Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 60000UZS
Размер 355.0KB
Покупки 0
Дата загрузки 24 Март 2026
Расширение doc
Раздел Дипломные работы
Предмет Литература

Продавец

Rajabov Yorbek

Дата регистрации 19 Март 2026

0 Продаж

Hozirgi o’zbek nasrida psixologizm Tog'ay Murod

Купить
1
“Hozirgi o zbek nasrida psixologizm”’
(Tog ay Murod nasri misolida)	
’ 2
Reja
Kirish ...........................................................................................................3-7
I.BOB.   Psixologizm muammosi va uning o rganilishi 8-11’ …………………
I.1. Tog ay Murodning nasrdagi o ziga xos uslubi .. 12-17	
‘ ’ ………………… …
I.2.  Otamdan qolgan dalalar  romanida milliylik va milliy ruh.............18-28	
“ ”
II BOB.   Tog ay Murod qissalaridagi ruhiy xarakterlar talqini	
‘
II.1. Yozuvchi qissalaridagi mungli qo shiq va ruhiyat tahlili 29-40	
’ …………
II.2.  Yulduzlar mangu yonadi  qissasida xarakter va sheriyat uyg unligi	
“ ”	’ …
. .. 41-52	
……………………………………………… …… ……………
Xulosa . .53-55	
…………………………………………………… ……………
Foydalanilgan adabiyotlar ruyhati 56-57 	
…………………………………… 3
Kirish 
Mavzuning dolzarbligi.   Adabiyot inson ruhi va qalbining tarjimoni va ayni
chog da   tarbiyachisi   sanaladi.   Shu   bois   ham   inson   ma naviy-axloqiy   hayoti‘ ’
shaxs   kamolatida   odimiy   ravishda   adabiyotga   tayanilgan   va   adabiyotdan
foydalanilgan.
Demak, adabiyot shaxs tarbiyasida bosh omil ekan, unda  о ‘z- о ‘zidan har bir
xalqqa   xos   milliy   g‘oyalar,   milliy   ruh   aks   etishi   tabiiy.   Shu   asosda   esa   yoshlar,
kelajak   avlod   qalbiga   milliy   xususiyatlar:   an’ana   va   haqiqatlar,   qadriyatlar   va
e’tiqodlar singdiriladi.
Zero,milliylik   yuksak   tushuncha   b о ‘lib,   Prezident   I.A.Karimov   ham   “Yosh
avlodimizni  vatanparvarlik, el-yurtga  sadoqat  ruhida  tarbiyalash,  ularning qalbiga
insonparvarlik   va   odamiylik   fazilatlarini   payvand   qilishdek   olijanob   ishlarimizda
madadkor b о ‘lishi zarur ,, ,-deb bejiz takidlanmagan edi.
Psixologizm   yozuvchilik   mahoratining   eng   muhim   jihatidir ,   asar
“ ”	…
badiiyligini asosiy ko rsatkichlaridan biridir. Chunki  odam adabiyotining tasvir	
’ “
predmetidir.   Odam   tasviri   yo q   joyda   badiiy   adabiyot   yo q,   shu   bilan   birga	
’ ’
odam   tasviri   demak     boshlicha   odamning   ichki   dunyosi   tasviri,   uning	
“ ”	–
kechinmlari tasviri demakdir.
Ko rinadiki,   psixologik   tahlil   qonuniy   badiiy   hodisa   bo lib,   ijodiy	
’ ’
talantning kamoloti darajasini, uning ta sir doirasini belgilovchi sifat belgisidir.	
’
Inson   ruhiyatining   tahlili,   uni   chuqur   tushunish   va   tasvirlash   mahorati  	
–
adabiyotning tub mohiyatini belgilovchi sifat darajasiga ko tarilishi birdaniga yuz	
’
bermagan.   Adabiyotning   turli   rivojlanish   etaplarida   bu   problema   turlicha
tushunilgan.   Jumladan,   Arestotelning   Poetika   asarida   qayd   qilinishicha,   badiiy	
“ ”
asarning   asosiy   belgisi     tashqi   hodisalarning   tasviridir,   xarakter   esa   tashqi	
–
hodisalar tasviridan keyingi vositadir. 4
О ‘z asarlarida milliylik ruhi,  о ‘zbekona hayot muomila munosibat, xarakter-
xususiyatlarni yuksak darajada tasvirlab, shaxs tarbiyasiga muhim e’tibor qaratgan
yozuvchilarimizdan   biri   Tog‘ay   Muroddir.Tog‘ay   Murod   adabiyotimiz   osmonida
yorqin iz qoldirib mangu yulduzga aylangan ijodkor. Uning qisqa umri davomida
yaratgan salmoqli ijodiy merosi adabiyotshunoslarimiz tomonidan ,,k о ‘p va x о ‘p”
о ‘rganildi,   munosabat   bildirildi.   Bildirilgan   bu   munosabatlardan   Tog‘ay
Murodnning   shaxs   va   ijodkor   sifatidagi   qiyofasi,   uning   ruhiy   olamini   yanada
yaqinroq   bilish   imkoniyati   paydo   b о ‘ldi.   Bunda,   albatta   ,   mahoratli
munaqqidlarning   xizmatlari   beqiyosligini   alohida   e’tirof   etmoq   joiz.   Zero,
yozuvchi  yoki shoir mehnati, badiiy asar  salmog‘ini  kitobxon ongiga yetkazishda
birinchi  о ‘rinda munaqqidning roli katta b о ‘lishi barchaga ma’lum.
Shunday   ekan   Tog‘ay   Murod   ijodining   hozirgi   о ‘zbek   tanqidchiligida
о ‘rganilishi tadqiq etish muhim masala hisoblanadi.
Qolaversa,   yozuvchi   ijodi   b о ‘yicha   olib   borilgan   izlanishlar,   bildirilgan
munosabatlarni   qiyosiy   о ‘rganib,   muhim   xulosalarga   kelish   birinchidan,   Tog‘ay
Murod   ijodining   olamini   tahlil   etish,   yozuvchi   asarlaridagi   ramz   va   obrazlarni
t о ‘g‘ri   anglashga   y о ‘l   ochadi.   Ikkinchidan,   Tog‘ay   Murodning   insoniy   qiyofasi
shaxs sifatidagi  о ‘ziga xosliklarni yaqindan anglash imkonini beradi. Uchinchidan,
yozuvchining   о ‘zbek   adabiyotidagi   mavqei,   о ‘z   y о ‘li   va   uslubini   belgilashda
muhim ahamiyat kasb etadi. Ayni shu jihatlar mavzuning dolzarbligini belgilaydi.
Mavzuning   о ‘rganilganlik   darajasi.   Psixologizm   muammosi   70-yillarga
kelib   maxsus   tadqiqot   obyektiga   aylandi.   Yosh   olimlardan   N.Shodiyevning
Abdulla   qahhorning   psixologik   tahlil   mahorati   (Sarob ,   Sinchalak   asarlari“ ” ” “ ”
misolida),   M.Abdurahmonovning   Abdulla   Qodiriyning   ijodida   psixologik   tahlil	
“
mahorati   nomli   nomzodlik   desertatsiyalari   yuzaga   keldi   va   shu   tadqiqotlarning	
”
mag zini   aks   ettiruvchi   bir   nechta   maqola,   risola   va   broshyura   e lon   qilindi.	
’ ’
B.Sarimsoqovning   Dostonlarda   psixologik   tasvirning   xarakteri   haqida   ba zi	
“	’
mulohazalari  yuzaga keldi.	
” 5
О ‘zbek   adabiyotshunosligida   Tog‘ay   Murod   asarlari   xususida   anchagina
ishlar   amalga   oshirilgan.   Yozuvchi   asarlarining   g‘oyaviy   –   mazmuniy   jihatidan
tahlil   etilishi,   qissa,   hikoya   va   romanlardagi   obrazlar,   ularning   mohiyati
tanqidchilar   tomonidan   keng   о ‘rganilgan.   Bu   borada,   ayniqsa,   O.Sharofiddinov,
U.Normatov,   Q.Y о ‘ldoshev,   A   Rasulov,   D.Quronov,   I.Yoqubov,   R.Qochqor   kabi
adabiyotshunos,   munaqqidlarning   xizmatlari   beqiyos.   Mazkur   olimlarning   say   –
harakati   bilan   Tog‘ay   Murod   asarlarining   g‘oyaviy   –   badiiy   qimmati,   estetik
ahamiyati hamda Tog‘ay Murodning   о ‘zbek nasrida tutgan   о ‘rni baholiqudrat   о ‘z
bahosini topdi. Tog‘ay Murod shaxsi keng kitobxonlar ommasiga yaqinlashdi.
Qolaversa,   yozuvchi   vafotidan   s о ‘ng   2007   yilda   “Men   qaytib   kelaman”
(Tog‘ay   Murod   zamondoshlar   xotirasida)   kitobining   nashr   etilishi   ham
yozuvchining   chin   muxlislari   ortishi   va   ularning   qalb   sirdoshi,   darddoshiga
aylanishigayordam  berdi,  desak mubolag‘a b о ‘lmaydi.2
Adabiyotshunosligimizda   Tog‘ay   Murod   shaxsi   va   ijodi   xususida   bir   qator
ishlar   yaratilgan.   Biroq   mazkur   tadqiqotlarda   yozuvchi   qalbi,   qiyofasi,   shaxsi   va
qismati   qay   darajada   yoritilgan?   Ijodkor   erishgan   yutuqlari,   adabiyotga   q о ‘shgan
yangiliklari nimada? Uning asarlariga tanqidchilar qanday munosabat bildirishgan?
Munaqqidlarning Tog‘ay Murod asarlarni tahlilu talqin qilishdagi usullari va
ayni   paytda   ular   fikridagi   о ‘xshash,   mushtarak   jihatlari   nimalarda   namoyon
b о ‘ladi?   Bu   xususida   A.Rasulov,   D.Quronov,   I.Yoqubov   kabi   olimlarning
bildirgan mulohazalari inobatga olinmasa, boshqa tirik tadqiqot yaratilmagan. 
Tadqiqot   ob’ekti   va   predmeti.   Ishda   Tog‘ay   Murod   ijodi   va   faoliyatiga
bag‘ishlangan   maqolalar,   xotira   va   estaliklar,   asarlar   manba   sifatida   olindi.
Shuningdek tadqiqot davomida yozuvchining  о ‘z asarlariga ham murojaat qilindi. 
Tadqiqotning   metodologik   asoslari.   О ‘zbekiston   Respublikasi   Vazirlar
Mahkamasi   tomonidan   ishlab   chiqilgan   Kadrlar   tayyorlash   Milliy   dasturidagi
k о ‘rsatmalar,   Prezident   I.A.Karimovning   milliy   madaniyat   va   manaviyatni
rivojlantirishga doir nazariy asarlari tashkil etiladi.  6
Ishning   ilmiy   –   nazariy   y о ‘nalishini   belgilashda   I.Sulton,   O.Sharofiddinov,
B.Nazarov,   A.Rasulov,   D.Quronov,   Q.Y о ‘ldoshev,   P.Q о ‘chqor,   I.Yoqubov   kabi
munaqqidlarning asarlari metodologik asos b о ‘lib xizmat qiladi. 
    Ishning   nazariy   va   amaliy   ahamiyati.     Ushbu   tadqiqotning   natijalari   va
xulosalari   adabiyotshunoslik   va   tanqidchilikda   bir   yozuvchi   ijodiga   munosabat
jihatidan   bir   necha   munaqqidlar   ijodini   о ‘rganish   va   shu   orqali   adabiyotda
tanqidning   rolini   k о ‘rsatish,   tadqiq   etish   va   tahlil   qilish   tajribalarini   yoritish
muammolarini hal etishda samarali ulush b о ‘lib q о ‘shilishi shubhasiz. Shuningdek,
yana   xulosalardan   о ‘zbek   adabiyotshunosligi   va   tanqidchiligida   Tog‘ay   Murod
ijodi   muammolarini   о ‘rganishda,   qolaversa,   о ‘zbek   tanqidchilarining   adabiy
jarayonga   munosabati   masalasini   tadqiq   etishda   nazariy   manbaa     sifatida
foydalanish mumkin.
Ishning amaliy ahamiyati shu bilan belgilanadiki,  uning natijalari akademik
litsey   va   kasb-hunar   kollejlarida   Tog‘ay   Murod   ijodini   о ‘rganish,   shu   bilan   bir
qatorda   yozuvchi   ijodining   ommalashishida   tanqidchilarning   rolini   k о ‘rsatish
b о ‘yicha   ma’ruzalar   о ‘qishda,   amaliy   mashg‘ulotlar   olib   borishda,   oliy   о ‘quv
yurtlari filologiya fakultetida mavzu yuzasidan kurs ishlari, referatlar yozishda q о ‘l
keladi.
Bitiruv   malakaviy   ishning   maqsad   va   vazifalari.   O zbek’
adabiyotshunosligida psixologizm muammosi yetarlicha tadqiq etilmagan. Ana shu
muammoni   yozuvchi   Tog ay   Murod   nasri   misolida   tahlil   qilish   asosiy	
’
maqsadimiz. Shu maqsaddan kelib chiqqan holda ishda qu yidagi  vazifalarni hal	
’
qilish ko zda tutilgan:	
’
- Psixologizm muammosi va uning o rganilishi.	
’
- Tog ay Murodning nasrdagi o ziga xos uslubi.	
’ ’
-   Otamdan qolgan dalalar  romanida milliylik va milliy ruh.	
“ ”
- Tog ay Murod qissalaridagi mungli qo shiq va ruhiyat tahlili.	
’ ’
- Yulduzlar mangu yonadi  qissasida xarakter va she riyat  uyg unligi.	
“ ”	’ ’ 7
Bitiruv   malakaviy   ishning   ilmiy   yangiligi.   Adabiyot   ilmida   psixologizm
muammosi munozarali masalalardan. Ana shu muammoni Tog ay Murod asarlari’
bilan uyg un holda tadqiq etish ishning yangiligini belgilaydi.	
’
Bitiruv malakaviy ishning tarkibi.  Ish kirish, 2bob, xulosa va foydalanilgan
adabiyotlar ro yxatidan iborat.	
’ 8
I.BOB. Psixologizm muammosi va uning o rganilishi’
O zbek   adabiyotshunosligi   va   adabiy   tanqidida   psixologizm   va	
’ “ ”
psixologik   tahlil   terminlari   farqlanmay   ishlatiladi.   Bundan   tashqari,   yuqoridagi	
“ ”
terminlarning o zbekcha variantlari ham ko p bo lib, ularning hammasi ham bir	
’ ’ ’
xil   ma noda   qo llaniladi.   Masalan,   Adabiyot   nazariyasida   psixologizm	
’ ’ “ ” “ ”
ichki   dunyo   tasviri ,   psixologik   analiz ,   psixoanaliz ;   M.Abdurahmonovaning	
“ ” “ ” “ ”
broshyurasida     ruhiy   dunyo   tasviri ,   ruhiy   tahlil ,   psixologik   tasvir ;	
– “ ” “ ” “ ”
N.shodiyevning   ruhiyat   rassomi   risolasida     psixologik   tahlil ,   ichki   hayot	
“ ” “ ” “	–
tasviri  kabi.	
”
Xolbuki,   birinchidan,   insonning   ichki   dunyosigina   uning   psixologiyasi   deb
qarash,   ikkinchidan   psixologizm   bilan   psixologik   tahlilni   bir   ma noda	
“ ” “ ”	’
qo llash   noo rindir.       Psixologizm       psixologik   tahlil       tushunchasiga	
’ ’ “ ”
nisbatan keng bo lib, u o zida bevosita avtorning psixologiyasini   ham  qamrab	
’ ’
oladi. Bu     haqda  Gide Mopasan        shunday        yozgan       edi:   Hissiyot  organlari	
“
yordamida           anglangan   hayot           haqidagi         tushunchalarimiz,       dunyoni
tushunishimiz,   bizning   sezgilarimiz     bularning   hammasini   ma lum   bir	
– ’
qisminigina   o sha   personajga,   biz   yashirin   va   sirli   mohiyatlarini   ochmoqchi	
’
bo lgan   qahramonlarga   yuklaymiz.   Shunday   qilib,   faqat   o zimizni   hammavaqt	
’ ’
shoh,   jallod,   o g ri,   monax   ayol,   qiz   yoki   bozor   savdogari   qiyofasida	
’ ’
ko rsatamiz, chunki biz o z oldimizga shunday masalani qo yamiz:   agar men	
’ ’ ’ “
shoh,   jallod,   o g ri,   monax   ayol,   qiz   yoki   bozor   savdogari   bo lganimda,   men	
’ ’ ’
nima qilardim, men nimani o ylardim, men qanday harakat qilardim .	
’ ”
Demak,   psixologizm   adabiyotning   o ziga   xos   qonuniy   hodisasi   bo lib,	
’ ’
yozuvchining xohishiga bog liq bo lmagan holda namoyon bo ladi.	
’ ’ ’
psixologik   tahlil   esa   inson   psixikasi   jarayonlarini,   uning   fikr   va	
“ ”
hissiyotidagi   turli     tuman   ohang lar   rivojini   aks   ettiruvchi,   qahramon   ruhiy	
– “ ”
dunyosinianalitik   printsipda   ochuvchi   estetik   kategoriyadir.   Bunda   yozuvchining
e tibori,     N.G.   Chernishevskiy   yozganidek,     hammadan   ko proq   qanday	
“	’ – – ’ 9
qilib   bir   xil   tuyg u   va   fikr   tufayli   boshqa   tuyg u   va   fikrning   rivoj   olishiga’ ’
qaratilgan;   biron   holat   yoki   taassurot   natijasida   bevosita   paydo   bo lgan	
’
tuyg uning   xotira   va   xayolda   paydo   bo ladigan   har   xil   fikr   ta siriga   berilib,	
’ ’ ’
boshqa   tuyg ular   holiga   kirishini,   yana   dastlabki   holiga   qaaytishini,   butun   shu	
’
holatlar  dunyosida sayr  etib, o zgarib yana va yana daydib yurishni  juda qiziqib	
’
mushohada qiladi; dastlabki tuyg u natijasida paydo bo lgan fikrning boshqa bir	
’ ’
fikrga   olib   borishini,   yana   undan   ham   nari   o tib   sayr   qilib   yurishini;   shirin	
’
xayollarni   haqiqiy  hislarga   qo shib   yuborishini,  kelajak   to g risidagi   orzularni	
’ ’ ’
hozirgi zamon refleksiyasi bilan qo shib yuborishini juda maroq bilan mushohada	
’
qiladi . Shuning uchun ham  psixologik tahlil  hamma yozuvchilardayoki ularning	
” “ ”
hamma   asarlarida   uchramasligi   mumkin.   Shunday   bo lgach,   yozuvchining   bu	
’
sohadagi izlanishlari bo lgandagina ushbu termini ishlatgan ma quldir.	
’ ’
Hozirgacha mavjud adabiy   tanqidiy tadqiqotlarda psixologizm muammosi	
–
janrlarga   bog liq   ravishda   yetarli   o rganilmagan.   Jumladan,   yosh   olim	
’ ’
N.Shodiyevning   Ruhiyat   rassomi   risolasida   L.Tolstoy   kashf   etgan   qalb	
“ “
dialektikasi  formasining adabiyotshunosligimizda umuman o rganilmagan asosiy	
”	’
poetic   vositalari     ichki   monolog,   nutqiy   xarakteristika,   psixologik   portret   va	
– …
ularning   xususiyatlarini   Sarob   romani   va   Sinchalak   povesti   misolida	
“ ” “ ”
o rganilishi va ikkala janrning umuman farqlanmasligi yaqqol ko zga tashlanadi.	
’ ’
Holbuki,   psixologizm   va   psixologik   tahlil   turli   janrlarda   turli   me yorda	
’
qo llaniladi,   roman   esa       o zida     koinotni   sig dira     oladigan       ijtimoiy	
’ “ ’ ’ ”
voqea   hodisalar va inson qlbi dialektikasini  cheksiz ko lamda, murakkablikda	
– ’
tasvirlay oladigan janrdir.
Psixik narsa, ong va shu kabilar materiyaning oliy maxsulidir, inson miyasi
“
deb   ataladigan   juda   murakkab   materiya   parchasining   funksiyasidir .   Demak,	
”
voqelikning   miyada   aks   ettirilishi   psixikadir.   Psixika   ( psixika   degan   termin	
“ ”
grekcha   psyuxe   so zidan   olingan   bo lib,   ruh   degan   ma noni   bildiradi)ning	
“ ”	’ ’ ’
moddiy   asosi   har   doim   biron   aniq   odamga   tegishli   bo lgani   tufayli,   ana   shu	
’
odamning  shaxsiy   ruhiy   hayoti   (ongi,  ehtiyoji,   hayoli,  orzusi,   hissiyoti,   kayfiyati, 10
ehtirosi,   irodasi,   ideallari,   ishtiyoqi,   qiziqishi,   odati,   harakteri )   adabiyotda…
o zining tasvirini topishi tabiiydir.	
’
Hayotda   bo lganidek,   adabiyotda   ham   odam   o zining   individual	
’ ’
psixologik   xususiyati   bilan   boshqalardan   ajralib   turadi.   Bu   xarakter   ( tag ma,	
“	’
hislat, belgi, alomat  ma nolarini beradi) tushunchasi bilan bog liqdir.	
”	’ ’
Psixologiyada   harakter   deganda   mazkur   shaxs   uchun   tipik   hisoblangan	
“
faoliyat   usullarida   namoyon   bo ladigan   tipik   sharoitlarda   ko rinadigan   va   bu	
’ ’
sharoitlarga   shaxsning   munosabati   bilan   belgilanadigan   individual   psixik
xususiyatlar   yig indisi   tushuniladi   va   shaxsning   yo nalishi     ehtiyojlari,	
’ ” ’ –
motivlari, qiziqishlari, ishtiyoqi, ideallari xarakterning mazmunini tashkil etadi. 
Adabiyotda esa  badiiy xarakter   bu individual belgilarni ham o z ichiga	
“	– ’
olgan holda ma lum bir ijtimoiy sharoitda paydo bo lgan, ijtimoiy ma no kasb	
’ ’ ’
qilgan   iroda   yo nalishi   va   bu   iroda   yo nalishining   asardagi   badiiy   ifodasidan
’ ’
iboratdir. Faqat ijtiomiy sharoit asosida yuzaga chiqqan shaxs irodasi xarakterning
asarda badiiy va g oyaviy negizini ta min etadi .	
’ ’ …”
Adabiyotda   xarakter   yaratish   problemasiga   badiiy   mahoratning   o zak	
’
masalasi   deb   qarashimizning   yana   bir   boisi   shundaki,   harakter   badiiy   ijodnig
hamma komponentlarini  (til, portret, syujet, kompozitsiya, dialog, monolog, detal
va boshqalar) o zida jamg aradi, to g risi, o ziga  ishlash ga majbur qiladi.	
’ ’ ’ ’ ’ “ ”
Xarakterning bu xususiyatini   badiiy asar to qimasi bilan uyg un hisoblanadi.	
– ’ ’
Demak,  xarakter   juda keng tushuncha (chunki u prinsip nuqtai nazaridan	
“	–
o zida   psixikani   ham   jamg aradi)   va   shu   bilan   birga   psixikaga   nisbatan   tashqi	
’ ’
hodisadir. Harakterdagi asosiy narsa   insonning praktik faoliyati va bu faoliyatga	
–
turli     tuman   ichki   rag batlar   natijasining   aniq   va   ko rinishli   ta siridir.   Ayni	
– ’ ’ ’
aytda   harakter   faqatgina   ichki   dunyo   tasviri   bilangina   aniqlashmaydi,   balki   uni
o rab   olgan   va   harakatga   undovchi   tashqi   muhit,   sotsial     tarixiy   sharoit   bilan	
’ –
ham   belgilanadi.   Psixika   inson   faoliyatining   ichki   stimullari,   uning   yashirin
chuqurliklari bilan ish olib boradi .	
” 11
Yana shu narsa aniqki, shaxsning ichki dunyosi  uning faoliyati bilan aynan
bir   narsa   emas   va   uning   faoliyati   bilan   tugullanmaydi.   Shaxsning   yaxlit
tushunishda   uning   faoliyati   (xatti     harakati)gina   emas   (garchi   shaxs   o zini– ’
nisbatan   faoliyatda   ravshan   ko rsatsa-da),   shu   bilan   birga   psixika   tahlilida	
’
aniqlanadigan, amalga oshmagan xatti   harakatlar va bajarilmagan ishlar doirasi	
–
(sferasi) ham muhimdir.
Yana   shuni   ta kidlash   lozimki,   xarakter   va   uning   ichki   plani   va	
’
programmasini   belgilovchi   psixikasi   bir   butunlikni,   yaxlit   jonli     bir   organizmni
tashkil   etadi.   Psixik   xodisalar   faoliyatining   doimiy   boshqaruvchisidir.   Chunki
faqat   ongdagina   voqelikning   dinamik   modellari   yaratiladi,   ana   shu   modellar	
“
yordamida   odam   tevarak     atrofni   qurshab   olgan   muhit   bilan   bir   munosabatga	
–
kirishadi  rang   barang his   tuyg ular, kechinmalar olami esa zaruriy ravishda	
”	– – ’
inson ongining tarkibidir. 
Xullas,   xarakterni   uning   psixikasisiz   tasavvur   qilish   mumkin   emas,   chunki
qahramon   ruhiyatining   tahlili     harakterning   yaxlitligi   va   to laqonligini	
– ’
ta minlaydi uni reallashtiradi, ta sirchanligini oshiradi. Shu sabab,     xarakter va	
’ ’
uning   psixikasi   o rtasidagi   munosabatni   mazmun   va   forma   o rtasidagi	
’ “ ” “ ” ’
murakkab dialektik aloqaga o xshatmoq to g ridir.	
’ ’ ’ 12
I.1. Tog ay Murodning nasrdagi o ziga xos uslubi‘ ’
Sanat   va   adabiyot   shunday   m о ‘jizaki,   uning   eng   yaxshi   namunalarini   ham
hammaga   birdek   qilib   k о ‘rsatib   b о ‘lmaydi.   Ba’zan   shunday   b о ‘ladiki,   falsafiy
teran,   yuksak   badiiy   did   bilan   yozilgan   asarlardan   k о ‘ra,   hayot   ikr   –   chikirlarini
ifodalagan asarlarining xaridorlari va uni guldiroz qarsaklar bilan qarshi oluvchilar
k о ‘proq b о ‘ladi. Bunday ahvol qadimda ham, hozir ham shunday. Har bir kasb, har
bir sohaning   о ‘z bilimdoni,   о ‘z mutaxassisi  b о ‘ladi. Adabiyotning ham saragini  –
sarak , puchagini – puchak qilib, uning qadr - qimmatini   , haqiqiy bahosini aytib
turadigan   bilimdonlar   borki,   bular   tanqidchilardir.   Ze ro   tanqidchi   Izzat   Sulton	
’
yozganidek,   Sharhlovchi   emas     talqin   etuvchi,   baholovchi   va   hukm   qiluvchi	
“… –
hamdir;   yozuvchi   hayot   haqida   yozadi,   tanqidchi   esa   hayot   va   adabiyot   haqida
yozadi   va   shu   bilan   birga   bu   sohalarni   chuqurroq   anglashda   yozuvchiga
k о ‘maklashadi, shu orqali yozuvchi va adabiyot saviyasini oshirib boradi, xalqning
ijtimoiy   ongi   о ‘sishiga   xizmat   qiladi.   Tog‘ay   Murodning   о ‘zbek   nasri   rivojiga
q о ‘shgan hissasi  xususan romanchilikdagi   о ‘ziga xos tasvir  va mahorati  k о ‘pgina
tanqidchilar   tomonidan   о ‘rganilgan.   Mazkur   ishlar   natijasida   Tog‘ay   Murod
asarlari , qahramonlari   о ‘quvchilar  qalbidan kengroq   о ‘rin oldi. Anglash mumkin
b о ‘lgan   jihatlar   munaqqidchilar   tahlili   orqali   oydinlashdi   va   о ‘z   yechimini   topdi.
Yozuvci   romanlariga   munaqqidlarning   munosabatini   о ‘rganar   ekanmiz,   fikr   –
qarashlarni   о ‘rganar   ekanmiz,   fikr   –   qarashlarda   о ‘xshash   va   farqli   tomonlar,
о ‘ziga xos talqin va yondashuvlarni kuzatamiz. 
О ‘zbek   adabiy   tanqidchiligida   Tog‘ay   Murodning   romanlari   zamonaviy
romanchiligimizning   eng   jiddiy   yutuqlari   sifatida   e’tirof   etiladi.   Yozuvchining
ayniqsa,   “Otamdan   qolgan   dalalar”     asari   juda   k о ‘pchilik   munaqqidlar   e’tirofiga
sazovor b о ‘lgan. Muallifning   о ‘z s о ‘zlariga tayangan holda tanqidchilikda bu asar
“ О ‘zbek xalqiga q о ‘yilgan haykal sifatida” baholangan va u uzoq yashaydigan hali
k о ‘pchilikni  о ‘ylantiradigan, ta’sirlantiradigan romanlaridan ekanligi, ta’kidlangan.
Yozuvchi   bu   asar   uchun   О ‘zbekiston   Respublikasi   Abdulla   Qodiriy   nomidagi 13
davlat   mukofoti   bilan   taqdirlangan.   Aynan   shu   roman   e’lon   qilingach,   adibga
О ‘zbekiston xalq yozuvchisi unvoni berilgan.
Darhaqiqat,   “Otamdan   qolgan   dalalar”   romani   kitobxonni   о ‘ziga   rom   eta
oladigan, fikrga,   о ‘yga toldiradigan mushohada va munozara qilishga undaydigan
asar. Roman 1986 – 1991 yillar oralig‘ida yozilgan va 1994 yil “Sharq” nashriyot
matbaa   konsernining   Bosh   tahririyati   tomonidan   75000   nusxada   chop   etilgan.   U
о ‘nta   bob   ,   273   ta   turli   hajmdagi   fasllardan   tarkib   topgan.   Shuningdek   ,   asarda
“Men”   deb   nomlangan   yozuvchi   (Tog‘ay   Murod)   hayoti   va   ijodiy   faoliyati
haqidagi qaydlar ham keltirilgan. 
Kitob   nashridan   s о ‘ng   asar   yuzasidan   k о ‘plab   taqrizlar,   bahsu   –
munozaralar, mubohazalar e’lon qilindi. Hatto bu asar asosida taniqli kinorejissyor
Shuhrat   Abbosov   ikki   qismli   badiiy   filmni   ham   suratga   oldi.   Bir   s о ‘z   bilan
aytganda   asarning   nashri   “shov   –   shuv”   ga   sabab   b о ‘ldi.   K о ‘plab   kitobxonlar   va
tanqidchilar e’tiboriga tushdi.    
    “   Otamdan   qolgan   dalalar”   romani   e’lon   qilingach,   aksariyat   kitobxonlar
ham   ayrim   mutaxassislar   ham   mazkur   asarning   noan’anaviy   ekanligidan
s о ‘zlashdi.   Chunki,   filologiya   fanlari   doktori   D.Quronov   -     “Roman   nafaqat
dolzarb mavzusi, balki badiiy jihatlari bilanda adabiyotimizda jiddiy voqea b о ‘ldi.
Asarning   о ‘ziga   xos   qurilishi,   betakror   ifoda   yo’sini   ,   tildagi   jozib   ohang,
samimiyat – bularning bari uning muvafaqiyatini ta’minlagan asosiy omillardir” , -
deb yozadi.
Adabiyotshunos   Qozoqboy   Y о ‘ldoshev   mazkur   asarda   an’anaviy   tasvir
y о ‘nalishi   о ‘ziga   xos   badiiy   izlanishlar   hamda   dunyo   adabiyotidagi   eng   s о ‘nggi
ifoda usullarini dadil q о ‘llash bilan omuxtalashib kelganini e’tirof etdi. 
Filologiya   fanlari   doktori   Bahodir   Sarimsoqov   esa   Tog‘ay   Murodning
о ‘zbek   romanchiligi   taraqqiyotida   belgilovchi   о ‘rin   egallashi   va   adabiyotning
о ‘zbek   badiiy   nasridagi   bayon   poetikasini   butunlay   yangi   о ‘zanga   burib
yuborganini   ta’kidlab   shunday   yozadi:   “Epik   bayonning   bu  shakli   hozirgi   о ‘zbek 14
nasrida mutlaqo yangi badiiy hodisa b о ‘ldi. Men bu hodisani kvantiy bayon shakli
deb   nomlagim   keladi”.   Yoqubov   b о ‘lsa   “Otamdan   qolgan   dalalar”   ni   hamma
birdek  tushuna  olmasiligi,  an’anaviy  shakllarga   о ‘rgangan,  oddiy  kitobxon  uchun
mazkur shakldagi  asarlarni   о ‘qishga  maxsus  tayyorgarlik  lozimligini uqtiradi.
Haqiqatdan ham , “Otamdan qolgan dalalar”  о ‘ziga xos shakl va uslubga ega
asar. Bu asarning boshlanishidayoq k о ‘zga tashlanadi.   Masalan romanning I bobi
“Men   Farg‘onachi   Jamoliddin   ketmon   nabirasi   b о ‘laman”1   degan   jumla   bilan
boshlanadi. Bu jumlaning yakka  о ‘zi yana birinchi faslni ham tashkil etadi. Asarni
q о ‘liga   olgan   kitobxon   dastlab   jumlaga   tushunmaydi.   S о ‘ng   xayronlik   bilan,
qiziqish   bilan   qayta   о ‘qiydi.   “Men   Farg‘onachi   Jamoliddin   ketmon   nabirasi
b о ‘laman”. Biroz t о ‘xtab asar mutolaasi davom etadi. 
“Bobomiz hovlisi Farg‘onada b о ‘ladi. 
Dalasi Farg‘ona adog‘ida b о ‘ladi
Bobomiz dalasi oldidan bir ariq suv oqadi.
Suv gavhar zilol – gavhar suv b о ‘ladi”. 
Asar   sehri   sizni   о ‘ziga   maftun   etadi.   G о ‘yo   quloqlaringiz   ostida   qandaydir
q о ‘shiq   kuylayotganday.   Dilmurod   Quronov   topib   aytganidek,   xirgoyi
qilinayotganday b о ‘ladi. Mana olimning bu xususidagi qaydlariga e’tibor qiling-a.
“Otamdan qolgan dalalar,,ni   о ‘qiganda rahmatli bobomning Sofi Olloyorni  о ‘qish,
emas , xirgoyi qilishga  о ‘taman.  Siz ham urunib k о ‘ring-a, tilning nechog‘ jozibali
ekanini his qilasiz. Darvoqe, tilingiz hirgoyi qilganida, qalbingiz soli’ (eshituvchi)
b о ‘lsin: chanqovuz, nay nolalari ortidan elas – elas sas kuchayib boradi… 
Yaxshi   asar   haqidagi   muloxazalar   ham   о ‘shanga   yarasha   b о ‘ladi.   Tog‘ay
Murod romanida s о ‘zlarini topib q о ‘llagan va ularni  о ‘rnida s о ‘zlatgan. Shu ruh va
shu ohang D.Quronovning asar hususidagi  о ‘ylariga ham k о ‘chgan.  15
            Shu   bois   olimning   tahlillarini   asar   kabi   berilib   о ‘qiysiz.   Tog‘ay
Murodning   “tili”   ga   tushunmagan   о ‘rinlaringiz   b о ‘lsa,   olimning   tahlillari   bilan
ularning   haqiqatini   anglaysiz,   qalbingizga   jo   qilasiz.   Umuman,   Tog‘ay   Murod
asarlarini tadqiq etgan olimlar ham k о ‘p hollarda yozuvchining  о ‘z ijodiy uslubi, u
q о ‘llagan   obraz   va   timsollar   vositasida   s о ‘z   yuritganiga   guvoh   b о ‘lasiz.
Chunonchi,   yirik   munaqqid   A.Rasulov   Tog‘ay   Murod   asarlari   xususidagi
maqolasida   “Halol   ijod”   deb   nom   beradi.   Shu   nomning   о ‘ziyoq   bizga
yozuvchining mavzu doirasi milliy ruhiyatimiz bilan bog‘liqligi, qahramonlari esa
mard,   or   -nomusi   bilan,   b о ‘z  bola   yuragida   о ‘ti   bor   tanti   yurt   farzandlari   ekanini
eslatadi.   Yoki   olimning   “Otamdan   qolgan   dalalar,,   dagi   “Birinchi     jumla-
jumbog‘i,,     xususidagi   mulohazalariga   e’tibor   qilsak   unda   yozuvchi   uslubining
nafasi ufurib turganini sezish qiyin emas”… Ilk jumla birinchi bobdagi “Ketmon”
s о ‘zi   k о ‘p   narsalarni   eslatadi.   Abdulla   Qodiriy     “Obid   ketmon”   qissasini   yozdi.
Ketmon   –   ajoyib   ramz.   Bolta   chopadi,   tesha   y о ‘nadi,   о ‘roq   о ‘radi,   bolg‘a   uradi.
Ketmon yerga botadi. U odam bilan yerni bog‘laydi”.1
Aslida   yozuvchining yo shoirlarning asarlarini   о ‘z tili va uslubi  bilan yoki
unga yaqin   tarzda sharhlash adabiyotshunosligimizda an’anaviy hol b о ‘lib, ilmiy
asarlarning ham badiiylik kasb etishi va  о ‘qilishi ravon b о ‘lishini ta’minlaydi.
Xuddi  shu  usulda  atoqli  adabiyotshunos  Maqsud  Shayxzoda  va  boshqa
munaqqidlarda   ham   kuzatish   mumkun.   Aytish   mumkinki,   Tog‘ay   Murod   asarlari
tahliliga   bag‘ishlangan   ishlarda     ham   muallif   usulining   atama   va   asarlari   о ‘ziga
xosligi, faqat  о ‘ziga xoslik orqaligina k о ‘rsatish mumkin.
Buni esa munaqqidlarimiz juda yaxshi anglab ,   о ‘z qarashlarini shu asosida
bayon etib t о ‘g‘ri y о ‘l tutishgan.
“Otamdan   qolgan   dalalar”     xususidagi     tahlillarni   о ‘qir   ekanmiz   avvalo   ,
asarning   janri   xususidagi   bahs   –   munozaralar   nazarga   tashlanadi.   Asarni   ba’zilar
zamonaviy   romanchilikning   eng   jiddiy   yutuqlaridan   biri   sifatida   e’tirof   etsa   ,
ba’zilar roman janri talablariga mos kelmasligini e’tirof etishdi. Malumki, roman  - 16
hayotning   keng   manzarasini   tasvir   etuvchi,     janrning   bugungi   kuni   va   kelajagi
uchun muhim b о ‘lgan muammolarni yoritishga bag‘ishlangan yirik epik asardir.1.
Roman   shakllanmog‘i   uchun   muallifdan   dunyo   va   inson   t о ‘g‘risida
nihoyatda   keng   va   chuqur   albatta   ,   yangicha   tafakkur   talab   etiladi.(Roman
terminining ma’nosi ham “yangi,, deganidir) Roman salmog‘ini unda aks ettirilgan
personajlar soni yoxud voqealar hajmi emas, balki ularning nechog‘lik mukammal
tahlil   va   talqin   etilgani   belgilaydi.   Romaniy   tafakkur   yetakchilik   qilmasa   har
qanday   katta   asar   voqea   hodisalarning   aqlga   va   mantiqqa   moslashtirilgan
yig‘indisidan boshqa narsa b о ‘lmaydi. 
“Otamdan qolgan dalalar” ning ifoda uslubi, voqeani tasvirlash emas, ularga
munosabat   bildirish   maqsadida   yetakchilik  qilgani,   buning  natijasi   o’laroq   asarda
lirik   ibtido   salmoqli   ,   badiiy   jihatdan   belgilovchi   о ‘rin   tutishini   e’tiborga   olib,
D.Quronov     “Otamdan   qolgan   dalalar”   janr   e’tibori   bilan   romanmi?   Degan   aqliy
savolni q о ‘yadi. – Olim uchun asar dastlab, nasrda bitilgan romantik xarakterdagi
“poema” dek ,“doston” dek taassurot tug‘diradi.
Asardagi   ifoda   yo’sini   hamda   voqelikni   badiiy   idrok   etish   usulining   xalq
dostonlariga   eshligi   uning   muvaffaqiyatini   taminlagan   q о ‘shimcha   omil   о ‘z
mulohazalarini   chuqurlashtiradi.   Asarning   janriy   xususiyatlariga   teranroq   nigoh
tashlaydi va shunday xulosaga keladi: “romanning maqsadi dunyo haqidagi, uning
joriy   holati   haqidagi   yaxlit   badiiy   konsepsiyani   shakllantirish   va   ifodalash,
romaniy   qahramon   shuning   vositasi   dedik.   Shunga   tayanib,   “Otamdan   qolgan
dalalar”   janrining   risolaviy   talablariga   javob   berishga   shubha   ham   bildirdik.
Boshqa   tomoni,   axir   unda   voqelikni   qalbidan   о ‘tkazib,   uning   ta’sirida   tug‘ilgan
kechinmalarni   ,   munosabatini   ifodalayotgan   lirik   qahramon   -   Tog‘ay   Murodning
о ‘zi   bor-ku?!   Dunyo   bilan   ziddiyatdagi   nasib   etgan   taqdiridan   imkoni   kengroq
b о ‘lganidan   muhitga   sig‘mayotgan,   aniqrog‘i   elining   bir   asrdan   ziyod   muhit   –
mustamlaka   tuzumiga   sig‘may   kelganini   о ‘zida   namoyon   etib   turgan.   Tog‘ay
Murodning  о ‘zi risoladagi  romaniy  qahramon emasmi?!  17
Shu   kabi   mulohazalardan   s о ‘ng   D.Quronov   “Otamdan   qolgan   dalalar”
roman   deyiladimi   yo   boshqa   bundan   qat’iy   nazar,  u   yurtimiz   tarixining   muayyan
bosqichida vujudga kelgan  badiiy  fenomin , yaxshi  va  betakror
asarligicha qolishini e tirof etadi. Adabiyotshunos A.Rasulov asarning’
janri xususiyati haqida shunday yozadi:  Ayrimlar  Otamdan qolgan dalalar	
“ “ ”
ning  roman ekanligiga ishonmaydilar,,.
Menimcha, Tog ay Murodning  bu asari  haqiqiy roman.  Yirik  asarda	
‘
voqealar tasviri, qahramonlarning harakat maydoni asos hisoblanmaydi.
San atkorlarning   voqea     hodisaga   konseptual     falsafiy   munosabati   hal	
’ – –
qiluvchi omildir.
Tog ay Murod   ixchamgina   romanida   mustamlakachilikning   boshlanish,
‘
uning turli,  k о ‘rinishlari haqida ishonarli taassurot qoldiradi.   18
I.2. “Otamdan qolgan dalalar” romanida milliylik va milliy ruh
Asarda   erkin   inson   ,   tutqun   shaxs,   о ‘zligidan   mahrum   etilgan   “uch   avlod”
taqdiri tasvirlanadi . ”
I.Yoqubov   ham   Otamdan   qolgan   dalalar   romani   jahon   adabiyotining	
“ ”
peshqadam   vakillari   yaratayotgan   aynan   shu   tipdagi   asarlarga   anchagina   yaqin
turishini   takidlab,   muallifning   poetik   g oyani   roman   mag ziga   mahorat   bilan	
‘ ‘
singdira olganini alohida qayd etadi. 
K о ‘rinib   turibdiki,   k о ‘pchilik   tanqidchilar   Tog‘ay   Murodning   mazkur
asarlarida   lirik   ruh   sezilib   tursada,   u   roman   janri   talablariga   t о ‘la   mos   kelishini
tasdiqlashgan,   q о ‘llab   –   quvvatlashgan.   Ular   romandagi   ifoda   uslubi   yangicha   ,
о ‘ziga xos shaklda ekani , tahlil va talqinlarda, obraz va timsollarda Tog‘ay Murod
nosirchiligining   betimsolligini   alohida   e’tirof   etishgan.   Roman   voqealari   sokin
hikoya   qilinmaydi.   Aksincha,   hayot   voqea   –   hodisalari,   holat   va   xarakterlar
tasvirida   anchagina   keskin   о ‘tishlarini,     syujet   va   ohang   shiddatini   kuzatish
mumkinligi ta’kidlangan.
Romanning  ifoda  uslubi  haqida  gapirganda  uning  til xususiyatlariga ham
alohida   t о ‘xtalmoq   joiz.   Roman   umuman   Tog‘ay   Murod   asarlarini   о ‘qigan
kitobxon   Surxon   vohasiga   tushib   qolgandek   b о ‘ladi.   Gapirish,   yurish   –   turish,
yashash   tarzi   –   q о ‘yinki   qahramon   hayoti   bilan   bog‘liq   barcha   jihatlar
Surxondaryoliklarni   yodga   solaveradi.   Bu   joy   odamlariga   xos   tantilik,soddalik
biroq or – nomusda yuksaklik, hurmat, ehtirom – bari qalbni   о ‘ziga ohangrabodek
tortadi.   Munaqqidlar   bu   xususiyatlari   xususida   ham   о ‘z   qarashlarini   bayon
etishgan. 
I.Yoqubovning  ta’kidicha  mazkur  roman   о ‘ziga   xos  milliy  ,   о ‘zbekona  ruh
bilan sug‘orilgan. Romanning badiiy tili sheva – lahjalarga nihoyatda  boy  b о ‘lib,
syujet chiziqlari,  monolog va uning turfa k о ‘rinishlari, xususan  ichki monolog va
dialoglarning   mag‘zdorligi   ta’minlangan.   Asarda   etnik   xususiyatlar   –   soddadil, 19
tanti,   Surxondaryoliklarning   tabiatidagi   о ‘ziga   xos   keskinliklar   asar   qahramonlari
harakteri orqali tasvirlangan.
Adabiyotshunos P.Q о ‘chqor hozirgi zamon romanchiligi haqida yozar ekan ,
“Otamdan qolgan dalalar” romanida yaqin  о ‘tmish kunlari misolida hayot va inson
timsollari, faqat  shu  davrigagina emas  , tarix va kelajakning  hamma taxlamlariga
uchrashi shu qadar b о ‘lgan inson tiplari izchil va batafsil kuzatiladi. 
Yozuvchilarning   asarlarida   inson   masalasi   ,   uning   qalbi,   tuyg‘usi   bosh
о ‘rinda   turishi   barchaga   ma’lum.   Bu   xususida   ham   adabiyotshunoslarimiz   о ‘z
s о ‘zlarini bayon qilgan. D.Quronov e’tiroficha “Insonni buyuk g‘oyaga aloqasi yo
unga qilgan xizmatidan kelib chiqib baholash emas, uni bir inson sifatida anglash,
dardu   quvonchi   ,   orzu   –   armonlarini   k о ‘rsatish   adabiyotning   vazifasiga”   aylandi.
Qarasak   atrofimizda   yelib   –   yonib   yo   g‘ivirsib   –   tutab   yurgan   odamki   bor   ,   bari
inson   ekan,   har   qaysisi   olam   ichra   bir   olam   ekan.     Tog‘ay   Murod   shu   oddiy
haqiqatni   k о ‘pchiligimizdan   avvalroq   anglagan,   kal   chavandoz     yoki   befarzand
qariyalarning         о ‘y   –   tashvishlari,     dard   –   armonlari,   “kichik   odam”   larda   katta
qalb b о ‘ladi degan aqida bilan ijod maydoniga kirgan ekan. 
Adabiyotshunos   Q.Y о ‘ldoshev   mustaqillik   davri   nasri   haqida   gapirar   ekan,
bu   davr   nasrida   ijodiy   tajribalar   qilish,   kutilmagan   tasvir   y о ‘sinlarini   q о ‘llash,
badiiy ifodalaridan yetakchi xususiyat b о ‘lganini qayd etadi va  bir qator asarlarni
sanab,   Tog‘ay   Murodning   “Otamdan   qolgan   dalalar”   ida   ham   jahon   prozasining
eng   ilg‘or   tajribalariga   tayanib   sof   milliy   obrazlar   yaratilgani,   inson   ruhiyati
qirralarini   aks   ettirish   miqyosiga   k о ‘ra   milliy   adabiyotimiz   uchun   yangi   badiiy
hodisa b о ‘lganini e’tirof etadi.
Umuman   olganda,   tanqidchilar   Tog‘ay   Murodning   “Otamdan   qolgan
dalalar” asarining janri va   о ‘ziga xosligi xususidagi qarashlarini   о ‘rganib shunday
deyish mumkin: 
- “Otamdan   qolgan   dalalar”   janr   etibori   bilan   zamonaviy
romanchilikning yangi namunasi hisoblanadi; 20
- mazkur asar roman janri talablariga t о ‘la mos keladi;
- ijodkor   ushbu   asarini   an’anaviy   uslubiga   amal   qilgan,   jahon
prozasining eng muhim tajribalari asosida sof milliy ruhda yaratgan;
- asarning   tuzilishi   ,   tili,   obrazlar   olami   va   ularning   talqini   Tog‘ay
Murodning  о ‘ziga xos betakror ijodkor ekanini k о ‘rsatib turibdi.
Munaqqidlar   Tog‘ay   Murod   romanlarining   badiiy   xususiyati   ,   ulardagi
yetakchi   obrazlar   va   ularning   yozuvchi   g‘oyalarini   ifodalashdagi   о ‘rni   xususida
ham   k о ‘p   bahs   yuritishgan.   K о ‘p   hollarda   asar   qahramonlari   bevosita   yozuvchi
shaxsini , uning ruhiy olami , ichki kechinmalarini ifodalashni qayd etishgan.
Tog‘ay   Murod   romanlarini   tadqiq   etgan   munaqidlar   yozuvchining   asarida
qo’llagan har bir detal, ramz va obrazini nazardan chetda qoldirmay tadqiq etishga
ularning   mazmun-mohiyatini   izohlashga   harakat   qilishganini   kuzatish   mumkin.
Chunonchi   ,   asar   qahramonlari,   yozuvchining   bu   qahramonlarini   yaratishdan
maqsadi   xususida   professor   Umarali   Normatov   adabiyotshunos   D.Quronov   bilan
b о ‘lgan   suhbatda   shunday   deydi   ,,   Dadil   aytish   mumkinki   Dehqonqul   obrazi   –
о ‘zbek adabiyotida jiddiy badiiy kashfiyot.
Dehqonqul   sovet   davri   adabiyotida   zavq-shavq   bilan   qalamga   olingan
mehnat   qahramonlariga   parodiya   tarzida   yaratilgan.   U-totolitar   tuzum   qizil
imperiya siyosati tarbiyalab yetishtirgan ,, mehnat kishisi” ,, yangi inson” 
Munaqidlar,,   Otamdan   qolgan   dalalar,,   uchun   yaqin   o’tmishning   achchiq
saboqlari   bosh   mavzu   b о ‘lgani   ,   uzoq   yillar   mamlakatimizda   hukum   surgan
mustamlakachilik,   z о ‘rovonlik   asarda   fosh   etilganini   tahlil   qilar   ekanlar   ,   asosiy
e’tiborni   Dehqonqul   obraziga   qaratadilar.   Zero,   Dehqonqul   romanning   bosh
qahramoni.   Uni   yozuvchi   Dehqonqul   Aqrobovich   Jamliddinovich   deb   ataydi   va
asar voqealarini uning nomidan bayon etadi. 
Juda   k о ‘pchilik   adabiyotshunos     shoir   va   yozuvchilar   Tog‘ay   Murod
haqidagi   xotiralarida   uni   dehqonga   о ‘xshatishgan.   Bu   haqda   yozuvchi   Omon 21
Muxtor  shunday  yozadi:  ,,  Uning (  Tog‘ay  Murodning-takid bizniki)  yuz-k о ‘zida
qishloqdan shaharga kelib qolgan Dehqonga  xos- о ‘zidan va atrofdagilardan bir oz
hijolat chekayotgandek holat muhrlangan edi! U qahramonlardan birini Dehqonqul
deb   atalgani,   mehr   bilan   tasvirlagani   bejiz   emas.   Katta     davralarda   halovat
topmasligi   ham   ,,dehqoncha   edi   .   Tog ay   shaharda   yashab   ziyoliga,   adibga”	‘
aylangan, biroq ,,ichida  Dehqon b	
” о ‘lib qolavergan edi. 
Haqiqatdan   ham,   yozuvchi   о ‘z   qahramoni   hayotini   yashagan.   Uning   dil
og‘riqlarini  о ‘z qalbidan  о ‘tkazgan, uning orzu- о ‘ylari, umid-xayollarini anglagan,
uning   og‘ir   va   mashaqqatli   ishlarini   о ‘zi   bajargan.   Adibning   о ‘zi   e’tirof
etganidek, ,, Men b о ‘lajak , Dehqonqul bilan yuzma-yuz b о ‘ldim. Men b о ‘lajak...
Dehqonqul   dalalarini  ish joyim  etdim.   
Dehqonlar   qanday     kiyimda   b о ‘lsa   -men     ham     shunday     kiyinib   oldim.
Dehqonlar   о ‘tirsa- о ‘tirdim,   dehqonlar   tursa-turdim.   Chegit   ekish   boshlandi.   Men
dehqonlar   bilan   chegit   ekdim   men...   dehqon   b о ‘lib   chegit   ekdim!   Men   g‘ о ‘za
yaganaladim. G‘ о ‘za chopiq qildim. G‘ о ‘za   о ‘toq qildim. G‘ о ‘zaga g о ‘ng berdim
g‘ о ‘zaga suv taradim.   G‘о‘za chelpidim. Men  g‘о‘zalarga suv  taray-taray, necha-
necha tonglarni oqladim. Men shiyponlarda uxlab qoldim. Egatlarda uxlab qoldim.
Men Surxon dalalarida olti oy kezdim.” 
Aslida, har bir ijodkor о‘z asari qahramoni hayotini yashaydi, uning taqdirini
о‘z   taqdirida   kо‘radi.   Lekin   asar   qahramonligining   mehnati,   turmush   tarzini   real
hayotda   yashab,   sinab   kо‘rib,   qalb   olamidan   о‘tkazib   mushohada   va   muqoyasa
qilishni   kam   kishi   uddalay   oladi.   Tog‘ay   Murod   mana   shu   vazifani   bajardi.   U   ,,
Otamdan   qolgan   dalalar”     ni   ish   stolida   о‘tirib   emas,   Surxon   dalalarida   olti   oy
ishlab,   yurib   yozdi.Dehqonlar   hayotini   о‘z   hatiga   aylantirdi.   Shu   bois   ham   asar
jonli betokror va о‘ziga xos bо‘lib qoldi. 
Tog‘ay   Murod   birgina   ,,   Otamdan   qolgan   dalalar”     asarini   yozish   uchun
qahramon   hayotini   yashamadi.   Uning   barcha   asarlarida   hayot   falsafasi   oddiy
odamlar-polvon,   chavandoz,   paxtakor   hayotining   ikir-chikirlarigacha   yoritilgan. 22
Yozuvchi   asar   qahramonlari   hayotini   shunchaki   tasvirlamaydi   balki   ular   hayotini
chuqur о‘rganadi, qolaversa о‘zi ham shunday yashab kо‘radi. 
Tog‘ay  Murodning    “Yulduzlar  mangu  yonadi” ,   “Ot  kishnagan  oqshom”,
“Otamdan qolgan dalalar” asarlarini о‘qiganimdan keyin yozuvchi hayotni qanday
о‘rganishi   lozimligini   angladim,   -deb   yozadi   A.   Rasulov.   Munaqqid   ,,   Otamdan
qolgan   dalalar”   da   paxtakorning   hutdan   aqrabgacha   bо‘lgan   kundalik     yumushi,
oppoq     paxtaning   qora   mehnati     о‘ta       haqqoniy       tasvirlangani,   asar   manaman
degan agronom uchun badiiy qо‘llanma misoli bо‘la olishini alohida ta’kidlaydi. 
U   Tog‘ay   Murodning   о‘z   qahramonining   kasbi,   yumushlari   orqali   ruhiga,
tabiatiga   kirib   borishini   yozuvchining   chinakam   mahorati   ekanini     tan   oladi.
Tog‘ay   Murod   qahramonlarining   sodda   va   samimiyligi   bir-biriga   о‘xshash
jihatlarini  tashkil etishini sezish qiyin emas. Buni tasdiqlab olim shunday deydi: ,,
Otamdan   qolgan   dalalar”   romanidagi   Dehqonqul   xarakterida   Bо‘ri   polvon,
Ziyodulla   chavandozdagi   kо‘p   xususiyatlar   aks   etgan.   О‘ylab   kо‘rilsa,   kolxozni
kolxoz   qilgan   Dehqonqul   .   Raisu   ideologiya-yu   raykomga   obru   berayotgan   ham
о‘sha   .Lekin   na   raykom,   na   ideologiya   va   na   rais   Dehqonqulni   odam   о‘rnida
kо‘rdi:   ilg‘or   brigadirning   kuchi   halolu,   о‘zi   insoniy   ehtiyoji,   qadr-qimmati
harom . Dehqonqul bо‘lsa, nafaqat о‘zi о‘lib-tirilib ishlaydi, xotini, bolalarini ham
ishlashga, kolxoz uchun jon berib, jon olishga undaydi.  
Asarni   о‘qir   ekansiz,   Dehqonqul   obrazida   о‘sha   davrga   mansub   bо‘lgan
minglab   dehqonqullar   hayoti   mujassamlashganini   kо‘rasiz.   Kattalar   soyasiga
salom   bergan,   uyiga   kattalar   kelishini   eshitib   о‘z   va   bolalari   umrida   tatib
kо‘rmagan     anvoyi   mevalar,   noz-ne’matlarni   sotib   olib   kelib,   bolasiga   atigi   bir
dona xurmoni ravo kо‘rmagan, umri mehnat  bilan chirib bir yorug‘lik kо‘rmagan
kishilar   о‘sha   davrda   kо‘plab   bо‘lgani   barchaga   ayon.   Tog‘ay   Murod   mana   shu
achchiq   haqiqatlarni   jonli   manzaralarda   tasvirlaydi.   Kitobxonni   о‘tmish   bilan
yuzma-yuz qilib, xalqning og‘ir tarixini о‘ziga kо‘zgu sifatida tutadi. Bu tasvirlar
esa insondek mukarram     zotning sariq chaqalik qadr-qimmati, e’tibori bо‘lmagan
qizil imperiyaning vahshiyliklaridan bizni ogoh etadi. 23
Romandagi     holat   va   manzaralarni   inson   ruhiyatiga   kuchli   ta’sir   etishini
ta’kidlab adabiyotshunos Isroil Mirzayev о‘zining ,, Badiiy uslub sehri” risolasida
shunday   yozadi:   ,,   Asarda   tasvirlangan   ayrim   keskin   hayotiy   voqealar,   fojealar
oqimi о‘quvchini gangitib qо‘yishi ham mumkin, nogahoniy  sanchilgan xanjardek
yuragingizda og‘riq paydo qiladi, asab torlaringiz  zо‘ravonlik, adolatsizlik asosida
qurilgan   mustabid   tuzumga   nafratingiz   oshadi,   qalbingizda   iztirob,   anduh   va
dahshat tо‘yg‘ulari sirqiydi”.
Dehqonqul   hayoti,     rosti   bilan,   kitobxonni   yig‘latadi.   Insonlik   qiyofasini
tuzumga   qurbon   qilgan   shaxs   taqdiri   k о ‘ngilga     tushunib   b о ‘lmas   mahzunlik   va
og‘irlik   paydo   qiladi.   Ehtimol,     shu   bois   Dehqonqul- о ‘zbek   adabiyotidagi   fojeiy
xarakterlardan biri sifatida e’tirof etiladi.
Dehqonqul   ota-anasi   unga   shunday   nomni   tanlagani   uchungina   k о ‘tarib
yurgani   y о ‘q,   albatta.   Romanni   о ‘qigan   har   bir   kitobxon   uning   chin   ma’nosi   ila
haqiqiy   dehqon   ekaniga   zarracha   shubha   qilmaydi.   Kuzgi   yer   haydashdan   tortib
har   bir   nihol,   tuproq   bilan   gaplasha   olish   tabiatning   notanti   qiliqlariga   k о ‘ksini
qalqon   qilib   turish,   har   bir   tup   g‘ о ‘zasini   norasida   g о ‘dakday   ardoqlash,   silab-
siypash Dehqonqulga rohat bag‘ishlaydi.
Tanqidchilar   Dehqonqul   obrazini   tahlil   qilar     ekanlar   uning   fojeiy   taqdiri,
achinarli   insoniy   qiyofasini   romandagi   lavhalar,   dialog   va   monologlar   orqali
izohlaydilar.   Romanda   tasvirlanganidek,   qozoni   о ‘n   kunlab   g о ‘sht     k о ‘rmagan,
xotiniga  ikki   enlik  yangi   k о ‘ylak   olib  bera   olmagan,  boshqorong‘i   paytida   loaqal
olma   bilan   siylashga   qurbi   hamma   vaqt   ham   b о ‘lmagan   Dehqonqul   daladan
b о ‘shamaydi.   Dunyo   tashvishlari   bilan   yashaydi,   tinim   bilmasdan   mehnat   qiladi.
Saratonning issig‘ida ham, kuzning salqinida ham , qishning qirovli kunlarida ham
dalasidan beri kelmaydi.
    Shunga   qaramasdan,   u   ishlayotgan   kolxoz   ham   brigada   ham   davlatdan
qarzligicha   qolaveradi.   Asar   taassurotlarini   shu   tarzda   sharhlar   ekanlar,   olimlar
e’tiborini   romanning   kitobxonga   ta’siri   masalasiga   ham   qaratadilar.   Ularning 24
e’tiroficha,   roman  lavhalarini,   ayniqsa,   dehqonqullar   hayotini   k о ‘rgan   kitobxon   ,,
Dehqonning   kuni   qursin”   ,   -   deb   yuborishini   va   о ‘z   dardi,   qayg‘u-armonlarini
ichiga yutib yashayotgan tanti  о ‘zbek  dehqonini  qadrlagisi,  e’zozlagisi  kelishini
alohida ta’kidlaydilar.   
Darhaqiqat,     Tog‘ay   Murod   ,,   Otamdan   qolgan   dalalar”   romanida   qariyb
chorak asrlik  о ‘zbeklar hayotining eng og‘ir chog‘larini bor b о ‘yi bilan ochadi.
Kitobni   о ‘qigan   kishi   о ‘z- о ‘ziga   savol   beradi,   о ‘z- о ‘zini   munozaraga
chorlaydi. Bizning bobolarimiz kim edi ? Oqpodsho dastidan   о ‘z yeri torlik qilib,
ona   tuprog‘idan   ayrilgan   Jamoliddin   ketmon,   о ‘z   tuprog‘ini   о ‘zgadan   olmoqchi,
о ‘z yerida yashamoqchi , biroq zulm istibdod qurboni b о ‘lgan-Aqrab q о ‘rboshi. Va
nihoyat   sho’ro  siyosatidan   manqurtlik   holiga  tushgan,   umri   mehnatda   chirib,  kun
k о ‘rmagan-Dehqonqul.   ,,Bu   ,-deydi   shoir   Vafo   Fayzulloh-bizning   bolalik   va
kattalik   zamonimizdagi   otalik   siyrati,   о ‘zbekcha   maydalashish,   ruhan   ado   b о ‘lish
manzaralari emasmi? Rosti, hozirgacha  о ‘zbek dehqoni, dehqonqullik psixoligiyasi
jiddiy   ochilgan.   ,,   Otamdan   qolgan   dalalar”   romanidan   о ‘tadigan   biror   bir   asar
о ‘qimadim ....” , - deya e’tirof etadi.
,,Otamdan   qolgan   dalalar”-   ramziy   roman.   Adabiyotshunoslikda   bu   fikr
k о ‘pbor takidlangan. Asarda umr b о ‘yi ketmon chopib, mustamlaka yurtda kosasi
oqarmay kelgan   о ‘zbek xalqi siymosi  Dehqonqul  obrazi  timsolida tasvir etiladi, -
deb yozadi professor Sobir Mirvaliyev  о ‘zining ,,  О ‘zbek adiblari ” kitobida.
Mahmud   Sattorov   ,,   Otamdan     qolgan     dalalar”ni       Sadriddin
Ayniyning     ,,Qullar”           romani   qahramonlariga   qiyoslar   ekan,   har   ikkala   roman
obrazlarining   о ‘ziga   xos   tasvirlarini   qayd   etadi.   Uning   e’tirofiga   k о ‘ra,   ,,   Qullar”
da       qullar   ijtimoiy   taqdirining   uch   bosqichi   uch   avlod   misolida   tadrijiy   bayon
etilgan. Tog‘ay Murodning qullik mavzusi uch avlod taqdiri asosida yoritiladi. 
,,Qullar”   da   Ayniy   Abdurahimboyning   intellektual   (fikrlovchi)   mulki,
Nekqadamni     birinchi   avlod   vakili   sifatida   tasvirlasa,   Tog‘ay   Murod   ,,Otamdan
qolgan   dalalar”   da   pokiza   chorbog‘ida   nogahon   iflos   ch о ‘chqa   oralagan 25
Jamoliddinning  о ‘z ruhi va r о ‘zg‘orini yangilash y о ‘lida bu jannatmakon manzilni
tark etishini birinchi avlod qismati sifatida talqin qiladi.
Bu   ikki   zamondoshning   farzandlari   b о ‘lmish   ikkinchi   avlod
vakillari   ,,Qullar”   dagi     Ergash,   ,,   Otadan   qolgan   dalalar”   dagi   surxoni   Aqrab
obrazlarida andak  о ‘xshashlik bor.
Sadriddin Ayniy talqinida Ergash ,,qizillar “ ga moyil, ,,qizillik” dan moddiy
va   ma’naviy   manfaatdor.   ,,Qizillik”   uning   taqdiri,   unda   hech   qachon   b о ‘lmagan
hokimiyat   garovi,   Tog‘ay   Murod   tasvirida   esa   surxoni   Aqrab   (Surxon   s о ‘zida
Vatan   ramzidan   tashqari,   ,,qizil”   ishorasi   ham   bor)   zamonasining   Jamoliddin
Manguberdisi kabi q о ‘ldan ketgan erkini qaytarish, bosqinchini m о ‘tabar Vatandan
haydash   maqsadida   yashaydi.   Ayniqsa     qizillar     libosini     kiygan     ,,xaloskor”
Ergash,   Tog‘ay   Murodda   ,, bosmachi” yorlig‘ini olgan fidoyi  Aqrab bir millat,
bir   zamin,   bir   zamon   farzandlari,   tengdoshlar.   Ikki   qutbdan   bu   ikki   xarakter   ikki
san’atkor talqinida bir zamonning ikki qahramoni darajasiga k о ‘tariladi.
Uchinchi   avlod   vakili   Safarqul-qul   bozoridan   sotib   olingan   Nekqadamning
nabirasi.   ,,Qizillar”   zamonasiga   kelib,   qishloq   sovetining   raisi-   x о ‘jayinga
aylandi.U endi jamiyatning oldi, avomning boshi.
Yozuvchi Tog‘ay Murod romanining uchinchi avlod vakili-Dehqonqul
bir nobakor, ota-bobolari, avlodu ajdodlarini, umuman, odamligini mutlaqo unutib
b о ‘lgan manqurt.
Dehqonqulning  haqiqiy  manqurt  ekanini  A.Rasulov  ham ta’kidlab,
,,...Dehqonqul xuddi Chingiz Aytmatov romanida tasvirlangan manqurtning
baayni  о ‘zi,, ,-deb yozadi.
Munaqqidlar   asardagi   k о ‘tarilgan   muammolarni   ham   bir-bir   sanab,   о ‘zbek
xalqi   boshiga   tushgan   mustamlakachilik   oqibatida   sodir   etilgan   fojealar   yaqqol
qalamga   olinganligiini   e’tirof   etishadi.   Ularning   talqinlariga   k о ‘ra,   asarda   о ‘zbek
xalqiga oid quyidagi muammolar bosh planda yoritilgan: 26
-mustamlakachilik siyosati,  о ‘zbek xalqining  о ‘z yerini q о ‘lidan tortib olish,
yer egasi esa  о ‘z yurtidan badarg‘a etilishi;
- о ‘zbek xalqining millat sifatidagi huquqlari toptalishi, unga past nazar bilan
qarash (Barakalla s о ‘zining ,,Barra kalla ” tarzida q о ‘llanishi misolida);
-shaxsning haq- huquqi, or- nomusi, qadr- qimmatini toptalishi;
-paxta va paxtachilik muammosi (maktab   о ‘quvchilarining paxtaga chiqish,
paxtadan zaharlanish Ziyodning qismati misolida);
-mehnat   qilib   rohat   k о ‘rmaslik,   о ‘zbek   xalqining   og ir   mehnatini‘
qadrlanmasligi va boshqalar...
Asar,   yuqorida   zikr   etganimizdek,   ramziy   xarakterga   ega.Undagi   voqealar
realistik  mohiyat   kasb   etsa   ham   shartlilik  (ramziylik)   darajasi   yuqori.  D.Quronov
asardagi   qator   obrazlar   (masalan,   ideologiya,     kinochilar,     mustamlakachilar...)-
realistik       obrazlar     sifatida   emas,   k о ‘proq   shartli,   ramziy   ,,maska”   sifatida   b о ‘y
k о ‘rsatishini   yozadi.   Shunga   о ‘xshash,   asarda   haqiqiy   familiyalari   ostida
harakatlanuvchi   sh о ‘ro   hukumatining   taniqli   arboblari   (Poltoratskiy,   Kolesov,
Uspenskiy)   murakkab   taqdir   egasi   polkovnik   Chernishevlarning   bitta   hayotiy
holat-   Aqrab   q о ‘rboshining   q о ‘lga   olinishi   doirasida   tasvirlangani   ham
shartlilikdan   о ‘zga   emas.Bulardan   k о ‘rinadiki,   asarda   mustabid   tuzumning   tom
ma’nodagi realistik obrazi emas, uning shartli obrazi yaratiladi:   о ‘quvchining k о ‘z
oldida insoniylikdan butkul mahrum yovuzlik timsoli gavdalantiriladi.
D.Quronov asardagi ramziylikni shu kabi obrazlar tahlili orqali ochib bersa,
I.Yoqubov   roman   ramziyligini   poetik   ifoda   va   tasvirning   rang   bilan   bog liqligi	
‘
bilan   hal   etadi.   Olimning   ta kidlashicha,   Tog ay   Murod   bu   romanida   Oq ,	
’ ‘ “ ”
qora   va   qizil   ranglarni   keng   q	
“ ” “ ” о ‘llagan.   Har   bir   rangga   xos   xususiyatlarni
nazariga   tutib   olim   “Otamdan   qolgan   dadalar”   dagi   rang   ma’nosini   izohlashga
urinadi   va   shunday   yozadi:   “Oq   rangga   xos   xususiyatlarda   ezgu   ma’nolar
mujassamlashadi.  Aqrab qurboshi  hali  yoshlik  yillaridayoq qop – qorong‘u tunda 27
qibladagi   oppoq   oyga   boqib,   “…it   xurish   tarafga   miltiq   о ‘qtaladi”   ,   “…oqarish
berish oyga miltiq  о ‘qtaladi”. 
Oppoq   oy   osuda   dunyoning   ramzi   b о ‘lib,   umuminsoniy   qadriyatlar
majmuidir.   Uning   zamirida   ezgulik,   yaxshilik,   beg‘uborlik,   samimiylik   kabi
ma nolar   mujassamlashgan.   Aqrab   qo rboshi   vaqti   kelib   bandalikni   bajo’ ’
keltirganda ham uning qabri tepasiga oq yalov qadaladi.
Qora rang esa ramziy ma no jihatidan olib qaralsa, muhit haqida ma lumot	
’ ’
berib, ikki rangning kontrast xolda kelishi tasvirning badiiy   estetik salmog ini	
– ‘
kuchaytiradi. 
Qizil rang, odatda, oq rangga nisbattan yovuzlik ramzi sifatida q о ‘llaniladi.
Bu   rangning   ramziy     ma’nolari     tarixan     о ‘zgarib     turgan     b о ‘lsa-da,     mazkur
rangdan     k о ‘proq     ijtimoiy     ma’nolar   ifodalashda   foydalaniladi.   Tog‘ay   Murod
an’anaga   erishgan   holda   qizil   rangdan   bosqinchilik,   z о ‘ravonlik   qiluvchi,
mustamlakachi sh о ‘rolar tuzumi odamlarining ramzi sifatida foydalanadi. Kechagi
kun manzaralarini inkor qilish, rad etishda qahramonning holatlari, ruhiy – hissiy
tuyg‘ularining tug‘yonini k о ‘rsatishda  yozuvchi qizil rangga murojaat qiladi.
Romanda   qizil   rang   z о ‘ravonlikning,   qonning   dahshat   va   fojiyaning   ramzi
darajasiga k о ‘tariladi. 
“…qizil rang odamni aldaydi…Qizil yomon-da, qizil yomon boisi, qizil rang
qon   rang!   Qon   yomon,   yomon!...Dehqonqul   qong   rangdan   yorug‘lik   tilama,   qon
rangdan   r о ‘shnolik   tilama,   qon   rangdan   panoh   tilama,   Qon   rang   –   jallod   rang!”
Tog‘ay Murodning “Otamdan qolgan dalalar” romanida tabiat lavhalari inson ruhiy
tasviri   bilan   omuxta   beriladi.   Yozuvchi   talqinida   inson   tabiatining   bir   b о ‘lagi.   U
tuproq,   havo,   suv,   osmon   bilan   sirlashib,   dillashib   yashaydi.   Agar   uni   tabiatdan
mosuvo   qilishsa,   uning   g о ‘zalligidan   ayirishsa,   yer   bilan   dardlashishdan   mahrum
etishsa – u  о ‘lik jonga aylanadi. Munaqqidlarimiz ushbu asarni   о ‘rganish chog‘ida
undagi   tabiat   va   inson   ruhiyatining   bog‘liq   tasvirlanishiga   ham   diqqat   qilganlar.
Tog‘ay   Murodning   haqiqiy   tabiat   oshig‘i,   shaydosi   ekanini   ham   tan   olishgan. 28
Tabiat   va   inson   muvaffaqligi   asarning   boshidan   oxirigacha   о ‘z   ifodasini   topgan.
Chunonchi, asar Jamoliddin ketmonning yerga ishlayotgan tasviri bilan boshlansa,
xotima esa Dehqonqulning qadrdon dalalari diydoriga t о ‘yib – t о ‘yib boqib xayr –
xushlashishi, bobolarining achchiq k о ‘z yoshlari, otalarining peshona terlari, yag‘ir
elkalari,   ayollarining   xazon   umriga   guvoh   b о ‘lgan   о ‘z   dalalariga   termulib:   “Men
dalalarimni   deya   ,   qaytib   kelaman.   Meni   dalalarim   qaytarib   keladi   degan…”
xitoblari, alamli nolalari bilan yakunlanadi. 
Umuman   olganda,   Otamdan   qolgan   dalalar   ilm   ahli   va   ijodkorlar	
“ ”
tomonidan zamonaviy nasrning etuk namunasi, inson psixologiyasi, shaxs erki va
huquqi,   istak   va   orzusi,   insoniylik   qiyofasini   keng   yoritgan   milliy   an analar   va	
’
odatlar   chuqur   ifoda   etilgan,   о ‘ziga   xos   uslub   va   y о ‘nalishda   yaratilgan   roman
sifatida e’tirof etiladi.  29
II BOB. Tog‘ay Murod qissalaridagi ruhiy xarakterlar talqini
II.1. Yozuvchi qissalaridagi mungli qo’shiq va ruhiyat tahlili
Xarakter va uning psixologiyasi tahlili adabiyotning kamoloti, yozuvchining
mahorati   darajasini   belgilovchi   bosh   omildir.   Darvoqe,   Adabiyot     xarakterlar“	–
yaratish   san ati   va   ayni   chog da   ana   shu   xarakterlarda   dilini   bilish   uni	
’ ” ’ “…
sirlarini   bizga   ochib   ko rsatish     asarlarini   biz   maroq   bilan   qayta-qayta	
’ –
o qiydigan   yozuvchilarning   har   biriga   beriladigan   ta rifdagi   birinchi   so zlar	
’ ’ ’
shularku,   axir .   Shuning   uchun   ham   badiiy   adabiyotdagi   psixologizmning   tahlil	
”
prinsiplarini, forma va vositalarini aniqlash va bu sohada muayyan bir fikrga kelish
dolzarb masaladir. Bu haqda N.Shodiyev shunday yozadi:  Rus klassik adabiyotida	
“
psixologik   tahlilning   uchta   asosiy   prinsipi   ko zga   tashlanadi.   Ular   har   bir   davr	
’
adabiyoti   uchun   umumiy   bo lgan   prinsiplar   ekanligini   ta kidlaydi.   Bular	
’ ’
dinamik,   tipologik   va   analitik   prinsiplardir.   Ushbu   prinsiplar   har   bir   ulug	
’
san atkorning   ijodiy   mahsuli   bo lib,   realistik   so z   san atining   asosini   tashkil	
’ ’ ’ ’
etadi.
Tog ay   Murodning   Ot   kishnagan   oqshom   qissasi     birinchi   marta	
‘ “ ”
Yoshlik  jurnalida  e lon qilingan  (1982  yil  ,  11-son).  S	
’ о ‘ngra  qissa  1985  yilda ,,
Oydinda   yurgan   odamlar”   kitobida   nashr   qilinadi(G‘ofur   G‘ulom   nomidagi
Adabiyot   va   san’at   nashriyoti).   Adib   1985-87   yillar   tahsil   olgan   Moskvadagi
Maksim   Gorkiy   nomli   Adabiyot   instituti   Oliy   adabiyot   kurslari   seminar
mashg‘ulotlarida     bu     qissasi   yuksak   baholanadi   va   katta   shov-shuvga   sabab
b о ‘ladi.   ,,   Drujba   narodov   ”   jurnaliga   chop   etish   uchun   tavsiya   qilinadi.   Lekin
yozuvchi   bu   bilan   qanoatlanib   qolmaydi.   Boshqa   asarlari   singari   adib   uni     qayta
tahriri ustida ham qattiq ishlaydi va ,,Ot kishnagan oqshom” kitobi t о ‘liq variantda
dunyo yuzini  k о ‘radi(,, Sharq” nashriyoti-matbaa konserni Bosh tahririyati,1994).
Bu   qissa   albatta   bir   necha   adiblarni   nazarini   torta   olgan   desak   xato
b о ‘lmaydi.   Sulaymon  Obloqulov     ushbu   asari   xususida   quyidagi   fikrlarni   keltirib
о ‘tgan: 30
  Yaqinda     “Yoshlik”   jurnalida   chiqqan   bu     qissasidan   hayratda   edim.   Har
joyda   muallifini   surishtirishni     q о ‘ymasdim.   Muallifini   ham   juda   oz   kishi   tanir
ekan. Tez orada men ham sakkiz qadam naridan k о ‘rdim. Yozuvchilar uyushmasi
zalida   ijod   ahli   va   havaskorlari   bilan   liq   t о ‘lgan.   Yilning   nasriy     asarlari
muhokamasi     b о ‘lyapti   .   Minbarga-ustoz   Said   Ahmad   .     Ular     “Ot   kishnagan
oqshom”   ning   fazilatlari   t о ‘g‘risida   hayajon   bilan   s о ‘zlamoqdalar.   Qissaning
g‘oyatda ta’sirchanligi,   о ‘zbekona iboralari haqida.
Turgenev,   Gogol,   Tolstoy   rus   xalqini   butun   bor   b о ‘yi   bilan   tasvirlagan
buyuk   ijodkorlardir.   Nexlyudovga   d о ‘ppi   kiydirsang,   Karenikaga   paranji
yopintirsang   ,   о ‘zbek   b о ‘lib   qolmaydi.     Tolstoy   ularni   qon-qoni   bilan,     о ‘y-
xayollari bilan,  gap-s о ‘zlari bilan rus qilib yaratdi.
Bunday   asarlar   yaratish   uchun   adib   rassomdek   ranglari   bir-biridan   farq
qiladigan , bastakordek tovushlarni tiniq eshitadigan b о ‘lishi kerak.
Tog‘ay Murod ana shunday rassom adibdir, ana shunday bastakor adibdir.
Mana, adib bu qissasida  otni qanday tasvirlaydi: ,, Birodarlar ,  о ‘zi : B о ‘z ot
qanday   b о ‘ladi   ?   Surpday   oppoq   b о ‘ladi.   Bordiyu   ajdodida   b о ‘lsa,   t о ‘qqizga
t о ‘lganda   tarlon   b о ‘ladi.T о ‘qqiz   yoshida   B о ‘zning   badanida   xolday-xolday   qora
donolar paydo b о ‘ladi. Tarlon-xol-xol ot. Tarlon-otlar sarasi.
Birodarlar t о ‘riq otning yuzdan biri yaxshi b о ‘ladi, tarlon otning yuzdan biri
yomon b о ‘ladi.
Birodarlar , ot tanimasang, tarlon ol.
Talantli   adib   qalamidan   t о ‘kilgan   ushbu     satrlarni   о ‘qir   ekanman,
xayolimdan bir gap  о ‘tdi.
“Dom”   da   yashab   umrini   о ‘tkazgan   shaharliklarni   о ‘yladim.   Inson
bolasining   uzog‘ini   yaqin,   mushkulini   oson   qilgan   bu   jonivorni   faqat   sirkda,
kinoda   k о ‘rgan   shaharlik   ukalarimizga   adibning   bu   s о ‘zlari   qanchalik   ta’sir 31
qilishini   bilaman   ,   Shahar   bolalarining   tabiatdan,   jonivorlardan   qanchalik
uzoqlashib qolganliklariga achinib ketaman.
Tog‘ay   Murod   otni   shu   qadar   mehr   bilan   ta’riflaydiki,   adib   q о ‘shiq
aytayotibdi, deb  о ‘ylaysiz.
Adib k о ‘ngli kitobxon k о ‘ngliga k о ‘chib   о ‘tadi. Ot minib     adirlarda yelday
uchgingiz, ot yollarini silagingiz keladi.
“Birodarlar, mashina deganlari temir, joni y о ‘q . Joni y о ‘q temir odamga el
b о ‘lmaydi.Temirning yuragi  y о ‘q –da?  . Ot  odamga el  b о ‘ladi. Boisi,  otning joni
bor , yuragi   bor-da.
Yozuvchi     tasvirlagan     chavandozlar     xiyonat     k о ‘chasiga           kirmagan,
odamlarga faqat yaxshilik ravo k о ‘radigan asl  о ‘zbeklardir.
Adibning   Tarloni   Tolstoyning   Xolstomeri   ,     Aytmatovning   Gulsarasi
qatoriga kelib q о ‘shildi. Bu gapimga ba’zi bir tanqidchilar jindek g‘ashlik qilar na
iloj, oldingdan oqqan suvning  qadri  y о ‘q,  deydilar.
Tog‘ay   Murod   о ‘z   ona   tilini   benihoya   yaxshi   biladi.   Bilgandayam   butun
ranglari   bilan,   ohanglari   bilan   biladi.   Shu   bois   ,-   sof   о ‘zbekcha   bitadi.   U   о ‘zbek
tilini kuylatdi. О ‘zbek tilining jami jilvalarini oftobga solib k о ‘rsatdi.
“Ayo   tarlon   ,   sen   mening   onamsan.     Uka   desam   degulik   mendayin   ukang
bor,   aka   desam   degulik  sendayin   akam   bor,   nima   g‘amim   bor?    Ayo  tarlon  ,   sen
mening     birodarimsan.     Mening     birodarim     sensan.   Ayo   tarnol,   sen     mening
birodarimsan,  qiyomatlik  birodarim...
Ushbu   satrlarni     о ‘qib   b о ‘lgach,   xayolga   tolasiz.   Hozirgina   mungli   bir
q о ‘shiq tinglagandek b о ‘lasiz.
Bu q о ‘shiq olis y о ‘l  bosib,   О ‘zbekistonimizning qaynoq, janub Surxonidan
uchib keldi.” 32
Pirimqul   Qodirov     domlaning     ushbu     qissaga     nisbatan     aytgan   fikrlariga
nazar  tashlasak :  ,, Tog‘ay  Murod  qissalariga  adabiyotimiz Surxon vodiysining
о ‘ziga   xos   nafasini   olib   kirdi,   mehnatsevar,   kamtar   va   tanti   chorvadorlar,
bog‘bonlarga   nisbatan   dilimizda   samimiy   mehr   uyg‘otdi.,,Ot   kishnagan   oqshom”
qissasi   ,,   Alpomish”   dostoni   an’analarini   eslatadigan   xalqchil     ruh     bilan
sug‘orilgan.   Tog‘ay   Murodning    о ‘zi   ham Alpomish   va   Barchinlarni     bergan
g о ‘zal     vodiylar,     bepoyon     yaylovlarda   о ‘sganligi   uning   s о ‘z   boyliklaridan,
yozuvchilik   uslubi   va   о ‘ziga   xos   ovozidan   sezilib   turadi.   Nasriy   asarga   she’riy
jarang   va   k о ‘tarinki   ruh  bag‘ishlay   olish     qobilyati     yoki     adibning   qalamiga   xos
eng yaxshi fazilatlardandir.
Qissa   qahramoni   Ziyodulla   oddiy   bir   ch о ‘pon   .Uning   о ‘zi   oti   Tarlonga
b о ‘lgan   mehri-insonning   tabiatga   q о ‘ygan   mehriday   sof   tarlon   tabiat   timsoli
b о ‘lgani uchun ham yozuvchi uni yorqin bir obraz darajasiga k о ‘tarib tasvirlaydi.
Ziyodulla   о ‘zi   yashayotgan   joydagi   qallob   va   riyokor     odamlarga   qarshi
dadil kurashadi. U hatto   о ‘zidagi jismoniy nuqsonga qarshi isyon k о ‘taradi, ,,kal”
degan   malomatni   ma’naviy   ustunlik-mohir   chavondozlik   shuhrati   bilan   yengib
o’tdi.
Adibning  “Ot kishnagan oqshom” qissasi chop etilishida Nosir Fozilovning
ham   hissasi   borligini   aytib   о ‘tmoq   lozim   .   Uning   asarlarida   shira   bor   ,   milliylik
bor,   adibning   aytadigan   gaplari   bor.   ,,   Ot   kishnaga   oqshom”   qissasi     Y о ‘ldosh
Oxunboboyev     nomidagi   Yosh   tamoshabinlar   teatrida   rejissyor   Olimjon
Salimovning inssenirovkasi b о ‘yicha sahnaga q о ‘yildi. Ba’zilar aytishi mumkin: ,,
X о ‘sh, nima b о ‘pti, rejissyor   о ‘zi  inssenirovka qildi,   о ‘zi  q о ‘ydi, deb. Y о ‘q, agar
asarning negizida gapi b о ‘lmasa, rejissyor uni hech narsa qilolmaydi. ,, X о ‘p, olib
chiqsa nima b о ‘pti ?.- ham deyishar.
Bizda   nima   k о ‘p   –   sahna   asari   k о ‘p.   Shularning   ichidan   faqat   adibning
asarining   tanlab,   qardosh,   Qozog‘iston   Davlat   akademik   teatri   о ‘z   sahnalarida
qozoqchaga   о ‘girib   gumburlatib   q о ‘yayotganiga   nima   deysiz?   Bu   tasodifmi   ? 33
Y о ‘q, bu tasodif emas. Asarda qozoq birodarlarimizga ma’qul keladigan biror gapi
borki, sahnalashtirgan.
Shu     paytgacha   Abdulla   Qahhorning   ,,   Og‘riq   tishlari”   i   bilan   adib   Said
Ahmadning   ,,   Kelinlar   q о ‘zg‘oloni”   qozoq   sahnasi   yuzini   k о ‘rgan   edi.   Bular
ilgarigi  davrda edi. Tog‘ay Murodniki    esa  istiqlolimiz davriga t о ‘g‘ri  keldi.Davr
masalasini   hisobga   olsak   ,   unda   qardoshlar   sahnasiga   chiqqan     bizning   asarimiz
yakka-yu   yagona   shu   Tog‘ay   Murodniki   b о ‘lib   qoladi.   Shuning   о ‘zi   ham   ancha
narsani anglatmaydimi, axir?
Bu   asar,   demak   ,   qardoshlarimizga   ham   ma’qul   b о ‘libdi.   Nimasi   ma’qul
b о ‘ldi ekan? Ma’lumingizki, Qozog‘iston asosan chorvador respublika .Paxtachilik
qanchalik   bizning   milliy   xarakterimizni   belgilaydigan   b о ‘lsa,ularda
chorvachilik,chorva aksari xalqning kasb-korini belgilaydigan soha. ,,Ot kishnagan
oqshom”   asari   faqat   ot   kishnagani   uchun   emas,   balki   tasvirlanayotgan   obyektga
munosabati   bilan   ,   odamlarning   dardini   haqqoniy   ayta   bilgani   bilan   ham
qardoshlarimiz sahnasi yuzini k о ‘rishga munosib deb topildi.
Tog‘ay Murod tabiatan   о ‘z qahramoni Ziyodulla chavandoz kabi , tarlon ot
kabi fe’li asov , polvonlari kabi d о ‘lvori b о ‘lgan.
  Adib   olam   va   odam   uyg‘unligini     bu   qissasida   Ziyodulla   kal   va   tarlon   ot
misolida   badiiy   tadqiq   etgan   .   Adib   otni   tariflabgina   qolmay,   uni   yorqin
b о ‘yoqlarda chizib berdi.
  “Tarlon       dumlari       yoyildi,     yollari     hurpaydi.   Yollari   bir   chap
b о ‘ynida , bir   о ‘ng b о ‘ynida  о ‘ynadi.
Bu yol emas, ipak, ipak. Bu yol emas, do’mbira tori , d о ‘mbira tori.
Gajak-gajak b о ‘yinlari b о ‘yin emas, d о ‘mbira, d о ‘mbira.” 34
Ziyodulla   otni     darddoshi,   qardoshi   bilib   sirlashishi   s о ‘zlashishi   kishi
k о ‘ngliga   erishlik   olib   kiradi.     Qissa   kitobxonda   otga,     atrof-olamga   mehru
muhabbat uyg‘otibgina qolmay, jonzotlar qalbini his qilishga  о ‘rgatadi.
Yozuvchi   otni   egarlaganda   ,   k о ‘pkariga   kirayotganda   unda   b о ‘layotgan
о ‘zgarishlarni   maroqli   qilib   tasvirlaydi,   otga   ishlatiladigan   har   bir   buyumning
xususiyatlarini birma-bir sanab   о ‘tadiki, beixtiyor, attang, shuncha narsani bilmas
ekanman-da   ,   deb   qolamiz.   Yoki   uloqchining   q о ‘lidagi   qamchisini   tasvirlashini
k о ‘ring.   Ularning   turlari,   har   bir   turining   о ‘ziga   xos     xususiyatlari     о ‘rni- о ‘rniga
q о ‘yib tasvirlangan. Chavondoz otda qanday yuribdi, u  о ‘zangiga oyog‘ini qanday
q о ‘yyapti   hamma-hammasi   о ‘ta sinchkovlik bilan   о ‘rganilgan. Boisi, u kishining
о ‘zi,, Men g о ‘dakligimdan davralarda kurashib katta b о ‘ldim”, ,.Sattor chavondoz
bilan   qishloqma-qishloq   yurdim   .   T о ‘yma-   t о ‘y       yurdim   .   K о ‘pkarima-k о ‘pkari
yurdim” , degan edi.Shuning uchun ham  qalamga olishda bu narsalar adibga qiyin
b о ‘lmagan. 
Yozuvchi   qancha   qissa,   qancha   roman   yozmasin,   о ‘z   qahramonlarini   xalq
k о ‘zi   о ‘ngidagi  oddiy  odamlardan  tanlagan.   Asarlardagi   kishilar   hayoti   bilan   real
odamlar   turmushini     uzib   q о ‘ymagan.   Tog‘ay   Murodning     iste’dodi   shunda-da!
Tog‘ay   Murodning     yana     bir   qissasi     ,,Oydinda   yurgan   odamlar   “dir.   Bu   asar
yozuvchining  eng   dilbar   va   muallifning   о ‘z  s о ‘zi   bilan  aytganda,   ,,     ne     kunlarni
k о ‘rmagan ”,  eng  murakkab taqdirli  qissasi  ilk  marotaba 
О ‘zbekiston xalq yozuvchisi  Odil  Yoqubov s о ‘z boshisi  bilan   bu qissadan
qissasidan   parcha   e’lon   qilinadi.   (,,   О ‘zbekiston   adabiyoti   va   san’ati”   1983  yil,1-
son).
Oradan   bir   yil   о ‘tgach,     ushbu   qissasi   ,,   Sharq   yulduzi”   jurnalida     e’lon
qilinadi.(,,Sharq yulduzi” jurnali: 1984 yil, 1-son).
Bu   asari   1985   yilda   G‘afur   G‘ulom   nomidagi   Adabiyot   va   san’at
nashriyotida   nashr   etiladi.   Shu   yili   bu   kitob   О ‘zbekiston   Yozuvchilar
uyushmasining   Oybek   nomidagi   mukofoti   bilan   taqdirlanadi.   Yillar   о ‘tgach, 35
T о ‘g‘ay   Murod   bu   qissaga   yana   murojaat   qiladi   va   uni   qayta   ishlaydi.   Nihoyat
qissaning   t о ‘liq   varianti   chop   qilinadi   (   ,.   Ot   kishnagan   oqshom”   ,   ,,   Sharq
nashriyot-matbaa konserni Bosh tahririyati,(1994 ) .
Ushbu   qissa   nomini   о ‘qishingiz   bilanoq   sizni   allaqanday   sirli-sehrli   oydin
kecha bag‘riga oladi.  Ichingizga ajib bir nur  о ‘rmalab kiradi. Dil-dilingizni yoritib
yuboradi.
Qissada   Qoplon   bilan   Oymomo   farzand   ilinjida   tunni   tongga,   kunni   oyga,
oyni yilga ulab yashaydi. Qoplon xotinini Momosi  , desa, Oymomo erini Bobosi,
deb chaqiradi. Ular  y о ‘q bolaning bobosi  , y о ‘q bolaning momosi  b о ‘lib, yillarni
yillarga   ulaydi.   Bir-biriga   mo’ltirab   yashaydi.   Ular   uchramagan   doktor,   ular
k о ‘rinmagan tabib qolmaydi. Ammo, na doktordan, na tabibdan naf k о ‘radi.
Tog‘ay   Murod   chol   kampir   hayotini     g‘oyat   nozik   ,   g‘oyat   shoirona
tasvirlaydi. Chol-kampirning   о ‘zaro mehr- muhabbatini q о ‘shiqdek kuylab beradi.
Tog‘ay Murod   bir-birini Bobosi,   Momosi,   deya atab umr   о ‘tkazayotgan bir juft
pokiza   insonni   oydindagi   oy   nuriga   о ‘rab   tasvirlaydi.   Oqibatda,     ushbu   juftning
о ‘zi   ham,     s о ‘zi   ham,   turish-turmushi     ham   oyning   kumush   nurlariga   y о ‘g‘rilib
ketadi.
“Tog‘ay   Murodning   kuyib   ,   yonib:   о ‘rtanib   bitgan   ,   ba’zan   faryod   urib
bitgan  bu  qissasini  “Muhabbat q о ‘shig‘i” ,  deb  atagim keldi.
Nazarimda,   Tog‘ay   Murod   qissa   bitmaydi   ,   nazarimda   ,   bor   ovozi   bilan
q о ‘shiq   aytadi.   Bu   q о ‘shiqda   avj   pardalar   bor,   nolishlar   bor,   savt   bor,,   ,-degan
hayqiriq   buyuk   adib     Said   Ahmadnikidir.   Bunchalar   о ‘rinli   baholar   faqat   buyuk
adibga xosdir.
  Odil   Yoqubovning   bu   qissaga   nisbatan   aytgan   fikrlariga   e’tibor
qaratsak.   Tog‘ay   Murodning   birgina   “Oydinda   yurgan   odamlar”   qissasida,
yanglishmasam, adibga xos b о ‘lgan fazilatlar yanada yaqqolroq seziladi. 36
Asar   nima   haqida?   Bir   qarashda   qissa   adabiyotimizda   k о ‘p   aytilgan
farzandsizlik muammosiga bag‘ishlangandek tuyuladi. Aslida, unday emas aslida ,
uslub jihatidan xalq dostonlariga   о ‘xshab ketadigan bu qissani muhabbat haqidagi
bir kuy, t о ‘g‘rirog‘i, muhabbatga suyanib, borgan hayot dovullarini yengib   о ‘tgan
ikki dil , ikki pok inson haqidagi tipik bir q о ‘shiq desak yarashadi.
Yaxshi q о ‘shiq mungli b о ‘ladi, biroq bu mung k о ‘ngilga g‘amlik solmaydi,
bil’aks suv ichganday ravshan qiladi. 
  Ushbu   qissani   yozuvchimiz   Pirimqul   Qodirov   qanday   baholar   ekan   ?     Bu
asarida yosh adibning ijodiy izlanishlari boshqacharoq y о ‘ldan boradi. Qoplon ham
Ziyodulla   kabi   mehnatsevar,   bir   s о ‘zli   odam,   u   ham   tabiatga   ixlos   q о ‘ygan   .
Oymomo   degan   qizni   sevib   qolgan   ikki   qalbning   tuganmas   muhabbatiga
farzandsizlik balosi qarshi turadi. Ular umr b о ‘yi shu dardga davo izlaydilar , ba’zi
odamlarning   malomatlaridan   azob   tortadilar,   bir   qancha   vaqt   о ‘ksik   va   tili   qisiq
b о ‘lib yuradilar. Farzandsizlik muammosiga Tog‘ay Murod  о ‘z qissasida yangicha
talqin berganini alohida aytish kerak.Muallif qissaning dastlabki boblarida Qoplon
bilan Oymomoni “akamiz” , “onamiz” , deb hurmat bilan qalamga oladi. Yoshlari
ulg‘aygan   sari   adib   endi   ularni   “bobomiz   ”,   “momomiz   ”     ,     deb   e’zoz   bilan
ulug‘laydi. Muhabbatning yuksakligi tufayli kitobxonlar qalbida farzandlarga mehr
uyg‘otadilar.   Shu   bilan   ular   ma’naviy   jihatdan   k о ‘p   farzand   k о ‘rgan   muhtaram
bobolar va momolar qatoridan  о ‘rin oladilar. 
Vafo Fayzullaoh ,, Abadiyat” deb nomlangan maqolasida bu qissa yuzasidan
qalbidagi bor dardlarini t о ‘kib solgan. Hissiyotlari toza bu qissani yig‘i b о ‘g‘zimga
tiqilib , yutoqib , sevib  о ‘qidim.Shu asar bois “Oydin”  degan  s о ‘zni  yaxshi k о ‘rib
qoldim.   Oydindagi   mamlakat   k о ‘nglim   k о ‘ziga   k о ‘rindi.     Bu   mamlakatning
odamlari   menga   tanishday   edi.   Lekin   boshqa   bir   ma’noda,   boshqa   bir   muhitda
istiqomat   qilardilar.   Jazirama   quyi   ham,   qop-qorong‘u   zulmat   ham   Oydinda
yurganlarga   doriyolmasdi.   Qoplon   va   Oymomoga   hurmatim,   hayratim   b о ‘lakcha
b о ‘ldi.   О ‘sha   yillarda   yozilib,   y о ‘qolib   ketgan   bir   mashqimning     xotirada   qolgan
ikki satri tilimda aylanadi:  37
Ahay-ahay , k о ‘zlaringdan k о ‘zim  о ‘rgulsin, 
-О‘n yettiga ,о‘n yetti ga kirmagan yorim....
О‘shanda dо‘stu ustozlarimning kulgusiga qolgan bu ikki satr         “Oydinda
yurgan   odamlar”   ning   ajib   ta’sirida   kо‘nglimdan   mavjlanib   chiqqan   .   Unda   buni
bilmagan , sezmagan , о‘zim bilan о‘zim ovora bо‘lsam bordir, lekin endi... ahay-
ahay   sо‘zidanoq   bu   xayoliy   va   toza   hayqiriqni   oydinda   yurgan   odamlar   qalbidan
olganim va о‘sha g‘о‘r va tо‘pori, musaffo kunlarimda men ochilgan chechakday
ushlaganimga iqrorman....
    Bu     asarida     yurak-yurakdan   silqib   chiqqan   musiqani   his   qildim.   Pok
tuyg‘ularni   oy   jilosida   jilvalantirgan   muallif   iste’dodiga   tan   berdim.   Qoplon   va
Oymomo timsolida vafo-sadoqat, muhabbat ,sabr-bardosh nozik ifodalangan. Adib
milliy   qadriyat,   an’analarni   asar   ruhiga   mohirona   singdirib   yuborgan.   Garchi
asarda   mahzun   ohang   yetakchi   bо‘lsa-da   ,   har   bir   lavhada   о‘zgacha   tarovat
mujassam:   ,,Kо‘zlaringga     boqishlarim....     boqishlarimizning   о‘zi     bir   doston   ,
momosi.   Bovujud   shoirlar   bilmadi,   bilsa   elga   yoyardi...   Men   senga   aytsam,
momosi, boqishlar-da hali о‘zimizniki...  
Qahramonning     dil       nomalari,       sof       muhabbati,         kо‘ngil                 rozlari
о‘quvchida yoki kitobxonda lirik kayfiyat tug‘diradi.
Xulosa  о‘rnida  shuni aytish kerakki, Tog‘ay Murod dunyoni his qilishi,  uni
idrok  etish  bilan  ham  hech kimga о‘xshamaydi.
Adibning  о‘ziga   xos   fikrlashi,   asarlarining  tili,  favqulodda   yorqin   obrazlari
bilan ajralib turadi. U voqealarga kinoyali nazar tashlaydi . Ham yumori bor, ham
jiddiyligi.   Ba’zi   voqealar   tasvirini   о‘qib,   na   yig‘lashingni     bilmassan,     na
kulishingni.
Har   qanday   shoirda   adiblik   iste’dodi   bо‘ladi.     Lekin   juda   kamdan-kam
adibda   shoirlik   iqtidori   yuzaga   chiqadi.   Tog‘ay   Murod   ham   xuddi   shunday 38
ijodkorlar   sirasidan:   Uning   ijodi   tom   manoda   shoirona   .   Mardona   she’riyat   ruhi
bilan sug‘orilgan.
Tog‘ay Murodning  о ‘zga bir olami bor.  Bu olam uni adabiyotga  olib kirdi.
Tog‘ay   Murod   о ‘zi   yaratgan   ana   shu   olam   ichida   yashay   boshlaydi.Bu
olamda   oydinda   yurgan   odamlarning   sodda   dunyosi,   yulduzlar   mangu   yonadigan
osmon   ostidagi   polvonlarning   halol   kurashi,   k о ‘pkari   chopgan   oqk о ‘ngil
chavandozlarning diltortar gurungi bor.
  Yozuvchi   qissalarida   ,   hayotiy   ,   atrofimizda   mavjud   ,   lekin   bizga
notanish   b о ‘lgan   falsafiy   g‘oyani   ilgari   suradi.Uning   qahramonlari   ,,Chin   gaplar
k о ‘ngilda b о ‘ladi, tilga chiqsa, yolg‘on b о ‘ladi- qoladi” tipidagi insonlardir . Ular
aynan ana shu falsafiy ruh bilan sug‘orilgan,   ular   aynan   shu ruhiyatda   qissada,
hikoyada  gavdalantiriladi.
,,Yulduzlar   mangu   yonadi”   qissasi   nomidan   tortib   s о ‘nggi   nuqtasigada   ,
hayolidan boshlab, daqiq shakligacha ruhi favqulodda yorqin asar. ,,Har bandaning
k о ‘kda   о ‘z   yulduzi   b о ‘ladi,   oshna.   Shu   yulduzning   yongani   shu   bandaning
yonganidir. Shu yulduzning s о ‘nganidir.
Y о ‘q  oshna, y о ‘q !
Yulduzim hali yonadi ! Davralarim hali davom etadi !
Nevaralarim davralarida:.
-Yo bobomning piri !-deya  hayqirib-hayqirib  olishga beradi.
Yulduzim mangu yonadi !.
Bu s о ‘ngsiz aslida hikmat, mardning k о ‘nglida d о ‘sti va yori borning umrlik
falsafasi.   Yulduz   nur   uyasi,   nur   joyi   !   Kichkina   yulduz   k о ‘z!   Juda   katta
yulduz,hech   qachon   s о ‘nmaydigan   yulduz-inson   k о ‘ngli!   Uning
mardligi,mehribonligi,   muhabbati,   sodiqligi,   do’sligi   ana   shu   k о ‘zning,   ana   shu
k о ‘ngil  yulduzining nurlari. Bu nurdan bebahra kishi  s о ‘qir,shu yulduzga xiyonat 39
qilgandan   esa   taqdir   о ‘ch   oladi.   Qismat   uning   k о ‘zini     k о ‘r   qiladi,   yulduzin
s о ‘ndiradi....
Darhaqiqat,B о ‘ri   va   Nasimning   ikki   qutbdagi   kechishi,   lekin   yonma-yon
yashayotgani   k о ‘ngillikning   hayoti   emasmi?   Biri   ishqli,   mard,   yengib-yengilib
yashasa-da, asl oymomoga sodiq, k о ‘zi ochiq, qalbi ochiq-yulduzi mangu yonadi!
Boshqasi-nomard,   qalbi   qora,   k о ‘zidan   oldin   qalbi   s о ‘qir.   S о ‘qirk о ‘ngli,   s о ‘qir
k о ‘z.
,,Yulduzlar   mangu   yonadi”   asarining   qimmati-tasvirda   betaraf,   adolatli,
qolgan   holda   mag‘zidan,   tub-tubdan   adolatga,   haqiqatga   xizmat   qilishdir.
Muqaddas kalom buyuk zot ,,Hech kimga zarra misoliga zulm qilinmas, hammasi
о ‘z   yomonligidan,   deb   ogohlantiradi.   Buning   bir   tasdig‘i   B о ‘ri   va   Nasim
polvonlarning qismati. Odam shundan ta’sirlanadi. Odam shundan   о ‘zini jiddiyroq
о ‘ylaydi.   Faqat   haqiqiy   asarlardagina   ana   shunday   durdona,   noyob     va     kerakli
hikmat  b о ‘ladi!
,,Ot   kishnagan   oqshom   ”     qissasining   uslubi   ham,   ruhiyati   ham   ,, О ‘v   ,
birodarlar”,   deb   boshlagan   ilk   issiq   haroratli   s о ‘zdan   boshlanib,   olis   va   yaqin
zamonga, chigal va osoyish muhitga bizni  hayqiriq bilan olib kirish, jonivorlarga-
da   yetkazib:   ,,Ayo   Tarlon,   sen   mening   qiyomatli   birodarimsan!”   deganga   avji
susaymay,   savti   yuksalib   borgan   dramatik,     fojiaviy,   hofizasi   juda   d о ‘lvor   ulug‘
asardir! 
,,Oydinda  yurgan   odam”  qissasi   qahramon-Bobomizning   xudoga  zorlangan
joylari   bor:   ,,Ey,     xudo,   esimni   taniganimdan   buyon   xudoga   sig‘inib   keldim,
xudoga ishonib keldim. Shunday ekan, har ne qilsang qil, pushtikamarli  qil-da, ey
xudo!   Dunyodan   necha-necha   podsholar   о ‘tdi,   necha-necha     hokimlar   о ‘tdi,
necha-necha  kattalar   о ‘tdi... 
Pushtsiz umrim mobaynida k о ‘p-k о ‘p kattalardan qaytdim.,, Ammo, yolg‘iz
sendan qaytmadim, ey, xudo! Dilim-da xudo b о ‘ldi, tilimda-da xudo b о ‘ldi”.     40
Farzand-hamma   millatning   mentalitetida   bor.   Bizda   farzandga
nisbatan  ,,qolajak jonim,  oqayotgan qonim, davomchim” , deb qaraladi. 41
II.2. “Yulduzlar mangu yonadi” qissasida xarakter va sheriyat uyg’unligi
                  XX-asr     о ‘zbek   adabiyotida   Tog‘ay   Murod   о ‘zining   ,,   Yulduzlar
mangu   yonadi”   ,   ,,   Momo-yer   q о ‘shig‘i”   qissalari,   ,,Otamdan   qolgan   dalalar
”   ,   ,,Bu   dunyoda   о ‘lib   b о ‘lmaydi”   kabi   sara   asarlari   bilan   о ‘zbek   adabiyotini,
shubhasiz, boyitdi. 
Bu   asarlar   adabiyotimizda   о ‘z   tili   , о ‘z   y о ‘li,   о ‘z   uslubini   yaratgan   katta
istedodli yozuvchi bor ekanligidan dalolat berib turadi.
Tog‘ay   Murodning   g о ‘zal,   serjilo   qissalaridan   biri   “Yulduzlar   mangu
yonadi”     qissasi   ilk   marta   “Sharq   yulduzi”   jurnalida   chop   etilgan.   1980   yilda   bu
qissa   G‘ofur   G‘ulom   nomidagi   adabiyot   va   san’at   nashriyotida     “Avtorning
birinchi   kitobi”   seriyasi   ostida   chop   etiladi.   Keyinchalik   qissa   qayta   ishlanib,
“Q о ‘shiq”   kitobiga   (1987)   “Davra   ”   nomi   bilan   kiritiladi   (   G‘ofur   G‘ulom
nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti). “Davra ” yozuvchi tomonidan yana qayta
ishlanadi   –   endi   “Yulduzlar   mangu   yonadi”   nomi   bilan   “Ot   kishnagan   oqshom”
qissalari   t о ‘plamida   chop   qilinadi   .   (,,Sharq   ”   nashriyot-matbaa   konserni   Bosh
tahririyati, 1994). 
                  Adibimiz   о ‘z   asariga   yetti   о ‘lchab   ,   bir   kesib   ,   shunday   nom   topib
q о ‘yganki, xuddi, uzukka k о ‘z q о ‘ygandek, qissasiga mos keladi. Bu qissa adibga
shuhrat   keltirgan,   adib  b о ‘lib   tanilishiga   zamin  b о ‘lgan   asardir.  Asar   q о ‘lma-q о ‘l
b о ‘lib   о ‘qildi.   Bu   qissani   adib   о ‘z   tanasidan   chiqib   ketib,   о ‘zini   ham,   atrofidagi
jamiki   narsalarni,   odamlarni,   bohoru   kuzlarni,qishu   saratonlarni,   osmonni
t о ‘ldirgan turnalarni unitib, bir darvish qiyofasiga kirib, dalli devona b о ‘lib yozdi. 
            Buyuk adibimiz  Said Ahmad undan, shu qissani qanday yozganingni
eslay   olasanmi,   deb   s о ‘raganlarida,   u   jindak   о ‘ylanib,   о ‘ngimda   emas,   tushumda
yozgan ekanman, deb javob bergandi. 42
          Odil Yoqubov uni birinchi marta G‘ofir G‘ulom nomidagi Adabiyot va
san’at nashriyotida bosh muharrir movini b о ‘lib ishlagan paytlarida k о ‘rgan.
    Tog‘ay Murodning birinchi  qissasi    shu nashriyotda chop etilgandi. U bir
qarashda juda jadal, haddan ziyod g‘ururi g‘olib yigitga  о ‘xshardi.  Uncha –muncha
yozuvchining,   uncha-muncha   tanqidchining   ham   nazariga   ilmas   edi.   Bu   xislat
keyinchalik,   katta   romanlar   yozganida   emas   ,   yoshlik   payti,   “Yulduzlar   mangu
yonadi”   nomli   birinchi   qissasi   nashr   qilinganidayoq   ma’lum   bо‘lib   qoldi.   Lekin,
haqiqatan   ham,bu   qissa   chiqqanida   adabiyotimizga,   shubhasiz   ,   katta   bir   iste’dod
kirib   kelganidan   dalolat   beradi.   Polvonmi,   chavondozmi,   mirganmi   о‘tda   yonib,
yulduzday   porlab   davraga   kirsa,   surur,   g‘urur,   shiddat   va   ishonch   bilan
yig‘ilganlarni   shavq-zavqqa   tо‘ldirsa,   bor   mahoratini   shunga   solib   g‘alaba
qozonsa:  “-Ha lo-o-ol .Halo-o-ol”-degan hayqiriq osmonu falakka о‘rlaydi.
Ijodkor   ham   shavq-zavq   kishisi.   Halo-o-ol   ijodi,   yoniq   asari,   jonli   hayotiy
qahramonlari   bilan   kitobxonni   rom   etishini   orzu   qiladi.   Tog‘ay   Murod   yuragida
ch о ‘g‘i   bor   yozuvchilardan   edi.   U   k о ‘p   yozmadi   ,   ammo   qoyilmaqom   asarlar
yaratdi. Xudo yorlaqagan qahramonlarni nodir adabiy aholi safiga q о ‘shdi. Abadiy
aholi   yashaydigan   ramziy   saltanatning   xududi   bepayon   ,   fuqarolari   nufuzi   son-
sanoqsiz.   Lekin   bu  saltanatda   qalbidagi   ilk  muhabbati   harorati   hanuz   s о ‘nmagan,
imon-insofli tanti B о ‘ri polvon, boshi kal b о ‘lsa-da , k о ‘ngli pok nozik Ziyodulla,
Jamoliddin   ketmonu   chapani.   Aqrab,   oyining   oydin   nuriga   cho’lg‘angan.   Qoplon
bobo- yu oymomo aya k о ‘zga yarq etib tashlanib turadi. 
Faqat   kuni   tuni   mehnat   qilish   huquqidagina   mahrum   etilmagan,   yuragi
armon,   azob,   x о ‘rlik-xorlikga   t о ‘la   Dehqonqul   holiga   ,   na   sirti   va   na   botinida
о ‘zligidan kam-nishon qolmagan Botir firqa  ahvoliga kim achinmaydi, deysiz ?.
Adib asarlari kitobxonni    о ‘ylatadi, yig‘latadi, kuydiradi . Muhimi, kitobxon
mana   shunday   zavqli   azobdan,   og‘riqli   huzurdan   bezmaydi.   Hozir   о ‘zbek
kitobxonlarining   keksa,   о ‘rta   yoshli   vakillari   orasida   adib   asarlariga   ipsiz
bog‘lanmaganlari y о ‘q  hisobi . 43
,,Men   Tog‘ay   Murodning     ilk   qissasini   о ‘qiganimdayoq   ,   bu   ijod   sehriga
mahliyo   b о ‘lganman,   deydi   buyuk   adibimiz   Abdug‘ofir   Rasulov.,,1   Bir   necha
adabiyotshunoslarga Tog‘ay Murodning bu qissasi t о ‘g‘risida taqriz yozishni taklif
etdim   ,,   ,   -deydi   Mahmud   Sa’diy.   Bilasizmi,   hech   qaysi   tanqidchi   asar   xususida
j о ‘yali bir gap ayta olmadi. Chunki bu qissa boshqacha yondashishni taqazo etardi.
Tog‘ay   Murodning   ilk   qissasi   adabiy   jamoatchilikni-da   esankiratib   q о ‘ydi.
K о ‘plar   asar   tahliliga   q о ‘l   urolmaganlar.   Bu   hodisaning   о ‘zi,   ana   shu   fakt
adabiyotda yangilik, mutloqo yangi asar paydo b о ‘lganidan dalolat beradi. Yaqinda
bir   maqolada   qiziq   fikrni   uchratib   qoldim,,   Adabiyotda   yangilik     yaratish     uchun
avvalo   tafakkurda   ,   tushunchada     yangilik     b о ‘lmog‘i   lozim”.     Shundan     kelib
chiqib ,   Tog‘ay Murod   asarlarida   ham   yangicha qarashlar   borligini   ta’kidlash
mumkin   .     Adib     о ‘zining     ilk   qissasidayoq   yuragidagi     orzulari   ,     armonlari
xalqning  orzu-armonlari   b о ‘lib ketganligini  namoyon  qilgan.
            Ushbu   qissasida   shunday   gap   bor   “...   dunyodagi   k о ‘pgina   xalqlar
о ‘zlarining hech b о ‘lmaganda bitta sportini jahon miqyosiga k о ‘targan. Bizdan esa
jahonga k о ‘tarilgan bittayam sport turi y о ‘q”.
Bu   о ‘rinda   gap   milliy   kurashimizning   xalqaro   olimpiada   musobaqalarida
kiritilishidagina   emas.   Gap   hamma   xalqning   jumladan,   о ‘zbek   xalqining   xam
jahonga  о ‘z  о ‘rniga, mavqeiga ega b о ‘lishi haqida.
Bu   asarida   yozilgan   taqdim     s о ‘zi     annotatsiyada   asarga   “kurash   haqidagi
kitob   qabilida   ta’rif   berilgan,,.   Y о ‘q   ,   bu   asar   faqatgina   kurash   haqida   emas   ,
insonning   ori   haqidagi   kitob.Insonning   g‘ururi,   insonning   nimalarga   qodirligi
haqida   yozilgan   mardona   kitobdir.   Asarda   ifodalangan   ana   shu   tuyg‘ularni   bari
badiiy tasvirlanib, yagona mavzu atrofida mujassamlashtiriladi. Qarang-da, ajoyib
holatni. bosh  qahramon  B о ‘ri  palvonning   о ‘g‘li  Tilovberdi   bellashuvda  qatnashib
b о ‘lsa-da,   ota   о ‘g‘liga   yon   bosmaydi.   B о ‘ri   palvon   mardlik   qiladi.   Dunyo   azal-
azaldan ezgulik va yovuzlik kurashidan iborat. 44
         Ana shu azaliy kurash g‘oyasi jahonning taniqli adiblari singari Tog‘ay
Murod   asarlarining   ham   zamirini   tashkil   etadi.   Agar   yozuvchining   о ‘zi   shaxs
b о ‘lmasa   ,   u   yaratgan   asarlar   ham   biror   qiymatga   ega   b о ‘lmaydi.   Tog‘ay   Murod
asarlari   uning   shaxsini   k о ‘rsatib   turadi.   Adib   orzulari     mamlakatimiz   о ‘z
mustaqilligiga ega b о ‘lgandan keyin r о ‘yobga chiqmoqda .            
Mana,   milliy     kurashimiz   jahon   sporti   darajasiga   k о ‘tarildi   .   Badiiy
adabiyotning ijtimoiy hayotga k о ‘rsatgan tasiriga yaqqol misol bu .
Bu     qissasining   bir   о ‘rnidagi   evrilish   boisiga   aql   javob   topolmaydi.B о ‘ri
polvonday   vazmin,   pahlavon   kishining   Tamaraxonning   oldiga   kelib,   tarona
qilganda,   о ‘zini   bilmay,   aqli   xushini   y о ‘qotib,   belbog‘ini   yechib   g о ‘zallik   va
q о ‘shiq   poyiga   to’shaydi.   Haqiqatan   ham   kuy,   q о ‘shiq   kuylanayotgan   holat
favqulodda   holat,   ch о ‘qqidagi   xarsangni   kuchli   dovul   jarga   qulatishi   hech   gap
emasday, odam ruhiyatini ag‘dar-to’ntar qilishiga q о ‘li yetadi. Yetuk asar  odamni
lol etadigan lahzalarni kashf etadigan sinoatlaridan bittasi bu.
Tog‘ay   Mirod   bu   asarida   Sayfiddin   Hodiyevni   ham   tilga   oladi.   Bu   narsa
unga   katta   ta’sir   qilgan,   bundan   ruhlangan.   Axir   chekka   bir   qishloqdan   chiqqan
t о ‘ylarda   kurashib   katta   b о ‘lgan   bir   oddiy   polvonni   Tog‘ay   Muroddek   katta
yozuvchi  о ‘z asarida aytib  о ‘tishi katta baxt emasmi.
    ...   Kim   biladi,   Tog‘ay   aka   b о ‘lmaganda   men   bu   qadar   katta   polvon
b о ‘lmas   -midim   ?   Chunki     men     kurashning   oltin   qoidalarni   Tog‘ay   Muroddan
о ‘rgandim!   U   kishi   aytgan     ,,     Polvon   о ‘zini   uch   balodan:   birinchisi-ayolbozlik,
ikkinchisi-ichkilikbozlik, uchinchisi-nafs balosidan asrasin  ,-degan hikmatiga men
ham amal qildim,-deydi Sayfiddin Hodiyev”.
Tog‘ay   Murod   kurashchi   bilan   kurashchi   tilida,chavondoz   bilan   chavandoz
tilida, dehqon bilan dehqon tilida s о ‘zlasha olgan. Ularni qalbiga kirib bora olgan.
Shuning   uchun   adib   ularning     xarakterini,   ichki   olamini   besh   q о ‘lday     bilgan.
Chunki, adib asarlarini b о ‘lajak qahramonlarini oldindan k о ‘zatib yurgan b о ‘lajak 45
polvon   davraga   qanday   kirib   kelyapti,   qanday   harakatlar   qilyapti,     ularning
ruhiyatida qanday  о ‘zgarishlar bor  hammasini  his  qilib  turgan  yozuvchi.
  Yozuvchi   qancha   qissa,   qancha   roman   yozmasin, о ‘z   qahramonlarini   xalq
k о ‘zi   о ‘ngida     oddiy   odamlardan   tanlagan.   Qissadan   kishilar   hayoti   bilan   real
odamlar turmushini  uzib q о ‘ymagan. Tog‘ay Murodning iste’dodi ham shunda-da!
Tan olish kerakki, hamma narsani  miridan-sirigacha qiziq, l о ‘nda, asosiysi,
о ‘ziga   xos   tilda   tasvirlash   oson   ish   emas.Buning   uchun,boya   aytganimdek,   juda
katta e’tibor, sinchkovlik kerak. Tog‘ay Murod kitoblarini  har  gal  о ‘qir ekanman,
shunga amin b о ‘laman, boshqa yozuvchilarda y о ‘q narsalarni uchrataman.
Kurash ajdodlarimiz-xalqimiz qoniga singib ketgan. Xalqimizning qoni toza,
ildizi   baquvvat.   Bu   narsa   avloddan-avlodga   irsiyat   orqali   о ‘tib   kelyapti.   Bizning
kurashchilarimiz   polvonlik   maktabida   о ‘qimasa     ham,   maxsus   joylarda
tayyorgarlik k о ‘rmasa ham ularning  о ‘zi shunday tayyor kurashchi-ku!
Polvonlik   bizga   ota  meros,   pushtdan-pushtga,   qondan-qonga   о ‘tib   kelyapti.
Polvonlik   ishi   k о ‘zga   k о ‘rinmas,   til   bilan   tushuntirib     b о ‘lmas   shunday   sirlari
borki,   buni   faqat   tomirida   polvonlik   qoni   borlargina   biladi.   Bu     sirlar     hech     bir
kitobda  y о ‘q!
Endi    о ‘ylab k о ‘raylik.   Bundan qariyib    о ‘ttiz yil muqaddam g о ‘yo   butun
о ‘zbek  xalqi nomidan aytilgan  ezgu niyat , orzu-umid bugun amalga oshmadimi ?
О ‘zbek miliy kurashi  jahon sport  turi  darajasiga  k о ‘tarildi. Bu qissadagi  personaj
о ‘z orzusiga erishdi.
   Ushbu     qissasining   qimmati   tasvirda     betaraf,     adolatli   qolgan   holda
mag‘zidan,  tub-tubdan adolatga,  haqiqatga xizmat qilishidir. 
      Qissasining bosh hikmati - kim d о ‘stga xiyonat qilsa insonlarni aldasa,
uni aldovi oxir-oqibat   о ‘zini qismatiga k о ‘chadi,   haqiqatga aylanadi,   sen nimani
s о ‘zda  о ‘zingga ravo k о ‘rsang haq senga buni qismat qilib beradi, deb  hayqiradi. 46
     B о ‘ri qiyomatli d о ‘sti deb bilgan tengdoshiga yuragini ochadi: “Nasim
oshna,     bir   gap   aytsam,   birovga   aytmaysanmi   ?   Oshna,   Momoqiz   yaxshi,
eshityapsanmi, yaxshi...”
                    S о ‘zni   e’zozlashini   –   ko’cha   -   k о ‘yda   eshitadiganimiz   “yaxshi
k о ‘raman ” , demayapti. ...  “Momoqiz yaxshi ” , demoqda.  Bu juda ham kam tilga
chiqadigan,   tilda   ham   о ‘ziga   munosib   s о ‘z   topishi   juda   qiyin   k о ‘ngil   nidosi.
Demak   ,   ichimizda   ifodasi   tilda   ,   s о ‘zda   y о ‘q   juda   k о ‘p   aziz   tuyg‘u   va   xayollar
yashaydi.
Nasim   oshna.   (Ha,   sevgi   izhori   shunaqa   ham   dahshatli   hodisani,
pahlovonlarning-da oyog‘i qalt-qalt  titraydi, yuragi  xonasidan  chiqib ketay deydi,
yuragi   t о ‘xtab   qolay   deydi).   Sen   bilmaysan,   necha   martalab   aytaman   dedim,
b о ‘lmadi. K о ‘ziga k о ‘zim tushib qolsa..,, garang b о ‘p qolaman. Haliyam aytaman,
deb   borib,   nima   deyiishni   bilmay   qaytib   keldim.   Nasim   oshna,   sen   mening
qiyomatli oshnam san-ku, sen ayt ”
Nasim esa omonatga xiyonat qildi, kazzob b о ‘ldi.
“-B о ‘ri , men gaplaringni oqizmay-tomizmay aytdim. B о ‘ri oshnamga sensiz
kunduz ham qorong‘u, dedim.
       -Uh, bormisan, oshna! U nima dedi ?
      -J о ‘ra, u beti qursin, deb q о ‘l siltadi.   
Senga k о ‘ngli  y о ‘q ekan, j о ‘ra ishonmayapsanmi?
Mana, qiblaga qarab aytaman: agar yolg‘on aytsam k о ‘r b о ‘layin” .
Bu   yolg‘oni   ham   ish   bermasdan...   B о ‘ri   jahl     ustida   о ‘zi   borib,   dilidagini
aytib q о ‘yadiganini k о ‘rgach:
“B о ‘ri , men seni aldab edim” , deydi. Lekin yolg‘onga ishonib, darz ketgan
yurak   keyingi   rost   iqrorni   ham   tinglamaydigan   b о ‘ladi.     Nomard,     xiyonatkorlar
esa tinchimaydilar, suvni loyqalatib, otni qamchilaganlari qamchilagan. 47
“-Momoqiz, B о ‘ri senga bir gap aytaman, deb yuribdi.
-Bialman, aytolmayapti.
-Momoqiz, u menga k о ‘nglini yordi, tayin ayt, dedi.
- О ‘zimga aytishga uyalgan gapni senga aslo aytmas.
-Aytishga bet chidamaydigan gap-da, Momoqiz.
Aytayinmi,   nima   dedi   ?   Momoqiz   bilan   о‘ynagim   kelyapti.   Qo’yniga
kiraman, dedi.
      -Yo pirim, chini bilan shunday dedimi ?
-Aldasam, k о ‘r b о ‘layin.
-Unda, B о ‘rining betiga qaramaganim b о ‘lsin.
Betini murdosh о ‘y k о ‘rsin”
Yillar  о ‘tib, s о ‘z taqdir b о ‘ldi. S о ‘z  chinakam qismatga evrildi. S о ‘z otilgan
о ‘q   yanglig‘   Nasimning   k о ‘zini   teshib     о ‘tdi.   Qalbining   о ‘rtasiga   о ‘rnashdi.
Iymonsiz   о ‘z   s о ‘zi   bilan   о ‘z   burdiga,   tabiatiga,   yorug‘   insoniy   ruhiyatiga   qasd
qildi.
Shuning uchun sevgan kishilar baxtsiz. K о ‘nglini boy bergan. K о ‘nglidagini
aytolmay, najotsiz, b о ‘g‘ilgan t о ‘radi: “Birovga aytma, jonivor, hay anovi qirda bir
qiz   bor,   shu   qiz   mening   k о ‘nglim   edi....   Qiyomatli   oshnam   k о ‘nglimga   chang
soldi. Uh, k о ‘rgulik.
...Qiyomatli   oshnangdan  shu   ish  kelganidan   keyin   о ‘zgalardan   nima   umidu
nima xayr...
Odamzotning   boshqa   mavjudotlardan   bitta   juda   betimsol   afzalligi   bor   .U
Olloh taolo tomonidan k о ‘ngilli qilib yaratilgan. 48
Tog‘ay Murod asarlarining joni k о ‘nglida.U s о ‘nggi imkoniyatda turib, ana
shu k о ‘nglining holatini tadqiq etadi.
Rasululloh ( s.a.v) bir hadisi shariflarida shunday marhamat qiladilar: “Inson
tanasida   bir   narsa   borki   u   kasalga   chalinsa,   butun   a’zolar   kasal,   u   sog‘   b о ‘lsa
jamiki a’zolar sog‘ b о ‘ladi .U qalbdir”.
Odam   k о ‘ngilga,   k о ‘ngil   odamga   evrilgani   uchun   ham   sog‘inib,   mana   bu
yurak   iqroriga   dil   tashlayverasiz:   “Oshna,   Momoqiz   hamon   u   k о ‘z   oldimdan
ketmaydi.   Odamda   pokdaman   tuyg‘ular   k о ‘p   b о ‘ladi,   s о ‘nmas   tuyg‘ular   k о ‘p
b о ‘ladi.   Ammo  birinchi   k о ‘ngil.   Nasim   oshna,   men   birinchi   k о ‘ngildan   iffatlisini
k о ‘rmadim, birinchi k о ‘ngildan s о ‘nmasini k о ‘rmadim”.
Yurakning t о ‘ridagina  vojib, faqat yurakka aytadigan bu armonli munojotni
yurakdangina his qilamiz. U juda ham pokiza, u juda ham yuksak . Hayotning bosh
s о ‘zi   Qodiriyning   Otabegida   shu   xislat   borligi   bois,   u   qachonlardan   buyon
ardoqlanadi.   Unday   b о ‘lgimiz   keladi.   Xuddi   shu   darajadagi   insoniy   sevgi
“Yulduzlar   mangu   yonadi”     qissasida   B о ‘ri   polvon   timsolida   dunyoni   k о ‘rgan.
Faqat bu ishq dostoni Otabeknikiga qaraganda fojiali va armonli, xotirasi tirik, ruhi
qatl etilgan ishq undan  Yodgor qolmagan.
Badiiy   asarda   tipik   sharoit   deganda,   ijtimoiy   ma’no   kasb   qilgan   insonning
o’z   atrofidagi   muhit,   vaziyat,   ahvol,   shart-sharoit   –   voqelik   bilan   hammavaqt
yuzaga  keluvchi  aloqasi   tushuniladi. Ana  shu  aloqa  uni  o’stiradi, toblaydi,  unday
yo   bunday   harakat   qilishga,   u   yoki   bu   kechinmalarni   boshdan   kechirishga,
muayyan voqea – hodisalarga aralashishga majbur qiladi.
Adabiyotda sharoit o’ziga xos mustaqillikka ega, u odamlarni ongiga bog’liq
emas,   abyektiv   qonuniyatlarga   ko’ra   rivojlanuvchi   aniq   tarixiy   vaziyatning
in’ikosidir. U xarakterlarni aniqlaydi, qahramonning hatti – harakatlariga, hissiyot
va   kechinmalariga,   so’zlariga   o’z   muhrini   bosadi.   Shuning   uchun   ham   ijodiy
jarayonning   mohiyatini   tashkil   qiluvchi   badiiy  mahoratning  eng   muhim,  yetakchi
masalalaridan biri jonli xarakter bilan hayotiy sharoitning o’zaro dialektik aloqasi 49
problemasidir.   Bu   muammoni   hal   etishda   “shoirning   san’atkorligi   shunday
bo’lmog’i   kerakki,   tabiat   bergan   xarakter   zamona   zayli   bilan   o’zi   duch   kelgan
sharoitda   to’la   gavdalanib   ko’rinsin   va   shoir   shu   vazifani   nihoyasiga   yetkazsin”.
Ya’ni, xarakter va sharoit hamma vaqt  dialektik aloqada rivojlanadi. San’atkorlar
ana   shu   dialektikaga   izchil   amal   qilganlaridagina   xarakterning   yorqin   tipik
xususiyatlarini   ham,   hayotning,   davrning   mohiyatini   ham   haqqoniy   ifodalay
oladilar. Darvoqe, badiiy asarning g’oyaviy va badiiy sifati ana shu muammoning
aniq   hal   qilinishiga,   asardagi   xarakter   bilan   sharoitning   (demak,   qahramon   ichki
dunyosi   bilan   tashqi   dunyosining   )   bog’lanish   darajasiga   va   poetik   tahlilning
chuqurligiga bog’liq. 
Bu   prinsip   qahramon   psixikasining   tasviri   qanday   bo’lishi   kerakligini   ham
asoslaydi.   Ma’lumki,   tashqi   muhit   xarakter   ichki   dunyosida   qo’zg’alishlar,
zilzilalar,   kechinmalar   uyg’otgani   kabi,   ichki   dunyoning   “murakkab   sirlari”
xarakter hatti – harakatlarini asoslashga, boshqarishga, tashqi muhit rivojiga turtki
beradi. Bu jarayon hammavaqt o’zaro aloqadorlikdadir. Shu sabab, qahramon ichki
dunyosining  chuqur   tadqiqi,  ana  shu   xarakterni  yuzaga   keltirgan  sharoitning  ham
chuqur tadqiqotiga olib keladi. Demak, psixologik tahlil san’ati – “bu tashqi dunyo
bilan inson shaxsining boy, murakkab va  dinamik aloqasini ochish mahoratidir”.
Dunyoni revolyutsion o’zgartirishning mohiyati ham – hayotning rivojlanish
qonunlarini   chuqur   bilish   va   shu   asosda   ijtimoiy   sharoitni   o’zgartirish,   inson
ehtiyojini, orzu – istaklarini  qondira oladigan kerakli sharoitni yaratish demakdir.
Shu sababli sotsialistik realizm yozuvchilari oldidagi asosiy vazifa faqatgina tipik
xarakter  va   tipik  sharoitni  tanlab,  umumlashtirishga   emas,   balki   yana  qonuniy  va
hayotiy   jarayonni   –   xarakterning   sharoitni   o’zgarishi   va   rivojlantirishi
tendensiyasini   va   ana   shu   jarayonda   xarakterning   ongi   va   qalbida   yuz   bergan
o’zgarishlarni, yangiliklarni ham haqqoniy aks ettirishdir.
Demak,   o’zbek   adabiyoti   uchun   tanqidiy   realizmga   nisbatan   yangilik
xarakter va sharoitni  yangicha tushunish va talqin qilinishidadir.  50
Badiiy   psixologizm   va   psixologik   tahlil   asar   qahramonlari   mohiyatini
tushunish   va   tushuntirishning   kaliti;   har   bir   yozuvchining   o’zligini,   ma’naviy
boyligini ko’rsatuvchi ko’zgudir. Boshqacha aytganda, har bir yaratilgan qahramon
yozuvchining “farzandi”dir. Bu  “farzandi”da  albatta, yozuvchi  aqlu zakovatining,
qalb ehtiroslarining, yurak mehrining muhri bo’lishi tabiiydir. Biroq bu “farzand”
yozuvchining aynan  o’zi  emas,   balki  o’ziga  xos  bo’lgan  hayotning, turmushining
munosabatlarning egasidir. 
Demak, badiiy psixologizm problemasini yetrali tasavvur qilish va tushunish
uchun       qahramonning   yuzaga   kelishi   va   tug’ilishi   jarayonini   uning   o’z
yaratuvchisi   hamda   hammavaqt   go’zal,   betakror   hayot   bilan   aloqalari   kabi
masalalarni – yozuvchi ijodi sirlarini bilishi taqozo etadi. Chunki bunda yozuvchi
mehnatining yozuvchi qalbining mohiyati jamg’arilgandir.
Badiiy   ijod   jarayonini     ko’pincha   ayolning   boshqorong’i   bo’lishi,   homila
ko’rishi  va tug’ishiga o’xshatishadi.  Buning asosi  bor. Obraz ham  amalga  keladi,
oy   kuni,   vaqti   soati   yetiladi   va   oxiri   tug’iladi.   Shuning   uchun   ham   Mirmuhsin
“Yozuvchi   uchun   hamma   asari   ham   farzandidek   aziz…   shaxsan   men   uchun
“Degrez o’g’li”… hayotimning yaxlit bir bo’lagi”,- deb yozadi. S.Ahmad “Mening
jiddiy hikoya  yozishim  xuddi  ayol  kishining ko’zi  yorishidek  azobli  bo’ladi” deb
ta’kidlaydi.
Aytmoqchimizki, obraz san’atkorning ongi va qalbida tug’ilgan bo’lsa ham,
adabiy   asar   sahifasiga   qadam   qo’yar   ekan,   u   mustaqillik   kasb   etadi,   “o’zgacha”
yashash  huquqini   qo’lga   kiritadi.  U  yozuvchi  hayoli,  tasavvuri,   tajribasi,   xotirasi,
talantining mevasi va ayni paytda yozuvchiga o’xshamaydigan, uning hayot yo’lini
takrorlamaydigan, obyektiv dunyoning, obyektiv qalbning jonli  egasidir. Ana shu
dialektik qarama  – qarshilik  va uning  to’g’ri,  asosli  hal  qilinishidan  – haqiqiy  va
maftunkor san’at tug’iladi.
Yozuvchi hayot haqiqatiga o’xshash narsa (badiiy haqiqat)ni yaratish uchun,
hayotiy   fakt   va   hodisalarni   o’zining   ruhiy   laboratoriyasida   “qaynatishi”,   ishlashi, 51
sintezlashtirishi, ya’ni tasavvuri, hayoli tajribasi, qalbi, dunyoqarashi, tabiati bilan
boyitgan   va   muayyan   mavzuga,   g’oyaga   xizmat   qiluvchi   eng   zarur   detallarni,
xarakterli va kerakli fakt va hodisalarni tanlagan holda, tugallik kasb etgan hayotni
yaratishi   lozim.   Ana   shundagina   “san’atkor   –   uydirmalari   ijodkori   –   odamlarni
xudo,   tabiat   yoki   tarix   yaratganidan   ko’ra   a’loroq,   misilsiz   darajada   go’zal   qilib
yarata oladi”.
Demak,   Abdulla   Qahhor   aytganidek,   badiiy   haqiqat   “hayot   haqiqatini
ko’ngil   prizmasidan   o’tkazish,   uni   his   qilish,   unga   o’ylab   yurgan   gaplaringni
singdirish,   tilak   va   ideallaringni   qo’shib   ifodalash   bilan   yuzaga   keladi.   Realizm
adabiyot rivojining yetuk bosqichi bo’lib, u bo’lishi mumkin bo’lgan hayotni, real
hayotdagi odamlarning obrazlarini jonlantiradi; asl hayotga nisbatan tasodiflar, ikir
– chikirlardan xoli bo’lgan, to’liqroq, ta’sirliroq, ishonchliroq qilib qayta yaratilgan
olamning tasvirini beradi.
Qahramon   –   bu   quyulma.   Uni   yaratish   uchun   yuzlab   odamlarni   uchratish
kerak.   Biroq   bu   uchrashuvlar   kamlik   qiladi   –   quyulmani   yaratish   uchun   avtor
o’zidan biron narsa qo’shishi kerak.
Yozuvchining   ko’zini   rengen   nuri   bilan   tenglashtirsa   bo’ladi:   u   juda
ichkariga kirib boradi, odamning borliq hayotini ko’rishga yordam beradi. Biroq u
naqadar   “yoritib”   ko’rsatsa   ham   qahramonlar   ruhiy   olamining   bir   chekkasi
ochilmay  qolaveradi.   Avtor   o’z   tajribasiga   suyanib,   ko’p  narsalarni   taxmin   qiladi
va   qalbining   bir   chetida   asragan   o’z   xislarini   qahramonlariga   taqashi   muqarrar.
Demak,   har   qanday   badiiy   asarda   yozuvchining   tarjimai   holi,   tajribasi,   shaxsiy
kechinmalari unsurlari bo’ladi.
Yozuvchi   tasvirlamoqchi   har   bir   hodisani,   qahramonlari   taqdirida   sodir
bo’lgan   hamma   hollarni   o’z   boshidan   kechira   olmaydi-ku.   “Mana   shu   joyda
yozuvchini   bir   narsa   qutqaradi   –   deb   yozadi   Asqad   Muxtor,   -   hayotni   yozuvchi
ko’zi bilan ko’rib, uni badiiy – falsafiy tahlil qila bilish qobilyati. 52
Yozuvchi   P.Qodirov   “San’atkor   yozuvchi   shaxsan   o’zi   ko’rmagan
voqealarni,   boshidan   o’tkazmagan   kechinma   va   hissiyotlarni   ichdan   astoydil   his
qilguncha o’rganadi” deb yozadi.
Bo’lishi   mumkin   bo’lgan   hayot   va   qahramonlar   yozuvchi   tafakkuri   va
qalbida tug’ilgan va uni rejasiga bo’ysundirilgan bo’lsa ham, lekin obyektiv tasvir
avtorga   “o’zboshimchalik”   qilishga,   ya’ni   avtor   istagiga,   xohishiga   manand
qahramonning gapirishiga,  harakat  qilishiga  imkoniyat  bermaydi. Bu imkoniyatni
san’at   rad   etadi.   Chunki   yuqorida   ta’kidlaganimizdek,   qahramon   yozuvchi
qo’lidagi   qo’g’irchoq   emaski,   uni   hohlagancha   o’ynatsa,   xohlagan   vaziyatda
yig’latsa;   balki   u   o’ziga   mustaqil   odam,   o’zigagina   xos   fikrlovchi,   so’zlovchi,
quvonch   va   iztirob   chekuvchi   shxs,   “o’ziga   biqiq   bir   olam”dir.   U   muayyan   tipik
tarixiy  – ijtimoiy muhitda  yashar   va kurasharkan,  xuddi  ana  shu  hayotning  talab,
ehtiyojlariga mos tarzda turmushi tabiiy bo’lsin; aytmoqchimizki, tasvirlanayotgan
hayot   oqimi   qanchalik   tabiiy   va   samimiy   bo’lsa,   unda   harakatlanuvchi
qahramonning “o’zi qanday bo’lsa, shunday yashashi” shart.
Darhaqiqat,   yozuvchi   o’z     g’oyasini   asar   to’qimasiga,   undagi
qahramonlarning   o’y – hayollari, orzu – intilishlari, quvonch av dardlari, baxt va
fojialariga   singdirib   yuboradi.   Ana   shu   qahramonlarning   hayoti,   taqdiri   va   ularni
tug’dirgan,   o’stirgan   xalq   hayotining   haqqoniy   tasviri   orqaligina   o’z   g’oyaviy
pozitsiyasini,   asar   g’oyasini   kitobxonga   “yuqtiradi”,   uning   hislatlarini   uyg’otadi,
fikrlarini   qo’zg’atadi.   Realistik   san’atkorning   talablaridan   muhimi   ham   shu:
yozuvchi   hayotning   haqqoniy   manzarasini   yaratar   ekan,   qahramonga   bo’lgan
munosabatini   oshkora   aytmasligi,   unga   nisbatan   xolis   va   beparvo   bo’lishi,   uni
o’zidan ajratishi va unga uzoqroqdan razm solishi lozim.  53
Xulosa
Inson adabiyotning tasvir predmeti ekan, insonning ruhiyatisiz uni yaxlit, bir
butun   holatda   to’liq   tasavvur   qilish   mumkin   emas.   Demak,   har   qanday   badiiy
asarda, u qachon va qaysi janr, metodda yaratilgan bo’lmasin, inson psixologiyasi
u yoki bu tarzda aks etishi tabiiydir.
Tog‘ay Murod asarlarining   о ‘zbek tanqidchiligida   о ‘rganilishini  tadqiq etib
quyidagicha xulosalarga kelindi:
Birinchidan,   mazkur   ishimizda   psixologizm   va   psixologik   tahlilning   ichki
qonuniyatlari, nazariyasi, uning paydo bo’lishi va tarixiy taraqqiyoti, adabiy estetik
qimmatini   imkon   boricha   tahlil   etishga   urindik.   Psixologizmning   ijod   jarayoni
(muallif   –   obraz   –   kitobxon)   bilan   aloqasi,   janrlar,   xarakterlar,   ijtimoiy   sharoit
bilan   munosabatlari   ham   o’rganilgan.   Tog’ay   Murod   asarlarida   psixologizm   va
psixologik   tahlil   prinsiplari,   forma   va   vositalarining   yuzaga   kelishi   va   uning
hozirgi zamon romanchiligidagi ahvoli muxtasar tekshirildi.
Ikkinchidan,   Tog‘ay   Murod   asarlari   juda   k о ‘pchilik   e’tiborini   о ‘ziga   rom
etgan badiiy jihatdan mukammal asarlar hisoblanadi.
Uchinchidan,   Tog‘ay   Murod   asarlarining   о ‘zbek   adabiyotida   о ‘ziga   xos
beqiyos  о ‘rin tutushida O.Sharofiddinov, U.Normatov, Q.Y о ‘ldoshev, D.Quronov,
I.Yoqubov kabi munaqqidlarning yozuvchi ijodi xususida fikr yuritgan     yozuvchi
va shoirlarning mulohazalari ham ma’lum darajada  о ‘rin tutishligini aniqladik.
To’rtinchidan,   Tog‘ay   Murod   qissalari   va   hikoyalari   haqida   bildirilgan
muloxazalaridan   shu   narsalar   ayonlashadi.   Yozuvchi   qissalari   va     hikoyalarida
hayotiy , atrofimizda mavjud , lekin bizga notanish b о ‘lgan falsafiy g‘oyani ilgari
suradi.Uning   qahramonlari   ,,Chin   gaplar   k о ‘ngilda   b о ‘ladi,   tilga   chiqsa,   yolg‘on
b о ‘ladi-   qoladi”   tipidagi   insonlardir   .   Ular   aynan   ana   shu   falsafiy   ruh   bilan
sug‘orilgan,   ular   aynan   shu   ruhiyatda     qissada,   hikoyada     gavdalantiriladi. 54
Darhaqiqat   uning   qissalaridagi,   hikoyalaridagi   qahramonlari   milliy
qadriyatlarimizni, urf-odatlarimizni qadrlaydigan sof  о ‘zbeklardir.
Beshinchidan,   Tog‘ay   Murodning   boshqa   asarlaridagi   kabi   romanlarida
ham   о ‘zbek   xalqi   tarixi   ,   madaniyati,   urf   –   odati   bosh   mavzu   b о ‘lib,   ularda
milliylik,   milliy   xususiyat   asarning   boshidan   oxirigacha   k о ‘rinib   turishligini
aniqladik. 
Oltinchidan,   Tog‘ay   murod   romanlarida   shaxs   erki,   insoniy   qiyofasi,   qalb
va   qadriyatlar   masalasi   muhim   о ‘rin   tutishligini   tadqiq   etdik.   Yozuvchi   bu
qarashlarni qahramonlar taqdiri,  о ‘y – hayollari orqali yorqin ochib bera olgan.
Yettinchidan,   “Otamdan   qolgan   dalalar”   romanini   tanqidchilar   о ‘ziga   xos
yangi uslub va y о ‘nalishda yaratilgan, roman janrlariga t о ‘la javob beradigan asar
sifatida baholashdi.
Tog‘ay   Murod   eng   avvalo   yuksak   milliylik   ruhi   bilan   kishini   о ‘ziga   rom
etadi.   Adib   asarlaridagi   milliylik   asar   qahramonlarining   hatti   –harakatlari   ,   о ‘y   –
fikrlari,   kechinma   va   tashvishlari   bilan   о ‘ta   hayotiy,   samimiy   holda   badiiy   matn
tarkibiga   singdirib   y о ‘borilgan.   Shuning   uchun   ularning   xarakter   –   hislatlari   ,
s о ‘zlash moneralari  о ‘zaro  munosabat , sof  о ‘zbekona hayot,  о ‘zbekona ruhdan bir
oz   yiroqlashgan   kishilar   uchun   g‘ayritabiiy   tuyuladi.   Inson   ruhiyatini   ,   diqqat   –
e’tiborini esa g‘ayritabiiy tuyulgan oddiylik , hayotiylik k о ‘proq  о ‘ziga tortadi. 
Tog‘ay   Murod   qissalarining   qahramonlari   qishloqning   t о ‘pori   kishilari:
birlari   elkasi   er   k о ‘rmagan   polvon,   birlari   mohir   chavandoz,   yana   birlari   esa
hayotni   samimiyligiga   tikka   boqqan   dovyurak   yigit.   Ular   dunyoning   mashhur
emas,   hatto   о ‘z   viloyatlarining   dorulfununlarida   ham   tahsil   olmagan   mehnatkash
insonlar. Lekin ulardan har birining hayoti , inson umrining mohiyati va qadri, ona
yurt  sha’ni  haqida   о ‘z  falsafalari  bor.  Bu  falsafa  esa  e’tiqodi   deb  atalmish  ulkan,
muqaddas buloqdan suv ichadi. Mana shuning uchun qissalar qahramonlarini  hech
narsa,  hech  kim  boshqa  falsafa  bilan  chalg‘ita olmaydi, har qanday ta’limotga ,
shov   –   shuv     b о ‘ladigan     olamshumul     voqealarga     ular     о ‘z   falsafalari,   о ‘z 55
qarashlari   bilan   qaraydilar   va   baho   beradilar.   Bunday   mag‘rur   dono   ruhga   ega
b о ‘lgan insonlar esa hamisha insoniyatning ma’naviy – ahloqiy mehvarini tashkil
etadi.   Mana   shunday   miqyosdagi   insonlar   qahramon   b о ‘lgan   asarlar   qanday   qilib
kishilar nigohidan , e’tiboridan chetda b о ‘lsin. 56
Foydalanilgan adabiyotlar rо‘yxati.
1. Karimov I.A. Turkiston umumiy uyimiz.-T: О‘zbekiston, 1995.-B. 46. 
2. Karimov I.A. Tarixiy xotirasiz kelajak yо‘q.-T: Sharq, 1998.-B. 31.
3. Karimov   I.A   .   Olloh   qalbimizda,   yuragimizda.   –T:   О‘zbekiston,   1999.-B.
32.
4. Karimov I.A. Yuksak ma’naviyat-yengilmas kuch.-T: Ma’naviyat, 2008. –B.
5. H.Umurov. Badiiy psixologizm va hozirgi o’zbek romanchiligi. T: 1983
6. Murod T. Bu dunyoda о‘lib bо‘lmaydi.-T: Sharq, 2001.-B. 28.
7. Murod T. Otamdan qolgan dalalar. –T: Sharq,1994. –B. 272.
8. Murod T. Ot kishnagan oqshom.-T: Sharq ,1994. –B. 253.
9. Murod T. Tanlangan asarlar/ I jild.-T: Sharq, 2004.
10. Men qaytib kelaman( Tog‘ay Murod zamondoshlar xotirasida).-T: Yangi asr
avlodi, 2007. –B. 280.
11. Boboyev T. Adabiyotshunoslik asoslari.-T:  О ‘zbekiston, 2002.
12. Mirvaliyev S.  О ‘zbek adiblari.-T:Yozuvchi,2000.-B.223-224. 
13. Mirzayev I.Badiiy uslub sehri.-Samarqand:2000.-B.121.
14. Normatov U.Mahorat sirlari.(M.Q о ‘shjonov bilan hamkorlikda).-T.1972.
15. Normatov U.Nasrimiz ufqlari.-T:Yosh gvardiya,1974.
16. Rasulov A.Badiylik –bezavol yangilik.-T:Sharq,2007.-B.336.
17. Rasulov A.Tanqid,talqin,baholash.-T:Fan,2006.
18. Said A.Yо‘qotganlarim va topganlarim.-T:Sharq.1999.
19. Sanjar S.Roman va tanqid.-T:Fan,2008.
20. Safarov O,Y о ‘ldoshev B,Ahmedov SH. О ‘zbek adabiy tanqidchiligi tarixi. .
21. Sulton Z.Adabiyot nazariyasi.-T:Sharq,2005.-B.265.
22. Yо‘ldoshev Q.Yoniq sо‘z .-T:Yangi asr avlodi,2006.-B.548.
23. Umurov H.Tahlil san’at .-T:Fan,1978.-B.260.
24. Sharafiddinov O,Mamajonov S,Normatov Uva b.sh.       asr   о ‘zbek adabiyoti
tarixi.-T: О ‘qituvchi,1999.-B.243.
25. Shokirov  О ‘.Tanqidchi va adabiy jarayon.-T:Fan,1976. 57
26. Yoqubov I. О ‘zbek romani tadriji.-T:Fan va texnalogiya,2006.-B.164.
Купить
  • Похожие документы

  • Tursunboy Adashboyev she`riyatida an`anaviylik va badiiy mahorat masalalari
  • O’zbek xalq afsun – duolar folklor janri sifatida
  • Alisher Navoiy she`riyatida ramziy raqamlar talqini
  • Mashrab she’riyati va xalq og’zaki ijodi
  • 70-80 yillar hikoyanavisligida yangi badiiy tamoyillar (XAYRIDDIN SULTON HIKOYALARI MISOLIDA)

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha