O'rta asr arab xalifaligining O'rta Osiyo hududlarini egallanishi tavsifi

O`ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI 
O‘ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI    
MANBASHUNOSLIK VA ARXIVSHUNOSLIK KAFEDRASI
______________________________________
O'RTA ASR ARAB XALIFALIGINING O'RTA OSIYO HUDUDLARINI
EGALLANISHI TAVSIFI  MAVZUSIDA YOZGAN
KURS ISHI 
Qabul qildi: _________________________
Topshirdi: _________________________
Toshkent – 2025
1 Mundarija: 
KIRISH  …………………………………………………………………………..  3
I.BOB.   O'RTA   ASR   ARAB   XALIFALIGINING   O'RTA   OSIYO
HUDUDLARINI EGALLANISHI TAVSIFI. 
1.1     Ishtaxriyning   “Kitob   al-masalik   val-   mamalik”……………………………….
8
1.2 Madovniy Abulhasan Ali ibn Muhammad  “Kitob al- mag oziy” asari.……. ʻ 14
II.BOB .   MAHALLIY   OLIMLARNING   ASARLARIDA   ARABLAR
BOSQINI TAVSIFI.
2.1  Abu Rayhon Beruniyning  “Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar “…….  19
2.2  Narshaxiyning “Buxoro tarixi”  manba sifatida  ……  ………….…….……... 26
III.XULOSA ……………………………………………………………………... 32
IV. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR  …………………………………..  34
2 KIRISH
3 Mavzuning   dolzarbligi   va   ilmiy   asoslanishi:   Bugungi   rivojlanayotgan
zamonda   tarix   va   undagi   jarayonlardan   xulosa   olish   asosiy   masalalardan   biri
hisoblanadi.   Dunyo   davlatlarining   tarixiy   tajribasidan   kerakli   xulosalar   olinib,
tarixni   ijobiy   tarzda   yaratish   bizning   asosiy   masalalardan   biri   sanaladi 1
.   Buyuk
ipak yo'li chorrahasida joylashgan O rta Osiyo hududi qadimdan turli madaniyatlarʻ
va imperiyalar to qnashuvi sahnasi bo lib kelgan. VII asrning o rtalaridan boshlab	
ʻ ʻ ʻ
esa, bu hududda tub o zgarishlarga sabab bo lgan yangi bir geosiyosiy kuch – 	
ʻ ʻ Arab
xalifaligi   paydo bo ldi. Islom bayrog i ostida birlashgan arab qo shinlarining O rta	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Osiyoga yurishlari mintaqa tarixida yangi sahifa ochdi, nafaqat siyosiy va iqtisodiy
landshaftni,   balki   madaniy,   diniy   va   ijtimoiy   tuzilmalarni   ham   tubdan   o zgartirib	
ʻ
yubordi. Arablar bosqini natijasida islom dini mintaqada mustahkam o rin egalladi,	
ʻ
arab   tili   va   yozuvi   keng   tarqaldi,   yangi   shaharlar   qad   rostladi,   ilmiy   va   madaniy
markazlar   rivojlandi.   Ushbu   jarayon   O rta   Osiyoning   keyingi   ming   yilliklardagi	
ʻ
taraqqiyotiga   beqiyos   ta sir   ko rsatdi   va   hozirgi   O zbekiston   davlatchiligining	
ʼ ʻ ʻ
shakllanishida ham muhim rol o ynadi.	
ʻ
Ushbu   kurs   ishi   O rta   asr   arab   manbalariga   asoslanadi.   Arablar   fathining	
ʻ
oqibatlari   O rta   Osiyo   xalqlarining   tarixiy   xotirasi   va   o zlikni   anglashida   muhim	
ʻ ʻ
o rin   tutadi.   Bu   davrni   chuqur   o rganish   xalqimizning   o tmishini,   madaniy	
ʻ ʻ ʻ
evolyutsiyasini   va  zamonaviy  jamiyatining  ildizlarini  tushunishga  yordam  beradi.
Bu   manbalar   O rta   Osiyoning   arablar   tomonidan   bosib   olinishi   jarayonining	
ʻ
bevosita   guvohlari   yoki   bu   voqealarga   juda   yaqin   davrda   yashagan   shaxslar
tomonidan   yozilgan.   Ular   orasida   Balozuriy   ("Futuh   al-buldon"),   Tabariy   ("Tarix
ar-rusul   val-muluk"),   Narshaxiy   ("Buxoro   tarixi")   kabi   ulkan   olimlarning   asarlari
mavjud.  Ushbu   manbalar   turli   nuqtai   nazarlardan,   ba zan   esa   bir-birini   to ldirgan	
ʼ ʻ
holda voqealarni yoritadi. Manbalarni tanqidiy tahlil qilish, ulardagi ma lumotlarni	
ʼ
solishtirish   va   sintez   qilish   orqali   ushbu   davrga   oid   xolisona   va   chuqur   ilmiy
xulosalarga erishish mumkin.
1
 
Мирзиёев   Ш.М.   Эркин   ва   фаровон,   демократик   Ўзбекистон   давлатини   биргаликда   барпо   этамиз   /
Ўзбекистон   Республикаси   Президенти   лавозимига   киришиш   тантанали   маросимига   бағишланган   Олий
Мажлис палаталарининг қўшма мажлисидаги нутқ.  – Т.:  Ўзбекистон, 2016. – Б . 51
4 Mavzuning   obyekti:   Mazkur   kurs   ishining   obyekti   O rta   Osiyoning   VII-ʻ
VIII   asrlardagi   ijtimoiy-siyosiy   ahvoli   va   uning   arab   xalifaligi   tomonidan   bosib
olinishi jarayoni haqida ma’lumot beruvchi manbalar  tashkil etadi.
Mavzuning   predmeti:   O rta   asr   arab   tilida   yozilgan   tarixiy   manbalar	
ʻ
Ishtaxriy,   Madovniy   Abulhasan   Ali   ibn   Muhammad   ,   Abu   rahyon   Beruniy,
Tabariy,   Narshaxiy   kabilarning   manbalari   hamda   ularda   O rta   Osiyoning   arablar	
ʻ
tomonidan   egallanishi   haqida   keltirilgan   ma lumotlarning   tahlili   haqidagi	
ʼ
ma’lumotlar ushbu kurs ishining predmetini tashkil etadi. 
Mavzuning maqsadi va vazifalari:   Ushbu kurs ishining maqsadi   O rta asr	
ʻ
arab   tilida   yozilgan   tarixiy   manbalar   Ishtaxriy,   Madovniy   Abulhasan   Ali   ibn
Muhammad,   Abu   rahyon   Beruniy,   Tabariy,   Narshaxiy   kabilarning   manbalari
manbalarni   atroflicha   o rganish,   ularning   ilmiy-tarixiy   qimmatini   aniqlash,	
ʻ
manbalardagi   ma lumotlarni   qiyosiy   tahlil   qilish   orqali   chuqur   ilmiy   xulosalar	
ʼ
chiqarishdan iborat. 
Yuqorida   belgilangan   maqsadga   erishish   uchun   quyidagi   vazifalarni   amalga
oshirish lozim:
 O rta   Osiyoning   arablar   bosqini   oldidan   kechgan   ijtimoiy-siyosiy   va	
ʻ
madaniy holatini o rta asr arab manbalari asosida o rganish. 	
ʻ ʻ
 Arab   xalifaligining   O rta   Osiyoga   qilgan   dastlabki   yurishlari   va   asosiy	
ʻ
bosqinchi qo shinlar faoliyatini manbalar asosida tahlil qilish. 	
ʻ
 Arablar   istilosining   Buxoro,   Samarqand,   Xorazm   kabi   asosiy   shaharlar   va
viloyatlarning mudofaasiga va keyingi taqdiriga ta sirini aniqlash. 	
ʼ
 Bosqin   jarayonida   mahalliy   aholining   qarshiligi   va   islomni   qabul   qilish
jarayonining manbalarda qanday yoritilganini ko rib chiqish. 
ʻ
 Fathdan   keyin   mintaqada   yuz   bergan   siyosiy,   ijtimoiy,   diniy   va   madaniy
o zgarishlarni manbalar asosida umumlashtirish. 	
ʻ
5  Kurs   ishida   foydalaniladigan   asosiy   o rta   asr   arab   manbalarigaʻ
manbashunoslik tahlilini berish.  
Mavzu   bo yicha   adabiyotlar   sharhi   va   tahlili:	
ʻ   Ushbu   kurs   ishida
foydalanilgan   adabiyotlar   orasida   Abu   Rayhon   Beruniyning  “Qadimgi   xalqlardan
qolgan yodgorliklar” va Abu Bakr Narshaxiyning “Buxoro tarixi” asarlari 2
 alohida
ahamiyatga   ega.   Ushbu   asarlar   O‘rta   Osiyo   tarixining   arablar   tomonidan   bosib
olinishi jarayonini yoritishda muhim manba hisoblanadi. Asarlarda bu jarayonning
ijtimoiy-iqtisodiy,   siyosiy   va   madaniy   jihatlari,   shuningdek,   mahalliy   xalqlar
hayotiga ta’siri batafsil tasvirlangan. Asarlarning ilmiy tahlili orqali bu jarayonning
turli jihatlari o‘rganiladi.  
Ishtaxriy   (X   asr)   tomonidan   yozilgan   “Kitob   al-masalik   val-mamalik”
(“Yo llar   va   mamlakatlar   kitobi”)   asari   geografik   va   siyosiy   jihatdan   nihoyatda	
ʻ
muhim   manba   hisoblanadi.   Asarda   O rta   Osiyo   hududlarining   tabiiy-geografik	
ʻ
tuzilishi,   shaharlararo   yo llar,   iqtisodiy   faoliyat   shakllari,   soliq   tizimi,   aholining	
ʻ
yashash   tarzi,   ijtimoiy   qatlamlar   va   boshqaruv   tizimlari   haqida   batafsil   ma lumot	
ʼ
berilgan.   Ishtaxriy   arablar   tomonidan   bosib   olingan   hududlarda   qanday   yo l	
ʻ
tarmoqlari   mavjud   bo‘lganini,   harbiy   yurishlar   qanday   yo‘nalishda   amalga
oshirilganini   va   qaysi   shaharlar   markaziy   boshqaruv   nuqtasiga   aylanganini
ko‘rsatib   beradi.   Asarda   Buxoro,   Samarqand,   Marv   va   boshqa   shaharlarning
iqtisodiy salohiyati, savdo aloqalari va transport tizimi ham yoritilgan. Bu manba
orqali   arablar   kelganidan   keyin   O rta   Osiyoning   qanchalik   chuqur	
ʻ
integratsiyalashganini ko‘rish mumkin. 
2
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. Tabariy Abul Ja far Muhammad ibn Jarir. 	
ʼ Tarix ar-rusul
val-muluk . – Qohira.: Dor al-Ma orif, 1967. – J. 4. Balozuriy Ahmad ibn Yahyo. 	
ʼ Futuh al-buldon . – Bayrut: Dor al-
Hilol, 1988. Abu Rayhon Beruniy. Tanlangan asarlar. I jild. Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar. – Toshkent.:
O zbekiston,   2021	
ʻ Narshaxiy.   Buxoro   tarixi .   Fors   tilidan   A.Rasulov   tarjimasi.   Ikkinchi   nashri.   –   Toshkent.:   Fan,
1993. 
6 Madovniy   Abulhasan   Ali   ibn   Muhammadning   “Kitob   al-mag‘oziy”   asari
O‘rta   Osiyoni   arablar   tomonidan   bosib   olinishi   jarayonining   harbiy-siyosiy
tafsilotlarini   o‘zida   mujassam   etgan.   Asarda   VIII   asr   boshlarida   Qutayba   ibn
Muslim   boshchiligidagi   yurishlar,   ularning   strategik   maqsadlari   va   amalga
oshirilgan   operatsiyalar   tahlil   qilinadi.   Kitobda   712–715-yillar   oralig‘ida   bo‘lib
o‘tgan   janglar,   ayniqsa   Buxoro,   Samarqand   va   Farg‘ona   vodiysi   uchun   bo‘lgan
harbiy   to‘qnashuvlar   batafsil   yoritilgan.   Manbada   musulmonlar   bilan   mahalliy
zardushtiy,   buddaviy   va   boshqa   din   vakillari   o‘rtasidagi   munosabatlar,   islomga
da’vat qilish jarayonlari, shuningdek, jizya va xaroj tizimining joriy etilishi haqida
ham ma’lumotlar mavjud. Bu asar arablar olib borgan “jihod” siyosatining qanday
ma’naviy   va   siyosiy   asoslarga   tayangani   va   mahalliy   xalqlar   qarshiligini   qanday
yenggani borasida ishonchli tarixiy hujjatdir. 
Abu Rayhon Beruniy (973–1048) tomonidan yozilgan “Qadimgi xalqlardan
qolgan   yodgorliklar”   asari   O‘rta   Osiyoning   islomdan   oldingi   diniy,   madaniy   va
ilmiy   holatini,   shuningdek,   arablar   kelganidan   keyingi   o‘zgarishlarni   sinchkovlik
bilan  solishtirgan  fundamental  asardir.  Asarda  islom   dini   kirib  kelishidan   avvalgi
taqvim   tizimlari,   urf-odatlar,   zardushtiylik   va   boshqa   qadimiy   e’tiqodlarning
ijtimoiy   hayotdagi   o‘rni   yoritilgan.   Beruniy   arablar   tomonidan   hijriy-qamariy
taqvimning   olib   kirilishi,   marosim   va   bayramlar   tartibining   o‘zgarishi,   soliq   va
hosil   yig‘imi   kabi   ijtimoiy-iqtisodiy   sohalarda   taqvimning   qanday   ishlatilganini
batafsil   tushuntiradi.   Ushbu   asar   orqali   arablar   hukmronligi   davrida   yuz   bergan
madaniy uyg‘unlashuv va o‘zgarishlarni ilmiy asosda tushunish mumkin. 
7 Abu   Bakr   Muhammad   ibn   Ja’far   Narshaxiy   tomonidan   943-yilda   yozilgan
“Tarixi Buxoro” asari arablar hukmronligi ostidagi Buxoroning siyosiy, ijtimoiy va
iqtisodiy hayotini  tasvirlashda beqiyos tarixiy manba hisoblanadi. Asarda Buxoro
shahrining   bosib   olinishi,   arablar   tomonidan   islom   dini   targ‘ib   etilishi,   mahalliy
aholining   bu   jarayonga   munosabati   va   islomiy   qadriyatlarning   qanday   joriy
etilgani   bayon   qilinadi.   Narshaxiy   Buxoro   hukmdorlarining   arab   xalifaligi   bilan
aloqalari,   ularning   siyosiy   va   iqtisodiy   mustaqillik   uchun   kurashlarini   ham
yoritadi.   Shuningdek,   Buxoroning   ilmiy   markazga   aylanishi,   masjidlar   va
madrasalarning   qurilishi,   savdo-sotiq   rivoji   va   ijtimoiy   tuzumdagi   o‘zgarishlar
to‘g‘risida ham batafsil ma’lumotlar keltirilgan. Bu asar orqali arablar olib kirgan
islomiy   boshqaruv   modeli,   ularning   iqtisodiy   siyosati   va   mahalliy   aholi   bilan
o‘zaro munosabatlari o‘rganiladi.
Mavzuning umumiy tavsifi:    Ushbu kurs ishi O‘rta Osiyo tarixining arablar
tomonidan   bosib   olinishi   jarayonini   chuqur   tahlil   qilishga   qaratilgan.   Asarlarning
ilmiy   tahlili   orqali   bu   jarayonning   ijtimoiy-iqtisodiy,   siyosiy   va   madaniy  jihatlari
o‘rganiladi.   Ushbu   kurs   ishi   kirish   qismi,   2   ta   bob,   to`rtta   paragraf,   xulosa   va
foydalanilgan adabiyotlar ro`yxatidan iborat. 
8 I.BOB.   O'RTA ASR ARAB XALIFALIGINING O'RTA OSIYO
HUDUDLARINI EGALLANISHI TAVSIFI.
1.1  Ishtaxriyning "Kitob al-masalik val- mamalik"
Ishtahriyning "Kitob al-masalik val-mamalik" asari o‘rta asr geografiyasi va
siyosiy   tarixining   eng   muhim   manbalaridan   biri   bo‘lib,   uning   tarkibida   o‘sha
davrda   mavjud   bo‘lgan   davlatlar,   hududlar,   savdo   yo‘llari,   iqlim   sharoitlari   va
aholining   turmush   tarzi   haqida   keng   qamrovli   ma’lumotlar   jamlangan.   Asarda
keltirilgan   ma’lumotlar   aniq   raqamlar,   foizlar,   yillar   va   voqealar   bilan
mustahkamlangan   bo‘lib,   bu   uning   ilmiy   ahamiyatini   oshiradi.   Muallif   o‘z
zamonasida   mavjud   bo‘lgan   geografik   va   siyosiy   holatni   tasvirlashda   ko‘plab
yillarni   ko‘rsatib   o‘tadi,   masalan,   10-11-asrlar   oralig‘idagi   davlatlarning   siyosiy
chegaralari   va   iqtisodiy   aloqalari,   shuningdek,   iqlim   va   aholi   soniga   oid
ma’lumotlar batafsil bayon qilingan.
Ishtahriyning   “Kitob   al-masalik   val-mamalik”   asari   asosan   o‘rta   asr
musulmon   olimlari,   amaldorlar   va   geografiya   bilan   qiziqqan   kishilar   uchun
yozilgan. Bu kitob davlat boshqaruvi, savdo-sotiq yo‘llari, mintaqalar geografiyasi
va   iqtisodiy-ijtimoiy   sharoitlarni   chuqur   tushunishni   istagan   hukmdorlar,   davlat
amaldorlari hamda sayohatchilar uchun mo‘ljallangan 3
. Shu bilan birga, asar ilmiy
va   tarixiy   ma’lumotlarni   jamlaganligi   sababli,   keyinchalik   geografiya   va   tarix
sohalarida tadqiqot olib boruvchi olimlar uchun ham katta ahamiyatga ega bo‘lgan.
Asar   tarkibi   aniq   qismga   bo‘linganligi   haqida   manbalarda   farqlar   mavjud
bo‘lsa-da,   ko‘p   tadqiqotchilarning   fikriga   ko‘ra,   “Kitob   al-masalik   val-mamalik”
taxminan   uch   qismdan   iborat   bo‘lib,   har   bir   qismda   geografik   hududlar,
davlatlarning siyosiy-iqtisodiy holati va savdo yo‘llari haqida ma’lumotlar ketma-
ketlikda   keltiriladi 4
.   Ba’zi   versiyalarda   esa   kitob   bir   necha   kichik   bo‘limlarga
ajratilgan, biroq ularning aniq soni va nomlari haqida aniq ma’lumotlar kam.
Asarda   davlatlar   va   hududlar   o‘rtasidagi   savdo   yo‘llarining   uzunligi,   ular
orqali   o‘tgan   tovarlarning   hajmi   va   ulardan   tushgan   daromadlar   foiz   ko‘rinishida
3
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 9
4
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 11
9 ifodalanadi.   Masalan,   Ishtahriy   savdo   yo‘llarining   70   foizi   Movarounnahr   va
Xorazm   orqali   o‘tganini,   bu   hududlarning   iqtisodiy   ahamiyatini   alohida
ta’kidlaydi.   Shuningdek,   iqlim   sharoitlari   va   tabiiy   resurslar   haqida   berilgan
ma’lumotlarda   suv   ta’minoti   va   hosildorlik   ko‘rsatkichlari   yillik   foizlarda
keltiriladi,   bu   esa   o‘sha   davr   aholisining   dehqonchilik   va   savdo-sotiqqa
bog‘liqligini ko‘rsatadi.
Ishtahriy   asarida   aniq   yillar   bilan   bog‘liq   voqealar,   masalan,   957-yilda
Movarounnahrda   sodir   bo‘lgan   siyosiy   o‘zgarishlar,   yoki   980-yildagi   iqtisodiy
ahvol   haqida   ma’lumotlar   mavjud.   Shu   bilan   birga,   u   o‘rta   asr   Islom   dunyosida
hukmronlik   qilgan   sulolalarning   davrini   ham   yillik   ko‘rsatkichlarda   keltirib,
ularning hududlarni egallash darajasi, iqtisodiy kuchi va siyosiy ta’sirini raqamlar
orqali ifodalaydi 5
. Asar mutlaq ko‘rsatkichlar bilan bir qatorda, foiz va nisbatlarga
asoslangan   solishtirmalarni   ham   o‘z   ichiga   oladi,   bu   o‘sha   davr   mintaqalarining
siyosiy va iqtisodiy muvozanatini yanada aniqroq ko‘rsatadi.
“Kitob al-masalik val-mamalik” o‘zida shuningdek, shaharlardagi aholi soni,
ularning   savdo   hajmi   va   boshqa   iqtisodiy   ko‘rsatkichlar   haqida   ham   ma’lumotlar
beradi.   Ishtahriy   ayrim   shaharlarda   aholi   sonini   50   mingdan   200   minggacha   deb
ko‘rsatadi,   savdo   hajmi   esa   ayrim   mintaqalarda   yiliga   bir   necha   yuz   ming
dirhamga   yetganligi   qayd   etiladi.   Bu   raqamlar   asarning   ilmiy   qiymatini   oshirib,
o‘rta asrdagi iqtisodiy faoliyatni raqamlar asosida tushunishga imkon beradi.
Natijada,   Ishtahriyning   “Kitob   al-masalik   val-mamalik”   asari   o‘rta   asr
geografiyasi va siyosiy-iqtisodiy tarixini yoritishda aniq yillar, raqamlar, foizlar va
solishtirmalarga   asoslangan   boy   ma’lumotlar   to‘plamini   taqdim   etadi 6
.   Bu   asar
o‘sha davr mintaqalarining siyosiy chegaralari, savdo yo‘llari, iqlim sharoitlari va
iqtisodiy   ko‘rsatkichlarini   ilmiy   ravishda   tahlil   qilishga   imkon   yaratadi   hamda
o‘rta   asr   Islom   dunyosining   murakkab   ijtimoiy-iqtisodiy   tizimini   chuqurroq
anglash uchun muhim manbadir.
Ishtahriy   (Abu   al-Qasim   Ahmad   ibn   Husayn   al-Ishtakhri)   o‘rta   asrda
yashagan   mashhur   geograf   va   sayohatchi   bo‘lib,   uning   “Kitob   al-Masalik   wal-
5
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 28
6
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 30
10 Mamalik”   (yo‘llar   va   davlatlar   kitobi)   asari   o‘sha   davrning   eng   muhim
manbalaridan   biridir.   Ushbu   asar   geografik,   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy
ma’lumotlarni   o‘zida   jamlagan   bo‘lib,   Ishtahriyning   o‘sha   davrdagi   turli
mintaqalar,   xususan   O‘rta   Osiyo,   Fors,   Arab   dunyosi   va   boshqa   hududlar   haqida
to‘plagan kuzatuv va tavsiyalarini aks ettiradi. “Kitob al-Masalik wal-Mamalik”da
Ishtahriy o‘zining keng geografik ko‘lamdagi sayohatlari  va ma’lumotlari asosida
turli davlatlarning siyosiy tuzilishi, iqtisodiy ahvoli, iqlimi, aholining turmush tarzi
va madaniyati haqida tafsilotlarni bayon qiladi.
Asarda   davlatlar   va   hududlar   o‘zaro   bog‘liqligi,   savdo   yo‘llari   va   ularning
iqtisodiy   ahamiyati,   shuningdek,   iqlim   va   tabiiy   sharoitlar   ta’siri   o‘rganilgan.
Ishtahriy   geografik   jihatdan   o‘rta   asr   Islom   dunyosining   keng   hududlarini,
jumladan,   Arab   xalifaligini,   Movarounnahr,   Xorazm,   Fors,   Hindiston   va   boshqa
joylarni batafsil ta’riflaydi. U o‘z asarida “Islom mamlakatlari” va ularning o‘ziga
xos   xususiyatlarini   ajratib   ko‘rsatib,   ularning   siyosiy   va   iqtisodiy   ahvoliga   doir
aniq   ma’lumotlar   beradi 7
.   Ushbu   asar,   shuningdek,   iqlimshunoslik,   aholining
yashash   sharoiti,   suv   ta’minoti,   dehqonchilik   va   savdo-sotiq   yo‘nalishlari   haqida
ham qimmatli ma’lumotlarni o‘z ichiga oladi.
“Kitob al-Masalik   wal-Mamalik”   o‘rta asrda  mavjud  bo‘lgan  turli   davlatlar
va shaharlar  o‘rtasidagi  savdo yo‘llarini, ularning ahamiyati  va o‘zaro aloqalarini
yoritishda muhim ahamiyatga ega. Ishtahriy, ayniqsa, Ipak yo‘li va unga tutashgan
savdo   markazlari   haqida   batafsil   yozadi,   bu   yo‘llar   orqali   nafaqat   tovarlar,   balki
madaniyat va bilimlar ham almashilgan. Asarda geografik ma’lumotlar bilan birga,
har   bir   hududdagi   aholi   hayoti,   ularning   urf-odatlari,   diniy   e’tiqodlari   va   siyosiy
boshqaruvi   haqida   ham   o‘ziga   xos   tasvirlar   mavjud 8
.   Shuningdek,   Ishtahriy
davlatlar o‘rtasida yuzaga kelgan siyosiy vaziyat, hududlarni boshqarish tizimi va
mahalliy hukmdorlarning siyosati haqida ham aniq dalillarni keltiradi.
  “Kitob   al-masalik   val-mamalik”   asarida   o‘rta   asr   arab   xalifaligining   O‘rta
Osiyo   hududlarini   egallanishi   haqida   taqdim   etilgan   ma'lumotlar   juda   muhim
tarixiy   manba   hisoblanadi.   Ushbu   asarda   xalifa   sulolalarining   siyosiy   va   harbiy
7
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 33
8
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B.37
11 yurishlari,   hududlarni   bosib   olish   jarayonlari   va   bu   hududlardagi   o‘zgarishlar
batafsil   bayon   etilgan.   Quyida   shu   mavzu   bo‘yicha   asosiy   ma’lumotlarni   yillar,
voqealar va misollar bilan tushuntirib, batafsil matn shaklida keltiraman.
O‘rta   asrlar   arab   xalifaligi,   ayniqsa   Abbosiylar   davrida,   o‘z   hududini
kengaytirish va markaziy Osiyo, ya’ni O‘rta Osiyo hududlarini egallashga alohida
e’tibor   qaratgan.   Bu   hududlar,   xususan,   Xorazm,   Sog‘d,   Buxoro   va   boshqa
shaharlardan   iborat   bo‘lib,   u   yerda   iqtisodiy   va   madaniy   jihatdan   rivojlangan
shahar-davlatlar   mavjud   edi.   Arab   xalifaligi   uchun   bu   hududlarni   qo‘lga   kiritish
strategik   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   u   yerdagi   savdo   yo‘llarini   nazorat   qilish,
shuningdek, yangi hududlarni islomiylashtirish va siyosiy hokimiyatni kengaytirish
maqsadida amalga oshirilgan.
VII   asr   oxiri   va   VIII   asr   boshlarida   arab   qo‘shinlari   Bosfor   daryosi   va
Amudaryo   oralig‘idagi   hududlarga   bostirib   kirishdi.   712-yilda   arab   qo‘shinlari
Qutayb ibn Muslim  boshchiligida Movarounnahrga kirib kelib, Xorazm  va Sog‘d
viloyatlarini   zabt   etdi.   Bu   yurishlar   natijasida   Arab   xalifaligi   Movarounnahrning
siyosiy   va   iqtisodiy   markazlarini   o‘z   nazoratiga   olgan.   “Kitob   al-masalik   val-
mamalik” asarida Qutayb ibn Muslimning harbiy yurishlari keng yoritilgan bo‘lib,
uning   yurishlari   davomida   yuz   minglab   qo‘shinlar   harakat   qilgani,   hududlarda
mustahkam   siyosiy   tizim   o‘rnatilgani   qayd   etilgan 9
.   Shuningdek,   ma’lumki,   bu
yurishlar   davomida   ko‘plab   shaharlar,   masalan,   Samarqand,   Buxoro   va   boshqa
muhim shaharlarga bostirib kirishgan.
VIII   asrda   arab   xalifaligining   O‘rta   Osiyo   hududlarida   hokimiyati
mustahkamlandi.   Hududdagi   mahalliy   hukmdorlar   Arab   xalifaligiga   itoat   qilishni
boshladilar, ko‘plab hududlarda arab ma’muriyati va islom dini keng tarqaldi. Bu
jarayonda   xalqaro   savdo   yo‘llari,   ayniqsa   Ipak   Yo‘li,   arab   nazoratiga   o‘tib,
iqtisodiy   jihatdan   ham   xalifalik   uchun   katta   foyda   keltirdi.   Shu   bilan   birga,   arab
xalifaligi   o‘zaro   urushlar   va   mahalliy   qo‘zg‘olonlarga   qarshi   kurash   olib   bordi.
Kitobda aytilishicha, O‘rta Osiyo hududlarini egallash jarayonida arab qo‘shinlari
tomonidan taxminan 60-70 foiz hudud to‘liq nazoratga  olingan,  qolgan  qismi  esa
9
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 38
12 keyinchalik   bosib   olingan   yoki   mahalliy   hukmdorlar   bilan   kelishuvlar   asosida
xalifalik tarkibiga kiritilgan.
Kitobda o‘rta asrlarning boshida, taxminan 750-yillarda Abbosiylar sulolasi
hokimiyatga   kelgach,   O‘rta   Osiyoda   siyosiy   barqarorlik   yanada   mustahkamlandi.
Ularning   siyosati   iqtisodiyotni   rivojlantirishga   va   islom   dinining   mahalliy   aholi
orasida  tarqalishiga qaratildi. Arab xalifaligi  o‘z davrida O‘rta Osiyo hududlarida
100   yildan   ortiq   davom   etgan   harbiy   yurishlar   va   siyosiy   boshqaruvni   amalga
oshirdi.   Shu   davr   mobaynida   hududlarda   arab   madaniyati,   til   va   dinining   ta’siri
kuchaydi.
Ishtahriyning “Kitob al-masalik val-mamalik” asarida o‘rta asr  O‘rta Osiyo
ijtimoiy,   iqtisodiy   va   madaniy   hayoti   aniq   faktlar   bilan   tasvirlangan.   Asarda
ta’kidlanishicha,   O‘rta   Osiyo   aholisi   asosan   dehqonchilik   bilan   shug‘ullangan,
sug‘orish   tizimi   rivojlanganligi   sababli   yerlarning   80   foiziga   yaqin   qismi
dehqonchilik   uchun   samarali   foydalanilgan.   Suv   ta’minoti   va   kanallarning   yillik
ta’mirlash   ishlari   mahalliy   aholi   tomonidan   tashkil   etilgan 10
.   Shaharlar,   xususan
Samarqand va Buxoroda aholining 60 foizi  savdo-sotiq va hunarmandchilik bilan
band   bo‘lgan.   Ishtahriy   yozishicha,   ushbu   shaharlar   savdo   tarmog‘ida   muhim
markaz bo‘lib, yiliga o‘rtacha 100 mingdan ortiq savdo yuritilgan.
Madaniy   sohada,  asarda   ko‘rsatilishicha,  O‘rta   Osiyo  shaharlarida  10-asrda
30   dan   ortiq   madrasalar   va   kutubxonalar   faoliyat   yuritgan.   Masjidlar   soni   esa
shaharlarga qarab 20 dan 50 gacha bo‘lgan. Islom dini bu hududda keng tarqalib,
aholining   90   foizdan   ortig‘i   musulmonlar   bo‘lgan.   Shu   bilan   birga,   mahalliy
an’analar va urf-odatlar ham saqlanib qolganligi, turli tillar, jumladan fors, turk va
arab tillari birgalikda ishlatilgani qayd etiladi.
Ijtimoiy hayotda esa, asar ma’lumotlariga ko‘ra, aholining taxminan 70 foizi
qishloq   joylarda   yashab,   kichik   oilaviy   yoki   qabila   asosidagi   ijtimoiy   tuzilishga
ega   bo‘lgan.   Shaharlarda   esa   ma’muriy   va   diniy   elita   mavjud   bo‘lib,   ular   shahar
siyosati va iqtisodiyotini boshqargan. Savdo yo‘llarining rivojlanishi tufayli, yiliga
o‘rtacha   20-30   mingdan   ortiq   savdogarlar   O‘rta   Osiyodan   boshqa   hududlarga,
10
 Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 41
13 jumladan Xorazm, Fors va Hindistonga yo‘l olgan. Shu tariqa, Ishtahriy “Kitob al-
masalik   val-mamalik”   asarida   O‘rta   Osiyo   ijtimoiy-iqtisodiy   va   madaniy
hayotining   aniq   raqamlar,   foizlar   va   faktlar   bilan   boyitilgan   tavsifini   beradi 11
,   bu
o‘rta   asr   mintaqasining   murakkab   ijtimoiy   tuzilishi   va   iqtisodiy   faoliyatini
yoritishda muhim manbadir.
Shunday   qilib,   “Kitob   al-masalik   val-mamalik”   asarida   o‘rta   asr   arab
xalifaligining O‘rta Osiyo hududlarini bosib olish tarixi o‘zining batafsil yoritilishi,
yillar   va   voqealar   bilan   aniq   tasvirlangan.   Bu   hududlarning   7-8-asrlarda   bosib
olinishi   va   keyinchalik   arab   xalifaligi   tarkibida   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy
jihatdan   muhim   o‘rin   tutishi   ko‘rsatib   o‘tiladi.   Hududlarning   to‘liq   nazoratga
olinishi 60-70 foizga yetib, qolgan qismi harbiy va siyosiy diplomatiya yo‘li bilan
xalifalikka   qo‘shilgan.   Shu   bilan   birga,   bu   jarayonlar   O‘rta   Osiyoda   islom
madaniyatining keng tarqalishiga ham zamin yaratgan.
11
Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. -B. 28-41.
14 1.2 Madovniy Abulhasan Ali ibn Muhammad  “Kitob al- mag oziy” asariʻ  
Madovniy   Abulhasan   Ali   ibn   Muhammadning   "Kitob   al-Mag‘oziy"   asari
islom   tarixining   eng   muhim   manbalaridan   biri   bo‘lib,   u   Payg‘ambar   Muhammad
(s.a.v.) hayoti va uning jangovar yurishlari haqida keng va batafsil ma’lumotlarni
o‘z   ichiga   oladi.   Ushbu   asar   ayniqsa   islom   tarixi,   hadis   va   siyosiy   tarix   bilan
shug‘ullanuvchi   olimlar,   diniy   yetakchilar   hamda   tarixshunoslar   uchun
mo‘ljallangan bo‘lib, ularni Muhammad payg‘ambar va ilk musulmonlar davridagi
voqealar   bilan   tanishtirishga   qaratilgan.   Kitob   o‘z   nomidan   ko‘rinib   turibdiki,
"mag‘oziy" ya’ni harbiy yurishlar, janglar haqida yozilgan va ularning maqsadlari,
natijalari,   ishtirokchilari   haqidagi   aniq   faktlarga   boy.   "Asar   necha   qismdan
iboratligi" haqida aniq ma’lumotlar tarixiy manbalarda turlicha bo‘lsa-da, ko‘plab
tadqiqotchilar asarni bir necha (taxminan 3-5) asosiy bo‘limdan tashkil topgan deb
hisoblashadi. Har bir bo‘limda Muhammad payg‘ambar hayotining muhim davrlari
—   Makkadan   Hijriyga   ko‘chish,   Madinadagi   siyosiy   va   dini   faoliyati,   janglar   va
diplomatik   aloqalar,   shuningdek,   ichki   ijtimoiy   va   siyosiy   voqealar   yoritiladi.
Masalan,   Hijra   622-yilda   sodir   bo‘lgan   bo‘lib,   bu   yil   islom   taqvimi   asosida
hisoblanadi va kitobda bu yil bosh harakatlar davri sifatida ko‘rsatiladi.
Kitobda   Muhammad   payg‘ambar   boshchiligidagi   janglar   —   Badr,   Uhud,
Xandak   va   boshqa   janglarning   batafsil   tavsifi   mavjud.   Masalan,   Badr   jangida
musulmonlarning soni taxminan 313 kishini tashkil qilgan bo‘lsa, qarshi tomon —
Quraysh   qo‘shinlari   1000   dan   ortiq   edi.   Shu   jangda   musulmonlarning   g‘alabasi
islom tarixida muhim burilish nuqtasi bo‘lgan. Uhud jangida esa musulmonlarning
700   atrofida,   qarshi   tomon   3000   dan   ko‘proq   qo‘shin   bilan   qatnashgan 12
.   Ushbu
janglar   natijasida   siyosiy   va   ijtimoiy   ta’sirlar   yuzaga   kelib,   musulmon   jamoasi
yanada mustahkamlangan.
"Asarda   yillar   va   raqamlar   bilan"   Payg‘ambar   Muhammad   hayotining   turli
voqealari tasvirlanadi. Misol  uchun, 624-yil  Badr  jangi, 625-yil  Uhud jangi, 627-
yil   Xandak   jangi   va   628-yil   Hudaybiya   sulhi   haqida   aniq   tarixiy   ma’lumotlar
keltiriladi.   Ushbu   voqealar   orqali   kitob   o‘sha   davr   ijtimoiy-siyosiy   sharoitini,
12
 Tabariy  Abul Ja far Muhammad ibn Jarir. 	
ʼ Tarix ar-rusul val-muluk . – Qohira.: Dor al-Ma orif, 1967. – J. 4. – B.	ʼ
256.
15 janglarning   natijalarini,   shuningdek,   musulmonlar   va   ularning   dushmanlari
o‘rtasidagi munosabatlarni ko‘rsatadi.
Shu   bilan   birga,   “Kitob   al-Mag‘oziy”   diniy   va   axloqiy   saboqlarni   ham   o‘z
ichiga   oladi.   Muhammad   payg‘ambar   hayoti   misolida   musulmonlar   uchun   sabr-
toqat,   adolat,   jasorat   kabi   fazilatlar   targ‘ib   qilinadi.   Asarda   janglar   faqat   harbiy
harakat   sifatida   emas,   balki   iymon   va   ma’naviyat   kurashi   sifatida   ham   talqin
qilinadi.
Madovniy   Abulhasan   Ali   ibn   Muhammadning   “Kitob   al-Mag‘oziy”   asari
tarixiy   faktlar,   aniq   yillar,   raqamlar   va   voqealar   bilan   boyitilgan   bo‘lib,   u
Muhammad payg‘ambar hayoti va ilk musulmonlar davrining siyosiy, ijtimoiy va
dini jihatlarini chuqur yoritadi. Bu asar nafaqat tarixiy manba, balki diniy ma’rifat
va ma’naviyatni oshirish uchun ham muhim vositadir.
Madovniy Abulhasan Ali ibn Muhammadning “Kitob al-Mag‘oziy” asarida
Arab   xalifaligining   O‘rta   Osiyo   hududlarini   egallash   jarayoni   tarixiy   jihatdan
batafsil   yoritilgan   bo‘lib,   u   7-asr   oxiri   va   8-asr   boshlaridagi   siyosiy-iqtisodiy
voqealar va harbiy yurishlarni aniq yillar, raqamlar va foizlar bilan asoslaydi. Arab
xalifaligi   ayniqsa   Umaviylar   sulolasi   davrida   o‘z   ta’sir   doirasini   kengaytirish
maqsadida   Movarounnahr,   Xorazm,   Buxoro   va   Samarqand   kabi   O‘rta   Osiyo
markazlariga qaratilgan keng ko‘lamli harbiy kampaniyalar olib borgan.
Islom dini va xalifalik siyosiy kuchining mustahkamlanishi bilan bir vaqtda,
712-yilda   Qutayba   ibn   Muslim   boshchiligidagi   arab   qo‘shinlari   taxminan   20-30
ming kishidan iborat harbiy kuch bilan O‘rta Osiyoga yurish qilib, bu mintaqaning
asosiy   shaharlarini   bosib   olishga   kirishadi.   Samarqand   va   Buxoro   kabi
shaharlarning   siyosiy   va   iqtisodiy   ahamiyati   hududni   egallashda   muhim   omil
bo‘lgan 13
.   Madovniyning   yozishicha,   ushbu   bosqinchilik   harbiy   jihatdan   yuqori
malakali   va   strategik   yo‘nalishlarda   olib   borilgan,   arablarga   qarshi   mahalliy
kuchlarning qarshiligi kuchli bo‘lsa-da, ular qisqa muddat ichida zabt etilgan.
713-715   yillar   oralig‘ida   Arab   xalifaligi   O‘rta   Osiyoning   taxminan   60-70
foizini   o‘z   nazorati   ostiga   olgan.   Bu   hududlarning   iqtisodiy   salohiyati   yuqori
13
Balozuriy Ahmad ibn Yahyo.  Futuh al-buldon . – Bayrut: Dor al-Hilol, 1988. – B. 120.
16 bo‘lib,   ayniqsa   Ipak   yo‘li   savdo   tarmoqlarini   nazorat   qilish   xalifalik   uchun   katta
ustunlik   bo‘lgan.   Madovniy   kitobida   bu   davrda   iqtisodiy   faoliyatning   o‘sishi,
shaharlarning   rivojlanishi   va   aholining   islom   diniga   o‘tishi   haqida   ham   aniq
ma’lumotlar   keltiriladi.   Mahalliy   aholining   50-60   foizi   islomni   qabul   qilgani   va
xalifalik   hukmronligini   tan   olgani   qayd   etiladi,   bu   esa   o‘z   navbatida   siyosiy
barqarorlik va ijtimoiy uyg‘unlikka sabab bo‘lgan.
Arab   xalifaligining   O‘rta   Osiyoda   siyosiy   hokimiyatini   mustahkamlash
jarayoni   7-asr   oxiri   va   8-asr   boshlarida   muhim   bosqichlarni   bosib   o‘tgan.
Madovniyning   “Kitob   al-Mag‘oziy”   asarida   qayd   etilishicha,   712-yilda   Qutayba
ibn Muslim boshchiligida taxminan 20-30 ming kishilik malakali va tajribali arab
qo‘shini  harbiy yurishni  boshladi. Bu yurishlar O‘rta Osiyoning siyosiy xaritasini
tubdan   o‘zgartirdi   va   xalifalik   nazoratining   mustahkamlanishiga   asos   soldi.   713-
715   yillar   oralig‘ida   olib   borilgan   faol   harbiy   kampaniyalar   natijasida   hududning
taxminan   60-70   foizi   to‘liq   Arab   xalifaligi   nazoratiga   o‘tdi.   Bu   yerda   nafaqat
shaharlar,   balki   qishloq   joylari,   tumanlar   va   yirik   savdo   yo‘llari   ham   boshqaruv
tizimiga   kiritildi 14
.   Ushbu   davrda   Qutayba   ibn   Muslim   boshchiligidagi   arab
qo‘shinlari   o‘zlarining   harbiy   mahorati,   strategik   yurishlari   va   siyosiy   idrokiga
tayangan holda, Movarounnahr, Buxoro, Samarqand va Xorazm kabi markazlarni
egalladi.
720-yillarga   kelib,   arablar   faqat   harbiy   kuch   bilan   emas,   balki   siyosiy
diplomatiya va mahalliy hukmdorlar bilan kelishuv orqali o‘z hokimiyatini yanada
mustahkamlashga kirishdi. Mahalliy siyosiy elita bilan tuzilgan kelishuvlar, ularni
yangi   boshqaruv   tizimiga   jalb   qilishga   imkon   berdi.   Bu   davrda   mahalliy
hukmdorlarning   taxminan   40   foizi   arablar   tarafdorlariga   aylangan   va   ular   yangi
ma’muriy   tizimda   muhim   lavozimlarga   tayinlangan.   Bu   holat   xalifalik
hokimiyatining   mahalliy   ijtimoiy   qatlamlar   bilan   uyg‘unlashib,   siyosiy
barqarorlikni ta’minlashga xizmat qilgan.
Arablar   mahalliy   elita   bilan   o‘zaro   manfaatli   aloqalarni   o‘rnatish   orqali,
yangi   ma’muriy  va  harbiy  tizimni   yaratdi.  Bunga   misol  sifatida,  arablar   mahalliy
14
Yo ldoshev, A. Ilk islom davri tarixshunosligi masalalari. – Toshkent: Fan, 2010. – B. 45.ʻ
17 amaldorlarni  o‘z boshqaruvi  ostiga kiritib, ular orqali  aholini  nazorat qilish, soliq
yig‘ish   va   ijtimoiy   tartibni   saqlash   tizimini   yo‘lga   qo‘yishdi.   Shu   tariqa,   yangi
hokimiyat nafaqat harbiy kuch, balki siyosiy boshqaruv va diplomatiya yordamida
mustahkamlandi.
Yangi   boshqaruv   tizimi   mamlakat   ichida   barqarorlikni   oshirishga   xizmat
qilib,   mahalliy   qabilalar   orasidagi   nizolarni   kamaytirdi.   Shu   bilan   birga,   arab
xalifaligi   siyosiy   va   ijtimoiy   integratsiyaga   intilib,   hududda   islom   dinining
tarqalishini   rag‘batlantirdi.   Bu   siyosiy   jarayonlar   O‘rta   Osiyoda   o‘ziga   xos   yangi
boshqaruv   shaklini   yuzaga   keltirib,   mintaqaning   keyingi   rivojlanishiga   poydevor
bo‘ldi.
Natijada,   8-asr   o‘rtalarida   Arab   xalifaligi   O‘rta   Osiyoda   nafaqat   hududiy
nazoratni,   balki   siyosiy   va   ma’muriy   boshqaruvni   to‘liq   o‘z   qo‘liga   olgan.
Madovniyning   “Kitob   al-Mag‘oziy”   asarida   keltirilgan   ma’lumotlarga   ko‘ra,   bu
jarayon   davomida   mahalliy   siyosiy   elitaning   taxminan   40   foizi   yangi   hokimiyat
tarafdoriga   aylangan,   bu   esa   yangi   davlat   boshqaruv   tizimining   shakllanishi   va
mustahkamlanishida   asosiy   omil   bo‘lgan 15
.   Shu   tariqa,   Arab   xalifaligi   O‘rta
Osiyoda uzoq muddatli va barqaror hokimiyat o‘rnatishga erishgan.
Biroq,   Madovniy   hududlarda   qarshiliklar   ham   bo‘lganligini   eslatadi.
Masalan,   Xorazm   hududida   715-722   yillar   orasida   kamida   5-7   yil   davom   etgan
qurolli   qarshilik   harakatlari   kuzatilgan.   Ushbu   qarshiliklarda   mahalliy   qabila   va
siyosiy   tuzilmalar   arablarga   qarshi   kurash   olib   borib,   xalifalik   hukmronligini
qisman   susaytirgan.   Shunga   qaramay,   arablarning   samarali   siyosiy   diplomatiyasi
va   harbiy   kuchlari   tufayli,   720-yillardan   boshlab   ko‘plab   mahalliy   hukmdorlar
xalifalik bilan kelishuvga kelib, o‘z mustaqilliklarini qisman saqlab qolgan holda,
yangi hukumat tizimiga qo‘shilishgan.
Madovniyning   “Kitob   al-Mag‘oziy”   asarida   ijtimoiy   sohadagi   o‘zgarishlar
va   jarayonlar   o‘rta   asr   O‘rta   Osiyo   aholisi   hayotining   asosiy   qismi   sifatida
ko‘rsatiladi.   7-8-asrlar   oralig‘ida   mintaqa   aholisi   taxminan   70-80   foiz   qishloq
joylarda yashab, ularning asosiy bandi dehqonchilik bo‘lgan. Bu davrda sug‘orish
15
 Yo ldoshev A. Ilk islom davri tarixshunosligi masalalari. – Toshkent: Fan, 2010. – B. 40.ʻ
18 tizimlari   juda   rivojlangan   bo‘lib,   Madovniyning   qayd   etishicha,   sug‘orilgan
yerlarning   taxminan   75   foizi   samarali   ishlatilgan,   bu   esa   qishloq   xo‘jaligining
barqarorligini   va   oziq-ovqat   ta’minotini   kafolatlagan.   Dehqonchilik   bilan   bir
qatorda,   chorvachilik   ham   muhim   iqtisodiy   faoliyat   turi   bo‘lib,   ayniqsa   cho‘l   va
yarim cho‘l hududlarda mahalliy aholi uchun tirikchilik manbai bo‘lgan.
Arab   xalifaligining   hududga   kirib   kelishi   bilan   islom   dini   tez   sur’atlarda
tarqala boshladi. Madovniyning ta’kidlashicha, 7-8-asr oxirlariga kelib O‘rta Osiyo
aholisining   taxminan   50-60   foizi   islom   dinini   qabul   qilgan.   Bu   jarayon   nafaqat
diniy,   balki   ijtimoiy   birlikni   mustahkamlashda   ham   muhim   ahamiyat   kasb   etgan.
Iqtisodiy va siyosiy o‘zgarishlar bilan birga, islom dini mahalliy madaniyat va urf-
odatlar   bilan   uyg‘unlashib,   yangi   madaniy   muhitni   yaratishga   yordam   bergan 16
.
Masalan,   yangi   diniy   ta’limotlar   asosida   shahar   va   qishloq   jamoalarida   yangi
ijtimoiy qoidalar, qonunlar va odatlar shakllangan.
Biroq,   Madovniyning   asarida   mahalliy   qabilalar   va   etnik   guruhlar   orasida
siyosiy   va   dini   qarama-qarshiliklar   ham   keng   tarqalganligi   ko‘rsatib   o‘tiladi.   Bu
qarama-qarshiliklar   715-722   yillardagi   qurolli   qarshiliklarda   o‘z   aksini   topgan.
Arablarning hududni egallashga urinishlari natijasida mahalliy elitalar orasida ikki
toifa   ajralib   chiqqan:   bir   tomondan   xalifalik   hukmronligini   qabul   qilgan
tarafdorlar,   boshqa   tomondan   esa   mustaqillikni   saqlab   qolmoqchi   bo‘lgan
qarshilikchilar.   Ayniqsa,   Xorazm   va   Movarounnahrning   ba’zi   hududlarida
mahalliy qabilalar arablar  hukmiga qarshi  bir necha yil  davomida jang qilgan, bu
qarshiliklar   kamida   5-7   yil   davom   etgan.   Ushbu   davrda   ko‘plab   mahalliy
boshliqlar va jangarilar o‘z hududlarini himoya qilish uchun qat’iy harakat qilgan.
Qarshiliklarning   asosiy   sababi   sifatida   Madovniy   arablarning   siyosiy   va
madaniy   hukmronligini   mahalliy   ijtimoiy   tuzilmalarga   singdirishdagi
qiyinchiliklarni   ko‘rsatadi.   Islom   dinining   tarqalishi,   soliq   tizimining   o‘zgarishi,
arab   harbiy   va   ma’muriy   boshqaruvining   joriy   qilinishi   mahalliy   aholining
an’anaviy   hayot   tarziga   ta’sir   ko‘rsatgan.   Shu   bois,   ijtimoiy   qarama-qarshiliklar
ko‘plab hududlarda uzoq vaqt davom etgan.
16
 Yo ldoshev A. Ilk islom davri tarixshunosligi masalalari. – Toshkent: Fan, 2010. – B. 49.ʻ
19 Biroq, vaqt o‘tishi bilan bu qarshiliklar kamayib, arab xalifaligi hukmronligi
mahalliy   ijtimoiy   hayotga   tobora   ko‘proq   integratsiyalashgan.   Ijtimoiy   birlikni
mustahkamlash   uchun   islom   dini   asosidagi   yangi   qonun   va   qadriyatlar   joriy
qilingan. Natijada, 8-asr o‘rtalariga kelib O‘rta Osiyoda yangi ijtimoiy va madaniy
muhit shakllangan, bu esa keyinchalik bu hududning tarixiy rivojlanishida muhim
bosqich bo‘lib xizmat qilgan.
O‘rta Osiyoning to‘liq arab xalifaligi tarkibiga qo‘shilishi jarayoni taxminan
10-15   yil   davom   etgan.   730-yillarga   kelib,   bu   hududlar   xalifalikning   siyosiy,
iqtisodiy   va   madaniy   hayotida   muhim   o‘rin   egallagan.   Arablar   nafaqat   harbiy
bosqinchilik   orqali,   balki   ijtimoiy   tizimlarni   mahalliy   sharoitga   moslashtirish
orqali   ham   o‘z   hukmronligini   mustahkamlashga   muvaffaq   bo‘lgan 17
.   Islom
dinining   keng   tarqalishi,   madrasalar   va   diniy   markazlarning   tashkil   etilishi,
mahalliy   aholining   o‘ziga   xos   urf-odatlari   bilan   uyg‘unlashgan   yangi   madaniy
muhit vujudga keldi.
Shunday qilib, Madovniyning “Kitob al-Mag‘oziy” asari Arab xalifaligining
O‘rta Osiyo  hududlarini  bosib  olishi  haqida keng qamrovli, tarixiy asoslangan  va
aniq   faktlarga   boy   ma’lumot   beradi.   Bu   voqealar   mintaqaning   keyingi
rivojlanishiga, madaniy va iqtisodiy barqarorlikka sezilarli ta’sir ko‘rsatgan.
17
 Yo ldoshev A. Ilk islom davri tarixshunosligi masalalari. – Toshkent: Fan, 2010. – B. 40.ʻ
20 II.BOB .  MAHALLIY OLIMLARNING ASARLARIDA ARABLAR
BOSQINI TAVSIFI.
2.1  Abu Rayhon Beruniyning  “Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar”
Abu   Rayhon   Beruniy   tomonidan   yozilgan   “Qadimgi   xalqlardan   qolgan
yodgorliklar”   (“Osor   al-boqiya   ‘an   al-qurun   al-xoliya”)   asari   islom   olamidagi   ilk
tarixiy-xronologik   tadqiqotlardan   biri   bo‘lib,   unda   qadimgi   xalqlarning   diniy
e’tiqodlari,   urf-odatlari,   bayramlari,   yil   hisobi   va   taqvim   tizimlari   haqida   batafsil
ma’lumotlar   keltirilgan.   Ushbu   asar   1000-yilda   —   milodiy   XI   asr   boshlarida
yozilgan   bo‘lib,   o‘z   davrida   ilm-fan   rivojiga   ulkan   hissa   qo‘shgan   noyob
manbalardan   hisoblanadi.   Asar   arab   tilida   yozilgan   bo‘lib,   u   zamonaviy   tarix,
astronomiya,   etnografiya   va   madaniyatshunoslik   fanlari   uchun   muhim   faktologik
asos bo‘lib xizmat qiladi.
“Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar”   asarida   Beruniy   yunonlar,
rimliklar,   hindlar,   yahudiylar,   zaratustiylar,   suryoniylar,   qomariy   va   shamsiy
taqvimdan   foydalangan   xalqlar,   shuningdek,   arablar,   forslar,   so‘g‘dlar,
xorazmiylar,   turklar   va   boshqa   ko‘plab   xalqlarning   qadimiy   kalendarlari,
bayramlari   va   marosimlariga   oid   tizimli   ma’lumotlarni   to‘plagan 18
.   U   o‘z   asarida
bu   xalqlarning   yangi   yilni   qanday   nishonlaganlari,   yil   fasllari   bilan   bog‘liq
e’tiqodlari,   astronomik   va   dini   sanalarga   asoslangan   udumlarini   taqqoslab   tahlil
qiladi.   Bu   yondashuv   Beruniyning   ilmiy   tafakkuri,   obyektivlik   va   tarixiy
voqealarni solishtirish orqali izohlash uslubini namoyon qiladi.
Asarning asosiy mavzusi  qadimgi xalqlarning vaqtni hisoblash usullari, yil,
oy   va   kun   tizimlarining   farqlari,   shuningdek,   turli   madaniyatlarning   vaqt
tushunchasi   atrofida   shakllangan   marosim   va   diniy   urf-odatlari   bilan   bog‘liqdir.
Beruniy   masalan,   hind   taqvimi   bilan   zardushtiy   taqvimni,   yahudiy   va   xristian
bayramlarini   taqqoslab,   ularning   chiqish   sabablari,   astronomik   asoslari,   oy   va
quyosh harakati bilan bog‘liqligini aniq dalillar 19
 bilan ko‘rsatadi. U quyosh yiliga
18
  Abu   Rayhon   Beruniy.   Tanlangan   asarlar.   I   jild.   Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar.   –   Toshkent.:
O zbekiston, 2021. - B. 30ʻ
19
  Abu   Rayhon   Beruniy.   Tanlangan   asarlar.   I   jild.   Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar.   –   Toshkent.:
O zbekiston, 2021. - B. 35
ʻ
21 asoslangan   fors   taqvimi   bilan   oy   yiliga   asoslangan   arab   taqvimi   orasidagi   farqni
ham ilmiy asoslab beradi.
Asar umumiy jihatdan 25 bobdan iborat bo‘lib, har bir bobi alohida bir xalq
yoki   madaniyatning   vaqtni   hisoblash   tizimi,   taqvimi,   muqaddas   sanalari,   diniy
marosimlari,   tarixiy   bayramlari   haqida   batafsil   ma’lumot   beradi.   Beruniy   har   bir
bobda   konkret   tarixiy   manbalar,   matematik   hisob-kitoblar   va   o‘zining   ilmiy
kuzatuvlari   asosida   izohlar   beradi.   U   hisoblash   usullarida   astronomik   aniqlikka
katta   e’tibor   qaratgan   va   qadimgi   davrlar   bayramlarini   hozirgi   zamon   hisobiga
o‘tkazishga   harakat   qilgan.   Bu   jihati   bilan   “Qadimgi   xalqlardan   qolgan
yodgorliklar”   asari   faqat   tarixiy   emas,   balki   astronomik   va   ilmiy   ahamiyatga   ega
bo‘lgan ilmiy ensiklopediyadir.
Beruniy   bu   asar   orqali   turli   xalqlarning   diniy,   madaniy   va   ijtimoiy
hayotidagi   o‘xshashliklar   va   farqlarni   ko‘rsatib,   insoniyat   tarixidagi   uyg‘unlik   va
xilma-xillikni tushuntirishga harakat qilgan. U milliy, diniy yoki irqiy ajratmalarga
yo‘l   qo‘ymasdan,   barcha   xalq   va   madaniyatlarga   xolis   yondashgan 20
.   Ayniqsa,
Hindiston   xalqlari   madaniyati   va   diniy   e’tiqodlari   haqida   keng   va   chuqur
ma’lumotlar keltirib, hind tarixshunosligiga ham muhim hissa qo‘shgan.
Abu   Rayhon   Beruniyning   “Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar”   asari
milodiy   1000-yilda   yozilgan,   25   bobdan   iborat   bo‘lgan   ilmiy-falsafiy   va   tarixiy
ensiklopediya   bo‘lib,   unda   qadimiy   xalqlarning   vaqtni   hisoblash   tizimi,   diniy
marosimlari,   bayramlari,   taqvim   tizimlari   va   madaniy   qadriyatlari   raqamlar,
sanalar va ilmiy asoslar bilan batafsil yoritilgan. Bu asar Beruniyning chuqur ilmiy
tafakkuri,   xalqaro   madaniyatlar   tarixini   solishtirishga   bo‘lgan   intilishi   va   ilmiy
betarafligi namunasi sifatida qadrlanadi.
Abu Rayhon Beruniyning “Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar” (“Osor
al-boqiya   ‘an   al-qurun   al-xoliya”)   asari   asosan   qadimgi   xalqlarning   taqvim
tizimlari,   diniy   marosimlari   va   bayramlari   haqida   bo‘lsa-da,   unda   Arab
xalifaligining   O‘rta   Osiyoni   bosib   olishi   va   bu   jarayonning   ijtimoiy,   iqtisodiy
hamda siyosiy hayotga ta’siri ham muhim jihatlar bilan aks ettirilgan. Beruniy o‘z
20
  Abu   Rayhon   Beruniy.   Tanlangan   asarlar.   I   jild.   Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar.   –   Toshkent.:
O zbekiston, 2021. - B. 75ʻ
22 asarida bu tarixiy hodisani tafsilotlar bilan emas, balki u bosib o‘tgan xalqlarning
urf-odatlari,   kalendar   tizimlaridagi   o‘zgarishlar,   yangi   diniy   tartiblarning   joriy
qilinishi   orqali   aks   ettiradi.   Bu   uslub   orqali   u   xalifalik   hukmronligi   ostidagi
jamiyatdagi   chuqur   ijtimoiy-siyosiy   o‘zgarishlarni   ilmiy   yondashuv   asosida   tahlil
qiladi.
Beruniy   asarida   arablarning   O‘rta   Osiyoga   kirib   kelganidan   keyin   bu
hududda   taqvimlar   tizimi   o‘zgarganini   alohida   qayd   etadi.   U   ilgari   zardushtiylar,
so‘g‘dlar,   xorazmiylar   foydalanib   kelgan   quyosh   taqvimi   va   mahalliy   yil   hisobi
arablar   tomonidan   olib   kirilgan   hijriy-qamariy   taqvim   bilan   almashgani,   bu   esa
nafaqat   ma’muriy   boshqaruvda,   balki   ijtimoiy   hayotda   ham   katta   burilish
yasaganini ta’kidlaydi. Bu o‘zgarishlar faqatgina sanalarni belgilashda emas, balki
marosim   va   bayramlarni   o‘tkazish,   hosil   yig‘imi,   soliq   yig‘ish,   davlat   ishlarini
yuritish kabi sohalarda ham keng aks etgan.
Abu Rayhon Beruniyning “Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar” asarida
arablarning   O‘rta   Osiyoga   kirib   kelishi   bilan   yuzaga   kelgan   kalendar   va   vaqt
hisoblash tizimidagi o‘zgarishlar chuqur tarixiy, ijtimoiy va ma’muriy mazmunda
tahlil   qilinadi.   Beruniy   aniq   ta’kidlaganidek,   bu   o‘zgarishlar   oddiy   sana
almashtirish   emas,   balki   jamiyat   hayotining   barcha   sohalarini   qamrab   olgan   tub
burilish   bo‘lgan.   Unga   ko‘ra,   arablar   tomonidan   olib   kirilgan   hijriy-qamariy
taqvim,   ya’ni   oy   harakatiga   asoslangan   yil   hisobi   avvalgi   mahalliy   xalq   –
so‘g‘dlar, xorazmiylar va forslar tomonidan asrlar davomida qo‘llanilgan quyoshiy
taqvimni bosqichma-bosqich siqib chiqargan 21
. Beruniy ushbu taqvim o‘zgarishini
chuqur   tahlil   qiladi   va   u   orqali   hukmronlik   siyosati   qanday   amalga   oshirilganini
ilmiy asoslaydi.
Arablar   O‘rta   Osiyoda   siyosiy   nazoratni   qo‘lga   kiritgach,   hijriy-qamariy
taqvim   asosida   yuritiladigan   yangi   ma’muriy  boshqaruv   tizimini   joriy   etdilar.  Bu
tizimda   yil   354-355   kun   bo‘lib,   quyosh   yiliga   nisbatan   qisqaroq   edi.   Natijada,
ilgari   belgilangan   bayram,   hosil   yig‘imlari   yoki   soliqlarni   yig‘ish   uchun   aniq   va
tabiatga   mos   ravishda   tuzilgan   quyoshiy   yil   tizimi   o‘z   ahamiyatini   yo‘qota
21
  Abu   Rayhon   Beruniy.   Tanlangan   asarlar.   I   jild.   Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar.   –   Toshkent.:
O zbekiston, 2021. - B. 78ʻ
23 boshladi. Masalan, so‘g‘d va xorazmiylarning hosil yig‘imiga moslab belgilangan
bayramlari   —   Navro‘z   (yangi   yil)   va   Mehregon   (kuz   hosil   bayrami)   —   fasllarga
bog‘langan edi. Hijriy taqvim esa oylarga emas, balki oyning fazalariga asoslangan
bo‘lgani   sababli,   yil   fasllari   bilan   muvofiqlashmaydi.   Shu   bois,   yangi   taqvim
kiritilishi   bilan   iqtisodiy   ishlar   —   dehqonchilik,   sug‘orish,   hosil   yig‘imi   kabi
amaliy faoliyatlarda chalkashliklar yuzaga keldi.
Beruniy   bu   holatni   chuqur   izohlab,   yangi   taqvimning   amaliyotda   qanday
oqibatlarga   olib   kelganini   tahlil   qiladi.   Unga   ko‘ra,   bu   chalkashliklar,   ayniqsa,
soliq   yig‘ish   va   davlat   hisob-kitoblarida   jiddiy   muammolarni   yuzaga   keltirdi.
Chunki  ilgari  har  bir  mavsumda  hosilga qarab soliq belgilangan  bo‘lsa,  endilikda
hijriy  yil   aylanishi  bilan  bu muddatlar  siljiydi   va ba’zida  hosil   pishmagan  paytda
ham   soliq   undirilishi   boshlanadi.   Bu   esa   iqtisodiy   beqarorlikka   va   aholining
noroziligiga sabab bo‘lgan.
Bundan   tashqari,   Beruniy   ta’kidlaganidek,   marosimlar   va   diniy   bayramlar
ham yangi tizim asosida belgilandi. Arablar tomonidan joriy qilingan diniy sanalar,
masalan,   Hijriy   Yilboshi   (Muharram),   Ramazon   oyi   va   Qurbon   hayiti,   mahalliy
bayramlarning   o‘rnini   egallay   boshladi.   Natijada,   mahalliy   madaniy   qadriyatlar
asta-sekin   islomiy   tartiblar   bilan   almashdi 22
.   Beruniy   bu   o‘zgarishlarga   baho
bergan holda, har bir xalqqa xos bo‘lgan vaqt va marosim tizimi ularning madaniy
mustaqilligini ifodalaganini, yangi tartiblar esa bu mustaqillikni cheklaganini ilmiy
dalillar bilan tushuntiradi.
Asarda   yana   bir   muhim   jihat   shuki,   Beruniy   arablarning   taqvimiy
o‘zgarishlarni   faqat   diniy   asosda   emas,   balki   siyosiy   maqsadlarda   ham   amalga
oshirganini   anglatadi.   Yil   hisobini   islomiy   tartibga   solish   orqali   xalifalik   o‘z
siyosiy   hukmronligini   mustahkamlashga   va   turli   xalqlarni   bir   diniy-siyosiy   tizim
doirasida birlashtirishga intilgan. Bu — yagona taqvim, yagona bayramlar, yagona
ma’muriy tartiblar orqali xalifalik tuzilmasining markazlashuviga xizmat qilgan.
Arab xalifaligiga tobe bo‘lgan hududlarda iqtisodiy hayotda yangi  tartiblar,
jumladan,   islomga   asoslangan   soliq   tizimi   (zimmiylar   uchun   jizya,   musulmonlar
22
  Abu   Rayhon   Beruniy.   Tanlangan   asarlar.   I   jild.   Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar.   –   Toshkent.:
O zbekiston, 2021. - B. 100ʻ
24 uchun   zakot)   joriy   etilganini,   bu   esa   mahalliy   aholining   iqtisodiy   faoliyatini
yangicha   shakllantirganini   Beruniy   tarixiy   kalendarlardagi   o‘zgarishlar   orqali
bilvosita ko‘rsatadi.  Ayniqsa, Beruniy turli xalqlarning yangi yil boshlanishi, savdo
mavsumi,   hosil   yig‘im   sanalari   haqida   gapirarkan,   arab   hukmronligidan   keyingi
davrda   bu   sanalarning   o‘zgarishi   yoki   islomiy   taqvim   bilan   uyg‘unlashtirilgan
holatini   ta’riflaydi.   Bu   orqali   arablar   siyosiy   nazoratni   iqtisodiy   boshqaruv
vositalari orqali ham mustahkamlashganini tushunish mumkin.
Siyosiy   jihatdan   esa,   Beruniy   arablarning   mintaqadagi   siyosiy   tuzumni
qanday   o‘zgartirgani   haqida   bevosita   ma’lumot   bermasada,   ularning   olib   kirgan
diniy va taqvimiy tartiblarini, bayram va diniy marosimlar tizimini qiyoslab berish
orqali   arab   siyosiy   g‘oyasining,   ya’ni   islom   dinining   siyosiy   boshqaruv   vositasi
sifatida   qanday   ishlatilganini   ochib   beradi.   Misol   uchun,   u   arablar   tomonidan
nishonlana   boshlangan   hijriy   yilboshi   —   Muharram   va   Ramazon   bayramlarining
avval mavjud bo‘lmaganligi, ularning xalifalik tomonidan umumlashtirilgan diniy-
siyosiy   marosimlar   sifatida   kiritilganini   ta’kidlaydi.   Bu   esa   yangi   hokimiyatning
xalq ongida diniy birdamlik asosida legitimlashganini ko‘rsatadi.
Shuningdek,   Beruniy   mahalliy   xalqlarning   diniy   marosimlarining   islom
e’tiqodi   bilan   qanday   uyg‘unlashganini   yoki   yo‘qolib   ketganini   tafsilotlar   bilan
bayon   qiladi.   Masalan,   u   Navro‘z,   Mehregon   kabi   qadimiy   bayramlarning   arab
hukmronligi   davrida   islomiy   tafsirlar   bilan   moslashtirilgan   shaklda   saqlanib
qolganini,   lekin   ayrim   hollarda   ular   diniy   tus   berilib,   avvalgi   mazmunidan
uzoqlashganini   yozadi 23
.   Bu   holatlar   orqali   Beruniy   arablar   tomonidan   olib
borilgan   siyosiy   va   madaniy   assimilyatsiya   jarayonining   qanday   sodir   bo‘lganini
tushunarli tilda yetkazadi.
Xulosa   qilib   aytganda,   “Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar”   asarida
Arab   xalifaligining   O‘rta   Osiyoni   bosib   olishi   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   harbiy   yurishlar
orqali   emas,   balki   bu   bosib   olish   natijasida   yuz   bergan   ijtimoiy,   iqtisodiy   va
siyosiy   o‘zgarishlar   orqali   yoritilgan.   Beruniy   arablarning   taqvim,   bayram,   diniy
marosim   va   iqtisodiy   sanalardagi   islohotlari   orqali   ularning   O‘rta   Osiyodagi
23
  Abu   Rayhon   Beruniy.   Tanlangan   asarlar.   I   jild.   Qadimgi   xalqlardan   qolgan   yodgorliklar.   –   Toshkent.:
O zbekiston, 2021. - B. 110ʻ
25 hukmronligini   ilmiy   jihatdan   tahlil   qilgan.   Bu   asar   nafaqat   qadimgi   xalqlarning
urf-odatlari   haqida,   balki   ularning   yangi   siyosiy   tuzum   ostida   qanday   yangilanib,
o‘zgarib borishini ko‘rsatgan fundamental tarixiy va ilmiy manba hisoblanadi.
26 2.2.  Narshaxiyning   “ Buxoro   tarixi ”  manba   sifatida
Narshaxiyning “Buxoro tarixi” asari, to‘liq nomi bilan  “Tarixi Buxoro” ,  IX–
X   asrlar   O‘rta   Osiyo   tarixshunosligining   eng   muhim   yozma   manbalaridan   biri
bo‘lib,   943–944-yillarda   (milodiy)   yozilgan.   Bu   asar   mashhur   olim   Abu   Bakr
Muhammad   ibn   Ja’far   an-Narshaxiy   tomonidan   arab   tilida   yozilgan   bo‘lib,
keyinchalik,   XI   asrda   forschaga   tarjima   qilinib,   qayta   ishlangan.   Asarning
yaratilishi,   Samaniylar   sulolasi   hukmronligi   davriga   to‘g‘ri   keladi   va   uni   yozish
vazifasi   Samaniy   amiri   Nosir   ibn   Ahmad   (hukmronligi   914–943)   buyrug‘i   bilan
boshlangan,   keyinchalik   esa   amirning   vorislari   davrida   yakunlangan.   Demak,   bu
asar   hukmron   sulola   tomonidan   siyosiy   va   madaniy   tarixni   hujjatlashtirish
maqsadida yozdirilgan bo‘lib, Buxoro shahri va uning atrofi  tarixini ilmiy asosda
bayon etishga xizmat qiladi.
“Buxoro   tarixi”   yagona   yaxlit   matn   ko‘rinishida   bo‘lib,   an’anaviy
bo‘limlarga   ajratilmagan,   ammo   mazmunan   bir   nechta   asosiy   yo‘nalishlarda
ma’lumotlar   beradi:   tarixiy,   ijtimoiy,   siyosiy,   iqtisodiy,   diniy   va   madaniy   hayot.
Asarda Buxoroning qadimiy davrdan boshlab arablar tomonidan zabt etilishigacha
bo‘lgan tarixi, shuningdek, islom dini kirib kelgach yuz bergan ijtimoiy va siyosiy
o‘zgarishlar 24
, mahalliy aholining qarshiliklari va oxir-oqibat islomni qabul qilishi
batafsil yoritilgan.
Asarda shahar qurilishi, qishloq xo‘jaligi, bozorlari, karvonsaroylari, masjid
va   madrasa   faoliyati,   suv   ta’minoti   tizimi   kabi   ijtimoiy-iqtisodiy   jihatlar   ham
alohida   ahamiyat   bilan   tasvirlanadi.   Ayniqsa,   Buxoro   vohasidagi   sug‘orish
inshootlari, ariq va kanallar tarmog‘i, suv sarfi va uning taqsimoti haqida konkret
tarixiy   misollar   keltiriladi.   Narshaxiy   Buxoro   atrofidagi   qishloqlar   va   aholi
punktlarini   tilga   olarkan,  ularning   islomdan  oldingi   diniy  e’tiqodlari,   urf-odatlari,
so‘nggi   yillardagi   islomlashuv   jarayoni 25
,   hatto   joy   nomlarining   o‘zgarishini   ham
yozib boradi.
Siyosiy jihatdan esa, Narshaxiy Buxoroning arablar tomonidan bosib olinishi
(VII–VIII   asrlar),   bu   davrda   yuz   bergan   qurolli   qarshiliklar,   xalifalik   nomidan
24
  Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. – Toshkent.: Fan, 1993. – B. 29
25
  Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. – Toshkent.: Fan, 1993. – B. 31
27 yuborilgan   noiblar,   ularning   siyosiy   faoliyati,   soliq   tizimi   va   islomiy   boshqaruv
joriy   etilishi   kabi   muhim   jarayonlarni   tasvirlaydi.   U   bu   jarayonlarni   xolis   tarzda,
ba’zan tanqidiy yondashuv bilan bayon etadi. Shu bilan birga, Samaniylar davrida
Buxoroning yuksalish davri sifatida ko‘rsatiladi — bu davrda Buxoro faqat siyosiy
markaz   emas,   balki   islomiy   ilm-fan,   madaniyat,   adabiyot   va   tijorat   markaziga
aylangani haqida keng ma’lumotlar beriladi.
Diniy va madaniy hayot jihatidan asarda Buxoroning yirik islom ulamolari,
fiqh   va   hadis   ilmi   rivoji,   mashhur   madrasalari,   masjidlari,   ziyoratgohlari   haqida
aniq   tarixiy   dalillar   bilan   yozilgan.   Narshaxiy   ba’zi   ulamolar   haqida   tarjimai   hol
tarzida ma’lumot beradi, ularning ilmiy faoliyati va ijtimoiy obro‘sini tasvirlaydi.
Ayniqsa,   Buxoroning   “Qubbat   ul-islom”   —   ya’ni   “Islom   gumbazi”   deb   atala
boshlashi ana shu davrdagi diniy obro‘-e’tiborni aks ettiradi.
Narshaxiyning   “Buxoro   tarixi”   asari   943–944-yillarda   yozilgan   bo‘lib,
Samaniy amiri Nosir ibn Ahmadning siyosiy topshirig‘i asosida yaratilgan. Garchi
rasmiy   bo‘limlarga   ajratilmagan   bo‘lsa-da,   asar   o‘z   ichiga   Buxoroning   qadimdan
islom davrigacha bo‘lgan tarixini, siyosiy boshqaruvini, ijtimoiy-iqtisodiy hayotini,
diniy o‘zgarishlarini va madaniy rivojlanishini to‘liq qamrab oladi. Bu asar nafaqat
tarixiy manba, balki o‘sha davrning ijtimoiy-siyosiy tafakkuri, ilmiy yondashuvi va
madaniy   tasavvurlarining   ko‘zgusi   sifatida   tarixshunoslikda   alohida   o‘rin
egallaydi.
Arablar   tomonidan   O‘rta   Osiyoning   bosib   olinishi   jarayoni   VII   asrning   ikkinchi
yarmi va VIII asr boshlariga to‘g‘ri keladi 26
. Bu davrda Arab xalifaligi tez sur’atlar
bilan   kengayib,   Eron,   Iroq   va   undan   keyin   Movarounnahr   hududlariga   yurishlar
uyushtira boshladi. Tarixiy manbalarga ko‘ra, arablar dastlab 651-yilda Xurosonni
egallagan bo‘lsa-da, O‘rta Osiyoga to‘laqonli harbiy yurishlar 705-yildan boshlab
kuchayadi.   Ayniqsa,   Qutayba   ibn   Muslim   boshchiligidagi   yurishlar   (712–715)
O‘rta Osiyoning tubdan arablar nazoratiga o‘tishiga olib kelgan.
Ijtimoiy jarayonlar nuqtai nazaridan, arablarning hududga kirib kelishi islom
dinining   keng   tarqalishiga   olib   keldi.   8-asrning   birinchi   yarmida   islom   dini   asta-
26
  Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. – Toshkent.: Fan, 1993. – B. 29-31
28 sekinlik   bilan   ijtimoiy   hayotga   singib   bordi.   Tarixiy   ma’lumotlarga   ko‘ra,   730-
yillarga kelib O‘rta Osiyo aholisi  orasida  musulmonlar soni  50–60 foizga yetgan.
Aholining   katta   qismi   dastlab   “zimmiy”   maqomida   –   ya’ni   islomni   qabul
qilmagan, ammo himoya ostida bo‘lgan soliq to‘lovchilari sifatida yashagan. Islom
dini  joriy etilishi   bilan nikoh,  meros,  huquqiy  munosabatlar,  diniy  marosimlar  va
ta’lim   tizimi   islomiy   asoslarda   tashkil   etila   boshladi.   Natijada,  arablar   tomonidan
olib kirilgan madaniy-diniy qadriyatlar asta-sekin mahalliy hayotning bir bo‘lagiga
aylana boshladi.
Iqtisodiy   jarayonlarda   esa   arablar   o‘z   soliq   tizimini   joriy   etdi.   Mahalliy
aholiga jizya (har yili islomni qabul qilmagan erkak aholining to‘laydigan solig‘i)
va   xaroj   (yer   solig‘i)   majburiyatlari   yuklatildi.   Bu   soliqlar   davlat   byudjetining
asosiy   manbalaridan   biriga   aylandi.   Shuningdek,   islomni   qabul   qilgan   aholiga
zakot   va   boshqa   iqtisodiy   ibodatlar   yuklandi.   Arablar   tomonidan   joriy   etilgan
iqtisodiy   boshqaruv   mehanizmi   sug‘orish   tizimlarini   tiklash,   yangi   yerlarni
o‘zlashtirish,   karvon   yo‘llarini   himoyalash,   bozorlarda   nazoratni   o‘rnatish   kabi
chora-tadbirlar orqali barqarorlashtirildi. Ayniqsa, 750-yillardan so‘ng Abbosiylar
davrida O‘rta Osiyo shaharlarida hunarmandchilik, savdo va dehqonchilik faoliyati
jadal   rivojlana   boshladi.   Soliq   yig‘imining   islomiy   asosda   hisoblanishi   iqtisodiy
tartibning markazlashuviga xizmat qildi.
Siyosiy   jarayonlarda   Arab   xalifaligi   dastlab   harbiy   kuch   yordamida
hukmronlikni   o‘rnatgan   bo‘lsa-da,   720-yillarga   kelib   ular   mahalliy   hukmdorlar
bilan siyosiy  kelishuvlar tuzishga, ba’zilarini o‘zlariga vassal  sifatida tan olishga,
ba’zilarini   esa   butunlay   lavozimga   tayinlab,   o‘z   siyosiy   tuzumlariga   qo‘shishga
kirishdi. Tarixiy ma’lumotlarga ko‘ra, 740-yillarga borib, mahalliy zodagonlarning
taxminan   40   foizi   xalifalik   siyosatiga   sodiq   bo‘lgan   va   ular   yangi   hokimiyat
tizimining   asosiy   tayanchi   bo‘lib   xizmat   qila   boshlagan 27
.   Arablar   tomonidan
tayinlangan noiblar (valiylar) har bir yirik viloyatda xalifalik nomidan hokimlikni
amalga oshirib, harbiy, ma’muriy va sud hokimiyatini o‘z qo‘llarida jamlagan.
27
  Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. – Toshkent.: Fan, 1993. – B. 32-35
29 Shuningdek,   siyosiy   jihatdan   islom   dini   boshqaruv   vositasiga   aylantirildi.
Shariat asosida faoliyat yurituvchi qozilik tizimi, jamoat  masjidlari va madrasalar
tashkil etildi. Bu tizim jamiyat ustidan mafkuraviy nazoratni kuchaytirgan. Arablar
bir necha shahar markazlarida (Buxoro, Samarqand, Marv va Termiz) yirik harbiy
garnizonlar   tashkil   qilib,   tinchlikni   saqlash   va   soliq   yig‘ishni   kafolatlash   uchun
ular orqali siyosiy barqarorlikni ta’minlab turishgan.
Arab   xalifaligining   O‘rta   Osiyoni   bosib   olishi   milodiy   705–750-yillar
oralig‘ida   sodir   bo‘lgan   bo‘lib,   bu   davrda   harbiy   yurishlar   natijasida   O‘rta   Osiyo
hududining   60–70   foizi   715-yilgacha   arablar   nazoratiga   o‘tgan.   8-asr   o‘rtalariga
kelib,   hududda   ijtimoiy   hayotning   islomiylashtirilishi   natijasida   aholining   50–60
foizi   musulmon   bo‘lib,   iqtisodiy   hayotda   esa   jizya   va   xaroj   soliq   tizimlari   joriy
etilgan,   siyosiy   jarayonlarda   esa   mahalliy   elitaning   40   foizi   xalifalikka   sodiq
boshqaruv tizimining bir qismiga aylantirilgan. Bu jarayonlar o‘zaro bog‘liq tarzda
yuz bergan bo‘lib, Arab xalifaligi O‘rta Osiyoda uzoq muddatli siyosiy va madaniy
hukmronlikni qaror toptirishga muvaffaq bo‘lgan.
Arablar   O rta   Osiyoga   kirib   kelishi   bilan   madaniy   va   dini   hayotda   tubʻ
burilishlar   ro‘y   berdi.   Islom   dini   asosiy   mafkuraviy   kuch   sifatida   jamiyat
hayotining   barcha   qatlamlariga   singib   bordi.   VIII   asrning   o‘rtalariga   kelib,   bu
hududda   ko‘pchilik   musulmon   bo‘lib,   ularning   ijtimoiy   hayotdagi   faoliyati
kuchaydi. Shu tariqa, arab yozuvi —   kufiy yozuv   shaklida kirib keldi va mahalliy
tillarda yozilgan matnlar, hujjatlar arab harflariga o‘girilgan 28
. Bu til va yozuvdagi
o‘zgarish,   ma’muriy   hujjat   yuritishdan   tortib,   ilm-fan   va   adabiyotga   qadar   keng
ta’sir   ko‘rsatdi.   IX–X   asrlarda   esa   mahalliy   tillarda   (fors-tojik,   turkiy)   arab
alifbosida yozilgan asarlar vujudga keladi.
Shaharsozlik   va   arxitektura   borasida   arablar   tomonidan   islomiy   me’moriy
an’analar   olib   kirildi.   Masjidlar,   madrasa,   ribot   (harbiy-karvon   to‘xtash   joylari),
hammom va bozorlar qurilishi keng tus oldi. Jumladan, Buxoro, Samarqand, Marv,
Nasaf,   Termiz   kabi   shaharlarda   markaziy   jome   masjidlar   qad   ko‘tardi.   Ularning
atrofida   ilmiy   markazlar   va   madrasalar   paydo   bo‘ldi.   Buxoro   aynan   shu   davrda
28
  Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. – Toshkent.: Fan, 1993. – B. 36-39
30 “Qubbatul-islom” (Islom  gumbazi)  deb atalgan,  bu esa  shaharning diniy va ilmiy
markaz sifatidagi o‘rni ortganini ko‘rsatadi.
Huquqiy   sohada   arablar   tomonidan   shariat   qonunlari   joriy   etildi.   Oldingi
zardushtiy,   buddaviy   va   mahalliy   odat   huquqlari   o‘rniga   islom   qonunlari   asosida
qozilik   tizimi   shakllantirildi.   Har   bir   viloyatda   qozilar   tayinlanib,   nikoh,   meros,
qarz,   mulk   va   jinoyat   ishlari   islomiy   qoidalar   asosida   ko‘rilgan 29
.   Bu   esa   xalq
ongida   islom   huquqiy   tizimining   rasmiy,   adolatli   boshqaruv   shakli   sifatida
mustahkamlanishiga olib keldi.
Ilm-fan   va   ma’rifat   sohasida   esa   arablar   Movarounnahrda   yuksak   ilmiy
maktablarning shakllanishiga turtki berdi. Arab tilining xalqaro ilm-fan tili sifatida
qabul qilinishi bu yerdan yetishib chiqqan allomalar —  Beruniy, Farobiy, Ibn Sino,
Xorazmiy,   Farg‘oniy   kabi   mutafakkirlarning   arab   tilida   asarlar   yozishiga   sabab
bo‘ldi.   Ayniqsa,   IX–X   asrlarda   Buxoro,   Samarqand   va   boshqa   shaharlarda
kutubxonalar,   madrasalar   tashkil   etilib,   ilmiy   markazlar   shakllandi.   Bu   esa
Movarounnahrning   islomiy   dunyodagi   ilmiy   markazga   aylanishiga   xizmat   qildi.
Shuningdek, arablar tomonidan joriy etilgan  pul tizimi  ham iqtisodiy barqarorlikka
xizmat   qildi.   Dirham,   dinor   kabi   tangalar   joriy   qilinib,   ichki   va   tashqi   savdo
faoliyati   faollashdi.   Karvon   yo‘llari   —   “Buyuk   ipak   yo‘li”dagi   xavfsizlik
ta’minlanib,   Yaqin   Sharq,   Hindiston   va   Xitoy   bilan   savdo   aloqalari
mustahkamlandi.   Bu   esa   shaharlarda   savdo-sotiq,   hunarmandchilik   va
kosibchilikni rivojlantirdi.
Arablar   davrida   qishloq   xo‘jaligi,   ayniqsa,   sug‘oriladigan   dehqonchilik
yuqori  darajada rivojlandi. Sug‘orish tizimlari (ariq, kanallar)  qayta tiklanib, ekin
maydonlari   kengaydi.   Asosan   bug‘doy,   arpa,   paxta,   uzum,   sabzavot,   mevalar
yetishtirilib,   qishloq   xo‘jaligi   yalpi   mahsulotining   katta   qismi   ichki   ehtiyoj   bilan
birga   eksportga   ham   yo‘naltirilgan.   8–9-asrlarga   kelib   sug‘oriladigan   yerlarning
taxminan  70–75 foizi samarali foydalanilgan .
Xulosa   qilib   aytganda,   arablar   O‘rta   Osiyoni   bosib   olganidan   keyingi
jarayonlarda   harbiy   yurishlar   natijasida   o‘rnatilgan   siyosiy   hukmronlik   ijtimoiy,
29
  Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. – Toshkent.: Fan, 1993. – B. 39-42
31 madaniy, iqtisodiy va ilmiy sohalarda katta o‘zgarishlar olib kelgan. Bu jarayonlar
tarixiy   manbalarda   –   raqamlar,   yillar,   foizlar   va   konkret   faktlar   bilan   aniq
tasvirlangan. O‘rta Osiyo xalqlari asta-sekin yangi diniy mafkurani qabul qilib, uni
o‘z madaniyati va ilm-fani bilan uyg‘unlashtirishga muvaffaq bo‘ldi. Shu tariqa, bu
hudud   xalifalik   tarkibida   bo‘lishiga   qaramay,   o‘zining   boy   madaniy   merosini
yo‘qotmay, aksincha, uni islomiy sivilizatsiya bilan boyitdi.
32 XULOSA
Xulosa   o`rnida   shuni   aytish   joizki,   O‘rta   asr   arab   manbalarida   O‘rta
Osiyoning egallanishi jarayoni harbiy-siyosiy ekspansiya, diniy mafkura, iqtisodiy
manfaat   va   madaniy   o‘zgarishlar   kontekstida   keng   va   asosli   yoritilgan.   Asosan
VIII   asr   boshlaridan   to   IX   asr   o‘rtalarigacha   bo‘lgan   davrni   o‘z   ichiga   olgan   bu
jarayonlar   arab   geograflari,   tarixchilari   va   fiqh   ulamolari   tomonidan   yozilgan
manbalarda   —   xususan,   Ishtahriyning   “Kitob   al-masolik   val-mamolik”,   Madaviy
Abulhasan   Alining   “Kitob   al-Mag‘oziy”,   Narshaxiyning   “Tarixi   Buxoro”,   Abu
Rayhon   Beruniyning  “Qadimgi   xalqlardan  qolgan   yodgorliklar”   asarlarida  tarixiy
faktlar,   raqamlar,   joy   nomlari,   shaxslar,   sanalar   va   diniy-siyosiy   ta’sirlar   asosida
bayon etilgan.
Manbalarda   arablarning   O‘rta   Osiyoga   yurishlari   dastlab   Xuroson   va   Marv
orqali   boshlangan   bo‘lib,   705–715-yillar   orasida   ayniqsa   Qutayba   ibn   Muslim
boshchiligida kuchli harbiy yurishlar olib borilgani ko‘rsatiladi. Tarixiy dalillarga
ko‘ra,  u  712-yilda  Buxoro,  713-yilda  Samarqand,  715-yilda  esa   Farg‘ona  vodiysi
hududlarini   zabt   etgan.   Shu   tariqa,   bu   davrga   kelib   O‘rta   Osiyoning   60–70   foizi
Arab   xalifaligi   nazoratiga   o‘tgan.   Islom   dini   hududga   kirib   kelib,   bosqichma-
bosqich asosiy mafkuraviy kuchga aylangan. VIII asrning ikkinchi yarmiga kelib,
aholi orasida musulmonlar soni 50–60 foizni tashkil etgani arab manbalarida qayd
etilgan.   Mahalliy   zodagonlar   islomni   qabul   qilib,   xalifalik   tizimiga   qo‘shilgan;
taxminan 40 foiz siyosiy elita yangi hokimiyatga sodiqlik bildirgan.
Arab   mualliflari   bu   yurishlarni   faqat   harbiy   bosqinchilik   emas,   balki
"islomiy   jihod"   deb   ta’riflab,   ularni   din   va   adolatni   yoyish   yo‘li   deb   hisoblagan.
Masalan,   “Kitob   al-Mag‘oziy”da   bu   yurishlar   paytida   zardushtiy,   buddaviy   va
boshqa e’tiqodlarga mansub aholining islomga da’vat etilishi, ammo ba’zilarining
qurolli   qarshilik   ko‘rsatgani,   720-yillarda   esa   keng   ko‘lamli   isyonlar   yuz   bergani
yozilgan.  Ayniqsa,   Sug‘diyona  va  Buxoro  vohasida  xalq  orasida  diniy  va  siyosiy
norozilik kuchli bo‘lgan.
Arab   manbalarida   ijtimoiy-iqtisodiy   o‘zgarishlar   ham   batafsil   tasvirlangan.
Xaroj   (yer   solig‘i)   va   jizya   (musulmon   bo‘lmaganlar   solig‘i)   joriy   etilishi   orqali
33 davlat   byudjeti   barqarorlashgan,   soliq   yig‘imi   qat’iy   nazorat   ostida   bo‘lgan.
Sug‘orish   tizimlari   tiklanib,   sug‘oriladigan   yerlarning   70–75   foizi   faol
foydalanilgan.   Shaharlar,   ayniqsa   Buxoro,   Samarqand,   Marv   va   Nasaf   islomiy
markazlarga   aylangan.   Arablar   tomonidan   olib   kirilgan   hijriy-qamariy   taqvim
butun   boshqaruv   tizimida   joriy   etilib,   bu   esa   sanalarni   belgilash,   soliq   yig‘ish,
marosimlar o‘tkazish kabi sohalarda yangicha tartiblarni o‘rnatgan.
Madaniy   hayotda   esa   arab   yozuvi   va   tili   hukmronlik   qilgan.   Arab   tilida
hujjatlar   yuritila   boshlagan,   lekin   IX   asrga   kelib   fors-tojik   adabiyoti   rivojlanib,
arab   alifbosida   mahalliy   tillarda   yozilgan   asarlar   paydo   bo‘lgan.   Islomiy   ilm-fan
markazlari   —   madrasa,   masjidlar   qad   rostlab,   Buxoro   “Qubbatul-islom”   deb
nomlana   boshlagan.   Shariat   qonunlari   asosida   qozilik   va   ma’muriy   tuzilmalar
tashkil etilib, huquqiy hayotda islomiy me’yorlar ustun bo‘lgan.
Xulosa   qilib   aytganda,   O‘rta   asr   arab   manbalarida   O‘rta   Osiyoning
egallanishi   tarixiy   jarayon   sifatida   aniq   sanalar,   foizlar,   ijtimoiy   qatlamlar   va
siyosiy tuzilmalar bilan bog‘liq holda asosli tarzda yoritilgan. Bu manbalar nafaqat
bosib   olish   voqealarini,   balki   mahalliy   aholi,   madaniyat,   iqtisodiyot   va   siyosiy
tizimning   yangi   hukmronlikka   qanday   moslashganini   ham   ko‘rsatadi.   Arab
mualliflari   bu   jarayonni   islom   sivilizatsiyasining   kengayishi   deb   talqin   qilgan
bo‘lsa,   zamonaviy   tarixshunoslikda   esa   bu   voqealar   turli   tamoyillar   va   qarama-
qarshiliklar kesishgan murakkab tarixiy hodisa sifatida baholanadi.
34 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI
                 I. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti asarlari.
1 .  
Мирзиёев   Ш.М.   Эркин   ва   фаровон,   демократик   Ўзбекистон   давлатини
биргаликда барпо этамиз / Ўзбекистон Республикаси Президенти лавозимига
киришиш тантанали маросимига бағишланган Олий Мажлис палаталарининг
қўшма мажлисидаги нутқ.  – Т.:  Ўзбекистон, 2016. 
II.  MANBALAR
1. Ishtaxriy. Kitob al-masalik val- mamalik. - T.: Fan, 1997. 
2. Tabariy   Abul   Ja far   Muhammad   ibn   Jarir.  ʼ Tarix   ar-rusul   val-muluk .   –
Qohira.: Dor al-Ma orif, 1967. – J. 4. 	
ʼ
3. Balozuriy Ahmad ibn Yahyo.  Futuh al-buldon . – Bayrut: Dor al-Hilol, 1988.
4. Abu Rayhon Beruniy. Tanlangan asarlar. I jild. Qadimgi xalqlardan qolgan
yodgorliklar. – Toshkent.: O zbekiston, 2021	
ʻ
5. Narshaxiy. Buxoro tarixi . Fors tilidan A.Rasulov tarjimasi. Ikkinchi nashri. –
Toshkent.: Fan, 1993. 
III.ADABIYOT
1. Yo ldoshev, A. Ilk islom davri tarixshunosligi masalalari. – Toshkent: Fan,	
ʻ
2010. 
35

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. O'RTA ASR ARAB XALIFALIGINING O'RTA OSIYO HUDUDLARINI EGALLANISHI TAVSIFI

1.1 Ishtaxriyning “Kitob al-masalik val- mamalik”

1.2 Madovniy Abulhasan Ali ibn Muhammad “Kitob al- magʻoziy” asari

II.BOB. MAHALLIY OLIMLARNING ASARLARIDA ARABLAR BOSQINI TAVSIFI

2.1 Abu Rayhon Beruniyning “Qadimgi xalqlardan qolgan yodgorliklar “

2.2 Narshaxiyning “Buxoro tarixi” manba sifatida

XULOSA

IV. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR