Jaloliddin Manguberdiyning harbiy yurishlari va harbiy san’ati, o‘rta davrda mo‘g‘ullar harbiy san’ati, o‘rta davrda Xorazmshohlar harbiy san’ati

MAVZU: JALOLIDDIN 
MANGUBERDIYNING HARBIY 
YURISHLARI VA HARBIY SAN’ATI, 
O‘RTA DAVRDA MO‘G‘ULLAR 
HARBIY SAN’ATI, O‘RTA DAVRDA 
XORAZMSHOHLAR HARBIY 
SAN’ATI. Reja: 
■ 1. Jaloliddin Manguberdiyning harbiy yurishlari va harbiy san’ati
■ 2. O‘rta davrda mo‘g‘ullar harbiy san’ati, 
■ 3. O‘rta davrda Xorazmshohlar harbiy san’ati.
■ Xulosa
■ Foydalanilgan adabiyotlar Jaloliddin  Manguberdi  mo‘g‘ullar,  armanlar  va 
gruzinlarga  qarshi  dushman  kuchlarining 
ustunligiga  qaramay,  muvaffaqiyatli  harbiy 
yurishlarni  boshqargan  iste’dodli  sarkarda 
edi. Uning  harbiy  mahorati  mudofaa  va  hujum 
operatsiyalarini  o‘tkazish  qobiliyati,  shuningdek, 
Garni  va  Isfaxondagi  kabi  janglarda  g‘alaba 
qozonish  imkonini  beradigan  taktik  zukkoligi 
bilan  namoyon  bo‘ldi.  Jaloliddin  Nishopurga 
kelgandan  soʻng  bir  oy  davomida  yaqin  atrofdagi 
hokim  va  amirlarga  chopar  yuborib,  qoʻshin 
toʻplash  harakatida  boʻladi.  Ammo  moʻgʻullar 
bundan  xabar  topib,  uni  ta’qib  eta  boshladilar. 
1221-yil  fevral  oyida  Jaloliddin  nochor  Gʻaznaga 
yoʻl  oldi.  Nasaviyning  ma’lumotiga  koʻra,  ular  yoʻl 
yoʻlakay  Qandahor  qamali  bilan  mashgʻul  boʻlgan 
moʻgʻul  qoʻshinini  magʻlubiyatga  uchratishadi. 
Jaloliddin  Gʻaznaga  1221-yilda  yetib  keldi.  Bu 
yerda  xalajlar  sardori  Sayfiddin  Agʻroq,  Balx 
hokimi  A’zam  Malik,  afgʻonlar  rahnamosi 
Muzaffar  Malik,  qarluqlar  boshligʻi  Hasan–
ularning  har  biri  30  minglik  qoʻshin  bilan 
Jaloliddin bayrogʻi ostida birlashdilar.  ■ Harbiy kampaniyalar
■ Moʻgʻullarga  qarshi  kurash:  Jaloliddin 
Manguberdi  moʻgʻul  bosqinchilariga 
oʻjar qarshilik koʻrsatib, Gʻarbiy Eronda 
ularga  qarshi  urush  olib  bordi.  1227-
yilda  Rey  yaqinida  moʻgʻul 
qoʻshinlarini  yengib,  oʻsha  yili  Isfaxon 
yaqinida ularni tor-mor qildi.
■ Zaqafqaziyadagi  janglar:  Jaloliddin 
armanlar  va  gruzinlarga  qarshi  urush 
olib  bordi.  Uning  qoʻshini  1225-yilda 
Garni  jangida  gruzin-arman 
birlashgan  qoʻshinlarini  magʻlub  etdi. 
1226-yilda  Gruziya  poytaxti  Tbilisini 
egallab, talon-taroj qildi.
■ Hind  daryosidagi  jang:  1221  yilda 
Jaloliddin  Hind  daryosi  boʻyida 
moʻgʻullarga qarshi jang qilgan ■ Harbiy san'at
■ Taktik  moslashuvchanlik:  Jaloliddin  ikki 
jabhada  harbiy  harakatlar  olib  borish 
qobiliyatini  namoyish  etdi,  bu  esa 
yuqori  darajadagi  taktik 
moslashuvchanlikni talab qildi.
■ Qattiqlik  va  matonat:  Dushmanning 
kuchli  kuchlariga  qaramay,  u  o'ziga 
xos  matonat  ko'rsatib,  ularni  bir  qator 
mag'lubiyatga  uchratishga  muvaffaq 
bo'ldi.
■ Etakchilik:  Uning  obro'-e'tibori  va 
jasorati  jangchilarini  ilhomlantirdi,  bu 
unga  qiyin  sharoitlarda  qo'shinlarini 
boshqarishga imkon berdi.  ■ XIII  asrda  Chingizxon  va  uning 
avlodlarining  istilolari  katta  hududlarning 
bosib  olinishiga,  shaharlar  va  madaniy 
yodgorliklarning  vayron  bo‘lishiga  olib 
keldi.  Bosib  olingan  yerlarda  Chig‘atoy 
ulusi,  Oltin  O‘rda,  Xulogular  davlatlari 
vujudga  keldi.  Imperiya  tashkil  topgan 
dastlabki  yillarida  qo`shin  nafaqat 
saltanat  sarhadlarini  kengayish  quroli, 
balki  davlatni  boshqarishning  eng  muhim 
mexanizmi  sifatida  ham  xizmat  qilgan. 
Qo`shinda  qo‘llanilgan  qat`iy  tartib,  temir 
intizom  va  puxta  ishlangan  strategik 
shart-sharoit  XIII  asrning  o‘rtalaridayoq 
Dunaydan  Yaponiya  dengizigacha  va 
Novgoroddan  Kambodjagacha  bo‘lgan 
ulkan  hududlarni  o‘z  ichiga  olgan  eng 
yirik davlatga aylanish imkonini berdi.  ■ Mo‘g‘ullarning  harbiy  sohadagi  ustozlari  xitanlar75  hisoblanadi. 
Xitoyda  Liao  imperiyasi  tashkil  topgan  vaqtda  uning  tarkibiga 
kirgan  xitanlar,  turkutlar,  uyg‘urlar,  va  xan  xitoylari  ta'sirida  katta 
harbiy  tajriba  to`plashga  muvaffaq  bo`lganlar.  Xitan  qo‘shini  faqat 
xitan qabilasi a`zolaridan iborat bo`lib, uning tarkibida saralangan 
qabila  a`zolaridan  iborat  100  000  kishigacha  bo‘lgan  qo‘riqchilar 
korpusi  (ordo)  mavjud  edi.  Keyinchalik  qo`shinga  bosib  olingan 
xalqlarning  askarlari  qo‘shildi  va  ordo  tarkibida  professional  og‘ir 
qurollangan  otliqlar  bo‘linmasi  tashkil  etildi.  Xitan  qo‘shini  o‘nlik 
sanoq  tizimi bo‘yicha  tuzilgan bo`lib, eng  kichik  bo‘linma 5 kishilik 
otryad,  undan  keyin  10,  100  va  1000  nafar  jangchi  otryadlari  bor 
edi.  Dushmanni  qo‘rqitish  uchun  xitanlar  dushman  lagerida 
vahima  mish-mishlarini  tarqatadigan  maxsus  josuslardan 
foydalanganlar.  Janglar  paytida  Xitan  qo‘shini  ko‘chmanchilarga 
xos  bo‘lgan  barcha  jangovar  usullardan:  kutilmagan  hujumlar, 
soxta chekinishlar va pistirmalardan keng foydalanishgan ■ Xitanlar qamal amaliyotlarini mohirlik 
bilan o‘tkazganlar, ular janglar vaqtida 
asirlardan qamal ishlari va ommaviy 
hujumlari uchun keng foydalanishgan. 
Xitanlar qamal paytida qal'a atrofini 
qazib, dushman o‘qlari hujumlaridan 
himoyalanish uchun minora va 
darvozalari bo‘lgan dala qalʼalarini 
qurganlar. Xitan jangchilarining asosiy 
quroli kamon edi. Xitanlar kamondan 
tashqari nayza, ‘oq, qilich va 
to‘qmoqlardan ham foydalanganlar. 
Piyoda askarlar turli xil qurollar bilan 
qurollangan edi. Jangavor otlari ham zirh 
bilan himoyalangan ■ Mo`g`ullardan avvalroq, Xitoyning kuchli ta'siri 
ostida bo‘lgan Xitan harbiy an’anasi Qoraxitan 
(Qoraxiton) davlati va nayman qabilalari 
ittifoqining harbiy ishlarining rivojlanishiga 
sezilarli darajada katta ta'sir ko‘rsatdi. 
Qoraxitoy xonligida 18 yoshdan oshgan barcha 
erkaklar qo‘shinda xizmat qilishlari shart edi. 
Xonlik qo‘shini asosiy qismini piyoda askarlar 
qo`shini tashkil etgan. Yuqorida ta'kidlab 
o‘tilganidek, qo‘shin tuzishda mo‘g‘ullar 
qadimgi cho‘l ko‘chmanchilarining an'analariga 
amal qilganlar va ular ko‘chmanchi xalqlarning 
harbiy san'atini mukammallashtirishga 
muvaffaq bo‘lganlar.  ■ 1153  yilda  sodir  bo’lgan  o’g’uzlar  isyoni  bu  sohada 
biroz  turg’unlikka  olib  keldi.  1157  yilda  Sulton  Sanjar 
vafot etganlaridan so’ng to Xorazmshohlar 1197 yilda 
Iroq  saljuqiylari  davlatini  tugatgunlarigacha  bo’lgan 
davr  ichida  g’uriy  va  qoraxitoylarga  qarshi  olib 
borgan  urushlari  Xuroson  va  Xorazm  shaharlarining 
moddiy  jihatdan  zarar  ko’rishlariga  sabab  bo’ldi. 
Biroq,  shunga  qaramay,  XII  asrning  ikkinchi  yarmida 
ham  ilm-fan  va  adabiyot  rivojlandi.  Xususan, 
Jaloliddin  davriga  qadar,  ya’ni  1220  yilgachayoq 
Xorazmshohlar  poytaxti  Gurganj  moddiy  jihatdan 
nihoyatda  gullab-yashnagani  singari,  ilm-fan  va 
san’at  markazi  sifatida  ham  Xurosonning  buyuk 
shaharlarini ancha ortda qoldirib ketdi.
■ Sulton  Sanjarning  poytaxti  bo’lgani  uchun  gullab-
yashnagan  Marv  Xorazmshohlar  davrida  ham  o’z 
mavqeini  saqlab  qoldi.  Biroq,  mo’g’ul  istilosi 
oqibatida  bu  shahar  tanazzulga  yuz  tutib,  orqada 
qoldi.  Mo’g’ul  istilosidan  biroz  oldin  bu  erdan  chiqib 
ketgan  Yoqut  Hamaviy  shaharda  o’sha  vaqtda  o’nta 
kutubxona  bo’lganligi  to’g’risida  yozgan  edi.  Jome 
masjidi kutubxonasida 12 ming jild kitob bo’lgan.  Xulosa: 
■ Jaloliddin  Manguberdi  o‘rta  asr  Sharqining  eng  jasur,  irodali  va  harbiy  mahorati 
yuqori  sarkardalaridan  biri  sifatida  tarixda  chuqur  iz  qoldirgan.  Uning  mo‘g‘ullar 
bosqiniga qarshi olib borgan harbiy yurishlari, ayniqsa, Parvon jangidagi g‘alabasi va 
Hind  daryosidan  ot  ustida  sakrab  o‘tishi  singari  mislsiz  jasorati  o‘rta  asr  harbiy 
san’atining  yorqin  namunasidir.  Jaloliddin  qo‘shin  tuzilishi,  tezkorlik,  qo‘shinning 
harakatlanishidagi  moslashuvchanlik,  hudud  sharoitidan  ustalik  bilan  foydalanish 
kabi jihatlar bo‘yicha yuksak mahorat ko‘rsatgan.
■ O‘rta  davrda  mo‘g‘ullar  harbiy  san’ati  esa  o‘zining  intizomi,  temirdek  tartibi,  razvedka 
tizimi,  chaqmoqdek  tez  yuruvchi  otliq  qo‘shinlari  va  murakkab  taktik  hiylalari  bilan 
butun  dunyoda  mashhur  bo‘lgan.  Mo‘g‘ullar  jangda  yuqori  darajadagi 
harakatchanlik,  markazlashtirilgan  qo‘mondonlik,  qat’iy  intizom,  sun’iy  chekinish, 
o‘rab  olish  va  kamondor  otliqlarning  ustunligi  orqali  ko‘plab  davlatlarni  zabt  eta 
olgan. Foydalanilgan adabiyotlar
■ 1 .Mirzo Ulug‘bek. To‘rt ulus tarixi (Britaniya muzeyi (Angliya) qo‘lyozmasi. 
inv. № ADD 26190: Tarix-i arba’ ulus). – Toshkent: Cho‘lpon, 1993.
■   2. Соловьёв С. М. Глава 2. От смерти Мстислава Торопецкого до 
опустошения Русита тарами (1228-1240) // История России с 
древнейших времён. Книга  II ( тома 3—4) / отв. ред. Л. В. Черепнин. — 
М.: Издательство социальноэкономической литературы, 1960. — Т. 
■ 3. — С. 147—148. 3.  George Lane. Genghis Khan and Mongol Rule. 
Westport, CT: Greenwood, 2004. Print. p.31 
4.http://www.vostlit.info/Texts/rus3/Polo/frametext4.htm 
5.https://web.archive.org/web/20090907213633/http://www.nsu.ru/aw/
bookloa did-457 E’TIBORINGIZ UCHUN RAHMAT