Amir Temur davlatining boshqaruv asoslarini o‘rganish

1 
 
KURS ISHI
 
 
Bajardi: Таriх tа’lim yo’nalishi 3-kurs  talabasi -
Ilmiy raxbar: 
 
 
TOSHKENT-2024 2REJA: 
KIRISH………………………………………………………………...2-7
I   BOB.   AMIR   TEMUR   SALTANATDA   DAVLAT   BOSHQARUV
ASOSLARI…………………………………………………….………...8-23
1.1.   Amir   Temur   davlatining
shakillanishi …………………………………………………….………..8-14
1.2.   Amir   Temur   saltanati   boshqaruvining   o‘ziga   xos
jihatlari………………………………………………………………….15-23
II   BOB.   AMIR   TEMUR   SALTANATINING   MA’MURIY
TIZIMI…………………………………………………………………...24-37
2.1.   Amir   Temur   davlatining   markaziy   va   mahalliy
boshqaruvi………………………………………………………………..24-31
2.2.   Amir   Temur   davlatida   mansab   va   unvonlar
tizimi………………………………………………..…………..……...…..32-37
XULOSA ………………………………………………..…………..38-39
FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR   VA
MANBALAR ……………………………………………..……………..…40-41
ILOVA…………………………………………………………..…..41-42 3KIRISH 
Mavzuning   dolzarbligi    .      XIV   asrning   oxiridan   boshlab   nafaqat   sharqda,
balki     G‘arbiy   yevropada   ham   ijtimoiy-iqtisodiy,siyosiy   va   madaniy   hayotda
yuksalish   jarayoni   ro‘y   berdi.   Xususan   O‘rta   Sharq   mamlakatlaridagi   ijtimoiy
madaniy   taraqqiyotda   Amir   Temurning   markazlashgan   davlatni   barpo   etishi   va
o‘zdavlatchiligiga, davlat boshqaruv tartiblariga asos solishi muxim ahamiyat kasb
etdi. 
Markaziy Osiyo mintaqasining o‘ziga xos o‘tmishi, uning hududida ko‘plab
davlat birlashmalari ning, xususan, buyuk Amir Temur saltanatining tashlil topishi
va   taraqqiy   etganligi,   bu   xududda   sodir   bo‘lgan   tarixiy   jarayonlar   jahondagi
ahamiyatli turli mamlakat tarixchilarining qiziqishlariga sabab bo‘lmoqda.
Bugungi kunda tarixiy xotiraning, tarixiy merosning qayta tiklanishi nafaqat
O‘zbekiston   Respublikasi   raxbaryatining,   tarixchilarining   shu   bilan   birga   keng
jamoatchilkning   ham   diqqat   e’tiborida   bo‘lib   kelmoqda.   Bu   esa   tarix   fani   oldiga
katta masulyatni yuklaydi.
Mustaqillik   yillarida   O‘zbekiston   olimlarining   samarali   tadqiqotlari
natijasida   milliy   tariximizning   ilgargi   no’malum   sahifalari   ochildi.   Tarixiy
haqiqatni   tiklash   jarayonida   zamonaviy   yondashuvni   talab   qiladigan   bir   qancha
dolzarb muammolar mavjud bo‘lib, ular qatoriga, davlatchiligimiz tarixida chuqur
iz   qoldirgan   tarixiy   shaxslarning   hayoti   va   faoliyatini   tadqiq   etish   muhim
ahamiyatga   egadir.   Shunday   shaxslardan   biri   Sohibqiron   Amir   Temur   bo‘lib,
“tengsiz   azmu   shijoat,   mardlik   va   donishmandlik   ramzi   bo‘lgan   bu   siymo   buyuk
saltanat  barpo etib, davlatchilik borasida o‘zidan ham amaliy, ham nazariy meros
qoldirdi, ilmu fan, madaniyat, bunyodkorlik, din va ma’naviyat rivojiga keng yo‘l
ochdi’’ 1
.Birinchi Prezidentimiz har bir o‘zbek farzandi “mening ajdodlarim kimlar
bo‘lgan,   millatimizning     ibtidosi   qayda,   uning   oyoqqa   turushi,   tiklanish,
shakllanish jarayoni qanday kechgan” 2
 “Milliy o'zligimizni anglash, Vatanimizning
qadimiy   va   boy   tarixini   o'rganish,   bu   borada   ilmiy-tadqiqot   ishlarini
1
.   Каримов И.А. Юксак маънавият-енгилмас куч. – Т.: Маънавият, 2008. – 55-45 б.
2
 Каримов.И.А. Тарихий хотирасиз келажак йўқ. - Тошкент.:Ўзбекистон, 1998.136 б 4kuchaytirish,gumanitar   soha   olimlari   faoliyatini   har   tomonlama   qo'llab-
quvvatlashimiz   lozim” 3
.   Amir   Temur,   Bobur   Mirzo   va   boshqa   ulug‘
bobokalonlarimizning   buyuk   nomlari   qaysi   tuproqlarda   qorishib   yotgan   edi?” 4
degan savollarni o‘ziga o‘zi berishi kerakligini qayta-qayta uqtiradi.
O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   Shavkat   Mirziyoevning   “Buyuk
Sohibqiron  Amir  Temur   bobomiz   Oqsaroy  peshtoqiga   “Adolat   –  davlatning  asosi
va hukmdor shiordir”, degan degan hikmatli so‘zlarni yozgani bejiz emas, albatta.
Ushbu   ulug‘vor   g‘oya   inson   qadr-qimmatini   oliy   darajaga   ko‘tarish   borasidagi
amaliy   harakatlarimozpoydevoriga   aylandi”,   degan   so‘zlaribu   ulug‘   zotning
hamisha xalq baxti saodati, farovonligini o‘ylab, davlatni adolat ila boshqarganidan
dalolat berib turipti 5
.
Sohibqiron Amir Temurning Vatan, millat oldidagi buyuknxizmatlaridan biri
– o‘ziga xos milliy davlatchiligiga asos solib, qonun ba adolat asosida uni yanada
rivojlantirganidir.   Amir   Temurning   milliy   davlatchilik   siyosati   deganda   –   uni
boshqaruv tizimi, ichki va tashqi  idora tartiblari  nazarda tutiladi. Istiqlol  yillarida
bu xususida juda ko‘p kitoblar, maqolalar yozilgan va ularning har biri Amir Temur
shaxsi   uning   faoliyati,   davlat   boshqaruvi   va   boshqa   shu   kabi   masalalarni   ochib
beradi.   Bulardan   ko‘ramizki   I.A.Karumov   aytganidek   “O‘zbekistonning   bugungi
mustaqilligini   mustahkamlash   davrida   Amir   Temur   biz   uchun   buyuk   davlat
asoschisi sifatida qadrlidir” 6
. 
Kurs  ishining  obyekti:   .   Amir  Temurning  hayot   yo‘li  va  uning  sioyosatga
kirib kelishidagi shart-sharoitlar davlar boshqaruvida olib borgan ishlari, siyosati.
Kurs   ishining   obekti:   Amir   Temur   davlatining   tashkil   topishi   va   davlat
boshqaruvining uslubiy asoslarini o‘rganish.
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi.   Amir   Temurning   shaxsi   va   uning
hayoti,   davlat   boshqaruvi   asoslari   haqida   o‘rganishlar   juda   keng   hisoblanadi.
Buning   sabablaridan   biri  Amir   Temur   shaxsining   buyukligi   bo‘lsa,   yana   biri   bu
3
  Ўзбекистон   Президенти   Шaвкaт   Mиpзиёeв   2017   йил   22   декабpь   куни   Oлий   Maжлиcra
Mypoжаaтномаси. //Xалк сўзи, 2017 йил 23 декабpь .
4
Каримов И.А. Янгича фикрлаш ва ишлаш – давр талаби. 5-жилд.: Ўзбекистон, 1997
5
 . Ерматов Б. Aмир Темур Гарбий Европа адиблари нигохида – Т.: Navro‘z, 2019 .8 b.
6
Каримов И.А. Янгича фикрлаш ва ишлаш – давр талаби. 5-жилд.: Ўзбекистон, 1997.  – 185.б. 5davrga oid o‘rganish uchun manbalarning yetarli ekanligidir. Xususan Amir Temur
va   Temuriylar   davriga   oid   mustaqillik   yillarida   bir   necha   tarixshunoslar   ish   olib
borishgan. Masalan, B.V. Lunin “Temur va Ulug‘bek davri tarixi” 7
 nomli kollektiv
monografiya,   E.V.   Rtvelazde   va   A.X.   Saidovlar   tomonidan   tayyorlangan
“Amir   .Temur   dunyo   ko‘zgusida’’  (   “ Амир   Темур   в   зеркале   мировой   науки” 8
)
nomli   biblografik   nashr.   Turg‘un   Fayziyev   “Temuriylar   shajarasi” 9
  asari.   Amir
Temurning   bunyodkorlik,   ilm-fanga   e’tibori   V.V.Bartold 10
,   A.Yu.Yakubovskiy 11
asarlarida   ma‘lum   bir   ma’noda   o‘z   aksini   topgan   edi.   Bulardan   tashqari   Amir
Temur   va   Temuriylar   davriga   oid   mustaqillik   yillarida   birnecha   tarixshunoslik
ishlari   amalga   oshirildi.   Xususan,   B.V.   Lunin   “Temur   va   Ulug‘bek   davri   tarixi” 12
nomli   kollektiv   monografiyada   “Temur   va   uning   davrini   o‘rganishga   oid   asosiy
manbalar,   hamda   ilmiy   adabiyotlarni   tarixshunoslik   nuqtai   nazaridan   tahlil   qilib
berdi.
Amir   Temur   hayoti,   davri   va   davlatchilik   faoliyatini   tarixshunoslik   nuqtai
nazaridan   tahlil   etuvchi   dissertatsiya   ishlari   himoya   qilindi.   Jumladan,
Sh.O’ljayevaning   nomzodlik   dissertatsiyasi   XX   asrning   50-60   yillarida   Amir
Temur   va   Temuriylar   davri   tarixshunosligiga   bag‘ishlangan   bo‘lsa,   D.
Abidjanovaning   “XX   asr   60-90   yillari   ingliz   tarixshunosligida   Movarounnahrda
Amir Temur hukmronligi   davri” mavzusidagi nomzodlik ishida Amir Temur davri
tarixiga oid ingliz tilidagi adabiyotlarning tahlili amalga oshirildi.
1996   yil   boshlarida   chet   el   tadqiqotchilarining   Parijda   e’lon   qilingan  Amir
Temur va Temuriylar haqidagi tadqiqotlari bibliografiyasi ro‘yxatiga 450 dan ortiq
asar kiritilgan edi 13
. 2000-yillarga kelib o‘tgan vaqt mobaynida yana 50 dan ziyod
tadqiqot   mavjudligi   aniqlandi 14
.   Yirik   bibliograf   B.V.   Lunin   mustaqillikkacha
7
: Темур ва Улуғбек даври тарихи. -Бош мухаррир А. Асқаров. Масул мухаррир О. Одилхон. Т.:
8
 Rtveladze. E.V., Saidov A.X. Амир Темур в зеркале мировой наукию -Т.:izdateliskiy dom Mir ekonomiki i
pravda, 1999
9
 Файзиев Т. Темурийлар шажараси. – Т.: Info Capital Group, 2020.368 б.
10
  Бартольд В.В. История культурной жизни Туркестана / Соч. – М.: 1963. Том II. Ч. I. – С. 109-166;
11
  Якубовский А.Ю. Мастера Ирана и Средней Азии при Тимуре. Иранское искусство и археология. III
Международный конгресс. – М.–Л., 1939.
12
  Темур   ва   Улуғбек   даври   тарихи.   –   Бoш   муҳaррир   A.   Aсқaрoв.   Мaсъул   муҳaррир   O.Oдилxoн.   Т.:
Қомуслар Бош таҳририяти, 1996. – Б
13
  Ртвеладзе Э.В, Саидов А.Х. Амир Темур в зеркале мировой истории. Библиография.–Париж, 1996.   −
28 с.
14
 Амир Темур жаҳон тарихида. Муҳaррирлaр: Ҳ. Нурмуҳaмедoв вa бoшқ. 2001. – Б. 213. 6bo‘lgan davrda Amir Temur va Temuriylar davri tarixnavisligini tadqiq etgan. Olim
Temuriylar davri tarixi bo‘yicha bibliografik ko‘rsatkich ham tuzgan 15
.
Amir   Temurning   bunyodkorlik,   ilm-fanga   e’tibori   V.V.Bartold,
A.Yu.Yakubovskiy asarlarida ma’lum bir ma’noda o‘z aksini topgan edi 16
.
1968   yilda   akademik   I.   Mo‘minovning   “Amir   Temurning   O‘rta   Osiyo
tarixida   tutgan   o‘rni   va   ro‘li” 17
  haqidagi   risolasining   nashr   etilishi   keng
jamoatchilikning bu mavzuga qiziqishini avj oldirib yubordi.
A.   Ahmedov   mustaqillikning   dastlabki   yillarida   Amir   Temur   shaxsi   va
saltanati   tarixini   qayta,   xolis   o‘rganib   baho   berish   masalasini   ko‘tarib   chiqib,
Sohibqiron haqidagi tuhmat va xato fikrlarning asossizligini ko‘rsatdi 18
.
Mustaqillik   yillaridagi   tadqiqotlarda   Amir   Temur   saltanatida
me’morchilikning o‘ziga xos xususiyatlari tahlil qilindi va turli fikrlar mavjudligi
aniqlandi.   Xususan,   Amir   Temur   me’morchiligiga   oid   tadqiqotlar   ichida   P.
Zohidovning   izlanishlarini   alohida   ta’kidlash   darkor.   Uning   “Temur   davrining
me’moriy  qahkashoni”   nomli   asarida  Amir  Temur   davri   me’morchiligining  yetuk
yodgorliklarini tarixiy manbalar asosida tahlil qilingan 19
.
Kurs   ishining   maqsadi:   Amir   Temur   faoliyatida   adolat   tamoyillarining
asoslanishini ilmiy-nazariy jihatdan tahlil etishdan iborat.
Kurs   ishining   vazifasi:   Amir   Temur   davlatining   boshqaruv   asoslarini
o‘rganish, siyosiy, harbiy salohiyatini tadqiq va tahlil etishdan iborat.  
Shunga ko‘ra, ishda quyidagi vazifalar amalga oshiriladi:
–Mavzuga tegishli bo‘lgan turli soha vakillari tadqiqotlarini umumlashtirish,
tizimga solish va yondashuvlarini ochib berish;
– Amir   Temur   siyosiy   faoliyatidagi   yutuqlarni   bugungi   kunda   davlat
boshqaruviga qo‘llash mumkin bo‘lgan jihatlarni aniqlash.  
15
  Лунин   Б.В.   История,   культура   и   искусство   времени   тимуридов   в   советской   литературе
(библиографический   указатель) // ОНУ. – Т.: 1969. − № 8-9. – С. 100-145.
16
  Бартольд   В.В.   История   культурной   жизни   Туркестана   /   Соч.   –   М.:   1963.   Том   II.   Ч.   I.   –   С.   109-166;
Якубовский   А.Ю.   Мастера   Ирана   и   Средней   Азии   при   Тимуре.   Иранское   искусство   и   археология.   III
Международный   конгресс. – М.–Л., 1939.
17
  Мўминов   И.М.   Амир   Темурнинг   Ўрта   Осие?  тарихида   тутган   ўрни   ва   роли  	е?зма   манбалар
маълумотлари   асосида. – Т.: 1968.  – 51 б
18
 Аҳмедов А. Амир Темур: уйдирма ва ҳақиқат // Фан ва турмуш. – Т.: 1990. – № 8. – Б. 15-16; – № 9. – Б.
8-9; –   № 10. – Б. 20-22; Ўша муаллиф. Сомон йўли. – Т.: Камалак, 1992.  − 24-43 б.
19
 Зоҳидов П. Темур даврининг меъморий қаҳкашони. – Т.: Шарқ, 1996.  − . 16, 47−48 ,. 7–Amir  Temurning   hayoti   va   siyosiy  faoliyatini   mavjud   tarixiy   manbalar   va
adabiyotlar   asosida   o‘rganish.   Uni   buyuk   shaxs   darajasiga   ko‘targan   tarixiy
omillarni mohiyatini ochib bеrish.  
Kurs   ishining   ilmiy-amaliy   ahamiyati .   Kurs   ishi   materiallaridan   Amir
Temur   tarixiga   oid   O‘zbekiston   tarixi   fanidan,   tarixshunoslik   o‘quv   fanlarida,
maxsus kurslarda foydalanish mumkin.  
Kurs   ishning   tuzilishi .   Tanlangan   kurs   ishi   kirish,   ikki   bob,   4   paragraf,
xulosa, foydalanilgan manbalar va adabiyotlar ro‘yxatidan iborat. 8I BOB. AMIR TEMUR SALTANATIDA DAVLAT BOSHQARUV
ASOSLARI
1.1 .  Amir Temur davlatining shakillanishi
Amir   Temur   saltanati   boshqaruvining   o‘ziga   xos   xususiyatlariga   baxo
berishdan oldin XIV asr ortalarida ya’ni markazlashgan saltanat tuzilishi arafasida
Movarounnaxrda yuz berayotganijtimoiy-siyosiy axvol xaqida to‘xtalish lozim.
Amir  Temur  1336-yil, 8-apel  kuni  (736-yil  25- sha’bon) Kesh (Shahrisabz)
viloyatining   Xo‘ja   Ilg‘or   qishlog‘ida   dunyoga   kelgan.   Uning   otasi   Muhammad
Tarag‘ay   Barlos   qabilasiga   mansub   beklardan   bo‘lgan.   “Mujmali   Fasixiy”   nomli
asar  muallifining bergan ma'lumotlariga qaraganda amir Tarag‘ayning nasl-nasabi
Jahongir Chingizxonga borib taqaladi 20
.
Amir Temur bolaligi mana shu jannatmakon Kesh o‘lkasida o‘tdi. Onasidan
bevaqt   ajralgan   bola   juda   erta   erkaklar   jamosiga   qo‘shildi.   Uning   hayoti   g‘oyat
og‘r   kechdi:   temurbek   ov   bilan   shug‘ullanar,   urug‘   mollarini   boqar   va   barlos
yigitlariga boshchilik qilib, yaqin atrofga yurishlar uyishtirar edi 21
.
Amir  Temur  12  yoshidan   boshlab  bolalarga   xos  bo‘lgan  ermak   o‘yinlardan
voz   kechib,   endilikda   o‘z   tengdoshlari   bilan   sipohlikka   oid   o‘yinlar   bilan
shug‘ullangan… 
Temur   16-18   yoshida   qilichbozlik,   nayzabozlik   va   shikor   qilish   san’atini
moxirona   mohirona   egallaydi   va   u   o‘z   tengqo‘rlarini   guruhlarga   bo‘lib,   jang
mashqlarini o‘tkaza boshlaydi 22
. 
Amir   temur   siyosat   maydoniga   kirib   kelgunga   qadar   Movarounnahr   o‘z
boshidan siyosiy parokandalik va o‘zaro kurashlarni o‘tkazmoqda edi. Buning bir
necha sabablari bor edi:
Birinchidan,   mamlakatda   bir   yarim   asr   avval   chetdan   bostirib   kelgan
mo‘ullar   zulmi   davom   etayotgan   bo‘lsa,   ikkinchidan,   mahalliy   hukmdorlarning
o‘zboshimchaliklari xalqning axvolini qiyinlashtirayotgan edi. Buning ustiga xalq
20
  Файзиев Т. Темурийлар шажараси. – Т.: Info Capital Group, 2020. 11 б.
21
  Керен Л. Амир Темур салтанати. – T.: Ўзбекистон, 2016. 17 б.
22
 Файзиев Т. Темурийлар шажараси. – Т.: Info Capital Group, 2020. 13 б. 9ham   ajnabiy,   ham   mahalliy   hukmdorlarga   keragidan   ortiq   soliqlar   to‘lashi
oqibatida Kundan-kunga iqtisodiy tanglik kuchayib borar edi.
Bu   davrda   Miovarounnaxrda   murakkab   vaziyat   xukmronligiga   qaramasdan
yagona davlat tuzishga ham imkoniyat mavjud edi.
Ikkinchidan,   mamlakatda   mo‘g‘ullar   zulmi   bo‘lsada,   ular   ichki   nizo   va
urushlar zamirida zaiflashib qolgandi.
Uchinchidan, mayda hokimlar ham o‘zaro bir-birlari bilan kurashar, xalq esa
yagona davlatga birlashishdan manfaatdor edi.
Yuqorida keltirilgan omillar mustaqillikni davr ehtiyojiga aylantirib qo‘ygan
edi.
O‘z davrining talab va ehtiyojlarini yaxshi bilgan Amir Temur XIV asrning
60   yillarida   Movarounnahr   siyosiy   maydoniga   chiqdi   va   mamlakatda   mavjud
zaifliklar   hamda   tarqoqliklardan   foydalanib,   Movarounnahrni   yagona   davlatga
aylantirish chora tadbirlarini ko‘ra boshladi. 
Mamlakatning   viloyatlarida   mustaqillik   da‘vosini   ko‘tarib   chiqayotgan
mahalliy   sulolalar,   chunonchi,   Xorazmda   so‘fiylar,   Qashqadaryoda   barloslar,
Xo‘jandda   jaloirlar,   Shibirg‘onda   naymanlar,   Balhda   amir   Husayn,   Buxoroda
sadrlar, Termiz atrofida sayidlar va hokazo o‘zlarini hokimu mutlaq deb hisoblab,
bir-birlari   bilan  yovlashib   mamlakatning   butunligiga   jiddiy  xavf   solmoqda   edilar.
Buning   ustiga   1360-yilda   katta   qo‘shin   bilan   bostirib   kelgan   Mug‘uliston   xoni
Tuqlug‘   Temur   yurtni   vayronaga   aylantirib,   xalqqa   og‘ir   sitamlar   o‘tkazar   edi.
Shunday   qaltis   vaziyatda   siyosat   maydoniga   kirib   kelgan   yosh   Temurbek   oldida
nihoyatda ehtiyotkorlik,aql-zakovat bilan ish ko‘rish vazifasi turar edi. 
20   yoshga   to‘lgan   Temurbek   Movarounnahrning   haqiqiy   begi   amir
Qozag‘onning saroyiga borib, uning qo‘shinida xizmat qilish istagini bildiradi 23
. 
Amir Temurning siyosiy faoliyati haqida so‘z borar ekan, eng avvalo, uning
hokimiyatga   kelgunga   qadar   bo‘lgan   davriga   katta   e’tibor   qaratilganligini   aytish
lozim.   Chunki   tadqiqotlarning   aksariyatida   Sohibqironning   siyosiy   hokimiyatga
kelishi muammolari XIV asrning 60-70 yillarida Movarounnahrdagi siyosiy ahvol,
23
  Керен Л. Амир Темур салтанати. – T.: Ўзбекистон, 2016.  18 б. 10Amir   Temurning   amir   Husayn   bilan   ittifoqi,   sarbadorlar   harakatiga   Amir
Temurning munosabati, Sohibqironning siyosiy hokimiyatga kelishi kabi masalalar
bilan bog‘liq holda o‘rganishni  taqozo etadi. Temuriylar  davri tarixiga oid yozma
manbalarning   ko‘pchiligida   Amir   Temurning   hayotiga   daxldor   tarixiy   voqealar,
ayniqsa   uning   siyosiy   maydonga   kelishi   sabablarini   bayon   qilib,   ularda
muarrihlarning shaxsiy munosabatlari bildirilgan. Shuni qayd etish kerakki, ularda
bildirilgan umumiy fikrlar Amir Temurning yoshlik yillariga va uning 1344-1347-
yillarda   Movarounnahrda   Chig‘atoy   ulusining   oxirgi   mo‘g‘ul   xoni   Qozon
Sultonxon   (1332-1347)   bilan   amir   Qazog‘on   o‘rtasida   yakka   hukmronlik   uchun
bo‘lgan   janglardagi   ishtiroki,   hokimiyat   amir   Qazog‘on   qo‘liga   o‘tib,   bu   bilan
boshqaruvda amirlar hukmdorligi davri boshlangani masalalariga qaratilgan.
Qozonxon   davrida   Movarounnahrda   itoatsizlik   boshlangan   bo‘lib,   xon   har
kuni yuzlab odamlarni oliy jazoga hukm qilardi. A. Ziyo bu ahvolni sharhlar ekan,
Chig‘atoy   ulusi   xonlarining   Movarounnahrdagi   mavqei   zaiflashib,   mahalliy
amirlar   ularga   o‘z   hukmlarini   o‘tkazish   va   xonlik   bilan   raqobatlashish   qudratiga
ega   bo‘lgani   bois,   amir   Qazog‘on   ulus   hukmdori   Qozon   Sultonxonni   jangda
yengib qatl etdi, degan fikrni bildirdi 24
.
Ma’lumki,   XIV   asrning   40-yillariga   kelib   Chig‘atoy   davlati   parchalanib,
davlatning   sharqiy   qismi-SHarqiy   Turkiston   va   Yettisuvni   o‘z   ichiga   olgan
Mug‘uliston davlati tashkil topadi. Chig‘atoy ulusida nisbatan barqarorlikni saqlay
olgan   Qozonxon   (1336-1347)   o‘limidan   keyin   davlat   hududlari   parchalinish,
iqtisodiy vayronlik sari yuz tutib, Amir Qozog‘on (1347-1357) davrida bu jarayon
yanada   avj   oladi.   1348   yilda   Chig‘atoy   avlodlaridan   bo‘lgan   Tug‘luq   Temur
Mug‘uliston taxtiga o‘tiradi. U Chig‘atoy ulusidagi siyosiy parokandalikka barham
berish   va   Movarounnahrni   bosib   olish   maqsadida   bu   hududlarga   bir   necha   bor
talonchilik   urushlari   olib   boradi.   Xususan   Tug‘luq   Temur   1360-yilda   Kesh
viloyatini   bosib   oladi.   bu   viloyatning   hokimi   bo‘lgan   Temurning   amakisi   Hoji
Barlos   Xurosonga   qochadi.   Manbalarning   mahlumot   berishicha,   Amir   Temur
Amudaryo   bo‘yida   amakisini   kuzatar   ekan   amakisiga   shunday   murojaat   qiladi:
24
  Зиё А. Амир Темур ва Туғлуқ Темур // Шарқшунослик. – Т.: 1996.  – . 83   б . 11“Agar   ikkovimiz   ham   vatanni   tark   etsak,   merosiy   yurtimiz   shubhasiz   begonalar
qo‘liga o‘tib ketadi. Lozim topsangiz men podshoh (Tug‘luq Temurxon) xizmatiga
borsam.” Amir Temur merosiy yurtni qo‘ldan bermaslik maqsadida Tug‘luq Temur
ishonchini   qozonib   (Amir   Hoji   Sayfiddin   yordamida)   uning   xizmatiga   o‘tadi   va
Kesh   viloyatining   hokimi   etib   tayinlanadi.   Ammo,   Tug‘luq   Temur   o‘g‘li
Ilyosxo‘jani Movarounnahrning hokimi etib tayinlangach Amir Temur unga xizmat
qilishdan   bosh   tortib,   Balx   hokimi,   Amir   Qozog‘onning   nabirasi   Amir   Husayn
bilan ittifoq tuzadi. O‘sha davrdagi vaziyat taqozosi bilan Temur Movarounnahrni
tark   etishga   majbur   bo‘lib,   Husayn   bilan   ittifoq   tuzgan   edi.   1361-1370-yillar
davomida Amir Temur va Amir Husayn dastlab do‘stona, keyin esa dushmanchilik
munosabatda   bo‘ldilar.   1363-yilda   Mug‘uliston   hokimi   Tug‘luq   Temur   vafot
etgach   Ilyosxo‘ja   Movarounnahrdan   haydaladi.   Ammo,   ko‘p   o‘tmasdan
Movarounnahr   ustiga   yangidan   yurishga   tayyorgarlik   ko‘ra   boshlaydi   va   1365-
yilda   katta   qo‘shin   bilan   Sirdaryo   tomonga   yo‘lga   chiqadi.   Bundan   xabar   topgan
Husayn   va  Temur   harbiy   kuchlarini   jangga   tayyorlaydilar.   Birlashgan   kuchlar   va
Tug‘luq   Temur   qo‘shinlari   o‘rtasidagi   jang   1365-yil   22-mayda   CHinoz   va
Toshkent   oralig‘ida   qattiq   yog‘ingarchilik   paytida   bo‘ladi   va   tarixda   “Loy   jangi”
(“Jangi   loy”)   nomini   oladi.   Bu   jangda   Temur   va   Husayn   kelishib   harakat
qilmaganliklari   oqibatida   ularning   birlashgan   qo‘shini   mag‘lubiyatga   uchraydi.
Ayrim   manbalar   bu   mag‘lubiyatning   sababini   Amir   Husaynning   sust   va
mayoqsizlik   bilan   harakat   qilishi   deb   izohlaydi.   Temurning   o‘zi   esa   bu   kabi
holatlarni   Husaynning   hasadgo‘yligida   deb   biladi.   Xususan   “Temur   tuzuklari”da
Amir   Temur   va   Amir   Husaynning   do‘stona   munosabatlarini   buzilishiga
Husaynning   molparastligi   va   hasadchiligi   sabab   bo’lganligi   tahkidlanadi.   “Amir
Husayn   bilan   murosayu-madora   qilishga   shunchalik   intildimki,   hatto   uning
amirlariga ham bu tahsir etib, menga bo‘ysundilar.” 25
 “Loy jangi” mag‘lubiyatidan
so‘ng   Husayn   va   Temur   Balxga   chekinadilar.   O‘z   holicha   tashlab   qo‘yilgan
Movarounnahr aholisi yana Ilyosxo‘ja boshli  q mug‘ullar zarbasiga uchrash xavfi
ostida qoladi. Bunday sharoitda Samarqanddagi sarbadorlar “Ozodlik yo‘lida dorga
25
  Temur tuzuklari.-T.: – Yoshlar nashriyot uyi, - 2018 62 b. 12osilishga   tayyormiz”   shiori   ostida   (sarbador-forscha,   boshi   dorda)   mug‘ullarga
qarshi kurash uchun butun xalqni dahvat etdilar. Sarbadarlar harakati XIV asrning
30-yillarida Xurosonda (Afg‘onistonning shimoli-g’arbi, Marv vohasi va Eronning
shimoli-sharqiy   qismi)   paydo   bo‘lib,   bu   hududlardagi   mug‘ullar   hukmronligi
barham beradilar va markazi Sabzavor shahri bo‘lgan Sarbadorlar davlatiga (1337-
1381)   asos   soladilar   Sarbadorlar   harakati   XIV   asrning   50-60-yillarida   ijtimoiy-
siyosiy   harakat   sifatida   Movarounnahrga   ham   yoyiladi   va   uning   markazi
Samarqand   edi.   Sarbadorlarning   harakatlantiruvchi   kuchlari   madrasa   toliblari,
shayxlar,   umuman,   oddiy   aholidan   iborat   edi.   Harakat   qatnashchilarining   asosiy
maqsadi   mug‘ul   istilochilari   va   zulm   o‘tqazuvchi   mahalliy   qatlamlarga   qarshi
kurash   edi.   Xurosonda   bo‘lgani   kabi   Samarqandda   ham   bu   kurash
harakatlantiruvchi  kuchlari tarkibi bir xil edi. Ilyosxo‘ja qo‘shinlari Samarqandga
yo‘l olib uni qamal qilganlarida sarbadorlar mudofaani tashkil qildilar. Mudofaaga
madrasa   mudarrisi   Mavlonzoda,   hunarmand  Abu   Bakr   Kalaviy,   mergan   Xurdaki
Buxoriylar   boshchilik   qiladilar.   Shaharni   osonlikcha   egallashni   rejalashtirgan
mug‘ullarning bir necha hujumlari muvafaqqiyatsiz chiqqach, ular shahar atrofini
o‘rab   olib,   u   zoq   vaqt   qamal   qilish   rejasini   ishlab   chiqadilar.  Ammo,   Ilyosxo‘ja
lashkari   safida   yuqumli   kasallik   (ot   vabosi)   tarqalishi   natijasida   u   dastlab
Samarqandni,   keyin   esa   Movarounnahrni   tashlab   ketishga   majbur   bo‘ladi.   Bu
paytda Keshda bo‘lgan Amir Temur Ilyosxo‘janing mag‘lubiyati haqidagi xabarni
Amir   Husaynga   yetkazadi   va   ular   1366-yilning   bahorida   Samarqandga   yetib
keladilar.   Samarqand   atrofidagi   Konigil   mavzeida   qo‘zg‘olon   rahbarlari   bilan
uchrashuv bo‘lib o‘tadi. Amir Husaynning buyrug‘i bilan bu yerda sarbadorlarning
boshliqlari   va   aftidan,   faol   ishtirokchilari   qatl   etiladi.  Temurning   aralashuvi   bilan
faqat   Mavlanzoda   omon   qoldirilib,   Xurosonga   jo‘natiladi.   Muhiniddin   Natanziy
ma’lumotlariga   asoslangan  A.   Ziyoning   fikricha,   sarbadorlar   g‘alabasidan   so‘ng
samarqandliklar   Mavlonzoda   itoatiga   o‘tib   “uni   imom   va   amir   (sifatida)   qabul
qilganlar”.   Yahni,   Samarqandda   ham   diniy,   ham   siysiy   hokimiyat   Mavlonzoda
qo‘liga o‘tgan. Uning bu “imomligi va amirligi” Samarqandning o‘zida deyarli bir
yil davom etgan. SHu bois ham Amir Husayn sarbadorlar harakatining boshliqlari 13va   faollarini   omon   qoldirmasligi   aniq   edi.   Amir   Husayn   uchun   o‘z   siyosiy
raqiblarini   zaiflashtirishva   mavridi   kelsa   ulardan   qutulish   siyosati   nechog‘lik
muhim   bo‘lganini   Konigil   voqeasidan   so‘ng   yuz   bergan   jarayon   orqali   ham   bilib
olish   mumkin.   1366-1370-yillar   Amir   Temur   va   Amir   Husayn   o‘rtasidagi
ziddiyatlar kuchayib, bu kurash Husayinning o‘ldirilishi  bilan yakun topdi. 1370-
yil   9-aprel   chorshanba   kuni   o‘z   davrining   nufuzli   amirlaridan   bo‘lgan   Shayx
Muxammad   suldo‘z,   Kayxisrav   Xuttaloniy,   O‘ljoytu   apardi,   Dovud   dug‘lot,
Sarbug‘o   jaloyir,   Joku   barlos,   Muayyad   dug‘lot,   Badaxshon   hokimi   Shayx
Muxammad,   Husayn   bahodir,   Sayyid   Baraka,   termezlik   aka-uka   sayyidlar   Abu
Maoliy   va   Ali   Akbar   kabilar   huzurida   Amir   Tumr   hokimiyati   tan   olindi.
Movarounnahrning   amaldagi   xonligi   Chingizxon   avlodiga   mansub   bo‘lgan
Suyurg‘atmish   qo‘liga   o‘tdi.   Davlat   boshqaruv   tizimi   esa   Movarounnahr   amiri
nomini   olgan   Amir   Temur   qo‘lida   qoldi.   Temur   Kesh   shahridan   Samarqandga
ko‘chib,   uni   o‘z   davlatining   poytaxtiga   aylantirdi.   Zero,   “Boburnoma”   da
ma’lumot   berilishicha,   “Mug‘ul   va   turk   ulusi   uni   Semizkand   derlar.   Temurbek
poytaxt  qilur  edi. Temurbekdin burun Temur  bekdek  ulug‘  podshoh  Samarqandni
poytaxt qilgan emastur” 26
.  Temur davlatining barpo etilishi. Amir Tumur hokimiyat
tepasiga   kelgach,   deyarli   bir   asrlik   bosh   boshdoqlik   hukm   surgan   mamlakatga
qonunlar   joriy   etib,   tartib   o‘rnatish   oson   emas   edi.   Uni   faqatgina   kuchli   siyosat
yurgizib,   mamlakat   qudratini   mustahkamlab   amalga   oshirish   mumkin   edi.  Temur
o‘ziga   mustahkam   tayanch   barpo   etish   maqsadida   dastlab   barlos   qabilasidan
maxsus   gvardiya   tashkil   qiladi.   Chunki   bunday   ishonchli   gvardiya   ayniqsa   uning
siyosiy   va   harbiy   kurashlari   uchun   zarur   edi.   Shuningdek,   Amir   Temur   davlat
boshqaruvini   o‘z   qo‘liga   olgan   bo‘lsada,   ammo   mavjud   shart-sharoitda   amaliy
qadamlar  qo‘yib borish  nihoyatda og‘ir   edi.  Zero, mamlakat   yo biron-bir   viloyat,
yoki ijtimoiy tabaqa doirasida kattagina mavqega ega bo‘lgan amirlar avval boshda
uning   hukmronligini   tan   olgan   bo‘lsalar-da,   ular   bilan   Amir   Temur   o‘rtasidagi
munosabat   bundan   buyon   ularga   va   ularning   namoyondasi   bo‘lmish   ijtimoiy
muhitga   nisbatan   yurgiziladigan   siyosat   bilan   ko‘p   jihatdan   bog‘liq   edi.   Aynan
26
 Заҳириддин Муҳаммад Бобур . Бобурнома. Т.:- Юлдузча нашри, – 1989-йил... б. 14shuning uchun ham  1370-yilning o‘rtalarida Samarqandda  o‘tkazilgan  qurultoyda
Amir  Temur  barcha  viloyatlardan  nufuzli   amirlar,  lashkarboshilarni   yig‘ib,  ularga
har   birining   mavqei   va   martabasiga   qarab   biron-bir   mansab   va   mulk   (viloyat,
tuman,   shahar)   taqsimlab   beradi,   katta-katta   sovg‘alar   ulashadi.   Bu   haqda
Sohibqironning   “Tuzuklarida”   shunday   deyiladi:   “ Bulardan   mol-dunyoga   hirs
qo‘ygan ochqo‘z va tamagirlariga mol-ashyo vahda qildim, mansab-martabaga va
mamlakatlarni boshqarishga ko‘z tikkan amalparastlarga qo‘lim ostidagi mamlakat
va   viloyatlardan   birining   hokimligini   berdim” 27
.   Amir   Temur   Movarounnahrning
qonuniy   hukmdori   sifatida   mamlakat   hududlarini   birlashtirishga   kirishar   ekan,
hududlar ustiga dabdurustdan harbiy yurishlar qilmasdan, kelishuvchilik siyosatini
tutdi. Shu bois ham u Amudaryo va Sirdaryo oralig‘idagi yerlarni, Farg‘ona, Shosh
viloyatlarini   o‘z   tasarrufiga   kiritishda   unchalik   qiynalmadi.   Ammo,   Xorazmda
ahvol boshqacha edi.
27
 Temur tuzuklari.-T.: – Yoshlar nashriyot uyi, - 2018 48 b. 151.2. Amir Temur saltanati boshqaruvining o‘ziga xos jihatlari.
Amir Temurning davlat boshqaruvidagi siyosiy mavqei juda yirik bo‘lib, bu
borada   H.  Boboyev 28
, A.  Saidov 29
,  L.  Keren 30
,  O  Bo‘riyev 31
, A.  Ziyo 32
  va  olimlar
o‘z ishlarida to‘xtalib o‘tganlar.
A.saidov   “Amir   Temur   o‘z   davlatini   har   qanday   kutilmagan   voqealardan
saqlashni, ximoya qilishni bilgan. Davlarni kuchli va mustahkam, xalqni baxtli va
uning hayotini farovon qilishni uddalay olgan. U o‘z oldiga qo‘ygan maqsadlariga
qat’iylik bilan erishgan. Shuning uchun ham u o‘sha davrda dunyodagi eng kuchli
saltanatga ega bo‘lgan” 33
, deya alohida takidlab o‘tadi.
Beatris Mans tadqiqotining “ Amir Temur shaxsi” deb atalgan bo‘limida uni
kuchli   xarakter   sohibi,   mohir   siyosatchi   va   lashkarboshi,   ilmli   inson   sifatida
ta’riflaydi. B. Mans Amir Temur o‘z davrida arab-fors dunyosining eng peshqadam
kishilaridan   biri   bo‘lganligini   ayti,   uning   turk   va   fors   tilida   ham   birdek   muloqot
qila olishi, olimlar bilan munozaraga kira olishdek ilmi borligi, o‘zi yurish qilgan
yerlarni   avvaldan   to‘liq   o‘rganganligi,   o‘z   davrining   mashxur   olimi   Ibn   Xaldun
bilan   bo‘lgan   munozarasi   xaqida   to‘xtalib,   ko‘pincha   baxs   munozaralarda   uning
ilmi baland kelganini aytib o‘tgan.
Olimlarimizning Amir Temurning davlar rahbari sifatidagi faoliyati xaqidagi
fikr   mulohazalari   qimmatli   bo‘lsada,   tarix   fanida   Amir   Temurning   davlatchilik
taraqqiyotida tutgan siyosiy mavqeini ochib berish katta axamiyat kasb etadi 
Amir   Temur   mamlakat   tinchligi,   farovonligi   va   taraqqiyotida   nxukmdor
katta   ro‘l   o‘ynashini   chuqur   anglab   yetgan   davlat   arbobi   edi.   Chunki   uning
davridagi   sharoitda   taraqqiyot,   tinchlik   va   farovonlik   ko‘pincha   podshohlarning
siyosiy ilmi, aql-zakovati, adolati, xushyorligi va boshqasifarlariga bog‘liq bo‘lib,
aks xolda esa davlat va xalq tanazzulga yuz tutishi mumkin edi.
28
 Бобоэв Х. Амир Темур ва унинг қарашлари. – Т.: Адолат, 1992. – 3-20 б.
29
Ахмедов. Б. Амир Темурнинг давлатни идора қилиш сиёсати. – Тошкент.: Ўзбекистон, 1996.-10-11.б..
30
Керен Л. Саидов А. Амир Темур ва Франция. – Тошкент.: Адолат, 1996. – 16-72 б
31
.Бўриев О. темурийлар даври ёзма манбаларида Марказий Осиё. – Тошкент: Ўзбекистон, 1997.
32
  Азамат   Зиё.   Озбек   давлатчилигининг   тарихи.   Энг   қадимги   даврдан   Россия   босқинига   қадар.   –
Тошкент: Шарқ, 2000. – 151-233 б.
33
.Керен Л. Саидов А. Амир Темур ва Франция. – Тошкент: Адолат, 1996. – 48.б. 16Amir   temur   davlat   boshlig‘ni   davlat   va   xalqning   o‘z   oldiga   qo‘ygan
maqsadlarini   amalga   oshirishdagi   asosiy   vositasi   deb   bilgan.   Uning   yozishicha,
yaxshi hukmdor davlat tepasiga kelsa “ atrof-tevarakdagi fasodchilar tama qilishni
tark etib, itoatu bo‘ysunish yo‘liga kiradilar” 34
.
Hokimiyatni   qo‘lga   olgan  Amir  Temur   yurtni   obod   qilishga,   aholi   turmush
tarzini yaxshilashga kirishdi. Avvalo mamlakat poytaxti Samarqandni qayta tikladi.
Hofizi   Abruning   so‘zlari   bilan   aytganda,   “Temur   loydan   bo‘lgan   Samarqandni
qaytadan   toshdan   qurdi”.   Samarqand   shahri   ko‘chalarini   kengaytirdi,   bozorlarni
tartibga   soldi,   savdo   timlari,   do‘konlar   qurdirib,   savdo-sotiqni   yo‘lga   qo‘ydi.
Samarqand shahrining olti darvozasi qayta tiklanib,obod qilindi. 
Amir   Temur   o‘zi   tug‘ilib   o‘sgan   Shahrisabzni   ham   obod   qilib,   ko‘rkam
saroylar, chorsu, bozor, hammomlar barpo etdi.
Sohibqiron   Qarshi,   Buxoro   shaharalarini   obod   qilish   maqsadida   shahar
atrofini   devorlar   bilan   mustahkamladi,   Saroylar,   madrasalar,   hammomlar   qurdirib
xalqning sog‘ligini,madaniy ahvolini yaxshiladi.
Amir   Temur   islom   dinini   rivojlantirishga   juda   katta   e‘tibor   berdi   va   din
peshvolarini qadrladi. Shohi Zinda ansamblini obod etdi, Turkiston shahrida Xoja
Ahmad Yassaviyga atab maqbara qurdirdi.
Amir   Temur   avvalo   Movarounnahrda   Ko‘ksaroy,   Bo‘stonsaroy,
Oqsaroy,Go‘ri   Amir   maqbarasi,   Bibixonim   masjidi   kabi   osmono‘par   binolarni
qurdirdiki,bular dunyoda tengsiz me’moriy yodgorliklardir.
Amir  Temurning   ulug‘   maqsadi   -  Vatanining   ozod   va   obod,   xalqining   boy,
badavlat,   farovon   bo‘lishiga   qaratilgan.   Butun   hayoti   davomida   shu   maqsadga
qat‘iy amal qilgan. 
Sharafiddin Ali  Yazdiyning   yozishicha   sohibqiron Amir  Temur   yurtni   obod
qilishga   hafsalasi   nihoyatda   bland  b’lgan,   ekin  ekilishiga   yaraydigan   biror   qarich
yerni   zoe   bo‘lishiga   yo‘l   qo‘ymagan.   Obodonchilik   yo‘lida   fidoiy   inson   bo‘lgan
Amir Temur Turon, Eron, Xuroson va boshqa joylarda yangi yerlar ochish, bog‘lar
yaratish   kabi   tarixiy   tadbirlarni   amalga   oshirgan.   Samarqand,Shahrisabz   va
34
. Низомиддин Шомий. Зафарнома …-81.б. 17mamlakatning boshqa viloyatlarida o‘nlab kanallar, ariqlar chiqartirilib, ekinzorlar,
bog‘lar   barpo   qildirilganki,   natijada   mo‘l-ko‘lcilik,to‘qchilik,   farovonlik   yuzaga
kelgan
Endi   uning   oldida   xalq,   davlat   va   jamiyat   o‘rtasidagi   aloqalarni
muvofiqlashtirish xamda obodonchilik ishlarini yo‘lga qo‘yish vazifalari turar edi.
Amir  Temur yurtining farzandi  va davlatchilik an’analarining davomchisi  sifatida
o‘z   davrida   turli   mintaqalarda   shakllangan   turkey,   mo‘g‘ul   va   forsiy   boshqaruv
an’analaridan foydalanishga xarakat qildi ammo turkey an’analar davlatchilikning
asosi bo‘lib xizmat qildi. 
Sohibqirpn o‘z davrida chiqarilgan qonunlarni amalga joriy etish, ular orqali
adolatni   ta’minlashga   erishish   maqsadlarini   amalga   oshirish   bilan   birga,   o‘z
davrining   talab-ehtiyozlarida   kelib   chiqqan   xolda   harbiy   kuchga   ham   tayanib
davlat tinchligini va barqatorligini saqlab turishga intilgan.
Xorijlik   mualliflar   T.Lentz   va   G.   Louri   Sohibqiron  Amir   Temur   saltanati
nafaqat   harbiy   kuch   bilan   barqaror   turganligi,   balki   bu   davlat   boshqaruvidagi
siyosiy,   ijtimoiy,   madaniy   hayotdagi   turk-mo‘g‘ul   an’analarining   eng   maqbul   va
afzal jihatlarining saqlanib qolganligi ham davlatni mustahkam turishidagi muhim
omil   deb   hisoblaydilar   va   bu   jihat   davlat   boshqaruvidagi   ilg‘or   tizimlardan
ekanligini alohida takidlaganlar  35
Soxibqiron Amir Temur “tuzuklar” da hukumronlik davomida o‘n ikki qoida
amal   qilganligini   takidlab   o‘tgan.   U   aytganki   “ushbu   o‘n   ikki   qoidani   o‘zimga
shior   qilib   olganim   uchun   to‘la   mustaqillik   bilan   taxtga   o‘tira   oldim.   O,z
tajribamdan   sinab   bildimki,   agar   qaysi   bir   podshoh   shu   o‘n   ikki   narsaga   ega
bo‘lmas   ekan,   saltanatdan   bebaxra   qolur” 36
.   Amir   Temur   “Tuzuklar”ida
ta‘kidlaganidek,   davlatlarni   zabt   etish,   davlatni   boshqarish,   barqarorligi   va   rivoji
uchun quyidagi 12 qoidaga tayanishni lozim bilgan:
1.   Har   yerda   va   har   vaqt   Islom   dinini   quvvatlab,   Muhammad   mustafoning
shariatiga   dunyoda  rivoj   berish;   2.  O‘n  ikki   tabaqa   va  toifadagi   kishilar   bilan   ish
ko‘rib,   davlat,   saltanat   ustunlarini   o‘shalar   bilan   mustahkamlash;   3.
35
  Lentz.T.,Lowry G Lentz T. Lowly G. Timur and the princely vison.-Washington, 1989 .-27.b.
36
. Temur tuzuklari. - T.: Sharq,2005. 62-63 b. 18Maslahat,kengash, tadbirkorlik, faollik va hushyorlik-ehtiyotkorlik bilan ish ko‘rib,
do‘stu dushman bilan murosayu madora qilish; 4. Davlat ishlarini saltanat qonun-
qoidalariga   asoslangan   holda   boshqarish;   5.  Amirlar   va   sipohiylarni   martaba   va
unvonlar   bilan   mukofotlab,   hushnud   etish;   6.   Adolat   va   insof   bilan   ish
yuritish;7.Ulamoyu   mashoyix,   oqilu   donolar,   muhaddislar,   xabarchilarning   izzatu
hurmatlarini joyiga qo‘yish; 8. Azmu jazm bilan ish tutib, boshlangan ishni oxiriga
yetkazish;   9.   Raiyat   ahvolidan  ogoh   bo‘lish,   ulug‘larini   og‘a   qatorida,kichiklarini
farzand   o‘rnida   ko‘rish;   10.   Turku   tojik,   arabu   ajamning   (barcha   xalqlar   va
millatlarning)   turli   toifa   va   qabilalardan   bo‘lgan   kishilarni   teng   ko‘rib,ularning
hurmatini joyiga qo'yish; 11. Farzandlar, qarindoshlar, oshna-og‘ayni,qo‘shnilar va
do‘stlarni unutmaslik, holidan xabar olish; 12. Do‘stu dushmanligiga qaramay, har
joyda sipohiylarni hurmat qilish 37
Ma’lumki,   kuchli   davlat   barpo   etmoqlik   uchun   bevosita   raxbar
shaxsninggina   adolatli   va   komil   inson   bo‘lishi   yetarli   emas,   maqsadga   erishish
uchun uning atrofidagi  raxbarlar  ham  o‘z kasbining  ustasi,  fidoi  va xalol  bo‘lishi
kerak.   Amir   Temur   davlatining   shon-shuxratini   taminlagan   muhim   kuch   uning
vazirlari, amaldorlari va sipohiylat edi. Xodimlarni to‘g‘ri tanlagi va ularning kuch
quvvatidan   davlatno   boshqarishda   foydalangani   amir   temurning   eng   muhim
yutuqlaridan biri edi.
Amir Temur ayniqsa vazirlar masalasida adashmaslikka intilgan. U xushyor
podshoh “ qoshids adolatli vazirlar tutsin, toki podshoh zulm qilgudek bo‘la, oldin
vazir   uning   chorasini   topsin.  Agar   vazir   zolim   bo‘lsa,   ko‘p   o‘tmay   saltanat   uyi
qulaydi” 38
,-   deb   ta’lim   bergan.   Davlatni   boshqarishda   vazirlar,   amirlar   va   viloyat
voliylariga alohida ahamiyat bergan. Vazir bo‘lgan kishi quyidagi to‘rt sifatga ega
bo‘lishini ta‘kidlaydi:  
birinchisi, asillik, toza nasllilik;
ikkinchisi,aql,farosatlilik;
uchinchisi,   sipohi   raiyat   ahvolida   xabardorlik,   ularga   nisbatan
xushmuomalalik;
37
 Temur tuzuklari.-T.: Sharq,2005.-B.62-63.
38
 Temur Tuzuklar…- 87.b. 19to‘rtinchisi, sabr-chidamlilik va tinchliksevarlik. 39
Amir Temur mamlakatda hukmdor chiqargan buyruq va qarorlar faqat uning
ixtiyorida   bo‘lishi   kerak   deb   xisoblagan   va   o‘zining   boshqaruv   faoliyatida   bu
qoidaga   amal   qilgan.   Bizningcha   ushbu   davlatchilik   ta’limoti   davlat   xokimyatini
amalga   oshirishning   eng   muhim   xususiyatlaridandir.   Amir   Temur   qonunlar   va
ularning   ijrosini   taminlash   xalqning   davlatga   nisbatan   xurmatini   belgilaydi   deb
bilgan. Bu yo‘l orqali soxibqiron Amir Temur ozi qurgan davlatning obru-e’tiborini
kuchaytirish,   jamiyat   va   davlat   o‘rtasidagi   muvofiqlikni   saqlashga   intilganini
anglash mumkin.
Amir   Temur   hukmdorni   davlat   qudratining   ramzi   deb   tushungan   va   uning
ozgina salbiy xatti-xarakati ham ommaga tez ta’sir ko‘rsatishini yaxshi tushungan.
Shuning   uchun   uning   tushunchasiga   ko‘ra,   davlat   raxbari   xar   qanday   sharoitda
ham   u   o‘zi   chiqargan   qonunlarning   amalda   ijrosini   taminlashi   shart 40
.
Qonunlarning   amaldagi   ijrosini   tamunlashda   avvalo   uning   o‘zi   va   oilasi   xalqqa
o‘rnak bo‘lgan.
Amir Temur boshidayoq hokimyat jilovini o‘z qo‘lida mustahkam ushlagan
bo‘lsa   ham   hokimyatnu   o‘z   hodimlariga   bo‘lib   berish,   ammo   ularning   ustidan
nazorat   o‘rnatish   yo‘lidan   brogan.  Yning   fikricha   “saltanat   ishlarini   ishonchli   va
mo‘tabar   bir   necha   kishiga   bo‘lib   berish   lozim.   Shunda   har   biri   o‘z   ishiga
bog‘lanib, saltanat taxtiga ko‘z olaytirmaydi”.
Amir Temur davlat raxbari davlat boshqaruviga bog‘liq masalalarni olimlar,
davlat   arboblarining   maslahatiga   tayanib   va   kengashlarda   ko‘rib   chiqib,   so‘ngi
nuqtada brovning fikriga ergashmay o‘zi xal qilishi, shoshmay, mulohaza bilan ish
tutishi lozimligini takidlaydi 41
.  
Amir   Temur   vazirning   nasl-nasabining   tozaligi   va   asilligiga   e‘tibor   berar
ekan,   nasli   toza   vazir   davlat   ishlarini   boqarishda   to‘g‘rilik   va   adolatlilik   yo‘lidan
borishini   ta‘kidlaydi.   Toza   naslli   vazir   davlatning   moliyaviy   va   mulkiy   ishlarini
tartibga   keltiradi.   Sipohiylarga   ham,   oddiy   xalq   vakillariga   ham   hurmat   bilan
39
 Temur tuzuklari...89-90.b.
40
 Temur Tuzuklati…-87.b.
41
 Temur tuzuklaru…-88.b. 20qarab,   hushmuomalalik   qiladi.   Birovdan   ayb   qidirmaydi.   Hukmdorning   fikricha,
nasli   toza,   aqli   raso,   xalqchil   va   sabrli,   vazmin   kishi   mas’uliyatli   bo‘lib   davlat
ishlarida adolatli ish olib boradi, o‘z mansabini suiste‘mol qilmaydi.
Agar vazirlik darajasiga nasli toza bo‘lmagan hasadgo‘y, gina-kek saqlovchi,
qora ko‘ngili, oddiy xalq vakillariga jarb-zulm qiluvchi kishi ko‘tarilsa, hokimiyat
tez orada inqirozga uchrashi aniq bo‘ladi.
“Temur   tuzuklari”da  Amir   Temur   davlatini   yetti   vazir   boshqargani   haqida
gap boradi. 
1.   Mamlakat   va   raiyat   vaziri.   Bu   vazir   mamlakatning   muhim
ishlarini,kundalik   muammolarini,   raiyat   ahvolini,   viloyatlardan   olingan
hosil,soliq,o‘lponlar,   ularni   taqsimlash,   kirim-chiqimlarni,   mamlakatning
obodonligi va aholining farovonligini ma’lum qilib turgan;
2.   Sipoh   bo‘yicha   vazir.   Sipohiylarning   maoshlari   va   tanholarini
boshqargan,parokandalikka   tushib   qolmaslik   uchun   doimo   sipoh   ahvolidan
podshohga xabar berib turgan;
3.   Egasiz   qolgan,   o‘lib   ketgan   va   qochib   ketganlarga   tegishli   mol-mulkni
boshqargan, zakot va bojlarni to‘plagan;
4.   Sarkori   xosa,   saltanat   ishlarini   yurituvchi   vazir.   U   butun   saltanat
idoralarining   kirim-chiqimlari,   xazinadan   sarf   qilinadigan   xarajatlar,   shuningdek
otxona xarajatlaridan ogoh bo‘lgan; 
5,6,7 vazirlar sarhadlar va tobe mamlakatlarga tegishli ishlrni boshqaruvchi
hay’atdan iborat bo‘lgan 42
.
Temur   davlat   boshqaruvida,   ichki   va   tashqi   siyosatda   asosan   o‘z
qo‘shinlariga   suyanganligi   sababli   harbiy   islohotga,   ya’ni   qo‘shin   boshliqlarini
tanlash,   lashkar   qismlar,   ularning   joylashishi,   askarlarning   qurollanishi   va   harbiy
intizom   masalalariga   keng   e’tibor   bergan.   U   qo‘shinlarini   o‘nlik,   yuzlik,minglik
kabi   askariy   birikmalarga   bo‘lgan.   Uning   uchun   har   bir   askar   jang   qilish
uslublarini   yaxshi   bilishi   farz   hisoblagan.   Amir   Temur   lashkarlarga   ham   katta
e‘tibor   berib,   ular   nizomni   qat‘iy   bajarishi,   jangda   ayovsiz   va   dovyurak
42
 Temur tuzuklari.-T.: Sharq, 2005.-B.103-104. 21bo‘lishi,dushmanga yumshoq muomalali va adolatli bo‘lishi lozim deb hisoblardi.
Ibn Arabshohning yozishicha, Temur askarlari ichida taqvodor, saxovatli, xudojo‘y
kishilar   ko‘p   bo‘lgan.   Ular   bechoralarga   xayru   ehson   ko‘rsatish,   boshga   og‘ir
kunlar   tushganda   yordam   qo‘lini   cho‘zish,   asirlarga   yumshoq   muomalada   bo‘lish
va  ularni   ozod  etishga   odatlanganlar.  Amir  Temur   doim   jangda   jasorat   ko'rsatgan
amirlar va askarlarga alohida e'tibor bilan qaradi. Natijada Sohibqiron uyushqoqlik
hukm   surgan   yuz   minglik   qo‘shinlari   ichida   intizomni   mustahkamlash   bilan   o'z
davlatining poydevori bo‘lgan qo‘shin tuzishga muvaffaq bo‘ldi.
Amir   Temur   davridagi   davlat   tizimi,   boshqaruv   tartiblari,   diplomatik
munosabatlar, davlatlar bilan o‘rnatilgan do‘stona munosabatlar ishlab chiqarish va
savdo-sotiqning   rivojlanishiga   yaxshi   shart-sharoitlar   yaratilgan.  Amir  Temur   ilm
fan ahliga g‘amxo‘rlik ko‘rsatganligi, uning tarix oldida buyuk siymo ekanligidan
dalolat   beradi.  Amir  Temur   buyuk   sarkarda   bo‘lgan,   buni   uning   harbiy   yurishlari
vaqtidagi olamshumul g‘alabalarida ham ko‘rishimiz mumkin.Irodali, uzoqni ko‘ra
biluvchi va mard inson bo‘lgan. Harbiy sa‘nat tarixi Amir Temurni jahonning eng
buyuk sarkardalaridan biri sifatida tan oladi. Harbiy qo‘mondonga beriladigan eng
xolis   baho   uning   janglarida   erishgan   yutuqlari   hisoblanadi.   Uning   harbiy   qo‘shin
tuzilishi   va   harakat   olib   borishi   bo‘yicha   o‘ziga   xos   ko‘rinishga   ega   bo‘lib,   u
o‘zidan   avvalgi   harbiy   sohadagi   yutuqlardan   foydalangan   holda   ko‘pgina   o‘ziga
xos   muhim   jihatlarni   o‘zida   aks   ettirgan.Amir  Temur   sanoat   va   hunarmandchilik
rivojlanishiga   alohida   e‘tibor   bergan.Amir   Temur   taraqqiyparvar   an‘analarga
asoslangan   davlat   boshqaruvi   joriy   qilgan.   U   quruq   hokimiyatdan   qonuniylik
hokimiyatini ustun qo'ygan holda,siyosiy va hududiy to‘qnashuvlarda ustalik bilan
ish olib borgan. U o‘zida har tomonlama yuksak qobiliyatlarni mujassamlashtirish
bilan   birga   eng   zamonaviy   yutuqlar   va   ijobiy   xususiyat   hayotga   tadbiq   etishga
harakat   qilgan.U   Samarqandga   olimlar,   buyuk   mutafakkirlar,faylasuf,   tarixchi,
arxitektor,rassomlar,hattotlar   va   boshqa   sohalarning   yetuk   vakillarini   to‘plashga
muyassar   bo‘lgan.U   mamlakat   iqtisodiyotini   yaxshilash   uchun   savdo
yo‘llari,bozorlar,yo‘llar va boshqa inshootlarni qurdirgan. Ishlab chiqaruvchilar va
savdogarlar   uchun   shart-sharoit   yaratib   bergan.   Bu   sohaning   har   tomonlama 22rivojlanishiga   harakat qilib. Mamlakatning turli joylarida sug‘orish inshootlari, suv
omborlari,hovuzlar   qurilgan,   ekin   maydonlarini   suv   bilan   ta‘minlash   ishlari
tartibga solingan.
Sohibqiron   Amir   Temur   taniqli   davlat   arbobi   sifatida   davlatni
boshqarish,davlat   xizmatchilarining   huquq   va   vazifalari,   ularning   axloqiy
fazilatlariga   doir   dolzarb   muammolarni   hal   qilishga   uringan.   Davlat   qurilishi
sohasida: “Davlat agar dinu oyin asosida qurilmas ekan, to‘ra-tuzukka bog‘lanmas
ekan,   unday   saltanatning   shukuhi,   qudrati   va   tartibi   yo‘qoladi.   Bunday   saltanat
yalang‘och   odamga   o‘xsharkim,   uni   ko‘rgan   har   kimsa,   nazarini   olib
qochadi.Yoxud   kasu   nokas   tap   tortmay   kirib   chiqadigan   tomsiz,   eshigi-to‘sig‘i
yo‘q uyga o‘xshaydi” 43
, - degan o‘gitni bayon qilib, har bir davlat rahbari o‘zining
saltanatini,   birinchi   navbatda,   qonun-qoidalar   asosida   qurishi,   bu   qonun-
qoidalarning   fuqarolar   tomonidan   tan   olinishini   ta‘minlab,   ularning   bajarilishi
yo‘lida   xizmat   qilishi   lozimligini   uqtiradi.   Demak,   hukmdor   davlat,   xalq   uchun
xizmat qilishi kerak dean g‘oyani ilgari suradi.
Davlatni   boshqarish   masalasiga   kelganda   esa,   birinchidan,
kengash;ikkinchidan, mashvaratu maslahat; uchinchidan, qat‘iy qaror, tadbirkorlik
va   hushyorlik;   to‘rtinchidan,   ehtiyotkorlik   bilan   ish   yuritish   nihoyatda   katta
mas‘uliyat   talab   qilishini,   uni   o‘zboshimchalik   bilan   emas,   xalq   qalbiga   quloq
solish   orqali   oqilona   boshqarish   zarur   ekanligini   ko‘rsatadi.  Ayniqsa,mamlakatni
boshqarish   ishlarini   tashkil   etishda   davlat   vazirlarining   o‘rni   katta   ekanligini
anglagan   Amir   Temur,   sulton,   avvalo,   adolatpesha   bo‘lsin,   o‘z   atrofida   insofli,
adolatli   vazirlar   saqlasin,   toki   podshoh   zulm   qilsa,   odil   vazir   uning   chorasini
topsin.  Agar   vazir   zolim   bo‘lsa,   ko‘p   o‘tmay   saltanat   uyi   qulaydi,   deb   uqtirgan
holda “adolatli vazirlar davlat ustunidir” degan g‘oya asosida ish olib boradi.  
Bulardan   tashqari   mamlakatning   obodonchiligini   ta’minlash,   madaniy-
ma’rifiy   rivojlaniish   uchun   katta-kichik   har   bir   shahar,   har   bir   qishloqda
masjid,madrasa,   hokimlar   uchun   saroy,   huquq-tartibotchilar   uchun
qozixona,kambag‘al   yetim-esirlarga   ovqat   beriladigan   g‘aribxonalar   qurdirib,
43
 Temur tuzuklari. -T.: Sharq, 2005. 66-67.b. 23kasallar   uchun   shifoxonalar   soldirib,   ularda   ishlash   uchun   tabiblar   tayinlagan   va
o‘zining   “Tuzuklari”da   qayd   etilgan   ana   shu   talablarni   kelgusi   hukmdorlar
o‘zlarining   dillariga   jo   qilishlarini   nasihat   qilgan.  Amir   Temur   jon   taslim   qilish
oldidan:   “Millatning   dardiga   darmon   bo'lmoq,   vazifangizdir.   Zaifalarni   qo'ring,
yo'qsullarni boylar zulmiga tashlamang. Adolat va ozodlik dasturingiz,rahbaringiz
bo'lsin” 44
, - deya vasiyat qilgan edi.
Amir   Temur   avlodlarga   davlat   qurish,   uni   boshqarish,   xo‘jalik   ishlarini
yuritish, harbiy yurishlar uyushtirish, fan va ma’daniyatni rivojlantirishga homiylik
qilish,   xalqning   ijtimoiy   turmushini   yaxshilash,   mamlakat   obodonchiligini
ta‘minlash,   kabi   bir   qator   ishlarning   xulosasi   bo‘lgan   qomusiy   asar-“Temur
tuzuklari”ni meros qilib qoldirdi.
Xulosa qilib aytganda, o‘zbek davlatchiligi tarixida yuksalish va taraqqiyot
bosqichlari   nihoyatda   ko‘p   va   rang-barang.   Biroq  Amir   Temurning   davlatchilik
instituti shu taraqqiyotning cho‘qqisida turadi.
44
  Aмиp Teмyp yrитлapи.-T.: Ha в py з ,1992 .-b.61. 24II. BOB. AMIR TEMUR SALTANATINING MA’MURIY TIZIMI
2.1. Amir Temur davlatining markaziy va mahalliy boshqaruvi
Amir   Temur   saltanatining   markaziy   va   mahalliy   davlat   boshqaruv   tizimi
haqida ko‘plab olimlar o‘z tadqiqotlarida qisqacha to‘xtalib o‘tganlar. 
Ular haqida “Amir Temur jahon tarixida” nomli fundamental tadqiqotda, B.
Axmedovning   “Amir   Temur   davlatini   idora   qilish   siyosati”,   A.R.
Muhammadjonovning   “Temur   va   temuriylar   saltanati”   va   boshqa   asarlarda   fikr
mulohzalar berib o‘tilgan.
O‘z   maqsad   va   rejalarini   amalga   oshirish   uchun   Sohibqiron   davlat
boshqaruvining   barcha   sohalariga   alohida   siyosiy   institut   sifatida   qarab,   ularni
ishchanligini oshirish, bu tizmning davlat, jamiyat va xalq manfaatlarini ro‘yobga
chiqaruvchi   mehanizmga   aylantirishga   harakat   qildi.   Xususan   markaziy   va
mahalliy davlat boshqaruvi tizimiga ham katta o‘zgartirishlar kiritildi. Unda arab-
fors,   turkiy,   mo‘g‘ul   udumlar   o‘z   aksini   topdi   ularning   kerakli   tomonlaari   davlat
boshqaruvida uyg‘unlashtirildi va muofiqlashtirildi 45
.
Amir temur rasman saltanatni Suyurg‘amish, keyinchalik Mahmudxon kabi
soxta rasmiy xonlar bilan birgalikda boshqargan, o‘zi va ularning nomida tangalar
zarb   qilgan   bo‘lsa   ham   amalda   hokimyat   uning   qo‘lida   to‘plangan,.   U
cheklanmagan hokimyatga ega bo‘lib, amr-farmonlari so‘zsiz ijro etilgan.
Amir Temur davrida boshqaruv ikki idora – dargoh va devonlarga bo‘lingan.
Amir   Temur   bu   idoralarni   ha   tomonlama   qulay   tezkor,   yengil,   soda   va
iqtisodiy jihatdan tejamkor qilib tuzishga harakat qildi.
Dargoh   -   eng   oliy   davlat   idorasi   bo‘lib,   oliy   hukmdor   Amir   Temur,
Suyurg‘atmishni “xon” deb e’lon qilgan bo‘lsada, hokimiyat batamom Sohibqiron
ihtiyorida   bo‘lgan.   “Soxta   xon”   e’lon   qilinishi   holati   o‘sha   davr   vaziyati   va
voqeyligidan   kelib   chiqib,   Amir   Temur   hokimiyatini   mustahkamlash   yo‘lida
amalga oshirilgan edi. “Tuzuklar”da keltirilishicha, dargohda vaqti-vaqti bilan xos
majlislar o‘tkazilib turilgan. Bunday majlislarda davlat va mamlakat idorasi, sodir
bo‘layotgan   o‘zgarishlarga   munosabat,   mansab   va   vazifalarga   tayinlash   masalasi
45
  Улжаева   Ш.М   Амир   Темур   салтатанатида   миллий   давлатчиликнинг   ривожланишу:Тарих   фанлари
доктори…дисс. – Тошкент, 2008. 87б. 25ko‘rib   chiqilgan.   Bunday   tadbirlarni   tor   doirada   o‘tkazilishiga   sabab,   davlat
ahamiyatiga molik masalalarni chetga ayon bo‘lishidan saqlanish edi.
Manbalar   va   tadqiqotchi   muolliflarning   guvohlik   berishicha,   Amir   Temur
yigirma yeti davlatni o‘z ichiga olgan saltanatni yetti vazir yordamida boshqargan.
Ulardan   to‘rt   vazir   dargoh   ishlarini   yuritsa,   uchta   vazir   viloyatlar   ishlari   bilan
mashg‘ul   bo‘lgan.   Vazirlar   devonbegiga   bo‘ysinganlar   va   bu   oliy   tashkilot   oliy
devon deyilgan. Unga Devonbegi boshchilik qilgan
Beatris Manz Amir Temur devoni Devoni a’lo va Devoni buzrugdan tashkil
topganligi,   bu   ikki   Devon   parallel   ravishda  Amir   Temur   markaziy   boshqaruvida
mavjud   bo‘lgani,   Devoni   a’lo   fuqarolik   ishlari   bo‘yicha   forsiy   an’analar   bilan
boshqarilgani   haqida   fikr-mulohazalar   bildirgan.   U   devoni   buzrugdan   oliy   tabaqa
zodagonlar   xisoblanmish   chig‘atoy   amirlari   va   shoh   xonadoni   a’zolari   masalalari
bilan shug‘ullanadigan oliy sud ekanligini aytib o‘tgan 46
.
Azamat   Ziyoning   yozishicha   “dargoh   tizimida   devonga   Devonbegi
boshchilik   qilgan.   Oliy   devonning   ahamiyati   va   mavqeyi   shu   qadar   balan
bo‘lganki,   bazan   uni   dargoh   bilan   bir   ma’noda   ta’riflash   xollari   ham   kuzatilgan.
Oliy devonda har kuni to‘rt vazir yani ijroiya idoralaridan bosh vazir, harbiy vazir,
mulkchulik va  soliq  ishlari  vaziri, moliya  vaziri  hozir  bo‘lib, o‘ziga hos  ravishda
hisobot berib turganlar” 47
.
Ushbu oliy idoralar Devonbegidan tegishli ko‘rsatmalar olib turgan ularning
faoliyati nazorati ostiga olingan 48
. 
Amir   Temur   davlati   markazlashgan   davlat   bo‘lib,   butun   hokimiyat   davlat
boshlig‘ining   ixtiyorida   bo‘lgan.   Tadqiqotchilarning   fikricha,   Amir   Temur
davlatining boshqaruv asoslari shakllanishi rivojida kengashlar muhim ahamiyatga
ega   bo‘lgan.   Vaqti-vaqti   bilan   muhim   ijtimoiy-iqtisodiy,   harbiy   va   siyosiy
masalalarni   hal   qilishda   katta   va   kichik   kengashlar   chaqirilib   turilgan.   Katta
kengashlar tinchlik vaqtlarida Samarqanddagi hukmdor saroyida chaqirilgan. Unda
46
.Улжаева   Ш.М   Амир   Темур   салтатанатида   миллий   давлатчиликнинг   ривожланиши.   Тарих   фанлари
доктори…дисс. – Тошкент,   2008.   88 б.
47
  Азамат Зиё .  Узбек давлатчилиги тарихи .  –  T.: Sharq, 2001.   – 177 b.
48
  Улжаева   Ш.М   Амир   Темур   салтатанатида   миллий   давлатчиликнинг   ривожланиши.   Тарих   фанлари
доктори…дисс. – Тошкент,   2008.   89 б. 26oliy   hukmdorning   qarindosh   urug‘lari,   yuqori   martaba   va   mavqega   ega   bo‘lgan
ruhoniylar tabaqasining vakillari, bosh amirlar, beklarbegi, ulus, tuman hokimlari,
mingboshilar,   yuzboshilar,   o‘nboshilar,   bahodir   unvoniga   ega   bo‘lgan   harbiylar
kabilar   ishtirok   etganlar.   Ushbu   kengashda   mamlakat   hayoti   bilan   bog‘liq
masalalar   muhokama   qilingan.   Kichik   kengashda   Amir   Temur,   uning   o‘g‘illari,
qarindoshlari,   qo‘shin   boshliqlari   ishtirok   etganlar.   Unda   uzoq   mamlakatlarga
harbiy yurishlar bilan bog‘liq masalalar hal qilingan.
Saltanatdagi   kengashlar   o‘z   vazifasi   va   ahamiyatiga   ko‘ra   bir-biridan   bir
muncha farqlanib turgan. Bazan kengashlar o‘ta maxfiy tarzda o‘tkazilgan va unda
xos kishilargin ishtirok etgan 49
. 
Azamat   Ziyo   “Amir   temur   dargoh   qoshida   mahsus   kengash   tuzgan.   Bu
kengash   ichki   va   tashqi   siyosatning   eng   muhim   masalalari,   hokimyatning   yuqori
amallariga mansabdor shaxsalar tayinlanishi hamda boshqa masalalarni muhokama
qilgan” – degan fikrni ilgari surgan 50
.
Bundan   tashqari   saltanat   boshqaruvida   vazirliklar   ham   muhim   ahamiyatga
ega bo‘lgan.
“Temur   tuzuklari”   malumotlariga   ko‘ra,   vazirning   biri   malakat   va   raiyat
vaziri bo‘lib, u davlatning muhim va kundalik ishlarini viloyatlarda yig‘ilgan hosil,
soliq-o‘lponlar,   ularni   taqsimlash   kirim   chiqimlar   (mamlakat)   obodonligi,
aholining   farovonligi   ishlarini   vamulkni   qay   tarzda   tartibga   keltirayotgani   bilan
shug‘ullanib, u haqida Amir Temurga xabar berib turgan 51
.
Mamlakatdagi   ijroya   tizimi   markazdagi   vazirliklar   faoliyatida
mujassamlashgan. Amir Temur somoniylar, qoraxoniylar, g‘aznaviylar, saljuqiylar,
anushteginlar   davrlaridagi   ijroya   hokimiyatining   vazirliklar   tizimini   o‘z   davriga
moslab,   yangi   asoslarda   qaytadan   yo‘lga   qo‘ydi.   Davlat   boshqaruvida   quyidagi
vazirliklar mavjud edi:
1.   Mamlakat   va   raiyyat   vaziri   –   bosh   vazir   hisoblanib   u   mamlakatning
muhim   ishlari,   kundalik   muammolar,   xalq   ahvoli,   viloyatlarda   olinadigan   hosil,
49
.   Улжаева   Ш.М   Амир   Темур   салтатанатида   миллий   давлатчиликнинг   ривожланиши.   Тарих   фанлари
доктори…дисс. – Тошкент,   2008.   90 б.
50
  Ushbu joyda.
51
  Ushbu joyda. 27soliqlar   va   ularni   taqsimlash,   kirim-chiqimlar,   obodonchilik   ishlari,   aholi
farovonligi, xazinaning  ahvoli   kabilarga  mas’ul  bo‘lgan hamda  mazkur  masalalar
bo‘yicha hukmdorga tegishli ma’lumot va hisoblar berib turgan.
2.   Harbiy   ishlar   vaziri   –   harbiylarning   maoshi,   alohida   xizmatlari   uchun
ularga   tuhfa   qilingan   er-suvlar   boshqaruvi,   qurol-aslaha   ta’minoti,   harbiy
ko‘riklarni   tayyorlash,   janglarda   yarador   bo‘lib   xizmatga   yaroqsiz   bo‘lganlarga
nafaqa   tayinlash,   iste’foga   iqqan   harbiylar   to‘g‘risida   qayg‘urish   kabi   masalalar
bilan mashg‘ul bo‘lgan
3.   Mulkchilik   va   soliq   ishlari   vaziri   –   turli   sabablarga   ko‘ra   egasiz   va
qarovsiz qolgan mol-mulklarni nazoratga olish va qo‘riqlash, savdogarlardan zakot
va boj undirib olish, mamlakat chorvalari, o‘tloq-yaylovlarni boshqarish, er solig‘i,
chorva   solig‘i,   zakotlarni   o‘z   vaqtida   yig‘ilishi   va   o‘z   vaqtida   davlat   xazinasiga
tushishini   nazorat   qilish,   mulkchilikdagi   merosxo‘rlik   tartiblarini   amalga   oshirish
kabi vazifalarni bajargan.
4. Moliya   vaziri   –   butun   saltanat   idoralarinig   kirim-chiqimlari,   xazinadan
sarf qilinayotgan barcha xarajatlar hisobini olib borish vazifasini bajargan.
5.  Davlat korxonalari vaziri  – uning ihtiyorida bir qancha ustaxonalar
bo‘lib,   ular   doimiy   ravishda   harbiylar   uchun   sovut,   dubulg‘a,   kamon,   o‘q-yoylar
tayyorlaganlar.   SHuningdek,   bu   vazir   bevosita   Amir   Temurning   buyrug‘i   bilan
yirik   inshootlar   (saroylar,   machitlar,   madrasalar,   timlar   va   boshq.)   qurilishiga
rahbarlik qilgan.
6.   Devonbegi   (devon   boshlig‘i)   –   davlat   mablag‘lari   devonbegi   ixtiyorida
bo‘lgan hamda u davlat xazinasidagi mablag‘larning vazirlar tomonidan to‘g‘ri va
maqsadga muvofiq saqlanishini nazorat qilgan.
7.  Adliya vaziri (devoni mazolim)  – bu vazir to‘g‘ridan-to‘g‘ri fuqarolar va
dunyoviy   ishlar   bilan   shug‘illangan.   Harbiy   sud   (lashkar   qozisi)   esa   alohida
ravishda faoliyat ko‘rsatgan. SHariat tartiblari bilan islom qozisi shug‘ullangan.
8.   Harbiy   sud   vaziri   –   bu   vazir   alohida   faoliyat   ko‘rsatib,   sipohiylar
(harbiylar) ishlarini ko‘rib chiqib, muhokama qilgan. 289.  Vaqf ishlari vaziri  – bu vazirlikka sadr us-sudur (sadrlar boshlig‘i, sadrlar
sadri)   boshchilik   qilgan   bo‘lib,   u   vaqf   mulklari   bilan   bog‘liq   masalalarga
mutasaddi bo‘lgan.
10. Habar   va   aloqa   vaziri   –   bu   vazir   zimmasiga   mamlakatning   turli
burchaklarida   sodir   bo‘layotgan   voqealardan   hukmdorni   ogoh   qilib   turish,
markazdan   joylarga   buyruq,   farmon   va   ko‘rsatmalarni   jo‘natish,   markazga   turli
hujjat,   hisobot   kabilarni   etkazishi,   tashqi   siyosiy-diplomatik   munosabatlarni
amalga   oshirish   hamda   davlat   yuklarini   o‘z   manzillariga   etkazish   yuklatilgan.
Vazirlikning o‘zi  devoni rasoil, devoni insho  deb atalgan.
Ma’lumki, Amir Temur davlatni mo‘g‘ullar kabu ulus, viloyat va tumanlarga
bo‘lib boshqargan. U saltanatni to‘rt ulusga bo‘lib ularga o‘z o‘g‘il va nabiralarini
hukmdor   etib   tayinlagan.   Shuningdek   viloyat   va   tumanlarga   ham   asosan   temuriy
shaxsodalar va harbiy lashkarboshilar rahbarlik qilgan 52
.
Temur Tuzuklariga asosan har bir sarhad, viloyat, shahar va lashkarda xabar
yozuvchilar   tayinlangan.   Ular   hokimlar,   raiyat,   sipoh   va   lashkarlarning   xatti-
harakati   haqida,   atrofdan   kirgan-chiqqan   mol-mulk,   begona   kishilar,   qo‘shni
davlatlar va boshqalar haqida xabar yetkazib turishlari lozim edi. Shu bilan birga,
ular   armiyadagi   holat,   lashkarlarning   jangovor   tayyorligi   va   ma’naviy   sifatlari
to‘g‘risida   ham   axborot   berib   turganlar.   Bundan   tashqari   yana   “mingta   tezyurar
tuya  mingan,   mingta  ot   mingan  yelib-yuguruvchi   kishini   chopqunchi,  ming   nafar
tezyurar   piyodani   chopar   etib   tayinlangan”.   Ular   turli   mamlakatlar   sarhadlarning
xabarlarini, qo‘shni hukmdorlarning maqsadlari va niyatlarini yetkazib turganlar.
Mahalliy   hokimiyat   boshliqlari   asosan   aholidan   soliq   va   o‘lponlarni
yig‘ishni va bularni davlat xazinasiga o‘z vaqtida yetkazishni kuzatib turganlar.
Har bir viloyat, tuman va shaharlarda moliya ishlarini 3 ta vazir yuritgan: 1)
xiroj   va   miqdorini   belgilashi   va   uni   yig‘ish   bilan   shug‘ullanuvchi   vazir;   2)
navkarlar o‘rtasida soliqlardan tushgan mablag‘larni taqsimlovchi  vazir; 3) egasiz
mulklarni boshqaruvchi vazir.
52
Улжаева   Ш.М   Амир   Темур   салтатанатида   миллий   давлатчиликнинг   ривожланиши.   Тарих   фанлари
доктори…дисс. – Тошкент,   2008.   94 б. 29Ko‘chmanchi   va   yarim   ko‘chmanchi   aholi   ichida   mahalliy   hokimiyat
tumanlar   va   uluslarning   hokimlariga   tegishli   bo‘lgan.   Bu   yerlarda   aholi   orasida
urug‘-qabilachilik an’analari saqlanib qolgan bo‘lib, u asta-sekin shariat normalari
tomonidan siqib chiqarilgan.
Amir   Temur   viloyat,   tumanlarga   ko‘pincha   joylarda   sinalgan,   bahodirlik
ko‘rsatgan   harbiylarni   siylash   uchun  suyurg‘ol  taruqasida   mulklar  inom   etar,  ular
o‘zlariga   tegishli   hududlarni   boshqarar   edi.   Shuning   uchun   ham   bazi   olimlar   bu
davrni harbiy feodalizm davri deb aytadilar 53
.
G‘arb   va   sharqda   inqirozlar,   urushlar   kuchaygan   davrda   Sohibqironninh
harbiylar   orqali   davlatni   boshqarish,   davlatning   mudofaga   doimiy   shay   turishi
boshqaruvning muhim yutuqlaridandir.
Amir   Temur   hayotligida   kuch   bilan   ushlab   turilgan   mahaliy   hokimliklar
uning   vafoti   bilan   mustaqillikka   intildilar.   Bu   jarayonda   suyurg‘ol   tizimi
tarqoqligining   kuchayishiga   ta’sir   ko‘rsatgan   muhim   sabablarda   biri   bo‘lin   qoldi.
Boshqa   davlatlarning   suyurg‘ol   tizimi   bilan   solishtiradiga   bo‘lsak   qadimgi   (Rus
franklar   imperiyasi   va   boshqalar),vaqtincha   yoki   umrbod   bo‘lib   berilgan
hududlarning   aksariyatiga   keyinchali   feodal   tarqoqliklar   kelib   chiqqan.   Amir
Temur   davrida   suyurg‘ol   o‘zining   yaxshi   natijalarini   bersada   ammo   u   orqali
alohida davlatlarning, alohida ajralib chiqib ketishiga imkon yaratib berilgan edi 54
.
Amir   Temur   mahalliy   hokimatlarni   o‘ziga   itoat   etuvchi   davlat
maslahatchilari orqali ham nazorat qilgan.
Amir   Temur   davrida   tashkil   etilgan   davlat   nohiya-okruklarga,   mingliklar-
tumanlarga,   mingliklar-hazora,   yuzliklar-sada   va   o‘nliklar-dahalarga   bo‘lingan.
Bundan  ko‘rinib turiptiki  mahalliy  boshqarishning  o‘nliklar  tizimi  mavjud  bo‘lib,
uning   asosiga   belgilangan   tartibda   Amir   Temur   qo‘shini   uchun   askar   yetkazib
berish vazifasi qo‘yilgan 55
.
Amir   Temur   davridamahalliya   boshqarish   ishlari   yaxshi   tashkillashtirilgan
bo‘lib,   xar   bir   viloyat   shahar,   tumanlarning   o‘z   xokimi,   moliya   devoni,   qozisi,
53
 Ushbu joyda.
54
 Ushbu joyda.
55
  Маматов Х. Темур тузуклари. – Т.: Шарк, 1996. 105  б 30muftiysi,   mutavallisi   va   muhtasibi   bo‘lgan.   Xar   bir   shahar   va   qishloqda   qutvol,
ya’ni komendant tayin etilgan.
Amir   Temur   davlat   boshqaruvida   mahalliy   erkin   jamoalar   va   mahalla
oqsoqollari   katta   ro‘l   o‘ynagan.   U   boshqaruvdagi   mahalliy   urf-odatlarni   inobatga
olib,   soliqlar   yig‘ish,   mahalla   tinchlik-farovonligini   saqlash,   moddiy   ta’minot   va
boshqa masalalarda jamoa hamda uni boshqarganmahalla oqsoqollarining mustaqil
fikrlarini   inobtatga   olgan.   Xatto   u   o‘zi   zabt   etgan   xududlar   ma’murlarini   ham
ko‘pincha xalq fikrini inobatga olgan xolda mahalliy aholi orasidan taynlaga 56
.
  Amir   Temur   davrida   xar   bir   viloyat   va   katta   shaxarda   adolat   uyi   tashkil
etilgan.   U   asosan   davlatga,   boshqarish   tartibiga   qarshi   va   mansabdorlik
jinoyatlarini   taxlil   qilib   tegishli   chora-tadbirlar   ni   ko‘rgan.   Fuqarolarning   arz   –
shikoyatlari   va   boshqa   talablarini   to‘g‘ri   xal   etish   davlatning   asosiy   ishlaridan
bo‘lganligi tufayli davlat boshqaruvida bu masalalarga muhim o‘rin ajratilgan 57
,
Amir   Temur   davrida   bir-biriga   bo‘ysinuvchi,   bir-   biriga   bo‘ysunmaydigan
davlat   boshqaruv   organlari,   fuqarolar   va   markaziy   hamda   mahalliy   idoralari
o‘rtasidagimunosabatlar muvofiqlashtirilgan.
Temuriylar davrida idora etish tashkilotlarining ixcham, oddiy va tezkorligi,
ya’ni davlat boshqaruvining iqtisodiy jihatdan tejamkorligi tamoiliga amal qilgan 58
.
Amir   Temur   davrida   davlat   va   mahalliy   xokimyatorganlarining   barcha
bo‘inlari yagona markazga birlashgan. Bu davrda boshqaruv axloqiga katta e’tibor
berilgan va bu jihatlar davlat boshqaruvi bilan uyg‘unlashtirilgan. 
Amir   Temur   va   temuriylar   davrida   yaratilgan   davlat   boshqaruv   asoslari
qonunlar   ustivor   bo‘lgan   va   fuqarolarning   himoyasi,   tinchligi   va   barqarorligi
ta’minlangan   jamiyat   asoslarining   yuzaga   kelishiga   katta   imkoniyatlar   yaratgan.
Qonun   ustivorligiga,   adolat   tamoyillariga   saltanatda   va   tashqi   munosabatlarda
qat’iy   amal   qilingan.   Amir   Temur   va   temuriylarning   boshqaruvida   maslahatu
mashvaratga   tayanish   davlatning   bexato   siyosat   yuritishga   olib   boruvchi
omillardan biri hisoblangan.
56
  Улжаева   Ш.М   Амир   Темур   салтатанатида   миллий   давлатчиликнинг   ривожланиши.   Тарих   фанлари
доктори…дисс. – Тошкент,   2008.   97 б.
57
  Ushbu joyda.
58
 Маматов Х. Темур тузуклари. – Т.: Шарк, 1996. 1 2  б 31 322.2. Amir Temur davlatida mansab va unvonlar tizimi
Umuman   olganda,   Amir   Temur   saltanatida   mavjud   bo‘lgan   mansab   va
egalari   davlat   apparatini   mustahkamlashda,   uning   oldiga   qo‘ygan   maqsadlarini
amalga oshirishda hal qiluvchi omillardan bo‘lgan. 
Amir Temur davrida markaziy va mahalliy boshqaruv organlari tizimi bilan
mansab va unvonlar o‘rtasida muvofiqlik yaxshi saqlanib turgan. 
Amir  Temur   va   temuriylar   davri   davlatchiligida   markazda   va   joylarda   xon
boshchiligida  mukammal  va  puxta  davlat  boshqaruv  apparati, boshqaruvdagi  ikki
muhim, hamda asosiy idora- dargoh va devonlar (vazirliklar) mavud edi.
Dargoh   oliy   davlat   idorasi   bo‘ib   “Tuzuklar”da   keltirilishicha,   dargohda
vaqti-vaqti   bilan   xos   majlislar   o‘tkazilib   turilgan.   Bunday   majlislarda   davlat   va
mamlakat   idorasi,   sodir   bo‘layotgan   o‘zgarishlarga   munosabat,   mansab   va
vazifalarga   tayinlash   masalasi   ko‘rib   chiqilgan.   Bunday   tadbirlarni   tor   doirada
o‘tkazilishiga sabab, davlat ahamiyatiga molik masalalarni chetga ayon bo‘lishidan
saqlanish edi.
Dargoh   faoliyatini   boshqarish,   uning   devonlar   va   joylardagi   mahalliy
hokimiyat   idoralari   bilan   bog‘lanib   turish   ishlari   Oliy   devon   zimmasida   bo‘lgan.
Dargoh   tizimidagi   bu   devonga   devonbegi   boshchilik   qilgan.   O‘sha   davrda   oliy
devonning ahamiyati va mavqei shu qadar baland bo‘lganki, ayrim manbalar (Ali
Yazdiy) uni dargoh bilan bir ma’noda ta’riflagan.
Dargoh faoliyati boshqaruvida quyidagi mansab va vazifalar mavjud edi.:
  -   arzbegi   –   dargohdagi   muhim   vazifalardan   biri   bo‘lib,   uning   xizmati
dargohga arz-dod, shikoyat bilan kelganlarni hamda mamlakatda sodir bo‘layotgan
voqealarga o‘z munosabatlarini bildiruvchilarni qabul qilishni uyushtirib turish edi.
Undan   tashqari,   tushgan   arzlar,   shikoyatlar   va   takliflarni   oliy   hukmdorga   etkazib
turish ham arzbegining vazifasi bo‘lgan;
  -   adolat   amiri   –   bu   mansabdagi   shaxs   turli   o‘lka,   viloyat   va   shaharlarda
“sipoh va  raiyyat  orasida  urf-odatlarga  oid janjalli  ishlar  haqida” oliy hukmdorga
hisobot   va   ma’lumot   etkazib   turgan.   Tadqiqotchilarning   xulosalariga   ko‘ra,
joylardagi   ahvoldan   boxabar   bo‘lib   turishning   ikki   yo‘lidan   foydalanilgan:biri 33pastdan   yuqoriga,   ya’ni,   arzchilar,   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   dargohga   murojaat   qilish
imkoniga   ega   bo‘lganlar,   ikkinchisi   esa,   maxsus   xizmat   orqali   joylardagi   vaziyat
davlat   tomonidan,   aniqrog‘i,   oliy   hukmdor   dargohi   orqali   tekshirib   borilgan.
Mavjud holatlar aniqlanib, shunga yarasha chora-tadbirlar ko‘rilgan;
  -   aminlar   –   tushgan   ma’lumotlarni   joylarga   topshirib,   adolatsizlik,
tartibsizlik, davlat va jamiyat manfaatiga zid ishlar haqida yozma ma’lumot berib
turadigan   maxsus   ishonchli   vakillar   hisoblanib,   ularning   vazifasiga   bundan
tashqari tobe erlar to‘lovlarining yig‘ib kelish ham kirgan;
 - tavochi  – muhim lavozimlardan biri bo‘lib, oliy farmonga ko‘ra, joylarga
borib   harbiy   yurish   uchun   lashkar   to‘plash   bilan   shug‘illangan.   Tavochilar   avval
boshdan belgilangan lashkar sonining taxt bo‘lishi, tayyorgarlik darajasi, ta’minoti
ko‘ngildagidek   talabga   javob   berishi,   ko‘rsatilgan   joyga   muayyan   yo‘l   bilan   o‘z
vaqtida   etib   borishi   kabi   g‘oyatda   ma’suliyatni   tadbirlarga   javobgar   bo‘lganlar.
Ularning   boshlig‘i   bosh   tavochi   deb   atalib,  ular   tumanot   (o‘n  minglik),  hazorajot
(minglik),   sadajot   (yuzlik),   etakchilaridan,   viloyat   hokimlaridan   qo‘shinni   o‘z
vaqtida,   belgilangan   son   va   sifat,   ta’minlanganlikda   etkazish   berish   to‘g‘risida
tilxat olganlar.
Shuningdek   dargohda   bosh   hojib,   hojiblar   (rasmiy   tadbirlar   boshqaruvchisi
va   tashkilotchilari),   xazinador,   xonsolar   (dasturxon   tuzatishga   bosh-qosh
bo‘luvchi),   jibachi   (qurol-aslaha   saqlovchi),   qushchi   (podshohona   ovlar
uyushtirilganda   maxsus   o‘rgatilgan   ov   qushlarini   olib   yuruvchi   va   parvarish
qiluvchi)   va   mana   shu   xizmatni   boshqaruvchi   qushbegi,   bakovulboshi   (   saroy
oshpazlarining   boshlig‘i),   kotiblar,   bitikchilar,   tabiblar,   sozandalar,   g‘azalxonlar,
farroshlar kabilar mavjud bo‘lgan 59
.
Mamlakatda   ichki   va   tashqi   favqulodda   voqealardan   voqif   etib   turuvchi
ming   nafar   piyoda,   ming   nafar   tuya   mingan,   ming   nafar   ot   mingan   choparlar
bo‘lgan.   Butun   saltanat   bo‘ylab   bir   kunlik   yo‘l   oralig‘ida   yomxonalar   tashkil
etilgan bo‘lib, har bir yomda ellik boshdan ikki yuz boshgacha ot-ulov saqlangan.
Tadqiqotlardan   ma’lumki,   Amir   Temur   va   temuriylar   davlatni   ulus,   viloyat   va
59
.   Мадраҳимов  .З .Ш. Ўзбекистон давлатчилиги тарихи. – Наманган.: 2022.82-84 б. 34tumanlarga   bo‘lib   boshqarganlar.   Temur   davrida   saltanat   to‘rt   ulusga   bo‘linib,
ularga   o‘g‘il   va   nabiralarni   hukmdor   etib   tayinlagan.   SHuningdek,   viloyat   va
tumanlarni ham asosan temuriy shahzodalar va harbiylar boshqarganlar. Ali Yazdiy
ma’lumotlariga ko‘ra, Amir  Temur   janglarda, davlat   ishlarida  toblangan  sadoqatli
tadbirkor,   oqil   va   bilimdon   shaxslarni   o‘g‘illari   va   nabiralari   yoniga   maslahatchi
qilib tayinlagan hamda ularga yirik viloyat va hududlarni ishonib topshirgan. Amir
Temur   mahalliy   hokimliklarni   o‘ziga   itoat   etuvchi   davlat   maslahatchilari   orqali
ham   muvofiqlashtirib   turgan   hamda   mahalliy   va   markaziy   hokimiyat
aloqadorligini   shu   mansab   orqali   ushlab   turishga   harakat   qilgan.   Mansablarga
asoslangan   zamonaviy   tadqiqotlarda  Amir   Temur   va   temuriylar   davri   mansab   va
unvanlari   haqida   ko‘plab   ma’lumotlar   mavjudki,   ular   quyidagilardir:   amin,
arzbegi,   bakovul,   bakovulboshi,   bovarchi,   baxshiylar,   bitikchi,   vazir,   daftardor,
devonbegi,   dorug‘a,   dodxoh,   jarchi,   juybon,   zobit,   ixtisobchi,   zinbardor,   inoq,
ichkilar,   iqto,   yasag‘lik,   ko‘kaldosh,   kulu,   kalontar,   kutvol,   ko‘ragon,   mavkab,
mahdi   ulyo   (mahdi   oliya),   majlisnavis,   miroxo‘r,   mirob,   muxtasib,   oqo   (og‘o),
otaliq, parvonachi, pos (posbon), sadr, sadri a’zam, sohibi devon, tavochi, tarxon,
uyo‘g‘lon,   farrosh,   xazinador   (xozin),   xattot,   chuhra,   shayxulislom,   chuhraboshi,
shiqovul,   shixna,   shuqurchi,   yurtchi,   yasovul,   qozilar,   qo‘rboshi,   qushchi
(qushbegi), qorovul, qopuchi, hojiblar 60
.
Tadqiqotlarda   harbiy   lavozim   masalasida   ayrim   chalkashliklar   ko‘zga
tashlanadi.   Masalan,   “tavochi”   mansabi   xususidagi   mulohazalar   bahslidir.
“Tavochi” harbiy ishlar vaziri emas, mansabni anglatuvchi atama hisoblanadi 61
.
Shuningdek,   Sh.   O‘ljayeva   tomonidan   markaziy,   mahalliy,   sud-huquq,
harbiy   va   diniy   boshqaruv   tizimidagi   mansab   va   unvonlar,   ularning   vazifalari
kengroq yoritib berilganini ta‘kidlash zarur 62
.
Ma’lumki,   o‘rta   asrlar   davlatchiligi   tizimida   islom   shariati   qonunqoidalari
yetakchi   o‘rin   egallagan.   Shu   nuqtai   nazardan   olib   qaraganda   Amir   Temur
60
 Ushbu joyda.
61
  Темур   ва   Улуғбек   даври   тарихи   ...   Бoш   муҳaррир   A.  Aсқaрoв.   Мaсъул   муҳaррир   O.   Oдилxoн.   –   Т.:
Қoмуслaр Бoш тaҳририйaти, 1996.  88  b.
62
  Ўлжаева Ш.М. Амир Темур ва темурийлар даврида миллий давлатчиликнинг ривожланиши .  –  T.: Fan,
2005 . 157-169. 35davlatida ham huquqiy munosabatlar Qur’oni Karim hamda Hadisi sharifda bayon
qilingan   tartib-qoidalarga   asoslangan   ekan.   Amir   Temur   va   temuriylar   davri
davlatchiligidagi   huquq   va   qonun-qoida   asoslari   «Tuzuklar»da   o‘z   aksini   topgan.
Bu manbada davlat yumushlari, harbiy soha, raiyyat va ijtimoiy tuzumning barcha
qatlamlari   haqida   so‘z   yuritilib,   unda   ta’kidlanishicha,   mamlakatdagi   dunyoviy
jarayonlar oliy hukmdorning o‘zi, ya’ni, Amir Temur nazorat qilgan hamda kerakli
jazoni   ham   aynan   davlat   boshlig‘i   bergan.   Shariat   ishlarini   boshqarish   shariat
qozisi   zimmasiga   yuklatilgan.   Ammo,   davlatning   devonida,   uning   turli
bug‘inlarida   ham   alohida   qozilar,   sud,   jinoyat   va   jazo   ishlarini   bajarganlar.
Mamlakatdagi
huquq tizimi quyidagicha bo‘lgan:
shayxulislom   –   mamlakat   va   har   bir   tobe   hududlarda   islom   ahlini   nojo‘ya
hatti-harakatlardan   saqlash,   nazorat   qilish,   ularni   savob   ishlarga   undash   bo‘yicha
mas’ul shaxs;
sadrlar   –   ular   asosan   sayyidlardan   chiqqan   shaxslardan   bo‘lib,   ularning
muhim   vazifalaridan   biri   vaqf   mulklarini   nazorat   qilish   bo‘lgan   va   suyurg‘olni
belgilab turganlar. Ular ahli islomga boshchilik qilganlar;
mutavalliy   –   sadrlar   tomonidan   vaqflarni   boshqarish   hamda   nazorat   qilish
uchun tayinlangan shaxs;
qozi   –   har   bir   shahar   va   viloyatda,   devonning   turli   jabhalarida   qonunni
nazorat qilgan. Qozilar darajasi va martabasiga ko‘ra birbirlaridan farqlangan;
mudarris   –   diniy   masalalar,   shariat,   tafsif,   hadis   va   fiqh   bo‘yicha   dars
beruvchi shaxs;
muxtasib   –   bozorlarda   tarozi,   narx-navoni   nazorat   qiluvchi   mas’ul   shaxs.
Yuqoridagi qozilar va sadrlar faqat Sohibqironning o‘ziga hisobot berib turganlar.
“Tuzuklar”da  Amir   Temur   tomonidan   qat’iy   tartiblar   va   qonunlar   bayon   etilgan
bo‘lib, bunda quyidagicha ma’lumot beriladi: davlat xazinachilari bo‘lmish moliya
vaziri   o‘z   ishiga   xiyonat   qilib,   boylikning   bir   qismini   o‘zlashtirib   olgan   bo‘lsa,
avvalo, tekshirib, agar o‘zlashtirib olingan mablag‘ o‘ziga tegishli ulufa miqdoriga
teng   bo‘lsa,   mazkur   mablag‘   unga   hadya   etilgan.   Agar   o‘zlashtirilgan   mablag‘ 36maoshdan   ikki   barobar   ortiq   bo‘lsa,   ortig‘i   olingan   maoshidan   ushlab   qolingan.
Agar   maoshidan   uch   barobar   ko‘p   bo‘lsa,   saltanat   xazinasiga   tortiq   sifatida
olingan.
Tadqiqotlarda   davlatdagi   huquqiy   munosabatlar   islom   dini,   Qur’oni   karim
va hadislarda bayon etilgan tartib-qoidalarga asoslanilgani, shu jumladan, shariatga
oid   ishlarni   islom   qozisi,   dunyoviy   ishlarni   ahdos   qozisi,   sipohiylar   va   askarlar
orasida   yuz   beradigan   huquqiy   nizolarni   qozi   askar   ko‘rib   hal   qilgani   aytiladi.
“Temur   va   Ulug‘bek   davri   tarixi”   nomli   kollektiv   monografiyada   shayxulislom,
qozi al-quzzot (oliy sudya), qoziyi ahdos (odat bo‘yicha hukm chiqaruvchi sudya),
qozi   askar   (harbiy   sudya),   sadri   a’zam   (oliy   sadr),   dodxoh   (shikoyatlarni   ko‘rib
chiquvchi), muhtasib (shariat qoidalari ijrosi hamda bozorlarda narx navo, tarozilar
to‘g‘riligini   tekshiruvchi   mansabdor)   kabi   huquqiy   boshqaruv   tizimiga   oid
atamalar keltirilgan, ammo ularning vazifalari borasida tafsilotlar berilmagan 63
.
Amir   Temur   manbalarda   o‘z   zamonasining   mashhur   sarkardasi   va   yirik
lashkarboshi   sifatida   tilga   olinadi.   Uning   harbiy   iste’dodi   hamda   sarkardalik
mahorati qo‘shinlarning tuzilishida, harbiy strategiya hamda taktikalarda namoyon
bo‘lgan.   Qo‘shinning   yuragini   va   qo‘mondonlik   o‘zagini   barlos   urug‘i   vakillari
tashkil   etgan.   O‘sha   davr   voqealarining   shohidi   bo‘lganlarning   guvohlik
berishicha,   barloslar   harbiy   qo‘nimsizlikka   nihoyatda   chidamli,   kamondan   o‘q
o‘zishga juda usta, o‘z hukmdorlariga sodiq va sabr-toqatli bo‘lganlar.
 Sohibqiron qo‘shini o‘nlik birikmalar asosida tuzilgan bo‘lib, lashkar tuman
(o‘n   minglik),   hazora   (minglik),   xushun   (yuzlik)   va   ayl   (o‘nlik)   qismlarga
bo‘lingan.O‘n   minglik   lashkarni   boshqarish   uchun   mirixazora,   yuzliklar   uchun
xo‘shunboshi   o‘nliklar   uchun   esa   aylboshi   kabi   harbiy   mansablar   joriy   etilgan.
Qo‘shindagi bo‘linma boshliqlari– amirlar Sohibqironga tobe bo‘lgan qirq aymoq
(urug‘)dan   o‘n   ikkitasi:   barlos,   arg‘in,   jaloyir,   tulkichi,   duldoy,   mug‘ul,   suldo‘z,
to‘g‘oy, qipchoq, arlot, totor va tarxonlar orasidan saylab olingan.
SHuningdek, “Tuzuklar”da keltirilishicha, Amir Temur qo‘shiniga asli toza,
aql-farosatli, bahodir, dovyurak, tadbirkor, sergak, ehtiyotkor, oldi va ketini o‘ylab
63
  Ўлжаева Ш.М. Амир Темур ва темурийлар даврида миллий давлатчиликнинг ривожланиши –   T.: Fan,
2005.  157-169  b.   37ish tutadigan, jang sir-asrorlarini biladigan uch yuz o‘n uch amirlar rahbarlik qilib,
ularning kichigi kattarog‘iga bo‘ysungan. Bu amirlardan yuz nafari o‘nboshi, yuz
nafari   yuzboshi   va   yuz   nafari   mingboshi   bo‘lgan.   Jang   paytida   amir   ul-umaro
amirlarga,   amirlar   mingboshilarga,   mingboshilar   yuzboshilarga,   yuzboshilar
o‘nboshilarga boshchilik qilgan hamda buyruqlar so‘zsiz bajarilgan.
“Tuzuklar”ga ko‘ra, har bir harbiy mansabdorning aniq vazifasi belgilangan.
Birorta   oddiy   navkar   qilich   chopib   bahodirlik   ko‘rsatsa,   unga   in’om   tariqasida
qimmatbaho toshlar qadalgan o‘tog‘a, kamar, turna bellik qilich va bir ot berilgan
hamda   o‘nboshilik   martabasiga   ko‘tarilgan.  Agar   birorta   amir   biron   mamlakatni
fath   etsa,   yoki   g‘anim   lashkarini   engsa,   u   uch   narsa:   faholi   xitob   (faxriy   yorliq),
tug‘,   nog‘ora   bilan   taqdirlangan.   O‘zining   nog‘orasiga,   tug‘iga   ega   bo‘lgan   amir
majlislarda hurmat-izzatga ega bo‘lib, xos kishilardan hisoblangan. 38XULOSA
Amir   Temur   va   temuriylar   davri   davlatchiligi,   ma’naviyati   o‘zining
salohiyati,   mazmuni,   tarbiyaviy   kuchi   va   ta’siri   bilan   xalqimiz   tarixida   alohida
o‘rin tutadi. 
O‘zbekiston o‘zining davlat mustaqilligiga erishgach, uning bir necha ming
yillik   ijtimoiy-siyosiy   tarixini   har   taraflama   o‘rganish   uchun   keng   imkoniyatlar
yaratildi. Ayniqsa, markazlashgan Amir Temur saltanati, uning o‘zbek davlatchiligi
va   ma’daniyatini   rivojlantirishdagi   o‘rni   masalalariga   oydinlik   kiritilib,   tarixchi,
sharqshunos   olimlarimiz   ko‘plab   birinchi   manba   ahamiyatidagi   asarlarni   o‘zbek
tiliga   tarjima   qilib,   nashr   ettirdilar.   Davlatimizning   siyosati   va   xalqimiz   xohish-
irodasiga asoslangan Vazirlar Mahkamasining 1994 yil 29 dekabrda “Amir Temur
tavalludining   660   yilligini   nishonlash   to‘g‘risida»gi   qarori,   1995   yil   26   dekabrda
esa Prezidentimizning “1996 yilni  Amir Temur yili  deb e’lon qilish to‘g‘risida”gi
farmonlari   qabul   qilindi.   1996   yil   martida   “Temuriylar   tarixi”   davlat   muzeyini
tashkil   qilish   xususida,   “Amir   Temur”   ordenini   ta’sis   etish   to‘g‘risida   farmonlar
chiqdi.   YUNESKO   qarori   asosida   Amir   Temur   tavalludining   660   yilligi   butun
dunyoda   keng   nishonlandi.   1996   yil   aprelida   shu   tashkilotning   Parijdagi   bosh
qarorgohida “Temuriylar davrida fan, madaniyat va ta’lim ravnaqi” mavzuida ilmiy
konferensiya   o‘tkazilib,   Buyuk   davlat   arbobining   tarixdagi   o‘rniga   yuksak   baho
berildi.   “Amir   Temur   jahon   tarixida   qudratli   va   gullab-yashnagan   davlat   barpo
etgan buyuk sarkarda va davlat arbobi sifatidagina mavqei tutmaydi. 
U   o‘z   poytaxti   bo‘lmish   Samarqandni   er   yuzining   chinakam   madaniy   va
ilmiy markazlaridan biriga aylantirdi. Bu ulug‘ zot qurdirgan me’morchilik va xalq
san’atining   javohirlari   yanglig‘   bugungacha   qad   ko‘tarib   turgan   osori   atiqalar
shahar va qishloqlarimiz ko‘rkiga ko‘rk qo‘shib kelyapti. Sohibqiron zamonasining
ajoyib diplomati, davlatlar o‘rtasida do‘stona munosabatlar o‘rnatilishi va iqtisodiy
aloqalar   rivojlanishining   tarafdori   sifatida   ham   mashhur   edi.   U   olimlar   va
hokimlar, me’morlar va shoirlarning buyuk homiysi yanglig‘ dong chiqargan”. 
Bugungi   kunda   demokratik   huquqiy   davlat   qurayotgan   xalqimiz  Vatanimiz
tarixida   huquqiy  davlat   haqidagi   tasavvur   va  qarashlarning   yuzaga   kelishi   hamda 39rivojlanishi, uning yuridik manbalari, dunyoviy huquq va qonunchilik masalalarini
ham   bilishni   istaydi,   albatta.   Ana   shu   nuqtai   nazardan   qaraganda,   Temur
tuzuklarini   tarixiy-huquqiy   tadqiq   etish   alohida   dolzarblik   kasb   etadi.   Zero,
o‘tmish   merosimiz,   uning   boy   davlatchilik   va   huquqiy   asoslari,   xususan,   Amir
Temur   davrida   davlat   va   huquq   borasida   qo‘llanilgan   adolatli   tamoyillar   bugungi
kunda   mustaqilligimizga   ham   xizmat   qilib,   shaxsning   yuksak   siyosiy,   axloqiy   va
huquqiy   madaniyatini   shakllantirishda   ko‘maklashmoqda.  Amir   Temur   hayoti   va
faoliyatini yorituvchi asosiy tarixiy manbalar benihoya ko‘p va xilma-xil bo‘lib, bu
uning nomi, jahon tarixidagi roli beqiyos ekanligi va g‘oyat mashhurligidan dalolat
beradi. 
Amir   Temur,   Temuriylar   davlati,   uning   tashkil   topishi   masalalariga
bag‘ishlangan, chet ellarda va Respublikamizda olib borilgan tadqiqotlarning ilmiy
tahlili   ham   bir   qator   olimlarimizning   kitoblarida   yoritilgan.   “Temur   tuzuklari”
ilmiy jamoatchilikni 600 yil mobaynida qiziqtirib kelmoqda.
Xulosa o‘rnida shuni aytish lozimki, buyuk sarkarda Amir Temurning davlat
boshqaruv   sohasida,   hamda   ichki   va   tashqi   siyosatda   amalga   oshirgan   islohotlari
o`z   davrida   uning   saltanatini   yanada   mustahkam   bo`lishiga   olib   kelgan.   Hozirgi
kunda   kundan-kun   gullab-yashnab   borayotgan   Mustaqil   O‘zbekiston
Respublikasida   amalga   oshirilayotgan   keng   ko‘lamli   islohotlar   ham   davlat
boshqaruv   sohasida   mamlakatimizning   ertangi   kuniga   bo‘lgan   ishonchni   yanada
mustahkamlab,   buyuk   davlat   arbobi   Amir   Temur   tajribasini   chuqur   o‘rganib,
amalda   buyuk   bobolarimiz   tajribasidan   unumli   foydalanilayotganining   isbotidir.
Bu   esa   xalqimiz   kelajagi   uchun   adolatli   turmush   tarzi   yaratib   berish   yo‘lida
qilinayotgan say-harakatlarning samarasidir. 40FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR VA MANBALAR
I.Prezident asarlari:
1.1.   Ўзбекистон   Президенти   IIaBкaT   Mиpзиёeв   2017   йил   22   декабpь   куни
Oлий Maжлиcra  Mypoжаaтномаси. //Xалк сўзи, 2017 йил 23 декабpь
II. Raxbariy adabiyotlar:
2.1.  Каримов И.А. Юксак маънавият-енгилмас куч. – Т.: Маънавият, 2008 .
2.2.   Каримов.И.А.   Тарихий   хотирасиз   келажак   йўқ.   -   Тошкент.:Ўзбекистон,
1998.
2.3.   Каримов   И.А.   Янгича   фикрлаш   ва   ишлаш   –   давр   талаби.   5-жилд.:
Ўзбекистон, 1997.
III .  Manbalar :
3.1.   Темур   тузукл a ри   /   Ф o рсч a д a н   A .   С o ғуний   в a   Ҳ.   К a р o м a т o в   т a ржим a си.
Сўз б o ши в a  м a съул муҳ a ррир Муҳ a мм a д  A ли. – Т.: Ш a рқ, 2005.
3.2.   A мир   Темур   a жд o дл a ри   (Ш a р a фиддин   A ли   Яздийнинг   “З a ф a рн o м a ”
a с a рид a н   терм a -т a ржим a )   /   Ф o рс   тилид a н   т a ржим a ,   кириш   сўз   в a   из o ҳл a р
му a ллифи  O . Бўрийев. – Т.: Қ o мус, 1992.
3.3 . Низомиддин Шомий. Зафарнома. Тошкент, Ўзбекистон, 1996.
3.4 . Шарафуддин Али Яздий. Зафарнома. Тошкент, Камалак,1994.
3.5 . Ибн Арабшоҳ. Амир Темур тарихи. Тошкент, Меҳнат, 1992.
3.6.   Заҳириддин Муҳаммад Бобур . Бобурнома. Т.:-  Юлдузча нашри, – 1989-
йил.
IV .  Kitob   va   monografiyalar
4.1 . Аҳмедов А. Улуғбек Муҳаммад Тарағай. Тошкент, 1994.
4.2 . Аҳмедов Б. Амир Темур, Тошкент, Мерос, 1995 йил
4.3 .   Аҳмедов   Б.   Амир   Темур:   Ривоят   ва   ҳақиқат.   Тошкент,   “Қомуслар   бош
тахририяти” 1996.
4.4 . Аҳмедов Б. Амир Темурни ёд этиб. Тошкент, Ўзбекистон, 1996. 414.5 . Азамат Зиё. Узбек давлатчилиги тарихи. –  T .:  Sharq , 2001.
4.6.  Зиё А. Амир Темур ва Туғлуқ Темур // Шарқшунослик. – Т.: 1996.
4.7 .   Бўриев   О.   темурийлар   даври   ёзма   манбаларида   Марказий   Осиё.   –
Тошкент: Ўзбекистон, 1997.
4. 8 . Ерматов Б.   A мир Темур Гарбий Европа адиблари нигохида – Т.:   Navro ‘ z ,
2019
4.9 . Файзиев Т. Темурийлар шажараси. – Т.: Info Capital Group, 2020.
4.10 .   Мўминов   И.М.   Амир   Темурнинг   Ўрта   Осие?  тарихида   тутган   ўрни   ва
роли 	
е?зма манбалар маълумотлари асосида. – Т.: 1968.
4.11 . Madrahimov Z.Sh. O‘zbekiston davlatchiligi tarixi. – Namangan.: 2022.
4.12 . Маматов Х. Темур тузуклари. – Т.: Шарк, 1996. 
4.13 . Aмиp Teмyp yrитлapи.-T.: Haвpyз,1992.
4.14 .   Ўлжаева   Ш.М.   Амир   Темур   ва   темурийлар   даврида   миллий
давлатчиликнинг ривожланиши. – T.: Fan, 2005.
4.15.   Ивaнин   М.И.   Икки   буюк   сaркaрдa:   Чингизxoн   вa   Aмир   Темур
/A.Мaҳкaмoв тaржимaси. – Т.: Фaн, 1994.
4.16 .   Ртвеладзе   Э.В,   Саидов   А.Х.   Амир   Темур   в   зеркале   мировой   истории.
Библиография.–Париж, 1996.
V. Xorijiy adabiyotlar:
5.1 . Керен Л. Амир Темур салтанати. – T.: O‘zbekiston, 2016 .
5.2.   Lentz.T.,Lowry   G   Lentz   T.   Lowly   G.   Timur   and   the   princely   vison.-
Washington, 1989.
V. Dissertatsiyalar:
6.1.  Улжаева Ш.М Амир Темур салтатанатида миллий давлатчиликнинг 
ривожланишу:Тарих фанлари доктори…дисс. – Тошкент, 2008. 42
  Moliya vaziri   Bosh vazir  
Munshilar  Bakovul  Qushchi  Jibachi  Harbiy vazir   Dargoh  
Xolisa  
Sozanda  Bitikchi  Xazinachi  Bosh hojib   Saroy vaziri  
Choparlar   Tabiblar           	TEMURIYLAR	 DAV LATI	 SIYOSIY	 TUZUMI	  
 	
 
 
 
 
 
                                                                     Dorichi   Mulkchilik va soliq 
vaziri   43Kuchli iqtisodiy siyosatQonun ustuvorligi Murosa, maslahat, kengashlarning faolligi
Ilg ‘ or sud-huquq tizimiXavfsizlik tizimiKuchli harbiy doktrinaKuchli ijtimoiy konsepsiya Xalq va davlat birligiTezkor axborot almashinuviO‘troq va ko‘chmanchi aholining diniy, 
milliy,   mintaqaviy,   etnik   qadriyatlarining
uygunlashtirilganligiMukammal ma ‘ muriy tizimA
m
ir Tem
ur va tem
uriylar davri davlat boshqaruvi asoslari

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Amir Temur saltanatida davlat boshqaruv asoslari

1.1. Amir Temur davlatining shakllanishi

1.2. Amir Temur saltanati boshqaruvining o‘ziga xos jihatlari

II bob. Amir Temur saltanatining ma’muriy tizimi

2.1. Amir Temur davlatining markaziy va mahalliy boshqaruvi

2.2. Amir Temur davlatida mansab va unvonlar tizimi

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar va manbalar

Ilova