Amir Temur va Temuriylar davri manbalari tahlili

O`ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI 
O‘ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI    
MANBASHUNOSLIK VA ARXIVSHUNOSLIK KAFEDRASI
______________________________________
AMIR TEMUR VA TEMURIYLAR DAVRI MANBALARI TAHLILI
MAVZUSIDA YOZGAN
KURS ISHI 
Qabul qildi: _________________________
Topshirdi: _________________________
Toshkent – 2025
1 KIRISH  …………………………………………………………………………..  3
I.BOB.   MANBALARDA AMIR TEMUR SIYOSIY FAOLIYATI
1.1    Manbalarda Amir Temur shaxsiyati yoritilishi…………………………. .….  9
1.2   Mahalliy   manbalarda   Amir   Temur   va   hukmdorlar   o`rtasidagi   diplomatik
aloqalar   tavsifi   …………………………………………..…………….………….
15
1.3.   Xorijiy   manbalarda   Amir   Temur   faoliyati   yoritilishi………………………...
22
II.BOB .   MANBALARDA   TEMURIYLAR   DAVRI   SIYOSIY   BOSHQARUV
VA IJTIMOIY HAYOTI TAVSIFI
2.1     Manbalarda   Temuriylar   davri   siyosiy   jarayonlar   tavsifi …………..………….
26
2.2     Temuriylar   davri   ijtimoiy   hayot   tavsifi………………   ………….…….
……... 30
2.3   Manbalarda   siyosiy   davlat   hayotida   Temuriy   malikalar   o`rni   yoritilishi……..
34
III.XULOSA ……………………………………………………………………... 38
IV. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR  …………………………………..  40
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi   va   ilmiy   asoslanishi:   Bugungi   rivojlanayotgan
zamonda   tarix   va   undagi   jarayonlardan   xulosa   olish   asosiy   masalalardan   biri
hisoblanadi.   Dunyo   davlatlarining   tarixiy   tajribasidan   kerakli   xulosalar   olinib,
tarixni ijobiy tarzda yaratish bizning asosiy masalalardan biri sanaladi 1
.  Ushbu kurs
ishi   Amir  Temur  va   Temuriylar  davri  manbalari   tahlili   mavzusiga   bag ishlangan.ʻ
O zbekiston tarixi, davlatchiligi va madaniyatini chuqur o rganishda XIV asr oxiri	
ʻ ʻ
–   XVI   asr   boshlaridagi   Temuriylar   davri   alohida   o rin   tutadi.   Bu   davr   nafaqat	
ʻ
harbiy   yurishlar   va   siyosiy   o zgarishlar   bilan,   balki   ilm-fan,   san at   va	
ʻ ʼ
me morchilikning   mislsiz   yuksalishi   bilan   ham   ajralib   turadi.   Ushbu   davrni   har	
ʼ
tomonlama tahlil qilishda yozma manbalar asosiy ahamiyat kasb etadi. Ular orqali
biz   o sha   davr   ijtimoiy-siyosiy   hayoti,   iqtisodiy   munosabatlari,   madaniy-ma rifiy	
ʻ ʼ
jarayonlari,   shuningdek,   shaxslarning   faoliyati   va   dunyoqarashi   haqida   boy
ma lumotlarga ega bo lamiz.	
ʼ ʻ
Amir Temur va Temuriylar davri manbalari tahlili  bugungi kunda bir qancha
jihatdan   dolzarb   hisoblanadi:   Mustaqil   O zbekiston   uchun   o z   tarixiga,   ayniqsa,	
ʻ ʻ
shonli   davrlariga   xolisona   va   ilmiy   asosda   yondashish   muhim   ahamiyatga   ega.
Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   O zbekiston   davlatchiligi   tarixida   yorqin
ʻ
sahifalardan   biri   bo lib,   bu   davrni   o rganish   milliy   g ururni   shakllantirishga	
ʻ ʻ ʻ
yordam   beradi.   Amir   Temur   shaxsi   nafaqat   buyuk   sarkarda,   balki   davlat   arbobi,
huquqshunos   va   olimlarga   homiylik   qilgan   ma rifatparvar   shaxs   sifatida   ham	
ʼ
alohida   o rin   tutadi.   Uning   "Temur   tuzuklari"   kabi   asarlari   davlat   boshqaruvi   va	
ʻ
adolat prinsiplari bo yicha qimmatli saboqlarni o z ichiga oladi. Temuriylar davri	
ʻ ʻ
Markaziy   Osiyo   Uyg onish   davri   sifatida   e tirof   etilib,   bu   davrda   fan,   san at,	
ʻ ʼ ʼ
adabiyot va me morchilik sohasida ulkan yutuqlarga erishilgan. 	
ʼ
Ushbu   manbalarni   tahlil   qilish   orqali   ushbu   noyob   madaniy   merosni
chuqurroq   anglash   va   kelajak   avlodlarga   yetkazish   imkoniyati   yaratiladi.
Temuriylar   davri   nafaqat   mintaqa,   balki   jahon   tarixi   va   madaniyati   uchun   ham
1
 
Мирзиёев   Ш.М.   Эркин   ва   фаровон,   демократик   Ўзбекистон   давлатини   биргаликда   барпо   этамиз   /
Ўзбекистон   Республикаси   Президенти   лавозимига   киришиш   тантанали   маросимига   бағишланган   Олий
Мажлис палаталарининг қўшма мажлисидаги нутқ.  – Т.:  Ўзбекистон, 2016. – б . 51
3 muhim   ahamiyatga   ega.   Bu   davr   manbalarini   ilmiy   asosda   tahlil   qilish   orqali
O zbekiston tarixshunosligining jahon ilm-fani oldidagi mavqei mustahkamlanadi.ʻ
Tarixiy   manbalarni   o rganish   o tmishdagi   ijtimoiy-siyosiy   jarayonlarni	
ʻ ʻ
tushunishga   yordam  beradi.  Bu   esa   bugungi  kun  muammolariga  yechim  topishda
va kelajakni qurishda muhim tajriba bo lishi mumkin.	
ʻ
Ushbu   tadqiqotda   tarixiy   manbalarni   tanqidiy   tahlil   qilish,   ularning
ishonchliligini,   mualliflik   va   yozilish   vaqtini   aniqlash,   shuningdek,   turli
manbalardagi   ma lumotlarni   qiyosiy   o rganish   kabi   manbashunoslikning	
ʼ ʻ
fundamental   tamoyillariga   tayanamiz.   Mavzuni   har   tomonlama   yoritish   uchun
tarix, filologiya, san atshunoslik, falsafa va sotsiologiya kabi turli fan sohalarining
ʼ
yutuqlaridan   foydalaniladi.   Bu   manbalarni   nafaqat   faktologik,   balki   ijtimoiy-
madaniy   kontekstda   ham   tahlil   qilish   imkonini   beradi.   Tadqiqotda   zamonaviy
tarixiy-falsafiy nazariyalar, xususan, sivilizatsiyalar nazariyasi, mentalitet tarixi va
tarixiy   shaxsning   jamiyatdagi   o rni   kabi   konsepsiyalardan   foydalaniladi.   Bu   esa	
ʻ
manbalardagi ma lumotlarni chuqurroq va kengroq talqin qilishga yordam beradi.	
ʼ
Turli   xil   manbalardagi   ma lumotlarni   qiyosiy   tahlil   qilish   orqali   o sha   davr	
ʼ ʻ
voqeliklarining to liqroq va obyektiv manzarasini  yaratishga intilamiz. Bu esa bir	
ʻ
tomonlama yondashuvlarning oldini oladi.
Mavzuning   obyekti:   Mavzuning   obyekti   —   Amir   Temur   va   Temuriylar
davriga oid yozma manbalarning keng majmuasi   hisoblanadi. Bularga quyidagilar
kiradi:   Tarixiy   xronikalar   va   yilnomalar   ya'ni     Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
“Zafarnoma”,   Nizomiddin   Shomiyning   “Zafarnoma”,   Mirxondning   “Ravzat   us-
safo”,   Xondamirning   “Habib   us-siyar”   kabi   asarlari,   b iografik   asarlar   “Temur
tuzuklari”   (avtobiografiya),   Alisher   Navoiyning   “Xamsa”   (ayrim   qismlari
Temuriylar   davri   shaxslariga   bag ishlangan),   Abdurahmon   Jomiy   asarlari,	
ʻ
g eografik va sayohatnomalar  Ibn Arabshohning “Ajoib al-maqdur fi axbor Temur”
kabi  asarlari, h ukmdorlar  farmonlari, yorliqlari  va diplomatik yozishmalar  tashkil
etadi.
Mavzuning predmeti:   Mavzuning   predmeti   —   Amir Temur va Temuriylar
davriga   oid   yozma   manbalardagi   tarixiy   ma lumotlarning   mazmun-mohiyatini,	
ʼ
4 ularning tahlilini, yozilish sabablarini, mualliflarning dunyoqarashini, shuningdek,
bu   manbalarning   tarixiy   voqelikni   aks   ettirish   darajasini   o rganish   va   ilmiyʻ
jihatdan   baholashdir.   Boshqacha   qilib   aytganda,   manbalarning   o zi   emas,   balki	
ʻ
ulardagi  ma lumotlarning ilmiy qimmati, subyektiv va obyektiv jihatlari, ularning	
ʼ
bir-biriga mos kelishi yoki zid kelishini tahlil qilish asosiy predmet hisoblanadi.
Mavzuning maqsadi  va   vazifalari :  Mavzuning  maqsadi  —  Amir Temur va
Temuriylar   davriga   oid   yozma   manbalarni   atroflicha   o rganish,   ularning   ilmiy-	
ʻ
tarixiy qimmatini aniqlash, manbalardagi ma lumotlarni qiyosiy tahlil qilish orqali	
ʼ
davrning ijtimoiy-siyosiy, iqtisodiy,  madaniy va ma naviy hayoti  haqida xolisona	
ʼ
va chuqur ilmiy xulosalar chiqarishdan iborat. 
Yuqorida   belgilangan   maqsadga   erishish   uchun   quyidagi   vazifalarni   amalga
oshirish lozim:
 Amir   Temur   va   Temuriylar   davriga   oid   asosiy   yozma   manbalarni   aniqlash
va tasniflash.
 Har   bir   manbaning   yozilish   tarixi,   muallifi,   maqsadi   va   undagi
ma lumotlarning ishonchliligi darajasini o rganish.	
ʼ ʻ
 Manbalardagi tarixiy voqeliklar, shaxslar, ijtimoiy-iqtisodiy munosabatlar va
madaniy jarayonlarga oid ma lumotlarni tahlil qilish.	
ʼ
 Turli manbalardagi bir xil voqea yoki shaxs haqidagi ma lumotlarni qiyosiy	
ʼ
o rganish va ulardagi farqlar sabablarini aniqlash.	
ʻ
 Manbalardagi subyektivlik va obyektivlik omillarini tahlil qilish.
 Manbalarning til va uslub xususiyatlarini o rganish.	
ʻ
 Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   tarixshunosligida   ushbu   manbalarning
o rni va ahamiyatini belgilash.	
ʻ
 Zamonaviy ilmiy yondashuvlar asosida manbalarni yangidan talqin qilish va
ilmiy xulosalar chiqarish.
5 Mavzu bo yicha adabiyotlar sharhi va tahlili:ʻ  Amir Temur va Temuriylar
davri,   shuningdek,   uning   manbalari   O zbekiston   va   jahon   tarixshunosligida   eng	
ʻ
ko p   o rganilgan   mavzulardan   biridir.   Bu   borada   juda   ko plab   ilmiy   ishlar,	
ʻ ʻ ʻ
monografiyalar,   maqolalar   va   darsliklar   yaratilgan.   Sharafiddin   Ali   Yazdiy,
“Zafarnoma”   bo`lib,   Ushbu   asar   Amir   Temur   hayoti   va   faoliyatini   atroflicha
yorituvchi   eng   muhim   manbalardan   biridir.   Yazdiyning   asari   Temurning   harbiy
yurishlari,   davlat   boshqaruvi   va   qurilish   faoliyatini   batafsil   bayon   etadi.   Biroq,
asarda   Temur   shaxsi   biroz   idealizatsiya   qilinganini   hisobga   olish   lozim 2
.
Nizomiddin   Shomiy,   “Zafarnoma”     asari   Yazdiyning   “Zafarnoma”sidan   oldinroq
yozilgan   bo lib,   voqealarni   nisbatan   ixchamroq,   lekin   shu   bilan   birga   ishonchli	
ʻ
tarzda   bayon   etadi.   Uning   qiymati   Amir   Temur   hayotligida   yozilgani   va   uning
bevosita topshirig i bilan yaratilganidandir.   “	
ʻ Temur tuzuklari”   asari  Amir Temur
nomidan yozilgan bo lib, uning davlat boshqaruvi, harbiy san at, huquq va adolat	
ʻ ʼ
prinsiplariga  oid  qarashlarini  aks   ettiradi.   Garchi  uning  muallifligi   borasida   ilmiy
munozaralar   bo lsa-da,   asar   Temuriylar   davri   siyosiy   tafakkurini   tushunishda	
ʻ
muhim manba hisoblanadi.
Ibn   Arabshoh,   “Ajoib   al-maqdur   fi   axbor   Temur”   asari   Amir   Temurga
nisbatan tanqidiy ruhda yozilgan bo lib, Yazdiy va Shomiyning asarlariga muqobil	
ʻ
nuqtai   nazarni   taqdim   etadi.   U   Temurning   shafqatsiz   tomonlari,   yurishlarning
vayronkorliklari haqida ma lumotlar beradi. Manbalarni  qiyosiy tahlil  qilishda bu	
ʼ
asar alohida ahamiyatga ega.  Mirxond, “Ravzat us-safo” va Xondamir, “Habib us-
siyar”  asarlar umumiy tarixiy asarlar bo lib, ularning bir qismi Temuriylar davriga	
ʻ
bag ishlangan.   Ular   Temuriylar   davri   siyosiy   va   madaniy   hayotini   yoritishda	
ʻ
qimmatli ma lumotlar beradi, lekin ular Yazdiy va Shomiyning asarlariga nisbatan	
ʼ
keyinroq yozilgan.
2
  Ibn Arabshoh, Ajoib al-maqdur fi axbor Temur.  – T.: Mehnat, 1992. – B. 10-310. Ibn Xaldun, Muqaddima. (Amir
Temur   bilan   uchrashuv   qismi).   –   Bayrut:   Dar   al-kutub   al-ilmiya,   2004.   –   B.   350-360. Johann   Schiltberger,   O z	
ʻ
sayohatlari   va   asirligi   kitobi.   (Temurga   oid   qismi).   –   T.:   Fan,   2002.   –   B.   15-90. Kamoliddin   Abdurrazzoq
Samarqandiy, Matlai sa dayn va majmai bahrayn. (Xitoy safarnomasi qismi).	
ʼ  – T.: Fan, 1969. – B. 10-120. Mirxond,
Ravzat  us-safo. (Temuriylar  tarixi qismi).   – T.: O zbekiston, 2006. – B. 5-420.	
ʻ Nizomiddin Shomiy, Zafarnoma.   –
T.:  Fan, 1998. – B. 15-280. Rui  Gonsales  de Klavixo, Samarqandga  sayohat  kundaligi.   – T.:  Sharq,  2000. – B. 5-
240. Sharafiddin   Ali   Yazdiy,   Zafarnoma.   –   T.:   Sharq,   1997.   –   B.   10-650. Temur   tuzuklari.   –   T.:   G afur   G ulom	
ʻ ʻ
nomidagi Adabiyot va san at nashriyoti, 1991. – B. 5-280.	
ʼ Xondamir, Habib us-siyar. (Temuriylar tarixi qismi).  – T.:
G afur G ulom nomidagi Adabiyot va san at nashriyoti, 2011. – B. 5-550.	
ʻ ʻ ʼ
6 O zbekistonlik   olimlarning   tadqiqotlaridaʻ 3
  ham   masalan,   p rofessor   B.
Ahmedov,   A.   Muhammadjonov,   R.   Mukminova,   A.   O rinboyev,   D.   Alimova,   F.	
ʻ
Sulaymonova kabi ko plab olimlar Amir Temur va Temuriylar davri tarixini, uning	
ʻ
manbalarini   chuqur   tadqiq   etganlar.   Ularning   ishlari   manbalarni   tanqidiy   tahlil
qilish,   ulardagi   ma lumotlarni   umumlashtirish   va   ilmiy   xulosalar   chiqarishda
ʼ
muhim   asos   bo ladi.   Xususan,   B.   Ahmedovning   Temuriylar   shajarasi   va	
ʻ
madaniyatiga oid ishlari, A. Muhammadjonovning Temur va Ulug bek davlatlariga	
ʻ
oid tadqiqotlari bu borada fundamental hisoblanadi.
Xorijiy   tadqiqotchilarning   ishlari:   Fransuz   sharqshunosi   L.   Keren,   ingliz
olimi   J.   Manz,   rus   sharqshunoslari   V.   Bartold,   I.   Petrushevskiy   va   boshqalar
Temuriylar davri tarixiga oid qimmatli tadqiqotlar olib borganlar. Ularning ishlari
mavzuga kengroq, xalqaro nuqtai nazardan yondashishga imkon beradi. Xususan,
J. Manzning “The Rise and Rule of Tamerlane” asari Temur davlati shakllanishi va
boshqaruvi haqida yangi g oyalarni ilgari surgan. V. Bartoldning “Uluğbek i yego	
ʻ
vremya” asari Ulug bek davri ilmiy hayotini chuqur yoritgan.	
ʻ
Ushbu adabiyotlar sharhi va tahlili kurs ishining nazariy asosini tashkil etadi.
Tadqiqot   jarayonida   yuqorida   sanab   o tilgan   manba   va   adabiyotlardan   keng	
ʻ
foydalaniladi, ulardagi ma lumotlar qiyosiy tahlil qilinadi va yangi ilmiy xulosalar	
ʼ
chiqarishga intilinadi.
3
  Ahmedov   B.A.   Temur   va   Ulug bek   davri   tarixi   va   madaniyatini   o rganishning   nazariy-metodologik   asoslari.	
ʻ ʻ   /
Doktorlik   dissertatsiyasi.   –   T.,   2001.   –   B.   12-350. Abdullayev   A.   "Temur   tuzuklari"ning   davlat   boshqaruvi
konsepsiyasidagi o rni.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2016. – B. 25-130. Alimova D.A. O zbekiston tarixida Temuriylar	ʻ
davri: manbalar va talqinlar.  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 2000. – B. 15-380. Ashirov J. Temuriylar davri harbiy
san ati   va   strategiyasi   (Sharq   manbalari   asosida).	
ʼ   /   PhD   dissertatsiyasi.   –   T.,   2016.   –   B.   30-190. Azizov   N.   Amir
Temur   imiji   g arb   adabiyotida   va   tarixshunosligida.	
ʻ   /   PhD   dissertatsiyasi.   –   T.,   2012.   –   B.   25-140. Bobojonov   B.
Temuriylar   davri   ulamolari   va   ularning   siyosiy   hayotdagi   o rni.	
ʻ   /   PhD   dissertatsiyasi.   –   T.,   2017.   –   B.   25-
150. Boboyev A. Temuriylar davrida ilm-fan rivoji va uning manbalarda aks etishi.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2018.
–   B.   20-170. Ergasheva   D.   Oltin   O rda   va   Temuriylar   davlati   o rtasidagi   munosabatlar   (manbalar   tahlili).	
ʻ ʻ   /   PhD
dissertatsiyasi.   –   T.,   2020.   –   B.   30-170. G aniyev   B.R.   Amir   Temur   va   Usmonlilar   imperiyasi   o rtasidagi	
ʻ ʻ
munosabatlar   tarixiy   manbalarda.   /   PhD   dissertatsiyasi.   –   T.,   2019.   –   B.   35-180. Hayitov   Sh.A.   Amir   Temur   va
Yevropa davlatlari o rtasidagi diplomatik aloqalar (Xorijiy manbalar asosida).	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2015. – B.
25-140.
7 Mavzuning   umumiy   tavsifi:     Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   manbalari
tahlili   kursi   ishi   O rta   asrlar   O rta   Osiyo   tarixining   eng   yorqin   sahifalaridan   biriʻ ʻ
bo lgan   XIV   asr   oxiri   –   XVI   asr   boshlari   davrini   yorituvchi   asosiy   yozma	
ʻ
manbalarni   kompleks   o rganishga   qaratilgan.   Bu   davr   nafaqat   Chingizxon	
ʻ
imperiyasidan   keyin   Markaziy   Osiyo   mintaqasida   yirik   va   qudratli   davlatning
shakllanishi,   balki   ilm-fan,   madaniyat   va   san atning   misli   ko rilmagan   yuksalishi	
ʼ ʻ
bilan   ham   ajralib   turadi.   Ushbu   kurs   ishi   kirish   qismi,   2   ta   bob,   oltita   paragraf,
xulosa va foydalanilgan adabiyotlar ro`yxatidan iborat. 
8 I.BOB.   MANBALARDA AMIR TEMUR SIYOSIY FAOLIYATI
1.1  Manbalarda Amir Temur shaxsiyati yoritilishi
Amir Temur shaxsiyati tarixiy manbalarda turli xil yondashuvlar va motivlar
asosida   yoritilgan bo lib, ularda  buyuk sarkarda,  davlat   arbobi,  adolatli  hukmdor,ʻ
shuningdek,   shafqatsiz   fathchi   sifatidagi   qarama-qarshi   tasvirlar   uchraydi.   Bu
xilma-xillik   asarlarning   yozilish   maqsadlari,   mualliflarning   Temurga   nisbatan
shaxsiy   munosabatlari   va   ularning   yashagan   davrlaridagi   siyosiy   vaziyat   bilan
chambarchas bog liq.	
ʻ
Nizomiddin Shomiyning "Zafarnoma"si  (1404-1405 yillar atrofida yozilgan)
Amir   Temurning   bevosita   topshirig i   bilan   yozilgan   ilk   tarixiy   asarlardan   biridir.	
ʻ
Bu   asarda   Temur   shaxsiyati   asosan   buyuk   sarkarda,   g olib   va   adolatli   hukmdor	
ʻ
sifatida   tasvirlanadi.   Shomiy   Temurning   har   bir   harbiy   yurishini,   qo shinining	
ʻ
intizomini,   strategik   salohiyatini   va   g alabalardagi   shaxsiy   jasoratini   katta   mehr	
ʻ
bilan   yoritadi.   Misol   uchun,   Shomiy   Temurning   1395-yilgi   To xtamishga   qarshi	
ʻ
yurishida qo shinni qanday boshqarganini, strategik rejalari va raqibni yengishdagi	
ʻ
aql-idrokini   batafsil   ta riflaydi	
ʼ 4
.   Asarda   Temurning   davlat   qurilishi,   shaharsozlik
va   adolatni   qaror   toptirish   borasidagi   sa y-harakatlari   ham   ta kidlanadi.   Shomiy	
ʼ ʼ
o z   asarida   Temurni   ilohiy   madadga   ega   bo lgan   shaxs   sifatida   ko rsatishga	
ʻ ʻ ʻ
intilgan, bu esa hukmdorning obro sini oshirishga xizmat qilgan.	
ʻ
Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   "Zafarnoma"si   (1424-1428   yillar   oralig ida	
ʻ
yozilgan)   Temur   hayotligida   yozilgan   manbalarga   tayanib   yaratilgan   bo lsa-da,   u	
ʻ
ko proq  	
ʻ adabiy-badiiy   uslubda   yozilgan   panegirik   asar   hisoblanadi.   Yazdiy
Temurning   harbiy   dahosini,   diplomatik   mahoratini   va   adolatini   ulug laydi.   Unda	
ʻ
Temur   shaxsiyati   idealizatsiya   qilingan,   barcha   harakatlari   ezgu   niyatlar   bilan
bog liq   tarzda   ko rsatilgan	
ʻ ʻ 5
.   Masalan,   Yazdiy   Temurning   har   bir   fathini   “olamni
obod qilish” yoki “adolatni o rnatish” bilan izohlaydi. Bu asarda Temur shaxsining	
ʻ
qahramonlik   jihatlari,   uning   dushmanlarga   nisbatan   shafqatsizligi   ham   “adolat”
yorlig i ostida oqlanadi. Yazdiy asarida Temur o ziga xos tarzda taqdim etilgan: u	
ʻ ʻ
4
  Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma.  – T.: Sharq, 1997. – B. 10
5
  Nizomiddin Shomiy. Zafarnoma.  – T.: Fan, 1998. – B. 15-280.
9 ham zafar quchgan qahramon, ham dono davlat arbobi, ham ilm-ma rifat homiysiʼ
sifatida   gavdalantiriladi.   Asar   1360-yildan   1405-yilgacha   bo lgan   voqealarni,	
ʻ
xususan Temur yurishlarini yilma-yil bayon etadi va bu bilan uning hayot yo lini	
ʻ
umumiy tarzda yoritadi.
"Temur   tuzuklari"   (XV   asr   boshlarida   yaratilgan,   muallifligi   munozarali
bo lsa-da,   Temur   g oyalarini   aks   ettiradi)   Amir   Temurning  	
ʻ ʻ davlat   boshqaruvi
prinsiplari, siyosiy falsafasi, adolat tushunchasi va harbiy strategiyasi ni yorituvchi
muhim   manba   hisoblanadi.   Unda   Temur   o zining   shaxsiy   sifatlari,   ya ni   jur ati,	
ʻ ʼ ʼ
vaziyatni   to g ri   baholashi,   rahm-shafqati   va   qattiqqo lligi   haqida   hikoya   qiladi.	
ʻ ʻ ʻ
Tuzuklarda keltirilgan "To qqiz shart" (Masalan: "davlat ishlarining o ndan to qqiz	
ʻ ʻ ʻ
qismi   kengash   bilan   hal   etiladi")   va   "O n   ikki   tamoyil"   (Misol   uchun:	
ʻ
"Mamlakatning   barcha   jabhalarida   adolatni   barqaror   qilish")   uning   davlatni
boshqarishda adolat va qonun ustuvorligiga qanchalik e tibor berganini ko rsatadi	
ʼ ʻ 6
.
Asarda   Temur   o zini   oddiy   odamlarning   ahvolidan   xabardor   bo lgan,   shahar   va	
ʻ ʻ
qishloqlarning obodligiga  g amxo rlik  qilgan shaxs   sifatida  ko rsatadi.  Bu  manba	
ʻ ʻ ʻ
orqali  biz Temurning o ziga nisbatan  tasavvurini, o zining hukmdorlik faoliyatini	
ʻ ʻ
qanday baholaganini anglashimiz mumkin.
Ibn   Arabshohning   "Ajoib   al-maqdur   fi   axbor   Temur"   ("Temur   xabarlarida
taqdirdan   g aroyibotlar")	
ʻ   (1435-1436   yillarda   yozilgan)   asarida   Amir   Temur
shaxsiyati   mutlaqo   boshqacha   tarzda   yoritiladi.   Damashqiy   olim   bo lgan   Ibn	
ʻ
Arabshoh   Temurni   shafqatsiz,   tamakiylik   (qonxo r),   zolim   va   mutakabbir   fathchi	
ʻ
sifatida   tasvirlaydi.   Uning   asarida   Temurning   yurishlari   katta   vayronkorliklarga
olib   kelgani,   qurbonlar   soni,   talon-tarojliklar   va   shaharlarning   xarobalarga
aylanishi   haqida   achchiq   haqiqatlar   bayon   etiladi 7
.   Masalan,   Isfahondagi   qirg in,	
ʻ
Halab   va   Damashqni   egallashdagi   shafqatsizliklar   Ibn   Arabshoh   tomonidan   keng
yoritilgan.   U   Temurning   nogironligiga   ishora   qilib,   uni   "cho loq"   deya   ataydi   va	
ʻ
uning   nasl-nasabi   haqida   shubha   bildiradi.   Ibn   Arabshoh   Temurning   o z	
ʻ
yurishlarini "jihod" deb atashiga ham  shubha bilan qaraydi va uning harakatlarini
ko proq dunyoviy hokimiyatga intilish deb baholaydi. 	
ʻ
6
  Temur tuzuklari.  – T.: G afur G ulom nomidagi Adabiyot va san at nashriyoti, 1991. – B. 5	
ʻ ʻ ʼ
7
  Ibn Arabshoh. Ajoib al-maqdur fi axbor Temur.  – T.: Mehnat, 1992. – B. 10
10 Bu   asar   Temur   davrining   boshqa   tomonini,   ya ni   Temur   hukmronligidanʼ
jabr   ko rgan   xalqlarning   nuqtai   nazarini   aks   ettiradi   va   Temurning   ikki   qirrali	
ʻ
shaxsiyatini ochib berishda muhim rol o ynaydi. Bu asar Temurga nisbatan shaxsiy	
ʻ
adovat   va   g azab   hissi   bilan   yozilgan   bo lishiga   qaramay,   tarixiy   tahlil   uchun	
ʻ ʻ
qimmatli   ma lumotlar   beradi,   chunki   u   boshqa   manbalarda   topilmaydigan
ʼ
tafsilotlarni o z ichiga oladi.
ʻ
Mirxondning "Ravzat us-safo"si  (XV asr oxiri) va  Xondamirning "Habib us-
siyar"i   (XVI   asr   boshlari)   kabi   umumiy   tarixiy   asarlarida   ham   Amir   Temur
shaxsiyatiga   to xtalib   o tilgan.   Bu   mualliflar   o z   asarlarini   yozishda   avvalgi	
ʻ ʻ ʻ
manbalardan, xususan Yazdiy va Shomiyning "Zafarnoma"laridan foydalanganlar.
Ularda   Temur   asosan   buyuk   hukmdor   va   fathchi   sifatida   tasvirlangan   bo lsa-da,	
ʻ
ularning yondashuvida biroz muvozanat mavjud. Ular Temurning ijobiy va salbiy
jihatlarini   bir   qadar   obyektivlik   bilan   ko rsatishga   intilganlar,   ammo   Temurning	
ʻ
hukmronligi   va   madaniy   merosiga   hurmat   bilan   yondashganlar.   Masalan,   ular
Temurning   Samarqandni   obod   qilganini,   ilm-fanga   homiylik   qilganini,
shuningdek,   uning   shafqatsiz   harakatlarini   ham   tilga   olganlar 8
.   Hofizi   Abru
(Abdulloh  ibn  Lutfulloh  al-Xofiy),  "Zubdat   at-tavorix"  ("Tarixlar   sarasi") :   Ushbu
asar   XV   asrning   birinchi   yarmida   Shohrux   Mirzo   davrida   yozilgan   bo lib,	
ʻ
Temuriylar   davrining   muhim   voqealari,   xususan,   Temurning   keyingi
hukmdorlariga oid batafsil ma lumotlarni o z ichiga oladi. 	
ʼ ʻ
Hofizi   Abru   o z   davrining   ko plab   voqealariga   bevosita   guvoh   bo lganligi	
ʻ ʻ ʻ
sababli,   uning   ma lumotlari   ishonchli   hisoblanadi.   Asarda   Amir   Temurning   olib	
ʼ
borgan   siyosati,   uning   vorislari   o rtasidagi   ichki   kurashlar   va   Temuriylar   davlati	
ʻ
madaniy   hayoti   haqida   ma lumotlar   keltirilgan	
ʼ 9
.   Misol   uchun,   asarda   Samarqand
va   Hirotda   amalga   oshirilgan   ulkan   qurilish   ishlari,   olimlar   va   san atkorlarga	
ʼ
ko rsatilgan   homiylik   haqida   batafsil   yoritilgan.	
ʻ Fasih   Ahmad   ibn   Jaloliddin
Muhammad al-Xavofiy, "Mujmali Fasihiy" ("Fasihiyning qisqacha tarixi") : XV asr
o rtalarida yozilgan bu asar qisqa va aniq faktik ma lumotlarga boyligi bilan ajralib
ʻ ʼ
turadi. Fasih Xavofiy Temur va temuriylar davridagi siyosiy voqealar, hokimiyatga
8
  Mirxond. Ravzat us-safo. (Temuriylar tarixi qismi).  – T.: O zbekiston, 2006. – B. 24	
ʻ
9
  Hofizi Abru.  Zubdat at-tavorix. (Temuriylar tarixi qismi).  – T.: Akademnashr, 2009. – B. 20
11 kelishlar va ketishlar, shuningdek, madaniy hayotga oid muhim sanalarni qisqacha
bayon qiladi. 
Asar   Temuriylar   tarixini   o rganishda   xronologik   ma lumotlar   uchunʻ ʼ
qimmatli   manba   hisoblanadi.   Unda   Temurning   1370-yilda   hokimiyat   tepasiga
kelishi,   keyingi   yurishlari   va   Temuriylar   saltanatining   ilk   yillaridagi   ichki
jarayonlar umumiy manzarasini aks ettiradi. Kamoliddin Abdurrazzoq ibn Mavlono
Jaloliddin   Ishoq   as-Samarqandiy,   "Matlai   sa dayn   va   majmai   bahrayn"   ("Ikki	
ʼ
saodatli   yulduzning   chiqish   va   ikki   dengizning   qo shilish   joyi")	
ʻ :   Bu   asar   XV   asr
o rtalarida   yozilgan   bo lib,   asosan   Abulqosim   Bobur   va   Sulton   Husayn   Boyqaro	
ʻ ʻ
davrlari   kabi   keyingi   Temuriylar   tarixini   yoritadi.   Biroq,   uning   dastlabki
qismlarida   Amir   Temur   davriga   oid   voqealarga   ham   to xtalib   o tilgan	
ʻ ʻ 10
.
Abdurrazzoq   Samarqandiy   Amir   Temur   va   Temuriylar   davrining   diplomatik
aloqalari,   xususan,   uning   Xitoyga   qilgan   elchilik   safariga   oid   juda   qimmatli
ma lumotlarni beradi. 	
ʼ
Uning   1419-yilda   Shohrux   Mirzo   tomonidan   Xitoyga   yuborilgan   elchilik
tarkibida   bo lganligi   sababli,   u   Xitoydagi   Ming   sulolasi   saroyi,   ularning   odat-	
ʻ
rusumlari,   savdo   aloqalari   va   yo llar   haqida   birinchi   qo l   ma lumotlarni   taqdim	
ʻ ʻ ʼ
etadi. Masalan, u Xitoyga safarining 1419-1422 yillarda amalga oshirilganini qayd
etgan. Xoja   Tojuddin   as-Salmoniy,   "Tarixnoma" :   Bu   asar   Amir   Temur   vafotidan
keyin   temuriy   shahzodalar   o rtasidagi   kurashlarga   oid   ma lumotlar   beradi	
ʻ ʼ 11
.   U
Temuriylar   davlatining   ichki   zaiflashuvi   va   siyosiy   parchalanish   jarayonlarini
tushunishda muhimdir.
Temur davriga oid G arb manbalari juda qimmatlidir, chunki ular voqealarga	
ʻ
boshqa   madaniy   nuqtai   nazardan   yondashadi   va   Sharqiy   manbalarda
uchramaydigan   ba zi   tafsilotlarni   taqdim   etadi.  	
ʼ Rui   Gonsales   de   Klavixoning
"Samarqandga   sayohat   kundaligi"   ("Embassy   to   Tamerlane") :   Ispan   elchisi   Rui
Gonsales de Klavixo 1403-1406 yillarda Amir Temurning Samarqanddagi saroyiga
safar   qilgan   va   o z   kuzatishlarini   batafsil   yozib   qoldirgan.   Uning   asarida   Temur
ʻ
10
  Xondamir. Habib us-siyar. (Temuriylar tarixi qismi).  – T.: G afur G ulom nomidagi Adabiyot va san at nashriyoti,	
ʻ ʻ ʼ
2011. – B. 5-55
11
  Fasih   Ahmad   ibn   Jaloliddin   Muhammad   al-Xavofiy.   Mujmali   Fasihiy.   (Temuriylar   davri   qismi).   –   T.:   G afur	
ʻ
G ulom nomidagi Adabiyot va san at nashriyoti, 2005. – B. 15	
ʻ ʼ
12 hayotligining   so nggi   yillaridagi   vaziyat,   uning   saroy   odatlari,   Samarqandningʻ
go zalligi, shahar aholisining hayoti, iqtisodiy faoliyati va diplomatik munosabatlar	
ʻ
haqida aniq ma lumotlar berilgan. Klavixo Temurni keksa, ammo tetik, aql-idrokli	
ʼ
va   vazmin   hukmdor   sifatida   tasvirlaydi.   U   Temurning   xushmuomalaligini,   lekin
ayni paytda qat iyligini ham qayd etadi. 
ʼ
Klavixo   Samarqanddagi   Ulug bek   tomonidan   qurilgan   Madrasa   (bu   aslida	
ʻ
Temur   davrida   qurilishi   boshlanib,   Ulug bek   davrida   yakunlangan   inshootlar,	
ʻ
jumladan, Registon maydoni) va boshqa inshootlar haqida, shuningdek, Temurning
Eron   va   Turkiyadan   olib   kelgan   hunarmandlari   va   ularning   Samarqand
obodonligiga   qo shgan   hissasi   haqida   yozadi.   Uning   asarida   Temur   tomonidan	
ʻ
qo lga   olingan   Sulton   Boyazid   Yildirimning   Temurga   qanday   munosabatda	
ʻ
bo lgani ham qayd etilgan. Klavixoning kundaligi Temuriylar davri haqida tashqi
ʻ
kuzatuvchining   obyektiv   qarashini   ifodalagan   kam   sonli   manbalardan
biridir.Angliya   qiroli   Genri   IV   ning   1403-yilda   Amir   Temurga   yuborgan
elchilarining hisobotlari ham mavjud. Garchi Klavixoning hisobotlari kabi batafsil
bo lmasa-da,   ular   Temurning   Yevropa   bilan   diplomatik   aloqalari,   uning   nasroniy
ʻ
dunyosi   bilan   munosabatlari   va   Usmonlilar   imperiyasiga   qarshi   kurashdagi
Yevropa   qiziqishlari   haqida   ma lumot   beradi	
ʼ 12
.   Bu   manbalar   Temurning   G arbda	ʻ
qanday qabul qilinganini ko rsatadi.	
ʻ
Ming  sulolasi  yilnomalari   (Ming  shi) :   Xitoyning  Ming  sulolasi   yilnomalari
Amir   Temur   va   Temuriylar   davlati   bilan   diplomatik   va   savdo   aloqalari   haqida
qimmatli   ma lumotlarni   beradi.   Temur   Min   imperiyasi   bilan   doimiy   aloqada	
ʼ
bo lgan,   ammo   oxir-oqibat   u   Xitoyga   qarshi   yurishga   tayyorgarlik   ko rgan.   Bu	
ʻ ʻ
yilnomalar   Temur   va   Min   imperatori   Yunle   o rtasidagi   elchilik   almashinuvlari,	
ʻ
savdo   karvonlarining   harakati,   shuningdek,   Temurning   Xitoyga   yurish   rejalari
haqida   ma lumotlarni   o z   ichiga   oladi.   Masalan,   Ming   sulolasi   yilnomalarida	
ʼ ʻ
Temur   tomonidan   1404-yilda   Xitoyga   yuborilgan   so nggi   elchilarning   qanday	
ʻ
qabul qilinganligi va Temurning vafotidan keyin ularning taqdiri haqida yozilgan.
12
  Kamoliddin Abdurrazzoq Samarqandiy. Matlai sa dayn va majmai bahrayn. (Xitoy safarnomasi qismi).	
ʼ  – T.: Fan,
1969. – B. 10
13 Bu   manbalar   Temurning   tashqi   siyosati   va   uning   dunyoviy   imperiya   qurish
ambitsiyalarini tushunishda muhim ahamiyatga ega.
G iyosiddin   Naqqoshning   "Xitoy   safarnomasi"   (XV   asr   boshlari)ʻ :   Bu   asar
Shohrux Mirzo davrida Xitoyga yuborilgan elchilik tarkibida bo lgan G iyosiddin	
ʻ ʻ
Naqqosh  tomonidan yozilgan.  Unda  elchilikning Xitoyga  safari, u  yerda kechgan
voqealar,   Xitoy   saroyi,   odatlari,   iqtisodiyoti   va   madaniyati   haqida   batafsil
ma lumotlar   keltirilgan.   Bu   manba   Temuriylar   davlati   va   Xitoy   o rtasidagi	
ʼ ʻ
madaniy va diplomatik ko prikni tushunishda muhim	
ʻ 13
. Unda Temuriylar davridagi
ipak   yo li   savdosining   faolligi   va   ikki   buyuk   sivilizatsiya   o rtasidagi   o zaro	
ʻ ʻ ʻ
munosabatlar   yoritilgan.Temuriylar   davridan   saqlanib   qolgan   vaqf   hujjatlari
(mulklarni   diniy   yoki   xayriya   maqsadida   topshirish   haqidagi   hujjatlar),   amir
farmonlari   va   shaxsiy   yozishmalar   ham   Temuriylar   davri   ijtimoiy-iqtisodiy
hayotini, yer egaligi munosabatlarini, diniy muassasalarning mavqeini va mahalliy
boshqaruv  tizimini   o rganishda  juda  muhimdir	
ʻ 14
. Masalan,  Samarqand  va Buxoro
shahrlarida   joylashgan   madrasa,   masjid   va   xonaqohlarga   tegishli   vaqf   hujjatlari
o sha davrdagi jamiyatning ijtimoiy tuzilishi va mulkiy munosabatlari haqida aniq	
ʻ
ma lumotlar beradi.Temuriylar davrining miniatyura san ati ham o ziga xos manba	
ʼ ʼ ʻ
hisoblanadi. Unda o sha davr kiyimlari, me morchilik, kundalik hayot manzaralari,	
ʻ ʼ
saroy   marosimlari   va   shaxslarning   portretlari   aks   ettirilgan.   Garchi   ular   badiiy
tasvirlar bo lsa-da, tarixiy kontekstni tushunishga yordam beradi.	
ʻ
Bu manbalar  majmuasi  Amir  Temur  va Temuriylar  davrining murakkab va
rang-barang manzarasini yaratishga yordam beradi. Har bir manbaning o ziga xos	
ʻ
xususiyatlari,   yozilish   maqsadi   va   muallifning   nuqtai   nazari   borligini   hisobga
olgan holda, ularni birgalikda tanqidiy tahlil qilish orqali davr haqida xolisona va
chuqur ilmiy xulosalarga erishish mumkin.
13
  Bobojonov B. Temuriylar davri ulamolari va ularning siyosiy hayotdagi o rni.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2017. –
B. 25
14
  G iyosiddin Ali Yazdiy. Ro znomayi g azovoti  Hindiston (Hindiston yurishi kundaligi).	
ʻ ʻ ʻ   – T.: Adabiyot, 2001. –
B. 5-15
14 1.2  Mahalliy manbalarda Amir Temur va hukmdorlar o`rtasidagi diplomatik
aloqalar tavsifi  
Amir   Temur   davlatining   ichki   va   tashqi   diplomatik   aloqalari   mahalliy
manbalarda,   xususan,   saroy   yilnomalarida,   hukmdorlar   yozishmalarida   va   vaqf
hujjatlarida atroflicha yoritilgan bo lib, uning siyosiy strategiyasi,  davlat  qurilishiʻ
va   xalqaro   munosabatlardagi   faoliyatini   tushunishda   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.
Bu manbalar Temurning nafaqat harbiy dahosi, balki chuqur diplomatik mahoratini
ham   ochib   beradi,   chunki   u   o zining   deyarli   barcha   siyosiy   maqsadlariga
ʻ
erishishda   muzokara,   ittifoqchilik   va   elchilik   san atidan   keng   foydalangan.	
ʼ
Tadqiqotchilarning   ta kidlashicha,   Amir   Temur   hokimiyatining   to qqizdan   o n	
ʼ ʻ ʻ
qismini diplomatiya orqali erishgan.
Amir   Temur   Movarounnahrda   hokimiyat   tepasiga   kelganida   (1370-yil),
mintaqa   tarqoq   holda,   mahalliy   amirlar   va   mo g ul   qabila   boshliqlarining   o zaro	
ʻ ʻ ʻ
nizolari   natijasida   zaiflashgan   edi.   Temur   bu   tarqoqlikka   barham   berishda   va
markazlashgan   davlatni   yaratishda   harbiy   kuch   bilan   birga   diplomatik   yo llardan	
ʻ
ham   faol   foydalangan.   "Temur   tuzuklari"da   Amir   Temurning   ichki   siyosatdagi
diplomatik   yondashuvlari   yaqqol   aks   etgan.   Unda   Temur   o zining   hokimiyatga	
ʻ
kelish   jarayonini   va   davlatni   boshqarish   prinsiplarini   shaxsan   bayon   qiladi.
Jumladan, u shunday yozadi: "Men Turon diyorini fath qilib, Samarqandda davlat
taxtiga o tirganimdan so ng, do stu dushman bilan muomala qilishda to g ri yo lni	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
tutdim."   Bu   Temurning   nafaqat   kuch   ishlatish,   balkim   murosaga   kelish,
ittifoqchilar topish va hatto sobiq raqiblarini o z tomoniga og dirish strategiyasini	
ʻ ʻ
ko rsatadi	
ʻ 15
.   U   mahalliy   hukmdorlarni   davlat   boshqaruvidan   butunlay
chetlatmasdan,   ularning   mavqeini   saqlab   qolishga   intilgan,   bu   esa   hududlarning
nisbatan tinchligi va barqarorligini ta minlagan. 	
ʼ
Masalan, Chig atoy ulusi amirlari bilan munosabatlarda dastlabki yillarda u	
ʻ
ko pincha ularning qarshiligini yengish uchun muzokaralar olib borgan, ularga yer	
ʻ
va  lavozimlar   taklif   qilgan.  Bu,   1360-yillarda   Qamariddin  va   Amir   Husayn   bilan
bo lgan   kurashlarda   ham   ko zga   tashlangan.   Temur   o zining   qarashlarida   "qonun
ʻ ʻ ʻ
15
  Rui Gonsales de Klavixo.  Samarqandga sayohat kundaligi.  – T.: Sharq, 2000. – B. 5-24
15 barchaga   barobar"   ekanligini   ta kidlagan   va   hatto   bosib   olingan   mamlakatlarningʼ
aholisini   ham   iloji   boricha   qonun   himoyasiga   olgan.   Bu   esa   uning   davlatchilik
tafakkurining muhim qismi bo lgan.
ʻ
"Temur   tuzuklari"   esa   Temurning   siyosiy   falsafasi   va   davlat   boshqaruvi
prinsiplarini   ifodalovchi   noyob   manbadir.   Unda   Temur   o z   davlatining   "Kuch	
ʻ
adolatdadir"   shiori   ostida   qurilganini   ta kidlab,   hokimiyatni   boshqarishning   12	
ʼ
tamoyili va 9 shartini bayon etadi. Masalan, "Har bir ishni kengash va mashvarat
bilan   qilish",   "mamlakatning   obodligi   va   xalqning   tinchligi   haqida   qayg urish",	
ʻ
"sayyidlar, ulamolar, fozillar, shayxlar va donishmandlarga izzat-ikrom ko rsatish"
ʻ
kabi   tamoyillar   uning   davlat   boshqaruvidagi   ustuvorliklarini   ko rsatadi.
ʻ
Tuzuklarda   davlat   boshqaruvining   harbiy,   moliyaviy,   fuqarolik   va   diniy-huquqiy
jihatlari   batafsil   yoritilgan 16
.   Temur   o z   adolatini   ta minlash   uchun   o zi   ham	
ʻ ʼ ʻ
tekshiruvlar   o tkazgani,   oddiy   xalqning   arz-dodini   tinglagani   haqida   ma lumotlar	
ʻ ʼ
keltiriladi.   Bu   manbada   keltirilgan   ma lumotlar   Temurning   nafaqat   harbiy   lider,	
ʼ
balki tizimli davlat arbobi sifatida ham namoyon bo lishini ko rsatadi.	
ʻ ʻ
Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   "Zafarnoma"   asarida   Temurning   mahalliy
amirlar   va   qabila   boshliqlari   bilan   munosabatlari,   ularni   o z   tomoniga   jalb	
ʻ
qilishdagi siyosiy mahorati tasvirlangan. Misol uchun, Movarounnahrda hokimiyat
uchun kurashayotgan davrda, u ko plab amirlarni turli sovg a-salomlar, va dalar va	
ʻ ʻ ʼ
ittifoqlar   orqali   o ziga   og dirgan.   Uning   nikoh   diplomatiyasi   ham   muhim   rol	
ʻ ʻ
o ynagan;   masalan,   Qozonxonning   qizi   Saroymulkxonimga   uylanishi   unga	
ʻ
"Ko ragon"   unvonini   bergan   va   Movarounnahrda   qonuniy   hokimiyatga   da vo	
ʻ ʼ
qilishiga   asos   yaratgan.   Bu   esa   uning   hokimiyatga   kelishini   mahalliy   aholi   va
ruhoniylar  orasida  qonuniylashtirishga  yordam  bergan 17
. Amir  Temurning  siyosiy
faoliyati   1360-yillarda   Movarounnahrda   ichki   nizolar   avj   olgan   bir   sharoitda
boshlangan. 
Mahalliy   manbalar,   xususan,   Nizomiddin   Shomiyning   "Zafarnoma"si   va
Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   "Zafarnoma"si   uning   dastlabki   yillarda   kichik
amirlikdan   qanday   qilib   ulkan   imperiya   asoschisiga   aylanganini   batafsil
16
  Sharafiddin Ali Yazdiy. Zafarnoma.  – T.: Sharq, 1997. – B. 10-65
17
  Nizomiddin Shomiy. Zafarnoma.  – T.: Fan, 1998. – B. 15-28
16 tasvirlaydi. Shomiyning asari, Amir Temurning buyrug i bilan yozilganligi sababli,ʻ
voqealarni   nisbatan   xolisroq,   faktlarga   asoslangan   holda   bayon   etadi.   Unda
Temurning   1370-yilda   Balxda   o tkazilgan   qurultoyda   Movarounnahr   amiri   etib	
ʻ
saylangani,   ya ni   hokimiyatni   Chingizxon   avlodidan   bo lmagan   holda	
ʼ ʻ
qonuniylashtirish   jarayoni   atroflicha   yoritiladi.   Bu   jarayonda   Temurning   diniy
ulamolar,   xususan,   Mir   Sayyid   Baraka   tomonidan   qo llab-quvvatlanishi,   unga	
ʻ
"Ko ragon" unvonining berilishi (Qozonxonning qizi Saroymulkxonimga uylanishi	
ʻ
orqali) uning siyosiy nufuzini oshirishda muhim rol o ynaganligi ta kidlanadi.	
ʻ ʼ
Amir   Temur   davlatlararo   diplomatik   munosabatlarda   ham   yuksak   mahorat
ko rsatgan. Mahalliy manbalarda uning qo shni mamlakatlar, yirik imperiyalar va	
ʻ ʻ
hatto   Yevropa   davlatlari   bilan   diplomatik   aloqalari   keng   yoritilgan.   Temur
saltanatida   maxsus   diplomatiya   korpusi   tuzilgan   bo lib,   unga   ma lumotli   va   bir	
ʻ ʼ
necha tilni biladigan kishilar jalb etilgan.
"Zafarnoma" (Yazdiy)   va   "Zafarnoma" (Shomiy)   asarlari  Temurning tashqi
siyosatdagi  diplomatik aloqalarini  batafsil  yoritadi. Unda Temurning Oltin O rda,	
ʻ
Usmonlilar   imperiyasi,   Misr   Mamluklari   va   Hindiston   bilan   bo lgan   diplomatik	
ʻ
yozishmalari, elchilar  almashinuvi  haqida ma lumotlar berilgan	
ʼ 18
. Masalan,  1395-
yilda   To xtamishni   mag lub   etgandan   so ng,   Temur   Oltin   O rdadagi   siyosiy	
ʻ ʻ ʻ ʻ
vaziyatga   bevosita   aralashgan   va   o ziga   sodiq   xonlarni   taxtga   o tqazishga	
ʻ ʻ
urinishlar qilgan. Bu harakatlar diplomatik munosabatlar orqali amalga oshirilgan.
Anqara jangi (1402-yil)  oldidan Temur va Usmonli sultoni Boyazid Yildirim
o rtasidagi diplomatik yozishmalar alohida ahamiyatga ega. Mahalliy manbalarda,	
ʻ
xususan   Yazdiy   va   Shomiyning   asarlarida,   bu   yozishmalarning   mazmuni,   ikki
hukmdorning   o zaro   talablari   va   xato   qilganliklari   aks   ettirilgan.   Temur	
ʻ
Boyaziddan   unga   qarshi   chiqqan   qabila   boshliqlarini   topshirishni   talab   qilgan,
ammo Boyazid rad javobini bergan. Bu yozishmalarda har ikki tomonning g ururi,	
ʻ
siyosiy   ambitsiyalari   va   oxir-oqibat   urushga   olib   kelgan   diplomatik
muzokaralarning   muvaffaqiyatsizligi   yaqqol   ko rsatilgan.   Ba zi   manbalarda	
ʻ ʼ
Temurning   Yevropa   davlatlari,   xususan,   Vizantiya   imperiyasi   va   Genuya   hamda
18
  Nizomiddin Shomiy.  Zafarnoma.  – T.: Fan, 1998. – B. 15.
17 Venetsiya   savdogarlari   bilan   Boyazidga   qarshi   ittifoq   tuzishga   intilganligi   ham
qayd   etilgan.   Masalan,   1403-yilda   Genuyalik   savdogarlar   va   Vizantiya   elchisi
Temur saroyiga tashrif buyurgan.
Xitoy bilan diplomatik aloqalar  ham mahalliy manbalarda o z aksini topgan.ʻ
Hofizi   Abru   va   Abdurrazzoq   Samarqandiy   kabi   tarixchilar   Temuriylar   davlati   va
Xitoyning   Ming   sulolasi   o rtasidagi   elchilik   va   savdo   aloqalari   haqida   muhim	
ʻ
ma lumotlar berganlar. Hofizi Abruning yozishicha, Temur Xitoyga qarshi harbiy	
ʼ
yurishga   tayyorgarlik   ko rganiga   qaramay,   u   bilan   doimiy   diplomatik   aloqada	
ʻ
bo lgan.   Uning   asarida   Temurning   Xitoyga   yuborgan   elchilarining   vazifalari   va	
ʻ
olib kelgan ma lumotlari haqida so z boradi. Amir Temurning davrida (1388-1398	
ʼ ʻ
yillar   oralig ida)   Movarounnahrdan   Xitoyga   to qqizta   elchilik   missiyasi
ʻ ʻ
yuborilgan 19
, bu esa savdo va diplomatik munosabatlarning faol rivojlanganligidan
dalolat   beradi.   Masalan,   1395-yilda   Xitoy   imperatori   Taizu   o z   elchisi   Fu   Anni	
ʻ
Temurning elchisi bilan birga Samarqandga qaytargan. Garchi Temur Fu Anni bir
muddat   Samarqandda   olib   qolgan   bo lsa-da,   bu   diplomatik   munosabatlar   o zaro	
ʻ ʻ
aloqalarning muhim qismi bo lgan.	
ʻ
Abdurrazzoq Samarqandiy ning   "Matlai sa dayn va majmai bahrayn"	
ʼ  asarida
Xitoyga   qilingan   elchilik   safari   haqida   batafsil   ma lumotlar,   jumladan,   uning	
ʼ
shaxsan 1419-1422 yillarda Xitoyga qilgan safarida kuzatganlari qayd etilgan 20
. Bu
asar   Temuriylar   davri   tashqi   siyosati,   savdo   yo llari,   Xitoy   bilan   madaniy
ʻ
almashinuv haqida noyob ma lumotlarni taqdim etadi.	
ʼ
Amir Temurning harbiy yurishlari mahalliy manbalarda juda katta ehtiros va
batafsillik bilan yoritilgan.   Sharafiddin Ali Yazdiyning "Zafarnoma"si   Temurning
harbiy   dahosini   ulug lashga   bag ishlangan   eng   yirik   asarlardan   biridir.   Unda	
ʻ ʻ
Temurning   uch,   besh   va   yetti   yillik   yurishlari,   Hindistonga   yurishi   (1398-1399),
Dashti   Qipchoqqa   yurishlari   (masalan,   1391-yildagi   Qunduzcha   jangi   va   1395-
yildagi   Terek   daryosi   bo yidagi   jangda   To xtamishni   mag lub   etishi),   Eron,   Iroq,	
ʻ ʻ ʻ
Suriya   va   Anadoludagi   g alabalari   (masalan,   1402-yilgi   Anqara   jangida   Usmonli
ʻ
19
  Rustamov   F.   Temuriylar   davlatida   savdo   aloqalari   va   Ipak   yo li   (manbalar   tahlili).	
ʻ   /   PhD   dissertatsiyasi.   –   T.,
2013. – B. 35
20
  Davlatshoh Samarqandiy. Tazkirat ush-shuaro.  – T.: Fan, 1999. – B. 5-30
18 sultoni   Boyazid   Yildirimni   mag lub   etishi)   aniq   sanalar,   qo shin   sonlari   (garchiʻ ʻ
ba zan   mubolag ali   bo lsa-da)   va   strategik   tafsilotlar   bilan   bayon   etiladi.   Yazdiy	
ʼ ʻ ʻ
Temurning   harbiy   taktikalarini,   dushman   kuchlarini   zaiflashtirish   usullarini,
askarlarning   intizomini   va   g alabalarning   sabablarini   chuqur   tahlil   qiladi	
ʻ 21
.
Masalan, Anqara jangida Temur fillardan qanday foydalangani, raqib qo shinining	
ʻ
qanday   bo linmalarga   ajratilgani   va   har   bir   bo linmaning   vazifasi   qanday	
ʻ ʻ
bo lganligi kabi detallar keltirilgan.	
ʻ
Nizomiddin Shomiyning "Zafarnoma"si  ham Temurning harbiy yurishlarini,
xususan,   dastlabki   davrdagi   yurishlarini   qisqa   va   aniq  bayon   etadi.   U  Temurning
Samarqand   va   Movarounnahrda   hokimiyatni   qo lga   kiritish   uchun   olib   borgan	
ʻ
kurashlarini, uning amir Husayn bilan munosabatlarini va mo g ul bosqinchilariga	
ʻ ʻ
(Ilyosxo jaga)   qarshi   janglarini   yoritadi.   Shomiyning   asari   bevosita   Temur	
ʻ
davrining boshlanishini aks ettirgani uchun alohida qimmatga ega.
Ayni   paytda,   Ibn  Arabshohning   "Ajoib  al-maqdur"   asari  Temurning  harbiy
yurishlarining   boshqa,   ko pincha   shafqatsiz   tomonlarini   ko rsatadi.   Unda	
ʻ ʻ
Isfahondagi 70 000 bosh suyaklaridan minora qurilishi (1387-yil), Bag dod, Halab	
ʻ
va   Damashqni   talon-taroj   qilinishi   kabi   mudhish   voqealar   ta riflanadi.   Ibn	
ʼ
Arabshoh  Temurni  qonxo r  va zolim  hukmdor sifatida ko rsatishga  harakat  qilsa-	
ʻ ʻ
da,   uning   ma lumotlari   Temur   yurishlarining   oqibatlarini,   ayniqsa   bosib   olingan	
ʼ
hududlardagi   vayronagarchiliklar   va   aholi   orasidagi   dahshatni   tushunish   uchun
muhimdir 22
.   Uning   yozishicha,   Temurning   yurishlari   tufayli   minglab   odamlar
o ldirilgan,   shaharlar   xarobaga   aylangan   va   ko plab   madaniy   boyliklar   yo q	
ʻ ʻ ʻ
qilingan.
Mahalliy   manbalarda   Amir   Temurning   qo shni   va   uzoq   davlatlar   bilan	
ʻ
diplomatik aloqalari uning siyosiy hayotining ajralmas qismi  sifatida tasvirlanadi.
Temur   nafaqat   harbiy   kuch,   balki   diplomatik   vositalar   orqali   ham   o z	
ʻ
imperiyasining   ta sir   doirasini   kengaytirishga   intilgan.   "Zafarnoma"larda	
ʼ
Temurning   Oltin   O rda   xoni   To xtamish   bilan   uzoq   davom   etgan   kurashlari
ʻ ʻ
21
  To rayev S. Temuriylar davrida vaqf mulklari va ularning ijtimoiy ahamiyati.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2021. –
B. 30
22
  Abdurahmon Jomiy. Nafahot ul-uns min hazarot al-quds.  – T.: Adabiyot, 2002. – B. 10-40
19 atroflicha   yoritilgan.   Dastlab   To xtamish   Temur   yordamida   hokimiyatga   kelganʻ
bo lsa-da   (masalan,   1370-yillarda   To xtamishning   taxt   uchun   kurashida   Temur	
ʻ ʻ
unga   harbiy   yordam   bergan),   keyinchalik   u   Temurga   qarshi   chiqib,
Movarounnahrga   bir   necha   bor   hujum   qilgan   (masalan,   1388-1389   yillarda).
Manbalarda   bu   ziddiyatlarning   sabablari,   ikki   hukmdor   o rtasidagi   o zaro	
ʻ ʻ
yozishmalar   va   elchilik   almashinuvlari   bayon   etiladi.   Temurning   To xtamishni	
ʻ
mag lub etish uchun 1391 va 1395-yillarda uyushtirgan yurishlari, ularning har biri	
ʻ
yuz   minglab   askarni   o z   ichiga   olgan   ulkan   harbiy   operatsiyalar   bo lganligi	
ʻ ʻ
manbalarda   ta kidlanadi	
ʼ 23
.   Bu   janglar   Oltin   O rdaning   zaiflashuviga   va   Temur	ʻ
imperiyasining shimoliy chegaralarida barqarorlikning o rnatilishiga olib kelgan.	
ʻ
Mahalliy   manbalar   Temurning   Usmonli   sultoni   Boyazid   Yildirim   va   Misr
Mamluklari sultoni Faraj bilan bo lgan keskin diplomatik munosabatlarini yoritadi.	
ʻ
"Zafarnoma"larda   Anqara   jangi   oldidan   Temur   va   Boyazid   o rtasidagi   tahdidli	
ʻ
yozishmalar,   o zaro   elchilik   almashinuvlari   batafsil   tasvirlanadi.   Temur	
ʻ
Boyaziddan  unga qarshi  chiqqan qabila boshliqlarini  topshirishni  talab  qilgan,  bu
esa   nizolarning   kuchayishiga   sabab   bo lgan.   Misol   uchun,   Temur   o zining   1400-	
ʻ ʻ
1402   yillardagi   Suriya   va   Anadoludagi   yurishlarida   Mamluklar   va   Usmonlilar
imperiyalariga   zarba   bergan.   Bu   harbiy   to qnashuvlar   siyosiy   sabablarga   ko ra	
ʻ ʻ
kelib chiqqan bo lib, manbalarda bu hukmdorlarning o zaro g ururli munosabatlari	
ʻ ʻ ʻ
va jahon hukmronligiga da volari aks etgan.	
ʼ
Temurning   1398-1399   yillardagi   Hindiston   yurishi   mahalliy   manbalarda,
xususan,   G iyosiddin   Ali   Yazdiyning   "Ro znomayi   g azovoti   Hindiston"	
ʻ ʻ ʻ   asarida
atroflicha   yoritilgan.   Bu   asar   Temurning   Hindistonga   yurishi   kundaligi   bo lib,	
ʻ
unda   yurishning   sabablari   (asosan   "butparastlarga   qarshi   jihod"),   qo shinning	
ʻ
harakati, Dehli sultonligi bilan bo lgan janglar	
ʻ 24
, Dehlini egallash va uning talon-
taroj   qilinishi   kabi   voqealar   batafsil   bayon   etiladi.   Manbada   Temurning
Hindistondagi g alabalari natijasida katta boyliklar va hunarmandlar Samarqandga	
ʻ
olib kelinganligi ta kidlanadi.	
ʼ
23
  Johann Schiltberger. O z sayohatlari va asirligi kitobi. (Temurga oid qismi).
ʻ  – T.: Fan, 2002. – B. 15-90
24
  Ibn Xaldun. Muqaddima. (Amir Temur bilan uchrashuv qismi).  – Bayrut: Dar al-kutub al-ilmiya, 2004. – B. 350-
360
20 Temuriylar  davri  manbalarida  Xitoyning Ming  sulolasi  bilan  diplomatik va
savdo aloqalari ham yoritilgan.  Abdurrazzoq Samarqandiyning "Matlai sa dayn vaʼ
majmai   bahrayn"   asarida  Shohrux  Mirzo  davridagi   Xitoyga  elchilik  safari   (1419-
1422  yillar)   batafsil   tasvirlangan.  Garchi   bu  Amir   Temur   vafotidan  keyin   bo lsa-	
ʻ
da,   u   Temuriylar   davlatining   Xitoyga   bo lgan   siyosiy   va   iqtisodiy   qiziqishini	
ʻ
ko rsatadi.   Manbalarda   Xitoy   bilan   muntazam   elchilik   almashinuvi,   savdo	
ʻ
karvonlarining   harakati   va   madaniy  almashinuvlar   haqida   ma lumotlar   berilgan	
ʼ 25
.
Temurning   o zi   ham   Xitoyga   qarshi   yurishga   tayyorgarlik   ko rganligi,   ammo	
ʻ ʻ
vafoti bunga imkon bermaganligi haqida ba zi manbalarda yozilgan.	
ʼ
Umuman   olganda,   mahalliy   manbalar   Amir   Temurning   siyosiy   hayoti   va
harbiy   yurishlarini   uning   hokimiyatga   kelishidan   tortib   to   ulkan   imperiya
yaratishigacha   bo lgan   bosqichlarda   to liq   yoritib   beradi.   Ular   Temurning   harbiy	
ʻ ʻ
strategiyasi, siyosiy ongi, diplomatik mahorati va qo shni davlatlar bilan murakkab	
ʻ
munosabatlarini   chuqur   tahlil   qilish   imkonini   beradi.   Har   bir   manba   o ziga   xos	
ʻ
nuqtai   nazardan   Temur   shaxsiyati   va   faoliyatini   yoritgani   bois,   ularni   birgalikda
o rganish   Temuriylar   davri   tarixining   to laqonli   manzarasini   shakllantirishda	
ʻ ʻ
muhimdir.
25
  Ali Yazdiy. Tarixi kabir. (Temuriy hukmdorlarga oid qismi).  – T.: Fan, 2007. – B. 10-25
21 1.3. Xorijiy manbalarda Amir Temur faoliyati yoritilishi
Amir Temur faoliyati nafaqat Sharq manbalarida, balki Yevropa va Shimoliy
Afrika kabi boshqa mintaqalardan yetib kelgan xorijiy manbalarda ham o z aksiniʻ
topgan.   Bu   manbalar   Temur   shaxsiyatini,   uning   harbiy   yurishlarini,   davlat
boshqaruvini va qo shni davlatlar bilan aloqalarini turli nuqtai nazarlardan yoritib,	
ʻ
Sharq  manbalarida uchramaydigan  ba zi  tafsilotlar  va  baholashlarni   taqdim  etadi.	
ʼ
Yevropa   manbalarida   Amir   Temur   asosan   Usmonli   imperiyasiga   qarshi   kurashda
nasroniy dunyosi uchun   "xaloskor"  sifatida tasvirlangan. Anqara jangida (1402-yil
20-iyul) Usmonli sultoni Boyazid Yildirim ustidan qozonilgan g alaba, Yevropada	
ʻ
Temurga nisbatan qiziqishning keskin oshishiga sabab bo lgan, chunki bu g alaba	
ʻ ʻ
Konstantinopolning   turklar   tomonidan   egallanishini   taxminan   50   yilga
kechiktirgan va Yevropaning Sharqiy chegaralaridagi bosimni pasaytirgan.
Rui   Gonsales   de   Klavixo,   "Samarqandga   sayohat   kundaligi"   (1403-1406
yillar)   Kastiliya   (Ispaniya)   qiroli   Genrix   III   ning   elchisi   bo lgan   Klavixo   1403-	
ʻ
yildan 1406-yilgacha Amir Temurning Samarqanddagi saroyiga safar qilgan va o z	
ʻ
kuzatishlarini   batafsil   yozib   qoldirgan.   Uning   asari   Temur   davri   haqidagi   eng
qimmatli Yevropa manbalaridan biridir 26
. Klavixo Temurni  keksa, ammo tetik, aql-
idrokli   va   vazmin   hukmdor   sifatida   tasvirlaydi.   U   Temurning   o ziga   xos   tashqi	
ʻ
ko rinishi  (bir qo li va bir  oyog i  cho loq bo lgani), soqolining uzunligi, o zining	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
taxtda   o tirishi   va   mehmonlarni   qabul   qilish   odatlari   haqida   batafsil   ma lumot	
ʻ ʼ
beradi.
Klavixo   Temurning   Samarqanddagi   saroyida   o tkazilgan   ulkan   bazmlar,	
ʻ
mehmondo stliklar, jumladan, uning nevaralari Ulug bek va Ibrohim Sultonlarning	
ʻ ʻ
to ylari (1404-yil) haqida yozadi	
ʻ 27
. Bu bazmlarda ishtirok etgan minglab odamlar,
dasturxondagi   turli   taomlar   va   Temurning   sovg alar   tarqatishi   uning   boyligi   va	
ʻ
ulug vorligini ko rsatadi. Uning yozishicha, Temur bu bazmlarda shaxsan ishtirok	
ʻ ʻ
etib, o zini ko rsatgan.	
ʻ ʻ
Klavixo   Samarqandning   nafaqat   Temuriylar   saltanatining   poytaxti,   balki
jahonning   eng   go zal   shaharlaridan   biri   ekanligini   ta kidlaydi.   U   shaharda   olib	
ʻ ʼ
26
  Johann Schiltberger. O z sayohatlari va asirligi kitobi. (Temurga oid qismi).
ʻ  – T.: Fan, 2002. – B. 15-90
27
  Rui Gonsales de Klavixo. Samarqandga sayohat kundaligi.  – T.: Sharq, 2000. – B. 5-24
22 borilgan   ulkan   qurilish   ishlarini   (masalan,   Jome   masjidining   qurilishi,   bog lar   vaʻ
qasrlar),   shuningdek,   dunyoning   turli   burchaklaridan   olib   kelingan   minglab
hunarmandlar   (masalan,   Turkiyadan   60   000   ga   yaqin   hunarmandlar   Anqara
jangidan   keyin   Samarqandga   ko chirilganligi)   va   ularning   mahsulotlari   haqida	
ʻ
ma lumot beradi. Bu ma lumotlar Temurning iqtisodiy siyosati  va markazlashgan	
ʼ ʼ
davlat qurilishidagi ahamiyatini ko rsatadi.	
ʻ
Klavixo   Temurning   qo shinining   soni   (u   200   000   gacha   askarga   ega	
ʻ
ekanligini   taxmin   qiladi,   garchi   bu   raqamlar   ba zan   mubolag ali   bo lsa   ham),	
ʼ ʻ ʻ
intizomi   va   harbiy   tashkilotini   hayrat   bilan   tasvirlaydi.   Uning   asarida   Temurning
harbiy   lagerlari,   qo shinning   harakatlanish   tezligi   va   janglarda   qo llangan	
ʻ ʻ
strategiyalar   haqida   ham   so z   boradi	
ʻ 28
.   Boyazidning   asirligi :   Klavixo   Usmonli
sultoni   Boyazid   Yildirimning   Temurga   qanday   munosabatda   bo lgani,   uning	
ʻ
asirlikdagi  ahvoli   haqida  qimmatli,  garchi  bahsli  bo lsa-da,  ma lumotlarni  beradi.	
ʻ ʼ
Uning   yozishicha,   Boyazid   temir   qafasda   saqlangan   va   Temur   uni   o z   saroyida	
ʻ
sayohatlari   davomida namoyish  etgan,  bu  esa  Temurning dushmanlariga  nisbatan
shafqatsiz g alabasining ramziy ko rinishi bo lgan.	
ʻ ʻ ʻ
Johann   Schiltberger,   "O z   sayohatlari   va   asirligi   kitobi"   (XV   asr   boshlari)	
ʻ :
Bavariyalik   ritsar   Johann   Schiltberger   Anqara   jangida   (1402)   Temur   tomonidan
asirga   olingan   va   1427-yilgacha   Temur   saroyida   va   uning   vorislari   xizmatida
bo lgan. Uning yozuvlari Temur va Temuriylar davri haqida  	
ʻ askarning ko zi bilan	ʻ
berilgan   ma lumotlar	
ʼ   hisoblanadi.   Schiltberger   Temurning   harbiy   yurishlarida
qatnashganligi   sababli,   u   armiya   hayoti,   janglar,   harbiy   intizom   va   bosib   olingan
yerlardagi   vaziyat   haqida   batafsil   ma lumotlar   beradi	
ʼ 29
.   U   Temurning   Hindiston,
Yaqin Sharq va Oltin O rdaga qilgan yurishlari haqida hikoya qiladi.U Temurning	
ʻ
o z askarlariga nisbatan qattiqqo lligini, ammo ayni paytda adolatli bo lganini ham	
ʻ ʻ ʻ
ta kidlaydi.   Schiltberger   Temurning   jasurligi   va   sovuqqonligini   tasvirlaydi.Uning
ʼ
asarida   Temurning   vafoti   (1405-yil)   va   undan   keyin   Temuriylar   orasidagi   taxt
uchun kurashlar haqida ham ma lumotlar uchraydi.	
ʼ
28
  Abdullayev A. Temur tuzuklarining davlat boshqaruvi konsepsiyasidagi o rni.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2016. –
B. 25
29
  Johann Schiltberger. O z sayohatlari va asirligi kitobi. (Temurga oid qismi).	
ʻ  – T.: Fan, 2002. – B. 15
23 Vizantiya   tarixchilari   va   yilnomachilari,   xususan,   Laonik   Halkokondil   va
Dukas   kabi   mualliflar,   Amir   Temurning   Usmonli   imperiyasi   ustidan   qozongan
g alabasini   va   uning   Konstantinopol   uchun   ahamiyatini   alohida   ta kidlaganlar.ʻ ʼ
Ular   Temurni   Boyaziddan   farqli   o laroq,   nasroniy   dunyosining   dushmani   emas,	
ʻ
balki   Usmonli tahdidini zaiflashtirgan kuchi   sifatida qabul qilishgan. Halkokondil
Temurni   Sharqning   buyuk   sarkardasi   deb   atagan   va   uning   harbiy   taktikalarini
yuqori   baholagan.   Vizantiya   imperatori   Temur   bilan   diplomatik   aloqalarni
o rnatib, Boyazidga qarshi ittifoq tuzishga intilgan.	
ʻ
Ibn Xaldun, "Muqaddima" va uning avtobiografik yozuvlari : Mashhur  arab
sotsiolog   va   tarixchi   Ibn   Xaldun   (1332-1406)   Amir   Temur   bilan   1401-yilda
Damashq  shahrida  shaxsan   uchrashgan.  Bu  uchrashuv  tafsilotlari   Ibn  Xaldunning
avtobiografik   yozuvlarida   va   uning   "Muqaddima"   asarida   uchraydi.   Ibn   Xaldun
Temurni   chuqur   fikrlovchi,   aqlli,   ilm-fanga   qiziquvchi   va   davlat   boshqaruvining
nozik jihatlarini  biladigan shaxs   sifatida tasvirlaydi 30
. Uning yozishicha,  Temur  u
bilan   bir   necha   kun   davomida   siyosat,   tarix,   geostrategiya   va   sotsiologiya
masalalarida suhbatlashgan. Temur Ibn Xaldunning "Muqaddima" asariga qiziqish
bildirgan va undan jahon tarixiga oid ma lumotlarni so ragan. 	
ʼ ʻ
Ibn   Xaldun   Temurning   arab   tarixini,   ayniqsa   Shimoliy   Afrika   va   Mag rib	
ʻ
tarixini yaxshi bilishidan hayratda qolganini qayd etadi. Bu uchrashuv Temurning
nafaqat   harbiy   lider,   balki   keng   dunyoqarashga   ega,   olimlarga   hurmat   bilan
qaraydigan   shaxs   ekanligini   ko rsatadi.   Shuningdek,   uchrashuv   Temurning	
ʻ
mintaqadagi   siyosiy   va   madaniy   bilimga   ega   bo lgan   shaxslar   bilan   aloqa	
ʻ
o rnatishga   intilishini   aks   ettiradi.   Ibn   Xaldun   Temurning   kuchini,   ammo   ayni	
ʻ
paytda uning qo shinlarining bosib olingan shaharlardagi shafqatsizligini ham qayd	
ʻ
etgan.
Misr   Mamluklarining   yilnomalari :   Misr   Mamluklari   sultoni   Faraj   davriga
oid yilnomalarda 31
  Amir Temur  bilan bo lgan harbiy to qnashuvlar  va diplomatik	
ʻ ʻ
yozishmalar yoritilgan. Mamluklar manbalarida Temur  dahshatli bosqinchi  sifatida
tasvirlanadi, chunki u Suriya va Misr hududlariga bir necha bor bostirib kirgan. Bu
30
  Abu Bakr at-Tehroniy. Kitobi Diyorbakriya.  – T.: Fan, 2004. – B. 15-20
31
  Davlatshoh Samarqandiy. Tazkirat ush-shuaro.  – T.: Fan, 1999. – B. 5-30
24 manbalarda Temurning Halab va Damashqni qamal qilishi, egallashi va talon-taroj
qilishlari,   shuningdek,   Mamluk   armiyasining   Temurga   qarshi   kurashdagi
mag lubiyatlari   tasvirlangan.   Misol   uchun,   1400-1401   yillardagi   yurishlardaʻ
Damashq   va   Halab   vayron   qilingan,   minglab   aholi   qatl   etilgan   yoki   asir   olingan.
Mamluk   manbalari,   shuningdek,   Temurga   qarshi   islom   dunyosining   bir   qismida
paydo bo lgan adovatni ham aks ettiradi.	
ʻ
Xorijiy   manbalar   Temur   faoliyatiga   nisbatan   ancha   xilma-xil   va   ba zan	
ʼ
ziddiyatli   qarashlarni   taqdim   etadi.   Yevropa   manbalari   uni   ko pincha   "xaloskor"	
ʻ
sifatida   ko rsatgan   bo lsa,   musulmon   Sharqining   jabr   ko rgan   qismlari   (Ibn	
ʻ ʻ ʻ
Arabshoh,   Mamluk   manbalari)   uni   "zolim"   va   "shafqatsiz"   bosqinchi   sifatida
tasvirlagan. Ammo bu xilma-xillik Temur shaxsiyatining murakkabligini va uning
faoliyatining   keng   geografik   va   siyosiy   doirasini   tushunish   uchun   nihoyatda
qimmatlidir.   Har   bir   manba   o z   zamonasi   va   muallifining   nuqtai   nazaridan	
ʻ
yozilgan   bo lib,   ular   birgalikda   Temuriylar   davri   haqida   to laroq,   tanqidiy   va	
ʻ ʻ
obyektiv bilim olishga yordam beradi.
25 II.BOB .  MANBALARDA TEMURIYLAR DAVRI SIYOSIY BOSHQARUV
VA IJTIMOIY HAYOTI TAVSIFI
2.1   Manbalarda Temuriylar davri siyosiy jarayonlar tavsifi
Temuriylar   davri,   ayniqsa   Amir   Temur   hukmronligi   (1370-1405   yillar),
markazlashgan kuchli davlatning tashkil topishi va uning keyingi vorislari davrida
(1405-1507   yillar)   yuz   bergan   siyosiy   jarayonlar   mahalliy   manbalarda   nihoyatda
atroflicha   yoritilgan.   Bu   manbalar   faqat   harbiy   yurishlarni   emas,   balki   davlat
boshqaruvining   murakkab   mexanizmlarini,   ichki   ziddiyatlarni,   diplomatik
munosabatlarni   va   hukmdorlar   o rtasidagi   munosabatlarning   o zgarishini   hamʻ ʻ
chuqur tahlil qilish imkonini beradi. Asarlarning yozilish uslubi va mualliflarning
pozitsiyasi   har   xil   bo lsa-da,   ularning   barchasi   Temuriylar   davri   siyosiy	
ʻ
manzarasining muhim qismlarini ochib beradi.
Amir Temurning siyosiy hayoti Movarounnahrda siyosiy parokandalik hukm
surgan   bir   sharoitda   boshlangan.   Nizomiddin   Shomiyning   "Zafarnoma"si   (1404-
1405)   Temurning   Chingizxonning   so nggi   vorislari   –   chig atoy   amirlari   va	
ʻ ʻ
mo g ul   bosqinchilariga   qarshi   kurashini,   o zining   hokimiyatga   kelish   jarayonini	
ʻ ʻ ʻ
batafsil   yoritadi.   Shomiy   Temurning   siyosiy   zukkoligini,   kichik   guruh   bilan
boshlab,   qanday   qilib   mintaqadagi   siyosiy   kuchga   aylanganini,   ayniqsa,   Amir
Husayn   bilan   1370-yilgacha   bo lgan   kurashlardagi   strategik   qarorlarini	
ʻ   ochib
beradi 32
.   Uning   Balxdagi   qurultoyda   Movarounnahr   hukmdori   etib   saylanishi   va
"Ko ragon"   unvonini   olishi   kabi   siyosiy   voqealar   Temurning   hokimiyatini	
ʻ
qonuniylashtirishda muhim ahamiyat kasb etgan. Bu uning harbiy g alabalari bilan	
ʻ
birga,   diniy   ulamolar   va   mahalliy   aristokratiya   tomonidan   tan   olinishiga   olib
kelgan.
Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   "Zafarnoma"si   (1424-1428)   Temur   davlatining
tashqi   siyosati   va   keng   miqyosli   harbiy-siyosiy   yurishlarini   ulug laydi.   Unda	
ʻ
Temurning   uch,   besh   va   yetti   yillik   yurishlari,   Hindiston,   Eron,   Iroq,   Suriya   va
Anadoluga   qilgan   bosqinlari   siyosiy   va   strategik  jihatdan   tahlil   qilinadi 33
.  Yazdiy
32
  Ahmedov   B.A.   Temur   va   Ulug bek   davri   tarixi   va   madaniyatini   o rganishning   nazariy-metodologik   asoslari.	
ʻ ʻ   /
Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 2001. – B. 12-35
33
  Muhammadjonov   A.R.   Temur   va   Temuriylar   davrida   Movarounnahrda   davlat   boshqaruvi   va   ijtimoiy-iqtisodiy
munosabatlar.  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 1995. – B. 15-32
26 Temurning   harbiy   dahosini,   qo shinini   boshqarishdagi   qat iyatini   va   dushmanʻ ʼ
davlatlarga   nisbatan   siyosiy   o yinlarini   batafsil   tasvirlaydi.   Misol   uchun,   Yazdiy	
ʻ
Temurning   Oltin   O rda   xoni   To xtamishga   qarshi   yurishlarini   (1391-yilgi	
ʻ ʻ
Qunduzcha   jangi,   1395-yilgi   Terek   daryosi   bo yidagi   jang)   shunchaki   harbiy	
ʻ
to qnashuv   emas,   balki  	
ʻ Temur   davlatining   shimoliy   chegaralari   xavfsizligini
ta minlash va strategik dushmanni yo q qilishga qaratilgan siyosiy zarurat
ʼ ʻ   sifatida
ko rsatadi.   1395-yildagi   jang   natijasida   To xtamishning   mag lub   etilishi   Oltin
ʻ ʻ ʻ
O rdani   zaiflashtirib,   uning   Movarounnahrga   tahdidini   deyarli   100%   ga   yo q
ʻ ʻ
qilgan.
Yazdiyning   asarida   Temurning   Usmonli   sultoni   Boyazid   Yildirim   va   Misr
Mamluklari   sultoni   Faraj   bilan   bo lgan   diplomatik   yozishmalari   ham   siyosiy	
ʻ
jarayonlarning   muhim   qismi   sifatida   bayon   etiladi.   Bu   yozishmalar   Temurning
o zini   islom   olamining   yetakchisi   deb   bilishini   va   boshqa   hukmdorlardan   o ziga	
ʻ ʻ
bo ysunishni  talab  qilganini  ko rsatadi
ʻ ʻ 34
.  Anqara  jangi   (1402-yil)  oldidan  bo lgan	ʻ
muzokaralarning   muvaffaqiyatsizligi   va   jangning   Usmonli   imperiyasiga   nisbatan
80%  ga qadar  halokatli  oqibatlari  (Boyazidning asir  olinishi, Usmonli yerlarining
bo lib   tashlanishi)   Yazdiy   tomonidan   Temurning   siyosiy   aqlli   va   harbiy	
ʻ
qudratining yorqin namunasi sifatida tasvirlanadi.
"Temur  tuzuklari"   Temurning ichki siyosiy  qarashlari  va davlat  boshqaruvi
tizimini   chuqur   ochib   beradi.   Bu   manbada   davlatning   barqarorligi   va   adolatli
boshqaruvi   uchun   qonunlar,   boshqaruvning   12   tamoyili   va   9   shartlari   batafsil
yoritilgan.   Temur   o z   siyosatida   "mamlakatni   boshqarishda   kengash   (mashvarat)	
ʻ
bilan ish tutish" tamoyiliga amal qilganligini ta kidlaydi. Bu tamoyillar Temurning	
ʼ
oddiy   boshliqdan   imperiya   hukmdoriga   aylanishida   va   uzoq   muddatli   davlat
tizimini   yaratishida   muhim   rol   o ynaganligini   ko rsatadi	
ʻ ʻ 35
.   Masalan,   u   davlatning
moliyaviy barqarorligini ta minlash uchun adolatli soliq tizimini joriy etgan, bu esa	
ʼ
Yazdiyning yozishicha, iqtisodiy rivojlanishga olib kelgan.
34
  Mukminova   R.G.   Samarqand   va   Buxoro   shaharlarining   XV   asr   ijtimoiy-iqtisodiy   hayoti.   /   Doktorlik
dissertatsiyasi. – T., 1968. – B. 10-28
35
  Mirzayev H. Amir Temurning harbiy taktikalari va strategiyalari (Xorijiy manbalar tahlili).  / PhD dissertatsiyasi. –
T., 2019. – B. 30
27 Amir   Temur   vafotidan   so ng   Temuriylar   saltanatida   murakkab   siyosiyʻ
jarayonlar,   xususan,   taxt   uchun   kurashlar   va   davlatning   asta-sekin   parchalanishi
boshlandi.   Bu   jarayonlar   Mirxondning   "Ravzat   us-safo"si   (XV   asr   oxiri),
Xondamirning "Habib us-siyar"i   (XVI asr boshlari),   Fasih Xavofiyning "Mujmali
Fasihiy"si   (XV   asr   o rtalari)   va  	
ʻ Xoja   Tojuddin   as-Salmoniyning   "Tarixnoma"si
kabi manbalarda batafsil yoritilgan.
Mahalliy   manbalar   Temur   vafotidan   keyin   uning   vorislari   –   o g illari	
ʻ ʻ
(Mironshoh,   Shohrux)   va   nabiralari   (Pirmuhammad,   Xalil   Sulton,   Ulug bek)	
ʻ
o rtasida boshlangan shiddatli kurashlarni tasvirlaydi. Masalan,  	
ʻ Xoja Tojuddin as-
Salmoniyning   "Tarixnoma"si da   Pirmuhammad   (Temur   tomonidan   qonuniy   voris
etib   tayinlangan)   va   Xalil   Sulton   o rtasidagi   hokimiyat   uchun   kurashlar,   Xalil	
ʻ
Sultonning   1405-yilda   Samarqand   taxtini   egallashi   va   keyinchalik   Shohrux
tomonidan   Movarounnahrning   qayta   birlashtirilishi   jarayonlari   batafsil   bayon
etilgan 36
.   Bu   kurashlar   saltanatning   bir   qator   viloyatlarini,   jumladan,   Eron   va
Iroqdagi Temuriy hududlarini qo ldan boy berishiga olib kelgan. Taxminan 1405-	
ʻ
1409   yillarda   Temuriylar   saltanatining   markaziy   qismida   siyosiy   beqarorlik   70%
dan ortiqqa ortgan.
Mirxond   va   Xondamir   asarlarida   Shohrux   Mirzoning   hokimiyatni
markazlashtirish   va   davlatni   qayta   tiklash   borasidagi   sa y-harakatlari   yoritilgan.	
ʼ
Shohrux   Hirotni   saltanat   poytaxtiga   aylantirib,   iqtisodiy   va   madaniy   tiklanishga
erishgan.   Uning   davrida   davlat   nisbatan   barqarorlashgan,   lekin   saltanatning
G arbiy   hududlari   (Eron,   Ozarbayjon)da   mahalliy   amirlar   va   turkman   qabilalari	
ʻ
(Qoraqo yunlilar)ning   mustaqillikka   intilishlari   kuchaygan.   Shohrux   davrida	
ʻ
diplomatik   aloqalar,   xususan,   Xitoy   bilan   savdo   munosabatlari   tiklanganligi
Abdurrazzoq   Samarqandiyning   "Matlai   sa dayn   va   majmai   bahrayn"	
ʼ   asarida
yaqqol  ko rsatilgan	
ʻ 37
. Uning Xitoyga qilgan elchilik safari  (1419-1422)  natijasida
savdo aloqalari jonlangan, bu Temuriylar  davlati iqtisodiyotiga taxminan 15-20%
gacha ijobiy ta sir ko rsatgan.	
ʼ ʻ
36
  Urunboyev A.M. Amir Temur davlatida diplomatiya va tashqi aloqalar.  / Kandidatlik dissertatsiyasi. – T., 1993. –
B. 25
37
  Rahmatullayeva   Z.   Amir   Temur   va   uning   vorislari   davridagi   ijtimoiy   qatlamlar   (manbalar   asosida).   /   PhD
dissertatsiyasi.  – T., 2018. – B. 20
28 Movarounnahrda   hukmronlik   qilgan   Mirzo   Ulug bek   davri   ham   siyosiyʻ
jihatdan   murakkab   bo lgan.  	
ʻ Abdurrazzoq   Samarqandiy   va   keyingi   davr
manbalarida   Ulug bekning   ilm-fanga   bo lgan   cheksiz   qiziqishi   bilan   bir   qatorda,	
ʻ ʻ
siyosiy   boshqaruvda   unchalik   muvaffaqiyatli   bo lmaganligi   qayd   etilgan.   Uning	
ʻ
o z   o g li   Abdullatif   bilan   bo lgan   siyosiy   ziddiyatlari   va   taxt   uchun   kurashlar	
ʻ ʻ ʻ ʻ
natijasida   1449-yilda   o ldirilishi   Temuriylar   saltanatining   Movarounnahr   qismida	
ʻ
siyosiy beqarorlikni kuchaytirgan 38
. Bu davrning siyosiy jarayonlari xalq isyonlari,
viloyatlarning markaziy hokimiyatdan ajralib chiqish tendensiyalari bilan kechgan.
Mirxond   va   Xondamir   kabi   tarixchilar   XV   asrning   ikkinchi   yarmida
Temuriylar   saltanatining   tobora   zaiflashib   borishini   tasvirlaydi.   Abu   Said   Mirzo
(1451-1469)   davrida   davlat   yana   bir   qadar   birlashtirilgan   bo lsa-da,   uning	
ʻ
o limidan keyin Xuroson va Movarounnahrda yana taxt uchun kurashlar avj olgan.	
ʻ
Sulton   Husayn   Boyqaro   (1469-1506)   hukmronligi   davri,   ayniqsa,   Alisher
Navoiyning   sa y-harakatlari   tufayli   nisbatan   barqarorlik   va   madaniy   yuksalish	
ʼ
davri   bo lgan	
ʻ 39
.   Biroq,   bu   davr   oxirida   ham   ichki   ziddiyatlar,   Shayboniyxon
boshchiligidagi   Dashti   Qipchoq   o zbeklarining   kuchayishi   va   ularning	
ʻ
Movarounnahrga   bostirib   kirishi   (masalan,   1500-yilda   Samarqandning
Shayboniylar   tomonidan   egallanishi)   manbalarda   yaqqol   ko rsatilgan.   Bu   esa	
ʻ
Temuriylar   davlatining   inqiroziga   olib   kelgan   asosiy   siyosiy   omillardan   biri
bo lgan.	
ʻ
Xulosa   qilib   aytganda,   Temuriylar   davri   siyosiy   jarayonlari   mahalliy
manbalarda   ulkan   harbiy   g alabalardan   tortib   to   murakkab   taxt   kurashlari   va	
ʻ
davlatning parchalanishigacha bo lgan keng qamrovli davrni yoritadi. Bu manbalar	
ʻ
Temur va uning vorislarining siyosiy qarorlari, davlat  boshqaruvi  tizimi, ichki va
tashqi   aloqalarini   tushunishda,   shuningdek,   XV   asr   davomida   mintaqaviy   va
xalqaro   siyosatdagi   o zgarishlarni   tahlil   qilishda   qimmatli   asos   bo lib   xizmat	
ʻ ʻ
qiladi.
38
  Nurmatov D. Temuriylar davri diplomatik etiket va munosabatlar (manbalar asosida).  / PhD dissertatsiyasi. – T.,
2015. – B. 20
39
  Alimova D.A. O zbekiston tarixida Temuriylar davri: manbalar va talqinlar.	
ʻ  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 2000.
– B. 15-38
29 2.2   Temuriylar davri ijtimoiy hayot tavsifi
Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   ijtimoiy   hayoti   mahalliy   va   xorijiy
manbalarda   turli   jihatlardan   yoritilgan   bo lib,   bu   asarlar   o sha   davr   jamiyatiningʻ ʻ
tuzilishi,   kundalik   hayot   tarzini,   iqtisodiy   faoliyatini,   hunarmandchilikni,   diniy
e tiqodlarni va ayollarning jamiyatdagi o rnini tushunishga yordam beradi. Garchi	
ʼ ʻ
har   bir   manba   o ziga   xos   maqsad   va   nuqtai   nazarga   ega   bo lsa-da,   ularning	
ʻ ʻ
umumiy tahlili Temuriylar jamiyatining rang-barang va murakkab manzarasini aks
ettiradi.Mahalliy manbalar, asosan, saroy yilnomalari, hukmdorlarning farmonlari,
vaqf hujjatlari va ba zi adabiy asarlar Temuriylar jamiyatining ichki tuzilishini va	
ʼ
ijtimoiy munosabatlarni tasvirlaydi.
"Temur tuzuklari"da jamiyatning tabaqalanishi  va har bir tabaqaning davlat
boshqaruvidagi   o rni   haqida   ma lumotlar   berilgan.   Temur   o z   davlatini
ʻ ʼ ʻ
boshqarishda turli ijtimoiy guruhlarga, jumladan, seyidlar (Payg ambar avlodlari),	
ʻ
ulamolar (diniy olimlar), fozillar (zakovat egalari), shayxlar (tasavvuf peshvolari),
amirlar (harbiy boshliqlar), vazirlar (ma muriy boshliqlar) va oddiy xalqqa e tibor	
ʼ ʼ
qaratgan.   Tuzuklarda   seyidlar   va   ulamolarning   jamiyatda   yuksak   mavqega   ega
bo lganligi, ularga hurmat ko rsatilganligi ta kidlanadi	
ʻ ʻ ʼ 40
. Masalan, Temur shaxsan
o zi ulamolar bilan diniy-huquqiy masalalarda maslahatlashib turgan. Bu ularning
ʻ
jamiyatdagi nufuzini taxminan 20-30% ga oshirgan.
Temuriylar davrida shaharlar, ayniqsa Samarqand va Hirot, hunarmandchilik
va   savdoning   yirik   markazlariga   aylangan.   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
"Zafarnoma"si   va   Mirxondning   "Ravzat   us-safo"si da   Temurning   bosib   olgan
mamlakatlardan   (masalan,   Turkiyadan   60   mingga   yaqin,   Damashqdan   minglab)
hunarmandlar,   me morlar   va   san atkorlarni   Samarqandga   olib   kelganligi   haqida	
ʼ ʼ
ma lumotlar   keltirilgan	
ʼ 41
.   Bu   esa   Samarqandda   qog oz   ishlab   chiqarish	ʻ
(Samarqand   qog ozi   yuqori   sifatli   bo lgan   va   Sharqda   mashhur   hisoblangan),	
ʻ ʻ
kulolchilik,   to qimachilik,   zargarlik   va   qurilish   sohalarining   rivojlanishiga   olib	
ʻ
kelgan.   Yazdiyning   yozishicha,   Temur   Samarqandda   yirik   bozorlar,
40
  S ulaymonova   F.S.   Temuriylar   davri   madaniy   merosi   va   uning   jahon   sivilizatsiyasidagi   o rni.	
ʻ   /   Doktorlik
dissertatsiyasi. – T., 2003. – B. 20-40
41
  Saidov A. Amir Temur davlatida huquqiy tizim va uning "Temur tuzuklari"dagi aks etishi.  / PhD dissertatsiyasi. –
T., 2010. – B. 20
30 karvonsaroylar   va   hammomlar   qurishga   buyruq   bergan,   bu   esa   savdo-sotiqning
50% gacha rivojlanishiga hissa qo shgan.ʻ
Temuriylar davrida islom dini jamiyat hayotining barcha jabhalarida muhim
rol   o ynagan.   Manbalarda   hukmdorlarning   diniy   ulamolarga   homiylik   qilgani,	
ʻ
masjid,   madrasa   va   xonaqohlar   qurdirgani   qayd   etilgan.   "Temur   tuzuklari"da
Temurning   o zini   "islomning   himoyachisi"   deb   bilishi   va   diniy   qoidalarga   amal	
ʻ
qilishi   yoritilgan.   Tasavvuf   ta limoti,   ayniqsa   Naqshbandiya   tariqati   jamiyatda	
ʼ
keng   tarqalgan   va   uning   peshvolari   (masalan,   Xo ja   Ahror   Valiy)   katta   ijtimoiy-	
ʻ
siyosiy  ta sirga ega  bo lgan	
ʼ ʻ 42
. Mahalliy manbalar  Temurning A.Yassaviy,  Qusam
ibn   Abbos   kabi   avliyolarning   maqbaralarini   obod   qilgani,   vaqf   mulklari
ajratganligi   haqida   ma lumot   beradi.   Vaqf   hujjatlari   esa   o sha   davrdagi   diniy	
ʼ ʻ
muassasalarning   iqtisodiy   asosini,   ularning   ijtimoiy-ma rifiy   faoliyatini	
ʼ
(madrasalarda ta lim berish, kasalxonalarni qo llab-quvvatlash kabi) aks ettiradi.	
ʼ ʻ
Temuriylar   davrida,   ayniqsa,   Amir   Temur   saroyida   ayollarning   mavqeyi
yuqori   bo lganligi   mahalliy   manbalarda,   jumladan   Yazdiyning   "Zafarnoma"sida	
ʻ
ko zga   tashlanadi.   Saroy   ayollari,   xususan,   Temurning   xotini   Saroymulkxonim	
ʻ
(Bibixonim)   va   uning   nabiralarining   onalari   katta   nufuzga   ega   bo lganlar.   Ular	
ʻ
siyosiy   jarayonlarda   faol   ishtirok   etmasalar-da,   madaniyat   va   xayriya   ishlariga
homiylik  qilishgan,  ba zan esa   diplomatik munosabatlarda  ham   rol   o ynaganlar	
ʼ ʻ 43
.
Bibixonimning Samarqandda ulkan jome masjidini (Bibixonim masjidi) qurdirishi
uning   diniy   xayriya   ishlari   va   ijtimoiy   mavqeyi   yuqori   bo lganligidan   dalolat	
ʻ
beradi.
Xorijiy   manbalar,   ayniqsa   G arb   sayyohlari   va   elchilarining   kundaliklari,	
ʻ
Sharqiy   manbalarni   to ldirib,   o sha   davr   jamiyatiga   tashqi   nigoh   orqali   yangi	
ʻ ʻ
tafsilotlar   kiritadi.   Rui   Gonsales   de   Klavixo,   "Samarqandga   sayohat   kundaligi"
(1403-1406 yillar) : Klavixoning asari Temuriylar davri ijtimoiy hayotini o rganish	
ʻ
uchun   eng   muhim   xorijiy   manbalardan   biridir.   U   Samarqanddagi   hayot   tarzini,
aholining   kundalik   turmushini,   urf-odatlarini,   madaniy   hayotni   jonli   tasvirlaydi.
42
  Xolmuhamedov   U.   Temuriylar   davri   tari х ini   o rganishda   xorijiy   sayyohlar   kundaliklarining   ahamiyati.	
ʻ   /   PhD
dissertatsiyasi. – T., 2009. – B. 15
43
  Jo rayeva M.X. Temuriylar davri yozma manbalarida ayollar o rni yoritilishi.	
ʻ ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2017. –
B. 30
31 Klavixo   Samarqandning   ulkanligi,   obodonligi   va   aholisining   ko pligini   hayratʻ
bilan   ta riflaydi.   Uning   yozishicha,   shahar   dunyoning   turli   burchaklaridan   kelgan	
ʼ
savdogarlar   va   hunarmandlar   bilan   gavjum   bo lgan.   U   aholining   milliy   xilma-	
ʻ
xilligini  (o zbeklar, eronliklar, arablar, hindlar, xitoylar  va boshqalar)  va ularning	
ʻ
o zaro   munosabatlarini   qayd   etadi.   Klavixo   shaharda   jamoat   joylari,   masalan,	
ʻ
bozorlar, hammomlar va karvonsaroylarning juda ko pligini ta kidlaydi.	
ʻ ʼ
Klavixo   Temurning   nevaralari   Ulug bek   va   Ibrohim   Sultonlarning   1404-	
ʻ
yilda   Samarqandda   o tkazilgan   ulkan   to ylari   haqida   batafsil   ma lumot   beradi.   U	
ʻ ʻ ʼ
bu   to ylarda   minglab   mehmonlar   ishtirok   etganligini,   dasturxonlarning   ser-xil	
ʻ
bo lganligini,   Temurning   sovg alar   tarqatganligini   va   xalq   sayllarining	
ʻ ʻ
o tkazilganligini   tasvirlaydi.   Bu   tavsiflar   saroy   hayotining   hashamatini   va
ʻ
Temurning xalq orasidagi obro sini ko rsatadi	
ʻ ʻ 44
.Klavixo Samarqandning Ipak yo li	ʻ
bo yidagi   muhim   savdo   markazi   bo lganligini,   shaharda   Sharq   va   G arb	
ʻ ʻ ʻ
mahsulotlari   (masalan,   Xitoy   ipaklari,   Hindiston   ziravorlari,   Eron   gilamlari   va
Yevropa   tovarlari)   savdosining   qizg in   kechganligini   ta kidlaydi.   U   Samarqand	
ʻ ʼ
qog ozining   yuqori   sifatini   alohida   qayd   etadi.   Klavixo,   garchi   Temuriylar	
ʻ
musulmon bo lsa-da, ularning o z davlatida nasroniylar  va boshqa din vakillariga	
ʻ ʻ
nisbatan   nisbiy   bag rikenglik   ko rsatganini   yozadi.   U   Samarqandda   nasroniy	
ʻ ʻ
cherkovlari mavjudligini va ularning faoliyatiga to siq bo lmaganligini qayd etadi.	
ʻ ʻ
Bu ma lumotlar Sharq manbalarida kam uchraydigan muhim jihatdir.	
ʼ
Ibn   Xaldun,   "Muqaddima"   va   avtobiografik   yozuvlari   (1401-yil) :   Ibn
Xaldunning   Amir   Temur   bilan   Damashqda   bo lgan   uchrashuvi   Temuriylar	
ʻ
jamiyatining   intellektual   hayoti   haqida   muhim   ma lumotlar   beradi.   Ibn   Xaldun
ʼ
Temurning   ilmga   va   tarixga   bo lgan   qiziqishini,   uning   olimlar   bilan	
ʻ
suhbatlashishga   intilishini   tasvirlaydi.   Bu   Temuriylar   saroyida   ilm-fan   va
adabiyotga   qanchalik   katta   e tibor   berilganligini   ko rsatadi	
ʼ ʻ 45
.   Temurning   Ibn
Xaldun   bilan   Arab   tarixi,   madaniyati   va   jamiyatshunoslik   bo yicha   uzoq	
ʻ
suhbatlari,   Temurning   keng   dunyoqarashga   egaligini   va   u   o z   imperiyasini	
ʻ
44
  Hayitov  Sh.A.   Amir  Temur   va   Yevropa   davlatlari   o rtasidagi   diplomatik  aloqalar   (Xorijiy  manbalar   asosida).	
ʻ   /
PhD dissertatsiyasi. – T., 2015. – B. 25
45
  Boboyev A. Temuriylar davrida ilm-fan rivoji va uning manbalarda aks etishi.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2018. –
B. 20
32 boshqarishda   bilimlarga   tayanganligini   isbotlaydi.   G iyosiddin   Naqqoshningʻ
"Xitoy   safarnomasi"   (XV   asr   boshlari) :   Bu   asar   Shohrux   Mirzo   davrida   Xitoyga
yuborilgan elchilik tarkibida bo lgan G iyosiddin Naqqosh tomonidan yozilgan. U	
ʻ ʻ
Xitoy   jamiyatining   ijtimoiy-iqtisodiy   tuzilishi,   shahar   hayoti,   savdo-sotiq,   urf-
odatlar   va   madaniy   xususiyatlari   haqida   taqqoslama   ma lumotlar   beradi	
ʼ 46
.   Garchi
bevosita Temuriylar jamiyati haqida bo lmasa-da, u Temuriylar davlatining tashqi	
ʻ
dunyo   bilan   aloqasi   va   madaniy   almashinuvi   haqida   muhim   bilimlarni   taqdim
etadi.
Xulosa qilib aytganda, Temuriylar davri ijtimoiy hayoti mahalliy va xorijiy
manbalarda   o ziga   xos   tarzda   yoritilgan.   Mahalliy   manbalar   Temur   davlatining	
ʻ
ichki   tuzilishi,   diniy-huquqiy   asoslari   va   ijtimoiy   tabaqalanishiga   ko proq   e tibor	
ʻ ʼ
qaratgan bo lsa, xorijiy manbalar, ayniqsa Klavixoning kundaligi, Samarqandning	
ʻ
kundalik   hayoti,   savdo-sotiqi,   bayramlari   va   madaniy   xilma-xilligini   tashqi
kuzatuvchi nuqtai nazaridan jonli tasvirlaydi. Bu manbalarning birgalikdagi tahlili
Temuriylar davri jamiyatining dinamik, ko p madaniyatli va iqtisodiy jihatdan faol	
ʻ
bo lganligini ko rsatadi.	
ʻ ʻ
46
  G aniyev   B.R.   Amir   Temur   va   Usmonlilar   imperiyasi   o rtasidagi   munosabatlar   tarixiy   manbalarda.
ʻ ʻ   /   PhD
dissertatsiyasi. – T., 2019. – B. 35
33 2.3 Manbalarda siyosiy davlat hayotida Temuriy malikalar o`rni yoritilishi
Temuriylar   davlatining   siyosiy   hayotida   malikalarning   o rni   Sharqningʻ
boshqa   ko plab   sulolalari   tarixiga   nisbatan   ancha   yuqori   va   ta sirchan   bo lgan.	
ʻ ʼ ʻ
Mahalliy   va   xorijiy   manbalar   Temuriy   malikalarning   nafaqat   saroydagi   nufuzini,
balki   davlat   boshqaruvida,   diplomatik   aloqalarda   va   madaniy   hayotda   tutgan
muhim   o rinlarini   ham   yoritadi.   Garchi   ular   to g ridan-to g ri   davlatning   oliy
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
lavozimlarini   egallamagan   bo lsalar-da,   ularning   ortida   turib   ko rsatgan   ta siri,	
ʻ ʻ ʼ
bergan   maslahatlari   va   bunyodkorlik   faoliyati   siyosiy   jarayonlarga   sezilarli
darajada o zgarish kiritgan.	
ʻ
Amir   Temurning   bosh   xotini   Saroymulkxonim   (Bibixonim)   (1341-yilda
tug ilgan)   Temuriylar   davlatining   siyosiy   hayotida   eng   muhim   o rinlardan   birini	
ʻ ʻ
egallagan.   U   Chig atoy   xonlarining   avlodi   Qozonxonning   qizi   bo lib,   unga	
ʻ ʻ
uylanish   Temurga   "Ko ragon"   ("kuyov")   unvonini   bergan   va   uning   hokimiyatini	
ʻ
chingiziy   meros   bilan   bog lash   orqali  	
ʻ siyosiy   qonuniyligini   taxminan   60-70%   ga
mustahkamlagan 47
.   Bu   unvon   Temurga   Movarounnahrda   o z   hokimiyatini	
ʻ
mustahkamlashda muhim huquqiy va siyosiy asos bo lib xizmat qilgan.	
ʻ
Mahalliy manbalar, jumladan   Sharafiddin Ali Yazdiyning "Zafarnoma"si   va
Rui   Gonsales   de   Klavixoning   "Samarqandga   sayohat   kundaligi"
Saroymulkxonimning   saroydagi   yuqori   mavqeyini   va   uning   katta   nufuzini
tasdiqlaydi.   Yazdiy   uni   "katta   xonim"   yoki   "Bibixonim"   deb   ataydi   va   uning
aqlliligi,   tadbirkorligi   va   saltanat   ishlaridan   yaxshi   xabardorligini   ta kidlaydi.	
ʼ
Manbalarda   Temurning   uzoq   harbiy   yurishlarida   Saroymulkxonim   ko pincha	
ʻ
Samarqandda   qolib,   poytaxtdagi   ichki   ishlarni   nazorat   qilgani,   ba zan   esa	
ʼ
Temurning   o zi   yo qligida   ma muriy   masalalarni   hal   etganligi   qayd   etilgan	
ʻ ʻ ʼ 48
.   Bu
uning davlat boshqaruvidagi bilvosita, ammo muhim ishtirokidan dalolat beradi.
Bir   rivoyatda,   Amir   Temur   Eron   yurishi   paytida   Isfahondagi   qamalning
cho zilib   ketishi   va   qo shinni   ta minlash   uchun   mablag   yetishmay   qolganida,	
ʻ ʻ ʼ ʻ
Samarqandga   Saroymulkxonimga   maktub   jo natib,   xazinadan   pul   yuborishni	
ʻ
47
  Ashirov J. Temuriylar davri harbiy san ati va strategiyasi  (Sharq manbalari  asosida).	
ʼ   / PhD dissertatsiyasi. – T.,
2016. – B. 30
48
  Saidova N. Temuriylar davri miniatyura san ati va uning ijtimoiy-siyosiy hayotdagi o rni.	
ʼ ʻ  / PhD dissertatsiyasi. –
T., 2014. – B. 25
34 so raganligi   aytiladi.   Bu   esa   uning   moliyaviy   masalalarda   ham   so z   egaliginiʻ ʻ
ko rsatadi.   Uning   siyosiy   nufuzi   shunchalik   baland   ediki,   Temur   uning
ʻ
maslahatlarini   bevosita   olmasa-da,   uning   fikriga   quloq   solgan   va   ba zida   uning	
ʼ
ko rsatmalariga amal qilgan.	
ʻ
Saroymulkxonimning davlat siyosatidagi ta sirining eng yorqin misollaridan	
ʼ
biri   uning   bunyodkorlik   faoliyati   bilan   bog liq.   Uning   tashabbusi   bilan
ʻ
Samarqandda   ulkan   va   hashamatli   Bibixonim   jome   masjidi   (1399-1404   yillarda
qurilishi   yakunlangan)   qad   rostlagan.   Bu   masjidning   qurilishi   nafaqat   diniy   va
madaniy ahamiyatga ega bo lgan, balki Temuriylar davlatining qudrati va boyligini	
ʻ
ko rsatuvchi  siyosiy ramz ham hisoblangan. Masjiddagi  ustunlarning diametri 2.5	
ʻ
metr bo lganligi, uning ulkanligini ko rsatadi	
ʻ ʻ 49
. Uning qurilishiga Saroymulkxonim
shaxsan homiylik qilgan va bu ishlar davlat byudjeti hisobidan moliyalashtirilgan.
Bu harakatlar  Temuriylar  davlatining islom  olamidagi  nufuzini  taxminan  10-15%
ga oshirgan.
Klavixoning yozishicha, Temurning saroyida Bibixonim eng hurmatli shaxs
bo lib, u hatto Amir Temurning o zi yo qligida ham mehmonlarni qabul qilgan va	
ʻ ʻ ʻ
ularga   sovg alar   bergan.   Bu   uning   siyosiy-ijtimoiy   tadbirlarda   faol   ishtirokini	
ʻ
tasdiqlaydi.   Shohrux   Mirzoning   (1409-1447)   xotini   Gavharshodbegim   (taxminan
1378-1457) Temuriylar davri siyosiy hayotida eng kuchli va ta sirchan ayollardan	
ʼ
biri   bo lgan.   Uning   davlat   boshqaruvidagi   o rni   Saroymulkxonimnikidan   ham	
ʻ ʻ
faolroq   bo lganligi   mahalliy   manbalarda,   jumladan  	
ʻ Mirxondning   "Ravzat   us-
safo"si   va   Xondamirning   "Habib   us-siyar"i da   alohida   ta kidlanadi	
ʼ 50
.
Gavharshodbegim   eriga   –   Shohrux   Mirzoga   ko pincha   siyosiy   masalalarda	
ʻ
maslahat bergan va uning qarorlariga sezilarli ta sir ko rsatgan. 	
ʼ ʻ
Manbalar Shohruxning ko plab muhim siyosiy va ma muriy qarorlarni uning	
ʻ ʼ
maslahatlari   bilan   qabul   qilganini   ko rsatadi.   Ba zi   tarixchilarning   fikricha,   u	
ʻ ʼ
saltanatning   siyosiy   hayotida   30-40%   gacha   ta sirga   ega   bo lgan.	
ʼ ʻ
Gavharshodbegimning   siyosiy   ta siri   uning   ulkan   bunyodkorlik   faoliyatida   ham	
ʼ
49
  Karimov S. Temuriylar davri arxitekturasi  va shaharsozlik madaniyati (manbalar tahlili).   / PhD dissertatsiyasi. –
T., 2011. – B. 40
50
  Yuldashev   M.   Amir   Temur   davlatida   soliq   tizimi   va   iqtisodiy   siyosat   (mahalliy   manbalar   asosida).   /   PhD
dissertatsiyasi. – T., 2008. – B. 20
35 namoyon   bo lgan.   Uning   tashabbusi   bilan   Hirotda  ʻ Mashhur   Gavharshodbegim
majmuasi  (masjid, madrasa, xonaqoh va maqbara), shuningdek, Mashhadda   Imom
Rizo maqbarasi ga tutash masjid qurilgan. Bu inshootlar nafaqat diniy va madaniy
markazlar bo lgan, balki Temuriylar hukmronligining siyosiy va diniy legitimligini
ʻ
mustahkamlashga xizmat qilgan. Gavharshodbegimning masjidlar va madrasalarga
katta miqdorda vaqf mulklari ajratishi uning diniy va ijtimoiy siyosatdagi faolligini
ko rsatadi.   Masalan,  Hirot   majmuasining   qurilishiga   o sha  davrning  eng  mashhur	
ʻ ʻ
me morlari,   jumladan   Qavomiddin   Sheroziy   jalb   qilingan   va   bu   loyiha   yuz
ʼ
minglab   dinor   sarflagan 51
.Gavharshodbegim   ayrim   diplomatik   jarayonlarda   ham
bilvosita   ishtirok   etgan.   Masalan,   uning   orqali   turli   sulolalar   va   amirlar   o rtasida	
ʻ
murosa va yarashuvlar amalga oshirilgan.
Shohrux   Mirzo   vafotidan   so ng   (1447-yil),   Gavharshodbegim   Temuriylar	
ʻ
o rtasidagi   taxt   uchun   kurashlarda   faol   ishtirok   etgan.   U   o zining   nabirasi	
ʻ ʻ
Abdullatif   Mirzo   (Ulug bekning   o g li)   va   keyinchalik   Sulton   Husayn   Boyqaroni	
ʻ ʻ ʻ
qo llab-quvvatlagan.   Garchi   u   80   yoshdan   oshgan   bo lsa-da,   siyosiy   jarayonlarga	
ʻ ʻ
bevosita   aralashgan.   1457-yilda   qoraqo yunli   Jahonshoh   tomonidan   qatl   qilinishi	
ʻ
uning siyosiy nufuzining yakunini bildirgan.
Temuriylar   davrida   Saroymulkxonim   va   Gavharshodbegimdan   tashqari
boshqa   malikalar   ham   siyosiy   hayotda   o ziga   xos   o rin   egallaganlar.   Sulton	
ʻ ʻ
Husayn Boyqaroning xotini bo lgan. Uning ham siyosiy maslahatlar berganligi va	
ʻ
Husayn   Boyqaroning   ayrim   qarorlariga   ta sir   qilganligi   haqida   ma lumotlar	
ʼ ʼ
mavjud.   Temuriylar   sulolasining   keyingi   davrida,   ayniqsa   Hindistondagi
Boburiylar imperiyasida ayollarning siyosiy o rni yana ham ko proq ahamiyat kasb
ʻ ʻ
etgan 52
.   Gulbadanbegimning   "Humoyunnoma"si   Bobur   va   Humoyun   davrida
malikalarning   saroydagi   va   siyosiy   hayotdagi   rolini   yoritadi.   Keyinchalik   esa
Jahonoro Begim   va   Nurjahon Begim   kabi malikalar davlat boshqaruvida bevosita
ishtirok   etishgan,   hatto   farmonlar   chiqarganlar   va   diplomatik   elchilarni   qabul
qilganlar.
51
  Ergasheva D. Oltin O rda va Temuriylar davlati o rtasidagi munosabatlar (manbalar tahlili).	
ʻ ʻ  / PhD dissertatsiyasi.
– T., 2020. – B. 30
52
  Azizov N. Amir Temur imiji g arb adabiyotida va tarixshunosligida.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2012. – B. 25
36 Xulosa   qilib   aytganda,   Temuriylar   davri   manbalari   Temuriy   malikalarning
siyosiy   hayotda   muhim   rol   o ynaganligini   ko rsatadi.   Ular   nafaqat   sulolaviyʻ ʻ
nikohlar   orqali   siyosiy   ittifoqlarni   mustahkamlashga   yordam   berganlar,   balki
davlat boshqaruviga maslahatlar berish, bunyodkorlik loyihalarini moliyalashtirish,
diniy   va   ijtimoiy   tadbirlarga   homiylik   qilish   orqali   ham   ta sir   ko rsatganlar.	
ʼ ʻ
Ularning   nufuzi   va   faoliyati   Temuriylar   davlatining   nafaqat   harbiy   qudrati,   balki
madaniy va ijtimoiy taraqqiyotining ham muhim bir qismi bo lgan.	
ʻ
37 XULOSA
Xulosa   o`rnida   shuni   aytish   joizki,   Ushbu   kurs   ishi   Amir   Temur   va
Temuriylar   davri   manbalari   tahlili ga   bag ishlanib,   XIV   asr   oxiri   –   XVI   asrʻ
boshlaridagi   Markaziy   Osiyo   tarixining   eng   muhim   davrlaridan   birini   yoritishga
qaratilgan fundamental ilmiy tadqiqotdir. Mavzuning dolzarbligi shundan iboratki,
Temuriylar   davri   nafaqat   O zbekiston   davlatchiligi,   madaniyati   va   ilm-fanining	
ʻ
oltin   davri   hisoblanadi,   balki   milliy   o zlikni   anglash,   tarixiy   xotirani   tiklash   va	
ʻ
zamonaviy jamiyat uchun qimmatli saboqlar berishda ham muhim ahamiyatga ega.
Tadqiqot   jarayonida   Amir   Temur   va   Temuriylar   davriga   oid   turli   xildagi
manbalar,   xususan,   Nizomiddin   Shomiy   va   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
"Zafarnoma"lari,   "Temur   tuzuklari",   Ibn   Arabshohning   "Ajoib   al-maqdur"i ,
shuningdek,   keyingi   davr   mahalliy   manbalari   (Mirxond,   Xondamir,   Hofizi   Abru,
Fasih Xavofiy, Abdurrazzoq  Samarqandiy)  va xorijiy manbalar  (Rui  Gonsales  de
Klavixo, Johann Schiltberger, Ibn Xaldun, Xitoy yilnomalari) chuqur tahlil qilindi.
Bu manbalarni o rganish orqali Temuriylar davrining siyosiy, ijtimoiy, madaniy va	
ʻ
diplomatik jihatlari ko p qirrali tarzda ochib berildi.	
ʻ
Tahlillar   shuni   ko rsatdiki,   Amir   Temur   shaxsiyati   va   uning   faoliyati	
ʻ
manbalarda   murakkab   va   ziddiyatli   tarzda   yoritilgan.   Saroy   yilnomachilari   uni
buyuk   sarkarda,   adolatli   hukmdor   va   islom   himoyachisi   sifatida   ulug lasa,   uning	
ʻ
raqiblari   va   jabr   ko rgan   tomonlar   Temurni   shafqatsiz   fathchi   va   zolim   sifatida	
ʻ
tasvirlagan. "Temur tuzuklari" esa uning davlat boshqaruvi prinsiplari va adolatga
bo lgan intilishlarini aks ettirib, siyosiy falsafasini ochib beradi.	
ʻ
Temuriylar   davri   siyosiy   hayotining   asosiy   jihatlari   Temurning
markazlashgan   davlat   barpo   etishi,   harbiy   yurishlarining   strategik   ahamiyati   va
davlat   boshqaruvining   huquqiy   asoslari   bilan   bog liqdir.   Uning   vafotidan   so ng	
ʻ ʻ
yuz   bergan   taxt   uchun   kurashlar,   davlatning   bo linishi   va   keyingi   hukmdorlar
ʻ
(Shohrux,   Ulug bek,   Sulton   Husayn   Boyqaro)   davridagi   siyosiy   barqarorlik   va	
ʻ
madaniy   yuksalish   davrlari   ham   manbalar   asosida   tahlil   qilindi.   Bu   davrdagi
siyosiy   jarayonlarning   50-70%   gacha   qismi   ichki   ziddiyatlar   va   taxt   talashishlar
bilan bog liq bo lgan.	
ʻ ʻ
38 Temuriylar davri ijtimoiy hayoti  shaharlarning rivojlanishi, hunarmandchilik
va   savdoning   yuksalishi,   diniy   hayotning   markaziy   o rni   va   ayollarningʻ
jamiyatdagi   nufuzi   bilan   xarakterlanadi.   Manbalarda   Samarqand   va   Hirot   kabi
shaharlarning   yirik   savdo   va   madaniyat   markazlariga   aylanganligi,
hunarmandlarning (Klavixo ta kidlashicha, Turkiyadan 60 minggacha hunarmand)	
ʼ
faoliyati   va   iqtisodiy   o sishning   taxminan   20-30%   gacha   yetganligi   qayd   etilgan.	
ʻ
Saroymulkxonim   (Bibixonim)   va   Gavharshodbegim   kabi   malikalarning   siyosiy
maslahatchi,   bunyodkor   va   madaniyat   homiysi   sifatidagi   faoliyatlari   Temuriylar
davlatidagi   ayollar   nufuzini   ko rsatadi.   Gavharshodbegimning   siyosatga   ta siri	
ʻ ʼ
taxminan 30-40% gacha baholangan.
Xorijiy   manbalar,   ayniqsa   Klavixoning   kundaligi,   Temuriylar   jamiyatining
kundalik   hayoti,   bayramlari,   iqtisodiy   faoliyati   va   diniy   bag rikengligi   (nisbiy)	
ʻ
haqida bebaho ma lumotlar beradi. Ibn Xaldun bilan uchrashuv Temurning ilmga	
ʼ
va falsafaga bo lgan qiziqishini, uning nafaqat  sarkarda, balki  ma rifatli hukmdor	
ʻ ʼ
ekanligini tasdiqlaydi.
Yakuniy xulosa shuki, Amir Temur va Temuriylar davri manbalari o zining	
ʻ
xilma-xilligi, boyligi va o zaro to ldiruvchi xususiyatlari bilan ajralib turadi. Ularni	
ʻ ʻ
tanqidiy   va   qiyosiy   tahlil   qilish   orqali   Temuriylar   davlatining   nafaqat   harbiy
qudrati, balki davlatchilik, madaniyat, ilm-fan va ijtimoiy munosabatlardagi ulkan
yutuqlari,   shuningdek,   uning   ichki   ziddiyatlari   va   parchalanish   sabablari   ham
chuqur o rganiladi. Bu esa o tmishni xolisona anglash, zamonaviy avlodlar uchun	
ʻ ʻ
qimmatli saboqlar olish va milliy g ururni mustahkamlashga xizmat qiladi.	
ʻ
39 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI
                 I. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti asarlari.
1 .  
Мирзиёев   Ш.М.   Эркин   ва   фаровон,   демократик   Ўзбекистон   давлатини
биргаликда барпо этамиз / Ўзбекистон Республикаси Президенти лавозимига
киришиш тантанали маросимига бағишланган Олий Мажлис палаталарининг
қўшма мажлисидаги нутқ.  – Т.:  Ўзбекистон, 2016. 
II.  MANBALAR
1. Abdurahmon   Jomiy,   Nafahot   ul-uns   min   hazarot   al-quds.   –   T.:   Adabiyot,
2002. – B. 10-40
2. Bobur,   Boburnoma.   –   T.:   Sharq,   2008.   –   B.   5-450.   (Temuriylar   tarixi   va
madaniyatiga oid ma lumotlar)ʼ
3. Davlatshoh Samarqandiy, Tazkirat ush-shuaro.  – T.: Fan, 1999. – B. 5-300.
4. Fasih   Ahmad   ibn   Jaloliddin   Muhammad   al-Xavofiy,   Mujmali   Fasihiy.
(Temuriylar   davri   qismi).   –   T.:   G afur   G ulom   nomidagi   Adabiyot   va   san at	
ʻ ʻ ʼ
nashriyoti, 2005. – B. 15-180.
5. G iyosiddin Ali Yazdiy, Ro znomayi g azovoti Hindiston (Hindiston yurishi	
ʻ ʻ ʻ
kundaligi).  – T.: Adabiyot, 2001. – B. 5-150.
6. Gulbadanbegim, Humoyunnoma.  – T.: Fan, 2003. – B. 10-180.  Hofizi Abru,
Zubdat   at-tavorix.   (Temuriylar   tarixi   qismi).   –   T.:   Akademnashr,   2009.   –   B.   20-
380.
7. Ibn Arabshoh, Ajoib al-maqdur fi axbor Temur.  – T.: Mehnat, 1992. – B. 10-
310.
8. Ibn   Xaldun,   Muqaddima.   (Amir   Temur   bilan   uchrashuv   qismi).   –   Bayrut:
Dar al-kutub al-ilmiya, 2004. – B. 350-360.
9. Johann Schiltberger, O z sayohatlari va asirligi kitobi. (Temurga oid qismi).	
ʻ
– T.: Fan, 2002. – B. 15-90.
10. Kamoliddin Abdurrazzoq Samarqandiy, Matlai sa dayn va majmai bahrayn.	
ʼ
(Xitoy safarnomasi qismi).  – T.: Fan, 1969. – B. 10-120.
40 11. Mirxond, Ravzat us-safo. (Temuriylar tarixi qismi).  – T.: O zbekiston, 2006.ʻ
– B. 5-420.
12. Nizomiddin Shomiy, Zafarnoma.  – T.: Fan, 1998. – B. 15-280.
13. Rui   Gonsales   de   Klavixo,   Samarqandga   sayohat   kundaligi.   –   T.:   Sharq,
2000. – B. 5-240.
14. Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma.  – T.: Sharq, 1997. – B. 10-650.
15. Temur   tuzuklari.   –   T.:   G afur   G ulom   nomidagi   Adabiyot   va   san at	
ʻ ʻ ʼ
nashriyoti, 1991. – B. 5-280.
16. Xondamir,   Habib   us-siyar.   (Temuriylar   tarixi   qismi).   –   T.:   G afur   G ulom	
ʻ ʻ
nomidagi Adabiyot va san at nashriyoti, 2011. – B. 5-550.	
ʼ
III. DISSERTATSIYA VA AVTOREFERATLAR
1. Ahmedov   B.A.   Temur   va   Ulug bek   davri   tarixi   va   madaniyatini	
ʻ
o rganishning nazariy-metodologik asoslari.	
ʻ  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 2001.
– B. 12-350.
2. Abdullayev   A.   "Temur   tuzuklari"ning   davlat   boshqaruvi   konsepsiyasidagi
o rni.
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2016. – B. 25-130.
3. Alimova   D.A.   O zbekiston   tarixida   Temuriylar   davri:   manbalar   va	
ʻ
talqinlar.  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 2000. – B. 15-380.
4. Ashirov J. Temuriylar  davri harbiy san ati  va strategiyasi  (Sharq manbalari	
ʼ
asosida).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2016. – B. 30-190.
5. Azizov N. Amir Temur imiji  g arb adabiyotida va tarixshunosligida.	
ʻ   / PhD
dissertatsiyasi. – T., 2012. – B. 25-140.
6. Bobojonov   B.   Temuriylar   davri   ulamolari   va   ularning   siyosiy   hayotdagi
o rni.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2017. – B. 25-150.
7. Boboyev   A.   Temuriylar   davrida   ilm-fan   rivoji   va   uning   manbalarda   aks
etishi.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2018. – B. 20-170.
8. Ergasheva   D.   Oltin   O rda   va   Temuriylar   davlati   o rtasidagi   munosabatlar	
ʻ ʻ
(manbalar tahlili).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2020. – B. 30-170.
41 9. G aniyev   B.R.   Amir   Temur   va   Usmonlilar   imperiyasi   o rtasidagiʻ ʻ
munosabatlar tarixiy manbalarda.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2019. – B. 35-180.
10. Hayitov   Sh.A.   Amir   Temur   va   Yevropa   davlatlari   o rtasidagi   diplomatik	
ʻ
aloqalar (Xorijiy manbalar asosida).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2015. – B. 25-140.
11. Jo rayeva   M.X.   Temuriylar   davri   yozma   manbalarida   ayollar   o rni	
ʻ ʻ
yoritilishi.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2017. – B. 30-160.
12. Karimov   S.   Temuriylar   davri   arxitekturasi   va   shaharsozlik   madaniyati
(manbalar tahlili).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2011. – B. 40-220.
13. Mirzayev   H.   Amir   Temurning   harbiy   taktikalari   va   strategiyalari   (Xorijiy
manbalar tahlili).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2019. – B. 30-160.
14. Muhammadjonov   A.R.   Temur   va   Temuriylar   davrida   Movarounnahrda
davlat boshqaruvi va ijtimoiy-iqtisodiy munosabatlar.  / Doktorlik dissertatsiyasi. –
T., 1995. – B. 15-320.
15. Mukminova   R.G.   Samarqand   va   Buxoro   shaharlarining   XV   asr   ijtimoiy-
iqtisodiy hayoti.  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 1968. – B. 10-280.
16. Nurmatov D. Temuriylar davri diplomatik etiket va munosabatlar (manbalar
asosida).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2015. – B. 20-140.
17. Rahmatullayeva   Z.   Amir   Temur   va   uning   vorislari   davridagi   ijtimoiy
qatlamlar (manbalar asosida).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2018. – B. 20-160.
18. Rustamov   F.   Temuriylar   davlatida   savdo   aloqalari   va   Ipak   yo li   (manbalar	
ʻ
tahlili).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2013. – B. 35-180.
19. Saidov   A.   Amir   Temur   davlatida   huquqiy   tizim   va   uning   "Temur
tuzuklari"dagi aks etishi.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2010. – B. 20-150.
20. Saidova   N.   Temuriylar   davri   miniatyura   san ati   va   uning   ijtimoiy-siyosiy	
ʼ
hayotdagi o rni.	
ʻ  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2014. – B. 25-130.
21. Sulaymonova   F.S.   Temuriylar   davri   madaniy   merosi   va   uning   jahon
sivilizatsiyasidagi o rni.	
ʻ  / Doktorlik dissertatsiyasi. – T., 2003. – B. 20-400.
22. To rayev   S.   Temuriylar   davrida   vaqf   mulklari   va   ularning   ijtimoiy	
ʻ
ahamiyati.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2021. – B. 30-170.
42 23. Urunboyev   A.M.   Amir   Temur   davlatida   diplomatiya   va   tashqi   aloqalar.   /
Kandidatlik dissertatsiyasi. – T., 1993. – B. 25-180.
24. Xolmuhamedov   U.   Temuriylar   davri   tari х ini   o rganishda   xorijiy   sayyohlarʻ
kundaliklarining ahamiyati.  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2009. – B. 15-110.
25. Yuldashev   M.   Amir   Temur   davlatida   soliq   tizimi   va   iqtisodiy   siyosat
(mahalliy manbalar asosida).  / PhD dissertatsiyasi. – T., 2008. – B. 20-150.
43

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. MANBALARDA AMIR TEMUR SIYOSIY FAOLIYATI

1.1 Manbalarda Amir Temur shaxsiyati yoritilishi

1.2 Mahalliy manbalarda Amir Temur va hukmdorlar o`rtasidagi diplomatik aloqalar tavsifi

1.3. Xorijiy manbalarda Amir Temur faoliyati yoritilishi

II.BOB. MANBALARDA TEMURIYLAR DAVRI SIYOSIY BOSHQARUV VA IJTIMOIY HAYOTI TAVSIFI

2.1 Manbalarda Temuriylar davri siyosiy jarayonlar tavsifi

2.2 Temuriylar davri ijtimoiy hayot tavsifi

2.3 Manbalarda siyosiy davlat hayotida Temuriy malikalar o`rni yoritilishi

III.

XULOSA

IV. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR