Ikkinchi jahon urushi yillarida O‘zbekiston xotin-qizlarining g‘alabaga qo‘shgan hissasi

“O‘ZBEKISTON TARIXI” FANIDAN
KURS ISHI
MAVZU: IKKINCHI JAHON URUSHI YILLARIDA O‘ZBEKISTON
XOTIN-QIZLARINING G‘ALABAGA QO‘SHGAN HISSASI
Bajardi:  ________________________
Qabul qildi:   ________________________
Toshkent-2025 MUNDARIJA
KIRISH……………………………………………………………………… 3
I   BOB.   URUSHNING   BOSHLANISHI   VA   O‘ZBEKISTON   XOTIN   -
QIZLARINING VATANPARVARLIK HARAKATI................................ 6
1.1.   O‘zbekistonning   urush   girdobiga   tortilishi   va   xotin-qizlarning
urushdagi
ishtiroki............................................................................................................. 6
1.2. Urush yillarida O‘zbekiston sanoat korxonalarida xotin-qizlar faoliyati. 12
II   BOB.   URUSH   YILLARIDA   O‘ZBEKISTON   XOTIN-
QIZLARINING   QISHLOQ   XO‘JALIGI   SOHASIDAGI   MEHNAT
JASORATLARI.............................................................................................. 20
2.1. Paxtachilikni rivojlantirishda xotin-qizlar faoliyati................................... 20
2.2. O’zbekiston xotin-qizlarining ipakchilik, g’allachilik va chorvachilikni
rivojlantirish uchun ko’rsatgan jasoratlari........................................................ 26
2.3.   Rahbar   xotin-qizlar   faoliyatining   o’sib   borishi   va   ularning   g’labaga
qo’shgan hissasi................................................................................................ 31
XULOSA.......................................................................................................... 36
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI.................................. 38
2 KIRISH
Kurs   ishi   mavzusining   asoslanishi   va   uning   dolzarbligi.   Bugungi   kunda
ushbu mavzu bo‘yicha yangi hujjatlar va arxiv materiallari asosida tadqiqotlar olib
borilmoqda.   Xususan,   urush   qatnashchilarining   xotiralari,   hujjatli   filmlar,
maqolalar   va   ilmiy   konferensiyalar   doirasida   O‘zbekiston   xotin-qizlarining   urush
yillaridagi   faoliyati   kengroq   yoritilmoqda.   Prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev
tomonidan   tarixni   haqqoniy   o‘rganish   va   urush   qatnashchilariga   hurmat   bilan
yondashish,   urush   yillarida   frontda   va   front   ortida   mashaqqatli   mehnat   qilgan,
oilalarini,   jamiyatni   qo‘llab-quvvatlagan   ayollarimizning   jasoratini   yana   bir   bor
yodga   soladi 1
.   Ularning   o‘sha   davrdagi   fidoyiligi   bugungi   kunda   ham   biz   uchun
ibrat maktabidir. borasida olib borilayotgan siyosat ushbu mavzuga yangicha nazar
tashlash imkoniyatini bermoqda.
Ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   O‘zbekiston   xotin-qizlarining   g‘alabaga
qo‘shgan   hissasi   mavzusining   dolzarbligi   tarixiy,   ijtimoiy   va   ma’naviy   jihatdan
juda   muhim   hisoblanadi.   Mazkur   mavzuni   tadqiq   qilish,   bir   tomondan,   urush
yillarida   o‘zbekistonlik   ayollarning   fidokorona   mehnatini   ilmiy   asosda   yoritish
imkonini bersa, ikkinchi tomondan, bugungi avlodga ibrat bo‘ladigan qahramonlik
namunalarini ko‘rsatadi.
Ikkinchi   jahon   urushi   boshlanganidan   keyin   O‘zbekiston   front   uchun
strategik hududlardan biriga aylandi. Minglab erkaklar jang maydoniga ketganidan
so‘ng,   ularning   o‘rnini   asosan   ayollar   egalladi.   O‘zbekistonning   sanoat
korxonalari,   paxta   va   don   yetishtirish   bilan   shug‘ullanuvchi   qishloq   xo‘jaligi,
shuningdek, tibbiyot va harbiy yordam  xizmatlarida ayollar asosiy ishchi  kuchiga
aylanishdi.   Jumladan,   1941-1945-yillarda   respublikadagi   mehnat   qilayotgan
aholining 60 foizdan ortig‘ini xotin-qizlar tashkil qilgan.
Xotin-qizlar   sanoatda,   ayniqsa,   harbiy   zavodlarda   ishlab,   front   uchun   zarur
bo‘lgan   qurol-yarog‘,   harbiy   texnika   qismlari,   kiyim-kechak   va   oziq-ovqat
mahsulotlarini   yetkazib   berishdi.   Toshkentdagi   zavodlar   urush   yillarida   tank   va
1
  Mirziyoyev   Sh.M.   Milliy   taraqqiyot   yo‘limizni   qat’iyat   bilan   davom   etlirib,   yangi   bosqichga   ko‘taramiz.   -   T.:
O‘zbekiston 2017. - 78 b.
3 samolyot   ehtiyot   qismlarini   ishlab   chiqarishga   yo‘naltirildi.   Bu   ishlarning   katta
qismi o‘zbek ayollari tomonidan bajarildi.
Qishloq   xo‘jaligida   ham   ayollar   katta   yukni   o‘z   zimmalariga   oldilar.
Erkaklar   frontga   safarbar   etilgach,   dalalarda   dehqonchilik   ishlari   asosan   ayollar
tomonidan   olib   borildi.   O‘zbek   ayollari   oldin   faqatgina   uy-ro‘zg‘or   ishlari   bilan
shug‘ullangan bo‘lsa, urush davrida ular dala mehnatiga to‘liq jalb etildi. Ayniqsa,
paxtachilik sohasida ayollar hal qiluvchi kuchga aylandilar.
Kurs   ishining   o‘rganilganlik   darajasi.   Ikkinchi   jahon   urushi   yillarida
O‘zbekiston   xotin-qizlarining   g‘alabaga   qo‘shgan   hissasi   mavzusining
o‘rganilganlik darajasi  haqida  aytadigan bo‘lsak,  ushbu  masala tarixchi, sotsiolog
va harbiy tadqiqotchilar tomonidan turli davrlarda o‘rganilgan.  
Sovet   davri   tadqiqotlari:   Sovet   Ittifoqi   tarkibida   bo‘lgan   yillarda   ushbu
mavzu asosan sotsialistik mafkura nuqtayi nazaridan o‘rganilgan. Urush yillaridagi
O‘zbekiston   xalqi,   jumladan,   xotin-qizlarning   mehnati   “xalq   birligi   va   fidoyiligi”
doirasida yoritilgan. Xususan,  A.Abdullayev 2
, M.Usmonov 3
  kabi tarixchilar urush
yillaridagi   O‘zbekiston   SSRning   iqtisodiy   va   ijtimoiy   faolligi   haqida   ilmiy
tadqiqotlar olib borganlar. Biroq, bu davrda xotin-qizlarning roli yetarlicha alohida
o‘rganilmagan, ular faqat umumiy harakat doirasida yoritilgan.
Mustaqillik  davri  tadqiqotlari:  O‘zbekiston  mustaqillikka  erishgach,   tarixga
yangicha,   milliy   manfaatlar   va   haqqoniy   yondashuv   asosida   qarash   imkoniyati
paydo bo‘ldi. Ushbu mavzu bo‘yicha qator tadqiqotlar amalga oshirildi. Xususan,
M.Jo‘rayev 4
,   H.Ziyoyev 5
,   S.Saidov 6
,   R.Olimova 7
  kabi   tarixchilar   urush   davrida
o‘zbekistonlik   xotin-qizlarning   front   va   front   ortidagi   xizmatlarini   alohida   tadqiq
etdilar.   Urush   yillarida   mehnat   frontida   ishlagan   ayollar,   ularning   harbiy
xizmatdagi   ishtiroki,   tibbiyot   xodimlari,   partizan   harakati   va   razvedka   ishlaridagi
faoliyatlari aniqroq o‘rganila boshlandi.
2
 Abdullayev A. O‘zbekiston SSR Ikkinchi jahon urushi yillarida. – T.: Fan, 1971. – 220 b.
3
 Usmonov M. O‘zbekiston urush davrida: Ijtimoiy-iqtisodiy va siyosiy jarayonlar. – T.: Universitet, 1985. – 280 b.
4
 Jo’rayev T. O’zbekiston jangchilari ulug’ Vatan urushi frontlarida. – T.: Fan, 1975. – 60 b.
5
 Ziyoyev H. Ikkinchi jahon urushida o‘zbekistonliklarning ishtiroki. – T.: Fan, 1985. – 150 b.
6
 Saidov S. Urush va mehnat frontida o‘zbek ayollari. – T.: Sharq, 1999. – 210 b.
7
 Olimova R. O‘zbekiston xotin-qizlarining urush yillaridagi jasorati. – T.: Yangi asr avlodi, 2005. – 175 b.
4 Kurs   ishi   mavzusining   obyekti.   Urush   yillarida   O‘zbekiston   xotin-
qizlarining harbiy, iqtisodiy, ijtimoiy va madaniy hayotdagi faol ishtiroki, ularning
front   va   front   ortidagi   mehnati,   jasorati,   fidokorona   xizmatlari   hamda   urush
natijalariga   ko‘rsatgan   ta’sirini   tarixiy   manbalar,   arxiv   hujjatlari   va   ilmiy
tadqiqotlar asosida o‘rganishdan iborat.
Kurs   ishi   mavzusining   predmeti.   1941-1945-yillarda   O‘zbekistonda   xotin-
qizlarning   front   va   front   ortida   olib   borgan   mehnati,   ularning   sanoat,   qishloq
xo‘jaligi,   tibbiyot,   harbiy   xizmat,   madaniyat   va   ma’naviyat   sohalarida   g‘alabaga
qo‘shgan hissasi, shuningdek, ularning fidokorona jasorati va qahramonligi tarixiy
manbalar, arxiv hujjatlari hamda ilmiy tadqiqotlar asosida o‘rganiladi.
Kurs ishining maqsadi.   Urush yillarida O‘zbekiston xotin-qizlarining harbiy
xizmat, front ortidagi fidokorona mehnati, ularning iqtisodiy, ijtimoiy va madaniy
sohalarga qo‘shgan hissasini  tahlil etish ishimizning asosiy maqsadidir.
Kurs   ishining   vazifalari.   Ushbu   kurs   ishining   maqsaddan   kelib   chiqib
quyidagi vazifalar belgilab olindi.
- O‘zbekistonning   urush   girdobiga   tortilishi   va   xotin-qizlarning   urushdagi
ishtirokini o rganish;ʻ
- Urush   yillarida   O‘zbekiston   sanoat   korxonalarida   xotin-qizlar   faoliyati ni
tahlil etish va o rganish;	
ʻ
- Paxtachilikni rivojlantirishda xotin-qizlar faoliyati ni yoritib berish;
- O’zbekiston   xotin-qizlarining   ipakchilik,   g’allachilik   va   chorvachilikni
rivojlantirish uchun ko’rsatgan jasoratlari ni o’rganish;
- Rahbar   xotin-qizlar   faoliyatining   o’sib   borishi   va   ularning   g’labaga
qo’shgan hissasini tahlil etish;
Kurs ishining tarkibiy tuzilishi.  Kurs ishi kirish, ikki bob, beshta paragraf,
xulosa   hamda   foydalanilgan   adabiyotlar   ro yxatidan   iborat   bo lib,   kurs   ishining	
ʻ ʻ
umumiy hajmi 39 betni tashkil etadi. 
5 I BOB. URUSHNING BOSHLANISHI VA O‘ZBEKISTON XOTIN-
QIZLARINING VATANPARVARLIK HARAKATI
1.1. O‘zbekistonning urush girdobiga tortilishi va xotin-qizlarning urushdagi
ishtiroki
Ikkinchi   jahon   urushi   jahon   tarixida   misli   ko‘rilmagan   darajada   katta   va
dahshatli, butun insoniyat  boshiga og‘ir  kulfatlarni  solgan urush bo‘ldi. 1939-  yil
1-sentabr   kuni   fashistlar   Germaniyasi   qo‘shinlarining   Polshaga   bostirib   kirishi
bilan boshlangan  bu urush  61 mamlakatni, Yer  shari  aholisining 80 foizini, ya’ni
1,7   milliard   kishini   o‘z   girdobiga   tortdi.   Ikkinchi   jahon   urushini   yirik   davlatlar
o‘rtasidagi   ixtiloflar,   agressiv   kuchlarning   dunyoga   hukumron   bo‘lish   uchun
intilishlari   keltirib   chiqardi.   Urushni   asosiy   agressiv   davlatlar   fashistlar
Germaniyasi   va   Italiya   hamda   Yaponiya   boshladi.   Ular   orasida   Germaniya
uyushtiruvchi, yetakchi  rol o‘ynadi. Fashizm  o‘ta agressiv,  o‘ta uyushqoq siyosiy
kuch,   siyosiy   partiya   sifatida   birinchi   jahon   urushi   tugashi   bilanoq   Italiya   va
Germaniyada   vujudga   keladi.   Fashistik   kuchlarni   birinchi   jahon   urushi
yakunlaridan   norozi   bo‘lgan,   dunyoni   qaytadan   bo‘lishga   va   dunyoda   hukmron
bo‘lishga   intiluvchi   yirik   moliya-sanoat   korxonalari   egalari,   harbiylar   har
tomonlama   qo‘llab-quvvatladilar.   Fashistlar   bu   ikki   jahon   urushi   o‘rtasida   o‘tgan
20   yil   davomida   ildiz   otib,   kuchayib   boradi   va   nihoyat   Germaniya,   Italiya   va
boshqa mamlakatlarda siyosiy hokimyatni egallaydilar.
Ikkinchi   jahon   urushining   1   davrida   1939   -   yil   1-sentabrdan   1941-   yil   22
iyungacha bo‘lgan davrda fashistlar Germaniyasi G‘arbiy va Markaziy Yevropada
hukumronlikni   qo‘lga   kiritdi.   Germaniya   va   Italiya   Yevropadagi   10   davlatni-
Polsha, Chexslovakiya, Yugoslaviya, Belgiya, Gollandiya, Lyuksemburg, Daniya,
Norvegiya, Avstriya, Fransiyani bosib oldi. 8
Germaniya   G‘arbiy   Yevropaning   harbiy,   iqtisodiy   resurslarini   qo‘lga
kiritgach,   1941-   yil   22   -   iyun   kuni   hujum   qilmaslik   to‘g‘risidagi   shartnomani
buzib,   urush   e’lon   qilmasdan   sobiq   SSSR   ga   xoinona   hujum   boshladi.
Germaniyaning   bu   urushi   harakter   jihatidan   bosqinchilik,   adolatsiz   urush   edi.
8
  Usmonov Q., Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. T.: sharq, 2001. – 132 b.
6 Germaniya bilan  hamkorlikda  uning ittifoqchilari   -  Italiya,  Ispaniya,  Finlyandiya,
Vengriya,   Rumeniya,   Bolgariya   ham   SSSR   ga   qarshi   urushga   kirdilar.   Sovet
hukumati 22- iyun kuni urushning boshlanishi munosabati bilan mamlakat xalqiga
murojaatnoma   ishlab   chiqdi   va   o‘sha   kuni   radio   orqali   e’lon   qilindi.   Bu
murojaatnoma   xalqni   g‘alabaga   erishish   uchun   mustahkam   jipislashishga,
uyushqoqlik   va   fidokorlik   ko‘rsatishga   chaqirdi.   Sobiq   SSSR   davlati   tarkibiga
kirgan   barcha   respublikalar,   muxtor   viloyatlar,   milliy   okruglar,   shu   jumladan
O‘zbekiston   xalqi   ham   urush   girdobiga   tortildi.   O‘zbekiston   xalqining   boshiga
og‘ir   sinovlar   tushdi.   O‘zbekistonning   barcha   shahar   va   tumanlarida,   korxona   va
muassasalarida   mitinglar   va   yig‘ilishlar   bo‘lib   o‘tdi.   Ishchilar,   xizmatchilar,
dehqonlar,   ziyolilar,   talaba   yoshlar   o‘z   Vatanlarini   himoya   qilishga   otlandilar.
Vaziyat   butun   mamlakat   hayotini   urush   davri   talablariga   moslab   qayta   qurishni,
butun kuch va vositalarini  safarbar  etishni  talab qilar  edi. 23 -  iyun kuni  VKP(b)
MQ Siyosiy byrosi partiya va sovet organlari urush sharoitiga moslab qayta qurish
to‘g‘risida qaror qabul qildi.Partiya va sovet hukumatining harbiy holat to‘g‘risida,
harbiy xizmatga majbur bo‘lgan kishilarni qizil armiyaga safarbar etish to‘g‘risida,
qurol   aslaha   ishlab   chqarish   bo‘yicha   safarbarlik   rejasini   joriy   etish   to‘g‘risida
qarorlari e’lon qilindi. Urushning birinchi oyidayoq harbiy komissariyatliklarga 32
mingdan   ko‘p   o‘zlarini   frontga   jo‘natishini   so‘rab   ariza   berdilar.   Sobiq   SSSR
tarkibiga   kirgan   barcha   respublikalar,   muxtor   viloyatlar,   milliy   okruglar,   shu
jumladan,   O‘zbekiston   xalqlari   ham   urush   girdobiga   tortildi.   O‘zbekiston
xalqlarining boshiga ham og‘ir sinovlar tushdi 9
.
Ikkinchi   jahon   urushining   g‘alaba   bilan   yakunlanishida   O‘zbekistonlik
xotin-qizlar   ham   katta   hissa   qo‘shdilar.   Ularning   ba’zilari   urushda   ishtirok   etish
uchun   frontga   jo‘nab   ketgan   bo‘lsalar,   qolgan   qismi   esa   front   orqasida   mehnat
qildilar. Urushning dastlabki yillarida O‘zbekiston sanoatida xotin-qizlar salmog‘i
29 foizni tashkil etgan bo‘lsa 1943-yilga kelib 63,5 foizga yetdi. Ana shuncha aholi
o‘rtasida   xotin-qizlar   ham   ko‘pchilikni   tashkil   etar   edi.   Dastlabki   yillarda   xotin-
qizlar frontga ketgan otalari, akalari, turmush o‘rtoqlari, farzandlari o‘rniga mehnat
9
 Usmonov Q . Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. –T.: Sharq, 2001 – 144 b.
7 qilishga   kirishdilar.   Front   uchun   kerakli   bo‘lgan   xom-ashyolarni,   oziq   –ovqat
mahsulotlarini yetkazib berishda qattiq mehnat qildilar. Shuningdek ikkinchi jahon
urushi   yillarida   frontga   borish   istagida   bo‘lgan   xotin-qizlar   ham   bor   edi.   Birgina
Shahrisabz   tumanidan   urushning   bir   necha   kuni   ichida   1148   kishi   harakatdagi
armiyaga ixtiyoriy jo‘nadi, ularning 10 tasi xotin-qizlar edi.
Shunday   qizlardan   biri   Muqaddam   Ashrapova   edi.   U   Toshkent   M e ditsina
institutini tamomlagan yili urush boshlanib qoldi. Qaroqchiqum qishlog‘ida vrach
bo‘lib   ishlagan   Muqaddam   Ashrapova   armiya   safiga   ko‘ngilli   bo‘lib   yozildi.   U
frontning   oldingi   uchastkalariga   yetib   kelib,   Bryansk,   G‘arbi-shimoliy   ,   birinchi
Ukraina   va   boshqa   frontlarning   jangchilari   bilan   birga   Moskvadan   Karpat
tog‘lariga   qadar   bo‘lgan   og‘ir   va   mashaqqatli   yo‘lni   bosib   o‘tdi.   Muqaddam
Ashrapova   urushda   harbiy   gospitalda   vrach   bo‘lib   ishladi.   U   ko‘plab   bemorlarni
xirurgik   yo‘l   bilan   operatsiya   qilib,   ularning   hayotini   saqlab   qoldi.   1941-yili
Muqaddam bilan birga institutning davolash fakultetini tamomlagan dugonalaridan
Anvara Muharramova, Po‘latoy Qodirova, Sobira Majidova ham frontga ko‘ngilli
sifatida   yozilib,   urushda   ishtirok   etdilar.   Ular   ham   dugonalari   Muqaddam
Ashrapova   singari   yaralangan   kishilarni   davolash   ularning   hayotini   saqlab   qolish
bilan   shug‘ullandilar.   Bunday   O‘zbekistonlik   qizlar   jasoratini   unutib   bo‘lmaydi.
Ikkinchi   jahon   urushi   tugagandan   keyin   ular   O‘zbekistonga   qaytib   kelishdi,   va
tibbiyot   sohasida   nomzodlik,   doktorlik   dissertatsiyalarini   himoya   qilishib,   el
salomatligini   saqlashga   o‘z   hissalarini   qo‘shdilar.   Urushga   ko‘ngillilar   bo‘lib
ketgan   qizlar   orasida   Buxorolik   Soliha   Davronova,   Rahima   Olimova,   Salomat
Sanginova,   Xosiyat   Usmonova,   Qosimovalar   ham   bor   edi.   Ular   1942-yilning
bahorida   urushga   jo‘nadilar.   Soliha   Davronova   dastlab   qismga   sanitariya
instruktori,   keyinroq   esa   yosh   komandirlikdan   ofitserlik   darajasiga   ko‘tarildi.   U
janglarda   ko‘rsatgan   qahramonligi   uchun   “Jasurligi   uchun”   medali   bilan
mukofotlandi.   U   Chexoslovakiya,   Ruminiya,   Vengriya   va   Avstriya   xalqlarini
fashizm asoratidan saqlab qolishgacha bo‘lgan hamma janglarda ajoyib mardlik va
qahramonlik ko‘rsatdi 10
.
10
 Adham Rahmat. Shinelli qizlar. - T.: 1970. - 44 b.
8 Soliha   Davronova   urush   yillarida   ko‘rsatgan   xizmatlari   uchun   “II   darajali
Vatan urushi”, “ Qizil yulduz” ordenlari va bir necha medallar bilan mukofatlandi.
O‘zbekistonlik jasur qizlardan biri Azizaxon Qalandarova edi.
Azizaxon meditsina hamshiralari tayyorlash kursini tugatgach, 1941-yilning
sentabrida armiya safiga chaqiriladi. U olti oy davomida zenitchilikni emas, hatto
stanokli   pulemyotdan   otishni   ham   yaxshilab   o‘rganib   oldi.   Qisqa   muddatli
mashqlar davomida navodkachi bo‘lib yetishdi. 1943-yilning yozida Kursk shahri
atrofidagi   o‘rmonga   eshilon   keladi.   Ana   shu   eshilonda   30   dan   ortiq   rus,   ukrain,
turkman qizlari bilan birga o‘zbek qizi Azizaxon ham bor edi.
1943 - yilning   7 - iyulida   navodkachi   Azizaxon   raschyoti   fashistlarning   uchta
bombardimonchi   samaliyotini   urib   tushiradi.   8 - iyuldagi   janglarda   bataliyonning
zenitchilari   dushmanning   bombardimonchi   sakkiz   samaliyotini   urib   tushiradi.
Uning   birinchisini   Azizaxon   Qalandarova   raschyoti   nishonga   oladi.   Ana   shu
qahramonliklari   tufayli   u   “Qilzil   yulduz”   ordeniga   tafsiya   etiladi.   Toshkentning
Chig‘atoy   dahasida   joylashgan   bolalar   uyida   tarbiyalangan   Aziza   Qalandarova
Oryol, Kursk, Ukraina, Ruminiya hududlarida jang olib boradi. Urush tugagandan
so‘ng u Toshkentga qaytib keldi. Azizaxon Qalandarova o‘zbek xalqining bahodir
qizi   sifatida   urush   yillarida   soldatlikdan   ofiserlik   darajasiga   o‘sib   chiqdi.   Urush
yillarida qahramonlik ko‘rsatgan o‘zbek qizlaridan yana biri Roza Ibrohimova edi.
Roza   Ibrohimova   Xorazm   viloyati,   Shovot   tumanida   tug‘ulldi.   U   Toshkent
meditsina   texnikumini   tugatib,   urushga   ketdi.   1943-yilning   yoz   oyida   Roza
O‘zbekistondagi  aloqachilik maktabini  bitirib chiqqach Moskva  shahri  yaqinidagi
radiodivazonga borib tushdi. U urushda  razvedkachi  sifatida ishtirok etdi  va ko‘p
qahramonliklar   ko‘rsatdi.   Roza   Ibrohimova   Berlinni   ishg‘ol   qilish   uchun   bo‘lgan
janglarda   ham   ishtirok   etdi.   Ana   shunday   qahramon,   jasur   qizlardan   yana   biri
G‘ijduvonlik   Rayhon   Hamroyeva   edi.   Uning   otasi   Rahmat   Hamroyev   urushda
halok   bo‘ladi.   Shundan   so‘ng   Rayhon   Hamroyeva   ko‘ngilli   bo‘lib   frontga   ketish
uchun   ariza   berdi.   O‘sha   paytda   uning   yonida   G‘ijduvonlik   qizlardan   Qumri   va
Saida   ismli   dugonalari   ham   bo‘lib,   ularning   uchalasi   ham   urushga   jo‘nab
9 ketadilar. 11
 Urushga kelgan Rayhon bilan Qumri sanitariya instruktorlari tayyorlash
kursida   o‘qiydilar.   Urush   tugagach   serjant   Rayhon   Hamroyeva   sanitariya
instruktori   vazifasini   o‘tash   uchun   Gomel   yonidagi   front   uchastkalaridan   biriga
yuborildi.   Rayhon   Hamroyeva   urush   jangohlarida   yarador   jangchilarga   katta
yordam ko‘rsatdi. Ko‘plab jangchilarning hayotini saqlab qoldi. Janglarning birida
uning   o‘zi   ham   yaralandi   va   G‘ijduvonga   qaytarib   yuborildi.   Unga   janglarda
ko‘rsatgan qahramonligi uchun “ Jasurligi uchun” medali berildi.
Ukraina uchun olib borilgan janglarda Buxorolik qizlardan Rahima Alimova
ham   qatnashdi.   U   o‘qchi   rotaning   sanitariya   instruktori   bo‘lib   xizmat   qildi.1943-
yilning 18-iyulidan 28-iyuligacha Shimoliy Dones daryosi qirg‘oqlarida Donbassni
ozod   qilish   uchun   o‘n   kunlab   jang   bo‘ldi.   Ana   shu   vaqtda   Rahima   Alimova
pulemyot   hamda   minomyot   o‘qi   ostida   97   nafar   yarador   jangchi   va   ofetserga
shoshilinch   meditsina   yordami   ko‘rsatib,   ularning   ko‘pchiligini   jang   maydonidan
xavfsiz yerlarga olib chiqishda jonbozlik ko‘rsatdi. Undan keyingi janglarda u o‘z
qahramonliklarini   namoyon  etdi.  Rahima   Alimova   urushda   ko‘rsatgan   harakatlari
uchun   “Jasurligi   uchun”   va   “   Qizil   bayroq”   ordenlari   bilan   mukofotlandi.
“Jangovor xizmatlari uchun’’ medali bilan mukofotlangan o‘zbekistonlik qizlardan
biri   Ruqiya   Ismoilova   edi.   U   1942-yili   meditsina   institutini   tamomlab   Qo‘qon
tumanidagi kasalxonada vrach bo‘lib ishladi. Ko‘plab yarador jangchilarga yordam
ko‘rsatdi. 1943-yilning yanvar oyida esa u bir guruh vrachlar bilan Volga bo‘yida
turgan   qo‘shinlar   safiga   kelib   qo‘shildi.   Ana   shu   yerda   Ruqiya   Ismoilova   o‘z
qahramonliklarini   namoyish   etdi.   Urush   jangohlaridagi   jangchilarga   juda   katta
yordam   ko‘rsatdi.   U   urushdan   qaytib   kelgach   ,   Farg‘ona   shahridagi   bolalar
shifoxonasida xizmat qildi 12
.
1942-yilning   iyun   oyida   Buxorolik   21   nafar   qiz   vatan   ozodligi   uchun
urushga ketish haqida ariza berdilar. Ularning 11 nafari o‘zbek qizlari edi. Ulardan
biri Xosiyat Halimova bo‘lib, u ham ko‘ngilli sifatida frontga jo‘nab ketdi. Xosiyat
aloqachilar   kursini   tamomlagandan   so‘ng   90-o‘qchilar   brigadasida,   so‘ngra   tank
korpusida   aloqachi   bo‘lib   xizmat   qildi.   Xosiyat   Halimova   juda   ko‘p   jangovar
11
 Jo‘rayev T. O‘zbekiston jangchilari Ulug‘ Vatan urushi frontlarida. – T.: Fan 1975. 32 b.
12
 Usmonov Q . Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. –T.: Sharq, 2001 – 144 b.
10 topshiriqlarni bajarishga muvaffaq bo‘ldi. U uzilgan aloqa simlarini ulash, aloqani
tiklashda   qahramonliklar   ko‘rsatdi.   Urushda   yaralandi.   Janglarda   ko‘rsatgan
qahramonliklari   uchun   Xosiyat   Halimovaga   “   Jasurligi   uchun”   va   “   Jangovor
xizmatlari uchun” va boshqa medallar bilan mukofotlandi. Urush yillarida ikkinchi
Ukraina   frontidagi   132   –   o‘qchi   polk   sostavi   bilan   birga   Xarkov,   Praga   va
Budapesht   shaharlarini   ozod   qilish   uchun   bo‘lgan   janglarda,   Chexoslovakiya,
Avstriya,   Karpat   tog‘lari   hamda   Ruminiya   uchun   bo‘lgan   janglarda   yuzlarcha
jangchilar   hayotini   saqlab   qolgan   Samarqandlik   Xanifa   Mamatkazina   ham   vatan
oldidagi xizmatlari uchun ikki marta “ Qizil bayroq” ordeni, “ III darajali Shuhrat”
ordeni hamda ikki marta “Jasurligi uchun” medallari bilan mukofotlandi. Yuqorida
nomlari   keltirilgan   qizlar   singari   Ulug‘   Vatan   urushida   qahramonlik   ko‘rsatgan
ayollar nomlarini ko‘plab keltirish mumkin. Toshkentlik Umri Umarova, meditsina
hamshirasi   Yangiyo‘llik   Manzura   Mastonova,   Kogonlik   hamshira   Muhtarama
Saidjonova,   G‘ijduvonlik   hamshira   Saida   Ro‘ziyeva,   Bouxorolik   Salomat
Sanginova,   Toshkent   meditsina   instituti   sobiq   talabalari   Sobira   Majidova,   Nuri
Shokirova, Po’latoy Qodirova, Vasila Sayfullina, yosh tomoshabinlar teatri aktyori
Matlab   Muxtorova,   uning   jangovor   dugonalari   Xosiyat   Usmonova,   Saida
Kamolova,   Soliha   Davronova,   Bashorat   Xo‘jayeva,   Buxorolik   Munira   G‘iyosova
uning singlisi  Rosiya   G‘iyosova   kabi  urush  jangohlarida  jasorat   ko‘rsatgan  qizlar
O‘zbekistonliklar   faxri   bo‘lib   hisoblandi.   Ularning   deyarli   barchasi   ko‘ngillilar
sifatida   urushga   ketib,   erkaklar   bilan   bir   safda   dushmandga   qarshi   kurash   olib
bordilar.   Barchalari   o‘zlarining   ko‘rsatgan   jasoratlari   va   mehnatlariga   yarasha
Vatanimiz   orden   va   medallari   bilan   mukofotlandi.   Eng   asosiysi   esa   ularning   o‘z
Vatanlari   oldidagi   burchlarining   bajarishi   bo‘ldi.   1945-yilning   9   mayida   4   yil
davom etgan urush g‘alaba bilan tugadi 13
.
Xullas,   urush   yillarida   O‘zbekistonlik   xotin-qizlar   ham   fidokorona   ishtirok
etib, misli ko‘rilmagan qahramonliklarni amalga oshirdilar. Bu esa O‘zbekistonlik
xotin-qizlarning g‘alabaga qo‘shgan katta hissasi edi.
13
 Adham Rahmat. Shinelli qizlar. - T.: 1970. – 78 b.
11 1.2. Urush yillarida O‘zbekiston sanoat korxonalarida xotin-qizlar faoliyati.
Urush   respublika   sanoat   tarmoqlarining   yo‘nalishini   ham,   sanoat
xodimlarining   ishini   ham   tubdan   o‘zgartirdi.   Ko‘pgina   sanoat   va   qishloq   xo‘jalik
rayonlarining   bosib   olinganligi   xalq   xo‘jaligini   og‘ir   ahvolga   solib   qo‘ydi.   Ana
shunday   sharoitda   Volgabo‘yi,   Ural,   G‘arbiy   Sibir,   Qozog’iston,   O‘rta   Osiyo
hududlari   bo‘yicha   1941-yilning   oxiri   va   1942-yilga   harbiy-xo‘jalik   rejasi   qabul
qilindi.  Bu   rejada  umumittifoq  miqyosida  mamlakat   Sharqining  ahamiyati  keskin
ortganligi   qayd   qilindi   va   shu   yerda   nihoyatda   qisqa   muddatda   sanoat   qurilishini
avj  oldirish,  harbiy mahsulotni  ishlab chiqarishni  ko‘paytirish,  frontga umumxalq
yordamini uyushtirish ko‘zda tutildi.
O‘zbekiston   iqtisodiyoti   ham   harbiy   vaziyatdan   kelib   chiqib   zudlik   bilan
front manfaatlariga bo‘ysundirildi. Front yaqinidagi hududlarda joylashgan sanoat
korxonalarini   O‘rta   Osiyo   va   Qozog’iston   respublikalariga   evakuatsiya   qilish
boshlandi.   Ushbu   hududlarga   keltirilgan   308   ta   korxonaning   100   dan   ortig‘i
O‘zbekistonga   joylashtirildi.   “Lentekstilmash”,   “Rostselmash”,   “Krasniy   Aksay”,
“Suma   Kompressor   va   Dnepropetrovek   karborund   zavodlari”,   Moskva
‘‘Podmyomnik”,   “Elektrostanok”   zavodlari   shular   jumlasidandir.   Keltirilgan
korxonalarni nihoyatda qisqa muddatlarda ishga tushirishga erishildi. 1941-yilning
oxirigacha   shunday   korxonalardan   50   tasi   ishga   tushirildi.   1942 - yilning   birinchi
yarmida   esa   barcha   sanoat   korxonalari   to‘liq   quvatda   ishlab   mudofaa   uchun
mahsulot chiqara boshladi 14
.
Evakuatsiya   qilingan   zavod   va   fabrikalarni   tiklashda   talabalar,   o‘quvchilar,
uy   bekalari,   fan   va   madaniyat   xodimlari,   xizmatchilar   va   kolxozchilar   qo’liga
belkurak,   ketmon,   lom   olib   mehnat   qildilar.   Urushdan   oldingi   vaqtda   yillar
mobaynida   qilinadigan   ishlar   bu   vaqtda   kunlar   va   oylar   mobaynida   bajarildi.
Chunonchi, “Rossel’mash” zavodi 25 kunda, “Qizil Oqsoy” zavodi bu yerga yetib
kelgandan keyin oradan 29 kun o‘tganda mahsulot isshlab chiqara boshladi.1941-
yil   dekabrga   kelib   evakuatsiya   qilingan   korxonalarning   qariyib   50   tasi   ishga
tushirildi.   1942-yilning   o‘rtalariga   kelib   respublika   industriyasi   mamalakat
14
 Po’latov I. Buyuk g’alabada O’zbekiston hissasi. - T.:  O’zbekiston, 1974. - 61 b.
12 sharqidagi harbiy sanoat bazasini tarkibiy qismi bo‘lib qoldi. Respublikada harbiy
mahsulotlar ishlab chiqarishning rivojlanib borishi bilan bir qatorda xom-ashyo va
yoqilg‘i energetika bazasini kengaytirish vazifasi ham keskin bo‘lib turdi.
Urush   rangli   metallar   qazib   chiqarishni   jadallik   bilan   ko‘paytirishni   zarur
qilib   qo‘ydi.   Shuning   uchun   ham   1942 - yilda   Langar   molibden   konini
foydalanishga   topshirish   sohasidagi   ishlar   tez   suratlar   bilan   boshlanib   ketdi.   Bu
yerda   misli   ko‘rilmagan   qisqa   muddatda   molibden   fabrikasi   barpo   etildi.   Ayni
vaqtda   Qo‘ytosh   konining   ishlab   chiqarish   quvvati   va   Qoratepa   rangli   metallar
konining quvvati keskin oshirildi.
Sanoat   qurilishida   o‘lka   aholisining   barcha   qatlamlari   faol   ishtirok   etdi.
Mehnat   resusrlarining   eng   yirik   bazasini   tashkil   etgan   qishloq   mehnatkashlari   bu
ishga   ayniqsa   salmoqli   hissa   qo‘shdilar.   Faqat   1941-yilning   ikkinchi   yarmida
harbiy   obyektlar   qurilishiga   qariyib   500   ming   kolxozchi   jalb   qilindi.   Ularning
orasida xotin-qizlar ham ko‘pchilikni tashkil etdi.
Og‘ir   urush   davrida   rivojlanayotgan   sanoatni   ishchi   kuchi   bilan   ta’minlash
vazifasi   ayniqsa   keskin   bo‘lib   turdi.   Ko‘p   minglab   tajribali   ishchilarning   frontga
ketishi  natijasida  vujudga kelgan juda katta yetishmovchilik  sanoat  korxonalariga
yangi   kelgan   va   tajribaga,   mehnat   malakasiga   ega   bo‘lmaganlarni   g‘oyat   qisqa
muddat   ichida   turli   ishlab   chiqarish   kasblariga   o‘rgatish   va   o‘qitish   yo‘li   bilan
to‘ldirib   borildi.   Shuningdek,   O‘zSSR   Oliy   Soveti   Prezidiumining   1942-yil   13-
fevraldagi   farmoni   bilan   urush   davrida   ishlamayotgan   mehnatga   layoqadli   aholi-
xotin-qizlar,   o‘smirlar,   nafaqaxo‘rlarni   safarbar   qilish   hisobiga   ishchilar   safi
kengayib bordi 15
. 
Sanoat ishlab chiqarishiga xotin-qizlar ayniqsa faol jalb qilindi. Agar 1940-
yilda   sanoatda   ishchilar   orasidagi   xotin-qizlar   salmog‘i   34,0%ni   tashkil   etgan
bo‘lsa,   1942-yilga   kelib   bu   ko‘rsatgich   o‘sib   63,5   %   ga   yetdi.   Urush   yillarida
qurilish materiallari sanoati, to‘qimachilik va poyabzal sanoati, oziq-ovqat sanoati,
mahalliy   asnoat   tarmoqlarini   rivojlantirish   tadbirlari   amalgam   oshirildi.   Faqat
1943-yilda 12 ta yog‘ zavodi, 3 ta paxta tozalash zavodi, 4 ta qand va 4 ta konserva
15
 Qosimov Y. Ulug’ Vatan urushi yillarida O’zbekiston xalqlarining suv uchun kurashi tarixidan. - T.:  Fan, 1983. 
- 149 b.
13 zavodlari   qurilib   ishga   tushurildi.   Sanoat   korxonalarining   kengayishi,   yangi
qurilgan   zavod-   fabrikalarning   ishi,   muvaffaqiyati   ularni   malakali   ishchilar   bilan
ta’minlashga   bog‘liq   edi.   Yuz   minglab   kishilarning,   xususan,   tajribali
xodimlarning   frontga   safarbar   etilishi   katta   qiyinchiliklar   tug‘dirardi.   Keksalar,
ayollar,   ayniqsa   armiyaga   chaqirish   yoshiga   yetmagan   o‘smirlar   va   qizlar
korxonalarga jalb etildi, ularga hunar o‘rgatildi, respublikada 100 mingdan ko‘proq
malakali ishchilar tayyorlandi.
Urushgacha tinch ishlayotgan sanoat korxonalari qisqa vaqt ichida samolyot
va tanklarga zapas qismlar, minomyot va avtomatlar hamda boshqa harbiy qurollar
ishlab   chiqarishga   kirishildi.   Masalan,   Toshkentdagi   qishloq   xo‘jaligi
mashinasozligi   zavodi   urushgacha   faqat   qishloq   xo‘jalik   mashinalari   va   unga
kerakli ehtiyot qisimlar chiqarar edi, urush davrida uning bir qancha sexlari harbiy
qisimlar chiqara boshladi.
Andijon sharidagi “ Kommunar”, “ Stroymashina” zavodlarida samolyot va
tanklarga   kerakli   detallar   chiqarila   boshlandi.   Shuningdek,   Andijondagi
Volodarskiy, Qo‘qon shahridagi Oxunboboyev nomli tikuvchilik fabrikalari harbiy
kiyimlar   tikadigan   korxonalarga   aylandi.   Umuman   O‘zbekistonda   qisqa   muddat
ichida   230   ta   sanoat   korxonasi   faqat   harbiy   mahsulotlar   beradigan   bo‘lib   qoldi.
Chirchiq,   Qo‘qon   ximiya   zavodlari   esa   front   topshiriqlarini   bajarishga   to‘la
moslashtirildi.   Katta   miqdordagi   sanoat   korxonalari   uchun   ishchi   kuchi   masalasi
hal   qilinishi   muhum   bo‘lgan   holatlardan   biri   edi.   O‘zbekiston   rahbariyati   bu
masalada   o‘zbek   xalqiga   murojaat   qilib,   ularni   sanoat   korxonalarini   ishchi   kuchi
bilan ta’min etishga davat etdi. Bu chaqiriqqa birinchi o‘rinda o‘n minglab xotin-
qizlar uy-ro‘zg‘or ishlari bilan shug‘ullanuvchi ayollar javob berdi. Bir necha kun
ichida   Toshkent   shahridan   150   kishi   sanoat   korxonalarida   ishlash   uchun   ariza
berdi.   Ularning   asosiy   qismi   xotin-qizlar   edi.   Toshkent   shahrida   sanoat
korxonalarida  ishlash  istagini  bildirgan  xotin-qizlar   qisqa  muddat  ichida  o‘qitildi.
1941 - yilning   15 - oktabrgacha   7620   nafar   kishi   ana   shunday   kadrlar   sifatida
tayorrlanib   bo‘lindi.   Ularning   65   protsenti   xotin-qizlardan   iborat   edi.   Faqat
“Selmash”   zavodining   o‘zida   2624   ishchi   tayyorlandi,   ularning   52,6   %   ayollar
14 tashkil   qildi.  “Krasnaya  zarya”  fabrikasida   270 kishiga  hunar  o‘rgatildi.  Ularning
90 % ayollar edi. Toshkent viloyati rahbaryati bu masalani har tomonlama o‘rganib
chiqib, 1941- yilning 5-noyabrigacha xotin-qizlardan yana 5000 ishchi  tayyorlash
vazifasini   qo‘ydi.   Ayniqsa   Toshkent   to‘qimachilik   kombinati   uchun   o‘zbek
ayollaridan   ishchilar   tayyorlashga   alohida   e’tibor   berish   lozimligi   haqida
ko‘rsatmalar   berildi.   Shu  munosabati   bilan   Toshkent   shahar   sanoat   korxonalarida
ayollardan   20   mingdan   ziyod   malakali   ishchilar-tokarlar,   frezerovshchiklar   va
boshqalar   tayyorlandi.   Respublikaning   boshqa   viloyat   shaharlarida   ham   malakali
ishchilar tayyorlash, ayniqsa ayollarni ishga ko‘proq jalb etishga zo‘r berib e’tibor
berildi.   1941 - yilning   10 - oktabrigacha   O‘zbekiston   bo‘yicha   sanoat   korxonalrida
ishga jalb etilgan ishchilarning 45% ayollar tashkil etdi.
1941 - yilning oxiriga kelib respublika bo‘yicha 300  ta  sanoat korxonasi faqat
harbiy mahsulot  bera boshladi. 16
  Mazkur  yilda O‘zbekiston  sanoatida xotin-qizlar
salmog‘i 29% oshdi. Mazkur yilda Qashqadaryo viloyatida ham urush sharoitidan
kelib chiqib mahalliy sanoat tarmoqlarini qayta qurib, harbiy izga solish masalalari
ko‘rib   chiqildi.   1941-yilning   15-dekabrida   Qarshi   shahar   ijroiya   qo‘mitasining
yig‘ilishida   “Yangi   hayot”,   “Pishkuvchi”,   “Ittifoq”,“   Uchqun”,   “   Mehnat”
artellarining   ish   rejalari   muhokama   qilindi.   Urushning   og‘ir   damlariga   qaramay,
shahardagi   “   Ittifoq”   arteli   jamoasi   yillik   rejani   112   foizga,   “   Uchqun”   arteli   95
foizga,   “Mehnat”   arteli   88   foizga   bajardilar.   Badiiiy   hunarmandchilik   buyumlari
ishlab   chiqaradigan   “Ittifoq”   arteli   beqasam   to‘qishni   228   foizga,   palos   gilamlar
to‘qishni   109   foizga,   “Guliston”   arteli   132,2   foizga   ado   etdilar.   Sanoat
korxonalarida urushga ketgan erkaklar o‘rnini ayollar, yosh bolalar egalladilar.
1941-yilda   Qashqadaryodagi   48   ta   yirik   sanoat   korxonalarida   3015   kishi
mehnat   qildi.   Ushbu   korxonalarda   27763   ming   so‘mlik   yalpi   mahsulot   ishlab
chiqarildi. Ushbu korxonalarda mehnat qilganlarning asosiy qismi xotin-qizlar edi.
Mazkur   yillarda   sanoat   korxonalarida   mehnat   qilayotgan   xotin-qizlar   orasida
musobaqalar uyushtirildi. Musobaqa shartlarida kundalik normani bir necha marta
ortig‘i   bilan   bajarish   vazifasidan   tashqari,   ishlab   chiqarilayotgan   mahsulotning
16
 Usmonov Q . Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. –T.: Sharq, 2001 – 144 b.
15 sifatli  bo‘lishi,  tejamkorlik,  ish vaqtini   qisqartirish  va  boshqalar   asos   qilib  olindi.
Ixtirochilik harakati faqat erkaklar o‘rtasida emas, balki ayollar orasida ham keng
yoyildi.   Masalan,   Toshkent   to‘qimachilik   kombinatining   yigiruvchisi   Elunina
yigiruv   dastgohida   momiq   tutqich   o‘rnatish,   Koritnikova   esa   gazmollarni   qirqish
usulini   o‘zgartirish   to‘g‘risida   kiritgan   taklifi   katta   iqtisodiy   samara   berdi.   Shu
kombinatning   kimyogari   Blyashkaning   so‘ndirilmagan   ohak   o‘rniga   suv   ishlatish
to‘g‘risida   kiritgan   taklifi   tufayli   yiliga   350   mimg   so‘m   mablag‘   tejab   qolindi.
Ixtirochilik   takliflari   tufayli   respublika   miqyosida   tejab   qolingan   bir   necha   o‘n
million   so‘mlik   mablag‘   front   ehtiyojlarini   qoplash   uchun   sarf   qilindi.   Masalan,
1941-1945   yillarda   O‘zbekistonda   9293   ta   ixtirochilik   taklifi   ishlab   chiqarishga
joriy etildi va buning natijasida 40848 ming so‘m iqtisod qilindi.
1942 - yilga respublikada ishlab chiqarilgan yalpi mahsulot urushdan ilgariga
nisbatan   2   marta   ortdi.   1943 - yilda   esa   sanoat   ishlab   chiqarish   ko‘lami   xalq
xo‘jaligining 75 protsentini  tashkil  etdi. Harbiy zavod  va fabrikalar  shu yili  front
uchun qariyib 5 ming avtomat, 7600 dona mina, 250 ming patron, 600 samolyot,
120   ming   aviatsiya   bombalari,   3   ming   tonna   dinamit   hamda   ko‘p   miqdorda   azot
kislotasi,   ammiak   selitrasi,   parashutbop   shoyi,   poyafzal   va   boshqa   mahsulotlar
ishlab chiqardi. Ushbu mahsulotlarni ishlab chiqarishda erkaklar bilan birga xotin-
qizlar   ham   samarali   mehnat   qildilar.   Ayniqsa   fabrika,   artellarda   mehnat
qilganlarning barchasi xotin-qizlar edi. 1942-yilning mart oyida Toshkent shahrida
Umumshahar xotin-qizlarning yig‘ilishi bo‘lib o‘tdi. Yig‘ilish qatnashchilari butun
respublika   mehnatkashlariga   qarata   murojaat   qabul   qildi,   murojaat   respublika   va
viloyat   gazetalarida   bosilib   chiqdi.   Murojaat   mehnatkashlarning   yig‘ilishlarida
keng va har tomonlama muhokama qilindi. Ayniqsa, farxod GESI quruvchilarining
mur o jaati   ishlab   chiqarilgandan   keyin   ishlab   chiqarishga   keluvchilar   soni   o‘sib
bordi.   Muhokama   davrida   mexnatkashlar   ayniqsa   yoshlar   qurilishlarga   borib
ishlash   istagini   bildirdilar.   Rezerv   ishchi   kuchlarini   ishlab   chiqarishga   kelishi
natijasida   ishchi   kuchiga   bo‘lgan   talab   to‘la   bo‘lmasada,   har   holda   qondirib
borildi 17
.
17
 Abdullayev A. O‘zbekiston SSR Ikkinchi jahon urushi yillarida. – T.: Fan, 1971. - 91 b.
16 Urushning   eng   qizg‘in   pallasida   viloyat   sanoat   korxonalarida   22275   ishchi
va   xizmatchi   ishlagan   bo‘lsa,   ularning   10788   tasi   xotin-qizlar   edi.   2797   kishi
hunarmandchilik   va   nogironlar   kooperatsiyasida   ishlardi.   Ishchilarning   asosiy
ko‘pchiligi   xotin-qiz,   keksa   va   o‘smirlar   tashkil   etdi.   Sanoat   korxonalari   uchun
kadr tayyorlashning qisqa muddatli kurslari orqali, shogird tushish, yakka tartibda
kadrlar tayyorlash metodi bilan birga fabrika-zavod maktablari, temir yo‘l va hunar
bilim   yurtlari   orqali   malakali   kadrlar   tayyorlash   ham   amalgam   oshirilgan   edi.
Respublika   hukumati   fabrika-zavod   ta’limi   maktablarida,   hunar   bilim   yurtlarida
davlat   rezervlari   tayyorlash   masalasini   qarab   chiqdi.   Malakali   ishchi   kadrlar
tayyorlovchi maktablarning shaxobchalari kengaytirildi.
Urush   davlat   mehnat   rezervi   tayyorlash   tizimini   kadrlar   tayyorlash   uchun
kurashning birinchi chizig‘iga chiqardi. Bu maktablarning tarmoqlari kengaytirildi,
ularning talabalari o‘qish bilan bir vaqtning o‘zida sanoat, transport, qurilishlarda
fidokorona   mehnat   qildilar.  1942-yilda  O‘zbekistonda   31   ta  FZO  maktabi   tashkil
etildi. Bu maktablar talabalarning katta qismi o‘g‘il-qiz , yoshlar edi. Urush yillari
davomida   tayyorlangan   52   ming   kadr   respublika   sanoat   korxonalarida   ,   qolgan
qismi esa O‘zbekiston hududidan tashqarida mehnat qildi.
1941 - yilning avgust oyida Qarshi temir yo‘l stansiyasida temir yo‘l maktabi
tashkil etildi. Bu maktab temir yo‘lchi kadrlar tayyorlashda munosib hissa qo‘shdi.
Bu maktabning Kogonda bo‘limi ham tashkil etildi. Bu maktabda 1941- yilda 300
ta o‘g‘il-qiz qilingan bo‘lsa, 1943-yilda undagi o‘quvchilar soni 600 kishiga yetdi.
Maktab   rejadan   tashqari   399   (   Qarshi   167ta,   Kogonda   232)   ta   mutaxassis   kadr
yetishtirildi.   Kasb   o‘rganishni   ishlab   chiqarish   bilan   birga   qo‘shib   olib   borgan
maktab   jamoasi   o‘zaro   musobaqaga   faol   qatnashib,   respublikadagi   maktablar
tarmoqlari orasida 1942-yilda uchinchi, 1943-yilning ikkinchi  choragida ikkinchi,
uchinchi   choragidan   boshlab   birinchi   o‘rinni   egalladi   va   “O‘zbekistonning   eng
yaxshi temir yo‘l maktabi” degan nomni olishga muyassar bo‘ldi 18
.
Sanoat korxonalarining uzluksiz ishlab turishi uchun ularni yetarli miqdorda
xom-ashyo, elektr energiyasi va yoqilg‘i ta’minlab turish zarur edi. Urush yillarida
18
 Usmonov Q . Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. –T.: Sharq, 2001 – 144 b.
17 Respublikada   15   ta   yirik   gidroelektr   stansiyasi,   shuningdek   ham   quvvatga   ega
bo‘lgan   o‘nlab   gidroelektr   stansiyalari   va   issiqlik   elektr   stansiyalari   ishga
tushirildi. Ayniqsa, O‘zbekistonning eng yirik gidroelelktrstansiyasi  bo‘lib qolgan
Farxod   GESI   qurilishi   umumxalq   qurilishiga   aylantirilib,   10   oy   ichida   Sirdaryo
to‘silib,   GESI   ishga   tushirildi.   Respublikada   ko‘mir,   neft   konlaridagi   ish
sur’atlarini   ko‘paytirish,   yangi   konlarni   ochish   borasida   ham   samarali   ishlar   olib
borildi. Natijada ko‘mir qazib olish sur’ati ham o‘sdi.
Sanoat   korxonalari   soni   oshib   borgani   sayin   ularni   ishchi   kadrlar   bilan
ta’minlash   masalasi   qiyinlashib   bordi.   Shu   sababdan   respublikada   xotin-qizlar
bilan   birgalikda   15-16-17   yoshli   o‘spirinlarni   ham   sanoat   korxonalarida   ishlashni
yo‘lga   qo‘yish   uchun   FZ0   maktablari   tashkil   etildi.   Bunday   yoshdagilar   orasida
qizlar ham bor edi. Masalan, 1942-yilda Qashqadaryo viloyatida FZ0 maktablarida
hunar o‘rganish uchun jami 85 ta ariza tushgan bo‘lsa, ularning 40 foizi qizlardan
iborat   edi.   Shu   bilan   birga   mahalliy   sanoat   korxonalarida   yakka   tartibda   shogird
tushish   yo‘li   bilan   va   brigada   tariqasida   hunar   o‘rganish   va   ikkinchi   ixtisoslikni
egallash   ham   yo‘lga   qo‘yildi.   Ishchilar   safida   xotin-qizlar   soni   ko‘paydi,   ishlab
chiqarishdagi   barcha   og‘irliklar   ular   zimmasiga   tushdi.   Shunga   qaramay   xotin-
qizlar og‘ir dastgohlar yonida kechayu-kunduz mehnat qilib, kunlik ish normalarini
ortig‘i   bilan   bajarishga   harakat   qildilar.   Ayniqsa   Qarshi   shahri   sanoat
korxonalarining  ishchilaridan  Bo‘riyeva  kunlik  normalarini  203  foizga,  Jo‘rayeva
260 foizga, Norboyeva 303 foizga, Rasulova 253 foizga yetkazdilar 19
.
Frontdagi   jangchilarni   kiyim-kechak   bilan   ta’minlash   maqsadida   viloyat
markazida tikuv va poyabzal fabrikasini barpo etish boshlandi. 1943-yil 19-iyulda
O‘zbekiston   Respublikasi   Oliy   Kengashining   3   soni   “   Qarshi   tikuv   va   poyabzal
fabrikasini   tashkil   etish   to‘g‘risida”   gi   qaroriga   asosan   Qarshi   shahrida   tashkiliy
ishlar qo‘mitasi o‘z faoliyatini boshladi. Korxona uchun qurilish materiallaridan 20
kub   yog‘och   ajratildi,   ishlab   chiqarish   uskunalari   yasash   uchun   16   kub   taxta
berildi.   Viloyat   maxalliy   sanoati   tomonidan   fabrika   uchun   52   dona   taburetka   ,   8
dona   4   qavatli   stelaj,   56   dona   stul   oyoqlari,   13   dona   oyoq   yopib   turuvchilar
19
 Usmonov M. O‘zbekiston urush davrida: Ijtimoiy-iqtisodiy va siyosiy jarayonlar. – T.: Universitet, 1985. – 187 b.
18 tayyorlandi.   Fabrika   qisqa   muddat   ichida   qurilib   mahsulot   ishlab   chiqarish   ikki
ko‘rinishda oilaviy va yakka tarzda ishlab chiqarishga kirishildi. Fabrikada ishlab
chiqarilayotgan   maxsulotlar   asosini   erkaklarning   issiq   kiyimi,   kurtka,   kastyum-
shim, o‘zbek milliy kiyimlari, ichki kiyimlardan iborat bo‘lib ular tayyor mahsulot
sifatida   viloyat   mehnatkashlariga   va   frontga   yuborildi.   Frontga   ketgan
jangchilarning oilalariga moddiy yordamlar uyushtirildi. Qarshi shahridagi mehnat
arteli   ishchilari   1944   yilda   jangchilarning   oilalari   uchun   15   ta   bolalar
ko‘ylaklarini   ,   3   ta   issiq   ko‘rpa   “   Uchqun”   arteli   20   ta   bolalar   ko‘ylagi,   25   ta
ayollar ko‘ylagi, 30 ta ichki  kiyim,” Tikuvchi” arteli 15 juft  ayollar oyoq kiyimi,
10   juft   bolalar   oyoq   kiyimlarini   pulsiz   tarqatib   berdilar.   1943-yilga   kelib   sanoat
korxonalarida mehnat qilayotgan xotin-qizlar salmog‘i 63,5 foizni tashkil etdi. Bu
ko‘rsatgich   albatta   o‘tgan   yillarga   nisbatan   ancha   yuqori   edi.   Ular   korxonalarda
turli   xil   ishlarga   jalb   etildi.   Urush   yillarida   qurilish   materiallari   sanoati,
to‘qimachilik va poyafzal sanoati, oziq-ovqat sanoati, mahalliy sanoat tarmoqlarini
rivojlantirish tadbirlari  amalga  oshirildi. Faqat  1943-yilda 12 ta yog‘  zavodi, 3 ta
paxta tozalash zavodi, 4 ta qand va 4 ta kanserva zavodlari qurilib, ishga tushirildi.
Ushbu   zavodlarda   turli   xildagi   oziq-ovqat,   xom-ashyo   mahsulotlari   ishlab
chiqarilib, frontga yuborildi. O‘zbekiston sanoat korxonalarida g‘alaba uchun zarur
hisoblangan qurol-yarog‘lar front uchun kerakli bo‘lgan aslahalar ishlab chiqarildi
va g‘alabani ta’minlashda katta yordam berdi 20
.
O‘zbekiston   frontga   2090   samolyot,   17342   avtomator,   2318   ming
avtobomba, 1,7 mingdan ortiq minomyot, 22 ming dona mina, 560 ming snaryad,
milliontacha granata, 330 ming dona parashut, harbiy ehtiyojlar uchun 100 km dan
ortiq maxsus sim, 125 ming km telefon kabellari  va boshqa mahsulotlar yetkazib
berildi. Og‘ir urush yillarida O‘zbekiston sanoatining salohiyati ancha ortdi. 1941 -
yildan   to   1945 - yilgacha   industriyaning   barcha   sohalariga   taaluqli   bo‘lgan   280   ta
yangi   sanoat   korxonasi   qurildi.   Xullas,   Ikkinchi   jahon   urushi   yillarida
O‘zbekistonga ko‘plab sanoat korxonalari evakuatsiya qilindi. U
20
 Ziyoyev H. Ikkinchi jahon urushida o‘zbekistonliklarning ishtiroki. – T.: Fan, 1985. – 58 b.
19 II BOB. URUSH YILLARIDA O‘ZBEKISTON XOTIN-QIZLARINING
QISHLOQ XO‘JALIGI SOHASIDAGI MEHNAT JASORATLARI.
2.1. Paxtachilikni rivojlantirishda xotin-qizlar faoliyati.
Ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   qishloq   xo‘jaligi   sohasida   ham   katta
qiyinchiliklarga   duch   kelindi.   Qishloq   xo‘jaligida   mehnat   qilayotgan   dehqonlar
oldiga front va mamlakat ichkarisidagi aholini qishloq xo‘jalik mahsulotlari bilan,
sanoatni esa xom-ashyo bilan ta’minlash vazifasi qo‘yildi.
“Pravda   Vostoka”   va   “Qizil   O‘zbekiston”   gazetalarining   1941-yil   12-
sentabr   sonida   bosilgan   Toshkent   viloyati   Yangiyo‘l   tumani   dehqonlarining
murojati   e’lon   qilindi.   Ushbu   murojatda   qishloq   xo‘jaligi   hodimlarining   barchasi
dushman   tor-mor   qilingunga   qadar   qattiq   mehnat   qilishga,   paxtadan   mo‘l   hosil
olishga,   front   va   sanoat   uchun   zarur   bo‘lgan   qishloq   xo‘jalik   mahsulotlarini
yetkazib berishda jonbozlik ko‘rsatishga chaqirildi.
Urushning   birinchi   yillarida   malakali   mutaxassislar,   mehnatga   layoqatli
erkaklarning   frontga,   mudofaa   sanoatiga   keng   jalb   qilinishi   natijasida   respublika
kolxozlarida mehnatga yaroqli bo‘lgan erkaklar soni 32 protsentga kamayib ketdi.
Shunday   bir   sharoitda   respublika   qishloq   xo‘jaligi   oldida   katta   ma’sulyatli
vazifalar   turar   edi.   Germaniya   fashizmi   tomonidan   bir   qancha   qishloq   xo‘jalik
rayonlari   bosib   olindi.   Shu   munosabat   bilan   mamlakatni   oziq-ovqat   va   qishloq
xo‘jalik   maxsulotlari   bilan   ta’minlash   Volga   bo‘yi,   Ural,   Sibir,   Qozog‘iston   va
O‘rta   Osiyo   rayonlari   zimmasiga   yuklatildi.   Ayniqsa   paxta   yetishtirishni
ko‘paytirish   O‘zbekiston   dehqonlari   oldidagi   eng   muhim   vazifalardan   biri   bo‘lib
qolaverdi.   Bu   ulkan   vazifani   bajarish   esa   asosan   qishloq   xotin-qizlari   zimmasiga
tushdi.  Ana  shunday  sharoitda  qishloq   xo‘jaligi  ishlab   chiqarishida   asosiy   kuchni
xotin-qizlar   tashkil   qildi.   Amalga   oshirilgan   chora-tadbirlar,   qilingan   samarali
mehnat   tufayli   mazkur   yilda   respublika   paxta   topshirish   rejasini   muvaffaqiyatli
uddaladi.   Ammo   paxtachilikda   xotin-qizlar   mehnatidan   foydalanish   kengayib
bordi. Mazkur yilda paxtachilik sohasida mehnat qilganlarning asosiy qismi xotin-
qizlar edi 21
.
21
 Saidov S. Urush va mehnat frontida o‘zbek ayollari. – T.: Sharq, 1999. – 188 b.
20 Paxta   yig‘im-terimi   davrida   xotin-qizlar   o‘rtasida   umumxalq   musobaqalari
avj olib ketdi. Andijon viloyati To‘raqo‘rg‘on tumanidagi “ Zarbdor” kolxozining
ilg‘or   terimchisi   Aminaxon   Nazarova,   Maryam   Isoqova,   Soraxon   Imomova   va
boshqalar   mavsum   davomida   25   ming   kilogramdam   paxta   terishga   ahd   qildilar.
Shofirkon   tumani   paxta   dalalarida   mehnat   qilayotgan   xotin-qizlardan   Barno
Niyozova, Munavvar Shodiyeva, Adolat Rustamova va boshqalar kuniga 200-250
kilogrammdan paxta terishganligi manbalarda qayd etildi. Shuningdek xotin-qizlar
o‘rtasidagi   ana   shunday   musobaqalar   Samarqand,   Qashqadaryo,   Namangan   va
boshqa   viloyat   xotin-qizlari   o‘rtasida   ham   bo‘lib   o‘tdi.   Shunday   musobaqalarda
Samarqand viloyatidan Xosiyat Fayziyeva, Salomat Yusupova, Kitob tumanidan “
Matbuot”   kolxozining   a’zosi   Tuxfaxon   Malikova,   S.   Xolmatova,   shuningdek
Qashqadaryo   viloyatidan   O‘lmas   Sadriyeva,   Salomat   Qarshiyeva,   Andijonlik
xotin-qizlardan   R.   Yangiboyeva,   A   Nazarova,   R.   Usmonova   kabilar   samarali
mehnat qilib, paxta yig‘ib olishda jonbozlik ko‘rsatdilar.
1942-yilda Namangan viloyati qishloq xo‘jaligida band bo‘lgan kishilarning
50   foizi,   Toshkent,   Andijon   va   Samarqand   viloyatlarida   60   foizdan   ko‘prog‘i
xotin-qizlardan   iborat   edi. 22
  Ayrim   xo‘jaliklarda   asosiy   kuch   xotin-qizlar   edi.
Masalan,  Farg‘ona viloyati  Bag‘dod tumanidagi  “ Ittifoq” xo‘jaligidagi  200 nafar
mehnatga yaroqli kishilardan 150 nafari xotin-qizlardan iborat edi.
1942-1943   yillarda   O‘zbekiston   qishloq   xo‘jaligida,   front   va   front   ortida
og‘ir   vaziyat   vujudga   keldi.   Respublika   sanoat   korxonalarida   ishlash   uchun   500
ming   kolxozchining   jalb   etilishi,   ishchi   kuchi,   mutaxassis   kadrlarning   keskin
kamayib   ketganligi,   qishloq   xo‘jalik   mashinalarining   yetishmasligi,   ehtiyot
qismlar,   meniral   o‘g‘itlar,   yonilg‘ining   respublikaga   ham   keltirilishiga   qaramay
qishloq   xo‘jalik   mahsulotlarini   jumladan   paxta   yetishtirishni   ham   ko‘paytirish
talab   qilinar   edi.   Paxta   yalpi   mahsulotini   1941   yilga   nisbatan   14,5   foizga
ko‘paytirish   ta’kidlab   o‘tildi.   Shunga   asosan   paxta   ekin   maydonini   917,6   ming
gektarga yetkazish belgilab berildi.
22
 Po‘latov. I. Buyuk g‘alabaga O‘zbekiston hissasi. –T.: O‘zbekiston, 1974. - 108 b.
21 1942-yilda   respublika   qishloq   xo‘jaligi   ishlab   chiqarishida   mehnatga
layoqatlilar soni 1941-yilga nisbatan 250 ming, 1943-yilga kelib 200 ming kishiga
kamaygan   edi.   1942-yilning   yanvar   oyida   respublika   paxtakorlarining   ikkinchi
quriltoyi chaqirildi. Unda paxtadan yuqori hosil olish masalasi ko‘rib chiqildi.
1942 yil-fevralda  Toshkent  viloyati   qishloq  xo‘jalik  ilg‘orlarining  kengashi
bo‘lib   o‘tdi.   Kengashda   Farg‘ona,   Andijon,   Namangan   viloyat   qishloq   xo‘jaligi
ilg‘orlarining   vakillari   ishtirok   etdi.   Ularning   ko‘pchiligi   xotin-qizlar   edi.   Bu
kengashdan   so‘ng   respublika   bo‘ylab   “Faqat   o‘zing   uchun   emas,   o‘g‘ling   ,   aka-
ukang   uchun   ishla”   shiori   ostida   zarbdorlarga   mehnat   harakati   boshlanib   ketdi.
Bunday   vatanparvarlik   harakati   xotin-qizlar   orasida   keng   tus   oldi.   Sirdaryo
tumanidagi   “Yangi   turmush”   kolxozining   terimchisi   Xosiyatxon   Xasanova
kundalik normani besh barobar bajarishga ahd qildi. 23
Xotin-qizlar   yillik   mehnat   kunini   150   dan   250   gacha   ko‘paytirish
tashabbuskorlari   bo‘lib   chiqdi.   1942-yilning   may   oyidan   boshlab   Oltinko‘llik
zveno   boshlig‘i   Tursunxon   Karimovaning  tashabbusi   bilan  respublikaning   barcha
kolxoz   va   savxozlarida   zarbdor   front   zvenolari   tashkil   qilindi.   Bu   zvenolarga
asosan   xotin-qizlar   boshchilik   qilishdi.   Toshkent   viloyati   Bekobod   tumanida   60
dan   ortiq   ana   shunday   zvenolar   faoliyat   ko‘rsatdi.   Bu   zarbdor   zveno   boshliqlari
kundalik   normalarini   2-3   barobar   ortig‘i   bilan   bajarishdi.   Namanganlik   Onaxon
Tojixonova 20 kun ichida 7 ming kilogram paxta terdi. 1942-yil 1- noyabrga qadar
respublikada   316   ta   xotin-qiz   5   ming   kilogram   paxta   terib   davlatga   topshirishdi.
Ammo   xotin-qizlarning   ana   shunday   mehnat   qilishlariga   qaramay   davlatga   jami
801997   tonna   paxta   topshirildi.   Har   bir   gektar   paxta   maydonidan   planda
ko‘rsatilgan   13,8   sentner   o‘rniga   9,4   sen t nerdan   hosil   olindi.   Bu   holat   qoniqarli
darajada   emas   edi.   1943   yil   harbiy   strategic   jihatdan   burilish   yili   bo‘ldi.   Chunki
sovet qo‘shinlari dushman ustidan g‘alabaga erisha boshladi. Bu holat O‘zbekiston
xotin-qizlarini   ham   ruhlantirib,   ularni   yanada   qattiqroq   mehnat   qilishga   undadi.
Ammo bu vazifani qiyin sharoitda bajarishga to‘g‘ri keldi. Chunki urushning eng
og‘ir damlarida mehnatga layoqatli kishilar soni yanada kamaygandi. Shuningdek,
23
 Inoyatov X, G‘alabaga qo‘shgan hissa. –T.: Fan, 1975 – 51 b
22 ekin maydonlari ham 1943 - yilda 1942 - yilga nisbatan 250 ming gektarga ko‘paydi.
Bu   holat   esa   xotin-qizlardan   yanada   katta   kuch   talab   qilardi.   Paxtaga   ishlov
berishda   xotin-qizlar   jonbozlik   ko‘rsatib   ishladilar.   Buxoro   tumani   dalalarida
mehnat   qilgan   Z.   Ahmatova,   B.   Zaripova,   X.   Gadoyeva,   Qiziltepa   tumani
kolxozchi   xotin-qizlari   kundalik   normani   1,5-2   barobar   qilib   bajardilar.   Mazkur
yilda   O‘zbekiston   bo‘yicha   120   ming   xotin-qizlarni   o‘zida   birlashtirgan   zarbdor
zveno   va   brigadalar   paxta   dalalarida   jasorat   ko‘rsatdilar.   Birgina   Farg‘ona
viloyatining   o‘zida   14   ming   kishini   o‘ziga   birlashtirgan   526   zarbdor   brigada
tuzildi.   Samarqand   viloyatida   -594,   Namangan   oblastida   400   ta   ana   shunday
brigadalar   faoliyat   ko‘rsatdi.   Ammo   shunday   qattiq   mehnat   qilinsada,   1942-1943
yillarda O‘zbekistonda paxta yetishtirish rejasi bajarilmay qoldi. Bu holatga g‘o‘za
ekiladigan   maydonlar   salmog‘i   keskin   kamayib,   g‘o‘za   hosildorligining   pasayib
ketganligi,   mexanizatsiya   darajasining   pasayib   qolgani,   mineral   o‘g‘itlardan
foydalanish   qisqargani   va   paxta   yetishtirish   agromexanikasining   yomonlashgani
ham   sabab   bo‘ldi.   Shuningdek,   chopiq,   sug‘orish,   irrigatsiya   tarmoqlarining
tozalash ishlarini muntazam olib borish uchun ishchi kuchi ham yetarli emas edi.
Biroq urush davri sharoitlaridagi bu obyektiv omillarni mamlakat rahbariyati
inkor   etdi.   Paxta   tayyorlash   rejasi   bajarilmay   qolganligi   uchun   javobgarlik
mahalliy   partiya   va   xo‘jalik   organlari   bo‘yniga   qo‘yilib,   ular   qishloq   xo‘jaligini
boshqarishni   operativ   ravishda   qayta   qurishga   layoqatsizlikda   ayblandi.   O‘sha
paytdagi O‘zbekiston Respublikasi rahabri Usmon Yusupovga qattiq ogohlantirish
berildi.   Mamlakat   rahbariyati   paxta   tayyorlash   rejalarini   har   qanday   yo‘l   bilan
bo‘lsa   ham   bajarilishini   mahalliy   partiya   va   xo‘jalik   organlaridan   talab   qildi   va
aslida   ularni   shu   sohani   boshqarishning   buyruqbozlik,   ma’muriy   usul   amallariga
o‘tib borishga majbur qildi. Shu davrdan boshlab O‘zbekistonda paxta yetishtirish
masalasiga alohida e’tibor qaratila boshlandi 24
.
1944 - yilga kelib sovet qo‘shinlari dushman ustidan yaxshi natijalarga erisha
boshladi.   Bu   jarayon   paxta   dalalarida   mehnat   qilayotgan   O‘zbekistonlik   xotin-
qizlarni   yanada   ruhlantirib   ularni   mehnat   frontida   qahramonlik   va   jonbozlik
24
 Olimova R. O‘zbekiston xotin-qizlarining urush yillaridagi jasorati. – T.: Yangi asr avlodi, 2005. – 154 b.
23 ko‘rsatishga ruhlantirib yubordi. 1944-yilning yanvar oyida Toshkentda respublika
paxtakorlarining   birinchi   quriltoyi   chaqirildi.   Quriltoy   ishtirokchilari   1944-yilni
paxtachilikni rivojlantirish uchun umumxalq kurash yili deb e’lon qildilar.
VKP   (b)   Markaziy   Komiteti   o‘zining   1944-yil   6   martda   “   O‘zbekistonda
paxtachilikni tiklash va rivojlantirishni choralari to‘g‘risida” qabul qilgan qarorida
respublikada   keyingi   ikki   yil   ichida   paxta   yetishtirishning   kamayib   ketganligi
sabablarini   ko‘rsatib,   O‘zbekistonda   paxta   yetishtirishni   kuchaytirish   vazifasini
kun   tartibiga   qo‘ydi.   Ana   shundan   keyin   respublika   dalalarida   bahorgi   ekin
mavsumini   yaxshi   o‘tkazish   uchun   27269   brigada   83   minggga   yaqin   zvenolar
tashkil   qilindi.   Bahorgi   ekish   mavsumida   respublika   paxta   dalalarida   220   ming
tonna   mineral,   600   ming   tonnadan   ortiq   mahalliy   o‘g‘itlar   solindi.   Shuningdek
qishloqqa   texnik   yordam   ko‘rsatish   uchun   malakali   mutaxassislar   yuborildi.   Ular
tomonidan   traktorlar,   qishloq   xo‘jalik   mashinalari   ta’mirlandi.   Shuningdek
qishloqlar   ustidan   shaharning   otalig‘i   amalga   oshirildi.   Ya’ni   shaharlarda   mehnat
qilayotgan minglab ishchilar, xizmatchilar, madaniyat, sog‘liqni saqlash xodimlari,
ilm ahillari va boshqalar paxta hosilini yig‘ib-terib olishda dehqonlarga ham katta
ko‘mak berdilar. Bu o‘rinda ham xotin-qizlar jonbozlik ko‘rsatdilar. Ular bor kuch
imkoniyatlarini   ishga   solishib,   front   uchun   mehnat   qildilar.   Ular   o‘rtasida   paxta
uchun umumxalq kurashi avj oldirildi. Jumladan, Namangan tumanidan Fotimaxon
Qozoqova, Xadichaxon Burhonova, Melixon Obidova, Saidaxon Madrahimova va
boshqalar kundalik ish normasini 3-4 marotaba ortig‘i bilan bajarishdi 25
.
Xorazm   viloyati   Shovot   tumaniga   qarashli   Orjonikidze   nomli   kolxoz
a’zolaridan Norjon Xudoyberganova, Onajon Hayitboyeva va boshqalar gektaridan
100   sentnerdan   paxta   hosilini   olish   uchun   mehnat   qilishdi.   Buxoro   viloyati
hududida   tuzilgan   523   ta   paxta   brigadalaridan   367   tasi   yuqori   hosil   olish   uchun
kurashda o‘rnak ko‘rsatdilar.
Paxta   uchun   boshlangan   musobaqada   Farg‘ona   viloyati   Pop   tumaniga
qarashli   “Ittifoq”   kolxozining   Z.   Madaminova   boshliq   brigada   a’zolari,   Buxoro
tumanidagi “Proletariy” kolxozining Tosheva va Niyozova boshliq zvena a’zolari,
25
 Рахимов Ш. "Женщины Узбекистана в годы войны". – Ташкент: Фан, 1980. – 118 с.
24 Andijonlik   paxtakorlardan   Zulayho   Ashurova,   Hikmat   Haitova,   Oysha   Jo‘rayeva
va   boshqalar   gektaridan   50   sentnerdan   paxta   hosili   olish   uchun   astoydil
kurashdilar.   Paxta   dalalarida   mehnat   qilgan   Paxtakor   o‘zbek   xotin-qizlar   nomiga
frontdan ko‘plab xatlar keldi. Ularda minadorchilik izhor etilgandi.
1944-yilda   respublika   qishloq   xo‘jaligi   ishlarida   634   mingga   yaqin   xotin-
qizlar mehnat qildi. Shundan 200 mingdan ortig‘i bir yilda 200-300 ish kuni, 132
mingga   yaqin   300-400,   61   mingdan   ziyod   ayollar   esa   400   dan   ortiq   ish   kuni
ishladi.   Bu   raqamlar   o‘zbekiston   paxtakor   ayollarining   mehnat   frontida,   paxta
uchun umumxalq kurashida ommaviy jasorat ko‘rsatganliklaridan darak beradi.
1944-yilda   O‘zbekiston   qishloq   mehnatkashlari   paxta   tayyorlash   davlat
planini   muddatidan   oldin   101,4   protsent   qilib   bajardi.   Respublika   xirmoniga   839
ming   dona   paxta   yetkazib   berdi.   Ko‘plab   xotin-qizlar   turli   xil   mukofotlar   bilan
taqdirlandilar.   1945 - yilda   ham   paxtadan   mo‘l   h osil   olish   uchun   kurash   boshlanib
ketdi. Bu borada ham xotin-qizlar jonbozlik ko‘rsatdilar. Mazkur yilda respublika
dalalarida   5693   brigada   va   9620   zveno   qatnashdi.   Andijon   viloyati   Izboskan
tumanidagi   mashhur   paxtakor   Hidoyat   Holmatova   boshliq   brigada   a’zolari
gektaridan   40   sentnerdan   paxta   hosili   olish   uchun   kurash   olib   bordilar.
Samarqandlik Tojixon Xusanova kabi ilg‘or paxtakor xotin-qizlar kuniga 250-300
kilogramdan paxta terdilar. 1945 - yilda respublika davlatga 850,4 ming tonna paxta
topshirdi. Ko‘pchilik xo‘jaliklar gektaridan 30-35 sentnerdan paxta hosilini olishga
erishdi. Buning oqibatida esa albatta paxtadan mo‘l hosil ko‘tarildi 26
.
Respublika qishloq xo‘jaligi sohasida jumladan paxtachilikda mehnat qilgan
ko‘plab   xotin-qizlar   ko‘rsatgan   jasoratlari   tufayli   orden   va   medallarga   tavsiya
etildi.
Xullas,   ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   O‘zbekistonlik   xotin-qizlar   front
orqasida bo‘lsada, paxta hosilini yetishtirish, uni yig‘ib olishda jonbozlik ko‘rsatib,
sanoat   korxonalari   uchun   yetarli   xom-ashyo   yetkazib   berishga   erishdi.   Bu
mehnatlari bilan g‘alabaga o‘z hissalarini qo‘shdilar.
26
 Саидова З. "Труд женщин Узбекистана в тылу в 1941–1945 гг.". – Ташкент: Университет, 1991. – 68 с.
25 2.2.   O’zbekiston   xotin-qizlarining   ipakchilik,   g’allachilik   va   chorvachilikni
rivojlantirish uchun ko’rsatgan jasoratlari.
Urush   O’zbekiston   qishloq   xo’jaligining   muhim   tarmoqlaridan   biri   bo’lgan
ipakchilikni   rivojlantirishni   ham   taqoza   qildi.   1940-yilgacha   respublikada   asosan
individual   asosda   amalga   oshirilar   edi.   Mamlakatda   ipak   mahsulotlarini   ishlab
chiqarishni   ko’paytirish,   malakali   ipakchi   mutaxassislarni   tayyorlash   maqsadida
BKP (b) Markaziy Komiteti 1941-yilning 13-martida “O’zbekistonda ipakchilikni
yanada   rivojlantirishni   tadbirlari   to’g’risida”   qaror   qabul   qildi.   Bu   qarorda
respublikada   ipakchilik   mahsulotlarini   ko’paytirish,   pilla   hosildorligini
oshirishning aniq vazifalari ko’rsatib o’tildi. Ana shu qarorlarga ko’ra, O’zbekiston
pillachilari  yaqin 6-7 yil ichida pilla yig’ishni  20 ming tonnagacha yetkazish,  har
bir quti pilla urug’idan 50 kilogrammdan pilla olishga erishish ko’zda tutilgan edi.
Respublikada   ipakchilikni   yuksaltirish   uchun   avvalo,   yetarli   darajadagi
ipakchi mutaxassislar  tayyorlash zarur edi. Chunki sanoat  korxonalari uchun ipak
eng   kerakli   xom-ashyo   resurslaridan   hisoblanardi.   Shuning   uchun   O’zK(b)P
Markaziy   Komiteti   va   Xalq   Komissarlar   Soveti   1941-yil   avgustida   respublikada
ipakchi   kadrlar   tayyorlash   haqida   qaror   qabul   qildi.   1941-yil   sentyabr   oyida
Toshkent qishloq xo’jaligi instituti, Andijon ipakchilik texnikumi, Urganch qishloq
xo’jaligi   o’rta   maktabi   qoshida   ipakchilik   bo’yicha   mutaxassislar   tayyorlaydigan
maxsus   kurslar   ochildi.   Buxoro   viloyatining   barcha   tumanlarida   ana   shunday
kurslar   tashkil   qilindi.   1941-yilning   oxiriga   kelib   Buxoro   viloyatida   739   kishi,
Qoraqalpog’iston ASSRda 161 kishi ipakchilik bo’yicha brigadir qilib tayyorlandi.
Ushbu   kadrlar   orasida   xotin-qizlar   ham   ko’pchilikni   tashkil   etardi.   Jumladan,
Qoraqalpog’iston ASSRdagi 161 nafar brigadirning 149 nafari xotin-qizlar edi 27
.
O’zbekiston  pillachi  xotin-qizlari  respublikada   ipakchilikni   rivojlantirishga,
frontni,   armiyani   qimmatbaho   xom-ashyo   bilan   ta’minlash   maqsadida   fidokorlik
bilan   ish   qildilar.   Natijada   ipakchilikda   yaxshi   natijalarga   erishildi.   Masalan,
Shovot tumanidagi  Kalinin nomli  kolxoz pillachilari har quti pilla urug’idan 60,7
kilogramdan   pilla   olishga   muvaffaq   bo’ldilar.   Ayrim   pillachi   ayollar,   jumladan
27
 Turdiyev S. Jasorat unutilmaydi. - Qarshi, 1997. - 84 b.
26 Hazorasp   tumanidagi   S.Murodova   boshliq   zveno   a’zolari   bir   quti   pilla   urug’idan
60 kilogram o’rniga 130 kilogramm, “Qizil Sharq” kolxozining Nurjon Karimova
boshliq   zveno   a’zolari   va   Staxanov   nomli   kolxozning   Hayot   Nazarova   boshliq
zveno   a’zolari   100   kilogramdan   pilla   olishdi.   1941 - yilda   respublikamiz   bo’yicha
davlatga 12051 tonna pilla topshirildi.
1942-yilda   ham   O’zbekiston   pillachi   ayollari   samarali   mehnat   qildilar.
Mazkur   yilda   xotin-qizlarning   fidokorona   mehnat   qilganliklari   tufayli   davlatga
12190   tonna   pilla   tayyorlandi.   Pilla   tayyorlash   davlat   plani   103,5   prosent   qilib
bajarildi. Ushbu jarayonda Namangan viloyati Uchqo’rg’on tumani pillachilari har
bir   quti   pilla   urug’idan   o’rta   hisobda   64,   Andijon   viloyati   Izboskan   tumani
pillachilari   63,2,   Samarqand   viloyati   G’allaorol   tumani   58,2,   Buxoro   viloyati
Qarshi   tumani   58,7,   Chiroqchi   tumani   pillachilari   51,1   kilogramdan   pilla   olishdi.
Xo’jaobod   tumani   Buddiyonniy   nomli   kolxoz   pillakori   Sarvinoz   Hamroyeva   esa
101   kilogramdan   pilla   hosili   olishga   muvaffaq   bo’ldi.   Pilla   yetishtirishda   katta
yutuqlarni   qo’lga   kiritgan   100   dan   ortiq   O’zbekistonlik   xotin-qizlar   turli   xildagi
davlat  mukofotlari  bilan taqdirlandi.  Ular  orasida  O’g’ilxon Hamidova, Azizaxon
Mo’minova,   Mastura   Dadaboyeva,   Turdixon   Egamberdiyeva   singari   xotin-qizlar
bor edi. Albatta bu xotin-qizlar mehnatining samarasi edi. 1943 - yilda ham davlatga
pilla   topshirish   plani   ortig’i   bilan   bajarildi.   1945-yilga   kelib   esa   Toshkent,
Namangan,   Surxondaryo,   Samarqand   viloyati   pillakor   xotin-qizlari   ulkan
yutuqlarni   qo’lga   kiritdilar.   Mazkur   yilda   davlatga   9556   tonna   pilla   topshirildi.
Shuningdek,  ushbu   yutuqlarning  oqibatida   210  nafar   xotin-qiz  orden   va  medallar
bilan mukofotlandi 28
.
Ulug‘ Vatan urushi yillarida respublika pillachilari 54 ming tonnadan ziyod
xom-ashyo   topshirdilar.   Urush   davrining   qiyinchiliklari,   shuningdek,   Ukraina   va
Shimoliy Kavkaz kabi g’allakor rayonlarning fashistlar tomonidan vaqtincha bosib
olinishi O’rta Osiyo va Qozog’iston respublikalari, jumladan, Ozbekistonda don va
boshqa qishloq xo’jalik mahsulotlari yetishtirishni taqozo etardi. Ma’lumki, Ulug’
Vatan   urushi   boshlangunga   qadar   respublikada   yetishtirilgan   g’alla   taxminan   3-4
28
 Qosimov Y. Ulug’ Vatan urushi yillarida O’zbekiston xalqlarining suv uchun kurashi tarixidan. - T.:  Fan, 1983. 
- 108 b.
27 oyga   yetar   edi,   xolos.   Qolgan   g’alla   Ukraina,   Shimoliy   Kavkaz   va   Volgabo’yi
rayonlaridan   keltirilar   edi.   Urush   boshlanishi   bilan   esa   ahvol   butunlay   o’zgardi.
O’zbekiston Respublikasi oldida nafaqat o’z xalqining g’alabaga bo’lgan ehtiyojini
qondirib qolmay balki  front  va front  ortini  ham  g’alla mahsuloti  bilan ta’minlash
masalasi   kun   tartibiga   qo’yildi.   Bu   jarayonni   amalga   oshirishda   ham   xotin-qizlar
mehnatidan foydalanildi.
Dehqonchiligi   sun’iy   sug’orishga   asoslangan   O’zbekistonda   ekin
maydonlarini   kengaytirish   irrigatsiya   mahsulotlarini   amalga   oshirishni   taqoza
etardi.   1941-yilning   oxiri   va   1942-yil   boshlarida   Shimoliy   Toshkent   (Toshkent
viloyati)   Chust   va   Yuqori   Uchqo’rg’on   (Namagan   viloyati),   So’x-Shohimardon
(Farg’ona   viloyati),   Nazarxon-Tozayorlish,   Yunusobod,   Sho’ro,   Shumanoy
(QQASSR)   kabi   kanallarning   loyiha-smeta   ishlari   tayyorlandi. 29
  Ushbu   sug’orish
tarmoqlarini   bunyod   etishda   xotin-qizlar   ham   ishtirok   etdilar.   Ko’klamning
yaqinlashib qolayotganligi sababli hasharchilar o’z tashabbuslari bilan kechasi ham
ishladilar.   Masalan,   Kattaqo’rg’on   suv   ombori   qurilishi   uchun   Beshkent   tumani
qishloq sovetlaridan xotin-qizlar ham yuborildi.
Kalilin   rayonidan   kelgan   50   nafar   ayol   Habira   Yo’ldosheva,   O’rolbibi
Rahmatova,   Irisoy   Murodova,   Yekaterina   Ladonna   va   Zulfi   Sodiqova  kabi   qizlar
brigadasi tunda tuproq tashishda mahorat ko’rsatdilar. Suv inshootlarining qurilishi
oqibatida   g’alla   ekiladigan   maydonlar   hajmi   kengaytirildi.   G’alla   o’rim-yig’im-
terim   ishlariga   xotin-qizlar   ham   jalb   etildi.   1942 - yilga   kelib   O’zbekistonda   don
ekinlari   maydoni   1941 - yilga   nisbatan   333,2   ming   gektarga   kengaytirildi.   Mazkur
yilda davlatga g’alla topshirish plani 113,5 prosent qilib bajarildi. 1945-yilda don
xo’jaligi   respublika   xalq   xo’jaligining   mas’uliyatli   tarmoqlaridan   biriga   aylandi.
G’alla   o’rim-yig’imi   davrida   ko’plab   g’allakor   ayollarimiz   zo’r   g’ayrat   bilan
mehnat   qildilar.   Masalan,   Andijon   tumanidagi   “Bolshevik”   kolxozining   ilg’or
g’allakori   Karomat   Uzoqova,   Xosiyat   Abdullayeva   va   boshqalar   har   kuni   2-2,5
normadan   ish   bajarishdi.   G’alla   o’ruvchi   xotin-qizlar   orasida   Shahriniso
Shermatova tashabbusi bilan musobaqa avj oldirildi. Uning o’zi kundalik normani
29
 Qosimov Y. Ulug` Vatan urushi yillarida O`zbekiston xalqlarining suv uchun kurashi tarixidan. – T.: Fan, 1983. 
- 15 b
28 2-2,5 barobar ortig’i bilan bajardi. Qashqadaryo viloyati  Dehqonobod tumanidagi
Kuybishev   nomli   kolxozning   T.   Subanova   boshliq   xotin-qizlar   brigadasi   g’alla
o’rim-yig’im  terimida yaxshi  natijalarga erishishdi.  T.Subanovaning o’zi  kunda 3
normadan   ish   bajardi.   Beshkent   tumanidagi   “Yordamkom”   kolxozining   a’zolari
Norxol Shodiyeva, Zaynab Sharipova, Mastura Odilova va boshqalar g’alla o’rim-
yig’imi vaqtida 3-3,5 normadan ishlashdi. Shu sababdan ham urush yillarida yalpi
don mahsuloti ishlab chiqarish 104 million pudga yetkazildi.
Urush   yillarida   O’zbekiston   qishloq   xo’jaligi   uchun   yangi   tarmoq   –   qand
lavlagi   yetishtirish   ham   yo’lga   qo’yildi.   Samarqand,   Farg’ona,   Toshkent,
Qashqadaryo   viloyatlari   lavlagi   yetishtirish   bo’yicha   ixtisoslashtirilib,   1942-
yildayoq  65   ming  gektarga,   keyingi   yillarda  70   ming  gektardan   ortiqroq  hosildor
yerlarga   qand   lavlagi   ekildi. 30
  Urush   yillarida   O’zbekiston   butun   ittifoqda   ishlab
chiqarilgan qandning to’rtdan bir qismini berdi 5 . Zirabuloq, Qo’qon, Yangiyo’lda
qand zavodlari qurildi.
Respublikada   lavlagikor   mutaxassislar   tayyorlaydigan   qisqa   muddatli
kurslar  ochildi. 1942-1944-yillarda bu kurslarni 22139 kishi bitirib chiqdi. Bitirib
chiqqanlar   orasida   xotin-qizlar   ko’p   edi.   Ko’plab   lavlagikor   xotin-qizlar
o’zlarining   samarali   mehnati   tufayli   mo’l   hosil   yetishtirishda   katta
muvaffaqiyatlarga   erishdi.   Toshkent   viloyatining   mashhur   lavlagikori   Mehriniso
Abdullayeva   har   gektaridan   550   sentnerdan,   Munisxon   Yo’ldosheva   gektaridan
590, Melixon Halimboyeva 552, Xayriniso Yusupova 510 sentnerdan hosil olishdi.
Ushbu   raqamlar   respublikamiz   xotin-qizlarining   qand   lavlagini   yetishtirishda
qanchalik jonbozlik ko’rsatib mehnat qilganliklarini yaqqol ko’rsatib turibdi.Urush
yillarida   chorvachilikni   rivojlantirish   jarayonida   ham   fidokorona   mehnat   qilindi.
Chunki   chorvachilikni   rivojlantirish   respublika   qishloq   xo’jaligining   muhim
vazifalaridan   biri   edi.   Bu   vazifani   bajarishda   ham   xotin-qizlar   mehnatidan
foydalanildi.   Respublikamizda   chorvachilik   mahsulotlarini   ko’plab   tayyorlash   va
chorvachilikni   rivojlantirishda   O’zK   (b)P   va   O’zSSR   Xalq   Komissarlari   Soveti
tomonidan   1942-yil   12-martda   chorvachilikni   rivojlantirish   davlat   plani   haqida
30
 Usmonov Q., Sodiqov M., O`zbekiston tarixi, - T.: Sharq, 2001, - 152 b.
29 qabul   qilgan   qarori   muhim   rol   o’ynadi.   Qarorda   ta’kidlanishicha,   1943-yilda
O’zbekiston   kolxoz   va   sovxozlarida   qoramollar   sonini   650,   qorako’l   qo’ylarini
2385,   echkilar   sonini   623,6,   otlar   soni   402   ming   boshga   yetkazilishi   kerak   edi.
Chorva mahsulotlarini ko’paytirish va qoramollarni parvarish qilishda xotin-qizlar
aktiv   ishtirok   etdilar.   Urganchlik   Onabibi   Safarova   25   qoramoldan   13500   litr   sut
sog’ib   olishga   muyassar   bo’ldi.   Xolijon   Oymirzayeva,   Ro’zim   Dinmurodova   6
sigirdan   4637   va   4770   litrdan   sut   sog’ib   olishdi.   Rema   Olloberganova   esa   28
qoramoldan 21 buzoq oldi va 3538 litr sut sog’ib oldi. Toshkent viloyatida ilg’or
sut sog’uvchilar soni 1421, Namagan viloyatida esa 898 nafarga yetdi.
Andijon   viloyati   chorvadorlari   ham   mehnatda   o’rnak   ko’rsatishdi.
Chorvachilikda erishgan yutuqlari uchun Andijon viloyatidan 7 nafar sut sog’uvchi
xotin-qizlar,   Samarqand   viloyatidan   10   dan   ortiq   cho’pon   ayollar   respublika
rahbariyati   tomonidan   mukofotlandilar.   Qashqadaryo   viloyati   Beshkent   tumani
chorvadorlari   ham   yaxshi   natijalarga   erishdilar.   Ular   otchilik   bo’yicha   rejani   104
foizga, qoramollar 127 foizga, mayda mollar 101,4 foizga, tuyachilikni 116 foizga
bajardilar.   Bu   yutuqlarni   qo’lga   kiritishda   xotin-qizlar   munosib   hissa   qo’shdilar.
Shuni   ham   alohida   qayd   etish   kerakki   O’zbekiston   xotin-qizlari   qishloq
xo’jaligining   barcha   tarmoqlarida   faol   mehnat   qildilar.   Shuningdek   respublikada
tamakichilik,   bog’dorchilik,   uzumchilik,   polizchilikdan   yuqori   hosil   olishda   ham
xotin-qizlar o’z hissalarini qo’shdilar. 1943-yilda Toshkent tumani “Qizil dehqon”
kolxozining   a’zosi   Bashar   Azizova   boshliq   uzumchilik   brigadasi   25   tonna
kishmish tayyorlab frontga jo’natishdi 31
.
Xullas,   Ulug’   Vatan   urushi   yilllarida   O’zbekiston   xotin-qizlari   faqat
paxtachilikda   emas,   ipakchilik,   g’allachilik,   chorvachilik,   polizchilik,
bog’dorchilik   sohalarini   rivojlantirishga   ham   o’z   hissalarini   qo’shdilar.   Ushbu
fidokorona   mehnatlari   bilan   front   orqasida   turib,   g’alaba   uchun   astoydil   mehnat
qildilar.
2.3. Rahbar xotin-qizlar faoliyatining o’sib borishi va ularning g’ a labaga
qo’shgan hissasi.
31
 Шарипов К. "Роль узбекского народа в победе над фашизмом". – Ташкент: Фан, 1984. – 115 с.
30 Ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   butun   mamlakat   xotin-qizlari   singari
O’zbekistonlik ayollar ham barcha sohalarda mehnat qilishlari bilan birgalikda ular
o’rtasida tashkilotchi, targ’ibotchi, rahbar xotin-qizlar ham anchagina edi. Ularning
tashabbusi   va   say-harakatlari   oqibatida   O’zbekiston   iqtisodiy,   ijtimoiy,   madaniy
hayotida   sezilarli   ishlar   amalga   oshirildi.   Birinchi   o’rinda   O’zbekistonlik   xotin-
qizlar   jangchilar,   harbiy   xizmatda   bo’lganlarning   oilalariga   g’amxo’rlik   qilish,
moddiy   tomondan   yordam   ko’rsatish   tashabbusi   bilan   chiqishdi.   Frontga
ketganlarning   bolalarini   bog’chalarga,   yaslilarga   joylashtirishda,   ularga   bepul
ovqatlar   berishni   tashkil   qilishda   ham   yetakchi   xotin-qizlar   o’z   hissalarini
qo’shdilar 32
.
1941-yil oktyabr oyida Toshkent tumani xotin-qizlari O’zbekistonda birinchi
bo’lib,   frontdagi   jangchilar   oilasiga   ixtiyoriy   ravishda   yordam   berish   tashabbusi
bilan   chiqishdi.   Shu   tuman   partiya   komiteti   sekretari   Nazira   Jamilovaning
tashabbusi   bilan   100   dan   ortiq   harbiy   xizmatchilarning   uylarini   remont   qilish,
ularga   850   sarjin   o’tin   g’amlash,   40   tonna   g’alla   va   sabzavot   mahsulotlarinidan
iborat   oziq-ovqat   fondi   tayyorlash,   jangchilarning   bolalariga   poyafzal   tikishga
qaror qilishdi. Bu tashabbus esa respublikadagi boshqa xotin-qizlar tomonidan ham
qo’llab-quvvatlandi.   Farg’ona   viloyati   xotin-qizlari   ham   bu   ishda   jonbozlik
ko’rsatishdi.   1941-1942   yillarda   farg’onaliklar   4733   uyni   remont   qilib,   16165
oilaga g’amlab berishdi. Front ishtirokchilarining 8 mingdan ortiq bolalari kiyim-
kechak,   4140   oila   oziq-ovqat   va   sabzavot   mahsulotlari   bilan   ta’minlandi,   8   ming
bola   bolalar   bog’chasi   va   yaslilarga   joylashtirildi.   Toshkent   viloyati   Yangiyo’l
tumanidagi   U.Yusupov   nomli   dehqon   xo’jaligi   a’zolari   frontchi   oilalar   yordam
fondiga 26 ming so’m pul, 17 qo’y, 1,5 tonna guruch, bir  tonna g’alla, 4,5 tonna
sabzavot   va   boshqa   narsalar   to’plab,   frontga   jo’natishga   qaror   qildilar.   Bunday
harakatlar   Qashqadaryo   hududida   ham   amalga   oshirildi.   Qarshi   tumani   Yertepa
qishloq   kengashining   “Alanga”,   Yusupov,   Mirmiron   qishloq   kengashidagi
Oxunboboyev,   Xudoyzot   qishloq   kengashidagi   “Qizil   Askar”,   “Harakat”,
“Vostok”, “Oktyabr 15 yilligi” kabi dehqon xo’jaliklari frontchi oilalarga yordam
32
 Abdurahmonov E. O’rta Osiyo respublikalari olimlarining frontga qo’shgan hissasi. T.: Fan, 1971. - 107 b.
31 uyushtirishda   namuna   ko’rsatdilar.   “Qizil   Askar”   dehqon   xo’jaligi   a’zolari   2
sentner bug’doy, 5 sentner sabzavot, 2 ming so’m pul, 10 g’aram o’tin, Kat qishloq
kengashidagi   “Maqsad”   dehqon   xo’jalik   a’zolari   40   g’aram   o’tin   tayyorlab
berdilar.   5   ming   so’m   to’plab   topshirdilar.   Ayniqsa   front   yoqasidan   vaqtincha
zaruriyat   oqibatida   ko’chirib   keltirilgan   oilalarga   yordam   uyushtirish   namunali
tashkil etildi. Ular uy-joy, yoqilg’i bilan ta’minlandi. Qarshi tumanidagi birinchi va
ikkinchi MTS jamoalarida frontchilarning oilalariga yordam uyushtirish ommaviy
tus   oldi.   Frontchi   oilasi   Krivyanina   uy-joy   bilan   ta’minlangach   unga
elektropayvandchilikni, Lopachevaga tokarlikni, Cho’liyevaga avtogenchilik kasbi
o’rgatildi.
Ma’lumki,   urush   davrida   fashistlar   Germaniyasi   tomonidan   mamlakat
hududining   bosib   olingan   joylaridan   ota-onasiz   qolgan   bolalar   O’zbekistonda
evakuatsiya   qilindi.   Shu   munosabat   bilan   Toshkent   xotin-qizlari   O’zbekistonning
barcha   xotin-qizlariga   murojaat   qilib,   evakuatsiya   qilingan   bolalarga,   oilalarga
g’amxo’rlik   qilishga,   ularni   bag’riga   olishga   da’vat   qildi.   Toshkent   xotin-
qizlarining   bu  tashabbusini   butun  o’zbek   xalqi   yakdillik   bilan   qo’llab-quvvatladi.
Shundan   so’ng,   O’zbekiston   xotin-qizlari   orasida   yangi   vatanparvarlik   harakati
boshlanib   ketdi.   Minglab   ayollar   urush   tufayli   mehribon   ota-onalaridan   ayrilib
qolgan   bolalarni   o’z   tarbiyasiga   olishga   shoshildilar.   1942-yil   1-fevralga   qadar
evakuatsiya   qilinagan   bolalarni   o’z   tarbiyasiga   olishni   so’rab   ariza   berganlarning
soni  3474 kishiga yetdi. Qisqa vaqt ichida respublikaga 78 ta bolalar uyi  ko’chib
keldi. Unda 10 mingga yaqin bolalar tarbiyalandi. Ana shu bolalarni joylashtirish,
ularni   tarbiya   qilishda   ham   xotin-qizlar   jonbozlik   ko’rsatdilar 33
.   Bolalar   uchun
maxsus   yordam   fondlari   tashkil   etildi.   Evakuatsiya   qilingan   bolalar   uchun
respublikaning ko’pgina tarmoqlaridan oziq-ovqatlar, pullar kiyim-kechaklar kelib
turdi.   Masalan,   qisqa   vaqt   ichida   aktiv   xotin-qizlarning   yordami   bilan   Buxoro
viloyati komissiyasi 525 ming so’m pul, 207 sentner oziq-ovqat, 20547 bolalar ust-
boshlari   yig’ildi.   Andijon   viloyati   Paxtaobod   tumanida   jamoatchi   ayollar   yordam
fondiga   3   tonna   sholi,   2,5   tonna   bug’doy,   82   ming   dona   bolalar   kiyimlari
33
 Po’latov I. Buyuk g’alabada O’zbekiston hissasi. - T.:  O’zbekiston, 1974. - 78 b.
32 topshirildi.   Toshkent   viloyatiga   evakuatsiya   qilingan   bolalarga   36210   bolalar
buyumlari   va   54400   so’m   pul   yig’ildi.   Bunday   misollarni   ko’plab   keltirish
mumkin.   Ana   shunday   sa’y-harakatlarga   asosan   xotin-qizlar   boshchilik   qildilar.
Aholi   o’rtasida   yurib   targ’ibot-tashviqot   ishlarini   amalga   oshirdilar.   Shuningdek,
mazkur   amaliy   ishlar   bilan   bir   vaqtda   O’zbekiston   xotin-qizlari   orasida   yetim
qolgan   bolalarni   o’z   tarbiyasiga   olish   harakati   ham   keng   avj   oldi.   Samarqandlik
Laylo   Saidova   va   Xayri   Mahsumovalar   rus   bolalarini,   Malohat   Qodirova   esa
yahudiy  bolasini   asrab   olib,   o’z   farzandlari   singari   tarbiya  berdilar.  Namanganlik
ayollardan   Tojixon   Mirzaolimova,   Umidaxon   Otaboyeva,   Onaxon   To’xtaboyeva,
Manzuraxon   Ermatova,   Zubayda   Qahramonova,   Xosiyatxon   Raimberdiyeva,
O’lmasxon Jo’rayeva va boshqalar turli millat bolalarini o’z tarbiyalariga olishdi 34
.
Toshloq   tumanidagi   Telman   nomli   kollektiv   xo’jaligining   14   ta   kolxozchi
ayollari   bittadan   bola   olishdi.   Ba’zi   ayollar   esa   bir   nechta   bolalarni   o’z
qaramog’lariga olib o’zlarining insoniylik fazilatlarini namoyish etdilar. Jumladan,
Samarqandlik Fotima Qosimova 6  ta  millat bolalarini tarbiyalashni o’z zimmasiga
oldi.   Qo’qonlik   Bahri   opa   esa   turli   millat   bolalaridan   10   tasini   tarbiyalash   uchun
o’z   bag’riga   oldi.   Toshkentlik   Bahri   Shomahmudovaning   urush   yillarida
evakuatsiya qilingan bolalarga ko’rsatgan g’amxo’rligi butun mamlakatga tarqaldi.
Ular   turli   mamlakatlarga   mansub   bo’lgan   ta   14   bolani   o’z   tarbiyasiga   oldi.
Shuningdek   urush   yillarida   butun   O’zbekistonda   bo’lganidek,   Qashqadaryo
hududiga   ham   urush   girdobida   qolgan   aholini   ko’chirib   keltirish   ishlari   amalga
oshirildi.   Ularni   uy-joy,   oziq-ovqat,   kiyim-bosh   bilan   ta’minlashda   ham   aktiv
xotin-qizlar jonbozlik ko’rsatdilar. Jumladan, Beshkent tumani hududida aynan shu
masala   yuzasidan   uchlik   komissiyasi   tuzildi.   Ushbu   komissiya   a’zolari   uch
kishidan   iborat   bo’lib,   ularning   ikki   nafari   xotin-qizlar   edi.   Jumladan,   Beshkent
tumani   ichki   ishlar   xalq   komissariatidan   Xanchayeva,   tuman   sog’liqni   saqlash
bo’limidan   Anna   Ilichevalar   aynan   ana   shu   masala   bilan   shug’ullandilar.
Ma’lumki, urushning og’ir sinov kunlari minglab erkaklar, rahbar xodimlar frontga
ketgan   edi.   Bu   holat   esa   xalq   xo’jaligini   yangi   rahbar   kadrlar   bilan   ta’minlashni
34
 Saidov S. Urush va mehnat frontida o‘zbek ayollari. – T.: Sharq, 1999. – 144 b.
33 talab   etardi.   Shu   sababdan   ilg’or   xotin-qizlarni   qishloq   xo’jaligi   va   boshqa
sohalarning   rahbarlik   lavozimlariga   tayinlash   maqsadga   muvofiq   topildi.   Shu
sababdan   ishlab   chiqarishga   kadrlar,   rahbar   xodimlar   tayyorlash   maqsadida
O’zbekistonning   barcha   viloyat   va   tumanlarida   kolxoz   raisi,   rais   o’rinbosari,
brigadir, hisobchi va boshqa mutaxassislar tayyorlovchi kurslar ochildi. 1942-yilda
Andijon   viloyatida   2000   dan   ortiq   ilg’or   tashkilotchi   xotin-qizlar   kolxoz   raisi,
brigadiri qilib saylandi. Birgina Jalolquduq tumanida 43 ta xotin-qiz kolxoz raisi,
rais   o’rinbosari   vazifasiga   ko’tarildi.   Shu   yilning   o’zida   Qashqadaryo   viloyati
xo’jaliklarida   1400   nafar   xotin-qizlar   paxtachilik,   g’allachilik   bo’yicha   zveno
boshliqlari lavozimlariga ko’tarildi. Viloyatning Chiroqchi tumanida 45 nafar ayol
xo’jaliklar raisi o’rinbosari va 72   ta   ayol hosilot kengashining raisi qilib saylandi.
Ba’zi   tumanlarda   xo’jalik   rahbarlarining   barchasi   xotin-qizlardan   iborat   edi.
Masalan,   Samarqand   tumaniga   qarashli   “Dehqonittifoq”   xo’jaligining   raisi   va
uning   a’zolarining   barchasi   xotin-qizlar   bo’lib,   Toshbibi   Ahmadjonova   xo’jalik
partiya tashkiloti sekretari edi.
Toshkent viloyati O’rta Chirchiq tumanida 52 nafar ayollar rais o’rinbosari,
150 ayol brigadir va 400 ayol zveno boshliqlari qilib saylandi. 1943-yilda Xorazm
viloyatida   81   nafar   xotin-qizlar   kolxoz   raisi,   334   ayol   rais   o’rinbosari,   133   nafar
xotin-qiz   ferma   mudiri,   77   nafar   ayol   brigadir,   144   nafar   ayol   zveno   boshliqlari
vazifalariga   ko’tarildi.   Shuningdek,   Qashqadaryo   viloyatida   581   nafar   ilg’or
ayollar, Samarqand viloyatida 1936 nafar ayollar rais o’rinbosarlari, 207 nafar ayol
esa   brigadirlar   qilib   tayinlandi.   Buxoro   viloyatida   3688,   Surxondaryo   viloyatida
927, Toshkent   oblastida  635, Qashqadaryo   viloyatida  581  ilg’or  ayollar  rahbarlik
vazifalarida   ishladilar.   1943  yilda   O’zbekiston   bo’yicha   hammasi   bo’lib   15  ming
tajribali, tashkilotchi xotin-qizlar xo’jalik raisi, rais o’rinbosari va brigadir, 48772
qishloq ayollari zveno boshliqlari bo’lib ishlashdi 35
.
Shuningdek yuqorida ta’kidlashganidek respublikada xotin-qizlardan rahbar
kadrlar   tayyorlash   masalasiga   ham   doimiy   ravishda   e’tibor   qaratib   kelindi.
Masalan,   1942-1943   yillarda   O’zbekiston   bo’yicha   kadrlar   tayyorlash   va   qayta
35
 Usmonov Q . Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. –T.: Sharq, 2001 – 144 b.
34 tayyorlash   kurslarini   6   ming   xo’jalik   raislari,   27883   nafar   suvchilar,   21   mingga
yaqin   paxtachilik   brigadirlari,   4   mingga   yaqin   chorvachilik   xodimlari,   34   ming
zveno boshliqlari, 5 mingga yaqin buxgalter va hisobchilar bitirib chiqdi.
1944-yilda   O’zbekistonda   paxtachilikni   rivojlantirish   uchun   boshlangan
umumxalq   kurashi   respublikamizda   ko’plab   xo’jalik   sohasi   kadrlarini   tayyorlash
va qayta tayyorlash masalasiga alohida ahamiyat berishni talab qildi. Shu sababdan
1944-yilda   76584   kishi   kadrlar   tayyorlash   va   qayta   tayyorlash   kurslarini   bitirib
chiqishdi.   Shundan   1987   kishi   xo’jalik   raisi,   1468   dala   brigadirlari,   4606   zveno
boshliqlari,   3195   chorvachilik   fermalarining   mudirlari,   3784   hisobchilar   va
boshqalar   edi.   Jami   bo’lib   respublikada   80120   kishi   kadrlar   tayyorlash   va   qayta
tayyorlash   kurslarida   ta’lim   olishdi.   Ularning   asosiy   qismi   xotin-qizlar   edi.   Agar
1941-yilda   respublika   qishloq   xo’jaligida   band   bo’lgan   xotin-qizlarning   soni   52
foizni tashkil etgan bo’lsa, 1944-yilga kelib bu ko’rsatkich 75 foizga ko’tarildi.
Xotin-qizlar   orasidan   mexanizatorlik   kasbini   egallaganlar   ham   ko’pchilikni
tashkil etardi. Ular mexanizatorlik kurslarida o’qib chiqdilar. 1942-yilning oxirida
mexanizatsiya   maktablari   21   ming   nafar   traktorchi   ayollarni   tayyorlab   bergan
bo’lsa,   1943-yilda   esa   12   ming   nafar   ayol   har   xil   ixtisosdagi   mexanizatorlik
kasbini   egalladi.   Bu   jarayonda   ham   xotin-qizlar   mehnat   qilib,   shu   ishlari   tufayli
g’alabaga o’z hissalarini qo’shdilar 36
.
Urush   davomida   O’zbekiston   mamlakatiga   4   mln   806   ming   tonna   paxta,
122000   tonna   don,   482000   tonna   kartoshka   va   sabzavot,   57444   tonna   meva   va
uzum,   36000   tonna   quruq   meva,   159000   tonna   go’sht,   22300   tonna   jun,   54067
tonna pilla va boshqalar yetkazib berdi. Ana shu mahsulotlarni yetishtirish, ularni
yig’ib-terib olishda xotin-qizlar fidokorona mehnat qildilar. Xullas, urush yillarida
xotin-qizlar   barcha   sohalarda   yetakchilikni   o’z   yo’llariga   oldilar.   Har   tomonlama
g’alaba   uchun   ko’mak   berib   turuvchi   bo’g’inga   aylandi.   Ayniqsa,   tashkilotchi,
yetakchi qizlar barcha sohalarda oldingi o’rinlarda turib, mehnat qildilar. Rahbarlik
lavozimlarida ishlagan xotin-qizlar mehnatlari ham samaralai bo’ldi.
36
 Abdullayev A. O‘zbekiston SSR Ikkinchi jahon urushi yillarida. – T.: Fan, 1971. - 118 b.
35 XULOSA
Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkinki,   ikkinchi   jahon   urushi   yillarida
O‘zbekiston   xotin-qizlarining   g‘alabaga   qo‘shgan   hissasi   ulkan   ahamiyatga   ega
bo‘lib,   bu   mavzuni   chuqur   tadqiq   etish   bugungi   kunda   ham   dolzarbdir.   Urush
yillarida o‘zbekistonlik ayollar nafaqat mehnat frontida, balki harbiy xizmatda ham
faol   ishtirok   etganlar.   Ularning   jasorati,   fidokorligi   va   sabr-bardoshi   front   ortida
ham,   oldingi   saflarda   ham   muhim   rol   o‘ynagan.   O‘zbekiston   xotin-qizlari   front
uchun   qurol-yarog‘,   oziq-ovqat,   kiyim-kechak   tayyorlashda   fidoyilik   ko‘rsatib,
fabrikalar   va   zavodlarda   tinimsiz   mehnat   qilganlar.   Qishloq   xo‘jaligida   ham
ularning   hissasi   beqiyos   bo‘lib,   urush   tufayli   erkaklarning   aksariyati   frontga
ketganligi   sababli   butun   yuk   ayollar   zimmasiga   tushgan.   Paxta   terimi,   g‘alla
yetishtirish, chorvachilik va boshqa qishloq xo‘jalik ishlari ularga yuklatilgan. Shu
bilan   birga,   ular   harbiy   gospital   va   boshqa   tibbiyot   muassasalarida   ham   fidoyilik
bilan xizmat qilishgan.
O‘zbekiston   xotin-qizlari   orasidan   ko‘plab   harbiy   hamshiralar,   tibbiyot
xodimlari   yetishib   chiqdi.   Ular   jarohatlangan   askarlarni   davolashda,   ularning
ruhiyatini   ko‘tarishda,   jangovar   harakatlarda   ishtirok   etishda   faol   bo‘lishgan.
Shuningdek,   urush   davrida   ko‘plab   o‘zbek   ayollari   harbiy   xizmatga   chaqirilib,
aloqa,  razvedka,  snayperlik,  havo  hujumidan  mudofaa kabi  yo‘nalishlarda xizmat
qilishgan.   Masalan,   Ikkinchi   jahon   urushida   ishtirok   etgan   Shamsiniso   Saidova,
Zuhra   Rashidova   kabi   jasoratli   ayollar   dushmanga   qarshi   kurashda   shaxsiy
qahramonlik ko‘rsatgan. Ularning mardligi va fidokorligi o‘zbek xalqining jasorati
va matonatini namoyon etadi.
Mehnat   frontidagi   ayollar   harbiy   zavodlarda   qurol   ishlab   chiqarishda,   front
ortini   mustahkamlashda   jonbozlik   ko‘rsatishgan.   Ayniqsa,   Toshkent,   Samarqand,
Andijon,   Buxoro   va   boshqa   viloyatlardagi   zavod-fabrikalar   urush   yillarida   to‘liq
harbiy   sanoat   korxonalariga   aylantirilgan   edi.   Ayollar   bolalarini   yetim   qoldirib,
yoki   qari   ota-onalarini   boqib,   kechayu   kunduz   ishlab,   frontni   ta’minlashga   hissa
qo‘shgan.   Ularning   harakatlari   va   mashaqqatli   mehnati   natijasida   O‘zbekiston
Ikkinchi jahon urushida muhim ta’minot bazasi bo‘lib xizmat qildi.
36 Urush   yillarida   O‘zbekiston   hududiga   ko‘plab   evakuatsiya   qilingan   bolalar,
qariyalar   va   yarador   askarlar   joylashtirildi.   O‘zbekiston   xotin-qizlari   ularning
barchasini   mehr-muruvvat   bilan   qabul   qilib,   ularga   boshpana   va   oziq-ovqat   bilan
yordam   ko‘rsatdi.   Evakuatsiya   qilingan   oilalarni   o‘z   bag‘riga   olgan   va   o‘z
oilasining   bir   a’zosi   sifatida   parvarishlagan   minglab   o‘zbek   onalarining
insonparvarligi butun dunyo miqyosida e’tirof etilgan. Ayniqsa, bu davrda o‘zbek
xotin-qizlari nafaqat mehnat qilib, balki vatanparvarlik, insoniylik va bag‘rikenglik
fazilatlarini namoyon etgan.
Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   O‘zbekiston   ayollarining   urush   yillaridagi
fidoyiligi   hali   to‘liq   o‘rganilmagan   bo‘lib,   bu   mavzuni   yanada   chuqurroq   tadqiq
qilish   lozim.   Xotin-qizlarning   G‘alabaga   qo‘shgan   hissasi   ularning   faqat   mehnat
frontida   emas,   balki   harbiy   harakatlarda,   gumanitar   yordamda,   front   orti
ta’minotida,   oilalarni   mustahkamlashda   va   madaniy-ma’naviy   jihatdan   qo‘llab-
quvvatlashda ham namoyon bo‘ldi. Bugungi kunda bu jasoratni yodga olish, xotin-
qizlarning o‘rnini e’tirof etish va ularning qahramonligini yosh avlodga yetkazish
muhim   vazifalardan   biridir.   Shu   boisdan,   bu   mavzu   faqat   tarixiy   emas,   balki
ma’naviy va axloqiy jihatdan ham katta ahamiyatga ega.
Umuman   olganda,   Ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   O‘zbekiston   xotin-
qizlarining G‘alabaga qo‘shgan hissasi  beqiyos bo‘lib, ularning fidoyiligi, jasorati
va   mehnati   tarixiy   xotiramizning   ajralmas   qismidir.   Ularning   qahramonligi
faqatgina   harbiy   xizmat   yoki   ishlab   chiqarish   bilan   cheklanmay,   balki   jamiyatni
mustahkamlash,   insonparvarlik   va   vatanparvarlik   ruhini   yuksaltirish   orqali   ham
namoyon bo‘ldi. Shu sababli, bu mavzu kelgusida ham ilmiy tadqiqotlarda alohida
o‘rganilishi lozim bo‘lgan muhim tarixiy masalalardan biri bo‘lib qoladi.
37 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
I. Rahbariy adabiyotlar
1. Mirziyoyev   Sh.M.   Milliy   taraqqiyot   yo‘limizni   qat’iyat   bilan   davom   etlirib,
yangi bosqichga ko‘taramiz. - T.: O‘zbekiston 2017. - 388 b.
II. Ilmiy adabiyotlar
2. Abdullayev A. O‘zbekiston SSR Ikkinchi jahon urushi yillarida. – T.: Fan, 1971.
- 220 b.
3. Abdurahmonov   E.   O’rta   Osiyo   respublikalari   olimlarining   frontga   qo’shgan
hissasi. T.: Fan, 1971. - 247 b.
4. Adham Rahmat. Shinelli qizlar. - T.: 1970. - 264 b.
5. Inoyatov H. G’alabaga qo’shilgan hissa. - T.:  Fan, 1975. - 192 b.
6. Jo’raqulov   O.,   Ergasheva   J.   Qashqadaryo   sanoati   tarixi.   Qarshi,   Nasaf,   1996.  
- 290 b.
7. Jo’rayev   T.   O’zbekiston   jangchilari   ulug’   Vatan   urushi   frontlarida,   -   T.:     Fan,
1975. - 260 b.
8. Jo’rayev T. O’zbekiston jangchilari ulug’ Vatan urushi frontlarida. – T.: Fan, 
1975. – 60 b.
9. Jo’rayev T.J. Moskva uchun bo’lgan janglarda. -T.:  Fan, 1977. - 248 b.
10. Olimova   R.   O‘zbekiston   xotin-qizlarining   urush   yillaridagi   jasorati.   –   T.:
Yangi asr avlodi, 2005. – 175 b.
11. Po’latov   I.   Buyuk   g’alabada   O’zbekiston   hissasi.   -   T.:     O’zbekiston,   1974.  
- 146 b.
12. Qosimov Y. Ulug’ Vatan urushi  yillarida O’zbekiston  xalqlarining suv uchun
kurashi tarixidan. - T.:  Fan, 1983. - 298 b.
13. Saidov S. Urush va mehnat frontida o‘zbek ayollari. – T.: Sharq, 1999. – 210 b.
14. Turdiyev S. Jasorat unutilmaydi. - Qarshi, 1997. - 174 b.
15. Usmonov   M.   O‘zbekiston   urush   davrida:   Ijtimoiy-iqtisodiy   va   siyosiy
jarayonlar.  – T.: Universitet, 1985. – 280 b.
16. Usmonov Q., Sodiqov M. O‘zbekiston tarixi. T.: sharq, 2001. – 132 b.
38 17. Ziyoyev H. Ikkinchi jahon urushida o‘zbekistonliklarning ishtiroki. – T.: Fan, 
1985. – 150 b.
III. Xorijiy adabiyotlar
18. Sultonova   T.   «Трудовой   подвиг   –   женщин   хлоппоробов   Узбекистана   в
годы войны» T.: 1974, -117 c.
19. Рахимов   Ш.   "Женщины   Узбекистана   в   годы   войны".   –   Ташкент:   Фан,
1980.  
– 215 с.
20. Саидова   З.   "Труд   женщин   Узбекистана   в   тылу   в   1941–1945   гг.".   –
Ташкент: Университет, 1991. – 178 с.
21. Шарипов   К.   "Роль   узбекского   народа   в   победе   над   фашизмом".   –
Ташкент: Фан, 1984. – 300 с.
IV. Internet manbalari
22. https:// www.cyberleninka.ru
23. https:// www.ziyo.net.uz  
24. https:// www.tarix.uz . 
25. https:// www.natlib.u z 
39

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. URUSHNING BOSHLANISHI VA O‘ZBEKISTON XOTIN -QIZLARINING VATANPARVARLIK HARAKATI

1.1. O‘zbekistonning urush girdobiga tortilishi va xotin-qizlarning urushdagi ishtiroki

1.2. Urush yillarida O‘zbekiston sanoat korxonalarida xotin-qizlar faoliyati

II BOB. URUSH YILLARIDA O‘ZBEKISTON XOTIN-QIZLARINING QISHLOQ XO‘JALIGI SOHASIDAGI MEHNAT JASORATLARI

2.1. Paxtachilikni rivojlantirishda xotin-qizlar faoliyati

2.2. O’zbekiston xotin-qizlarining ipakchilik, g’allachilik va chorvachilikni rivojlantirish uchun ko’rsatgan jasoratlari

2.3. Rahbar xotin-qizlar faoliyatining o’sib borishi va ularning g’labaga qo’shgan hissasi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI