Birinchi Jahon urushining Turkistonga ta’siri, 1916-yilgi xalq harakatlari

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY TA’LIM, 
FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI 
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI 
O‘ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI 
TARIX FAKULTETI
O‘ZBEKISTON TARIXI FANIDAN
KURS ISHI
Mavzu: Birinchi Jahon urushining Turkistonga ta’siri, 1916-yilgi xalq
harakatlari
TOSHKENT-2025
1 MUNDARIJA
KIRISH…………………………………………………………………………….3
I.BOB.   BIRINCHI   JAHON   URUSHINING   BOSHLANISHI   VA   UNING
TURKISTON  O‘LKASIGA TA’SIRI…………………………………………..5
1.1.   Birinchi   jahon   urushining   boshlanish   sabablari   va   uning   Turkiston   o‘lkasiga
ta’siri………………………………………………………………………………. 5
1.2.   Birinchi   jahon   urushi   davrida   Turkistondagi   ijtimoiy   –iqtisodiy   jarayonlar
……………………………………………………………………………………. 10
II.BOB.   TURKISTON   O‘LKASIDAGI   1916-YILDAGI   XALQ
HARAKATLARI VA UNING OQIBATLARI………………………………..16
2.1. 1916-yilda Turkiston o‘lkasidagi xalq qo‘zg’alonlarining boshlanishi va uning
Turkiston bo‘ylab tarqalishi………………………………….…………………... 16
2.2 Jizzax qo‘zg’oloni……………………………………………………………. 22
XULOSA………………………………………………………………………....26
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI……………………….…28
ILOVALAR……………………………………………………………………...29
      
2 KIRISH
Kurs ishi mavzusining asoslanishi va uning dolzarbligi:   XX asr boshlarida
insoniyat   tarixidagi   eng   halokatli   urushlardan   biri   bo‘lgan   Birinchi   jahon   urushi
boshlandi.   Bu   urush   nafaqat   Yevropa   davlatlari   o‘rtasidagi   harbiy-siyosiy
nizolarning   keskinlashuvi   natijasi,   balki   global   miqyosda   siyosiy   kuchlar   nisbati
o‘zgarishining oqibati edi. Urush oqibatida millionlab insonlar halok bo‘ldi, butun
dunyo bo‘ylab iqtisodiy, siyosiy va ijtimoiy hayotda keskin o‘zgarishlar yuz berdi.
Ayniqsa, Rossiya imperiyasi tarkibidagi Turkiston o‘lkasining ijtimoiy-iqtisodiy va
siyosiy hayotida katta silkinishlar kuzatildi.
Turkiston   o‘lkasining   Birinchi   jahon   urushi   yillaridagi   ijtimoiy-iqtisodiy
ahvoli, Rossiya  imperiyasining urush siyosati  va 1916-yildagi xalq qo‘zg‘olonlari
o‘lkamiz   tarixida   muhim   burilish   nuqtasi   hisoblanadi.   Ushbu   davr   voqealarini
chuqur   o‘rganish   bugungi   kun   uchun   ham   katta   ahamiyatga   ega.   Chunki   bu
voqealar   orqali   Turkiston   xalqlarining   milliy   ozodlik   uchun   olib   borgan   kurashi,
ularning siyosiy ongining o‘sishi va mustaqillikka intilishi tarixiy manbalar asosida
yoritiladi.   Ayniqsa,   1916-yildagi   xalq   qo‘zg‘oloni   o‘z   xarakteri,   ko‘lami   va
oqibatlari bilan Turkiston tarixida alohida o‘ringa ega.
Kurs   ishi   mavzusining   o‘rganilganlik   darajasi.   Birinchi   jahon   urushi   va
1916-yilgi   qo‘zg‘olonlar   masalasi   ko‘plab   tarixchilar   tomonidan   o‘rganilgan.
Xususan,   sovet   tarixchilari   bu   masalaga   marksistik   nuqtai   nazardan   yondashgan
bo‘lsalar,   mustaqillikdan   so‘ng   ilmiy   tadqiqotlarda   voqealarga   yanada   obyektiv
baho berila boshlandi.Axmedov A. A. 1
, Jo‘rayev O. 2
, To‘raqulov B. 3
,Salohiddinov
A 4
.Abdurahmonov  A. 5
, Shoniyozov  K. 6
  singari   tarixchilar   ushbu  davr   voqealarini
chuqur tahlil qilganlar. Shuningdek, xorijiy tarixchilar R. Pipes, A. Bennigsen kabi
olimlar ham Turkiston voqealariga oid muhim ilmiy ishlar yozganlar.
1
 Axmedov A. A. 1916-yil qo‘zg‘olonlari va ularning ijtimoiy-siyosiy mohiyati. – Toshkent: Fan, 1996.
2
 Jo‘rayev O. O‘zbek xalqi tarixida mustamlakachilikka qarshi kurash. – Toshkent: O‘zbekiston, 2001.
3
 To‘raqulov B. Milliy ozodlik harakatlari: tarix va saboqlar. – Toshkent: Ma’naviyat, 2007.
4
 Salohiddinov A. Turkistonda jadidchilik va ozodlik harakati. – Toshkent: Sharq, 2002.
5
 Abdurahmonov A. Turkiston mustamlaka davrida xalq noroziliklari. – Toshkent: Fan, 1998.
6
 Shoniyozov K. XIX-XX asrlarda O‘zbekiston tarixi. – Toshkent: Universitet, 1995.
3 Axmedov   A.A.   “1916-yil   qo‘zg‘olonlari   va   ularning   ijtimoiy-siyosiy
mohiyati” asarida 1916 yildagi vaziyatni turmush tarzini yoritib bergan.
Jo‘rayev O. “O‘zbek xalqi tarixida mustamlakachilikka qarshi kurash” asarida
1916 yilda madikorlikka olish jarayonini yoritib beradi . 
Abdurahmonov   A.   “Turkiston   mustamlaka   davrida   xalq   noroziligi”   kitobida
madikorlikka olishda xalqning noroziligi ochiqchasiga ochib beriladi .
Kurs   ishi   mavzusining   obyekti .   Birinchi   jahon   urushi   yillari   va   1916-yil
voqealari  davrida  Turkiston o‘lkasida  yuzaga  kelgan  ijtimoiy-siyosiy  jarayonlarni
ochib beradi.
Kurs   ishi   mavzusining   predmeti.   Rossiya   imperiyasining   urush   yillaridagi
siyosati,   bu   siyosatning   Turkistonga   ta’siri,  xalq   norozilik   harakatlari   va   ularning
tarixiy saboqlarini ochib bergan.
Kurs   ishi   mavzusining   maqsadi .   Birinchi   jahon   urushi   yillarida   Turkiston
o‘lkasida   yuzaga   kelgan   siyosiy-iqtisodiy   holatni   tahlil   qilish,   1916-yilgi   xalq
qo‘zg‘olonlarining   sabablari,   mohiyati   va   oqibatlarini   ilmiy   asosda   yoritib
berishdan iborat.
Kurs ishi mavzusining vazifalari quyidagilardan iborat:
- Birinchi   jahon   urushining   boshlanish   sabablari   va   uning   Turkistonga
o‘lkasiga ta’sirini  arxiv hujjatlari va ilmiy adabiyotlar orqali o‘rganish;
- Birinchi   jahon   urushi   davrida   Turkistondagi   ijtimoiy-iqtisodiy   holatini
manbalar orqali tahlil qilish;
- 1916-yilda   Turkistonda   boshlangan   xalq   qo‘zg‘olonlari   va   ularning   hudud
bo‘ylab keng tarqalishini to‘plangan ma’lumotlar asosida yoritib berish;
- 1916-yildagi   Jizzax   qo‘zg‘olonini   bostirilishi   va   uning   oqibatlarini   ilmiy
adabiyotlar va to‘plangan matelliallar asosida tadqiq etishdan iborat.
Kurs   ishining   tarkibiy   tuzilishi   va   hajmi:   Mazkur   ku   rs   ishi   kirish,   2   ta
bob,   4   ta   paragraf,   xulosa   va   foydalanilgan   adabiyotlar   ro‘yxatidan   iborat   bo‘lib,
kurs ishining umumiy hajmi 35 betni tashkil etadi.
4 I . BOB. BIRINCHI JAHON URUSHINING BOSHLANISHI VA
UNING TURKISTON O‘LKASIGA TA’SIRI
1.1. Birinchi jahon urushining boshlanish sabablari va uning Turkiston
o‘lkasiga ta’siri
XX   asrning   boshlarida   jahondagi   yirik   davlatlarning   mustamlakalarga   ega
bo‘lish   masalasida   o‘zaro   munosabatlari   keskin   ko‘rinish   oldi.   Birinchijahon
urushida   Rossiya,   Angliya   va   Fransiya     davlatlaridan     iborat     ittifoq   Antanta
tomonida    turib    urushda    qatnashdi. Rossiya    imperiyasining    Birinchi    jahon
urushida   ishtirok   etishi   uni   iqtisodiy   jihatdan   yomon   ahvolga   solib   qo‘ydi.Busiz
ham     G‘arbiy     Yevropa     davlatlaridan     taraqqiyoti     ancha     orqada     qolib    ketgan
Rossiya   urush   tufayli   yanada   nochor   ahvolga   tushib   qoldi.   Natijada   podsho
hukumati   o‘z   mustamlakalaridan,   jumladan,   Turkiston   o‘lkasidan   ham   yanada
ko‘proq foyda olish uchun ularning tabiiy boyliklarini ko‘proq o‘zlashtirishga jon-
jahdi   bilan   kirishdi.   Mahalliy   aholidan   esa   arzon   mehnat   kuchi   sifatida
foydalanishga harakat qildi. Bu urush tufayli Rossiyada ommaviy safarbarlik e’lon
qilindi. 
Safarbarlik   Rossiyaning     mustamlakalariga     ham,     jumladan,     Turkistonga
ham   tegishli   edi. Unga   ko‘ra   Turkiston   o‘lkasidan   urushga   19   yoshdan   43
yoshgacha     bo‘lgan   aholining     yevropalik     qismi     vakillari     chaqirildi.   Turkiston
o‘lkasidagi   Rossiya   gubernalaridan   ko‘chirib   keltirilganlarning   oilalari   uchun
qiyinchilik tug‘dirdi. asosiy  ishchi  kuchi  bo‘lgan  erkaklarning  urushga  olinishi
oilaning     asosiy   boquvchisidan   ajralishiga   va   ularning   yomon   ahvolga   tushishiga
sabab   bo‘ldi.   1914-yilda   Turkistonda   ‘‘favqulodda   muhofaza   holati’’   deb   e’lon
qilinishi natijasida  mustamlaka  hukumatning  mahalliy  aholi  ustidan  nazorat  va
jazo choralari     kuchaydi.Turkiston   aholisi   urushga   safarbarlik   e’lonqilinishiga
qarshi         chiqib,       ‘‘favqulodda     holat’’     tartiblariga     rioya     etmay     qo‘ydilar.
Temiryo‘lda     bosh-boshdoqlik     hukmron     bo‘lib,     amalda     esa     u     harbiy     davr
yuklarini     tashir     edi.Urush     davomida     qishloq     xo‘jaligi     vayron     bo‘ldi,
5 ekinmaydonlari  qisqarib  ketdi,  qishloqda  ishchi  kuchlar  yetishmas  edi. 7
 1916-
yilda Turkiston o‘lkasidagi xalq qo‘zg‘alonlarining boshlanishi va uning Turkiston
bo‘ylab tarqalishi
1916-yilda   Turkiston   o‘lkasida   yuz   bergan   xalq   qo‘zg‘aloni   Rossiya
imperiyasining   mustamlakachilik   siyosatiga   qarshi   yo‘naltirilgan   eng   yirik   xalq
harakatlaridan   biri   hisoblanadi.   Bu   qo‘zg‘alonning   yuzaga   kelishiga   ko‘plab
omillar   sabab   bo‘lgan   bo‘lsa-da,   asosiy   turtki   Rossiya   imperatori   Nikolay   II
tomonidan   1916-yil   25-iyunda   e’lon   qilingan   maxsus   farmon   bo‘ldi.   Ushbu
farmonga ko‘ra, 19 yoshdan 43 yoshgacha bo‘lgan musulmon erkaklar harbiy orqa
ishlariga     xususan,   okop   qazish,   yo‘l   va   ko‘priklar   qurish,   yuk   tashish   kabi   og‘ir
jismoniy ishlarga safarbar etilishi kerak edi.
Bu farmon Turkiston xalqlari orasida katta norozilik keltirib chiqardi. Chunki
musulmon   aholisi   ilgari   harbiy   xizmatdan   ozod   etilgan   edi.   Endilikda   esa,   og‘ir
iqtisodiy   ahvolda   yashayotgan   minglab   dehqon   va   chorvadorlar   o‘z   yurtlaridan
majburiy   olib   ketilayotgan   edi.   Mahalliy   xalq   buni   o‘z   dini,   an’analari   va
erkinligiga   tajovuz   sifatida   qabul   qildi.   Ayniqsa,   ro‘yxatga   olish   va   olib   ketish
ishlari adolatsizlik bilan olib borilgani, ayrim boylar va amaldorlar o‘z odamlarini
ro‘yxatdan chiqarib yuborib, kambag‘allarning farzandlarini berishga uringani xalq
noroziligini kuchaytirdi.
Qo‘zg‘alon   ilk   bor   1916-yil   3–4-iyul   kunlari   Jizzaxda   boshlandi.   Bu   yerda
mahalliy aholi ro‘yxatga olish jarayoniga qarshi chiqib, rus amaldorlari va ularning
mahalliy yordamchilariga qarshi qurolli hujum uyushtirdi. Jizzaxdagi rus arxivlari,
hukumat binolari yoqib yuborildi, ayrim  rus amaldorlari o‘ldirildi. Bu qo‘zg‘alon
qisqa   fursatda   butun   Farg‘ona   vodiysiga   tarqaldi.   Ayniqsa,   Qo‘qon,   Namangan,
Marg‘ilon   va   Andijon   atrofida   norozilik   kuchli   edi.   Harbiy   qismlar   bilan
to‘qnashuvlar yuz berdi. Ko‘plab xalq vakillari o‘z jonlarini fido qildilar.
Qo‘zg‘alon   shu   bilan   cheklanmay,   Turkistonning   boshqa   mintaqalariga   ham
yoyildi. Qozog‘istonning  Turg‘ay,  Semirechye  kabi   viloyatlarida  qurolli   qarshilik
7
  Jo‘rayev O. O‘zbek xalqi tarixida mustamlakachilikka qarshi kurash. – Toshkent: O‘zbekiston, 2001. -B.123
6 kuchli   tus   oldi.   Ayrim   joylarda   qo‘zg‘alonchilar   vaqtincha   rus   hokimiyatini
ag‘darib,   o‘z   o‘zini   boshqarish   organlarini   tuzdilar.   Qirg‘izistonning   Issiqko‘l   va
Narin   atrofida   ham   kuchli   noroziliklar   bo‘lib   o‘tdi.   Mahalliy   yetakchilar,   diniy
arboblar   va   xalq   vakillari   harakatni   boshqarganlar.   Biroq,   qurol   va   tayyorgarlik
jihatidan zaif bo‘lgan qo‘zg‘alonchilar rus harbiy kuchlariga qarshi uzoq vaqt tura
olmadi.
Rossiya   imperiyasi   qo‘zg‘alonni   shafqatsiz   kuch   bilan   bostirdi.   Turkistonga
qo‘shimcha   qo‘shinlar   yuborildi.   Qo‘zg‘alonchilar   ommaviy   ravishda   qatl   etildi,
minglab   begunoh   odamlar   jazolandi.   Ayrim   qishloqlar   butunlay   yo‘q   qilindi,
bolalar va ayollar ham ayovsiz o‘ldirildi yoki surgun qilindi. Ayniqsa, Qirg‘iziston
va Qozog‘istonda ko‘plab oilalar Xitoyga qochishga majbur bo‘ldilar.
1916-yilgi   qo‘zg‘alon   o‘z   maqsadiga   yetmagan   bo‘lsa-da,   u   Turkiston
xalqlarining   milliy   o‘zlikni   anglash   jarayoniga   kuchli   turtki   berdi.   Bu   voqea
keyinchalik   1917-yilgi   inqiloblar   davrida   vujudga   kelgan   milliy   uyg‘onish
harakatlariga   zamin   yaratdi.   Qo‘zg‘alon   Rossiya   mustamlakachilik   siyosatining
zolimligini fosh qildi va mahalliy xalqlarning o‘z erki uchun kurashga tayyorligini
ko‘rsatdi.
1916-yilgi   xalq   harakati     bu   Turkiston   xalqlari   tarixidagi   muhim   burilish
nuqtalaridan   biridir.   U   nafaqat   Rossiya   hukmronligiga   qarshi   norozilik,   balki
mustaqillik sari  yo‘l  boshlanganining belgisi  edi. Butun xo‘jalik   aloqalari    izdan
chiqqan.     Rossiya     iqtisodiyoti     urush     va     bunday   ko‘lamdagi   harbiy   harakatlar
uchun zaif ekanligi ayon bo‘ldi. Davlat moliyasi inqirozga   yuz   tutdi.  Maorifga,
madaniyatni       rivojlantirishga   xarajatlar   kamayib   ketdi   va   mayda   kredit   deyarli
qolmadi.   Talafotlar   o‘rnini   to‘ldirish   va   harbiy   xarajatlar   o‘sishini   qoplash
maqsadida   qo‘shimcha   mablag‘larizlar   ekan,   chor   hukumati   o‘zi   uchun   ancha
odatiy   va   eng   oson   bo‘lgan   yo‘ldan,   ya’ni   o‘z   mustamlaka   o‘lkalarini   talashdan,
urush   olib   borish   uchun   sarf-xarajatlarning   katta     qismini     o‘zmustamlakalari,
jumladan, Turkiston  o‘lkasi  gardaniga yuklash yo‘lidan bordi.
7 Mardikorlikka   safarbarlikning   e’lon   qilinishi   Urush   ketayotgan   joylardagi
vayronagarchiliklarni     tugatish,   mudofaa     inshootlarini     qurish,     urushga     oziq-
ovqat   va   qurol-yarog‘larni   tayyorlash   va   ularni   joylarga   yetkazish   ishlari   katta
muammoga  aylandi. Bu  ishlarni  amaliy  boshqarish  va  tashkil  qilish  umuman
izdan  chiqib  ketdi.  Muammoni  hal  qilish  uchun  qo‘shimcha  ishchi  kuchi  va
front   ortida   ishlash   uchun   ko‘plab   odamlar   zarur   bo‘ldi.   Shu   vaziyatdan   kelib
chiqib   amaldagi   hukumat   tomonidan   imperiya   mustamlakalaridagi   tub   aholi
vakillari   va   urushga   safarbar   qilinmagan   kishilardan   front   or-qasidagi   ishlarda
foydalanishga  qaror  qilindi.  1916-yil  25-iyunda  Rossiya  imperatori  Nikolay  II
(1894-1917)     Oliy     Bosh     qo‘mondonva     harbiy     vazir     taklifi     bilan     chiqargan
farmoni bo‘yicha «front ortidagi  xizmatlar  uchun Turkiston, Sibir va Kavkaz dan
19 yoshdan 43 yoshgacha bo‘lgan erkaklar safarbarligi» boshlandi. 8
Rossiya   urush   rejasichor   Rossiyasining   ingliz-fransuz   kapitaliga iqtisodiy
va     siyosiy     qaramligi     sharoitida     rivojlangan.     Angliya     va     Fransiya     chor
avtokratiyasiga    qullik    qarzlarini    taqdim    etib,    Rossiyaga    og'ir    harbiy
majburiyatlarni     yukladilar,     general     shtab     urush     rejasini     ishlab     chiqishda
ularni     hisobga      olishlari      kerak      edi.   Avtokratiya      manfaatlari     Avstriya-
Vengriyaga  asosiy  hujumni  talab  qildi.  Biroq,  Rossiya  Angliya  va  Fransiyaga
qaram         bo lganligi   sababli   o z   kuchlarini   g arbdan   chalg itib,   nemisʻ ʻ ʻ ʻ
qo shinlarining   fransuz   armiyasiga   hujumlarini   susaytirish   uchun   Germaniyaga	
ʻ
qarshi hujum operatsiyalarini o tkazishga majbur bo ldi.	
ʻ ʻ
Manfaatdor   tomonlarni   qondirish   istagi   ikkala   raqibga   bir   vaqtning   o‘zida
hujum  qilish  qaroriga  olib  keldi.  Shimoli-g'arbiy  front  8-germaniya  armiyasini
o‘rab     olishi     va     yo‘q     qilishi     va     Sharqiy     Prussiyani     egallashi     kerak     edi,
Janubi-g'arbiy    frontga     Galisiyada     joylashgan     Avstriya-Vengriya     qo‘shinlarini
o‘rab   olish     va     mag'lub     etish     vazifasi     yuklatildi.   19-asr     boshlariga     kelib,
Yevropadagi   inqiroz     barcha     yirik     davlatlar     uchun     ayon     bo ldi.     Ko‘pgina	
ʻ
tarixchilar  va tahlilchilar  Birinchi  jahon  urushi  boshlanishining  turli  populistik
8
  To‘raqulov B. Milliy ozodlik harakatlari: tarix va saboqlar. – Toshkent., Ma’naviyat, 2007. -B.64 .
8 sabablarini tilga oladilar. Ilgari kim kim bilan jang qilgan, qaysi xalqlar bir-biriga
qardosh   bo‘lgan     va     hokazo   bularning     barchasi     aksariyat     mamlakatlar     uchun
deyarli hech qanday ma'noga ega emas edi.
Birinchi         jahon        urushidagi         urushayotgan        kuchlarning        maqsadlari
boshqacha   edi,   lekin   asosiy   sabab   yirik   biznesning   o‘z   ta'sirini   yoyish   va
yangi   bozorlarni     qo‘lga     kiritish     istagi     edi.     Avvalo,     Germaniyaning     istagini
hisobga   olish     kerak,     chunki     aynan     u     tajovuzkor     bo‘lib,     urushni     boshlab
yuborgan.   Ammo     shu     bilan     birga,     faqat     Germaniya     imperiyasi     urushni
xohlaydi,   qolgan davlatlar     esa     hujum     rejalarini     tayyorlamadilar     va     faqat
o‘zlarini   himoya qildilar, deb o‘ylamaslik kerak.
XX   asr boshlariga   kelib   Germaniya   jadal   rivojlanishda   davom   etdi.
Imperiya   yaxshi    armiyaga,   zamonaviy   qurol   turlariga,   qudratli   iqtisodiyotga
ega   edi.   Asosiy    muammo   shundaki,    nemis   yerlarini    yagona    bayroq   ostida
birlashtirish   faqat   XIX   asr   o‘rtalarida   mumkin   edi.Aynan   o‘shanda   nemislar
jahon   arenasining   muhim   o‘yinchisiga   aylanishdi.   Ammo   Germaniya   buyuk
davlat  sifatida  paydo  bo‘lgan  paytda,  faol  mustamlakachilik  davri  allaqachon
o‘tkazib   yuborilgan   edi.   Angliya,   Fransiya,   Rossiya   va   boshqa   davlatlar   ko‘plab
mustamlakalarga   ega   edi.   Ular   bu   mamlakatlar   kapitali   uchun   yaxshi   bozor
ochib     berdilar,     arzon     ishchi     kuchi,     mo‘l-ko‘l     oziq-ovqat     va     o‘ziga     xos
tovarlarga ega  bo‘lish  imkonini  berdi.  Germaniyada  bu  yo‘q  edi.  Tovarlarning
ortiqcha   ishlab   chiqarilishi   turg'unlikka   olib   keldi.   Aholining   o‘sishi   va   ularning
yashash joylarining     cheklangan     hududlari     oziq-ovqat     taqchilligini     keltirib
chiqardi.   Keyin       Germaniya       rahbariyati       ikkilamchi       ovozga       ega       bo‘lgan
davlatlar hamdo‘stligiga  a’zo  bo‘lish  g'oyasidan  voz  kechishga  qarorqildi.  19-
asrning   oxirlarida   siyosiy   ta'limotlar   Germaniya   imperiyasini   dunyoning   yetakchi
kuchi sifatida qurishga qaratilgan edi va buning yagona yo‘li bu urush  edi.
XIX   arsning   oxiri   va   XX   asming   boshlarida   imperiya   ma’murlari
Turkistondagi   mahalliy   aholining   milliy-ozodlik   harakatiarini   shafqatsizlik   bilan
bostrrib   turgan   bo‘lsa-da   o‘lkadagi   norozilik   harakatiarini   va   qo‘zg'olonlar
9 to‘xtamadi.   Chunki,   1910-1914-yillarda   Turkiston   o‘lkasi   aholisi   o‘rtasida   milliy
o‘ziikm   anglash   jarayoni   kuchaya   boshlagan   edi.   Undan   tashqari,   1914-yilda
Rossiyaning   birinchi   jahon   umshiga   qo‘shilishi,   shu-yilning   26   iyulida   Turkiston
oTkasi   ‘‘favqulodda   muholaza   holatida”   deb   e’lon   qilmishi   vaziyatni   yanada
keskinlashtirdi.   Bu   e’longa   ko‘ra,   har   qanday   tashviqot   va   targ'ibot   ta’qiqlanib,
tartibni buzganlarga Maxsus qo‘mita tomonidan 500 rublgacha jarima yoki o‘n oy
muddatga   qamoq   jazosi   belgilandi.   Birinchi   jahon   urushi-yiilarida   o‘lkadagi
mavjud   mustamlaka   tuzumidan   norozilik   mahalliy   ishchilar   va   hunarmandlar
orasida   ham   kuchayib   bordi.   Xususan,   arxiv   hujjatlari   tadqiqotchilarining   hisob-
kitoblariga   ko‘ra,   hozirgi   O‘zbekiston   hududlarida   joylashgan   425   ta   sanoat
korxonasidan                220 tasi paxta tozalash, 76 tasi ko‘n-teri ishlab chiqrish, 32
tasi   pilla   quritish   zavodlari   bo‘iib,   ularda   jami   18   ming   nafar   ishchi   ishlagan.
Ishchilar juda og'ir sharoitlarda kuniga 12-14 soatdan mehnat qilganlar. 9
Temir   yo‘1   ishchilari   orasida   mahalliy   millat   vakillari   4,5 -5   ming   ishchini
tashkil   etgan.   Aynan   temir   yo‘1   sohasidagi   qora   ishlardagi,   qurilishlardagi   va
malakali ishlardagi  mahalliy ishchilar inqilobiy va tuzumdan norozi  kayfiyatdagi,
turli   islohotlar   tarafdorlari   boTgan   harakatlar   ta’siri   ostida   o‘z   haq-huquqlarini
tanib,   milliy   o‘zligini   anglay   boshlagan   edilar.   Toshkent   Bosh   temir
ustaxonasidagi   goh   yashirin,   goh   oshkora   kurash   jarayonidagi   tajribaga   ega
boTgan   o‘zbek   ishchilari   ulaming   yolboshchilari   bo‘ganligi   haqida   ko‘plab   arxiv
manbalari maTumot beradi.
Birinchi   jahon   urushi-yillarida   Turkiston   o‘lkasidagi   hunarmadlarning   soni
100 mingdan oshiq bo‘lib, ularning ham ahvoli ancha og‘ir edi. Xususan, o‘lkada
to‘xtovsiz   kirib   kelayotgan   rus   sanoati   mahsulotlarining   raqobati   ko‘pchilik
hunarmandlarni xonavayron qilib, boshqa kasb-hunarga o‘tishga majbur qilar edi.
Undan tashqari, hunarmandchilik sanoati  mahsulotlarining qiymati  esa,  Turkiston
o‘lkasi fabrika va zavodlari mahsulotlari qiymatming 22 foizi tashkil qilgan xolos.
Birinchi   jahon   urushi   Turkiston   o‘lkasining   qishloq   xo‘jaligi   ishlab   chiqarishiga
9
 Shoniyozov K. XIX-XX asrlarda O‘zbekiston tarixi. – Toshkent: Universitet, 1995. -B.56
10 asoslangan  iqtisodiy hayotiga ham saibiy ta’sir ko‘rsatdi. Buning natijasida urush
davrida o‘lka aholisining 90 foizini (XIX asr oxirida 80 foiz bo‘lgan) tashkil etgan
dehqonlar   va   chorvadorlarning   ahvoli   yanada   og'irlashdi.   Xususan,   1916-yildan
boshlab   ilgarigi-yillarga   nisbatan   chorva   mol   lari   sonining   kamayib   ketishi,
o‘lkaning   asosiy   ekini   bo‘lgan   paxtaning   ekin   maydoni   ham,   hosildorligi   ham
kamayib ketishi oddly xalq ahvolini yanada mushkullashtirdi.
Undan   tashqari,   bu   davrda   dehqonlardan   olinadigan   soliqlarnmg   hajmi   ham
tobora   ortib   bordi.   Ma’lumotlarga   ko‘ra,   Turkistonda   er   solig'i   1914-yiida   6   859
021 rubl bo‘lgan bo‘lsa, 1916-yilga kelib bu raqam 14 311 771 rublni, ya’ni, ikki
barobar   ko‘p   miqdorni   tashkil   etgan   edi.   Arxiv   ma’lumotlariga   asoslangan   yangi
adabiyotlarda berilishicha, 1915-yilda o‘lka aholisidan maxsus harbiy soliq olinib,
bu soliq paxtakorlar uchun har pud paxtadan 2 rubl 50 kop.ni tashkil etgan. Hisob-
kitoblarga ko‘ra 1915-yilgi bu soliqlarning umumiy miqdori 38 329 000 rubl dan
iborat bo‘lgan. 10
1.2. Birinchi jahon urush davrida Turkistondagi ijtimoiy-iqtisodiy
jarayonlar
Birinchi   jahon   urushi   ishtirokidagi   tobora   ko‘plab   qurbonlar   hamda
yo‘qotishlar   Rossiya   imperiyasini   tobora   holdan   toydirib   bordi.   Imperiya
10
 Abdurahmonov A. Turkiston mustamlaka davrida xalq noroziliklari. – Toshkent., Fan, 1998. -B.84.
11 ma’muriari   qanday   qilib   bo‘lsa-da,   vaziyatni   engillashtirish   choralarini   izlay
boshladilar.   Rossiya   Oliy   Bosh   qo‘mondonlik   shtabi   harbiy   vazirlikdan   “armiya
ehtiyojlari   uchun   salmoqli   miqdorda   kuch   ajratishni”   zudlik   bilan   talab   qildi.
Harbiy vazirlik esa bu masalani  mustamlakalar hisobidan hal qilishga qaror qildi.
Natijada   1916-yil   25-iyun   kuni   imeprator   Nikolay   II   ning     ‘‘Imperiyadagi   rus
bo‘lmagan   erkak   aholini   harakatdagi   armiya   rayonida   mudofaa   inshootlari   va
harbiy   aloqa   yo‘llari   qurish   uchun   olib   boriladigan   ishlarga,   shuningdek,   davlat
mudofaasi   uchun   qilish   zarur   bo‘lgan   boshqa   har   qanday   ishlarga   safarbar   qilish
haqidagI’’ farmoni e’lon qilindi.
Ushbu farmonga ko‘ra, Sibir, O‘rta Osiyo, Oozog'iston,  Kavkaz orti  xalqlari
aholisidan 19 yoshdan 45 yoshgacha bo‘lgan 400 ming erkak front ishlariga, ya’ni,
mardikorlikka   safarbar   qilinishi   lozim   edi.   Turkiston   general-gubernatori
A.N.Kuropatkinga   zudlik   bilan   farmonni   amalga   oshirilish   buyurilib,   Sirdaryo
viloyati zimmasiga 87 ming, Samarqandga 88 ming, Farg'ona viloyati zimmasiga
50 mnig kishi yuborish majburiyati yuklandi. 11
1914-yilda   boshlangan   Birinchi   jahon   urushi   butun   dunyoda   bo‘lgani   kabi,
Rossiya   imperiyasi   tarkibida   bo‘lgan   Turkiston   o‘lkasining   ham   ijtimoiy   va
iqtisodiy   hayotiga   keskin   ta’sir   ko‘rsatdi.   Urush   boshlanishi   bilan   imperiya   o‘z
hududlaridagi   barcha   moddiy   va   insoniy   resurslarni   harbiy   ehtiyojlar   uchun
safarbar eta boshladi. Bu esa Turkiston o‘lkasida og‘ir iqtisodiy tanglik va ijtimoiy
norozilik holatlarini yuzaga keltirdi.
Urushning   ilk   yillaridayoq   paxta   yetishtirishga   bo‘lgan   talab   keskin   oshdi,
chunki   Rossiya   armiyasi   uchun   zarur   bo‘lgan   forma,   chodir   va   boshqa   harbiy
anjomlar   tayyorlashda   paxta   muhim   xom   ashyo   edi.   Turkiston   esa   imperiyaning
asosiy   paxta   bazasi   bo‘lib   xizmat   qilardi.   Natijada,   rus   ma’murlari   dehqonlarni
paxta   ekishga   majbur   qila   boshladi,   bu   esa   oziq-ovqat   ekinlarining   qisqarishiga
olib   keldi.   Oziq-ovqat   mahsulotlari   tanqisligi   yuzaga   chiqdi,   narxlar   oshdi,   aholi
orasida   ocharchilik   holatlari   ko‘paydi.   Bundan   tashqari,   urush   ehtiyojlari   uchun
11
 O‘zbekiston tarixi. 5 jildlik. 3-jild. XX asr boshlaridagi siyosiy harakatlar. – Toshkent: Sharq, 2000.-B.218
12 Turkistondan   katta   hajmda   qoramol,   bug‘doy,   yog‘   va   boshqa   resurslar
Rossiyaning   markaziy   hududlariga   olib   ketildi.   Sanoatning   rivojlanmaganligi,
hunarmandchilikning   inqirozga   uchrashi   va   transport   tizimining   harbiy   xizmatga
safarbar   qilinishi   savdo   aloqalarini   izdan   chiqardi.   Ichki   bozorlarda   mahsulot
tanqisligi va narx-navoning beqarorligi keng xalq ommasining turmush darajasiga
salbiy ta’sir ko‘rsatdi.
Ijtimoiy sohada   esa  og‘ir   ahvol  hukm   surdi. Ishsizlik  kuchayib,  ko‘plab  oila
boquvchilari   harbiy   yuk   tashish,   safarbarlik   ishlari   va   boshqa   og‘ir   mehnatlarga
jalb   qilindi.   Ayniqsa,   1916-yil   25-iyunda   chiqarilgan   imperator   farmoni   bo‘yicha
Turkiston aholisi orasidan 19 yoshdan 43 yoshgacha bo‘lgan musulmon erkaklarni
orqa front ishlariga safarbar qilish to‘g‘risidagi buyrug‘i keng noroziliklarga sabab
bo‘ldi. Aholi buni adolatsizlik deb qabul qildi, chunki ular ilgari harbiy xizmatdan
ozod  etilgan  edi.  Farmon  qabul   qilinganidan   so‘ng,  butun  o‘lkada   xalq  noroziligi
portladi va bu 1916-yilgi xalq qo‘zg‘oloniga sabab bo‘ldi. Qo‘zg‘olonlar bir necha
viloyatlarni   qamrab   oldi,   ammo   imperiya   kuchlari   tomonidan   shafqatsizlarcha
bostirildi.   Natijada   minglab   begunoh   odamlar   halok   bo‘ldi   yoki   muhojirlikka
majbur bo‘ldi.
Xulosa   qilib   aytganda,   Birinchi   jahon   urushi   yillari   Turkiston   o‘lkasi   uchun
iqtisodiy   inqiroz,   ijtimoiy   notinchlik   va   siyosiy   beqarorlik   davri   bo‘ldi.   Mahalliy
aholining   mehnati,   resurslari   va   hayoti   Rossiya   imperiyasi   manfaatlari   yo‘lida
qurbon   qilindi.   Urush   oqibatida   yuzaga   kelgan   ijtimoiy-iqtisodiy   inqirozlar   esa
keyinchalik mustamlakachilikka qarshi kurashlarning kuchayishiga zamin yaratdi.
1916-yil   2-iyulda   Toshkentda,   general-gubernatorlik   qoshida   kengash
chaqirilib, oliy amaldorlar doirasida podsho farrnonining ijrosi rauhokama qilindi.
Ushbu kengashda Farg'ona viloyatining paxta etishtirishga mo‘ljallangan tumanlari
ko‘p bo‘lganligi bois, bu viloyatdan mardikorlikka o‘lkaning boshqa viloyatlariga
nisbatan   olti   baravar   kam   olishga   kelishib   olindi.   Farg'ona   viloyatining   o‘sha
paytdagi   harbiy   gubernatori   A.Gippius   vaziyatni   to‘g'ri   anglab,   turli   yo‘llar   bilan
xalq orasida tushuntirish ishlari olib bordi. isyonlar va g'alayonlarni oldini olishga
13 harakat   qildi.   U   hattoki,   podshoning   mardikorlikka   olish   haqidagi   farmonni
Farg'ona viloyatida vaqtincha to‘xtatib turishga ko‘rsatma berdi. Ammo, imperiya
ma’murlari   vaziyatga   to‘g'ri   baho   bera   olmadilar.   A.Gippius   zudlik   bilan
vazifasidan ozod etilib, o‘rniga o‘ta ketgan shovinist P.Ivanov tayinlandi.
Podsho farrnonining ijrosi  boshlanishi  bilanoq nohaqliklar  va adolatsizliklar,
quyi   ma’muriyatning   o‘zboshimchaligi   va   yuqori   ma’muriyatning   zo‘ravonliklari
yuzaga   chiqdi.   Samarqand   harbiy   gubernatori   N.S.Likoshin   rus   hokirniyati
vakillarining   noqobilligini   shunday   ta’riflagan   edi:   “Norozilik   harakati   ko‘tarila
bordi, goh u erda, goh bu erda ur-yiqitlar hamda oTdirishlar sodir bo‘ldi. Mahalliy
amaldorlarning   tushuntirishlari   va   ogohlantirishlari   xalqqa   ta’sir   qilmadi,
Ma’muriyatlarning so‘zlariga xalqning mutlaqo ishonchi qolmadi”.
“Xalq   ishonchini   qozonish”   hamda   “podsho   farmonini   tinch   yo‘l   bilan
bajarish” uchun harakat qilgan A.Gippius adashmagan edi. Mardikorlikka olishga
qarshi   isyonlar   dastavval   Farg'ona   viloyatida   boshlandi.   1916-yilning   4-iyulida
Xo‘jandda   qo‘zg'olon   ko‘tarilib,   7   ming   kishilik   olomon   politsiya   mahkamasiga
hujum   qilgan   bo‘lsa,   9   iyulga   kelib   Qo‘qon   madrasasi   talabalri   mirshablar   bilan
to‘qnashdilar.   Ma’lumotlarga   ko‘ra,   1916-yilning   10-iyulidan   15-iyuliga   qadar
Farg'ona   viloyatining   Eski   Marg‘ilon,   Oo‘qon,   Namangan,   Andijon,   Chust
uezdlarida   katta   g’alayonlar   bo‘lib   o‘tib,   safarbarlikka   qarshi   oshkora   chiqishlar
boshlanib ketdi. 12-15-iyul “Xalq ishonchini qozonish” hamda “podsho farmonini
tinch   yo‘l   bilan   bajarish”   uchun   harakat   qilgan   A.Gippius   adashmagan   edi.
Mardikorlikka   olishga   qarshi   isyonlar   dastavval   Farg'ona   viloyatida   boshlandi.
1916-yilning   4   iyulida   Xo‘jandda   qo‘zg'olon   ko‘tarilib,   7   ming   kishilik   olomon
politsiya   mahkamasiga   hujum   qilgan   bo‘lsa,   9   iyulga   kelib   Qo‘qon   madrasasi
talabalri   mirshablar   bilan   to‘qnashdilar. 12
  Ma’lumotlarga   ko‘ra,   1916-yilning   10
iyulidan   15   iyuliga   qadar   Farg'ona   viloyatining   Eski   Marg'ilon,   Qo‘qon,
Namangan, Andijon, Chust uezdlarida katta g’alayonlar bo‘lib o‘tib, safarbarlikka
qarshi oshkora chiqishlar boshlanib ketdi. 12-15 iyul kunlari Fayzobod, Hazratsho,
12
  Алибаев   Х.   Национально-освободительное   движение   в   Туркестане   в   1916   году.   –   Ташкент:   Фан,1986.-
C .103
14 Rishton,   Yaypan,   Bachqir   qishloqlarida   aholining   katta-katta   g'alayonlari   bo‘lib
o‘tdi. Xullas, 1916-yilning iyulida qo‘zg'olonlar butun Farg'ona vodiysiga yo-yildi.
Ma’lumotlarga   ko‘ra,   vodiyning   17   ta   joyida   mahalliy   aholining   harbiy   qismlar
bilan   qurolli   to‘qnashuvlari   bo‘lib   o‘tgan.   Bu   to‘qnashuvlar   natijasida   yuzlab
begunoh kishilar haloq bo‘lib, minglab kishilar jarohatlandi.
Mardikorlikka  qarshi  qaratilgan  milliy-ozodlik harakatlari  o‘lkaning markazi
bo‘lgan   Toshkentda   ham   bo‘lib   o‘tdi.   Qo‘zg‘olonchilar   11-iyulda   Beshyog'och
politsiya   idorasiga   hujum   qildilar.   To‘plangan   xalq   yordamga   etib   kelgan
podpolkovnik   Savitskiy   boshliq   praponujklar   rotasidan   ham   hayiqmay,   ularga
qarshi   jang   qildilar.   Yovuzligi   va   razilligi   bilan   nom   qozongan   pristav   Mochalov
qo‘zg'olonning faol ishtirokchisi, o‘zbek ayoli Ro‘zvonbibi Ahmadjovani o‘z qo‘li
bilan   otib   tashladi.   13-iyulda   To‘ytepa   bo‘lisida   mingga   yaqin   aholi   mardikorlik
majburiyatini   bajarishdan   bosh   tortdilar.   Toshkent   tumaniga   yuborgan   polkovnik
Afanasvning   jazo   otryadi   isyonchilami   shafqatsizlarcha   jazoga   tortdi.
Qo‘zg'olonning   ko‘lami   tobora   kengayib   borayotganidan   xavotirga   tushgan
mustamlakachi   ma’murlar   bu   vaziyatdan   chiqish   yo‘llarini   izlay   boshladilar,
Natijada, podsho Nikolay lining farmoni bilan 1916-yil 17-iyulda Turkiston harbiy
okrugida   harbiy   holat   joriy   etilib,   boshqaruv   to‘la   ravishda   harbiy   qo‘mondonlik
ixtiyoriga topshirildi. jazo otryadlari tuzilib, harbiy dala sudlari tashkil etildi. 13
Qo‘zg‘olonlar   mustamlaka   hukumatni   sarosimaga   solib   qo‘ydi.   Turkistonda
18-iyul   kuni   harbiy   holat   e’lon   qilindi.   Turkistondan   ajralib   qolishdan   xavfsirab,
mustamlaka   hukumat   bor   kuch   va   imkoniyatlarini   ishga   soldi.   Rossiyadan   va
chegara   hududlaridan   ketma-ket   harbiy   kuchlar   yetib   kela   boshladi.   Xalq
g‘alayonlari   soat   sayin   keskinlasha   boshlagach,   vaziyatdan   chiqish   uchun   30-iyul
kuni safarbarlikni 15-sentyabrga qadar kechiktirish haqida imperator farmoni e’lon
qilindi.   23-avgustda   esa   safarbar   qilinuvchilar   soni   250   ming   kishidan   200   ming
kishiga   kamaytirildi.   Xalqni   mahalliy   amaldorlar   va   nufuzli   kishilar   qo‘llab-
quvvatlashiga   yo‘l   bermaslik   uchun   ellikboshi,   oqsoqol,   qozilar,   diniy   ulamolar
13
 Бартольд В.В. Туркестан в прошлом и настоящем. – Москва: Наука, 1990.-  C .137
15 (imom, mullalar), mudarrislar va talabalar safarbarlikdan ozod qilindi. Ayni paytda
mustamlakachilar   qo‘zg‘olonni   vahshiyona   bostirib,   shafqatsiz   o‘ch   ola   boshladi.
Ayniqsa,   Jizzax   shahrida   amalga   oshirilgan   vahshiyliklar,   ommaviy   qirg‘in   katta
talafotlarga   olib   keldi.   Shu   bilan   birga,   Turkiston   ziyolilari   o‘lkada   sodir
etilayotgan   zo‘ravonlik   va   xunrezliklar   haqida   arz   qilib,   Peterburgga   Davlat
Dumasiga vakil jo‘natadi va bu holatga chek qo‘yishni talab qiladi. Mardikorlikka
mahalliy aholining zo‘rlik bilan safarbar qilish haqidagi farmonning adolatsizligini
ta’kidlab,   bunday   holatga   chek   qo‘yishni,   ahvolni   o‘rganish   uchun   komissiya
yuborishni so‘rashadi.
Rossiya   Davlat   Dumasi   tomonidan   Turkistondagi   ahvol   bilan   bevosita
tanishish   uchun   deputatlardan   iborat   maxsus   komissiya   jo‘natiladi.   Deputatlar   10
kun   davomida   Jizzax,   Qo‘qon,   Andijon,   Samarqand   kabi   shaharlarda   bo‘lib,
Mustafo Cho‘qayev tarjimonligida mahalliy aholi bilan yuzma-yuz, ma’murlar va
mirshablar   ishtirokisiz   suhbatlashdi.   Xalq   sodir   bo‘lgan   voqealarning   sabablari,
tafsilot va oqibatlari haqida ro‘yi-rost ko‘rsatma berdi.
Farmon ijrosi maqsadida mardikorlar ro‘yxatini tuzish jarayonida mustamlaka
ma’murlarining   poraxo‘rligi,   ularning   kissasiga   pul   solgan   boylarning   yosh
o‘g‘illari   “Keksa”   degan   bahona   bilan   frontdan   ozod   qilinib,   70   ga   chiqqan
kambag‘al mo‘ysafidalar 40 yosh yigit sifatida safarbarlikka olingangani, boyning
beshta o‘g‘li  uyda qoldirilib, kambag‘alning yolg‘iz yoki  kasalmand o‘g‘li, o‘g‘li
bo‘lmasa   eri   ro‘yxatga   tirkalgani,   xalq   g‘alayonlari   o‘ta   vahshiyona   bostirilgani
haqidagi   ma’lumotlar   deputatlarni   junbushga   keltirdi.   Bu   ma’lumotlar   Rossiya
Davlat   Dumasida   1916-yil   16-noyabrda   bo‘lib   o‘tgan   yopiq   majlisda   e’lon
qilinganda   esa   to‘plangan   deputatlar   bu   adolatsizlikka   qarshi   o‘z   tuyg‘ularini
jilovlay   olmay,   keskin   norozilik   bildirganliklari   majlis   bayonnomasida   ochiq
e’tirof etildi va arxivlarda saqlanib qoldi. 14
Majlis   yakunida   Davlat   Dumasi   deputatlari   imperatorga   bu   g‘ayriqonuniy
farmon   va   Turkistondagi   ma’muriyatning   qilmishlariga   javob   berishni   so‘rab,
14
  Ганиев А. Национально-освободительные движения в Средней Азии. – Ташкент: Фан, 1989.  C .-203.
16 so‘rovnoma   jo‘natdi.   G‘alayonlar   vahshiylik   bilan   bostirilgach,   hukumat   15-
sentabrdan   farmon   ijrosiga   kirishdi   va   o‘lkadan   123300   kishi   mardikorlikka
safarbar etildi. Bunday sharoitda Turkiston ma’rifatparvarlari uzoq sovuq yurtlarga
noma’lum muddatga zo‘rlab olib ketilayotgan xalq azoblarini yengillatishga urinib,
maxsus   qo‘mitalar   tuzdi.   Bu   qo‘mitalar   faoliyati   natijasida   safarbar
etilayotganlarga   halol   ovqat   tayyorlash   uchun   oshpaz,   ibodat   uchun   imom,
maktublar   yozish   uchun   mirzalar   biriktirildi,   issiq   kiyimlar   to‘plandi.   Safarbar
etilganlarning   juda   ko‘pchiligi   mehnatga   yaroqsiz   bo‘lsa-da,   ular   majburan
jo‘natilgan   edi.   Ulardan   eng   og‘ir   ishlarda,   arzimagan   haq   evaziga   foydalandilar.
Rossiyaning   qahraton   qish   iqlimida   ust-boshi   yupun,   qorni   och,   sog‘lig‘i
og‘irlashgan, oddiy haq-huquqdan mahrum mardikorlar og‘ir jismoniy mehnatdan,
tibbiy   yordam,   zarur   sharoit   yo‘qligi   tufayli   yoppasiga   kasallanib,   ochlikdan,
sovuqdan azob chekdi.
Ularning   shikoyat   va   arz-dodlarga   to‘la   maktublarida   qayd   etishicha,   ishga
olinganlarga qattiq turma rejimi o‘rnatilgan. Qarindoshlar bilan uchrashtirilmagan,
arzimas   gunoh   uchun   kaltaklangan,   ular   doimiy   sur’atda   soqchilar   nazoratida
bo‘lgan.   Ishchilar   hayot   sharoitlari   chidab   bo‘lmas   darajada   og‘ir   bo‘lib,   ular
zaxda, suvda turib ishlagan. Yotoqlar zaxligi  bois, ishchilar surunkali  og‘rib, bod
(revmatizm)   kabi   kasalliklar   bilan   og‘ir   xastalangan.   Ularga   tibbiy   yordam
ko‘rsatilmagan,   charchash   yoki   betoblikdan   hasrat   qilganlar   esa   kaltaklanib,
haqoratlanar, eng og‘ir jazo berilar edi. 15
Rossiyaning   Birinchi   jahon   urushida   ishtirok   etishi,   Turkiston   o‘lkasidagi
qo‘zg‘olonlar   xalq   turmushiga   ham   o‘zining   salbiy   ta’sirini   ko‘rsatdi.   Podsho
hukumati   tomonidan   Turkiston   aholisining   mardikorlikka   safarbar   qilinishi
mahalliy   aholining   katta   qismini   boquvchisiz   qoldirdi.   Natijada   bu   davrda   oziq-
ovqat   taqchilligi,   narx-navoning   ko‘tarilishi   tirikchilik   qilishning   qiyinlashishiga
olib   keldi.   Shuning   uchun   ham   mardikorlikka   qarshi   olib   borilgan   1916-yildagi
qo‘zg‘olonlar mahalliy aholining mustamlakachilarning jabr-zulmlarga asoslangan
15
AxmedovA .  A . 1916- yilqo ‘ zg ‘ olonlarivaularningijtimoiy - siyosiymohiyati . –  Toshkent :  Fan , 1996. - B .84
17 siyosati   va   urush   oqibatlarining   salbiy   ta’siri   natijasida   sodir   bo‘ldi.   O‘zbek
mardikorlari   mashaqqatli   va   og‘ir   hayotning   asiri   bo‘lib   qolmay,   kurash   olib
bordilar.   Ular   bir   necha   marotaba   ish   tashladilar,   harbiy   bo‘linmalar   bilan
to‘qnashdilar.   Ular   orasida   mahalliy   aholi   bilan   birgalikda   inqilobiy   harakatlarda
faol qatnashgan kishilar bor edi. Mardikorlar fevral burjua-demokratik inqilobidan
keyin   o‘z   vataniga   qaytishga   erishdilar   va   o‘lkaning   keyingi   siyosiy-iqtisodiy
hayotida   faollik   ko‘rsatdilar.   Bularning   bari   mustamlakachilik   zulmi,   Birinchi
jahon   urushi   va   mardikorlikka   safarbarlik   haqidagi   imperator   Nikolay   II   ning
farmoni ijrosining Turkiston aholisi  boshiga solgan kulfatlarning ayanchli natijasi
edi. 16
II. BOB. TURKISTON O‘LKASIDAGI 1916-YILGI XALQ
HARAKATLARI VA ULARNING OQIBATLARI
2.1. 1916-yilda Turkiston o‘lkasidagi xalq qo‘zg‘olonlarining boshlanishi  va
uning Turkiston bo‘ylab tarqalishi
16
  Назаров   Н. Среднеазиатский  мятеж  1916  года:  глазами   современников. –  Ташкент:   Университет, 1991.  -
C .115.
18 Qo zg olon   arafasida   Jizzaxda   ham   butun   o lkadagi   kabi   zulm   zo ravonlik,ʻ ʻ ʻ ʻ
adolatsizlik cheksiz edi. Aholi, asosan, don, g alla yetishtirish bilan mashg ul edi.	
ʻ ʻ
Mahalliy aholi yerlari tortib olinib, temir yo l, o rmon xo jaligida band bo lgan rus	
ʻ ʻ ʻ ʻ
oilalariga   berilgan,   yaylovlar   qisqartirilgan,   o rmonlar   qattiq   nazoratda   bo lib,	
ʻ ʻ
hatto o tin olishga ruxsat berilmasdi, sug orish inshootlari ham ma muriyat qo lida	
ʻ ʻ ʼ ʻ
bo lib,   yer,   suv   soliqlari   tobora   oshirilmoqda   edi.   Jizzax   uyezdi   boshlig ining	
ʻ ʻ
ma lumotnomasida qayd etilishicha, "aholining iqtisodiy ahvoli shu darajada og ir
ʼ ʻ
bo lganki,   ular   qishdan   bahorga   chiqquncha,   gadoylar   darajasiga   tushib   qolgan,
ʻ
sadaqa bilan kun ko rib, bir burda non u yoqda tursin, tariqqa ham zor bo lgan.	
ʻ ʻ
Ana   shunday   ahvolda   kun   kechirayotgan   aholidan   Birinchi   jahon   urushi
yillarida   Rossiyaga   harbiy   ehtiyojlar   uchun   juda   ko p   mahsulot   majburan   tashib	
ʻ
ketildi.   Mardikorlikka   olish   haqidagi   farmon   e lon   qilingach   (3   iyul),   norozilik	
ʼ
keskin   g alayonlarga   aylandi.   Ma muriyat   taqsimotiga   ko ra,   Jizzax   uyezdi   11	
ʻ ʼ ʻ
ming   mardikor,   butun   Samarqand   viloyati   38   ming   mardikor   berishi   kerak   edi.
Busiz ham halokat yoqasiga kelib qolgan aholi orasidan 19 yoshdan 43 yoshgacha
bo lgan   erkaklarni   noma lum   muddatga,   ayni   q.x.   ishlari   qizigan   mavsumda   olib	
ʻ ʼ
ketilishi minglab oilalarning boquvchisidan ayirib, halok etishi turgan ran edi. 17
 5 iyul kuniyoq dastlabki g alayonlar boshlandi. Aholi farmonni bekor etishni,	
ʻ
ro yxat   tuzishni   to xtatishni   talab   etaboshladi.   Jizzax   ahli   boshqa   shaharlardagi	
ʻ ʻ
ahvoldan   xabardor   bo lish   uchun   Toshkent   va   Samarqandga   o z   vakillarini	
ʻ ʻ
(Toshkentga   jizzaxlik   Nazir   Hoji,   Samarqandga   bog donlik   Xudoyorqul   Hoji)	
ʻ
jo natiladi.  Nazir  Hoji   Toshkent  aholisi  qo zg olon  ko targanidan  xabar  topib,  12	
ʻ ʻ ʻ ʻ
iyul   kuni   Jizzaxga   qaytadi.   Shu   kuni   Jizzaxning   eski   shahar   qismida   to plangan	
ʻ
xaloyiq   farmonga   bo ysunmaslikka,   kurash   boshlashga   axd   qiladi.   Tuni   bilan	
ʻ
shahar   aholisi   bundan   ogoh   etiladi.   Ertasi   kuni   13   iyulda   erta   tongda   Jizzax   axli
qo zg aladi.   Damin   kulol   boshchiligida   bir   necha   ming   kishidan   iborat   olomon	
ʻ ʻ
mardikorlikka ro yxat tuzgan ellikboshi Mirzayor Xudoyorni jazolaydi. Shu yerda	
ʻ
qo zg olonchilar   safi   kengayib,   Jizzaxni   bosqinchilardan   ozod   qilib,   mustaqil	
ʻ ʻ
17
 O‘rayev O. O‘zbek xalqi tarixida mustamlakachilikka qarshi kurash. – Toshkent: O‘zbekiston, 2001. -B.126
19 beklik   tuzish   rejasi   ilgari   suriladi.   1916-yilda   Rossiya   imperiyasi   tomonidan
chiqarilgan   25   iyun   farmoni   asosida   Turkiston   o‘lkasi,   Qozog‘iston   va   boshqa
musulmon   xalqlari   orasidan   19   yoshdan   43   yoshgacha   bo‘lgan   erkaklarni   harbiy
orqa   front   ishlariga   safarbar   qilish   rejasi   e’lon   qilindi.   Ushbu   qaror   xalq   orasida
kuchli  norozilikka sabab   bo‘ldi.  Avvallari   musulmon  xalqlari   Rossiya   armiyasida
xizmat   qilishdan   ozod   etilgan   edi.   Shu   bois,   bu   safarbarlik   qarori   nafaqat   og‘ir
iqtisodiy va ijtimoiy sharoitda yashayotgan aholiga yana bir og‘ir yuk bo‘ldi, balki
uni diniy, milliy va insoniy haqlarning poymol qilinishi sifatida qabul qilindi.
Farmon   e’lon   qilinganidan   so‘ng   bir   necha   kun   ichida   xalq   noroziligi   ochiq
qo‘zg‘olonlarga   aylandi.   Qo‘zg‘olonlar   dastlab   Jizzax   uyezdida   boshlangan.   Bu
yerda   aholi   rus   harbiylariga   qarshi   qurolli   harakat   boshladi,   ko‘plab   rus
mansabdorlari,   jandarmlar   va   harbiy   xizmatga   jalb   qilish   bilan   shug‘ullanuvchi
vakillar nishonga olindi. Jizzaxdagi harakat qisqa vaqt ichida qo‘shni hududlarga –
Qo‘qon,   Andijon,   Namangan,   Marg‘ilon,   Samarqand,   Toshkent   viloyatlariga
tarqaldi.   Qo‘zg‘olonchilarning   asosiy   talabi   safarbarlikni   bekor   qilish,
zo‘ravonliklarga chek qo‘yish va adolatli boshqaruv o‘rnatish edi.
Qo‘zg‘olonlar   faqat   Farg‘ona   vodiysi   va   Zarafshon   vohasi   bilan   cheklanib
qolmadi.   U   Qirg‘iziston   va   Qozog‘istonning   bir   qator   viloyatlariga   ham   tarqaldi.
Harakat o‘ziga xos tarzda, ya’ni aholining o‘z tashabbusi bilan, mahalliy sharoitga
mos   ravishda   tashkil   topdi.   Ko‘plab   joylarda   milliy   va   diniy   rahnamolar
qo‘zg‘olonchilarning   ruhiy   yetakchisiga   aylandilar.   Aholi   yirik   jamoalarda
birlashib,   rus   mustamlakachilariga   qarshi   jang   qildilar.   Ayrim   joylarda   rus
posyolkalariga   hujumlar   uyushtirildi,   telegraf   aloqalari,   harbiy   obyektlar   yo‘q
qilindi.
Rossiya   hukumati   bu   harakatni   shiddat   bilan   bostirishga   kirishdi.   Markaziy
Rossiyadan   Turkistonga   qo‘shimcha   harbiy   kuchlar   yuborildi.   Harbiy   holat   e’lon
qilindi,   yuzlab   qishloqlar   vayron   qilindi,   minglab   tinch   aholi,   ayollar   va   bolalar
qurbon  bo‘ldi.  Ayrim  tarixchilarning  fikriga  ko‘ra,  1916-yilgi  voqealar  davomida
200   mingdan   ortiq   odam   hayotdan   ko‘z   yumgan   yoki   Xitoy,   Afg‘oniston   va
20 boshqa   hududlarga   qochishga   majbur   bo‘lgan.   Ayniqsa,   Qirg‘iz   va   Qozog‘iston
hududlarida   ko‘plab   qishloqlar   yoqib   yuborildi,   butun   urug‘-qabilalar   surgun
qilindi.
1916-yil   qo‘zg‘oloni   o‘zining   tabiati,   ko‘lami   va   fojiali   oqibatlari   bilan
Turkiston   tarixida   muhim   burilish   nuqtasiga   aylandi.   Bu   harakat   mahalliy   aholi
ongida   mustamlakachilik   zulmiga   qarshi   nafratni   chuqurroq   shakllantirdi.   Shu
bilan   birga,   bu   voqealar   keyinchalik   boshlangan   1917-yilgi   fevral   va   oktyabr
inqiloblari   davridagi   siyosiy   o‘zgarishlarga   Turkiston   xalqlari   faolroq   tarzda   jalb
bo‘lishiga turtki berdi.
Xulosa   qilib   aytganda,   1916-yilgi   qo‘zg‘olon   Rossiya   imperiyasining
adolatsiz siyosatiga qarshi o‘zbek, qozoq, qirg‘iz va boshqa turkiy xalqlarning ilk
ommaviy   va   o‘z-o‘zidan   tashkillashtirilgan   norozilik   harakati   bo‘lib,   u   Turkiston
o‘lkasida   mustamlakachilikka   qarshi   ijtimoiy-siyosiy   kurashlarning   kuchayishiga
zamin yaratdi.
Nazir Hoji eshon Jizzax beki deb e lon qilinadi. Eng oddiy qurollar   ketmon,ʼ
kaltak,   pichoq,   to qmoqlar   bilan   qurollangan   xaloyiq   Jizzaxning   yangi   shahar	
ʻ
qismiga   yo l   oladi.   Bundan   xabar   topgan   uyezd   boshlig i   polkovnik   Rukin   o z	
ʻ ʻ ʻ
yordamchilari  bilan g alayonchilar qarshisidan  chiqib, ularni  aldab, tinchitmoqchi	
ʻ
bo ladi.   Biroq,   g alayonchilar   unga   ishonmay,   yonidagi   sheriklari   bilan   qo shib	
ʻ ʻ ʻ
jazolaydilar, qurollarini tortib oladilar. Bu orada yetib kelgan polkovnik Afanasyev
boshliq   harbiy   kuchlar   ham   qo zg olonchilarni   qaytara   olmadi.   O zaro	
ʻ ʻ ʻ
to qnashuvdan   so ng g alayonchilar  bir  necha  o n kishini  yo qotib chekindilar  va	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
shaharning   eski   qismida   g alayonga   tayyorgarlik   boshlandi,   atrof   qishloqlarga	
ʻ
choparlar yuborildi. Temirchilar qurolaslaha tayyorlashga kirishdilar. Toshkentdan
Abdurahmon   jevachining   oldiga   vakil   kelib,     ‘‘Siz   Jizzaxda   odamlarni   kurashga
boshlang   ,   biz   Toshkentdan   temir   yo lni   qirqamiz,   rus   askarlari   kelolmaydi,	
ʻ
hamma   yoqni   egallaymiz’’,   deb   ogohlantirgan.   5-iyulda   dastlabki   g‘alayonlar
boshlandi. Bunda  aholi  farmonning bekor  qilinishini,  ro‘yxat  tuzishni  to‘xtatishni
talab   qiladi.   Jizzax   qo‘zg‘oloniga   Nazirxo‘ja   eshon   va   Abdurahmon   jevachilar
21 rahbarlik   qilishgan.   Jizzax   aholisi   mardikorlikka   qarshi   ommaviy   qo‘zg‘olon
ko‘tarish   maqsadida   boshqa   shaharlarga,   jumladan,   Toshkent,   Samarqand   va
ko‘plab atrofdagi qishloqlarga o‘z vakillarini yubordi. 18
13-iyulda   Jizzax   shahrida   Damin   kulol   boshchiligida   hunarmandlar
mardikorlikka   olish   bo‘yicha   ro‘yxatni   talab   qilib   qishloq   oqsoqoli   Mirzayor
Xudoyorov   oldiga   bordi.   Undagi   ro‘yxat,   asosan,   kambag‘al   oila   vakillaridan
tuzilgan   bo‘lib   chiqdi.   Bundan   norozi   bo‘lgan   aholi   ro‘yxatni   berishni   va   uni
qaytadan   tuzishni   talab   qildi.   Mirzayor   Xudoyorov   ro‘yxatni   bermay,   to‘plangan
odamlarni   haqorat   qildi.   Bu   holat   aholining   keskin   noroziligini   keltirib   chiqardi.
Shundan   keyin   ketmon,   tayoqlar   bilan   qurollangan   qo‘zg‘olonchilar   Jizzaxning
yangi shahar qismiga yo‘l oladi.
Qo‘zg‘olonni   bostirish   uchun   uyezd   boshlig‘i   o‘z   yordamchilari   bilan   yetib
keladi,   lekin   ularni   qaytara   olmaydi.   Qo‘zg‘olonchilar   safiga   shahar   va   uning
atrofidan ko‘plab kishilar qo‘shildi. Nazirxo‘ja eshon qo‘zg‘olonchilarga umumiy
rahbar   bo‘ldi.   Jizzax   qo‘zg‘oloni   ishtirokchilari   mustamlakachi   ma’muriyatga
tegishli bo‘lgan harbiy, ma’muriy va boshqa joylarga hujum qilishdi. Ular 13-iyul
kuni temiryo‘l stansiyalarini, aloqa simlarini uzib, temiryo‘l va ko‘priklarni buzib
tashlashdi.   14-iyulda   Abdurahmon   jevachi   o‘z   uyida   turli   joylardan   yuborilgan
vakillar   bilan   yig‘ilish   o‘tkazdi   va   unda   Jizzaxdan   12   chaqirim   uzoqlikda
joylashgan   Kuyaboshi   degan   joyda   to‘planib,   barcha   birgalikda   harakat   qilishga
kelishildi.   Bu   xabarni   atrofdagi   joylarga   yetkazish   uchun   vakillar   yuboriladi.
Jizzaxdagi   bu   voqealardan   xabar   topgan   podsho   hukumati   polkovnik   Ivanov
boshchiligida   harbiy   kuchlarni   u   yerga   yubordi.   18-iyul   kuni   Turkistonda   harbiy
holat e’lon qilindi.
1916-yil   15-iyul   kuni   Abdurahmon   jevachi   boshliq   qo‘zg ‘ olonchilar
Forishdagi   pristav   Borillani   qo‘lga   olish   uchun   mahkama   binosiga   yurish
boshlaydi.   Ammo   u   cho‘l   orqali   Jizzaxga   qochib   ketadi,   qo‘zg ‘ olonchilar   esa
boshqa rus amaldorini o‘ldiradilar. Jevachi boshliq qo‘zg ‘ olonchilarni Sangzordan
18
  Abdurahmonov A. Turkiston mustamlaka davrida xalq noroziliklari. – Toshkent: Fan, 1998.  154  b .
22 To‘raqul To‘rabekov rahbarligidagi aholi ham qo‘llab-quvvatlab ularga qo‘shiladi.
Zomin   xalqi   ham   jizzaxlik   ozodlik   harakati   a’zolariga   xayrixohlik   bildiradilar.
Mustaqillik   uchun   kurashayotganlar   Buxoro   amiriga   maktub   yo‘llab   yordam
so‘raydilar.   Biroq   bu   maktub   sotqin   mirshablar   qo‘liga   tushib,   amirga   yetib
bormaydi.   Rus   bosqinchilariga   qarshi   kurashda   Jizzax   atrofidan   to‘rt   ming   odam
yig ‘ iladi.   Kimdir   qo‘liga   ketmon,   bilan   ozchilik   xaloyiq   esa   miltiq   bilan
dushmanga qarshi chiqadi. 19
Ozodlik uchun ko‘chaga chiqqan xalq to‘qnashuvda mag ‘ lubiyatga uchraydi.
Ularga   boshchilik   qilgan   Abdurahmon   jevachi   va   uning   sheriklaridan   50   kishi
qo„lga   olinib   qatl   ettirilgan,   uch   ming   fuqaro   hibsga   olindi.   Qo‘g ‘ olon
ishtirokchilari   beayov   jazolanib,   uylariga   o‘t   qo‘yildi.   Qishloqlar   vayron   etildi.
Jizzax fojiasi haqida bir guruh jadidchilar Peterburgga borib podshoh dumasiga arz
qilganlar.   Duma   o‘sha   zamonda   komissiya   tuzib,   qo‘zg‘olon   sabablarini
o‘rganishga   yuboradi.   O‘sha   komissiyaga   rahbarlik   qilgan   Chor   hukumati   vakili
A.Kerenskiy   dumaga   topshirgan   hisobotida   shunday   yozadi:   Men   Jizzax
vayronalarini borib ko‘rdim, janoblar, men ikki frontda Kavkaz va g‘arbiy frontda
bo‘lganman,   lekin   bunaqa   qirg‘inbarotni   ko‘rmaganman.   Abdurahmon   jevachi
boshchilik   qilgan   ozodlik   harakatining   asl   maqsadi   o‘lkada   chorizm   zulmiga,
mardikorlikka   odam   olinishiga   qarshi   kurash   bo‘lgan.   Erk   va   ozodlik   uchun
kurashgan   Nazirxo‘ja   Eshon,   Muhammad   Rahim,   Abduraxmon   jevachi   va
boshqalarning   xatti-harakati   chor   hukumati   va   sovet   mafkurachilari   tomonidan
o‘sha paytda qattiq qoralandi. Biroq ularning mustamlakachilikka, zulm va qullik
kishanlariga   qarshi   kurashi   milliy   mustaqillik   uchun   kurashlar   tarixida   o‘chmas
sahifa   bo‘lib   qoldi.   Afsuski,   tarix   sahifalarida   XIX   asr   oxiri   XX   asr   boshlarida
xalqimizning   erki,   mustaqilligi   uchun   kurashga   otlanib,   bu   yo‘lda   jonini   qurbon
qilgan   ozodlik   yalovbardorlarining   hammasining   ham   nomlari   yo‘q.   Ozodlik
19
  Назаров   Н. Среднеазиатский  мятеж  1916  года:  глазами   современников. –  Ташкент:   Университет, 1991.  -
C .146.
23 uchun kurashganlarning aksariyati esa isyonchi, fitnachi, buzg ‘ unchi sifatida yosh
avlod ongiga singdirildi. 20
O‘z yurti, jonajon qishlog ‘ ini jabr-zulmdan xalos etishga otlangani, xalqning
tinkamadorini quritgan mustabid tuzumga qarshi kurashgani uchun ularga ozodlik
kurashchilari   emas,   bosqinchi   tamg ‘ asi   bosildi.   Qariyb,   sakson   yildan   ortiq   vaqt
mobaynida   barchamiz   bunday   bo‘htonlarga   ishonib   keldik.   Ming   shukurlar
bo‘lsinki,   mustaqillik   tufayli   Jizzax   qo‘zg ‘ olonida   old   qatorda   turganlar   nomi
oqlandi.   Ular   ozodlik,   mustaqillik   kurashchilari   sifatida   yangi   o‘zbek   tarixi
kitoblaridan   joy  oldi.   Shu   o‘rinda   ta’kidlash   kerakki,   vatan  Hurriyati   yo‘lida  Rus
bosqiniga   qarshi   chiqqan   ozodlik   harakati   a’zolarining   hayot   yo‘li   O‘zbekiston
mustaqillikka   erishgan   dastlabki   kunlardan   boshlab   qayta   tiklana   boshlandi.
Bunday   ezgu   ishlar   bugungi   kunda   ham   davom   etayotir.   Jumladan,   yaqinda
Forishlik   ijodkor   pedagog   Anvar   Javlonov   Abdurahmon   jevachi   haqida   yana   bir
tarixiy   haqiqatni   ruyobga   chiqardi.   Anvarjon   Jevachining   bugungi   kunda   hayot
bo‘lgan   avlodlari   bilan   suhbatlashib,   ularning   xotiralarini   yozib   oldi.   Tarixiy
ma’lumotlarni   qayta   o‘rganib,       ‘‘TOF   burguti’’   deb   nomlangan   tarixiy   qissani
o‘quvchilar   hukmiga   havola   qildi.   Kitobda   Abdurahmon   jevachining   butun   o‘y-
xayollari,   orzu   umidlari   aks   etgan.   Albatta,   xalqimiz   vatan   ozodligi   uchun
kurashganlarni unutmaydi, ularni qahramon deb biladi.
Bu   vaqtda   mustamlakachi   hukumat   tomonidan   qo‘zg‘olonni   bostirish   va
uning ishtirokchilarini jazolash chora-tadbirlari ishlab chiqildi. Jizzaxga polkovnik
Ivanov   boshchiligida   13   rota   soldat,   2   ta   artilleriya   qismi,   kazak   otryadlari,   jami
ikki   yarim   ming   kishilik   harbiy   kuchlar   yuborildi.   Ular   Jizzax   shahrini   to‘p   va
pulemyotlardan   o‘qqa  tutishdi.   Mustamlakachilar   qo‘shini   dastlab   Jizzaxni,   keyin
Zominni egallab, so‘ng Sangzorga yurish qiladi.
Qo‘shin   qurolsiz   qo‘zg‘olonchilarni   ayovsiz   o‘qqa   tutadi.   Abdurahmon
jevachi   omon   qolgan   600   kishilik   odamlari   bilan   20-21-iyulda   polkovnik
Afanasyev   boshchiligidagi   harbiy   kuchlarga   qarshi   jang   olib   bordi.   Ivanov
20
  Масанов   Н.Э.   Казахи   в   национально-освободительном   движении   1916   года.   –   Алма-Ата:   Наука,   1984.   -
C .84
24 boshchiligidagi   harbiy   kuchlarning   yordamga   kelishi   qo‘zg‘olonchilarning
mag‘lubiyatga   uchrashini   ta’minladi.   Natijada   qo‘zg‘olonchilar   yengildi   va
chekinishga   majbur   bo‘ldi.   Qo‘zg‘olon   rahbarlari   va   faol   ishtirokchilaridan
Abdurahmon   jevachi,   Nazirxo‘ja   eshon,   aka-uka   To‘raqul   va   Eshonqul
To‘rabekovlar, Qosim hoji eshonlar qo‘lga olinib, o‘lim jazosiga hukm etildi. 21
Mustamlakachi   hukumatning   jazo   qo‘shini   qo‘zg‘olonchilarni   ayovsiz
ravishda   jazolashga   kirishdi.   Qo‘zg‘olon   ko‘tarilgan   qishloqlarga   o‘t   qo‘yildi.
Uylar yondirildi. Ularning oila a’zolari ham  jazoga tortildi. Bu jazodan qariyalar,
ayollar,   hatto   yosh   bolalar   ham   chetda   qolmadi.   Jizzaxga   26-27-iyulda   yana
qo‘shimcha   jazo   otryadlari   yetib   kelib,   jazoni   yanada   kuchaytirdi.
Qo‘zg‘olonchilardan   3   ming   kishi   hibsga   olindi.   Ularning   boshliqlari   o‘lim
jazosiga,   qolganlari   qamoq   va   surgunga   hukm   qilindi.   Mahalliy   aholining
qo‘zg‘olonda   ishtirok   etgani,   qo‘zg‘olonchilarga   xayrixoh   bo‘lgani   va   ularni
tutishda   podsho   hukumatiga   yordam   bermagani   uchun   o‘z   uylaridan   cho‘lga
haydab yuborildi. 22
Anqaboy   Xudoybaxtovning   “Shodmon”   dramasi   Jizzax   qo‘zg‘oloni   va
shaharni   to‘pga   tutish   voqeasiga   bag‘ishlangan.   Asarning   qiskacha   mazmuni
quyidagicha:  kambag‘al  dehqon Shodmon ro‘zg‘ori  og‘irlashgach,  Davkarboydan
o‘ttiz so‘m qarz olishga majbur bo‘ladi. Boy Shodmonning savodsizligi va qarzni
vaqtida uzolmaganidan foydalanib, pulning sof daromadini 630 so‘mga chiqaradi,
qozi  bilan  til  biriktirib, uning  bir   tanobcha  yerini   o‘zlashtirib  olishni   niyat  qiladi.
Shodmon qarzining foizi 630 so‘mga emas, balki 90 so‘mga oshganini isbotlashga
urinadi. Lekin uni hushidan ketguncha kaltaklaydilar. Shu paytda ok poshshoning
chet o‘lka xalqlaridan mardikor olish haqidagi farmoni keladi. Bu tashvishli xabar
cho‘g‘dek   qizib   turgan   xalqning   g‘azabini   qo‘zg‘atadi.   Kosib   hunarmand   va
dehqonlar bu alamga chiday olmay do‘mni (boylardan biri) o‘ldiradilar. Pristav esa
arang   qochib   qutiladi.   Ana   shunday   to‘s-to‘polon   paytida   Shodmon   oilasining
kuniga   yarab   turgan   sigirni   bir   ofitser   bilan   ellik   boshi   boynikiga   olib
21
 Shoniyozov K. XIX-XX asrlarda O‘zbekiston tarixi. – Toshkent: Universitet, 1995. -B.137
22
 Abdurahmonov A. Turkiston mustamlaka davrida xalq noroziliklari. – Toshkent: Fan, 1998. – B. 124.
25 ketayotganini   eshitadi   va   do‘stlari   bilan   yo‘lini   to‘sib   ularni   o‘ldiradi. 23
  Xullas,
Shodmon   boshchiligida   qo‘zg‘olon   ko‘tariladi. 24
  Oq   poshshoning   jazo   otryadi
kelib, qo‘zg‘olonni bostiradi, aholini bir chekkaga to‘plab, shaharni to‘pga tutadi.
Shodmonni qo‘zg‘olon rahbari sifatida osishga hukm qiladilar.
23
  Масанов   Н.Э.   Казахи   в   национально-освободительном   движении   1916   года.   –   Алма-Ата:   Наука,   1984.-
C .215.
24
  Назаров   Н.   Среднеазиатский   мятеж   1916   года:   глазами   современников.   –Ташкент:   Университет,1991.   -
C .233
26 2.2. Jizzax qo‘zg‘oloni
XX asr boshlarida butun Turkiston xalqlari Rossiya imperiyasining zo‘ravon
siyosati   ostida   og‘ir   ijtimoiy,   iqtisodiy   va   siyosiy   bosimlarda   yashagan.
Mustamlaka   tuzumining   kamsituvchi   siyosati,   yerdan   mahrum   qilish,   milliy
qadriyatlarga   nisbatan   e’tiborsizlik   va   zulm   oxir-oqibatda   noroziliklar   va
harakatlarga   olib   keldi.   Ayniqsa,   1916-yilda   yuz   bergan   xalq   qo‘zg‘olonlari   bu
norozilikning   ochiq   ifodasi   bo‘ldi.   Qo‘zg‘olonlar   qisqa   fursatda   butun   Markaziy
Osiyoni   qamrab   oldi,   ammo   ular   chor   hukumati   tomonidan   ayovsiz   bostirildi.
Quyida ushbu qo‘zg‘olonlarning sabablari, mag‘lubiyat omillari va undan keyingi
oqibatlar haqida umumiy, chuqur va tizimli tahliliy ma’lumotlar taqdim qilinadi. 25
1916-yilgi   qo‘zg‘olonlar,   asosan,   ijtimoiy-iqtisodiy   va   siyosiy   omillarning
yig‘indisi sifatida yuzaga keldi. Rossiya imperiyasi o‘zining mustamlaka siyosatini
yanada kuchaytirgan, mahalliy aholiga nisbatan tengsiz shartlar qo‘ygan edi.
1. Yerni tortib olish va ko‘chmanchi ruslarni joylashtirish: Rossiya hukumati
XIX   asr   oxiri   va   XX   asr   boshlarida   Turkistondagi   eng   serhosil   yerlarni   rus
dehqonlariga   berib,   mahalliy   aholining   hayot   manbaidan   mahrum   qilgan   edi.   Bu
esa dehqonlar orasida katta norozilik tug‘dirgan.
2.   Majburiy   safarbarlik   e’lon   qilinishi:   1916-yil   25-iyun   kuni   chiqarilgan
farmonga   ko‘ra,   19   yoshdan   43   yoshgacha   bo‘lgan   musulmon   erkaklar   urush
frontining orqa xizmati  uchun safarbar  qilinishi  kerak edi. Bu qaror  musulmonlar
orasida katta norozilik tug‘dirdi, chunki avval ular harbiy xizmatdan ozod bo‘lgan
edi.
3.   Ma’naviy   kamsitilish   va   milliy   tahqirlar:   Musulmon   aholi   rus
mansabdorlaridan   ko‘p   hollarda   bepisandlik,   urush-yovuzlik,   haqsizlik   ko‘rgan.
Ular sud, ta’lim, soliq tizimlarida teng huquqli emas edi.
4.   Jaholat   va   iqtisodiy   tanazzul:   Rossiya   hukumati   Turkistonni   ataylab
rivojlanishdan   orqada   saqlagan,   maktablar,   sog‘liqni   saqlash   tizimi   va   yo‘llar
yetarlicha rivojlanmagan edi.
25
  Sodiqov M. Tarix saboqlari va milliy ong. – Toshkent., Ma’rifat, 2005. -B.236 .
27 5.   Urush   tufayli   og‘irlashgan   ijtimoiy   ahvol:Birinchi   jahon   urushi   davrida
oziq-ovqat   taqchilligi,   narxlarning   oshib   ketishi   va   soliq   yuklarining   ko‘payishi
oddiy xalqni charchatgan edi.
1916-yil   25-iyun   kuni   Rossiya   imperatori   Nikolay   II   tomonidan   chiqarilgan
farmonga   ko‘ra,   Turkiston   o‘lkasining   19   yoshdan   43   yoshgacha   bo‘lgan   erkak
musulmon aholisi orqa front ishlariga safarbar qilinishi belgilandi. Bu qaror, og‘ir
iqtisodiy   va   ijtimoiy   sharoitda   yashayotgan   Turkiston   xalqlari   uchun   kutilmagan,
hatto   tahqirli   bir   hodisa   sifatida   qabul   qilindi.   Ayniqsa,   ilgari   musulmon   aholi
harbiy   xizmatdan   ozod   etilgan   bo‘lsa-da,   bu   safarbarlik   ularning   huquqiy
maqomini   ham   inkor   etgandek   tuyuldi.   Bu   esa   keng   norozilik   va   ochiq   qarshilik
harakatlariga   sabab   bo‘ldi.   Ana   shu   qarshiliklarning   eng   yirik   va   ilk   namunasiga
Jizzaxdagi qo‘zg‘olon aylandi.
1916-yil   iyul   oyining   boshida   Jizzax   uyezdida   safarbarlik   ro‘yxatiga   olish
ishlari   boshlangan   edi.   Rus   ma’murlari   tomonidan   safarbar   qilinayotgan
erkaklarning   ro‘yxatini   tuzish   jarayonida   zo‘ravonliklar,   poraxo‘rlik,   adolatsizlik
va   milliy   kamsitish   holatlari   kuzatildi.   Shu   holatlar   xalq   noroziligini   kuchaytirib,
katta   ko‘lamli   qurolli   harakatlarga   turtki   berdi.   3-iyul   kuni   Jizzax   shahrida   xalq
qo‘zg‘oloni   boshlandi.   Qo‘zg‘olonchilar   mahalliy   rus   ma’muriyati   binolariga
hujum qilishdi, ro‘yxat tuzayotgan mansabdorlarga qarshi qurol ishlatildi, o‘zbek,
tojik   va   boshqa   millatlardan   bo‘lgan   dehqonlar   guruhlarga   birlashib,   jamoaviy
harakat qildilar.
Qo‘zg‘olon   qisqa   vaqt   ichida   Jizzax   uyezdining   qishloqlariga   ham   yoyildi.
Qo‘zg‘olonchilar   asosan   qurolsiz   yoki   oddiy   sovuq   qurollar   bilan   harakat   qilgan
bo‘lsalar-da, ular  o‘zining jipsligi  va qat’iyati  bilan rus  ma’muriyati  uchun jiddiy
xavf tug‘dirdi. Shundan so‘ng, imperiya hukumati zudlik bilan qo‘shimcha harbiy
kuchlar   yuborib,   qo‘zg‘olonni   bostirishga   kirishdi.   Shafqatsiz   tarzda   o‘tkazilgan
harbiy   amaliyotlar   natijasida   yuzlab   tinch   aholi   halok   bo‘ldi,   ko‘plab   qishloqlar
vayron qilindi. Qo‘zg‘olonning rahbarlari hibsga olinib, harbiy sudga tortildi yoki
darhol o‘ldirildi
28 Jizzax   qo‘zg‘oloni   1916-yilgi   Turkiston   xalq   harakatining   muhim   va   tarixiy
jihatdan   o‘ta   ahamiyatli   bosqichlaridan   biri   bo‘ldi.   Bu   qo‘zg‘olon
mustamlakachilik   siyosatining   mahalliy   xalqlar   orasida   qanday   norozilik
uyg‘otganini   ochiq   namoyon   etdi.   Shuningdek,   u   Turkiston   o‘lkasida   milliy
uyg‘onish,   ijtimoiy   faollik   va   siyosiy   ongning   shakllanishida   muhim   rol   o‘ynadi.
Jizzax voqealari boshqa hududlarda — Qo‘qon, Namangan, Andijon va Toshkent
viloyatlarida   ham   xalqni   qo‘zg‘olonlarga   ilhomlantirdi.   Bu   tarixiy   voqea   o‘zbek
xalqining mustamlakachilikka qarshi jasoratli kurashining yorqin sahifalaridan biri
sifatida eslanadi.
Qo‘zg‘olonlar   juda   keng   hududda   bir   vaqtda   boshlanib   ketdi.   Asosiy
harakatlar quyidagi hududlarda bo‘lib o‘tdi: Jizzax va uning atrofidagi qishloqlar –
bu yerda qo‘zg‘olon ayniqsa qattiq kechgan, rus aholi punktlari yoqib yuborilgan.
Namangan,   Andijon,  Farg‘ona   vodiysi   –  bu   hududlarda  aholining   ko‘pligi   va   rus
aholisining   joylashuvi   qo‘zg‘olon   harakatlarini   keskinlashtirgan.   Qozog‘iston
(Semirechye,   Verniy,   Alm   ata)   –   qozoq-qirg‘iz   elatlari   safarbarlikka   qarshi
ko‘tarilgan.   Qirg‘iziston   (Prjevalsk,   Issiqko‘l   atroflari)   –   qirg‘izlarning   noroziligi
ko‘p   hollarda   to‘liq   qurolli   qarshilik   shaklida   ifodalandi.Qo‘zg‘olonlar   ko‘p
hollarda o‘z-o‘zidan boshlangan bo‘lib, ularning har birida o‘ziga xos yetakchilar
va   taktikalar   mavjud   edi.   Masalan,   Jizzaxdagi   qo‘zg‘olonga   rahbarlik   qilganlar
orasida ishchilar, dehqonlar, ziyolilar ham bo‘lgan. 26
Quyidagi sabablar qo‘zg‘olonlarning tezda bostirilishiga sabab bo‘ldi:
1.Tashkilotchilikning   yetishmasligi:   Qo‘zg‘olonlar   tarqoq   edi.   Ular   orasida
umumiy   rahbariyat   va   harbiy   strategiya   yo‘q   edi.   Bu   esa   chor   qo‘shinlariga
alohida-alohida yo‘nalishlarda qarshi turishga imkon bermadi.
2. Harbiy kuchlar tengsizligi: Qo‘zg‘olonchilar asosan tayoq, bolta, sovut kabi
qurollar   bilan   qurollangan   edi.   Chor   armiyasi   esa   zamonaviy   o‘qotar   qurollar,
pulemyot va artilleriyadan foydalangan.
26
O‘zbekiston tarixi. 5 jildlik. 3-jild. XX asr boshlaridagi siyosiy harakatlar. – Toshkent.,Sharq, 2000.-B.238.
29 3.   Xufya   xabarlar   va   xiyonat:   Ba’zi   hollarda   mahalliy   boylar   yoki
mansabdorlar   chor   hukumatini  ogohlantirib  turgan.  Bu   esa   rejalar  fosh  bo‘lishiga
olib kelgan.
4. Etnik va ijtimoiy tafovutlar: Qo‘zg‘olonchilar orasida turli elatlar – o‘zbek,
qirg‘iz,   qozoq,   turkmanlar   qatnashgan.   Ammo   ularning   o‘zaro   muvofiqligi   kam
edi. Ba’zilar hatto betaraflikni afzal ko‘rdi.
5.   Zamonaviy   siyosiy   mafkuraning   yo‘qligi:   Qo‘zg‘olonlar   faqat   norozilik
shaklida yuzaga chiqqan. Ularning aniq siyosiy dasturi, mustaqillik uchun harakati,
tashqi siyosiy aloqalari bo‘lmagan.
Qo‘zg‘olon   bostirilgach,   chor   hukumati   qator   jazolovchi   va   siyosiy   chora-
tadbirlarni amalga oshirdi:
Ommaviy   jazolar:   Jizzaxda   15   mingdan   ortiq   inson   o‘ldirilgani,   Farg‘onada
yuzlab qishloqlar yoqib yuborilgani tarixiy manbalarda qayd etilgan. Qo‘zg‘olonda
qatnashganlar   yoki   gumonlanganlar   Sibirga,   Rossiyaning   shimoliy   hududlariga
surgun   qilindi.   Qo‘zg‘olon   markazlarida   yashovchi   aholi   boshqa   hududlarga
majburlab  ko‘chirilgan,  bu  esa   ijtimoiy  inqirozni   chuqurlashtirgan.Yangi   soliq  va
mehnat majburiyatlari: Qo‘zg‘olonchilardan qolgan oilalar jazo sifatida qattiq soliq
va mehnatga tortildi. Maktablarda rus tili majburiy qilindi, o‘zbek, qirg‘iz, qozoq
tillarining rasmiy ishlatilishiga to‘sqinlik qilindi. 27
1916-yilgi   xalq   qo‘zg‘olonlari   Rossiya   imperiyasining   Turkistonni
mustamlaka   qilishidan   keyingi   eng   yirik,   eng   ommaviy   qarshilik   harakati
hisoblanadi.   Mahalliy   aholi   birinchi   bor   bosqinchilik   siyosatiga   ommaviy   tarzda
norozilik   bildirdi.   Qo‘zg‘olonlar   bir   necha   o‘n   ming   kishilik   qurolli   qarshilikka
aylandi. Butun Turkiston bo‘ylab norozilik harakatlari  uyushgan  holda boshlanib,
bu   xalq   orasida   milliy   ong   uyg‘onayotganini   ko‘rsatdi.   Bu   voqealar
mustamlakachilarni hushyorlikka chaqirib, ularni siyosatlarini qisman qayta ko‘rib
chiqishga majbur qildi.
27
 Ганиев А. Национально-освободительные движения в Средней Азии. – Ташкент: Фан, 1989. - C .173.
30 1916-yilgi   qo‘zg‘olonlarda:   O‘zbeklar,   qozoqlar,   qirg‘izlar,   turkmanlar,
tojiklar   birgalikda   harakat   qildilar.   Birinchi   marta   umumiy   dushmanga
mustamlakachilikka   qarshi   birgalikda   kurashildi.   Bu   esa   Markaziy   Osiyo
xalqlarining birdamlikka qodir ekanligini isbotladi. Bu birlik tajribasi keyinchalik
Sovet   davrida   ham   eslab   turilgan,   mustaqillik   yillarida   esa   millatlararo   do‘stlik
timsoli sifatida qadrlangan. 28
28
 Salohiddinov A. Turkistonda jadidchilik va ozodlik harakati. – Toshkent: Sharq, 2002. -B.247.
31 XULOSA
1916-yilgi xalq qo‘zg‘olonlari tarix sahifalarida nafaqat qurolli harakat, balki
xalqning ozodlik, adolat va erk sari tashlagan jasoratli qadami sifatida muhrlangan.
Bu   qo‘zg‘olonlar,   garchi   o‘z   davrida   mag‘lubiyat   bilan   yakunlangan   bo‘lsa-da,
o‘zidan   keyingi   siyosiy   va   ijtimoiy   jarayonlarga   kuchli   turtki   bergan   voqealar
sirasiga kiradi.
1916-yil   voqealari   Turkiston   xalqlari   tarixida   ilk   bor   mustamlakachilikka
qarshi   ommaviy   norozilik   sifatida   namoyon   bo‘ldi.   Xalq   birlashdi,   dushmanga
qarshi qurol ko‘tardi va o‘z haq-huquqini himoya qilishga intildi. Bu voqelik shuni
ko‘rsatadiki,   uzoq   yillar   davomida   Rossiya   imperiyasi   tomonidan   zulm   ostida
yashagan aholi o‘z irodasini sindira olmagan, aksincha, unda kurashishga bo‘lgan
istak kuchaygan edi.
Bu   qo‘zg‘olonlar   Turkiston   xalqlari   orasida   milliy   ong   va   o‘zlikni   anglash
tuyg‘usining kuchayishiga sabab  bo‘ldi. Ko‘pgina tarixiy manbalar va tadqiqotlar
bu   voqealarni   milliy   uyg‘onish   jarayonining   muhim   bosqichi   sifatida   baholaydi.
Xalq   o‘z   boshiga   tushgan   muammolarning   asl   sababini   anglashga,   o‘z
mustaqilligini   qadrlashga,   o‘z   kelajagini   o‘zi   belgilash   kerakligini   tushunishga
boshladi.
1916-yilgi   qo‘zg‘olonlar   Markaziy   Osiyo   xalqlari   o‘rtasida   ilk   siyosiy   birlik
va hamkorlik tajribasini yaratdi. Qo‘zg‘olonlar faqat bitta hudud yoki millat bilan
cheklanmagan,   balki   umumturkistoniy   harakat   darajasiga   yetgan   edi.   O‘zbek,
qozoq, qirg‘iz, turkman, tojik xalqlari umumiy maqsad yo‘lida birlashdilar. Bu esa
keyinchalik millatlararo birdamlik g‘oyalariga zamin yaratdi.
Mazkur harakat jadidlar harakati va milliy mafkura taraqqiyotiga kuchli turtki
berdi.   Qo‘zg‘olonlar   sababli   ko‘plab   ziyolilar   xalq   bilan   yaqinlashdi,   ularning
dardu   hasratini   yurakdan   his   etdi.   Bu   esa   milliy   mafkura   va   siyosiy   fikr
rivojlanishiga   sabab   bo‘ldi.   Jadidlar   xalqning   savodini   ochish,   siyosiy   ongini
yuksaltirish,   zamonaviy   ta’lim   tizimini   yaratish   orqali   mustamlakachilikka   qarshi
ongli kurash olib borishga intildilar.
32 1916-yilgi   qo‘zg‘olonlar   xalq   ongida   mustamlakachilikning   asl   basharasini
ochib   berdi.   Aholi   majburiy   ishga   safarbar   etilishi,   noqonuniy   soliq   va
zo‘ravonliklarga   duch   kelishi   natijasida   Rossiya   imperiyasiga   bo‘lgan   ishonch
butunlay   yo‘qoldi.   Bu   ishonchsizlik   kelgusida   Sovet   hokimiyatiga   nisbatan   ham
ehtiyotkorlik bilan qarashga olib keldi.
Qo‘zg‘olonlarning qonli bostirilishi xalq qalbida chuqur iz qoldirdi. Minglab
odamlar halok bo‘ldi, yuz minglab oilalar o‘z yurtini tark etdi, o‘n minglab kishilar
surgun   qilindi.   Biroq   bu   fojiaviy   holat   xalqni   yengmadi   –   aksincha,   uni   yanada
kuchliroq   ijtimoiy   qatlam   sifatida   shakllanishiga   sabab   bo‘ldi.   Ana   shu
sabablardan,   bu   voqealar   o‘zbek   xalqi   tarixida   mashaqqatli,   ammo   g‘urur   bilan
tilga olinadigan sahifalardan biridir.
Sovet   davrida   bu   voqealar   ko‘p   yillar   davomida   siyosiy   sabablarga   ko‘ra
yashirildi,   tarixiy   haqiqatlar   buzib   ko‘rsatildi.   Faqatgina   mustaqillik   yillaridan
so‘ng   bu   qo‘zg‘olonlar   haqiqiy   tarixiy   bahosiga   ega   bo‘la   boshladi.   Tarixchilar,
olimlar, yozuvchilar va jamoatchilik ushbu voqealarni keng o‘rganib, ularni milliy
qahramonlik namunasi sifatida e’tirof eta boshladi.
33 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
I. Rahbariy adabiyotlar
1. Karimov I.A. Yuksak ma’naviyat – yengilmas kuch. – T; Ma’naviyat, 2008.
II. Ilmiy adabiyotlar
1. Axmedov A. A. 1916-yil qo‘zg‘olonlari va ularning ijtimoiy-siyosiy mohiyati. –
Toshkent: Fan, 1996.
2. Jo‘rayev   O.   O‘zbek   xalqi   tarixida   mustamlakachilikka   qarshi   kurash.   –
Toshkent: O‘zbekiston, 2001.
3. To‘raqulov   B.   Milliy   ozodlik   harakatlari:   tarix   va   saboqlar.   –   Toshkent:
Ma’naviyat, 2007.
4. Salohiddinov A. Turkistonda jadidchilik va ozodlik harakati. – T.: Sharq, 2002.
5. Shoniyozov K. XIX-XX asrlarda O‘zbekiston tarixi. – T.: Universitet, 1995.
6. Abdurahmonov A. Turkiston mustamlaka davrida xalq noroziliklari. – Toshkent:
Fan, 1998.
7. Sodiqov M. Tarix saboqlari va milliy ong. – Toshkent: Ma’rifat, 2005.
8. Qosimov B. O‘zbek tarixshunosligi asoslari. – Toshkent: Akademnashr, 2012.
9. O‘zbekiston   tarixi.   5   jildlik.   3-jild.   XX   asr   boshlaridagi   siyosiy   harakatlar.
– Toshkent: Sharq, 2000.
III. Xorijiy tatqiqotlar
1. Алибаев   Х.  Национально-освободительное   движение   в  Туркестане   в   1916
году. – Ташкент: Фан, 1986.
2. Бартольд В.В. Туркестан в прошлом и настоящем. – Москва: Наука, 1990.
3. Ганиев   А.   Национально-освободительные   движения   в   Средней   Азии.
– Ташкент: Фан, 1989.
4. Забиров   Ш.   История   антиколониальных   восстаний   в   Туркестане.   –
Ташкент: Фан, 1983.
5. Масанов   Н.Э.   Казахи   в   национально-освободительном   движении   1916
года. – Алма-Ата: Наука, 1984.
34 6. Назаров   Н.   Среднеазиатский   мятеж   1916   года:   глазами   современников.   –
Ташкент: Университет, 1991.
IV. Ilmiy maqolalar va gazetalar
1. Allayorov   M.   1916-yil   Jizzax   qo zg oloni   (qo lyozmalar   asosida).   –ʻ ʻ ʻ
Toshkent: Fan nashriyoti, 1990.
2. Driyu   K.   1916-yilgi   qo zg olon   sabablari   va   oqibatlari:   Mustamlakachilik	
ʻ ʻ
tuzumiga qarshi norozilik. – T, 2021.  
3. Fozil Yo ldosh o g li. Jizzax qo zg oloni – doston. – T, 1920.	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
V. Internet manbalari 
1. https://www.tarix.uz   
2. https://www.ziyo.net.uz   
3. https://www.oyina.uz   
4. https://www.cyberleninka.ru   
35 ILOVALAR
29
29
XXasrboshlaridaToshkentshahrivako ’ chalari
36 30
30
 1916  yilgi   Jizzax   qo ’ zg ’ oloni
37

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. BIRINCHI JAHON URUSHINING BOSHLANISHI VA UNING TURKISTON O‘LKASIGA TA’SIRI

1.1. Birinchi jahon urushining boshlanish sabablari va uning Turkiston o‘lkasiga ta’siri

1.2. Birinchi jahon urushi davrida Turkistondagi ijtimoiy –iqtisodiy jarayonlar

II.BOB. TURKISTON O‘LKASIDAGI 1916-YILDAGI XALQ HARAKATLARI VA UNING OQIBATLARI

2.1. 1916-yilda Turkiston o‘lkasidagi xalq qo‘zg’alonlarining boshlanishi va uning Turkiston bo‘ylab tarqalishi

2.2 Jizzax qo‘zg’oloni

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI

ILOVALAR