Muhammad Yusuf Bayoniy va uning tarixlari

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
__________________________________ UNIVERSITETI
_____________________________FAKULTETI
_____________________________YO‘NALISHI
_____________________________ FANIDAN
KURS ISHI
MAVZU: “MUHAMMAD  YUSUF BAYONIY VA UNING TARIXLARI
BAJARDI: ________________________
QABUL QILDI: ________________________
Toshkent 202 5 MUNDARIJA
KIRISH ....................................................................................................................3
I BOB MUHAMMAD YUSUF BAYONIY ..........................................................6
1.1. Bayoniyning hayoti va ijodiga bir nazar……….……………….……..............6
1.2. Bayoniy tarixlari va ijodiy merosi ………………….......................................10
II BOB “SHAJARAI XORAZMSHOHIY” ASARI ..........................................16
2.1. “Shajarai Xorazmshohiy ” va uning tarixiy ahamiyati……...……………......16
2.2. Tarixiy asarda obrazlar va voqealarning tahlili…………….………...............24
XULOSA ................................................................................................................28
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR ..............................................................29
   
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi .   O‘zbek   xalqi   olis   o‘tmishni   o‘rganish,   moziyni
qayta   kashf   etish   yo‘lida   muhim   yutuqlarga   erishdi.     Ammo   turg‘unlik   davrida
tarixshunoslik borasida ham qatag‘on etilgan sarhadlar, yolg‘on hukmronlik qilgan
davrlar   bor   edi.   Natijada,   xalqimiz   o‘tmishining   muhim   va   katta   bir   davri   tarix
haqidagi   tadqiqotlarda   dam,   adabiy   asarlarda   ham   chinakan   aksini   topmadi.   Bu
O‘rta   Osiyoning   Chor   Rossiyasi   tomonidan   zabt   etilishi   davridir. 1
Xivaning   Chor
Rossiyasi  tomonidan zabt etilishi haqidagi ma’lumotlarni mujassamlashtirgan, har
biri   necha-necha   tarixiy   romanlarga   manba   bo‘lgulik   solnomalar   madaniy
merosimiz   xazinalarida   o‘z   tadqiqotchilari,   adabiy   kashfiyotchilari,   noshirlariga
ilhaq. Bu asarlar nashr etilmagunicha, 1873-yildan 1914-yilgacha bo‘lgan tariximiz
avlodlar   uchun   sirligicha   qolaveradi.   Xorazmda   uzoq   asrlar   davom   etib   kelgan
shajaraviy   tarixnavislik   bor.   Bu   chashmaning   boshida   Abulg‘ozi   Bahodirxon,
Munis,   Ogahiylar   turadi.   Ulardan   qolgan   muqaddas   tarix   kitoblarining   qimmati
juda   baland.   O‘rta   Osiyo   tarixining   zukko   bilimdoni   V.   V.   Bartold   bu   asarlarga
yuqori   baho berib,  ulargacha  bu  qadar  mukammal   tarix  bitilmaganini  ta’kidlaydi.
Xorazm   tarixnavisligining   yirik   namoyandalaridan   biri   Muhammad   Yusuf
Bayoniydir. Bayoniyning “Shajarai Xorazmshohiy” hamda “Xorazm tarixi” nomli
asarlari Xorazm va O‘rta Osiyo xalqlari tarixini o‘rganishda juda nodir manbadir.
Bayoniy   o‘z   salaflari   ishdan   borib,   badiiy   ijod   bilangina   shug‘ullanib   qolmay,
Munis va Ogahiy yaratgan tarixiy asarlardagi voqealarni qaytadan yozdi, to‘ldirdi,
o‘z   davri   voqealari   asosida   tarixning   yangi   sahifalarini   bunyod   etdi.   Tariximizni
yaxshi  anglash,  o rganish   uchun  ham  Muhammad   Yusuf   Bayoniyning  ijodida  birʻ
nazar solishimiz kerak.
                Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi .   “Shajarai   Xorazmshohiy”   dan   ko‘p
olimlar   ilmiy   tadqiqot   ishlarida   birinchi   manba   sifatida   foydalanishgan,   tarixchi
olimlardan S.P.Tolstov, G‘.G‘ulomov, M.I.Io‘ldoshev, T.Ne’matov, Q.Munirovlar
bu   asarning   ilmiy   ahamiyatini   ko‘rsatishga   harakat   qilishdi.   Asar   haqida   UzSSR
Fanlar   akademiyasining   muxbir   a’zosi   M.I.Yo‘ldoshev   shunday   yozadi:
1
 Jumaxo jayev N, Adizova I. So zdin baqoliroq yodgor yo qdir — T.: O'zbekiston, 1995. – B 66.	
ʻ ʻ ʻ
3 “Bayoniyning   asari   faktik   materiallarning   ko‘pligi   va   voqealarni   izchil   bayon
qilishi   jihatidan   Munis   va   Ogahiyning   ko‘p   tomli   qo‘lyozmalariga   nisbatan   ham
qimmatliroqdir” 2
.   Professor   Y.G‘ulomov   Ogahiy   yozgan   tarixning   Bayoniy
tomonidan   qayta   yozilgan   qismi   (1846-1873   y.)   haqida   gapirib,   quyidagilarni
yozadi: “SSSR Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik institutida saqlanadigan Ogahiy
asarlaridagi ma’lumotlarni Bayoniy ma’lumotlari  bilan solishtirib ko‘rganda katta
tafovut   yo‘q,   ammo   Bayoniyda   uchraydigan   va   diqqatga   sazovor   ba’zi   bir
ma’lumotlar   to‘liqroq   bo‘lib,   Ogahiy   asarlarida   mukammal   emas” 3
.   Bu   asar   tarix
fanlari nomzodi Q. Munirovning “Munis, Ogahiy va Bayoniyning tarixiy asarlari”
nomli risolasida ancha keng tahlil etildi. Uning O‘rta Osiyo tarixini o‘rganishdagi
ahamiyati ma’lum darajada yoritdi.
                  Kurs   ishining   maqsadi.   Ushbu   kurs   ishining   maqsadi   tanlangan   mavzu
yuzasidan   batafsil   axborot   berish.   Xorazm   adabiyoti   tarixida   Muhammad   Yusuf
Bayoniyning   o‘rni,   hayoti   va   ijodi   hamda   tarixlari   borasida,   jumladan,   “Shajarai
Xorazmshohiy” asarining mazmuni, tuzilishi va bugungi kunda adabiyotshunoslik
sohasi uchun muhim bo‘lgan jihatlari haqida ma’lumot berish. Ma’lumki, bugungi
kunda   yurtimizda   ta’lim   sifatini   oshirishga,   yangi   ilmiy   ishlar,   tadqiqotlar   olib
borishga   jiddiy   ahamiyat   berilmoqda.   Ushbu   kurs   ishining   ahamiyatli   tomoni
shundaki,   adabiyotshunoslik   sohasi   uchun   va   shu   soha   vakillari   bo‘lgan   pedagog
va   talabalar   uchun   ham   ma’lumotlar   jamlanmasidan   iborat   kerakli   manba   bo‘la
oladi.
            Adabiyotshunoslikka   oid   manbalar,   mavzu   yuzasidan   olib   borilgan   umumiy
tadqiqot   ishlari,   ishonchli   internet   saytlari   ushbu   kurs   ishimizning   predmeti
sifatida   belgilandi.   Bundan   tashqari,   asosiy   manba   sifatida   “Shajarai
Xorazmshohiy ” asaridan foydalanildi.
            Mavzu   yuzasidan   to‘liq   axborot   berish,   mavzuni   yoritish,   misollar   bilan
dalillash  kurs ishining vazifasi  etib belgilandi.
      Mavzu yuzasidan bildirilgan fikrlar, kichik tadqiqot manbalari, subyektiv 
qarashlar — barchasi  kurs ishining obyektidir.
2
 Xiva davlat hujjatlari, II tom — Toshkent, 1960 — B.23
3
 G‘ulomov Y. Xorazmning sug orilish tarixi — Toshkent, 1959 — B.14ʻ
4      
                           
5 I BOB MUHAMMAD YUSUF BAYONIY.
1.1. Bayoniyning hayoti va ijodiga bir nazar.
           Bayoniy- taxallusi; asl ismi Muhammad Yusufbek Bobojonbek o‘g‘li (1840-
Xiva   —   1923) 4
.     Shoir   va   tarixchi   olim,   tarjimon   va   xattot,   tibbiyot   ilmining
bilimdoni,   qomusiy   bilim   egasi   Muhammad   Yusuf   Bayoniy   XIX   asrning   II
yarmida Xorazm adabiy, ijtimoiy-madaniy muhitida shakllangan va kamol topgan
siymodir. Muhammad Yusufbek Xiva qal’asining orqa tarafidagi Qiyot qishlog‘ida
1840-   yilda   dunyoga   keldi.   Uning   otasi   Bobojonbek   Olloberdi   to‘ra   1804-1806
yillarda   xonlik   qilgan   Eltuzar   xonning   nevarasidir.   Demak,   Bayoniy
Eltuzarxonning chevarasi  bo‘lgan. U xonlar avlodidan bo‘lishiga qaramay, xonlik
saroyida   biron-bir   baland   martabada   bo‘lmagan.   Muhammad   Yusuf   yoshligida
yuksak tarbiya va yuqori tahsil oldi. Arab, fors, usmonli turk, ozarbayjon tillarini
chuqur   o‘rgandi,   she’rga,   ilmga   va   musiqaga   ayricha   muhabbat   qo‘ydi.   Albatta,
bunda oilaviy muhitning ta’siri katta edi. Uning otasi Bobojonbek she’riyat, tarix,
musiqa   ilmlaridan   yaxshigina   xabardor   bo‘lgan,   hatto   o‘z   zamonining   mashhur
shoir   va   tarixchilaridan   Munis,   Ogahiylar   nazariga   tushgan   edi.   Ular   bilan
qadrdonlashib, bordi-keldi qilishgan. Bunday shoirlarning tashrifi va suhbati yosh
Muhammad   Yusufga   ayricha   ta’sir   qilishi   tabiiy   edi.   Bunday   uchrashuvlar   uning
she’riyatga   havasini   yolqinlantirdi,   ishtiyoqini   oshirdi.   Bayoniy   yaxshi   tabib,
yaxshi xattot va yaxshi musiqashunos maqomini oladi. U olti yarim maqom sozini
to‘liq   bilgan.   Hatto,   Xiva   shoir   va   ulamolari   Yusufbekning   uyiga   borib   «soz
qildirayli»   deb   tong   otguncha   mushoira   qilib,   soz   chalib   o‘tirganlar.   Bayoniy
xonadonida   tanbur,   g‘ijjak,   doira,   bulomon,   dutor   kabi   musiqa   asboblari   to‘liq
bo‘lib,   ularni   o‘zi   yaxshi   chertgan,   lekin   qo‘shiq   ayta   olmagan.   Uyi   doimo
mehmonlar bilan gavjum bo‘lgan. Manbalarda keltirilishicha, Bayoniy uzun bo‘yli,
chiroyli, sariq soqolli kambag‘al odam bo‘lgan. Kiyimlari ozoda bo‘lib, so‘zlagan
vaqtda ovozi goho yo‘g‘on, goho nozik chiqqan. Xalq orasida hozirgacha “Ovozi
Yusufbek   ovoziga   o‘xshar   ekan”,   degan   ibora   yuradi.   Bobojon   Tarrohning
4
 Bayoniy M.Y. Shajarai Xorazmshohiy - Toshkent - G ofur G ulom nomidagi Аdabiyot va san at nashriyoti, 1994ʻ ʻ ʼ
— B. 10
6 xotirlashicha,   Bayoniy   xushovoz,   saxiy   odam   bo‘lgan   ekan.   U   haqida   Tabibiy
mana bunday yozgan edi:
Bayoniyki bor shoiri xush bayon,
So‘z ichra qilur, dur-u gavhar ayon...
Bayoniyki, mashhur shoir edi,
Dema shoir oni, sohir edi. 5
Ta’riflanganidek,   Bayoniy   “sohir”   ijodkor   bo‘lib   yetishdi   va   bu   bilan   xalqning,
ijodkor zamondoshlarining, hatto Xiva xonining e’tiboriga tushdi. Bu vaqtda Xiva
hukmfarmosi   Muhammad   Rahim   II   Feruz   edi.  Shoh   va  shoir   Feruzning  istagi   va
taklifi   bilan   Bayoniy   umrining   katta   qismi   saroyda   o‘tdi.   Ammo   saroyda   u   biror
yuqori lavozimda bo‘lmagan. M.Yo‘ldoshev uni “Xiva xoni saroyida devon bo‘lib
ishlagan”   ligini   e’tirof   etadi.   Shoir   1915-1916-yillarda   saroyni   tark   etib,   qolgan
umrini ijodga bag‘ishlaydi. Feruzdan keyin taxtga o‘tirgan Asfandiyorxon va uning
a’yonlari   qurshab   olgan   chirkin   muhit   shoirning   g‘azab   va   nafratini   qo‘zg‘adi.
Bunday iqlimda Bayoniy uzoq yashay olmaydi va saroydan chiqib ketadi. Bayoniy
umrining   oxirgi   yillarida   ilm-ma’rifat   va   maorif   yo‘lida   anchayin   katta   ishlar
qiladi.   Shogirdlariga   arab,   fors   tillaridan,   mantiq,   tarix,   she’riyat   qonun-
qoidalaridan  saboq beradi. 1920-1921-  yillarda esa  Xiva maorif  bo‘limida  sho‘ba
mudiri   vazifasida   xizmat   qiladi.   Muhammad   Yusufbek   eski   maktabni   bitirgach,
tabiblik ilmiga havasmand bo’lib, bu sohada ham muayyan ma’lumotga ega bo’ldi.
Xivadagi Sherg‘ozixon madrasasida tahsil ko‘rgan. Suls, kufiy, rayhoniy, shikasta
xatlarini yaxshi bilgan, tanbur chertish va g‘ijjak chalishda mohir bo‘lgan. Bayoniy
1923- yilda 83 yoshida o‘zi tug‘ilib o‘sgan Xiva shahrida vafot etdi. 
                 Shoir  ijodiyotida lirika asosiy   o‘rinni  egallaydi.  Shu  bilan  bir  qatorda o‘z
zamonasining   ilg‘or   kishisi   sifatida,   hayotda   ro‘y   berayotgan   voqea-hodisalarga
bee’tibor   bo‘la   olmaydi,   adl-insofni   targ‘ib   qilish,   xalqparvarlik   motivi   uning
she’riyatida   yaqqol   seziladi.   Shoir   she’rlarida   falakdan   norozi   bo‘lish   kayfiyati
ustuvor.   Shu   jihatdan   shoir   xon   va   uning   laganbardor,   insofsiz   amaldorlarining
5
 Bobojon Tarroh -Xodim. Xorazm navozandalari. Toshkent: G'afur G'ulom nomidagi adabiyot va san'at nashriyoti.
1994-y. 53- b.
7 qilmishlarini o‘ziga xos uslubda kinoya va satirik yo‘nalishda keskin ochib beradi.
Jumladan, “Qarg‘a” radifli g‘azalida quyidagicha misralar bor:
Qushlardan o‘zini go‘yo aylab shumor qarg‘a,
Parvoz urar havoni aylab favvor qarg‘a,
Andinkim, o‘zga qushlar bosmoqg‘a or eturlar,
Zavqu surur ila er benanggu or qarg‘a.
Ko‘rinadiki, shoir ichidagi gaplarni, kesatiqni, kinoyali fikrlarni ko‘chma ma’noda
qarg‘a tilida ifodalab bergan. Qarg‘a obrazi  orqali  surati  odam, siyrati  tubanlikka
yo‘g‘rilgan kimsalarni qattiq qoralaydi. Hayotda eng suyumsiz, ko‘ngil xushlamas
jonivor – bu qarg‘a. Bayoniy hayotda uchraydigan qarg‘asifat kimsalarning surati
va siyratini qush timsoli orqali chizib beradi. E’tibor qilinsa, boshqa qushlar yaqin
bormaydigan,   ta’bi   tortmaydigan   joylarda   qarg‘a   «viqor»   bilan   yuradi,   boshqalar
iste’mol   qilmaydigan   narsalarni   ular   «zavq»   va   «surur»   bilan,   beorlarcha   yeydi.
Dehqonlar   ekinlarini   payhon   qiluvchi,   ishlariga   zarar   etkazuvchi   ham   qarg‘a.
Demak, u shuning uchun ham hech kimga yoqmaydi. Shoir bu sifatlarni ro‘yi-rost
ifodalashi   orqali   o‘z   davrining   tekinxo‘r,   o‘g‘risifat,   badnafs   kishilarini   ayovsiz
tanqid qilgan. Shoir  ustalik  bilan  yozilgan bu kesatiq va  kinoyalar  kimga tegishli
ekanini   xalq   bemalol   bilib   olgan.   Shoirning   so‘z   qo‘llashidagi   ustamonligi   she’r
ta’sirchanligini   oshirgan.   O‘zining   g‘oyaviy   maqsadini   oshirishda   shumor,   favor,
zavqu   surur,   benangu   or,   xiromon,   hazar,   beviqor,   humor,   qofiyadosh   so‘zlarni
qo‘llash   orqali   aniq   bir   shaxsni,   atrofdoshlarining   basharalarini   oshkora   ochib
tashlaydi.  Razolat  va  yovuzlik hukmron bo‘lgan davrda  shoir  hech  bir  ro‘shnolik
ko‘rmadi.   Adolatsiz,   tengsiz   va   ziddiyatga   to‘la   bu   hayotning   jabrlaridan   iztirob
chekdi shoir:
Qaysi g‘am bahrini qa’rig‘a Bayoniy tushmadi?!
Qaysi mehnat bori oni zoru giryon etmadi?!
Shoirning g‘azallarida ishq va ishqiy kechinmalar ham o‘ziga xos usulda 
ifodalangan. Shoir she’riyatida oshiq iztiroblari, quvonchi va ba’zan yordan 
shikoyati o‘z tajassumini topadi. Quyidagi misralarga e’tibor bering. G‘azal vaslga 
zor o‘rtangan oshiqning ishqiy kechinma izhoridan boshlanadi:
8 Ey, pari, gulistonni sayr etib, tomosha qil,
Pardani olib yuzdin husning olam aro qil.
Yuzlaringga bulbulni aylab oshiqi nolon,
Qomatingni sarviga qumrilarni shaydo qil.
yoki tubandagi baytda mahbuba timsolini quyma satrlarda quyidagicha e’tirof 
etadi:
Yuzing gul, sochlaring sunbul, qadding sarvi xiromondek,
Ko‘zing fatton, qoshingdur, yo bu yoyning o‘qi mujgondir.
Shoir yorni ta’riflashda an’anaviy tasviriy ibora va ifodalarga keng o‘rin beradi 
hamda badiiy tasviriy vositalardan ustalik bilan foydalanib, yor husnini, uning 
shakl-u shamoyilini o‘ziga xos chizgilarda chizib beradi. Bayoniy she’riyatining 
yetakchi obrazlaridan biri mahbuba bo‘lib, u turli lavhalarda namoyon bo‘ladi. 
Ba’zan, u “ma’shuqasiz dunyo ko‘ziga qorong‘u bo‘lgan” oshiqqa hijron azobini 
solsa,
Sensiz manga qorong‘u ravshan jahon emasm-u,
Bu olami anosir zindoni jon emasmu..?
ba’zan, yoriga “lutf” aylab, uning ko‘nglini shod qiladi:
Hajr aro bemoringiz holi xarobin so‘rgali
Lutf ila kelgan mening bandanavozim sizmusiz? 6
          Ma’lumki,   Feruz   tashabbusi   va   rahnamoligida   Xorazmda   tarjima   maktabi
maydonga   keldi.   Bu   borada   Ogahiy,   Komil   Xorazmiy,   Tabibiy   kabi   salaflar
qatoridan Bayoniy ham munosib o‘rin egallaydi. Bayoniy xon uchun ikkita sovg‘a
tayyorlaydi,   biri   podshoh   Feruz   buyrug‘ini   ado   etib,   “Tarixi   Taboriy”   tarjimasini
tamomlaydi,   ikkinchisi   safardan   qaytish   sharafiga   g‘azal   bitadi.   Bu   haqda
shoirning   o‘zi   shunday   deydi:   “Faqirg‘a   kitobi   “Tarixi   Taboriy”   ni   forsiy   tilidin
turk tiliga tarjima etmak xizmatin buyurib erdilar. Bu sababdin rikobi humoyunda
keta   olmay   amri   oliylari   bila   qolib   erdim.   Man   ham   istiqbollarig‘a   chiqib   duo
qildim.   Chun   g‘oyat   shon-shavkat-u   shikvayi   hashmat   bila   kelib   shaharga   kirib
kelib taxti davlatda qaror  tutdilar, muning so‘ngg‘i  kuni  bir g‘azalnikim  tahniyati
6
 Хodim. Хorazm navozandalari — T.: Adabiyot va san'at, 1994-y. 44- b.
9 (qutlash)   qudumlari   uchun   bitib   erdim,   hazratlariga   ul   g‘azalni   berildi.   Ul   g‘azal
budur:
Safardin qaytibon nusrat bila shohi jahon keldi.
Hamono elni jonsiz tanlarga toza jon keldi...
Adolatni shior aylab, fasod ahlini xor aylab,
Karamlar oshkor aylab shahi getisiton keldi...»
Ertasiga   Bayoniy   “qayu   shohkim   ,   shohlar   shohi”     bo‘lgan   Feruz   hazratlariga
qasida bitadi va unga topshiradi. Qasidada shunday satrlar bor:
Erur ismi shohi Muhammad Rahim,
Bahodir abulfathi sohibqiron.
Raiyat zamonida emin bo‘lub,
Erur barcha el lutfidin shodmon. 7
1.2. Bayoniy tarixlari va ijodiy merosi.
Muhammad Yusuf Bayoniy iste’dodli shoir, muarrix, mutarjim, mug‘anniy,
musiqa   va   tib   ilmining   bilimdoni   sifatida   o‘zidan   katta   adabiy   meros   qoldirdi.
Shoir sifatida bir she’riy devoni bizgacha yetib kelgan. Mazkur devon 1860-1905-
yillar   oralig‘idagi   she’rlarni   o‘z   ichiga  oladi.   Bayoniyning   qo‘lyozma   devonining
bir   necha   nusxalari   mavjud   bo‘lib,   devondan   uning   g‘azallari,   muxammaslari,
ruboiy,   qasidalari   o‘rin   olgan.   Bayoniyning   bir   devoni,   Xorazm   tarixiga   oid   ikki
asari   va   tarjimalari   saqlangan.   U   mumtoz   she’riyatning   deyarli   hamma   janrlarida
ijod   qilib,   Navoiy,   Munis,   Ogahiy   an’analarini   davom   ettirgan.   Avaz   O‘tar   bilan
ijodiy   hamkorlikda   bo‘lgan.   “Devoni   Bayoniy”   she’rlar   to‘plamini   tuzgan.   Unga
kirgan   she’rlarida   dunyoviy   sevgini   ulug‘lagan,   tabiat   go‘zalliklarini   sodda   va
ravon   ifodalagan,   mazlumlar,   ilm-fan   ahlining   achchiq   taqdiriga   achingan.
Bayoniyning   har   ikki   tarixiy   asarida   ijtimoiy-iqtisodiy   hayotga   oid   juda   ko‘p
qimmatli   materiallar   bor.   Jumladan,   Xiva   xonligining   Buxoro   va   Qo‘qon   xonligi
va   xonlikka   qo‘shni   bo‘lgan   boshqa   mamlakatlar   bilan   savdo   va   diplomatik
munosabatlari,   mehnatkashlardan   olinadigan  har   xil   soliqlar,  Xorazmda   yashagan
olim va shoirlar, shaharlar hayoti, dehqonchilik ishlari to‘g‘risida boy ma’lumotlar
7
 Ismoilova G. Feruz davri Хorazm adabiy muhiti. Fil. Fan. nomz. dissert — T.: Fan, 1995- y. 98- 100- b.
10 yozilgan.   Bayoniy   arabchadan   Darvesh   Ahmadning   (“Sahoyif   ul-axbor”,   1901),
forschadan Binoiyning (“Shayboniynoma” , 1915), Tabariyning (“Tarixi Tabariy”)
asarlarini o‘zbek tiliga tarjima qilgan. “Majmuai shuaroi forsiy” to‘plami (1900) va
boshqani   husnixatda   ko‘chirgan.   “Shajarai   Xorazmshohiy”   (inv.   9596),   “Xorazm
tarixi”   (inv.   7421),   “Devoni   Bayoniy”   (inv.   1120,   7106,   6666)   asarlarining
qo‘lyozmalari   O‘zbekiston   Fanlar   Akademiyasi   Sharqshunoslik   institutida
saqlanmoqda .   Shoir ijodini o‘rganishda asosiy birlamchi manbalari uning asarlari,
bir she’riy devoni, “Shajarai Xorazmshohiy” va “Xorazm tarixi” kitoblaridir. Ijod
namunalari   kitobat   qilingan   bayoz-majmualarda,   1905-1923   yillardagi   ijodiy
namunalari   esa   o‘sha   davr   vaqtli   matbuotlarida   ham   uchraydi.   Shuningdek,   Xiva
adabiy muhitiga oid manbalar - Muhammmad Rizo Ogahiyning “Shohid-ul iqbol”,
Ahmad   Tabibiyning   “Majmuat-ush   shuaro   Feruzshohiy”,   Hasanmurod
Laffasiyning   “Xiva   shoir   va   adabiyotchilarining   tarjimai   holi”   kabi   asarlarida   u
haqida   ma’lumotlar   uchraydi.   Ogahiy,   Tabibiy   va   Laffasiylar   shoir   haqida
ma’lumotlar   berar   ekan,   uni   shaxs   va   shoir   sifatida   yuksak   baholaydilar.   XIX
asrning II yarmi va XX asr boshlari Xorazm adabiy muhiti, uning namoyandalari,
ijodi   haqida   yaratilgan   deyarli   barcha   ilmiy   tadqiqotlarda   hamda   bu   davrdagi
Xorazm   tarixini   yorituvchi   tarixiy-ilmiy   asarlarda   shoirning   hayoti   va   ijodi   bilan
bog‘liq   fikr   va   mulohazalar   bor.   Shuningdek,   akademik   Y.M.   Yo‘ldoshevning
1960 yilda “Fan” nashriyotida chop etilgan “Xeva davlat hujjatlari” nomli kitobida
Bayoniyning   saroydagi   xizmati   va   musiqagago‘yligiga   oid   ma’lumotlar   berilgan.
O‘tgan   asrning   60-   yillarida   Bayoniy   ijodiga   bo‘lgan   e’tibor   yanada   jonlandi. 8
1960-yilda   tarixnavis   olim   Q.Munirovning   “Munis,   Ogahiy   va   Bayoniylarning
tarixiy   asarlari”   risolasi   e’lon   qilindi.   Mazkur   risolada   “Shajarai
Xorazmshohiy”ning O‘rta Osiyo tarixini o‘rganishdagi ahamiyati ma’lum darajada
yoritiladi. 9
  1962-   yilda   esa   S.   G‘anieva   va   H.   Muxtorova   Bayoniy   ijodini
ommalashtirish ishlarini yo‘lga qo‘yadilar, uning she’rlarini yig‘ib, kitob shakliga
keltirib,   “G‘azallar   ”nomi   bilan   e’lon   qiladilar.   1967-   yildagi   Y.Yusupovning
8
  Ismoilova G. Feruz davri Хorazm adabiy muhiti. Fil. Fan. nomz. dissert — T.: Fan, 1995- y. 103- b.
9
  Munirov   Q.   Xorazmda   tarixnavislik   (XVII-XIX   va   XX   asr   boshlari).   –Toshkent:   G ofur   G ulom   nomidagiʼ ʼ
Аdabiyot va san at nashriyoti, 2002-y. 88- b.	
ʼ
11 “Xorazm shoirlari” kitobi, 1976- yil adabiyotshunos J. Jumaboevaning “O‘zbek tili
va   adabiyoti”   jurnalida   chop   etilgan   “Bayoniy   ijodining   ayrim   xususiyatlari”
maqolasi   ham   shoirning   hayoti   va   ijodi   haqida   ma’lum   tasavvurlarni   beradi.
Ammo shoir ijodini jiddiy va keng ko‘lamda o‘rganish 90-yillardan boshlandi. Bu
davrda   Bayoniy   hayoti   va   ijodini   o‘rganish,   nashr   etish   qizg‘in   va   samarali   olib
borildi.   Bu   xayrli   ishning   boshida   adabiyotshunos   Iqboloy   Adizova   turdi.   I.
Adizova   1990-yili   Bayoniyning   hayoti   va   ijodiy   faoliyati   haqida   nomzodlik
dissertatsiyasini   yoqladi.   1994-yilda   Iqboloy   Adizova   say’i-harakatlari   bilan
“Shajarai   Xorazmshohiy”   ning   qisqartirilgan   ixcham   nashri   e’lon   qilindi.   1995-
yilda   ea   ushbu   muallifning   N.Jumaxo‘ja   bilan   hammualliflikdagi   “So‘zdin
baqoliroq   yodgor   yo‘qdir”   risolasi   bosilib  chiqdi.   Ko‘rinadiki,   Bayoniy   hayoti   va
ijodiy   merosini   tadqiq   qilish   mustaqillik   yillari   yangi   bosqichga   ko‘tarildi.
Bayoniy   –   serqirra   va   sermahsul   ijodkor.   U   Xorazm   shajaraviy   tarixnavisligi
davomchisi,   yanada   aniqrog‘i,   Xorazm   tarixi   va   adabiyotchiligiga   oid
voqealiklarning   xotiranavisi.   Tarjima   asarlari   bilan   birga   Abulg‘ozi   Bahodirxon,
Munis,   Ogahiylar   an’anasini   davom   ettirdi.   “Xorazm   tarixi”,   “Shajarai
Xorazmshohiy”   kabi   asarlari   orqali   voha   tarixi   to‘g‘risida   qimmatli   ma’lumotlar
yozib qoldirdi. “Shajarai Xorazmshohiy”ning ikki nusxasi mavjud bo‘lib, ularning
biri 1913- yilda ko‘chirilgan, hajmi 517 varaq, ikkinchisi, 1914- yilda ko‘chirilgan
bo‘lib, 508 varaqdan tashkil  togan. Mazkur  asarda Abdulg‘ozixon qalamga olgan
davrdan   tortib   Munis   va   Ogahiylar   bitgan   davr,   shuningdek,   1873-   yildan   1914-
yilgacha bo‘lgan davrning tarixiy voqealari atroflicha yoritilgan. U xonlar tarixini
bitdi.   Asar   tarixiy   jihatdangina   emas,   balki   badiiy   jihatdan   ham   ahamiyatlidir.
Chunki asar juda sodda, xalqona tilda bitilgan, yozishda muallif tushunilishi qiyin
bo‘lgan   so‘zlardan   qochadi.   Mazkur   asar   tarixiy   jihatdan   juda   qimmatlidir,   u
Xorazm xonligi tarixini, umuman, O‘zbekiston tarixining bir bo‘lagini o‘rganishda
katta   ahamiyatga   ega   bo‘lgan   manba   bo‘lib   xizmat   qiladi.   Muallif   bu   asarda
Xorazm   xonligini   Chor   Rossiyasi   tomonidan   bosib   olinishi   voqealariga   mufassal
to‘xtalgan   edi.   Shaharlardagi   talon-tarojliklar,   aholining   qirg‘inga   uchraganligi,
xalqning   moddiy   va   ma’naviy   jihatdan   toptalganligi,   Chor   generallarining
12 vahshiyona siyosati – bularning hammasi Bayoniy tomonidan chuqur taassuf bilan
tasvirlanadi. Bulardan tashqari, asarda yerga bo‘lgan egalik va soliq bilan bog‘liq
masalalar   ham   keng   bayon   etilgan.   Ma’lumki,   Xiva   xonligida   Muhammad
Rahimxon Feruz davrida mamlakat ravnaqi, ilm-fan, maorif va madaniyat ishlariga
katta   e’tibor   berilgan.   Xonning   o‘zi   tez-tez   Xivadagi   “Arab   Muhammadxon”,
“Muhammadaminxon”   kabi   madrasalarda   bo‘lib,   bu   yerdagi   o‘qish-o‘qitish
ishlarini  nazorat   qilib  borar,  mullavachchalarga  xazina  hisobidan  moddiy  yordam
qilib   turar   edi.   Bayoniy   bular   haqida   “Shajarai   Xorazmshohiy”da   batafsil
ma’lumotlar   bergan:   “Ma’lum   bo‘lsinkum,   xon   hazratlari   Muhammadrahimxon
bag‘oyat mushtifiqu fuqaro va bag‘oyat xayrdo‘st kishi edilar. Ko‘p madrasalar va
masjidlar   bino   qildilar.   Ul   hazrat   ulamoni   ko‘p   do‘st   tutar   edilar   va   she’riyati
g‘orroning   (yorqin,   jo‘shqin)   rivojiga   sayr   etar   edilar   va   bag‘oyat   raiyatparvar
shafqatgustar   va   odilu   bozil   kishi   edilar   va   namozi   panjogonani   (besh   vaqt
namozni) qazo etgan emasdurlar“. Ko‘rinadiki, muallif mazkur asarda Xorazmning
ijtimoiy   hayoti   bilan   bir   qatorda   adabiy-madaniy   hayotini   ham   keng   tafsil   etadi.
Bayoniyning   ikkinchi   tarixiy   asari   “Tarixi   Xorazm”   deb   nomlanib,   muallif
dastlabki   boblarda   oldingi   asardagi   ba’zi   voqealarning   boshqacha   uslubda   bayon
etgan. Uning hajmi 16 bobdan iborat bo‘lgan. Ammo bizgacha uning 8 bobi yetib
kelgan.   Bayoniy   bu   asarini   Xorazm   inqilobidan   keyin   yozgan.   Muallif   bu
“kengchilik zamonda” endi xonlardan qo‘rqmay, ularga xushomad qilmasdan ayta
olmagan   gaplarini   bemalol   yozganligini   eslatgan.   Shunday   qilib,   Muhammad
Yusuf   Bayoniy   o‘zining   hayotbaxsh   she’rlari,   jahonshumul   tarixiy   asarlari   bilan
o‘zbek   adabiyotshunosligi   va   o‘zbek   tarixshunosligiga   ulkan   hissa   qo‘shdi.   Bu
bilan   Bayoniy   XIX   asr   oxiri   XX   asr   boshlari   o‘zbek   adabiyotining   yetuk
namoyondasi   sifatida   o‘ziga   xos   munosib   iz   qoldirdi.   Fanga   “Shajarai
Xorazmshohiy”   ning   ikkita   qo lyozma   nusxasi   ma lum.   Birinchisi   1913-yildaʻ ʼ
ko chirilgan.   U   O zbekiston   Fanlar   akademiyasi   Qo lyozmalar   institutining	
ʻ ʻ ʻ
qo lyozmalar   fondida   274-raqamda   saqlanadi.   Hajmi   517   varaq.   Ikkinchisi   1914-
ʻ
yilda   Muhammad   Ya qub   usta   Jumaniyoz   o g li   tomonidan   ko chirilgan.   Hajmi	
ʼ ʻ ʻ ʻ
508   varaq.   1911-yilda   boshlanib,   1913-yilda   yozib   tugatilgan   “Shajarayi
13 Xorazmshohiy”   qo lyozmasi   to liq,   yaxshi   saqlangan.   “Shajarayi   Xorazmshohiy”ʻ ʻ
dan   ko p   olimlar   ilmiy   tadqiqot   ishlarida   birinchi   manba   sifatida   foydalanishgan,	
ʻ
tarixchi   olimlardan   S.P.Tolstov,   Ya.G'.   G'ulomov,   M.Y.Yo'ldoshev,   T.Ne'matov,
Q.Munirovlar bu asarning ilmiy ahamiyatini ko rsatishga harakat qilishadi. Bu asar	
ʻ
tarix   fanlari   nomzodi   Q.Munirovning   “Munis,   Ogahiy   va   Bayoniyning   tarixiy
asarlari”   nomli   risolasida   ancha   keng   tahlil   etildi.   Uning   O rta   Osiyo   tarixini	
ʻ
o rganishdagi   ahamiyati   ma lum   darajada   yoritildi.   “Shajarayi   Xorazmshohiy”da	
ʻ ʼ
Xorazm   xonligidagi   amir-amaldorlar",   mashhur   kishilar,   haqida   muhim
ma lumotlar   keltirilgan.   “Xorazm   tarixi”   asari   “Shajarayi   Xorazmshohiy”dagi	
ʼ
voqealarni   to ldirgan.   Asarning   avvalgi   boblari   ma no   jihatdan   “Shajarai	
ʻ ʼ
Xorazmshohiy”ga   o xshab   ketadi.   Lekin   yozilish   uslubi   bilan   undan   farq   qiladi.	
ʻ
“Xorazm   tarixi”   muqaddimasidan   ma lumki,   asar   Xorazm   inqilobidan   keyin	
ʼ
yozilgan.   Asarda,   asosan   Asfandiyorxon   hukmronligi   davri   va   undan   keyin   ro y	
ʻ
bergan   voqealar   tasvirlangan.   16   bobdan   iborat   bu   asarning   8   bobigina   bizgacha
yetib kelgan. Hajmi 91 varaq.
14 II BOB “SHAJARAI XORAZMSHOHIY” ASARI
2.1. “Shajarai Xorazmshohiy ” va uning tarixiy ahamiyati.
            Xorazmda   uzoq   asrlar   davom   etib   kelgan   shajaraviy   tarixnavislik   bor.   Bu
chashmaning   boshida   Abulg‘ozi   Bahodirxon,   Munis,   Ogahiylar   turadi.   Ulardan
qolgan  muqaddas   tarix   kitoblarining   qimmati   juda  baland.   O‘rta   Osiyo   tarixining
zukko bilimdoni V. V. Bartold bu asarlarga yuqori baho berib, ulargacha bu qadar
mukammal   tarix   bitilmaganini   ta’kidlaydi.   Xorazm   tarixnavisligining   yirik
namoyandalaridan   biri   Muhammad   Yusuf   Bayoniydir. 10
  Bayoniyning   “Shajarai
Xorazmshohiy”   hamda   “Xorazm   tarixi”   nomli   asarlari   Xorazm   va   O‘rta   Osiyo
xalqlari   tarixini   o‘rganishda   juda   nodir   manbadir.   Bayoniy   o‘z   salaflari   ishdan
borib, badiiy ijod bilangina shug‘ullanib qolmay, Munis va Ogahiy yaratgan tarixiy
asarlardagi   voqealarni   qaytadan   yozdi,   to‘ldirdi,   o‘z   davri   voqealari   asosida
tarixning yangi sahifalarini bunyod etdi. 1911- yilda boshlanib, 1913- yilda yozib
tugatilgan “Shajarai Xorazmshohiy” qo‘lyozmasi to‘liq, yaxshi saqlangan. Shuning
uchun   bo‘lsa   kerak,   tariximiz   tadqiqiga   bag‘ishlangan   asarlarda,   ko‘pincha
“Shajarai   Xorazmshohiy”ga   murojaat   etiladi.   Bayoniy   asarlaridagi   ma’lumotlar
ishonchli ekaniga muallifning o‘z kafolati bor: “Tarix kitobi yozishning bir sharti
bor.   Tarixiy   voqealarni   yozuvchi   tarafdorlik   etmasdan,   bo‘lgan   voqealarni   rostlik
bilan bayon etishi kerak. Agar rostlik bilan bayon etmasa, uning so‘zlari hech bir
odamga ma’qul bo‘lmaydi” (“Xorazm tarixi”, 5 b varaq). Bu so‘zlar Bayoniyning
tarixnavislikdagi   haqiqatga   sadoqat   mezoniga   rioya   etganini   ko‘rsatadi.   Uning
asarlari   shu   jihati   bilan   ham   qimmatbahodir.   Asar   haqida   UzSSR   Fanlar
akademiyasining   muxbir   a’zosi   M.I.Yo‘ldoshev   shunday   yozadi:   “Bayoniyning
asari   faktik   materiallarning   ko‘pligi   va   voqealarni   izchil   bayon   qilishi   jihatidan
Munis   va   Ogahiyning   ko‘p   tomli   qo‘lyozmalariga   nisbatan   ham   qimmatliroqdir”
(Xiva   davlat   hujjatlari,   II-tom,   Toshkent,   1960,   23-bet).   Professor   Y.   G‘ulomov
Ogahiy   yozgan   tarixning   Bayoniy   tomonidan   qayta   yozilgan   qismi   (1846—1873
y.)   haqida   gapirib,   quyidagilarni   yozadi:   “SSSR   Fanlar   akademiyasi
Sharqshunoslik   institutida   saqlanadigan   Ogahiy   asarlaridagi   ma’lumotlarni
10
 “Ma’naviyat yulduzlari”. Toshkent. Abdulla Qodiriy nomidagi xalq merosi nashriyoti, 1999-yil, 80-85- b.
15 Bayoniy   ma’lumotlari   bilan   solishtirib   ko‘rganda   katta   tafovut   yo‘q,   ammo
Bayoniyda uchraydigan va diqqatga sazovor ba’zi bir ma’lumotlar to‘liqroq bo‘lib,
Ogahiy   asarlarida   mukammal   emas»   (Y.   G‘.   G‘ulomov,   Xorazmning   sug‘orilish
tarixi.   T.   1959,   14-bet).     Bu   asar   tarix   fanlari   nomzodi   Q.   Munirovning   “Munis,
Ogahtsy va Bayoniyning tarixiy asarlari” nomli risolasida ancha keng tahlil etildi.
Uning   O‘rta   Osiyo   tarixini   o‘rganishdagi   ahamiyati   ma’lum.   Olimlarimiz   O‘rta
Osiyo, o‘zbek xalqi tarixini o‘rganish yo‘lida anchagina ishlarni amalga oshirdilar.
Ammo,   bular   ulkan   dengizdan   bir   tomchi,   xolos.   Hali   bu   sohada   qilinishi   zarur
bo‘lgan   katta   ishlar   turibdi.   Buni   asrimiznimg   20-yillaridayoq   akademik   V.   V.
Bartold   his   qilgan   va   kuyinib   yozgan   edi:   “...xonliklarning   birinchi   manbalarga
asoslanib   yozilgan   tarixchi   obzori   yo‘qdir.   Bu   manbalarning   ko‘pchilik,   hatto
bosilib chiqqan ham emas. O‘zbeklarning hukmronlik qilgan davrlari O‘rta Osiyo
tarixining eng qorong‘i va yaxshi o‘rganilmagan davrlaridan biri bo‘lib qolmoqda»
(V   V.   Bartold   Istoriya   izucheniya   Vostoka   v   Yevrope   i   Rossii.   Izd.   vtoroe,   L.,
1925, str. 258). Shundan beri mana 70 yilga yaqin vaqt o‘tganiga qaramay, hamon
ushbu   davr   qorong‘uligicha   qolmoqda.   Nodir   qo‘lyozma   manbalar   o‘z
o‘quvchisiga yetolmay sarg‘ayib yotibdi. Bayoniyning “Shajarayi Xorazmshohiy”
asari ham ana shular sirasiga kiradi. Unda Munis va Ogahiyning “Firdavs ul-iqbol”
solnomalaridagi   voqealar   sodda   uslubda   qayta   bayon   qilinib,   1846-   yildan   1873-
yilgacha   bo‘lgan   voqea-hodisalar   hamda   1873—1914-   yillarda   sodir   bo‘lgan
tarixiy   o‘zgarishlar   izchil,   ta’sirli,   ravon   tilda,   shoirona   uslubda   yangidan
ifodalangan.   Asardan   o‘sha   davr   Xorazm   xonligining   ichki   va   tashqi   siyosati,
o‘zaro feodal urushlari, taxt talashshilar, ularning mash’um oqibatlari, bular tufayli
xalq   boshiga   tushgan   musibatlar   haqida   keng   ma’lumot   olish   mumkin.   Bayoniy
“Shajarai   Xorazmshohiy”da   Xiva   xonligiga   Chor   Rossiyasi   yurishlarini   tasvirlar
ekan,   Kaufman,   Golovachov,   Skobelev   kabi   chor   jallodlariga   nafratini,
mehnatkash,   jafokash   xalqqa   nisbatan   xayrxohligi,   achinish   tuyg‘ularini   hayotiy
tarzda   ochiq   ifodalaydi.   Shu   paytgacha   Rossiyaning   O‘rta   Osiyoga   munosabati
turlicha talqin etib kelindi. Aslida, O‘rta Osiyo Rossiyaga tinch yo‘l bilan qo‘shib
olindimi yo Rossiya O‘rta Osiyoni bosib oldimi? Bu voqeaning chinakam shohidi
16 Bayoniy O‘rta Osiyo «tasxir etildi»— zabt etildi, bo‘ysundirildi, deb yozadi.    Xiva
xonligining Rossiya tomonidan zabt etilishi haqida “O‘zbekiston SSR tarixi” (7-8-
sinf) darsligidagi “O‘zbekistonning Rossiyaga qo‘shib olinishi va uning progressiv
ahamiyati”     bobida   atigi   18   qator   ma’lumot   berilgan.   Unda   dahshatli   janglar,
qirg‘inlar   olib   kelgan   iqtisodiy   va   ma’naviy   zarar,   qayg‘u,   xalq   boshiga   tushgan
musibat   to‘g‘risida   lom-mim   deyilmaydi.   Aslida,   bu   bosqinchilik   haqida   batafsil
ma’lumot   berilishi,   tarix   haqqoniy   yoritilib,   qayta   baholanishi   zarur.   XIX   asr
oxirlaridayoq   V.   I.   Lenin   O‘rta   Osiyo   zabt   etilganligi,   mustamlaka   mamlakatga
aylantirilganligini   juda   to‘g‘ri   ta’kidlagan   edi:   “...Rossiyaning   qo‘lida   Xiva   bilan
Buxoro   bor,   bular   ham   mustamlakaga   o‘xshagan   bir   narsadir...”   (V.   I.   Lenin,
Asarlar,   25-tom,   15-bet).   Haqiqatan   ham,   Xivaning   zabt   etilishi   xon   hukumatini
ko‘p jihatdan cheklab qo‘ydi: “...Xiva xonligi Rossiyaning vassali  bo‘lib qoldi va
chet   davlatlar   bilan   mustaqil   munosabatlar   olib   borish   huquqidan   mahrum   etildi”
(O‘zbekiston SSR tarixi. T., 1974, 167-bet).   O‘rta Osiyo viloyatlarini  birin-ketin
egallayotgan   Rossiya   imperiyasining   Xorazmga   yurish   boshlashiga   quyidagi
hodisa bahona vazifasini o‘tagan: “Bahri Xazor kenorida baliqchilik etib yurugan
Rusiya   fuqaroliridin   ba’zilarini   Manqishloq   qazoqlaridin   bir   jamoa   asir   etib
kelturub, Xevaqda sotmoq boshladilar. Ikki yil oradin o‘tub, asirlar yigirma birga
yetdi.   Hijratning   mang   ikki   yuz   sakson   yettilanchi   yilida   Rusiya   davlati   mundin
ogoh bo‘lub, elchi  yuborib, ul  asirlarni  tiladi”  («Shajarai  Xorazmshohiy», O‘zFA
QI, 274-raqam, 452b—453a — sahifalar).  Elchi keltirgan noma mazmuni bunday
edi:   “Siz   jamoa   bila   bizlar   burundin   do‘stliq   bila   ravish   etib   yurur   erduk.   Alhol,
eshiturmizkim,   bir   necha   o‘g‘ri   va   avboshlar   biz   jamoadin   bir   necha   kishini   asir
etib   eltib,   ul   taraflarda   sotg‘on   ermishlar.   Tavaqqu’   uldurkim,   burung‘i
do‘stliqning   rioyasin   tutub   ul   asirlarni   berib   yuborgaysiz.   Qozonlidin   ul   tarafi
sizning   haddingiz   va   bu   tarafi   bizga   mutaalluqdur.   Mundin   so‘ng   aslo   bir-
birimizning   haddimizga   mutaarriz   bo‘lmay,   do‘stona   sulukni   masluk   tutg‘aymiz.
Odam avlodi aziz va mukarram jamoadurlar. Olarni chorpoy qatorlarida bozorg‘a
solib   sotmoq   hech   viloyatda   yo‘qdur.   Sizlar   ham   mundog‘   tini   etmasangiz
yaxshiroqdur.   Bu   so‘zlarni   qabul   etsangiz,   biz   jamoaning   boisi
17 minnatdorliqimizdur.  Vagarna,  mundog‘  ishlarning  oxiri   nizo’  va   harbg‘a  munjar
bo‘lur,   vassalom”   (453a—b).   Xorazm   xoni   nomaga   javoban   qullarni   ozod   etsa,
adolatdan   bo‘lardi,   albatta.   Ammo   bu   bo‘lg‘usi   istiloni   to‘xtatolmas,   bir   oz
kechiktirishi   mumkin   edi,   xolos.   Zotan,   “Rusiya   davlati   mundin   burun   besh
martaba   Xorazm   ustiga   askar   yuborib,   alarning   ba’zilari   Xorazm   yo‘lida
tashnalikdin   qirilib,   ba’zilari   Xorazmga   borib   urushib,   qirilib,   hanuzg‘acha   aslo
zafar   topa   olg‘onlari   yo‘q   erdi”.   (4586).   Qullikka   qarshi   oqilona   so‘zlar   yozgan
imperiyaning   o‘zi   necha   necha   “aziz   va   mukarram   jamoa”larni   asriy   qullik
asoratiga   shafqatsiz   tortayotgandi.   Xonning   rad   javobi   Chor   armiyasi   hujumini
tezlatdi. Chunki “ushbu yili Rusiya davlati... Samarqand va Zarafshon vodiylarini
zabt   etib,   Xo‘qand   bila   Buxoro   oraliqlarig‘a   kirgan”   (454a),   navbat   Xorazmga
yetgan   va   elchi   maktubida   muqarrar   “nizo’   va   harb”   dan   ogohlantirilgan   edi.
Imperiya   armiyasi   Xivaga   qarab   yurar   ekan,   bosqinchilarcha   shafqatsiz   ish   tutdi.
Xalqni  talon-taroj  etib, o‘ldirib, ko‘z ko‘rib quloq eishtmagan vahshiyliklar  qildi.
Ikki yoqlama zulm ostida qolgan xalq yanada ezilib, xonavayron bo‘ldi. Bu kulfatli
kunlarni   Bayoniy   “Shajarai   Xorazmshohiy”da   haqqoniy   ifodalashga   ershigan.
Hazorasp, Qo‘ng‘irot ellarining zabt etilishi manzaralari fikrimizga dalildir. Tarix
ilmiga bag‘ishlangan ko‘p kitoblarda yozilishicha, Rossiyaning O‘rta Osiyoni zabt
etishidan   asosiy   maqsadi   o‘lka   boyliklarini,   xususan,   paxta   maydonlarini   qo‘lga
kiritish   bo‘lgan.   Ayniqsa,   Turkiston   o‘lkasi   zabt   etilganidan   keyin,   paxtachilik
yanada   kuchaytirildi,   ko‘plab   oziq-ovqat   mahsulotlari   yetishtiriladigan   yerlarga
ham   paxta   ekila   boshlandi.   Bozorlarda   narx-navo   ko‘tarilib   ketdi.   “Turkiston
o‘lkasida,   ayniqsa,  Farg‘ona  vodiysida  paxtachilik kuchayib  ketganligi   natijasida,
oziq-ovqat   va   yem-xashak   ekiladigan   maydonlar   kamaydi.   Natijada,   oziq-ovqat
mahsulotlarining   narxi   oshib   ketdi.   1890-1894-yilgacha   bo‘lgan   davr   ichada
g‘allaning   narxi   2.5   baravardan   ziyodroq   ko‘tarildi.   (O‘zbekiston   SSR   tarixi.   4
jildlik,   2-jild,   29-30-bet).   Oqibatda,   oddiy   mehnatkash   xalqning   ahvoli   yanada
og‘irlasha bordi. Rossiya imperiyasi, Xiva mustamlakaga aylangandan keyin ham,
shafqatsizlarcha   siyosat   olib   bordi.   Qaramlikning   butun   musibatlari   kambag‘al
xalq   boshiga   tushdi.   Og‘ir   mehnat,   och-yupunlik   elning   tinkasini   quritdi.   Har   xil
18 soliq to‘lashlar (bu davrda o‘lponlar turi 25 tadan oshiq edi), qirg‘in-barotlar yurtni
xonavayron   etdi.   “...Yana   Rusiya   askarining   kofayi   masorifi   (armiyaning   keyingi
yurishlari   ta’minoti   uchun   Xorazm   aholilaridan   ikki   melyun   bila   ikki   yuz   ming
manot   tazminot   olmoqg‘a   qaror   berdilar” 11
.   Bayoniy   yozishacha,   bu   soliq   xalq,
ayniqsa,   turkman   qabilalari   budi-shudini   sotib,   g‘arib   ro‘zg‘ori   yanada   nochor
ahvolga   tushishiga   sabab   bo‘ldi.   Ikki   million   ikki   yuz   ming   so‘mning   “uch   yuz
ming   manotining   yamutdin   olinmoqi   muqarrar   erdi”.   Bu   katta   mablag‘   yovmut
elidan tarix ko‘rmagan zo‘ravonlik yo‘li bilan undirilgan. Mazlum yovmutlar bilan
rus   askarlari   orasida   suronli   bosqin   jarayonida   bo‘lib   o‘tgan   mana   bu   munozara
ham   tarixiy   jinoyatning   mohiyati,   adolatsizlik   ko‘lamini   haqqoniy   aks   ettirgan.
Yamutlar   yig‘lab   dedilar:   “Bizlarning   ne   gunohimiz   bordur?”   Kazoq   otli   dedi:
“Tazminotning   odrsida   sarkashlik   etdingizlar”.   Bular   dedilar:   “Mablag‘ning
adosidin   ojiz   kelib   muhlat   tilamak   sarkashlik   bo‘lurmu?!   Muhlat   bering,   topib
berurmiz,   deganning   jazosi   mundoq   bo‘lurmu?!   Va   sa’yimizg‘a   sig‘mag‘on
mablag‘ni   bizlardin   talab   etarsiz,   bizlar   dam   urmay   topib   bermakka   mutassaddi
bo‘lub   muhlat   tilasak,   bizlar   bila   bu   tariqa   muomala   qilursiz.   Mundog‘   zulm
dunyoda hech kishidin voqe’ bo‘lg‘on ermasdur!..” (477 b) . Bu so‘zlar Kaufman
boshliq   chor   zobitlarining   Xorazmda   olib   borgan   siyosatiga   qarshi   aytilgan   xalq
la’nati   ifodasidir.   Johillik   va   zulmga   asoslangan   siyosatga   qarshi   norozilik
izhoridir.   Yovmut   elatiga   qilingan   bu   tajovuz   boshqa   mahalliy   xalqlarni   ham
larzaga   keltirdi.   Chor   jallodlariga   itoat   etishga   majbur   qildi.   Xalqning   bor   bisoti
talandi,   shilindi.   Rossiya   imperiyasi   O‘rta   Osiyo   xalqlarining   erki,   insoniy
huquqlarini   poymol   qilish,   moddiy   boyliklarini   o‘z   tasarrufiga   tortish   bilan
qanoatlanmay,   ma’naviy   mulkini   ham   talon-taroj   etgan.   Muhammad   Rahimxon
Arkda   kitoblar   saqlaydigan   maxsus   xonalar   ajratgan   edi.   “Kaufman   kelib,   Arkka
kirib,   taxti   Xorazmshohiyda   o‘lturgandan”   keyin   Xorazm   xazinasidan   juda   qatta
boylik Peterburgga jo‘natiladi. Qimmatbaho narsalar bilan birgalikda, xon alohida
saqlaydigan   300   jilddan   ortiq   nodir   qo‘lyozma   kitob   han   Peterburgga   jo‘natildi.
Bayoniy bu ma’lumotlarni ichki bir taassuf, norozilik ohangi bilan keltiradi: “Yana
11
 Bayoniy M.Y. Shajarai Xorazmshohiy- Toshkent: G ofur G ulom nomidagi Аdabiyot va san at nashriyoti, 1994-ʻ ʼ ʼ
y. 34- b.
19 bir   uyda   uch   yuz   mujallad   yozma   muzayyash   kitoblar   bor   erdi   va   choroynavu
sovutlar   va   dubulg‘alar   va   o‘q-yoylarning   hammasiki   mutasarruf   bo‘ldi,   chun
hammasi   murassa’   va   mujavhar   va   bahodor   nimarsalar   erdi,   Peterburgg‘a
yuborildi”   (472a).   Tarixiy   asarlarda   Chor   imperiyasiga   nisbatan   “xalqlar
qamoqxonasi” va “xalqaro jandarm” iboralari haqli ravishda qo‘llangan. Mustabid
hokimiyatdan   boshqa   xalqlar   qatori,   rus   xalqi   ham   jabr   tortgan.   Professor   B.
Ahmedov   ta’kidlaganidek,   “rus   xalqi   bilan   chorizm   va   uning   harbiy   mashinasi
boshqa-boshqa   edi”   ,   albatta.   Lekin   shu   «harbiy   mashina»ning   ichida   ham   xiyla
murakkab munosabat  va vaziyatlar  kechgan. U yerda nohaq qon to‘kishga va jon
taslim etishga majbur bo‘lgan oddiy rus askarlari, sipohiylari — xalq vakillari bor
edilar.   Shuningdek,   u   yerda   «harbiy   mashina»   rulini   shafqatsiz   va   sobitqadam
boshqarib   borgan   Kaufman   kabi   yakka   hukmronlar   ham   bor   edi.   O‘rta   Osiyo
istilosi jarayonida nohaq qon to‘kishdan imkon qadar saqlanishga harakat qilganlar
va   ba’zida,   general-gubernator   Kaufman   bilan   mubohasaga   kirishganlar   bo‘lgan.
Ammo   ularning   intilishlar   zoe   ketgan,   chunki   «harbiy   mashina»ning   o‘z   harakat
qonuniyati   bor,   kemaga   kirganning   joni,   ko‘zlagan   maqsadi   bir   edi.   “Shajarai
Xorazmshohiy”   da   bunday   vaziyatni   aks   ettirgan   o‘rinlar   bor.     Chor
ma’muriyatining   xalqaro   nizolardan   manfaatdorlik   xususiyati   general   Kaufman
faoliyati   timsolida   yaqqol   ko‘rinadi.   Ma’lumki,   O‘rta   Osiyo   xalqlarining   azaliy
inqirozlariga   o‘zaro   ichki   ixtiloflar,   elatlararo   maydo   mahalliychilik,   tarafkashlik
illatlari   bois   bo‘lib   kelgan.   Baynalmilal   birlik   yo‘qligi   rus   zobitlariga   ham   qo‘l
kelgan.   Mana   bu   lavhada   yovmutlardan   uch   yuz   ming   manotni   undirishni   o‘z
zimmasiga olgan Kaufmanning ichki makkor, munofiq qiyofasini ko‘rasiz: “Yana
Kaufman   bu   fikrni   ham   aytib   erdikim,   “yamutlar   bu   viloyatning
shujaolaridindurlar   va o‘zbaklar  bila  bularning  oralarida  qadimdin adovat  bordur.
Bas, bularni tor-mor etmak o‘zbekning itoati bila vobastadur. Bas, yamut qaboyilin
qatli   om   etib,  jam’iyatlarin   buzsam,   o‘zbakning  intiqomlarin  olg‘on  kishi   bo‘lub,
olarg‘a   minnat   yuklarman   ham   quvvatlarin   kam   etarman.   Ondin   so‘ng,   hamma
manga   mute’vu   munqod   bo‘lurlar.   Yana   bukim,   o‘ziga   ham   olardin   ko‘p
dastburdlar   yetib   erdi,   tiladikim,   o‘zi   ham   intiqom   olgay”   (476   a).   “Shajarai
20 Xorazmshohiy”da   Xorazm   xonligidagi   amir-amaldorlar,   mashhur   kishilar   haqida
muhim   ma’lumotlar   mavjud.   Asarni   o‘qib,   Muhammad   Rahimxon   (Feruz)   ning
shoh,   shoir   va   murakkab   bir   inson   sifatidagi   qiyofasini   tasavvur   etish   mumkin.
Xorazmda   “muddati   saltanatlari   qirq   yetti   yilu   o‘n   besh   kun”dan   iborat   bo‘lgan
(hijriy   1281—1328)   Muhammad   Rahimxon   ma’rifatli   shoh   edi.   U   hukmronlik
davrida yurtda ilm-fan, adabiyot va san’at rivoj topishiga homiylik qildi. Bayoniy
xonning   fazilatlari   haqida   yozadi:   “Xon   hazratlari   bag‘oyat   mushfiqfuqaro   va
bag‘oyat xayrdo‘st kishi erdilar. Ko‘p madrasalaru masjidlar bino qildilar...” (505
b).     Manbalarda   bu   davrda   1500   ga   yaqin   eski   maktab   va   130   ta   madrasa
mavjudligi   qayd   etilgan.   Feruzshoh   ma’rifatning   muhim   yo‘li   —   kitobxonlikka
alohida   e’tibor   bergan.   Bayoning   yozishicha,   haftada   ikki   marta   —   juma   va
dushanbada   olimlarni   yig‘ib,   suhbatlar   uyushtirar,   kitobxonlik   oqshomlari
o‘tkazardi.   Xon   amaldorlarni,   sipohiylarni   ham   kitobxonlikka   da’vat   etgan.
Bayoniy   Muhammad   Rahimxonning   shafqatsiz,   tadbirkor   hukmdor   sifatidagi
qiyofasini   ham   yashirmay,   batafsil   tasvirlagan.   Masalan,   xonga   qarshi   bosh
ko‘targan   yovmutlar   bilan   qonli   kurash   bo‘ladi.   Bunda   g‘olib   chiqqan   “xon
jallodlari tamomi yuz o‘n to‘rt asirni kelturub Ark oldidagi chuqaloqda bo‘yinlarin
uzdilar” (447 a). Muhammad Rahimxon ayyor va o‘z manfaatiga pishiq hukmdor
edi. Xorazm aholisiga solingan ikki million ikki yuz manot soliqning uch yuz ming
manoti   yovmutlar   hissasiga   tushadi.   Buni   undirish   ham   Xorazm   xoni   zimmasida
yuklatilgandi.   Yovmutlarga   azaliy   keki   bo‘lgan   xon   Kaufmanni   ularga   qarshi
qayraydi: “Kaufman yigirma bir to‘pg‘a egalik etgonda, xon hazratlari deb erdilar:
“Yamut   jamoasi   bag‘oyat   sarkashdurlar.   Siz   bizning   hamma   to‘plarimizni   olib
ketsangiz, ondin so‘ng biz yamutni boshora olmasmiz va bu uch yuz ming manotni
ham,   o‘zungiz   olmasangiz,   bizga   sarkashlik   yuzidin   taallul   ko‘rguzub,   tezlikda
bermasdur” (475 b—476 a). Bu qayrovdan so‘ng, Kaufman ikki to‘pni yovmutlar
qatli uchun olib, o‘n to‘qqizini xonga qaytaradi. Shunday qilib, xon yovmutlardan
Kaufman qo‘li bilan qasos oladi. “Shajarai Xorazmshohiy” Bayoniy davri Xorazm
abadiy   muhiti   haqida   ham   yaxlit   tasavvur   hosil   qilishga   imkon   beradi.   Asarda
Munis,   Ogahiy,   Tabibiy,   Komil,   Xusraviy,   Komron,   Murodiy   kabi   shoirlarning
21 hayoti   va   ijodi   haqida   yangi   ma’lumotlar   mavjud.   Adabiy   manbalarda
uchramaydigan   ba’zi   nazmiy   asar   va   parchalar   turli   munosabat   bilan   keltirilgan.
Solnoma Bayoniy hayoti va ijodining bizga noma’lum tomonlarini oydinlashtiradi,
shoir   faoliyati   haqida   ilmda   mavjud   kemtiklarni   to‘ldiradi.   Asarni   o‘qirkanmiz,
tarixiy   sharoit,   muhit   hamda   shoirning   ko‘ngliga   yaqin,   hamfikr   do‘stlari   haqida
yangi   ma’lumotlarga   ega   bo‘lamiz.   “Shajarai   Xorazmshohiy”   Xorazm   xalqining
urf-udumlari,   marosim-ma’rakalari,   til   xususiyatlarini   o‘rganishda   ham   muhim
manbadir.
2.2. Tarixiy asarda obrazlar va voqealarning tahlili.
Barcha   mumtoz   adabiyot   namunalari   singari   Bayoniyning   “Shajarai
Xorazmshohiy”   asari   kirish   qismidanoq   basmala   bilan,   ya ni   quyidagi   Allohgaʼ
hamd misralari bilan boshlangan:
En, shohlarg‘a sandin erur joh taxti toj, 
Ehsoni adldur sani amring bila rivoj. 
Shohshnikim, sen aylading iqbolini baland, 
Taxtig‘a ozdur atlasi gardun esa duvoj, 
Shahlarni etding amii amonga chu sen sabab 
Dargaxlarida shoddur arbobi ehtiyoj. 
Yetdi birovga kismating ila g‘amu alam, 
Ba’ziga necha zavqi surur ila ibtihoj, 
Bo‘lmnsh Bayoniy illati isyon ila alil, 
Etgil o‘zung inoyati afving bila iloj. 
    Bilamizki, har qanday mumtoz asar namunalari hamddan so ng, na t qismini o z 
ʻ ʼ ʻ
ichiga oladi 12
. Ya ni payg ambarimiz Muhammad Mustafo sallallohu alayhi 	
ʼ ʻ
vasallamning sifatlarini ulug lash misralari yoziladi. Quyidagi bayt va misralarga 	
ʻ
e tibor bering:	
ʼ
12
 Jumaxo jayev N, Adizova I. So zdin baqoliroq yodgor yo qdir — T.: O'zbekiston, 1995-y. 66- b.	
ʻ ʻ ʻ
22 Jalla jalolahu va amma navolahu valo iloha g‘ayruh. Na’t: Tahiyyoti vofira
 va taslimoti  mutakosira ul...  alarning pushti panohig‘akim, shori’i shariati 
g‘arro va mone’i mazarrati dunyozu  uqbodur. Ba’sati mujibi rahmat, fikrati 
shafqati ummat. 
Nazm: 
Ey, aylabon afzun sanga lutfini hayi loyanom 
Bir lahza uzmay izini aytsun salotu ham salom. 
Mab’usi insu jinga sen ham «rahmatan lilolamin», 
Ham anbiyovu mursaliyn ichra shahi oliymaqom. 
Suratda odamdur otong, ma’nida oning aksidur, 
Chun borchaning ijodidur nuringdin, ey faxri anom. 
Dini matining ayladi mansux kulli shar’ni, 
Chunkim, nabuvvat nisbati, bir senda topti ixtitom. 
Oxir zamon payg‘ambaridursan, risolat davrasi, 
Olam aro bo‘ldi saning zoti kiroming birla tom. 
Chun do‘sting bir tun sanga ochti karam abvobini, 
Kelsun deb irsol ayladi nomusi akbardin payom, 
Jnsming bila bu olami ajsomdin aylab guzar, 
Topding maqomi qurbda ayniyyati zot ila kom 
Kim, da’viyi hikmat bila me’rojinga munkir bo‘lub, 
Desa qabul etmasdurur afloki xarqu iltiyom.
Chun, ey Bayoniy, xaqg‘a bu dushvor emasdur oytkim, 
Hikmat oningdur, qoyil ul nuqsonga, ey notamom . 
Basmaladagi voqea va obrazlar tahlili:
Allohning ulug  sifatlari berilgan. Uning shavqatidan umid qilingan. Na t qismida ʻ ʼ
payg ambarimiz sifatlari, “Nuri avval" , me roj kechasi voqealariga ishora bor. 	
ʻ ʼ
Asosan talmeh san atidan foydalanilgan. Voqealar sayyor syujet asosida qurilgan.	
ʼ
To rt halifaning ismi va sifatida ta riflanadi:	
ʻ ʼ
Birinchisi Bu Bakrdur yori g‘or, 
Kim ul etdi raddat elin tor-mor...
23  ( Payg ambarimiz Makkadan Madinaga tomon ketayotgandagi g or voqeasiga ʻ ʻ
ko ra, Abu Bakr ularga yo ldosh bo ladi va butun jonini xatarga qo yib himoya 	
ʻ ʻ ʻ ʻ
qilishga harakat qiladi. Hatto, g or teshigidagi iloni ham oyog i bilan to sib turadi).	
ʻ ʻ ʻ
Ikkinchi Umardur adolatmaob, 
Abubakrga keldi noyib-manob.
(Eng adolatli halifa sifatida tilga olinadi. Bir g azo urushidan so ng barcha 	
ʻ ʻ
boyliklarni ehson qilib yuborgan).
Uchunchidur Usmon karam koni ul, 
Halimu hayo durri ummoni ul.  
( Halifa Usmon davrida Qur on kitobi ilk bor kitob sifatida yozib qo yilgan).	
ʼ ʻ
Allini vali erdi to‘rtunchi yor, 
Amakzodayi shohi raf-raf savor. 
Vujudi edi manba’i ilmi jud, 
Atosi masokinga budu nabud . 
(Amakisining o g li, ilmi bilan, payg ambarimizga yaqin hamrohligi bilan esga 	
ʻ ʻ ʻ
olinadi). 
Barchasida talmeh san ati qo llanilgan.	
ʼ ʻ
Ushbu tarixiy asar tarixiy faktlarga asoslangan. Unda Odam alayhissalomdan Xiva
xoni   Asfandiyorxongacha   bo lgan   davr   va   shohlar   haqida   ma lumot   keltirilgan.	
ʻ ʼ
Muallifning o zi, kitobning yozilish sababi bobida nonlarni ketma-ketlikda nomlab	
ʻ
chiqadi:
Avvalg‘i   bob   Odam   alayh   ul-salomning   ijodidin   Nuh   alayh   ul-salomning
avlodig‘acha. 
Ikkilanchi bob Yofasdin Qo‘ng‘irot sho‘‘basigacha va mo‘g‘ul xonlari zikrida. 
Uchlanchi   bob   Qurlos   avlodidin   xon   bo‘lg‘anlar   zikridakim,   bularning   oxiri
Abulg‘ozixon ibn Yodgorxondur. 
To‘rtlanchi bob Podshohi oliyjohning ajdodi kiromu oboyn zul ehtiromlari zikrida.
Beshlanchi bob Muhammad Amin inoqning voqeotlari bayonida. 
Oltilanchi bob Avaz Muhammad inoqning holatlari bayonida. 
Yettilanchi bob Eltuzarxoni mag‘firatnishonning saltanatlari zikrida. 
24 Sakkizlanchi bob Muhammad Rahimxoni jannatmakonning saltanatlari zikrida. 
To‘qquzlanchi bob Olloqulixoni jannatmakonning saltanati bayonida. 
O‘nlanchi bob Rahimqulixonning amorati bayonida. 
O‘n birlanchi bob Muhammad Aminxonning podshohliqi bayonida. 
O‘n ikkilanchi bob Abdulloxonning xonliqi bayonida. 
O‘n uchlanchi bob .Qutlimurodxonning xonliqi bayonida. 
O‘n to‘rtlanchi bob Sayyid Muhammadxoni jannatmakonning xonliqlari bayonida. 
O‘n   beshlanchi   bob   Sayyid   Muhammad   Rahimxoni   jannatmakoni   soniyning
saltanatlari bayonida. 
O‘n   oltilanchi   bob   sultoni   garduntavon   Abul-Muzaffar   Val-Mansur   Sayyid
Asfandiyor Muhammad 
Bahodirxoni xalladallohu taolo mulkahu va sultonahuning saltanatlari bayonida. 13
13
 Bayoniy M.Y. Shajarai Xorazmshohiy- Toshkent: G ofur G ulom nomidagi Аdabiyot va san at nashriyoti, 1994-ʻ ʼ ʼ
y. 34- b.
25 XULOSA
          “Shajarai   Xorazmshohiy"   asari   o z   davrining   ijtimoiy   masalalarini   ochibʻ
bergan,   hatto   o zigacha   bo lgan   tarixning   asosli   materiallariga   tayanib   yozilgan	
ʻ ʻ
asardir. Unda Chor  Rossiyasi  hukumati  va Xiva bilan ijtimoiy, siyosiy aloqalarni
bo yalmagan   orginal   variantda   ko rishimiz   mumkin.   Ichki   siyosiy   nizolar,	
ʻ ʻ
shohlarning   bir   biriga   bo lgan   adovatlari   ham   bo yoqlarga   bo yalmagan   holda	
ʻ ʻ ʻ
berilgan. Yuqoridagi biz keltirib o tgan voqealar fikrimiz dalilidir. Bundan tashqari	
ʻ
asarda   Munis,   Ogohiy   va   yana   bir   qancha   Xiva   adabiy   muhitining   vakillarini
ko rishimiz   mumkin.   Saroy   adabiy   muhiti,   uning   rivojlanish   va   ijodiy   muhitga	
ʻ
qaratilgan   e tibor,   ijodiy   majlislar   tashkil   etilishi   aytib   o tilgan.   Shoh   Feruzning	
ʼ ʻ
saroy   ichi   va   tashqarisida   qo llagan   siyosatlari   yoritilgan.   Asarning   yana   bir	
ʻ
ahamiyatli tomoni tilning o ziga xos ko rinishlari aks etgan. Xorazm vakillarining	
ʻ ʻ
til xususiyatlarini asar tilidan bilib olish hech gap emas. “Shajarai Xorazmshohiy ”
tarixiy   asar   bo lgani   uchun   asosan   talmeh   san atidan   foydalanilgan,   ya ni   tarixiy	
ʻ ʼ ʼ
shaxs   va   voqealar   keltirilgan   va   mumtoz   an ana,   sayyor   syujet   voqealari   o z	
ʼ ʻ
o rnida   yoritilgan.   Biz   bunga   basmala   qismida,   ayniqsa,   guvoh   bo lishimiz	
ʻ ʻ
mumkin.   Asarni   nafaqat   ma no   jihatdan,   balki   shakliy   strukturasini   ham	
ʼ
mukammal darajada o rganib, tahlil qilish yangi tadqiqotlarga yo l ochadi. Chunki	
ʻ ʻ
asarning o rganilishi lozim bo lgan jihatlari hali juda ko p.	
ʻ ʻ ʻ
26 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI:
I. Badiiy adabiyotlar va maqolalar:
1. Muhammad  Yusuf  Bayoniy.  Shajarai  Xorazmshohiy  —  Toshkent:  G ofurʻ
G ulom nomidagi Аdabiyot va san at nashriyoti, 1994-y. 104 b.	
ʼ ʼ
2.   Muhammad   Yusuf   Bayoniy.   Shajarai   Xorazmshohiy.   O zR   FА   ShI-1.   №	
ʼ
9596. -509b 
3.   Muhammad   Yusuf   Bayoniy.   Xorazm   tarixi.   O zR   FА   ShI-1.   №   7421.  	
ʼ
- 91 b.
4.   Munirov   Q.   Munis,   Ogahiy   va   Bayoniyning   tarixiy   asarlari   –   Toshkent:
“O qituvchi”, 1960-y. 171 b.	
ʼ
5.   Tarix   va   kelajak.   Tarix   fanlari   doktori   B.   Ahmedov   bilan   suhbat.   “Yosh
leninchi” gazetasi, 1989-y. 1- aprel soni.
6.   Bobojon   Tarroh   -Xodim.   Xorazm   navozandalari   —   Toshkent:   G afur	
ʻ
G ulom nomidagi adabiyot va san'at nashriyoti. 1994-y. 102 bet.	
ʻ
7. “Ma’naviyat yulduzlari”. Toshkent. Abdulla Qodiriy nomidagi xalq merosi
nashriyoti, 1999-yil, 118 b.
II. Ilmiy-badiiy adabiyotlar va tadqiqotlar:
8.   Munirov   Q.   Xorazmda   tarixnavislik   (XVII-XIX   va   XX   asr   boshlari).   –
Toshkent: G ofur G ulom nomidagi Аdabiyot va san at nashriyoti, 2002-y. 192  b.	
ʼ ʼ ʼ
9.   Valixo jayev   B.,   Хolmatov.Sh.   O zbek   adabiy   tanqidi   tarixi.   1-   qism   —	
ʻ ʻ
Samarqand: 1983- y. 80 b. 
10. Ismoilova  G. Feruz  davri   Хorazm  adabiy  muhiti. Fil. Fan.  nomz. dissert
— T.: Fan, 1995- y. 180 b.
11.   Jumaxo jayev   N,   Adizova   I.   So zdin   baqoliroq   yodgor   yo qdir   —   T.:	
ʻ ʻ ʻ
O zbekiston, 1995-y. 148 b.	
ʻ
12. Hamidova M. Qo lyozma bayozlar- adabiy manba — T.: 1981-y. 124 b	
ʻ
13. Rahimov D., Matrasul Sh. Qo lyozma bayozlar — T.: Adabiyot va san'at,	
ʻ
1991-y. 88 b.
14.   Valixo jayev   B.   O zbek   adabiyotshunosligi   tarixi.   X-   XIX   asrlar   —   T.:	
ʻ ʻ
O'zbekiston, 1993-y. 124 b. 
27 15.   Mallayev   N.   XV   asr   tazkiralarining   tarixiy-   adabiy   ahamiyati.   O zbekʻ
adabiyoti masalalari. To plam — T.: 1959-y. 255 b. 	
ʻ
16.   Hayitmetov.   A.   Adabiyotdan   turkiyda   birinchi   nazariy   qo'llanma   —   T.:
O zbek tili va adabiyoti, 2002-y. 72 b	
ʻ
28

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB MUHAMMAD YUSUF BAYONIY

1.1. Bayoniyning hayoti va ijodiga bir nazar

1.2. Bayoniy tarixlari va ijodiy merosi

II BOB “SHAJARAI XORAZMSHOHIY” ASARI

2.1. “Shajarai Xorazmshohiy ” va uning tarixiy ahamiyati

2.2. Tarixiy asarda obrazlar va voqealarning tahlili

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR