Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 35000UZS
Размер 96.5KB
Покупки 0
Дата загрузки 02 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

Amir temur va temuriylar davrida savdo va pul munosabatlar

Купить
MAVZU: AMIR TEMUR VA TEMURIYLAR DAVRIDA SAVDO VA PUL
MUNOSABATLAR
MUNDARIJA:
Kirish.……………………………………………………………………………....3
I bob. Amir Temurning ichki va tashqi siyosati…………………………………
5
I.1.  Amir Temurning moliya –pul siyosati …………………………………………5
I.2.  Amir Temurning chet davlatlar bilan aloqalari …………………………….…12
II   bob.   Amir   Temur   davlatida   boshqaruv
tizimi……………………………….15
II.1.   Amir Temur siyosati ………………………...……………………………….15
II.2.   Amir Temur davrida siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy, madaniy hayot ………….…
27
Xulosa   ………………………………………………………………………….…
31
Foydalanilgan adabiyotlar………………………………...…………………….34                
3                                               Kirish.
Amir   Temur   bizning   buyuk   bobokalonimiz   hisoblanadi.   U   ham   xuddi
ajdodlarimiz Muqanna,Spitamen, Jaloliddin Manguberdi, Mahmud Tarobiy, Temur
Maliklar   kabi   vatan   ozodligi,   yurt   tinchligi   uchun   mo’g’ullarga   qarshi   kurashib,
jasoratlar   ko’rsatdi   va   mo’g’ullarni   butunlay   yurtimizdan   quvib   yubordi.   Amir
Temur   o’zbek   davlatchiligi   tarixida   muhim   ahamiyatga   ega   bo’lgan,
davlatchiligimiz  shakllanishida   muhim   ahamiyat   kasb   etgan   Temuriylar   davlatiga
asos soldi va dunyoning o’sha vaqtdagi eng qudratli davlatlaridan biriga aylantira
oldi.
Mavzuning   dolzarbligi .   Amir   Temur   vatanimiz   tarixida,   o’zbek
davlatchiligi   taraqqiyotida   beqiyos   xizmat   ko’rsatgan   shaxs.Amir   Temur   jahon
tarixida   buyuk   davlat   arbobi,   mashhur   sarkarda   sifatida   e’tirof   topgan   yorqin
siymodir.Afsuski,   Amir   Temur   nomi   sobiq   mustamlakachilik   va   mustabid   tuzum
davrida qoralanib, avlodlar nazaridan chetga surilib kelinadi.Istiqlol tufayli o’z ona
tariximizni   xolisona   yoritish,   tarixiy   haqiqatni   qaror   toptirish   barobarida   Amir
Temur bobomizning nomini, nuroniy qiyofasini  tiklash baxtiga muyassar  bo’ldik.
Birinchi   Prezidentimiz   I.   A.   Karimov   tashabbusi   bilan   1996-yilning   Amir   Temur
yili   deb   e’lon   qilinishi   va   shu   yili   buyuk   bobokalonimiz   tavalludining   660
yilligining mamlakatimizda va UNESCO tashabbusi bilan butun dunyo miqyosida
keng nishonlanishi – bu hozirgi minnatdor avlodlarning , qolaversa, jahon ahlining
bu   buyuk   zotga,   uning   ulug’vor   ishlariga   bildirgan   cheksiz   hurmati   va   e’zozi
ramzidir.
Adolat va insof bilan tangri yaratgan bandalarini o’zimdan rozi
qildim.Gunohkorga ham, begunohga ham rahm qilib, haqqoniyat yuzasidan
hukm chiqardim. Xayr-ehson ishlarim bilan odamlar ko’nglidan joy oldim . 
                                                    Amir Temur.
  Mo‘g‘ullar   hukmronligi   davrida   xalq   azob   chekdi,   xo‘rlandi,   talandi.
Chig‘atoy   xonlari   bilan   mahalliy   aholi,   zodagonlar   o‘rtasida   ziddiyat   tobora
keskinlashdi.   Bu   ziddiyatlar   natijasida   Chig‘atoy   ulusi   bo‘linib   ketdi   va   bu
4 bo‘lingan   davlatlar   o‘rtasida   o‘zaro   kurash   avj   olib,   mo‘g‘ul   xonlarining
Movarounnahrga hujumlari ko‘paydi. Bunday vaziyat mamlakatdan, xalq orasidan
kuchli,   bilimli,   irodali,   vatanparvar,   elparvar   bir   shaxsning   chiqishini,bu   shaxs
yurtni   ozod   etib,   uni   birlashtirib,   xalqni   taraqqiyot   sari   yetaklovchilik   rolini
bajarishini   taqozo   etayotgan   edi.XX   asming   60-yillari   oxirida   0   ‘zbekistonning
taniqli   faylasuf   olimi   Ibrohim   Mo‘minov   “Amir   Temuming   0   ‘rta   Osiyo   tarixida
tutgan   o‘rni”   nomli   risola   yozib,   Temurning   shu   yurtga   va   xalq   uchun   qilgan
xizmatlariga   yuksak   baho   bergan   edi.   Buning   uchun   o‘sha   davrdagi   hukmron
hukumat   muallifning   keyingi   hayotiga   ham,   chop   etilgan   risolaning   tarqalishiga
ham ma’lum to‘siqlar qo‘ygani rost.“
Kurs   ishining   ob'ekti.   Amir   Temur   davlatining   boshqaruv   tizimini   tahlil
qilish, uning asosiy qismlarini va xususiyatlarini o'rganish.
Kurs   ishi   predmeti.   Amir   Temur   davlatining   boshqaruv   tizimini   boshqa
imperiyalar   bilan   taqqoslash   va   ularning   boshqaruv   tizimlariga   qarshi   solishtirish
imkonini beradi.
Kurs  ishining  tarkibiy  tuzilishi.   kurs   Ishida  kirish,   ikki   bob,  to’rt   bo’lim,
xulosa va foydalanilgan adabiyotlarda iborat.
5 I bob. Temur davlatining ichki siyosati va tashqi siyosati.
I.1. Amir Temurning moliya –pul siyosati
Amir   Temur   xokimyat   tepasiga   kelgan   davrda   Turon   va   boshqa
mamlakatlarda feodal tarqoqlik,   parokandalik   va o’zaro urushlar avjiga mingan,
ayrim   siyosiy   –harbiy   guruhlar     Turon   va   unga   qo’shni   yerlarga   talon-tarojlik
hujumlarini kuchaytirgan edi. 
Shuning   uchun   xam   Amit   Temur     o’z   davlat   sarxadlarini     mustaxkamlash
uchun eng oldin harbiy yurishlarni Mo’g’ilistondan boshladi.   Amir Temur 1371-
1390   yillari     Mo’g’ilistonga   etti   marta   harbiy   yurish   yushtirdi   va   oxitgi   harbiy
yurishida Qamariddin va uning amirlarini Irtish daryosining narigi tomoniga surib
tashladi.     Amir   Temur   Movarounnaxrning   g’arbidagi   Xorazm   xarazmshohlaridan
Husayn,   Yusuf   va   Sulaymon     So’fiylarga     qarshi   1370-1390   yillari   besh   marta
harbiy yurish olib borib, Xorazmni o’z davlati tasarrufiga kiritdi.  
Amir   Temur   jahondagi   27   mamlakatni   bosqichma-bosqich   o’z   davlati
tarkibiga  kirib,  yagona    davlat  sifatida   birlashtirdi   va  ularni   iqtisodiyoti   –  moliya
tizimini     takomillashtirdi.   Davlat   boshida   bosh   xukmdor-   Amir   Temur   turgan
bo’lsa, ikkinchi bo’lib moliya devoni turgan. Bu devonni  bitta devonbegi va uning
kotibiyati boshqarardi. 
Moliya   devonining    asosiy   vazifasi-   davlat     soliq   ishlarini   yuritish,   qishloq
xo’zalik   ishlarini   boshqarish,   davlat   xazinasiga   turli   daromat     tushumlarini
keltirish,   tangalar   zarb   qilish   va   soliqlar   bilan   bog’liq   qonunbuzarliklar   hamda
boshqa   iqtisodiy   muammolar   bilan   shug’ullangan.   Dorug’alarni   taynlash   va
vazifasidan ozod qilish  ishlarini moliya devoni hal qilgan.
Davlat   xazinasi   Samarqanddagi   Ko’ksaroy   va   Hirotdagi   Ixtiyoriddin
qal’asida   saqlanardi.   Amir   Temur   davlatning   mustaqil   moliya   siyosatini
takomillashtirish uchun o’z davlati tarkibiga kirgan barcha mamlakatlar moliyasini
bir tizimga birlashtirdi va ularni ma’muriy boshqarish talablari asosida idora qilish
usullarini   joriy   qildi.   Agar   Evropada   birinchi   byudjet   tuzilishi   Angliya   va
Fransiyada   XVII-asrda  paydo   bo’lgan  bo’lsa,   Amir   Temur   o’z   davlatida   undan  3
asr avval mamlakatni idora etishda byujetning dasrlabki kurtaklarini ishlab chiqdi
6 va   joriy   qildi.     Moliya   –pul   tizimini   rivojlantirilishi   mamlakatni   yuksalishiga
kuchli ta’sir qilardi. Pulning jamiyat iqtisodida o’ynagan roli kuchayib borganligi
uchun   qishloq   xo’jalik   mahsulatlaridan   olinadigan   soliqni   naqd   aqcha   bilan   olish
imkonini   berdi.   Bu   davrda   asosan   qishloq   xo’zaligi   bilan   bog’liq   ikki   turdagi   –
xiroj   va   ushr   solig’idan     boshqa   savdogarlar   va   hunrmandlar   zakot   to’laganlar,
chegaradan   o’tgan   mollar   hisobidan   boj   olingan.   Bular   davlat   xazinasi   manbai
bo’lgan. Bundan tashqari  oltin va kumushga o’xshash nodir metallarni qazib olish
va   ularni   sotish,   tangalar   zarb   qilish,     turli   jarimalar,   sovg’alar,   varissiz   mol
mulklar     davlat   xazinasiga   kelib   tushar   edi.   Davlat   byujetidagi   xodinlarga   oylik
maosh   berishda   pul   va   ya’ni   moddiy   (natura)   normalarida   to’lash   tizimi
qo’llanilgan. 
Amir   Temur   davrida   zarb   qilingan   barcha   tanga   pullar   eng   asosiy   to’lov
vositasi sifatida davlatning ichki va tashqi savdo aloqalarida qo’llanadigan yagona
pul   birligi   (valyuta)   bo’lgan¬ligi   uchun   ham   bu   pullar   Amir   Temur   davlatining
halqaro   siyosiy   va   iqtisodiy   qudratini   oshirishga   va   mustahkamlashga   hizmat
qilgan.
Amur Temur (1370-1405 y. hukmronlik qilgan davrlarda) davlatining tanga
pullariga   talab   va   ehtiyoji   kuchli   bo’lganligi   uchun   ham   bu   pullar   nafaqat
Movarounnahrdagi   markaziy   shaharlarda,   balki   Huroson,   Eron,   Iroq,   va
Ozarboyjon   hududlarida,   chunonchi,   Astrobod,   Astora   (Ashpara),   Baku,   Basra,
Bog’dod, Bamiyon, Damg’on, Darband, Yazd, Isfahon, Qarshi, Kashon, Kermon,
Qum,   Mordin,   Mahmudobod,   Mashhad,   Sava,   Samarkand,   Sultoniya,   Tabriz,
Xorazm,   Shabankar,   Shiroz,   Shemaha,   Shayh   Abu   Ishoq   Hirot   va   boshqa   40   ga
yaqin shaharlarda ham zarb qilingan.
Yozma   manbalarda   biz   yuqorida   tilga   olgan   hududlardagi   shaharlardan
boshqa   Hindiston,   Turkiya,   Misr   va   SHom   podshohlari   ham   Amir   Temur   nomi
bilan   tilla,   kumush   tangalar   zarb   qilganligi   ma`lum.   Masalan,   Ibn   Arabshox
o’zining   "Amir   Temur   tarixi”   asarida   "Turk   sultoni   Boyazidning   ustidan   g’alaba
qilgandan   so’ng   uning   o’g’illaridan   Rum   podshohlaridan   biri   Isfandiyor   Amir
Temur   huzuriga   kelib,   Amir   Temurga   itoat   izhor   etdi.   Temur   uni   sevinch   bilan
7 qarshi   olib,   Isfandiyorni   Rumdagi   o’z   martabasida   barqaror   etdi   va   unga   o’z
tevarak-atrofdagi   amirlarga   Mahmudxon   va   ulug’   Amir   Temur   Ko’ragon   nomi
bilan   hutba   o’qitib,   pul   zarb   qilishlarini   amr   etdi”   -   deb   yozsa,   SHarafuddin   Ali
Yazdiy   "Zafarnoma"da:   "Amir   Temur   Turk   sultoni   ustidan   g’alaba   qilgandan
so’ng   o’z   elchilarini   shu   davrdagi   Misr   va   SHom   podshohi   Barquqning   o’g’li
Malik Nosirga jo’natdi. Malik Nosir Amir Sohibqironga muholifat bo’lish mumkin
emasligini   anglab,   o’z   taqdirining   omonligini   tilab,   Amir   Temur   nomiga   hutba
o’qitib tangalar zarb qildi" - deb qayd etadi.
Amir   Temur   o’zi   qurgan   juda   katta   davlatning   pul-moliya   ishlarini   bir
markazdan   turib   boshqarish   qiyinligini   tushunganligi   uchun   ham   yerli
hokimiyatlarga   markaziy   hokimiyatni   etirof   qilgan   holda,   o’z   nomi   bilan   pullar
zarb qilishga ijozat bergan edi.
Kimki   Amir   Temur   nomi   bilan   e`mas   o’z   nomi   bilan   tangalar   zarb   qilsa,
unday shahslar qatiy jazolangan. Masalan, «Fors va Iroqda 1392 yillari hukmronlik
qilgan   Muzaffar   va   Sulton   Ahmadlar   o’z   nomi   yozilgan   tangalar   zarb   qilganidan
darg’azab bo’lgan Amir Temur ularni tutib, butun mollari va hazinasini musodara
qilib, 1393 yili Forsni shahzoda Umarshayh Mirzoga berdi".
Tanga   pullarning   davlat   belgilab   bergan   andoza   (standart)   buyicha,   oltin,
kumushning   sofligi   va   vazniga   alohida   etibor   bergan   holda   zarb   qilinishi   davlat
tomonidan qattiq nazorat  qilib turilar  edi.  Ayni  chog’da bu tangalardagi  mahalliy
bezaklarning o’ziga hos nafisligi saqlanib qolgan bo’lib, Hirot, Mashxad, Isfahon,
Tabriz   va   Bog’dodda   zarb   qilingan   tangalarda   bu   hususiyat   yaqqol   ko’zga
tashlanadi.
Amir Temur o’zining birinchi tanga pullarini 774/ 1372-73 yillari Chig’atoy
honlarining andozasi bo’yicha zarb qilgan bo’lsa ham, lekin 1380 yillarga kelib pul
islohoti   olib   borilishi   natijasida   yangi   shakildagi   pullarni   o’z   nomi   bilan   zarb
qildirdi.
Eski   tanga   pullarni   esa   hazinaga   qaytarib   olib,   ularni   eritgan.   Yangi
andozadagi   tanga   pullarni   zarb   kilganligi   uchun   ham     uning   birinchi   chiqargan
pullari turli joylarda topilgan dafina (hazina)larda juda kam uchraydi.Amir Temur
8 davlatida   1380   yillari   Samarkand   va   Horazmda   onda-sonda   oltin   tangalar   zarb
qlingan   bo’lsa   ham,   bu   tangalar   butun   dunyodagi   numizmatika   kolleksionerlari
uchun kamyob nodir tanga hisoblanadi.
Amir   Temur   kumush   tanga   pullarining   qadr   qimmati   shuncha   baland
bo’lganki,   1403   yili   Amir   Temur   saltanatini   ziyorat   qilgani   kelgan   Kastiliya
(Ispaniya)   elchisi     Ryui   Gonsales   de   Klavihoning   yozishicha:   "Bu   yurt
(Samarqand) don-dun, moy, meva-cheva, qush go’shti, har hil go’sht, qo’ying-chi,
hamma   narsaga   boy   mamlakatdir.   Qo’ylari   katta   dumbali,   juda   yirik   qo’ylar.
Dumbasi odam qo’lida zo’rga ko’taradigan darajada ogir - yarim pud, ya`ni sakkiz-
o’n   kilogramm   keladigan   qo’ylar   bor.   Bunday   ser-dumba   qo’ylar   shu   qadar   ko’p
va   arzon   ediki,   shoh,   lashkari   Samarqandga   yig’ilib   kelgan   kezlarda   bunday
qo’ylar  bir  jufti bir dukat  (ya`ni  tahminan 10 tanga - I.T.)  turardi. Boshqa  mollar
ham   shu   qadar   arzon   ediki,   bir   yarim   qop   arpaning   baxosi   yarim   real   (ya`ni
tahminan bir miri – I.T.) edi"Yana u o’z hotiralarida, Samarqand shahrida har yili
juda ko’p turli hil mollar sotilar, bu mollar esa Hitoy, Hindiston. Tatariston (Dashti
Qipchok.) va boshqa mamlakatlardan keltirilar ekan, deb yozadi.
Amir   Temur   o’zi   bevosita   CHingizhon   avlodidan   bo’lmagani   uchun   o’zini
"Amir" deb ataydi. 1372 yildan 1388 yilga qadar qo’g’irchoq xon Suyurg’atmish,
undan   keyin   esa   uning   o’gli   Mahmudhon   nomidan   ish   yuritadi.   Manbalarda
"Suyurg’atmishhon vafotidan so’ng Amir Temur Sohibqiron no’yonlar, amirlar va
davlat   arkonlari   bilan   o’tkazilayotgan   qurultoyda   bu   borada   baxs   va   mashvarat
qilib,  saltanat   tahtiga   uning  layoqatli   o’gli   Sulton   Mahmudni   o’tirg’izdi   va   uning
nomi va duosi bilan tangalar zarb kildirdi", - deb yozadi. Bu tangalarga e`sa Amir
Temur  Mahmudhon  nomi  bilan birga, o’z nomini  qo’shib  zarb qildirdi".1402 yili
Mahmudhon   vafot   etgach,   Amir   Temur   boshqa   qo’g’irchoq   hon   tutmay   o’sha
Mahmudhonning nomi bilan pul zarb qilishni davom ettiradi.
Bu   tangalarning   old   tomoniga   (La   ilaha   illallohu   Muhammadur   rasululloh)
degan iymon keltirish kalimasini yozdirdi. Tangalarning to’rt burchagiga esa to’rt
halifa - Abu Bakr, Umar, Usmon va Alilarning nomlarini yozdirdi. Tanganing orqa
9 tomoniga   esa   (Suyurgatmishhon   yorlig’   Amir   Temur   Kuragon   akmonu)   deb
yozilgan. 
O’zbekiston   tarihi   davlat   muzeyining   numizmatika   fondida   saqlanayotgan
N-401/1,   Samarqand,   782/1380   y.;   N-401/2-3,   Samarqand,   783/1381;   N-401/4-b,
Samarqand,   784/1382;   N-401/7-57,   Samarkand,   785/1383;   N-401/55-56,
Samarkand,   786/1384   y.;   N-401/   57-61,   Samarqand,   786/1384   y;   N-401/62
raqqamli   Samarqandda   788/   1386   yillarda   zarb   kilingan   kumush   mirilarda   ham
Suyurgatmishhon   va   Amir   Temur   nomi   e'zilgan.   Sulton   Mahmudhon   va   Amir
Temur   nomidan   zarb   kilingan   kumush   tanga   va   mirilar-ning   oldi   tomoniga{La
ilaha   illallohu   Muhammadur   rasululloh)   deb,   tangalarning   orka   tomoniga   esa:
(Sulton Mahmudhon e'rligi Amir Temur Kuragon akmanu)3, deb e'zilgan.
Tangalar   asosan   kumushdan   zarb   e`tilgan   bulib,   ogirlik   vaz-ni   6   grammni
tashkil kilgan bulsa, u tanga deb atalgan. Tanga ning turtdan biriga tugri keladigan
1,5 grammlik kumush pu» lar e`sa "Amir" suzidan "miri" deb yuritilgan1. Undan
bu kundalik turzgusch'da ishlatiladigan juda kup mis chakalar Achyar Temur nomi
bilan zarb kilingan.
Biz   kuyida   Amir   Temur   va   Sulton   Mahmudhon   nomi   bilvi!   Afgoniston,
Eron,   Irok   va   Ozarbayjon   shahdrlarida   tur   l   davrlarda   zarb   kilingan   tangalarning
orka tomonidagi e' lardan ayrim namunalar keltiramiz
Amir   Temurning   geometrik   va   har   hil   nafis   naqshlar   bilan   bezatilgan
tangalarga nazar tashlar ekanmiz ko’z o’ngimizda bu tangalarga urilgan tamg’alar
gavdalanadi. Bu tamg’alar uchta uchburchaksimon kichik halqalardan iborat. 
Amir Temur Markaziy Osiyo Huroson va Iroq Eron yerlarini o’z saltanatiga
qo’shib olishga ot surib qilich ko’targan bo’lsa ham lekin uni boshqarish, iqtisodi,
fan   va   madaniyatini   yuksaltirishda   turli   kengash   va   chora   tadbirlar   qo’llagan,
o’ziga   hos   strategiya   va   taktika   sohibi,   diplomat   islohotchi   olijanob   vatanparvar
davlat arbobi bo’lganligini tariziy dalillar isbotlaydi.
Kunlardan   bir   kun   Temurning   birinchi   ustozi   Shayx   Shamsiddin   Tarag‘ay
Bahodir   (Temurning   otasi)   bilan   bir   guruh   shahar   olim   va   ruhoniylarini   chaqirib,
ular   huzurida   Temurdan   imtihon   oladi.   Temur   barcha   savollarga   javob   qaytarib,
10 uchta suradan so‘ralgan oyatlami yoddan “Tajvid” (Qur’on oyatlarini to‘g‘ri o‘qish
qoidalari)ga   muvofiq   o‘qib   hammani   qoyil   qoldiradi.   Ana   shu   manbalarga   ko‘ra,
ular   Temurga   “Hofiz   ul-Qur’on”   nomini   beradi   va   ustozi   uni   iste’dodlariga   teng
keladigan   boshqa   bir   ustozga   topshirishni   tavsiya   etadi.Bu   tavsiyadan   so‘ng
Tarag‘ay   Bahodir   o‘g‘li   Temurni   mashhur   mudarris   Abdulla   Qutb   madrasasiga
yuboradi. U mudarris orif va olim kishi b o’lib , sha- har a’yonlarining farzandlari
undan dars olar edi. Temur  bu yerda fiqh va huquq ilmini  chuqur egallab, asosiy
fanlar   boshlangich   usullarini   o‘zlashtirib   oladi.   Mudarris   Abdulla   Qutb   maktub
bilan   Temumi   Samarqandga   mashhur   so‘fi   va   orif   Shamsiddin   Kulolga   taqdim
etadi.   Kulol   uning   ilmi   va   iste’dodidan   xabar   topib,   o‘z   q   o   iin   i   Temur   boshiga
qo‘yib, yuziga diqqat bilan qarab majlis ahliga “Men ushbu yigitning manglayida
ulug‘   nur   ko‘raman.   U   boshqa   hech   kim   yetishmagan   yuksak   maqomga   yetib
boradi.   Sizlar   o‘zlaringiz   uning   olamgirligi   va   yetti   iqlim   podshohi   boiganining
guvohi   boiursizlar”,   deb   bashorat   qilgan   ekan.Yosh   Temur   zamonasining   barcha
fanlariga qiziqib, o‘z murshidi rahbarligida turli tariqatlar taiim oti bilan oshno b o
iad i, ma’naviyat ummoniga sho‘ng‘iydi. Qur’on oyatlarining tub mohiyatiga yetib
borishga urinadi. Unda oyatlarni avvaldan oxiriga qarab va oxiridan aw aiiga qarab
o‘qish   ajoyib   malakasi   borligi   ko‘rinadi.   U   mashhur   orif   Shayx   Mahmud
Shabistariyning   “Gulshani   roz”   nomli   kitobini   qunt   bilan   o‘qib,   uning   irfoniy
g‘oyalaridan   g‘oyat   ta’sirlanadi.   Hokimiyatga   erishib,   Ozarbayjonni   tasarruf
qilgach,   Mahmud   Shabistariy   vatani   -   Shabistar   aholisini   ardoqlab,   ularning   har
biriga besh misqoldan, hammasi  bo‘lib 18500 (o‘n sakkiz ming besh yuz) misqol
oltin   bag‘ishlaydi.Amir   Temur   yoshligidanoq   harbiy   o‘yinlarni   yaxshi   ko‘rgan.
Bunga   o‘zining   tengqurlarini   ham   jalb   qilgan.   16-17   yoshligida   qilichbozlik,
nayzabozlik va, ayniqsa, ov bilan astoydil qiziqadi. 20 yoshida chavandozlik bilan
shug‘ullangan   va   tengqurlarini   ikki   guruhga   b   o   iib   ,   jang   mashqlarini   bajargan,
ularga   mahorat   bilan   rahbarlik   qilgan.   Amir   Temur   jiddiy   fikrlashga   odatlangan
edi.   Bu   haqda   u   shunday   eslaydi:   “Men   10   yoshimda   o‘zimda   favqulodda
hukmronlik   va   u   lu   g   iik   alomatlarini   his   qildim.   O‘z   oldimga   keluvchi   har   bir
kishini sezilarli darajada g‘urur va layoqat bilan qabul qildim”.
11 Bundan   tashqari,   u   Movarounnahr   feodallarining   o‘zaro   urushlarida
qatnashib,   asta-sekin   atrofiga   yaxshi   qurollangan   otliq   askarlardan   kichik   lashkar
to‘play   boshlagan.   Mamlakatda   hali   Chig‘atoy   avlodlari   hukmronligi   davom
etayotgan   XIV   asrning   60-yillarida   u   siyosat   maydoniga   kirib   keldi.   1346-yili
Chig‘atoy   xoni   Qozonxon   amir   Qozog‘on   tomonidan   oidiriladi,   1358-yilda   amir
Qozog‘on   ham   oidiriladi,   natijada   ulus   10   ga   yaqin   bekliklarga   bo’linib   ketadi.
Xorazmda   so‘fiylar,   Qashqadaryoda   barloslar,   Ohangaron   vodiysida   jaloyirlar,
Buxoroda   sadrlar,   Termiz   atrofida   sayyidlar   hukmronligi   boshlanadi   va   ularning
beklari   o‘rtasida   o‘zaro   urush,   janjallar   ko‘payib   boradi.   Buning   ustiga   yurtdagi
ahvol   mana   shunday   bir   paytda   mo‘g‘ullar   Movarounnahrdagi   mavqelarini   qayta
tiklashga   harakat   boshlagan   edi.   1360-yilda   Tugluq   Temur   (Chig‘atoy   nabirasi,
Duvoxonning o‘g‘li, Eminxo‘janing farzandi) ning, 1365-yilda Tugiuq Temur o‘gli
Ilyosxo‘janing Movarounnahrga katta qo‘shin bilan yurishlari bunga misol boladi.
Mana   shunday   yurishlarda   Amir   Temur   vaziyatga   qarab   ish   tutgan 1
.   1362-yilda
Amir   Temur   hayotida   bir   voqea   ro‘y   berib,   Seyistonda   bo‘lg   an   jangda   uning
tanasiga bir umrlik jarohat muhrlandi. Amir Temur aynan shu jangda o‘ng qoiining
tirsagidan   va   o‘ng   oyogiga   kamon   o‘qi   tegishidan   qattiq   jarohatlandi.   U   Tugluq
Temur xizmatiga kirib, zimdan o‘z maqsadlari izmidan borgan b o isa, Ilyosxo‘ja
bilan ochiq jang maydonida uchrashgan. Tugluq Temur Amir Temurning sadoqatli
xizmatlarini   baholab,   uni   Movarounnahr   boshqaruvchisi   qilib   qo‘ygan   bo‘lsa,
Ilyosxo‘ja   uni   butunlay   yo‘q   qilishni   maqsad   qilgan   edi.   Shu   bois,   Amir   Temur
Ilyosxo‘ja   kuchlariga   qarshi   kurash   boshlaydi.   Balxda   turib   Termiz   va   uning
atroflarida   mo‘g‘ullarning   talonchilik   qilayotganini   eshitgach,   yiqqan   qo‘shini
dushman   qo‘shinidan   10   barobar   kam   bo‘lishiga   qaramay,   Ilyosxo‘ja   yuborgan
qo‘shinga   qarshi   urush   ochadi.   Bu   urush   1363-yilda   Jayhun   daryosining   chap
sohilidagi Qunduz shahri yonida bo‘lib o‘tadi. Bu jangda Amir Temur kam qo‘shin
bilan   dushman   qo‘shinini   mag‘lubiyatga   uchratib,   o‘zining   buyuk   sarkardalik
mahoratini ko‘rsatadi .
1
  Ibrohimov   A.   “Bizkim   o’zbeklar   :   milliy   davlatchiligimiz   asoslari   haqida   mulohazalar.”   –   T.:
Sharq 1999. 62-65 b.
12 13 1.2. Amir Temur davlatining chet davlatlar bilan aloqalari .
Amir Temur davlati bilan Vizantiya, Turkiya, Hindiston, Ispaniya, Fransiya,
Angliya,   Oltin   O‘rda,   Mo‘guliston,   Xitoy   kabi   davlatlar   iqtisodiy,   siyosiy   va
madaniy   aloqalar   o‘rnatdilar.   Amir   Temur   davlatining   tashqi   siyosati   o‘z   oldiga
mamlakat   xavfsizligini   ta’minlash;   qo‘shni   mamlakatlarda   o‘z   ta’sirini
mustahkamlash;   Turkiya,   Hindiston,   Xitoy,   Venetsiya,   Ispaniya,   Fransiya   va
Angliya bilan iqtisodiy, elchilik, madaniy aloqalarni o‘rnatish va rivojlantirish kabi
vazifalarni   qo‘ygan.   XIV   asr   oxirlarida   vujudga   kelgan   muayyan   xalqaro   vaziyat
tufayli   Amir   Temur   davlati,   Turkiya,   Misr   va   Oltin   O‘rda   eng   qudratli   davlatlar
sifatida   siyosiy   maydonga   chiqdi.   Bu   davrda   Amir   Temurga   Mo‘g‘uliston,   Oltin
O‘rda va Misr bilan ittifoqdagi Usmoniylar Turkiyasi qarama-qarshi turardilar. 
Mo‘g‘uliston   bilan   munosabatlar.   .Movarounnahr   mo‘g‘ullar   istibdodidan
xalos etilib, mamlakatda Amir Temur hokimiyati o‘rnatildi, lekin uning sarhadlari
hali   tinch   emas   edi.   Mo‘g‘ulistonda   ulus   beklarining   isyonlari   va   ularning
Toshkent viloyati bilan Farg‘ona vodiysiga talonchilik xurujlari ro‘y berib turardi.
Shimol   tarafda   Oq   O‘rdada   Jo‘ji   ulusining   tojtaxti   uchun   kurash   kuchaygan,
ularning   Xorazm   hukmdorlari   bilan  qo‘shilib,   Buxoro,  Chorjo‘y  va   Qarshi   ustiga
qilgan   talonchilik   yurishlari   davom   etardi.   Bularni   bartaraf   qilmay   turib,   Amir
Temur o‘z davlatining xavf  sizligini  ta’minlay olmas edi. Manbalarning guvohlik
berishicha,   Amir   Temur   bu   masalani   muzokaralar   yo‘li   bilan   hal   qilishga   urindi.
Lekin foydasi bo‘lmadi. Uni qurol vositasi bilan hal qilishga majbur bo‘ldi. Amir
Temur   1371–1390-yillarda   olib   borgan   yetti   harbiy   yurishdan   keyin
Mo‘g‘ulistonda   tinchlik   o‘rnatish   va   uni   o‘zining   ta’sir   doirasiga   kiritib   olishga
muvaffaq   bo’ldi.   Misr   bilan   aloqalar.Amir   Temur   bilan   Misr   sultoni
Barquqo‘rtasidagi   rasmiy   aloqalar   1385-yildan   boshlangan   edi.   1386–1405-
yillarmobaynida   Amir   Temur   va   Misr   sultonlari,   shuningdek   ularning   Suriyadagi
noiblari   o‘rtasida   taxminan   25   marta   maktub   va   elchilar   almashuvi   bo‘ldi.   Amir
Temur  Misr  sultoni  Barquq bilan do‘stona  munosabatlar  o‘rnatilishi,  savdogar  va
tijorat   ahllari   bemalol   bordi-keldilarini   amalga   oshirishlari,   bundan   keyin   o‘rtada
14 hech   qanaqa   ixtilof   va   adovat   harakatari bo‘lmasligi	 haqida	 takliflar	 bildirib	 o‘z	 
elchilarini	
 jo‘natgan   edi.   Biroq   Sulton   Barquq   Amir   Temur   jo‘natgan   elchilarni	 
qatl	
  etib,	  takliflarni	  rad	  etadi.	  Keyinchalik	  Amir	 Temur Sulton Boyazid ustidan
g‘alaba   qozongach,   Misr   o‘z   itoatkorligini   izhor   etadi.   Oltin   O‘rda   bilan
munosabatlar.   Amir   Temur   yordamida   To‘xtamishOltin   O‘rda   taxtiga   kelgan
bo‘lsa-da, uning Movarounnahrga talonchilik yurishlari avj oldi. Bundan tashqari,
To‘xtamishxon   Misr,   Iroq   va   Turkiya   bilan   harbiy   ittifoq   tuzib,Amir   Temurga
zarba   bermoqchi   bo‘ldi.   1384-yilda   To‘xtamishxonning   elchisi   Misr   sultoni
Barquqbilan   uchrashuvda   Amir	
 Temurni	 yo‘q	 qilish	 taklifini	 kiritadi.	 Bunday	 
taklifga	
 shu	 yili   Misrga   kelgan   Turkiya   va   Sivas   elchilari   mamlakatlari   Amir
Temurga   qarshi   bo‘lgan   harbiy   ittifoqqa   qo‘shilishini   aytdilar.   Turkiya,   Misr   va
Oltin O‘rdaning o‘zaro yaqinlashuvi Amir Temur davlatiga jiddiy xavf tug‘dirardi.
Shuning   uchun   Amir   Temur   bu   harbiy   ittifoq   harakatga   kelishiga   yo‘l   qo‘ymadi.
Amir   Temur   ittifoqchilarni   bittadan   safdan   chiqarish   siyosatini   tutdi.1395-yilda
To‘xtamishxonga,1402-yilda   Yildirim   Boyazidga   qaqshatqich   zarbalar   berdi.
Xitoy   va   Hindiston   bilan   munosabatlar.   Sharqning   eng   katta   davlatlaridan   Xitoy
bilan munosabatlar Amir Temur davrida bir qadar jiddiylashib qolgan edi. Bunga
Xitoy   hukmdorlarining   ulug‘   davlatchilik   siyosati   sabab   bo‘lgandi.   Min
imperatorlari Xitoyga qo‘shni  bo‘lgan mamlakatlarni  Xitoyga qaram  mamlakatlar
deb hisoblar edilar. Amir Temurning elchilari va savdogarlari olib borgan sovg‘a-
salomlarni   esa   o‘lpon   deb   atar   edilar.   Temur   ham   Xitoy   elchilari   bilan   shunga
yarasha   munosabatda   bo‘ldi.   Klavixoning   ma’lumotlariga   qaraganda,   1404-yilda
Samarqandga   kelgan   Xitoy   imperatorining   elchilarini   boshqa   mamlakat
elchilaridan   yuqoriga   o‘tqazib   qo‘yilgan   ekan.   Yuqoridagi   aytilganlardan   kelib
chiqib Amir Temur buyrug‘iga ko‘ra ular ham boshqa mamlakat elchilari qatoridan
o‘ziga yarasha joyga o‘tqazilgan.Xalqaro siyosiy vaziyat. Sohibqiron Amir Temur
jahon siyo siy hayotiga ham ta’sir ko‘rsatdi. Ma’lumki, bu davrda, bir tomondan,
Sulton   Boyazidning   Bolqon   yarimoroli   davlatlariga   nisbatan   tazyiqi   kuchayib,
butun   Yevropaga   xavf   solayotgan   edi.   Ikkinchi   tomondan,   Boyazidning   o‘zi
G‘arbga   tomon   shiddat	
 bilan	 siljib	 borayotgan	 xavfli	 raqib	 – Amir	 Temurning	 
15 kuchli   tazyiqiga   duchor   bo‘lgan   edi.   Bunday   siyosiy   vaziyatda   Boyazidga   qarshi
kuchlarning   ma’lum   darajada   birlashuvi   tabiiy   edi 2
.   Avvalambor   Boyaziddan
yengilib, o‘z yer va mulklaridan mahrum bo‘lgan Kichik Osiyo mamlakatlarining
hukmdorlari Amir Temurdan madad istab, uning Qorabog‘dagi o‘rdagohiga borib,
qaror topadilar. Hatto Vizantiya va G‘alatadagi Genuya hokimining noibi, Fransiya
qiroli   hamda   Sultoniya   shahrining   katolik   missionerlari   yordam   so‘rab   Amir
Temurga   murojaat   qiladilar.   Buning   evaziga   ular   harbiy   yurish   vaqtida   unga
yordam berish hamda Konstantinopol va Peraning Boyazidga to‘lab kelgan bojini
bundan   buyon   Amir   Temurga   to‘lashga   va’da   qiladilar.   Bunday   taklif   Amir
Temurga ma’qul tushadi. Chunki Turkiyani dengiz sohilidagi tayanchidan ajratish
uchun   unga   dengizdan   madad   zarur   edi.   Shunday   qilib,   XIV   asr   oxiri   va   XV   asr
boshlarida   sulton   Boyazidga   zarba   berish   uchun   qulay   siyosiy   vaziyat   vujudga
keladi. Bu vaziyatdan Amir Temur ustalik bilan foydalanadi.
II BOB. AMIR TEMUR DAVLATIDA BOSHQARUV TIZIMI.
2
  Azamat Ziyo. O’zbek davlatchilik tarixi. -T.: Sharq.2001. 245-246 b.
16 2.1.  Amir Temur siyosati
Suyurg ol   (mo g ulcha   —   in om,   sovg a)   —   biror   hukmdor   (xon,   sulton,ʻ ʻ ʻ ʼ ʻ
shoh)   tomonidan   saltanat   oldida   alohida   xizmat   ko rsatgan   arkoni   davlat   yoki	
ʻ
sarkardalarga   berilgan   molmulk,   yersuv.   Mo g ullar   istilosidan   so ng
ʻ ʻ ʻ
Movarounnahr,   Dashti   Qipchoq,   Yaqin   Sharq   mamlakatlarida   rasm   bo lgan.   S.ga	
ʻ
beriladigan yer nasldan naslga meros bo lib o tgan. S. egasi davlatga to lanadigan	
ʻ ʻ ʻ
soliklardan   ozod   etilib,   olgan   daromadi   va   o ziga   qaram   aholidan   ixtiyoricha	
ʻ
foydalanish huquqiga ega bo lgan. Amir Temur va Temuriylar saltanatida S. keng	
ʻ
qo llanilgan.   Sohibqiron   zabt   etgan   mamlakatlarning   ba zi   viloyat   va   tumanlarini	
ʻ ʼ
shu   yerlarning   oldingi   egalariga,   o z   o g illari,   nevaralari,   qarindoshlari,   atoqli	
ʻ ʻ ʻ
lashkarboshilar,   amir   va   beklarga   S.   tarzida   bergan   va   ular   "darbasta   S."   deb
yuritilgan.   Amir   Temur   o zining   eng   iste dodli   sarkardalaridan   biri   amir	
ʻ ʼ
Shohmalikka   bir   qancha   yerlarni   S.   qilib   bergan.   Shohrux   davrida   Shohmalik
Xorazm   viloyatiga   darbasta   S.   etib   tayinlangan.   Shohmalik   vafotidan   keyin
Xorazm   uning   o g li   Ibrohim   Sultonga   topshirilgan.   16-asrdan   boshlab   S.ning	
ʻ ʻ
avvalgi   tartibida   muayyan   o zgarish   yuz   beradi.   Shayboniylar   va   Ashtarxoniylar	
ʻ
davrida  ba zi  qishloqlar,  yer  maydonlari  shu  yerlardan undiriladigan  solikdarning	
ʼ
bir qismi ham S. tariqasida beriladigan bo lgan. 18-asr va 19-asrning 1-yarmida S.	
ʻ
mohiyati tubdan o zgarib, uning faqat merosiyligi saqlanib qolgan.	
ʻ
Ko‘plab   yozma   manbalarning   ma’lumot   berishicha,   o‘z   davrining   yirik
harbiy   va   davlat   boshlig‘i   bo‘lgan   Amir   Temur   siyosiy,   huquqiy   asoslarga   ega
bo‘lgan   ulkan   davlat   barpo   etgan   edi.   O‘zbekiston   davlatchiligi   tarixining   o‘rta
asrlar davrida Sohibqiron Amir Temur avvalo, adolatli va qonunchilikka tayangan
davlatchilik   asoslarini   barpo   etish   bilan   birga   davlat   yaxlitligi   va   kuch-qudratini
mustahkamlashning   asosiy   omili   bo‘lgan   kuchli   mudofaa   tizimi   yaratdi   hamda
temuriylarga   meros   qilib   qoldirdi.   Amir   Temur   o‘z   saltanatining   boshqaruv
tizimini yaratishda o‘sha davrning yirik va ko‘zga ko‘ringan harbiylari, amirlar va
beklar,   fozillar,   olimu-ulamolar,   o‘z   pirlarining   o‘gitlari   hamda   maslahatlariga
tayangan   edi.   Misol   uchun,   “Tuzuklar”da   keltirilishicha   Amir   Temurga   piri   Abu
17 Bakr Zayniddin Toyobodiy shunday  o‘git beradi:  “Agar har narsani  va har kimni
o‘z martabasida saqlay olmasang, saltanatingga bundan ko‘p xalal va ziyon etgay.
Demak, har kimning qadr-qiymatini, tutgan mavqeini va har narsaning o‘lchovini
belgilab   olishing   va   shunga   muvoffiq   ish   tutishing   kerak.”   SHuningdek,
“Tuzuklar”da   yana   shunday   ma’lumot   beriladi:   “O‘zga   mamlakatlarni   zabt   etish,
ularni   idora   qilish,   g‘anim   lashkarni   sindirish,   dushmanni   tuzoqqa   tushirish,
muxoliflarni   ko‘nglini   topib   do‘stga   aylantirish,   do‘st   -dushman   orasidagi
muomala,   murosayu-madora   qilish   xususida   ushbu   tadbir   va   kengashlarni
qo‘lladim.   Pirim   Abu   Bakr   Toyobodiy   menga   yozmishlarkim:   Abdulmansur
(zafarmand)   Temur   saltanat   yumushlarida   to‘rt   ishni   qo‘llasin,   ya’ni,   1)   kengash;
2) mashvaratu maslahat; 3) hushyorligu mulohazakorlik; 4) ehtiyotkorlik. CHunki
kengash   va   mashvaratsiz   saltanatni   barcha   qilgan   ishlari   va   aytgan   gaplari   xato
bo‘lgan johil odamga qiyoslash mumkin: uning so‘zlari pushaymonlik va nadomat
keltirgay.   SHunday   ekan,   saltanatni   boshqarishda   mashvaratu   maslahat   va   tadbir
bilan ish yuritgin, toki oqibatda nadomat chekib, po‘shaymon bo‘lmagaysan.”
Amir Temur va temuriylar davrida fuqarolarda davlat tomonidan o‘rnatilgan
qonunlarni   hurmat   qilish,   ularga   ma’suliyatli   yondashish   tushunchalari
shakllangan. Bu esa davlat tomonidan ilgari surilgan maqsad va g‘oyalarni amalga
oshirishdagi   kafolatlardan   biri   bo‘lib   xizmat   qilgan.   Amir   Temur   davlati
markazlashgan   davlat   bo‘lib,   butun   hokimiyat   davlat   boshlig‘ining   ixtiyorida
bo‘lgan.   Tadqiqotchilarning   fikricha,   Amir   Temur   davlatining   boshqaruv   asoslari
shakllanishi rivojida kengashlar muhim ahamiyatga ega bo‘lgan. Vaqti-vaqti bilan
muhim ijtimoiy-iqtisodiy, harbiy va siyosiy masalalarni hal qilishda katta va kichik
kengashlar chaqirilib turilgan. Katta kengashlar tinchlik vaqtlarida Samarqanddagi
hukmdor saroyida chaqirilgan. Unda oliy hukmdorning qarindosh urug‘lari, yuqori
martaba   va   mavqega   ega   bo‘lgan   ruhoniylar   tabaqasining   vakillari,   bosh   amirlar,
beklarbegi, ulus, tuman hokimlari, mingboshilar, yuzboshilar, o‘nboshilar, bahodir
unvoniga   ega   bo‘lgan   harbiylar   kabilar   ishtirok   etganlar.   Ushbu   kengashda
mamlakat   hayoti   bilan   bog‘liq   masalalar   muhokama   qilingan.Kichik   kengashda
Amir   Temur,   uning   o‘g‘illari,   qarindoshlari,   qo‘shin   boshliqlari   ishtirok   etganlar.
18 Unda   uzoq   mamlakatlarga   harbiy   yurishlar   bilan   bog‘liq   masalalar   hal   qilingan.
Amir   Temur   davrida   markazda   hamda   tobe   hududlarda   xon   boshchiligida
mukammal   va   puxta   davlat   boshqaruv   apparati   shakllangan.   “Tuzuklar”da
mukammal davlat boshqaruvini tashkil etish quyidagicha ifodalanadi:
- davlat daxlsizligini va mustahkamligini har tomonlama muhokama qilish;
-   oliy   hukmdor   hokimiyatining   cheklanmaganligi   hamda   mustaqil   siyosat
yurgizishi;
-   vazirlarga   yuklatilgan   majburiyatlar   va   ular   bajarishi   lozim   bo‘lgan
vazifalar;
- markazga tobe bo‘lgan mulk(ulus)lar amirlari hamda tuman hokimlarining
vazifalari;
- oliy davlat kengashi;
-   davlat   xavfsizligi   va   mustahkamligi,   joylardagi   jamoat   tartibi   hamda
mamlakat tinchligi, osoyishtaligini saqlash;
- muntazam qo‘shin tashkil etib, qo‘shin qo‘mondonlarini tayinlash, 
lavozimlarga ko‘tarish, rag‘batlantirish va ularga maosh to‘lash;
-   aholidan   olinadigan   turli   soliqlar(zakot,   xiroj   va   boshq.)   miqdorini
aniqlash;
-     harbiy   yurishlarda   jasorat   namunalarini   ko‘rsatganlarni(noiblar,   amirlar,
sipohiylar va boshq.) rag‘batlantirish;
- Harbiy yurishlar va janglar paytida qo‘shinning joylashuvi va ularni ajratib
turuvchi   belgilar.Zamonaviy   adabiyotlarda   keltirilishicha,   Amir   Temur   o‘ziga
qadar mavjud bo‘lgan davlatchilikning quyidagi sakkizta asosiga amal qildi:
-   davlat   o‘z   vazifasini   bajarmog‘i   uchun,   eng   avvalo,   siyosiy   jihatdan
mustaqil bo‘lishi;
19 - davlat va jamiyatning yaxlitligi buzilmasligi;
-   davlat   va   jamiyat   muayyan   bir   qonunlar,   trtiblar   va   mafkura   asosida
boshqarilmog‘i;
-   boshqaruvning   turli   tabaqalari,   yo‘nalishlari,   sohalarini   muvofiqlashtirib
turuvchi ma’lum bir tizim shakllangan bo‘lishi;
-     jamiyatdagi   ijtimoiy-iqtisodiy   munosabatlarining   ahvoli   davlat   e’tiborida
bo‘lishi;
-   fan   va   madaniyatning   ravnaqi   to‘g‘risida   doimiy   qayg‘urishiga     davlat
ahamiyatiga molik qat’iy siyosat sifatida qarash;
-     har   bir   davr   shart-sharoiti,   tartiblariga   ko‘ra,   davlat   jamiyat   ichki
taraqqiyoti   masalalarini   tashqi   dunyodagi   mavjud   omillardan   foydalangan   holda
olib borishi;
-   davlat   tepasidagi   kuchlar   o‘tmish,   zamona   va   kelajakni   teran
tafakkur,mustahkam   iymon,   g‘oyat   yuksak   ma’naviyat   va   millatparavchilik   ila
anglamog‘i.
SHu   bilan   birga   Amir   Temur   yuqoridagi   sakkizta   asosni   yana   bir
to‘qqizinchi   asos   bilan   boyitdi.   U   ham   bo‘lsa,   jamiyat   rivojida   barcha   ijtimoiy
tabaqalar faoliyatini nazarda tutish va manfaatlarini ta’minlashdan iboratdir. Amir
Temur   bo‘yicha   bunday   tabaqalar   o‘n   ikkita   bo‘lib,   ularda   jamiyatning   barcha
tarkibiy qismlari o‘rin olgan. Bu tabaqalar quyidagilar edi:
1.Sayyidlar, olimlar va shayxlar.
2.Katta tajribaga ega ilmli kishilar.
3.Duo qiluvchi taqvodorlar. 
4.Lashkarning sipohlari, sarhang va amirlar.
5.Askar va xalq ommasi.
20 6.Davlat   boshqaruv   ishlarini   ipidan   ignasigacha   biladigan   maslahatgo‘y,
dono va aqlli kishilar.
7.Vazirlar, kotiblar, devon boshlig‘i.
8.Tibbiyot ahli, munajjim va muhandislar.
9.Muhaddislar va muarrixlar.
10.Tasavvuf vakillari va oriflar.
11.Hunarmandlar va san’atkorlar.
12.Ajnabiy sayyohlar va savdogarlar. 
Yuqoridagi   ijtimoiy   qatlamlar   Amir   Temur   davri   davlatchiligini
ma’muriyboshqaruv   tizimidagi   tartiblr   bilan   aloqador   holda   uning   harbiy-siyosiy
xususiyatga   ega   bo‘lganligidan   ham   dalolat   beradi.Amir   Temur   va   temuriylar
davrida   yaratilgan   davlat   boshqaruv   asoslari   qonunlar   ustuvor   bo‘lgan   va
fuqarolarning himoyasi, tinchligi va barqarorligi ta’minlangan jamiyat asoslarining
yuzaga   kelishiga   katta   imkoniyatlar   yaratgan.   Qonun   ustuvorligiga,   adolat
tamoyillariga saltanatda va tashqi munosabatlarda qat’iy amal qilingan. 
“Temur tuzuklari”. Amir temur shaxsi va uning buyukligi.
Rus   olimi   D.Logofet   Temur   davridagi   tuzumga   quyidagicha   baho   berib:
“Yevropada Konstitutsiya haqida tushunchaga ham ega bo‘lishmagan bir davr- da
ana shu Temur davlatida Konstitutsion qonunlar majmuasi mavjud bo‘lgan va amal
qilgan”,   deb   yozgan   edi.   Olim   Temur   davlatidagi   “Konstitutsion   qo-   nunlar
majmuasi”   deganda   “Temur   tuzuklari”ni   nazarda   tutgan   edi.Sohibqiron   Amir
Temur   tomonidan   yozib   qoldirilgan   “Temur   tuzuk-   lari”ning   bir   qo‘lyozma
nusxasi Yaman hokimi Ja’far podshoh tomonidan mil- liy kutubxonada saqlangan.
Bu   asarning   fors   tiliga   tarjimasini   Mir   Abu   Tolib   Hasaniy   at-Turbatiy   amalga
oshirgan. Tuzuklaming ana shu nusxasi XIX asr- ning oxirlarida rus tiliga tarjima
qilingan va bugungi kungacha yetib kelgan. Asar butun dunyoga mashhur  bo‘lib,
ko‘p   tillarga   tarjima   qilingan.   Uning   forscha   tarjimasi   ingliz   mayori,   professor
21 Uayt   tomonidan   1783-yilda   Oks-   fordda   chop   etilgan.   Ushbu   nashrning   forscha
matni   hech   o‘zgarishsiz   Kalkutta   va   Bombey   shaharlarida,   1963-yilda   Eronda
nashr etilgan. Asar 1787-yilda fransuz sharqshunosi L. Lyangle tomonidan fransuz
tiliga   ham   tarjima   qilinib   nashr   etilgan.   “Temur   tuzuklari”   ikki   bo‘lim   va   56
banddan   iboratdir.   Kitobda   bo‘limlar   maqola   nomi   bilan   atalgan.“Tuzuklar”ning
birinchi   bo‘limida   Temurning   davlatni   barpo   etish   va   mus-   tahkamlash,
qo‘shinlarni tashkil etish yuzasidan tuzuklari bayon etilgan. Ikkinchi bo‘limida esa,
Amir  Temur  tomonidan o‘tkazilgan kengash  tafsilotlari  va ularda  Sohibqironning
amalga   oshirgan   tadbirlari   bayon   etilgan.   Shuningdek,   bu   bo‘limda   Amir   Temur
nomidan   aytilgan   va   uning   toj-u   taxt   vorislariga   atalgan   o‘ziga   xos   vasiyat   va
pand-u nasihatlari ham berilgan.“ .. .Davlat agar din-u oyin asosida qurilmas ekan,
to‘ra   tuzukka   bog‘lanmas   ekan,   -   deb   yozadi   Amir   Temur,   -   unday   saltanatning
shukuhi,   qudrati   va   tartibi   yo‘qoladi.   Bunday   saltanat   yalang‘och   odamga
o‘xshaydi,   uni   ko‘rgan   kimsa   nazarini   olib   qochadi.   Yoxud   kas-u   nokas   tap
tortmay   kirib   chiqadigan   tomsiz,   eshigi-to‘sig‘i   yo‘q   uyga   o‘xshaydi.Shuning
uchun   ham   o‘z   saltanatim   binosini   dini   islom,   to‘ra   va   tuzuk   aso-   sida
mustahkamladim”.Amir   Temur   yana   davom   etib:   “Har   mamlakatning   yaxshi
kishilariga   men   ham   yaxshilik   qildim,   nafsi   yomonlar,   buzuqlar   va   axloqsiz
odamlami   mam-   lakatdan   quvib   chiqardim”1,   -   deb   yozadi.Oliyjanob   axloqiy
fazilatlarni   Amir   Temur   hazratlari   ulug‘labgina   qolmagan,   balki   bu   fazilatlarning
bajarilishini   davlat   hududida   yashayotganfuqarolardan,   hatto   o‘z   oila   a’zolari
tomonidan   ham   so‘zsiz   bajarilishini   talab   qilgan.“Temur   tuzuklari”da   ishlab
chiqilgan ayrim tamoyillarga e’tibor qaratamiz:
Birinchidan,   “men   o‘z   saltanatim   binosini   dini   islom   va   tuzuk   asosida
mustahkamladim”.
Ikkinchidan,   hayotda   davlat   ishlarini   boshqarishda   odillik,   adolat   va   haqi-
qatning   ustuvorligini   ta’minlash   uchun   kurashdim.   Oddiy   xalq   manfaatlarini
himoya   qilish,   jabrdiydalarga   madadkor   bo‘lish,   ig‘vogar   va   tuhmatchilarga
ishonmaslikka amal qildim... Adolat va insof bilan tangrining bandalarini o‘zimdan
22 rozi   qildim.   Gunohkorga   ham,   begunohga   ham   rahm   qilib,   haqqoniyat   yuzasidan
hukm   chiqardim...   Fuqaro   va   qo‘l   ostimdagilarga   rahmdillik   qildim,   sipohlarga
in’omlar   ulashdim.   Zolimlardan   mazlumlar   haqqini   oldim...   Buzuqi   va   og‘zi
shaloq   g‘iybatchi   odamlarni   majlisimga   yo‘latmadim,   so‘zlariga   amal   qilmadim.
Biror kimsaga tuhmat-u g‘iybat qilsalar, quloq solmadim.
Uchinchidan,   davlatni   boshqarish,   idora   qilish   ishlarini   halol,   nasl-nasabli,
asil,   vijdonli,   aql-farosatli,   xushmuomalali,   sabr-toqatli   kishilarga   topshirdim.
Amir Temur “Davlat arboblari bag‘ri keng, og‘ir, vazmin, odamlarga nisbatan kek
saqlamaydigan,   kechirimli   va   g‘oyatda   xushaxloqlilik   fazilatlariga   ega   bo‘lishi
kerak”, - deb hisoblar va bu fazilatlami juda-juda qadrlar edi: “Hech kimdan o‘ch
olish   payida   bo‘lmadim.   Tuzimni   totib   menga   yomonlik   qilganlarni   parvardigori
olamga topshirdim”, degandi u.
To‘rtinchidan,   yuksak   insoniy,   axloqiy   fazilatlarni   ulug‘lash,   noinsoniy,
noaxloqiy   va   tubanlik   ko‘rinishlariga   qarshi   shafqatsiz   kurash.   Amir   Temur
yozadiki,   “...hozirgi   damgacha   o‘tgan   sultonlaming   qonunlarini   va   turish-tur-
mushlarini   donolardan   so‘rab-surishtirdim.   Har   qaysilarining   yo‘l-yo‘riqlari,
turish-turmushlari,   qilish-qilmishlarini,   aytgan   gaplarini   xotiramda   saqladim   va
yaxshi axloqlari, ma’qul sifatlaridan namuna olib, unga amal qildim”.
“Temur tuzuklari”dagi pand-u nasihatlar T emuriy shahzodalarga bag‘ ishlab
yozilgan   bo‘lsa-da,   bu   tuzuklardagi   davlat   tutish   ishlaridan   sharq   hukmdorlari,
jumladan: Shoh Jahon, Buxoro amiri Abdullahadxon va Qo‘qon xoni Muhammad
Alixon   davlat   ishlarini   boshqarishda   keng   foydalanganlar.Sovetlar   davrida   Amir
Temur   va   temuriylar   davri   qisqa   qilib   tarixda   saqlangan   bo‘lsa-da,   bu   davrning
buyuk   sardori   Amir   Temur   bosqinchi,   jallod,   kallakesar   shaxs   sifatida   tarixda
gavdalantirildi.   Bu   davr   tarixi   ham   boshqa   davrlar   tarixi   singari   bo‘yoqlar   bilan
bo‘yalib,   butunlay   boshqacha   qiyofaga   kiritildi   va   o‘zbek   xalqi   tarixi
soxtalashtirildi.   Hatto,   shu   darajaga   borib   yetildiki,   tarixdagi   boshqa   hukmdorlar
qilgan   xunrezliklarning   ayrimlari   Amir   Temur   nomi   bilan   bog‘landi.   Ular   bu
buyuk  shaxsning   xalq,  yurt   va   nihoyat   jahon  xalqlariga   qilgan   ulkan   xizmatlarini
23 berkitishgacha borib yetishdi.Chunki ular bu xalq bir paytlari o‘z yurtining dunyo
miqyosida   alohida   o‘ringa   ega   bo‘lganligini,   shu   yurt,   shu   xalqdan   yetishib
chiqqan   buyuk   davlat   arbobi,   mohir   sarkarda   jahon   ahlini   lol   qoldirganini,   xorij
davlat   hukmdorlarining   ko‘pchiligi   o‘zlariga   qaratilgan   xavfdan   xalos   bo‘lish
uchun   bu   sarkardadan   yordam   so‘raganlarini   va   eng   muhimi,   bu   xalq   o‘z
o‘tmishining   buyuk   ekanligini   bilishlarini   hech   ham   xohlamas   edilar.Ular
o‘tmishda buyuk qudratli davlat tuzib, dunyoni titratgan, dunyo sivi- lizatsiyasiga
o‘zining munosib  hissasini  qo‘shib, jahonda bir  emas,  ikki  marta uyg‘onish sodir
etgan   xalq   hech   qachon   kimlarningdir   zug‘umi,   zulmi   ostida   yashashni
istamasliklarini   bilar   edilar.   Shu   bois   ham   ular   Amir   Temurni   jallod,   kallakesar,
bosqinchi   sifatida   gavdalantirib,   tarix   sahifalarini   o‘zgartirgan
edilar.O‘zbekistonning mustaqillikka erishuvi boy va qiziqarli tarixni haqqoniy va
xolisona   qayta   tiklash   imkoniyatini   ham   berdi.   Biz   nafaqat   Amir   Temur   va
temuriylar   davri   tarixini   qayta   tikladik,   balki   Amir   Temur   nomini   oqlab,   poklab,
istiqlolning faxri, g‘ururi sifatida qabul qildik.
Yuqorida zikr etilgan 12 nasihat matni quyidagilardan iborat:
1. Bunday sifatlarning eng aw ali deb, men beg‘arazlikni hisobladim. Ham-
maga   ham   men   bir   xil   jiddiy   va   odil   qarardim,   hech   kimni   bir-biridan   farq   qil-
masdim, boyni kambag‘aldan ustun qo‘ymas edim.
2.   Men   har   doim   din   aqidalariga   qat’iy   rioya   qilardim   va   tangri
taoloningamri bilan ulug‘langan shaxslarga hurmat bilan qarardim.
3.   Men   kambag‘allarga   ko‘p   ehson   qildim:   har   bir   mojaro   va   muammoni
diqqat   bilan   tekshirdim   va   uni   mumkin   qadar   yaxshi   hal   qilishga   butun   jahdimni
sarfladim.
4.   Butun   harakatimni   umumiy   foydaga   qaratdim.   Bunda   birovga   besabab
ozor yetkazmadim va mendan yordam so‘rab kelganlarni ko‘kragidan itar- madim.
Qur’ondagi   parvardigoming   amri   bandalar   uchun   vojibdir,   degan   ma’nodagi
24 barcha   oyatlarni   o‘zimga   farz   bilib,   uqib   oldim   va   umr   bo‘yi   bar-   cha
yumushlarimda ularga amal qildim.
5. Diniy masalalar bilan bog‘liq ishlarni men kundalik va dunyoviy ishlardan
doimo yuqori qo‘yib keldim.
6.   Men   barcha   so‘zlarimda   haqiqatgo‘ylikka   amal   qildim:   bu   dunyo   va   u
dunyo haqida eshitganlarimdagi haqiqatni yolg‘ondan ajrata bildim... har bir ishda
adolat saqlashga va to‘g‘ri yo‘l tutishga umr bo‘yi harakat qildim.
7.   Men   hech   qachon   bajara   olmaydigan   va’dani   bermaganman.   Bergan
va’damni to‘liq bajarayotib, hech bir kimsaga nohaqlik bilan ziyon yetkazmadim.
8. Men o‘zimni Ollohning yerdagi eng birinchi itoatkor bandasi, deb bildim
va uning yoki payg‘ambarning amrisiz biror ishga qo‘l urmadim. Parvardigorning
amrisizyerdayashayotgan   xalqlarning   birortasiga   ziyon   yetkazmadim.   Oliy
martabadagilarga ham, fuqaroga ham  birdek xayriyat qilishga  intildim. Men hech
qachon   birovning   mulkiga   ega   bo‘lishga   intilmadim   va   shuningdek,   hech   qachon
ko‘proq boylik orttirishga harakat qilmadim. Men hech qachon birovga hasad bilan
qaramadim.
9.   Men   dinga   har   doim   birdek   qaradim.   Tangrining   amrini   va   payg‘ambar
hadislarida   aytganlarini   to‘la   ado   etishga   intildim.   Men   barcha   qilmishlarimda
shariat   yo‘sinlariga   butkul   amal   qildim   va   nopok   ishlardan   butun   vujudim   bilan
o‘zimni tiydim. Payg‘ambami va uning maslakdoshlarini o‘zimning yagona va eng
yaxshi do‘stlarim deb bildim.
10.   Men   islom   bayrog‘ini   baralla   ko‘tardim   va   iymon   tarqatishni   o‘z
buyukligimning qudrati deb bildim. Men iymon bilan qudrat bir onadan tug‘ilgan
deb   eshitganman.   Shuning   uchun   mustahkam   iymonga   tayangan   qudrat   buyuk
bo’ladur.
11.Men   doimo   sayyidlarga   ehtirom   bilan   qarardim,   ulamo   va   shayxlarni
e’zozlardim. Bu kishilar, har doim mening majlisimda ishtirok etardilar. Ularning
25 din   masalalari   yuzasidan   aytganlarini   men   diqqat   bilan   tinglab   olardim   va   aniq
bajarardim.   Shuning uchun menga nisbatan xalqning mehri  baland edi  va hamma
mendan minnatdor edi.
12.Men o‘zimning ikromiyatim va rahmdilligim tufayli kishilarning eng past
tabaqalarining   ham,   hatto   gadoylarning   ham   rahmatiga   sazovor   bo‘ldim.   Men
butun   jahdim   bilan   bu   tabaqadagi   kishilarning   ahvolini   osonlashtirishga   harakat
qildim.Eshitganmanki,   podshohlarning   shuhrati   ularning   o‘z   fuqarolariga   rahm-
dilligidadir.  Eshitganmanki,  xudo  biror  kimsani  ulugMash   bilan  rahmat  ato  etgan
boiadi.   Tangrining   bunday   rahmatiga   erishgan   kishi   esa   odil   va   rahmdil   bo’lishi
kerak. Men saltanat  taxtiga o‘tirishim bilan shu qoidalarga doimo amal qildim va
bu sihatlarni o‘zlashtirib oldim, - deb ta’kidlangan edi ushbu nasihatlarda.
Uning harbiy siyosati davlatni boshqarishning boshqa sohalari singari asosan
adolatga   va   bunyod-   korlikka   qaratilgan   edi.Ba’zi   mamlakatlarda   adolat   poymol
etilgan, hukmdoming xalqqa jabr-zulmi kuchaygan hollar ham Amir Temurni shu
mamlakat   hukmdorlariga   qarshi   yurish   boshlashiga   majbur   etgan.   Bunday   qilish,
o‘sha   mamlakatlarda   adolat   o‘rnatib,   xalq   manfaatiga   yo‘l   ochishlik   uning   amal
qilgan   g‘oyasi   hisoblangan.   Bu   xususda   “Tuzuklar”da   quyidagilami   o‘qiymiz:
“Biror   mamlakatda   jabr-zulm   va   fisq-u   fasod   kuchayib   ketarkan,   asl   podshohlar
adolat   o‘rnatish,   fisq-u   fasodni,   zulmni   yo‘qotish   niyatida   ana   shunday
mamlakatga   hujum   boshlashi   lozim.   Tangri   taolo   shu   niyatning   sharofati   bilan
mamlakatni zolimning qo‘lidan tortib olib, odil (podshoh)ga topshiradi”.
Amir   Temur   o‘z   rejalarini   amalga   oshirish   uchun   urushlarsiz,qon
to‘kishlarsiz harakat tarafdori edi. Besabab biror yurtga qilich ko‘tarib bormagan,
imkon   qadar   munosabatlarni   diplomatik   yo‘llar   bilan   hal   etishga   harakat   qilgan.
Munosabatlarni   tinch   yo‘l   bilan,   diplomatiya   usuli   bilan   hal   etishni   istamagan
raqibga   qarshi   urush   qilishga   majbur   bo‘lgan.   Bu   xususda   hazrat   Sohibqiron
hayotidagi   harbiy   yurishlarining   sabablarini   quyidagi   ayrim   misollar   orqali   ham
bilib olish mumkin.Amir Temur Misr hukmdori az-Zohir Sayfiddin Barquq (1390-
1399)   bilan   diplomatik   aloqalar   o‘matish   borasida   bir   necha   bor   yozishmalar
26 qilgan.   Mana   shunday   bir   sharoitda   Ozarbayjon   hukmdori   Qora   Yusuf   (1389   -
1420) Amir Temur tomonidan Arzirun (Turkiyaning shimoli-sharqida joylashgan)
shahri   yaqinidagi   Avnik   qal’asiga   hukmdor   qilib   qo‘yilgan   Otlamish   qovchinni
jang-   da   asir   olib,   uni   Misr   sultoni   saroyiga   jo‘natib   yuboradi 3
.   Temur   Barquqga
uni  qaytarish  borasida  20 dan  ortiq  xat  yuboradi.  Xatlarga  qo‘rslik  bilan  javoblar
qaytaribgina   qolmay,   balki   Temuming   elchilari   jazoga   tortiladi.   Buning   usti-   ga
Barquq Temur dushmani To‘xtamish bilan ittifoq ham tuzadi. Bu xabarlar Temurni
bu davlatga qarshi  umsh  ochishiga majbur  etadi.Amir  Temuming Turkiya sultoni
Boyazid Yildirim (1 3 8 9 -1 4 0 2 ) bilan to‘qnashuvi ham ana shunday sabablar
tufayli sodir bo‘ldi. Iroqi arab hokimi va Ozarbayjon hukmdori Qora Yusuf Amir
Temurdan   yengilgach,   qochib   borib,   Usmoniylar   saroyidan   panoh   topdilar.   Amir
Temur   va   Boyazid   o‘rtasida   elchilar   qatnab,   maktublar   almashindi.   Maktublarda
Amir Temur Iroqi arab va Ozarbayjon hukmdorlarini qaroqchilik va yo‘lto‘sarlikda
ayblab,   ulami   tutib   berish   yoki   mamlakatdan   badarg‘a   etishni   Boyaziddan   talab
qilgan.   Boyazid   esa   bu   talabni   kamsituv   sifatida   qabul   qilib,   Temurga   o‘ta   qo‘rs
ohangda   javob   yo’llagan.   Bundan   tashqari,   To‘xtamish   bilan   ham   ittifoq   tuzgan.
Bu holatlar ikki o‘rtada urushni keltirib chiqargan va 1402-yilda Anqara jangi bilan
yakunlangan.Sohibqironning   Hindistonga   yurishi   ham   Hind   hukmdorlarining
mamlakat aholisiga va musulmonlarga nisbatan g‘ayriqonuniy siyosatiga, ulaming
talonchiligi   va   Temur   davlatiga   xavfini   yo‘qotish   sababli   edi.   Bu   haqda
Sohibqironning Sherozda hukmdor bo‘lib turgan nabirasi Pirmuhammadga yozgan
xatidan   ham   bilish   mumkin.   Bu   xatda   ushbu   sabab   haqida   shunday
yoziladi:”...Bizning   ulug‘   xotiramizga   yetkazilgan   xabarlarga   qaraganda   marhum
sulton Feruzshoh ...vafot etgach, zarharit ko‘llari Dehli va Islom diyoriga taalluqli
boshqa   joylami   uning   farzandlariga   bermasdan,   g‘oratgarlik   va   talon-   tarojni
o‘zlariga shior qilib, tojirlaming kelishib-ketishi eshiklarini berkitib, qaroqchilikni
chunon   avj   oldiribdilarki,   xarobgarchilik   qilish   imkoni   bo‘lgan   biror   daqiqani
bekor o‘tkazmas ekanlar”.
3
  Ibrohimov A. “Bizkim o’zbeklar : milliy davlatchiligimiz asoslari haqida mulohazalar.” – T.: Sharq 1999. 33-36 b.
27 Amir   Temurning   buyuk   davlat   arbobi   ekanligi   yana   shunda   ko‘rinadiki,   u
o‘z   saltanatiga   qo‘shib   olgan   mamlakatlarni   idora   etish   uchun   tayinlanadigan
kishilarga qo‘yiladigan talablar tizimini ham ishlab chiqqan edi. Bunday rahbarlar
Sohibqiron talabiga ko‘ra quyidagi fazilatlarga ega bo‘lishlari lozim bo‘lgan:
1. Oliyjanob tabiatli va ruhiy holatining ko‘tarinkiligi.
2. Nozik aql va ziyraklik.
3. Yuksak malaka hamda xalq va qo‘shinlarga murojaat qila bilish.
4. Sabr-toqat va odamlar bilan murosaga kelmoq.
Bu   qoida   va   talablar   hokimiyatni   idora   etishda   va   uni   mustahkamlashda
muhim o‘rinni egallagan.Amir Temuming davlat yuritish ishlarini o‘ta pishiqligini
uning “Barcha ishlarimning to‘qqiz ulushini kengash, tadbir va mashvarat, qolgan
bir ulushini esa qilich bilan bajo keltirdim”, deb aytgan ibratomuz so‘zlaridan ham
bilib olish mumkin.Amir  Temur  o‘z hayoti  va faoliyati davomida shunday buyuk
xizmatlar   qildiki,   uni   dunyo   xalqlari   bugungacha   yodda   saqlaydilar.   Uning   O‘rta
Osiyo tarixi va jahon tarixidagi o‘rni va roli beqiyosdir.
28 2.2. Amir temur davlatining siyosiy, ijtimoiy-iqtisodiy madaniy hayoti.
Amir   Temur   kambag‘al   dehqonlarga   va   kasodga   uchragan   savdogarlarga
ularni o‘zlarini tiklab olgunlariga qadar xazinadan moddiy yordam berilishini talab
qilgan.   Eng   muhimi,   bu   davrda   hech   bir   shahar   va   qishloqlarda   odamlardan   jon
boshidan   olinadigan   “sarshumor”   va   har   bir   xonadondan   olinadigan   “xona
shumor”   soliqlari   olinmagan.Sohibqiron   1365-1366-yilningqishidaQarshi
shahrining   atrofini,   1370-yili   Samarqandni   devor   bilan   o‘rab,   qo‘rg‘on   bunyod
ettirgan.   1380-yili   Shahrisabzda   Oqsaroy   qurishga   kirishib,   shahar   atrofini   devor
bilan   o‘radi.   Bu   misollar   shundan   dalolat   beradiki,   devor   va   qo‘rg‘onlar   bekorga
barpo bo‘lmagan. Ular chegara vazifasini o‘tab, do‘st-dushmandan, bordi-keldidan,
ichkari   va   tashqari,   degan   so‘zlar   ma’nolariga   monedir.   Ma’lumki,   Amir   Temur
saltana-   tining   chegarasi   harbiy   yurishlar   vaqtida   beqaror   edi,   lekin   shunday
boiishiga   qaramay   uning   yurtidan   biror   bir   narsa   tashqariga   so‘roqsiz   olib   chiqib
ketilmagan.Bu   davrda   ulufa   (oziq-ovqat,   maosh   va   soliq   turi)   berish   quyidagicha
edi.Amirlar,   mingboshilar,   yuzboshilar,   o‘nboshilar   va   sipohiylarga   quyidagi
tartibda   maosh   berilgan:   oddiy   sipohiyga   o‘z   vazifasini   o‘rinlatib   bajarishi   sharti
bilan maoshi mingan otining bahosiga teng bo‘lgan. Bahodirlarning maoshi ikki ot
bahosidan   to‘rt   otgacha   tayin   qilingan.O‘nboshilar   maoshi   qo‘l   os-   tidagi   oddiy
sipohiylardan   o‘n   barobar   ortiq   bo‘lgan.   Yuzboshilar   maoshi   o‘nboshilarga
qaraganda   ikki   barobar,   mingboshilamiki   esa   yuzboshilamikidan   uch   barobar
ziyoda bo‘lgan.Shuning bilan birga manbalarda chorpilchor (urush) vaqtida xatoga
yo‘l   qo‘ygan   sipohiylarning   maoshidan   o‘ndan   biri   kamaytirilgan,   deb   yoziladi.
Malumki,   IX—XII   asrlarda   Markaziy   Osiyoda   kechgan   buyuk   uyg‘onish   davri
kashfiyotlari, ilm-fan, madaniyat sohasidagi ko‘tarinkilik keyingi asrlar, jumladan,
Amir   Temur   zamoni   madaniyati,   davlatchiligi   rivojlanishiga,   Movarounnahrda
yagona va qudratli davlat  barpo etilishi  hamda bu yerda tinchlik-osoyishtalikning
ta’minlanishi   ilm-fan   va   madaniyat   ravnaqi   uchun   muhim   omillar   edi.   Lekin,
bulardan   tashqari,   Temur   davlati   madaniyatining   shiddati   va   keng   doirada
yuksalishi   mazmunini   ishonchli   Naqshbandiya   tariqati   tashkil   etgan,   ijtimoiy-
29 ma’naviy   g‘oya   eng   muhim   omillardan   biri   bo‘lib   xizmat   qilgan.   Bu   g‘oya
Sohibqiron davlati siyosatining asosi va davlat faoliyati ana shu g‘oya asosida olib
borilgan.Amir   Temur   va   temuriylar   davrida   o‘lkada   fan   va   madaniyat   barq   urib
o‘sdi, rivojlandi va kamol topdi. Bu sohada Movarounnahr XIV-XV asrlarda jahon
sivilizatsiyasining   eng   oldingi   qatorlaridan   joy   oldi.   Temur   va   temuriylar   davri
jahon   fani   va   madaniyatining   Mirzo   Ulug‘bek,   Alisher   Navoiy,   Bobur,
Abdurahmon   Jomiy,   Xoja   Ahror,   Behzod,   Xondamir   kabi   ulug‘   vakillarini
yetishtirib   berdi.   Mirzo   Ulug‘bek,   Jaloliddin   Ahmad   Xorazmiy,   Mavlono
Termiziy,   Mansur   ibn   Muhammad   Buxoriy,   Shayx   Zayniddin   Xofiy,   Said   Sharif
Jurjoniy,   G‘iyosiddin   Jamshid   Koshiy,   Ali   Qushchi,   Muhammad   Havofiy,
Qozizoda Rumiy kabi allomalar jahon ilm-faniga o‘zlarining munosib his- salarini
qo‘shdilar.   Bu   davrda   shoir   va   mutafakkir   Alisher   Navoiy   ijod   etdi   va   turkiy
dunyoni yakqalam  qildi. Uning homiyligida tarixchi Xondamir, xattot Sulton Ali,
rassom Behzod va boshqalar kamolga yetdilar.Amir Temur va temuriylar davrida
hukmdorlarning   o‘zlarini   ilm,   fan   va   madaniyatga   intilishi,   bu   sohaga   shaxsan
homiylik   qilishlari   XIV-XV   asrlarda   yurtda   jahon   tan   olgan   ikkinchi   uyg‘onish
(renessans)ning yuz berishiga olib keldi.
Amir   Temur   Samarqandda   takrorlanmas   memoriy-madaniy   obidalar
qurdirdi.   U   qurdirgan   Jome   masjidi   Samarqanddagi   eng   hashamatli   va   go‘zal
obidalardan va u boshqa binolardan o‘ymakor marmardan yasalgan 480 pillapoya-
ustunlari,   darvozaband   ulkan   ravoqi,   masjid   binosining   bahaybat   gum-   bazi,
peshtoqining   salobati   va   quyosh   nurida   turli   rang   ko‘rinishda   toblanib   turuvchi
maftunkor, jimjimador go‘zal bezaklari bilan o‘zgacha bir tarzda ajralib turadi. 
Dunyoning   turli   burchaklaridan   tinimsiz   Samarqandga   oqib   kelayotgan
sayohatchilarni   Jome   masjidining   memoriy   mahorati   va   san’ati   asrlar   o‘tsa-da
hamon o‘ziga maftun etib kelmoqda.Amir Temur mashhur Shohizinda qabristonini
ham o‘zining o‘tkir zehni va ziyrak e’tiboridan chetda qoldirmadi (“Shohizinda” -
“tirik shoh” ma’nosini beradi). Bu ansambl Afrosiyobning janubida, qabristondagi
maqbaralardan   iborat.Sohibqironning   hayotligi   chog‘ida   qurilgan   maqbaralardan
30 biri Turkon Og‘a maqbarasidir. Turkon Og‘a Amir Temurning opasi edi. Maqbara
esa   1370-1371-yillarda   vafot   etgan   Turkon   Og‘aning   qizi   uchun   qurilgan.   1383-
yilda   Turkon   Og‘aning   o‘zi   ham   vafot   etadi   va   shu   yerga   dafn   etiladi.   Bu
obidaning ustalari   samarqandlik  Shamsiddin  va Badriddin,  buxorolik  Zaynid-  din
va   Shamsiddinlar   boigan.   1376-yilda   Amir   Temurning   sarkardalaridan   biri   amir
Husaynning   onasi   Tugii   Tekin,   1385-yilda   Amir   Temurning   singlisi   Shirinbeka
Og‘a   maqbaralari   qurilgan.   “Shohizinda”   ansamblida   Amir   Temurning   xotinlari
tomonidan qurilgan maqbara va boshqa binolar ham kattagina o‘rinni egallaydi.
Manbalarda   ta’kidlanishicha,   Shohizindadagi   eng   qadimiy
maqbaralardanbirida   Muhammad   payg‘ambarga   qarindosh   (jiyan)   Qusam   ibn
Abbosning   ham   xoki   qo‘yilgan   ekan.Amir   Temur   davrida   qurilgan   va   dovrug‘i
olamni   tutgan   tarixiy   obidalardan   yana   biri   -   “Go‘ri   Amir”   maqbarasi.   Bu
muhtasham binoning qurilish tarixi bor. Amir Temur nabirasi Muhammad Sultonni
(Jahongirning   o‘g‘li)   juda   sevardi.   Muhammad   Sulton   1403-yilda   19   yoshida
jangda   fojiali   halok   bo’ladi.   Uni   Samarqandga   olib   kelib   dafn   marosimi
o‘tkazadilar. Amir Temur1404-yil kuzida safardan qaytgach, nabirasi Muhammad
Sulton   xotirasi   uchun   maqbara   qurishga   farmon   beradi.   Ushbu   farmonda
maqbarani   10   kun   davomida   qurib   tugallashga   buyruq   berilgan.   Haqiqatan
maqbara  10  kunda  batamom  qurib  bitkaziladi.Maqbara  devorlaridagi   rang-barang
koshinlar orasida uni  qurgan usta Mu-  hammad ibn Mahmud Isfahoniyning nomi
ham yozilgan. 1405-yilda Amir Temur kasallanib vafot etgach, uning o‘zi ham shu
yerga nevarasining yoniga dafn etiladi va maqbara Go‘ri Amir maqbarasi deb nom
oladi.   Shundan   so‘ng   ushbu   obida   temuriylar   sulolasining   xilxonasiga   aylanadi.
Unda   Muham-   mad   Sulton   Mirzo,   Amir   Temurdan   tashqari   Sohibqironning
o‘g‘illari   Umarshayx,   Shohrux   va   Mironshoh,   nabirasi   Mirzo   Ulug‘bekning   ham
sag‘analari  qo‘yilgan.E’tiborlisi  shundaki,  bu  sag‘analar   orasida  Amir  Temurning
pir-u ustozi Sayid Barakaning xoki ham qo‘yilgan bo‘lib, Sohibqiron o‘z jasadini
pir-u ustozi oyog‘i uchiga qo‘yishni vasiyat qilgan ekan. Vasiyat bajo keltirilgan.
31 Amir Temur va ayrim temuriy shahzodalar davrida Samarqand, Shahrisabz,
Buxoro,   Hirot   kabi   shaharlar   obod   boTdi.   Temurning   Samarqandni   yer   yuzining
sayqaliga   aylantirish   orzusi   ushaldi.   Ko‘pgina   masjid-u   madrasalar,   maktablar
qurilib,   shahar   ko‘rkiga-ko‘rk   qo‘shdi.   Ayniqsa,   Temur   va   Ulug‘bek   davrida   bu
shaharda   barpo   etilgan   bog‘lar   shaharning   ko‘rkamligini   yanada   oshirdi.Amir
Temur barpo ettirgan o‘ndan ortiq go‘zal bogTar orasida “Bog‘i Dilkusho” boshqa
bog‘larga  nisbatan   go‘zalligi  bilan  ajralib  turgan.  Bu  bog‘   1397-yilda  Samarqand
yaqinidagi   Konigil   vohasida   barpo   etilgan.1404-yilning   sentabrida   Temurning
qabulida   bo‘lgan   ispaniyalik   elchi   Klavixo   bu   bog‘da   favvoradan   suv   otilib
turganligini, bog‘ga kiriladigan keng darvoza yuksak va oltin, boshqa qimmatbaho
toshlar   bilan   bezatilganini,   ustiga   taxtiravon   o‘rnatilgan   oltita   fil   borligini   yozib
qoldirgan.
O‘ndan   ortiq   bog‘lar   ichida   bu   bog‘   Amir   Temurning   mayliga   javob
berganligi,   uning   bu   bog‘da   doimo   yayraganligi   sababli   bog‘ning   nomi   ham
shunga   moslashtirilgan.Temuriylar   davri   ilm-fani   va   madaniyatini   yuksalishiga
ulkan hissa qo‘shgan olim va davlat  arbobi Mirzo Ulug‘bekdir. Uning avlodlarga
qoldirgan   ilmiy   merosining   eng   asosiysi   “Zij”i   boTib,   bu   asar   “Ziji   Ulug‘bek”,
“Ziji   jadidi   Ko‘ragoniy”   nomlari   bilan   ham   mashhur.   Ulug‘bek   “Zij”i   o‘zining
tarkibiga ko‘ra, VII - XI asrlarda boshlangan astronomik an’anani davom ettirgan
boTsa-da,   uning   ilmiy   saviyasi   ilgarigi   “Zij”lardan   ancha   yuqori   turadi.“Zij”ning
birinchi   maqolasi   eralar   va   kalendarlar   masalalariga   bag‘ishlangan,   ikkinchi
maqolada   matematika   va   sferik   astronomiya   muammolari   ustidaso‘z   boradi.
Uchinchi   maqola  asosan   astronomiya   masalalariga   bag‘ishlangan.   Bunda   quyosh,
oy   va   besh   sayyoraning   harakati   tavsifi   haqida   so‘z   boradi.   Asarning   oxirgi
to‘rtinchi maqolasi asosan ilm-u nujumga bag‘ishlangan. Ulug‘bek ishlab chiqqan
astronomik   jadvalda   falak   al-burj   tekisligining   xatti   istivoga   og‘maligi   23   daraja,
30 daqiqa, 17 soniyaga teng bo‘lib , hozirgi hisob bo‘yicha u 23 daraja, 30 daqiqa,
49   soniyani   tashkil   etadi.   Tafovut   32   soniyaga   teng.   0   ‘sha   davrdagi   boshqa
astronomik   jadvallarning   birontasida   bunday   aniqlik   -o‘lmagan.   Ulug‘bek
32 turklarning   avlod-ajdodlari,   mo‘g‘ul   qabilalari   va   Chingizxon   vafotidan   keyin
tashkil topgan uluslar haqida “Tarixi arba’ ulus” (To‘rt ulus tarixi) nomli asar ham
yozib qoldirgan.
33 XULOSA.
Amir Temur mamlakatda hukmdor chiqargan buyruq va qarorlar faqat uning
ixtiyorida   bo’lishi   kerak   deb   hisoblagan   va   o’zining   boshqaruv   faoliyatida   bu
qoidaga amal qilgan. Bizningcha, ushbu davlatchilik ta’limoti davlat hokimiyatini
amalga oshirishning muhim usullaridandir.
Hukmdor   o’z   siyosiy   mavqeini   saqlab   qolishio   uchun   uning   adolatli   va
komil   inson   bo’lishi   yetarli   emas,   maqsadga   erishish   uchun   uning   atrofidagi
mansabdorlar   ham   o’z   kasbining   ustasi,   fidoyi   va   halol   bo’lishlari   kerak.   Amir
Temur   o’zi   tayinlagan   vazirlar,   amaldorlar   sipohiylar   vositasida   davlat
boshqaruvini amalga oshirganligi uning eng kata yutuqlaridan biridir. Amir Temur
ayniqsa,   vazirlar   tanlash   masalasini   to’g’ri   hal   qilishga   intilgan.U   podshoh
“qoshida   adolatli   vazirlar   tutsin,   toki   podshoh   zulm   qilgudek   bo’lsa,   odil   vazir
uning   chorasini   topsin.   Agarda   vazir   zolim   bo’lsa,   ko’p   o’tmay   saltanat   uyi
qulaydi”- deb ta’lim bergan.
Hukmdor   davlat   qudratining   ramzi   bo’lganligi   sabab   uning   ozgina   salbiy
hatti   harakati   ham   ommaga   tez   ta’sir   etadi.Uning   har   qanday   masalada   adolatli,
rahmdil   va   mehribon   bo’lishi   hamda   qonunlarning   ijrosini   ta’minlay   bilishi
yutuqlariga kafolat bo’lib xizmat qiladi. Tarixiy saboqlar shaxsan Amir Temurning
o’zi va oilasi qonunlar ijrosini ta’minlashda xalqqa o’rnak bo’lganligini ko’rsatadi.
Amir Temur boshidanoq boshqaruv jilovini o’z qo’lida mustahkam ushlagan
bo’lsa   ham   hokimiyatni   o’z   hodimlariga   bo’lib   berish,   ammo   ularning   ustidan
nazorat o’rnatish yo’lidan borgan.Bundan Amir Temurning mamlakat ichkarisidagi
muxolif   kuchlarga   nisbatan   qo’llagan   taktikasini   anglab   yetish   mumkin.Uning
fikriga   ko’ra,   “   saltanat   ishlarini   ishonchli   va   mo’tabar   bir   necha   kishiga   bo’lib
berish   lozim.   Shunda   har   biri   o’z   ishiga   bog’lanib,   saltanat   taxtiga   ko’z   olaytira
olmaydi.”Bundan Amir  Temur  o’sha davrdayoq hokimiyatning bo’linish tamoyili
boshqarishni   tashkillashtirishning   maqbul   usullaridan   ekanini   anglab   yetgani,
uning   davlatchiligida   ana   shunday   kurtaklar   mavjud   ekanini   anglash
mumkin.Umuman olinganda, Amir Temur davlatchiligi yuksak nazariy qoidalarga
34 asoslangan   holda   boshqarilgan   bo’lib,undagi   mezonlar   amaliyotdan   olingan.
Buyuk Sohibqironning xizmatlari  va buyukligi  haqida k o‘pgina davlat  arboblari,
yozuvchi, olim-u fuzalolar ham o‘z fikrlarini bayon etganlar. 
  “Amir   Temur   shaxsini   idrok   etish   -   tarixni   idrok   etish   demakdir.Amir
Temumi   u   lug‘lash   -   tarix   qa’riga   chuqur   ildiz   otgan
tomirlarimizga,madaniyatimizga,   qudratimizga   asoslanib,   buyuk   kelajagim   izga
ishonchimizni mustahkamlash demakdir”.
“Amir   Temur   avvalo   qudratli   davlat   qurgan.   Davlat   qudratli
bo’lmasa,betakror   m   a'naviy   meros   ham,   obidalar   ham,   tarixiy   yodgorliklar
hambo’lmasdi.   O’zbekistonning   bugungi   ozodligini   mustahkamlash   davrida
AmirTemur   biz   uchun   buyuk   davlat   asoschisi   sifatida   qadrlidir.   U   davlat
poydevoriniqurgan, davlatning huquqiy asoslarini barpo etgan. U ning davlatchilik
borasidagi   fikrlari   nafaqat   o‘z   davri,   balki   kelgusi   avlodlar   uchun   ham   katta
ahamiyat kasb etadi. Amir Temur o‘z davlatini aql-zakovat va huquqiy asos bilan
idora   etgan.   U   ning   “Davlat   ishlarining   t   o‘qqiz   ulushini   kengash,   tadbir
vamashvarat,   qolgan   bir   ulushini   qilich   bilan   amalga   oshirdim”,   degan   so‘zlari
buning yorqin dalilidir".
“Siyosatda   maslahat,   mulohazakorlik,   o‘ylab   ish   qilish   qurol   kuchidan   o‘n
barobar foydaliroqdir’’, degan dono so‘zlar Amir Temurga mansubdir. Bu so‘zlar
hozirgi tilda nizoli masalalarni siyosiy muloqot, ogohlantiruvchi diplomatiya yo‘li
bilan hal qilishni bildiradi.Amir Temurning tarixiy xizmati yana shundan iboratki,
uning harakatlari tufayli Osiyo va Yevropa davlatlari tarixda birinchi marta yagona
jug‘rofiy-siyosiy makonda ekanliklarini his etdi”.
“Buyuk strateg, mohir siyosatchi, eskirgan ijtimoiy munosabatlarning qat’iy
islohotchisi,   savdo-sotiq,   hunarmandchilik   va   madaniyatning   homiysi   bo‘lgan
Amir Temur “Qonunlar va urf-odatlarga asoslangan” davlatni barpo etdi”.
Islom Karimov
“Yevropa   na   Iskandarda,   na   Atilada   va   na   Moskoviya   zafarini   quchgan
yangi   fotih   Napoleon-da   adolatli   qonunlar   asosiga   qurilgan   bunday   boshqaruvni
bunyod etgan emas”.
35 Alfons de Lomartin
“...uning   adolati-yu   siyosati   o‘rnatilgan   kunlarda   Movarounnahrning   eng
chekka   joylaridagina   emas,   balki   Xo‘tan   chegarasidan   Dehli   va   Kanboyit
atrofigacha,   Bobil   Abvobdan   to   Misr   va   Ruma   hududigacha   bo‘lgan   yerlardan
savdogarlar   u   yerda   tursin,   bolalar-u,   beva   xotinlar   ham   ipakli   matolar,   oltin-
kumush va eng zarur tijorat mollari keltirardilar va olib ketardilar. Hech bir kimsa
ularning   bir   doniga   ham   ko‘z   olaytira   olmaydi   va   bir   dirhamiga   ham   ziyon
yetkazmaydi.   Bu   cheksiz   ne’mat   va   poyonsiz   marhamatlar   Amir   Sohibqironning
siyosati va adolati natijasidandir”.
Nizomiddin Shomiy
Ma’naviy   ildizlarimizning   bir   bo‘lagi   Amir   Temur   va   temuriylar
ma’naviyati   hisoblanadi.   Bu   ma’naviy   manba   insoniyat   tarixida   tengi   yo‘q
markazlashgan   davlatchilikka,   qonunchilikka   asos   solganligi   sababli   ham
ahamiyatli.Temur  va  ayrim   temuriy  shahzodalar   (Shohrux,  Ulug‘bek,  Bobur)ning
adolat   uchun   kurashi   nafaqat   yurtga   osoyishtalik   va   tinchlik   keltirdi,   balki
shuyurtning iqtisodiy va ma’naviy rivojiga imkon ham yaratdi. Bunday imkonyurt
va   xalq   nomini   ikkinchi   bor   dunyo   miqyosida   tarannum   etdi.O‘zbek   xalqi
Sohibqironning   “Kuch   -   adolatda”   shiori   barcha   davrlar   uchun   bo‘lganidek,
bugungi   kunda   ham   jaranglab   turuvchi   shiorga   aylanganligini   shohidi   bo‘lib
turibdi.
36 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR:
1.Karimov I.A. O’zbekiston: milliy istiqlol,iqtisod, siyosat, mafkura. 1-jild.-
T.: O’zbekiston, 1996.
2.Karimov I.A. Bizdan ozod va obod vatan qolsin. 2-jild – T.: O’zbekiston
1996.
3.Karimov I.A. Vatan sajdagoh kabi muqaddasdir. 3-jild – T.: O’zbekiston.
1996.
4.Karimov I.A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo’q. T.: Sharq, 1998
5.Sh.M.Mirziyoyev.   Tanqidiy   taxlil,   qat’iy   tartib   intizom   va   shaxsiy
javobgarlik   –   har   bir   rahbar   faoliyatining   kundalik   qoidasi   bo’lishi   kerak.   –   T.:
O’zbekiston. 2017
6.Sh.M.Mirziyoyev. Buyuk kelajagimizni mard va oliyjanob xalqimiz bilan
birga quramiz. – T.: O’zbekiston, 2017.
7.Amir Temur o’gitlari.- Navro’z, 1992
8.Ibrohimov  A.   “Bizkim   o’zbeklar   :   milliy  davlatchiligimiz   asoslari   haqida
mulohazalar.” – T.: Sharq 1999.
9.Mirzo Ulug’bek “ To’rt ulus tarixi” – T.: Cho’lpon. 1993 
10.Q.Ergashov.,H.Hamidov. “O’zbekiston tarixi” – T.: Ga’fur G’ulom 2015
11. Azamat Ziyo. O’zbek davlatchilik tarixi. -T.: Sharq.2001.
37

AMIR TEMUR VA TEMURIYLAR DAVRIDA SAVDO VA PUL MUNOSABATLAR.docx

Купить
  • Похожие документы

  • Yangi davrda Janubiy Afrikada Xalqaro raqobat mavzusida kurs ishi
  • Mirzo Ulugʻbeknig hayoti va faoliyati mavzusida kurs ishi
  • Zigmund Freyd psixoanalizni oʻtkazish boʻyicha maʼruzalar asari 26
  • Turizm” atamasi tushunchasi va uning shakllanish jarayoni 26
  • Tarixi Rashidiy

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha