Manbalarda Amir Temur davri siyosiy boshqaruvi tarixi

O’ZBEKISTON RESPUBLIKASI
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG’BEK NOMIDAGI
O’ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI ARXIVSHUNOSLIK VA
MANBASHUNOSLIK kafedrasi
 
                                 
KURS ISHI
MAVZU: MANBALARDA AMIR TEMUR DAVRI SIYOSIY
BOSHQARUVI TARIXI.
 
TOSHKENT-2025
1 MUNDARIJA
KIRISH…………………………………………………………………………….3
I.BOB.   AMIR   TEMUR   SIYOSIY   BOSHQARUVIGA   OID
MANBALAR………………………………………………………………………5
1.1.Temur tuzuklari tarixiy manba sifatida……………………………………..5
1.2.   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   ,,Zafarnoma“   da   Amir   Temur   boshqaruv
tarixiga   oid
malumotlar………………………………………………………….10
II.BOB.   AMIR   TEMURNING   HARBIY   BOSHQARUVIGA   OID
MANBALAR………………………………………………………………..……15
2.1.   Nizomiddin   Shomiyning   zafarnomasida   harbiy   boshqaruvga   oid
malumotlar……………………………………………………………………….15
2.2. Ibn Arabshohning ajoyib al-maqbur fi tarixi taymur asari tarixiy manba
sifatida……………………………………………………………………………25
XULOSA…………………………………………………………………………28
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR………………………………………..30
2 KIRISH
Mavzuning dolzarbligi:   Amir  Temur davri  siyosiy boshqaruvi  nafaqat  o‘z
davrida,   balki   keyingi   asrlar   siyosiy   va   harbiy   tuzumlariga   ham   katta   ta’sir
ko‘rsatgan.   Uning   davlatni   markazlashtirishga   qaratilgan   islohotlari,   harbiy-
intizomiy   tizimi   va   adolatli   boshqaruv   tamoyillari   bugungi   kunda   ham
o‘rganilayotgan   muhim   tarixiy   tajribalardan   biridir.   Ayniqsa,   bugungi
O‘zbekistonning   davlat   boshqaruvi   tarixiy   ildizlarini   chuqurroq   o‘rganish   va
yoshlarda   tarixiy   tafakkurni   shakllantirish   nuqtai   nazaridan   bu   mavzuning
dolzarbligi yuqori hisoblanadi. 
Bundan tashqari,  Amir  Temur  siyosiy  faoliyati  haqida yozilgan manbalarni
ilmiy tahlil qilish, ularning tarixiy haqiqatga moslik darajasini aniqlash, zamonaviy
tarixshunoslikdagi bahsli jihatlarni yoritish ham mavzuni dolzarb qiladi. Bu orqali
o‘quvchilarda tanqidiy fikrlash va tarixiy faktlarni chuqur tahlil qilish ko‘nikmalari
rivojlanadi.
Mavzuning   maqsadi   va   vazifalari:   Mazkur   kurs   ishining   asosiy   maqsadi
yozma   manbalar   asosida   Amir   Temur   davrining   siyosiy   boshqaruv   tizimini
o‘rganish,   uning   asosiy   tamoyillari,   boshqaruv   shakllari,   siyosiy   qarorlar   qabul
qilish tartibi hamda bu tizimning o‘z davri va keyingi tarixiy bosqichlarga ta’sirini
ilmiy jihatdan tahlil qilishdan iborat.
Vazifasi  esa,  Amir   Temur   davrining  asosiy  tarixiy  manbalarini   aniqlash  va
ularni   tahlil   qilish.   Siyosiy   boshqaruvning   asosiy   yo‘nalishlari   va   shakllarini
aniqlash.   Amir   Temurning   davlatni   markazlashtirishga   qaratilgan   siyosatini
o‘rganish.   Boshqaruv   tizimining   harbiy,   ma’muriy   va   sud   tarmoqlaridagi
tuzilishini   aniqlash.   Turli   tarixiy   manbalarda   Temur   siyosiy   faoliyatining   qanday
yoritilganini taqqoslash. Amir Temur siyosiy boshqaruv tizimining bugungi tarixiy
o‘rganilish darajasini baholashdan iborat.
3 Mavzuning   obyekti   va   predmeti:   Mazkur   kurs   ishining   obyekti   Amir
Temur asos solgan Temuriylar davlati davridagi siyosiy boshqaruv tizimi va uning
tarixiy taraqqiyotidagi o‘rni.
Predmeti   esa,   Tarixiy   manbalarda   (xususan,   Temur   tuzuklari,   fors-tojik,
arab,   va   turkiy   mualliflar   asarlarida)   Amir   Temur   siyosiy   boshqaruvi,   uning
tamoyillari, boshqaruv shakllari va davlat tuzilmasining aks etishi.
Mavzuning o’rganilganlik darajasi : Amir Temur  davri tarixini  o’rgangan
bir   qator   yirik   tadqiqotchi   va   olimlar   bor.   Ular   asosan   Temur   va   Temuriylarning
harbiy va boshqaruv tarixini o’rganib bu davr tarixini ko’p qirralarini bizga qadar
yetib kelishini ta’minlamoqdalar. 
Masalan,   T.   Lens   va   G.   Louri   Sohibqiron   Amir   Temur   saltanati   nafaqat
harbiy   kuch   bilan   barqaror   turgani,   balki   bu   davlat   o’sha   davr   boshqaruvidagi
siyosiy,   ijtimoiy,   madaniy   hayotdagi   turk-mo’g’ul   an'analarining   eng   afzal
jixatlarining   saqlanib   qolingani,   ular   o’z   davridagi   davlat   boshqaruvining   eng
ilg’or   tizimlaridan   ekanini   aloxida   ta’kidlaydilar.   Shuningdek,   hind   olimasi   M.
Haydar davlat boshqaruv institutlarida o’troq va ko’chmanchi aholi madaniyati aks
etganligi,   har   ikki   toifa   madaniyati   an’analari   boshqaruvga   singdirilsa-da,   barcha
jabhalarda   turkiy   davlatchilik   an’analari   yetakchilik   qilganligi   haqida   asosli   fikr-
mulohazalar   bildirib   o’tgan.   Amerika   olimasi   Beatris   Mans   Amir   Temur
hokimiyatga   kelish   arafasida   Chig’atoy   ulusining   mavqei   katta   bo’lganligi,
mintaqada mo’g’ul boshqaruvi o’rnatilganligi sababli ularning siyosiy xokimiyatda
katta   rol   o’ynagani,   bu   an'analarning   Amir   Temur   davrida   ham   saqlanib
qolganligini   ta’kidlab   o’tgan.   Uning   fikricha,   fuqarolik   boshqaruvida   fors   tili   va
madaniyati an’analari ustunlik qilgan, ammo boshqarishda forsiyzabon kishilardan
ko’ra   turk-mo’g’ul   urug’laridan   bo’lgan   amirlarning   ta’siri   kuchli   bo’lgan,   aksar
hollarda chig’atoy amirlari ma’muriy boshqaruvga jalb etilgan.  
Ushbu   kurs   ishida   arab,   fors,   ispan   manbalarida   keltirilgan   ma’lumotlar
asosida   tadqiqot   olib   borildi.   Xususan   arab   manbalaridan   Ibn   Arabshoxning
“Ajoyib   Al-Maqdur   Fi   Tarixi   Taymur”   (Amir   Temur   tarixi),   fors   tilida   yozilgan
manbalardan   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   “Zafarnoma”,   Nizomiddin   Shomiyning
4 “Zafarnoma”   si,   Ispaniyalik   elchi   Klavixoning   “Samarqandga   –   Amir   Temur
saroyiga sayoxat kundaligi (1403-1406 yillar)” kabi asarlar shular jumlasidandir.
Kurs ishining tarkibiy tuzulishi:   Mazkur    kurs ishi, kirish, ikki  bob, to‘rt
bo‘lim, xulosa, foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati va ilovadan iborat.
5 I.BOB. AMIR TEMUR SIYOSIY BOSHQARUVIGA OID MANBALAR
1.1.Temur tuzuklari tarixiy manba sifatida.
Amir   Temur   davlatini   boshqarish   va   idora   qilish   yo’lida   mashhur   asari
“Temur   tuzuklari”   bunyod   bo’ldi.   Bunda   Amir   Temur   dunyodagi   eng   ulug’   va
buyuk shaxs, davlad arbobi, mashhur sarkarda, fan va ma’daniyat homiysi sifatida
nom qozonishga sabab bo’lgan fazilatlari “Temur tuzuklari” o’z ifodasini topgan.
“Temur tuzuklari” nafaqad Amir Termur, balki XIV asr oxiri - XV asr boshlaridagi
siyosiy,   iqdisodiy,   ijtimoiy,   harbiy   va   madaniy   tarixini   yaqqol   ko’rishimiz
mumkin.   “Temur   Tuzuklari”   asarining   muallifi   ma’lum   emas,   butun   voqealar   bir
shaxs - Amir Temur nomidan hikoya qilinadi. Mazkur asar ikki qismdan iborat 1
. 
Birinchi   qismda   jahon   tarixida   mashhur   fotih,   sarkarda   va   iste’dodli   davlat
arbobi   sifatida   nom   qoldirgan   Amir   Temurning   yetti   yoshidan   (1342-yil)   to
vafotiga   (1405-yil,   18-fevral)   qadar   kechgan   hayoti   va   ijtimoiy-siyosiy   faoliyati,
aniqroq qilib aytganda, uning Movaunnahr markaziy hokimyatini qo’lga kiritishini,
feodal   taqoqlikka   barham   berish   va   markazlashgan   davlat   tuzish,   qo’shni   yurt   va
mamlakatlarning ustiga yurishlari va mashvaratlariga bog’ishlangan. 
Asarning ikkinchi qismida esa Amir Temurning toj-u taxt vorislariga atalgan
o’ziga   xos   vasiyat   va   pand-nasihatlaridan   iborat.   Asarda   ko’proq   men   birinchi
qismiga yani Amir Temurning harbiy yurishlariga bag’ishlangan jihatiga to’xtalib
o’tishni   lozim   topdim.   Amir   Temur   1370-yil   Amir   Husaynni   yengib
Movoraunnahrni   birlashtirib,   markazlashgan   davlatga   asos   solgandan   keyin
qo’shni   hududlarga   yurish   qiladi.   Jumladan,   Amir   Temur   Hirotni   olish   uchun
qilgan kengashi xaqida quyidagi ma’lumotlar keltiriladi: “Amir Husaynni o’ldirib,
unga qarashli Balx, Hisor, Shodmon va Badaxshon viloyatlari mening tasarrufimga
o’tgani   haqidagi   xabar   Xuroson   hokimi   malik   G’iyosiddinga   yetganida,   uni
qo’rqinch bosdi, urush qilish uchun lashkar-u sipoh to’plab, mudofaaga shaylandi.
Kengashib,   xurosonliklar   hushyorligini   so’ndirib,   g’aflat   uyqusiga   cho’mdirish
uchun men harbiy hiyla ishlatishni fikr qildim. Shu maqsadda Samarqandga yurish
1
 Ahmedov B. “Temur tuzuklari" tarixiy manba sifatida // Sharq mash’ali. – T., 1992. № 1, 2; Ahmedov B. Tarixdan
saboqlar. − Toshkent: O‘qituvchi, -1994. – B. 361
6 qilmoqchiday   bo’lib   orqaga   qaytdim.   Mening   Samarqand   tarafiga   qaytganim
habarni   eshitib,   G’iyosiddin   mendan   ko’ngli   tinchib,   jabr-zulm   qilmoqqa   qo’l
uranligi   haqida   pirimdan   xat   oldim,   G’iyosiddin   hotirjam   o’ltirgan   edi.   Shunda
men o’zimga kengashib: “Ana endi xurosonliklar ko’ngli mendan hotirjam bo’ldi,
ularni   ustiga   bostirib   borish   ayni   payti”,   -dedim   va   Balx   chekkasidan   qaytib,
Balxda   qoldirgan   askarlarim   bilan   Hirotga   qarab   yurdim,   G’iyosiddinni   g’aflat
uyqusida bosdim va nochor shahardan chiqdi, xazina va tomoman boyligini menga
peshkash (tortiq) qildi  2
.
Shunday   qilib,   Xurosn   mulki   mening   qo’limga   o’tdi.   Xurosonning   barcha
amirlari   menga   bo’ysindilar.   Bundan   ko’rinib   turibdiki,   Temur   harbiy   hiylada
olg’irligi   va   oqilona   siyosati   tufayli   Xuroson   hokimini   jonini   saqlab   qolganligiga
amin   bo’lamiz.   Mazkur   yurish   1381-1383-yillar   oralig’ida   bo’lib   o’tgan.   “Temur
tuzuklari”   Amir   Temurning   Gilon,   Jurjon,   Mozandaron,   Shirvon,   Isfahon,   Iroq
mamlakatlarini zabt etish bobida qilgan kengashida quydagicha: “Iroq aholisining
muzaffariylar   (1314-1393-yillar   G’arbiy-Janubiy   Eronni   idora   qilgan   sulola)   va
turli   toifadagi   hukmdorlar   zulmida   shikoyat   qilib   yozgan   arizalari   qo’limga
tushgach,   Iroqqa   yurish   tadorigini   ko’rishga   jazm   qildim.   Mening   panohimga
kelgan   birinchi   odam   Mozandaron   hokimi   Amir   Ali   bo’ldi.   U   menga   peshkash
jo’natib,   maktubida:   “Biz   hazrati   Ali   avlodidan   bo’lgan   bir   jamoamiz,   shu   yerda
qanoat   qilib   kun   kechirayotimiz,   bu   yerni   olsangiz   quvvat-u   kuchingiz   ortar”-
degan gaplar bitilgan edi. Men Mozandaron hokimining bu murojatini yaxshilikka
yo’ydim.   U   yerni   o’zlariga   qoldirdim,   Gilon   va   Jurjonga   qarab   yo’l   oldim.   U
o’lkaning   hokimi   menga   bo’ysinmagach,   qahrli   qo’shinim   favjlarini   ularning
ustiga   yubordim,   o’zim   esa   Iroqqa   lashkar   tortdim.   Isfahonni   zab   etdim.   Isfahon
aholisiga   ishonch   bildirib,   qal’asini   o’zlarining   qo’liga   topshirdim.   Ular   bo’lsa
isyon ko’tarib, men tayinlagan dorug’ani askarlarimdan uch ming odam bilan birga
tig’dan   o’tkazdilar.   Men   ham   Isfahon   aholisini   qatliom   qilish   haqida   buyruq
berdim” 3
.
2
  Квинт   В . Л .  Амир   Темурнинг   стратегик   етакчилиги : “ Тузуклар ” га   изоҳлар  /  В . Л . Квинт  ( сўзбоши ,  изоҳлар ). 
–  СПб ., 2021. - B. 99.
3
 Temur tuzuklari. Toshkent.: O’zbekiston Milliy Ensiklopediyasi. 1991. -B. 11.
7 Bundan   ko’rinib   turibdiki.   Amir   Temur   hiyonatni   kechirmagan,   xususan,
Isfahon   aholisi   Temurning   ishonchini   suistemol   qilgani   uchun   uning   qahriga
uchragan. Mazkur yurishlar 1382-1387-yillar davomida sodir bo’lgan. Amir Temur
To’xtamish bilan Oltin O’rda hukmdori murosa qiladi, lekin To’xtamishxon uning
yaxshiligiga yomonlik qilgani bois 1391-1395-yillar Oltin O’rdaga yurish qilib, bu
davlatni   tugatganidan   tarixchilar   yaxshigina   habardor.   Amir   Temur   Hindiston
poytaxtiga   (Dehliga)   lashkar   tortish   borasida   qilgan   kengashi   asarda   quydagicha:
“Kobulda o’ttiz ming javong’ar  otliq askari  bilan turgan amirzoda Pirmuhammad
Jahongir   Sulaymon   tog’i   orqali   yurib,   Sind   daryosidan   o’tgach,   Multon   viloyati
ustiga   to’satdan   bosqin   qilib,   uni   zab   etishni   buyurdim.   Sultom   Muhammadxon,
amirzoda   Rustam   va   boshqa   amirlarga   o’ttiz   ming   barong’ar   otliq   bilan   Sind
daryosini   kechib   o’tib,   Kashmir   tog’   etagidagi   yo’ldan   yurib,   Lohur   viloyatiga
qo’qqisdan bosqin qilishni buyurdim. O’zim ming qo’lning(temuriylar davrida oliy
bosh   qo’mondon   tomonidan   boshqariladigon   markaziy   qism)   otliq   askarlari   bilan
bo’ldim  Hindistonga  yurishiga  jamlangan qo’shinlarim  umumiy soni  to’qson  ikki
ming   otliqqa   yetgan   edi.   Otlanib   yo’lga   tushdim   Badaxshon   chegarasidagi
“Andarob”   degan   joyga   kelib   tushdim.   Bu   yerda   bir   necha   kun   turib   Katur
(Hindikushda   Kofiristonning   g’arbida   joylashgan   viloyat)   tog’ida   istiqomat   qilib
turgan kofirlarni yengib, jazo berganimdan so’ng, dor ul-harb bo’lmish Hindiston
g’azovotiga   yuzlandim”.   Amir   Temur   Hindistonga   yurish   oldidan   o’g’illariga   va
nabiralariga,   navkarlariga   ko’plab   maslahatlar   soladi,   ular   Hindiston   oltinlariga
erishsak dunyoni zabt etamiz, yoki ulug’ podsholar Hindistonni egallashadi degan
maslahatlar   berishadi,   lekin   Temur   bulardan   qoniqmay   Qur’oni   Karimga   murojat
qiladi va quydagi oyatga duch keladi “Ey Payg’ambar, kofirlarga va munofiqlarga
qarshi   jahd   qilgin(66-sura,   9-oyat)”   duch   keladi   va   yurishga   jazm   etadi.   Uning
davlatining   qonuni   Qur’oni   Karim   va   hadis-u   sharifligi   g’oyat   katta   zafarlarga
erishishi   uchun   vositadir,   bu   bir   tomondan   ilohiy   qudrat   desa   arziydi.   Natijada,
Amir   Temur   Dehli   hokimi   Sulton   Mahmud   va   Malluxonlarni   yengish   bobidagi
kengashida quydagicha yozgan: “Sulton Mahmud va Malluxon ellik ming otliq va
piyoda askar, 120 zanjirband fillar bilan Dehli qal’asini mustahkamladilar va men
8 bilan   jang   qilishga   shaylandilar.   Ko’nglim   xavotirlandi.   Bordi-yu   Dehli   qal’asini
bosib olishga borsam-u, mabodo bu ish uzoq vaqtga cho’zilib ketsa, nima qilaman?
O’zimga   kengashib,   g’anim   lashkari   dadillanib,   qal’adan   chiqib,   saf   tortib   jang
maydoniga   kirishi   uchun,   o’zimni   kuchsiz   va   qo’rqqandek   qilib   ko’rsatmoqchi
bo’ldim. Shu sababdan lashkardan uzoqroqqa handaq qazdirdim. Lashkarim bilan
handaq   ichiga   yaxshilab   joylashganimdan   so’ng,   lashkarimning   bir   favjini
dushmanga   qarshi   jangga   tashladim.   Dushman   qarshishiga   borgach,   o’zlarini
kuchsiz   ko’rsatib,   qo’rqqanday   bo’lib   chekinishlarini   va   g’animlarni   dadillantirib
kelishini   buyurdim.   Dushman   lashkari   bu   holni   ko’rib   o’zlarini   g’olib   hisoblab,
gerdayib jang maydonidan chiqqan edilarki, mening qahrli lashkarim favjlari bilan
yuzma-yuz keldilar. Dehli hokimi sulton Mahmud jangga kirishdi va yengilib tog’
tarafga   qochdi.   Beqiyos   xazina   va   mol-mulk   sipohiylarimga   nasib   bo’ldi.   Bir   yil
ichida Hindiston poytaxti Dehlini zabt etdim va mazkur yilning oxirida saltanatim
poytaxtiga qaytdim” 4
.
Amir   Temurning   yurishlari   ichida   eng   zafarlisi   va   eng   taxsinga   loyig’i
Hindiston   yurishi   desa   bejiz   emas.   Bu   yurish   qaroriga   kelishi   ham   oqilona   yani
Qur’oni   Karimga   murojat   qilishi   va   Haq   taolloning   izmi   ila   yurish   qilgani
ahamiyatga   ega.   Mazkuz   yurish   1398-yilda   boshlanib,   1399-yil   18-dekabrida
Dehlini   zab   etishi   bilan   nihoyasiga   yetadi.   Keyin   esa   Amir   Temur   Gurjistonga
yurish   qilgan   bunga   sabab   Iroq   hokimlaridan   arznoma   kelgan   va   ular   chegarani
buzib,   hadlaridan   oshgan   emishlar.   Shu   sabab   Amir   Temur   Gurjistonga   yurish
qiladi   1399-   yilning   may   oyida   qo’shin   tortadi.   U   yerni   egallaydi,   beboshlikka
chek   qo’yadi   (bu   mamlakatga   Temur   5   marta   qo’shin   tortgan   va   nihoyat   1404-
yilda Gurjiston podshosi Geogriy VII bilan sulh tuzgan).
Amir   Temur   saltanati   davlat   tuzilishining   qonun-qoidalari   jihatidan
Musulmon Sharqida hukm  surgan davlatlardan deyarli farq qilmasada, boshqaruv
tizimlari   Turkiston   va   Movarounnahr   davlatchiligining   asriy   an’analari,   fath
etilgan   mamlakatlarning   madaniy   ta’siri   asosida   bir   qator   yangi   tartib-qoidalar
bilan   takomillashtirildi.   Mamlakatning   asosiy   markaziy   boshqaruvi   dargoh   va
4
 Bo riyev O. Temuriylar davri yozma manbalarida Markaziy Osiyo. Toshkent.: 1997. -B. 16.ʻ
9 devon   tomonidan   boshqarilib,   unda   yetti   nafar   vazir   faoliyat   yuritgan,   devonda
to‘rt vazir markaziy hokimiyat ishlarini amalga oshirsa, qolgan uch nafar vazirlar
viloyatlar   boshqaruvi   nazorati   bilan  bog‘liq  vazifalarni   amalga   oshirganlar.   Bular
quyidagilardir:
Ulardan   birinchisi-mamlakat   va   ra’iyat   ishlari   bo’yicha   vazir   viloyat   va
tumanlardan   to’planadigan   hosil,   soliq-o’lponlar   hamda   mamlakatdagi
obodonchilik   ishlari   bilan   shug’ullangan.   Ushbu   vazirlik   mamlakatdagi   umumiy
holatni boshqargan va nazorat qilgan. 
Ikkinchisi-  vaziri  sipoh,   ya’ni  harbiy  ishlar   bo’yicha   vazir   askarlar   maoshi,
oziq-ovqat va qurol-yarog’lari ta’minoti bilan mashg’ul bo’lgan. 
Uchinchisi-tijorat   vaziri   savdogarlarning   mol-mulklaridan   olinadigan   zakot
va   boj,   chorvachilikdan   yig’iladigan   daromad,   egasiz   qolgan   mol-mulkni   tasarruf
etish,   meros   va   merosxo’rlar   bilan   bog’liq   masalalarni   hal   etish   kabi   ishlarni
bajargan. 
To’rtinchisi,   saltanat   ishlarini-yurituvchi   vazir,   ya’ni   moliya   ishlari   vaziri
davlat   xazinasidan   sarf   etiladigan   xarajatlar,   umuman   saltanat   kirim-chiqimlarini
boshqargan. 
Ana   shu   to’rt   vazirdan   tashqari,   chegara   viloyatlari   va   tobe’   mamlakatlar
ishlarini   nazorat   qilib   turish   uchun   maxsus   uch   nafar   vazir   tayin   etilgan,   ular
mazkur   viloyat   va   mamlakatlardan   davlat   xazinasiga   kelib   tushadigan
daromadlarni nazorat qilish va ularga bog’liq moliyaviy masalalar bilan mashg’ul
bo’lgan.O’z   navbatida,   ular   saltanatning   bosh   nazorat   hay’ati   -«xolisa»ni   tashkil
etishgan. 5
 
Beshinchi,   adliya   vaziri   bo‘lib,   bu   vazir   devoni   kuzzot   (qozilar   devoni)ga
rahbarlik qilgan 6
. 
Oltinchi, devoni mushrif – mansabdorlar faoliyatini nazorat qilish ishlari. 
Yettinchi,   tashqi   ishlar   vaziri   (devoni   rasoil)   –   mamlakatlararo   savdo   va
elchilik munosabatlarini  boshqargan. Mazkur  yetti vazir  devonbegiga bo’ysungan
5
 Muhammad Ali. Amir Temur solnomasi. -Toshkent: O’zbekiston, 2008. –B. 15.
6
 Davlatova SH. Davlat boshqaruvi to’g’risidagi g’oyalar. -Termiz: Surxon-nashr, 2022. –B. 139.
10 va   davlatning   muhim   moliyaviy   ishlarini   u   bilan   bamaslahat   olib   borishgan(80).
Yozma manbalardan ma’lum bo’lishicha, Amir Temur va Temuriylar hukmronlik
qilgan   davrda   saltanat   devonxonasida   Amir   Dovud,   Jaloliddin   Feruzshoh,
G’iyosiddin Shoh Malik, Alouddin Alika Ko’kaldosh va Alisher Navoiydek dono
va   tadbirkor   devonbegilar   bu   oliy   mansabda   faoliyat   ko’rsatganlar,   mamlakat
obodonligi yo’lida ko’p xayrli ishlar qilganlar. Shu bilan birga devonxona huzurida
arzbegi,  sadri   a’zam,  shayxul   islom   va   ahdos   qozisi   kabi   lavozimlar   joriy   etilgan
edi. 
Arzbegi-   fuqaro   va   sipohiylardan   tushadigan   arz   va   shikoyatlar   hamda
mamlakatdagi   ahvol   to’g’risida   ma’lumot   to’plash,   bu   borada   oliy   dargohga
muntazam   axborot   yetkazib   turish   kabi   vazifalarni   bajargan.   Sadri   a’zam,   ya’ni
bosh sadr mamlakatdagi barcha vaqflarni boshqargan. U masjid, madrasa, maqbara
va xonaqohlar tasarrufidagi vaqf xo’jaliklarining ahvolini nazorat qilish, davlat va
yer egalari tomonidan vaqf etilgan yer va mulklarni qayd etish, vaqfnomalar tuzib,
ularni qonuniylashtirish bilan shug’ullangan. Shayx-ul islom mamlakat aholisining
turli   ijtimoiy   tabaqalari   o’rtasida   shariat   ahkomlari   va   islom   aqidalarining   o’z
vaqtida va to’g’ri bajarilishini nazorat qilgan. 
Adliya   ishlari   bo’yicha   belgilangan   qoziyul   quzzot,   ya’ni   davlatning   bosh
qozisi «ahdos qozisi»nomi bilan yuritilib, u fuqaro ishlari bilan mashg’ul bo’lgan.
Bulardan   tashqari,   saltanat   mahkamalarida   kirim-chiqimlarni   va   kundalik
xarajatlarni   qayd   etuvchi   maxsus   kotib   tayinlangan   va   qurol-yarog’lari   ta’minoti
bilan mashg’ul bo’lgan. Mulkchilik va soliq ishlari  vaziri  – zakot  va boj, soliqlar
ishlarini   boshqargan   va   nazorat   qilgan.   Saltanat   ishlarini   yurituvchi   vazir   (saroy
vaziri)–saltanat   idoralarining   kirim-chiqimlari,   xazinadan   qilinadigan   sarf-
xarajatlar,   davlat   moliyaviy   tizimining   nazoratchisi.   Qaysi   vazir   soflik,   to‘g‘rilik
bilan vazirlik ishiga kirishib, davlatning moliya ishlarini diyonat, savob bilan, nafsi
buzuqlik   qilmay,   omonatga   xiyonat   etmay   bajarar   ekan,   unday   vazirni   eng   oliy
martabalarga   y е tkazsinlar.   Qaysi   vazir   buzuqlik   qilib,   yomonlik   yo‘li   bilan
mamlakat   ishlarini   yurgizar   ekan,   ko‘p   o‘tmay   unday   saltanatdan   xayr u   barakat
ko‘tariladi. 
11 1.2.   Sharafiddin Ali Yazdiyning ,,Zafarnoma“ da Amir Temur boshqaruv
tarixiga oid malumotlar.
Amir   Temur   tarixi   haqidagi   eng   mashhur   asarlardir   biri   Sharafuddin   Ali
Yazdiyning   (1454-yilda   vafot   etgan)   "Zafarnoma"   asaridir.   Ushbu   asar
Nizomuddin   Shomiyning   shu   nomdagi   kitobi   asosida   yaratilgan   bo’lsada,   unga
ko’plab   qo’shimchalar   va   aniqliklar   kiritganligi,   yangi   materiallar   bilan
boyitganligi   bilan   ahamiyatlidir.   Asar   Amir   Temurning   nabirasi,   Fors   viloyati
12 hokimi   Ibrohim   mirzo   rahbarligida   yaratilgan.   Asarning   manbaviy   asosini
mustahkamlash uchun muhim   siyosiy voqealar va janglarning ishtirokchisi bo’lgan
1000   ortiq   shohidlardan   50   nafar   kotib   tomonidan   yozib   olingan   ma‘lumotlar
jamlangan.   Ushbu   ma‘lumotlar   qiyosiy   tahlil   qilinib,   qayta   qayta   o’rganilib,
ishonchliligi   tasdiqlangach,   yangi   yozilayotgan   asarga   kiritilgan.   Qolaversa,
kitobning   bironta   bo’limi   yakunlanganda,   u   saroyda   tashkil   etilgan   majlisda
ishtirok   etgan   davlat   arboblari,   olimlar   va   Temurning   safdoshlari   bo’lgan   amirlar
tomonidan   muhokama   qilinib,   bo’limga   tegishli   qo’shimchalar   va   aniqliklar
kiritganlar 7
.
Sharafuddin   Ali   asli   Eronning   Yazd   viloyatida   joylashgan   Taft   qishlog’i
tug’ilgan   bo’lib,   yoshligidan   chuqur   bilim   olgan   va   keyinchalik   tarix,   falsafa,
tasavvuf,   astrologiya,   adabiyot   va   she‘riyat   sohasida   shuhrat   topgan   olim   sifatida
shakllangan.   Uning   "Sharaf"   taxallusi   bilan   she‘rlar   yozganligi,   va   she‘rlari
"Devon-i   Sharaf   Yazdiy"   to’plamiga   jamlanganligi   ma‘lum.   Sharafuddin   Ali
Yazdiy   Shohrux   mirzo,   uning   o’g’li   Ibrohim   Sulton   va   nabirasi   Sulton
Muhammadlar   xizmatida   bo’lgan   va   asosan   shahzodalarning   tarbiyasi   bilan
shug’ullangan.
Sharafuddin   Ali   Yazdiyning   "Zafarnoma"si   muqaddima   va   asosiy   qismdan
iborat.   Fanda   "Muqaddima-ye   Zafarnoma"   nomi   bilan   mashhur   bo’lgan   asarning
birinchi qismida Chingizxon avlodari tarixi yoritilgan bo’lib, Amir Temur davlati
tashkil   topishi   arafasidagi   siyosiy   vaziyat   va   Movarounnahrning   etnik   holatini
o’rganishda   muhim   ahamiyatga   ega.   Tarixchi   olim   R.Arslonzodaning
ta‘kidlashicha,   asarning   muqaddimasi   1419-yilda,   asosiy   qism   esa   1425-yilda
yozib tamomlangan 8
.
Bundan   tashqari,   Nizomiddin   Shomiyning   “Zafarnoma”   asarida,   Amir
Temurning   olib   borgan   bunyodkorlik   ishlari,   diniy   islohotlari   hamda   davlat
boshqaruviga   oid   qilgan   ishlari   haqida   keng   ma’lumotlar   beradi   hamda   Amir
Temur   shaxsi   ulug‘lanib,   “Sulton   G‘oziy”     deb   ham   ataladi.   Bundan   tashqari,
7
  Sharafiddin   Ali   Yazdiy.   Zafarnoma.   Muqaddima.   (keyingi   o’rinlarda   “Muqaddimayi   Zafarnoma”   shaklida
qo’lladik.) 1-kitob. // Fors tilidan O. Bo’riyev tarjimasi. – Toshkent, 2020. – B. 305.
8
  Амир   Темур   аждодлари   ( Шарафиддин   Али   Яздийнинг   “ Зафарнома ”   асаридан   терма   таржималар )   /   Форс
тилидан   терма   таржима ,  кириш   сўз   ва   изоҳлар   муаллифи   О .  Бўриев . –  Т ., 1992. – Б .  31.
13 manbalardagi   ma’lumotlarda   Amir   Temur   qilgan   har   bir   ishini   Tangri   Taoloning
hohish-istagi   bilan   qilgani   haqida   aytiladi.   ,,Zafarnoma“   da   Amir   Temur   davlati
boshqaruv sohasida davlat ramzlarining ham alohida o‘rni bor ekanligi ham aytib
o’tiladi.   Bizga   ma’lumki,   Amir   Temurga   davlat   ramzi   hisoblangan   dastlabki
bayroq   hamda   nog‘orani   yuqorida   ta’kidlab   o‘tganimizdek,   Amir   Temurning   piri
hamda ustozi Mir Sayyid Baraka tomonidan Biyo qishlog‘ida Sohibqironga tortiq
qiladi.   So‘nggi   vaqtlarda   ko‘plab   tadqiqotchi   olimlar   tomonidan   temuriylar
sulolasiga   oid   ko‘plab   tadqiqot   ishlari   olib   borilmoqda.   Juda   ko‘plab   bahs-
munozaralarga   sabab   bo‘lgan   mavzulardan   biri   bu   Amir   Temur   davlati   ramzlari
ya’ni   bayrog‘i,   Amir   Temurning   yoquti   hamda   uzugidir.   Jumladan   “Shoh   ovda”
asari bilan tanishgan olimlar fikricha, bayroq dastasining uzunligi 5 metrdan kam
bo‘lmay,   uchiga   nayza   ko‘rinishidagi   metall   moslama,   uning   tagida   esa
musulmonlikning   ramzi   bo‘lmish   yarim   oy   hamda   turkiy   xalqarda   an’anaga
aylangan   to‘zigan   ko‘rinishidagi   qo‘tos   dumi,   ularning   tagiga   esa   uchburchak
shaklli   oq   mato   tortib   biriktirilgan   bo‘lib,   unda   geraldika   holatida   turgan   sher   va
uning orqasida nur sochayotgan quyoshning bir qismi tasvirlangan. 
Bayroq   haqida   mulohaza   yuritadigan   bo‘lsak   uning   hajmi,   rangi,
tasvirlarning mazmuni kabi bir qator muammolarga duch kelamiz. Minatyuradagi
bayroq   uchburchak   shaklda   bo‘lib,   bu   shaklni   boshqa   manbalarda   ham   ko‘rish
mumkin.   Matoning   oq   rangda   bo‘lishligi   turkiylarda   oq   rang   muvaffaqiyat,
g‘alaba,   omad   ramzi,   oq   ko‘ylak   motam   belgisi.   Temuriylar   davri   me’moriy
yodgorliklariga,   kulolchilik   san’ati   buyumlariga   nazar   tashlaydigan   bo‘lsak,   tiniq
moviy   rangga   bo‘lgan   e’tibor   yaqqol   ko‘zga   tashlanadi.   Keltirilgan   misol   va
mulohazalardan   kelib   chiqib,   ta’riflanayotgan   bayroq   Temuriylar   davlatining
asosiy   ramzlaridan   biri   –   bosh   bayroq   vazifasini   o‘tagan   hamda   harbiy
to‘qnashuvlar davrida muhim rol o‘ynagan 9
. 
Sharafiddin Ali Yazdiyning “Zafarnoma”sida Temurning davlat boshqaruvi
kuchli   markazlashgan   tizim   asosida   qurilgani   ta’kidlanadi.   Temur   davlatni   o‘z
qo‘lida   to‘liq   jamlagan   va   barcha   muhim   qarorlarni   shaxsan   o‘zi   qabul   qilgan.
9
  Муиниддин   Натанзий .   Мунтахаб   ут - таворихи   Муиний   / Форс   тилидан   таржима ,   сўз   боши   ва   изоҳлар
муаллифи :  Ғ .  Каримий . –  Т .:  Ўзбекистон , 2011. – Б .  264.
14 Viloyat   va   shaharlar   boshqaruvini   esa   ishonchli   noiblar,   beklar   va   sarkardalarga
topshirgan.   Bu   noiblar   Temurga   bevosita   bo‘ysungan   va   muntazam   ravishda
hisobot   berib   turgan.   “Zafarnoma”da   Temurning   adolatga   katta   e’tibor   qaratgani
ko‘rsatiladi. U o‘zining maxsus qonunlar to‘plamini — "Tuzuklar"ni yaratgan. Bu
tuzuklarda harbiy, moliyaviy,  ma’muriy va  sud  tizimi  bo‘yicha  aniq ko‘rsatmalar
berilgan.   Har   bir   mansabdor   o‘z   vazifasini   aniq   bilgan,   tartibni   buzganlar   qat’iy
jazolangan. 
Temur   harbiy   sohada   ayniqsa   kuchli   boshqaruv   tizimini   yo‘lga   qo‘ygan.
Uning qo‘shinlari qat’iy tartib-intizomga amal qilgan. Har bir askar o‘z vazifasini
aniq   bajargan,   har   bir   harakat   rejalashtirilgan   holda   amalga   oshirilgan.
“Zafarnoma”da   Temurning   harbiy   strategiyasi,   yurishlarni   rejalashtirishdagi
donoligi   va   jangovar   tartibning   mukammalligi   alohida   ta’kidlanadi.   Temur   turli
mamlakatlar   bilan   munosabatlarda   o‘zining   kuchli   diplomatik   siyosatini   olib
borgan.   “Zafarnoma”da   u   turli   elchilarni   qabul   qilgani,   maktublar   yuborgani,
iqtisodiy va siyosiy aloqalarni yo‘lga qo‘ygani haqida ma’lumotlar bor. Bu siyosat
orqali   u   o‘zining   ta’sir   doirasini   kengaytirgan.   Temur   boshqaruvining   muhim
jihatlaridan   biri   —   ilm-fan   va   madaniyatni   rivojlantirishga   e’tibor   qaratganidir.
“Zafarnoma”da   Temurning   bilimdon   kishilarni   qadrlagani,   ulamolar,   tarixchilar,
shoirlar   va   me’morlarni   qo‘llab-quvvatlagani   haqida   hikoya   qilinadi.   Aynan   shu
sababli Sharafiddin Ali Yazdi Temur hayotini yozib qoldirish uchun saroyga taklif
etilgan  10
.
Temur   davlat   moliyasini   tartibga   solish,   soliqlarni   adolatli   yig‘ish   tizimini
yaratgan. U soliqlarni belgilashda hududlarning iqtisodiy imkoniyatlarini inobatga
olgan.   “Zafarnoma”da   bu   tizimga   oid   ayrim   tafsilotlar,   xususan,   bojxona   va   yer
solig‘i   tartiblari   keltirilgan.   Temur   yurishlardan   so‘ng   ko‘p   hollarda   zabt   etilgan
shaharlarni   tiklashga   kirishgan.   Samarqand,   Shahrisabz   kabi   shaharlarda   ulkan
qurilish   ishlari   olib  borilgan.  “Zafarnoma”da   bu  jarayonlar  Temurning  “sozlik   va
10
  Dadaboyev H. Ajdodlarimizning harbiy mahorati. – T.: Akademnashr, 2016. – B. 144.
15 baraka”   keltirish   siyosati   sifatida   ko‘rsatiladi.   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
“Zafarnoma”si   Amir   Temurning   boshqaruv   uslubi   —   qat’iylik,   adolat,   tartib,
harbiy-intizom   va   markazlashgan   hokimiyatni   yoritishda   beqiyos   tarixiy   asardir.
Bu   asar   orqali   biz   Temur   faqat   harbiy   sarkarda   emas,   balki   mohir   siyosatchi   va
kuchli davlat arbobi bo‘lganini ko‘ramiz.
II.BOB. AMIR TEMURNING HARBIY BOSHQARUVIGA OID
MANBALAR.
2.1. Nizomiddin Shomiyning zafarnomasida harbiy boshqaruvga oid
malumotlar.
Sohibqiron   Amir   Temurning   hayotligida   bevosita   uning   topshirig i   asosidaʻ
Nizomiddin Shomiy tomonidan fors tilida “Zafarnoma” asari yozishga kirishilgan.
Bu asarni  yozish 1401-1402 yillardan boshlanib, 1404-yil  bahorigacha asar  yozib
tamomlangan   va   Ozarbayjonda   yetti   yillik   yurishdan   Samarqandga   qaytayotgan
Amir   Temurga   taqdim   etilgan.   Bundan   keyingi   sohibqiron   vafotigacha   kechgan
voqealar   keyinroq   Hofizi   Abru   tomonidan   yozib   ilova   qilingan.   „Zafarnoma“ni
yozishda   Amir   Temurning   munshiy  va   kotiblari   ham   nazm,  ham   forsiy   va   turkiy
tillarda   yozgan   ma lumotlar,   muallifning   1400-1404-yillar   davomida   sohibqiron	
ʼ
16 yurishlarida  bo lib, o zi  ko rgan bilganlari, Hindiston  yurishi  voqealari  qisminingʻ ʻ ʻ
bayoni   uchun   G iyosiddin   Alining   „Ro znomai   g azavoti   Hindiston“	
ʻ ʻ ʻ
(„Hindistonga   yurish   kundaligi“)   asari   asosiy   manba   bo lib   xizmat   qilgan.	
ʻ
„Zafarnoma“ tarixiy asar sifatida XIV-XV asr boshida Amir Temur va temuriylar
hukmronligi   davridagi   O rta   Osiyo,   Oltin   O rda   xonligi,   Ozarbayjon,   Eron,	
ʻ ʻ
Afg oniston,   Iroq,   Suriya,   Misr,   Turkiya   va   boshqa   mamlakatlar   tarixiga   oid	
ʻ
voqealarni o z ichiga olgan	
ʻ 11
. 
Asar muqaddimasida Amir Temur tarix sahnasiga chiqqan 1360-yilga qadar
O rta   Osiyoda   hukmronlik   qilgan   chingiziy   hukmdorlar   haqida   qisqa   ma lumot	
ʻ ʼ
berilgan.   So ngra   Amir   Temurning   XIV   asrning   ikkinchi   yarmi   va   XV   asrning	
ʻ
boshida   qilgan   yurishlarining   batafsil   bayoni   keltirilgan.   Ushbu   maqolada
Nizomiddin Shomiyning “Zafarnoma” asarida keltirilgan ayrim ma’lumotlar bilan
hozirgi davrda yaratilgan tarixiy adabiyotlar ma’lumotlari solishtirilgan holda tahlil
qilindi.   Nizomiddin   Shomiyning   Zafarnomasi   kirish,   muqaddima   va   110   bobdan
iborat   bo lib   oxirida   Shomiyning   “Zafarnomai   shohiy”   ga   ilova   va   Hofiz   Abru	
ʻ
tomonidan   Zafarnomaga   keltirilgan   izohlardan   iborat.   Demak   Zafarnomaning
kirish   qismiga   keladigan   bo lsak   bu   yerda   asosan   asarni   yozgan   shaxs,   uning	
ʻ
yozilish   tarixi   asardagi   ayrim   voqealar   keltirilgan.   Asar   muallifi   Nizomiddin
Shomiy   shaxsiga   to xtalsak   uning   hayoti   va   ijodi   haqida   ma lumotlar   juda   oz.	
ʻ ʼ
Tug ilgan   yili   noma lum.   Uning   kelib   chiqishi   joyga   nisbat   berilib,   Shomiy   yoki	
ʻ ʼ
Shambiy,   u   aslida   Tabriz   chekkasidagi   Shanbi   G ozon   deb   atalgan   mavzedan	
ʻ
bo lgan deb taxmin qilish mumkin	
ʻ 12
.
Shomiy   tomonidan   Zafarnomani   yozish   ishlari   o zi   bergan   ma lumotlarga	
ʻ ʼ
ko ra, 804-hijriy yili Amir Temur uni huzuriga chorlab, o z yurishlari bitilgan yirik	
ʻ ʻ
bir   asar   yaratishga   uringan.   Shundan   keyin   Mavlono   Nizomiddin   asarni   1404-yil
bahorigacha   yetkazib,   asarni   tamomlagan   va   uni   Ozarbayjondan   Samarqandga
11
  Низомиддин   Шомий .   Зафарнома   /   Форс   тилидан   ўгирувчи   Ю .   Ҳакимжонов .   Таржимани   қайта   ишлаб
нашрга   тайёрловчи   ва   масъул   муҳаррир   А .  Ўринбоев .  Изоҳлар ва луғатлар тузувчи Ҳ. Караматов. Географик
номлар   изоҳи   О.   Бўриевники.   Ҳофизи   Абрунинг   “Зафарнома”га   ёзган   “Зайл”и   –   (“Илова”)ни   форсийдан
ўгирувчи ва изоҳлар тузувчи О. Бўриев. – Т., 1996. – 5 9 7 б.
12
  Dadaboyev H. Ajdodlarimizning harbiy mahorati. – T.: Akademnashr, 2016. – B. 164.
17 qaytish   taraddudida   bo lgan   Amir   Temurga   taqdim   etgan.Bundan   keyingi   Amirʻ
vafotigacha   kechgan   voqealar   keyinroq   muarrix   Hofiz   Abru   tomonidan
“Zafarnoma”ga zayl ilova tarzida yozilgan. Asarning muqaddima qismi Musulmon
sharq an ansi bo yicha yozilgan. Unda Alloh taoloning buyukligi, Payg ambarimiz	
ʼ ʻ ʻ
Muhammad (s.a.v)va xalifalar haqida yozilgan. 
Muarrix   Mavlono   Nizomiddin   Zafarnoma   asarida   birdaniga   Amir   Temur
haqida yozib ketmagan. Chunki Amir Temur saltanati Chig atoy saltanati arig ida	
ʻ ʻ
o sib   unganligi   uchun   avvalo   Chingizxonning   to rt   o g li   va   ularning   avlodlari	
ʻ ʻ ʻ ʻ
haqida ma lumotlar beradi. Keyin Chingizxondan Amir Temurga ulab ketilgan.Shu	
ʼ
yerda   bir   narsaga   e tibor   qaratish   kerak.   Nizomiddin   Shomiy   ko pchilik	
ʼ ʻ
hukmdorlarni   ta riflashda   asosan   faqat   bir   tomonlama   fikr   bildirgan.   Xususan,   u	
ʼ
Chig atoy   xususida   shunday   yozgan   edi   “Jahongir   podshoh   Chingizxon	
ʻ
farzandlarining   ishlarini   tartib   Муиниддин   Натанзий .   Мунтахаб   ут - таворихи
intizomga   keltirgan   vaqtda   ”   Kimda   kim   bilimni,   yasoqni,   siyosatni,   botirlikni,
rasm-rusum rivoyasini do st tutsa, Chig atoyga mulozamat qilishi lozim”. 	
ʻ ʻ
Tabiiyki har qanday ota ham bolasi yomon bo lsa uni yomon demaydi. Yana	
ʻ
gap Chingizxoning farzandi haqida ketganda. Shomiy o zi ham bu fikrga qo shilib	
ʻ ʻ
Chig atoyxonni aqlli podshox va adolatli xon edi. Bag ri keng farosat va zakovatda	
ʻ ʻ
komil,   ziyraklik   va   donishmandlikda   mashxur   edi   deb   yozadi.   Lekin   Omonullo
Bo riyev   tomonidan   yozilgan   “Temuriylar   davri   yozma   manbalarida   Markaziy	
ʻ
Osiyo”   nomli   kitobda   boshqacha   ma lumotlar   keltirilgan.   Unda   aytilishicha	
ʼ
Chingizxon Chig atoyni unga ajratib berilgan mamlakat va sipoh bilan birgalikda,	
ʻ
o z   amakivachsi   Qorachor   no yonga   topshirdi   va   unga  bosh   qosh   bo lib  turishini	
ʻ ʻ ʻ
ko p tayinladi chunki Chingizxonga shu narsa ma lum ediki har ishda homiylik bu
ʻ ʼ
buyuk   no yoning   qo llab   quvvatlashi   bilangina   kuchli   bo la   oladi   degan,	
ʻ ʻ ʻ
ma’lumotlar mavjud 13
.
Nizomiddin   Shomiy   tomonidan   yozilgan   “Zafarnoma”   asari   Amir
Temurning   hayoti,   harbiy   yurishlari   va   davlat   boshqaruvi   haqida   eng   muhim
tarixiy manba sanaladi. Bu asar XIV asr oxiri – XV asr boshidagi siyosiy va harbiy
13
  Xalqaro   Amir   Temur   jamoat   fondi   temuriylar   tarixi   davlat   muzeyi   O’zbekiston   yozuvchilar   uyushmasi.   Amir
Temur chet elliklar nigohida.-T.: G'afur G'ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi, 2016, -B. 12 . 
18 voqealar tafsilotlarini bayon qilgani bois, tarixiy yondashuv nuqtai nazaridan katta
ahamiyatga   ega.   Ayniqsa,   unda   Temurning   harbiy   boshqaruvi,   qo‘shin   tuzilishi,
harbiy   yurishlar   tashkiloti,   jang   taktikasi   va   razvedka   ishlari   haqida   qimmatli
ma’lumotlar mavjud. Ushbu maqolada “Zafarnoma” asaridagi harbiy boshqaruvga
oid   jihatlar   keng   tahlil   qilinadi.   Temurning   harbiy   boshqaruvi   mo‘g‘ullardan
olingan   o‘nlik   tizim   asosida   qurilgan   bo‘lib,   bu   tizim   “Zafarnoma”da   aniq   ifoda
etilgan. Qo‘shin onlik, yuzlik, minglik va tumanlik birliklarga bo‘lingan. 
Har bir birlikka o‘z sarkardasi tayinlangan bo‘lib, ular o‘z navbatida yuqori
bo‘g‘in   rahbariga   bo‘ysungan.   Masalan,   yuzboshilar   mingboshi   buyrug‘i   ostida,
mingboshi esa Temur tayinlagan amir yoki qo‘mondon qaroriga asoslangan holda
ish   yuritgan.   Bunday   iyerarxik   tuzilma   katta   harbiy   yurishlarda   intizom   va
markaziy   boshqaruvni   saqlashga   xizmat   qilgan.   Temur   harbiy   tartibga   juda   katta
ahamiyat bergan. Zafarnomada tasvirlanishicha, har bir askarning vazifasi, safdagi
o‘rni   va   qurollanish   darajasi   oldindan   belgilab   qo‘yilgan.   Harbiy   yurishlar
boshlanishidan   oldin   askarlar   o‘rtasida   ruhiy   tarbiya   ishlari   olib   borilgan,   diniy
targ‘ibot   qilinib,imomlar   duolari   bilan   safar   boshlangan.   Temur   o‘z   qo‘shini
orasida   intizomsizlikka   qat’iy   qarshi   chiqqan,   tartib   buzganlar   harbiy   qonun
asosida jazolangan.
“Zafarnoma”da   Temurning   razvedka   xizmatiga   alohida   e’tibor   bergani
ta’kidlanadi. Har bir yurish oldidan dushman hududi haqida ma’lumot to‘plashga,
geografik   sharoit,   iqlim,   daryolar,   tog‘lar   va   mudofaa   inshootlari   o‘rganilishiga
katta   ahamiyat   qaratilgan.   Temur   maxfiy   josuslar,   xabarchilar   va   sodiq   elchilar
orqali dushman harakatlarini kuzatgan. Bu bilan u janglarda ustunlikka erishgan va
yurishlarni   aniq   reja   asosida   olib   borgan.   Temurning   jang   olib   borish   uslubi   o‘ta
puxta va strategik rejalarga asoslangan. “Zafarnoma”da u qo‘llagan usullar batafsil
tasvirlanadi:   soxta   chekinish,   dushmanni   tuzoqqa   tushirish,   hujumdan   oldin
chalg‘ituvchi   harakatlar,   yon   va   orqa   tarafdan   hujum   qilish   kabilar.   U   janglarda
dushmanning kuchli va zaif tomonlarini tahlil qilib, mos strategiya ishlab chiqqan.
19 Temur ko‘pincha janglarda chap qanot, o‘ng qanot va markaziy bo‘linma tizimidan
foydalangan 14
.
Temur   harbiy   yurishlarni   uzoq   muddatli   tayyorgarlik   asosida   olib   borgan.
Asarda   har   yurish   oldidan   oziq-ovqat   zahiralari   to‘plangani,   qo‘shinlar   taqsimoti
va har bir sarkardaning vazifalari belgilab qo‘yilgani ko‘rsatiladi. Yurishlar odatda
bahor   oylarida   boshlanib,   kuzgacha   davom   etgan.   Temur   yurish   vaqtida   qulay
iqlim sharoiti, suv manbalari va yo‘llarning holatini ham hisobga olgan. Yurishlar
paytida har bir qo‘shin birligi maxsus harbiy bazalarga joylashtirilgan. Temur har
bir   yurishda   tajribali   va   sadoqatli   amirlarga   tayanib   ish   yuritgan.   “Zafarnoma”da
ko‘plab sarkardalar – Amir Zayniddin, Amir Sulaymon, Amir Shodiy va boshqalar
nomi keltiriladi. 
Temur   har   bir   muhim   jang   yoki   yurish   oldidan   kengash   chaqirib,   ularda
sarkardalar   bilan   strategiyani   muhokama   qilgan.   Har   bir   qaror   maslahat   asosida
qabul   qilinib,   amalda   qat’iyat   bilan   bajarilgan.   Temur   zabt   etilgan   hududlarda
harbiy-g‘oyaviy   nazoratni   mustahkamlash   uchun   ishonchli   shaxslarni   hokim   etib
tayinlagan. Harbiy g‘alabadan so‘ng talon-torojga yo‘l qo‘ymaslik, aholiga adolatli
munosabatda   bo‘lish   kabi   ko‘rsatmalar   bergan.   Bu   orqali   u   aholining   sodiqligini
saqlab   qolishga   harakat   qilgan.   izomiddin   Shomiyning   “Zafarnoma”   asari   Amir
Temurning   nafaqat   buyuk   sarkarda,   balki   mohir   harbiy   tashkilotchi   sifatida
tanilishiga   asos   yaratadi.   Uning   harbiy   boshqaruvi   yuqori   darajadagi   strategik
fikrlash, iyerarxik intizom, ma’naviy kuch, axborot tizimi va jangovar taktikalarni
uyg‘unlashtirish   asosida   qurilgan.   Temurning   harbiy   yutuqlari   bevosita   uning
puxta   harbiy   boshqaruv   tizimi   bilan   bog‘liq   bo‘lib,   “Zafarnoma”   bu   borada   eng
ishonchli va boy tarixiy manba hisoblanadi. “Zafarnoma”da Temur qo‘shinlarining
etnik tarkibi haqida muhim ma’lumotlar mavjud. 
Bu qo‘shinlar turli elatlardan — turkiy, mo‘g‘ul, fors, hind, arab va boshqa
xalqlardan tashkil  topgan bo‘lib, bu holat Temur harbiy siyosatining  universalligi
va   keng   ko‘lamli   boshqaruv   tizimiga   ega   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   Har   bir   milliy
bo‘linma   o‘z   urf-odatlari   va   harbiy   tajribasiga   ega   bo‘lib,   Temur   bu   kuchlarni
14
  Ўзбекистон   ҳарбий   санъати   тарихи :  китоб - альбом  /  Ж . Х . Исмаилова ,  Л . Г .  Левтеева ;  масъул   муҳаррир : 
Ю . Р . Буряков . –  Т .:  Ўзбекистон , 2012. –  Б .  2 1 8.
20 yagona markaziy boshqaruv ostida uyg‘unlashtira olgan. Bu, o‘z navbatida, Temur
qo‘shinining   manevr   qilish   qobiliyati   va   jangovar   salohiyatini   oshirgan.
Zafarnoma”dan   ma’lum   bo‘lishicha,   Temur   har   bir   harbiy   yurishni   mukammal
tarzda   rejalashtirgan.   Yurishdan   oldin:   Harbiy   zaxiralar   —   oziq-ovqat,   qurol-
yarog‘, otlar va kiyim-kechak tayyorlab qo‘yilgan. Qo‘shinlar geografik sharoitdan
kelib chiqib, alohida yo‘nalishlar  bo‘yicha  taqsimlangan. Dushmanning  kuchli  va
zaif   tomonlari   razvedka   orqali   aniqlanib,   jang   rejalari   shunga   qarab   ishlab
chiqilgan.   Temur   o‘zining   harbiy   yurishlarida   eng   ilg‘or   harbiy   bilimlar   va
tajribani amaliyotga tatbiq qilgan 15
. 
“Zafarnoma”da   u   tomonidan   qo‘llangan   turli   xil   harbiy   strategiyalar   —
bo‘linmalarni   yashirin   joylashtirish,   dushmanni   ruhiy   bosimga   olish,   to‘satdan
hujum   qilish,   qalqonli   piyoda   qo‘shinlardan   foydalanish   —   haqida   misollar
keltiriladi.   Temur   harbiy   yurishlarda   faqat   kuchga   emas,   balki   adolatga   ham
tayanadi.   “Zafarnoma”da   u   harbiy   g‘alabadan   so‘ng:   Mahalliy   aholining
huquqlarini   hurmat   qilishni,   Talon-torojga   yo‘l   qo‘ymaslikni,   Dushmanni
jazolashda   me’yorni   saqlashni   buyurgani   qayd   etiladi.   Bu   yondashuv   Temurning
harbiy   yurishlarini   ommabop   qilgan,   dushman   tomonidagi   ko‘plab   odamlar
ixtiyoriy ravishda unga bo‘ysunishga tayyor bo‘lganlar 16
.
Temur bosib olingan hududlarda darhol harbiy-ma’muriy boshqaruv tizimini
yo‘lga   qo‘ygan.   U   Harbiy   hokimlar   va   nozirlardan   iborat   mahalliy   boshqaruv
tizimini   tashkil   qilgan,   strategik   nuqtalarda   qal’alar,   qo‘rg‘onlar   va   harbiy
garnizonlar   joylashtirgan,   soliq   yig‘ish   va   ta’minot   tizimlarini   joriy   etgan.   Bu
orqali Temur yurishdan keyin ham nazoratni yo‘qotmasdan, hududni uzoq muddat
ushlab   tura   olgan.   “Zafarnoma”da   bunday   misollar   Xuroson,   Iroq,   Kichik   Osiyo,
Hindiston   va   boshqa   yurishlar   doirasida   ko‘p   uchraydi.   Nizomiddin   Shomiy
asarida   Temurning   sadoqatli   sarkardalari   bilan   muomalasi   alohida   o‘rin   olgan.
Temur:   Sadoqatli,   jasur   va   aqlli   sarkardalarni   har   doim   e’zozlagan,   ularning
g‘oyalarini tinglagan, harbiy xizmatlari uchun mukofotlagan. Bu uslub sarkardalar
15
  Dadaboyev H. Ajdodlarimizning harbiy mahorati. – T. Akademnashr, 2016. – B. 149.
16
  Amir Temurning jahon harbiy san’ati rivojiga qo‘shgan hissasi: Xalqaro ilmiy konferensiya materiallari to‘plami,
2022   yil   8   aprel   /(fals.f.d.   (DSc),   professor,   polkovnik   R.S.Samarovning   umumiy   tahriri   ostida].   –   T.:   O‘R   QK
Akademiyasi, 2022. – B.  31 0.
21 orasida   Temurga   nisbatan   ishonch   va   sadoqatni   mustahkamlagan.   Harbiy
kengashlar   muhim   qarorlar   qabul   qilishda   keng   ko‘lamli   maslahatlar   asosida
tashkil qilingan.
“Zafarnoma”da   tasvirlangan   Temurning   harbiy   boshqaruv   tizimi   o‘z   davri
uchun   ilg‘or   va   tizimli   bo‘lgan.   U   harbiy   iyerarxiyani   qat’iy   ushlab,   razvedkaga
tayanib,   adolatni   asos   qilib   olgan.   U   ko‘pmillatli   qo‘shinni   yagona   kuchga
aylantirib,   harbiy   yurishlarda   jangovar   harakatlarni   mukammal   muvofiqlashtira
olgan. Temurning bu jihatlari nafaqat harbiy, balki siyosiy barqarorlik va imperiya
qudratini   mustahkamlashda   va   bu   davr   tarixini     shaxsiyatini   o’rganishda   ham
muhim o‘rinolgan.
2.2. Ibn Arabshohning ajoyib al-maqbur fi tarixi taymur asari tarixiy
manba sifatida.
Arabshohning Temur haqidagi ma’lumotlari tarix uchun juda ahamiyatlidir.
Masalan,   Amir   Temurning   hayot   paytida   chizdirgan   maxsus   surati   yo’q.   Lekin
zamondoshi   Ibn   Arabshohning   so’z   bilan   ifodalagan   surati   bor.   U   Temurning
shaklu   shamoilini   bunday   ta’riflaydi:   “   Temur   qaddi-qomati   kelishgan,   baland
bo’yli, tik qomatli, keng peshonali, kallasi katta, bag’oyat kuchli,salobatli, yuzi oq-
qizildan kelgan, lekin bironta ajin yo’q, bug’doy rang emas, qo’l-oyog’i baquvvat
yelkalari   keng,   barmoqlari   yo’g’on,   boldir   va   poychalari   semiz,   qaddi   qomati
kamolga   yetgan,   sersoqol,   ikki   ko’zi   bamisoli   sham   bo’lsada,   shodligi   bilinmas,
yo’g’on   ovozli   edi. 17
  U   o’limdan   qo’rqmas,   qartayib   qolgan   bo’lsa-da   iztirobsiz,
vazmin,   badani   to’la   va   pishiq,   xuddi   tosh   misoli   qattiq   edi.   U   gilxushlikka
maylsiz,   garchi   (so’zda)   o’ziga   ozor   yetadigan   biron   narsa   bo’lsa   hamki,   sadoqat
17
  Ibn   Arabshoh   «Ajoyib   al-maqdur   fi   axbori   at-Taymur»   (Temur   tarixida   taqdir,   ajobiyotlar)   Toshkent-“Mehnat”
1992, -B. 65.
22 unga yoqar, ma’qulroq edi. U bo’lib o’tgan ishga aziyat chekmasedi va o’ziga xosil
bo’ladigan   yutuqdan   shodlanmas   edi”. 18
  Amir   Temur   o’tkir   fikrlovchi,   farosatli,
ziyrak, do’st-dushmanni  bir qarashda ajrata biladigan, mard va xaqgo’y kishilarni
yoqtiruvchi,   don   ova   katta   hayot   tajribasiga   ega   bo’lgan   kishilarni   do’st   tutar,
xoinlik va xoinlarni yomon ko’rar edi. Uning asarlarida yana quyidagi ma’lumotlar
ham uchraydi.
Amir   Temur   Xorazmni   ham   qaytadan   Movarounnahrga   kiritishga   intildi.
1372-   yilda   Husayn   So’fi   Amir   Temurga   boj   to’lamasdan,   buning   ustiga   Temur
tomonidan yuborilgan elchiga shunday javob berdi: ,,Men mamlakatni qilich bilan
fath   etganman   ,   shuning   uchun   ham   uni   faqat   qilich   bilan   olish   mumkin“,   O’sha
yili   Amir   Temur   Xorazimga   qo’shin   tortib   keldi.   Urganchga   borish   uchun   Qiyot
shahridan   o’tish   kerak   edi.   Bu   shahar   biroz   qarshilikdan   so’ng   Temur   qo’shini
tomonidan   ishg’ol   qilinadi.   Buni   eshitgan   Husayn   So’fi   Amir   Temurga   itoat
qilishga rozi bo’ladi. Biroq Husayn bir qancha vaqtdan keyin yana bosh ko’taradi
va   yana   mag’lubiyatga   o’chrab   Urganch   qal’asiga   berkinadi   va   tez   orada   vafot
etadi.  Undan   so’ng   akasi   Yusuf   So’fi   hokimyatga   keladi   va   Temur   bilan  tinchlik
shartnomasini   tuzadi.   Ammo   u   ham   keyinchalik   Temurga   qarshi   bosh
ko’targanidan   so’ng   1373-1374-yillarda   Amir   Temur   ikkinchi   martda   Xorazmga
yurush qiladi va g’alaba qozonadi. Shunday qilib Amir Temur Xorazmni uzil-kesil
bosib olish uchun jami besh marotama yurush qilishga majbur bo’ladi va nihoyat
1388-yilda   to’liq   bosib   oladi.  1388-yili   Temur   Urganchni   egallab   Sulaymonni   va
So’fiylar sulolasini yo’qotdi, Urganch aholisini Samarqandga ko’chiradi. 1391-yili
Temur shaharni tiklashni buyurdi, ammo faqat bitta dahani tiklash mumkin bo’ldi
xolos.   Shunday   qilib   1390-yili   O’rta   Osiyoning   butun   hududi   Temurning   qo’l
ostida birlashdi.
Arabshohning   ma’lumotlariga   tayanadigan   bo’lsak,   Amir   Temur   harbiy
boshqaruv sohasida islohotlar o‘tkazib, tajribalar asosida takomillashtirib borilgan.
Qo‘shin   tarkibi   o‘nlik   -   “ayl”-   “aylboshi”,   yuzlik   -   “xo‘shun”,   “qoshun”   –   uni
yuzboshi   –   “qoshunboshi”,   minglik   -   “hazora”-   mingboshi   –   “mirihazora”,   o‘n
18
  Arifovna, K. N. (2021).  The Study of Turkic Nations Folklore and its Development. Pindus Journal  of Culture,
Literature, and ELT,  - P.  55 .
23 minglik   –   “tuman”   tumanbegi,   “tuman   og‘asi”   kabi   birikmalar   va   harbiy
mansablardan   tashkil   topgan 19
.   O‘nboshi,   yuzboshi   va   mingboshilar   xalqchil
(demokratik)   saylov   asosida   saylangan   va   “Tumanbegi”   va   “Amir   ul-umaro”   esa
Sohibqiron   tomonidan   tayinlangan.   Jumladan,   “Sipoh   saqlab   turish   tuzugi”ga
ko‘ra:   “Amr   qildimki,   qachonki   asl   sipohiylardan   ish   ko‘rgan,   jangu   jadal   bilan
suyagi qotgan o‘n kishi yig‘ilsa, bularning qaysi birining shijoati, botirligi ortiqroq
bo‘lsa, qolgan to‘qqiztasi o‘z roziligi va ma’qullashi bilan uni o‘zlariga sardor qilib
otini   o‘nboshi   deb   atasinlar.   O‘n   nafar   o‘nboshi   jam   bo‘lsa,   o‘z   ichlaridan   eng
oqilona   ish   ko‘rgan,   jang   maydonlarida   toblanib,   tajriba   orttirgan,   bahodirlikda
nomi chiqqan birovni amir qilib, uni yuzboshi deb nomlasinlar. O‘nta yuzboshilar
yig‘ilib,   amirzodalardan   aqllisi   va   shijoatli,   bahodirini   saylab   uni   mingboshi
desinlar   va   “amiri   hazora”   deya   murojaat   qilsinlar.”   Jami   boshqaruvda   o‘n   ikki
nafar amir bo‘lgan, ularga birinchidan to o‘n ikkinchi darajagacha amirlik unvoni
berilgan.   Quyi   toifadagi   amir   (sarkarda)   o‘zidan   yuqori   toifadagi   sarkardaga
so‘zsiz bo‘ysungan. Qo‘shinlarni boshqarish uchun o‘n ikkita amirlar tayinlangan. 
Birinchi  amir  mingta jangchi, ikkinchi  amir  – ikki  ming jangchi, uch ming
kishilik   qo‘shilmaga   uchinchi   amir   sarkardalik   qilgan.   Shu   tartibda   o‘n   ikkinchi
amir olti mingdan - o‘n ikki minggacha askardan iborat birlashmaga qo‘mondonlik
qilganlar. O‘n ikki amirning har biriga bittadan bayroq va nog‘ora berilgan. Amir
ul-umaroga   bayroq,   nog‘oradan   tashqari   tuman   tug‘i   va   chortug‘   ham   taqdim
etilgan.   Mingboshiga   bir   tug‘   va   karnay,   yuzboshi   va   o‘nboshiga   bittadan   katta
nog‘ora berilgan . 
Deyarli yarim asrlik davr voqealarini o’z ichiga olgan «Ajoyib al-maqdur fi
axbori   at-Taymur»   ko’p   sonli   bayonlardan   iborat   bo’lib,   voqealar   jarayoniga
binoan   muallif   ularni   tadrijiy   ravishda   keltirishga   harakat   qilgan.   Mana   shu
zikrlarning joylashuvi hamda asarning kompozitsiyasiga asoslanib, bizningcha, uni
to’rt bo’limga ajratish maqsadga muvofiqdir. Birinchi bo’limda Temurning nasabi,
bolalik   va   o’spirinlik   yillari   dastlabki   faoliyatiga   oid   ma’lumotlar   keltiradi.
Ikkinchi   bo’limda   Temur   Movarounnahrda   hokimyatni   mustaqil   egallagandan
19
  Содиқов   Ҳ .  Амир   Темур   салтанатида   хавфсизлик   хизмати . –  Т ., 2018. –  Б .  570.
24 (1370yil)   boshlab   deyarli   umrining   oxirigacha   olib   borgan   harbiy   yurishlari
so’zlanadi.   Temur   vafotidan   (1405yil)   keyin   taxminan   1436   yilgacha   bo’lgan
voqealar   uchinchi   bo’limda   bayon   qilinadi.   Oxirgi   to’rtinchi   bo’limda   esa,
Temurning   sifatlari,   shakl-shamoyillari   hamda   tabiiy   xislatlari   haqidagi
ma’lumotlarni   o’z   ichiga   oladi.   Jumladan,   asarda   bosh   qahramon   sifatlari   hamda
ko’rinishi quyidachida ta’riflanadi 20
. 
Temur  baland qadli, uzun bo’yli, tik qomatli, go’yo u qadimiy paxlavonlar
avlodlaridan   bo’lib,   keng   peshonali,   katta   boshli,   g’oyatda   kuchli   va   salobatli,
ajoyib   bo’lalik,   rangi   oqu-qizil   yuzli,   lekin   dog’siz,   bug’doy   rang   emas,   qo’l-
oyoqlari   baquvvat,   yelkalari   keng,   barmoqlari   yo’g’on,   poychalari   semiz,   qaddi-
qomati   kamoliga   yetgan,   sersoqol,   o’ng   oyoq-qo’li   cho’loq   va   shol,   ikki   ko’zi
bamisoli   ikki   sham   bo’lsada,   shodligi   bilinmas,   yo’g’on   ovozli   edi;   u   o’limdan
qo’rqmas,   yoshi   saksonga   yetadigan   bo’lsada,   iztirobsiz,   vazmin,   badani   to’la   va
pishiq,   xuddi   zich   (qalin)   tosh   misoli   qattiq   edi.   U   hazil-mazah   va   yolg’onni
yoqtirmas,   o’yin-kulgiyu   ko’ngilxushlikka   maylsiz,   garchi   (so’zda)   o’ziga   ozor
yetadigan biron narsa bo’lsa hamki, sadoqat unga yoqar edi; u bo’lib o’tgan ishga
aziyat chekmas va o’ziga hosil bo’ladigan yutuqlardan shodlanmas edi.
Shaxsiy   botirlik   hamda   boshliqqa   xos   xislatlari   bilan   Temur   yoshligiga
qaramasdan o’z qabilasi barloslar, ayniqsa chig’atoy ko’chmanchi yoshlari orasida
shuxrat   qozona   boshladi.   Ibn   Arabshoh,   uning   hamrohlari   soni   tobora   oshaborib,
qisqa vaqtda uch yuz kishiga yetganligini zikr qiladi. Shundan keyin sodir bo’lgan
voqealar   xususida   «Ajoyib   al-maqdur   fi   axbori   at-Taymur»da   keltirilgan
ma’lumotlar   garchi   forscha   manbalarda   tasvirlaganidek   mukammal   va   tarixlari
ko’rsatilib   aniq   bayon   etilmasada,   hokimyat   yo’lida   Temur   bilan   uning   raqiblari
o’rtasida yuz bergan kurashlarni qisman aks ettiradi. Jumladan, «Ajoyib al-maqdur
fi   axbori   at-Taymur»   asarida   aytilishicha,   Temur   sharq-u   g’arb   iqlimlarini   alg’ov
dalg’ovga soldi, uning jangu jadalida har bir sulton yutqazib,   har bir shoh jangda
ham, shaxmat o’yinda ham undan yengilib mot bo’ldi 21
.
20
    Ўзбекистон   ҳарбий   санъати   тарихи :   китоб - альбом   /   Ж . Х . Исмаилова ,   Л . Г .   Левтеева ;   масъул   муҳаррир :
Ю . Р . Буряков . –  Т .:  Ўзбекистон , 2012. – 208  б .
21
 Dadaboyev H. Ajdodlarimizning harbiy mahorati. – T.: Akademnashr, 2016. – B. 155.
25 Bir tomondan mo’g’ul xonlari o’tkazayotgan zug’umlar, ikkinchi tomondan
mahalliy   hokimlar   o’rtasidagi   to’xtovsiz   nizolar   mamlakatni   mushkul   ahvolga
tushurib,   faqat   oddiy   xalq   ommasi   ahvolini   og’irlashtirib   qolmay,   balki   hokim
sinflarning   manfaatlariga   ham   putur   yetkazardi.   Mana   shunday   og’ir   vaziyatda
siyosat maydoniga chiqqan Temur Movarounnahrda mo’g’ul xonligidan mustaqil,
kuchli markazlashgan davlat tuzilmaguncha vaziyatni tuzatish mumkin emasligini
to’la  angladi   va  bu  yo’lda  keskin   kurashga  bel  bog’ladi.  Temurning  bu  g’oyasini
mamlakatni birlashtirishdan manfaatdor bo’lgan barcha sotsial kuchlar, ayniqsa har
tomonlama   kata   nufuzga   ega   bo’lgan   feodal   zodagonlar   astoyidil   qo’llab-
quvvatladilar.   Movarounnahrni   o’ziga   bo’ysundirib,   hokimyatni   mustaqil   o’z
qo’liga   olgan   Temurning   bundan   keyin   uyushtirgan   harbiy   yurishlari   talonchilik
xarakteridagi   urushlar   bilan   qo’shib   olib   borildi.   «Ajoyib   al-maqdur   fi   axbori   at-
Taymur»da keltirilgan ma’lumotlarga qaraganda kata o’lja olishga umid bog’lagan
Temur   o’zining   so’nggi,   Xitoyga   qilgan   yurishiga   zo’r   tayyorgarlik   ko’rgan.   Bu
paytda   Samarqandda   yashagan   Ibn   Arabshoh   bu   voqealardan   yaxshi   xabardor
bo’lganligi   uchun   ham   bu   haqda   keltirilgan   ma’lumotlari   o’zining   originalligi,
to’laligi  bilan alohida ilmiy kasb  etadi. Shuningdek, muallifning Temur  vafoti  va
uning vafotidan keyin darhol sodir bo’lgan voqealarga oid keltirilgan ma’lumotlari
tarixchilar tomonidan yuqori baholanib, qator ilmiy tadqiqotlar yaratilgan. 
Xulosa   qilib   aytganda,   Ibn   Arabshohning   «Ajoyib   al-maqdur   fi   axbori   at-
Taymur» asari Amir Temurga va uning zamoniga bag‘ishlangan salmoqli asardir.
Ibn   Arabshoh   shaxsiy   sabablarga   ko’ra   Amir   Temurga   nisbatan   dushmanlik
ruhidagi   mualliflar   jumlasidan   edi.   Bu   hol   uning   asarida   to‘la   aks   etdi.   Shunday
bo‘lishi tabiiy edi, chunki jahon tarixidagi eng yirik arboblardan hech biri va hech
qachon   adabiyotda   bir   xil,   bir   ma’noda   baholangan   emas.   Ularning   hayoti   va
faoliyati   to‘g‘risidagi   bilimlar   jamlanishi   jarayonida   ularning   tarafdorlari   bilan
g‘animlari   o‘rtasida,   tabiiy,   bahslar   bo‘lib   turgan,   ijobiy   va   salbiy   yoki   betaraf
tarzdagi va shu kabi turli-tuman fikrlar aytib kelingan 22
. 
22
  Ibn   Arabshoh   «Ajoyib   al-maqdur   fi   axbori   at-Taymur»   (Temur   tarixida   taqdir,   ajobiyotlar)   Toshkent-“Mehnat”
1992, -B. 88.
26 XULOSA
  Amir   Temur   davri   siyosiy   boshqaruvi   o‘z   davrining   yuksak   darajadagi
siyosiy   tafakkuri,   harbiy   san’ati   va   davlat   boshqaruv   tizimi   bilan   ajralib   turadi.
Temuriylar   davriga   oid   turli   yozma   manbalar   –   fors-tojik,   arab,   turk   va   g‘arbiy
tarixchilarning   asarlari,   shuningdek,   Temurning   o‘z   qalamiga   mansub   “Temur
tuzuklari”   kabi   nodir   bitiklar,   bu   davr   siyosiy   boshqaruv   tizimini   chuqur
o‘rganishga   asos   yaratadi.   Amir   Temurning   siyosiy   boshqaruvi   kuchli
markazlashgan   davlat   tizimiga   asoslangan   bo‘lib,   unda   adolat,   intizom,   harbiy
tartib,   merosiy   boshqaruv   prinsiplari   muhim   o‘rin   egallagan.   U   o‘z   hokimiyatini
faqat harbiy kuch bilan emas, balki diniy, ma’naviy va an’anaviy qadriyatlar orqali
mustahkamlab   bordi.   Bu   holat   tarixiy   manbalarda   uning   davlat   arbobi   sifatida
kuchli siyosiy tafakkur egasi bo‘lganini ko‘rsatadi. 
Manbalarda   Amir   Temur   o‘z   davlati   hududida   ijtimoiy   barqarorlikni
ta’minlash,   soliqlar   tizimini   tartibga   solish,   vakillarni   tayinlash   va   ularga
javobgarlik   yuklash,   shaharlar   va   qishloqlarda   boshqaruvni   qat’iy   nazorat   ostida
ushlab turish orqali samarali siyosiy boshqaruvni amalga oshirgani bayon etilgan.
27 Bu jihatlar  ayniqsa Ibn Arabshoh, Sharafiddin Ali Yazdiy, Nizomiddin Shomi va
boshqa   tarixchilarning   asarlarida   aniq   aks   etgan.   Shuningdek,   Temur   o‘z
vorislariga  davlatni   kuchli  siyosiy  tamoyillar  asosida  boshqarishni  vasiyat  qilgan.
Bu   esa   uning   siyosiy   qarashlari   uzoq   muddatli   strategik   fikrlash   asosida
qurilganidan dalolat beradi. 
Xulosa   qilib   aytganda,   manbalar   orqali   Amir   Temur   davridagi   siyosiy
boshqaruvni   o‘rganish   nafaqat   tarixiy   haqiqatni   aniqlash,   balki   hozirgi   zamon
uchun   ham   dolzarb   bo‘lgan   boshqaruv   tamoyillarini   anglashga   xizmat   qiladi.   Bu
o‘rganishlar   bugungi   kunda   ham   ijtimoiy   adolat,   intizom,   davlat   va   jamiyat
o‘rtasidagi munosabatlar borasida muhim saboqlar beradi.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR.
1.  Ahmedov B. Tarixdan saboqlar. − Toshkent: O‘qituvchi, 1994. –B. 361.
2.Sharafuddin Ali Yazdiy. Zafarnoma. Muqaddima. 2022. – B. 62.
3.   Uzoqov   A.M.,   Nurullayev   L.L.,   Nazarov   T.T.   Harbiy   tarix   Toshkent.:
“Durdona” nashriyoti Buxoro.: 2022, - 66. 
4.  Низомиддин Шомий ва унинг "Зафарнома" асари. Форс тилидан угирувчи -
Юнусхон Хакимжонов. «Узбекистон» нашриёти, 1996 й.  - Б. 3.
5.  Bo ` riev   O .  Temuriylar   davri   yozma   manbalarida   Markaziy   Osiyo . T .,1997.  -B. 
89.
6.   Амир   Темур   аждодлари   (Шарафиддин   Али   Яздийнинг   ,,Зафарнома”
асаридан     терма   таржималар)   /   Форс   тилидан   терма   таржима,   кириш   сўз   ва
изоҳлар муаллифи О. Бўриев. – Т., 1992. – Б .  3 8 .
7. Xalqaro Amir Temur jamoat fondi temuriylar tarixi davlat muzeyi O’zbekiston
yozuvchilar   uyushmasi.   Amir   Temur   chet   elliklar   nigohida.-T.:   G'afur   G'ulom
nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uyi, 2016, -B. 12.
8 . Davlatova SH. Davlat boshqaruvi to’g’risidagi g’oyalar. -Termiz: Surxon-
nashr, 2022. –B. 137. 
28 29

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. AMIR TEMUR SIYOSIY BOSHQARUVIGA OID MANBALAR

1.1.Temur tuzuklari tarixiy manba sifatida

1.2. Sharafiddin Ali Yazdiyning ,,Zafarnoma“ da Amir Temur boshqaruv tarixiga oid malumotlar

II.BOB. AMIR TEMURNING HARBIY BOSHQARUVIGA OID MANBALAR

2.1. Nizomiddin Shomiyning zafarnomasida harbiy boshqaruvga oid malumotlar

2.2. Ibn Arabshohning ajoyib al-maqbur fi tarixi taymur asari tarixiy manba sifatida

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR