Avstriya imperiyasida milliy masala (XVII asrning ikkinchi yarmi)

MUNDARIJA
Kirish……………………………………………………………………………...3
I   BOB.   AVSTRIYA   IMPERIYASI   MILLIY   HUDUDLARIDA   IJTIMOIY-
SIYOSIY   O ZGARISHLAR   VA   UNING   OQIBATLARI   "MILLIYʻ
MASALA"………………………………………………………………………..5
1.1.   Milliy   masalaning   yuzaga   kelish   sabablari   Avstriya   imperiyasiga   ta’siri   va
oqibatlari…………………………………………………………………………..5 
1.2.   Avstriya   tarkibidagi   slavyan   xalqlarining   milliy
kurashi……………………...13 
II BOB. AVSTRIYA IMPERIYASIDA SIYOSIY JARAYONLAR…………18
2.1.   Avstriya   imperiyasi   tarkibidagi   milliy   hududlarida   siyosiy   hayotdagi
o`zgarishlar…………………………………………………………………….…18
2.2.   Gabsburglar   davrida   Avstriya   imperiyasi   tarkibidagi   hududlarning   ijtimoiy-
siyosiy hayoti……………………………………………………………………..24 
Xulosa ……………………………………………………………………………30
Foydalanilgan adabiyotlar……...………………………………………………...33 
1 Kirish
Kurs   ishining   asoslanishi   va   mavzuning   dolzarbligi.     Bugungi   kunda
yangi O'zbekiston Uchinchi Renessans poydevorini barpo etish, inson manfaati va
erkinliklarini   ta'minlash   maqsadida   keng   miqyosli   islohotlar   izchil   davom
ettirilmoqda. Ana shu islohotlar va o zgarishlar bilan bir qatorda el-yurt, xalqningʻ
porloq   kelajagining   kafolati   bo'lgan   barkamol   avlod   tarbiyasiga   katta   e'tibor
qaratilgan.   Shu  bilan   birga,   mamlakatimiz   xalqining  ko'p   ming  yillik  madaniyati,
milliy   qadriyatlari   va   urf-odatlarini   tiklash   hamda   fuqarolarda   o'zlikni   anglash
xalqimizning   boy   moddiy   va   ma'naviy   merosini   tiklashb   asrab-avaylash   bo'yicha
ulkan   ishlar   amalga   oshirilmoqda.   "Milliy   o'zligimizni   anglash,   Vatanimizning
qadimiy va boy tarixini o'rganish, bu borada ilmiy-tadqiqot ishlarini kuchaytirish,
gumanitar soha olimlari faoliyatini har tomonlama qo'llab-quvvatlashimiz lozim".
       Yuqorida  keltirilganidek, bugungi  kunda O'zbekistan  davlatchilik tarixi  va
uning   muhim   taraqqiyot   bosqichlari   nihoyatda   dolzarb   mavzulardan   biri
xisoblanadi.   O'zbekiston   Respublikasi   prezidenti   Shavkat   Mirziyoyev   tariximiz
haqida   quyidagilarni   aytadi   "Hamma   o'z   tarixini   ulug'laydi.   Lekin   bizning
mamlakatimizdagidek   boy   tarix,   bobolarimizdek   buyuk   allomalar   hech   qayerda
yo'q.   Bu   merosni   chuqur   o'rganishimiz,   xalqimizga,   dunyoga   yetkaza   bilishimiz
kerak.   Bu   markazga   kelgan   odam   tariximiz   haqida   to'la   tasavvurga   ega   bo lishi,	
ʻ
katta ma'naviyat olib ketishi zarur"! 1
.
Kurs  ishining dolzarbligi  mavzu qamrab olgan davr  va bu davr  mobaynida
bo`lib   o`tgan   voqealar,   urushlar,   ijtimoiy-iqtisodiy   va   siyosiy   hayotdagi
o`zgarishlar   bilan   bog`liqdir.   O‘ttiz   yillik   urush(1618-1648)   va   Vestfal   tinchlik
sulhi   Avstriyaning   tashqi   siyosati   va   xalqaro   obro‘siga   katta   o‘zgarishlar   kiritdi.
G‘arbiy   Yevropada   yangi   yerlarni   bosib   olishnning   mumkin   emasligi   yaqqol
ko‘rinib   qoldi.   O‘zining   asriy   raqibi   Fransiya   bilan   raqobat   kun   tartibidan   olib
tashlanmasada,   endi   Avstriya   Sharqqa,   hukmronligi   borgan   sari   kuchsizlanib
borayotgan   Usmoniylar   imperiyasi   egallab   turgan   yerlarga   o‘z   nigohini   qaratdi.
1
 Mirziyoev Sh.M. Buyuk kelajagimizni mard va olijanob xalqimiz bilan quramiz. - T.: «O‘zbekiston», 2017.-488 b. 
2 1664-yili   Montekkukoli   qo‘mondonligidagi   avstriyaliklar   armiyasi   turk   q
o‘shinlari   ustidan   dastlabki   yirik   g‘alabani   qo‘lga   kiritdi.   Ammo   Sen-Gotard
yonidagi bu g‘alaba rivojlantirilmadi  va mustahkamlanmadi. Imperator  Leopold I
(1640-1705)   tinchlik   sulhini   tuzishga   shoshildi.   Natijada   vujudga   kelgan
imkoniyatdan turklar yangi urushga tayyorgarlik ko‘rish uchun foydalandi.
Fransuzlar   tomonidan   gijgijlatilgan   Turkiya   1683-yili   urush   harakatlarini
yangidan   boshlab,   yomon   qurollangan   va   tayyorgarlik   ko‘rmagan   Avstriya
qo‘shinlarini   mag‘lubiyatga   uchratdi   va   10-iyul   kuni   Venani   qamal
qildilar.Avstriya   halokat   yoqasiga   kelib   qoldi.Polsha   qiroli   Yan   Sobeskiy   q
o‘shinlarining   yordami   Avsriyani   muqarrar   halokatdan   qutqaribgina   qolmasdan,
turklar   bosqini   xavfidan   butunlay   xalos   qildi."Muqaddas
Liga"(Vatikan,Venetsiya,Polsha)   tomonidan   q   o‘llab-quvvatlangan   Avstriya   endi
birin-ketin   g‘alabalarga   erishib,   1685-yili   Buda   hududini   va   Vengriyaning   katta
qismini   egalladi,   ikki   yildan   s   o‘ng   esa   Transilvaniya   va   Serbiya   hududiga   kirib
bordi.Turkiya bilan urush qariyb 10 yil davom etdi.1697-yili yosh shahzoda va o‘z
davrining   qobiliyatli   sarkardasi   Yevgeniy   Savoyskiy   (1663-1736)   Zenta   yonidagi
jangda   hal   qiluvchi   g‘alabaga   erishdi.   1669-yilning   boshida   Karlovitsa   tinchlik
sulhi   imzolanib,   unga   ko‘ra   butun   Vengriya,   Transilvaniya   va   Xorvatiya
Gabsburglar hukmronligi ostiga o‘tdi. 1526-yil Chexiya va Vengriyani (u yerlarda
qirol   deb   atalganlar)   va   b.   hududlarni   qo shib   olib   ko p   millatli   ulkan   davlatniʻ ʻ
(1867-1918 yillarda Avstriya-Vengriya) monarxlari bo lganlar. G. "Muqaddas Rim	
ʻ
imperiyasi"   imperatorlari   (1438-1806-yillarda   doimiy   ravishda,   1742-1745-
yillardan  tashqari),  shuningdek   Ispaniya  qirollari  (1516-1700)   ham  edilar.  Asosiy
vakillari: Karl V, Filipp II (Ispaniyada), Mariya Tereziya, Iosif II, Frans Iosif I. G.
ijtimoiy taraqqiyot dushmanlari, Yevropa xalqlarining milliy ozodlik harakatlarini
bo g uvchilar   sifatida   tarixda   nom   qoldirishgan.   Avstriya-Vengriya   imperiyasi	
ʻ ʻ
tarkibiga kirgan o lkalarda mustamlakachilik siyosatini yuritganlar.	
ʻ
Kurs   ishining   maqsadi.   Ushbu   kurs   ishida   “Avstriya   imperiyasida   milliy
masala”   mavzusini   chuqur   o`rganishni   va   mavzuga   oid   muammoli   vaziyatlarni
ochib berishni o‘z oldimga maqsad qilib qo‘ydim.
3 Kurs ishi predmeti.  Avstriya-Vengiriya davlatida milliy masalalaning kelib
chiqish sabablari hududiy masalalarning yuzaga kelish jarayoni. Avstriya-Vengirya
imperiyasi siyosiy jarayonlar.
Kurs   ishi   ob yekti.ʼ   Avstriya-Vengiriya     imperiyasida   milliy   masalalaning
yuzaga kelishi. Avstriya hududida siyosiy jarayonlar.
Kurs ishi vazifalari.
I. Avstriya-Vengiriya hududida milliy masalaning yuzaga kelishi,
II. Avstriya-Vengiriya hududida hududiy masalalarning kelib chiqish jarayonlari,
III. Avstriya-Vengiya hududining siyosiy jarayonlari,
IV. Avstriya hududidagi mahalliy hududiy nizolar,
V.   Gabsburglar   monarxiyasi   davrida   Avstriya-Vengiriya   hududining   boshqarilish
hududlari,
Kurs   ishi   mavzusining   o‘rganilganlik   darajasi.   “Avstriya   imperiyasida
milliy   masala”   mavzusi   bo‘yicha   bugungi   kunga   qadar   qator   ilmiy   izlanishlar   va
maqolalar,   tezislar   hamda   mualliflik   asarlarida   to‘xtalib   o‘tilgan.   Ularda   turlicha
qarashlar ilgari surilgan. Ularni quyida ko‘rib o‘tamiz.
Kurs   ishi   mavzusi   bo‘yicha   adabiyotlar   sharhi   (tahlili).   Xitoyning   XIX
asr   oxiridagi   tarixini   o rganishda   ilmiy   asarlarning   o rni   katta   hisoblanadi	
ʻ ʻ
jumladan:   Karl   Vazelka.   Avstriya   tarixi 2
.   Lafasov.M.   "Jahon   tarixi" 3
.   Shuhrat
Ergashev. "Jahon tarixi" 4
. Vilar Per. Ispaniya tarixi 5
. Xidoyatov .G. Jahon tarixi. M.
Lafasov,   U.   Jo‘rayev,   E.   Xoliqov,   D.   Qodirova.Jahon   tarixi 6
.   Kabirov   A.   Jahon
tarixi 7
. kabi ilmiy asarlar beqiyosdir. 
           Karl  Vazelka. Avstriya tarixi. asari  XVII-XVIII  asrlarda Avstriya-Vengiriya
tarixi   haqida   ko plab   ilmiy   ma lumotlar   keltirilgan   hisoblanib   unda   Avstriya-	
ʻ ʼ
Vengiriyadagi ijtimoiy-iqtisodiy vaziyatlar bayon etilgan.
          Shuhrat   Ergashev.   "Jahon   tarixi".   asarida   ham   qimmatli   manbalardan   biri
hisoblanadi.   Bu   asar   Jahon   tarixining   shu   davrga   mos   bo lgan   ko plab   tarixiy	
ʻ ʻ
2
 Karl Vazelka. Avstriya tarixi. M., 2007 yil. 236-b
3
 Lafasov.M. Jahon tarixi.T.:”Turon-Iqbol”     2005. 139-156 bet
4
 Shuxrat Ergashev Jahon tarixi 2-qism. Toshkent. “O zbekison“ 2019-yil	
ʻ
5
 Vilar Per. Ispaniya tarixi. - M.: “AST; Astrel”, 2006. 167-b
6
 Lafasov.M.Xoliqov.E.Qodirova.D.     Jahon tarixi.T.: ”O qituvchi”.2001.	
ʻ
7
 Kabirov A. Jahon tarixi. T. 1995
4 jarayon   va   voqealarni   o z   ichiga   oladi   Avstriya-Vengiriya   davlatining   milliyʻ
masalaning   vujudga   kelish   jarayoni   va   uning   oqibatlari   haqida   keng   ma lumotlar	
ʼ
keltirilgan.
Kurs   ishining   usullari.   tarixiylik,   tizimlashtirish,   qiyosiy,   muammoviy-
xronologik hamda fanlararo yondashuv kabi ilmiy tadqiqot usullari hamda xolislik
tamoyillaridan foydalanildi.
       Kurs  ishi   natijalarining  nazariy va  amaliy  ahamiyati . Mavzu   doirasida
olib borilgan tadqiqotlar va olingan natijalar Avstriya-Vengiriya davlatida hududiy
masalalar   milliy   masala   yuzaga   kelish   jarayoni   va   ularning   faoliyati   kabi
masalalarni yoritishda muhim o'rin tutadi.
Kurs ishida keltirilgan ma'lumotlar va ilmiy xulosalar.   Jahon tarixining
tegishli   bo'limlarini   yozishda,   shuningdek,   Jahon   tarixi   va   Markaziy   Osiyo   yirik
tarixiy   shaxslar   faoliyati   tarixi   bo'yicha   oliy   o'quv   yurtlari   va   umumta'lim
muassasalari   uchun   darsliklar   va   boshqa   turdagi   o'quv   adabiyotlari   yaratishda
foydalanish mumkin.
Kurs ishining tuzilishi. Kurs ishi kirish, ikki bob, to rtta reja, xulosa, foydalanilgan	
ʻ
adabiyotlardan iborat.
          Birinchi   bobda.   Avstriya-Vengiriya   hududi   milliy   masala   haqida   malumot
beriladi.
          Ikkinchi   bobda.   Avstriya-Vengiriya   hududida   hududiy   masalalar   haqida
ma lumotlar keltiriladi.	
ʼ
     Uchinchi bobda. Avstriya-Vengiriyada siyosiy jarayonlar tahlil qilinadi.
          To rtinchi   bobda.   Gabsburglar   hukumronligi   davrida   hududiy   masalalar   va	
ʻ
boshqaruv tizimi tahlil qilinadi.
5 I BOB. AVSTRIYA IMPERIYASI MILLIY HUDUDLARIDA IJTIMOIY-
SIYOSIY O ZGARISHLAR VA UNING OQIBATLARI "MILLIY MASALA"ʻ
1.1. Milliy masalaning yuzaga kelish sabablari Avstriya imperiyasiga ta’siri va
oqibatlari
1707-yil sentyabrda Varshavada shartnoma imzolandi, shartnomada Rakotsi
bu   davrda   Pyotr   I   bilan   mustahkam   aloqa   bog‘ladi.   Pyotr   I   unga   Polsha   taxtini
bermoqchi  bo`ldi.  Shartnomada  Rakotsi   Polsha   taxtiga  o`tiradigan  bo`lsa,   Pyotr  I
Vengriya   bilan   Transilvaniyani   ozod   qilishda   Rakotsiga   yordam   berishini   va`da
qildi,   Fransiya   esa   Rossiya   bilan   ittifoqchi   bo`lish   to`g‘risida   shartnoma
imzolaydigan   bo`ldi.   1708-yil   yozida   Rakotsi   huzuriga   rus   elchisi   bordi.   Biroq
shvedlarning Polshani bosib olish va Fransiya bilan olib borilgan muzokaralarning
muvaffaqiyatsiz tugashi Varshava shartnomasini amalga oshirishga halal berdi 8
.
Dvoryanlarning   katta   qismi   kurutslarning   g‘alabalariga   erishayotganini
amalda   ko`rgach,   qo’zg‘olonni   Avstriyaga   qarshi   kurashga   aylantirib   yuborishga
urinib, bu harakatda rahbarlik mavqeini egalladi. Bu pomeshchiklar qo’zg‘olondan
o`zlarining   Gabsburglar   cheklab   qo`ygan   barcha   feodallik   huquqlarini   tiklash
uchun   foydalanishga   intildi.   Dvoryanlarning   ikkinchi   bir   qismi,   asosan   katta   yer-
suv   magnatlari   qo’zg‘olonchilarga   qarshi   kurashib,   gabsburglar   qo`shinlariga
yordam   berdi.   Masalan:   Esterxazi   Gabsburglar   bilan   shartnoma   tuzdi,   bu
shartnomaga   ko`ra   milliy   ozodlik   harakati   mag‘lubiyatga   uchragandan   so`ng
musodara qilinadigan hamma yer-suvlarning 25% unga berilishi kerak edi. Harbiy
sanoat markazi Debretsin shahri edi. Rakotsi progressiv tadbirlarni amalga oshirdi,
lekin   u   qo’zg‘olonchi   dehqonlarning   asosiy   ommasini   qiziqtirgan   eng   muhim
masalani   hal   qila   olmadi.   Krepostnoy   huquqni   bekor   qila   olmadi.   U   feodallar
foydasiga   o`tiladigan   majburiyatlarni   bajarishdan   bosh   tortgan   dehqonlarni   qattiq
jazolay boshladi. Qo’zg‘olon rahbarlarining roli yildan-yilga pasayib bordi.
Dehqonlar   orasidan   tayinlangan   komandirlar   vazifasidan   olinib,   ularning
o`rniga   aristokrat-generallar   tayinlandi.   Bu   generallar   kurutslarga   dushmanlik
8
 Karl Vazelka. Avstriya tarixi. M., 2007 yil. 236-b
6 nazari bilan qarar edi. Natijada qo’zg‘olonning sotsial zamini toraydi va dehqonlar
Rakotsi   armiyasidan   sekin-sekin   chiqib   keta   boshladi.   Hatto   1704-yilda   Onat
seymining   Gabsburglarni   Vengriya   taxtidan   mahrum   etish   va   Rokotsining   davlat
boshlig‘i   deb   e`lon   qilinishi   ham   dehqonlarni   zavqlantira   olmadi.   Oqibatda
Gabsburglarga qarshi olib borilgan ko‘p yillik urushning mashaqqatlari dehqonlar
ustiga tushdi Rakotsi o`z armiyasining tarqalib ketishining oldini olish maqsadida,
1709-yilda   farmon   chiqardi,   ozodlik   urushida   qatnashgan   barcha   dehqonlar   unga
ko`ra,   erkin   deb   e`lon   qilindi   va   bir   qancha   yengilliklar   berildi.   Biroq   farmon
kechikib   chiqarilgan   edi,   shuning   uchun   ham   u   e`tiqodi   qaytgan   dehqonlarni
armiyaga torta olmadi va ozodlik harakatiga yangi kuch baxsh eta olmadi.
Rakotsi   tashqaridan   yordam   olishni   Gabsburglarga   qarshi   olib   borilgan
urush   muvaffaqiyatli   tugallashi   uchun   zarur   bo`lgan   asosiy   shart   deb   hisoblardi.
Lyudovik   XIV   Vengriya   qo’zg‘oloniga   hech   qanday   harbiy   yordam   bermadi.
Rakotsining Polsha, Shvetsiya, Turkiya va Prussiyaga  qilgan murojaati  ham  hech
qanday   natija   bermadi.   Monaxlarning   birortasi   Gabsburglar   bilan   ochiqdan-ochiq
to`qnashishga   va   Vengriya   taxtini   qabul   qilishga   ko`nmadi.   Rakotsi   armiyasi   bir
qancha   vaqt   katta   janglarda   mag‘lubiyatga   uchragandan   so`ng   1710-yilda
Mulkachga   chekindi.   Ana   shu   og‘ir   paytda   Rakotsi   Pyotr   I   huzuriga   borib,
Rossiyadan   yordam   so`radi.   Poltava   jangidan   so`ng   Rossiya   va   Vengriya
o`rtasidagi   uchrashuvlar   do`stona   tus   olib   ketdi.   Rakotsi   shved   armiyasining
qolgan   qutganini   o`z   qo`l   ostidagi   territoriyadan   o`tkazishdan   bosh   tortdi.
Rakotsining   Fransiya   saroyidagi   vakili   Fransiya   bilan   Rossiya   o`rtasida   ittifoq
tuzish   to`g‘risida   ilgari   olib   borilgan   muzokaralarning   yangidan   boshlanishiga
tashabbuskor bo`ldi. Biroq ruslar va turklar o`rtasida 1711-yilda boshlangan urush
Pyotr I ning Rakotsiga qurolli yordam ko`rsatishga xalal berdi 9
.
Hukumat   va   armiyaga   joylashib   olgan   reaksion   dvoryanlar   Rakotsining
harbiy   mag‘lubiyatlarga   va   tashqi   siyosat   sohasida   qiyinchiliklarga   uchrashidan
foydalanib,   Gabsburglar   bilan   murosaga   keltiruvchi   sulh   tuzishga   intildi.
Rakotsining   generallaridan   biri   graf   Shandor   Karoy   1711-yil   1-mayda
9
 Shuxrat Ergashev Jahon tarixi 2-qism. Toshkent. “O zbekison“ 2019-yil. 223-bʻ
7 avstriliyaliklar   bilan   Satmar   shartnomasini   imzoladi.   Rakotsi   bu   voqeadan   ilgari
Vengriyadan chiqib ketgan edi. Avstriya qo`shinlari Ferents II Rakotsi rahbarligida
ko`tarilgan   milliy   ozodlik   qo’zg‘olonini   vengr   feodallarining   yordami   bilan
bostirgandan   so`ng,   kurutslar   qurolsizlantirildi   va   jazolandi,   milliy   ozodlik
kurashida   qatnashgan   kishilarning   yer   -   suvlari   Vena   sohibkorlari   va   yuqori
mansabdagi   katolik   ruhoniylar   qo`liga   o`tdi.   O`z   vataniga   xiyonat   qilgan   venger
dvoryanlari ham o`z ulushlarni oldilar. Ularga yer mulklari bilan birga gersog, graf
va baron degan unvonlar in`om qilindi.
Gabsburglar   bilan   venger   feodallari   birlashib   Vengriyani   Gabsburglar
monarxiyasining   mustamlakasiga   aylantirishga   harakat   qildilar.   Gabsburglar   oyo
g‘iga   yiqilgan   vengr   dvoryanlari   vengr,   xorvat,   serb,   slovak,   rumin,   ukrain
dehqonlarini   ekspluatatsiya   qilishni   kuchaytirdilar.   Dvoryanlar   xalq   ommasiga
xiyonat   qildi.   Ammo   xalq   ommasi   kurashni   Davom   ettirdi.   Kechagi   kurutslar
o`rmonlarga   chiqib   ketib,   bat’yalarga   (qaroqchi)   -   partizanlarga   aylandilar.   1711-
1713-yillarda   slovak   dehqonlarining   partizanlik   harakati   ko`tarilib,   vengrlar,
chexlar, polyaklar ham qo`shildi. Slovak xalqi qahramoni-kurutslar tomonidan olib
borilgan   ozodlik   urushi   qatnashchisi   Yuriy   Yanoshik   rahbarligidagi   partizan
otryadlari imperator qo`shinlari ustidan bir necha marta g‘alabalar qozonishdi 10
.
Avstriya   saroyi   Vengriyada   bir-biri   bilan   raqobat   qilayotgan   feodallardan
iborat   yangi   aristokratiya   barpo   qildi.   Bu   aristokratiya   birgina   ishora:   "Imperator
talayversin,   biz   ham   talasak   bo`lgani"   degani   ishoraga   amal   qildi.   Gabsburglar
bilan   vengr   pomeshchiklari   sinfining   xalq   ommasiga   qarshi   qaratilgan   til
biriktirishi   XVII   asr   birinchi   yarmida   bir   qancha   qonunlar   bilan   -   Progmatik
sanksiya,   1741-yildagi   qonun   va   boshqa   bir   qancha   qonunlar   bilan
mustahkamlandi.   1741-yilgi   qonunga   ko`ra   dvoryanlarga   soliq   solishga   doir
masalalar   umuman   hech   mahal   seymda   muhokama   qilinmasligi   va   feodallarning
yer-suvlariga   umrbod   soliq   solinmasligi   kerak   edi.   Vengr   dvoryanlari   bu   davrda
komitetlar   tarqoqligini   kuchaytirib   yubordi.   Ko`pdan-ko`p   urushlar   bo`lib   turishi
natijasida   Vengriya   shaharlari   juda   tushkunlikka   yuz   tutdi.   Jang   maydonlari
10
 Karl Vazelka. Avstriya tarixi. M., 2007 yil. 236-b
8 zonasidagi  bir  qancha shaharlar vayron bo`ldi. Shaharlar  keyingi  bir necha 10 yil
mobaynida   ham   yuksaldi.   1777-yilda   Vengriyadagi   8   mln.   cha   aholidan   atigi   30
ming kishigina sanoatda ishlar edi. Dehqonchilik esa basharti rivojlangan taqdirda
ham, faqat  ekstentiv suratda  rivojlandi. Yerga ishlov berishda  hech qanday yangi
metodlar   qo`llanilmadi.   Vengriyadagi   krepostnoy   dehqonlarning   bobokalonlari
yerga 500 yil oldin qanday usullar bilan ishlov bergan bo`lsalar, bu dehqonlar ham
o`shanday usullar bilan ishlov berardilar 11
.
Avstriya   hukumati   Vengriyani   qishloq   xo`jalik   mahsulotlarini   va   xom
ashyosini faqat Avstriyaga chiqarishga majbur etardi. Avstriya hukumati Vengriya,
Slovakiya,   Zakarpat   Ukrainasi,   Transilvaniya   va   Xorvatiyani   Avstriyaning   agrar
mustamlakasiga   aylantirishga   intilar   edi.   Mariya   Tereziya   va   Iosif   II   hukumatlari
Vengriyadan Avstriyaning sanoat  mollari sotiladigan bozor sifatida foydalanishga
harakat qildi. 1775-yilda o`tkazilgan boj reformasi umuman boj vaxiroj to`lovlarni
20% kamaytirgan reforma Vengriyaga nisbatan tadbiq etilmadi. Vengriyadagi eski
sistema   chetdan   keltiriladigan   va   chetga   chiqariladigan   mollarga   haddan   tashqari
ko`p   soliq   solish   sistemasi   kuchaya   bordi.   Mariya   Tereziya,   ayniqsa   Iosif   II
Vengriya seymiga mutlaqo e`tibor qilmay farmonlar chiqardi. 1784-yildan boshlab
vengr   maktablarida   o`qish-   o`qitish   ishlarini   faqat   nemis   tilida   olib   borish   ruxsat
etildi,   gimnaziyalarga   ham   nemischani   biladigan   o`   g‘il   bolalargina   olinar   edi.
Ma`muriy   til   ham   nemis   tili   bo`ldi,   davlat   xizmatiga   nemischani   biladigan
kishilargina qabul qilinar edi. Iosif II ning mazlum xalqlarga reformalar o`tkazish
va nemislashtirish yo`li bilan yaxlit Avstriya davlati barpo qilishga urinishi vengr
xalqining milliy adabiy tilini rivojlantirish yo`lidagi intilishini kuchaytirib yubordi.
1779-yilda   "Vengriya   vatanparvarlik   jamiyati"   tashkil   etildi,   lekin   Iosif   II   bu
jamiyatning   o`z   ishini   keng   yo`lga   qo`yishga   ruxsat   bermadi.   Birinchi   ommaviy
qiroatxona, so`ngra 1792-yilda kutubxona ochildi. 1784-yilda Budada vengr tilida
birinchi  marta teatr qo`yildi. XVIII  asrning ikkinchi  yarmida Chexiyada yirik yer
mulkining   ko`payishi   jarayoni   kuchayib   ketdi.   O`rta   va   mayda   darajadagi   yer
egaligining   hissasi   10%   gacha   qisqardi.   30   yillik   urushning   oxirlariga   kelib   katta
11  
Maknil V. G'arbning yuksalishi. Insoniyat jamiyati tarixi. Kiev; M., 2004 yil.254-b
9 feodallar   Chexiyadagi   jamoa   yerlarining   2/3   qismini   o`z   qo`liga   oldi.   Bu   katta
feodallarning   ko`pchiligi   Chexiyaga   1618-1620-yillardagi   qo’zg‘olonni   bostirish
maqsadida Fernand II bilan birgalikda bostirib kirgan ajnabiylar qo`lida edi.
Shvartsenberglar,   Vallenshteynlar,   Lixtenshteynlar,   Forstenberglar,   Konleredo-
Mansfel’dlar va Chexiyadagi boshqa katta yer-mulklari ana shu vaqtdan e`tiboran
to`plana   boshladi.   Bu   katta   yer   egalari   1618-1648-yillardagi   urushdan   so`ng
ishlovsiz qolgan yerlarni ham o`z qo`liga oldi. Huquqi tiklangan katolik yer egaligi
ham ajnabiylar qo`lida edi. Chexiya tuprog‘ida feodallarning katta yer egaligi XVII
asrning ikkinchi yarmida avj olib ketdi. Bu yer mulklarda feodal xo`jaliklar tashkil
qilinib,   bu   xo`jaliklarda   ko`plab   g‘alla   yetishtirildi,   baliqchilik   qilish   uchun   katta
hovuzlar   qurildi.   qo`y   boqish   uchun   yaylovlar   kengaytirilib,   ayrim   xo`jaliklarda
qo`ylar   soni   mingga   etdi.   Tabiiy   sharoiti   imkon   bergan   xo`jaliklarda   yog‘och
oqizildi.   Sotish   uchun   g‘alla,   baliq,   yung,   yo   g‘och-taxta,   pivo   etishtiriladigan
bo`ldi 12
.
Feodal   xo`jaliklar   dastlabki   vaqtlarda   ichki   bozor   ehtiyojlarini   ham
ta`minlay   boshladi.   Tovar   mahsulot   ishlab   chiqarishning   o`sishi   qishloq
xo`jaligidagi   ishlab   chiqaruvchi   kuchlarning   rivojlanishidan   dalolat   beradigan
ko`rsatgich   edi.   Katta   feodal   xo`jaliklarning   tashkil   topish   jarayonitugallanishi
bilan   dehqonlarning   ikkinchi   marta   tutqunlikka   solinishi   kuchaydi.   Bu   jarayon
tugallanishi bilan Chexiya nemislashtirilib va milliy zulm kuchayib bordi. XVII asr
o`rtalarida   dehqonlar   xo`jaligi   yerning   hiyla   qismidan   mahrum   bo`ldi,   yerlarni
feodallar yaylov, o`tloqlar tashkil qilish va hovuzlar qurish uchun tortib olgan edi.
XVII   asrning   50-70-yillarida   dehqonlarning   ko`pdan-ko`p   g‘alayonlari
bo`lib   o`tdi,   bu   g‘alayonlarning   ko`tarilishiga   yangidan   barshchina   joriy   qilinishi
sabab bo`ldi. 1680-yilda qo’zg‘olon ko`tarilib, butun Chexiyani va Movarxiyaning
bir   qismini   o`z   ichiga   oldiki,   bu   qo’zg‘olon   XVII   asrda   bo`lib   o`tgan   hamma
dehqonlar   harakatlarining   eng   kuchlisi   bo`ldi.   Dehqonlar   Praga   noibiga   qirol
hokimiyatining Chexiyadagi  vakiliga barshchinaning va boshqa majburiyatlarning
kamaytirilishini iltimos qilib ko`pdan-ko`p nomalar yubordilar. Bu iltimoslar hech
12
 Maknil V. G'arbning yuksalishi. Insoniyat jamiyati tarixi. Kiev; M., 2004 yil.254-b
10 qanday   natija   bermaganidan   so`ng,   dehqonlar   feodallarga   qarshi   bosh   ko`tarib,
barshchinani   bajarishdan   bosh   tortdilar   va   qirol   amaldorlarini   o`z   boshlariga
tushgan   musibatlarning   asosiy   aybdorlari   deb   hisoblab,   ularni   juda   qattiq
jazoladilar. Chegara rayonlarida chex dehqonlari bilan nemis dehqonlari birgalikda
ish ko`rdilar.
Shuning uchun ham Gabsburglar 1680-yilda barshchina to`g‘risida birinchi qonun
chiqarishga majbur bo`ldi. Qo’zg‘olon bostirilgandan so`ng chiqarilgan qonundan
ko`zlangan   maqsad   feodallarning   imtiyozlarini   dahlsiz   qoldirgan   holda
dehqonlarni   tinchlantirish   edi.   Dehqonlarning   g‘alayonlari   to`xtamaganligi
natijasida   XVIII   asr   boshlarida   barshchina   to`g‘risida   yana   bir   nechta   qonunlar
chiqarildi. Xodlar yo`lboshchisi Yan Kozinani chex xalqi milliy qahramon sifatida
xotirlaydi. XVII asrning birinchi yarmida Chexiyada manufaktura ishlab chiqarishi
rivojlana   boshladi.   Chexiyaning   Shimolida,   ya`ni   unumdor   yerlari   bo`lmagan,
lekin o`rmonlari, suvi ko`p bo`lgan va qadimdan dehqonlar hunarmandchiligi bilan
dong qozongan  bu  o`lkada  mato, movut,  ip gazlama,  oyna  ishlab  chiqarishi   keng
yoyildi. Bu tashkilotchilarning ba`zilari Chexiyaning Shimolidagi butun rayonlarni
o`z  nazoratiga  olib,  tikuvchilarni   ip bilan  ta`minlab  turdi   va  muayyan  turda mato
ishlab  chiqarishni  talab   etdi.  Tarqoq  manufakturalarning  dastlabki   tashkilotchilari
orasida   janubiy   vositachilari   ham   bor   edi.   XVII   asrning   oxirlarida   Osetskiy
monastirining movut manufakturasi vujudga keldi 13
.
1715-yilda   Gornoe   Litvinovada   graf   Vallenshteyn   Avstriya   imperiyasida
eng   katta   korxona   bo`lgan   movut   manufakturasini   tashkil   qildi,   bu
manufakturaning   ustaxonalarida   400   kishi   ishlar   edi   va   tevark   -   atrofdagi
qishloqlarda   istiqomat   kiluvchi   ko`pdan-ko`p   xonaki   yigiruvchilar   mazkur
manufaktura bilan bog‘langan edi. Zodagonlar zo`r berib sohibkorlik ishi bilan shu
g‘ullandi.   Graf   I.   Kinskiy   vositachi,   bar   qancha   manufakturalar   tashkilotchisi,
savdo jamiyatining a`zosi edi. Frank Lotarinskiy yirik manufakturalar egasi bo`lib,
sharq bilan savdo-sotiq ishlari olib borish uchun ikkita savdo jamiyati tashkil etdi.
Shaharliklar   tashkil   qilgan   manufakturalar   ancha   oz   bo`lib,   ularda   ishlovchi
13
 Lafasov.M. Jahon tarixi.T.:”Turon-Iqbol”  2005. 139-156 bet
11 ishchilar   soni   odatda   100   kishidan   oshmas   edi.   Markazlashgan   manufakturalarda
mehnat taqsimoti izchillik bilan olib borilar edi, masalan: movut manufakturasida
sex hunarmandchiligidagi 8 operatsiya o`rniga 45 ta operatsiya olib borildi.
Mehnat taqsimoti yangi, takomillashgan uskunalar vujudga kelishiga mehnat
unumdorligining   oshuviga   olib   keldi.   XVIII   asrning   o`rtalaridan   e`tiboran
manufakturalar   mahsulotining   tobora   ko`p   qismi   o`sib   borayotgan   ichki   bozorda
sotila   boshlandi.   Gabsburglar   manufakturalar   tashkil   etish   ishini   rag‘batlantirdi.
Manufaktura tashkil etgan kishilarga yordam pul (dotatsiya) berilardi, manufaktura
tashkil etgan kishilar chet mamlakatlardan olingan xom-ashyo uchun boj to`lashda
yengillik olar va mamlakatning o`zida xom-ashyo sotib olishda boshqalardan ko`ra
imtiyozliroq   huquqga   ega   edilar.   Chet   ellarga   hom-ashyo   chiqarish   va
mamlakatning   o`zida   ishlab,   chiqariladigan   buyumlarni   chet   ellardan   keltirish
ta`qiqlangan   edi.   Manufaktura   ishlab   chiqarishni   rivojlantirish   maqsadida   XVIII
asrning   30   yillaridan   e`tiboran   sexlarning   faoliyati   cheklana   boshlandi.
Avstriyaning   Sileziyadan   ajralib   qolishi   Chexiyada   sanoatning   yanada   tezroq
rivojlanishi uchun yordam berdi. Chexiya XVIII asr o`rtalaridan boshlab, Avstriya
monarxiyasining   eng   sanoatlashgan   viloyatiga   aylana   bordi.   Chit   va   boshqa
gazlama   ishlab   chiqaruvchi   ip   gazlama   sanoati   shu   davrda   vujudga   keldi.   Graf
Bol’zaning   Kosmoposhidagi   manufakturasida   400   ta   ishchi   ishlar   edi,   tevarak
atrofidagi qishloqlarda o`zuyida ishlovchi 4 ming ishchi ham shu manufakturaning
ishini qilar edi 14
.
XVIII   asr   ikkinchi   yarmida   Chexiyaning   Praga,   Libertsa   va   boshqa
shaharlarida   chitga   gul   bosish   sanoati   rivojlana   boshladi.   XVIII   asr   o`rtalarida
Chexiya qo g‘oz ishlab chiqarishda Avstriya imperiyasida yetakchi o`ringachiqdi,
Chexiya   oynasi   Yevropada   va   boshqa   qit`alarda   dong   chiqardi.   Kon   ishi   g‘oyat
darajada  tushkunlikka   uchradi.   Kutna  tog‘ining  o`zidagina   kon  ishchilarning   soni
XVI   asr   o`rtalaridan   XVIII   asr   o`rtalarigacha   20   baravar   kamaydi   va   yanada
qisqarib   bormoqda   edi.   To`quvchilik   ishlab   chiqarishi   Chexiya   sanoatining
yetakchi   tarmog‘iga   aylandi,   to`quvchilik   ishlab   chiqarishda   1775-yilda   25   ta
14
 Maknil V. G'arbning yuksalishi. Insoniyat jamiyati tarixi. Kiev; M., 2004 yil.254-b
12 markazlashgan   manufaktura   bor   edi.   Ishchilarning   95   %   to`quvchilik   sanoatida
ishlar   edi.   Ishlab   chiqaruvchi   kuchlar   rivojlanishi   natijasida   XVIII   asr   o`rtalarida
Chexiya aholisi ko`payib, 2100 ming kishiga etdi. Manuftura ishlab chiqarishi eng
ko`p   taraqqiy   qilgan   Shimoliy   Chexiya   aholisi   juda   tez   ko`paydi.   Gornoe
Litvinovadagi   xonadonlar   soni   XVIII   asr   boshlaridan   to   1775-yilgacha   20
baravardan ziyodroq ko`paydi, kichkinagina qishloqcha bo`lgan Gornoe Litvinova
natijada katta shaharga aylandi.
Gabsburglar   davlat   hokimiyatini   yanada   markazlashtirishga   va   turli
o`lkalardagi   davlat   muassasalarini   umum   Avstriya   davlat   apparati   bilan
birlashtirishga intildi. XVIII asr o`rtalarida doimiy yer solig‘i joriy qilindi. XVIII
asr   2-choragida   Chexiya   saroyining   Venadagi   mahkamasi   umum   Avstriya   davlat
muassasalari   bilan   birlashtirib   yuborildi,   viloyat   boshqarmasi   esa   yo`qotildi.
Chexiya   ustidan   hukmronlik   yuritish   Venadagi   markaziy   sud   va   moliya
muassasalariga   o`tdi.   Chexiyaning   davlat   mustaqilligini   sekin-   asta   yo`qotish
Mariya Tereziya tomonidan 1749-yilda tugallandi 15
.
1775-yilgi   qo’zg‘olon   va   dehqonlarning   keyingi   vaqtlaridagi   g‘alayonlari
dahqonlarning shaxsiy tutqunligini bekor qilish va ularga bir joydan ikkinchi joyga
o`tish huquqini berish to` g‘risida 1781-yili qonun chiqarilishiga sabab bo`ldi. Bu
qonun   feodal   krepostnik   sistemani   batamom   tugatmadi,   chunki   qishloqda
dehqonlarning yerga egalik qilishi bilan bog‘liq bo`lmagan feodal majburiyatlar va
pomeshchiklarning   dehqonlarga   hukmronlik   qilishi   saqlanib   qolgan   edi.   O`sha
1781-yilda   din   erkinligi   to`g‘risida   qonun   chiqarildi,   bu   qonunda   barcha
dindagikishilarga   hunarmadchilik,   savdo-sotiq   ishlari,   sohibkorlik   bilan   shu
g‘ullanish   ruxsat   etildi.   Milliy   zulm   chex   madaniyatining   ta`qib   etilishida   ham
ifodalandi.
15
 Shuxrat Ergashev Jahon tarixi 2-qism. Toshkent. “O zbekison“ 2019-yil. 223-bʻ
13 1.2. Avstriya tarkibidagi slavyan xalqlarining milliy kurashi
Avstriya qo`shinlarining talonchilik bilan shu g‘ullanishi natijasida Vengriya
tekisligidagi   boy   shaharlar   tushkunlikka   yuz   tutdi.   Masalan,   general   Karaff
qo`mondonligidagi   Avstriya   qo`shinlari   Avstriya-   Turkiya   urushi   vaqtida
Debretsin   aholisidan   1800   ming   forint   soliq   olgandan   so`ng   bu   shahar   uzoq
vaqtgacha   vayron   bo`lib   yotgan.   Gabsburglar   tomonidan   bosib   olingan   vengr
yerlari Avstriya saroy ahllariga va generallariga sotildi, venger feodallari o`z yer-
mulklarini katta pul to`lash yo`li bilan qo`llarida saqlab qoldi 16
.
Venger   yer   magnatlari   Gabsburglarga   yoqish   maqsadida   1687-yilda
Gabsburglar   sulolasini   Vengriyadagi   qirol   hokimiyatining   vorisi   deb   e`lon   qildi.
Venger   feodallari   "Oltin   yorliq"   dan   qirolning   g‘ayri   qonuniy   harakatlariga
qarshilik   ko`rsatish   to`   g‘risidagi   moddani   chiqarib   tashladilar.   Avstriya   bilan
Turkiyaning   1683-1699-yillardagi   urushi   turklarning   haydab   chiqarilishiga   va
Vengriya   bilan   Transilvaniyaning   Gabsburglar   monarxiyasiga   qo`shib   olinishiga
olib   keldi.   Turk   istilochilari   o`rniga   Gabsburglar   homiyligidagi   mustamlakachilar
keldi6.   Ko`p   millatli   Vengriya   qirolligining   parchalab   tashlangan   yerlari   turklar
haydab   chiqarilganidan   so`ng   Gabsburglar   qo`l   ostida   birlashdi,   biroq
Vengriyaning   ba`zi   o`lkalarigina   bevosita   Vena   saroyiga   bo`ysundirildi,   qolgan
o`lkalarida butun hokimiyat Avstriya amaldorlari qo`lida qoldi.6
Gabsburglar   Vengriyani   o`z   monarxiyasining   boshqa   viloyatlardan   hech
qanday farqi bo`lmagan oddiy viloyatiga aylantirish maqsadida, aholisi vengerlar,
slovaklar,   ruminlardan   va   boshqa   xil   xalqlardan   iborat   bo`lgan   viloyatlarda
Gabsburglar   muntazam  ravishda  nemislashtirish  va  katolik  dinini  yoyish   ishlarini
olib   bordilar.   Bu   viloyatlarda   ko`chirib   keltirilgan   ko`pdan-   ko`p   nemislar   paydo
bo`ldi. Nemis tili davlat tiliga aylana boshladi. Avstriya ma`murlari milliy ongning
har   qanday   ko`rinishini   darhol   yo`qotdilar.   Protestantlarni   ta`qib   etish   kuchliroq
16
  Lafasov.M.Xoliqov.E.Qodirova.D.  Jahon tarixi.T.: ”O qituvchi”.2001.112-bʻ
14 suratda   yangidan   boshlanib   ketdi.   Iezutlar   ahvoliga   katolik   dinini   zo`rlab   qabul
qildirdilar.7
Faqat ozgina vengr dvoryanlari, Gabsburglarga qarshi  kurash uyushtirishga
urindilar. Bu urushlarning hammasi  muvaffaqiyatsiz tugadi. Masalan;  1670-1671-
yillarda  Ferents   I  Rakotsi  rahbarligida   uyushtirilgan  kurash   gruppasi   fosh   qilinib,
unda   qatnashganlarning   ko`pi   qatl   etildi.   Bunday   kurashlarning
muvaffaqiyatsizlikka   uchrash  sabablari   kurash   qatnashchilarning  xalq  ommasidan
batamom   ajralib   qolganligi,   bu   xil   kurash   tashkilotchilarning   faqat   tashqaridan
yordam olmoqchi bo`lib, ish ko`rganligi bo`ldi 17
.
Venger   dvoryanlari   bu   tajribani   70-yillarning   oxirlarida   boshlab   ma`lum
darajada   e`tiborga   olib   ish   ko`radigan   bo`ldilar.   Avstriyaning   kolonizatsiya
siyosati, katolik cherkov zulmining kuchayishi, Avstriya ma`muriyati va yollanma
qo`shinlari   tomonidan   qilinayotgan   jabr-sitamlar   keng   dehqonlar   harakati
ko`tarilishiga   sabab   bo`ldi   (1678-1685),   venger   dvoryanlari   bu   harakatdan   o`z
sinfiy manfaatlari uchun foydalanishga urindi.
Jabr-zulmlar venger va slovak dehqonlarini issiq o`rinlarini sovutib, qochib
ketishiga   majbur   etardi,   1514-yilda   bo`lib   o`tgan   dehqonlar   urushida
qatnashganlarni   xotirlash   maqsadida   "kurutslar"   deb   atalgan   qochoq   dehqonlar
Transilvaniya   bilan   chegaradosh   bo`lgan   sharq   rayonlariga   borardilar.   Ular   bu
rayonlardan   yordam   olishni   umid   qilar   edilar.   Gabsburglarga   qarshi   kurashda
qatnashgan   dvoryanlar,   protestantlar   ham   shu   rayonlarga   kelib   bekingan   edilar.
Dehqonlarga   1671-yilda   qatl   etilgan   dvoryanlarning   do`sti   Imre   Tyokyoi
boshchilik   qilardi.   Unga   bu   vaqtda   imperatorga   qarshi   urush   olib   borayotgan
Fransiya   qiroli   Lyudovik   XIV   yordam   berishni   va`da   qilgan   edi.   1678-yilda
kurutslar   Tyokyoi   rahbarligi   ostida   Shimoliy   Vengriya   uyushqoqlik   bilan   hujum
boshladi.   Venger   va   slovak   dehqonlari   kurutslarni   shod   -   xurramlik   bilan   kutib
olib,   Gabsburglarning   qo`shinlariga   qarshi   kurashda   ularga   yordam   berdilar.   Sal
vaqt   ichida   Vengriyaning   ancha   hududi,   Transilvaniya   chegarasidan   tortib   to
Garamgacha   ozod   qilindi   va   Tyokyoi   o`zini   ozod   qilingan   territoriyaning   knyazi
17
 Maknil V. G'arbning yuksalishi. Insoniyat jamiyati tarixi. Kiev; M., 2004 yil.254-b
15 deb   e`lon   qildi.   Biroq,   Tyokyoining   xalqqa   tayanishdan   ko`ra,   avval   Fransiyaga
so`ngra   esa   vengr   va   slovak   aholini   ezib,   xonavayron   qilib   kelgan   Turkiyaga
ko`proq   tayanishga   intilishi   butun   harakatini   barbod   etdi.   Imperator   Leopol’d   I
avval yon berdi-yu, lekin turklar Venani qamaldan bo`shatgandan so`ng, hujumga
o`tdi 18
.
Avstriya   qo`shinlari   1684-1685-yillar   mobaynida   Tyokyoidan   Tarnavani
deyarli   butun   Slovakiyani   tortib   oldi,   natijada   1685-yilda   Tyokyoi   knyazligi
tugadi. 1685-yildan boshlab, ya`ni Avstriya qo`shinlari turklarni surib chiqarib, bu
hududlar   ish   g‘ol   qilganidan   keyin   venger   isyonchilarini   jazolashga   kirishildi.
Ammo   vayronlik   keltiruvchi   urushlar   to`xtovsiz   bo`lib   turgan   hamda   sotsial   va
milliy   zulm   kuchayib   borayotgan   bir   sharoitda   XVII   asrning   oxiri   va   XVIII   asr
boshlarida   dehqonlarning   bir   necha   yangidan-yangi   katta   qo’zg‘olonlari   bo`lib
o`tdi.   Gabsburglar   olib   borayotgan   mustamlakachilik   siyosatidan   eng   ko`p   jafo
chekayotgan krepostnoy dehqonlar avstriys bosqinchilariga va ular bilan hamkorlik
qilayotgan   venger   feodallariga   qarshi   kurash   olib   bordilar.   O`rmonlarda   va
botqoqliklarda   bekinib   yurgan   qochoq   krepostnoy   dehqonlar   otryad-otryad   bo`lib
to`planib,   nemis   va   venger   yer   magnatlarini   yer   mulklariga   juda   ko`p   hujumlar
qilib   turdilar.   Dehqonlar   otryadlari   muntazam   avstriys   qo`shinlariga   ham   katta
talofat yetkazdilar 19
.
Slovakiya,   Shimoliy   Vengriya,   Zakarpat   Ukrainasi   asosiy   jang   maydoniga
aylanmagan   bo`lsa   ham,   lekin   har   holda   Gabsburglarning   nemis   landeknextlari
(Yollanma   soldatlari)   ko`p   jabr   ko‘rgan   o`lkalarda,   1696-yilda   Tamash   ese
boshchiligida   dehqonlar   qo’zg‘oloni   ko`tarildi.   1697-yilda   Shimoliy-g‘arbiy
Transilvaniyada   rumin   va   venger   krepostnoy   dehqonlarning   katta   qurolli
qo’zg‘oloni   ko`tarildi.   Bu   qo’zg‘olonga   Ferents   Tokai,   Dvyord’,   Salontai   va
Marton   Kabai   singari   dehqonlarning   ko`p   otryadlari   qo`shildi.   qo’zg‘olonchilar
Avstriya   qo`shinlaridan   g‘olib   kelib,   Sharoshtanak   va   Tokai   qal`alarini   ish   g‘ol
qildilar,   qo’zg‘olonchilar   3   oydan   ortiq   vaqt   davomida   Avstriya   qo`shinlarining
18
 Farmonov.R.Sodiqov.O. Jahon tarixi T.: ”O qituvchi”.2001.261-bʻ
19
  Lafasov.M.Xoliqov.E.Qodirova.D.  Jahon tarixi.T.: ”O qituvchi”.2001.112-b	
ʻ
16 hammalarini muvaffaqiyatli suratda daf qilib turdilar, Shundan so`ng Gabsburglar
bilan venger feodallari qo’zg‘olonchi otryadlarni katta kuch yordami bilangina tor-
mor   keltirdilar.   Bu   qo’zg‘olon   butun   Transilvaniya   tomonidan   quvvatlab,   venger
va   rumin   krepostnoy   dehqonlarning   feodallar   ekspluatatsiyasiga   qarshi   kurashni
kuchayotganligini   ko`rsatdi.   Gabsburglar   qo`shinlarining   shavqatsizligi   vengr
xalqining o`z zolimlariga bo`lgan nafratini kuchaytirdi.
Ispaniya   merosi   uchun   olib   borilgan   urush   vaqtida,   Avstriya   armiyasining
g‘arbdagi   janglar   bilan   band   bo`lishi   1703-1711-yillarda   Vengriyada
Gabsburglarga   qarshi   milliy   ozodlik   urushi   boshlanishi   uchun   zamin   tu   g‘dirdi.
Dehqonlarning   XVII   asrdagi   qo’zg‘olonlari   stixiyali   bo`lgan   bo`lsa-da,   bu   urush
endi stixiyali  emas edi. Bu urushda butun vengr  xalqi  qo`z g‘aldi. Bu qo’zg‘olon
bayro   g‘iga   "Vatan   uchun,   ozodlik   uchun"   degan   shior   yozilgan   edi.   Qo’zg‘olon
ko`targan dehqonlar krepostnoy huquqdan qutulish umidida edilar. Dvoryanlarning
o`t   qo`yilgan   hovli   joylarining   yonishi   tunlarda   qo’zg‘olonchilar   yo`lini   yoritib
turardi.   Qo’zg‘olon   1703-yilda   Munkach   rayonida   boshlandi.   Avval   u   faqat
dehqonlar   qo’zg‘oloni   bo`lib,   pomeshchiklarga,   soliq   yig‘uvchilarga,   olib
sotarlarga   va   hannotlarga   qarshi   qaratilgan   edi.   Qo’zg‘olon   ko`targan   dehqonlar
feodallar   foydasiga   to`lanadigan   majburiyatlarni   bajarishdan   bosh   tortdilar.
Gabsburglarning   mahalliy   ma`murlari   binolarini   kunpayakun   qildilar,   musodara
qilingan   oziq-ovqat   mahsulotlari   omborlariga   hujumlar   qildilar,   ayrim   hollarda
manfur zolimlarni jazoladilar. Bu harakat tusiga kirib, aholining boshqa tabaqalari,
ya`ni  Gabsburglar zulmidan norozi bo`lgan tabaqalar  shahar  kambag‘allari, oz va
o`rtacha  miqdorda  yer  mulki  bo`lib, Gabsburglar   tomonidan xonavayron  qilingan
dvoryanlar,   quyi   darajadagi   ruhoniylar   ham   qo`shildi.   Krepostnoy   dehqonlar
qo’zg‘oloni   o`sib,   keng   milliy   ozodlik   harakatiga   aylana   boshladi.   Qo’zg‘olonga
Ferents   II   Rakotsi   rahbarlik   qildi,   u   dvoryanlar   tomonidan   imperatorga   qarshi
uyushtirilgan   kurashda   qatl   etilgan   Ferents   I   ning   o`g‘li   edi.   Ferents   II   Rakotsi
venger   xalqiga   qaratilgan   xitobnomalarida   uni   Vengriyaning   mustaqilligini
tiklashga   va   ajnabiy   Gabsburglar   hukmronligini   yo`qotishga   chaqirdi.   Bu
chaqiriqdan   ilhomlangan   dehqonlar   krepostnoy   tutqunlikdan   qutulishdan   iborat
17 bo`lgan o`z maqsadlarini kurash jarayonida amalga oshirmoqchi edilar.
Dehqonlarning   yo`lboshchilardan   biri   Tamash   Ese   Rakotsiga   bunday   xat
yozgan   edi:   "qo`liga   qurol   olib,   siz   janoblarga   sadoqat   bilan   xizmat   qilayotgan
krepostnoy   dehqonlar   bundan   so`ng   krepostnoy   bo`lmaydilar".   "Kurash   kamba
g‘allarni   ezuvchi   zolimlarga   qarshi   boshlandiku   axir",   qo’zg‘olon  bir   necha   hafta
ichida butun mamlakatni qamrab oldi. Kurutslar paydarpay g‘alaba qozondilar.
Kurutslarning   ko`p   otryadlariga   Tamash   Ese,   Tamash   Borbeli,   Al’bert   Kish   va
boshqalar rahbarlik qildilar. Dehqonlarning jangovar g‘alabalariga erishuvida katta
ahamiyatga   ega   bo`lgan   narsa,   qo’zg‘olonda   kurutslarning   XVII   asr   oxirlarida
bo`lib   o`tgan   dehqonlar   qo’zg‘olonida   qatnashgan   kurutslarning   eski
qo`shinlarining yaxshi qurollangan otryadlari ham qatnashdi.
18 II BOB. AVSTRIYA IMPERIYASIDA SIYOSIY JARAYONLAR
2.1. Avstriya imperiyasi tarkibidagi milliy hududlarida siyosiy hayotdagi
o`zgarishlar
Bu davlatning asosiy o`zagi nemis viloyatlari yuqori-quyi Avstriya, Tirol va
janubiy- g‘arbiy Germaniyadagi Shvabiya yerlari deb atalgan o`lkalar edi. Janubda
Shtiriya,   Karintiya   va   Krayna   bilan   tutashgan   edi,   Karintiya   bilan   Shtirya   esa
asosan   slavyan   viloyatlari   edi.   Slavyan   o`lkalari   bo`lgan   Chexiya,   Moraviya,
Sileziya   va   o`zining   entik   sostavi   jihatidan   murakkab   davlat   bo`lgan   sobiq
Vengriya qirollligining bir qismi bosib olinishi natijasida Gabsburglar qo`l ostidagi
o`lkalarning   milliy   sostavi   yanada   murakkablashib   ketdi.   Feodal   munosabatlar   u
qadar avj olmagan Tirolni e`tiborga olmaganda, Gabsburglar qo`l ostidagi boshqa
hamma o`lkalarda dehqonlar o`z xo`jayinlariga feodal tutqun bo`lib, og‘ir ahvolda
kun   kechirar   edilar.   Germaniyaning   qolgan   qismidagi   kabi,   bu   yerda   ham   yer-
suvga   berkitilgan   dehqonlarning   barshchinaga   asoslangan   yirik   pomeshchiklar
xo`jaligi avj olgan viloyatlar hamda xo`jayinlariga natura yoki pul shaklida feodal
renta to`laydigan mayda dehqonlar xo`jaligi hukm surgan viloyatlar bor edi 20
.
Shafqatsiz   sotsial   zulm   ustiga   milliy   qullik   ham   hukm   surgan   yerlardagi
dehqonlarning   ahvoli   ayniqsa   og‘ir   edi.   Bu   hol   chex   xalqining   boshiga   tushgan
musibatlarda   juda   yaqqol   namoyon   bo`ldi,   chex   xalqining   milliy   mustaqillikdan
mahrum bo`lishning barcha oqibatlarigina emas, balki o`ttiz yillik urushning mahv
etuvchi natijalarini ham boshidan kechirdi. Bu urush natijasida mayda va o`rtahol
chex dvoryanlarining ko`p qismi mamlakatdan haydab chiqarildi, yoki yer-suvdan
mahrum   etildi.   Bu   dvoryanlarning   yer   mulklari   musodara   qilindi,   so`ngra
imperator qo`shinlarining va katoliklar ligasi otryadlarining ofitsyerlariga ulashildi
yoki kimoshdi yo`li bilan sotildi.1
20
 Vilar Per. Ispaniya tarixi. - M.: “AST; Astrel”, 2006. 167-b
19 Dvoryanlarning   yer   mulklariga   ega   bo`lib   olgan   yangi   xo`jayinlarning
ko`pchiligi   nemislar   edi.   Bu   yangi   dvoryanlar   dehqonlarning   tutqunligini
kuchaytirib   yubordi.   Dehqonlarning   yer-suvlarini   talash   hisobiga
pomeshchiklarning   yer-suvlarini   ko`paytirdi   va   barshchina   to`lashni   uzluksiz
oshirib   borib,   dehqonlarning   ahvolini   yanada   og‘irlashtirib   yubordi.   Chexiyada
zulmning   kuchayishiga   dehqonlar   XVII   va   XVIII   asrlar   davomida   ommaviy
qo`zg‘olonlar ko`tarish bilan dehqonlarning doimiy tus olib ketgan g‘alayonlari va
Avstriya   podsholigidagi   ishchilar   talab   qiluvchi   kapitalistik   sanoatning   rivojlana
boshlashi dvoryanlarga dehqonlarni batamom qullikka olish uchun imkon bermadi.
Rasman dehqonlar tutqun emas, balki fuqaro deb hisoblanardi. Eng badavlat
dehqonlarning   bir   qismi   haq   to`lagan   badavlat   dehqonlar   deb   ataluvchilar   ya`ni
shaxsiy tutqunlikdan haq to`lab ozod bo`lgan dehqonlar o`z uchastkalariga rasmiy
egalik qiluvchi  shaxsan  erkin dehqonlar  edilar. Uzoq  yillar  davom  etgan  urushlar
natijasida vayron bo`lgan Vengriyada dehqonlarning ahvoli yana ham og‘ir edi.
Dvoryanlar   mamlakatdagi   yer-suvlarining   hammasiga   egalik   qilar   hamda
turli   xil   yengillik   va   imtiyozlardan   foydalanar   edi,   ular   har   qanday   soliq   va
o`lponlardan   ozod   qilingan   edi.   Venger   dehqonlari,   Vengriya   qirolligi
territoriyasidagi   slavyan,   transil’van   dehqonlari   pomeshchiklarga   krepostnoy
tutqun bo`lib, erkin suratda. bir joydan ikkinchi joyga ko`chish huquqidan mahrum
etilgan   edi.   Foydalanish   uchun   pomeshchik   tomonidan   berilgan   yer   uchastkasi
evaziga dehqon hosilning bir qismini pomeshchikka berish, natura va pul shaklida
har   xil   obroklar   to`lashi   kerak   edi.   Pomeshchikning   mulkida   barshchina   ishlarini
o`tash   majburiyati  venger  dehqoni  yelkasidagi  eng  og‘ir  yuk  edi.   Barshchinaning
miqdorini   faqat   pomeshchikning   o`zi   belgilar   edi.   Gabsburglar   g‘arbiy
o`lkalaridagi   dehqonlarning   ahvoli   Chexiya   va   Vengriyadagi   dehqonlarning
ahvolidan o`zgacha edi.
Dvoryanlar   o`z   hovli-joylarida   istiqomat   qilmay,   armiyada   xizmat   qilishni
afzal   ko`rar   va   Avstriya   byurokratiyasi   safidan   o`rin   olar   edi.   Dehqonlar   o`z   yer
uchastklaridan   rasmiy   foydalanuvchi   yer   egalaridan   iborat   edi,   biroq   jamoa   yer
suvlarining   feodal   tomonidan   bosib   olinishi   va   feodal   rentaning   ko`payishi   XVI
20 asrdayoq   Germaniyadagi   dehqonlar   urushi   vaqtida   ham,   bu   urushdan   keyin
ko`pdan-ko`p   qo‘zg‘olonlarga   olib   kelgan   edi.   Misol:   1596-1597-yillarda
Shtiriyada va yuqori Avstriyada dehqonlarning katta qo`zg‘oloni bo`lib o`tgan edi.
Aholisi   slovyanlardan   iborat   bo`lgan   viloyatlardan   dvoryan   pomeshchiklarning
ko`p   qismi   nemislar   edi,   bu   esa   dehqonlarning   ahvolini   yanada   og‘irlashtirib
yuborgan edi 21
.
Sanoat   qishloq   xo`jaligida   feodal   munosabatlarning   hukm   surishi   va   ichki
bozorning   tangligi   Avstriya   sanoatining   rivojlanishiga   to`g‘anoq   bo`ldi.   Biroq
XVII   asrda   mamlakatning   sanoat   sohasidagi   taraqqiyotida   bir   qancha   muhim
o`zgarishlar  yuz berganini  ko`rsatib o`tish mumkin. XVII asrda va XVIII  asrning
boshlarida   asosiy   o`rinda   turgan   hunarmandchilik   korxonalari   bilan   bir   qatorda
mamlakatda   ma`lum   darajada   qishloqdagi   kosibchilik   ishlab   chiqarishi   zaminida
manufakturalar paydo bo`la boshladi. XVII asrning boshlarida sexlar monopoliyasi
va   belgilangan   tartiblarni   zaiflashtirishga   qaratilgan   bir   qancha   farmonlar   chiqdi.
Iosif   I   (1705-1711)   usta   degan   unvon   berilganini   bildiradigan   patentlarni   ko`plab
in`om   qildi.   Uning   vorisi   Karl   VI   zamonida   (1711-1740)   Shunday   bir   farmon
chiqarildiki   (1725),   unda   shogirdlarga,   usta   degan   unvon   olmasdan   o`z   kasblari
bilan shug‘ullanish ruxsat etilmadi. Avstriya imperiyasi siyosiy taraqqiyot sohasida
Yevropadagi   boshqa   davlatlardan   juda   ham   orqaga   qolgan   edi.   Mamlakat   ichida
ko`pdan-ko`p   boj,   chegaralari   va   bojxonalar   bo`lishi   siyosiy   tarqoqlikni
kuchaytirib yuborgan edi, bu boj chegaralari va bojxonalar ichki bozorning tashkil
topishini   juda   ham   qiyinlashtirib   qo`ygan   edi.   O`rta   asr   sexchilik   tuzumi,   ayrim
viloyat,   shahar   va   toifalarning   imtiyozlari   ham   davlatning   iqtisodiy   taraqqiyotiga
va   birlashuviga   to`g‘anoq   bo`lib   kelmoqda   edi.   Davlatni   idora   qilish   ishining   bir
qadar  bo`sh  markazlashtirilishi  katta yer  magnatlaridan iborat  hukmron to`daning
manfaatlariga   mos   tushar   edi,   bu   magnatlar   o`rta   asrlardagi   feodallarning   siyosiy
traditsiyalarini   davom   ettirar,   davlatni   mudofaa   qilish   manfaatlari   yoki   dehqonlar
qo`zg‘olonlarini   bostirish   zarurati   talab   qilgan   vaqtdan   boshqa   mahalda   qirol
hokimiyatining haddan 
21
 Vilar Per. Ispaniya tarixi. - M.: “AST; Astrel”, 2006. 167-b
21 Ferdinand I (1503-1564) imperator (1556-yildan), Avstriya ersgersogi; Chexiya va
Vengriyaning gabsburglar sulolasidan chiqqan birinchi qiroli (1526-yildan). Karl V
ning   ukasi.   Ferdinand   II   (1578-1637)   imperator   (1619-yildan).   Gabsburglar
sulolasidan   bo lgan   Avstriya   ersgersogi.   Kontrreformatsiya   siyosatini   yurgizgan.ʻ
1618-1648   yillardagi   O ttiz   yillik   urushnchng   boshlang ich   davrida   gabsburglar	
ʻ ʻ
katoliklar guruhiga rahbarlik qilgan.
Ferdinand   III   (1608-1657)   imperator   (1637-yildan),   gabsburglar   sulolasidan
bo lgan   Avstriya   ersgersogi.   Uning   davrida   O ttiz   yillik   urush   (1618-1648)	
ʻ ʻ
tugagan.
Gabsburglar   (nem.)   –   “Germaniya   millatining   Muqaddas   Rim   imperiyasi”   deb
atalgan   davlatda   (1273-1438-yillar   tanaffus   bilan,   keyin   1438–1806-yillar),
Avstriya   imperiyasi   (rasman   1804-yildan   boshlab),   Avstriya-Vengriya   (1867–
1918-yillar) da hukmronlik qilgan sulola 22
.
Bu sulolaning asosiy vakillari sifatida tarixda Karl V, Mariya Tereziya, Iosif
II,   Frans   Iosiflar   tilga   olinadi.   Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   Gabsburglar
sulolasining tashqi siyosatda obro‘si mamlakat ichida yuritayotgan siyosati tufayli
unchalik   ham   yaxshi   emas   edi.   Xususan   bunga   bir   nechta   sabablar   bo‘lib,   eng
avvalo, sulola ijtimoiy taraqqiyotning dushmani, Yevropada esa xalqlarning milliy
ozodlik harakatlarini y o‘qqa chiqaruvchi sifatida k o‘rilgan. Bu sulola qay tarzda
mamlakat   hokimyat   tepasiga   kelishiga   nazar   solsak,   Babenberglar   1246-yilda
butunlay   qirilib   ketgandan   so‘ng,   qirolliklararo   qonunga   muvofiq,   1273-yilda
hokimiyat   tepasiga   gabsburglar   keldi.   Manbalarda   ularning   qarorgohi
Shvetsariyada   ekanligi   ta’kidlanadi.   Monarxlaming   cheklanmagan   hokimiyati
bilan   ma'rifatparvar-   faylasuflar   tomonidan   tavsiya   qilingan   ba’zi   islohotlami
amalga oshirishga intilishlarining qo‘shilib ketishi «ma'rifatli absolutizm» siyosati
nomini olgan edi. Bu siyosat  ayniqsa Avstriyada mustahkamlandi. Knyaz Ventsel
Anton   Kaunits   1753-yildan   boshlab   kanslerlik   lavozimida   ishlab,   Avstriyaning
atoqli   diplomati,   degan   nom   bilan   shuhrat   qozondi   va   «ma'rifatli   absolutizm»
ruhida   o‘tkaziladigan   islohotlar   tarafdori   bo‘ldi.   Biroq   shuni   alohida   ta’kidlash
22
 Farmonov.R.Sodiqov.O. Jahon tarixi T.: ”O qituvchi”.2001.261-b	
ʻ
22 joizki,   mamlaktni   bunday   siyosat   yo‘lidan   borishi   asosan,   qoloq   davlatlar   uchun
mos   edi.   Bu   monarxiyalarning   podsholari   o‘z   islohotchilik   faoliyatida   fransuz
burjua   «ma’rifatchilari»   tomonidan   ilgari   surilgan   ba’zi   g‘oyalardan   foydalangan
edilar.   Lekin   buning   fransuz   monarxiyasidan   ajratib   turuvchi   jihatlari   ko‘p   edi.
Tarixchilar bu siyosatning aynan Avstriya siyosatida ko‘rish mumkin b o‘lgan yan
bir   muhim   jihati   sifatida   bu   siyosat   qaysidir   ma’noda   mamlakat   tuzumiga   qarshi
dehqonlarning   qarshiliklarini   tartibga   solishda   qo‘l   kelganligini   tan   olishadi.
Natijada   esa   kontrefarmatsiya   davridagi   diniy   ta’qiblar   mamlakatdan   juda   ko‘p
sonli   dehqonlarning   chiqib   ketishiga   sababchi   bo‘ladi.   Keyingi   davrlarda
Gabsburglar   sulolasi   mamlakat   bo‘ylab   kontreformatsiyava   germanlashtirish
siyosati   bilan   birga   markazlashtirish   siyosatini   ham   q   o‘lladi.   Xususan,   bunday
siyosat   Vengriya,   Transilvaniya,   Chexiya   Slovakiya,   Xorvatiya   kabi   boshqa   yana
bir   nechta   viloyatlarda   uchraydi.   Biroq   ushbu   siyosat   omma   uchun   ma’qul
bo‘lmadi va bu mamlakatda hukm surgan tez-tez norozilik kayfiyatiga sabab bo‘la
oldi.
23 2.2. Gabsburglar davrida Avstriya imperiyasi tarkibidagi hududlarning ijtimoiy-
siyosiy hayoti
XVII   asr   2-yarmida   Gabsburglar   bilan   boshqa   nemis   knyazlari   o`rtasidagi
kurash   butunlay   to`xtamagan   edi.   Yana   boshlanib   ketgan   Turkiya   agressiyasiga
zarba   berish   va   agressiv   Fransiyaga   qarshi   kurashish   uchun   barcha   german
hokimlarining   manfaatlari   yo`lida   kuchli   Gabsburglar   davlati   barpo   qilish   zarur
edi. "Imperatorlar" butun Germaniya ishlariga kam  aralashib, o`zlarining merosiy
o`lkalari   ichida   o`z   hokimiyatlarini   mustahkamlash   ishi   bilan   avvalgi   vaqtlarda
qaraganda   ko`proq   shu   g‘ullandilar.   Chunki   sinfiy   ziddiyatlarning   keskinlashib
borayotganligi dehqonlar harakatining avj olib ketayotganligi bunga majbur qildi.
Sanoatning rivoji bilan Gabsburglar barcha merosiy o`lkalardagi magnatlarni sekin
bo`ysundira   bordilar.   Lekin   Gabsburglarning   asosiy   siyosiy   tayanchi   o`rta   va
mayda   dvoryanlar   edi.   Bu   hollarning   hammasi   va   shu   bilan   birgalikda   markaziy
byurokratik   jamiyat   apparatining   mustahkamlanishi   Gabsburglar   davlatining
absolyut monarxiyaga aylanayotganligini bildirar edi 23
.
Mahalliy "darajalar" yig‘ilishlariga seymlar yoki lontaglarga kelganda shuni
aytish kerakki ular o`z ahamiyatini, toifalarining vakolatli muassasalari sifatida ish
olib borish  ahamiyatini  asta-sekin  yo`qotib,  juda  tor  huquq  doirasiga  ega  bo`lgan
zemstvo   yi   g‘ilishlariga   aylana   bordi.   Ular   o`z   oldilariga   saroy   tomonidan
qo`yilgan   talablarga   XVII   asrdayoq   majbur   etilar   edi.   1711-yilda   Rakotsi
qo`zg‘oloni ma g‘lubiyatga uchragandan so`ng ilgarigi vaqtlarda bir qadar mustaqil
23
 Vilar Per. Ispaniya tarixi. - M.: “AST; Astrel”, 2006. 167-b
24 bo`lib   kelgan,   Vengriya   seymi   ham   og‘ir   ahvolga   tushib   qoldi.   Gabsburglar
hokimiyatining   dehqonlarga   qarshi   kurashda   mustahkam   tayanch   deb   bilib,   bu
hokimiyatga   umuman   taslim   bo`ldi.   Bu   qo’zg‘olonlar   vaqtida   pomeshchiklarning
qasrlariga   o`t   qo`yilar,   pomeshchiklar   va   ularning   yer   suvlarini   boshqaruvchi
ishboshchilar o`ldirilardi.
Dehqonlar   barshchina   o`tashdan,   natura   majburiyatlarini   to`lashdan   bosh
tortar   edilar.   Davlat   manfaatlarini   ta`minlashga   qaratilgan   mulohazalar   ham
dehqonlar reformasini o`tkazishga majbur etgan jiddiy bir sabab bo`ldi. Feodallar
tomonidan   solinayotgan   haddan   tashqari   ko`p   majburiyatlar   dehqon   xo`jaligini
tushkunlikka   olib   kelgan   edi.   Dehqonlar   davlat   soliqlarini   to`lay   olmas   hamda
rekrutlarni   yaxshi   yetkazib   bera   olmas   edilar.   XVIII   asr   boshlarida   hukumat   bir
necha   bor   farmon   chiqarib,   bu   farmonlarga   pomeshchiklarning   dehqonlarga
nisbatan   beboshligini   cheklashga   urindi,   biroq   farmonlar   qog‘ozdagina   qolib,
mutlaqo amalga oshmadi. Mamlakatning yetti  yillik og‘ir urush natijasida vayron
bo`lishi, dehqonlar masalasini juda ham keskinlashtirib yubordi.
Avstriyaning   bir   qancha   rayonlarida   dehqonlar   qo`zg‘olonlari   ko`tarildi.
Hukumat   qo`zg‘olonlarni   bostirish   uchun   qo`shin   yubordi.   Dehqonlarning
rahbarlarini qatl etdi. Biroq jazo choralar ko`rish yetarli yordam bermadi. Hukumat
reforma   o`tkazishga   majbur   bo`ldi.   1767-yilda   Avstriya,   Sileziyada,   1775-yil   esa
Chexiyada va Moraviyada qo`zg‘olonlar ko`tarildi. 1771-yil va 1775-yil 18-avgust
farmonlarining   chiqishiga   ana   shu   qo’zg‘olonlar   sabab   bo`ldi,   bu   farmonlarda
dehqonlar   tomonidan   barshchina   to`lanadigan   obroklarning   me`yori   belgilandi.
Barshchina 10 soat bo`lishi bilan haftada 3 kun o`tiladigan bo`ldi.
Pomeshchiklarning   vodchina   sudi   hamda   ularning   dehqonlarga   qarshi   yer-
suvga   egalik   qilish   huquqlari   cheklab   qo`yildi,   imperatorning   yer   mulklaridagi
krepostnoy   huquq   bekor   qilindi.   Mariya   Tereziya   chiqargan   qonunlar   qishloq
xo`jaligidagi   mavjud   tartiblar   negizini   o`zgartirmadi.   Yerga   egalik   formalariga
krepostnoylikka,   butun   agrar   munosabatlarga   dahl   qilmadi,   Dehqonlar
biriktirilganicha qolaverdi, barshchina ham dehqonlar majburiyati bo`lib qolaverdi.
Iosif II dehqonlar masalasini yumshatish tadbirini olg‘a surdi.1781-yil 1-noyabrida
25 Chexiyada,   Moraviyada   va   Avstriya   monarxiyasining   boshqa   o`lkalarda
krepostnoy   tutqunlikni   yo`qotish   to`   g‘risida   yorliq   chiqardi.   Bu   yorliqda
dehqonlarning   krepostnoy   tutqunligi   bekor   qilinib,   bu   tutqunlik   o`rniga   yangi
fuqaro   munosabatlari   o`rnatildi,   bunday   munosabatlar   Avstriyaning   bir   qismida
qadimdan   hukm   surib   kelar   edi.   Fuqarolar   shundan   so`ng   ham   pomeshchiklarga
itoat qilish kerak bo`lsa-da, lekin shaxsiy erkinlikka chiqdilar. Dehqonlar endi o`z
xohishlaricha   uylana   olar   edilar,   ular   pomeshchiklarning   yer   suvlarini   o`z
ixtiyorlari   bilan   tashlab   ketish   huquqiga   ega   bo`lib,   o`zlari   xohlagan   kasb   va
hunarni   o`rganishlari   mumkin   edi.   Fuqarolar   xo`jayinning   hovli   ishini   bajarish
majburiyatidan   ozod   qilingan   edi.   Biroq   dehqonlar   o`z   chek   yerlari   uchun   yer
egalari   foydasiga   barshchina   va   boshqa   xil   majburiyatlarni   o`tashlari   lozim   edi,
Dehqonlarning yer uchastkalari uchun pomeshchiklar bilan fuqarolarning ixtiyoriy
kelishuvi asosida haq to`lanadigan bo`ldi.
Dehqonlarning   uchastkalari   uchun   haq   olish   keng   yoyildi.   1783-1789-
yillarda hukumat dehqonlar o`taydigan majburiyatlarni birlashgan yer solig‘i joriy
qilish va yangidan yer ro`yxati tuzish yo`li bilan tartibga solishga urindi. Hamma
majburiyatlar   pulga   chaqib   undiriladigan   bo`ldi.   Yangi   daromadning   70%i
dehqonda   qoldirilib,   12%i   davlat   soli   g‘i   uchun,   qolgan   18%i   yer   egasiga
pomeshchikka   to`lanardi.   Iosif   II   qo`shimcha   mahsulotni   ko`paytirmoqchi   va
hukmron sinfni agrar inqilob xavfidan saqlamoqchi bo`lgan edi 24
. 
Dvoryanlar   namoyondalaridan   birining   bildirgan   noroziligiga   javoban   Iosif
II: "Dehqonlar bizga hech narsa bermay qo`yadigan vaqt kelishini kutib o`tirmay,
ularga   ayrim   yengilliklar   berganimiz   yaxshi   bo`lmasmikin"   degan   edi.   Iosif   II
o`lgach   (1790).   1789-yilda   Fransiyada   bo`lib   o`tgan   inqilobdan   so`ng,   reaksion
dvoryanlar Iosif II o`tkazgan hamma reformalarning bekor qilinishigaerishdi desak
bo`ladi. Absolyutizmning siyosiy tuzumi har  qanday reformaga dushmanlik ko`zi
bilan   qaradi.   Avstriya   absolyutizmning   hamma   o`lka   va   viloyatlarning   nemis
dvoryanlari   va   bryurokratiyasiga   batamom   bo`ysundirish   yo`lidagi   urinishlariga
monarxiyaning ayrim qismlari qarshilik ko`rsatdi.
24
 Shuxrat Ergashev Jahon tarixi 2-qism. Toshkent. “O zbekison“ 2019-yil. 223-bʻ
26 Vengriya feodallari, dehqon va kon ishchilari harakatini bostirib, shaharlarni
siyosiy jihatdan cheklanishga majbur etdi va o`zaro urushlar olib borish qirolning
markaziy   kuchlarini   zaiflashtirib   qo`ydi.   Turklarga   qarshi   olib   borilgan   urushda
venger   qo`shinlari   1526-yilda   Moxach   yonida   qattiq   mag‘lubiyatga   uchradi.   Sal
vaqt   o`tmay,   Vengriya   uch   qismga   bo`lib   tashlandi.   Vengriyaning   markaziy
qismini   ya`ni   aholisi   vengerlar,   xorvatlar,   serblardan   iborat   bo`lgan   katta   qismini
turklar   bosib   oldi,   aholisi   vengerlar   va   slovaklardan   iborat   bo`lgan   g‘arbiy   va
Shimoliy   qismi   Gabsburglar   asoratiga   tushdi,   aholisi   valaxlardan   iborat   bo`lgan
sharqiy va janubiy sharqiy qismlari Turkiya sultoniga tobe bo`ldi va Transilvaniya
knyazligi   deb   e`lon   qilindi.   XVII   asrda   Yevropada   bo`lib   o`tgan   30   yillik   urush
davrida   Vengriya   o`z   mustaqilligini   yo`qotgan,   3   qismga   bo`lingan   holda
Gabsburglar sostaviga kirdi. Reformatsiya va cherkov yerlarini musodara qilinishi
venger feodallari uchun juda qo`l keldi.5
Gabsburglar   xonadoni   ko`p  o`tmay,  reformatsiyaga   qarshi   kurash  boshladi.
U  avval  Avstriya  chegarasiga  yaqin  joylardagi   komitetlarga   hujum  qildi.  So`ngra
kurash butun mamlakat ichida avj olib ketdi. Venger feodallari va dvoryanlarning
ko`pchilik   qismi,   ya`ni   o`zlari   shafqatsizlik   bilan   ezayotgan   krepostnoy
dehqonlardan doimiy xavfsirab feodal va dvoryanlar murosaga kelish yo`liga kirdi.
Katolik   ruhoniylaridan   tortib   olingan   yerlarning   bir   qismi   egalariga   qaytarib
berildi.   Reformatsiyaga   qarshi   olib   borilgan   kurash   venger   dvoryanlarning
anchasini   krepostnoy   dehqonlarni   Gabsburglar   boshchiligidagi   katoliklar
cherkoviga qaytardi. XVII asrdayoq venger feodallarining katta qismi, ezilgan xalq
ommasidan   qo`rqishi   sababli,   Venani   o`ziga   tayanch   deb   bilib,   Avstriyaning
itoatgo`y malaylariga aylandilar.
Venger   katoliklari   Avstriya   imperatori   bilan   til   biriktirish   yo`lini   tutdilar.
Venger   katolik   Yepiskopi   Suxan   o`sha   zamonda   o`tgan   kishilardan   birining
e`tiroficha, soxta hujjatlar yasadi, aldash mumkin bo`lgan kishilarning hammasini
aldadi,   qurol   kuchi   bilan   g‘ayri   qonuniy   soliqlar   yig‘di   va   yol   g‘iz   o`zi   shuncha
gunoh   qildiki,   buni   so`z   bilan   ifodalash   qiyin4.   Transilvaniyaning   protestant
hukmdorlari,   Gabor   Betlen   (1580-1629)   o`z   o`lkalarining   mustaqilligi   uchun
27 muvaffaqiyatli kurash olib bordilar, vengerlarning butun Vengriyani ozod qilishga
qaratilgan   milliy   harakatini   vujudga   keltira   olmay,   ma   g‘lubiyatga   uchradilar,
chunki   ular   o`z   kurashlarida   keng   xalq   ommasiga   tayanmadilar.   Protestantlar
Transilvaniyasi   katoliklar   g‘arbiy   Vengriyasidan   farq   qilsa-da,   lekin   dehqonlarni
ezishda   Transilvaniya   pomeshchiklaridan   aslo   qolishmas   edi.   Protestant   Cherei
(1625-1659) Transilvaniya oliy maktabida o`qish-o`qitish ishlarining venger tilida
olib   borilishiga   erishmoqchi   bo`lib:   "   G‘aflatda   yotgan,   jaholat   bosgan   mojar,
g‘aflat   uyqusidan   uy   g‘onish   vaqting   keldi"   deganida,   uni   bid’atchi   deb   surgun
qildilar 25
.
Vengr   pomeshchiklari   uchun   krepostnoy   qaysi   millatdan   bo`lmasin   ruminmi,
xorvatmi,   slovakmi,   ukrainmi   va   vengermi   mutlaqo   baribir   edi.   Ular   bu
krepostnoylarni   birday   ekspluatatsiya   qilaverar   va   "itoatsizlik   qilgani"   uchun
jazolayverar   edilar,   Gabsburglar   o`zlarining   Vengriyadagi   o`lkalariga   yangi
soliqlar   soldi.   Bu   soliqlarni   yi   g‘ish   uchun   mas`ul   bo`lgan   venger   dvoryanlari   u
soliqlarning   butun   og‘irligini   dehqonlar   ustiga   qo`yishga   harakat   qildi.
Qashshoqlikka   solingan   krepostnoy   dehqonlar   qirol   soliqlarini   to`lash   bilan   bir
vaqtda   pomeshchik   foydasiga   ado   etiladigan   majburiyatlarni   o`tay   olmas   edilar.
Venger   dehqonlari   oxirgi   chorak   g‘allalarini   berishga   majbur   bo`lganliklaridan
o`zlari   och   qolar   edilar.   Gabsburglar   soliqlar   yi   g‘ish   uchun   Vengriyaga
joylashtirilgan Avstriya qo`shinlariga tayanib, dehqonlarning bor-budlarini soliqqa
olardi.
Sobiq   Vengriya   qirolligining   deyarli   hamma   territoriyasini   Gabsburglar
monarxiyasi   sostaviga   qo`shib   olish   ishi   ana   Shunday   vaziyatda,   Avstriya   bilan
Turkiya   o`rtasidagi   qir   g‘in   soluvchi   urushlar   jarayonida,   XVII   asr   oxirlarida
tugallandi.   Imperator   tomonidan   bosib   olingan   territoriyada   vengr   magnatlari
chegaralaridagi   qal`alarini   qo`riqlash   ishlarini   1618-yildayoq   avstraliyaliklarga
topshirgan   edi.   1683-yil   Avstriya   va   Turkiya   o`rtasida   urush   chiqdi.   1686-yil
Avstriya   qo`shinlari   Buda   qal`asini   turklar   asoratidan   ozod   qildi.   Turklar
Vengriyadan asta-sekin chiqarila boshlandi, 1699-yildan e`tiboran butun Vengriya
25
 Vilar Per. Ispaniya tarixi. - M.: “AST; Astrel”, 2006. 167-b
28 Gabsburglar   qo`l   ostiga   o`tdi.   1687-yil   gabsburglar   qo`shinlari   turklarni
Transilvaniyadan   surib   chiqardi,   Transilvaniya   avval   vassal   mamlakat   deb   e`lon
etildi,   Transilvaniyada   batamom   Gabsburglar   hokimiyati   o`rnatildi.   Transilvaniya
pomeshchiklar   yangi   sharoitda   o`zlarining   feodallik   imtiyozlarini   saqlab   qolib,
rumin   va   venger   dehqonlarini   ezishni   davom   ettirdilar.   Imperator   tarafdori,
Vengriya   noibi   Pal   Esterxazi   bu   vaqtda   Avstriya   malaylari   to`   g‘risida
quyidagilarni   yozgan   edi:   "Ular   aholidan   shu   qadar   ko`p   ozuqa   tortib   olayaptiki
mamlakatda   ochlik   boshlanmoqda   va   xalq   o`zining   bolalarini,   xotinlarini,   yosh
qizlarni ajnabiylarga sotishga majbur bo`lmoqda.
Ko`p   kishilar   o`z   oilalarini,   o`zlarini   ham   o`ldirmoqda.   Minglab   kishilar
o`rmonlarda   bekinib   jon   saqlamoqda».   Gabsburglarning   harbiy   qismlarini
Vengriya  qirolligi   yerlariga  joylashtirish   sistemasi  dehqonlarning  ahvoliga  juda  o
g‘ir   ta`sirini   ko`rsatib   o`tish   lozim.   Gabsburglar   bu   sistemani   1671-yilda   joriy
etdilar va uni XVII asrda ham qo`lladilar 26
.
Dehqonlar soldatlarga "yashash"  uchun joy berish bilan birga, ularni ozuqa
bilan   ham   ta`minlashga   majbur   edilar.   Bu   sistema   esa   dehqonlarni   talashdan
boshqa   narsa   emas   edi.   Avstriya   va   Turkiyaning   1683-1699-yillardagi   urush
vaqtida   shunday   hollar   ro`y   berib   turdiki,   harbiy   qismlar   tomonidan   talangan
qishloqlar   huvillab   qolardi,   hamma   oziq-ovqat   mahsulotlari   tortib   olingandan
so`ng   dehqonlar   xotinlari,   bola   chaqalari   va   ko`ch-ko`ronlari   bilan   qochib
ketardilar yoki ochdan o`lardilar.
26
 Shuxrat Ergashev Jahon tarixi 2-qism. Toshkent. “O zbekison“ 2019-yil. 223-bʻ
29 Xulosa
Kurs   ishim   yakunida   xulosa   qilib   aytadigan   bo`lsam,   tarixni   o`rganar
ekanmiz   dunyo   bo`yicha   barcha   davlatlar   ham   hozirgi   kungidek   darajaga   yetib
kelgunicha bir qator siyosiy jihatda og`ir davrlarni, iqtisodiy jihatdan sodir bo`lga
har   xil   inqirozli   davrlarni   boshidan   o`tkazgan.   Bulardan   tashqari   yana   ko`plab
davlat rivojiga salbiy ta’sir ko`rsatadigan jarayon va hodisalarni keltirish mumkin.
Bularga   ichki   nizolar,   ichki   siyosiy   guruhbozliklar,   davlat   hokimiyatiga   qarshi
bo`lgan   ichki   muxolifatchi   kuchlarning   hokimiyatga   qarshi   kurashlari,   tashqi
dushmanlarning   bosqinlari-yu   ko`chmanchi   qabilalarning   talonchilik   yurishlari
bularning barchasi davlatning rivojiga salbiy ta’sir ko`rsatuvchi omillardir.
Tarixdan   ma’lumki,   Avstriya   davlati   aholi   tarkibi   jihatdan   ko`p   millatli
davlat   edi.   Avstriya   davlat   hududi   bir   qancha   slavyan   xalqlarini   bir   davlat
hududiga birlashtirgan edi. Aynan shu xususiyat Avstriyaning rivoji ga salbiy tasir
ko`rsatgan omillardan biri bolib qolgan.
Boshqa   davrlarda   bo`lgani   kabi   XVII   asrning   ikkinchi   yarmi   va   XVIII
asrlarda   Avstriya   tarkibidagi   ana   shu   slavyan   xalqlarining   mustaqillikka   intilishi
harakatlari   birmuncha   kuchaydi.   Bu   vaziyat   davlatning   kelajakdagi   rivojiga
birmuncha   to`siq   bo`lib   qoldi.   Davlat   asosiy   kuch   va   e’tiborni   ichki   tartiblarni
tiklashga   qaratishga   majbur   edi   bu   esa   o`z   o`rnida   davlatning   har   tomonlama
kuchsizlanishiga   olib   keldi.   Ammo   bu   og`r   vaziyatdan   kuchli   davlat   hokimiyati
chiqishga   erishadi   va   keyingi   asrlarda   dunyoning   rivojlangan   davlatlari   qatoriga
30 kirishiga erishiladi.
Ferdinand   I   (1503-1564)   imperator   (1556-yildan),   Avstriya   ersgersogi;
Chexiya   va   Vengriyaning   gabsburglar   sulolasidan   chiqqan   birinchi   qiroli   (1526-
yildan).   Karl   V   ning   ukasi.   Ferdinand   II   (1578-1637)   imperator   (1619-yildan).
Gabsburglar sulolasidan bo lgan Avstriya ersgersogi. Kontrreformatsiya siyosatiniʻ
yurgizgan.   1618-1648   yillardagi   O ttiz   yillik   urushnchng   boshlang ich   davrida	
ʻ ʻ
gabsburglar katoliklar guruhiga rahbarlik qilgan.
Ferdinand III (1608-1657) imperator (1637-yildan), gabsburglar sulolasidan
bo lgan   Avstriya   ersgersogi.   Uning   davrida   O ttiz   yillik   urush   (1618-1648)	
ʻ ʻ
tugagan.
Gabsburglar   (nem.)   –   “Germaniya   millatining   Muqaddas   Rim   imperiyasi”   deb
atalgan   davlatda   (1273-1438-yillar   tanaffus   bilan,   keyin   1438–1806-yillar),
Avstriya   imperiyasi   (rasman   1804-yildan   boshlab),   Avstriya-Vengriya   (1867–
1918-yillar) da hukmronlik qilgan sulola.
Bu sulolaning asosiy vakillari sifatida tarixda Karl V, Mariya Tereziya, Iosif
II,   Frans   Iosiflar   tilga   olinadi.   Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   Gabsburglar
sulolasining tashqi siyosatda obro‘si mamlakat ichida yuritayotgan siyosati tufayli
unchalik   ham   yaxshi   emas   edi.   Xususan   bunga   bir   nechta   sabablar   bo‘lib,   eng
avvalo, sulola ijtimoiy taraqqiyotning dushmani, Yevropada esa xalqlarning milliy
ozodlik harakatlarini y o‘qqa chiqaruvchi sifatida k o‘rilgan. Bu sulola qay tarzda
mamlakat   hokimyat   tepasiga   kelishiga   nazar   solsak,   Babenberglar   1246-yilda
butunlay   qirilib   ketgandan   so‘ng,   qirolliklararo   qonunga   muvofiq,   1273-yilda
hokimiyat   tepasiga   gabsburglar   keldi.   Manbalarda   ularning   qarorgohi
Shvetsariyada   ekanligi   ta’kidlanadi.   Monarxlaming   cheklanmagan   hokimiyati
bilan   ma'rifatparvar-   faylasuflar   tomonidan   tavsiya   qilingan   ba’zi   islohotlami
amalga oshirishga intilishlarining qo‘shilib ketishi «ma'rifatli absolutizm» siyosati
nomini olgan edi. Bu siyosat  ayniqsa Avstriyada mustahkamlandi. Knyaz Ventsel
Anton   Kaunits   1753-yildan   boshlab   kanslerlik   lavozimida   ishlab,   Avstriyaning
atoqli   diplomati,   degan   nom   bilan   shuhrat   qozondi   va   «ma'rifatli   absolutizm»
ruhida   o‘tkaziladigan   islohotlar   tarafdori   bo‘ldi.   Biroq   shuni   alohida   ta’kidlash
31 joizki,   mamlaktni   bunday   siyosat   yo‘lidan   borishi   asosan,   qoloq   davlatlar   uchun
mos   edi.   Bu   monarxiyalarning   podsholari   o‘z   islohotchilik   faoliyatida   fransuz
burjua   «ma’rifatchilari»   tomonidan   ilgari   surilgan   ba’zi   g‘oyalardan   foydalangan
edilar.   Lekin   buning   fransuz   monarxiyasidan   ajratib   turuvchi   jihatlari   ko‘p   edi.
Tarixchilar bu siyosatning aynan Avstriya siyosatida ko‘rish mumkin b o‘lgan yan
bir   muhim   jihati   sifatida   bu   siyosat   qaysidir   ma’noda   mamlakat   tuzumiga   qarshi
dehqonlarning   qarshiliklarini   tartibga   solishda   qo‘l   kelganligini   tan   olishadi.
Natijada   esa   kontrefarmatsiya   davridagi   diniy   ta’qiblar   mamlakatdan   juda   ko‘p
sonli   dehqonlarning   chiqib   ketishiga   sababchi   bo‘ladi.   Keyingi   davrlarda
Gabsburglar   sulolasi   mamlakat   bo‘ylab   kontreformatsiyava   germanlashtirish
siyosati   bilan   birga   markazlashtirish   siyosatini   ham   q   o‘lladi.   Xususan,   bunday
siyosat   Vengriya,   Transilvaniya,   Chexiya   Slovakiya,   Xorvatiya   kabi   boshqa   yana
bir   nechta   viloyatlarda   uchraydi.   Biroq   ushbu   siyosat   omma   uchun   ma’qul
bo‘lmadi va bu mamlakatda hukm surgan tez-tez norozilik kayfiyatiga sabab bo‘la
oldi.
32           FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR
        I. Rahbariy adabiyotlar
1.   Mirziyoyev   Sh.M.   Buyuk   kelajagimizni   mard   va   olijanob   xalqimiz   bilan
birga quramiz. Toshkent, “O zbekiston”, 2017. 484 b.ʻ
2.Mirziyoyev   Sh.M.   Erkin   va   farovon   demokratik   O zbekiston   davlatini	
ʻ
birgalikda barpo etamiz. T.: “O zbekiston”, 2016. - 56 b.	
ʻ
3.Mirziyoyev   Sh.M.   Tanqidiy   tahlil,   qat iy   tartib   –   intizom   va   shaxsiy	
ʼ
javobgarlik   –   har   bir   rahbar   faoliyatining   kundalik   qoidasi   bo lishi   kerak.   -   T.:	
ʻ
“O zbekiston”, 2017. - 104b.	
ʻ
    II. Asosiy adabiyotlar
1. Karl Vazelka. Avstriya tarixi. M., 2007 yil. 236-b
2. Jahon mamlakatlari (ma lumotnoma). 5-nashr. Tuzuvchilar: Sh. Ergashev, T.	
ʼ
Bobomatov, N.Tursunov. T.: “O zbekiston” NMIU 2017. 	
ʻ
                3.R.Qurbongaliyeva   O'rta   asrlar   tarixidan   o'quv-metodik   qo'llanma.
“O'qituvchi” nashriyoti. Toshkent –1980 yil. II-bo'lim.
4.Salimov.T.U.,Maxkamov S.Jahon tarixi.T.:”Sharq”  1999.
5.Farmonov.R.Sodiqov.O. Jahon tarixi T.: ”O qituvchi”.2001.	
ʻ
6.Lafasov.M.Xoliqov.E.Qodirova.D.  Jahon tarixi.T.: ”O qituvchi”.2001.	
ʻ
7.Xidoyatov .G. Jahon tarixi.T.:”Sharq”  1999.
33 8. Xidoyatov .G. Jahon tarixi. 2-qism T.:”Sharq”  2001
9.15.Hidoyatov   G.,   G ulomov   X.   Jahon   tarixi   eng   yangi,   Ikkinchi   Jahonʻ
urushidan keyin yevropa va AQSh. - T .: 1999 yil.
10.Nolfo E.D. Xalqaro munosabatlar tarixi. - M .: Manaroc, 2003. T. 
11.R. Osborn . Sivilizatsiya. G arbiy dunyoning yangi tarixi. S 2010 yil.	
ʻ
12.   Rajabov   Q.,   Qandov   B.   Jahon   tarixidagi   sulola   va   davlatlar:   qisqacha
siyosiy tarixi va muhim sanalari. 2-3-kitoblar. -T.: "O zbekiston” NMIU, 2015.	
ʻ
13.Xalqaro munosabatlarning tizimli tarixi. To rt jildda. T. 3-4. Voqealar 1945-	
ʻ
2003 / Mas ul. ed. JAHON. Bogaturov. M.. 2004, 	
ʼ
14.Hidoyatov G.A. XX asr diplomatiyasi. M., 2010 yil.
15. Shuxrat Ergashev Jahon tarixi 2-qism. Toshkent. “O zbekison“ 2019-yil	
ʻ
16. Lafasov.M. Jahon tarixi.T.:”Turon-Iqbol”  2005. 139-156 bet
17.   Maknil   V.   G'arbning   yuksalishi.   Insoniyat   jamiyati   tarixi.   Kiev;   M.,   2004
yil.254-b
18. Vilar Per. Ispaniya tarixi. - M.: “AST; Astrel”, 2006. 167-b
19. Manykin A.S. G'arbiy Evropa va Amerikaning yangi va yaqin tarixi. - M.:
Slovo; Eksmo, 2004 yil.
20.   Madaniyatshunoslik:   Jahon   madaniyati   tarixi.   Darslik   /   Ed.   Markova   A.N.
M., 1995. 
21. Larin E.A. Lotin Amerikasi sivilizatsiyasi. M., 2007 yil.
22.   Kolesov   V.P.,   Osmova   M.N.   Jahon   iqtisodiyoti.   Xorijiy   mamlakatlar
iqtisodiyoti. M., 2000 yil.
        III.internet manbalar
1. http://www.kutubxona.uz
2. http://www.literature.uz
3. http://www.ziyonet.uz
4. http://www.alishernavoiy.uz
34

MUNDARIJA

Kirish

I BOB. AVSTRIYA IMPERIYASI MILLIY HUDUDLARIDA IJTIMOIY-SIYOSIY OʻZGARISHLAR VA UNING OQIBATLARI "MILLIY MASALA"

1.1. Milliy masalaning yuzaga kelish sabablari Avstriya imperiyasiga ta’siri va oqibatlari

1.2. Avstriya tarkibidagi slavyan xalqlarining milliy kurashi

II BOB. AVSTRIYA IMPERIYASIDA SIYOSIY JARAYONLAR

2.1. Avstriya imperiyasi tarkibidagi milliy hududlarida siyosiy hayotdagi o`zgarishlar

2.2. Gabsburglar davrida Avstriya imperiyasi tarkibidagi hududlarning ijtimoiy-siyosiy hayoti

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar