xizmatiga kiradi.
Mug‘uliston   xoni   Xurosonga   qochgan   Hoji   Barlos   o‘rniga   25   yoshli   Temurni
kichik , lekin boy bo‘lgan Shahrisabz tumaniga hokim etib tayinlaydi. 
Tug‘luq Temur o‘ziga nisbatan Temurbekning sadoqatini his eta boshlagach,
Mug‘ulistondagi   amirlar   isyonini   bostirish   maqsadida   Movarounnahrni   boshqarib
turish   yorlig‘ini   Temurga   berib,   o‘zi   Jeta   tomonga   ketadi.   Ammo   Temur
mug‘ullarga   uzoq   vaqt   xizmat   qilmaydi.   Vaqt   o‘tib   Tug‘luq   Temur   o‘z   ahdini
buzib, Movarounnahrga ikkinchi marta qo‘shin tortib kelib, hokimyatni Temurdan
olib, tajribasiz yosh o‘g‘li Ilyosxo‘jaga topshiradi. Temur ana shu davrdan boshlab
mug‘ullarga   xizmat   qilishdan   bosh   tortib   ,   markazlashgan   mustaqil   davlat   barpo
qilish uchun mug‘ullar istibdodiga qarshi kurashadi. Temur o‘z yigitlari bilan birga
Badaxshonga chekinib , maslakdoshlar qidiradi va Badaxshondan Xorazmga tomon
harakatlanadi.   Xorazm   tomon   yul   olgan   yul-yulakay   Balxda   to‘xtab   uncha   katta
bo‘lmagan   qo‘shin   bilan   viloyat   hokimi   Amir   Husayinni   o‘z   yuliga   tortadi.   Amir
Temurni Xorazmda paydo bo‘lganidan xabar topgan va uni o‘ldirish 
9  R. Xoliqulov, K. G‘aniyev, M. Nasrullayev, O‘zbekiston Tarixi: Samarqand – 2019. 258 b 
12  to‘g‘risida Ilyosxo‘jadan maxsus topshiriq olgan Xiva hokimi To‘kal Bahodir 1000
otliq   jangchilar   bilan   Temurga   hujum   qiladi.   Bu   jangda   Temur   oz   sonli   yigitlari
bilan To‘kal Bahodirning ming kishilik qo‘shinini tor-mor keltiradi. Jang oqibatida
Xorazm askarlaridan 50 kishi, Amir Temur kuchlaridan esa 10 kishi – 7 ta otliq va
3   ta   piyoda   xurosonlik   qoladi.   Temur   yana   o‘z   qo‘shinlari   sonini   oshirish
maqsadida   turli   viloyatlar   buylab   harakalanadi   va   janubdagi   bazi   bir   hududlarni
egallaydi. 
1361-yilda   Temur   Amir   Husayn   bilan   yaqinlashib   ikki   hokim   birlashgan
holda,   mug‘ul   xonlariga   qarshilik   ko‘rsatish   imkoniga   ega   bo‘ladilar.   Temur
hayotida ro‘y bergan va bir umrga unga tan jarohatini muhrlagan voqea 1362-yilda
Seyistonda bo‘lib o‘tgan. Amir Temur jang vaqtida o‘ng qulining tirsagidan va o‘ng
oyog‘idan   kamon   o‘qi   tegishidan   qattiq   jarohatlanadi.   Tug‘luq   Temur   o‘limidan
so‘ng,   1363-yilda   Movarounnahr   tuprog‘idan   haydalgan   mo‘g‘ul   xoni   Ilyosxo‘ja
yangidan   katta   lashkar   bilan   avvagi   mulklarini   egallab   olish   maqsadida
Movarounnahr   tomon   harakat   qila   boshlaydi.   Mug‘ul   xoni   ayniqsa   o‘zining
raqiblariga nisbatan qahr kayfiyatida ekanligi ham ma‘lum edi. 1363-1364-yillarda
Temur va Husayn mug‘ullarni uch marotaba mag‘lubiyatga uchratishdi. Temur va
Husayn   bo‘lg‘usi   qaqshatqich   to‘qnashuvga   imkon   boricha   harbiy   kuchlarni
yig‘ishdi 10 . 
Tarixda   ―   Loy   jangi   ―   nomi   bilan   kirgan   mazkur   jang   Chinoz   bilan
Toshkent   o‘rtasida   1365-yilning   22-may   kuni   bo‘lgan.   Jangda   Amir   Temur
Husaynning   sust   va   layoqatsizligi   sabali   mag‘lubiyatga   uchraydi   va   Samarqandga
qaytib   ketadi.   Bu   sharoitda   Samarqand   mudofasini   sarbadorlar   o‘z   qullariga
olishadi.   Harakat   qatnashchilarining   asosiy   maqsadi   mug‘ul   istilochilari   va   zulm
o‘tkazuvchi   mahalliy   qatlamlarga   qarshi   kurash   edi.   Mudofa   rahbarligiga
Mavlonzoda qatoriga 
Xo‘rdak Buxoriy va Abu Bakr Kalaviy ham qo‘shildil
ar. Shaharn
i
mudofalanganligidan   xabarsiz   qolgan   mug‘ullar   uni   bir   urinishdayoq   egallab
olishlariga   ishonar   edilar.   Hujum   boshlanishi   bilan   mug‘ullar   qo‘shiniga
Mavlonzoda boshliq sarbadorlar kamonlar yordamida dushmanga katta talofat 
10  Ibn Arabshoh, Ajoyib al-maqdur fi tarixi Taymur (Temur tarixida taqdir ajoyibotlari), T. 1992. 230 b 
13  yetkazishadi.   Keyingi   qamalga   tayyorgarli   paytida   Ilyosxo‘ja   lashkarlari   orasida
yuqumli   kasallik   tarqala   boshlaydi.   Buning   natijasida   zaiflanib   qolgan   ilyosxo‘ja
dastlab   Samarqandni   ,   keyinchalik   butun   Movarounnahrni   tashlab   chiqib   ketishga
majbur bo‘ladi. 
Amir Temurning keying jushqin faoliyati davomida uning Amir Husayn 
bilan dustligi, ittifoqi mustahka
m bulmaydi. Tabiatan shuhratpar
ast ,
hokimyatparast Amir Husayn qanday qilib bulmasin Amir Temurga pand berish, 
unga xiyonat qilishdan qaytmaydi. Vaziyat taqazosi bilan Amir Temur Amir 
Husayn o‘rnashib olgan Balxga 1370-yil bahorida qo‘shin tortib bordi va uni 
mag‘lubiyatga o‘chratadi. Shundan so‘ng Amir Temur Movarounnahrning yagona 
hukumdori bo‘lib qoladi. Temur hukmronligining dastlabki davrlarida yani 1370-yil
oxiri va 1371-yil boshida Sharqiy Turkiston tomon yurush qiladi. Mug‘ul xoni 
Kepak Temurga qaqshatqich zarba berilishi orqasidan Farg‘ona mulklari va boshqa 
hududlarni egallaydi. Tarixiy manbalarda Temur Mo‘g‘uliston tomon 7 martda 
yurush qilganligi aytib o‘tilgan. O‘z tasarrufida Qashqar, Issiqko‘lva Yettisuv 
vohasini birlashtirgan hamda 1369-yili Ilyosxo‘jani taxtdan ag‘darib , Mo‘g‘uliston 
xoni bo‘lib ko‘tarilgan Qamariddin bilan 1370-1389-yillar davomida Amir Temur 
hayot-mamot janglarini olib boradi. Bu janglardagi g‘alaba Movarounnahrga 
qarashli asosiy sharqiy hududlarni Temur yana o‘z tarkibiga qo‘shib oladiki, bu 
o‘zbek davlatchiligining vujudga kelishida hal qiluvchi ahamiyat kasb etadi. Amir 
Temur Xorazmni ham qaytadan Movarounnahrga kiritishga intildi. 1372 yilda 
Husayn So‘fi Amir Temurga boj to‘lamasdan, buning ustiga Temur tomonidan 
yuborilgan elchiga shunday javob berdi: ―Men mamlakatni qilich bilan fath 
etganman , shuning uchun ham uni faqat qilich bilan olish mumkin‖ 11 . 
Usha   yili   Amir   Temur   Xorazimga   qo‘shin   tortib   keldi.   Urganchga   borish
uchun Qiyot shahridan o‘tish kerak edi. Bu shahar biroz qarshilikdan so‘ng Temur
qo‘shini   tomonidan   ishg‘ol   qilinadi.   Buni   eshitgan   Husayn   So‘fi   Amir   Temurga
itoat qilishga rozi bo‘ladi. Biroq Husayn bir qancha vaqtdan keyin yana bosh 
11
14  ko‘taradi va yana mag‘lubiyatga o‘chrab Urganch qal‘asiga berkinadi va tez orada
vafot   etadi.   Undan   so‘ng   akasi   Yusuf   So‘fi   hokimyatga   keladi   va   Temur   bilan
tinchlik   shartnomasini   tuzadi.   Ammo   u   ham   keyinchalik   Temurga   qarshi   bosh
ko‘targanidan   so‘ng   1373-1374-yillarda   Amir   Temur   ikkinchi   martda   Xorazmga
yurush qiladi va g‘alaba qozonadi. Shunday qilib Amir Temur Xorazmni uzil-kesil
bosib   olish   uchun  jami   besh   marotama   yurush   qilishga   majbur   bo‘ladi   va  nihoyat
1388-yilda to‘liq bosib oladi. 
1388-yili Temur Urganchni egallab Sulaymonni va So‘fiylar sulolasini 
yo‘qotdi, Urganch aholisini Samarqandga ko‘chiradi. 1391-yili Temur shaharni 
tiklashni buyurdi, ammo faqat bitta dahani tiklash mumkin bo‘ldi xolos. Shunday 
qilib 1390-yili O‘rta Osiyoning butun hududi Temurning qo‘l ostida birlashdi. 
1389, 1391 va 1394-95-yillari Temur To‘xtamishga qarshi uch martda yurush qildi, 
ora-orada Eron, Kavkaz, Rusning janubiy chegaralariga qo‘shin tortib to‘rdi. 1391-
yili Temur 200 ming kishilik qo‘shin bilan hozirgi Qozog‘iston cho‘llariga yul oldi.
18-iyun kuni u hozirgi Samara va Chistopl shaharlari orasidagi Qunduzcha degan 
joyda To‘xtamishni tor-mor keltiradi. To‘xtamish 1395-yili Shimoliy Kavkazdagi 
Terek daryosi vodiysida ham mag‘lubiyatga uchraydi. Shundan so‘ng Temur 
poytaxt Saroy Berkani bosib oldi , taladi va o‘t quyadi moddiy boyliklarni o‘z 
yurtiga olib ketadi. Saroyning 1395-yildagi halokati 1380-yildan keying 
yakunlovchi zarba bo‘ladi. Shundan so‘ng Oltin O‘rda o‘zini o‘nglay olmadi. 
Zamondoshlar Temurning Rus uchun bu xizmatini baholay olishmadi, rus 
yilnomachilari Janubiy Rusning bir qancha shaharlarini vayron qilgani uchungina u 
haqida nihoyatda salbiy fikr bildirishadi. 
15  I bobga xulosa 
Amir   Temur   va   Temuriylar   davrida   harbiy   san at   Sharq   dunyosining   engʼ
mukammal   va   rivojlangan   tizimlaridan   biri   darajasiga   ko tarildi.   Amir   Temur	
ʻ
harbiy   ishni   faqatgina   jangovar   amaliyot   sifatida   emas,   balki   mukammal
rejalashtirilgan,   chuqur   strategiyaga   asoslangan   ilmiy   faoliyat   sifatida   ko rgan.   U	
ʻ
qo shin   tuzilmasini   aniq   tartibga   solgan,   har   bir   jangoldi   tayyorgarligi   uchun	
ʻ
alohida strategik va taktik rejalarga amal qilgan. 
Temur   harbiy   san atida   tezkorlik,   intizom,   markazlashgan   boshqaruv   va	
ʼ
ishonchli   razvedka   muhim   o rin   tutgan.   Har   bir   yurishdan   oldin   keng   qamrovli	
ʻ
tayyorgarlik   ko rilgan,   dushmanning   kuchi,   zaif   tomonlari   va   geografik   sharoit	
ʻ
chuqur   o rganilgan.   Temur   tomonidan   ishlab   chiqilgan   "harbiy   yurish   tartibi"   va	
ʻ
"saf tuzish qoidalari" uning muvaffaqiyatining asosiy omillaridan biri bo ldi. 	
ʻ
Amir   Temur   qo shinida   jangchilarning   ixtisoslashuvi   va   vazifalarga   mos	
ʻ
taqsimlanishi — otliq qo shin, piyoda askarlar, muhandislik qismlari, artilleriya va
ʻ
razvedka bo linmalarining o zaro muvofiqligi yuqori darajada yo lga qo yilgan edi.	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Ayniqsa,   harbiy   yurishlarda   tezkor   manevrlar,   dushman   orqasiga   o tish   va   unga	
ʻ
kutilmagan zarba berish kabi usullar keng qo llangan. 	
ʻ
Temuriylar   davrida   harbiy   san at   nafaqat   davom   ettirildi,   balki   yanada	
ʼ
rivojlantirildi.   Temuriy   amirlar   va   harbiy   sarkardalar   otalarining   tajribasiga
asoslanib,   yangi   harbiy   uslublar   va   jang   taktikalarini   yaratdilar.   Ayniqsa,   Husayn
Boyqaro va Zahiriddin Muhammad Bobur davrida harbiy islohotlar davom ettirildi,
jangovar uslublar yanada mukammallashtirildi. 
Amir Temur va Temuriylar harbiy san ati nafaqat o z zamonasi uchun, balki	
ʼ ʻ
keyingi   asrlar   uchun   ham   o rnak   bo ldi.   Ularning   harbiy   tajribasi   Sharq   va	
ʻ ʻ
G arbdagi   ko plab   davlatlar   tomonidan   o rganilgan   va   tatbiq   qilingan.   Shu	
ʻ ʻ ʻ
ma noda,   Amir   Temur   va   uning   avlodlari   yaratgan   harbiy   an analar   jahon   harbiy
ʼ ʼ
san atining rivojiga ulkan hissa qo shganini alohida ta kidlash lozim. 
ʼ ʻ ʼ
Shunday qilib, Amir Temur va Temuriylar davrida harbiy san at faqat bir 	
ʼ
mamlakat chegaralarida emas, balki keng mintaqaviy va tarixiy miqyosda 
16  ahamiyat kasb etgan va bugungi kungacha o z ilmiy va amaliy qiymatini ʻ
yo qotmagan. 	
ʻ
17  II BOB. AMIR TEMURNING HARBIY YURISHLARI VA HARBIY
SAN ATI ‟
2.1 Amir Temurning Uch va besh yillik yurishi 
Amir Temur shimoli-g arbdan, ya ni Oltin O rda tomonidan bo layotgan 	
ʻ ʼ ʻ ʻ
tazyiqqa barham berish maqsadida To xtamishga qarshi uch marta qo shin tortishga	
ʻ ʻ
majbur bo ldi. U 1389-yilda Dizaq (Jizzax)ning Achchiq mavzeida, 1391-yilning 	
ʻ
18-iyunida (hozirgi Samara bilan Chistopol shaharlari oralig ida joylashgan 	
ʻ
Qunduzcha (Kondurcha) daryosi vodiysida 1395-yilda (28-fevral) Shimoliy 
Kavkazda Terek daryosi bo iida To xtamish qo shiniga qaqshatqich zarba beradi. 	
ʻ ʻ ʻ
Amir Temur harbiy yurishlari oqibatida Quyi Idil (Volga) viloyatlari, Saroy Berka, 
Saroychiq va Hojitarxon (Astraxon) kabi shaharlar g orat qilindi. Amir Temur 	
ʻ
To xtamishni quvib Ryazan viloyatigacha bordi va Yelets shahrini ishg ol qildi. 	
ʻ ʻ
Sharafuddin Ali Yazdiy Amir Temurning Moskva yurishini shunday ta riflaydi: 	
ʼ
"Sohibqiron Moskavga sorikim, Rusning shaharlaridan erdi, tavajjuh qildi. Anda 
yetkonda nusratshi or cheriki ul viloyatni (shahar va 51 atrofini) chobtilar va 	
ʼ
andag i hokimlarni tobe  qildi. Va cherikning eliklariga sonsiz mol tushti..." 	
ʻ ʼ
("Zafarnoma", 179-bet). 
Bu   urushda   Azaq   (Azov),   Kuban   va   Cherkas   yerlari   ham   kuchli   aziyat
chekdi.   Qizig i   shundaki,   Amir   Temur   Idilning   Turotur   kechuvi   bo yida	
ʻ ʻ
O rusxonning o g li Quyrichoq O g lonni chaqirtirib, unga qo lga kiritilgan sobiq 	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
Jo ji
ʻ ulusini in om	ʼ etdi. Rossiya tarixchil
ari B. D. Grekov va
A.Yu.Yakubovskiylarni   yozishlaricha,   Amir   Temurning   To xtamish   ustidan	
ʻ
qozongan   g alabasi,   faqat   Markaziy   Osiyo   uchun   emas,   balki   butun   Sharqiy	
ʻ
Yevropa,   shuningdek   tarqoq   Rus   knyazliklarining   birlashishi   uchun   ham   buyuk
ahamiyat kasb etgan. To‗xtamish O‗zbekxon davridagi Oltin O‗rdaning qudratini
tiklashga   harakat   qildi.   Yangi   yerlarni   zabt   etish   uchun   u   harbiy   yurishlarni
boshladi. 
1386-yilda To‗xtamishning qo‗shini Ozarbayjonga bostirib kirdi. U Tabrizni
zabt etdi, Ozarbayjonning ko‗pgina shaharlari talon-taroj qilindi va vayronaga 
18  aylantirildi. Amir Temur o‗z davlatiga shimoliy qo‗shnisi Oltin O‗rda qanday xavf
solib turganini tushunib etgan edi. Movarounnahrga shimol tomondan xavf rahna 
solib turgan ekan Amir Temur hech qanday yurishlarni amalga oshira olmas edi. 
1387-1388-yillarda Amir Temurning Movarounnahrda yo‗qligidan foydalangan 
To‗xtamish davlat ichkarisiga hujum boshladi. Yo‗lda uchragan kichik qo‗shin 
guruhlarini yakson etib, To‗xtamish Samarqand va Buxoro viloyatlari hududiga 
bostirib kirdi. Shaharlar oltin o‗rdaliklar tomonidan qurshab olindi. Bu vaqtda 
Eronda turgan Amir Temur 30 minglik qo‗shinni Movarounnahrga yordamga 
jo‗natdi, o‗zi ham shoshilinch ravishda vataniga qaytdi. To‗xtamish chekindi, 
lekin u Xorazm hukmdori Sulaymon So‗fini Amir Temurga qarshi kurash uchun 
o‗ziga birlashishga ko‗ndirdi. Bu voqealar Sohibqironni 1388-yilda Xorazmga 
beshinchi-oxirgi yurishni amalga oshirishga majbur qildi. U Urganchni bosib oldi 
va So‗fi sulolasi hukmdorligini tugatdi. To‗xtamishning Samarqand va Buxoroga 
yurishi Amir Temurda, bu kurash alohida hududni bosib olish istagi uchun emas, 
balki To‗xtamishni Sohibqironning siyosatiga qarshi yo‗naltirilgan kurashining 
ifodasi ekanligiga shubha qoldirmadi 12 . 
Amir Temurning To‗xtamishga qarshi uchta yurishidan (1389, 1391, 1395 
y.) ikkita oxirgisi, ayniqsa 1395-yilda uni Terek daryosi bo‗yida tor-mor etilishi 
harbiy san‘atning rivojlanishi nuqtai-nazaridan 52 katta e‘tiborga sazovordir. 1391-
yilning qishida Sohibqiron To‗xtamish tomonidan kutilayotgan xavfni bartaraf 
etishga va Oltin O‗rdaning Misr mamluklari bilan birga Temur davlatiga qarshi 
ittifoq tuzishiga yo‗l qo‗ymaslikka qaror qildi. U To‗xtamishga qarshi yurishni 
boshlash uchun qo‗shinni to‗plashga farmon berdi. Qo‗shin uchun oziq-ovqat 
zaxiralari to‗plandi. Yig‗ilgan qo‗shin Samarqanddan chiqib, Xo‗jand shahri 
yaqinida qurilgan ko‗prikdan Sirdaryoni kechib o‗tdi. Toshkentda Temur o‗z 
qo‗shinining ko‗rigini o‗tkazdi. Jangchilarga kerakli qurol-yarog‗lar va 
anjomlarga ega bo‗lishliklariga buyruq berildi. 
1391-yilning 19-yanvarida qo‗shinning ko‗rigi vaqtida Amir Temur Jo‗ji 
ulusiga urush e‘lon qildi. U o‗z qo‗shinini safar tartibiga safladi va 
12  Oblomurodov N. O‗zbekiston tarixi. O‗quv qo‗llanma. 2011y. 289 b 
19  yo‗lboshchilarni   tayinladi.   Oldinda   ikki   yuz   minglik   qo‗shin   bilan   cho‗l-u
biyobondan   o‗tishdek   mashaqqatli   yurishni   amalga   oshirish   masalasi   turar   edi.
Cho‗ldan   2500   kilometr   masofani   bosib   o‗tish   kerak   edi.   Amir   Temur   vaziyatni
sinchkovlik   bilan   o‗rganib   chiqdi   va   shunday   yo‗lni   tanladiki,   bu   yo‗l   harakat
davomida   dushmandan   xavfsizlikni   ta‘minlardi   va   shu   bilan   birga   qo‗shinni
g‗anim bilan to‗qnashgunga qadar sezdirmas edi. 
Amir   Temurning   qo‗shini   Yassi   (Qozog‗istondagi   hozirgi   Turkiston),
Qorchiq,   Sabron   orqali   harakatlanib,   keyin   Sariuzenga   (Sarisu   daryosi)   chiqdi,   u
yerdan   Kichik   tog‗   va   Buyuk   tog‗   (Oltin   Choku   -   Qozog‗istondagi   Oltin   dovon
tog‗   yonbag‗irlari   bo‗yidagi   hozirgi   Qarsakpay)   yon   bag‗irlariga   etib   keldi.   Uch
oylik   safardan   keyin   qo‗shinda   oziq-ovqatning   tanqisligi   sezilib   qoldi.   Shuning
uchun Amir Temur oziq-ovqat taqsimotini qat‘iy chekladi va birta jangchiga 2 oyga
10   kg   atrofida   un   beriladigan   bo‗ldi.   1391-yilning   mayida   Amir   Temurning
qo‗shini   Tobol   daryosi   qirg‗og‗iga   etib   keldi.   Tobol   shahriga   etguncha   qo‗shin
sezdirmasdan,   yashirincha   harakatlanib   keldi.   Bu   hol   Amir   Temurni   yirik
armiyaning harakatini To‗xtamishdan yashirishga muvaffaq bo‗lganligidan dalolat
berdi. Uzoq va mashaqqatli yo‗l bosib o‗tilganidan keyin qo‗shinga dam olish va
ov qilish uchun ruxsat  berildi. Tobolga yetib kelgunga qadar Sohibqiron dushman
to‗g‗risida   hech   qanday   ma‘lumotga   ega   emas   edi.   To‗xtamishning   qo‗shini
tomonidan   buzib   tashlangan   Tobolning   kechib   o‗tish   joylari   tiklandi   va   qo‗shin
daryodan   kechib   53   o‗tdi.   Kuchini   tiklab   olganidan   keyin   qo‗shin   Ural   daryosi
tomonga harakatlandi 13 . 
To‗xtamish Ural daryosining ortida kechib o‗tish uchun qulay bo‗lgan uchta
joyda   oldindan   pistirmalarni   tashkil   etdi.   Amir   Temur   tajribali   va   mohir   sarkarda
sifatida   hushyorlikni   yo‗qotmasdan   u   tomonga   qo‗shinni   boshlamadi,   aksincha,
qo‗shin   bu   kechuv   joylaridan   ancha   yuqoridan   daryodan   suzib   o‗tdi.   U
To‗xtamishning pistirma qo‗yib, o‗sha yerda o‗z qo‗shini bilan turganini va Oltin
O‗rda   beklari   odatda   yoz   oylarini   o‗tkazadigan   Azovdan   va   boshqa   joylardan
yordam kuchlari etib kelishini kutayotganini bilar edi. Ural va Volga daryolari 
13  Usmonov Q. O‗zbekiston tarixi. O‗quv qo‗llanma. 2008y. 205 
b  20  oralig‗i To‗xtamishning qo‗shini uchun qulay joy bo‗lib hisoblanar edi, chunki bu
yerda   pistirmalar   qo‗yish   mumkin   bo‗lib,   ta‘qib   qilib   kelayotgan   tomonga   qarshi
holdan   toydiruvchi   kichik   urushlarni   olib   borish   mumkin   edi.   Amir   Temur
dushmanning   o‗ng   qanotini   aylanib   o‗tishga   qaror   qildi,   shu   bilan   u
To‗xtamishning poytaxtga chekinish yo‗lini va kutilayotgan madad kuchlari 
yo‗nalishi
ni kesib qo‗yishi, hamda uni joy sharoitlari
dan foydalani
sh
imkoniyatidan   mahrum   qilishi   mumkin   edi.   Shu   bilan   birga   ushbu   makkor
dushmanni   jangga   kirishga   majbur   etar   edi.   Sohibqiron   o‗z   qo‗shinini   Samara
daryosining   quyi   oqimi   bo‗ylab   emas,   yuqoridan   Samaraning   Iyk   daryosiga
quyilish   joyiga   o‗tkazdi.   Ko‗prikdan   avangard   (manglay),   keyin   markaz   (qul)
o‗tkazildi. 
Qo‗shinning   o‗ng   va   chap   qanotlari   (barang‗or   va   jarang‗or)   daryodan
suzib   o‗tdi.   Dushmanning   to‗satdan   beradigan   zarbasini   oldini   olish   uchun   Amir
Temur   jangchilarga   o‗z   qismlarini   tark   etmaslikka,   katta   va   kichik   qalqonlarni
tayyorlashga,   lagerni   xandaklar   qazib   o‗rab   olishga,   doimo   razvedkani   olib
borishga,   gulxanlar   yoqmaslikka   buyruq   berdi.   Lagerni   qo‗riqlash   uchun   u   30
mingta jangchilarni tayinladi, ular lagerning atrofini patrullik yo‗li bilan qo‗riqlab
turdilar.   Oltin   O‗rda   jangchilarining   keyingi   chekinishlariga   yo‗l   qo‗ymaslik
uchun   Amir   Temurning   kichik   otryadlari   yolg‗ondakam   harakatlari   bilan
dushmanning bo‗linmalari va qismlarini pistirmalarga tushirdilar 14 . 
Amir  Temurning ―Besh  yillik  yurishi. Amir  Temur  butun e tiborini  Eron,‖ ʼ
Iroq, Suriya, Kichik Osiyo va Hindiston yerlarini uzil-kesil zabt etishga qaratdi. U
besh   yillik   (1392   -   96)   urush   davomida   G arbiy   Eron,   Iroqi   Ajam   va   Kavkazni	
ʻ
egalladi,   54   natijada   muzaffariylar   va   jaloiriylar   sulolasining   hukmronligi   barham
topdi.   Ma'lumki,   Ilxoniylar   davlati   qulagandan   so‗ng,   Eron,   Ozarbayjon   va   Iroq
ijtimoiy-siyosiy   inqiroz   girdobida   qolishdi,   buning   natijasida   ilgari   birlashgan
mamlakat   qismlarga   bo‗linib   ketdi.   Masalan,   Xurosonning   o‗zi   uchta   hukmdor
o‗rtasida bo‗lingan. Janubiy Eronda mahalliy Muzaffariylar sulolasi vujudga keldi.
Jaloirlar Iroq va Qurdiston ustidan o‗z hokimiyatini o‗rnatdilar. Luristonning 
14  Murtazaeva R.X. O‗zbekiston tarixi. O‗quv qo‗llanma. 2003y. 210 b 
21  xazarlar   va   indju   sulolasi   bo‗ysundirdi.   Ozarbayjon   Qora-Qoyunlu   turkmanlar
tomonidan   qo‗lga   olindi.   Feodal   parchalanishi   feodal   urushlarni   keltirib   chiqardi,
bu nafaqat dunyo va mamlakatlarning o‗z iqtisodiyotiga, balki Uzoq Sharq, O‗rta
va   Markaziy   Osiyoning   qadimgi   Ipak   yo‗lida   qadimdan   amalga   oshirilgan   O‗rta
yer   dengizi   va   Yevropa   mamlakatlari   bilan   aloqalariga   ham   katta   zarar   yetkazdi.
Yaqin va O‗rta sharqdagi  feodal tarqoqlikning yo‗q qilinishi bilan dunyo xalqlari
uchun zarur bo‗lgan ushbu iqtisodiy va madaniy aloqalar tiklandi. Uchinchi yurish
paytida   (1386-88)   Ozarbayjon   va   Forslar   bosib   olindi,   turkman   Qora   Yusuf
mulkiga, Gurjiston va Armanistonga (Van ko‗li hududi) harbiy yurishlar qilindi.
Ushbu   yurishlarda,   Sharafiddin   Ali   Yazdiy   yozganidek,   odamlarning   katta
talafotlari,   shahar   va   qishloqlarning   vayron   qilinishi   bilan   og‗ir,   qonli   janglar
bo‗lgan.   Amir   Temur   taslim   bo‗lgan   va   tovon   to‗lashga   ixtiyoriy   ravishda   rozi
bo‗lgan   shaharlarga   tegmadi,   o‗z   askarlarini   shaharga   kiritmadi,   u   yerga   faqat
o‗lpon yig‗uvchilarni yubordi. U faqat o‗jar qarshilik ko‗rsatgan qal'a-shaharlarni
talon-taroj   qildi   va   vayron   qildi,   shu   bilan   birga   qo‗llarida   qurol   bilan   kurashgan
aholining   bu   qismi   jazolandi,   tinchlarga   tegmadi.   Sayyidlar,   olimlar,   shoirlar   va
hunarmandlarga   ham   tegmagan.   Misol   tariqasida   Isfahonni   olaylik.   Zafarnoma
muallifining so‗zlariga ko‗ra, Isfahon aholisi ma'lum bir Ali Kuchanning fitnasiga
bo‗ysungan, tunda o‗lpon yig‗uvchilarga va garnizonga hujum qilgan va ularning
har   birini   qirg‗in   qilgan.   Shahar   va   viloyatni   himoya   qilish   uchun   Amir   Temur
qoldirgan uch minglik garnizon ham yo‗q qilingan 15 . 
Temur Fors yo‗lidagi fojiadan xabar topdi, yurishni to‗xtatdi va o‗z 
qo‗shinlar
ini Isfaxonga qaratdi va g‗azab jaziramasi
da bunga aybdor
bo‗lganlarning  hammasini   o‗ldirishga  buyruq  berdi.  Isfahon  o‗zini   himoya  qilish
uchun qurol ko‗targan, ammo bostirilgan. Sharofiddin Ali Yazdiy o‗sha paytda 55
Amir Temur tomonidan qurilgan 70 ming bosh o‗ldirilgan minora haqida gapiradi.
Movarounnahr   va   Xorazm   yerlarini   yagona   davlatga   birlashtirishni   tugatgandan
so‗ng,   Amir   Temur   kuchli   markazlashgan   davlatni   yaratishni   istab,   Eron,
Kavkazorti (Ozarbayjon), Iroq, Suriyaga qarshi uzoq muddatli harbiy yurishlarni 
15  И. Икрамов. Военная история. –Т.: «ТГПУ»,2001, 44с. 
22  olib   borgan.   Bunga   O‗rta   va   Yaqin   Sharqning   parchalanishi   yordam   berdi.   Amir
Temur   ushbu   vaziyatdan   juda   mohirlik   bilan   foydalandi.   Amir   Temurning   ushbu
mamlakatlardagi   yurishlari   tarixda   uch   yillik   (1386-1388)   urush   nomi   bilan
tanilgan.   Janubiy   shaharlarni   bosib   olish   Xurosonga   yurishlardan   boshlandi.
Xuroson poytaxti Hirot katta harbiy va strategik ahamiyatga ega edi. Bu Eron, Iroq
va boshqa Sharq mamlakatlariga hujum qilish uchun ko‗prik kabi edi. Amir Temur
qo‗shinlari   Hirot   va   Sabzavor   shaharlarini   egallab   oldilar.   Seraks,   Jami,   Kavsia
jangsiz   taslim   bo‗ldilar.   Amir   Temur   Eronning   katta   qismini   bosib   oldi.   Keyin
Iroq, Kavkazortiga qarshi takroriy yurishlar uyushtirdi. Uch yillik urush natijasida
Janubiy   Ozarbayjon,   Eron   (Fors),   Iroqning   shimoliy   qismi,   Gurjiston   va
Armaniston qo‗shib olindi. Amir Temurga ixtiyoriy ravishda taslim bo‗lgan va yer
solig‗ini   to‗lagan   shaharlar   bosqinchilik   va   vayronagarchiliklarga   duchor
bo‗lmadi. 
23  2.2 Amir Temurning “ Yetti yillik” yurishi 
Amir Temurning 1399 - 1404-yillarda olib borgan harbiy yurishlari natijasida
Shomning   Halab   (Aleppo),   Xums,   Baalbek   (Ba albak),   Dimishq   (Damashq)   kabiʼ
yirik  shaharlari  va  Iroqi  Arabning  Ubuliston   o lkasi   (qadimgi  Kappadokiya)  bilan
ʻ
Bag dod,   shuningdek   Turkiyaning   katta   qismi   zabt   etildi.   Anqara   jangida   Amir	
ʻ
Temur   jahonning   buyuk   sarkardalaridan   biri   Boyazid   Yildirim   ustidan   g alaba	
ʻ
qozondi. Turkiya  sultoni   asirga  olindi.  U bilan  birga  xotini  serb  malikasi  Olivera,
o g illari   Muso   va   Iso   Chalabiylar   ham   asirga   tushdilar.   Amir   Temur   Anadoluni	
ʻ ʻ
egallab, O rta Yer  dengizning sharqiy sohilida joylashgan Izmir  shahrini zabt  etdi	
ʻ
va salibchilarning Yaqin Sharqdagi oxirgi qarorgohiga barham berdi. So ngra, Egey	
ʻ
dengizida   joylashgan   Xios   va   Lesbos   olkalaridagi   Genuya   mulklarining
hukmdorlari unga taslim bo ldilar, Misr ham o z itoatkorligini izhor etdi. 	
ʻ ʻ
Amir Temur Anqara, Nikeya, Bursa va Izmir shaharlarini egallab, Vizantiya
va butun nasoro olamining Boyazidga yig ib bergan bojlaridan iborat katta boylikni	
ʻ
qo lga kiritdi. Birgina Bursa shahridan olingan oltin va javohirlarning o zi kattagina	
ʻ ʻ
karvonga   yuk   bo lgan.   Bandi   qilingan   Boyazid   o rdugohga   olib   kelingach,   Amir	
ʻ ʻ
Temur unga hurmat va ehtirom  ko rsatdi. Uning vafotidan so ng (1403yil 9-mart)	
ʻ ʻ
esa   vorislariga   himmat   ko zi   bilan   boqib,   ularga   beqiyos   muruvvatlar   qildi.	
ʻ
Chunonchi   Boyazidning   to ng ich   o g li   Sulaymon   Chalabiyni   turklarning
ʻ ʻ ʻ ʻ
Yevropadagi   viloyatlariga   hokim   etib   tayinladi.   Edirne   (Adrianopol)   shahri   uning
poytaxti qilib belgilandi. Anadoluning shimoliy-g arbiy qismi suyurg ol sifatida Iso	
ʻ ʻ
Chalabiyga   in om   qilinib,   Bursa   shahri   uning   poytaxtiga   aylantirildi.   Usmonli	
ʼ
turklar davlatining markaziy qismini boshqarishni Muso Chalabiyga topshirdi 16 . 
XIV   asrning   90-yillarida   sulton   Boyazid   1   Yildirim   Kichik   Osiyoning
janubida,   Sivas   va   Malatya   shaharlarini   bosib   oldi.   Shundan   keyin   u   Amir
Temurning vassallari - Arzinjon va Arziruma hukmdorlaridan usmoniylar 
16  J.H.Ismoilova, L.G.Levteyeva larning ―O‘zbekiston harbiy sa‗nati tarix kitobi 2013 yil  123 b 
24  xazinasiga o‗lpon yigishni talab qildi. Sohibqiron mojaroni elchilik yo‗li bilan hal
qilish   uchun   sultonga   xat   yubordi.   Boyazid   1   xatga   qo‗pollik   bilan   rad   javobini
berdi.   Sultonning   javobi   Amir   Temurni   gazabga   keltirdi   va   u   Sivas   va   Malatya
shaharlarini bosib oldi. Shundan keyin 1400-yilda Sohibqiron o‗z nazarini Misrga
tobe   bo‗lgan   Suriyaga   qaratdi.   Misr   mamluklari   usmoniylar   bilan   yaxshi
munosabatda edilar va kerak bo‗lgan paytda turklarga harbiy yordam ko‗rsatishlari
mumkin   edi.   Shuning   uchun   Amir   Temur   o‗z   qanotlarida   qudratli   ehtimoliy
dushmanni   qoldira   olmas   edi.   Amir   Temur   Misr   qo‗shinlarini   tor-mor   etdi   va
Damashqni bosib oldi. Shu bilan birga u Boyazid 1 ga xat yuborishda davom etdi.
1402 yilning bahorida Boyazid 1 bilan Amir Temur o‗rtasidagi munosabatlar yana
yomonlasha   boshladi.   Boyazidning   javobini   kutmasdan   Amir   Temur   hujumga
o‗tishga   qaror   qildi.   Bo‗lajak   yurishning   katta   ahamiyatini,   qiyinchiligini   va   turk
sultoni   bilan   kurashni   hisobga   olib,   u   Movarounnahrdan   yordam   kuchlarini
jo‗natilishiga buyruq berdi. Amir Temurning Kichik Osiyoga yurishi  to‗rt  davrda
olib borildi. 
Qo‗shin 1402-yilning may oyida yurishni boshladi. U Sharqiy Anatoliyadagi 
Kemaks qal‘asini qamal qildi. Bu qal‘a Tog‘ daryosining qirg‘og‘ida joylashgan 
edi. Qal‘aning devori mustahkam va baland bo‗lib, uning birinchi tomoni daryoga 
taqalgan, ikkinchi tomoni esa vodiyga tutashgan edi. Vodiy daryo irmog‗i bilan 
tutashib ketganligi uchun unga chiqib borishning imkoni yo‗q edi. Qal‘aning 
qolgan ikki tomonini tepaliklar himoya qilib turardi. Qal‘ani qamal qilishni Amir 
Temur taxtning vorisi Muhammad Sulton qo‗mondonligidagi Movarounnahrdan 
yetib kelgan qo‗shinga topshirdi. Qal‘ani qamal qilish 1402-yilning may-iyun 
oylarida o‗tkazildi. Sohibqiron qal‘aga o‗tish qiyin bo‗lgan vodiydan borishga 
qaror qildi. Uning buyrug‗iga asosan daraxtlarni kesib vodiyni o‗tinlar, shox-
shabbalar bilan to‗ldirilda va uni yer bilan barobar qilib tekisladilar 17 . 
Qal‘a himoyachila
ri maxsus tuzlardan, ko‗mir va oltingugurt
dan
tayyorlangan yonuvchi aralashmani daraxtlar va shox shabbalar bilan birga yoqib 
yubordilar. Shundan keyin Sohibqiron jangchilarga vodiyni katta-katta toshlar 
17  ―Temur tuzuklari  (forschadan ko‘chirma). T., 1991 y. ‖
25  bilan   to‗ldirishni   buyurdi.   Jangchilar   narvonlar   va   arqonlar   yordamida   qal‘a
devorlariga   ko‗tarila   boshladilar.   Qamaldagilar   asirga   tushishga   majbur   bo‗ldilar.
Kemaks   qal‘asini   egallaganidan   keyin   Amir   Temur   jangchilari   Sivasga   harakatni
boshladi.   Sivas   cho‗llarida   Amir   Temur   o‗z   odatiga   ko‗ra   har   doimgidek   katta
jangdan oldin qo‗shinning ko‗rigini o‗tkazdi. Tarixchilarning guvohlik berishicha,
«Hamma   jangchilar   o‗sha   davrning   takomillashgan   qurol-yarog‗iga   ega:
chavandozning boshidan otning tuyog‗igacha sovutlar bilan himoya qilingan edi».
Bu hol Amir Temurning jangchilari yevropalik ritsarlardek qurol-yarog‗lar va 
himoya anjomlariga ega bo‗lganlikl
aridan dalolat beradi. Endigina
Movarounnahrdan etib kelgan shahzoda Muhammad Sulton qo‗shinining anjomlari
boshqacha bo‗lib, ular turli xil rangda bo‗lgan. 
Qo‗shinning ko‗rigi paytida sulton Boyazidning elchilari  ham  ishtirok etdi.
Bu   ko‗rik   elchilarda   katta   tasavvur   uyg‗otdi.   Sivasdan   Amir   Temur   Toqat
yo‗nalishiga dushmanni qidirib topish va Qizil-Irmoq daryosidagi kechuv joylarini
egallash   uchun   razvedkachilarni   jo‗natdi.   Razvedka   Anqaraning   shimolida   turk
qo‗shinlarini   yig‗ilayotganligini   aniqladi.   Razvedkaning   ma‘lumotiga   ko‗ra,
Toqatga   eltuvchi   yo‗l   o‗rmonning   ichidan   o‗tgan   bo‗lib,   juda   tor   edi.   Buning
ustiga   Qizil   Irmoq   daryosidagi   kechuv   joylari   turklar   tomonidan   egallangandi.
Boyazid qo‗shinining asosini piyodalar, Amir Temur armiyasini esa otliqlar tashkil
etdi. Shuning uchun Amir Temur o‗zi uchun noqulay joyda jang qilmaslikka qaror
qildi.   Turk   sultonining   qo‗shinini   hiyla   bilan   tog‗li,   o‗rmonli   joydan   chiqarish,
hamda   Qizil-Irmoq   daryosidagi   kechuv   joyini   turk   qo‗shinlari   qo‗riqlamayotgan
yeridan kechib o‗tish uchun Amir Temurning qo‗shini Kesariyaga yo‗l oldi 18 . 
Boyazid Amir Temurning yurishini aynan mana shu o‗rmon yo‗lidan kutdi.
Pozitsiyani   egallab,   u   jangga   tayyorgarlik   ko‗rdi.   Tajribali   Amir   Temur
chalg‗ituvchi manyovrni amalga oshirdi, u kichik bo‗linmalarni o‗rmon yoqasida
qoldirdi,   qo‗shinning   to‗xtashini   imitatsiya   qildi,   qolganlarni   so‗qmoq   yo‗ldan
Anqara   tomonga   olib   ketdi.   Boyazid   1   qo‗shinining   harakatlarini   kuzatish   uchun
Kirsheirdan razvedka otryadi chiqddi (1000 chavandoz). Amir Temur dushman 
18  Amir Temur o‘gitlari. T., Cho‘lpon, 1992 y. 103 b 
26  to‗dasida   yuzaga   kelgan   vaziyatni   yaxshi   bilar   edi.   Otliq   qo‗shinni   ta‘qib   qilish
Boyazid   1   ning   piyodalarini   toliqtirishini   hisobga   olgan   Amir   Temur,   o‗z
qo‗shinini dushman tomonidan ta‘qib qilishga majbur etishga qaror qildi. Boyazid
1 qo‗shinni  Brussa  shahridan ajratib tashlash  uchun Amir  Temur  Anqara shahrini
qamal qildi. Buning natijasida turk qo‗shinlari tekislikka chiqishga majbur bo‗ldi.
Shundan so‗ng Amir Temur Anqara qamalini kechib, ortga o‗tdi va lager qurib uni
mustahkamladi.   Amir   Temurning   lageri   kichik   bir   daryoning   qirg‗og‗ida
joylashgan   bo‗lib,   daryo   lagerning   orqa   tomonidan   oqib   o‗tar   edi.   Lagerning
atrofida xandaklar qazildi. Sulton Boyazid 1 o‗zi uchun noqulay holatdan hujumga
o‗tishga majbur bo‗ldi. 
Turklar tomonidagi yagona buloq Amir Temur jangchilari tomonidan buzib 
tashlandi, shuning uchun sultonning qo‗shini suv tanqisligiga duchor bo‗ldi. 
Buning ustiga sultonning qo‗shini yaqin orada maosh olmaganligi va uning orasida 
noroziliklar kelib chiqqanligi Amir Temurga ma‘lum bo‗ldi. Anqara yaqinidagi 
jangda turk qo‗shinining tor-mor etilishi sharq tarixchilarining ma‘lumotlariga 
qaraganda, Amir Temurning qo‗shini 250 mingdan 350 mingtagacha jangchilar va 
32 ta jangovar fillar bo‗lib, turk qo‗shinlari 120-200 ming jangchini tashkil etgan. 
Hozirgi tarixchilarning ma‘lumotlariga qaraganda Amir Temurning qo‗shini 140-
160 ming kishini, 32 ta jangovar fillarni, turk qo‗shinlari esa 70 ming atrofida 
jangchini tashkil etgan 19 . 
1402-yil   20-iyulda   Anqara   yaqinida   sulton   Boyazidning   turk   qo‗shinlari   va
Amir   Temur   qo‗shini   o‗rtasida   o‗rta   asrning   eng   yirik   janglaridan   biri   bo‗lib
o‗tdi.   Amir   Temur   armiyasining   jangovar   tartibi   o‗ng   va   chap   qanotlardan,
ularning   avangardlari   va   markazdan   tashkil   topdi.   Ularning   oldida   bir   nechta
qatorda   kamonchilar   va   32   ta   jangovar   fillar   olov   uloqtiruvchilar   bilan   saflangan.
Markazning   ortida   shaxsan   Amir   Temurning   qo‗mondonligi   ostida   saralangan
qo‗shindan   tashkil   topgan   zaxira   bo‗lib,   Amir   Temurning   qo‗shini   qudratli
qanotlarga va kuchli zaxiraga ega edi. Boyazid 1 o‗z qo‗shini jangovar tartibining
front ortini tog‗larga taqab, o‗ng qanotga chekinishga mos qilib yaratdi. 
19  Низомиддин Шомий. Зафарнома. – Т.: Ўзбекистон, 1996. – Б.385. 
27  Turklarning o‗ng qanoti Osiyoliklar qismlaridan
, jumladan tatarlarnin
g
qo‗shinlaridan tashkil topdi, ularning orasida sultonning siyosatidan norozi kishilar
talaygina   edi.   Sulton   qo‗shining   chap   qanotini   serb   qiroli   Lazarning   jangchilari
egalladi.   Bu   jangchilar   boshlaridan   oyoqlarigacha   ritsarlik   sovutlari   bilan   himoya
qilingan   edilar.   Qo‗shinni   ikkinchi   qatorining   ortida   front   ortining   markazida
sultonning   o‗zi   rahbarligidagi   zaxira   joylashdi.   Usmoniylar   qo‗shini   jangovar
tartibining   markazi   kuchli,   qanotlari   esa   kuchsiz   bo‗ldi.   Amir   Temur   zaxirani
jangga   tashladi,   u   turklarning   asosiy   kuchlarini   qurshovga   ola   boshladi.   Serb
ritsarlari garb tomonga chekina boshladi. 
Amir   Temur   qo‗shinlari   yanicharlarni   qurshovga   olishni   osonlik   bilan
oxiriga   yetkazdilar,   ularni   yanchib   tashladilar,   Boyazidni   esa   asirga   oldilar.
Sulaymon qo‗mondonligidagi turk qo‗shinlarining qolgan qutganlarini ta‘qib qilish
uchun   Amir   Temur   30   mingta   jangchini   ajratdi,   ularning   4   mingtasi   otlarda
beshinchi sutkada Brussaga  etib keldi. Sulaymon o‗zining kichik bir otryadi bilan
kemalarga   o‗tirib   suzib   ketishga   zo‗rg‗a   ulgurdi.   Sulton   Boyazidning   asosiy
kuchlarini   tor-mor   etganidan   keyin   Amir   Temur   qo‗shini   turk   qo‗shinlarining
qolgan-qutganlarini   ta‘qib   qildi   va   Kichik   Osiyoning   O‗rta   Yer   dengizi
qirg‗oqbo‗ylariga   chiqdi.   Ko‗pgina   shaharlar   va   qal‘alar   jangsiz   taslim   bo‗ldi.
Faqat Smirna shahrida yashayotgan xristianlar qarshilik ko‗rsatishga qaror qildilar.
Dekabr   oyida   qal‘ani   qamal   qilish   boshladi.   Buning   uchun   qamal   qilish,   olov   va
tosh   uloqtiruvchi   qurollar   yig‗ildi.   Dengiz   tomonidan   bo‗ladigan   hujumni
qaytarish,   kemalardan   himoya   qilish   uchun   yog‗ochdan   to‗siqlar   qurildi.   Qal‘a
himoyachilari qat‘iy qarshilik ko‗rsatdilar 20 . 
Amir Temur yer ostidan yo‗l qazishni buyurdi. Qamal qiluvchilar tez-tez bir
birlarini   almashtirib   qazib   turdilar.   Yer   ostidan   qazilgan   yo‗l   tayyor   bo‗lganidan
keyin   uning   ichiga   neftga   pishitib   60   olingan   o‗tinlar   yoqildi.   Buning   natijasida
qal‘a   devorlari   qulab   tushdi   va   jangchilar   qal‘aga   bostirib   kirdilar.   Smirnaning
egallanishi bilan Kichik Osiyoga uyushtirilgan harbiy safar tugadi. Amir 
20  Ҳукҳэм Х. Етти иқлим султони / Рус тилидан Ҳ.Тўрабеков ва Ш.Сокин таржимаси. – Т.: Адолат, 1999. – Б. 
165. 
28  Temurning   harbiy   san‘ati   haqida   gap   borganda,   uning   armiyasidagi   taktika   va
strategiya  qat‘iyligi  bilan  ajralib  turishini   alohida  ta‘kidlab  o‗tmasdan  bo‗lmaydi.
Bu   kurashning   strategik   asoslarini   faol   hujumkor   harakatlar   va   urush   olib
borishning usullari va shakllarini chuqur bilish tashkil etdi. Amir Temur Usmoniy
turklar   davlatini   butunlay   bosib   olish   niyatida   bo lmagan,   chunki   u   Yevropaʻ
davlatlarining   Yaqin   Sharq   mamlakatlariga   nisbatan   tajovuzkorona   niyatda
ekanligini  yaxshi  tushunar  edi. Shuning uchun  ham  Amir  Temur  Usmoniy  turklar
davlatini   saqlab   qoldi   va   Boyazidning   vorislariga   muruvvat   qo lini   cho zdi.	
ʻ ʻ
Shunday   bo lsada,   Boyazid   ustidan   qozonilgan   bu   g alaba   bilan   Amir   Temurni	
ʻ ʻ
Fransiya   qiroli   Karl   VI   (1380   -   1422),   Angliya   qiroli   Genrix   IV   (1399   -   1407)
tabriklab,   unga   maxsus   maktub   yubordilar.   Chunki   Amir   Temur   endigina
uygonayotgan Yevropaga ulkan xavf solib turgan Usmoniy turklar davlatiga zarba
berib, butun Yevropaning xaloskoriga aylangan edi. 
29  II bobga xulosa 
Temuriylar   davrida   qo shin   tuzilishi   Amir   Temur   asos   solgan   harbiyʻ
an analar va qat iy tartib-intizomga tayangan holda rivojlantirildi. Bu davrda harbiy	
ʼ ʼ
kuchlar nafaqat son jihatidan, balki tashkiliy va ma muriy jihatdan ham mukammal	
ʼ
tizimga   ega   bo lgan.   Temuriylar   qo shini   qat iy   markazlashgan   boshqaruv,   puxta	
ʻ ʻ ʼ
rejalashtirilgan safarbarlik va aniq ixtisoslashtirilgan harbiy qismlarga ega edi. 
Qo shin   asosiy   uch  qismdan   —  otliq  askarlar,  piyoda   qo shinlar  va  maxsus	
ʻ ʻ
muhandislik bo‗linmalaridan tashkil topgan. Otliq qo shin harbiy qudratning asosiy	
ʻ
tayanchi   bo lib,   tezkor   hujumlar,   orqa   zarbalar   va   jangovar   manevrlarni   amalga	
ʻ
oshirgan. Piyoda askarlar esa qal alarni qamal qilish, mudofaa va to g ridan-to g ri	
ʼ ʻ ʻ ʻ ʻ
janglarda   muhim   rol   o ynagan.   Muhandislik   qismlari,   ya ni   quruvchi   va   texnik	
ʻ ʼ
guruhlar,   harbiy   yurishlar   paytida   ko‗priklar   qurish,   qal‘a   va   istehkomlar
tayyorlash bilan shug ullangan. 	
ʻ
Temuriylar   qo shinida   boshqaruv   aniq   tizim   asosida   tashkil   etilgan   edi.
ʻ
Harbiy qo shin bir necha yirik birliklarga — "tumon" (10 000 kishi), "minglik" (1	
ʻ
000   kishi),   "yuzlik"   (100   kishi)   va   "o nlik"   (10   kishi)   kabi   kichik   guruhlarga	
ʻ
bo lingan.   Har   bir   guruh   o z   yetakchisiga,   ya ni   amir,   mingboshi,   yuzboshi   va	
ʻ ʻ ʼ
onboshi   kabi   boshliqlarga   bo ysungan.   Bu   tizim   qo shin   boshqaruvini	
ʻ ʻ
soddalashtirib,   jang   maydonida   harakatlarning   tez   va   tartibli   amalga   oshirilishini
ta minlagan. 	
ʼ
Temuriylar   davrida   harbiy   xizmat   uchun   maxsus   yer-mulk   tizimi   —
"suyurg ol"   joriy   qilingan   bo lib,   unda   harbiy   xizmat   evaziga   sadoqatli   amir   va	
ʻ ʻ
lashkarboshilarga   yerlar   ajratilgan.   Bu   esa   qo shinlarning   doimiy   jangovar   shay	
ʻ
holatda bo lishini ta minlagan. 	
ʻ ʼ
Temuriy   hukmdorlar,   xususan,   Shohruh   Mirzo,   Ulug bek   va   Zahiriddin	
ʻ
Muhammad Bobur o‗z davrlarida harbiy islohotlar o‗tkazgan va qo‗shin tuzilishini
zamonaviy   talablar   asosida   yanada   takomillashtirishga   harakat   qilganlar.   Bobur
Hindistonga yurishlari chog‗ida otliq qo‗shin va artilleriya o‗rtasida muvofiqlik 
30  yaratishga alohida e tibor qaratdi. ʼ
Umuman olganda,  Temuriylar  davridagi   qo shin  tuzilishi   o z  zamoni   uchun	
ʻ ʻ
yuqori darajadagi harbiy tashkilotchilik va strategik fikrlash namunasi bo lgan. Bu	
ʻ
tuzilma   nafaqat   Temuriylar   davlatining   ichki   barqarorligini   ta minladi,   balki	
ʼ
ularning   tashqi   yurishlarida   ham   ulkan   zafarlarga   erishishiga   asos   bo lib   xizmat	
ʻ
qildi. Temuriylarning harbiy tajribasi  keyingi davrlar harbiy san atiga ham  chuqur	
ʼ
ta sir ko rsatdi va ularning me rosi bugungi kungacha o rganib kelinmoqda. 	
ʼ ʻ ʼ ʻ
31  XULOSA 
Temuriylar   davrida   harbiy   qo shin   tuzilishi   mukammal   tashkiliy   asoslargaʻ
tayangan   holda   rivojlandi   va   o z   zamonasi   uchun   ilg or   harbiy   tizimlardan   biri	
ʻ ʻ
sifatida   ajralib   turdi.   Amir   Temur   tomonidan   yaratilgan   qat iy   intizom,   aniq	
ʼ
boshqaruv   tizimi   va   harbiy   xizmat   tamoyillari   Temuriylar   sulolasi   davrida   ham
davom ettirildi va yanada takomillashtirildi. 
Temuriy   qo shinlar   odatda   otliq   va   piyoda   askarlardan   iborat   bo lib,   ular	
ʻ ʻ
o zaro   muvofiqlashtirilgan   holda   harakat   qilgan.   Harbiy   tarkibda   "tumon",	
ʻ
"minglik", "yuzlik" va "o nlik" kabi bo‗linmalar aniq tuzilgan, har bir bo‗linmaga	
ʻ
tajribali   va   sadoqatli   sarkardalar   rahbarlik   qilgan.   Harbiy   yurishlar   oldidan   keng
ko‗lamli   razvedka   ishlari   olib   borilgan,   har   bir   harakat   oldindan   puxta
rejalashtirilgan, dushman kuchlari va geografik sharoit chuqur o rganilgan. 	
ʻ
Bundan  tashqari,  Temuriylar   davrida harbiy xizmatni   rag batlantirish  uchun
ʻ
suyurg ol tizimi keng qo llangan, bu esa qo shinlarning doimiy jangovar shayligini	
ʻ ʻ ʻ
ta minlagan. Harbiy san atda manevrchanlik, strategik fikrlash va jang maydonida	
ʼ ʼ
to‗satdan zarba berish uslublari ustuvor ahamiyat kasb etgan. 
Shohruh Mirzo, Ulug bek va Zahiriddin Muhammad Bobur kabi hukmdorlar	
ʻ
harbiy islohotlar olib borib, o‗z davrining sharoitiga mos holda qo shin tuzilmasini	
ʻ
va   jangovar   uslublarini   rivojlantirib   bordilar.   Ayniqsa,   Bobur   artilleriyadan   keng
foydalanish orqali Temuriy harbiy an analarini yangi bosqichga olib chiqdi.	
ʼ
Xulosa   qilib   aytganda,   Temuriylar   davridagi   qo shin   tuzilishi   faqatgina   o‗z	
ʻ
davrining   siyosiy   va   harbiy   ehtiyojlariga   javob   bermasdan,   balki   keyingi   tarixiy
jarayonlarga   ham   ta‘sir   ko‗rsatdi.   Temuriylar   harbiy   tizimi   va   san ati   nafaqat	
ʼ
Movarounnahr   va  Hindiston  tarixida,  balki   butun  Sharq  va   G arb  sivilizatsiyasida	
ʻ
muhim   o rin   tutdi.   Bu   harbiy   meros   bugungi   kungacha   o rganilmoqda   va	
ʻ ʻ
qadrlanmoqda. 
32  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI 
I O zbekiston Respublikasi prezidentining asarlari ‟
1.  Karimov I.A. Yuksak ma‘naviyat – yengilmas kuch. – Toshkent: 
Ma‘naviyat, 2008. – B.30. 
II. Manbalar 
2. Nizomiddin Shomiy, Zafarnoma, T. 1996 
3. Sharafuddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, T. 1997 
4. Temur tuzuklari, forschadan Alixon Sog‘uniy va Habibullo Karomatov  tarjimasi 
T. 1991 
5. Ibn Arabshoh, Ajoyib al-maqdur fi tarixi Taymur (Temur tarixida taqdir 
ajoyibotlari), T. 1992 
III Asosiy adabiyotlar 
6. Mixail Ivanin Ikki buyuk sarkarda T. 1994 134 – 150 b. 
7. Hamidulla Dadaboyev Amir Temurning harbiy mahorati T. 1996 50 – 59 b.  8. Q. 
Usmonov, M. Sodiqov, N. Oblamurodov, O‘zbekiston Tarixi: Toshkent-  2002 
9. R. Xoliqulov, K. G‘aniyev, M. Nasrullayev, O‘zbekiston Tarixi: Samarqand – 
2019 
10. Oblomurodov N. O‗zbekiston tarixi. O‗quv qo‗llanma. 2011y. 
11. Murtazaeva R.X. O‗zbekiston tarixi. O‗quv qo‗llanma. 2003y. 
12. И. Икрамов. Военная история. –Т.: «ТГПУ»,2001, 44с. 
IV.  Internet manbalar: 
13.
14.
15.
16.
33

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. AMIR TEMUR DAVLATI HARBIY SAN‟ATI TARIXI

1.1 Sohibqiron qo`shinidagi harbiy jang san‗ati

1.2 Sohibqiron qo`shinidagi jangovar boshqaruv

I bobga xulosa

II BOB. AMIR TEMURNING HARBIY YURISHLARI VA HARBIY SAN‟ATI

2.1 Amir Temurning Uch va besh yillik yurishi

2.2 Amir Temurning ― Yetti yillik‖ yurishi

II bobga xulosa

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR