Ibtidoiy to‘da davrining oila va nikoh munosabatlari

 “IBTIDOIY TO`DA DAVRINING OILA VA NIKOH MUNOSABATLARI  ”
mavzusidagi 
KURS ISHI MUNDARIJA:
KIRISH………………………………….…………………………….……….…..3
I.BOB. IBTIDOIY TO`DANING PAYDO BO`LISHI  VA  AHAMIYATI 
1.1.Inson evolutsiyasida ibtidoiy to`da davrining o`rni va ahamiyati…….…………
7
1.2.Ibtidoiy   to`da   davrida   yuzaga   kelgan   nikoh   munosabatlari...................
………. 16
II.BOB. IBTIDOIY TO`DA TAVRIDA NIKOHNING O`RNI 
2.1.Nikoh   va   uning   o`ziga   xos   xususiyatlari,   promuskitet.…………………..
……. 20
2.2.Ibtidoiy   to`dada   nikohning
ahamiyati……... ..................................................... 26
XULOSA………………………………………………………………………....33
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR……………………………………..…39
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi. Barchamizga   ma’lumki,   har   bir   suveren   davlat
o‘zining   betakror   tarixi   va   madaniyatiga   egadir.   Bu   tarix,   bu   madaniyatning
haqiqiy  ijodkori,  yaratuvchisi   esa   haqli   ravishda   shu   mamlakat   xalqi   hisoblanadi.
O‘zbekistonimizning   ko‘p   asrlik   tarixi   va   keyingi   32   yillik   rivojlanish   davri,   o‘z
davlat   mustaqilligi   va   suverenitetini   mustahkamlashga   qaratilgan   taraqqiyoti   bu
haqiqatni yana bir bor yaqqol tasdiqlab berdi. Ana shu bunyodkorlik jarayonining
qudratli   va   hal   qiluvchi   kuchi,   hech   shubhasiz,   ko‘pmillatli   xalqimizdir.
O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   Sh.Mirziyoyev   O‘zbekistonda   islohotlarni
qat’iy   yuksaltirishni   davom   ettirishga   kirishdi.   Bugun   zamonning   o‘zi
barchamizning oldimizga yangi va g‘oyat mas’uliyatli vazifalarni hal etishni talab
qilayotganiga e’tiborni qaratdi.  1
Ma’lumki, insoniyat jamiyati taraqqiy etib borgan sari odamlarning o‘zlari
ham,   ularning   bir-birlari   bilan   boladigan   o‘zaro   munosabatlari   ham,   ayniqsa,
shaxslararo   munosabatlar   orasida   eng   samimiy,   eng   yaqin   bo‘lgan   oilaviy
munosabatlar   ham   takomillashib,   o   ‘ziga   xos   tarzda   murakkablashib   boradi.
Sababi:   hozirgi   zamon   fan-texnika   taraqqiyoti,   ishlab   chiqarish   munosabatlari,
vositalari   taraqqiyoti,   qishloq   xo'jaligi,   sanoat   ishlab   chiqarishi,   umuman   xalq
xo‘jaligining   b   archa   jabhalarida   yangi   texnologiya,   texnik   jarayonlarning   jadal
joriy e tilis h i bevosita shu jarayonlarning yaratuvchisi, ishtirokchisi bo'lgan inson
omiliga,   inson   shaxsiga   ham   o   ‘ziga   xos,   yangicha   talablar   q   o‘ymoqda.   Ishlab
chiqarish   m   u   n   o   sa   batlari,   jamiyat   taraqqiyoti   bir   tomondan,   odamlarning
okzlarida   ro'y   berayotgan   ijtimoiy-psixologik,   fiziologik   va   boshqa   o‘z   garishlar
odamlarning   o‘zaro   muloqot   munosabatlari   doirasini   ma’lum   darajada
chegaralanib   qolishiga,   ularda   ajdodlarimizda   kuzatilgan   tabiiylikni   ma’lum
darajada buzilishiga va oqibatda inson ruhiyatida mumkin qadar hissiy, emotsional
1
 Sh.Mirziyoyev "Erkin farovon, demokratik O'zbekiston davlatini birgalikda barpo etamiz. Toshkent -- 
"O'zbekiston"- 2016.56B.
3 zo‘riqishlarning yuzaga kelishiga asos bo‘Imoqda. Bu ularning ta’siri oilaviy hayot
va undagi psixologik iqlimda ham o‘z ifodasini topadi.
Har   qanday   jamiyat   taraqqiyotida   oilalaming   ,   oilalar   mustahkamligining
o‘rni beqiyosdir. Chunki tirik organizmning salomatligi uni tashkil qiluvchi har bir
hujayraning   sog'lomligiga     bog`liq   bo‘lganidek,   butun   organizm   o   ‘z   faoliyatini
maqsadga   muvofiq   amalga   oshirishida   har   bir   hujayraning     munosib   o‘rni
bo‘lganidek,   oila   ham   davlat,   jamiyat   deb   atalgan   butun   bir   organizmni   tashkil
etuvchi   hujayradir.   Har   bir   oilaning   sog'lom   bo'lishi,   ularda   ijobiy   psixologik
iqlimning   hukm   surishi,   mana   shu   muhitda   dunyoga   kelib,   shaxs   sifatida
shakllanib,   so‘ng   o‘zi   yashayotgan   davlatning   fuqarosi   sifatida   o‘z   davlatining
iqtisodiyoti,   ijtimoiy   hayoti   taraqqiyotini   ta’minlovchi,   hal   qiluvchi   omil   bo'lgan
inson kamolotida oilaning tutgan o‘rni beqiyosdir.
Nima   sababdan   biz   ko‘proq   oila   va   unda   yuz   beradigan   munosabatlarga
e’tiborli   bo‘lamiz,   nima   sababdan   oila   maskanida   o‘zimizni   yaxshi,   baxtli   his
etsak,   ishimiz   ham   yurishgandek,   omadimiz   chopgandek   bo‘ladi?   Chunki   oila
bizning   hayotimizdagi   eng   aziz   va   muqaddas   dargoh!   Faqat   oilagina   insonning
baxtli   bo‘la   olishi,   o‘zini   kimlargadir   kerakli   his   eta   olishi   yoki   bo‘lmasa   o‘zini
ezilgan, omadsiz sezishiga sabab bo‘la oladi. Shuningdek, jamiyat taraqqiyotining
kutilgan   darajaga   chiqa   olmasligi,   uning   taraqqiyotiga   to‘sqinlik   qiluvchi,   uning
iflqiroziga   olib   keluvchi   kuchlaming   yuzaga   kelishida   ham   oilaning   hissasi
kattadir. Chunki nosog‘lom psixologik muhitli, nizo-janjalli, o‘zaro mehr-oqibatsiz
muhitda dunyoga kelib, shakllangan  bola, keyinchalik nafaqat  o‘z ota-onasi,  aka-
ukalariga   nisbatan,   balki   atrofdagilarga,   qolaversa,   o‘zi   yashagan   jamiyatga
nisbatan   ham   mehr-oqibatsiz,   shafqatsiz,   zolim,   xudbin,   yurt   manfaatlariga   zid,
tashqi kuchlar ta’siriga oson beriluvchan, shu asosda esa o‘z oilasi, o‘z xalqi, o‘z
yurti uchun xavfli odam boiib yetilishi mumkin.
Demak, jamiyat uchun nihoyatda ahamiyatli hisoblangan ota-ona va bola, er
va xotin, oila a’zolarining o‘zaro munosabatlari bilan bog‘liq bo‘lgan muammolar
aynan   oila   negizida   yuzaga   keladi.   Shuning   uchun   ham   qadim   zamonlardan
boshlab  oila,  undagi  munosabatlar   masalalari  har   bir  davming  donishmand,   olim,
4 mutafakkirlari   tomonidan   o‘rganilib   kelinganligini   va   ulaming   qarashlarida   bu
masalalaming   yoritilganligini   kuzatamiz.   Bu   qarashlami,   fikrlami   sizning
hukmingizga   havola   etish   orqali   oila,   o‘zaro   munosabatlar   muammolari   bizning
hayotimizda doimo muhim masalalar sirasiga’kirishini qayd etamiz.
Hozirgi   zamon   oilasining,   umuman   nikoh   –   oila   munosabatlarning   yuzaga
kelishi   va   rivojlanish   tarixi   haqida   zarur   ma’lumotlarga   ega   bolish   maqsadga
muvofiqdir.
Shunga   asoslangan   holda   quyida   insoniyat   jamiyati   taraqqiyoti   davomida
nikoh   –   oila   munosabatlarining   evolyutsiyasi   haqida   qisqacha   toxtalib   otamiz.
Maxsus   manbalarda   qayd   etilishishi,   yer   yuzida   bundan   4mlrd.   yillar   muqaddam
hayot nishonalari, jonzodlar yuzaga kelgan. Hozirgi zamon odamlarining dastlabki
ibtidoiy   ajdodlari   (Homo   -   sapiens)   fikrlovchi   odam   bundan   3   mln.   yillar
muqaddam   shakllangan.   Uzoq   muddat   davom   etgan   ibtidoiy   taraqqiyotdan   song
asta – sekinlik bilan ibtidoiy jamoalar, kishilik jamiyatlari  yuzaga kela boshlagan
va   odamlar   ortasida   dastlabki   ozaro   munosabatlar,   muloqotlar   shakllana   borgan.
Lekin ularni hali tom ma’noda insoniy munosabatlar deb bolmas edi.
Kurs   ishining   ko’zlangan   maqsadi:   Ibtidoiy   to`da   davrining   paydo
bo`lishi   rivojlanishi   haqida   ma’lumot   berish   va   talabalarning   mavzu   yuzasidan
bilimlarini   oshirish   va   unumlilik   ko`rsatkichlarini   yaxshilash   hamda
takomillashtirishdan iborat.
Kurs ishing vazifalari: 
 Kurs ishining ilmiy asosini yoritish
 tadqiqot muammosi bo'yicha nazariy adabiyotlarni o'rganish;
 old   tarix   fanini   o`rganishda   ibtidoiy   to`da   va   nikoh   munosabatlari
haqida   o‘quvchilarga  kengaytirilgan ma’lumotlarni   ochib berish  va
yangi bilimlar bilan tanishish
 Mavzu   bo`yicha   qo`llanilgan   adabiyotlar,   o`quv   qo`llanmalar   va
darsliklar orqali uning umumiy tahlilini yoritish
5 Kurs   ishining   obyekti :   N ikoh   –   oila   munosabatlari   evolyutsiyasining
shakllanish bosqichlari
Kurs   ishining   predmeti:   Ibtidoiy   to`da   davrida   oila   va   nikoh
munosabatlarining yuzaga kelish jarayonlari 
    Kurs   ishining   tarkibiy   tuzilishi   va   hajmi:   kurs   ishi   kirish,   2ta   bob,4ta
reja,   umumiy   xulosalar,   foydalanilgan   adabiyotlar   ro`yxatidan   iborat,   jami   40
sahifani tashkil qiladi.
6 I.BOB. IBTIDOIY TO`DANING PAYDO BO`LISHI  VA  AHAMIYATI
1.1.Inson evolutsiyasida ibtidoiy to`da davrining o`rni va ahamiyati
Kishilik   jamiyati   rivojlanishining   eng   qadimgi   davri   ibtidoiy   to‘da   va
urug‘chilik   davrlariga   bo‘linadi.   Insoniyat   tarixida   ibidoiy   to‘da   davri   eng   uzoq
davom   qilgan   davr   hisoblanadi.   Xuddi   shu   davrda   insoniyat   hayvonot   olamidan
ajralib,   o‘zining   turmush   tarzini   shakllantirgan.   Jamiyat   tarixida   ibtidoyi   to‘da
davrining davomiyligi har bir xududning o‘ziga xos tabiiy sharoiti tufayli turlicha
va   o‘ziga   xos   davom   etgan.   Inson   tabiiy   sharoitga   moslashib,   yashash   uchun
kurash   natijasida   shakllangan,   takomillashgan   va   rivojlangan.   Ibtidoiy   to‘da
davrini   o‘tmishda   «oltin   davr»   deb   tasavvur   qilganlar,   ularning   fikricha,   shu
davrdagina   inson   tashvishsiz,   majburiyatsiz,   to‘kin-sochin   va   tinch   yashaganlar
deb   hisoblaganlar.   Lekin   ilm-faning   rivojlanishi   bilan   bu   g‘oyalarning   mutloqa
asossiz   ekanligi   isbotlangan.   Inson   hayvonot   olamidan   ajralgach,   o‘zini   himoya
qilish   uchun   dastlab,   birikib,   ya’ni   to‘da   bo‘lib   yashay   boshlagan.   Yirtqich
hayvonlardan   himoyalanish   va   uni   ov   qilishga   ham   yolg‘iz   odamning   kuchi
yetmagan. Shuning uchun ibtidoiy odamlar to‘da-to‘da bo‘lib yurishgan.
Tarix   faniga   “ibtidoiy   to‘da”   tushunchasini   birinchi   bo‘lib,   etnograf   olim
L.G.Morgan   «Qadimgi   jamiyat»   (1877)   kitobida   ishlatgan   va   uni   etnografik
materiallarga asoslangan holda ilmiy asoslab bergan. U kishilik tarixining dastlabki
davrini   ikki   bosqichga   bo‘lgan:   I   bosqichni   «ibtidoiy   to‘da»,   II   bosqichni   esa
«ibtidoiy   urug‘chilik   jamoasi»   deb   atadi.   Ibtidoiy   to‘da   davri   O‘zbekiston
xududida   1,5   mln   yillikdan   40   ming   yilliklargacha   davom   etgan.   Arxeologik
davrlashtirish   jihatdan   bu   ilk   va   o‘rta   paleolit   davriga   to‘g‘ri   keladi.   Bu   davrda
O‘zbekiston   xududida   tabiiy-geografik   o‘zgarishlar   sodir   bo‘lib   turgan.   Ayniqsa,
insoniyat shakllanishida muzlik davrining o‘rni alohida bo‘lgan. 2
Bu davrning davriy chegarasi odamzodning Fergantrop-Neandertal ajdodlari
yashagan davri bilan belgilanadi  (mil. avv. I million – 40 ming yilliklar). Ammo,
sovet   davri   tarixshunosligida   odamzodning   paydo   bo‘lishidan   dastlabki   sinfiy
2
 A.Bababekov va O.Mo`minov “Inson evolyutsiyasi va old tarix” o`quv qo`llanma. T-2020.
7 jamiyat   tarkib   topguniga   qadar   o‘tgan   davr   «Ibtidoiy   jamoa   tuzumi»   nomi   bilan
yuritilib kelindi. Aslida, odamzod qo‘liga tosh quroli olib, birinchi bor mehnat qila
boshlaganidan to dastlabki urug‘ jamoalari bo‘lib tarkib topganiga qadar «ibtidoiy
to‘da» davrini boshidan kechirdi.  
Bu   davr   odamzodning   o‘zini   shakllanish   bosqichi   bo‘lib,   bu   davrda
odamzodning   ajdodlari   –   Zinjantrop,   Pitekantrop,   Sinantrop   va   Neandertallar
tabiatdan   o‘z   rizqi   -   ro‘zini   termachilik   va  yirik  hayvonlarni   ov  qilish   yo‘li   bilan
topgan   o‘ljasi   hisobiga   yashaganlar.   Ular   dastlab,   million   yillar   davomida   issiq
iqlim sharoitida daydi hayot tarzini boshidan kechirganlar (Zinjantrop, Pitekantrop,
Sinantrop,   Fergantroplar   zamoni).   Qachonkim,   yer   kurrasi   soviy   boshlab,   buyuk
muzliklar   boshlangan   kezlarda   g‘orlarda   yashashga,   ularni   egallab   olgan   yirtqich
hayvonlar bilan kurashib, sovuqdan jon saqlashga majbur bo‘lganlar (Geydelberg,
Neandertallar zamoni).
Kishilik   tarixining   «Ibtidoiy   to‘da   davri»   arxeologik   davrlashtirishda
qadimgi   tosh   (paleolit)   davrining   olduvay,   shell,   ashel   va   muste   bosqichlariga
to‘g‘ri   keladi.   Bu   davrda   mulkchilikning   hech   bir   shakli   bo‘lmagan.   Odamzod
o‘zining   ilk   ibtidoiy   holatidan   tom   ma’nodagi   odam   holatiga   o‘tish,   fikrlovchi
odam bo‘lib shakllanish jarayonini boshidan kechirgan. Toshdan mehnat qurollari
yasash va ular yordamida ijtimoiy mehnat qilishi bilan boshqa jonzodlardan tubdan
farq   qilgan.   Ularning   mafkuraviy   dunyosi   tartibsiz   «nikoh»   normalari   asosida
qurilgan   edi.   Bu   davr   odamlarida   hali   jamoa   bo‘lib   yashash   ko‘nikmalari
shakllanmagan edi.
Odamsimon   maymun   podalariga   xos   xatti-harakatlari   fan   olamida   ular   eng
oliy   tipdagi   odamsimon   maymunlardan   tarqalgan,   degan   tasavvurni   keltirib
chiqardi.   Aslida   hech   bir   odamsimon   maymunlardan   (shimpanze,   gibbon,
orangutan,   gorillalardan)   odam   tarqalmagan.   Odamzodning   eng   ilk   ajdodlari
o‘zlarining oziq tishlaridagi naqshlari va bosh miyasining maymun bosh miyasidan
kattaligi   bilan   farq   qiluvchi   maymunsimon   odam   ajdodi   (Goronna   driopiteki)dan
tarqalgan.   Bu   tipdagi   odamzod   ajdodlarining   qoldiqlari   Janubiy   Afrikada
zinjantrop,   Indoneziyaning   Yava   orolida   pitekantrop,   Xitoyda   sinantrop,
8 O‘zbekistonda   fergantrop,   Germaniyada   neandertallar   nomlari   ostida   topib
o‘rganilgan.
Fan   olamining   xulosasiga   ko‘ra,   ular   to   «aqlli   odam»   (homa   sapiens)
holatiga   kelguniga   qadar   (mil.   avv.   50-40   ming   yillikka   qadar)   o‘zining   tadrijiy
shakllanish   taraqqiyot   yo‘lini   bosib   o‘tgan.   Ular   eng   oddiy   tosh   qurollardan   va
olovdan   foydalanishni   o‘rgandilar.   Madaniyatning   dastlabki   kurtaklari   vujudga
keldi,   ma’noli   nutq   paydo   bo‘ldi.   Inson   asta-sekin   biologik   jihatdan   takomillasha
bordi,   eng   ibtidoiy   (pitekantrop,   sinantrop,   neandertal   va   boshq.)   tipdan   yuksak
taraqqiy   etgan   va   mehnat   qilish   qobiliyatiga   ega   bo‘lgan   odam   darajasiga   yetdi.
Avvalo, mehnat, so‘ngra so‘zlash – ikkita eng muhim sabab bo‘ldiki, bu sabablar
ta’siri   ostida   eng   ilk   ajdodlarimizning   miyasi   sekin-asta   aqlli   odam   miyasiga
aylandi.
Ilk   va   o‘rta   paleolitdan   uning   so‘nggi   bosqichiga   o‘tish   davrida   tosh
qurollarni   yasashda,   ovchilikda   ancha   yutuqlarga   erishildi.   Ibtidoiy   to‘dadan
so‘nggi   paleolitga   o‘tish   davrida   ijtimoiy   munosabatlar   va   odam   qiyofasi   ancha
o‘zgardi   va   taraqqiy   etdi.   O‘rta   Osiyoda,   jumladan,   O‘zbekistonda   ibtidoiy
jamiyatning   har   bir   davriga   mansub   mehnat   qurollari   Farg‘ona   vodiysidagi
Selengur g‘orida va boshqa joylarda topildi. Arxeolog A.P.Okladnikov tomonidan
1938-1939   yillarda   tekshirilgan   Teshiktosh   g‘ori   yodgorliklari   ham   mazkur
davrning muste bosqichiga mansubdir.
Ilk paleolit davri odamlari xujaligining asosini ovchilik va terimchilik tashkil
etgan.  Ularning  asosiy  mexnat   kuroli   chakmoktoshdan  yasalgan   tukmok  edi.  Eng
qadimgi odamlar  dastlab  urmonlar, kichik daryo buylari, buloqlar  atrofida makon
qurgan edilar. Ibtidoiy odamlar jamoasi ibtidoiy tuda deb ataldi. Bu davr kishilarini
mexnat kurollarining umumiyligi, umumiy turmush tarzi birlashtirgan edi.
1.Ashel   davri   oxirlarida   yer   yuzida   muzlik   davri   boshlandi.   Bu   davr   4
bosqichga   bo`linadi.   Olimlar   bu   boskichlarni   gins,   mindel,   riss,   vryum   deb
ataganlar. Yer yuzining tropik mintakalarida plyuvial davr xukm surgan.
Ilk paleolit davri eng uzoq davom ekanligidan tashkari inson ilk ajdodining
tarkalishi bilan xam muxim axamiyatga egadir.
9 2. Uchlamchi davr urtalari va oxirida butun Yevroosiyoda bulgani kabi Urta
Osiyoda   xam   xozirgi   iklimdan   fark   kiluvchi   uziga   xos   tabiiy   geografik   axvol
mavjud bulgan.
Toglarning   balandligi   dengiz   satkidan   urtacha   500metr,   eng   balandlariniki
esa   1000   metr   bulgan   xalos.   Bu   narsa   O`rta   Osiyoga   Arabiston   dengizi,   Xind
okeanining issik va nam xavo okimining kirib kelishiga imkoniyat yaratgan.
Yura   davridan   boshlab   iklim   kurgokchil   bulib   bordi   va   uchlamchi   davr
oxirlarida Konetdog, Ximolay Pomir, Tyan-Shanning kutarilishi natijasida nam va
ilik xavoning yuli tusilib qoldi.
To`rtlamchi  davrning  yana  bir   xususiyati   iklimning  sovishi  bilan  boglikdir.
O`rta   Osiyoda   iklimning   sovishi   Yevropadagi   muzlik   davrlariga   tugri   keladi.
Kuruklikning   kutarilishi,   toglarda   kor   va   muzliklarning   xosil   bulishi   yirik   daryo
vodiylarning paydo bulishiga olib keldi. Aynan shu davrda Amudaryo va Sirdaryo
paydo   buldi.   Daryo   suvlarining   uzgarishi   natijasida   Kaspiy   va   Orol   xavzasi   xam
uzgarib   turdi.   O`rta   Osiyo   togliklarida   kuchli   muz   qatlamlari   vujudga   kelmadi.
Muzliklar fakat vodiy xarakterida bulgan. 3
Paleobotanika   ma’lumotlariga  karaganda   O`rta   Osiyoning   o`simlik   dunyosi
xozirgidan   ancha   boy   bulgan.   Namlik   ko`p   bulgan  davrda   xozirgi   chul   zonalarda
buta va daraxtlar kup bulgan. Lekin Orta Osiyoda iqlim doimo uzgarib turgan. Bu
esa nafaqat o`simlik, balki xayvonot dunyosiga ham o`z ta’sirini ko`rsatgan.
Iqlimning   uzgarishi   sovuqqa   moslashgan   xayvonlarning   tarqalishiga   imkon
yaratgan.  Masalan,   1946   yilda  Fargonadan   junli   fil   -   mamont   koldiklari   topilgan.
Mamont   suyaklari   shuningdek   Olma-ota   yakinidan   xam   topilgan.   Toshkentning
Buz suv anxori buyidan junli “Sibir” karkidoni suyaklari topilgan. Bunday xayvon
suyaklari,   shuningdek,   Tyan-Shandan,   Issik   kul   yakinidan   xam   topildi.   Shunday
kilib,   xavoning   uzgarishi   dengizlar   (Kaspiy,   Orol)   ga   ta’sir   kursatgan,   ulardagi
o`zgarishlar o`simlik va xayvonot dunyosiga ta’sir qilgan.
Bu   jarayon   maxalliy   xarakteriga   ega   bulmay,   butun   sayyoramizni   qamrab
olgan edi.
3
 A.Bababekov va O.Mo`minov “Inson evolyutsiyasi va old tarix” o`quv qo`llanma. T-2020.
10 To`rtlamchi   davrda  O`rta  Osiyoda   yuz   bergan  uzgarishlar   Shimoliy   Garbiy
Xindistondagi   uzgarishlar   bilan   uxshash   ekanligini   1939   yilda   T.T.Peterson   va
X.de   Terra   taqiqotlari   edi.   Ularning   tadqiqotidan   foydalanib   K.Kurdikov   janubiy
Fargona va shimoliy-garbiy Panjob iqlimi uxshashligi xaqida ma’lumot beradi.
3.   O`rta   Osiyo   xududi   bugungi   kun   arxeologik   va   boshqa   ma’lumotlariga
ko`ra,   antronogenez   jarayoni   yuz   bergan   xududlardan   biri   xisoblanadi.   Arxeolog
olimlarining   ma’lumotlariga   ko`ra,   bu   yerda   eng   qadimgi   odamlar   700-500   ming
yillar   ilgari   yashay   boshlagan.   Bu   makonlar   ilk   paleolitning   ashel   davriga
mansubdir.   Shunday   makonlar   jumlasiga   O`rta   Osiyoning   turli   xududlaridan
topilgan   Selengur,   Kulbulok,   Uchtut,   Burikazgan,   Tanirkazgan,   Onarcha,
Koratangir,   Kizkal’a,   Yangaja,   Takali,   Kamar,   Shabakti,   Uchbulok,   Uzunbulok,
Koratog, Loxutiy I, Xavolang va boshkalarni kiritish mumkin.
Selengur   makoni   Fargona   viloyatining   Sux   tumanidan   topilgan.   Ushbu
makonni birinchi bulib, 1958 yilda Okladnikov tekshirgan edi. 1985 yilda arxsolog
U.Islomov bu yerdan turli qupol tosh qurollar topdi. Bu yerda odamlar 700000 yil
ilgari yashagan degan xulosaga kelindi.
Kulbuloq   makoni   Toshkent   viloyatining   Oxangaron   tumanidan   1963   yilda
topilgan.   Bu   ochik   tarzdagi   kup   katlamli   yodgorlik   bulib,   13   madaniy   katlamdan
iborat.   Uning   kuyi   katlamlari   ilk   paleolitning   ashel   davriga,   keyingi   yukori
katlamlari   muste   va   yukori   paleolit   davriga   xosdir.   Bu   yerdan   chakmoktosh   va
slanesli   chakmoktoshdan   kilingan   tosh   kurollar,   kul,   kumir   koldiklari,   xayvon
suyaklari   topilgan.Ilk  paleolit   davri   jahon   tarixida   3  mln   yillikdan   to  –   100  ming
yilliklargacha   davom   qilgan.   O‘zbekistonda   ilk   paleolit   davri   miloddan   avvalgi   1
million   yildan   100   ming   yillikkacha   davom   etgan   deb   hisoblanar   edi.   Lekin
keyingi davrlarda olib borilgan tadqiqotlar bu sanani yanada qadimiylashtirdi. 
Arxeologik davrlashtirishning yangi metodi asosida uni 2 mln yillikdan 200
mingginchi   yillargacha   davom   qilganligi   aniqlandi.   Shu   paytgacha   O‘zbekiston
xududida   olduvay   davri   manzilgohlari   topilmagan   deb   kelinar   edi,   lekin   keyingi
yillarda   arxeologiyada   qilingan   yangiliklar   Selungur   makonidan   topilgan   tosh
11 qurollarining Olduvay makondan topilgan tosh qurollar bilan o‘xshash tomonlarini
aniqlanib, uni 1,2 mln yillarga mansub deb topdilar.
O‘zbekiston   xududidan   ashel   davriga   oid   ko‘plab   makonlar   topilib   tadqiq
qilindi   va   qilinmoqda.   Bunda   U.Islomov,   K.A.Kraxmal,   M.Qosimov,
R.Sulaymonov, T.Omonqulovlarning tadqiqotlari diqqatga sazovordir.
Ilk   paleolit   davrida   mehnat   qurollari   tosh,   suyak   va   shoxlardan   yasalgan.
Ulardan   faqat   tosh   qurollargina   bizgacha   yetib   kelgan.   Olduvay   bosqichida
odamlar   eng   primitiv   usulda   yasalgan   qo‘l   cho‘qmorlari   (ruchnoe   rubilo)lardan
foydalanganlar.   Mazkur   qurollarni   yasash   uchun   dastlab,   odamlar   qulay   shaklga
ega   bo‘lgan   (ko‘proq   yapaloq   shakldagi)   qayroqtoshni   topib,   tosh   boltalar
yordamida   uning   bir   uchiga   urib,   uchirib   ishlov   berganlar.   U   paytning   tosh
bolg‘alari   (otboyniklar)   og‘irligi   0,5   kgdan   oshmagan   oddiy   qayroqtosh   bo‘lgan.
Bu   xildagi   tosh   bolg‘alar   yordamida   qo‘l   cho‘qmorlariningina   emas,   balki   tosh
o‘zaklarini   ham   yasay   bilishgan.   Qo‘l   cho‘qmorlari   odatda   bir   tomoni   bodomga
yoki yurakka o‘xshab, to‘mtoq bo‘lgan, lekin uni qo‘l bilan ushlash qulay bo‘lgan.
Ikkinchi, qarama–qarshi tomoni esa, o‘tkir uchli bo‘lib, bu tomoni kesish, chopish,
kovlash kabi vazifalarni bajargan.
Ajdodlarimiz   shu   qurollar   yordamida   ov   qilganlar,   ildiz   kovlaganlar,
go‘shtni   maydalaganlar,   terilarni   shilganlar.   Odamning   qo‘li   esa   dasta   vazifasini
bajargan.   Ibtidoiy   davrlarda   mexnat   qurollarning   yasalish   uslublari
A.A.Semenyonovning 1964 yilda nashr qilingan “Ibtidoiy texnika” (Pervobыtnaya
texnika)   kitobida   keng   taxlil   qilib   berilgan.   Tadqiqotchilarning   fikricha   qo‘l
cho‘qmorlari 3 mln yil ilgari paydo bo‘lgan. Bular insonning paydo bo‘lishi bilan
bog‘liq.   Ilgari   davrlarda   insonning   paydo   bo‘lishi   1   mln   yil   deb   belgilangan   edi.
Lekin   keyingi   davrlarda   Efiopiyaning   Vest–Gona   yodgorligining   ingliz
arxeologlari   tomonidan   o‘rganilishi   natijasida   arxantroplarning   (arxantroplar
deyilganda   ilk   paleolit   davrida   yashab   o‘tgan   odam   zoti   ajdodlari   tushuniladi.)
suyak qoldiqlari va mehnat qurollari tarixi 3 mln yil deb belgilandi. Bu arxeologiya
sohasida amalga oshirilgan katta yutuqlardan biri edi.
12 Olduvay davri odamlari terimchilik va ovchilik bilan shug‘ullanganlar. Ular
to‘da   bo‘lib   ov   qilib,   yirik   yirtqich   hayvonlarni   tutib   iste’mol   qilishgan.
Odamlarning to‘da bo‘lib yurishlari natijasida o‘zlarini turli tabiat hodisalaridan va
yirtqich   hayvonlardan   himoya   qilganlar.   Bu   davr   odamlari   tabiatga   to‘la   qaram
bo‘lib   uy–joy   qurilishini   ham,   olovdan   foydalanishni   ham   bilmaganlar.   Yirtqich
hayvonlardan   esa,   oddiy   va   dag‘al   qurollar   bilan   himoyalanganlar.   Tabiat   ham
insonlar yashashi uchun qulay, issiq bo‘lgan.
Ashel   davriga   kelib   odamlar   birmuncha   taraqqiyot   darajasiga   erishganlar.
Endi   kishilar   turli   tog‘,   daryo   jinslari,   asosan   chaqmoqtoshdan   qurol   yasashni
o‘rgana   boshlaganlar.   Qurollarni   ishlash   texnikasi   birmuncha   takomillashgan.
Chaqmoqtosh   qo‘l   cho‘qmorining   ikka   tomoninga   ham   qo‘pol   kertish   yo‘li   bilan
ishlov   berilgan.   Kertish   davomida   vujudga   kelgan   turli   uchrindilardan   turli
narsalarni kesishda foydalanganlar. Uchrindilar qirra tomonlari mayda kertish usuli
bilan   o‘tkirlangan   va   keskich   asboblari   sifatida   foydalanilgan.   Uchburchaksimon
tosh   uchrindilariga   ko‘proq   ishlov   berilgan.   Asta–sekin   tosh   qurollarining   turi
ko‘paya boshlagan. Dastlab sixcha va qirg‘ichsimon qurollar vujudga kelgan. Tosh
sixcha   qurollardan   yog‘och   qurollar   yasashda   va   ovda   nayza   tig‘i   sifatida
foydalanilgan bo‘lsa, qirg‘ichlardan kiyim–kechak uchun hayvon terilariga ishlov
berishda foydalanganlar.
  Bu   davrda   tabiat   iqlimi   soviy   boshlagan.   Odamlar   tabiiy   sharoitga
moslashib, boshpana sifatida g‘orlarni o‘zlashtirganlar va tabiiy olovdan foydalana
boshlaganlar.   Shuni   aytish   kerakki,   ibtidoiy   odamlar   barcha   g‘orlarda   ham
yashamaganlar. Odatda tagi tuproqli, quyosh nuri tushadigan, chashma suvi yaqin,
ovchilik   va   terimchillikka   qulay   g‘orlarda   yashaganlar.   Olduvay   davri   makonlari
ko‘ra, ashel davri makonlari ko‘proq uchraydi. Bu odamlarning u davrga nisbatan
ko‘paya boshlaganidan darak beradi.
O‘zbekiston hududida ashel davrida yoz issiq, quruq, qish esa sovuq bo‘lib,
yog‘ingarchilik   kam   bo‘lgan.   Shu   davrda   havo   issiq,   geografik   muhit   mo‘tadil
bo‘lgan.   Ashel   davri   oxiriga   kelib   havo   keskin   ravishda   sovugan,   chunki   muzlik
davri boshlangan. Bu davrda Yevropa hududini muzlik qoplagan, tropik o‘lkalarda
13 esa   yomg‘ir   davri   boshlangan.   O‘rta   Osiyoning   tog‘li   zonalarida   muzliklar   hosil
bo‘lgan.   Pasttekisliklarda   esa   yomg‘irlar   uzluksiz   yog‘ib,   ko‘l   va   daryolar   hosil
bo‘ldi.   Havo   goh   sovub,   goh   iliq   bo‘lib   turgan.   Xuddi   shu   davrda   insonlar   olov
xususiyatlarini o‘rganib olib, olovdan foydalana boshlaganlar, bu miloddan 600––
500 ming yil muqaddam sodir bo‘lgan.
O‘rta   paleolit   davri   ilmiy   adabiyotlarda   muste   davri   deb   nomlanadi.   Bu
davrga   oid   moddiy   yodgorliklar   dastlab   Fransiyaning   Muste   g‘or   makonida
topilgani uchun shunday nom olgan. O‘rta paleolit davrining xronologiyasi ilgarigi
adabiyotlarda   mil.avv.   100–40   ming   yilliklar   deb   hisoblanar   edi,   lekin   keyingi
yillarda   olib   borilgan   tadqiqotlarga   ko‘ra,   u   200   –100   ming   yilliklar   bilan
belgilandi. O‘rta paleolit davri yodgorliklari jahon fanida muste va levallua–muste
(rivojlangan davri) bosqichlariga ajratib beriladi.
O‘zbekiston arxeologiyasida ham shu bo‘linishlar qabul qilingan bo‘lsa–da,
tadqiqotchilar o‘rta paleolit davrining mahalliy o‘ziga xos jihatlarini e’tiborga olib,
uning 4 ta mahalliy guruxini ajratib ko‘rsatadilar: muste, levallua, levallua–muste,
soan.  Buni   dastlab  V.A.Ranov  taklif  qilgan  va unga  toshni   paraqalashdagi  o‘ziga
xos texnikaviy uslubni asos qilib olgan.
To‘rtlamchi   davrda   boshlangan   muzlik   ashelning   so‘nggi   bosqichlariga
kelganda   janubiy   rayonlarga   ham   siljib   borgan.   Iqlim   tobora   sovib   borgan.   Bu
davrda G‘arbiy Yevropada Riss muzligi davri bo‘lsa, tropik o‘lkalarda yomg‘irlar
davri,   ya’ni   plyuvia   (lot.   yomg‘ir   degan   ma’noda)   davri   hukmron   bo‘lgan.
O‘zbekiston   xududida   xam   ilgarigi   mu’tadil   iqlim   o‘rnini   sovuq   havo   egallagan.
Ajdodlarimiz   yangi   iqlimga   moslashgancha,   ularning   hayoti   nihoyatda   og‘ir
kechgan. Sovuqqa moslashmagan hayvonlar janubga ketishgan.
  Ibtidoyi   odamlar   sovuqqa   moslashish   uchun   avvalgi   turmush   tarzini
o‘zgartirishga   majbur   bo‘lishgan.   Sovuqdan   himoyalanib,   g‘orlarni
o‘zlashtirganlar,   oddiy   chaylasimon   boshpana   qurishni   ham   ixtiro   qilganlar.
Hayvon   terisidan   kiyim   tikib   kiyganlar   va   gulxan   atrofida   jon   saqlaganlar.
Termachilikning ahamiyati pasayib ketgan. 
14 Ovchilikning insonlar tirikchiligida ahamiyati oshgan. Bu esa ov uslublarini
va qurollarini takomillashtirishni taqoza etgan. Ular to‘da to‘da bo‘lib yurib, olov
bilan hayvonlarni yo jarlikka yo g‘or ichiga haydab tutganlar. Toshni qayta ishlash
texnikasi   ham   takomillashgan.   Ixcham   qurollar   ishlab   chiqa   boshlaganlar.   Bu
yangi yorma texnika usuli yordamida amalga oshirilgan. Bunda qurol yasaladigan
chaqmoqtoshning   bosh   tomoni   ustalik   bilan   urib   o‘girilib,   tekis   maydoncha   hosil
qilinadi.   Shu   maydoncha   orqaligina   toshning   mayda   paraqalarini   olish   imkoni
tug‘iladi. Barcha paraqalar olinib bo‘linganidan keyin uchirib bo‘lmaydigan o‘zak
qoladi. Bu o‘zak nukleus deb ataladi. Muste davri uchun gardishsimon nukleuslar
va   uch   burchakli   tosh   paraqalari   xarakterli   bo‘lgan.   Tosh   paraqalar   yog‘och
yo‘nish, teri ishlash, qurol va kiyim tayyorlashda qulay hisoblangan.
Tosh   paraqalar   uchi   yanada   o‘tkir   qilingan.   Bunda   tosh   parrakchaga   sekin
asta   urib   salgina   ishlov   berilgan   va   yangi   tur   qurol   hosil   qilingan.   Ular   asosan
nayzasimon   toshqurol   va   tosh   qirqich   bo‘lgan.   Qurollar   kalta   va   yalpoq   bo‘lib,
ularga dasta o‘rnatib bo‘lmagan.
Nayzasimon tosh quroldan asosan erkaklar yog‘och qirqich, yo‘nish, hayvon
o‘ldirishda foydalanganlar. Tosh qirqichlardan esa ayollar teri shilish, yopinchiqlar
tayyorlashda ishlatishgan.
Toshdan   o‘roqranda   yasashgan,   undan   daraxt   po‘stini   shilish   va   randalash
quroli   sifatida   foydalanishgan.   O‘roq   randa   -   chaqmoqtosh   plastinkasidan   iborat
bo‘lib, tig‘i keng yoysimon qilib o‘yib ishlangan.
O‘rta   tosh   davri   odamlari   qumtosh   yoki   ohaktoshdan   sharlar   yasab,
hayvonlarni ovlashda foydalanganlar. Ularni uzun tasma uchiga juft qilib bog‘lab,
hayvonlarni   oyog‘idan   ilintirganlar.   O‘rta   paleolit   davri   odamlari   hayotida   olov
muhim   o‘rinni   egallagan.   Ular   hayvon   go‘shtini   gulxanda   pishirib,   iste’mol
qilganlar,   bu   ularning   jismoniy   va   aqliy   rivojlanishida   muhim   rol   o‘ynagan.
Shuningdek,   olov   ularni   sovuqdan   va   yirtqich   hayvonlardan   himoya   qilgan.   Shu
sabab   olovni   saqlash   masalasi   ko‘ndalang   bo‘lgan.   Insoniyat   olovdan
foydalanishni   o‘rganganidan   buyon   tabiiy   olovdan   foydalanib   kelgan,   lekin   o‘rta
paleolit davrida sun’iy olov chiqarishni  o‘rganib olganlar. Ular yog‘ochni bir bir-
15 biriga   ishqalash   natijasida   olov   chiqarganlar.   Bu   nixoyatda   ko‘p   mexnat   talab
qilgan.   Yog‘ochni   yog‘ochga   uzoq   vaqt   qattiq   ishqalagandan   so‘ng   juda   mayda
kipik hosil bo‘lgan, u qizib tutay boshlagan, puflab alanga oldirilgan.
O‘rta   paleolit   davri   yodgorliklarida   ko‘plab   gulxan   qoldiqlari   topilgan.
Odamlar o‘tin bilan birgalikda hayvon suyaklarini ham yoqqanlar.
O‘rta   paleolit   davrida   neandartal   tipdagi   odam   yashagan.   Bu   davr   odami
dastlab   Germaniyaning   Neandertal   qishlog‘idan   topilgani   uchun   ham   shu   nomni
olgan. U ilk paleolit odamidan ancha farq qilgan.
Uning   bo‘yi   past   peshonasi   tor   va   nishab,   qosh   ustidagi   suyaklari   qalin   ,
yonoq suyaklari chiqib ketgan , iyagi nihoyatda kichkina, tizzalari sal bukilgan, 2
oziq tishi bo‘rtib chiqqan, qo‘l panjalari kalta va yo‘g‘on bo‘lgan. Bosh miyasining
hajmi   1200-1400   sm   ni   tashkil   etgan.   Xudi   shunday   tipdagi   odam   1938   yili
A.P.Okladnikov tomonidan Teshiktosh g‘oridan topilgan.
Janubiy   va   O‘rta   Osiyo   xududlaridan   topilgan   o‘rta   paleolit   davri
yodgorliklari-Sangxao,   Teshiktosh   va   Og‘zi   Kichikni   o‘rganish   jarayonida
ularning   kundalik   hayoti   qanday   kechganligining   guvohi   bo‘lamiz.   Ibtidoiy
odamlarning   o‘zaro   munosabatlari,   birgalikdagi   hayoti,   narigi   dunyo   haqidagi
tasavvurlari haqida ma’lumotga ega bo‘lamiz.
1.2.Ibtidoiy to`da davrida yuzaga kelgan nikoh munosabatlari
Maxsus   manbalarda   qayd   etilishicha,   yer   yuzida   bundan   4   mlrd   yillar
muqaddam   hayot   nishonalari,   jonzotlar   yuzaga   kelgan.   Hozirgi   zamon
odamlarining dastlabki ibtidoiy ajdodlari (Homo-sapiens) fikrlovchi odam bundan
3   mln.   yillar   muqaddam   shakllangan.   Uzoq   muddat   davom   etgan   ibtidoiy
taraqqiyotdan   so‘ng   asta-sekinlik   bilan   ibtidoiy   jamoalar,   kishilik   jamiyatlari
yuzaga   kela   boshlagan   va   odamlar   o‘rtasida   dastlabki   o‘zaro   munosabatlar,
muloqotlar shakllana borgan.  4
Lekin ulami hali tom ma’noda insoniy munosabatlar
4
 A.Bababekov va O.Mo`minov “Inson evolyutsiyasi va old tarix” o`quv qo`llanma. T-2020.
16 deb boimas edi. Umuman erkak va ayollaming bir-birlariga nisbatan qarama-qarshi
jins   vakillari   sifatida   o‘zaro   munosabatlarining   ilk   ko‘rinishlarida,   ya’ni   nikoh
munosabatlarining   yuzaga   kelishining   ilk   bosqichlarida   jinslar   o‘rtasidagi
munosabatlar   asosan   biologik   omillar   bilan   boshqarilgan.   Xuddi   maymunlarda
boigani   kabi   ibtidoiy   odamlaming   ayollari   ham   vaqti-vaqti   bilan,   qisqa   muddatli
(oy   davomida   4—5   kungacha,   faqat   ayrim   turlardagina   19   kungacha)   «estrus»
degan   holatni,   estrus   davrini   his   qilganlar   (estrns   —   qo‘shilishga   moyillikning
shiddatli,   kuchli   namoyon   boiishi).   Bunday   kunlarda   ayollar   kimni   xohlasa
o‘shalar   bilan   farqlab   o‘tirmay   qo‘shilavergan,   qolgan   kunlari   esa   qo‘shilish
boimagan.
  Odamlaming   tik   yurishga   o‘tishi   bilan   odam   organizmida   ro‘y   bergan
o‘zgarishlar, «ilk ayollami» ko‘z yorish jarayonida ko‘p nobud boiishiga va oqi29
batda   odamlar   to‘dasida   ular   sonining   keskin   kamayib  ketishiga   olib   kelgan.  Shu
tufayli erkaklar o‘rtasida ko‘plab nizolar yuzaga kelgan, ularning ko‘pchiligi qonli
to‘qnashuv ishtirokchilaridan birining nobud bo‘lishi bilan tugagan.
  Bunday   tabiiy   tanlanish   estrus   hodisasi   uzoqroq   muddat   davom   etgan
urug‘laming   ko‘proq   yashab   qolishiga   olib   kelgan.   Biroq   bu   biologik   omil   «ilk
ijtimoiy»   rejadagi   yangi   to‘siqlami   yuzaga   keltiradi:   hech   bir   organizm   bunday
uzoq vaqt davom etgan o‘ta shahvoniy, asabiy zo‘riqishlarga dosh bera olmas edi.
Shuning   uchun   estrus   muddatining   uzayishi   bilan   ayollar   bu   davrda   «sovuqroq»,
o‘zining   jinsiy   maylini   nazorat   qiladigan   va   endi   kim   to‘g‘ri   kelsa   o‘sha   bilan
emas,   balki   faqat   o‘zlariga   yoqadigan   erkaklar   bilangina   qo‘shiladigan   bo‘lib
borganlar. Erkaklarga nisbatan «tanlab» munosabatda bo‘lish — o‘ziga xos insoniy
muhabbatning biologik poydevori yuzaga kela boshlaganligidan dalolat beradi.
  Shu   o‘rinda   ta’kidlab   o‘tishimiz   joizki,   hozirgi   odam   tushunadigan,   his
qiladigan   «sevgi»   hissining   ilk   elementlari,   ayollaming   shu   holati   xususiyati
evaziga   insoniyat   ruhiyatiga   singib   borgan.   Shulardan   so‘ng,   asta-sekinlik   bilan,
garchi   hech   qanday   ijtimoiy   me’yorlar   bilan   boshqarilmasa-da,   birbirlarini
shahvoniy  ma’qul   ko‘radigan  juftlardan   iborat  unchalik  katta   bo‘lmagan  guruhlar
tashkil   topa   boshlaydi.   Shunday   qilib,   estrusning   uzayishi   hamma   uchun   ham
17 qulay, ma’qul bo‘lmagan. Bu esa urug‘ tarkibiga kiruvchi erkaklar o‘rtasida yana
janjallar, qon to‘kilishlarga sabab bo‘ladigan holatlami keltirib chiqargan. Odamlar
jamoasi   xo‘jalik   faoliyatining   jiddiy   buzilishi,   urug‘ning   yashab   qolishi   uchun
xavfhing ro‘yobga chiqishiga olib keldi. 
Shu   tarzda   yuzaga   kelayotgan   jamiyatda,   urug‘   ichidagi   jinsiy   muloqotni
boshqarish,   biologik   instinkt,   zoologik   individualizmni   jilovlash   uchun   maxsus
ijtimoiy   me’yorlar   shakllana   boshladi.   Ana   shunday   ijtimoiy   me’yorlardan   biri
mazkur   urug‘   ichida   erkak   va   ayollaming   jinsiy   muloqotlarini   ma’lum   bir
muddatga   (ovga   tayyorlanish,   ov   vaqtlarida)   taqiqlovchi   jinsiy   tabular
(taqiqlash)ning yuzaga kela boshlaganligidir. 
Tabu   —   axloqiy   me’yorlarga   qaraganda   ancha   jiddiy   va   qattiq   taqiqdir.
Axloqiy   me’yorlami   buzuvchilami   jamoa   jazolashi,   uni   yo‘q   qilib   yuborishi   ham
yoki kechirib tirik qoldirishi ham mumkin. Ko‘pincha esa tabulami buzganlar, ular
buni   bilib   qilganmi   yoki   bilmaymi,   bundan   qat’i   nazar   so‘zsiz   jazolangan,   yo‘q
qilib   yuborilgan.   Ishlab   chiqarishdagi   jinsiy   tabulaming   yuzaga   kelishi   urug‘
o‘rtasida erkak va ayolni maishiy ajratib qo‘yish bilan kuzatila di. 
Tabu vaqtida erkaklarga nafaqat ayollarga teginish, balki ularga qarash, ular
bilan gaplashish, ular tayyorlagan ovqatni iste’mol qilish, hatto ular bilan bir tom
ostida,   ya’ni   «bir   uyda»   bo‘lish   taqiqlangan.   Dehqonchilikning   yuzaga   kelishi,
mavsumiy dala ishlarining ortib borishi bilan jinsiy tabulardan xoli vaqtlar borgan
sari   kam   muddatli   boiib   boravergan.   Erkaklarda   ham,   ayollarda   ham   jinsiy
zo‘riqishning   jadalligi   ortib   borgan.   Shuning   uchun   tabulardan   xoli   qolgan   vaqt
oraligi o‘ziga xos shahvoniy aysh-u ishratlarga aylana borgan.  5
Atoqli   psixolog   Z.   Freyd   bu   davmi   o‘z   navbatida   bayramlarga   qiyoslagan.
Chunki  aksariyat  bayramlarda, boshqa kunlari  taqiqlangan deyarli  barcha narsaga
ruxsat   beriladi.   Bu   bayramlarda   hech   nima   bilan   cheklanmagan,   jo   ‘shqin   jinsiy
muloqotlar amalga oshirilgan. Shunday qilib, qisqa muddatli estrus yuzaga kelgan,
biroq   endi   bu   estrus   biologik   sabablar   bilan   emas,   ijtimoiy   sabablar   bilan   bogiiq
5
  G`.B.Shoumarov “Oila psixologiyasi” , “Sharq” Toshkent – 2008
18 boigan.  Bu vaqtlarda hali na nikoh va na oila mavjud boigan. 0 ‘z navbatida tabular
keyinchalik nikohning ilk turlaridan boim ish ekzogam nikohlarni yuzaga keltiradi
(ekzogam nikoh — urugiararo, qabilalararo nikoh). Chunki tabular faqat o‘z urugi
uchungina   taalluqli   boiib,   unda   qon-qarindoshlar   о ‘rtasida   jinsiy   muloqot
taqiqlangan, boshqa qabila yoki urug‘ a’zolariga esa taalluqli boimagan.
 Shuning uchun erkaklarga qayerdadir, ovloq joy da boshqa urug‘ga mansub
boigan   ayolni   uchratib   qolib,   undan   shahvoniy   obyekt   sifatida   foydalanishi
mumkin boigan. Mabodo erkaklar uzoq muddat qishloq xo‘jalik ishlari bilan band
boigan   vaqtlarida   biron-bir   begona   erkak   bilan   ayollar   ham   bu   ishni   qilishgan.
Tabu   davom   etayotgan   davrda   bir   urug‘   erkagi   o‘z   ayollaridan   uzoqda,   o‘z
kulbasida boshqa urug‘ga mansub ayolni saqlashi mumkin bo`lgan.
19 II.BOB. IBTIDOIY TO`DA TAVRIDA NIKOHNING O`RNI
2.1.Nikoh va uning o`ziga xos xususiyatlari, promuskitet
  Keyinchalik bu tasodifiy aloqalar qabila qoidalarida zaruriy, ko‘zda tutilgan
odatlarga   aylanib   bordi.   Bu   o‘rinda   odamlarga,   bu   «boshqa   urug‘dagilar»   bilan
boigan   aloqalardan   tug‘ilgan   nasllar   nisbatan   bo‘ydor,   baquwat   abjir   ekanligi
sezilib   bordi.   Bu   aynan   hozirgi   zamon   odami   gomosapiens   shakllana   boshlagan
davrga, taxminan bundan 42—45 ming yillar muqaddamga to‘g‘ri keladi. 
  Shunday   qilib   endogamiya   (faqat   bir   urug‘   vakillari   32   о   ‘rtasidagi   jinsiy
aloqa)dan, agomiya, ya’ni jinsiy munosabatlarning vaqtinchalik taqiqlanishi orqali
ekzogamiya (turli qabila vakillari o‘rtasidagi muntazam jinsiy aloqa) yuzaga keldi.
Bundan   nikohning   guruhli   nikoh   turi   yuzaga   kelgan.   Guruhli   nikohda   bir   urug‘
erkaklari   boshqa   urug‘ning   barcha   ayollari   uchun   er   va   aksincha   ikkinchi
urug‘ning erkaklari birinchi urug‘ ayollarining erlari hisoblangan. 
Guruhli   nikohning   yuzaga   kelishi   qaytanga   nikoh   juftlari   doirasini   ma’lum
bir   guruh   a’zolari   bilangina   chegaralab,   birmimcha   qisqartiradi.   Bunday   hollarda
boshqa   urug‘dagi   « егкак »   bu   qabilaga   faqat   bitta   maqsadda,   «nikoh»
maqsadidagina   kelar   edi,   o‘zlari   esa   on   a   oilalarida   yashardi   va   ishlashardi,   ular
o‘zlarining «xotin»lari yashaydigan oilada hech qanday huquqqa ega emas edilar.
Guruhli   nikoh   ikki   urug‘ning   nikoh   aloqalaridan   iborat   bo‘lgan   —   nikoh
munosabatlarining  birinchi  shakli   bo‘lgan.   Albatta,  bunday  urugiami  hali  moddiy
ne’matlar   ishlab   chiqish   emas,   balki   bolalami   dunyoga   keltirishgina   bog‘lab
turgan.   Ishlab   chiqarish   va   bolalami   dunyoga   keltirish   munosabatlari   bir-biridan
ajratib qo‘yilgan edi. 
Jinsiy aloqalar esa faqat bir-birlari bilan mulkiy ishlab chiqarish ishlari bilan
bog‘lanmagan   odamlar   o‘rtasidagina   mavjud   bo‘lgan.   Guruhli   nikohda   shaxsiy
nikoh   bo‘lmagan,   ya’ni   unda   biron-bir   doimiy   « ег -xotinlik»   juftlari   mavjud
20 boimagan.   Har   bir   ayolning   nikoh   jufti   aynan   kim   bo‘lishligi   urug‘   tomonidan
belgilanmagan,   bu   faqat   odamlaming   xolis   xohishlari,   istaklari   bo‘lgan   xolos.
Urug‘   faqat   zo‘ravonlik,   majburlash   hollari   kuzatilgandagina   aralashishi   mumkin
bo‘lgan,   ya’ni   har   bir   individga   o‘zi   qanday   xohlasa,   shunday   yo‘l   tutish   huquqi
ta’minlangan.
  Bunday   munosabatlami   hozirgi   zamon   tili   bilan   «nikoh»,   deb   atash
mushkul,   chunki   bunday   munosabatlar   juftlardan   na   huquq,   na   majburiyat   va   na
o‘zaro   mas’uliyatni   talab   qilgan.   Shuningdek,   oila   deb   atash   mumkin   bo‘lgan,
bolalami   boqish   va   tarbiyalash   bilan   bog‘liq   bo‘lgan   alohida   bir   muhabbat   ham
bo‘lmagan.   Tabiiyki,   gumhli   nikohda   u   yoki   bu   bolaning   otasi   kim   ekanligini
aniqlash   mushkul   boigan,   shuning   uchun   bolalarning   kelib   chiqishi   faqat   ona
tomonidangina   hisoblangan.   Urug‘ni   faqat   ayolga   tegishli   tomoni   tan   olingan.
Bolalar  faqat   o‘z  onasinigina  bilganlar. Ulaming  singillari, singillarining bolalari,
tug‘ishgan aka-ukalari va boshqa qarindoshlar ona urug‘ini tashkil qilgan.
  Guruhli   nikohning   moddiy   asosi   boiib   asosan   uy   xo‘jaligini   yuritish
hisoblangan,   chunki   bu   vaqtga   kelib   ovchilik   hamma   vaqt   ham   umg‘   ehtiyojini
qondira   olmay   qolgan.   Bu   davrda   ayol   uy   xo‘jalik   ishlari   bilan   bogiiq   boigan
barcha   ishlami   bajargan   va   shu   bilan   bogiiq   holda   urug‘   a’zolari   o‘rtasida   o‘ziga
xos   hurmatga   ega   boigan,   urug‘   oqsoqollari   kengashida   e’tiborli   o‘rin   egallagan.
Matriarxat (onalik) davri bir necha o‘n ming yillar davom etgan. 
Keyinchalik   guruhli   nikoh   doirasida   o‘zaro   may   liar   zaminida   yetarlicha
doimiy  juftlar   shakllana   boshladi.   Bundan   paydo   boigan  juftli   nikoh  dastawal   bir
erkak doimo faqat bitta ayol bilan yashashligini bildirmagan. Erkak kishi bir necha
ayol   bilan   boiishi   mumkin   boigan,   xuddi   shuningdek   ayol   ham   bir   necha   erkak
bilan   munosabatda   boigan.   Aniqrog‘i,   bunday   nikohni   juftli   nikoh   emas,   balki
ibtidoiy-egalitar,   ya’ni   teng   huquqli   nikoh   deyish   to‘g‘riroq   boiadi.   Tabiiyki,
urug‘ning   birmuncha   boobro*   a’zolari   bir   necha   ayolga   ega   boiishi   mumkin
boigan. 
Bu   davrga   kelib   ko‘p   erlilik   kamroq   uchragan.   Bunday   juft   nikohlar
taxminan bundan 25—24 ming yillar muqaddam urug‘ ichida xo‘jalik va iqtisodiy
21 munosabatlaming   yangi   shakllariga   o‘tish   bilan   xususiy   mulkchilikning   yuzaga
kelishi   bilan   bogiiq   boigan.   Bu   yoida   qo‘yilgan   birinchi   qadam   «sovg‘a
ayirboshlash»   deb   atalgan   odat   boigan.   Dehqonchilik   va   chorvachilikning
rivojlanishi   bilan   umg‘ning,   qabilaning   har   bir   a’zosi   mehnati   mahsuldorligi
sezilarli darajada ortgan va bu ortiqcha iste’mol mahsulotlarining yuzaga kelishiga
olib   kelgan.   Har   bir   ishchi   o‘zi   yaratgan   mahsulotni   qabilaning   «umumiy
qozoniga»   tashlaydigan   eskicha   taqsimot   shakli   endi   ishlab   chiqarishning   yanada
rivojlanishiga   to'sqinlik   qila   boshladi   (chunki   bu   qabilaning   порок ,   dangasa
a’zolarini   ham   ishlab   ehiqarish   faoliyatidan   jazosiz   qutulib   qolishligiga   olib
kelgan). 6
  Shuning   uchun   qabila   ortiqcha   mahsulotni   maium   bir   qismini   qabila
mulkiga   o‘zining   abjirligi,   chaqqonligi,   ishlab   ehiqarish   faoliyatida   ko‘proq
muvaffaqiyatlarga   erishganligi   bilan   farqlanib   turgan   a’zolariga   «mukofot»
tariqasida taqsimlashga mxsat berishga majbur boigan. Hammaga teng taqsimlash
bilan birga asta-sekin  odamning imkoniyatiga, uning qabila mulkiga qo‘shayotgan
ulushi   miqdoriga   qarab   «mehnat   haqi»   taqsimlana   boshlangan.   Agar   teng
taqsimlanishda   jamoa   mahsulotidan   ulush   olish   «huquqi»   mazkur   urug‘ga
taalluqliligiga   qarab   berilgan   bo‘Isa   (jamoa   mulkiga   qancha   hissa   qo‘shganidan
qat’i   nazar),   endi   bu   «huquq»   mahsulot   yaratishdagi   ishtirokiga   asoslanadigan
bo‘ldi.   Urug‘ning   ayrim   a’zolarida   ortiqcha   mahsulot,   shaxsiy   mulkning   pay   do
bo‘lishi,   oilaning   shakllanishi   tomon   qo‘yilgan   yangi   qadam   boigan   «sovg‘a
ayirboshlash»ni yuzaga keltirdi.
  Erkak   kishi   boshqa   urug‘dagi   «o‘z   ayoliga»   «mukofotini»   sovg‘a   qilgan,
shuningdek   ayol   ham   o‘zinikini   unga   bergan.   Toki   ular   o‘rtasida   sovg‘a
ayirboshlash davom etar ekan, erkak bilan ayol o‘rtasidagi jinsiy aloqa ham davom
etavergan. Sovg‘a ayirboshlashning to‘xtatilishi esa ular o‘rtasidagi aloqaning ham
tugashini   bildirgan.   Shunday   qilib,   nikohning   yana   bir   turi   individual   juft   nikoh
yuzaga   kelgan.   Bunda   ayolni   o‘zining   qondosh   qarindoshlari,   ya’ni   o‘z   urug‘i
6
  G`.B.Shoumarov “Oila psixologiyasi” , “Sharq” Toshkent – 2008
22 erkaklari bilan teng taqsimlash munosabatlari, boshqa urug‘dagi erkaklar bilan esa
sovg‘a ayirboshlash munosabatlari bog‘lab turgan. Shuni aytib o‘tish joizki, juftli
oilaning   yuzaga   kelishi,   boshidanoq   uni   o‘z   urug‘iga   qarshi   qo‘yishni   va   onalik
urug‘i asoslarining buzilishiga olib kelishini bildirgan. 
Ya’ni   erkak   kishi   o‘z   mukofotini   boshqa   urug‘dagi   «o‘z   ayoli»   va   uning
bolalariga   qanchalik   ko‘p   bersa,   uning   o‘z   onalik   urug‘iga   shunchalik   kam   ulush
qolgan.   Biroq   «er»   hali   «xotinning»   va   uning   bolalarining   yagona   boquvchisi
bo‘lmagan.   Juftli   oilalarni   yanada   asosliroq   bo‘lishi   uchun   sovg‘a   ayirboshlash
noadekvat   bo‘lishi   kerak   edi,   ya’ni   er   xotiniga,   xotin   eriga   berganga   qaraganda
ko‘proq   berishi   lozim   edi,   shunday   qilib   u   (er)   xotinning   bolalarini   boquvchisi
bo‘lib   qolishi,   sovg‘a   ayirboshlash   munosabatlari   boquvchilik   munosabatlariga
aylanishi lozim edi.  Shu bilan birga erkakning xotin va uning bolalari bilan aloqasi
muntazam va uzoq muddatli bo‘lib bordi. 
Nihoyat   qabilalararo   nikoh   zaminida   doimiy   o‘rin   olgan   xo‘jalik   birligi   —
jamoa   tashkil   topdi,   unga   erlar   o‘z   xotinlari   va   ulaming   bolalari   bilan   kirdi.
Erkaklar o‘z singillaridan, ayollar esa  mos ravishda o‘z aka-ukalaridan ajralishdi.
Yangi iqtisodiy xo‘jalik birligi yoki oilaning yana bir turi - juft oila yuzaga keldi,
unga,   asosan   er,   xotin   va   uning   bolalari   kirdi.   Endi   nikoh   o‘ziga   xotinning
bolalarini   tarbiyalash   va   boqishni   ta’minlashni   maqsad   qilib   qo‘ygan   erkak   va
ayolning ittifoqiga aylandi. Buning uchun er-xotinning har biri o‘z urug‘idan olgan
ulushidan, mahsulotidan foydalanishgan. Juft nikohning yuzaga kelishi bilan juftlar
o‘rtasidagi   jinsiy   munosabatlar   nafaqat   shunchaki   axloqiy   me’yorlar   bilan
boshqariladigan doiralarga, balki, ijtimoiy-iqtisodiy doiraga (ramkaga) kiritildi.
 Oila ibtidoiy jamoa tuzumi davridagi rivojlanishining umumiy ko‘rinishlari
asosan   nikoh   rishtalarini   mustahkamlash   sari   borib,   nikohgacha   va   nikohdan
tashqaridagi   aloqalami   chegaralab   borgan.   Masalan,   Yangi   Gvineyadagi
papauslarda   nikoh   mustahkamligini   ta’minlovchi   shunday   iqtisodiy   vositalardan
biri boiib kelin uchun toianadigan toiovlar (qalin) xizmat qilgan. Er xotinini, uning
bevafoligi uchun jazolash huquqini olgan, shuningdek yetkazilgan «axloqiy ziyon
uchun»   uning   o‘ynashidan   moddiy   rag‘bat   ham   talab   qilishi   mumkin   boigan.
23 (Albatta,   bu   erkakni   shu   xotinning   bolalarini   boqishda   faqat   uning   eri   boiganligi
uchungina ishtirok etishga majburligi bilan bogiiq boigan. Shu bolalami onasining
eri — ota deb atalgan, bu o‘rinda biologik nuqtayi nazardan u haqiqatan ham shu
bolalaming   otasi   boimasligi   mumkin.   Hali   u   vaqtlarda   biologik   qarindoshlik
ahamiyatga ega boimagan. 
Xususiy   mulkchilikning   yuzaga   kelishi   va   mustahkamlanishi   bilan   sinfiy
munosabatlar   shakllana   borgan,   bu   esa   nikohning   hozirgi   zamon   shakli   —
monogamiyaning shakllanishiga asos boigan.
  Monogam oila va monogam nikoh o‘zining klassik shaklida faqat sinfiylik
jamiyatining   yetilishi   bilan   tasdiqlana   borgan.   Xususiy   mulkchilikning   yuzaga
kelishi   bir   odam   ishlab   ehiqarish   vositalarining   to   ia   yoki   qisman   boshqaruvchi
egasi boiib qolishini, boshqa odam esa ulardan butunlay mahrum boiishligini yoki
xususiy   mulk   egasi   tobe   boiishligini   bildiradi.   Agar   awalida   ijtimoiy   (jamoa)
mahsulotini   olish   uchun   faqat   shu   jamoaning   a’zosi   boiishgina   kifoya   boisa,
keyinchalik   buning   uchun   odamning   ijtimoiy   (jamoa)   mehnatidagi   haqiqiy
ishtiroki talab qilindi, so‘ng esa nafaqat jamoaga a’zolik va na mehnat, balki aynan
ishlab   ehiqarish   vositalariga,   xususiy   mulkka   egalik   jamiyatda   ishlab   chiqilgan
mahsulotni taqsimlashga asos boiib qoldi. 
Teng   taqsimlash   va   mehnatiga   yarasha   taqsimlash   o‘miga   xususiy   mulkka
egaligiga   qarab   taqsimlash   yuzaga   keldi.   Mehnatning   o‘zi,   o‘z-o‘zicha   jamoa
tomonidan   yaratilgan   mahsulotdan   ulush   olishga   huquq   berolmay   qoldi.   Qul   o‘zi
yaratgan   mahsulotning   arzimagan   qismini   olish   huquqiga   ham   ega   bo‘lmagan,
chunki   uning   o‘zi   ham   (butun   borlig‘icha,   hatto   uning   hayoti   ham)   toialigicha
xususiy mulk egasiga, quldorga tegishli boigan. 
Bu   jamiyat   miqyosida,   oila   miqyosida   ham   shunga   o‘xshash   o‘zgarishlar
ro‘y   bergan.   Xususiy   mulkchilikka,   sinfiylik   jamiyatiga   o‘tish   bilan,   teng
taqsimlanishning   butunlay   yo‘qolishi   asnosida   bolalami   boqish,   tarbiyalash
majburiyati   butunlay   oila   zimmasiga   yuklatiladi.   Bunda   er   faqat   ishlab   chiqarish
vositalarining   egasi,   mulkdori   bo‘lganligi   uchungina   boquvchi   hisoblanadi.   Bu
o'rinda u mehnatda ishtirok etishi yoki ishtirok etmasligi hech qanday ahamiyatga
24 ega bo‘lmagan. Ayol esa faqat xususiy mulk egasi bo‘lmaganligi uchun boquvchi
rolida   mavjud   bo‘lgan.   Uning   mehnatda   ishtirok   etishi   (hatto   oiladagi   barcha
moddiy   boyliklar   faqat   uning   mehnati   evaziga   yaratilgan   bo‘lsa-da)   hech   qanday
rol   o‘ynamaydi.   Shunday   qilib,   sinfiylik   jamiyatida   er-xotin   o‘rtasidagi   aloqalar
asosida  ulaming ishlab chiqarish vositalariga bo‘lgan munosabatlari yotadi. Hatto
ijtimoiy   taqsimot   bo‘yicha   kelayotgan   mahsulotning   hammasi   xotin   tomonidan
yaratilgan   bo‘Isa   ham,   hatto   er   xotinni   emas,   balki   xotin   erni   ta’minlay   digan
bo‘Isa   ham   xususiy   mulk   egasi   bo‘lib   er   hisoblangan,   aynan   u   boquvchi
hisoblangan. 
Shunday   qilib,   bu   davrga   kelib   xotin   qul   rolini   bajarishga   tushib   qolgan.
Ayollar   ko‘plab  fuqarolik  huquqlaridan  mahrum  etilgan,  u qonun  oldida ham   o‘z
eri   bilan   teng   bo‘lmagan.   Quldorlik   va   feodal   jamiyatlarda   faqat   erkaklargina
bevosita   ijtimoiy-iqtisodiy   ishlab   chiqarish   munosabatlari   tizmiga   kirishgan.
Ayollar   esa   bu   tizimlar   bilan   faqat   o‘z   erlari   vositachiligi   orqaligina   aloqada
bo‘lgan.   Shu   bilan   birga   erga   oila   uchun   barcha   majburiyat,   barcha   mas’uliyat
yuklatilgan. Er qonuniy tartibda oila a’zolarining, o‘z farzandlarining xo‘jayini deb
e’lon qilingan. 
Qondoshlikni onalik chiziqlari bo‘yicha hisoblash mumkin bo‘lmay qolgan,
uning   o‘miga   qarindosh-urug‘chilikni   otalik   chizig‘i,   shajarasi   bo‘yicha   hisoblab
kelingan.   Masalan,   Napoleon   kodeksida   jumladan,   otasi   kimligidan   qat’i   nazar
«Nikohda   urug‘langan   bolaning   otasi   er   hisoblanadi»,   —   deb   ta’kidlangan.   Bu
erkakni o‘zining biologik jihatdan ham otalikning ishonchliligini ta’minlashga o‘z
xotinini   begona   erkak   bilan   aloqaga   kirishish   ehtimolini   bartaraf   etishga
intilishlarini tug‘dirdi. Xotindan vafodorlikni talab qilish ham, kelindan iffatlilikni
talab   qilish   ham   shundan   kelib   chiqqan.   Hatto   er   ko‘pincha   xiyonat   ustida   tutib
olingan   xotinini   oidirish   uchun   qonuniy   huquqqa   ham   ega   bo‘lgan.   Masalan,
Fransiyada   XIX   asming   o‘rtalarida   ham   xotinning   eriga   xiyonat   qilganligi   uchun
unga 3 oydan 2 yilgacha qamoq jazosi belgilangan.   Bu talablar (monogamiyaning
bu turi) aslida faqat ayollar uchun joriy etilgan.
25  Ayol kishi uchun jinoyat deb hisoblangan va jiddiy oqibatlarga (huquqiy va
ijtimoiy)   olib   keluvchi   xatti-harakat   (masalan,   turmush   o‘rtog‘iga   xiyonat   qilish),
erkak uchun, qandaydir obro‘ yoki juda yomon baholanganda unchalik ahamiyatli
boimagan, faxr bilan «osib yurish» mumkin boigan axloqiy dog‘dek hisoblangan.
2.2.Ibtidoiy to`dada nikohning ahamiyati
Ma’lumki,   jamoa   (urug’,   qabila)   undagi   erkak   va   ayollar   o’rtasidagi
munosabatlar   asosida   rivoj   topgan.   Biroq   bu   munosabatlarning   madaniylashish
jarayoni   oson   kechmagan   va   u   uzoq   davom   etgan.   Masalan,   oila   va   uning
shakllanishida muhim o’rin tutadigan to’y marosimi vujudga kelguniga qadar yuz
ming yillar o’tgan bo’lsa kerak.
Quyida   oila   va   to’y   marosimining   paydo   bo’lishi   va   tadrijiy   rivojlanib
borishi jarayoni to’g’risida qisqacha to’xtalamiz
Qadimshunoslarning   ta’kidlashicha,   eng   qadimgi   davlarda   erkak   va   ayollar
o’rtasidagi   jinsiy   aloqalar   avval   mavsumiy   holda   (jumladan,   erta   bahorda)   sodir
bo’lgan.   Odamning   bosh   miyasi   rivojlanib,   uning   tabiiy   (yovvoyi)   ehtiroslari
madaniylashgani   sari   uning   jinsiy   aloqa   qilishi   mavsumiyligi   ham   barham   topa
borgan   va   bu   ish   qulay   vaqtlarda   ham   bajariladigan   urf-odatga   aylangan.   Tarixiy
manbalardan   ma’lumki,   odamlar   to’da   –   katta   jamoa   bo’lib   yashagan   davlarda,
“to’dadagi   barcha   erkak   va   ayollar   bir-biriga   umumiy   er-xotin   hisoblangan”.   U
davlarda   jinslar   orasidagi   munosabatlarda   muayyan   tartib-qoida   bo’lmagan.
Keyinchalik jinslar orasidagi mavsumiy aloqalar tartibga solinib, u muayyan tadbir
shaklida   uyushtirilgan.   Bu   xildagi   mavsumiy   tadbirlar   keyinroq   “Orgaistik
bayramlar”   deb   nom   olgan.   Bu   tadbir   o’tkaziladigan   paytda   barcha   erkak   va
ayollarga   jinsiy   aloqa   qilish   uchun   erkinlik   berilgan.   Bu   bayram   urug’chilik   va
undan keyingi paytlarda, oila vujudga kelgan davlarda ham saqlanib qolgan.
Gerodot   o’zining  “Tarix”   kitobida   massagetlarning   har   biri   bittadan   ayolga
uylanib,   biroq   ulardan   birga   foydalanishgan,   deb   yozgan.   Ehtimol   bu   odat   jamoa
26 munoasabatlari avj olgan davrda oila qurish shakllanmagan zamonlarda yuz bergan
bo’lishi mumkin.
Ibtidoiy   jamiyatda   bir   urug’   ichidagi   erkak-ayolning   jinsiy   munosabatlari
ko’plab   salbiy   oqibatlarga,   jumladan,   mayib-majruh   bolalar   tug’ilishiga   olib
kelgan.   O’zaro   qarindoshlarning   jinsiy   loqalari   tufayli   bolalar   nogiron   bo’lib
tug’ilishini payqagan rahbarlari avvalgi yaqin qarindoshlar (ona-bola, ota-qiz, aka-
singil, opa-uka) o’rtasidagi jinsiy aloqalarni taqiqlashgan.
Ona   urug’ining   kelib   chiqishi   davrida   ko’pgina   yangi   urf-odatlar,   shu
jumladan,   to’p   (guruhli)   nikoh   vujudga   keldi.   To’p   nikohning   asosiy   xususiyati
shundn   iborat   ediki,   bir   urug’ning   barcha   ayollari   ikkinchi   urug’   erkaklariniki,
ikkinchi   urug’ning   erkaklari   esa   birinchi   urug’   ayollariniki   bo’lgan.   Har   ikkala
urug’   ayollarining   o’z   urug’idagi   erkaklari   bilan   jinsiy   qo’shilishlari   shu   tariqa
barham  topdi  (I. Sirojiddinov. “Nikoh to’ylari  qanday paydo bo’lgan?” //  Saodat.
1990.   №12.   -24-25-betlar).   Ko’pgina   urug’larda   ayollar   boshqa   urug’dagi
erkaklardan   farzand   ko’rishlari   lozimligi   joriy   etilgan.   Natijada   bunday
“ekzogamiya”   odatlari   insonning   jismoniy   takomillashuvida   katta   o’rin   tuta
boshlagan.   Endilikda   esa   bolalarni   ma’naviy   tarbiyalash   masalasi   kun   tartibida
turgan.   Chunki   bu   urug’larda   onasi   voyaga   yetkazgan   bolalar   o’z   otalari   kim
ekanligini   bilmas   ham   edilar.   O’g’il   bolani   tarbiyalashda   tog’alari   katta   yordam
berishgan.   Shu   sababli,   tog’aning   obro’yi   juda   katta   bo’lgan.   Bu   odat   keyingi
davrlarda ham saqlanib qolgan.
Ma’lum davrdan so’ng onalar otalardan o’z farzandini boqish, tarbiyalashni
talab   qilib,   ularni   ichkuyov   shaklida   urug’da   olib   qolishga   intilishgan.   Bu   odat
kelgusida oilaning paydo bo’lishiga asos bo’lgan.
Matriarxat   davrida   ayollar   jamiyatda   yetakchi   o’rin   egallashgan.   Urug’
boshlig’i ayol bo’lgan. Ayollar uy ishlari, ovqat tayyorlash, bola tarbiyalash ishlari
bilan   shug’ullanishgan.   Erkaklar   esa,   ayollarga   bo’ysunib,   asosan   ovchilik   bilan
mashg’ul bo’lishgan.
Tarixda   erkak   va   ayollar   nisbati   doimo   teng   bo’lavermagan.   Ba’zida
erkaklar, boshqa davrlarda ayollar soni ko’payib ketgan. Bu o’ziga xos odatlarning
27 shakllanishiga   asos   bo’lgan.   Tarixda   ko’p   xotinlilik   odatlari   bo’lganligi   bizga
ma’lum. Biroq qadimda unga teskari udum – ko’p erlilik ham bo’lgan. Jumladan,
mashhur   arxeolog   N.   Tolstov   o’zining   “Ko’hna   Xorazm”   (“Drevniy   Xorezm”)
degan asarida ko’p erlilik haqida qiziqarli ma’lumotlar beradi. Qadim zamonlarda
bitta ayol bir yo’l bir necha erkakka yoki aka-ukalarga turmushga chiqqan. Uning
bosh eri – katta aka hisoblangan. O’sha davrlarda ayolning eri qancha ko’p bo’lsa,
uning   obro’yi   shuncha   baland   bo’lgan.   Uning   qancha   eri   borligini   bosh
ro’molidagi   o’ram   chiziqlaridan   bilishgan.   Albatta,   bunday   odatlar   erkaklarga
nisbatan   ayollar   kamayib   ketgan   davrlarda   sodir   bo’lgan.   Bunday   davrlarda   qiz
ko’rish   omad   hisoblangan.   Biroq   shunday   davlar   ham   bo’lganki,   qizlar   ko’p
tug’ilib,   jamiyatdagi   muvozanat   buzilgan.   Ba’zi   urug’larda   buning   oldini   olish
maqsadida vaxshiy odatlarni qo’llashgan. Masalan, qadimiy arab qavmlarida qizlar
ko’p tug’ilsa, kelgusida ular baxtiqaro bo’ladi deb (ayniqsa, kasal, xunuk, mayib)
qizlarni qabrga solib ko’mishgan.
Tarixdan ma’lumki, oilaning ilk shakllari turli joylarda turlicha xilda paydo
bo’lgan.Yakka   (juft)   monogam   oilaning   vujudga   kelishi   insoniyat   hayotida   juda
muhim   kelishi   insoniyat   hayotida   juda   muhim   voqea   bo’lgan.  Chunki   oilalarning
paydo bo’lishi urug’chilik jamiyatini er-xotindan tashkil topgan kichik guruhlarga
bo’lib tashlagan va u “oilalar jamoasi”ni vujudga keltirgan.
Matriarxat davrida, odatda, qiz o’ziga qayliq tanlagan. Lekin qiz o’zi istagini
hammaga   bildirishi   va   tanlagan   kuyovini   barchaga   tanishtirishi   shart   bo’lgan.
Ko’pincha   ana   shu   tanishtiruv   paytida   yoki   undan   so’ng   ziyofat   berilgan.   Bu
xolning   odatga   aylanishi   keyinchalik   to’y   marosimining   vujudga   kelishiga   turtki
bo’lgan.
Urug’chilik   davrida   oila   vujudga   kelishi   bilan   to’y   marosimlarining   ilk
shakllari   vujudga   kelgan.   To’y   butun   jamoaning   bayramiga   aylanib   ketgan.
Qadimiy   to’ylarning   diqqatga   sazovor   odatlari   ko’p   bo’lib,   ularning   biri   –   kuyov
va   kelinning   turmush   qurishga   tayyorgarligini   sinab   ko’rish   bo’lgan.   Matriarxat
davrida   kuyov   maxsus   sinab   ko’rilgan.   Kuyovni   turmushda   lozim   bo’ladigan   ov
qilish, o’tin yorish, olov yoqish, olishish (jang) kabilar bo’yicha qobiliyatlari sinab
28 ko’rilgan. Patriarxat davrida esa teskari jarayonlar ko’zga tashlanadi. Kelin kiyim
tikish,   uy-ro’zg’orni   tartibga   solish,   ovqat   pishirish   kabi   layoqatlarini   namoyon
qilgan.
Shunday   qilib,   insoniyatning   madaniylashuvi   negizida   jamiyatning   ilk
boshlang’ich asosi – oila va uning paydo bo’lishiga asos – to’y marosimi vujudga
kelgan.
Hayot     taqazosi     bilan     vujudga     kelgan     urug’lar     keyinchalik     qabilani
tashkil     etgan.     Dastlabki     qabilalar     ikki     va     undan     ortiq,     urug’dan     tashkil
topishi     mumkin     edi.   Bir   Avstraliya   qabilasining   ikki   «pallaga»   yoki   ikki   nikoh
sinifi»-kroki   va   kumetiga   bo’linishi   buning   yaqqol   misolidir.   Urug’chilik
jamiyatining bu dastlabki tuzilishini   dual tashkilot deb atash   rasm   bo’lgan.   Bu
dual   tashkilot   turli   mamlakatlardagi   ko’pgina   qabilalarda   so’ngi vaqtlargacha
ham saqlanib sodda yoki murakkab tarzda ko’zga tashlanadi. 
  Dual     tashkilotining     navbatdagi     murakkabroq     shakli     boshqacharoq
bo’lib,  bunda qabila  har  qaysi  to’rt  urug’dan  iborat  ikkita  «pallaga»  bo’linadi.
Ilk  qabila  tuzilishining  bu ikki  shakli  fratriy-birodarlik  sistemasi  deb  ataladi.
Shimoliy  Amerikadagi  tubjoylik   seneka-irokezlar qabilasi fratriya tashkilotining
klassik namunasi hisoblanadi.  
  Seneka-irokezlar    qabilasi    to’rt   urug’dan   iborat   bo’lgan   ikki    fratriyaga
bo’lingan. Mazkur  fratriya va urug’lar alohida nomlar bilan atalgan. Rivoyatlarga
ko’ra   ularda   Ayiq   va   Kiyikdan   iborat   ikkita   boshlang’ich   urug’   bo’lgan,   Bo’ri,
Qunduz, Toshbaqa (Ayiq fratriyasi) Loyho’ra,  Qo’tos,  Lochin  (Kiyik  fratriyasi  )
kabi   urug’lar   ularning   bo’linishi   natijasida shakillangan. Bunday misollarni yer
yuzining boshqa xalqlarida ham kuzatish mumkin.  
  Urug’chilik   tuzumining   bunday   dual   tashkiloti   shaklida   paydo   bo’lishi
erkak     va   ayollar     orasidagi     munosabat-nikoh     rivojlanishining     yangi     bosqichi
bilan     chambarchas     bog’liqdir.     Kishilikning     poda     davrlarda     nikoh
munosabatlari  o’zining  betartibligi  va umumiyligi  bilan  xarakterlidir.  Nikoh  va
oila  munosabatlarining  bu  shakli  promiskuitet  deb ataladi. 7
Urug’chilik  tuzumi
7
  A.Bababekov va O.Mo`minov “Inson evolyutsiyasi va old tarix” o`quv qo`llanma. T-2020.
29 davriga   kelib   esa   nikoh   va   oila   munosabatlari   o’zgara   bordi.Promiskuitetda
dastlabki   cheklanish   sodir   bo’ldi,   bu   ham   bo’lsa   katta   avlod   bilan   kichik   avlod
o’rtasidagi  nikoh  munosabatlarining  bekor  qilinishidir. 
  Mazkur    davrdagi    dual    tashkilotining    eng    muhim    xususiyati    shundan
iborat  ediki,  bu  bir  «pallaga»  mansub  odamlarning  o’zaro nikohlana  olmasligi
edi.     Endi     er     va     xotin     qabilaning     turli     «palla»     sidan     bo’lishi     shart     edi.
Birmuncha rivoj topgan fratriadagi dual tashkilotining nikoh tartibi bir fratriyadagi
va undagi urug’ning  odamlari  o’zaro  nikohlanishi  mumkin  emas.  Yigit  boshqa
fratriyaga  mansub bo’lgan  qiz  yoki  ayol  bilan  nikohlana  olishi  mumkin  edi.
Natijada     bir     fratriya     boshqa   fratriyaga   nisbatan   «ona   fratriyasi»   ona   urug’i
boshqasi  esa   “ota fratriyasi”  ota  urug’i   vujudga kelar   edi. Shu tariqa  ekzogamiya
nikoh tartibi vujudga kelgan. 
Shunday  qilib,  doimo  qabilaning  ikki  pallasi,  fratriyalar  va  fratriyadagi
ikki     urug’   o’rtasida   tuziladigan   nikoh   tartibining   xususiyati   bu   tartibni   dual
ekzogamiya   deb   atashga   asos   bo’ldi.     Ikkinchidan     esa     doimo     bir     urug’     bir
fratriya,   ichida   shubhasiz    ekzogamiya shakillanayotgan vaqtda nikoh tartibi  bir
yigit   va   bir   qizning   qovushishidan   iborat   bo’lmagan   ekzogamiyali     nikohga
muvofiq   butun   bir   urug’ning   hamma   erkaklari   boshqa   urug’   yoki pallaning
ayollariga     er     bo’lishi     huquqiga     ega     bo’lgan.     Nikohning     bu     tarixiy     shakli
guruhli nikoh deb atalgan.  
Guruhli   nikohning   o’ziga   xos   xususiyati   shundan   iboratki,   bundan
tug’ilganbolaning 
otasi  aniq  bo’lmay,  faqatgina  onasi  ma’lum  bo’lgan  xolos.  Bunday  sharoitda
butun     dual   sistema-urug’lar,     pallalar     va     fratriya     ayollar     atrofida     to’planadi.
Demak     har     bir     shunday   guruh,   ayollar   avlodidan   tashkil   topadi   va   qon-
qarindoshlik onalar avlodidan hisoblanadi. Shu tariqa   urug’   ona   urug’i   sifatida
vujudga   kelib,   urug’chilik   tuzumi   rivojlanishida matriarxat,deb ataladigan davr
boshlangan.
Urug’chilik     tuzumining     bu     dastlabki     bosqichidayoq     erkak     va     ayollar
o’rtasidasida   jtimoiy     mehnat     taqsimotining     harakteri     va     jamiyat
30 rivojlanishining   bu   bosqichida ayollarning   o’ynagan   xo’jalik   roli    urug’chilik
tuzumining  ota  avlodidan  emas  balki  ona avlodlaridan  boshlanishining  asosiy
sabablaridan   biri   deb   hisoblanadi.   Lekin   insoniyatning barchasi   o’z   boshidan
matriarxat     paleolitdan     neolit     oxirgacha     bo’lgan     uzoq     lekin     qatorasiga   ikki
marta  ishlatilgan  tarixiy  davrni  o’z  ichiga  oladi.  Lekin  kishilikning  matriarxat
bosqichiyer     sharining     hamma     yerida     bir     vaqtning     o’zida     boshlanib     bir
vaqtning     o’zida     nihoyasiga   etgan     xolos.     Uning     rivojlanish     darajasi     ham
turlicha     bo’lgan.     Bu     shubhasiz     ishlab     chiqarish   kuchlarining   qay   darajada
rivojlanishiga bog’liq edi.  
Ishlab   chiqarish   kuchlarining   rivojlana   borishi   oqibatida   matriarxatdan
patriarxatga o’tish sodir bo’ladiki, endilikda erkaklar ishlab chiqarishda asosiy rol
o’ynay boshladilar. Bu o’tish  avvalo  xo’jalikning  yuksalishida  motiga  asosidagi
dehqonchilikdan     omoch     asosidagi   dehqonchilikka     o’tishda,     uy     hayvonlarini
urchitib,  ko’paytirib  boqishdan  chorvachilikka o’tishda namoyon bo’ldi.
  Natijada erkaklar xo’jalikda etakchi   o’rniga   chiqib oldilar, ayollar esa uy
xo’jaligi ishlari bilan shug’ulllanib ikkinchi o’ringa tushib qoldilar. Endilikdaurug’
ota  urug’i   nomi   oldi.    Lekin    yer     yuzining    turli    yerlarida    ona    urug’i    va    ota
urug’i  tartibida  hayot 
kechirayotgan    etnik    gruppalar,   qabilalar    va   xalqlar    hamon   mavjud.   Ammo
ota     urug’i   tarkibidagi   qabila,   elat   va   xalqlar   asosiy   ko’pchilikni   tashkil   qiladi.
Mazkur ijtimoiy tashkilot qon-qarindoshdan iborat  xo’jalik tashkiloti bo’lib, unda
birgalikda   ishlab   chiqarish   mavjuddir.   Ishlab   chiqarish   vositalari   va   iste’mol
mahsulotlari urug’ a’zolari uchun umumiy bo’lgan.
  Matriarxatdan     patriarxatga     o‘tish     nikohning     va     oilaning     yangi
shakllarini     paydo   bo‘lishi     bilan     birga     sodir     bo‘ladi.     Mazkur     davrga     kelib,
matrilokal  o‘rnashish  endilikda erkaklar  egallay  boshlagan  ijtimoiy  va  xo‘jalik
vaziyati   bilan   murosasiz   qarama-qarshilikka uchraydi. Endilikda erkak o‘zining
yangi   ijtimoiy   vaziyatga   tayangan   holda   matrilokal   nikoh   tartibini     yemirib
tashlaydi  va xotinini o‘z uyiga  olib keladi. Bu  patrilokal  o‘rnashish tartibi bo‘lib,
31 nikohning  yangi,  yuqori  shakli  edi.  Bolalari  bilan  birgalikda  er  va  xotinning
mustahkam bog‘lanishi yakka nikohni monogamiyani vujudga keltirdi.  
Shunday qilib katta ona oilasi o‘rniga  katta patriarxal oila paydo bo‘ldi. Bu
jarayon qisqa  vaqt  ichida  bo‘lgani  yo‘q  albatta.  Unda  matriarxatning  sarqitlari
uzoq   vaqt   saqlanib qolgandir.   Patriarxatning   dastlabki   bosqichida   oila   erkak
va     ularning     xotinlaridan     iborat   bo‘lib,     ularning     bolalari     ona     urug‘ida,     o‘z
tog‘alari     huzurida     yashaydilar.     Patriarxatda     katta   oilani   katta   yoshdagi   erkak
boshqaradi. Ayol o‘z ona urug‘idan qarindoshlari bilan aloqasini buzmaydi.  Balki,
u  yerda  tez-tez  bo‘lib,  ma'lum  muddatga  qolib  ketadi.  Ayol  homilador bo‘lib,
oy-kuni  yaqinlashgach  ona  oilasiga  kelib  yangi  farzandini  tavallud  etadi.  Bu
ayollarning   ma'lum   darajadagi   mustaqilligidan   darak   beradi.   Lekin   vaqti   kelib,
patriarxatning 
ikkinchi     bosqichlarida     ota     matriarxatning     bu     qoldig‘ini     yemirib     tashlab
bolalarini     ham,   xotinini   ham   o‘z   uyini   ushlab   qoladi.   Oqibat   natijada   bu   oila
patriarxat oilaga aylanadi.  
Yerga va ishlab chiqarish qurollariga egalik oila xo‘jaligining asosini tashkil
etadi.   Bu   vaqtga   kelib   katta   patriarxal   oila   maydaroq   oilaga   bo‘linadi.   Bu
patronimiya deb atalgan bir butun  xo‘jalik  va  ijtimoiy  kollektivni  tashkil  qiladi.
Yerning    ma'lum     uchastkasi    ham    ularga beriladi,   yerda   birgalikda    ishlanadi,
hosil  esa  oila  o‘rtasida  taqsimlanadi.  Patronimiyalar dastlab  alohida  qishloqni
tashkil   qilar   edi.   Lekin   keyinchalik   patronimiyalardan   iborat qishloqlar paydo
bo‘ladi. Patriarxal oilalar va patronimiyalar birlashib bir necha qishloqlardan iborat
bo‘lgan     patriarxal     urug‘     jamoasini     tashkil     etadi.     Patriarxal     urug‘     jamoasi
qabilaning 
urug‘ga berilgan yeridan foydalanadi.
Oilaviy munosabatlar ikki kishi er va xotin orasidagi hissiyotlarga asoslanib
shakllanadi.  Agar  hissiyotlar  ortda qolib,  hayot  muammolari  ustun  kelib,  er  ozini
tergovchi   sifatida   tutsa,   xotini   doimiy   teros   ostida   ushlansa,   yoki   xotini   doimo
moddiy   muammolar,   boylik,   rozgor   hisob-kitobini   qilib   erni   doimo   tergasa   bir-
birlariga   bolgan   his-tuygu   yoqolib   ketadi.   Inson   bazida   oziga   yaqin   bolgan
32 odamlarni   tushunmaydi.   A.Grin   o’zining   asarlaridan   birida   “Bizning   ichki
dunyomiz   qamdan-kam   odamni   qiziqtiradi”,   deydi.
Er   va   xotin   bir-birlarini   juda   yaxshi   biladigan,   tushunadigan   –   deb   o’ylashadi.
Aslida   esa   yaqin   odamni   ichki   dunyosini   ko’ra   bilish   uni   tushunishni
xohlashmaydi. Er va xotin turmush qurib, jismonan bir-biriga yaqinlashgani bilan
qalban yaxshilik bu boshqa narsa.
  Bu   yaqinlikka   erishish   uchun   unga   intilish,   qiziqish   va   yaqin   odami   bilan
doimo   suhbatda   bolish,   suhbat   orqali   uni   ichki   dunyosiga   kira   olish   kerak.   Bu
munosabatlar   qiziquvchan,   erkin   va   teng   huquqli   insonlar   orasida   paydo   boladi.
V.A.Sisenko   oilaviy   munosabatlarni   mustahkam   yoki   sustligini   asosi   er   va   xotin
bir-birlarini   konglini   ola   bilishidadir   deb   biladilar.   Ularning   bir-biriga   bolgan
mehrida, bir-birini hohlashida, tushunishida va oilada doimo yaxshi kayfiyat, kulgi
bolishidadir.
XULOSA
Xulosa   hozirgi   kunda     har   qanday   jamiyat   taraqqiyotida   oilalaming,   oilalar
mustahkamligining   o‘mi   beqiyosdir.   Chunki   tirik   organizmning   salomatligi   uni
tashkil   qiluvchi   har   bir   hujayraning   sog‘lomligiga   bog‘liq   bo‘lganidek,   butun
organizm o‘z faoliyatini maqsadga muvofiq amalga oshirishida har bir hujayraning
munosib   o‘mi   bo‘lganidek,   oila   ham   davlat,   jamiyat   deb   atalgan   butun   bir
organizmni   tashkil   etuvchi   hujayradir.   Har   bir   oilaning   sog‘lom   bo‘lishi,   ularda
ijobiy psixologik iqlimning hukm surishi, mana shu muhitda dunyoga kelib, shaxs
sifatida   shakllanib,   so‘ng   o‘zi   yashayotgan   davlatning   fuqarosi   sifatida   o‘z
mamlakatining iqtisodiyoti, ijtimoiy hayoti taraqqiyotini ta’minlovchi, hal qiluvchi
omil bo‘lgan inson kamolotida oilaning tutgan о‘mi beqiyosdir. Nima sababdan biz
ko‘proq   oila   va   unda   yuz   beradigan   munosabatlarga   e’tiborli   bo‘lamiz,   nima
sababdan   oila   maskanida   o‘zimizni   yaxshi,   baxtli   his   etsak,   ishimiz   ham
yurishgandek,  omadimiz  chopgandek   bo‘ladi?  Chunki   oila  bizning  hayotimizdagi
eng aziz va muqaddas dargoh! Faqat oilagina insonning baxtli bo‘la olishi, o‘zini
33 kimlargadir  kerakli  his eta olishi  yoki  bo‘lmasa  o‘zini  ezilgan,  omadsiz sezishiga
sabab bo‘la oladi.
Maxsus   manbalarda   qayd   etilishicha,   yer   yuzida   bun-dan   4   mlrd.   yillar
muqaddam   hayot   nishonalari,   jonzodlar   yuzaga   kelgan.   Hozirgi   zamon
odamlarining   dastlabki   ibtidoiy   ajdodlari   fikrlovchi   odam   bundan   3   mln.   yillar
muqaddam   shakllangan.   Uzoq   muddat   davom   etgan   ibtidoiy   taraqqiyotdan   song
asta-sekinlik bilan ibtidoiy jamoalar, kishilik jamiyatlari yuzaga kela boshlagan va
odamlar   ortasida   dastlabki   ozaro   munosabatlar,   muloqotlar   shakllana   borgan.
Lekin   ularni   hali   tom   manoda   insoniy   munosabatlar   deb   bolmas   edi.
Umuman   erkak   va   ayollarning   bir-birlariga   nisbatan   qarama-qarshi   jins   vakillari
sifatida  ozaro  munosabatlarining  ilk  korinishlarida,   yani   nikoh  munosabatlarining
yuzaga   kelishining   ilk   bosqichlarida   jinslar   ortasidagi   munosabatlar   asosan
biologik   omillar   bilan   boshqarilgan   xuddi   maymunlarda   bolgani   kabi   ibtidoiy
odamlarning   ayollari   ham   vaqti-vaqti   bilan,   qisqa   muddatli   (oy   davomida   4-5
kungacha,   faqat   ayrim   turlardagina   19   kungacha)   «estrus»   degan   holatni,   estrus
davrini   his   qilganlar   (estrus   qoshilishga   moyillikning   shiddatli,   kuchli   namoyon
bolishi).
  Bunday   kunlarda   ayollar   kimni   xohlasa   oshalar   bilan   farqlab   otirmay
qoshilavergan,   qolgan   kunlari   esa   qoshilish   bolmagan.   Odamlarning   tik   yurishga
otishi   bilan   odam   organizmida   roy   bergan   ozgarishlar,   «ilk   ayollarni»   koz   yorish
jarayonida   kop   nobud   bolishiga   va   oqibatda   odamlar   todasida   ularni   sonining
keskin kamayib ketishiga olib kelgan. Shu tufayli erkaklar ortasida koplab nizolar
yuzaga   kelgan,   ularning   kopchiligi   qonli   toqnashuv   ishtirokchilaridan   birining
nobud   bolishi   bilan   tugagan.   Bunday   tabiiy   tanlanish,   estrus   hodisasi   uzoqroq
muddat davom etgan uruglarning otroq yashab qolishiga olib kelgan.
Shuning   uchun   estrus   muddatining   uzayishi   bilan   ayollar   bu   davrda
«sovuqroq», ozining jinsiy maylini nazorat qiladigan va endi kim togri kelsa osha
b ilan  emas,  balki   faqat   ozlariga yoqadigan  erkaklar  bilangina  qoshiladigan  bolib
borganlar.   Erkaklarga   nisbatan   «tanlab»   munosabatda   bolish   –   oziga   xos   insoniy
muhabbatning   biologik   poydevori   yuzaga   kela   boshlanganligidan   dalolat   beradi.
34 Shu   orinda   ta’kidlab   otishimiz   joizki,   hozirgi   odam   tushunadigan,   his   qiladigan
«sevgi»   hissining   ilk   elementlari,   ayollarning   shu   holati   xususiyati   evaziga
insoniyat   ruhiyatiga   singib   borgan.   Shulardan   song,   asta   –   sekinlik   bilan,   garchi
hech   qanday   ijtimoiy   me’yorlar   bilan   boshqarilmasada   bir   –   birlarini   shahvoniy
ma’qul   koradigan   juftlardan   iborat   unchalik   katta  bolmagan   guruhlar   tashkil   topa
boshlaydi.
  Shunday   qilib   ,   estrusning   uzayishi   hamma   ushun   ham   qulay   ma’qul
bolmagan.   Bu   urug   tarkibiga   kiruvchi   erkaklar   ortasida   yana   janjallar,   qon
tokilishlarga   sabab   boladigan   holatlarni   keltirib   chiqargan.   Odamlar   jamoasi
xojalik   faoliyatining   jiddiy   buzilishi,   urugning   yashab   qolishi   uchun   havfning
royobga   chiqishiga   olib   keldi.   Shu   tarzda   yuzaga   kelayotgan   jamiyatda,   urug
ichidagi   jinsiy   muloqotni   boshqarish,   biologik   instinkt,   zoologik   individualizimni
jilovlash   uchun   maxsus   ijtimoiy   me’yorlar   shakllana   boshladi.   Ana   shunday
ijtimoiy   me’yorlardan   biri   mazkur   urug   ichida   erkak   va   ayolning   jinsiy
muloqotlarini ma’lum bir muddatga (ovga tayyorlanish, ov vaqtlarida) ta’qiqlovchi
jinsiy tabular (ta’qiqlash)ning yuzaga kela boshalganligidir.
Tabu   –   axloqiy   me’yorlarga   qaraganda   ancha   jiddiy   va   qattiq   ta’qiqdir.
Axloqiy   me’yorlarni   buzuvchilarni   jamoa   jazolashi,   uni   yoq   qilib   yuborishi   ham
yoki   kechirib   tirik   qoldirishi   ham   mumkin   bolgan.   Kopincha   esa   tabularni
buzganlar,   ular   buni   bilib   qilganmi,   yoki   bilmaymi   bundan   qat’iy   nazar   sozsiz
jazolangan, yoq qilib yuborilgan.
Tabuning   bugungi   kundagi   ahamiyati   kattadir.   Qarindosh   urug   ichida
nikohning rad etilishi hatto Quroni Karimda ham aytib otilgan. Zero, uning salbiy
oqibatlari:   qarindosh-uruglar   orasiga   sovuqchilik   tushishi,   naslga   tasiri   togrisida
malumot beriladi.
Dehqonchilikning   yuzaga   kelishi,   mavsumiy   dala   ishlarining   ortib   borishi
bilan   jinsiy   tabulardan   xoli   vaqtlar   borgan   sari   kam   muddatli   bolib   boravergan.
Erkaklarda ham, ayollarda ham jinsiy zoriqishning jadalligi ortib borgan. Shuning
uchun   tabulardan   xoli   qolgan   vaqt   oraligi   oziga   xos   shahvoniy   ayshu   ishratlarga
aylana borgan.
35 Atoqli   psixolog   Z.   Freyd   bu   davrni   oz   navbatida   bayramlarga   qiyoslagan.
Chunki  aksariyat  bayramlarda, boshqa kunlari  taqiqlangan deyarli  barcha narsaga
ruxsat   beriladi.   Bu   bayramlar   hech   nima   bilan   cheklanmagan,   joshqin   jinsiy
muloqotlar amalga oshirilgan.
Shunday   qilib   qisqa   muddatli   estrus   yuzaga   kelgan,   biroq   endi   bu
estrus   biologik   sabablar   bilan   emas,   ijtimoiy   sabablar   bilan   bogliq   bolgan.   Bu
vaqtlarda hali na nikoh va na oila mavjud bolgan.
Tabu   davom   etayotgan   davrda   bir   urug   erkagi   oz   ayollaridan   uzoqda,   oz
qabilasidan boshqa uruqqa mansub ayolni saqlashi mumkin bolgan.
Guruhli  nikohning yuzaga  kelishi  nikoh juftlari  doirasini  ma’lum  bir  guruh
a’zolari bilangina chegaralab, birmuncha qisqartiradi.
Keyinchalik   guruhli   nikoh   doirasida   ozaro   mayillar   zaminida   etarlicha
doimiy juftlar shakllana boshladi. Bundan paydo bolgan juftli nikoh dastavval  bir
erkak doimo faqat bitta ayol bilan yashashligini bildirmagan. Erkak kishi bir necha
ayol   bilan   bolishi   mumkin   bolgan,   xuddi   shuningdek   ayol   ham   bir   necha   erkak
bilan   munosabatda   bolgan.   Aniqrogi   bunday   nikohni   juftli   nikoh   emas,   balki
ibtidoiy   –   egalitar,   ya’ni   teng   huquqli   nikoh   deyish   togqriroq   boladi.   Tabiiyki,
urugning bir muncha boobro a’zolari bir necha ayolga ega bolishi mumkin bolgan.
Bu davrga kelib kop erlilik kamroq uchragan.
Bunday   juft   nikohlar   taxminan   bundan   25-24   ming   yillar   muqaddam   urug
ichida xojalik va iqtisodiy munosabatlarning yangi shakllariga otish bilan xususiy
mulkchilikning   yuzaga   kelishi   bilan   bogliq   bolgan.   Bu   yolda   koyilgan   birinshi
qadam «sovga ayrboshlash» deb atalgan odat bolgan.
Dehqonchilik   va   chorvachilikning   rivojlanishi   bilan   urugni,   qabilani   bir
a’zosi  mehnatning mahsuldorligi  sezilarli darajada ortgan va bu ortiqcha iste’mol
mahsulotlarining   yuzaga   kelishiga   olib   kelgan.   Har   bir   ishchi   ozi   yaratgan
mahsulotni   qabilaning   «umumiy   qozoniga»   tashlaydigan   eskicha   taqsimot   shakli
endi   ishlab   chiqarishni   yanada   rivojlanishiga   tosqinlik   qila   boshladi   (chunki   bu
qabilaning   nopok,   dangasa   a’zolarini   ham   ishlab   chiqish   faoliyatidan   jazosiz
qutilib   qolishiga   olib  kelgan).   Shuning   uchun  qabila   ortiqcha  mahsulotni   ma’lum
36 bir   qismini   qabila   mulkiga   ozining   abjirligi,   chaqqonligi,   ishlab   chiqarish
faoliyatida koproq muvaffaqiyatlarga erishganligi bilan farqlanib turgan a’zolariga
«mukofot» tariqasida taqsimlashga ruxsat berishga majbur bolgan. 
Hammaga teng taqsimlash bilan birga asta – sekin odamning imkoniyatiga,
uning   qabila   mulkiga   qoshayotgan   ulushi   miqdoriga   qarab   «mehnat   haqi»
taqsimlana   boshlangan.   Agar   teng   taqsimlashda   jamoa   mahsulotidan   ulush   olish
«huquqi»   mazkur   uruqqa   taalluqliligiga   qarab   berilgan   bolsa   (jamoa   mulkiga
qancha   hissa   koshganidan   qatiy   nazar)   endi   bu   «huquq»   mahsulot   yaratishdagi
ishtirokiga   asoslanadigan   boldi.   Urugning   ayrim   a’zolarida   ortiqcha   mahsulot,
shaxsiy   mulkning   paydo   bolishi,   oilaning   shakllanishi   tomon   koyilgan   yangi
qadam bolgan «sovga ayrboshlash»ni yuzaga keltirdi. Erkak kishi boshqa urugdagi
«oz   ayoliga»   ozining   «mukofotini»   sovga   qilgan,   shuningdek   ayol   ham   ozinikini
unga bergan. 
Shuni   aytib   otish   joizki,   juftli   oilaning   yuzaga   kelishi,   boshidanoq,   uni   oz
urugiga   qarshi   qoyishni   va   onalik   urugi   asoslarining   buzilishiga   olib   kelishini
bildirgan.   Ya’ni   erkak   kishi   oz   mukofotini   boshqa   urugdagi   «oz   ayoli»   va   uning
bolalariga   qanchalik   kop   bersa,   uning   oz   onalik   urugiga   shunchalik   kam   ulush
qolgan. Nihoyat (dualno rodovoy) qabilalararo nikoh zaminida doimiy orin olgan
xojalik birligi –   jamoa tashkil topdi, unga erlar oz xotinlari va uning bolalari bilan
kirdi.   Erkaklar   oz   singillaridan,   ayollar   esa   mos   ravishda   oz   aka   –   ukalaridan
ajralishdi.   Yangi   iqtisodiy   xojalik   birligi   yoki   oilaning   yana   bir   turi   –   juft   oila
yuzaga   keldi,   unga,   asosan   er,   xotin   va   uning   bolalari   kirdi.   Endi   nikoh   oziga
xotinning   bolalarini   tarbiyalash   va   bokishni   ta’minlashni   maqsad   qilib   qoygan
erkak va ayolning ittifoqiga aylandi. 
Buning   uchun   er   –   xotinning   har   biri   oz   urigidan   olgan   ulushidan,
mahsulotidan   foydalanishgan.   Bunday   ittifoqni   yuzaga   kelishining   ob’ktivligi
mehnatiga yarasha taqsimotni rolini ortishi va teng taqsimlashni rolining pasayishi
bilan   ortib   bordi.   Juft   nikohning   yuzaga   kelishi   bilan   juftlar   ortasidagi   jinsiy
munosabatlar   nafaqat   shunchaki   axlokiy   me’yorlar   bilan   boshqariladigan
doiralarga, balki, ijtimoiy – iqtisodiy doiraga (ramkaga) kiritildi.
37 Olloh Taolo Niso surasida aytadiki:
«Ey   odamlar,   sizlarni   bir   jondan   yaratgan   va   undan   oziga   juft   yaratgan
parvardigorga taqvo qilingki, u shu juftdan kopgina erkagu ayollarni tarkatdi».
Uylanish   Islomda   muqaddas   ahdnoma   va   vasiqadir.   Nur   surasida:   «Va
ayollar sizlardan ishonchli vasiqa olganlardir» - deyilgan.
Islom shaxsiy mol – mulkni sarflashda erkak va ayolni tenglashtirgan bolsa-
da, merosda unday qilmadi. Bir er kishiga ikki ayolning nasibasini tayin qildi. Bu
ham   adolatli   hukmdir,   chunki   Islom   doirasida   erkak   kishining   moliyaviy
mas’uliyat   ayol   kishinikiga   nisbatan   bir   necha   marta   kopdir.   Islom   erkak   kishiga
oiladagi barcha moliyaviy ogirliklarni kotarishni buyurgan. 
Ayol   kishi   esa   bunday   mas’uliyatdan   mutlaqo   ozoddir.   Hatto   ayol   oziga
zarur   bolgan   sarflarni   ham   boshqalardan   olishdan   haqlidir.   Ayol   kishining
nafaqasini   turmushga   chikmasdan   avval   ota   yoki   boshqa   yaqin   qarindoshlari
beradilar. Turmushga chikkanlaridan song esa bu narsa erining vazifasiga aylanadi.
Bunda ayol kishi xoh boy bolsin, xoh kambagal bolsin – farqi yoq. Agar ayol kishi
boquvchisiz   bolsa,   uni   davlat   oz   kafolatiga   oladi.   Shuningdek,   uning   bolalarini
boqish   ham   otaning   yoki   ota   tarafdan   bolgan   qarindoshlarning   vazifasidir.   Mana
shu   sabablarga   kora,   ozaro   muvozanatni   saqlash   maqsadida   erkak   kishining
merosdagi haqqi ayol kishinikidan ikki barobar ko`pdir.
Demak, jamiyat uchun nihoyatda ahamiyatli hisoblangan ota-ona va bola, er
va xotin, oila a’zolarining o‘zaro munosabatlari bilan bog‘liq bo‘lgan muammolar
aynan   oila   negizida   yuzaga   keladi.   Shuning   uchun   ham   qadim   zamonlardan
boshlab  oila,  undagi  munosabatlar   masalalari  har   bir  davming  donishmand,   olim,
mutafakkirlari   tomonidan   o‘rganilib   kelinganligini   va   ulaming   qarashlarida   bu
masalalaming   yoritilganligini   kuzatamiz.   Bu   qarashlami,   fikrlami   sizning
hukmingizga   havola   etish   orqali   oila,   o‘zaro   munosabatlar   muammolari   bizning
hayotimizda doimo muhim masalalar sirasiga’kirishini qayd etamiz.
38 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YXATI
1.Sh.Mirziyoyev   "Erkin   farovon,   demokratik   O'zbekiston   davlatini   birgalikda
barpo etamiz. Toshkent -- "O'zbekiston"- 2016.56B.
2.“Erkin va farovon, demokratik O’zbekiston davlatini birgalikda barpo etamiz” 
Mirziyoyev   Sh.M   “Buyuk   kelajagimizni   mard   va   oliyjanob   xalqimiz   bilan   birga
quramiz” – T; O’zbekiston, 2017 – 488 b.
3.O` zbekistan Respublikasi "Ta’lim t o` g ` risidagi"  Q onuni T.,199 7
4.Mo рган Л.Г “Друвнее обшество” ,  Лондон , 1877
5. Engels F., Oila, xususiy mulk va davlatning kelib chiqishi, T., 1967
6.  Пи.ил А .  И .  История первобитного    обшество , M., 1968
8 .I.Yusupov, U Yusupov “Oila-ma’naviyat bulog`i”  Toshkent – 2003 y
9. M.Xalmatova “Oilaviy munosabatlar madaniyati va sog`lom avlod tarbiyasi” T.
“O`qituvchi” 2000 y
39 10. A.Bababekov   va   O.Mo`minov   “Inson   evolyutsiyasi   va   old   tarix”   o`quv
qo`llanma.  T-2020. 
11. Roger Lewin and Robert A. Evolution the human story, Principles of Human
Evolution. Great Britain, 2011, oley, 2nd ed., Blackwell, 2004.  р  10-46.
 12. Roger Lewin. Human evolution: an illustrated introduction / 5th ed. Blackwell ,
2005. Р 14-102
13.Вишняцкий   Л.Б.   Введение   в   преисторию.   Проблемы   антропогенеза   и
становления   культуры:   -   Кишинев:   “Высшая   антропологическая   школа”   ,
2005. Стр. 10-55.
  14.   Алексеев   В.П.   Перщиц   А.И.   История   первобытного   общесво.   -М.
“Наука”, 2012. Стр. 3-10.
15. Mo ' minov   U . O .,  Bababekov   A . D . -  Inson   evolyutsiyasi   va   old   tarix  [2020]
16.   О.   U .   Mo ‘ minov   “ Inson   evolyutsiya   va   old   tarix   o ` quv   qo ` llanma ”   Toshkent   -
“ Innovatsiya - Ziyo  ” – 2020
17. G `. B . Shoumarov  “ Oila   psixologiyasi ” , “ Sharq ”  Toshkent  – 2008
18. V . M . Karimova  “ Oila   psixologiyasi ”  darslik ,  Toshkent  – 2007 
Internet ma’lumotlari:
www.arxiv.uz
www.gov.uz
www.google.uz
www.ta’lim.uz
40

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB.IBTIDOIY TO`DANING PAYDO BO`LISHI VA AHAMIYATI

1.1.Inson evolutsiyasida ibtidoiy to`da davrining o`rni va ahamiyati

1.2.Ibtidoiy to`da davrida yuzaga kelgan nikoh munosabatlari

II.BOB. IBTIDOIY TO`DA TAVRIDA NIKOHNING O`RNI

2.1.Nikoh va uning o`ziga xos xususiyatlari, promuskitet

2.2.Ibtidoiy to`dada nikohning ahamiyati

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR