Amir Temurning ichki va tashqi siyosatining o‘rganilishi

“AMIR TEMURNING ICHKI VA TASHQI SIYOSATINING O‘RGANILISHI”
Mavzusida
KURS   ISHI
Bajardi: ___________________________
Tekshirdi: _______________________
MUNDARIJA
  1       
Toshkent - 2025
      KIRISH ................................................................................................................................................ 3
I BOB. AMIR TEMURNING SIYOSIY FAOLIYATINING O‘RGANILISHI. ................................................... 5
1.1. Amir Temurning siyosiy hokimiyatga kelishigacha bo‘lgan davrdagi faoliyati ............................. 5
1.2. Amir Temur va Temuriylar davlat boshqaruvi tizimining tarix fanida yoritilishi ........................ 10
I bob bo‘yicha xulosa ....................................................................................................................... 19
II BOB. AMIR TEMUR VA TEMURIYLAR TASHQI SIYOSIY ALOQALAR TARIXI O‘RGANILISHI .............. 20
2.1.   Amir   Temur   tomonidan   yuritilgan   oqilona   ichki   va   tashqi   siyosat   hamda   davlatlararo
hamkorlik aloqalari .................................................................................................................................... 20
2.2. Amir Temurning tashqi siyosati va diplomayasi ........................................................................ 28
II bob bo‘yicha xulosa ...................................................................................................................... 37
UMUMIY XULOSALAR ...................................................................................................................... 39
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR ...................................................................................................... 41
ILOVALAR ......................................................................................................................................... 43
  2   KIRISH
Mavzuning dolzarbligi.   Markaziy Osiyo mintaqasining o‘ziga xos o‘tmishi,
uning   hududida   ko‘plab   davlat   birlashmalarining,   xususan,   buyuk   Amir   Temur
saltanatining   tashkil   topishi   va   taraqqiy   etganligi,   bu   yerda   sodir   bo‘lgan
jarayonlarning   jahon   tarixidagi   ahamiyati   turli   mamlakat   tarixchilarining   katta
qiziqishiga sabab bo‘lmoqda.  
Bugungi   kunda   tarixiy   meros,   tarixiy   xotiraning   qayta   tiklanishi   nafaqat
O‘zbekiston   Respublikasi   rahbariyati   va   tarixchilarining,   shu   bilan   birga   keng
jamoatchilikning diqqat e’tiborida bo‘lib kelmoqda. 
Mustaqillik yillarida O‘zbekiston olimlarining samarali tadqiqotlari natijasida
milliy   tariximizning   ilgari   noma’lum   bo‘lgan   sahifalari   ochildi,   tarixiy
o‘tmishimizning   ko‘p   jihatlari   kashf   etildi.   Tarixiy   haqiqatni   tiklash   jarayonida
zamonaviy   yondashuvni   talab   qiladigan   dolzarb   muammolar   mavjud   bo‘lib,   ular
qatoriga,  davlatchiligimiz  tarixida  chuqur   iz  qoldirgan  tarixiy  shaxslarning  hayoti
va faoliyatini tadqiq etish muhim ahamiyatga egadir. Shunday shaxslardan biri 
Sohibqiron   Amir   Temur   bo‘lib,   “tengsiz   azmu   shijoat,   mardlik   va
donishmandlik   ramzi   bo‘lgan   bu   mumtoz   siymo   buyuk   saltanat   barpo   etib,
davlatchilik   borasida   o‘zidan   ham   amaliy,   ham   nazariy   meros   qoldirdi,   ilmu   fan,
madaniyat bunyodkorlik, din va ma’naviyat rivojiga keng yo‘l ochdi” 3
.   
Barcha   zamonlarda   mamlakatlararo   siyosiy,   iqtisodiy   va   boshqa   sohalar
bo‘yicha  o‘zaro aloqalarning shakllanishi   va  rivojlanishida  elchilik  munosabatlari
muhim   ahamiyat   kasb   etgan.   Hozirgi   globallashuv,   davlatlararo   siyosiy   va
iqtisodiy   jarayonlarning   keskinlashuvi   sharoitida   ham   mamlakatlarning   o‘zaro
hamkorlik   va   do‘stona   munosabatlarini   ta’minlashning   eng   umume’tirof   etilgan
dastaklaridan biri o‘zaro diplomatik aloqalarni rivojlantirish hisoblanadi. 
Elchilik aloqalarini rivojlantirishda mamlakatlararo munosabatlarning tarixan
shakllanishi   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Bundan   tashqari,   o‘tgan   zamonlarda
mavjud   bo‘lgan   davlatlar,   qirollik   va   amirliklarning   muvaffaqqiyatli   diplomatik
munosabatlari, elchilarning tayinlanish, yuborilish va kutib olish tartiblari, ularning
diplomatik   faoliyati   va   ulkan   tajribasini   o‘rganish   ham   ahamiyatlidir.   Masalan,
  3   juda katta  saltanatga  hukmronlik qilgan  va o‘z  zamonining buyuk  siyosat  arbobi,
mohir   diplomat   va   sarkarda   –   Amir   Temurning   xalqaro   munosabatlarda   boshqa
mamlakat vakillari bilan olib borgan diplomatik faoliyati hozirgi zamonda mavjud
diplomatik tamoyillar, uslublar va odatlar bilan juda yaqin o‘xshashlikka ega. 
Kurs  ishining   maqsadi:   Amir  Temur  va   Temuriylar  tashqi   siyosiy   aloqalar
tarixi   tarixshunosligini   chuqur   tahlil   qilish.   Amir   Temurning  siyosiy   hokimiyatga
kelishigacha   bo‘lgan   davrdagi   faoliyatining   o‘rganilishi.   Amir   Temurning   jahon
tarixshunosligi   va   manbashunosligida   tutgan   o‘rni.   Amir   Temur   tomonidan
yuritilgan oqilona ichki  va tashqi  siyosat  hamda davlatlararo hamkorlik aloqalari.
Amir   Temur   tashqi   siyosatining   o‘ziga   xos   xususiyatlari   va   bugungi   kundagi
ahamiyati. 
Kurs ishningi   predmeti :   Amir Temur va Temuriylar tashqi siyosiy aloqalar
tarixi tarixshunosligi  doir   yozma va moddiy manbalar .
Kurs ishining  vazifalari  quyidagilardan iborat:
                   1.   Amir Temurning siyosiy faoliyati tarixshunosligi   uning mohiyati ni
o‘rganish 
2.   Amir  Temur va Temuriylar tashqi  siyosiy  aloqalar tarixi tarixshunosligini
o‘rganish
3.   Amir   Temur   tashqi   siyosatining   o‘ziga   xos   xususiyatlari   va   bugungi
kundagi ahamiyati
Kurs   ishining   metodlari .   Mavzuga   oid   pedagogik,   psixologik,   metodik
adabiyotlarni o‘rganib tahlil qilish, suhbat, kuzatish, anketa- so‘rovnomalar, ilg‘or
o‘qituvchilarning ish tajribalarini o‘rganish, pedagogik  tajriba, taqqoslash.
Kurs   ishi   tuzilishi:   Bajarilgan   kurs   ishi   kirish   qismi,   ikkita   bobdan   va
qilingan   xulosalardan   iborat.   Ishda   o‘rganilishi   e’tiborga   olingan   ma’lumotlar
tushunarli ravishda ifodalash uchun chizma jadvallar va rasmlar berildi.  
  4   I BOB.  AMIR TEMURNING SIYOSIY FAOLIYATINING O‘RGANILISHI.
1.1. Amir Temurning siyosiy hokimiyatga kelishigacha bo‘lgan davrdagi
faoliyati
Amir  Temurning siyosiy  faoliyati haqida so‘z borar ekan, eng avvalo, uning
hokimiyatga   kelgunga   qadar   bo‘lgan   davriga   katta   e’tibor   qaratilganligini   aytish
lozim.   Chunki   tadqiqotlarning   aksariyatida   Sohibqironning   siyosiy   hokimiyatga
kelishi   muammolari   XIV   asrning   60   −   70   yillarida   Movarounnahrdagi   siyosiy
ahvol,   Amir   Temurning   amir   Husayn   bilan   ittifoqi,   sarbadorlar   harakatiga   Amir
Temurning munosabati, Sohibqironning siyosiy hokimiyatga kelishi kabi masalalar
bilan bog‘liq holda o‘rganishni taqozo etadi. Temuriylar davri tarixiga oid yozma
manbalarning   ko‘pchiligida   Amir   Temurning   hayotiga   daxldor   tarixiy   voqealar,
ayniqsa   uning   siyosiy   maydonga   kelishi   sabablarini   bayon   qilib,   ularda
muarrihlarning shaxsiy munosabatlari bildirilgan. Shuni qayd etish kerakki, ularda
bildirilgan umumiy fikrlar Amir Temurning yoshlik yillariga va uning 1344 − 1347
yillarda Movarounnahrda 
Chig‘atoy   ulusining   oxirgi   mo‘g‘ul   xoni   Qozon   Sultonxon   (1332   −   1347)
bilan   amir   Qazog‘on   o‘rtasida   yakka   hukmronlik   uchun   bo‘lgan   janglardagi
ishtiroki,   hokimiyat   amir   Qazog‘on   qo‘liga   o‘tib,   bu   bilan   boshqaruvda   amirlar
hukmdorligi davri boshlangani masalalariga qaratilgan.  
Qozonxon   davrida   Movarounnahrda   itoatsizlik   boshlangan   bo‘lib,   xon   har
kuni yuzlab odamlarni oliy jazoga hukm qilardi. A. Ziyo bu ahvolni sharhlar ekan,
Chig‘atoy   ulusi   xonlarining   Movarounnahrdagi   mavqei   zaiflashib,   mahalliy
amirlar   ularga   o‘z   hukmlarini   o‘tkazish   va   xonlik   bilan   raqobatlashish   qudratiga
ega   bo‘lgani   bois,   amir   Qazog‘on   ulus   hukmdori   Qozon   Sultonxonni   jangda
yengib qatl etdi, degan fikrni bildirdi 1
.  
Ba’zi   tadqiqotlarda   amirlardan   Bayon   Sulduz   bilan   Hoji   Barlos   Amir
Qazog‘onning   o‘g‘li   amir   Abdullohga   qarshi   chiqib,   Samarqandga   yurish   qilgani
va   Movarounnahrni   o‘z   tasarrufiga   olib,   chingiziy   Yasun   Temurxonning   o‘g‘li
1
 ЗиѐA А. Амир Т	ѐмур ва Туғлуқ Т	ѐмур // Шарқшунослик. – Т.: 1996. − № 6. – Б. 83. 
  5   Temurshoh   o‘g‘lonni   (1358   −   1359)   xon   qilib   ko‘targani   ham   ta’kidlangan 2
.
Demak, davlatda amirlar boshqaruvi chog‘ida nomiga xon tayinlash an’anasi Amir
Temurgacha ham bo‘lgan.  
Nizomiddin Shomiy bu haqda shunday yozadi: “Amir Bayon Sulduz va amir
Hoji   Barlos   mamlakatni   va   viloyatlarni   o‘z   tasarrufiga   oldi.   Amir   Bayon
mamlakatni   boshqarish   ishida   g‘ofillikda   sharobxo‘rlik   va   aysh−ishrat   bilan
mashg‘ul   bo‘ldi…   siyosat   maqomiga   kelganda   sustlik   va   beparvolik   qilardi.
Donishmandlar demishlarki: 
“Mulk   (podshohlik)   siyosatsiz   barqaror   turmas   va   qilichsiz   mustahkam
bo‘lmas”. 
Sharafiddin   Ali   Yazdiy   “Zafarnoma”sida   ham   shu   mazmundagi   so‘zlarni
o‘qiymiz.   Natijada   ular   davrida   o‘lkada   tartibsizliklar   boshlandi.   Barlos   amirlari
Shaxrisabzni,   jaloyirlardan amir  Boyazid   Xo‘jandni,  amir   Qazog‘on xonadonidan
bo‘lgan amir Husayn Balxni, naymonlardan bo‘lgan amir Hamidxoja Shibirg‘onni,
amir   Shohmuhammad   Badaxshoniy   Ko‘histonni,   amirlar   Kayxisrav   va   O‘ljoytu
Aperdi ittifoq bo‘lib Xatlonni o‘ziga bo‘ysundirdilar. Shunday bo‘linish oqibatida
fitnafasodlar   ko‘payib,   mamlakatda   tartibsizliklar   boshlandi.   Bunday
tartibsizliklardan   foydalanib,   Movarounnahrga   mo‘g‘ul   xoni   Tug‘luq   Temur
bostirib keladi 3
.    
Tadqiqotlarda   amirlar   o‘rtasidagi   munosabatlar   ham   yoritilib,   mazkur
voqealar   o‘sha   davrda  yuz   bergan   siyosiy   o‘zgarishlar   bilan  bevosita   bog‘liq   edi.
A.   Ziyo   o‘z   ilmiy   izlanishlarida   amir   Qazog‘onning   nabirasi   amir   Husayn,   bobo
meros yurtiga da’vo bilan chiqqan va amakisi  Qazog‘onning o‘g‘li  Abdullohning
o‘chini   olish   bahonasida   amir   Bayon   Sulduzga   qarshi   kurash   boshlagan 4
,   deb
yozsa,   boshqa   bir     tadqiqotida   uning   amirlardan   Xizr,   Boyazid   va   Temurga
suyanib, bobosi davridagi mavqeni tiklab olmoqchi edi 5
, degan fikrni bildiradi.  
2
  Тѐмур   ва  Улуғб	ѐк   даври  тарихи  ...  – Б.  72;  Бўри	ѐв  О.  Т	ѐмурийлар  даври  манбаларида  Чағони	ѐAн. –  Т.:
Фан, 2001. – Б. 5-7; Ахм	
ѐдов Б., Мукминова Р., Пугач	ѐнкова Г. Амир Т	ѐмур.– С. 19-20. 
3
 Натанзий Муиниддин. Соҳибқирон ҳа	
ѐAтидан лавҳалар … – Б. 5. 
4
 Зи	
ѐA Азамат. Ўзб	ѐк давлатчилиги тарихи. – Т.: Шарқ, 2000. – Б. 156. 
5
 Зи	
ѐA А. Амир Т	ѐмур ва Туғлуқ Т	ѐмур … − Б. 84-85. 
  6   Amirlarning   ittifoqlikdagi   faoliyati,   ularning   oqibatlari   B.Ahmedov
tadqiqotlarida   ham   tahlil   etilgan.   Muallif,   amirlarning   1363   −   1364   yillarda
Chig‘atoyxon   naslidan   bo‘lgan   darveshlikda   yurgan   Qobulshohni   xonlik   taxtiga
ko‘targanlari va shu voqea (1364) amirlar ittifoqining buzilishiga olib kelganligini
qayd   etib,   deb   uning   sababini   esa   shunday   ko‘rsatadi:   “Amir   Husayn   Amir
Temurni uning nomzodini taxtga loyiq ko‘rib, qo‘llab-quvvatlamaganida ayblaydi.
U xon bilan Amir Temurning orasiga rahna solish uchun, Tarmashirinxonning qizi
to‘g‘risida Temur nomidan mish-mishlar tarqatdi” 6
.  
Tadqiqotlarda   Movarounnahrning   1340   −   1360   yillardagi   siyosiy   ahvoli
yozma   manbalardagi   ma’lumotlarni   qayd   etish   bilan   kifoyalanilganini   ko‘ramiz.
Bu   esa   o‘z   navbatida   voqeliklarni   o‘sha   davr   manbalari   bilan   qiyosiy   o‘rganib,
so‘ngra   yoritishni   taqozo   etadi.   Shuningdek,   mahalliy   hokimiyatning   amalda
amirlar   qo‘liga   o‘tib,   nomiga   Chingiz   avlodi   vakillari   xon   qilib   ko‘tarilishi
an’anasi dastlab amir Qazog‘on tomonidan boshlangani, keyinchalik Amir Temur
saltanatida ham davom etganini ko‘rsatish lozim, deb o‘ylaymiz. Shu bilan birga,
Amir   Temurning   Tug‘luq   Temurxon   xizmatiga   kirishi   tadqiqotlarda   turlicha
izohlangan.  
Tadqiqotchilar   amirlar   o‘rtasidagi   munosabatlarni   o‘rganar   ekanlar,   amir
Husaynning   halokatiga   sabab,   uning   shaxsidagi   salbiy   jihatlar   edi,   deb   umumiy
tavsif berish bilan cheklanganlar, xolos.  
Amir   Temurning   dastlabki   yillardagi   siyosiy   faoliyati   bilan   bog‘liq
voqealardan   biri   bu   Samarqanddagi   sarbadorlar   harakati   masalasidir.   Ma’lumki,
sovet   tarixshunosligida   “sarbadorlar”   ,“xalq   qahramonlari”,   ozodlik   harakati
vakillari   degan   xulosa   ustuvorlik   qilar   edi.   Zamonaviy   tadqiqotlarda   esa   bu
harakatga   bo‘lgan   munosabat   bir   muncha   bahslidir.   Mustaqillikning   dastlabki
yillarida   “Sarbadorlar”   harakati   badiiy   adabiyotda   adib   Muhammad   Alining
romanida   tarixiy   faktlarga   mos   holda   yoritilgan 7
.   Aytish   joiz,   roman   hali   asosiy
yozma   manbalar   to‘liq   tarjima   etilmagan,   Amir   Temur   hayoti   va   faoliyati   yaxshi
o‘rganilmagan   bir   sharoitda   yozilsa-da,   haqqoniy   yoritilgan.   Romanda   bu   davr
6
 Аҳмѐдов Б. Амир Т	ѐмур ҳақида ҳикоялар …   Б. 54. 
7
 Муҳаммад Али. Сарбадорлар. Тарихий роман. – Т.: Ғ. Ғулом, 1992. 1-китоб. – 256 б., 2-китоб. – 240 б. 
  7   ijtimoiy-siyosiy ahvolini muallif “taxtsiz mamlakat” deb tasvirlaydi, sarbadorlarni
esa zamonning eng ilg‘or kishilari deb hisoblab, ularning maqsadi Al-Forobiy orzu
qilgan   “fozil   jamoa   tuzish”   edi   va   shu   mavsadda   ular   boshlarini   dorga   tikkanlar
degan umumiy xulosaga keladi. 
B. Ahmedov sarbadorlar harakatini manbalarga tayanib ob’ektiv yondashgan
holda ijobiy baholaydi. Olimning fikricha, mamlakat mo‘g‘ullarning oyog‘i ostida
qolishi   xavfi   tug‘ilganda   “menman   degan   beklar”   uni   himoya   qilishga   qodir
bo‘lmagan   bir   sharoitda   sarbadorlar   xalqning   joniga   oro   kirdilar 8
.   Sarbadorlar
mustahkam himoya qilgan Samarqand shahri ostonasida mo‘g‘ullar katta talofatga
uchrab, chekinishga majbur bo‘lganlar. Buning sabablaridan biri sifatida Ilyosxo‘ja
qo‘shinidagi otlarga vabo tarqalgani ham qayd etilgan 9
. Boshqa tadqiqotlarda ham
ushbu fikrlarni kuzatish mumkin. Jumladan, “Amir Temur jahon tarixida” kitobida
“Shahar   qamali   uzoqqa   cho‘zilib,   shaharliklar   Samarqandni   mardona   muhofaza
qilayotgan   edilar,   dushman   ham   shaharni   ololmay,   holdan   toygan   edi.   Shu   payt,
kutilmaganda,   dushman   otlari   orasida   vabo   tarqaldi   va   ko‘p   “ot   o‘ldikim,   to‘rt
kishi   arosida   bir   ot   qolmadi.   Va   bu   jihatdin   barcha   (mo‘g‘ul)   parishon   bo‘lib
qaytdilar. 
Ko‘pi   egarlarini   orqalariga  solib,  tirkashlarini   qo‘ltiqlarig‘a  tutub ketdilar” 10
,
deb yoritilgan.         
B. Ahmedov fikricha, sarbadorlar g‘alabasidan amir Husayn foydalanib, hiyla
ishlatib,   harakatning   boshliqlarini   qo‘lga   tushiradi   va   Abubakr   Kalaviy   bilan
Xurdak Buxoriyni osib o‘ldiradi. Mavlonzodani esa Temurbek dor ostidan qutqarib
qoldi 59
.  
A.Yu.Yakubovskiy,   I.   Mo‘minov   tadqiqotlarida   sarbadorlar   harakati
rahnamolari   bilan   Amir   Temur   o‘rtasida   oldindan   munosabatlar   bo‘lganligiga
ishora   qilingan,   biroq   aloqalar   qanday   vujudga   kelgani   aniqlanmagan   edi.   T.
Fayziyev bu munosabatlarni avvaldan bo‘lganligi dalili sifatida sarbadorlar qirg‘in
8
 Аҳмѐдов Б. Амир Т	ѐмур ҳақида ҳикоялар … – Б. 32-35. 
9
 Ахм	
ѐдов Б., Мукминова Р., Пугач	ѐнкова  Г. Амир Т	ѐмур  ... – С. 23-26. 
10
 Амир Т	
ѐмур жаҳон тарихида Муҳaррирлaр: Ҳ. Нурмуҳaм	ѐдoв вa бoшқ.    … 2001. – Б. 62.  59
 Аҳм	ѐдов Б. 
Амир Т	
ѐмур ҳақида ҳикоялар …  Б. 54. 
  8   qilingandan   so‘ng,   Amir   Temur   bilan   Husayn   o‘rtasida   dushmanlik   avjiga
chiqqanini fakt sifatida keltiradi 11
.     
Sarbadorlar   harakati   faqat   mo‘g‘ul   bosqinchilariga   emas,   balki   mahalliy
amaldorlarga   ham   qarshi   qaratilganligi   fanda   qayd   etilgan.   Ammo   ular   amalga
oshirgan   demokratik   tadbirlar   xususida   aniq   fikrga   kelinmagan.   Tarixchilar
Xuroson va Samarqand sarbadorlar harakatining o‘xshash tomonlarini yoritganlar,
ammo bular  orasidagi  farqlarni   to‘la  qiyosiy  tahlil   qilmaganlar. Fikrimizcha,  farq
bu   harakatga   berilgan   bahoda   bo‘lsa   kerak.   Tadqiqotlarda   Xuroson   sarbadorlari
faoliyati xalq harakati sifatida ijobiy baholangan 12
.  
Umuman   olganda   sarbadorlar   harakati   tadqiqotlarda   turlicha   izohlangan:
Ba’zi  tadqiqotchilar  sarbadorlar  harakatini  salbiy  baholab, ularning rahnamolarini
avantyurachilar, deb ayblashlarini, ularning qatl etilishini ma’qullashlarini xato deb
o‘ylaymiz. Qayd etish kerak, bu harakat mo‘g‘ullarga qarshi ko‘tarilgan Mahmud
Tarobiy   qo‘zg‘olonining   mantiqiy   davomidir.   Sarbadorlar   harakati   masalasining
to‘liq   bahosi   fanda   hali   o‘zining   uzil-kesil   yechimini   olmagan   va   harakatning
tarixiy   ahamiyati   xususida   yaxlit   bir   to‘xtamga   kelinmagan.   Fikrimizcha,   keyingi
yangi   tadqiqotlarda   birlamchi   manbalarga   tayangan   holda   izlanishlarni   davom
ettirish   maqsadga   muvofiq.   Shu   o‘rinda   Muiniddin   Natanziy   “Muntaxab   ut-
tavorixi   Muiniy”   asaridagi   mavzuga   doir   ma’lumotlar   hanuzgacha   tadqiqotlarga
jalb qilinmaganligini aytish lozim. 
Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkinki,   1340   −   1360   yillardagi   Movarounnahr
siyosiy hayoti, 1360 − 1370 yillarda Amir Temurning siyosiy faoliyati ham fanda
kam   o‘rganilgan,   voqeliklar   ko‘proq   axborot   shaklida   bayon   etilgan   va
tadqiqotlarning   aksariyatida   mualliflar   asosan   1370   yildan   keyingi   siyosiy
voqealarga e’tibor berganlar.
11
 Файзиѐв Т. Т	ѐмурийлар шажараси. – Т.: Ёзувчи, 1995. − Б. 22. 
12
 Каримов Ш., Шамсутдинов Р. Ватан тарихи.  Т.: Ўқитувчи, 1997. − Б. 363. 
  9   1.2.   Amir Temur va Temuriylar  davlat boshqaruvi tizimining tarix fanida
yoritilishi
Mustaqillik   yillari   ilmiy   tadqiqotlarida   Amir   Temur   saltanatida   davlat
boshqaruvining   ma’muriy,   harbiy   va   mahkama   (sud)   tizimi   ma’lum   darajada
o‘rganilgan.   Ma’lumki,   ma’muriy   boshqaruv   tizimi   1370   yili   Amir   Temurning
hukmdor   deb   tan   olinishidan   boshlanadi.   Odatda   davlat   boshqaruvida   eng   oliy
mansabga Chingizxon avlodidan nomiga xon tayinlangan. Amir Temur tomonidan
qo‘yilgan   dastlabki   xonning   taxtga   o‘tkazilgan   sanasi   va   joyi   xususida
tadqiqotlarda   turli   fikrlar   bildirilgan.   Masalan,   bu   voqea   hijriy   771   yil   ramazon
oyining   boshida,   ya’ni   29   mart   1370   yil   Amudaryo   bo‘yidagi   Elburz   qal’asida 13
chaqirilgan   qurultoyda   yuz   bergani   aytiladi.   O‘zbekiston   Milliy
Ensiklopediyasida 14
  esa,   1370   yilning   11   aprelida   Balxda   Chig‘atoy   ulusining
barcha   beklari,   amirlari,   viloyat   va   tumanlarning   dorug‘alari   hamda   Termizning
sayidlari,   shuningdek,   Amir   Temurning   yoshlikdan   birga   bo‘lgan   quroldosh
do‘stlari   va   piri   Sayid   Baraka   ishtirokida   o‘tkazilgan   qurultoyda   an’anaga   ko‘ra
chingiziylardan   Suyurg‘atmishxon   mamlakat   hukmdori   deb   e’lon   qilingan,   deb
yozilganini ko‘ramiz.   
“O‘zbekiston davlatchiligi tarixi ocherklari” kitobida ham “qurultoy” Balxda
chaqirilgani,   Sayid   Baraka   esa   Termizdan   uch   farsax,   ya’ni   20   km   uzoqlikdagi
Beva mavzesida Amir Temur qarorgohiga kelib Sohibqironga hukmdorlik ramzlari
bo‘lmish bayroq va nog‘ora topshirgani haqida fikr  bildirilgan 15
. Shu voqea bilan
bog‘liq   holda   boshqaruv   tizimidagi   yana   bir   muhim   holat   –   “qurultoy”   kun
tartibiga   chiqadi.   Aksariyat   nashrlarda   Balxdagi   yig‘in   “qurultoy”   deb   atalsa-da,
aslida   manbalarda   “mashvarat”   deb   yozilgan.   Jumladan,   Nizomiddin   Shomiy
Sohibqiron  amirlar  va  no‘yonlar   bilan mashvarat  tuzib,  Suyurg‘atmishxonni  Balx
yaqinidagi O‘rpo‘z mavzesida mamlakat podshohligi taxtiga o‘tqazdi 16
.   
13
 Ахмѐдов Б., Мукминова Р., Пугач	ѐнкова Г. Амир Т	ѐмур ... − С. 27.  
14
  Муҳаммаджонов   А.   Амир   Т	
ѐмур   //   Ўзб	ѐкистон   миллий   энциклоп	ѐдияси.   –   Т.:   ЎМЭ   Давлат   илмий
нашри	
ѐAти, 2000. Жилд. I. − Б. 276. 
15
 Ўзб
ѐкистон давлатчилиги тарихи оч	ѐрклари ... – Б. 99; Каримов Ш., Шамсутдинов Р. Ватан тарихи …−
Б. 366. 
16
 Шомий. Зафарнома ... – Б. 82. 
  10   Boshqa   tadqiqotlarda   birinchi   qurultoy   Samarqandda   1370   yil   iyun   oyida
o‘tkazilgani,   Amir   Temur   hokimiyati   ixtiyoriy   ravishda   tan   olingani   va   unda
markaziy   davlat   tizimini   shakllantirish,   qo‘shinni   tuzish   kabi   masalalar   ko‘rib
chiqilgani   haqida   aytiladi 17
.   Mazkur   tadqiqotlarda   mashvarat,   kengashlar
“qurultoy”   deb   chalkashtirilib,   xatoga   yo‘l   qo‘yilgan.   Qurultoy   hukmronning
farmoniga binoan o‘tkaziladigan, oliy yuridik kuchga ega bo‘lgan siyosiy tadbirdir.
Nizomiddin Shomiy va Sharafiddin Ali Yazdiylarning asarlarida birinchi qurultoy
Amir Temur farmoniga binoan 1370 yili 22 iyulda Keshda bo‘lib o‘tganligi qayd
etiladi 18
.   Ulardagi   ma’lumotlarga   ko‘ra,   Amir   Temur   Balxni   zabt   etishidan   oldin
O‘rpuz     qal’asi   yaqinida   bo‘lgan   mashvaratda   esa,   Suyurg‘atmishni   xon
lavozimiga ko‘targan va Balxdagi mashvaratda hukmdor sifatida tan olingan edi.  
Ma’lumki,   Markaziy   Osiyo   davlatchiligini   yoritish   masalasiga   sovet   davri
tarixshunosligida   salbiy   qarashlar   mavjud   edi.   Bunday   qarashlar   Amir   Temur
tomonidan tashkil etilgan o‘zbek davlatchiligi masalasiga ham tegishli edi, albatta.
D.Abidjanova   o‘z   dissertatsiyasi   doirasida   fransuz   sharqshunosi   R.
Grossening  Markaziy Osiyoda Amir  Temur  tomonidan markazlashgan  davlatning
tashkil topishini tasodifiy hol, deb yozgan noto‘g‘ri fikrlarini isbotlashga urindi va
bunda   yozma   manbalarga   tayangan   holda   asoslab   berdi.   D.   Abidjanova
shuningdek, X. Xukxem va A.J. Toynbilarning Markaziy Osiyoda davlatchilikning
an’anaviy   taraqqiyoti   xususida   aytgan   fikrlariga   qo‘shiladi 19
.   “Temur   qissasi”
asarida   esa   Amir   Temurning   hokimiyatga   kelishi   xususida   “Abul   Barakotning
tashabbusi   bilan   to‘y   bahonasida   taxt   da’vogarlari   bo‘lmish   Shoh   Mahmud
Badaxshiy, Shayx Muhammad Bayon Sulduz, Amir Kayxusrav va Amir Temurni
ham   taklif   etib,   muzokara   olib   boradi   va   Amir   Kayxusravning   taklifi   bo‘yicha
qur’a   tashlanib   Amir   Temur   shohlik   mansabiga   saylanadi” 20
,   deyilgan.   Qur’a
tashlanishi   natijasida   Amir   Temurning   tasodifiy   ravishda   hokimiyat   tepasiga
17
 Аҳмѐдов Б. Соҳибқирон Т	ѐмур ... − Б. 15; Ахм	ѐдов Б., Мукминова Р., Пугач	ѐнкова Г. Амир Т	ѐмур ... −
С. 29; Зи	
ѐA А. Ўзб	ѐк давлатчилиги тарихи ... −       Б. 156. 
18
  Яздий.   Зафарнома.   Мовароуннаҳр   воқ	
ѐалари   …   −   Б.   228;   Шомий.   Зафарнома   ...   −   Б.   86-87;   Яздий.
Зафарнома. 
19
 Абиджанова Д. Мав	
ѐрауннахр эпохи правл	ѐния Амира Т	ѐмура в англоязычной историографии… − С. 
61. 
20
  Амир   Т	
ѐмур   Кўрагон.   Т	ѐмур   қиссаси   /   Бобоб	ѐков   Ҳ.,   Бобо	ѐв   Ҳ.,   Қуронб	ѐков   А.,   Бобокалонов   З.,
Мирза	
ѐв Т. – Т.: Фан, 2004. − Б. 10. 
  11   kelishi  to‘g‘risidagi  fikr  shubhalidir.  Chunki   bunday  ma’lumot  o‘sha   davr  yozma
manbalarining birortasida uchramaydi.   
B.   Ahmedov,   A.   Muhammadjonov,   A.   Ziyo   tadqiqotlarida   Amir   Temur
markazlashgan   saltanatni   ma’muriy,   harbiy   va   mahkama   tizimlari   yaratish   orqali
boshqarganligi masalalari umumiy tarzda yoritib berildi.   
B. Ahmedov Amir Temurning vazirlarga qo‘ygan talablarini sanab o‘tar ekan,
vazirlar   saltanat   ustunlari,   ular   mamlakat   obodonchiligi,   raiyatning   tinchligi,
sipohning   ittifoqligi   va   xazina   boyligini   doimo   nazorat   qiluvchilar   ekanligini
ta’kidlaydi 21
.   Shu   talablar   asosida   Sohibqironning   amirlardan   Dovud,   Sorbug‘a,
Husayn   Barlos,   Oqbug‘a,   Hoji   Mahmudshoh,   Elchibug‘a   bahodir   va   Davlatshoh
baxshilarning vazirlikka tayinlangani haqida ma’lumot mavjud 22
. 
A.Muhammadjonov   monografiyasida   davlat   tuzilishi   qonun-qoidalari
musulmon   Sharqi   davlatlaridan   deyarli   farq   qilmay,   uning   boshqaruv   tizimida
mahalliy   davlatchilik   asriy   an’analari   o‘rin   olgani,   qo‘shni   mamlakatlarning
madaniy ta’siri asosida yangi tartib va qonunlar bilan takomillashgani 23
, to‘g‘risida
fikrlar bildirildi. Shuningdek, asarda markaziy ma’muriyat devonbegi − bosh vazir
va   yana   yettita   vazirdan   iborat   arkoni   davlat   −   vazirlar   mahkamasidan   tashkil
topgani, vazirlik nomlari, vazifalari yoritilgan 24
.  
“O‘zbekiston   tarixi:   Davlat   va   jamiyat   taraqqiyoti”   kitobida   Amir   Temur
davlatining siyosiy tuzumi va dargoh, bosh vazir, unga qarashli bo‘lgan vazirliklar
boshqaruv   tizimi   chizmasida   ko‘rsatilgan.   Ammo   ularning   vazifalari   haqida
tafsilotlar berilmagan. 
A.   Ziyo   esa   boshqaruv   ikki   idora   −   dargoh   va   devonlar   (vazirliklar)ga
bo‘lingani,   dargoh   eng   Oliy   davlat   idorasi   bo‘lib,     uning   boshida   amalda   Amir
Temur   turgani,   Oliy   devonga   esa   devonbegi   boshchilik   qilganini   qayd   etgan 25
.
Amir Temur dargoh qoshida maxsus kengash tuzgan. Bu kengashda ichki va tashqi
21
  Аҳмѐдов   Б.   Сўз   бошиси   /   Т	ѐмур   тузуклари   /   Форсчадан   А.   Соғуний   ва   Ҳ.   Кароматов   тарж.   –   Т.:
Адаби	
ѐAт ва санъат  нашри	ѐAти, 1991.− Б. 8.  
22
 Ўша жойда. − Б. 53-56; Аҳм	
ѐдов Б. Соҳибқирон Т	ѐмур ...  – Б. 15-17. 
23
 Муҳаммаджонов А. Т	
ѐмур ва т	ѐмурийлар салтанати ... − Б. 25. 
24
 Ўша жойда. – Б. 25-26; Бу шахсларнинг исмлари ва эгаллаган лавозимлари ҳақида тўлиқ қаранг: Амир
Т	
ѐмур жаҳон тарихида Муҳaррирлaр: Ҳ. Нурмуҳaм	ѐдoв вa бoшқ … 2001. − Б. 84. 
25
 Зи	
ѐA А. Ўзб	ѐк давлатчилиги тарихи ...  – Б. 175-177. 
  12   siyosatning   eng   muhim   masalalari,   mansabdor   shaxslar   tayinlash   va   boshqa
masalalar   muhokama   qilingan.   Kengash   yig‘inlari   kotib   tomonidan   yozib
borilgan 26
. 
Ma’lumki, dargoh boshida rasman Chingizxon avlodlari bo‘lgan (1370 yildan
Suyurg‘otmish,   1388   yildan   Sulton   Maxmud)   bo‘lsa-da,   ammo   amalda   barcha
hokimiyat   Amir   Temur   qo‘lida   edi.   Tadqiqotlarda   bu   masalalar   ham   e’tibordan
chetda   qolmadi.   Ayniqsa   “yasoq”,   ya’ni   mo‘g‘ullar   davridagi   qonun-qoidalar
majmui, haqida fikrlar bildirilgan.  
Sh.   O‘ljayeva   o‘z   monografiyasida   “Amir   Temur   va   temuriylar   davlatining
sud   tizimi”ni   tahlil   qilar   ekan,   “bu   davrda   jinoyatga   jazo   berishni   kuchaytirishga
emas,   balki   uning   oldini   olishga   katta   e’tibor   berilgan”,   degan   fikrga   keldi.
Tadqiqotchi   “Tuzuklar”ga   suyangan   holda,   shariatga   bog‘liq   bo‘lmagan
jinoyatlarga   “Yaso”   qonunlari   bo‘yicha   jazo   berilgan 27
,   deb   qayd   etadi.   Chunki
Amir Temur va 
Temuriylar   davlatida   o‘g‘rilik,   zo‘ravonlik,   sharob   ichish,   zino   va   boshqa
jinoyatlar uchun eng og‘ir jazolar tayinlanar edi.  
Amir   Temur   davlati   harbiy   boshqaruv   tizimini   o‘rganilishi   masalasiga
O‘zbekistonda   asosan,   mustaqillik   yillarida   e’tibor   qaratildi.   Bu   xususda
A.Muhammadjonov,   B.   Ahmedov,   H.   Dadaboyev,   A.   Ziyo   tadqiqotlarida   ayrim
mulohazalar   bildirilgan.   A.   Muhammadjonov   davlatdagi   yuqori   harbiy   unvonlar,
mansabdorlarning   vazifalari,   maoshi,   ularga   berilgan   in’omlar   haqida   yozib,
qisman   qo‘shinning   tuzilishi   va   qo‘mondonlik   darajalari   tizimi,   Amir   Temurning
harbiy   san’ati   xususida   to‘xtalgan.   Bunda   davlatni   boshqarishda,   toju-taxt
egalarining vazifalari, vazir va qo‘shin boshliqlarini saylash, sipohlarning maoshi,
mamlakatni idora etish tartibi, davlat arboblari va qo‘shin boshliqlarining burchi va
vazifalari,   amirlar,   vazirlar   va   boshqa   mansabdorlarning   xizmatlarini   taqdirlash
tartibi bayon etilgan 28
. Aytish kerakki, barcha tadqiqotchilar Amir Temurning yirik
26
  ЗиѐAѐв   А.   Амир   Т	ѐмур   даврида   давлат   қурилиши   //   Амир   Т	ѐмур   ва   унинг   жаҳон   тарихидаги   ўрни.
Халқаро конф	
ѐрѐнция т	ѐзислари. (1996 йил 23-26 октябрь). – Т.: Ўзб	ѐкистон, 1996.− Б. 12-13. 
27
  Ўлжа	
ѐва  Ш.М. Амир  Т	ѐмур  ва  т	ѐмурийлар  даврида миллий   давлатчиликнинг  ривожланиши.         –  Т.:
Фан, 2005. − Б. 162. 
28
 Муҳаммаджонов А. Т	
ѐмур ва т	ѐмурийлар салтанати ... – Б. 28-35.  
  13   sarkarda   sifatidagi   harbiy   mahorati   va   bu   sohaga   kiritgan   yangiliklarini
“Tuzuklar”ga tayanib yoritganlar 29
.   
H.   Dadaboyev   risolasida   Amir   Temurning   harbiy   mahorati,   jahon   harbiy
san’ati  rivojiga  qo‘shgan  hissasi  to‘g‘risida mulohaza  yuritar  ekan, uning qo‘shin
tuzilmasi   va   undagi   boshqaruv   tizimining   Chingizxon   qo‘shini   tizimidan   farqli
jihatlari   keltiriladi 30
.   Jumladan,   unda   davlatdagi   mashvarat   (harbiy   kengash)ning
faoliyati,   harbiy   mansablar,   ya’ni,   qo‘shinning   o‘n,   yuz,   ming   va   tumanlarga
taqsimlangani,   ularga   o‘nbegi,   yuzbegi,   mingbegi   va   tumanbegilar   sardorlik
qilganliklari   ta’kidlanadi.   Amir   Temurning   farmoniga   binoan   atoqli
lashkarboshilardan to‘rttasi birinchi darajali sarkarda, ya’ni beklarbegi   tayinlangan,
dongdor   amirlardan   biriga   “ amir   ul-umaro”   lavozimi   berilgan   va   u   oliy   bosh
qo‘mondon,   ya’ni   Amir   Temurning   noibi   vazifasini   ado   etgan.   Qo‘shinning   turli
bo‘linmalariga uch yuz o‘n uch bek boshchilik qilgani, ularning dastlabki  yuztasi
o‘nbegilik,   ikkinchi   yuztasi   yuzbegilik,   uchinchi   yuztasi   esa     mingbegilik
lavozimlarini egallagani, tumanlarga Sohibqironning farzandlari, nabiralari hamda
amirlar Shayx Nuriddin, Hoji Sayfuddin, Shohmalik, Allohdod, Jahonshoh singari
nomdor lashkarboshilar rahbarlik qilgani “Tuzuklar” asosida yoritilgan.  
Chop   etilgan   ba’zi   bir   tadqiqotlarda   harbiy   lavozim   masalasida   ayrim
chalkashliklar   ko‘zga   tashlanadi.   Masalan,   “tavochi”   mansabi   xususidagi
mulohazalar bahslidir. “Tavochi” harbiy ishlar vaziri emas, mansabni  anglatuvchi
atama   hisoblanadi 31
.   H.   Dadaboyevning   fikricha,   tavochilar   zimmasiga   farmonni
kerakli   joylarga   tezlik   bilan   yetkazish,   askar   jamlash,   qo‘shinlarning   qarorgohi
yoki   safardagi   o‘rni,   jangovar   tartibi   –   yasolini,   bir   joydan   ikkinchi   joyga
ko‘chishini   nazorat   qilishdan   iborat   bir   qancha   vazifalar   yuklatilgan 32
.   A.   Ziyo
“tavochi”   atamasiga   dargohdagi   muhim   lavozimlardan   biri,   yuqori   darajadagi
davlat mansabi deb izoh beradi 33
. B. Ahmedov “tavochi” va “jarchi” atamalarining
yozma   manbalarda   yonmayon   kelishini   ta’kidlagan,   bu   mansab   haqida   A.Yu.
29
 Ахмѐдов Б., Мукминова Р., Пугач	ѐнкова Г. Амир Т	ѐмур ... – С. 53-55. 
30
 Дадабо	
ѐв Ҳ. Амир Т	ѐмурнинг ҳарбий маҳорати. – Т.: Ёзувчи, 1996. – Б. 8-9. 
31
  Т	
ѐмур   ва   Улуғб	ѐк   даври   тарихи   ...   Бoш   муҳaррир   A.   Aсқaрoв.   Мaсъул   муҳaррир   O.   Oдилxoн.   –   Т.:
Қoмуслaр Бoш тaҳририйaти, 1996. − Б. 88.  
32
 Дадабо	
ѐв Ҳ. Амир Т	ѐмурнинг ҳарбий маҳорати … − Б. 13. 
33
 Зи	
ѐA А. Ўзб	ѐк давлатчилиги тарихи ...  − Б. 178. 
  14   Yakubovskiy, A.A. Semyonov,   M.Abduraimov tarafidan aytilgan fikrlarni  ijobiy
baholab,   ularga   qo‘shimcha   qilib   tavochilar   zimmasiga   yuklatilgan   bir   qancha
vazifalarni sanab o‘tgan.  
“O‘zbekiston   tarixi:   davlat   va   jamiyat   taraqqiyoti”   nomli   qo‘llanmadagi
chizmada   Temuriylarning   harbiy   boshqaruv   tizimi   –   amir   ul-umaro,   qo‘shin
boshliqlari   (amirlar,   mingboshi,   yuzboshi,   o‘nboshi,   bahodirlar)   va   turli
mansabdagi  amaldorlar (tavochi, dorug‘a, qutvol, qorovulbegi, tunqotar, mirshab)
aks ettirilgan, lekin yozma tafsilotlar berilmagan 34
. Mavjud ishlarda amaldorlarning
vazifalarini   ko‘rsatish   bilan   cheklanilgan   va   ularning   faoliyati   e’tibordan   chetda
qolgan.  
Tadqiqotlarda davlatdagi huquqiy munosabatlar islom dini, Qur’oni karim va
hadislarda   bayon   etilgan   tartib-qoidalarga   asoslanilgani,   shu   jumladan,   shariatga
oid   ishlarni   islom   qozisi,   dunyoviy   ishlarni   ahdos   qozisi,   sipohiylar   va   askarlar
orasida   yuz   beradigan   huquqiy   nizolarni   qozi   askar   ko‘rib   hal   qilgani   aytiladi.
“Temur va 
Ulug‘bek davri tarixi” nomli kollektiv monografiyada shayxulislom, qozi al-
quzzot   (oliy   sudya),   qoziyi   ahdos   (odat   bo‘yicha   hukm   chiqaruvchi   sudya),   qozi
askar   (harbiy   sudya),   sadri   a’zam   (oliy   sadr),   dodxoh   (shikoyatlarni   ko‘rib
chiquvchi), muhtasib (shariat qoidalari ijrosi hamda bozorlarda narx navo, tarozilar
to‘g‘riligini   tekshiruvchi   mansabdor)   kabi   huquqiy   boshqaruv   tizimiga   oid
atamalar   keltirilgan,   ammo   ularning   vazifalari   borasida   tafsilotlar   berilmagan 35
.
Qoziliklar   to‘g‘risidagi   ma’lumotlar   A.   Ziyo   va   Sh.   O‘ljayeva   tadqiqotlarida
batafsilroq, ya’ni Amir Temur saltanatida huquqiy boshqaruvda qozilikning uch xil
turi mavjudligi aytilgan: 
birinchisi − harbiy sohadagi jinoyat va nizoli masalalar bo‘yicha; ikkinchisi −
islom shariati bilan bog‘liq jinoyat va nizolarga muammolarga tegishli; uchinchisi
kundalik,   fuqarolik   va   davlatga   tegishli   masalalar   (o‘g‘rilik,   moliyaviy   va
34
 Сагдуллаѐв А, Аминов Б, Мавлонов Ў, Норқулов Н. Ўзб	ѐкистон тарихи: давлат ва жамият тараққи	ѐAти .
− Б. 144. 
35
  Т	
ѐмур   ва   Улуғб	ѐк   даври   тарихи   ...   Бoш   муҳaррир   A.   Aсқaрoв.   Мaсъул   муҳaррир   O.   Oдилxoн.   –   Т.:
Қoмуслaр Бoш тaҳририйaти, 1996.  − Б. 88. 
  15   ma’muriy   sohalar)ga   oid 36
.   Shuningdek,   Sh.   O‘ljayeva   tomonidan   markaziy,
mahalliy,   sud-huquq,   harbiy   va   diniy   boshqaruv   tizimidagi   mansab   va   unvonlar,
ularning vazifalari kengroq yoritib berilganini ta’kidlash zarur 37
. 
Qoziliklar faoliyati haqidagi ma’lumotlar devon orqali shaxsan Sohibqironga
muntazam   ravishda   hisobot   tartibida   berib   turilgan.   “Tuzuklar”da   qayd   etilishiga
ko‘ra, saltanatda dunyoviy va harbiy jihatlarni Sohibqironning o‘zi nazorat qilgan,
hamda kerakli  jazoni  ham  aynan uning o‘zi  bergan. B. Ahmedov davlatda  qonun
barchaga   −   vazirlar,   amirlar,   hokimlar,   shahzodalar   va   raiyat   uchun   barobar
bo‘lgan,   deydi   hamda   bunga   Amir   Temur   1393   yildan   boshlab   Eronzamin   va
Ozarbayjonni idora qilib turgan amirzoda Mironshohni  davlat  ishlarini o‘z holiga
tashlab   qo‘ygani   uchun   mansabidan   olib  tashlaganini,   yetti   yillik  yurish   chog‘ida
nabirasi   Pirmuhammad   Sultonning   (Fors   hokimi   vazifasida)   yo‘l   qo‘ygan
sustkashligi   uchun   ham   xuddi   shunday   jazoga   tortilganini   misol   qilib   ko‘rsatadi.
Asarda  Amir   Temur   raiyatni   himoya   qilishni   qonun  bilan  mustahkamlagani,   agar
dorug‘alar   va   hokimlar   xalqqa   zulm   qilib,   ularni   xarob   qilgan   bo‘lsalar,   qilgan
ishlariga   loyiq   jazo   berilgani,   Sohibqiron   nafaqat   o‘z   xalqi,   balki   fath   etilgan
mamlakatlarning   xalqini   ham   imkoni   boricha   qonun   himoyasiga   olgani
ta’kidlanadi 38
.   Qonunlarning   raiyat   uchun   ham   barobar   bo‘lgani   xususida   B.
Ahmedovning   yozishicha,   1404   yil   9   oktyabrda   Temurbek   ayrim   qassoblarni,   u
Samarqandda   bo‘lmagan   yillari,   go‘shtni   ortiq   narxda   sotganlari   uchun   javobgar
qilishni buyuradi. Shuningdek, moliga ortiq baho qo‘yib sotgan ba’zi mahsido‘zlar
ham   jazoga   tortiladilar 91
.   Yuqoridagi   misollar   bevosita   Klavixo   “Kundaligi”ga
asoslangan   holda   berilgan.   Fransuz   temurshunosi   L.Kerenning   fikricha,   Amir
Temur   yurishdan   qaytgandan   so‘ng   jarchilar   vositasida   shaharda   adolat
o‘rnatajagini   elga   ma’lum   qilgan   va   shu   maqsadda   qozixonalar   ish   boshlagan.
Bunda   ulug‘   amir   yo‘qligidan   foydalanib,   o‘z   shaxsiy   manfaatlarini   o‘ylab   ish
36
  ЗиѐA  А.   Ўзб	ѐк   давлатчилиги   тарихи   ...   −   Б.   180;   Ўлжа	ѐва   Ш.М.   Амир   Т	ѐмур   ва   т	ѐмурийлар   даврида
миллий давлатчиликнинг ривожланиши … − Б. 159.  
37
 Ўлжа	
ѐва Ш.М. Амир Т	ѐмур ва т	ѐмурийлар даврида миллий давлатчиликнинг ривожланиши … – Б. 
157-169.   89
 Аҳм	
ѐдов Б. Соҳибқирон Т	ѐмур ...   − Б. 23. 
38
  Аҳм	
ѐдов   Б.   Амир   Т	ѐмур   давлати   //   Амир   Т	ѐмур   сабоқлари:   3.   Амир   Т	ѐмур   ва   унинг   марказлашган
давлат тузиш йўлидаги буюк хизматлари. Илмий-амалий анжумани мат	
ѐриаллари. Т.: 1999 йил 23 д	ѐкабрь. –
Т.: Шарқ, 2001. – Б. 16.   91
 Аҳм	
ѐдов Б. Амир Т	ѐмурни 	ѐAд этиб… − Б. 21. 
  16   tutgan   imonsiz   amaldorlar   mansabi,   molu   dunyosi   va   saroy   ahli   bilan
qarindoshligidan   qat’iy   nazar   shafqatsiz   jazolangan.   Eng   avvalo   bosh   vazir
Muhammad Dovudni Amir Temur xalq ko‘zi oldida jazolagan 39
.  
Mustaqillik   yillari   tarixshunosligida   “Amir   Temur   davlati”,   “Temuriylar
davlati”   kabi   iboralarga   munosabat   bildirildi.   Xususan   A.   Ziyo   “davlatchilik
asoslari   yagona   bo‘lgach,   o‘zbek   davlatchiligining   Amir   Temur   boshqargan
bosqichi” deyilsa haqiqatga mos tushadi” 93
, degan fikrni ilgari suradi. Amir Temur
davlati   tushunchasi   o‘zbek   davlatchiligining   alohida   taraqqiyot   davri   bo‘lib,
tarixchilar tadqiqotlarida 40
  “mustaqil  davlat barpo etish − Amir Temurning buyuk
tarixiy   xizmati”   sifatida   birinchi   qatorga   olib   chiqildi.   Tarix   Amir   Temurga
Markaziy Osiyoni birlashtirishdek tarixiy burchni yukladi; hamda u o‘z davlatining
tuzilishi,   qonun−qoidalarini   tartibga   solish   bilan   bir   qatorda;   oliy   dargoh   hayoti
bilan bog‘liq an’analarni yanada boyitdi.  
Yozma manbalar va ba’zi tadqiqotlarda Amir Temurning 1391 yili mart oyida
To‘xtamishxon   ustiga   yurish   qilib,   Ulug‘   Tog‘da   toshga   uyg‘ur   alifbosida   o‘yib
yozdirgan   matnda   o‘zini   “Turon   sultoni”   deb   atagani   e’tiborga   loyiq.   Bu   bitik
yozilgan   xarsangtoshni   A.   Ahmedov   va   H.   Bobobekov   yo‘qolgan   deb,   xato
hisoblaydilar 41
.   A.   O‘rinboyev   esa   xarsangtosh   hozir   Rossiya   davlat   Ermitaj
muzeyida saqlanayotgani, unga o‘n bir satr yozuv bitilgan, yozuvning sakkiz satri
qadimgi uyg‘ur va uch satri arab harfidadir, deb aniq ma’lumot bergan 42
.  
Tahlil   qilinayotgan   davr   adabiyotlarida   Amir   Temur   davlati   o‘z   tuzilishida
mamlakat   aholisining   barcha   ijtimoiy-qatlamlarini   ifoda   etgani,   islom,   shariat
qonunqoidalari,   adolat   mezonlari   asosida   boshqarilgani,   qurultoy,   kengash   va
mashvaratlar,   davlat   mulozimlari   fazilatlariga   katta   e’tibor   berilgani,   saltanat
iqtisodiy   ahvoli,   xazinaga   bog‘liqligi   kabi   xususiyatlar   ko‘rsatilgan.   Xususan,
markazlashgan   davlat   boshqaruv   tizimidagi   ijobiy   xususiyatlar   bilan   birga   uning
39
  Кэрэн Л. Амир Тѐмур салтанати / Б. Эрматов таржимаси. – Т.: Маънавият, 1999. −   Б. 152.; К	ѐрѐн Л.,
Саидов А. Амир Т	
ѐмур ва Франция. – Т.: Адолат, 1996. – Б. 49.  93
 Зи	ѐA А. Ўзб	ѐк давлатчилиги тарихи ...  − Б.
163. 
40
 Ўзб	
ѐкистон давлатчилиги тарихи оч	ѐрклари ... − Б. 93−103;   95
 Шомий. Зафарнома ... − Б. 158; Яздий. 
Зафарнома … 1997. − Б. 130.   
41
 Шарафиддин Али Яздий. Зафарнома … 1997. − Б. 336.  
42
 Ўринбо	
ѐв А. Низомиддин Шомийнинг “Зафарнома” асарига кириш сўзи / Шомий. Зафарнома.Б. 429. 
  17   zaif tomonlari, ya’ni xususiy mulkchilikning o‘sishi, saltanat hududining uluslarga
bo‘lingani   ham   ko‘rsatilgan   bo‘lsa 43
,   boshqa   bir   tadqiqotda,   Amir   Temur   yangi
hokimliklar   tuzishi,   muzofot,   viloyatlar   va   butun   mamlakatni   suyurg‘ol   sifatida
ulashib berishi bilan davlatni parchaladi, degan tanqidiy fikr ham bildirilgan 44
.  
Amir   Temurning   davlat   boshqaruv   mohiyati   to‘g‘risida   mustaqillikning
dastlabki   yillarida   amalga   oshirilgan   ishlarda   Chingizxon   davlatining   davomchisi
sifatida   baholash   sezilsa,   keyingi   tadqiqotlarda   esa   Amir   Temurning   an’anaviy
davlatchilikni qayta tiklagani yoritildi. Sh. O‘ljayevaning tadqiqotida Amir Temur
davlat boshqaruvining chingiziy an’analardan farq qiluvchi qator jihatlarini asoslab
ko‘rsatishga harakat qilingan 45
. 
43
 Ахмѐдов Б., Мукминова Р., Пугач	ѐнкова Г. Амир Т	ѐмур ... − С. 29-32.  
44
 Ўзб	
ѐкистон давлатчилиги тарихи оч	ѐрклари ... − Б. 97. 
45
 Ўлжа	
ѐва Ш.М. Амир Т	ѐмур ва т	ѐмурийлар даврида миллий давлатчиликнинг ривожланиши … − Б. 
107-108. 
  18   I bob bo‘yicha xulosa
Xulosa   qilib   aytishimiz   mumkinki,   Sohibqiron   Amir   Temur   o‘z   davrining
mohir   sarkardasi   hisoblangan.   Mashhur   davlat   arbobi,   O‘rta   asrlar   islohotchisi,
sarkarda,   adolat   uchun   tolmas   kurashchi,   ilm-fan   va   madaniyat   rahnamosi   Amir
Temur   davrida   ilm-   fan,   madaniyat   va   ta’lim   mislsiz   darajada   yuksaldi.   Siyosiy
maydonga qadam qo‘yganida Amir Temur endigina 24 yoshga kirgandi. Mamlakat
parokanda,   mahalliy   siyosiy   kuchlar   o‘rtasidagi   o‘zaro   qarama-qarshiliklar   avj
olgandi.   Tarix   Amir   Temurni   makedoniyalik   Iskandar,   Doro   I,   Yuliy   Sezar   kabi
yirik   sarkardalar   bilan   bir   qatorga   qo‘yadi.   Amir   Temur   mingta   jang   o‘tkazib
birontasida   ham   yengilmagan   mashhuri   zamon   sarkarda   sifatida,   davlat   tuzilishi
ishlariga,  ilm-fan,  ma’rifat,  madaniyat   taraqqiyotiga  ulkan   hissa   qo‘shgan   siyosiy
arbob   sifatida   tarixga   kirdi.   Amir   Temur   tarafidan   tarqoq   viloyatlar   yagona
davlatga   birlashtirilib,   markaziy   hokimiyat   tuzilib   barqarorlashgandan   keyin,
mamlakat   iqtisodiyoti   mustahkamlandi,   savdo   va   hunarmandchilik   ishlab
chiqarishi   rivojlana   boshladi,   qo‘shni   va   uzoqdagi   mamlakatlar   bilan   savdo-
xo‘jalik aloqalari kengaydi.
  19   II BOB. AMIR TEMUR VA TEMURIYLAR TASHQI SIYOSIY
ALOQALAR TARIXI O‘RGANILISHI
2.1. Amir Temur tomonidan yuritilgan oqilona ichki va tashqi siyosat hamda
davlatlararo hamkorlik aloqalari
Mamlakatimizda   buyuk   allomalar   va   davlat   arboblarning   ilmiy-ma'naviy
merosini   har   tomonlama   chuqur   o‘rganish   va   targ‘ib   etish,   yosh   avlodni
ajdodlarimizning   ezgu   an'   analari   ruhida   tarbiyalash   bo‘yicha   islohotlar   izchil
davom   ettirilmoqda.   Ma'naviy-ma'rifiy   sohadagi   islohotlar   samarasini   oshirish
zarurati   bu   yo‘nalishdagi   ishlarni   sifat   jihatdan   yangi   bosqichga   ko‘tarishni   talab
qilmoqda.   "Biz   ajdodlarimizning   donishmandlik   an'analariga   amal   qilib,   ularning
g‘oyalarini   teran   anglagan   holda,   qat'iy   islohotlami   amalga   oshirmoqdamiz,
mamlakatimizning   yangi   qiyofasini   shakllantirish   yo‘lidan   bormoqdamiz”     Sharq
ijtimoiy-siyosiy fikrlar tarixida Amir Temurning davlat boshqaruviga oid ijtimoiy-
siyosiy qarashlari va ta'limoti alohida o‘rin egallaydi. U o‘zining ijtimoiy  siyosiy
tamoyillari   tizimini   yaratdiki,   bu   tizim   eng   avvalo   o‘zining   chuqur   manbalariga
tayanganligi   bilan   xarakterlanadi.   Darhaqiqat,   Temur   dunyoqarashining
shakllanishida   o‘spirinlik   yillarida   sevib   o‘qigan   "Shohnoma”   asari,   Ibn   Batuta
sayohati sarguzashtlari, Nizom ul-Mulkning "Siyosatnoma” yoki "Siyar ul-Muluk”
asarlari muhim rol o‘ynaydi, desak xato bo‘lmaydi. 46
Siyosat   -   u   yoki   bu   davlat   yoxud   davlatlar   guruhi   tashqi   siyosati,   milliy
manfaati   va   maqsadlarining   turli   xil   siyosiy   omillarga   (geografik,   iqtisodiy,
siyosiy,   harbiy,   ekologik,   demografik   va   madaniy   -ma'rifiy)   qarab   belgilanishini
o‘zida   ifodalaydigan   tushunchadir.   Siyosatda   mazkur   omillar   alohida   o‘rin
egallaydi va davlatlarning kuch-qudratini belgilab beradi.
Davlatning   kuch-qudrati   deganda   ikki   narsa:   birinchidan,   o‘zga   davlat
siyosatiga   tashqi   siyosat   orqali   ta'sir   ko‘rsatish   yo‘li   bilan   davlatning   ko‘zlagan
46
 Ravshanoy Tursunova. G’arbiy Yevropa mualliflari sahna asarlarida Amir Temur obrazi//San’at, 2006-yila, 
№2-son, 37-38-betlar.
  20   maqsadiga   erishishi;   ikkinchidan,   o‘zining   siyosiy   holati   doirasida   o‘z   milliy
manfaatlarini himoya qila olish imkoniyatlari tushuniladi. Davlat qudratini aniqlab
beruvchi   bunday   yondashuv   atributli   yondashuv   deyiladi.   Chunki   mazkur
yondashuvda   asosiy   e'tibor   kuch-qudratning   eng   muhim   jihatlarini   o‘rganishga
qaratiladi.
Aynan   shu   yondashuv   asosida   o‘zbek   davlatchiligi   tarixida   o‘chmas   iz
qoldirgan Amir Temur davlatining xalqaro maydonda tutgan o‘rniga baho bersak,
uni   o‘rta   asr   dunyosining   yirik   siyosiy   kuch   markaziga   aylangan   qudratli   davlat
bo‘lgan deb aytish mumkin.
Amir Temur davrida mo‘g‘ul bosqinchilarining bir yarim asrlik hukmronligi,
feodal tarqoqlik, mahalliy hokimlarning o‘zaro urushlariga barham berildi va uning
boshchiligida   markazlashgan   davlat   tashkil   topdi   hamda   jahonning   buyuk
saltanatlari   qatoridan   o‘rin   egalladi.   Bu   davlat   chegaralari   Sharqda   Xitoy
devorlarigacha,   G‘arbda   O‘rta   yer   dengizigacha,   Janubda   Hindiston   va   Shimolda
Moskva knyazligi hududlari bilan chegaralangan edi.
Ma'lumki, har bir davlatning uzoq va yaqin kelajakda amalga oshirilishi zarur
bo‘lgan asosiy  maqsad va vazifalari  uning milliy manfaatlarida namoyon bo‘ladi.
Davlatlarning  milliy  manfaatlari,  ularning  siyosati  orqali   moddiy  kuchga  aylanib,
ularning ichki va tashqi siyosati yo‘nalishlarini belgilab beradi.
Amir   Temur   siyosatini   tahlil   qilar   ekanmiz,   u   o‘rta   asr   sharoitida   mamlakat
hududiy yaxlitligini va uning chegaralari xavfsizligini ta'minlash, dunyo miqyosida
mamlakat siyosiy mavqeini oshirish, erkin savdo yo‘lini rivojlantirish uchun qulay
muhit   yaratish,   davlatlararo   o‘zaro   manfaatli   hamkorlikni   rivojlantirish   orqali
adolatli integratsiya makonini yaratish va Yevroosiyo hududida barqaror xavfsizlik
va   hamkorlik   zonasini   vujudga   keltirish,   tashqi   tahdidlarga   birgalikda   qarshi
kurashish, o‘z saltanatining siyosiy maqsad va manfaatlarini qondirishning muhim
omili   ekanini   teran   anglaganini   ko‘ramiz.   Buyuk   Jahongir   strategik   maqsad   va
manfaatlarga   mamlakat   xavfsizligini   ta'minlamasdan   turib   erishish   mumkin
emasligini tushunardi. Shuning uchun ham Movarounnahr taxtini egallagan (1370
y)   kundanoq   bu   masalaga   jiddiy   e'tibor   qaratadi.   Dastlab   mamlakat   xavfsizligiga
  21   xavf   soluvchi   ichki   va   tashqi   tahdidlarni   oldini   olish   maqsadida   harbiy   islohot
o‘tkazadi.   Bundan   maqsad,   yaxshi   qurollangan   kuchli   muntazam   armiyaga   ega
bo‘lish   edi.   Buyuk   sarkarda   "amir”   va   "amir-ul   umaro”,   ya'ni   bosh   amir   kabi
yuqori darajali harbiy unvonlar joriy qiladi. Bunday oliy darajadagi unvonlarga ega
bo‘lgan   iqtidorli   sarkardalarga   viloyat   hokimligi   yoki   noibligini   in'om   etgan
11,281.   U   armiyasini   o‘nliklar,   yuzliklar,   mingliklar,   tumanlar   kabi   askariy
birikmalarga   bo‘lgan.   Qo‘shin   piyoda   va   Otliq   askarlardan   tashkil   topgan   edi.
Uning   qo‘shinida   har   bir   jangchi   jang   qilish   usłublarini   yaxshi   bilishi,   harbiy
intizomga qattiq rioya qilishi, jangda ayovsiz va dovyurak bo‘lishi lozim bo‘lgan.
Amir Temur janglarda jasorat ko‘rsatgan amirlar va askarlarga alohida e'tibor bilan
qaragan   va   ulaming   darajasiga   qarab   maosh   ham   belgilagan.   Shu   tariqa   u
mamlakat   xavsizligini   ta'minlay   oladigan   qudratli   armiya   tuzishga   muvaffaq
bo‘ldi.   Qo‘shin   o‘z   davrining   yaxshi   qurollari   bilan   ta'minlanib,   jangovorligi
oshirildi. Amir Temur harbiy salohiyatga mamlakat xavfsizligini ta'minlovchi eng
muhim   siyosiy   omil   sifatida   qaragan.   Aynan   harbiy   omil   saltanatda   davlat
tinchligi,   barqarorligi,   yaxlitligini   ta'minlashda   katta   kuch   bo‘   lib   xizmat   qilgan.
Uning   jangovor   o‘ta   kuchli   armiyaga   ega   bo‘lishi   Amir   Temur   davlatining
mintaqadagi   siyosiy   mavqeini   ko‘tarilishiga   va   yirik   siyosiy   kuchlar   markaziga
aylanishiga zamin yaratgan 47
.
Amir   Temur   xavfsizlikni   ta'minlash   maqsadida   mamlakat   atrofida   ro‘y
berayotgan   voqealardan   ogoh   bo‘lgan   hamda   xavfni   o‘z   vaqtida   bartaraf   etish
masalasiga jiddiy e'tibor bergan va bunga erishgan. Qo‘shni davlatlar to‘g‘risidagi
kerakli   ma'lumotlarni   Amir   Temur   1000   kishilik   yengil   bo‘linmalar   vositasida
to‘plagan   12,1501.   Bu   bo‘linmalar   suvsiz   cho‘llarda   tuya   minib,   boshqa   joylarda
esa   Otliq   va   piyoda   hołda   harakat   qilganlar.   Qo‘shni   davlatlar   kimga   qarshi   va
qachon   urush   boshlash   niyatlari   borligi,   shu   davlat   hokimlarining   maqsadlarini
bilib   olish   bilan   bog‘liq   ma'lumotlarni   to‘plash   mazkur   bo‘linmalar   uchun   eng
muhim   vazifa   bo‘lgan.   Ular   tomonidan   keltirilgan   ma'lumotlarga   qarab   Amir
47
 Rui  Gonsales de  Klavixo  “Buyuk  Amir  Temur  tarixi” – Toshkent  2007.
  22   Temur tegishli chora tadbirlarni ko‘rgan. Bunday ma'lumotlar savdo munosabatlari
bahonasida ham to‘planishi mumkin edi. 
Buyuk   sarkarda   savdo   karvonlarini   O‘rta   Osiyoning   turli   o‘lkalariga,   Xitoy,
Hindiston,   Misr,   Saudiya   Arabistoni,   Suriya,   Gurjiston   va   hatto   Yevropa
davlatlariga   ham   yuborar   edi.   Karvon   qaytib   kelganidan   keyin,   darvesh   shaklida
savdogarlar   bilan   karvonga   qo‘shilgan   ayonlar   yo‘l   davomida   ko‘rgan
davlatlardagi   shart-sharoit,   shu   davlatda   yashovchi   xalq   urf   odatlari   va   eng
asosiysio‘sha davlat hukmdorlarining o‘z fuqarolariga, shuningdek, Amir Temurga
bo‘lgan munosabatlari haqida ma'lumot beradilar. 
Agar   bu   ma'lumotlar   yetarli   bo‘lmasa   Amir   Temur   qo‘shni   davlatlarga
elchilarni   yuborib,   ular   orqali   o‘ziga   kerakli   bo‘lgan   ma'lumotlarni   to‘plagan.
To‘plangan   ma'lumotlar   mamlakatda   xavfsizlik   tizimini   yaratishda   va   harbiy
siyosat  yo‘nalishlarini ishlab chiqishda muhim ahamiyat kasb etgan. Amir Temur
Chig‘atoy   ulusining   barcha   yerlariga   o‘zini   voris   deb   bildi   va   Sirdaryoning   quyi
havzasidagi   yerlarni,   Toshkent   viloyati,   Farg‘ona   vodiysi,   Xorazmni   o‘z
hukmronligi   ostiga   kiritdi.   Ayniqsa,   Xorazmni   o‘z   hududiga   qo‘shib   olish
Sohibqiron   siyosatida   mamlakat   shimoliy   chegaralarini   mustahkamlash,   mazkur
hududda   kuchli   mudofaa   makonini   yaratish   kafolati   bo‘lishi   bilan   birga   bir   qator
siyosiy   manfaatlarni   qondirish   omili   sifatida   qaralgan   deb   aytish   mumkin:
birinchidan,   Oltin   O‘rdani   Eron   va   Ozarbayjonga   hukmronlik   qilishiga   yo‘l
qo‘ymaslik;   ikkinchidan,   uni   ikkinchi   darajali   mamlakatga   aylantirish;
uchinchidan, Dashti Qipchoqning shimoliy qismiga o‘z ta' sirini o‘tkazish.
Mamlakatning   shimoli-sharqiy   hududlariga   nisbatan   bo‘layotgan   muttasil
tahdidlami   bartaraf   qilish   uchun   Amir   Temur   Mo‘g‘ulistonga   harbiy   yurishlarni
amalga   oshirib,   bu   mamlakatni   o‘zining   davlatiga   birlashtirdi.   Ammo   buyuk
sarkarda   bu   bilan   qanoatlanmadi.   U   ulkan   siyosiy   makonga   ega   bo‘lgan,
markazlashgan   buyuk   saltanat   barpo   etishni   o‘z   oldiga   maqsad   qilib   qo‘ydi.   Bu
davrda   Oltin   O‘rda,   Xuroson,   Eron   va   boshqa   bir   qator   mamlakatlardagi
ijtimoiysiyosiy   vaziyat   uning   uchun   bu   maqsadni   amalga   oshirishga   juda   qo‘l
keldi.   O‘z   mamlakatining   geostrategik   maqsadlarini   ko‘zlab   u   harbiy   yurishni
  23   Xurosondan   boshladi   va   1381-   yilda   Hirotni   egalladi.   Xuroson,   xususan   uning
poytaxti   Hirot   siyosiy   jihatdan   qulay   joyga   joylashgan   bo‘lib,   Eron,   Iroq,   Shom
(Suriya) va boshqa davlatlarga o‘tishga ko‘prik vazifasini o‘tardi.
Oltin   O‘rda   mamlakati   ham   Amir   Temur   siyosatida   muhim   o‘rin   tutgan
bo‘lib,   uning   bu   mamlakatga   nisbatan   tutgan   siyosatini   strategik   maqsadlarni
amalga   oshirishga   qaratilgan   yo‘l   bilan   bog‘liq   bo‘lgan   deb   xulosa   chiqarish
mumkin. Buyuk sarkarda o‘z davlatining siyosiy manfaatlaridan kelib chiqib, Oltin
O‘rdaga qarshi  1389, 1391 va 1394-1395-yillarda uch marła harbiy yurish qiladi.
1395-   yil   u   Oltin   O‘rdani   harbiy   jihatdan   batamom   tor-mor   etdi.   Natijada,   savdo
yo‘lining   mazkur   davlat   orqali   o‘tgan   tarmog‘i   barham   topdi.   Endilikda   butun
savdo qatnovi  Movarounnahr  shaharlari:  O‘tror, Toshkent, Samarqand va Buxoro
orqali   Balx,   Hirot   va   Sultoniya   tomon   yo‘naldi.   Oltin   O‘rda   mag‘lub   etilgandan
so‘ng  u   Eron,  Iroq,  Suriya,   Kichik   Osiyo,   Ozarbayjon,  Hindiston   va   Turkiyaning
katta qismini zabł etdi. Misr ham o‘z itoatkorligini bildirdi.
Shunday   qilib,   Amir   Temur   27   mamlakatni   o‘ziga   bo‘ysundirib,   o‘z   davlat
qudratini   yanada   mustahkamladi   va   jahonning   buyuk   davlatlari   qatoriga   ko‘tardi.
Albatta,   Amir   Temurning   mamlakat   milliy   manfaatlari   va   maqsadlarini   amalga
oshirish   yo‘lida   Olib   borgan   harbiy   yurishlariga   baho   berilar   ekan,   uning   bu
faoliyatiga   nisbatan   ikki   xil   yondashuv   borligini   ham   ta'kidlash   lozimdir.   Bir
tomondan,   Amir   Temurning   feodal   tarqoqlikni   tugatib,   mamlakatni   birlashtirib,
markazlashgan   davlat   barpo   etish   uchun   Olib   borgan   kurashlari   Markaziy   Osiyo
xalqlarining ijtimoiy, iqtisodiy, siyosiy va madaniy taraqqiyotida shubhasiz ijobiy
ahamiyat   kasb   etdi   deb   baholansa,   ikkinchi   tomondan,   uning   Eron,   Iroq,   Kavkaz
orti,   Suriya,   Kichik   Osiyo,   Misr   va   Hindiston   kabi   davlatlarga   Olib   borgan
yurishlarini tajovuzkorlik tusiga ega bo‘lgan siyosat deb qaraladi.
Bizning fikrimizcha, Amir Temurning harbiy yurishlari bilan bog‘liq faoliyati
teranroq talqin etilib, unga baho beriladigan bo‘lsa, shuni aytish mumkinki, u o‘rta
asrlar sharoitida xalqlar irqi, millati, dini va kelib chiqishidan qat'iy nazar bir butun
hududga,   ya'ni,   "yagona   iqtisodiy   makon”ga   yashashlari   mumkinligi   to‘g‘risidagi
g‘oyani   ilk   tashabbuskori   bo‘lgan.   U   mamlakatning   taraqqiy   etishi   uchun
  24   savdoning   foydali   ekanligini   yaxshi   anglar   edi.   Shu   bois   ham   savdo-sotiqqa,
ayniqsa,   xorijiy   mamlakatlar   bilan   Olib   boriladigan   savdo-sotiqqa,   uning   rivojiga
alohida e'tibor qaratgan. "Tuzuklar”da bu haqida mana bulami o‘qiymiz: "Har bir
mamlakatga   va  diyorga  savdogarlar   va   karvonboshilar   tayinladimki,  ular   qayerga
borishmasin,   Xitoy,   Xo‘tan,   Chinumochin,   Hindiston,   arab   mamlakatlari,   Misr,
Shom,   Rum,   Jazoir,   Farangiston,   u   yerlarning   nafis   matolari   va   munosib
tuhfalaridan   keltirishsin.   O‘sha   mamlakatlarda   yashovchi   kishilarning   hol-ahvoli,
turish-turmushlari   haqida   menga   xabar   Olib   kelsinlar.   Har   bir   mamlakat
hukmdorining   o‘z   raiyatiga   qanday   muomilayu   munosabatda   ekanligini
aniqlasinlar”
Amir  Temur  savdo  sotiqning rivoji, farovonligi va mamlakatning obodligiga
xizmat   qilishini   ta'kidlardi   hamma   vaqt.   Shuning   uchun   ham   u   savdo   karvoni
yo‘llari   ustidan   nazorat   o‘rnatish   va   savdogarlar   hech   qanday   to‘siqlarsiz   harakat
qiladigan yangi   yo‘llar   ochishni   o‘z  oldiga maqsad   qilib  qo‘ygan  edi.  Sohibqiron
tomonidan Olib borilgan harbiy yurishlar savdoning keng quloch yoyishiga, uning
umumsayyoraviy   miqyosda   shakllanib   borishiga   qulay   shart-sharoit   yaratish
maqsadini   ko‘zlagan   desak   xato   qilmaymiz.   Buyuk   sarkardaning   yuqorida   tilga
olingan   mamlakatlarga   qilgan   harbiy   yurishlari   aynan   shu   maqsadlarni   ko‘zlab
amalga   oshirilgan   edi.   Chunki   bu   mamlakatlarda   ro‘y   bergan   o   c  
zaro   urushlar,
feodal   tarqoqlik,   boshboshdoqlik   Amir   Temur   davlati   siyosiy   manfaatlariga   g‘ov
bo‘layotgan,   shuningdek,   savdo   aloqalarining   rivojlanishiga,   uzoq   va  yaqin   sharq
xalqlari   mamlakatlarining   bir-birlari   bilan   yaqinlashishiga   to‘sqinlik   qilayotgan
edi.   Buyuk   ajdodimiz   bundan   olti   asr   avvalroq   biror   bir   davlat   qo‘shnilari   bilan
savdo aloqalari  qilmasdan,  yoki  hamkorliksiz,  o‘z  qobig‘ida rivojlana olmasligini
yaxshi   tushungan.   Shu   sababli   u   Yevropa   va   Osiyoni   bog‘lashga   xizmat   qilgan
ulkan   ishlarni   amalga   oshirgan.   Birinchi   prezidentimiz   ta'kidlaganidek   "Amir
Temurning  tarixiy  xizmati  yana   shundan  iboratki,  uning  harakatlari  tufayli   Osiyo
va   Yevropa   davlatlari   tarixda   birinchi   marła   yagona   jug‘rofiy-siyosiy   makonda
ekanligini his etdi”  48
48
 A ҳмѐд o в   Б .A. A мир   Т	ѐмур .  Т a ри x ий   р o м a н . –  Т .: Xa лқ   м	ѐр o си   нашри	ѐAти , 1995.  
  25   Amir Temurning Yevropa davlatlari bilan Olib borgan diplomatik aloqalari va
elchilik qatnovi uning g‘arbga, Turkiya ustiga yurish munosabati bilan boshlanib,
ulardan   asosan   Boyazidga   qarshi   birgalikda   kurashish   rejalari   ko‘zda   tutiladi.
Tarixiy   manbalarda   yozilishicha,   Amir   Temurning   Boyazid   Yeldirim   ustidan
qozonilgan   g‘   alabasiga   guvoh   bo‘lgan   xorijlik   diplomatlar   orasida   Kastiliya   va
Lion qiroli Enrike III tomonidan Amir Temur huzuriga yuborilgan elchilar Payo de
Sato Mayor va Eman Sanches de Palasuelos ham bor bo‘lgan. Jangdan so‘ng Amir
Temur   elchilarni   qabul   qiladi,   ulardan   Kastiliya   va   Lion   qirolining   ahvoli   haqida
surishtiradi.   Ziyofatga   taklif   qilib,   ko‘p   hadyalar   beradi.   Elchilarning   vataniga
qaytish   payti   kelganda   esa,   Sohibqiron   ikki   davlat   o‘rtasidagi   aloqalarni   yanada
mustahkamlash maqsadida ular bilan birga o‘zining qobiliyatli beklaridan bo‘lgan
Muhammad   Keshiyni   ham   maktub   va   sovg‘alar   bilan   Kastiliyaga   elchi   qilib
jo‘natadi. 
Keshiy u yerga eson-omon yetib borib, maktub va sovg‘alarni qirol Enrike III
ga   topshiradi.   U   qirol   huzurida   katta   hurmat   bilan   kutib   olinadi.   Musulmon
diplomatlari   orasida   faqat   Muhammad   Keshiygina   Yevropaga   borishga   muyassar
bo‘lgan.   Bu   ham   uning   Yevropa   tillaridan   birini   bilganidan   dalolat   beradi.   Turk
qo‘shinlari   ustidan   qozonilgan   g‘alabalardan   so‘ng   Amir   Temurning   G‘arbiy
Yevropa mamlakatlari bilan elchilik, o‘zaro savdo-sotiq aloqalari hamda do‘stona
munosabatlari   yanada   mustahkamlana   bordi.   Uning   saltanati   shuhrati   bu
mamlakatlarga yetib borishi bilan Fransiya, Angliya, Genuya, Vizantiya, Ispaniya
kabi   davlatlarning   qirollari   Amir   Temur   bilan   siyosiy   va   iqtisodiy   aloqalarni
o‘rnatishga   intilganlar.   Sohibqiron   Kastiliya   qirolligidan   tashqari   Fransiya   qiroli
Karl   IV,   Angliya   qiroli   Genrix   IV   saroylariga   o‘z   elchilarini   yuboradi   va
ispaniyalik,   fransiyalik,   angliyalik,   xitoylik,   hindistonlik,   rusiyalik   va   boshqa
mamlakatlar   elchilarini   o   c  
z   saltanatida   qabul   qiladi.   Buyuk   ajdodimizning
Fransiya qiroli Karl IV ga yozgan xatidagi quyidagi fikri diqqatga sazovordir: "Siz
o‘z   savdogarlaringizni   mening   saltanatimga   yuboring.   Biz   ulami   iliq   qarshi   Olib
izzat-ikrom   ko‘rsatamiz.   Biz   ham   o‘z   savdogarlarimizni   sizning   yurtingizga
yo‘llaymiz.   Siz   ham   ularga   hurmat   ko‘rsating.   Ularga   ortiqcha   tazyiqlar
  26   o‘tkazilishiga   yo‘l   qo‘ymang.   Sizga   bundan   bo‘   lak   talabimiz   yo‘q.   Zero,   dunyo
savdo ahli ila obod bo‘lajak”.
Ko‘rinib   turibdiki,   Buyuk   sarkarda   jahondagi   barcha   mamlakatlar   bir-birlari
bilan   o‘zaro   manfaatli   barqaror   iqtisodiy   munosabatlar   o‘rnatib   yashashgina
rivojlanib  borishini  anglab  yetgan   edi.  G‘arbiy  Yevropa  mamlakatlari   bilan  Amir
Temur   davlatining   Olib   borgan   diplomatic   va   savdo   aloqalari   asosan   Mironshoh
tasarrufidagi   o‘lkalar   orqali   amalga   oshgan.   Bu   o‘lkalarning   G‘arbiy   chegaralari
O‘rta yer dengizi mamlakatlari bilan tutashgan edi. Yevropa davlatlari ham Temur
davlati   bilan   iqtisodiy   aloqalarni   har   tomonlama   kengaytirishdan   manfaatdor
edilar.   Chunki,   Amir   Temur   davlatining   siyosiy   jihatdan   qulay   joyga
joylashganligi   ularga   Osiyoning   boshqa   mamlakatlari   bilan   savdo   aloqalarini
rivojlantirish   imkonini   berar   edi.   Bu   davrda   Mironshoh   Yevropa   davlatlari   bilan
o‘zaro savdo aloqalarini yuksaltirish maqsadida xristian ruhoniylariga xayroxohlik
bildirib, savdogarlarning xavfsizligini ta'minlash borasida chora-tadbirlarni amalga
oshiradi.   Shu   sababli   g‘arbda   Mironshoh   tez   orada   "Katolik   dinining   homiysi"
sifatida shuhrat  qozonadi. Ulug‘ Sohibqiron bir tomondan Xitoy, Hindiston, yana
bir  tomondan Fransiya, Angliya,  Ispaniya, Italiya,  Misr  va boshqa  davlatlar  bilan
aloqalar o‘rnatgan hamda shu munosabatlarni mustahkamlashga uringan.
Samarqand   Temur   davrida   butun   Osiyo   savdosining   mol   ombori   vazifasini
o‘tay   boshladi.   Bu   yerga   Hindistondan   juda   ko‘p   attorlik   va   bo‘yoq   mollari
karvonlari,   Xitoydan   esa   ipak   gazlamalar,   chinni   kosalar,   qadahlar,   qimmatbaho
toshlar kelib turardi. Mamlakatning shimol tomonidan noyob po‘stinlar kelar  edi.
Ushbu turli iqlimning mollari Samarqand bozorlarida Osiyoning katta shaharlariga
toy-toy boylanib va Buyuk ipak yo‘li orqali Yevropaga jo‘natilar edi. Savdogarlar
bir   yo‘l   bilan   Xorazm,   Astrobod,   NijniyNovgorod,   Moskva   orqali   Genza   ko‘liga
borar   edi.   Ikkinchi   Hirot   -   Qazvin   Tabriz   Trabzun   yo‘li   bilan   genuyaliklarning,
venetsiyaliklarning,   pizaliklarning   savdo   kemalariga   tushib   Yevropaga   yetardi.
Shu   tariqa   Amir   Temur   Yevropa   va   Osiyoni   bog‘lagan   hamda   bu   ikki   qit'ani
yagona siyosiy hududga aylantirish uchun ko‘plab ishlarni amalga oshirgan.
  27   2.2.  Amir Temurning tashqi siyosati va diplomayasi
Tarixdan  ma`lumki,   Amir  Temur  mug‘ullar  hukmronligiga   chek  qo‘yib,
1370  yilda  Movaraunnahr  hukmdoriga  aylanadi.  U  hukmronligining  dastlabki
davrlaridan  boshlab,  mamlakat  xavfsizligini  ta`minlash  va  chet  davlatlar  bilan
aloqalarni     tiklashni,     savdo-sotiqni     rivojlantirishni     oliy     vazifa     deb     belgiladi.
Chunki,     Amir     Temur     savdo-sotiqni     rivojlantirish,     qo‘shni     davlatlar     bilan
munosabatlarni  yaxshilash  mamlakatni  gullab-yashnashnatishini  anglagan  dono
hukmdor     edi.     Buning     uchun     esa     albatta     birinchi     navbatda,     xavfsizlikni
ta`minlash     va     barqaror     tinchlikni     saqlash     zarur     edi.     Tez     orada     Amir
Temurning  sayharakatlari  bilan  Temuriylar  davlati  ulkan  hududlarni  egallagan
qudratli  davlatga  aylandi. 
Amir   Temur   yosh   davlat   xavfsizligini   ta'minlash   maqsadida   Oltin   O‘rda   va
Dashti   Qipchoqqa   nisbatan   amalga   oshirgan   tadbirlari,   jahongirlik   faoliyati
boshlanganda   dastlab,    Xuroson,   so‘ngra  Eron  va   Ajam   Iroqi,  Kavkaz  sarhadlari,
Hindiston,   so‘ngra   arab   mamlakatlari   hamda   Turkiya   va   nihoyat,   yevropa
davlatlari   bilan   bo‘lgan   muloqotlarining   har   biri   alohida   ilmiy   tadqiqot   manbai
sifatida   tahlil   qilinishi   kerak.   Bu   yerda   faqat   Amir   Temur   davlati   tashqi   siyosati,
uning   diplomatiyasi   haqida   umumiy   tasavvur   berishi   mumkin   bo‘lgan   ayrim
mulohazalarni keltirish bilan cheklaniladi, xolos. Ma'lumki, o‘zbek olimi Ibrohim
Mo‘minov   "Amir   Temurning   O‘rta   Osiyo   tarixida   tutgan   o‘rni   va   roli"   asarida
Sohibqiron  faoliyatini   ikki   bosqichga  —  Turonzaminda  mustakil  davlat  tuzish  va
xorijiy   mamlakatlarni   fath   etishga   yo‘naltirilgan   davrlarga   bo‘lib   o‘rganishni
tavsiya   etgan   edi.   Nazarimizda,   Sohibqiron   davlatining   tashqi   siyosatini   tahlil
etishda   ham   ana   shu   mezondan   kelib   chiqish   ma'qul   ko‘rinadi.   Chunki,   tarixda
tarkib topgan har qanday davlatning tashqi siyosati va uning xorijiy munosabatlari
uning ichki siyosatining bevosita davomi sifatida namoyon bo‘ladi. Shunday ekan,
Amir   Temur   davlati   diplomatik   aloqalari   ham   u   yuritgan   umumiy   siyosatning
ajralmas   va   uzviy   bir   qismi   sifatida   maydonga   chiqqan   hamda   amalga   oshirilib
kelingan.   Amir   Temur   faoliyatining   1370   -   yilgacha   bo‘lgan   davri,   asosan,
Movarounnahrni   150   yildan   ortiqroq   davom   etgan   mo‘g‘ullar   zulmidan   ozod
  28   qilish,   bu   yo‘lda   uchragan   barcha   to‘siqlarni   yengib   o‘tish   va   Turonzaminda
mustaqillik bayrog‘ini barqaror etish bilan belgilanadi. Bu vaqt ichida Sohibqiron
ana   shu   asosiy   maqsadni   ruyobga   chiqarish   bilan   bog‘liq   tadbirlarni   amalga
oshirdi. U juda katta aqlzakovat va ziyraklik bilan barcha og‘ir vaziyatlardan chiqa
bildi.  49
Amir   Temurning   bu   davrda   Movarounnahrdan   tashqaridagi   mamlakatlar
hukmdorlari   bilan   olib   borgan   diplomatik   muloqotlari   shuni   ko‘rsatadiki,   uning
jahongirlik   siyosatidagi   barcha   masalalar   asosan   islom   dini   nuqtai   nazariga
asoslangan holda hal etishga qaratilgan.  
Misrlik     tadqiqotchi     olim     Fatxi     al-Guveyli     ham     haqli     ravishda     “Amir
Temur   tomonidan   boshqa   davlatlar   bilan   bo‘lgan   munosabatlarda   qo‘llangan
diplomatic     usullar     va     ularning     ayrim     nozik     jihatlari     nazariy     va     amaliy
jihatdan  chuqur  o‘rganishga  arzugulikdir”, - deb  ta`kidlagan.
  Fatxi     al-Guveyli     “Amir     Temurga     teran     aql-farosat     va     ziyraklik     xos
bo‘lib,  bu  sifatlar   diplomat   shaxsning   eng  muhim   jihatini   va   sosini    tashkil
etadi.   Amir   Temur   u   yoki   bu   mamlakatga   o‘z   elchilarini   yuborib,   boshqa
davlatlar  elchilarini  qabul  qilib,  qirol  va  amirlar  bilan  diplomatic  yozishmalar
o‘rnatib,  bu  sohaning  shakl  mazmunlarini  yanada  boyitdi” – deb yozadi.
U   olib   borgan   barcha   jangu   jadallar   islom   dinining   g‘orat   etilishiga   yo‘l
qo‘ymaslik,   uning   susayishiga   o‘z   xatti-harakati   bilan   sababchi   bo‘lgan
hukmdorlarni   jazolash   shiori   ostida   amalga   oshirila   boshlanadi.   Islom   dini
daxlsizligini   muhofaza   qilish,   bu   boradagi   qonun-qoidalarning   buzilishiga   yo‘l
qo‘ymaslik,   uni   tarqatish   -   Sohibqiron   davlatining   g‘oyaviy   bayrog‘iga   aylanadi.
Amir   Temur   Movarounnahrni   mo‘g‘ul   istibdodidan   ozod   qilishda,   so‘ngra   buyuk
imperiyani   barpo   etishda   bir   yarim   asr   davom   etgan   g‘ayridin   mo‘g‘ullar
hukmronligidan   zada   bo‘lgan   mintaqalar   uchun   o‘sha   davrda   islom   g‘oyasining
birlashtiruvchi kuchga aylanishi mumkinligini to‘la anglagan holda harakat qiladi.
"Tajribadan ko‘rib bildimki, - deb ta'kidlagan edi u, - davlat agar dinu oyin (qoida)
asosida   qurilmas   ekan,   unday   saltanatning   shukuhi   qudrati   va   tartibi   yo‘qoladi".
49
 . Sog‘uniy, H. Karomatov. Temur Tuzuklari. Forschadan tarjima. – T.: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-
matbaa birlashmasi, 1991.
  29   Uning   dini   islom   sohasida   yuritgan   siyosati   din   peshvolari   tomonidan   qattiq
qo‘llab-   quvvatlandi,   hatto   ular   Amir   Temurga   "bu   yuz   yillikda   Muhammad
dinining yangilovchisi shu kishi bo‘lg‘ay", degan fatvo ham berdilar. 
Amir   Temur   XIV-XV   asrlarda   Yevropa   va   osiyoni    bog‘lashga   xizmat
qilgan  zot  sifatida  tarixda  qolgan.  U   Kastiliya  va  Leon  qiroli  Don  Enriki  lll
(ayrim   manbalarda – Ispaniya   qiroli   Genrix   lll).   Fransiya   hukmdori   Sharl VI
(ayrim   manbalarda – Karl VI),   Angliya   qiroli    Genrix IV   saroylariga   elchilar
yuborib,   mutanosib     ravishda    Ispaniyalik,   fransiyalik,    angliyalik,    xitoylik    va
boshqa     bir     qator   –   jami     20     dan     ortiq     xorijiy     davlatlar     elchilarini     o‘z
saltanatida   qabul   qilgani   haqida   atroflicha   bayon   etilgan   ko‘plab   tarixiy   va
ilmiy  asarlar  bu  fikrni  yaqqol  tasdiqlaydi.  
Tarixiy   manbalarda yozilishicha,   1402   yilning   28   iyulida   Anqara   shahri
yaqinidagi     chuduq     bodiysida     Amir     Temur     bilan     Usmonli     turk     sultoni
Boyazid   Yildirim   askarlari   o‘rtasida   kechgan   va   Sohibquron   g‘alabasi   bilan
yakun  topgan  jangga  guvoh  bo‘lganlar  orasida  Kastiliya  va  Leon  qiroli  Don
Enriki lll  tomonidan  Amir  Temur  huzuriga  yo‘llangan  elchilar – Payo  de  Sato
Mayor  va  Ernan  Sanches de  Plasuelos  ham  bor  bo‘lgan.  Jangda  so‘ng  Amir
TEmur     elchilarni     qabul     qiladi,     ulardan     ispanlar     davlati     va     qirolning     hol-
ahvoli     haqida     surishtiradi,     ziyofatlarga     taklif     etib,     ko‘p       hadyalar     beradi.
Elchilarning     qaytish     vaqti     bo‘lganda     Sohibquron     ikki     davlat     o‘rtasidagi
aloqalarni     yanada     mustahkamlash     maqsadida     ular     bilan     birga     qobilyatli
beklardan   Muhammad   Keshiyni   ham   maktub   va   sovg‘alar   bilan   Kastiliyaga
elchi     qilib     junatadi.     Keshiy     u     yerga     eson-omon     yetib     borib,     maktub     va
sovg‘alarni  qirol  Don  Enriki lll  ga  topshiradi. 
Amir   Temur   islomni   g‘oyaviy   bayroq   sifatida   o‘zining   boshqa   mamlakatlar
va   xalqlar   bilan   bo‘lgan   munosabatlarida   hamisha   bedaxl   saqlashga,   uni   bosh
masala   tarzida   har   vaqt   diqqat   markazida   tutishga   qattiq   e'tibor   berib   keldi.   U
masalan,   turk   sultoni   Boyazid   Yiddirim   bilan   olib   borgan   yozishmalarida   doimo
uning   g‘ayridinlarga   qarshi   olib   borgan   kurashiga   xayrixohlik   bildirishni
  30   unutmagan,   bu   boradagi   o‘z   nuqtai   nazarini   imkoni   boricha   kengroq   tarqatishga
xarakat qilgan. 
Boyazid Yildirimning Kemax qal'asini  bosib olganiga qattiq e'tiroz bildirgan
Amir  Temur turk sultonidan uni  darhol  o‘z egalariga qaytarib berishni  talab qilar
ekan,   bu   masala   yuzasidan   unga   yo‘llagan   maktubida,   jumladan,   quyidagilarni
ta'kidlagan   edi:   "Uni   (Kemax   qal'asini)   bizning   gumashtalarimizga   topshirasan,
qolgan   Rum   mamlakati   senga   musallamligicha   qolg‘ay,   agar   u   hududda   (islom)
diniga   muxolif   bo‘lganlarga   qarshi   g‘azot   marosimini   barpo   qilsang,   har   nimaiki
iltimos qilsang, qudratimiz yetgancha madad va yordamimizni  darig‘ tugmaymiz,
biz ham g‘azot savobida senga sherik bo‘lg‘aymiz". Shundan sal oldin Qoraboqqa
Amir   Temur   huzuriga   kelgan   turk   elchilariga   (taxminan   1402   -yil   mart   oyining
boshlarida)   Sohibqiron   shunday   so‘zlarni   aytadi:   "Men   tabiatan   u   tomonga
yuzlanish va u mamlakatga lashkar surishni xoxlamayman. (Amir Boyazid) doimo
faranglarga   qarshi   g‘azot   qilayotganligi   sababli   men   faranglar   quvvatlanib,   axdi
islomning   kuchsizlanishini   istamayman".   Amir   Temur   yevropa   davlatlariga
yuborgan   elchilariga   qirollar   bilan   olib   boriladigan   muzokaralar   uchun   keng
huquqlar   bergani   holda,   ularga   diniy   masalalar   yuzasidan   fikrlashishni   mutlaqo
man etgan.  
  Masalan,   Amir   Temurning   1402-   yilda   Farangiston   qiroli   Karl   VI   ga
yo‘llagan   maktubida   shunday   satrlarni   o‘qiymiz:   "Buyuk   hukmdorlar   va   do‘stlar
o‘rtasidagi   ulug‘   ishlar   haqida   bir-birlarini   ogoh   etish   odatiga   bo‘ysunib,   mazkur
arxiepiskop   Janni   siz   janoblarining   huzuriga   jo‘natdik,   toki   ul   kishi   bizning
mamlakatimiz va hozirgi ahvolimiz, shuning birla, so‘nggi paytlarda bul o‘lkalarda
sizning   g‘animlaringizga   nisbatan   sodir   bo‘lgan   voqealar   to‘g‘risinda   sizni
xabardor   etsinlar,   batafsil   so‘zlab   bersinlar.   Tag‘in   ul   zot   sizlar   bilan   bo‘lgan
do‘stligimiz   va   ittifoqimiz,   siz   va   sizning   odamlaringizga   xurmat   e'tiborimiz
hamda birodarligimiz ravnaqi yo‘lida shu kunlarda bajarilayotgan ko‘pgina foydali
tadbirlar   haqida   ham   hikoya   qilg‘aylar.   Ul   zotni   ham   sizning,   ham   bizning
odamimiz tariqasinda tavsiya etmoqdamiz. Ul kishini  diniy masalalardan tashqari
boshqa   barcha   masalalarda   ishonchli   vakil   deb   tinglag‘aysiz.   Ushbu   maktubdagi
  31   ostiga   chizilgan   so‘nggi   jumla   bilan   Amir   Temur   o‘zining   musulmon   imperiyasi
hukmdori   sifatida   diniy   masalalar   yuzasidan   muzokaralar   olib   borish   niyati
yo‘qligini   bildirish   bilan   bir   qatorda,   nasroniy   e'tiqodga   oid   o‘z   xizmatkorining
(elchisining)   bu   sohada   umuman   hech   qanday   haq-huquqqa   ega   emasligini   ham
alohida qayd etgan. 
Ayrim   tadqiqotchilarning,   masalan,   I.   I.   Umnyakovning   "bu   narsa   Amir
Temur   va   uning   a'yonlarining   fikri   bo‘lmasdan,   arxiepiskopning   o‘zi   tomonidan
maktubga   qo‘shilgan",   degan   fikrini   sira   quvvatlab   bo‘lmaydi.   Chunki   elchi
sifatida   yuborilgan   monax   Jan   bunday   erkinlikka   yo‘l   qo‘yishi   aql   bovar
qilmaydigan bir holdir. Amir Temurning islom dini himoyachisi sifatida yurgizgan
ichki   va   tashqi   siyosatining   ifodasi   tarzida   bu   jumla   ataylab   ana   shu   maktubning
boshdanoq   o‘rin   olganligiga   shubha   bo‘lishi   mumkin   emas.   Amir   Temurga
bo‘ysunishni istamagan va undan qochib Boyazid Yildirim saroyida panoh topgan
turkman   sardori   Qora   Yusuf   masalasida   ham   islom   dini   nuqtai   nazaridan
yondashilgan.   Aslida   bundan   Amir   Temur   o‘z   siyosiy   va   harbiy   maqsadlarini
amalga   oshirish   uchun   g‘oyat   zukkolik   bilan   foydalangan.   Natijada   Qora   Yusuf
masalasi   uning   bilan   turk   sultoni   o‘rtasidagi   eng   chigal   muammolardan   biri
darajasiga   ko‘tariladi,   chunki   Sohibqironning   bu   boradagi   talabini   Boyazid
bajarishdan   bosh   tortadi.   Amir   Temur   Boyazidga   yo‘llagan   qator   maktublarida
Qora   Yusufni   o‘z   yurtida   musulmon   qonun-qoidalarini   oyog‘   osti   qilganlikda,
qaroqchilik   yo‘liga   o‘tib,   Makkaga   borayotgan   hojilar   karvonlarini   talaganlikda
ayblaydi   va   bunday   shaxsning,   Qur'on   oyatlarida   ko‘rsatilganidek,   og‘ir   jazoga
mustahiq etilishi lozimligini ta'kidlaydi.  50
"Qora   Yusuf   yo‘lto‘sarlardan   bo‘lganligi   va   necha   martalar   hojilarni   g‘orat
qilganligi, islom mamlakatlarida talon-toroj qilib fitna qo‘zg‘otganligi uchun, - deb
yozgan edi  Sohibqiron bu haqda Boyazidga yuborgan o‘z maktublaridan birida, -
umumxalq huzurida dorga osilishi kerak, toki o‘zga mufsidlarga ibrat bo‘lgay. Bu
yerda ana shunday "dini islomni g‘orat qilgan" bir kimsani o‘z panohida saqlagan
hukmdorning ham shu gunohga sherik bo‘lishi, islom qonunqoidalariga xilof yo‘l
50
 Rahimboyev A. Amir Temur va Yildirim Boyazid orasidagi maktublashuv. 
  32   tutayotganligiga ham sha'ma qilib o‘tiladi. Amir Temurning Misr mamluklari bilan
olib borgan diplomatik yozishmalarida xuddi shu diniy masalalarni hisobga olgan
holda   sal   boshqacharoq   yo‘l   tutgani   ko‘zga   tashlanadi.   Gap   shundaki,   mo‘g‘ullar
1258   -   yilda   Bag‘dodni   egallab,   Abbosiylar   xalifaligiga   xotima   bergach,   islom
dunyosi   (sunniylar)   o‘zlarining   yagona   ruhoniy   rahnamolari   -   xalifalaridan   judo
etiladilar,   o‘sha   paytlarda   Bag‘doddan   Kohiraga   kelgan   qochoqlardan   biri   o‘zini
so‘ngi   xalifaning   amakisi   deb   e'lon   qiladi.   Bu   da'vo   ko‘p   ham   ishonchli
bo‘lmasada   mamluklar   islom   dunyosida   o‘z   siyosiy   mavqyelarini   mustahkamlash
maqsadida   uni   qabul   qiladilar   va   shundan   boshlab   Qohirada   Abbosiylarning
vakillari   mamluk   sultonlari   huzurida   islom   olamining   bosh   diniy   rahnamosi
sifatida qaror topadilar. Ular mamluk sultonlari uchun atrof mamlakatlarni qo‘lga
olishda   ma'naviy   tayanch   vazifasini   o‘taydilar.   Mamluk   Beybars   (1260-1277)
davrida Afrika qitasidagi Liviya va Barka, so‘ngra Nubiya Misrga qo‘shib olinadi.
Shuningdek,   mamluk   sultonlari   Makka   va   Madina   joylashgan   Hijoz   ustidan   ham
o‘z   hukmronliklarini   o‘rnatadilar.   Amir   Temur   Misr   bilan   bo‘lgan   o‘z
muloqotlarida ana shu faktlarni e'tiborga olishga majbur  edi. U Bag‘dodni  qo‘lga
kiritar   ekan,   Misr   bilan   o‘z   sarhadlarining   tutashganini   hisobga   olib,   Barquqqa
1393   -   yil   boshida   "podshohona   tuhfalar   va   hadyalar   bilan"   "Sova   shahrining
mashoyixlaridan  va qadimiy  xonadonlaridan  bo‘lgan aslzoda   va sharif   bir   kishini
elchi sifatida" yo‘llaydi. 
Amir   Temur   Misr   sultoniga   yozgan   maktubida:   "hamsoyalik   haqqiga   rioya
qilib,   do‘stlik   eshigini   ochaylik,   toki   bundan   buyon   har   ikki   tomondan   elchilar
borib kelib tursinlar, har ikki mamlakat savdogarlari uchun yo‘l ochib qo‘yilsin va
bu   ma'ni   xalq   osoyishtaligiga   va   yo‘llarning   eminligiga   sabab   bo‘lsin",   degan
so‘zlarni bitgan edi. Ammo elchilik Shom hududiga yetgach, hech qanday sababsiz
elchi   va   uning   hamma   mulozimlari   tig‘dan   o‘tkaziladi.   Ayni   vaqtda,   Barquqning
farmoniga   muvofiq,   o‘zaro   to‘qnashuvda   qo‘lga   tushgan   Amir   Temurning   yaqin
a'yonlaridan   biri   Otlamish   Qohiraga   olib   ketilib,   bandi   zindon   etiladi.   Bu   vaqtda
Amir   Temur   ochiqdan-ochiq   Barquqqa   qarshi   harbiy   kuch   bilan   tazyiq   ko‘rsata
olmas edi. U buyuk strateg sifatida buning uchun qulay fursat yetilmaganini yaxshi
  33   bilardi.   Chunki   Barquq   Amir   Temurga   qarshi   Boyazid   Yildirim   bilan   ittifoq
tuzgan, agar o‘zaro muhoraba boshlansa, uning an'anaviy sherigi Oltin O‘rda ham
Temur   lashkarlariga   orqadan   zarba   berishi   mumkin   edi.   Shuning   uchun   Amir
Temur   o‘ziga   yetkazilgan   ozorni   vaqtincha   orqaga   tashlashga   majbur   bo‘ladi   va
sulton   Barquqni   faqat   qattiq   ogohlantirish   bilan   cheklanadi.   Shomiyning
yozishicha, u Rum chegaralaridan o‘tib, Malotiyaga kelganda Misr sultoniga yana
elchi yuboradi va "Men begona lashkarni Shom yerlariga kiritishni xohlamayman,
sizlar bundan ortiq jahl maqomiga qadam bosmanglar, amir Otlamishni tezlik bilan
yuboringlar,   toki   men   elchini   o‘ldirganingiz   gunohidan   o‘taman   va   diyoringizni
salomat   qoldiraman",   degan   mazmunda   maktub   yo‘llaydi.   Ammo   bu   maktubga
ham ijobiy javob bo‘lmaydi. 
Bu   orada   Amir   Temur   1394   -yilda   to‘satdan   o‘z   suvoriylari   jilovini   orqaga
burishga farmon beradi. Buni ko‘pgina g‘arb tadqiqotchilari "Temur 1394 - yilda
mamluklar   ixtiyoridagi   Suriya   yerlari   tomon   yo‘lga   chiqqandi.   Ammo   u   mamluk
sulton Barquq qo‘shinidan qo‘rqib, birdan sharqqa chekinishga majbur bo‘ldi", deb
izohlaydilar.   Aslida   Amir   Temur,   yuqorida   ta'kidlanganidek,   bu   vaqtda   Misrga
qarshi   mahoraba   maydoniga   chiqmoqchi   emas   edi.   To‘qnashuv   uchun   yetarli   va
asosli sabab bor edi, ammo qulay fursat va sharoit yo‘q edi. Shuning uchun ham u
mamluklar   bilan bo‘ladigan  jangni  orqaga  tashlab,  Hindiston  safariga  otlanadi.  U
Hindiston yurishidan qaytgach, mamluklar hukmronligidagi sarhadlarga o‘zi uchun
qulay bo‘lgan yangi vaziyatda yurish boshlaydi, tez orada yirik shaharlardan Halab
va   Damashqni   qo‘lga   kiritadi.   Misr   sultoni   Faraj   tor-mor   qilinib,   bu   joylarni   o‘z
holiga tashlab Qohiraga qochadi. 
Yuqorida   ta'kidlanganidek,   Misr   mamluklariga   qarshi   uyushtirilgan   harbiy
tadbir  uchun  Sohibqiron ixtiyorida yetarli  bahona bor  edi:  uning do‘stlik  mujdasi
bilan   sulton   Barquqqa   yuborilgan   elchilari   xiyonatkorona   o‘ldirilgandi.   Barcha
xalqlar tomonidan qabul etilgan va amal qilinib kelingan qadimiy udum - "elchiga
o‘lim   yo‘q"   udumi   buzilgandi.   Amir   Temur   "Tuzuklari"da   "Qaysi   ishni   chora-
tadbir bilan bitirishning iloji bo‘lsa, unda qilich ishlatmadim" degan ibora bitilgan.
Bu narsa uning diplomatiyasida asosiy o‘rin tutganligini ko‘ramiz. Bu diplomatik
  34   yo‘l   Turonzaminni   bir   yaxlit   davlat   sifatida   birlashtirishda   katta   ijobiy   natijalar
berdi.   Aks   holda   ko‘plab   qon   to‘kilgan,   mo‘g‘ullarning   150   yil   davom   etgan
zulmidan keyin endi qad rostlab kelayotgan o‘nlab shahar-qishloqlar va sug‘orish
inshootlari qaytadan tiklandi.   
Pokistonlik     olim     F.A.Duroniy     ham     “Amir     Temur     O‘rta     Osiyodan
chiqqan     buyuk     sarkardalardan     bo‘lgan.     Uning     qat`iyatliligi,     bir     maqsadga
intiluvchanligi  hamda  tirishqoqligi  kuchli  raqiblari  ustidan  g‘alaba  qozonishga
yordam     bergan.     U     turli     vaziyatlarda     raqiblaridan     ustun     kelishining     birorta
ham     imkoniyatitini     qo‘ldan     bermagan,     kerak     bo‘lganda     hech     ikkilanmay
muzokara  olib  borgan,  o‘zi  kuchli  diplomat  bo‘lgan,  uning  strategiyasi  zudlik
bilan       harakat   qilish,   raqibiga   zarba   berish”, - deb   uning   diplomatiyasidagi
xos  xususiyatlarga  katta  baho  bergan.
Diplomatik yo‘l bilan o‘z ta'sir doirasini kengaytirish usulini Amir Temur o‘z
faoliyatining   ikkinchi   bosqichi,   ya'ni   jahongirlik   davrida   ham   keng   qo‘llagan.   U
ayniqsa,   kichik   hukmdorlarga   jangu   jadalga   kirishmaslikni,   yuqori   hokimiyat
sifatida uni tan olgan holda o‘z yurtida avvalgidek hukmronlik qilaverishni tavsiya
etgan.   Manbalardan   ma'lumki,   ko‘p   hollarda   bu   siyosat   muvaffaqiyat   qozongan.
Albatta,   bunday   hukmdorlarning   Amir   Temur   takliflarini   qabul   qilishi   zamirida
Turondagidek   birlashish   zarurati   emas,   balki   noilojlik   asosiy   omil   bo‘lgan.   Shu
bilan   ular,   cheklangan   bo‘lsada,   o‘z   hukmronliklarini   saqlab   qolganlar.
Sohibqironning xalqaro yozishmalari asosan fors tilida olib borilgan. Chunki bu til
o‘sha paytda Yaqin va O‘rta Sharq mamlakatlarining nafaqat o‘zaro, balki boshqa
mintaqa davlatlari bilan olib borgan muloqotlarida rasmiy xalqaro aloqalar vositasi
sifatida   tan   olingan   va   diplomatik   yozishmalar   ko‘pincha   ana   shu   tilda   olib
borilgan.   Amir   Temur   bu   an'anaga   amal   qildi,   lekin   o‘z   xatlarini   "Amir   Temur
so‘zim"   yoki   "so‘zimiz"   degan   turkiy   kalima   bilan   boshlashni   rasmiy   udumga
aylantirdi. Buni  Ovrupo mamlakatlariga yo‘llangan yozishmalarda ham ko‘ramiz.
Hatto,   Amir   Temur   maktublarining   lotincha   tarjimalaridan   birida   "so‘zimiz"
  35   kalimasi   Temurning   rasmiy   unvonlaridan   biri   bo‘lsa   kerak,   degan   andisha   bilan
ag‘darilmasdan "so‘zimiz" deb yozib qo‘ya qolinganligi nazarga tashlanadi. 51
 
Amir   Temur  diplomatiyasiga  xos  xususiyatlaridan    yana     biri  ,  u raqiblariga
yozgan   xatlarida   odatda   sharqona   odob-axloq   va   asrlar   mobaynida   qaror   topgan
udumlardan   chekinmagan.   Bu   haqda   yuqorida   Sohibqiron   va   Sulton   Boyazid
o‘rtalaridagi   yozishmalardan   misollar   keltirib   o‘tgan   edik.     Bir     so‘z     bilan
aytganda  Sohibquron   aqilli  siyosatchi  bo‘lib,  o‘z  davrida  fuqarolarning  dardu
g‘amini, istagini  to‘g‘ri  tushungan  va  shu  asosda  siyosat  olib  borgan. 
  U   chet     davlatlar     bilan     ham     puxta     siyosat     olib     borgan.     Tinchlikni
saqlashning     va     mamlakatni     rivojlantirishning     yagona     yo‘li     bu     boshqa
davlatlar  bilan  muzokara  olib  borish,  ittifoqchilikda  hayot  kechirish  ekanligini
anglagan. 
  To‘g‘ri,   u   istelochilik   yurishlarini ham   amalga   oshirgan,   ammo,   u   o‘z
mamlakatini     tashqi     dushmanlardan     himoyalash     maqsadida     bu     yurishlarni
amalga  oshirgan. 
51
 A мир   Тѐмур   ж a ҳ o н   т a ри x ид a. /  Муҳ a ррирл a р :  Ҳ .  Нурмуҳ a м	ѐд o в   в a  б o шқ . −  П a риж − Т .:  Ш a рқ , 1996.  
  36   II bob bo‘yicha xulosa
Barcha   zamonlarda   mamlakatlararo   siyosiy,   iqtisodiy   va   boshqa   sohalar
bo‘yicha  o‘zaro aloqalarning shakllanishi   va  rivojlanishida  elchilik  munosabatlari
muhim   ahamiyat   kasb   etgan.   Hozirgi   globallashuv,   davlatlararo   siyosiy   va
iqtisodiy   jarayonlarning   keskinlashuvi   sharoitida   ham   mamlakatlarning   o‘zaro
hamkorlik   va   do‘stona   munosabatlarini   ta’minlashning   eng   umume’tirof   etilgan
dastaklaridan biri o‘zaro diplomatik aloqalarni rivojlantirish hisoblanadi. 
Elchilik   aloqalarini   rivojlantirishda   mamlakatlararo   munosabatlarning
tarixan   shakllanishi   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Bundan   tashqari,   o‘tgan
zamonlarda   mavjud   bo‘lgan   davlatlar,   qirollik   va   amirliklarning   muvaffaqqiyatli
diplomatik   munosabatlari,   elchilarning   tayinlanish,   yuborilish   va   kutib   olish
tartiblari,   ularning   diplomatik   faoliyati   va   ulkan   tajribasini   o‘rganish   ham
ahamiyatlidir. Masalan, juda katta saltanatga hukmronlik qilgan va o‘z zamonining
buyuk   siyosat   arbobi,   mohir   diplomat   va   sarkarda   –   Amir   Temurning   xalqaro
munosabatlarda   boshqa   mamlakat   vakillari   bilan   olib   borgan   diplomatik   faoliyati
hozirgi   zamonda   mavjud   diplomatik   tamoyillar,   uslublar   va   odatlar   bilan   juda
yaqin o‘xshashlikka ega. 
O‘rta asrlarda savdo bilan diplomatiya uyg‘unlashib ketgan edi. Amir Temur
"Buyuk   ipak   yo li"ni   nazorat   qilib,   xorijiy   mamlakatlardan   kelayotgan   savdoʻ
karvonlari   qatnovining   xavfsizligini   ta minlashda   rabotlar,   qal alar,   ko priklar	
ʼ ʼ ʻ
qurish yo lida muhim chora-tadbirlar ko rdi va Sharq bilan G arb o rtasida savdo-	
ʻ ʻ ʻ ʻ
sotiq   va   elchilik   aloqalarini   har   tomonlama   rivojlantirishga   g oyat   katta   e tibor	
ʻ ʼ
berdi.   U   poytaxtga   ketayotgan   savdogar   va   elchilarning   beto‘xtov   yurishi   uchun
sharoit yaratilishini talab qilardi. 
Amir Temur eng muhimi, Eron, Ozarbayjon va Iroqdagi mayda hukmdorlar
o rtasidagi   tarqoqlik   va   boshboshdoqlikka   barham   berib,   bu   bilan   nafaqat	
ʻ
Movarounnahr, balki Uzoq va Yaqin Sharq mamlakatlarining iqtisodiy va madaniy
taraqqiyotiga, xalqlar va mamlakatlarni bir-biri bilan yaqinlashtirishga ulkan hissa
qo shdi.   Amir   Temur   Yevropaning   Fransiya,   Angliya   va   Kastiliya   kabi   yirik
ʻ
qirolliklari   bilan   bevosita   savdo   va   diplomatik   aloqalar   o rnatdi.   Tarixshunos	
ʻ
  37   S.R.Moralez   “The   Diplomat   in   Spain”   gazetasining   internet   saytida   chiqargan
maqolasida quyidagilarni bayon qilgan: 
“O‘zbek   diplomatiyasi   haqiqatdan   chuqur   tarixiy   ildizga   ega.   Ayniqsa,
Sohibqiron   Amir   Temur   davriga   kelib,   Yevropa   davlatlari   bilan   hamkorlik
aloqalari   yanada   rivojlana   bordi.   O‘zbek   xalqi   bu   yil   Amir   Temur   tavalludining
679-yilligini   nishonlamoqda.   Temur   kabi   sohibqironning   tug‘ilishi   nafaqat   o‘sha
zaminda,   balki   butun   Yevropa   va   Osiyo   davlatlarining   siyosiy,   iqtisodiy   va
ijtimoiy hayotida tub burilish sodir etdi”  
Amir   Temur   umrining   ko‘p   qismini   jangu   jadallarda   o‘tkazdi.   Yangi
hududlarni   egallagan   va   o‘lkalarni   dushman   tasarrufidan   ozod   qilganda,   shu
yerlarni obod qildi, shu bilan bir qatorda, dastavval kuch ishlatmasdan sulh tuzish
yo‘li   bilan   chora   ko‘rdi.   Bu   uning   diplomatiyasidagi   o‘ziga   xos   xususiyat
hisoblanadi.   Nizolarni   kuch   ishlatmasdan   hal   qilish   hozirgi   zamon   diplomatik
munosabatlarining   asosiy   tamoyili   hamdir.   Islom   Karimov   ham   “elchilarning
yutug‘i   urushni   boshlamasidan   turib   uni   yutishda”   deb   aytgan   so‘zlari   Amir
Temurning diplomatik hislatini namoyon qiladi. 
Amir   Temurning   diplomatiyasining   asosiy   xususiyati   shundan   iboratki,
diplomatiyaning Sharq madaniyati bilan uyg‘unlashganidir. Undagi har bir harakat
millatning   an’ana,   manfaat   va   qadriyatlariga   binoan   amalga   oshirilgan.   Hozirgi
Sharq   mamlakatlarida   amalga   oshirilayotgan   diplomatik   munosabatlarning   Amir
Temur   diplomatiyasi   bilan   o‘xshashligini   payqash   qiyin   emas.   Elchiga
ko‘rsatilayotgan   hurmatdan   tortib,   to   xorijiy   mamlakatlarning   oddiy   vakillariga
ko‘rsatiladigan   ehtirom   Sharq   diplomatiyasi,   ayniqsa,   Amir   Temur
diplomatiyasining   asosini   tashkil   etadi.   Bu   kabi   xususiyatlar   O‘zbekistonning
hozirda olib borayotgan, tinchlik va o‘zaro hamkorlikni ilgari suruvchi, xavfsizlik
va   totuvlik   kabi   qadriyatlar   bilan   sug‘orilgan   hamda   boshqa   davlatlarning
qarorlarini hurmat qilish, nizolarni tinch yo‘l bilan hal qilish kabi g‘oyalarni o‘zida
mujassamlashtirgan diplomatik aloqalarining asosiy mezonlaridir. 
  38   UMUMIY XULOSALAR
Xulosa   qilib   aytganda,   Amir   Ternur   jahon   tarixida   qudratli   va   gullab
yashnagan davlat barpo etdi va uni xavfsizligini ta'minlash hamda qo‘shni davlatlar
bilan iqtisodiy va siyosiy aloqalarni mustahkamlash borasida ulkan ishlarni amalga
oshirdi.   Uning   tomonidan   barpo   etilgan   davlat   siyosatining   asosiy   yo‘nalishlari
o‘zida   mamlakat   milliy   manfaatlarini   aks   etganligi,   strategik   maqsadlar   o‘z
ifodasini   topganligi   bilan   ahamiyatlidir.   U   olib   borgan   siyosatida   tinchlik   va
xavfsizlikni ta'minlash, shu bilan bir qatorda bugungi  kunda yaratmoqchi  bo‘lgan
yangicha   xalqaro   iqtisodiy   tartibotni   adolatli   shakllantirish,   Osiyo   va   Yevropa
xalqlarining   mushtarak   manfaatlariga   xizmat   qiladigan   yagona   iqtisodiy   malcon
yaratish, integratsiyalashuv jarayonlarini yanada kuchaytirish g‘oyalari asos bo‘lib
xizmat qildi. Amir Temurning qoldirgan merosi va o‘gitlari nafaqat o‘z davri, balki
kelgusi avlodlar uchun ham katta ahamiyat kasb etadi.
Umuman   olganda,   Amir   Temurning   davlat   boshqaruvida   va   xalq   bilan
muloqot qilishda faqat nazariyotchi podshoh bo‘libgina qolmadi, aksincha, u islom
dini g‘oyalari asosida o‘z saltanatini chuqur markazlashtirib, boshqaruv tartiblarida
demokratizmni   amalda   namoyon   qildi.   Chunki,   Temur   xalqni   o‘z   siyosatidan
bahramand   qilishga   harakat   qilgan   va   uning   roziligi   bilan   ish   qilgan.   Shuning
uchun   u   har   bir   musulmon   davlat   ishlarida   qatnashishi   va   siyosatni   tushunishini
istagan.   Buning   uchun   esa   har   bir   musulmon   ilohiy   va   diniy   hamda   dunyoviy
ilmlarni egallashga chaqirgan hamda g‘amxo‘rlik qilgan.  
Tarixiy manbalarda Amir Temur Sohibqiron nomi bilan bir qatorda “Sohibi
jahon”   hamda   “Sohibi   adl”   -   “Adolat   sohibi”   nomlari   bilan   ulug‘lanishi   tarixiy
manbalar va tarixshunoslarning tatqiqot ishlarida namoyon bo‘lishu bejizga emas.
Bugun   t а ri х iy   biliml а rning   b о sqichl а rini   o‘rg а n а r   ek а nmiz,   Mo‘gullarning   150
yildan   ortiq   hukmronligidan   so‘ng   Amir   T ѐ mur   buyuk   sarkarda,   davlat   arbobi,
adolatli   hukmdor   sifatida   o‘sha   d а vrid а   yuks а k   cho‘qqil а rig а   erishg а n   m а d а niy
s о h а l а rg а   e’tib о r   b ѐ rg а n,   m а ml а k а tl а rd а   sh а h а rs о zlik,   m ѐ ’m о rchilik,   t а sviriy
s а n’ а t,   n а qq о shlik,   m ѐ t а llg а   b а diiy   ishl о v   b ѐ rish,   h а tt о tlik,   ilmu   f а n,   а d а biyot,
  39   hun а rm а ndchilik, xullas,  barcha  sohalarning  riv о jl а nishiga  asosiy  sababchilaridan
biri bo‘lgan shaxs ekanligining  guv о hi bo‘l а miz. 
O‘zbekiston va jahon tarixshunosligida hozirgi kunga qadar o‘zining dolzarb
mavzuga   ega   ekanligini   ko‘rishimiz   mumkin.   Temur   tuzgan   buyuk   davlatda
Ikkinchi uyg‘onish davrining vujudga kelganligi va bu r ѐ n ѐ s а ns Tur о n,  Х ur о s о n v а
Hindist о nd а   uz о q   а srl а r   m о b а ynid а   shu’l а   s о chib   turganligi   yuqoridagi
gaplarimizning isboti bo‘la oladi. 
А mir T ѐ mur buyuk s а rk а rd а , kur а gi  ѐ rg а  t ѐ gm а g а n,  ѐ ngilm а s f о tihdir.  А mir
T ѐ mur – ins о niy а t t а ri х id а   eng n о dir h о dis а   – r ѐ n ѐ s а nsni yuz а g а   chiq а rib,   а m а lg а
о shirg а n ulug‘ z о tdir!
  40   FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
1. Prezident   Shavkat   Mirziyoyevning   O‘zbekiston   ijodkor   ziyolilari   vakillari
bilan uchrashuvdagi ma’ruzasidan // Xalq so‘zi 2017-yil 4-avgust). 
2. Karimov I. “Yuksak ma’naviyat - yengilmas kuch”.  T.: “Ma’naviyat”. 2008-
yil, 28bet. 
3. A мир   Тѐмур   a жд o дл a ри   (Ш a р a фиддин   A ли   Яздийнинг   “З a ф a рн o м a ”
a с a рид a н   т	
ѐрм a -т a ржим a )   /   Ф o рс   тилид a н   т a ржим a ,   кириш   сўз   в a   из o ҳл a р
му a ллифи  O . Бўрий	
ѐв. – Т.: Қ o мус, 1992.  
4. A мир Т	
ѐмур Кўр a г o н. З a ф a р йўли. Т a ржим a и ҳ o л / Н a шрг a  т a й	ѐAрл o вчи,
т a ржим o н, сўз б o ши в a  из o ҳл a р му a ллифи  A шр a ф  A ҳм a д. –Т.: Нур, 1992.−112
5. A мир   Т	
ѐмур   Кўр a г o н.   З a ф a рн o м a   /   Сўзб o ши,   т a бдил   му a ллифл a ри
Ҳ.Б o б o б	
ѐк o в,   Ҳ.   Б o б o й	ѐв,   A .   Қур o нб	ѐк o в.   –   Т.:   М ax фир a т   н o мид a ги   Ўрт a
Оси	
ѐA  xa лқл a ри институти, 2000.  
6. A мир   Т	
ѐмур   Кўр a г o н.   Т	ѐмур   қисс a си   /   Б o б o б	ѐк o в   Ҳ.,   Б o б o й	ѐв
Ҳ.,Қур o нб	
ѐк o в  A ., Б o б o к a л o н o в З., Мирз a й	ѐв Т. – Т.: Ф a н, 2004.   
7. В a мб	
ѐри   X .   Бу xo р o  	ѐAҳуд   М o в a р o унн a ҳр   т a ри x и.   Кит o бд a н   п a рч a л a р   /
Тўпл a ди С.  A ҳм a д. – Т.: Адаби	
ѐAт в a  с a нъ a т, 1990.  
8. Мирз o   Улуғб	
ѐк.   Тўрт   улус   т a ри x и   /   Б.   A ҳм	ѐд o внинг   кириш   сўзи,
из o ҳл a ри   в a   т a ҳрири   o стид a .   Ф o рс   тилид a н   Б.   A ҳм
ѐд o в,   Н.   Н o рқул o в,   М.
Ҳ a с a ний т a ржим a си. – Т.: Чўлп o н, 1994.  
9. Т	
ѐмур тузукл a ри / Ф o рсч a д a н   A . С o ғуний в a   Ҳ. К a р o м a т o в т a ржим a си.
Сўз   б o ши   в a  м a съул   муҳ a ррир   Муҳ a мм a д  A ли . –  Т .:  Ш a рқ , 2005.  
10. A мир   Т	
ѐмур   в a   Улуғб	ѐк   з a м o нд o шл a ри   xo тир a сид a   /   Б .   A ҳм	ѐд o в ,
У . Ув a т o в ,  Ғ .  К a рим o в , A.  Зи	
ѐAйѐв ,  Д .  Юсуп o в a, O.  Ж a лил o в , A.  Ҳ a бибулл a й	ѐв ,
М . Ҳ a с a н o в .  – Т .:  Ўқитувчи , 1996.  
11. A мир   Т	
ѐмур   ж a ҳ o н   т a ри x ид a.   /   Муҳ a ррирл a р :   Ҳ .   Нурмуҳ a м	ѐд o в   в a
б o шқ . −  П a риж − Т .:  Ш a рқ , 1996.  
12. A мир   Т	
ѐмур   ж a ҳ o н   т a ри x ид a /   М a съул   муҳ a ррир   Ҳ .   К a р o м a т o в .   Илмий
муҳ a ррир   O.   Бўрий	
ѐв .   Тўлдирилг a н   в a   қ a йт a   ишл a нг a н   иккинчи   н a шри . –   Т .:
Ш a рқ , 2001.  
  41   13. A мир   Тѐмур   библи o гр a фияси   /   Б .   A ҳм	ѐд o в ,   Б .   Қ o сим o в ,   И .   Нияз o в ,
Б . Б a нн o п o в ,   М .   Зикрулл a й	
ѐв ,   Я .   Муҳ a мм	ѐд o в .   М a рк a зий   Оси	ѐAни   т a дқиқ
қилиш   Фр a нсуз   Институти . –  Т .: 2003.  
14. A ҳм	
ѐд o в   Б .A.   Ўзб	ѐкист o н   xa лқл a ри   т a ри x и   м a нб a л a ри   ( Қ a димги   з a м o н
в a  ўрт a a срл a р ). –  Т .:  Ўқитувчи , 1991.  
15. A ҳм	
ѐд o в   Б .A.   A мир   Т	ѐмур .   Т a ри x ий   р o м a н .   –   Т .:   Xa лқ   м	ѐр o си
нашри	
ѐAти , 1995.  
16. A ҳм	
ѐд o в   Б .A.   С o ҳибқир o н   Т	ѐмур   ( ҳа	ѐAти   в a   ижтим o ий   −   си	ѐAсий
фаолияти ). –  Т .: A бдулл a  Қ o дирий   н o мид a ги  xa лқ   м	
ѐр o си   нашри	ѐAти , 1996. 
17. A ҳм	
ѐд o в   Б .A. A мир   Т	ѐмур   д a рсл a ри  ( Умумий   ўрт a  т a ълим   м a кт a бл a ри ,
лиц	
ѐй   в a  к o лл	ѐж   ўқувчил a ри   учун   қўлл a нм a). –  Т .:  Ш a рқ , 2000. 
18. A ҳм	
ѐд o в   Б .A.   Ўзб	ѐкист o н   т a ри x и   м a нб a л a ри   ( Қ a димги   з a м o н   в a   ўрт a
a срл a р ). –  Т .:  Ўқитувчи , 2001.  
19. A ҳм	
ѐд o в   Б .A.   Ўзб	ѐкист o ннинг   a т o қли   т a ри x шун o с   o лимл a ри
( би o библи o гр a фик   м a ълум o тн o м a). –  Т .:  Чўлп o н , 2003.  
20. A шр a фий   Муқ a ддим a.   Т	
ѐмур   в a   Улуғб	ѐк   д a ври   С a м a рқ a нд
мини a тюр a си . –  Т .:  Адаби	
ѐAт   в a  с a нъ a т   нашри	ѐAти , 1996.  
21. Б o б o й	
ѐв   Ҳ . Б .   A мир   Т	ѐмур   в a   т	ѐмурийл a р   с a лт a н a ти .   –   Т .:   К a м a л a к ,
1996. 
22. Бўрий	
ѐв   O.   Т	ѐмурийл a р   д a ври   ѐ	Aзма   м a нб a л a рид a   М a рк a зий   Оси	ѐA
( Т a ри x ийг	
ѐ o гр a фик   л a вҳ a л a р ). –  Т .:  Ўзб	ѐкист o н , 1996.  
23. Бўрий	
ѐв  O.  Т	ѐмурийл a р   д a ври   м a нб a л a рид a  Ч a ғ o ни	ѐAн .– Т .:  Ф a н , 2001. 
24. Д a д a б o й	
ѐв   Ҳ . A мир   Т	ѐмурнинг   ҳ a рбий   м a ҳ o р a ти . –  Т .:  Ёзувчи , 1996.  
25. Зий o й	
ѐв   Ҳ . O лимнинг   илмий   ж a с o р a ти   //   Буюк   A мир   Т	ѐмур   с a лт a н a ти
в a  унинг   т a қдири . –  Т .: 2008.  
26. Зий o A з a м a т .   Ўзб	
ѐк   д a вл a тчилиги   т a ри x и   ( энг   қ a димги   д a врд a н   Р o ссия
б o сқиниг a  қ a д a р ). –  Т .:  Ш a рқ , 2000.  
 
  42   ILOVALAR
 
Samarqanddagi Amir Temur haykali 
 
             
Temur Tuzuklari 
  43     Мовароуннахр тарихи” Ҳерман   Вамбери  “ Бухоро   еQхуд
V.V.Bartold “Mussulman
Culture”
         
 
             
Xurshid Davron “Amir
Temur o‘g‘lining o‘limi
haqida rivoyat” В.Д.Греков   Золотая Орда и
е	
еQ падение
  44    
 
Жан (Иоан) Амир Тему рва унинг саройи 
 
  45    
Amir Temur davlati va tarixi muzeyi. Tashqi ko‘rinishi.Toshkent. 
 
 
 
Amir Temur davlati va tarixi muzeyi.  Ichki ko‘rinishi.   Toshkent. 
  46

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. AMIR TEMURNING SIYOSIY FAOLIYATINING O‘RGANILISHI

1.1. Amir Temurning siyosiy hokimiyatga kelishigacha bo‘lgan davrdagi faoliyati

1.2. Amir Temur va Temuriylar davlat boshqaruvi tizimining tarix fanida yoritilishi

I bob bo‘yicha xulosa

II BOB. AMIR TEMUR VA TEMURIYLAR TASHQI SIYOSIY ALOQALAR TARIXI O‘RGANILISHI

2.1. Amir Temur tomonidan yuritilgan oqilona ichki va tashqi siyosat hamda davlatlararo hamkorlik aloqalari

2.2. Amir Temurning tashqi siyosati va diplomayasi

II bob bo‘yicha xulosa

UMUMIY XULOSALAR

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR

Ilovalar