Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 40000UZS
Размер 79.4KB
Покупки 0
Дата загрузки 02 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

AQSH t.ruzvelt prezidentligi davrida

Купить
MAVZU: AQSH T.RUZVELT PREZIDENTLIGI DAVRIDA
MUNDARIJA:
KIRISH………………………………………………………………………....…..3
I BOB. AQSH XX ASR BOSHLARIDA…………………………………..…..…4
1.1.  XX asrda AQSH ning ijtimoiy-iqtisodiy ahvoli …………………………....…..4
1.2.  T.Ruzvelt davrida AQSH  ………………………………………………..…….9
II BOB. T. RUZVELT PREZIDENTLIGI DAVRIDA AQSH NING
IJTIMOIY-IQTISODIY AHVOLI……………………………………….……..17
2.1.  AQSH-Ispaniya urushi va uning yakuni …………………………………..….17
2.2.  AQSH ning XIX-asr oxiri XX-asr boshlarida tashqi siyosati ……………..….21
XULOSA……………………………………………………………………….…28
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO'YXATI…………………….…….29 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi .   Ushbu   mavzu   ya’ni   T.Ruzvelt   davri   AQSH   tarixida
muhim   ahamiyat   kasb   etgan   davrlardan   biri   hisoblanadi.   Chunki   bu   davrda   AQSH
ijtimoiy-iqtisodiy   va   siyosiy   jiohatdan   ancha   yuksaldi.   Ruzvelt   AQSH   agressiv
doiralarining   vakili   edi   va   faqat   G’arbiy   yarim   sharda   AQSH   ning   gegemonligini
o`rnatishgina   orzu   qilib   qolmasdan,   shu   bilan   birga   AQSH   ning   butun   dunyoga
hukmron bo`lishini ham orzu qilardi. Davlat apparatining hamma bug’inlarida avj olib
ketgan korrupsiya, poraxo`rlik va buzilish hamda monopoliyalarning zulmi mayda va
o`rta burjuaziya saflarida norozilikni vujudga keltirdi 1
.
Mavzuning   maqsad   va   vazifalari .   Ushbu   kurs   ishining   maqsadi
quyidagilardan iborat:
- XX asr boshlarida AQSH ning siyosiy ahvolini o’rganish
- T. Ruzvelt prezidentlikka saylanish davrini o’rganish
- T.Ruzvelt davrida AQSH ning ijtimoiy-iqtisodiy ahvolini o’rganish
- Amerika siyosatida T.Ruzvelt yo’lini tahlil qilish
Kurs   ishining   tuzilishi .   Ushbu   kurs   ishi   kirish   qismi,   2   bob   4   reja   va   xulosa
qismidan iborat.
1
 Chessman, G Wallace (1965), Governor Theodore Roosevelt: The Albany Apprenticeship, 1898–1900
3 I BOB. AQSH XX ASR BOSHLARIDA
1.1. XX asrda AQSH ning ijtimoiy-iqtisodiy ahvoli
XIX-asrning   oxirida   AQSH   kapitalizmi   imperializm   bosqichiga   o`tdi.
Mamlakat ichida kapitalning kontsentratsiyalashuvi va bank kapitalining sanoat bilan
qo`shilib   ketishi   davom   etdi.   AQSH   trestlar   hukmron   bo`lgan   klassik   mamlakatga,
monopolistik   kapitalizm   mamlakatiga   aylanaverdi.   Quyidagi   raqamlar   sanoatning
o`sishini   va   kontsentratsiyalashishini   ko`rsatib   turibdi.   Korxonalar   soni   1899-1914
yillarda   ko`payib,   208   mingtadan   275   mingtaga   yetgan   bo`lsa,   shu   korxonalarda
ishlagan ishchilar soni qariyb ikki baravar ko`paydi. 4713-ming kishidan 7036 ming
kishiga   etdi.   Sanoat   korxonalariga   band   qilib   qo`yilgan   kapital   qarib   uch   baravar
ko`paydi. 8975 ming dollordan 22791 ming dollorga etdi.
AQSH sanoat ishlab chiqarishi hajmi jihatidan Yevropa mamlakatlarini orqada
qoldirib ketdi. 1909 yilgi ma`lumotlarga qaraganda sanoat  mahsulotining qiymati 20
milliard   dollordan   oshiqroq   bo`ldi.   Bu   esa,   Buyuk   Britaniya   sanoat   mahsulotining
qimmatidan   qariyb   2,5   baravar   va   Germaniya   sanoat   mahsulotining   qimmatidan   2
baravar oshiq edi.
Ayrim   sanoat   tarmoqlaridagi   rivojlanishni   Yevropa   mamlakatlaridagi   xuddi
shunday   sanoat   tarmoqlari   rivojlanishiga   doir   ma`lumotlar   bilan   taqqoslab   qarasak,
AQSH   sanoatining   o`sishini   tag’in   ham   ravshanroq   ko`ramiz.   Chunonchi   birinchi
jahon   urushi   arafasida   AQSHda   ishlab   chiqarilayotgan   toshko`mirning,   cho`yan   va
po`latning   miqdori   Angliya,  Fransiya   va   Germaniya   erishgan   jamiki   miqdoriga  teng
edi.  Sanoatning   boshqa   hal   qiluvchi   tarmoqlarida   ham   AQSH,   Angliya,   Fransiya   va
Germaniyadan o`zib ketib, birinchi o`rinni mustahkam egallab oldi.Bu davrda AQSH
uchun   xarakterli   narsa   shu   bo`ldiki,   kapital   kontsentratsiyasi   va   markazlashuvi
qonunining   amal   qilishi   natijasida   yirik   koorporatsiyalar   va   trestlar   -g’alaba   qildi.
Million   dollorlik   va   undan   ham   ko`proq   mahsulot   ishlab   chiqarayotgan   gigant
korxonalar 1904-yildayoq jami korxonalarning 0,9% ga yetib qolgan edi.
4 Ishlab   chiqarishning   deyarli   hamma   tarmoqlarida   trestlar   tashkil   etildi.   Po`lat,
neft,   mis,   elektr   va   shu   kabi   sanoat   tarmoqlari   qirollarining   qudratli   dinostiyalari
vujudga keldi. 1901-yilda Morgan 1 milliard dollordan ko`proq kapitalga ega bo`lgan
va "Qo`shma Shtatlarning po`lat koorporatsiyasi" deb atalgan katta trest tashkil qildi.
Bu   trest   dastlabki   paytlarda   po`lat   sanoatining   beshdan   uch   qismini,   po`lat   eritish
uchun  ishlatilayotgan   temir   ruda   qazib  chiqarishning   60%   ini,   po`latning   66%   ni   va
tayyor po`latning deyarli 50% ini o`z nazoratiga olgan edi.
Amerika   kapitalizmi   tez   rivojlanganligi   uchun   ham   imperializm   davrida
AQSHda   kapitalizmning   tekinxo`rligi   va   chirishi   Shunday   bir   tarzda   ifodalandiki,
gigant   trestlar   o`zlari   belgilagan   narxlarni   saqlab   qolish   uchun   kurashib,   ko`pincha
yangi   kashfiyotlar   va   ixtirolar   qildilar.   Amerika   kapitalizmining   tekinxo`rligi   va
chirishi,   sanoat   va   qishloq   xo`jaligining   notekis   rivojlanishida,   sanoatning   ayrim
tarmoqlari   va   mamlakat   ayrim   rayonlarining   notekis   rivojlanishida,   kapitalizmning
doimiy   yo`ldoshi   bo`lgan   krizislarning   va   ishlab   chiqarish   anarxiasining   kuchayib
ketishida,   mustamlakalar   va   yarim   mustamlakalardagi   xalqlarni   ezish   kuchayib
borayotganligida - mana shularning hammasida namoyon bo`laverdi.
XIX asrning oxirida Ispaniya - Amerika urushi  boshlanib ketdi. Bu urushning
boshlanishga tashqi bahona shu bo`ldiki, Ispaniya Kubada o`z vatanining mustaqilligi
uchun kurashayotgan qo`zg’alonchilarga qarshi  urush olib bormoqda edi.
AQSH   Kubadagi   va   Ispaniyaning   boshqa   mamlakatlardagi   -   Filippin
orollaridagi   milliy   ozodlik   harakatidan   o`z   maqsadi   yo`lida   foydalanib   kelmoqchi
bo`ldi 2
.
AQSH     Kubani   bosib   olish   rejalarini   bir   necha   o`n   yildan   beri   tayyorlab
kelmoqda   edi.   Bu   orolning   boyligi,   unda   bir   qancha   portlar   borligi   va   orolning
strategik  mavqei   AQSH   davlat   doiralarining  e`tiborini   jalb  qilmasligi   mumkin   emas
edi.   Ispaniya   bilan   urush   boshlashmasdan   oldin   Amerika   kapitalistlari   Kubadagi
2
 Chessman, G Wallace (1965), Governor Theodore Roosevelt: The Albany Apprenticeship, 1898–1900
5 plantatsiyalarga   konlar   va   temir   yo`llarga   50   million   dollarga   yaqin   mablag’   sarflab
qo`ygan edilar.
AQSH   Kubadagi   voqealarni   juda   sinchiklab   kuzatib   turdilar.
Qo`zg’alonchilarga   xayrixoh   bo`lgan   progressiv   elementlar,   AQSH   Kubaning
inqlobiy hukumatini tanidi va bu hukumatga ma`naviy hamda moliyaviy yordam
beradi,   deb   umidvor   bo`lgan   edilar.   Amerikaning   progressiv   tashkilotlari
qo`zg’olon   ko`targan   kubaliklarning   vakillari   bilan   aloqa   bog’lab,   ularning   AQSH
dan qurol yaroq va oziq-ovqat sotib olishlariga yordamlashishga ko`p harakat qildilar.
Biroq   AQSH   hukumati   Kubadagi   qo`zg’olonchilarning   «g’alaba   qilishidan
qo`rqqan   moliyaviy   guruhlar   bilan   inoq   bo`lganligi   sababli   qo`zg’olonchilarni
urushuvchi tomon deb tanishdan bosh tortdi. Xerst va Pulitser boshchiligidagi sotqin
matbuotchilar   movinistik   propaganda   avj   oldirishga   intilib,   Kubadagi   AQSH
fuqarolari   ko`p   talofot   bermoqda   deb   shovqin-suron   ko`tardi.   AQSH   fuqarolaridan
turmalarda va qamoq lagerlarida qamalib yotgan kishilarni  munofiqlik bilan himoya
qildi.   AQSH   hukumati   ispanlarning   Kubada   qilayotgan   zulm   va   vahshiyliklariga
qarshi   bir   necha   marta   norozilik   notalari   yubordi.   Hammasi   bo`lib   uch   oy   davom
etgan   urush   Ispaniya   monarxiyasining   zaifligini   va   ichdan   chiriganligini   yaqqol
ko`rsatdi. Ispaniya  floti  eskirgan kemalardan  iborat  bo`lib, yaxshi  qurollanmagan va
intizomsiz edi.
Ispanlarning   Kubadagi   200   ming   kishilik   armiyasi   kuchsizlanib   qolgan   edi,
Kuba   partizanlarining   qahramonlarcha   ko`rsatayotgan   qarshiligi   bu   armiyaning
qo`lini band qilib qo`ygan edi. Shuning uchun ham Amerika qo`shinlari Santyagoga
yaqinlashib   kelganlarida   ispanlar   ularga   qarshi   faqat   12   ming   soldatni   ro`para   qila
oldilar.  Amerika davlati Manil ko`rfazida ispanlarning eskadrasini tor-mor keltirdi.
  Ispanlarning   Santyago   portidan   qutulib   chiqqan   ikkinchi   eskadrasini   ham
Amerika   floti   tor-mor   qildi.   15-iyulda   Amerika   qo`shinlari   Kuba
qo`zg’olonchilarining aktiv yordami bilan Santyagoni ishg’ol qildilar.
6 Ispaniya   mag’lubiyatga   uchradi   va   sulh     tuzishga   majbur   bo`ldi.   1898   yil   10
dekabrda   Parijda   tuzilgan   sulh     shartnomasiga   muvofiq     AQSH   Filippin   orollarini,
Puerto-Riko va Guam orollarini oldi.
AQSH Ispaniyaga Filippin uchun 20 million dollor pul berdi. Bundan tashqari,
Ispaniya   Kuba   oroliga   bo`lgan   o`zining   hamma   da`volaridan   voz   kechdi.
Qog’ozdagina mustaqillik olgan Kuba respublika bo`lib qoldi va AQSH protektorati
ostiga o`tdi.
Gavay   orollari   batamom   anneksiya   qilib   olinganligi   Ispaniya   bilan   bo`lgan
urush natijalaridan biri bo`ldi. 1898-yil 12-avgustda kongress birlashgan rezolyutsiya
qabul   qildi.   Bu   rezolyutsiyada   Gavay   orollari   "AQSH   hududining   bir   qismi"
tariqasida   anneksiya   qilinganligi,   bojlar   bekor   qilinganligi   va   Gavay   orollaridagi
Xitoylarning AQSHga kelishi taqiqlanganligi aytilgan edi.
Ispaniya-Amerika urushi Samoa masalasini hal qilishni ham tezlashtirdi. 1899-
yil   dekabrida   tuzilgan   shartnoma   uch   davlatning   birgalikdagi   protektoratiga   xotima
berdi.
Ikkinchi   marta   saylangan   Mak-Kinli   1901-yil   4-martda   prezidentlik   vazifasini
bajarishga   kirishdi.   Mak-Kinli   6-sentyabrda   Bufaloga   borib   panomerika  vistavkasini
ko`rayotgan vaqtida bir anarxist unga suiqasd qildi va 14-setyabrda Mak-Kinli o`ldi.
Konstitutsiyaga   muvofiq   vitseprezident   Teodor   Ruzvelt   yangi   saylovlar
o`tkazilguncha   prezidentlik   vazifasini   bajarishga   kirishdi.   Ashaddiy   eskpansiyachi
Ruzvelt   aktiv   tashqi   siyosat   o`tkazishga,   AQSH   ning   qurolli   kuchlarini
ko`paytirishga,   ayniqsa   katta   harbiy   dengiz   floti   qurishga   kirishdi.   Ruzvelt   AQSH
agressiv   doiralarining   vakili   edi   va   faqat   G’arbiy   yarim   sharda   AQSH   ning
gegemonligini o`rnatishgina orzu qilib qolmasdan, shu bilan birga AQSH ning butun
dunyoga   hukmron   bo`lishini   ham   orzu   qilardi.   Davlat   apparatining   hamma
bug’inlarida   avj   olib   ketgan   korrupsiya,   poraxo`rlik   va   buzilish   hamda
monopoliyalarning   zulmi   mayda   va   o`rta   burjuaziya   saflarida   norozilikni   vujudga
keltirdi. "Axlat tozaluvchilar" deb nom berilgan bir guruh yozuvchilar va publitsistlar
7 mamlakatning   siyosiy   va   iqtisodiy   hayotida   avj   olib   ketgan   korruptsiyani   fosh   qilib
tashladi.   Chunonchi,   Ida   Tarbell   bir   qancha   maqolalar   e`lon   qilib,   "standart   oyl"
trestining   o`z   raqiblarini   yo`qotish,   mamlakatning   tabiiy   boyliklarini   bosib   olish   va
sud   organlarini   sotib   olish   uchun   qo`llanayotgan   korrupsiya   metodlarini   fosh   qilib
tashladi 3
. 
3
 Chessman, G Wallace (1965), Governor Theodore Roosevelt: The Albany Apprenticeship, 1898–1900
8 1.2. T.Ruzvelt davrida AQSH
Progressiv   siyosiy   arboblarining  bir  guruhi   burjua   islohotlari  o`tkazishi   uchun
agitatsiya   olib   bordi.   Bu   guruh   markazdagi   va   joylardagi   hukumat   apparatini
demokratlashtirishni,   senatorlarni   to`ppa-to`g’ri   saylashni,   xotinlar   va   bolalar
mehnatini   ekspluatatsiya   qilishni   cheklaydigan   qonunlar   qabul   qilishni,   temir
yo`llarni,   banklarni   va   moliyani   davlat   qo`liga   o`tkazishni   talab   qildilar.   Teodor
Ruzvelt   o`zining   ichki   siyosatida   mana   shularning   hammasini   hisobga   olmasligi
mumkin   emas   edi.   Monopoliyalarning   zulmi   natijasida   vujudga   kelayotgan
qiyinchiliklardan  ommaning  e`tiborini  chalg’itishga   urinayotgan  Ruzvelt   trestlarning
"yomon   jihatlarini"   cheklaydigan   tadbirlar   o`tkazishni   taklif   qildi.   Trestlarga   qarshi
juda ko`p sud yig’ilishlari o`tkazildi. Trestlarning ba`zi rahbarlari sud javobgarligiga
tortildi.   Biroq,   ana   shunday   har   qancha   "kurash"   olib   borilgan   bo`lsa   ham,   natijada
trestlar   oz-moz   shtraf   to`lash   bilan   qutilib   qolaverdilar.   Trestlarning   o`sishi   davom
etdi   va   ular   mustahkamlanaverdi.   1904-yil   oxirida   T.Ruzvelt   yana   prezidentlikka
saylandi.   T.Ruzvelt   o`zining   bu   saylanishini   o`zi   o`tkazayotgan   siyosatning
ma`qullanishi   va   bu   siyosatni   davom   ettirishga   rag’batlantirish   deb   bildi.   Moliya
oligarxiyasi   uning   faoliyatini   haqiqatdan   ma`qullamoqda   edi.Po`lat   trestining
boshlig’i   Morgan     Ruzvelt       foydasiga   o`tkazilgan   saylov   kompaniyasiga   150   ming
dollar   sarfladi.   Mamlakatning   tabiiy   boyliklarini   muhofaza   qilish   masalasi   o`sha
vaqtda katta ahamiyatga ega bo`lib qoldi. Ayrim shaxslar  pora berib sotib olayotgan
hukumat   ma`murlarining   yordami   bilan   yerlarni   va   boshqa   tabiiy   boyliklarini
yirtqichlarga ekspluatatsiya qilish natijasida mamlakatning tabiiy boyliklari juda ko`p
miqdorda   nobud   bo`lmoqda   edi.   Progressiv   elementlar   bu   masalaga   hukumatning
aralashuvini   talab   qildilar.   T.Ruzvelt   sotilmagan   150   million   akr   yerni,   shuningdek
Alyaskadagi   va   Shimoliy   -   g’arbdagi   85   million   akr   yerni   daxlsiz   davlat   fondi   deb
e`lon   qildi,   shu   yerlardagi   mineral   va   suv   resurslarini   o`rganishni   AQSH   ning
geologiya   departamentiga   topshirdi.   Mamlakatning   tabiiy   boyliklarini   muhofaza
qilish milliy komissiyasi tuzildi. 
9 1908-yil   oxirida   Vilyam   Govard   Taft   prezidentlikka   saylandi.   Korporatsiyalar
ishi bilan shug’ullanuvchi katta yurist bo`lgan Taft Filippin komissiyasiga boshchilik
qilgan   edi,   so`ngra   esa   orollar   gubernatori   bo`lib   turgan   vaqtda   Filippin   xalqining
milliy   ozodlik   kurashini   bostirgan   edi.   U   Filippindagi   mana   shu   "muvaffaqiyatlari"
tufayli  Ruzvelt  hukumatida harbiy ministr  bo`lib olgan edi. Taft  Ruzveltning hamda
Rokfeller   boshchiligidagi   yirik   sanoatchilar   va   monopoliyachilarning   yordami   bilan
prezidentlikka   saylandi.   Taft   yirik   trestlarning   tipik   advokati,   nihoyat   darajada
konservator   bo`lib,   mamlakatdagi   moliya   oligarxiyasining   talablarini   hech   so`zsiz
bajarardi. 
Morgan   tipidagi   yirik   magnatlar   bilan   o`zining   aloqalarini   niqoblashga   mohir
bo`lgan   Ruzveltdan   Taftning   farqi   shu   ediki,   Taft   trestlar   bilan   o`zining
munosabatlarini   yashirishni   lozim   topmas   edi.   Ruzveltning   demogogiyadan   iborat
harakatlari mayda burjua oppozitsiyasini trest kapitali bilan murosaga olib kelishga va
ishchilar   harakatining   rivojlanishiga   to`sqinlik   qilishga   qaratilgan   edi.   Ruzvelt
respublikachilar   partiyasidagi   bir-biriga   zid   unsurlarni   juda   ustalik   bilan   murosaa
qildirardi.   O`zining   oshkora   reaksionligi   bilan   Ruzvel’dan   farq   qilgan   Taft   burjua
partiyasiga   rahbarlik   qilish   uchun   zarur   bo`lgan   qobiliyatlardan   mahrum   edi.   1912
yildan keyin Ruzvelt Taftga baho berib, "u yaxshi leytenant bo`lsa ham lekin, yomon
kapitan edi" deganligi bejiz emas edi. Taft siyosatidan norozilik mamlakatning tabiiy
boyliklarini muhofaza qilish masalasida ayniqsa keskin namoyon bo`ldi. Ichki ishlar
ministri   Ballinjer   yerlarni   olib,   davlat   fondiga   topshirish   to`g’risidagi   ba`zi
buyruqlarni, bu buyruqlar go`yo yetarli ravishda rasmiylashtirilmagan degan vaj bilan
bekor   qildi.   Oradan   sal   vaqt   o`tmay   o`rmonlar   boshqarmasining   boshlig’i   Jifford
Pinchot va ichki ishlar ministrligining xizmatchisi Glevis Ballinjerni davlatga qarashli
yerlarni   asosan   Alyaska   yerlarini   Morgan   Gugenxeym   sindikatiga   juda   arzon   narx
bilan   sotib   yubordi,   deb   aybladilar.   Taft   Ballinjerni   yoqlab   chiqdi.   Pinchon   iste`fo
berishga majbur bo`ldi. 4
4
 Chessman, G Wallace (1965), Governor Theodore Roosevelt: The Albany Apprenticeship, 1898–1900
10   Taft   "trestlarni   ta`kid  etishdi"   o`z  o`tmishdoshiga  taqlid  qilib,  yirik  trestlarga
qarshi   sudda   45   ta   ish   qo`zg’atdi,   bu   trestlar   orasida   o`zi   tashkil   topgan   kundan
boshlab dastlabki  10 yil ichida hech kim daxl qilmagan AQSH po`lat tresti  ham bor
edi. Po`lat trestiga qarshi ish qo`zg’atilganligidan Ruzvelt norozi bo`lib, Taft mening
kabinetim a`zosi bo`lib turgan vaqtida Po`lat trestining tashkil etilishiga qarshi e`tiroz
bildirmagan edi, degan edi.
Shuni aytib o`tish kerakki, Taft ma`muriyati tomonidan trestlarga qarshi sudda
ishlar   qo`zg’atilganligi   oqibat   natijada   ularga,   ya`ni   trestlarga   hech   qanday   zarar
yetkazmadi.  Trestlar   sud  instantsiyalarining   yangi   talablariga   moslashib  rivojlana  va
mustahkamlanaverdi.
Ispaniya - Amerika urushidan keyin AQSH ning yirik burjuaziyasi yangi bosib
olingan   hududlardagi   o`z   hukmronligini   mustahkamlashni   tashqi   siyosatdagi   eng
muhim vazifa deb hisobladi. Yirik burjuaziya Kuba va Filippinda o`z hukmronligini
o`rnatmoqchiligi   uchun   AQSH   ning   ispanlar   ustidan   g’alaba   qozonishga   yordam
bergan milliy ozodlik harakatini tugatish zarur bo`lib qoldi.
1901-yilda   Kuba   Konstitutsiya   qabul   qildi.   Lekin,   bu   konstitutsiya   AQSH
kongressini   qanoatlantirmadi.   Kuba   "bir   qator   tuzatishlarni"   qabul   qilishga   majbur
bo`ldi. Bu tuzatish AQSH ga go`yo Kubaning mustaqilligini himoya qilish maqsadida
interventsiya   qilish   huquqini   berdi,   Kubaning   o`z   teritoriyasini   harbiy   va   dengiz
bazalari   qurish   uchun   chet   davlatlarga   berish   to`g’risida   shartnomalar   tuzishini
taqiqlab qo`ydi hamda AQSHning Kubada ko`mir va dengiz bazalari qurish  huquqini
berdi.
AQSH Xitoyda "ochiq eshik" siyosatini  e`lon qilganligi  "Tinch mamlakatlari"
bilan   savdo-sotiq   kuchayib   ketganligi   hamda   Gavay   va   Filippin   orollarini   bosib
olganligi   sababli,   ikki   okeanni   birlashtiruvchi   kanal   qurish   masalasi   alohida
ahmiyatga ega bo`lib qoldi.
AQSH ning hukumron doiralari kanal qurishni nazoratlari ostiga olishga qaror
qildilar.   Buning   uchun   Angliya   bilan   tuzilgan   Kleyton   Bulver   shartnomasini   bekor
11 qilish kerak edi. 1901-yilda AQSH Angliyani yangi shartnoma tuzishga majbur qildi,
shu shartnomaga muvofiq AQSH kanal qurish, undan foydalanish va uni boshqarish
huquqiga   to`la-to`kis   ega   bo`lib   qoldi.   Panama   kanalini   qurayotgan   va   bankrotga
uchragan fransuz aksionerlik jamiyatining hamma aktsiyalarini AQSH arzon-garovga
sotib   oldi.   Shundan   so`ng   AQSH   hukumati   Kolumbiya   bilan   shartnoma   tuzib,
Panamada   kanal   qurish   va   bu   kanaldan   foydalanish   huquqiga   to`la   ravishda   ega
bo`ldi. Biroq Kolumbiya senati bu shartnomani bir ovozdan rad qildi. Shundan so`ng
1903-yil   3-noyabrda   AQSH   Kolumbiyaga   qarshi   Panamada   isyon   tashkil   qildi   va
isyonchilarga   yordam   berish   uchun   (bostirish   uchun)   Panama   sohiliga   kreyser
yubordi. 5
  Amerika   kreyseri   isyonchilarni   bostirish   uchun   yuborilgan   Kolumbiya
qo`shinlarining yo`lini to`sib qo`ydi. Panama "mustaqil" respublika deb e`lon qilindi.
AQSH   darhol   Panama   respublikasining   "mustaqilligini"   tan   oldi,   Panama   hukumati
AQSH   bilan   shartnoma   tuzib,   kanal   qurish   temir   yo`llar   qurish   va   kanal   bo`yida
istehkomlar   bino   qilish   huquqini   batamom   AQSH   ga   topshirdi.  Buning   evaziga   250
ming dollar renta olib turadigan bo`ldi. AQSH Panama kanalini qurishga kirishdi. Bu
qurilish   10   yil   davom   qildi.   Panama   kanalining   AQSH   uchun   juda   katta   harbiy
strategik   va   iqtisodiy   ahamiyati   bor   edi.   AQSH   uzoq   sharqda   Xitoy,   Koreya   va
Sibirga   nisbatan   keng   ekspansiya   planlarini   amalga   oshirish   maqsadini   ko`zlab   ish
olib bordi. AQSH va Angliya juda katta yordam berib turganligi tufayli Yaponiya rus-
yapon urushida g’alaba qozonishga muvaffaq bo`ldi. AQSH va Angliya Yaponiyaga
pul   berib,   urush   olib   borish   uchun   zarur   bo`lgan   narsalarning   hammasi   bilan   uni
ta`minlab   turdilar.   Rossiya   bilan   Yaponiya   o`rtasida   Teodor   Ruzveltning
vositachiligida Portsmut sulh: shartnomasi tuzildi, bu shartnomaga muvofiq, Rossiya
Yaponiyaning   Koreyada   hukmronlik   qilishini   tan   olishga,   Sharqiy   Xitoy   temir
yo`lining   janubiy   tarmog’ini   Yaponiyaga   berishga,   Saxalinning   janubiy   qismini
5
 Cooper, John Milton (1983), The Warrior and the Priest: Woodrow Wilson and Theodore Roosevelt (dual scholarly biography), ISBN
978-0-674-94751-1.
12 Yaponiyaga   topshirishga   hamda   Lyaodun   yarim   orolini   va   undagi   Port-Arturni
ijaraga olish huquqini Yaponiyaga topshirishga majbur bo`ldi. AQSH urushdan keyin
Manjuriyada ta`sir doirasini Yaponiya bilan bo`lishib olishga umid qilgan edi. Biroq
Yaponiya o`zi qo`liga kiritgan o`ljalarni AQSH bilan qurishga sira ham istamas edi.
Yaponiya janubiy Manjuriyada o`rnatgan rejim Angliya va Amerika kapitalistlarining
faoliyatini   juda   qiyinlashtirib   qo`ydi.   "Erkin"   yurtlar   haqiqatda   yopiq   bo`lib   qoldi.
Yapon   tovarlari   uchun   belgilangan   imtiyozli   tariflar   boshqa   mamlakatlarning
tovarlariga   yo`lni   bekitib   qo`ydi.   Yaponiya   bilan   Amerika   o`rtasidagi   ziddiyatlar
keskinlashgan   bo`lsa   ham,   ammo   AQSH   Yapon   imperalistlarini   rag’batlantirish   va
ulardan   o`z   manfaatlari   yo`lida   foydalanish   siyosatidan   voz   kechmadi.   1910yilda
Yaponiya   AQSH   ning   yordami   bilan   Koreyani   bosib   oldi   va   bu   mamlakatda   juda
qattiq,   mustamlakachilik   tartibini   o`rnatdi.   AQSH   Koreyada   Yaponiyaga   keng
imkoniyatlar berib qo`yib, keyin Koreyada va Xitoyda o`zining ekspansiya rejalarini
amalga   oshirmoq   uchun   o`zining   iqtisodiy     quvvatidan   foydalanishga   umid   qildi.
AQSH   Monjuriyada   muvaffaqiyatsizlikka   uchrab,   Markaziy   Xitoyda   o`zining
iqtisodiy   ekspansiyasini   kengaytirishga   intildi.   Angliya,   Fransiya   va   Germaniya
Xitoyga   qarz   berish   to`g’risida   va   temir   yo`llar   qurish   uchun   birgalikda   konsessiya
olish   to`g’risida   1909-yilda   Xitoy   bilan   bir   bitimga   kelganlaridan   keyin   AQSH
Xitoyga beriladigan bu qarzda Amerika banklarini qatnashtirishni  talab qildi. AQSH
ning diplomatik tazyiqi  natijasida Yevropa davlatlari bu ishda Amerika banklarining
ishtirok  qilishiga rozilik berdilar.
1911-yil 20-mayda imzolagan bitimga muvofiq, Xitoyni ekspluatatsiya qilmoq
uchun   to`rt   davlat   banklarining   konsortsiumi   tashkil   qilindi.   1912-   yildagi   prezident
saylovlari sinfiy kurash keskinlashgan vaziyatda o`tdi. Monopolistik kapital zulmidan
norozilik   kuchayib   ketdi.   Respublikachilar   partiyasida   ham,   demokratik   partiyada
ham   o`zini   "progressiv"   deb   atagan   oppozitsiya   paydo   bo`ldi.   Ishchilar   sinfining
iqtisodiy va siyosiy kurashi g’oyat keskinlashdi.
13 Sinfiy   kurash   keskinlashgan   mana   shunday   sharoitda   burjua   arboblarining   bir
qismi demokratik islohotlar o`tkazishni va`da qilib, mehnatkashlar ommasini mustaqil
siyosiy harakatlar yo`liga tushishdan qaytarishga qaror qildi. Burjua arboblarining bu
qismi   hatto  respublikachilar   partiyasi   safini   buzishdan   ham   qaytmay,  bu   partiyaning
so`l   elementlaridan   "progressiv   partiya"   tashkil   qildi.   Ruzvelt   islohotlarning   keng
dasturini   ko`tarib   chiqdi.   U   demagoglik   qilib   o`zini   "yirtqich   boyga   qarshi
kurashuvchi" kishi deb atadi.
Ruzvelt islohotlarining keng dasturini ko`tarib chiqdi.Respublikachilar partiyasi
prezidentlikka   yana   Taft   nomzodini   ko`rsatdi.   Demokratik   partiya   Prinston
universitetining   ko`p   yillardan   beri   rektori   bo`lib   ishlab   kelgan   tarix   va   huquq
professori   Vudro   Vilsonni   prezidentlikka   nomzod   qilib   ko`rsatdi.   Demokratik
partiyada   Vilson   "progressiv"   kishi   deb   hisoblanardi.   1910-yilda   u   Nyu-Jersi
shtatining   gubernatorligiga   saylangan,   bu   shtatda   ba`zi   islohotlarni   o`tkazgan   edi.
Morgan boshchiligidagi yirik magnatlar Vilson nomzodini quvvatlab  chiqdilar.
        Prezident   Vilson   o`zining   shiorlari,   mohirona   demagogiyasi   va   bir   qancha
burjua   islohotlari   o`tkazish   bilan   moliya   oligarxiyasining   rejalarini   ustalik   bilan
niqobladi.   1914   yilda   kongress   Kleytonning   trestlarga   qarshi   qonunini   qabul   qildi.
Yangi   qonun   Sherman   qonunining   asosiy   moddalarini   shu   bilan   birga   "kasaba
uyushma moddalarini o`z kuchida qoldirib, shu bilan birga fermerlarning tashkilotlari
erkin   savdoni   cheklashga   qaratilgan   bitim   deb   hisoblanmasligi   lozim"   deb   maxsus
pisanda   qilib   qo`ydi.   Ayrim   islohotlar   o`tkazish   siyosati   Vilsonning   ish   tashlagan
ishchilardan   juda   shafqatsizlik   bilan   o`ch   olishga   xalaqit   bermadi.   1913-yil   kuzida
Koloradoda katta   ish tashlash boshlanib ketdi. Kolorado konchilari yarim qul holida
yashar va ishlar edilar. Rokfeller boshchiligidagi Kolorado kompaniyasi uy-joylarga,
cherkovlarga, maktablar va magazinlarga, hech bir nazoratsiz xo`jayinlik qilardi. eng
yomon kulbalardan iborat  bo`lgan ishchi  posyolkalarda eng oddiy sanitariya sharoiti
ham   yo`q.   Konchilar   mana   shu   chidab   bo`lmaydigan   o`zboshimchalik   sistemasiga
qarshi chiqdilar. Ular kasaba soyuz tashkil etish huquqini tan olishni 8 soatlik ish kuni
14 joriy   etishni,   ish   xaqini   10%   oshirishni,   ish   soatidan   ortiq   ishlangan   ishga   haq
to`lashni va shu kabilarni talab qilib ish tashlash e`lon qildilar.
O`zlarining uy-joylarini tashlab, lager qurib yashashga majbur bo`lgan 19 ming
konchiga va ularning oilalariga qarshi kurashmoq uchun qo`shinlar shtat politsiyalari
hamda   miltiqlar   va   pulemyotlar   bilan   qurollangan   gangstyerlar   va   ig’vogarlarning
maxsus   shaykalari   yuborildi.   Ular   ish   tashlovchilarning   lagyerlarini   o`qqa
tutaverdilar,   o`t   qo`yib   yondiraverdilar.   Natijada   ishchilardan   ko`p   kishi   tutundan
bo`g’ilib   o`ldi   va   tiriklayin   yonib   ketdi.   Terror,   ochlik   kuchayganligi   va   o`nlab
kishilar   o`ldirilganligiga   qaramay,   konchilar   bir   yarim   yil   qahramonlarcha
kurashdilar.   Aholining   progressiv   tabaqalari   orasida   g’azablanish   kuchayib   ketdi   va
xalqning   tazyig’i   ostida   prezident   Vilson   bu   mojaroga   aralashishga   majbur   bo`ldi.
Lekin   uning   xo`jayinlar   foydasini   ko`zlab   qilgan   takliflari   ish   tashlovchilarni
qanoatlantirmadi,   ular   to`la   g’alaba   qozonguncha   kurashishga   qaror   qildilar.
Kurashaverib tinkasi qurigan ishchilar, kompaniya zo`rlab taklif qilgan shartlarga rozi
bo`lib   ishga   qaytishga   majbur   bo`ldilar.   Vilson   o ` tkazgan   chora   va   tadbirlarning
hammasi   jumladan   islohotlar   o ` tkazilganligi   va   ishchilar   sinfining   harakati   zo ` rlik
bilan   bostirilganligi   AQSH   moliya   oligarxiyasining   iqtisodiy   va   siyosiy   quvvatini
yanada   kuchaytirishga   yordam   berdi .
Ruzvelt   Amerika   iqtisodiyotini   kemirayotgan   ko‘pchilik   monopolist   trestlarni
o‘ziga   eng   katta   dushman   sifatida   ko‘rardi.   Ammo   u   birinchi   prezidentlik   davrida
ularga   qarshi   kurashni   ochiq   kurashga   aylantirmadi.   Chunki,   ikkinchi   prezidentlik
muddati   saylovlari   uchun   mablag‘ni   ulardan   olishga   to‘g‘ri   kelishini   bilardi 6
.   Shu
sababli,   birinchi   prezidentlik   davrida   asosiy   kurashni   tashqi   siyosat   masalalariga
qaratdi.   1904   yilgi   muvaffaqiyatli   saylov   kampaniyasidan   so‘ng,   Demokratlar
partiyasidan nomzodi qo‘yilgan Parker ustidan g‘alaba qozondi.  7
6
 Хидоятов  Г.А.,  Гуломов Х.Г. Всемирная история новейший период    Европа       и США после второй мировой войны. 
(1945–1995). — Т. 1995.
7
 Cooper, John Milton (1983), The Warrior and the Priest: Woodrow Wilson and Theodore Roosevelt (dual scholarly biography), 
ISBN 978-0-674-94751-1. 
15 Uning   fikricha,   iqtisodiyot   nazoratsiz   rivojlanmaydi,   uni   Amerika   xalqi
manfaatlaridan   kelib   chiqib   qonunlar   orqali   boshqarish   kerak.   Sobiq   Prezidentlar
Jekson   va   Linkolnning   erkinlik   borasidagi   fikrlari   endilikda   (shuncha   sanoat
inqiloblaridan   so‘ng)   zamon   talabiga   javob   bermay   qolgandi.   Moliya   va   ishlab
chiqarishda   hukumatning   to‘liq   istisno   etilishi   katta-katta   tabiiy   monopoliyalarning
vujudga   kelishini   ta’minlaydi.   Amerikadagi   korporatsiyalar   shu   darajaga   yetdiki,
korporatsiyalarning   o‘zi   gigant   korporatsiyalar   orqali   boshqarilar,   hukumat   qonunlar
ishlab chiqishda ularning manfaatini (soliq, moliya va boshqa sohaga oid siyosatida)
hisobga olardi. Bu vaqtda Amerika hukumati arxaik ko‘rinishdagi kuchsiz hukumatga
aylanib   qolgandi.   Shu   sabab   davlat   katta   trestlar   tomonidan   qilinayotgan   moliyaviy
firibgarliklarga   qarshi   tura   olmay   qoldi.   Qonunlarda   chigallik   yuzaga   kela   boshladi.
Shtat   manfaatini   himoya   qiladigan   qonunlar   milliy   manfaatga   to‘g‘ri   kelmay   qoldi,
yoki buning aksi kuzatilardi.
16 II BOB. T. RUZVELT PREZIDENTLIGI DAVRIDA AQSH NING IJTIMOIY-
IQTISODIY AHVOLI
2.1. AQSH ning ichki siyosati
AQSHning   avvalgi   davrdagidek   biznesda   halol   raqobatni   yuzaga   keltirish
siyosati   ilojsiz   bo‘lib   qoldi.   Bunda   faqatgina   bir   yo‘l,   ya’ni   trest   va   monopol
korxonalarni yo‘qotish emas, balki qonunan nazorat qilish yo‘li qolgandi. Agar ularga
yoppasiga   “hujum”   qilinadigan   bo‘lsa,   ular   Yevropa   yoki   boshqa   joylarga   chiqib
ketishi,   soliq   tushumi   keskin   kamayib,   mamlakat   xazinasi   bo‘shab   qolishi,
mamlakatda   ishsizlik   avj   olishi   va   boshqa   balolar   bo‘lishi   mumkin   edi.   Ruzvelt   shu
yo‘lni (nazorat qilishni) tanladi. Moliyaviy firibgarlikni yo‘qotish, jamiyat manfaatlari
yuzasidan   korporatsiyalar   faoliyatini   nazorat   qilish   maqsad   qilindi.   Ruzveltning
siyosatidan   qo‘rqqan   yirik   kompaniya   egalari   davlatdan   daxlsizlik   huquqi   talab   qila
boshladi.   Bu   yo‘lda   ular   siyosatchi   va   gazetalar   vahimalaridan   foydalanishdi.   Biroq
Ruzvelt   bu   talabni   ahmoqlikka   yo‘ydi   va   hech   qachon   bunday   bo‘lmasligini   aytdi.
Turli sohalarni monopoliyaga aylantirgan magnatlar Ruzveltni yo‘q qilish va avvalgi
davrga   qaytishni   xohlab   qolishdi.   Shunga   qaramay,   Ruzvelt   o‘z   maqsadidan
qaytmadi.   Monopoliyaning   oldini   olish   va   mavjudlarini   yo‘qotish   faoliyati   bilan
shug‘ullanuvchi Savdo va mehnat vazirligi va korporativ byuroni tashkil qildi. Uning
qoshida komissiya tashkil etildi va bu komissiya biznes bilan shug‘ullanuvchi istalgan
korporatsiya nazoratini amalga oshirishi va sohani  tahlil qilish vakolatlariga ega edi.
Bu yo‘lda Ruzveltga ko‘maklashuvchi magnatlar ham paydo bo‘ldi. 
Temir yo‘l monopolistlaridan biri bo‘lgan Pol Morton ismli shaxs o‘z ayblarini
tan   olib,   hukumatga   ushbu   sohada   monopoliyaga   qarshi   kurashishda   o‘z   yordamini
bera   boshladi.   Morton   tomonidan   taqdim   etilgan   hujjatlar   asosida   Shtatlararo   davlat
komissiyasi va Adliya vazirligi tomonidan audit tekshiruvlari o‘tkazildi. Temir yo‘llar
to‘liq   hukumat   nazoratiga   o‘tdi.   Mortonga   sanksiya   berilishida   yengilliklar   berildi.
Tariflar   to‘g‘risida   Xepbern   qonuni   (bill)   ham   qabul   qilindi.   Bu   yo‘lda   unga   ayrim
17 senatorlar   ham   qarshi   chiqdi.   Ammo   qonun   baribir   qabul   qilindi.   Ruzvelt   monopol
trestlarga qarshi kurashi bilan Amerika tarixiga kirdi.
Ruzveltni   keyingi   Prezidentlar   Taft,   Vilson   davrlarida   rosa   tanqid   qilishdi.
Ayrimlar   uni   ayrim   monopolistlarga   yordam   berish   uchun   boshqalarini   yo‘qotishga
urinishda   ham   ayblashdi.   Biroq,   u   Amerika   tarixida   AQSH   iqtisodiyotini   jarlikka
yetaklayotgan   trestlar   ta’siri   doirasidan   chiqara   olgan   Prezident   sifatida   qoldi.
Hozirgacha   amerika   xalqi   o‘sha   davrdagi   ko‘mir,   po‘lat,   shakar   trestlarining
faoliyatini   tartibga   solgan,   boshqa   biznesmenlarga   ham   sharoit   yaratib   bergan
Ruzveltga   o‘z   minnatdorligini   bildirib   keladi.   Teodor   Ruzvelt   Amerikaning   eng
taniqli odamlari va taniqli siyosatchilaridan biridir. Prezident nafaqat islohotlar bilan,
balki   butun   hayoti   davomida   Ruzveltga   xos   bo'lgan   iroda   va   jasorat   bilan   ham
mashhur. Teodor Amerikaning dunyo va hukmron qudratga aylanishini xohladi. 1901
yilda  prezident   lavozimini   egallab  olgan  Teodor  o'zining   orzusini   ro'yobga   chiqardi.
Amerikaning   bo'lajak  prezidenti   1858  yil   27  oktyabrda  Nyu-York  shtatida  tug'ilgan.
Teodorning   oilasi   yuqori   jamiyatga   mansub   bo'lib,   mo'l-ko'l   yashagan.   Ruzveltlar
sulolasi   shaharda   mashhur   bo'lgan,   siyosatchi   Teodor   Ruzveltning   otasi   hurmatga
sazovor   bo'lgan   va   o'zining   shisha   ulgurji   biznesiga   ega   bo'lgan.   1876-yilda,   18
yoshida, Ruzvelt Garvard universitetiga o'qishga kirdi, u tezda tartib-nizomli va doim
suhbatlashish istagi bilan ekssentrik yosh yigit sifatida obro'-e'tibor qozondi. Ruzvelt
o'qituvchining   ma'ruzalarini   kesib   tashlaydi,   fikrini   baland   ovozda   ifoda   etadigan
ovoz   bilan   ifodalaydi.   1882-1884   yillarda   Ruzvelt   Nyu-York   shtati   qonun
chiqaruvchisi edi. Ruzvelt ishonch bilan gavdalanib, Albany shtati kapitolidagi voqea
yuz berdi. Ko'proq tajribali majlis a'zolari  uni  kiyingan kiyim-kechak va yuqori sinf
aksentlari   uchun   der   edilar.   Ular   Ruzveltni   masxara   qildilar,   unga   "yosh",   "uning
Rabbiysi", yoki oddiygina "bu ahmoq" deb murojaat qilishdi. Ruzvelt tezda islohotchi
sifatida   mashhur   bo'lib,   fabrikalarda   mehnat   sharoitlarini   yaxshilaydigan   qonun
loyihalarini   qo'llab-quvvatladi.   Keyingi   yili   saylangan   Ruzvelt   hokim   Grover
Klivlend   tomonidan   davlat   xizmatlarini   isloh   qilish   bo'yicha   yangi   komissiya
18 tayinlash   uchun   tayinlandi.   Ruzvelt   1899   yilda   40   yoshda   bo'lgan   gubernatorlik
saylovida   g'alaba   qozondi.   Gubernator   sifatida   Ruzvelt   ishbilarmonlik   amaliyotini
isloh   qilish,   davlat   xizmatlarini   tartibga   soluvchi   qonunlarni   kuchaytirish   va   davlat
o'rmonlarini himoya qilishga qaratilgan.
U   saylovchilar   bilan   mashhur   bo'lsa-da,   ayrim   siyosatchilar   islohotchi
Ruzveltni   gubernatorlikdan   tashqariga   chiqarishga   harakat   qilishdi.   Respublikachilar
senatori   Tomas   Platt,   hokim   Ruzveltni   qutqarish   rejasini   ishlab   chiqdi.   Rozveltni
1900   yilgi   saylovda   uning   turmush   o'rtog'i   sifatida   tanlash   uchun   (va   uning   vitse-
prezidenti   lavozimida   vafot   etgan)   prezidentlikka   tayinlangan   prezident   MakKinli
ishonch   hosil   qildi.   Teodor   Ruzvelt   shuningdek   1902   yilda   buyrug'iga   binoan
binoning nomini rasman o'zgartirgan buyruqni imzolash orqali "Oq Uyga" "boshqaruv
konining" nomini o'zgartirishga mas'uldir.
Saylovoldi   tashviqoti   chog'ida   Teodor   Ruzvelt   "Square   Deal"   deb   nomlangan
platformaga   sodiqligini   bildirdi.   Barcha   guruhlarning   amerikaliklarning   hayotini
yaxshilashga   qaratilgan   bu   ilg'or   siyosatning   uchta   yo'nalishi:   yirik
korporatsiyalarning   kuchini   cheklab   qo'yish,   iste'molchilarni   xavfsiz   mahsulotlardan
himoya  qilish  va  tabiiy  resurslarni  saqlashni  rag'batlantirish.  Ruzvelt   bu  sohalarning
har birida, uning ishonchli va xavfsiz oziq-ovqat qonunchiligidan uning atrof-muhitni
muhofaza qilishda ishtirok etishiga erishdi.
Tabiiy   resurslar   konservatsiya   qilinmasdan   iste'mol   qilingan   davrda,   Ruzvelt
signalni   eshitdi.   1905-yilda   u   AQSh   o'rmon   xizmatini   yaratdi,   u   yerni   o'rmonlarni
nazorat   qilish  uchun  inspektorlardan  foydalanadi.  Ruzvelt   shuningdek,  beshta   milliy
bog'larni,   51   ta   yovvoyi   tabiat   qo'riqxonasini   va   18   ta   milliy   yodgorlikni   yaratdi.   U
Milliy tabiatni muhofaza qilish komissiyasining shakllanishida muhim rol o'ynadi va
u   barcha   tabiiy   resurslarni   hujjatlashtirdi.   Ruzveltning   zamondoshlari   uning
pulsatsiyalanuvchi   energiyaga   ega   bo'lgan   xilma-xil   odam   ekanligini   ta'kidlashdi.
Shaxsiy   fazilatlari   tufayli   Qo'shma   Shtatlarning   26-prezidenti   Yevropa   va   Rossiya
19 tarixchilarini   qiziqtirdi,   ular   Qo'shma   Shtatlar   hukmdori   biografiyasini   o'rganishga
astoydil kirishdilar.
Ruzvelt   sayohat   qilishni   yaxshi   ko'rardi,   shuningdek,   adabiyotni   o'rgangan,
hayoti   davomida   u   tarixdan   tabiiy   tarix   va   siyosatga   qadar   turli   mavzularda   40   ga
yaqin kitob yozgan.
Teodor  jismonan rivojlangan edi:  uning mushaklari  va keng  yelkalari  bor  edi.
Ruzvelt   bolaligidan   sportni   yaxshi   ko'rardi.   60   yoshida   Teodor   Ruzveltning   sog'lig'i
keskin   yomonlashdi,   jismoniy   tayyorgarligiga   qaramay,   Amerika   Qo'shma   Shtatlari
Prezidenti yurak muammolari bilan qiynaldi. Rojdestvo oldidan Teodor kasalxonadan
chiqarilib,   Sagamore   Hill   mulkiga   bordi.   Siyosatchi   oilaviy   bayramni   nishonlash   va
siyosiy martabaga qaytish umidlariga to'la edi.
20 2.2. AQSH ning XIX-asr oxiri XX-asr boshlarida tashqi siyosati
1886-yili Ruzvelt Nyu-Yorkka qaytib keldi va mahalliy siyosatga, tez orada esa
milliy siyosatga ham sho‘ngib ketdi. Mak-Kinlining saylovlardagi g‘alabasidan keyin
u  1897-yili  harbiy-dengiz   floti   ministrining  yordamchisi   etib  tayinlandi.  Bu  lavozim
unga Amerika xavfsizligi siyosatining shart-sharoitlari va harbiy flotni yaratish bilan
faol   shug‘ullanish   imkoniyatini   beradi.   1898-yilning   bahorida   ispan-amerika   urushi
boshlanganida bu tayyorgarlik o‘z natijasini berdi va Jorj Dyui qo‘mondonligi ostida
o‘z vaqtida safarbar qilingan Amerika eskadrasi Manila yaqinida ispan flotini yengdi.
Bu bilan AQSHning Tinch okeani qirg‘oqlariga solinayotgan xavf bartaraf etilibgina
qolmasdan, Filippin ham Amerika qaramog‘iga o‘tdi. 8
T.   Ruzvelt   Farbiy   yarimsharda   Ispaniyaning   mustamlakachilik   hukmronligini
tugatish yo‘li  bilan  o‘z hukmronligini  mustahkamlash  uchun qulay imkoniyat  paydo
bo‘ldi,   deb   ishonganligi   sababli   butun   kuchining   boricha   Ispaniya   bilan   urushish
tarafdori   edi.   Bir   vaqtning   o‘zida   Filippindagi   tayanch   bazalarini   egallab,   Sharqiy
Osiyodagi   Amerika   manfaatlarini   yaxshiroq   himoya   qilish   va   kengaytirishi   mumkin
bo‘ldi. T. Ruzvelt ichki tuyg‘ulari bilan urush uning o‘ziga ham favqulodda imkoniyat
taqdim etishini  tushunib qoldi. Harakat  qilish istagi to‘lib-toshgan T. Ruzvelt  harbiy
xizmatga   bordi   va   o‘zi   shakllantirgan   «qaxrli   otliqlar»   batalonini   Kubaga   jangga
boshladi.   Ko‘ngilli   korpusning   g‘ayrioddiy   tarkibi   hammaning   e’tiborini   tortardi,
buning   ustiga,   uning   shuhratparast   komandiri   tadbirning   publitsistik   ta’siridan
uddaburonlik   bilan   foydalanardi.   Urushning   oxiriga   borib   T.   Ruzvelt   urushning
qahramoni va AQSHdagi eng mashhur kishilardan biriga aylandi.
1898-yilning   oxirida   u   Nyu-Yorkning   gubernatori   qilib   saylandi.   lekin   bu
lavozimda   uzoq   qolmadi,   chunki   uning   millat   orasidagi   mashhurligi   1900-yilgi
saylovlarda   vitse-prezidentlik   lavozimiga   uni   respublikachilardan   eng   mos   nomzod
qilib   qo‘ygandi.   Saylovlarda   galaba   qilganidan   so‘ng   T.   Ruzvelt   Qo‘shma
8
 Cooper, John Milton (1983), The Warrior and the Priest: Woodrow Wilson and Theodore Roosevelt (dual scholarly biography), 
ISBN 978-0-674-94751-1.
21 Shtatlarning yangi vitse-prezidenti sifatida qasamyod qabul qildi. Bir vaqtning o‘zida
endi o‘zi  raisi  bo‘lgan Senatga qisqacha  murojaatida u AQSHning ulug‘vorligiga va
bo‘lgusi   olamshumul   siyosiy   mas’uliyatiga   o‘zining   ishonchini   bayon   qildi.   «Biz
hozirdanoq ulkan qudratga ega bo‘lgan yangi millatga mansubmiz, — u Amerikaning
zamonaviy   o‘rnini   va   o‘zining   kelajak   haqidagi   tasavvurini   shunday   ifodaladi,   —
biroq   uning   siyosiy   kuchi   hali   keyinroq   keladigan   qudratning   faqat   avvalroqdagi
namoyishini   anglatadi.   Biz   qit’ada,   yarimsharda   eng   yetakchi   mamlakatmiz.   Biz
ikkita   katta   okean   ortila,   sharqda   va   garbda,   biz   buni   xohlaymizmi   yoki   yo‘qmi,
tobora ko‘proq ishtirok etishimiz lozim bo‘lgan bundan ham katta olamning hayotini
ko‘ramiz».
1901-yilning   14-sentyabrida   Mak-Kinli   Buffalodagi   suiqasd   oqibatida   halok
bo‘ldi  va T. Ruzvelt  o‘sha  kunning o‘zidayoq 42 yoshida  Qo‘shma Shtatlarning 26-
prezidenti sifatida qasamyod qabul qildi. Jon Kuinsi Adams davridan buyon Oq uyda
siyosatchilik hunarini shunchalar mukammal egallagan va bir vaqtning o‘zida barcha
olamshumul-siyosiy   masalalarda   shunchalar   chuqur   bilimga   ega   bo‘lgan,
Yevropaning   yetakchi   siyosatchilari   bilan   yaqin   aloqada   bo‘lgan   Amerikaning
prezidenti   bo‘lmagan   edi.   Yangi   prezident   o‘zining   siyosiy   tasavvurlarini   amalga
oshirish   uchun   bu   lavozimning   barcha   imkoniyatlaridan   to‘laligicha   foydalanishga
qat’iy   qaror   qilgandi.   T.   Ruzvelt   hokimiyatdan,   mashhurlikdan   va   bu   lavozim   unga
bergan barcha imkoniyatlardan to‘laligicha zavq olardi. U o‘zining katta oilasi  bilan
oq Uyga ko‘chib o‘tdi. U binoni dastlabki me’moriy yorqin soddaligi tiklangan holda
ta’mirlashni   buyurdi,   boshqa   tomondan   prezident   faolligini   kengaytirish   va   hududiy
imkoniyatlar   yaratish   uchun   yangi   qo‘shimcha   bino   ham   qurishga   ko‘rsatma   berdi.
Shundan  keyin   Oq  uy   aholining  va   butun  dunyoning   barcha  qatlamlari   uchun  ochib
qo‘yilgan, Vashington  esa  qudratli  davlatning poytaxti  roliga moslasha  boshladi.  Uz
partiyasidagi   himoyalanmagan   ahvoli   avvaliga   uning   zaif   joyi   bo‘lib   turdi.   T.
Ruzveltning eng xavfli raqibi bo‘lgan Mark Xanni, T. Ruzveltning mulkdorlar sinfiga
qarshi   hujumlariga   nishon   bo‘lgan   Nyu-Yorkdagi   moliyaviy   hukmron   guruh
22 tomonidan   qo‘llab-quvvatlanardi.   Agar   T.   Ruzvelt   o‘zining   qonun   loyihalarini
Kongress   orqali   o‘tkazishni   va   o‘z   partiyasi   tomonidan   1904   yilgi   saylovlarda
nomzodi   ko‘rsatilishini   xohlasa,   unda   partiya   ichidagi   kuchlarning   nisbati
o‘zgartirilishi   va   uning   Nyu-Yorkdagi   yirik   bankirlarga   va   sanoatning
boshqaruvchilariga   munosabati   yumshatilishi   lozim   edi.   U   bunga   erishganligi   uning
tajribali   siyosatchilik   mahoratini   tasdiqlaydi.   Oqilona   kadrlar   siyosati   tufayli   u
shtatlardagi respublikachilarning e’tiborini qozondi. Cherkov va Amerika yahudiylari,
italyanlar,   nemislar   hamda   negrlar   bilan   halol   munosabatlar   o‘rnatdi.   1904-yilning
fevralida   M.   Xanning   vafotidan   keyin   Ruzveltning   partiyadagi   yetakchilik   ahvoli,
nihoyat,   shak-shubhasiz   bo‘ldi.   1904   yilning   iyunida   Chikagoda   bo‘lib   o‘tgan
respublikachilar   s’ezdila   delegatlar   qariyb   bir   ovozlan   bo‘lajak   prezidentlik
saylovlariga   nomzod   qilib   Ruzveltni   ko‘rsatdilar.   Indiana   shtatidan   bo‘lgan   senator,
vitse-prezidentlikka   nomzod   Charlz   Uorren   Ferbenks   bilan   birgalikda   1904-yil   8-
noyabrda   Ruzvelt   demokratlarning   nomzodi   Olton   Brunks   Parkerga   qarshi
saylovlarda   katta   ustunlik   bilan   g‘alaba   qozondi.   O‘sha   saylov   oqshomining
o‘zidayoq T. Ruzvelt 1908-yili bo‘ladigan saylovlarda o‘z nomzodini qo‘yishdan voz
kechganligini   e’lon   qildi.   Hali   1901-yilning  dekabrilayoq   u  Kongressla   nutq  so‘zlab
o‘z   ichki   siyosatining   asosi   islohotlarni   amalga   oshirishda   va   ijtimoiy   barqarorlikni
ta’minlashda,   tashqi   siyosatda   eng   avvalo   «Monro   doktrinasini   o‘tkazish   va   flot
qurilishi ekanligini e’lon qildi 9
.
Uning   islohotlar   siyosati   markazida   1903-yili   «halol   kelishuv»   tushunchasi
bilan   xarakterlangan   davlatning   ulkan   trestlar   ustidan   nazoratini   o‘rnatish   turardi.
Tabiatni va atrof muhitni himoya qilish bo‘yicha muhim tashabbuslar ishlab chiqildi.
1902-yildayoq   melioratsiya   haqidagi   qonunga   muvofiq   garbning   qurgoqchil
hududlarini   sug‘orishning   keng   miqyosli   rejasi   boshlandi.   Bunga   o‘rmonlarni
shafqatsiz kesishlardan himoya qilish ham qo‘shildi. Butun jamiyatning egalik huquqi
9
 Хидоятов  Г.А.,  Гуломов Х.Г. Всемирная история новейший период    Европа       и США после второй мировой войны. 
(1945–1995). — Т. 1995.
23 xususiy   egalik   manfaatlaridan   ustunroq   ekanligi   ta’kidlandi.   Bundan   tashqari,   yangi
milliy boglar yaratildi, mavjudlari esa kengaytirildi.
Zamonaviy   irqiy   nazariyaning   tom   ma’nosida   Ruzvelt   irqchi   emas   edi.   u   Oq
uyga   qora   tanlilarning   vakillarini   taklif   qilgan   birinchi   prezident   edi.   Uning   uchun
odamning   rangi   emas,   xalq   sivilizatsiyasining   yutuqlari   hal   qiluvchi   edi.   Ijtimoiy-
madaniy   yutuqlarini   qadrlaydigan   yaponlar   haqida   u   katta   hurmat   bilan   gapirardi.
Biroq o‘z madaniyatiga bir tomonlama yo‘naltirilgan uning fikrlash tarzi boshqa etnik
guruhlar   va   xalqlarning   muammolarini   chuqurroq   tushunishga   xalaqit   berardi.
Ruzveltning anglo-sakson  va qadimiy german madaniyatlarining ustunligiga bo‘lgan
chuqur   ishonchi   uning   tashqi   siyosiy   e’tiqodini   va,   ayniqsa,   Lotin   Amerikasidagi
qo‘shni davlatlarga nisbatan siyosatini belgilab beradi. Ruzveltga hududlarni egallash
muhim   emas   edi,   lekin   Panama   kanali   qurilishi   uchun   mo‘ljallangan   hudud   bundan
muhim istisnoni tashkil etadi. Uning imperializmi siyosiy xavfsizlik bilan izohlanardi
va   Panama   kanali   munosabati   bilan   Karib   dengizi   mintaqasida   Amerikaning   harbiy
ustunligini   ta’minlashga   yo‘naltirilgandi.   Lekin   Ruzvelt   imperializmining   ko‘pgina
nazariyotchilari   G‘arb   millatlari   chetda   joylashgan,   madaniylashtirilgan,   guyeki   hali
kam   taraqqiy   etgan   xalqlarga   nisbatan   homiylikni   o‘zlariga   olishi   kerak,   degan
fikrlarga   qo‘shilardi.   U   ushbu   mamlakatlar   bartaraf   qilishga   intilayotgan   iqtisodiy-
ijtimoiy qiyinchiliklarni tushunishga qodir emasli va ularning iqtisodiy hamda siyosiy
barqaror   emasligi   uchun   aybni   poraxo‘rlashgan   oliy   rahbariyatga   yukladi.   U
Venesuelaning   prezidenti   Kaprianno   Kastro  Amerikaning  bir  korxonasini  Venesuela
qonunlariga   rioya   etishga   majbur   qilmoqchi   bo‘lganida   uni   «firibgar   kichik
maymuncha»   deb   atadi.   Panama   kanalini   AQSHga   sotishdan   bosh   tortgan,   avvaliga
qurilishning boshlanishiga to‘siq bo‘lgan Kolumbiya parlamentariylarini ham shunga
o‘xshash   haqoratlar   bilan   siyladi.   T.   Ruzvelt   ularning   qarshiliklari   bilan
hisoblashmadi,   Panamaning   mustaqillikka   intilishini   qo‘llab-quvvatladi   va   shu   yo‘l
bilan kanal yo‘nalishini Amerikaniki qilib oldi.
24 O‘zining   tashqi   siyosiy   ta’sirining   eng   yuqori   nuqtasiga   T.   Ruzvelt   rusyapon
urushi va Marokashdagi german-fransuz kelishmovchiligini keltirib chiqargan 1904—
1906   yillardagi   xalqaro   inqirozda   erishdi.   Ruslarning   Sharqiy   Osiyodagi
mag‘lubiyatlaridan keyin Nyu-Xempshirdagi Portsmut  shaxrida T. Ruzvelt raisligida
o‘tkazilgan   konferensiyada   tinchlikka,   harbiy   harakatlarni   to‘xtatishga   erishildi.
Shuningdek,   u   Fransiyaga   nisbatan   kayzerning   xavf   solish   siyosati   boshi   berk
ko‘chaga kirib qolganidan keyin, Marokash haqidagi bahslarda 1905 yili hal qiluvchi
burilishga   erishli.   Fransuz   hukumati   Ruzveltning   talablariga   ko‘ndi   va   Marokash
bo‘yicha xalqaro konferensiya o‘tkazishga rozi bo‘ldi.
Uzining   tinchlik   harakatiga   ishonchsizlik   bildirishiga   qaramasdan,   1906-yili
tinchlikni mustahkamlash yo‘lidagi xizmatlari uchun Nobel mukofotini olganligi, XX
asr   boshlaridagi   notinch   holatni   ham   ifoda   etadi.   Mukofotga   eng   avvalo,   rus-Yapon
urushini tugatishdagi xizmatlari uchun sazovor bo‘lgan edi. 1910-yilning 5-may kuni
Xristianiyada   (hozirgi   Oslo)   mukofot   topshirilish   paytida   T.   Ruzvelt   yana   bir   marta
dengizda   qurolsizlanishga,   Gaaga   sud   palatasini   mustahkamlashga   va   zarur   bo‘lib
qolganda   tinchlikning   har   qanday   buzilishini   kuch   bilan   jazolash   lozim   bo‘lgan
Tinchlik   ligasini   tuzishga   chaqirdi.   Bu   yerda   u   Vudro   Vilsonning   Millatlar   Ligasi
haqidagi g‘oyasini boshqalardan oldin his qildi, lekin faqat so‘zdagina uning tarafdori
bo‘ldi 10
.
Qo‘shma Shtatlarga qaytib kelganidan so‘ng  T.Ruzvelt o‘zining vorisi Uilyam
X.  Taft   bilan   janjallasha   boshladi,   janjal   juda   achinarli   bo‘ldi,  chunki   X.  Taft   uning
yaqin   do‘sti   edi.   X.   Taft   T.   Ruzvelt   kutganidek   uning   siyosatini   davom   ettirmadi.
Buning   o‘rniga   X.   Taftning   bojxona   tarifi   va   atrof-muhit   borasidagi   tashabbuslari
respublikachilar partiyasini bo‘linib ketishga yaqinlashtirdi. 1912-yildagi prezidentlik
saylovlarida   X.   Taftning   g‘alaba   qilishga   imkoniyatlari   tobora   kamayib   borardi.   T.
10
 Хидоятов  Г.А.,  Гуломов Х.Г. Всемирная история новейший период    Европа       и США после второй мировой войны. 
(1945–1995). — Т. 1995.
25 Ruzvelt o‘z partiyasining progressiv qanotidan X. Taftga qarshi nomzodini qo‘yishga
urindi, biroq mag‘lubiyatga uchradi.
Prezidentlik   lavozimining   muddati   tugaganidan   keyin   T.   Ruzvelt   1909-yili
kemada  Afrikaga   yo‘l  oldi  va  Britaniya  Sharqiy  Afrikasidan   Misrgacha   suzib  bordi.
1913-yilning   oktabrida   prezident   bo‘lishga   ikkinchi   urinish   ham   barbod   bo‘lganidan
so‘ng   u   ma’ruzalar   uyushtirish   vaji   bilan   Braziliyaga   ketdi   va   mamlakatning   tadqiq
qilinmagan   rayonlarira   uyushtirilgan   ekspeditsiyada   ishtirok   etdi.   Changalzorlarda
bezgakka chalindi va oyog‘ini jiddiy shikastlab oldi, keyinchalik bu uning sog‘lig‘ini
jiddiy yomonlashtirdi. 11
Biroq   T.   Ruzvelt   o‘zining   siyosiy   faoliyatini   to‘xtatmadi   va   hali   ham   Vudro
Vilsondan   prezidentlikni   tortib   olishdan   umidvor   edi.   1914-yildan   u   nemislarning
Belgiyaga kirishlariga va Amerika armiyasi hamda flotining ommaviy qurollanishiga
qarshi   amerikaliklarning   keskin   noroziliklarini   qo‘llab-quvvatladi.   Britaniyaning
«Luzitaniya»   paroxodi   cho‘ktirilganidan   keyin   ittifoqchilar   tomonidan   urushga
kirishni   ma’qullab   gapirdi.   1917-   yilning   boshlarida   V.   Vilsonning   «galabasiz
o‘yinlar»   harbiy   maqsadiga   qarshi   chiqdi,   keyin   uning   urush   e’lon   qilishini
ma’qulladi,   lekin   1918-yili   uning   o‘n   to‘rt   moddalan   iborat   dasturini   ehtiros   bilan
tanqid   qildi   va   buning   o‘rniga   Markaziy   Yevropa   mamlakatlarining   so‘zsiz   taslim
bo‘lishlariga qadar urushni davom ettirishni talab qildi.
Uning   prezident   V.   Vilsonga   qarshi   kampaniyasi   tobora   ko‘proq   chegarasiz
haqoratga   aylanib   borardi.   Shunga   qaramasdan,   bu   paytga   kelib   yana   birlashgan
respublikachilar   partiyasining   progressiv   qanoti   uni   yetakchi   sifatida   qo‘llab-
quvvatlardi va hatto x. Taft ham u bilan yarashdi. 1918-yili u 1920-yilgi prezidentlik
saylovlarida   uncha   katta   bo‘lmagan   imkoniyatlari   bilan   nomzod   hisoblandi.   Biroq
uning sog‘ligi bu rejalarni barbod qildi. Braziliya changalzorlarida lat yeyishlarining
oqibatida   uni   operatsiya   qildilar,   u   operatsiyadan   zo‘rg‘a   chiqdi.   Fransuz   frontida
kichik   o‘gli   Kventinning   o‘limi   uning   hayotga   bo‘lgan   ishtiyoqini   yanada
11
 Gould, Lewis L (2012), Theodore Roosevelt, ISBN 978-0-19-979701-1, 105 pp, very short biography by leading scholar
26 zaiflashtirdi.   T.   Ruzvelt   Nyu-York   yaqinidagi   o‘zining   Sagemor   Xill   manzilgohida
1919-yil 6 -yanvarda 60 yoshida vafot etdi. O‘limiga qadar u namuna bo‘larli tarzda
«amerikanizm» haqidagi, ya’ni butun umri davomida hamma narsadan ko‘proq o‘zini
qiziqtirgan mavzudagi ma’ruzasi ustida ishladi.
27 XULOSA
1901-yilning   14-sentyabrida   Mak-Kinli   Buffalodagi   suiqasd   oqibatida   halok
bo‘ldi  va T. Ruzvelt  o‘sha  kunning o‘zidayoq 42 yoshida  Qo‘shma Shtatlarning 26-
prezidenti sifatida qasamyod qabul qildi. Jon Kuinsi Adams davridan buyon oq uyda
siyosatchilik hunarini shunchalar mukammal egallagan va bir vaqtning o‘zida barcha
olamshumul-siyosiy   masalalarda   shunchalar   chuqur   bilimga   ega   bo‘lgan,
Yevropaning   yetakchi   siyosatchilari   bilan   yaqin   aloqada   bo‘lgan   Amerikaning
prezidenti   bo‘lmagan   edi.   Yangi   prezident   o‘zining   siyosiy   tasavvurlarini   amalga
oshirish   uchun   bu   lavozimning   barcha   imkoniyatlaridan   to‘laligicha   foydalanishga
qat’iy   qaror   qilgandi.   T.   Ruzvelt   hokimiyatdan,   mashhurlikdan   va   bu   lavozim   unga
bergan barcha imkoniyatlardan to‘laligicha zavq olardi. U o‘zining katta oilasi  bilan
oq uyga ko‘chib o‘tdi. U binoni dastlabki me’moriy yorqin soddaligi tiklangan holda
ta’mirlashni   buyurdi,   boshqa   tomondan   prezident   faolligini   kengaytirish   va   hududiy
imkoniyatlar   yaratish   uchun   yangi   qo‘shimcha   bino   ham   qurishga   ko‘rsatma   berdi.
Shundan   keyin   oq   uy   aholining   va   butun   dunyoning   barcha   qatlamlari   uchun   ochib
qo‘yilgan, Vashington esa qudratli davlatning poytaxti roliga moslasha boshladi. O’z
partiyasidagi   himoyalanmagan   ahvoli   avvaliga   uning   zaif   joyi   bo‘lib   turdi.   T.
Ruzveltning eng xavfli raqibi bo‘lgan Mark Xanni, T. Ruzveltning mulkdorlar sinfiga
qarshi   hujumlariga   nishon   bo‘lgan   Nyu-Yorkdagi   moliyaviy   hukmron   guruh
tomonidan qo‘llab-quvvatlanardi 12
.
12
  Хидоятов  Г.А.,  Гуломов Х.Г. Всемирная история новейший период    Европа       и США после второй мировой войны. 
(1945–1995). — Т. 1995.
28 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI:
Raxbariy adabiyotlar
1. Каримов И.А. Тарихий хотирасиз келажак йўқ. Т.,1998.
Asosiy adabiyotlar
2. Brands, Henry William (1997), TR: The Last Romantic (full biography),
New York: Basic Books, ISBN 978-0-465-06958-3, OCLC 36954615.
3. Chessman,   G   Wallace   (1965),   Governor   Theodore   Roosevelt:   The
Albany Apprenticeship, 1898–1900
4. Cooper,   John   Milton   (1983),   The   Warrior   and   the   Priest:   Woodrow
Wilson and Theodore Roosevelt (dual scholarly biography), ISBN 978-0-674-94751-
1.
5. Dalton,   Kathleen   (2002),   Theodore   Roosevelt:   A   Strenuous   Life   (full
scholarly biography), ISBN 0-679-76733-9.
6. Gould, Lewis L (2012), Theodore Roosevelt, ISBN 978-0-19-979701-1,
105 pp, very short biography by leading scholar.
7. Harbaugh,   William   Henry   (1963),   The   Life   and   Times   of   Theodore
Roosevelt   (full   scholarly   biography),   Farrar,   Straus   And   Cudahy.;   also   titled   Power
and responsibility; the life and times of Theodore Roosevelt online free to borrow
8. Miller, Nathan (1992), Theodore Roosevelt: A Life, William Morrow &
Co, ISBN 9780688067847.
9. Morris,   Edmund   (1979),   The   Rise   of   Theodore   Roosevelt,   1.   To   1901-
jild, ISBN 9780698107830.
10. Morris, Edmund (2001), Theodore Rex, 2. To 1909-jild
11. Абдураззақова   М.   XX   аср   2–ярми   жаҳон   тарихи.   Маърузалар
тўплами.       Т. «Ўзбекистон миллий  энциклопедияси давлат илмий нашриёти»,
2000.
29 Qo’shimcha adabiyotlar
12.   Хидоятов     Г.А.,     Гуломов   Х.Г.   Всемирная   история   новейший
период       Европа             и США после второй мировой войны. (1945–1995). — Т.
1995.
13.   Александров   В.В.   Новейшая   история   стран   Европы   и   Америки
1918-1945 г.       — М.: «Высшая школа», 1986, 590  ст.       
14.   Белая книга. Холодная война. — М.: «Молодая  гвардия», 1985, 272
ст.
15.   БеловА.П.СССР—США:   перестройка   отношений.—М.       1976,     88
ст.
16.   Герэн Ален.   Холодная  война.  –  М.: «Прогресс», 1972,  174 ст.  
17.   Димитиев.   Б,   Пентагон   и   внешная   политика   США.   —   М.:
«Международные           отношения ”,  1961, 284  ст.   
18.   Жаҳон   мамлакатлари.     Маълумотнома.   —   Т.:   «Ўзбекистон»,   1990,
517 б.  
19.   Журкин   В. В. США и международные   политические кризисы. —
М.: «Наука», 1975,  323 ст.
20.  Зинин  Г. США после второй  мировой  войны. — М.:  «Прогресс»,
1977,   286   
21.   Нуриддинов   З.   Р.   Ғарб   мамлакатларининг   энг   янги   тарихи.   –   Т.:
“Ўқитувчи”,        1978, 526 ст.
30

AQSH T.RUZVELT PREZIDENTLIGI DAVRIDA.docx

Купить
  • Похожие документы

  • Yangi davrda Janubiy Afrikada Xalqaro raqobat mavzusida kurs ishi
  • Mirzo Ulugʻbeknig hayoti va faoliyati mavzusida kurs ishi
  • Zigmund Freyd psixoanalizni oʻtkazish boʻyicha maʼruzalar asari 26
  • Turizm” atamasi tushunchasi va uning shakllanish jarayoni 26
  • Tarixi Rashidiy

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha