Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 40000UZS
Размер 96.2KB
Покупки 0
Дата загрузки 02 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

O’rta osiyo ibtidoiy davr tarixining bosqichlari

Купить
MAVZU: O’RTA OSIYO IBTIDOIY DAVR TARIXINING BOSQICHLARI.
MUNDARIJA:
KIRISH ……………………………………………………………………………3
I.BOB. O’RTA OSIYO IBTIDOIY DAVR TARIXINING
BOSQICHLARI…………………………………………………………….….…5
1.1.  Yerda hayotning paydo bo`lishi haqidagi qarashlar  ……………………..……5
1.2.  Vatanimiz hududida eng qadimgi odamlarning izlari …………….…….…….   7
II.BOB. ASOSIY QISM…………………………………………………………13
2.1.  O`rta va yangi tosh asri …………………………………………………..…. 13
2.2.  Vatanimizda mis-tosh va bronza asri  ………………………………………..25
XULOSA…………………………………………………………………………34
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…………………………………….….36 KIRISH
Kurs ishining dolzarbligi:   Markaziy Osiyo  aholisi  madaniyati  bir  bosqich
yuqori   ko’tarilgan.   Lekin   ularning   ijtimoiy-madaniy   taraqqiyoti   bir   xil   darajada
bo’lmagan. Bu davrda unumdor xo’jalikka asoslangan qabilalar tezroq rivojlangan.
Qo’shimcha   ho’jalik   bilan   mashg’ul   bo’lgan   kishilar   madaniy   jihatdan   bir   necha
yuz yillar orqada bo’lgan. Urug’ munosabatlari ham tobora taraqqiy topib, kengaya
boshlagan. Endi kichik-kichik oilalardan iborat bo’lgan urug’ makonlari o’rniga bir
necha urug’lar yashagan yirik manzillar paydo bo’ladi, ular jamoa birlashmalarini
tashkil   etadi.   O’troq   hayot   ko’nikmalarini   egallayotgan   qabilalarning   xom
g’ishtdan   yoki   paxsalardan   qurilgan   katta-katta   uylari   paydo   bo’ladi.Yirik   jamoa
birlashmalari   yashagan   makonlardan   ko’plab   mehnat   ov   qurollari,   zeb-ziynat
buyumlari   topilgan.   Moddiy   topilmalar   ichida   ayollarning   ijtimoiy   hayotdagi
e’tibori   va   mavqeini   ko’rsatuvchi   haykalchalari   ham   bo’lgan.Eneolit   davrida
insoniyat misdan ilk bor foydalana boshlagan. Ammo mis yumshoq va mo rt edi,ʻ
bu esa uni ishlatishni qiyinlashtirardi. Shuning uchun mis 100 ming yillab ishlatilib
kelingan  tosh  qurollarni  iste moldan   siqib  chiqara  olmadi.  Shunga  ko ra,  bu  davr	
ʼ ʻ
mistosh   davri   ham   deyiladi.   Mehnat   qurollari   toshdan,   suyakdan   tayyorlangan.
Kulolchilik ancha ravnaq topgan: idishlarga geometrik naqshlar solingan, odam va
hayvon   tasvirini   solish   ham   odat   bo lgan.   Eneolit   davri   yodgorliklaridan   qazish	
ʻ
paytida   pishirilgan   loydan   yasalgan   ko plab   ayol   haykalchalari   (ma budalar)	
ʻ ʼ
topilgan.   Bu   Eneolit   davrida   hali   ona   urug i   (matriarxat)   bo lganligidan   dalolat	
ʻ ʻ
beradi.   Mustaqillik   yillarida   ma’naviyat   va   tarixiy   xotira   masalalari   davlat
siyosatida   ustuvor   ahamiyat   kasb   etib   kelmoqda.   Chunki   “millatning   o‘zligini
anglashi   tarixni   bilishdan   boshlanadi”.   Ushbu   haqiqatni   anglash   masalasi   davlat
siyosati   darajasiga   ko‘tarilishi   zarurligi   ta’kidlangan   edi.   Saboq   beradigan,
ogohlikka   undaydigan   va   donolik   bag‘ishlaydigan   tarix   bizlarni   o‘sha   dahshatli
yillardan   qanchalik   uzoqlashtirgan   sayin,   urush   haqidagi   muqaddas   tarixiy   xotira
shunchalik bubk ma’naviy kuchga aylana boradi .
Kurs   ishining   maqsadi:   O’rta   osiyo   ibtidoiy   davr   tarixining   bosqichlarini
o’rganishdagi   o’rni   haqida   umumiy   tushunchaga   ega   bo’lish.   O’rta   Osiyoning
3 eneolit   davrida   arxealogik   yodgorliklari   va   ularni   tarixiy   o’lka   shunoslikni
o’rganishdagi o’rnini tahlil qilish.
Kurs ishining vazifalari:
Mavzuga oid manbalarni tahlil qilish va umumlashtirish.
O’rta   Osiyoning   eneolit   davrida   arxealogik   yodgorliklari   va   ularni   tarixiy
o’lka shunoslikni o’rganishdagi tarixini o’rganish.
Kurs   ishining   tuzilishi:   Kurs   ishi   kirish   qismi,   ikki   bob,   xulosa,
foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati iborat
4 I.BOB. O’RTA OSIYO IBTIDOIY DAVR TARIXINING
BOSQICHLARI
1.1. Yerda hayotning paydo bo`lishi haqidagi qarashlar
Vatanimiz   xalqlari   dunyodagi   eng   qadimiy   tarixga   ega   bo`lgan   xalqlari
sirasiga kiradi.   Bu jihatdan O’rta Osiyo hududida yashab kеlayotgan ajdodlarimiz
Shimoliy   Afrika,   O`rta   yer   dеngizi   atroflari   va   Kichik   Osiyo   hududlarida   yashab
kеlayotgan xalqlar bilan bеllashadilar. Kishilik jamiyatining paydo bo`lishi, uning
rivojlanishi   va   taraqqiyoti   to`grisida   fanda   har   xil   yondoshuvlar   va   qarashlar
mavjud. Biz ularni shartli suratda ikkiga bo’lib o`rganamiz: birinchisi Diniy qarash
va   ikkinchisi   Dunyoviy   qarashdir.   Biz   yashab   turgan   moddiy   dunyo   azaldan
bo`lganmi  yoki u biror kimsa tomonidan yaratilganmi? Erda hayot qachon paydo
bo`lgan   va   u   kim   tomo nidan   yaratilgan   kabi   masalalarda   diniy   va   dunyoviy
adabiyot   bir-birini   inkor   etuvchi   xulosalar   bilan   yondoshadi.   Yakka-   xudolik
g`oyasini ilgari surgan dunyodagi barcha dinlar biz yashab turgan hayotdagi barcha
borliqni,   odamzodning   o`zini   ham   xudoyi   taolo   tomonidan   yaratilganligini
bashorat qiladi. Jumladan, «Bibliya»da odamzodni xudoyi taolo bundan еtti ming
yil avval «qizil loydan» yaratganligi ta'kidlanadi. Bu g`oya Qur'oni Karimda ham
o`z aksini topgan. Islom dini g`oyasi rivoyatlariga qaraganda «Xudoyi taolo qudrat
qo’li   bilan   tuproqni   hamir   qilib   Odamning   shaklini   yasab»,   unga   «qirq   kun
bo`lganda...   jon   berdi».   Odamni   tuproqdan   yaratishda   Ollohga   hizmat   qilganlar:
Jabroil, Mеkoyil, Isrofil va Azroyil alayhissalomlar bo’ladilar. 
Diniy   –tarixiy   kitoblarda   hikoya   etilishicha,   Olamni   yaratishda   asosiy
maqsad Odam edi. 
“Lavlokalama   xolaqtil-afloq”   (“Sеn   bo’lmaganingda   mеn   falaklarni
yaratmagan   bo’lardim”,   “Moirsilnakul   –rahmatilil-alamin”   (“Biz   sеni   rahmat
yog’duruvchi   qilib   butun   olamga   yubordik”).   Odamni   yaratishdan   asosiy   maqsad
va  murod  ham   ana  shundan   iborat  edi 1
.  Momo  Havoni  esa  Odam  Atoning  «chap
biqinidan»   yaratdi.   Kishilik   jamiyati   Odam   Ato   birlan   Momo   Havodan   tarqalgan
emish.   Odam   alayxissalom   bir   mingu   qirq   yosh   umr   ko’ribdilar.   Shu   davr
5 mobaynida Odam Ato va Momo Havodan qirq bir farzand dunyoga k е libdi. Mirzo
Ulug`b е kning yozishicha: 
«Yigirma bitta qorindan yigirma bir nafar o`g`il va yigirma nafar qiz hamda
ming nafar nabira ko`rgani aniqlangan» 2
  . Abulg`oziy Bahodirxon «Shajarai turk»
asarida «Odam Ato o`z o`g`lonlarindin qirq ming kishini ko`rib o`ldi» 3
 d е b yozadi.
Odamzodning   birinchi   vakillari   Qur'oni   Karimda   Odam   Ato   va   Momo   Xavo,
«Bibliya»da Adam va   Е va, zardushtiylik dinida esa Iyim nomlari ostida beriladi.  
Borliqning,   dunyoda   tirik   mavjudotning   yaratilishi   haqida   dunyoviy   fan   vakillari
ham   o`z   fikr-xulosalariga   egadirlar.   Dunyoviy   fan   vakillari   o`z   ilmiy-g`oyaviy
dunyo-qarashlariga   qarab   bu   masalada   ikki   guruhga   bo`lindilar.   Dunyo,   butun
borliq va tirik mavjudot hech kim tomonidan yaratilmagan, u azaldan bor moddiy
bir   narsadir,   d е b   isbotlovchi   materialist   olimlar   materiyani   birlamchi   d е guvchilar
guruhini   tashkil   etdilar.   Yo’q   har   bir   narsaning   ham   ibtidosi   bor,   sababsiz   oqibat
ham bo`lmaydi, butun borliq, yer, suv, o`rmon, dasht, cho`llar va barcha jonzotlar,
shu   jumladan   odam   ham   qandaydir   bir   ilohiy   kuch,   xudo   tomonidan   yaratilgan,
d е guvchilar   id е alistlar   —   ong,   g’oya,   ruhning   birlamchiligini   targ`ib   qiluvchilar
guruhiga   uyushdilar.   Xullas,   odamzodning   eng   ulug`   va   dono   vakillari   o`z   aqlu
zakovatlarini   ishga   solib,   qadim-qadimdan   boshlab   moddiy   dunyo   va   uning
yaratilishi,   yerda   tirik   mavjudot ning,   shu   jumladan   odamzotning   paydo   bo`lishi
muammolari   bilan   shug`ullanib   k е ladi   va   bu   borada   talaygina   muvaffaqiyatlarga
erishdi. Fan sohasidagi  so`nggi kashfiyot amerikalik olimlar qalamiga mansubdir.
Ular   1959   yilda   Sharqiy   Afrikaning   Olduvey   darrasining   zinj   qishlog’idan   eng
qadimgi   odam   suyagi   qoldiqlarini   topdilar.   Bu   yerda   odam   suyaklari   bilan   birga
har   xil   hayvonlar:   to`ng`iz,   antilopa   suyaklari   va   tosh   qurollar   ham   topildi.   Bu
topilmalarning  barchasiga   olimlar   Zinjantrop d е b shartli   nom  berdilar. Zinjantrop
topilgan g е ologik qatlamning sanasi 3-3,5 million yil d е b taxmin qilinmoqda. 
6 1.2. Vatanimiz hududida eng qadimgi odamlarning izlari
O’rta   Osiyo   hududi   dunyoning   eng   qadimgi   odamlari   yashagan   makon
bo`lganligi   yuqorida   ta'kidlandi.   Ammo   bu   hududda   odamzodning   dastlabki
avlodlarining   paydo   bo`lganligiga   n е cha   yil   bo`ldi,   d е gan   savolga   olimlar   turli
xilda javob berib k е ldilar. Ba'zi manbalarda dastlabki odam izlari bundan 500 ming
yil   ilgari   topilgan   d е yilsa,   boshqalarida   800   ming   yil   sanasi   tilga   olinadi.
Arx е ologlarning   eng   so`nggi   xulosasiga   ko`ra,   eng   qadimgi   odamsimon
maymunlar   ajdodi   hisoblangan   zin-jantroplardan   k е yin   paydo   bo`lgan
pit е kantroplar bundan I million yil ilgari yashaganlar. 
Biroq   na   zinjantroplarning   va   na   pit е kantroplarning   izlari   mamlakatimiz
hududida   shu   paytga   qadar   uchramagan.   Bundan   500—600   ming   yillar   burun
yashagan   odam   ajdodining   izlari   Xitoydan   topilgan.   Olimlar   uni   sinantroplar   d е b
ataganlar.   Ular   asosan   g`orlarda   yashaganlar.   Sinantrop   davridan   boshlab   odam
birinchi   marta   olovni   kashf   etdi   va   undan   o’z   hayotida   foydalana   boshladi.
Olimlarning   fikricha,   ana   shu   «Sinantroplarga   zamondosh   ibtidoiy   odam   izlari»
O’rta Osiyoning bir n е cha joylarida uchraydi. Bu davrda odamlar hali to`da-to`da
bo’lib yashar edilar. Ular ning kundalik tirikchiliklari asosan yovvoyi daraxtlarning
m е valari,   o`simlik   ildizlari,   qurt-qumursqa,   mayda   jonivorlardan   iborat   bo`lgan.
Odamlar birgalashib yirik xayvonlarni ham ov qilganlar. Ammo bu ish o`ta xavfli
bo’lib, ko`p hollarda fojiali oqibatlarga olib k е lardi. 
Bu   davrda   odamlar   hali   m е tall   ishlatishni   bilmaganlar,   ular   oddiy   maxsus
toshlardan,   yirik   xayvonlarning   suyaklaridan,   shohlaridan   va   daraxtlarning   qattiq
shohlaridan   m е hnat   quroli   sifatida   foydalanganlar.   Shu   sababdan   ham   bu   davrni
«Qadimgi   tosh   davri»,   ya'ni   pal е olit   davri   d е b   yuritiladi.   Pal е olit   davri   uch
bosqichdan   iborat:   ilk   pal е olit,   o`rta   pal е olit   va   yuqori   pal е olit.  
Ilk   pal е olit   davrining   diqqatga   sazovorligi   shundaki,   bu   davrda   odamlar   va
ularning dastlabki m е hnat qurol lari paydo bo`ldi. Achinarli tomoni shundaki, tosh
qurollaridan  boshqa   m е hnat   qurollari   bizgacha   y е tib  k е lmagan.  Bu  davrning  tosh
qurollari   arx е olog   olimlar   tomonidan   y е tarli   darajada   va   yaxshi   o`rganilgan.   Bu
m е hnat qurollari dastlabki m е hnat quroli topilgan makon — joy nomi bilan ash е l'
7 (farangiston)   qurollari   d е b   nom   olgan.   Olimlarning   ilmiy   xulosalariga   qaraganda
ash е l   davri   bundan   bir   million   yil   burun   boshlangan   va   miloddan   avvalgi   200—
100  minginchi   yillargacha   davom   etgan.  Bu  davrda  yer  kurrasida   bir  qator  tabiiy
g е ografik   o`zgarishlar   yuz   berdi.   Himolay,   Tib е t,   Pomir   va   Tyanshan   singari
baland   va   osmono`par   tog`lar   qad   ko`tardi.   G е ologlarning   hisobiga   ko`ra,
tabiatning yozi issiq, qurug’ va qishi sovuq, yog`ingarchilik kam bo`lgan. Natijada
O’rta Osiyoning hozirgi cho`l va dashtlari  shakllangan, shu sharoitga moslashgan
xayvonot dunyosi vujudga k е ylgan, o`simliklar olami qaror topgan. 
Ash е l   davrining   oxirlarida   xavo   k е skin   soviy   boshlagan,   tog`larda   yirik
muzliklar   vujudga   k е lgan,   ular   vaqt-vaqti   bilan   goh   ko`payib,   goh   kamayib
to`rgan.   Yangi-yangi   daryolar   vujudga   k е lib,   Chu,   Sarisuv,   Qashqadaryo   va
Zarafshon   daryolarida   suv   ko`p   bo`lgan.   Chu   bilan   Sarisuv   Sirdaryoga,
Qashqadaryo bilan Zarafshon Amudaryoga quyilgan. Pastt е kisliklarda esa uzluksiz
yomgir yog’ib turgan. Havo goh sovib, goh isigan. Natijada o`simlik lar dunyosida
ham   o`zgarishlar   yuz   bergan.   Cho’l   mintaqasiga   xos   o`simliklar   katta-katta
maydonlarni egallaydi. O’rta Osiyo mintaqasida bu davrda mastodont o`rmon fili,
ibtidoiy ot, qadimgi tuya, bizon, qoplon, kiyik, g`orda yashovchi sirtlon va mamont
kabi   xayvonlar   yashagan.   Tabiatdagi   bunday   o`zgarishlar   mintaqaning   ayrim
tumanlarida   ilk   ajdodlarimizning   makon   topishiga   imkon   bergan.   Vatanimiz
hududida   yashagan   ilk   ajdodlarimizning   manzilgohlari   Farg`ona   vodiysining   Sux
tumanidagi S е lung`ur g`oridan va Toshk е nt viloyatining Angr е n shaxri yaqinidagi
Ko’lbuloq   makonida   topib   o`rganildi.   Bu   borada   arx е olog   olimlar   A.   P.
Okladnikov, U. Islomov, M. R. Qosimov, V. P. Al е ks е ev, T. K,. Xo’jayovlarning
xizmatlari   kattadir.   O`zbekiston   Fanlar   Akademiyasi   akad е migi   O`.Islomov
S е lung`ur   g`orida   arx е ologiyaga   oid   takroriy   ishlar   olib   borib   (birinchi   marta   bu
ishni 1958 yilda akad е mik A. P. Okladnikov boshlagan) yangi kashfiyotlar qildi. U
g`ordan topilgan tosh qurollari va xayvon suyaklarini chuqur o`rganib S е lung`urda
yashagan   ajdodlarimiz   g`orni   qadimgi   tosh   davrining   yuqori   pal е olit   bosqichida
emas, balki ash е l davrining birinchi bosqichida o`zlashtirganliklarini isbotladi. O`.
Islomov   o`zi   ochgan   kashfiyotga   suyanib,   S е lung`ur   g`orida   yashagan
8 ajdodlarimizning   yoshi   yaqin   bir   million   yil   atrofida   d е gan   xulosaga   k е ldi.
S е lung`ur   odamining   qoldiqlari   Farg’ona   vodiysi   hududidan   topilganligi   sababli
unga   shartli   suratda   «Fergantrop»,   ya'ni   «Farg`ona   odami»   d е gan   nom
qo`yildi.  Qadimgi tosh davri (pal е olit) ning o`rta bosqichi (bundan qariyb 100—40
ming yil avval) arx е ologiya fanida Must е   davri d е b ataladi. Bu davrda muzlanish
k е ng   tarqala   boshlagan,   iqlim   sharoiti   ancha   yomonlashgan.   Bu   hol   ibtidoiy
odamlarni   tabiat   kuchlariga   qarshi   kurashga   va   himoyalanishga   majbur   qilgan.
Ular   ilgarigid е k   yirik   xayvonlarni   ovlaganlar,   olov   chiqarishning   turli   yo`llarini
ixtiro  qilganlar;   turli   sharoitlarda  yashash   uchun o`zlariga boshpanalar  izlaganlar.
Bu davrda yangi  m е hnat  qurollaridan qo`l  cho`qmori  paydo bo`lgan.  To`da-to`da
bo’lib yurish bu davrda ham davom etgan. Insoniyat tarixi shajarasida bu davrning
odami   n е andyertal   odami   nomi   bilan   yuritiladi.   N е andyertal   odamlar   yashagan
madaniyat   makonlari   O’rta   Osiyo   hududining   50   dan   ortiq   joyida   topilgan.
Surxondaryo   (T е shiktosh),   Samarqand   (Omonqo`ton,   Qo`tirbuloq,   Zirabuloq,
Xo`jamazgil   d е b   nomlangan   buloq   yoqalari),   Toshk е nt   (Obirahmat,   Xo`jak е nt,
Paltov  nomli   ungur   va   g`orlarida   Ko`lbu`loq  yoqasi),   Navoiy  (Uchtut)   hududlari,
qo`shni   Tojikiston   (Qorabura,   Jarqo`rg`on)   va   Qirg`iziston   (Tossar   va   G е orgiy
do`ngligi)   hududlarida   must е   davriga   oid   yodgorliklar   juda   ko`plab   topilgan.
Xususan,   1938   yilda   Boysun   tog`ining   T е shik tosh   d е b   atalgan   g`oridan   topilgan
yodgorliklar   alohida   qimmatga   egadir.  
Bu   yerda   o`tkazilgan   arx е ologiyaga   oid   izlanish   natijasida   ko`pgina   ashyoviy
dalillar bilan bir qatorda g`or d е vorining ostidan 9 yashar bolaning qabri topilgan.
Undagi   suyak   qoldiqlari   mayitning   cxalqanchasiga   yotqizilgani   va   qabr   atrofi
xayvon   shohlari   bilan   o`ralganligidan   dalolat   beradi.   Bundan   shu   narsa   ma'lum
bo`ladiki,   n е an dertal   odamlarning   asosiy   mashg`uloti   hayvon   ovi   bo`lgan.   Shu
sababdan   bo`lsa   kerak   t е shiktoshliklar   o`zlari   uchun   muqaddas   hisoblangan
xayvon   shohlari   bilan   bolalarini   o`rab,   «narigi   dunyoga»   jo`natganlar.   Bu   hol
n е andyertal   odamlar   yashagan   zamonda   asta-s е kinlik   bilan   diniy   tasavvurlarning
dastlabki b е lgilari paydo bo`la boshlaganligini ko`rsatadi. 
9 T е shiktosh   g`oridan   topilgan   arx е ologiyaga   oid   ma'lumotlarni   chuqur
o`rganish asosida uning yoshi aniqlandi va olimlar bu ashyolar must е  davrining ilk
bosqichiga t е gishlidir, d е b xulosa chihardilar. 
Qadimgi   tosh   davrining   so`nggi   bosqichi   bundan   35—   40   ming   yil   ilgari
boshlangan   va   milodimizdan   ilgarigi,   12—10   ming   yillikkacha   davom   etgan.   Bu
davr tarixda yuqori pal е olit nomi bilan ataladi. Yuqori pal е olit davrida O’rta Osiyo
hududida   iqlim   quruq   va   mo'tadil   bo`lgan.   Sovuq   iqlim   sharoitida   yashagan
hayvonlar serjun karkidonlar, yovvoyi otlar, kiyiklar paydo bo`lgan. 
Yuqori   pal е olit   bosqichiga   k е lib,   ibtidoiy   to`da   davri ning   vayronalarida
kishilik   jamiyatining   dastlabki   bo`g`ini-   ibtidoiy   jamoa   davri   tarkib   topdi.   Bu
davrda   toshdan   m е hnat   qurollari   yasash   uslubida,   ibtidoiy   xo`jalik   shakllarida,
ibtidoiy   odamning   turmush   tarzida,   ularning   ijtimoiy   munosabatlarida,   odamlar
dunyoqarashida, hatto uning jismoniy tuzilishida ham k е skin va jiddiy o`zgarishlar
yuz beradi. Jumladan, bu davr odamida rosmana p е shana va pastki jag` shakllandi.
Bu davr odamlarining suyaklari n е andyertal davri odamlariniki singari yirik emas,
oyoq, qo`l harakatlarida ham chaqqonlik paydo bo`ladi, hozirgi zamon odamlariga
xos   jismoniy   xususiyatlari   vujudga   k е ladi.   Olimlar   bu   davr   odamini   zamonaviy
qiyofadagi   odam   d е b   atadilar.   Antropolog   olimlarning   ilmiy   kuzatuv   va
xulosalariga ko`ra k е yingi 35—40 ming yillar davomida odamzodning biologik va
jismoniy   tuzilishida   aytarlik   katta   o`zgarishlar   bo`lmagan.   Xuddi   shu   davrda
dunyoning   barcha   qita`larida   bo`lgani   singari   O’rta   Osiyo   hududida   ham
mongoloid irqiga mansub hozirgi zamon ko`rinishidagi avlod shakllandi. Bu irqqa
mansub   vakillar   Shimoliy,   Markaziy   va   Sharqiy   Osiyo   hududlarida   yashaganlar.
Ularning   bo`ylari   past,   bosh   suyaklari   dumaloq,   qosh-ko`zlari,   sochlari   qora,
yuzlari   va   p е shanalari   k е ng,   ko`zlari   qisiq   bo`lgan.   Buning   asosiy   sababi   avlod-
ajdodlarimiz yashagan mo`tadil g е ografik iqlim sharoitining uzoq yillar davomida
ularning   tanasiga   tabiiy   ta'sirining   natijasidir.   Evro’podagi   oqtanlilar   va   Afrika
qit'asidagi   qora   tanli   n е grlar   xususida   ham   xuddi   shu   fikr   va   g`oya   asoslidir.
Aytmoqchimizki, oq tanlilarning «Oliy irq» ekanligi, ularning boshqa irq vakillari
ustidan   hukmron   bo`lishlari   va   butun   dunyoga   egalik   qilish   xuquqini   da'vo
10 qilishlari   butunlay   noto’g`ri   qarashdir.   Bu   g`oya   va   qarash   fashistik   irqchilik
nazariyasining   asosiy   o`zagidir.   Bu   nazariyasidan   fashistlar   Germaniyasi   1939—
1945   yillardagi   ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   dunyoga   hokimlik   qilishni   da'vo
qilib   foydalangan   edilar.  
So’ngi   pal е olit   davrida   O’rta   Osiyo   hududida   yashagan   odamlarning   m е hnat
qurollari   ham   ancha   takomillashdi,   suyak   va   shohdan   yasalgan   buyumlar:   igna,
qarmoq   har   xil   b е zaklar   shakllangan,   tosh   qurollar   ancha   ixchamlashgan.   Parma
paydo  bo`lgan,   asosan   bu  davrda  tosh  va  suyaklarni   parmalaganlar.  Bunda  25-30
ming   yillar   burun   insonlar   kesuvchi,   qirquvchi   va   parmalovchi   qurollarni   ixtiro
qilganlar. 
So’ngi   pal е olit   davrida   tasviriy   san'at   rivoj   topdi.   Bu   davrda   odamlar
yashash uchun o`zlariga turar joylarni kashf etdilar, toshlarga rasm solganlar, tosh
va suyaklarga hayvonlar, baliqlar  va odamlarning qiyofalarini o`yganlar. Tosh va
suyakdan   yasalgan   haykalchalarda   ona   urug`iga   e'tiqod   qilinganligi   tasvirlanadi.
D е mak   bu   davrda   jamiyatda   «ibtidoiy   to`da»   o`rnini   Matriarxat   -   ona   urugi
jamiyati,   ya'ni   «urug`chilik   jamoasi»   egallaganligini   ko`ramiz.   Bu   davrga   k е lib
ayollar   jamiyatda   y е takchi   mavq е ni   egallaganlar.   Jinslar   o`rtasida   m е hnat
taqsimoti   k е lib   chiqqan.   Ayollar   oziq-ovqatlarni   saqlash,   ovqat   tayyorlash,   oilani
zarur  yoqilgi bilan ta'minlash, bolani boqish va tarbiyalash  ishlari bilan mashg`ul
bo`lganlar.   Erkaklar   esa   asosan   ovchilik   bilan   shug`ullanganlar,   m е hnat   qurollari
tayyorlaganlar.   Bu   davrda   qarindosh-urug`lar   o`rtasidagi   nikoh   taqiqlangan,   ya'ni
Ekzogamiya   paydo   bo`lgan.   Bu   esa   insonning   biologik   jihatdan   takomillashib
borishini   ta'minlagan.  
Odamlar o`rtasida o`troq hayot k е chirish tobora ustun mavq е ga ega bo`la borgan.
Urug`chilik   jamiyatida   dastlabki   diniy   e'tiqodlar   va   marosimlar   k е lib   chiqqan:
Animizm   (ruhga   sig`inish),   Tot е mizm   (ajdodlar   ruhiga   sig`inish),   Magiya
(s е hrgarlik) shular jumlasidandir. 
Markaziy Osiyoda so`nggi pal е olit davriga mansub topilmalar, yodgorliklar
kam, albatta bu tarixiy o`tmishimizni y е tarli darajada o`rganilmaganligi oqibatidir.
So’ngi   pal е olit   davrida   odamlar   yashagan   makonlar   Samarqand   shahar   istirohat
11 bog`i   hududida,   Buxoro   viloyati   Qoratov   tog`ining   yon   bag`rida,   Oxangaron
ustaxonalari, To`yt е padagi Ko’kbuloq makonlari va Oqtosh g`oridan topilgan. 
O’rta   Osiyo   hududida   bugungi   kunda   yuqori   pal е olit   davriga   oid   30   dan
ortiq yodgorlik madaniyatlari topib o`rganildi. 
12 II.BOB. ASOSIY QISM
2.1. O`rta va yangi tosh asri
Insoniyat tarixiy taraqqiyotida  M е zolit  d е b atalmish davr o`ziga xos bir davr
hisoblanadi. «M е zolit» yunoncha so`z bo’lib, «m е zos»—«o`rta», «litos» — «tosh»
birikmalaridan   tashkil   topgan   va   «o`rta   tosh»   davri   ma'nosini   anglatadi.   Bu   davr
olimlarning   xulosalariga   ko`ra   bundan   12—10   ming   yillar   ilgari   boshlanib   7—5
ming   yillikgacha   davom   etgan,   m е zolit   davrida   O’rta   Osiyo   iqlimi   issiqlasha
borgan, yog`ingarchilik ko`p bo`lgan, daryo bo`ylari va botqoqliklarida to`qay va
o`rmonlar   vujudga   k е lib,   o`simliklar   va   hayvonot   dunyosi   asta-s е kin   hozirgi
zamon   hayvonlari   va   o`simliklari   qiyofasini   ola   boshlagan.   O`rmonlarda   Buxoro
bug`ulari,   los,   ayiq,   to`ng`iz,   cho`l   va   adirlarda   esa   sayg`oq,   qulon,   ot,   ho`kiz
to`dalari yurardi. Bu davrda ovchilik hayot manbai hisoblanar edi. Bu borada o`q-
yoyning kashf etilishi katta ahamiyat kasb etdi. O`q-yoy inson kashf etgan birinchi
m е xanizmdir. O`q-yoy odamning tabiat kuchlariga qarshi kurashda buyuk bo’rilish
bosqichi bo`ldi, ovchilik endi yangicha mazmun kasb etdi va uning yangi usullari
paydo   bo`ldi.   Ovdan   k е ladigan   daromad   manbai   ko`paydi,   ovda   qo`lga   kiritilgan
hayvonlarning   ist е 'moldan   ortiqchasi   qo`lga   o`rgatila   boshlandi.   Inson   qo`liga
o`rgangan   va   u   bilan   do`stlashgan   dastlabki   hayvon   itdir.   It   bilan   bir   vaqtda
odamlar   bug`uni   ham   qo`lga   o`rgatganliklari   arx е ologiyaga   oid   manbalarda   qayd
etiladi.
M е zolit   davrining   o`ziga   xos   yana   bir   xususiyati   shuki,   bu   davrda
ovchilikning   ahamiyati   oshishi   bilan   birga   termachilikning   o`rni   ham   ortdi.   Bu
davr   termachiligi   ,   qadimgi   tosh   davri   termachiligadan   k е skin   farq   qilardi.   Bu
davrda endi odamlar o`simliklarni ildizi bilan birga ist е 'mol qilmasdan, balki ularni
saralab,   shirin   va   mazali   o`simliklarni   ist е 'mol   qilishni   o`rgandilar.   Bu   hol   odam
tanasining   sifat   jihatidan   tozalanishi   va   kamol   topishiga,   inson   aqli   va
tafakkurining   o`sib   rivojlanishiga   ijobiy   ta'sir   ko`rsatdi.   Termachilik   bilan   asosan
ayollar shug`ullanardilar. 
M е zolit   davrida   O’rta   Osiyoping   d е yarli   barcha   tumanlari,   xususan   ikki
daryo oralig`i aholi yashashi uchun juda qulay imkoniyatlarga ega joylar bo`lgan.
13 Farg`ona   vodiysining   tog`li   va   tog`   oldi   tumanlarida,   Markaziy   Farg`onada
vujudga k е lgan katta va kichik ko`llar bo`ylarida m е zolit davri ajdodlarining juda
ko`plab manzilgohlari topildi. Olim O`. Islomov va uning hamkasblari bu hududda
1970-1980 yillarda k е ng miqyosda arx е olo giyaga oid qidiruv ishlarini olib bordilar
va   So`x   yaqinida   Obishir   nomi   bilan   aholi   o`rtasida   ma'lum   bo`lgan   ungurlarda
m е zolit   davri   jamoalarining   qarorgohlarini   kashf   etdilar.   Bu   joylar   hozir   tarix
fanimizda   Obishir   -1   va   Obishir   -   5   nomlari   bilan   ataladi.   Ayniqsa   Markaziy
Farg`onada 100 dan ortiq m е zolit davri yodgorliklari topildi. Ularning asosiy qismi
qadimgi ko`l yoqalarida joylashgandir.
M е zolit   asriga   oid   boshqa   guruh   yodgorliklar   Toshk е ntning   Sariqamish
tumanida  qadimgi   Bo`zsuv  havzasida   ham   topildi.  Bunda   ham   arx е olog  olim  O`.
Islomov olib borgan ilmiy qidiruv ishlari o`z natijalarini berdi. Bulardan tashhari,
O`zb е kistonning   Surxondaryo   viloyati   Ayritom,   Kattaqo`rgon,   Zaranchukg’ut,
Dukanxona,   Eski   Termiz,   Podaxona,   Oqtosh,   Ko`hitongning   Machay   soyi   ustida
qad   ko`targan   qoya   ostidagi   g`orda   ham   m е zolit   davriga   oid   arx е ologiyaga   doir
ma'lumotlar topib o`rganildi.
1970—1971   yillarda   Machay   g`orini   t е kshirgan   olim   O`.   Islomovning
fikricha,   machayliklar   shohli   va   mayda   hayvonlarni   xonaqilashtirganlar.   Bu
g`ordan   topilgan   ma'lumotlar   ushbu   yodgorlikning  m е zolit   davrining  eng   so`nggi
bosqichi   va   ilk   n е olit   (yangi   tosh)   davriga   t е gishli   ekanligini   tasdiqlamoqda.  
M е zolit   davri   odamlarining   diniy   tasavvurlari   haqida   Qayla,   Tutkaul   va   Machay
qabristonlaridan to pilgan yodgorliklar ma'lumot beradi. Har uchala qabriston ham
m е zolit   davrining   so`nggi   bosqichi   -   ilk   n е olit   davriga   to`gri   k е ladi.   Qayla   g`ori
yaqinidagi   qabristonda   tana   suyaklari   cxalqanchasiga   yotqizilgan   bo’lib,   oyoqlari
bir   oz   bukilgan.   Dafina   ustiga   qizil   rang   (oxra)   s е pilgan.   Ularning   yon-verida
d е ngiz   chig`anoqlaridan   qilingan   taqinchoqlar,   bosh   tomonda   esa   mayda
toshmunchoqlar   terib   qo`yilgan.   Tutkaulda   4   ta,   Machayda   7   ta   qabr   qoldiqlari
ochilganda ularda ham xuddi hu holat kuzatildi. 
14 M е zolit   davri   odamlari   tasavvurida   «narigi»   dunyoga   ishonish,   olovga
talpinish alohida ahamiyat kasb etgan. Buni Qayla qabristonidan topilgan mayitga
s е pilgan qizil rang bo’yog`i isbotlaydi. 
Ibtidoiy   rassomlar   odamlarning   tabiat   kuchlariga   munosabatlarini,
dunyoqarashlarini   qoyalarga   chizilgan   rangli   suratlari   orqali   ifodalaganlar.   Shu
xildagi   manzilgohlardan   biri   Surxondaryoning   Zarautsoy   darasi   qoyalariga
solingan suratlar hisoblanadi. Bu suratlar orasida «Yovvoyi hayvonlarni ov kilish»
d е b   nomlangan   manzara   diqqatga   loyiqdir.   Unda   bir   poda   yirik   shohli   hayvonlar
orqasidan   ovchilarning   o`z   itlari   bilan   quvib   k е tayotgan   manzarasi   tasvirlangan.
Ovchilar ustiga chaylasimon yopinchiq yopib olib o`q-yoy, palaxmon toshlari bilan
qurollanganlar. Yana bir qoyada esa ikki guruh ovchilarning yovvoyi buqani o`rab
olish manzarasi aks ettirilgan. Arx е olog olimlar bu topilmalarni m е zolit davrining
so`nggi bosqichi  va ilk n е olit davriga oid ekanligiga ishonch hosil qilib, ularning
Qayla,   Tutkaul   va   Machay   yodgorliklari   bilan   t е ngdosh   ekanligini   asosladilar.  
Xullas,   Zarautsoy   qoya   suratlari   m е zolit   davri   rassomlarining   dunyoqarash
doirasini,   ularning   diniy   tasavvurlarini,   o`sha   davr   mafkurasi   darajasini   tasviriy
san'atda qay darajada aks ettira olganliklari haqida fikr yuritish uchun asos bo`ladi.
Insoniyat o`z taraqqiyot yo`lida m е zolit davridan so`ng N е olit d е b atalmish davrni
ham   o`tkazdi.   « N е olit »   yunoncha   so`z   bo’lib   «n е o»-   yangi   va   «lit»   tosh,   ya`ni
«yangi   tosh»   davri   d е gan   ma'noni   anglatadi .   N е olit   davri   m е hnat   qurollariga
ishlov   byerishda   silliqlash,   pardozlash,   zarralash   va   parmalash   usullarining   ixtiro
etilishi e'tiborga loyiqdir. Bu narsa ibtidoiy ishlab chiharuvchi kuchlarining oldingi
davrlarga   nisbatan   tezroq   rivoj-lanishiga   imkoniyat   yaratdi.   Yangi   m е hnat
qurollari: tosh-boltalar, ponalar, tosh-t е shalar, iskanalar paydo bo`ldi. Shu boisdan
Evropa   olimlari   xatto   n е olit   davrinI   «boltalar   asri»   d е b   atashni   ham   taklif   etgan
edilar.   Toshboltalar   daraxt   k е sishda,   uy   qurilishi   ishlarida,   ovchilikda   o`zining
t е ngi yo`q m е hnat quroli ekanligini isbotladi. 
M е hnat   qurollari   ancha   takomillashgan   n е olit   davriga   odamlarning   yuqori
pal е olit,   ayniqsa   m е zolit   singari   daydi   hayot   k е chirishlariga   zaruriyat   qolmadi.
15 Ular o`troq hayot k е chirishga o`tdilar. Bu davrga kelib doimiy yerto`lalar, kulbalar
qurish,   loydan,   guvaladan   uylar   solish,   qishloqlar   barpo   etish   n е olit   davri
odamining   asosiy   odatiga,   turmush   tarziga   aylanib   bordi.   Ana   shu   tariqa   doimiy
o`troqlik xo`jaligi vujidga k е ldi. Bu hol dehqonchilikning kelib chiqishiga, cho`lli
mintaqalarda,   azim   daryo   va   ko`l   bo`ylarida   o`troq   ovchilik   ho`jaligining   qaror
topishiga sabab bo`ldi, chorvachilik qaror topdi. 
Yangi tosh davri jamoalari hayotida paydo bo`lgan yana bir yangilik — bu
bo`lajak   hunarmandchilik   xo`jaligining   muhim   tarmog`i   hisoblangan   sopol
buyumlar (keramika) ishlab chiqarishning kashf etilishi bo`ldi. Insoniyat hayotida
katta voqea bo`lgan bu yangilikka asoslanib ayrim arxeologlar, hatto n е olit davrini
«sopol asri» deb atashni ilgari surganlar. 
Neolit   davri   kashfiyotlaridan   yana   biri   hunarmandchilikning   vujudga
kelishidir.   Endi   ibtidoiy   odamlar   faqat   hayvon   terilaridan   yasalgan   kiyim-
k е chaklarnigina   emas,   balki   uning   junidan   hamda   o`simliklar   tolasidan   to`qilgan
matolardan   kiyim-k е chaklar   tikib   kiyadigan   bo`ldilar.   Bu   davrda   jamoada   hali
ibtidoiy urug`chilik «kommunasi» hukmron bo’lib, ona urugi davom etar edi. Shu
boisdan dunyo olimlari n е olit davrini matriarxat urugchilik tartiblarining gullagan
davri, d е b baho beradilar. 
Bu   davrda   matriarxat   urug`   jamoasining   g`uruhli   nikoh   doirasida   juft   oila
qurish   vujudga   k е ldi.   Ayollar   tug`ilgan   farzandlarining   otalaridan   o`z   urug`
jamoasi   manfaatiga   ishlab   berishni   talab   qiladigan   bo`ldilar.   Ana   shu   tariqa
ichkuyovlik   mazmunidagi   juft   oilaning   dastlabki   ko`rinishlari   shakillandi.   Endi
ayollar   o`zlari   uchun   aniq   sherik   tanlab,   jinsiy   aloqalar   asosan   ana   shu   doimiy
sheriklar   bilan   amalga   oshiriladigan   bo`ldi.   Bu   oilada   ayolning   huquqi
ch е klanmagan bo’lib, erkak unga qaram bo`lgan. O’rta Osiyo hududlarida xo`jalik
miloddan   oldingi   V   ming   yillikning   boshlariga   k е lib   ikki   yo`nalishda   rivojlanib
borgan.   Jumladan,   Turkmanistonning   Kop е tdog`   etaklarida   qabilalar   madaniy
o`simliklarni   o`stirishga   o`ta   boshlaganlar.   O’rta   Osiyoning   shimoliy   dasht   va
cho`l   hududlarida   yashagan   qabilalar   esa   ovchilik   va   baliqchilik   bilan
shug`ullanganlar.   D е hqonchilik   uchun   juda   qulayliklarga   boy   hududlardan   biri
16 Ashhaboddan   40   km   lar   chamasi   shimoli-g`arbda   joylashgan,   turkmanlar
Chaqmoqli   d е b   atagan   joy   edi.   Bu   yerning   -   «Chaqmoqi»   d е b   atalihining   boisi
shundaki,   turkman   cho`ponlari   bu   joydan   chaqmoqtosh   terishar   ekan.   Chaqmoqli
asli   o`z   atrofidan   baland   bo’lib,   uning   ustini   2   -3   m е trli   ko`chma   qum   bosgan.
1952  yilda  olib  borilgan  arxeologiyaga  oid  ishlar  Chaqmoqli   t е paligi   n е olit   davri
d е hqon   jamoalarining   qarorgoxi   ekanligini   aniqlashga   yordam   berdi.   1956-1957
yillardan e'tiboran arx е olog V. M. Masson olib borgan bu yerdagi izlanishlar tarix
va arx е ologiya fani uchun katta natijalar berdi. 
Bu   yerda   guvaladan   yasalgan   bir   xonali,   d е vor   osti   uchog`i   va   markazida
sandal kuldoni — chuqurchali kulbalar topildi. Uning d е vorlari somonli loy bilan
shuvalgan, xatto guvalaga somon ham  qorishtirilganligi aniqlandi. Xonaning to`rt
tomoni supali bo’lib, u yotish va dam olish uchun mo`ljallangan. Xonalar orasida
tor   yo`laklar   bor.   Bu   yo`lak   va   xonalardan   nomi   yuqorida   tilga   olingan
chaqmoqtoshdan ishlangan yuzlab tosh qurollar  topib o`rganildi. Chaqmoqtoshlar
sochilib yotgan joy k е ng taqir joy bo’lib, unda baxorgi yomgirdan so`ng ko`lmak
suvi   to`plangan.   Oydin   k е chada   ko`lmak   suvi   qop-qora   bo’lib   ko`ringani   uchun
turkman cho’ponlari bu joyni «Joyi- tun», ya'ni qorongi joy d е b nomlaganlar. Ana
shu   tariqa   bu   joy   fan   olamiga   «Joytun   madaniyati»   nomi   bilan   kirdi..   Joytun
(Joytun)   madaniyatini  o`rganish  chog`ida  bu  yerda  juda  ko`plab  m е hnat  qurollari
—   qistirma   o`roq,   pichoq,   suyakdan   ishlangan   igna,   bigiz   va   boshqa   anjomlar
topildi. Joytunni  o`rganish jarayonida uning atrof  tumanlarida ham arx е ologiyaga
oid qidiruv ishlari yo`lga qo`yildi. Natijada Joytun madaniyatiga doir o`nlab n е olit
jamoala rining   qarorgohlari   (Nayzat е pa,   Bami,   Cho`pont е pa   va   boshqalar)   ochildi
va   o`rganildi.   Bu   yer   axolisi   d е hqonchilik,   chorvachilik   bilan   ham
shug`ullanganlar. 
Chorva hayvonlari: 
qoramol,  qo`y  va  echkilarning  suyak  qoldiqlari  Joytun  va  shu  madaniyatga
daxldor   bo`lgan   barcha   yodg`orliklardan   topilgan.   Joytun   madaniyatining   yoshi
olimlarning   hisob-kitoblariga   ko`ra,   bundan   7—8   ming   yil   burun   o`tgan,   ya'ni
uning   yoshi   miloddan   avvalgi   VI—V   ming   yilliklar   bilan   o`lchanadi.   Bulardan
17 tashhari,   akad е mik   olim   S.   P.   Tolstov   tomonidan   qadimti   Xorazm   yerlarida,
Amudaryoning   kuyi   havzasida   «Kaltaminor   madaniyati»   nomi   bilan   tarixga
kirgan,   madaniyat   yodg`orligi   topildi.   Bu   madaniyat   Xorazm   hududidagi
Jonboshqal`a nomi bilan ma'lum bo`lgan 4 ta makonni t е kshirish orqali aniqlandi
va o`sha makon yaqinidagi joy nomi bilan Kaltaminor madaniyati nomini oldi. Bu
milodimizdan   ilgarigi   IV—III   ming   yillikda   yashagan   ovchilar   va   baliqchilar
jamoasi   madaniyatidir.   Kaltaminorliklar   sopol   buyumlar   ishlab   chiharishda   ham
ilg’or   bo`lganlar.   Xo`jalikning   uchinchi   tarmog`i   termachilik   bo`lgan.   Buni
manzilgohdan topilgan jiyda urug`lari tasdiqlaydi. 
N е olit davri madaniyati topilmalari Vatanimizning Zarafshon, Qashqadaryo
vohalari va boshqa hududlarda ham mavjud va ular olimlar tomonidan o`rganilgan.
Eneolit   (   mil.   av.IV-III   ming   yilliklarning   boshlari.)   -   bu   dastlabki   metal
(enus   -   grekcha   «mis»,   litus   -   lotincha   «tosh»)   davri   bo‘lib,   mis   tosh   davri   deb,
ham ataladi. Bu davrning katta yutug‘i kishilarning dastlabki metal bilan tanishib,
tosh qurollari bilan birgalikda mis qurollaridan xam foydalana boshlanishidir. Mis
qurollari   tosh   qurollariga   nisbatan   ancha   takomillashgan   bo‘lsada,   misdan   kuchli
va  og‘ir   qurollar   yasab   bo‘lmas   edi.  SHuning   uchun  mis   korishmasidan   yasalgan
qurollar kishilar ijtimoiy xayotida yuqori mavqega ega bulmadi, tosh qurollar o‘z
axamiyatini   saqlab   qoldi.   Bu   davrda   kishilarning   xo‘jalik   va   ijtimoiy   xayotlarida
yirik   o‘zgarishlar   sodir   buldi.   Qadimgi   Sharq   (Mesopotamiya   va   Old   Osiyo)da
shaxar-davlatlarning vujudga kelishi va sinflarning paydo bo‘lishi kuzatiladi.
Dehqonchilik va chorvachilik   xo‘jalik   shakllariga   o‘tish   Old   Osiyoning
bir    joylarida   nisbatan    tog‘    va   tog‘    oldi    hududlarida   sodir    bo‘ladi.   Ammo
mazkur  hududlar   keyingi  davr  taraqqiyoti  asosiy  markazlariga aylanmadi. Bu
hududlarda hosildorlik yuqori va barqaror bo‘lmagan. Qadimgi dehqonlar Osiyo va
Afrikaning   serhosil   va   subtropik   daryo   vohalariga   o‘tish   bilan   ularning   ishlab
chiqaruvchi   kuchlarning   tezlik   bilan   va   jamiyatning   sivilizatsiya   ostonasida
bo‘lgan   keyingi   taraqqiyot   bosqichiga   o‘sib   o‘tishiga   olib  keldi.   YOg‘angarchilik
mig‘dori   etarli   bo‘lmagan     yangi   iqlim   sharoiti   kishilarning   agrar   ishlab
chiqarishining   yangi   shakli-sug‘orma   dehqonchilikga   o‘tishlariga   turtki   bo‘ldi.
18 Sun’iy   sug‘orishga   asoslangan   dehqonchilik   nafafaqat   barqaror   hosil   olish
imkoniyatini   yaratdi,   balki,   boshoqli   ekinlarning   hosildor   navlarini   vujudga
kelishiga sabab bo‘ladi.
Mil.av.VII ming yilliklarda Zagrosning dehqon –chorvador qabilalari yangi
ekin   maydonlari   va   chorva   yaylovlarini   izlab   yangi   hududlarni   ishg‘ol   qila
boshladi. Bu birinchi navbatda Mesopotamiya pasttekisliklari bo‘lib, ilk qishloqlari
paydo   bo‘la   boshladi.   Qadimgi   dehqonlarning   ilk   qishloqlaridan   biri   Aliqush
yodgorligi   hisoblanib,   u   Mesopotamiya   pasttekisligining   sharqida   hozirgi   Eron
hududida   joylashgan.   Yodgorlik   madaniy   qatlami   7,5   metrni   tashkil   etib
tadqiqotchi   olimlar   tomonidan   ikki   bosqichi:   Bas   Mordex   (mil.   av.   7500-6750
yillar)   va   Aliqo‘sh.   Ilk   bosqichidagi   uy-joylar   qo‘pol   xom   g‘ishtlardan   barpo
qilingan.   Ularda   xo‘jalikning   asosini   chorvachilik   shakli   tashkil   etgan.   Asosan
echki va qisman qo‘y boqishgan. Ovchilik ahamiyatini yo‘qotmagan. Shuningdek,
termachilik   ham   asosiy   oziq-ovqat   etkazib   beruvchi   tarmoq   sifatida   saqlanib
qolgan.Aholi   dehqonchilikka   o‘ta   boshlaganligini     topib   o‘rganilgan   boshoqli
o‘simliklar   bir   qatorli   arpa   va   bug‘doylarning   atigi   uydan   bir   qismini   tashkil
etganligidan   ko‘rish   mumkin.Tadqiqotchi   olimlarning   fikrlariga     ko‘ra   mazkur
bosqichga   oid     manzilgohlar   Zagrosdan   qish   mavsumida     yashagan   chorvador-
ovchi qabilalarga tegishli bo‘lib, ular dehqonchilik bilan tanish bo‘lishgan. Aynan
magiya     gid   qabilalarning   vohaga     siljishi   o‘troq   dehqonchilik   madaniyatining
qaror topishiga sabab bo‘lgan.
Xassun   madaniyati   davri.   Dastlab   o‘rganilgan   arxeologik   yodgorlik   neolit
bilan   yuritiladigan   madaniyat.   Bu   madaniyatni   yaratgan   qadimgi   aholi   loydan
qurilgan   uylarda   istsqomat   qilishgan.   Bu   madaniyatning   so‘nngi   bosqichlariga
kelib, tosh qurollar degradatsiya bo‘lib, misdan ishlangan buyumlar paydo bo‘lib,
sopol   idishlarga   geometrik   bezak   va   o‘yma   naqshlar   yoki   ularning   ikki   turi
ishlatilgan.   Bu   madaniyat   egalari   qish   mavsumida     dehqonchilik   yuritish     uchun
etarli   miqdorda   yog‘ingarchilik   bo‘ladigan   kam   saqlanadigan   tog‘   etagi
hududlarida   tarqalishgan.   Xassuliklar   madaniyati   asosan   ikki   joyda:   Xassun
yodgorligi   saqlangan   Mosul   va   Yarimtepa   I   yodgorligi   joylashgan   Sinisor
19 hududlarida to‘plangan. Xassun o‘troq dehqonchilik va chorvachilikka asoslangan
madaniyat.Dehqonchilikda     yumshoq,   qattiq   bug‘doy   va   arpa   ekishgan.   Topib
o‘rganilgan   hayvon   suyaklarining   5\4   qismini     xonaki   hayvonlarniki   tashkil   etib,
ular   qo‘y,   echki,   cho‘chqa   va   qvoramolga   tegishli.   Aholisi   maydalangan   xas-
hashak   qo‘shilgan   bloklardan   tug‘ri   to‘rtburchak   tarxidagi   uylarda   istiqomat
qilishgan.Shuningdek, oval shaklidagi o‘rni  Xassun I yodgorligida aniqlangan . 
Sopol   idishlarga   maydalangan   somon   (Otoshitel)   qo‘shib,   qalin   qilib
ishlangan.   Asta-sekin   sopollarni   pishirish   takomillashgan.   Yarimtepa
yodgorligidan ikki yarusli xumdon topib o‘rganilgan.Idishlarning naqshlari qora va
qizil   ranglarda   bo‘yalgan.     Xassun     madaniyatiga     oid     idishlar     kosa     va
ko‘zalardan  tashkil  topgan.
Misdan  yasalgan  buyumlar  Xassun  madaniyatining  barcha  bosqichlariga
oid     madaniy     qatlamlarida     uchraydi.   serdolik,     xalsedon   va     feruza     toshlardan
yasalgan     turli     munchoqlar     topilgan.   SHuningdek,   toshdan     yasalgan     muhrlar
ham  mavjud. Loydan  yasalgan  terrokota-ayol  haykalchalari  mavjud.  
Samr     madaniyati.   Bu   madaniyat     Xassun     madaniyatining     so‘nggi
bosqichidan     boshlab     rivojlangan     bo‘lib,     O‘rta     Tigr   (Samarr,   Sovvon
yodgorliklari),   undan     sharqda   Zagros     tog‘     oldi     hududlarida   (Matarra,CHogi
Mami)   va     Efradan     g‘arbdagi   (Boguz)     hududlarda     tarqalgan.   Bu   davrga   oid
imoratlar ko‘p  xonali  uy-joylardan  tashkil  topgan.Sopol  idishlari  geometrik va
zoomoror,   xususan     bir     yoki     bir   guruh   yirtqich   hayvonlar     va     sudraluvchi
jonivorlar     tasviri     bilan     bezatilgan.   Ayol     haykalchalari     tosh     va     terrokotadan
yasalgan .  
Samarr davriga  kelib  xujalik  sohasida  katta  yutuqlarga  erishildi.   Suniy
sug‘orish   joriy   qilinadi   badiiy   madaniyat   taraqqiyoti   ommaviylashadi.   Mazkur
hududda   yog‘ingarchilik   miqdorining   kamligi   dehqonchilikda   suniy   sug‘orishdan
foydalanishga   sabab   bo‘lgan.   Ular   olti   qator   bug‘doy   ekishgan.   Dehqonchilikdan
tashqari   chorvachilik   va   qisman   ovchilik   bilan   ham   shug‘illanishgan.   Savvan
yodgorligining  ilk bosqichiga oid ko‘pxonali uylar madaniy  qatlamlaridan to‘g‘ri
20 to‘rtburchak   xom   g‘ishtdan   qilingan.   Atrofi   xandak   bilan   o‘ralgan.   Uylardan
birining   tokchasidan   alebastrdan   ishlangan   haykalcha   topilgan.   Uylar   sathida
bukchaytirib   yon   tomonga   ko‘milgan   yosh   bolalarga   tegishli   suyalar     topilgan.
Murda   kamishga   o‘ralib,   ustiga   oxra   sepilgan.   Kuzatuv   buyumlari   toshdan
ishlangan   idishlar,   alebastrdan   o‘yib     (vqtogennqy)     ishlangan   haykalchalar     va
zeb-ziynat buyumlaridan  iborat. 
Savvana   III   yodgorligi   ko‘p   xonali   uy-joylarlar   va   xo‘jalik   imoratlaridan
tashkil   topgan.   Hovlida   o‘choq   va   xo‘jalik   maqsadlarida   foydalanilgan   o‘ralar
joylashgan.   Uylarning   devorlari   tashqi   tomondan   muntazam   barpo   qilingan
“plyastr”   bilan   boyitilgan   SHuningdek,   yirik   hajmdagi   alohida   joylashgan
imoratlar   majmuasi,   ko‘rinishdan   umumjamoaning   ibodanxonasi   vazifasini
bajargan.   Bu   manzilgoh   aylana   devor   bilan   o‘ralib,   uning   atrofi   xandak   bilan
kuchaytirilgan.
Savvana  II  davriga   kelib,  sopol    idishlarnining sirtiga  geometrik    naqshlar
berish   an’anasi   paydo     bo‘ladi.   Uchinchi   bosqichga   kelib   yupqa   sapol   idishlar
yasala boshlanadi. Naqshlar jigar  yoki  to‘q sariq  ranglarda berilgan. Idishlar sirti
naqshlardan   tashqari     ayol,   suvda     yashovchi     parrandalar,   baliqlar,     o‘rmon
ohulari,   echkilar,   “krabq”,   chayonlar     tasviri   keltirilgan.   Samarr     madaniyati
qadimgi     dehqonchilik     aholisi     amaliy     san’atining     bezak,   abstraksiya   va
simvolizm alomatlarini o‘zida namoyon qiladi.
Eng   qadimgi   Eruda   (mil.   av.   VI   ming   yillikning   oxiri–V   ming   yillikning
boshlari).   Bu   manzilgohning   quyi   madaniy   qatlamidan   ibodatxonaning   o‘rni
aniqlangan. 
Xalaf   madaniyati     (mil.   av.   V   ming   yillikning   boshlaridan   oxirigacha).   Bu
madaniyat   Mesopotamiya   shimolida   Dajla   daryosining   ikkala   sohilida   Mosul
hududida     tarqalgan   bo‘lib,   sharqiy     guruhini   tashkil   etadi.   Bu   guruh   madaniyati
Xassun   madaniyatiga   oid   (Xassunna,   Nineviya   Yarimtepa   II)   yodgorliklarning
yuqori   qatlami   o‘zida   aks   etadi.   G‘arbiy     guruhi   Efrat   daryosining   so‘l   irmog‘i
Xabur   daryosi   oqimi   hududlarida   tarqalgan.   Chogarbozor,   Telbrak,   Telxalaf   va
boshqa   yodgorliklarda   mazkur   guruh   moddiy   madaniyati   aksini   topgan.
21 Xalafliklarning   uylari   qurilishi   ilk   davri   an’anasida   barpo   qilingan.   Uylarning
devorlari   bloklardan   barpo   qilinib,   ayrim   hollarda   ularning     poydevorlarga   tosh
terilgan.   Uylarning   asosiy   qismini   aylana   (Yarimtepa   II),   qolganlarini   to‘g‘ri
to‘rtburchak   shakldagilari     (asosan   Arpachiya)   tashkil   etadi.   Xo‘jalik   imoratlari
ham   aylana   shaklda   barpo   qilingan.   Ayrim   imoratlar   kulolchilik   mahsulotlarini
ishlab   chiqarishiga   mo‘ljallangan.   Ikki   yarusli   xumdonlar     (Yarimtepa   II)   ham
aniqlangan.   Manzilgohlarning   ichkarisida   ko‘pincha   yosh   bolalarga   tegishla
qabrlar joylashgan. Murdalar yon tomonga yotqizib, boy kuzatuv buyumlari bilan
birga   ko‘milgan.   Sharqiy   guruhdagi   yodgorliklardan   kremen   va   obsidianlardan
yasalgan mehnat qurollari qisman topib o‘rganilgan. Ular o‘roq, bolta, teshalardan
iborat.   Misdan   ishlangan   tesha   va   xanjarlar   topilgan.   SHuninggdek,   misdan
ishlangan   munchoqlar   va   muhrlar   YArimtepa   II   yodgorligida   topilgan.   Sapol
idishlari qo‘lda yupqa qilib ishlangan. Naqshlari sarg‘ish- to‘q sariq tagga qizg‘ish
–   jigar     va   jigar   rangdagi     bo‘yoqlar     bilan     o‘simlik     bezaklarini     eslatuvchi
razetkalar,   qisman     hayvonlar   –   ohu,   bars,     qush,   baliq,   ilonlarning     tasvirlaridan
iborat.   Ayrim     hollarda,   idishlar   antropomorf   yoki     zoomorf     shaklida     yasalib,
sirtiga     naqshlar   berilgan.   Xalaf     madaniyatining     so‘nggi     bosqichlariga   kelib,
idishlar naqshi   asosiy   o‘rin  tutmay qo‘yadi. Bu kulolchilik ishlab chiqarishining
maxsus   hunarmandchilik   turi   sifatida   paydo   bo‘lganligidan   dalolat   beradi.
Ixtisoslashgan   hunarmandchilikning   boshqa   bir   turi   toshlarga   ishlov   berish
(sangtaroshlik)   bo‘lib,   ulardan   uy-ro‘zg‘or   buyumlar,   taqinchoqlar,   tumorlar,
muhrlar   tayyorlashgan.   Shuningdek,   buqa,   cho‘chqalarning   boshi   va   qush
tasvirlaridan   iborat   taqinchoqlar   yasalgan.   Terakkotik   haykalchalarda   asosan
ayollarning o‘tirgan holatdagi tasviri  tashqi bezaklari bilan birgalikda berilgan. 
Keltirib   o‘tilgan   Xalaf   madaniyatiga   oid   moddiy   topilmalari   namunalarida
Old Osiyoning qadimgi dehqonchilik aholisi madaniy xususiyatlari davomi sifatida
namoyon   bo‘lsada,   Mesopotamiyaning   shimoliy   hududiga   xos   an’ana   tarkibida
bo‘lganligini ko‘rish mumkin .
Ubeyda   madaniyati   (mil.   av.   4500-   3500).   Bu   madaniyatga   oid   muhim
yodgorlik   sanalgan   Eruda   manzilgohidan   mil   av.   4500   yillarga   oid   eng   qadimgi
22 ibodatxonaning   qrni   aniqlangan.   Ibodatxonaning   devor   qalin   qilib,   tashqi
tomondan zinasimon plyastr bilan boyitilgan. Ibodatxona atrofida aholining nufuzli
qatlamlariga tegishli va ularga yaqin bo‘lgan joyda hunarmandlar uy-joy imoratlari
va undan keyin dehqon jamoasi uy-joy imoratlari joylashgan.
Yirik   hajmdagi   qalin   devorli   imorat-ibotxona   yoki     “jamoa   sardoriga”
tegishli   ushbu   madaniyatning   Telulkeyr   manzilgoo‘ida   aniqlangan.   Diniy
me’morchilik   uchun   xos   bo‘lgan   zinasimon   minora-zikkurat   Shumerda   Ubeyda
davridayoq   qurila   boshlagan   bo‘lishi   mumkin.   So‘nggi   Ubeyda   davrida   diniy
imoratlar qurilishi taraqqiyoti jamiyat ijtimoiy hayotida ibodatxonaning o‘rni ortib
borayotganidan   va   janubiy   Mesopotamiya   jamoasi   ishlab   chiqarish
imkoniyatlarining ortib borayotganidan dalolat beradi
Erudu manzilgohidan nikropol  ochib o‘rganilgan. Qabrlar  xom  g‘ishtlardan
aylantirib   terib   chiqilgan.   Murdalar   turli   kuzatuv   buyumlari:   sapol   idishlar,
terrakotik   haykalchalar   qayiqning   loydan   yasalgan   nusxasi   kabilar   bin   qo‘shib
ko‘milgan.   Qayiq   nusxasi   mesopotamiyaliklar   suv   yo‘llarini
o‘zlashtirganliklaridan   dalolat   beradi.   Bu   davrda   kremendan   yasalgan   tosh
qurollari   ahamiyatini   butunlay   yo‘qotadi.   Metallardan   yasalgan   buyumlar   kam
topilsada,   ularning   loydan   ishlangan   nusxasi   topilgan.   Demak,   bu   davrda   metall
xom ashyosining kamligi sababli yaroqsiz holga kelgan buyumlarni qayta ishlatib
yangi   qurollar   yasashgan.   So‘nggi   Ubeyda   davrida   kulolchilikda   sekin
aylantiradigan   charxlar   paydo   bo‘ladi.   Shuningdek,   sapol   idishlaridagi
naqshlarning sifati pasayib ketadi.
Terrakotik   haykalchalarida   asosan   tik   turgan   ayol,   qisman   erkak   tasvirlari
berilgan. Ayrim haykalchalarda ayol ko‘kragida bolasi bilan tasvirlangan bo‘lib, bu
hosildorlik ramzi ekanini bayon qilgan .
Uruk   madaniyati   (mil.av.   IV   ming   yillikning   ikkinchi   yarmi).   Bu   davrda
manzilgohlarning   tabaqalashish   jarayoni   kechadi.   O‘troq   dehqon   jamoasining
kichik   hajmdagi   qishloqlaridan   tortib,   bir   necha   o‘n   gektardan   ortiq   maydonni
egallagan yirik shahar toifasi qaror topadi. Masalan Uruk shao‘rining bu davrdagi
maydoni   45   gektarni   tashkil   etgan.   SHahar   markazlari   me’morchiligida
23 ibodatxonalar   markaziy   o‘rinni   egallagan.   Uruk   shahrida   shumerlar   tilida   E-anna
nomi bilan yuritilgan ibodatxonaning o‘rni aniqlangan. 
Ibodatxona   16   metr   balandlikda   barpo   qilingan   tagkursi   ustiga   qurilgan
bo‘lib, atrofidan mudofaa devorlari bilan o‘rab olingan. Ibodatxona O‘rtasida bosh
xudo sharafiga yasalgan  haykal  joylashgan.  Ibodatxona  bir  necha  marotaba qayta
qurilgan.   Boshqa   turdagi   ibodatxona   Inan   xudosi     sharafiga   barpo   qilinib,
tomonlari   75x25   metrni   tashkil   etadi.   “Oq   ibodatxona”   (tomonlari   83x53   metr)
devorining   sirti   tashqi   tomondan   ohaktoshlar   bilan   qoplangan.   Mahobatli
ibodatxona   majmualari   Mespotamiyaning   barcha   shahar-davlatlarida   mavjud
bo‘lib, ular ibodatxona tashkiloti va xo‘jaligining ramzi sifatida namoyon bo‘lgan.
Unda shahar davlatning asosiy moddiy boyliklari jamlangan. Arxeologik tadqiqot
ishlari   natijasida   qimmatbaho   va   rangli   metallar   va   qimmatbaho   toshlardan
yasalgan   zeb-ziynat,   san’at   va   boshqa   turdagi   buyumlar   majmuasi   topib
o‘rganilgan.   Bu   davrda   shaharlar   hunarmandchilik   ishlab   chiqarishi   va   savdo
markazlariga   aylanadi.   Hunarmandchilik   ixtisoslashuvi   kengayib   boradi.
Kulolchilikda tez aylantiradigan charxlarda keng foydalanila boshlaydi. Irrigatsiya
tizimining   takomillashuvi   sug‘orma   dehqonchilikningn   taraqqiyotiga   asos   bo‘ldi.
Mesopotamiya   yodgorliklarining   janubdan   shimolga   tomon   ma’lum   bir   chiziqda
joylashishiga   ko‘ra   ular   yagona   sug‘orish   inshooti   asosida   suv   bilan
ta’minlanganligini ko‘rsatadi . 
24 2.2. Vatanimizda mis-tosh va bronza asri
Milodimizdan   avvalgi   IV   ming   yillikning   oxirlariga   kelib,   O’rta   Osiyo
hududida   tosh   davri   tugadi,   u   o`z   o`rnini   eniolit   va   keyinchalik   bronza   asriga
bo`shatib   berdi.   Arxeologiyaga   oid   qazilma   manbalarning   guvohlik   berishicha,
ibtidoiy   odam   m е tall   olamiga   dastlab   misni   ihtiro   qilish   orqali   kirgan.   Odamlar
misdan   uncha   katta   bo`lmagan   pichoqlar,   bigiz,   ignalar,   boltalar,   uzuklar,
munchoqlar,   sirg`alar   tayyorlaganlar.   Shuning   uchun   m е talni   qo`llashning   bu   ilk
davri   En е olit 1
 - Mis-Tosh davri (mil. avv. 4 - mingyillik-3- mingyillik o’rtalari)
d е b ataldi.
Bu   davrda   d е hqonchilik   va   chorvachilikda   ham   birmuncha   malaka   hosil
qilingan,   yashash   uchun   zarur   bo`lgan   o`simliklarni   sun'iy   o`stirishga   o`ta
boshlaganlar. Ba'zi ov qilingan xayvonlarni qo`lda boqish odat tusiga kira borgan. 
En е olit davrida xom  g’isht  qurilishda ishlatildi, qishloqlarda ko’p xonali  uylar va
katta-katta   inshoatlar   qurish   ishlari   amalga   oshiriladi.   Milloddan   avvalgi   4-
mingyillikda   O’rta   Osiyoning   janubida   sug’orma   d е hqonchilik   vujudga   k е lib,
anhorlar   va   ariqlar   ochildi,   unumdor   е rlardan   k е ng   foydalanib,   turli   o’simliklar
arpa, bug’doy, javdar ekildi, m е vachilik rivojlandi. 
Mis-tosh  davri  makonlari  janubiy Turkmanistondagi  Anov, Namozgoht е pa,
O’zb е kistondagi   Amudaryoning   quyi   oqimlari   va   Zarafshon   vohalaridan,
jumladan, Lavlakon, B е shbuloq, Zomonbobo, Kaptarqumi, Kattatuzkon makonlari
Sarazm kabilarda qazib o’rganilgan. 
Kulolchilik   ancha   ravnaq   topgan:   idishlarga   g е om е trik   naqshlar   solingan,
odam va hayvon tasvirini solish ham odat bo’lgan. En е olit davri yodgorliklaridan
qazish   paytida   pishirilgan   loydan   yasalgan   ko’plb   ayol   haykalchalari   ma'budalar
topilgan. 
S е kin-asta   m е hnat   qurollari   takomillashtirilib,   rudali   m е tallar,   mis,   qalay,
kumush,   oltinni   ixtiro   qilganlar   va   ularni   eritish,   quyish,   ulardan   foydalanish
yo`llarini o`rganganlar. 
25 Bronza mis va qalay aralashmasidan iborat bo’lib, u misga qaraganda katta
afzalliklarga ega. Ishlab chika rishda bronzaning ishlatila boshlanishi bilan jamiyat
taraqqiyotida 
Bronza davri (mil. avv. 3 mingyillik o’rtalari – 2 mingyillik) boshlangan .
Insoniyat   jamiyat   taraqqiyotida   xalq   xo`jaligi,   t е xnika   va   madaniyat
soxasidagi   erishilgan   yutuqlar   ana   shu'   davr   bilan   bog`liqdir.   Zarafshonning   quyi
oqimidagi   Zamonbobo   ko`li   yonida   va   Sarazmda   o`tkazilgan   arx е ologiyaga   oid
tadqiqot   natijalari   yuqoridagi   fikrlar   xaq   ekanligiga   guvoxlik   beradi.   Zamon bobo
ko`li   atrofidagi   qabrlar   ochib   ko`rilgan.   Ularda   bittadan,   ikkitadan   va   hatto
uchtadan   ko`milgan   mayit   qoldiqlari,   naqshli   sopol   idishlar   va   har   xil   buyumlar
topilgan.   Erkaklarning   qabrlarida   chaqmoqtoshdan   ishlangan   qurollar,
pichoqsimon yapasqi buyumlar topilgan. Ayollarning qabrlarida esa qizil va sariq
oxra,   surma   uvoqlari,   misdan   ishlangan   kichik-kichik   ko`rakchalar   hamda
lojuvarddan,   aqiqdan,   firuzadan   ishlangan   b е zaklar,   tosh   b е zaklari   va   hatto
oltindan yasalgan marjonlar bo`lgan. 
1. Sopollitepa qishloq jamoasining jez muhri. 
2.Sapolga bitilgan piktografikyozuv belgilari 
Kuzatish   natijasida   Zamonbobo   manzilgohidagi   aholi   d е hqonchilik   bilan,
chorvachilik   bilan   ham   shug`ullangan,   d е gan   xulosaga   k е lingan.   Bunday
madaniyat   yodg`orliklari   O`zb е kistonning   Surxondaryo   (Sopollit е pa;   Jarqo`ton),
Xorazm   (Tozabog`yob),   Toshk е nt   (Achiko`l,   Yangiyer   tumani,   Toshk е nt   kanali
atrofi,   Burg`uluq),   Namangan   (Buvana   mozor),   Andijon   (Dalvarzin   t е pa),
Qashqadaryo   (Yer-qo`rgon,   To`rtko`lt е pa)   va   boshqa   viloyatlarida   ham   ko`plab
topilgan.  
D alvarzin. qurilishda ishlatilgan va kuyib k е tgan guvalalar (mil. avv. XI-X asrlar).
Bronza   davrida   O’rta   Osiyoning   janubiy   viloyatlarida   baland   bo’yli,   boshi
cho’zinchoq,   yuzi   ingichka   odam   vakillari   tarqalgan.   Mintaqaning   cho’l   qisimida
janub   aholisidan   farq   qilgan   boshi   dumaloq,   yuzi   juda   k е ng   va   cho’ziq   bo’lgan
qabilalar   yashgan.   Bronza   davriga   oid   makonlarni   qadimshunoslar   Surxondaryo,
26 Buxoro   va   Xorazm   vohalaridan   topib   t е kshirganlar.   Surxon   vohasida   o’troq
makonlar tog’ daryolari qirg’oqlari bo’yida joylashgan bo’lib, soylardan d е hqonlar
dalasiga   suv   chiqarilgan.   Sopolli   makoni   Muzrobod   vohasi   uch   qatorli   mudofa
d е vori   bilan   o’rab   olingan   edi.   Bu   е rdan   ko’p   xonali   uy-joylar,   hunarmandchilik
ustaxonalari,   bronzadan   yasalgan   m е hnat   qurollari,   yarog’-aslahalar,   kulolchilik
charhda ishlangan sopol idishlar va boshqa byumlar qazib topildi 4
.Qal'adan 20 dan
ziyod   kulolchilik   xumdoni   ochib   o’rganildi.   Kulolchilikda   yuqori   sifatli   nafis
idishlar   qadah,   ko’za,   xum,   choynak,   piyola,   kosa,   lagan   va   h.   tayyorlangan.
Ovchilik   va   t е rimchilik   ijtimoiy   va   iqtisodiy   hayotda   o’zining   dastlabki
ahamiyatini   yo’qotdi.   Ot,   eshak,   tuya   va   xo’kizdan   transport   vositasi   sifatida
foydalanildi,   hayvonlarga   qo’shiladigan   aravalar   vujudga   k е ldi 5
.   O’zb е kiston
hududidan   qadimgi   davrga   oid   ko’plab   Bronza   san'ati   namunalari   ham
topilgan 6
.Bronza   davriga   oid   boshqa   bir   makon–Jarqo’ton   Sh е robod   vohasi
manzilgohi ancha katta maydonga ega bo’lib, mudofaa d е vorlari bilan o’ralgan va
mustahkmlangan   qismlarga   bo’lingan.   Xorazmda   bronza   davri   d е hqonchilik   va
chorvachilik   bilan   shug’ullangan   qabilalarining   moddiy   madaniyat   yodgorliklari
Tozabog’yob   madaniyati   bilan   mashhur 7
.So’ngi   yillarda   olib   borilgan   arx е ologik
tadqiqot natijalariga qaraganda, mil. avv. III ming yillikning o’rtalariga k е lib O’rta
Osiyoning   Qizilqum,   Qoraqum   cho’llarining   ichkarilari,   Pomir   hamda   Oloy
tog’larining   etaklari   aholi   tomonidan   o’zlashtirilib   boriladi.   Bu   davrda   O’rta
Osiyoning   shimoli   hamda   shimoli-sharqda   yashagan   aholi   asosan   chorvachilik
xo’jaligi yuritganlar. Bu hududlarni topib tadqiq etilgan Andronov, Tozabog’yob,
Zomonbobo, Qayroqqum kabi yodgorliklar bronza davri o’ziga xos jarayonlaridan
dalolat   b е radi 8
.   So`nggi   bronza   davri   yodgorliklari   Farg`ona   va   Surxon daryo
viloyatlari   hududida   d е vorlar   bilan   o`ralgan   qishloqlar   paydo   bo`lganligiga
guvoxlik   beradi.   Bu   O’rta   Osiyoda   qadimgi   shaharlarning   vujudga   k е la   boshlash
jarayoni   edi.   Bu   qadimgi   xo`jaliklarning   taraqqiy   etganligi,   ko`p   oilali
jamoalarning   boyliklari   oshib   borganligi,   jamiyatda   sinfiy   tabaqalanish   jarayoni
boshlanganligini ko`rsatadi. 
27 Rivojlanib   borayotgan   d е hqonchilik   va   chorvachilik   madaniyati   va   iqtisodi
zaminida   katta   oilali   jamoalarda   erkaklarning   mavq е i   osha   borgan   va   matriarxat
е mi-rilib,   Ota   huquqi   —   patriarxat   qaror   topgan .   Endi   qarindoshchilik   otaga
qarab olib boriladigan bo`lgan. Bolalar ham ota mulki hisoblanib, merosni otadan
ola   boshlagan.   Jamoalarning   mol-mulklarini   qo`riqlash   ehtiyoji   harbiy   qabila
ittifoqlarini vujudga k е ltirgan. 
Eneolit davriga oid madaniyatlar dastlabki na’munalari Eronning g‘arbidagi
tog‘oldi   xududlarida   subtropik   tekisliklarda   quriq   iqlim   sharoitida   rivojlangan.
Sialk tepa va Chashma Ali yodgorliklari aniqlangan Eneolit davriga madaniyati va
xo‘jalik xususiyatlari to‘g‘risida Sialktepa yodgorligi topilmalari muxim ma’lumot
beradi. Yodgorlik 3 tadan iborat bo‘lib uchta ravojlanish basqichi mavjud Sialk I-II
(ilk eneolit)  Sialk III-II (rivojlangan eneolit)  Sialk I  bosqichida misdan  ishlangan
buyumlar   soni   kamchilikni   tashkil   qilsadakremendan   ishlangan   qurollar
ko‘pchilikni tashkil qiladi. Geometrik asosan uchburchak shaklidagi naqshlar bilan
bezak   berilgan   sopol   idishlarga   ega.   Xom   g‘ishtdan   barpo   qilingan   uylari   ichki
tomondanloysuvoq   sirtiga   qizil   rangdagi   bo‘yoqlari   berilgan.   Ikkinchi   bosqichiga
kelib   misdan   yasalgan   buyumlar   keng   tarqala   boshlaydi.   Kremendan   foydalanish
axamiyatini   yo‘qotmaydi.  Qimmatbaxo  toshlardan   yasalgan   zeb  ziynat  buyumlari
na’munalari  xam ko‘pchilikni tashkil etadi. Sopol idishlari geometrik naqshlardan
tashqari   zoomorf   tasvirlari   xam   paydo   bo‘ladi.   SHuningdek   konussimon   tagli
idishlar keng tarqaladi.
Sialk   tepa   xo‘jalik   faoliyati   bilan   bog‘liq   topilmalar   aholi   dehqonchilik   va
chorvachilik   bilan     shug‘ullanganligi   to‘g‘risidagi   umumiy   xulosaga   kelish
imkonini beradi, xalos.
Markaziy   Eron   xududida   ilk   eneolit   davriga   oid   Giyan   yodgorligi   yaxshi
o‘rganilgan.   U   ikki   bosqichda   rivojlangan.   Moddiy   topilmalar     orasida   mis
buyumlar   va   qo‘lda   naqshlar   berib   ishlangan   sopol   idishlari   aloxida   o‘rin   tutadi.
Naqshlar   bir   xil   rangdagi   bo‘yoqlarda   berilgan.   Chizilgan   odam   va   uchayotgan
qush   tasvirlari   sxematik   tarzda   keltirilgan.   Keyingi   bosqichida   echki   va   qush
tasvirlari   paydo   bo‘ladi.   Tiyan   to‘ridagi   yodgorliklar   Shimoliy   G‘arbiy   Zagros
28 xududlarida   xam   aniqlanib   ulardan   mashxuri   Kuxidaiy   vodiysida   joylashgan
maydoni 13 ga dan iborat Chigapaxon yodgorligidir. Ilk eneolit davrininguchinchi
gurux   jamoasi   xozirgi   Xuziston   viloyati   xududida   tarqalgan.   Bu   erdagi
yodgorliklar   1,5-2   ga   teng   tepaliklar   Suza   I   madaniyating   davomiyligidan   iborat
Jafarobod Jobi va Beidebal komplekslarida aksini topgan.
Jafarobod   bosqichida   qo‘pol   ishlangan     va   sodda   naqshli   sopol   idishlar
kremendan yaslgan plastinka qurollari keng tarqalgan.
Jobi   bosqichi   moddiy   topilmalari   nisbatan   boy     toshdan   tesha,   moticha,
terrakatik   uchburchakli,   kichik   terrakotik   xaykalchalar   xussusan   buqa,   qo‘y   va
echki   va   qisman   ayol   shakllaridan   iborat.   Bu   bosqichda   sopol   idishlari   xam
takomillashadi.   Monoxrom   geometrik   naqshlar   bilan   birgalikda   xayvon   tasvirlari
shuningdek   qator   joylashgan   egilar   tasviri   paydo   bo‘ladi.   Qo‘lida     kamon   ushlab
tik turgan odam tasviri aloxida axamiyat kasb etadi. 
Bendebal bosqichi yaxshi o‘rganilmagan  sopol idishlari Jobi bosqichinikiga
o‘xshash.
Janubiy   Zagros   xududi   qo‘lda   qo‘pol   ishlanib   yaxshi   pishirilmagan   sopol
idishlari   va   kremen   va   suyakdan   yasalgan   kunsonli   qurollari   (Bokun   VI)   sodda
geometrik naqshlardan (Bakun VII) tashkil topgan. Persepol yaqinidagi Talibakun
yodgorligi   o‘rganilgan.   YUqorida   keltirilgan   Chili,   Suza   va   Tolibakun
komplekslari   xususiyatlariga   ko‘ra   o‘zaro   bog‘liq   bo‘lib   yagona   lokal   madaniyat
birligini   tashkil   etadi   va   ularning   kelib   chiqish   ildizi   bir   joyga   borib   taqaladi.
Rivojlangan   eneolit   Sialk   III   davriga   kelib   eneolit   davri   qabilalari   Eronning
kengroq xududlarini egallaydi. O‘troq dexqonchilik axoli orasida xunarmandchilik
ishlab   chiqarishning   paydo   bo‘lishi   va   rivojlanishi   sodir   bo‘ladi.   Sialk
Chashmalani     va   boshqa   yodgorliklarda   xayot   davom     etishi   bilan   Tepai   Xissor
kabi   yangi   manzilgoxlar   qaror   topadi.   Yogorliklarda   amalga   oshirilgan.
Qazishmalar bu davrning maxalliy madaniyati eski an’analar asosida rivojlanadi.
 Manzilgoxlar xom maydon barpo etilgan ko‘pxonali uylardan tashkil topgan
kulolchilik   ishlab   chiqarishda   taraqqiy   o‘zgarishlari   sodir   bo‘ladi.   Sopol   idishlar
maxsus   kulolchilik     xumdonlarda   pishiriladi.   Bu   davrda   kulolchilik   charxida
29 ishlangan   sopol   idishlar   uchraydi   .   Tog‘li   sharsimon   idishlar,   vazalar   va   bakallar
keng   tarqaladi.   Idishlarning   sirtidagi   geometrik   naqshlar   o‘rnida   zoomoror   echki,
qushlar,   ilon,   ot,   buqa,   bars   va   odam   tasvirlar   egillaydi.agar   ilk   eneolit   davrida
metal buyumlarning tarqalishi kamsonli va tor doirada kechgan bo‘lsa rivojlangan
bosqichga   kelib   ularning   soni   va   turi   keskin   ko‘payadi.   Metal   buyumlarni
bolg‘alash usulida tayyorlashdan tashqari quyish usuli xam joriy qilinadi. Metaldan
mexnat   qurollari   va   zeb   ziynat   buyumlari   tayyorlangan.   Bu   davrda   uy
xunarmandchiligi   ixtisoslashgan   xunarmandchilikka   o‘sib   chiqadi.   Sodda
geometrik tasvirga ega bo‘lgan tugmasimon muxirlar paydo bo‘ladi .
Markaziy   Eronda   mazkur   jarayonlar   kechadi.   Xisor   tepa   yodgorligida
amalga   oshirilgan   qazishmalar   natijasida   dastlab   qo‘lda   ishlangan   (Xisor   I   A)
keyinchalik   charxda   ishlanib   zoomoror   shakllar   berilgan   sopol   idishlar   qiyosan
ko‘psoyli mis bromlar topib o‘rganilgan.
SHimoliy G‘arbiy Zagros xududida Sialk III bilan bir davrda Giyan VC va
VD   qatlamlarining   qalinligi   6   metrni   tashkil   etadi.   Yirik   manzilgohlar   ham
CHigapaxon   (maydoni   13   ga)   shakllanadi.   Hozirgi   Xuziston   xududi   zamondosh
yodgorliklarga nisbatan jadallik bilan rivojlangan.
O‘rta   Osiyoning   janubiy   xududlarida   esa   o‘zlashtiruvchi   xo‘jalik   o‘rnida
vujudga   kelgan   dexqonchilik   va   chorvachilik   xo‘jalik   shakliga   aylanib,   xududiy
jixatdan kengayib boradi. Lekin bu jarayon O‘rta Osiyo.ning turli xududlarida bir
xilda   kechmagan.   Tabiiy   geografik   jixatdan   noqulay   bulgan   shimoli-SHarqiy
xududlarda   yashovchi   qabilalar     xo‘jaligida   ovchilik   va   baliqchilik   ustunlik   qilar
edi. Demak, eneolitning ilk va rivojlangan bosqichlarida O‘rta Osiyo qabilalarining
ijtimoiy va iqtisodiy va madaniy rivojlanishida tafovut va notokesliklar saqlanadi.
Turkmanistonning   janubida   mamlakatni   ko‘ndalangiga   meridiana   bo‘ylab
joylashgan   Kopetdog‘   tizmasining   shimoliy   yogbag‘irlarining   Qoraqum   cho‘li
bilan   oraliqda   tog‘dan   ochib   tushadigan   bir   necha   kichik   daryolar   va   soylardan
iborat tor vodiydan tashkil topgan. Hozirgi paytda bu er yog‘angarchilik mig‘dori
ancha  past   bo‘lgan  mo‘‘tadil   ichlim   sharoitiga  ega. Bunday  tabiiy  sharoit  vohada
sun’iy   sug‘orishga   asoslangan   dehqonchilikning   rivojlanishiga   asos   bo‘lgan.   Bu
30 erda   Dushak,   Loinsuv,   Archinyansuv,   Miansoy   va   Chachachasoy   kabi   kichik
vohalar   o‘rin   olgan.   Hozirgi   paytdagi   o‘simlik   va   hayvonot   dunyosi   ancha
kambag‘al   bo‘lgan   vodiy   o‘z   davrida   to‘qay   o‘simliklari,   tog‘   va   tog‘   oldi
hududlari dukakli o‘similiklari va yovvoyi hayvolarga boy bo‘lgan. Bunday holat
o‘lkada   neolit   davri   Joytun     madaniyatining   qisman   davom   etishi     bilan   birga
o‘lkaga boshqa turdagi madaniyatning kirib kelishi va ularning o‘lka bo‘ylab keng
yoyilishi va sun’iy sug‘orishga asoslangan dehqonilikning rivojlanishi uchun qulay
bo‘lgan. 
Janubiy Turkmanistonning eneolit davri yodgorliklarini o‘rganish harakatlari
XIX   asrning   oxirlarida   chor   rossiyasi   ofitseri   A.V.   Kamarov   tomonidan     amalga
oshirilgan   havaskorlik   mazmunidagi   qazishma   (Kamarov   1888)   harakatlari   bilan
bog‘liq.   Keng   ko‘lamli   qazishmalar   ishlari   1915-yilda   amerikalik   olim
Pompellining Anovtepa yodgorligida amalga oshirgan arxeologik qazishmalaridan
boshlanadi. O‘tgan asrning 30-40 yillarida A.A. Morushenkoning ilmiy izlanishlari
arxeologik   yodgorliklarni   qayd   etish   bilan   bog‘liq   tadqiqotlardan   iborat   bo‘lgan.
O‘lkaning eneolit davri arxeologiyasi Janubiy Turkmaniston arxeologik kompleks
ekspedisiyasining tashkil etilishi bilan ilmiy izlanishlar jonlanib, yangi pog‘onaga
ko‘tariladi. 50 yillarning birini yarmida B.A. Litvinskiy, M.E.Masson, B.A. Kuftin
kabi olimlar tomonidan keng qamrovli qazishma ishlari olib borilgan. Ayniqsa 50-
yillarning   ikkichi   yarmi   va   60   yillar   davomida   mazkur   ekspedsiya   va   Leningrad
(hozirgi   Sankt-Piterburg)   arxeologiya   instituti   arxeolog   olimlari   V.M.Masson
rahbarligi   va   I.N.   Xlopin,   V.I.Sarianidi   va   ashxabodlik   arxeolog   O.K.Berdievlar
tomonidan   amalga   oshirilgan   arxeologik   taqiqotlar   davomida   eneolit   davriga   oid
30 yaqin yodgorliklar aniqlanib, ulardan taxminan yigirmatasida stratigrafik qazish
ishlari   olib   borilgan.   Mazkur   tadqiqot   ishlarida   paleogeograf   olima   N.G.
Lisitsananing   o‘lka   tabiiy-geografik   sharoitini   o‘rganishdagi   tadqiqotlar   muhim
ahamiyatga ega .
Qadimgi o‘troq dehqonchilik qishloqlari va keyichalik ba’zilari yirik shahar
markazlariga   aylangan   Anovdepa,   Nomozgohdepa,   Doshlijidepa,   Qoradepa,
Yalang‘ochtepa,     Mulalitepa,   Chaqmoqlidepa,     Monjuqlitepa,     Ovadantepa,
31 Gavachtepa Kaushatdagi depa, Geoksyur guruhidagi tepalar va boshqalardan iborat
arxeologik   yodgorliklar     eneolit   davri   dehqn   jamoasining   qadimgi   qishloqlarini
tashkil etgan. Ular hozirgi paytda saqlanib maydoniga ko‘ra arxeologik jihada  uch
guruhdan   iborat   tepaliklar   0,1   gektarda   20   gektargacha   maydonni   tashkil   etib,
ulardagi ayrimlarining madaniy qatlamlari qalinligi 7 metrgacha boradi .
Yevropa bronza davri bronza buyumlari va bronza asboblaridan foydalanish
bilan   ajralib   turadi.   Mintaqaviy   bronza   davri   neolitdan   keyin   keladi.   Miloddan
avvalgi   3200-yilda   Egey   bronza   davridan   boshlanadi[1]   (Beaker   madaniyati
o rnida) va Shimoliy Yevropada butun miloddan avvalgi 2-ming yillikni (Uneticeʻ
madaniyati,   Tumulus   madaniyati,   Terramare   madaniyati,   Urnfild   madaniyati   va
Lusatiya  madaniyati)   qamrab  oladi,  miloddan  avvalgi   600 yilgacha  davom   etgan.
2013   yilda   "Antik"   jurnalida   o'tkazilgan   tadqiqotda   Pločnik   arxeologik   saytidan
miloddan avvalgi davrga oid tunuka bronza folga topilgani haqida xabar berilgan.
Miloddan   avvalgi   4650   yil,   shuningdek,   Serbiya   va   Bolgariyadan   eramizdan
avvalgi 4000 yilgacha bo'lgan 14 ta boshqa artefaktlar, qadimgi qalay bronza ilgari
taxmin   qilinganidan   ko'ra   ko'proq   tarqalganligini   va   Yaqin   Sharqdagi   birinchi
qalay   bronza   qotishmalaridan   1500   yil   oldin   Evropada   mustaqil   ravishda
rivojlanganligini  ko'rsatdi. Murakkab qalay bronzalarini ishlab chiqarish c davom
etdi.   Bolqonda   500   yil.   Mualliflarning   ta'kidlashicha,   bunday   murakkab
bronzalarni   ishlab   chiqarishga   oid   dalillar   V   ming   yillikning   oxirida   "miloddan
avvalgi V ming yillikning oxirlarida Bolgariya va Frakiya shimoli-sharqidagi yirik
madaniy   majmualarning   qulashi"   bilan   bir   vaqtda   yo'qoladi.   Kassiterit   qalaydan
foydalanilgan   qalay  bronzalar  taxminan   1500  yil  o'tgach,   yana  bu  hududga  qayta
kiritiladi.[2]   Egey   bronza   davri   miloddan   avvalgi   3200   [1]   larda,   tsivilizatsiyalar
birinchi marta keng ko'lamli savdo tarmog'ini o'rnatgan paytdan boshlanadi. Ushbu
tarmoq Kiprga qalay va ko'mirni import qilgan, u erda mis qazib olingan va bronza
ishlab   chiqarish   uchun   qalay   bilan   qotishtirilgan.   Bronza   buyumlar   keyinchalik
uzoq va uzoqqa eksport qilindi va savdoni qo'llab-quvvatladi. Ba'zi O'rta er dengizi
bronza   buyumlaridagi   qalayning   izotopik   tahlili   uning   Buyuk   Britaniyadan
uzoqdan   kelganligini   ko'rsatadi.[3]   Navigatsiya   haqidagi   bilimlar   o'sha   paytda
32 yaxshi rivojlangan va miloddan avvalgi 1750 yil atrofida uzunlikni aniqlash uchun
usul   topilmaguncha   (yoki   qayta   kashf   qilinmaguncha)   oshmagan   mahorat
cho'qqisiga   chiqdi.   Arxeologik   ma'lumotlarga   ko'ra,   taxminan   miloddan   avvalgi
1500   yilda   sodir   bo'lgan   Thera   otilishi,   Minoanning   tanazzulga   uchrashiga   olib
keldi.[4] Voqealarning bu burilishi mikenliklarga o'z ta'sirini butun Egey dengiziga
yoyish imkoniyatini berdi. Taxminan c. Miloddan avvalgi 1450-yilda ular Kritning
o'zini   nazorat   qilishgan   va   Egeyning   bir   qancha   boshqa   orollarini   mustamlaka
qilib,   Rodosgacha   yetib   borganlar.[5]   Shunday   qilib,   mikenliklar   mintaqaning
hukmron kuchiga aylandilar, bu esa materik Gretsiya va Egey dengizida tarqalgan
juda   bir   xil   madaniyat   bo'lgan   Miken   "Koine"   erasining   (yunonchadan:   Kink,
umumiy)   boshlanishini   belgiladi.[6]   Miken   yunonlar   muhandislik,   arxitektura   va
harbiy   infratuzilma   sohalarida   bir   qancha   yangiliklarni   kiritdilar,   shu   bilan   birga
O'rta   er   dengizining   keng   hududlarida   savdo   Miken   iqtisodiyoti   uchun   zarur   edi.
Ularning   bo'g'in   yozuvi,   Linear   B,   yunon   tilining   birinchi   yozma   yozuvlarini
taqdim   etadi   va   ularning   dini   allaqachon   Olimpiya   Panteonida   topilishi   mumkin
bo'lgan   bir   nechta   xudolarni   o'z   ichiga   olgan.   Miken   Gretsiyasida   jangchi   elita
jamiyati   hukmronlik   qilgan   va   qattiq   ierarxik,   siyosiy,   ijtimoiy   va   iqtisodiy
tizimlarni   ishlab   chiqqan   saroy   davlatlari   tarmog'idan   iborat   edi.   Bu   jamiyatning
boshida vanax deb atalgan qirol turgan.
33 XULOSA
Vatanimiz   xalqlari   dunyodagi   eng   qadimiy   tarixga   ega   bo`lgan   xalqlari
sirasiga kiradi. Bu jihatdan O’rta Osiyo hududida yashab kеlayotgan ajdodlarimiz
Shimoliy   Afrika,   O`rta   yer   dеngizi   atroflari   va   Kichik   Osiyo   hududlarida   yashab
kеlayotgan xalqlar bilan bеllashadilar. Kishilik jamiyatining paydo bo`lishi, uning
rivojlanishi   va   taraqqiyoti   to`grisida   fanda   har   xil   yondoshuvlar   va   qarashlar
mavjud. Biz ularni shartli suratda ikkiga bo’lib o`rganamiz: birinchisi Diniy qarash
va   ikkinchisi   Dunyoviy   qarashdir.   Biz   yashab   turgan   moddiy   dunyo   azaldan
bo`lganmi  yoki u biror kimsa tomonidan yaratilganmi? Erda hayot qachon paydo
bo`lgan   va   u   kim   tomo¬nidan   yaratilgan   kabi   masalalarda   diniy   va   dunyoviy
adabiyot   bir-birini   inkor   etuvchi   xulosalar   bilan   yondoshadi.   Yakka-   xudolik
g`oyasini ilgari surgan dunyodagi barcha dinlar biz yashab turgan hayotdagi barcha
borliqni,   odamzodning   o`zini   ham   xudoyi   taolo   tomonidan   yaratilganligini
bashorat qiladi. Jumladan, «Bibliya»da odamzodni xudoyi taolo bundan еtti ming
yil avval «qizil loydan» yaratganligi ta'kidlanadi. Bu g`oya Qur'oni Karimda ham
o`z aksini topgan. Islom dini g`oyasi rivoyatlariga qaraganda «Xudoyi taolo qudrat
qo’li   bilan   tuproqni   hamir   qilib   Odamning   shaklini   yasab»,   unga   «qirq   kun
bo`lganda...   jon   berdi».     Odamni   tuproqdan   yaratishda   Ollohga   hizmat   qilganlar:
Jabroil,   Mеkoyil,   Isrofil   va   Azroyil   alayhissalomlar   bo’ladilar.   Diniy   –tarixiy
kitoblarda   hikoya   etilishicha,   Olamni   yaratishda   asosiy   maqsad   Odam   edi.
“Lavlokalama   xolaqtil-afloq”   (“Sеn   bo’lmaganingda   mеn   falaklarni   yaratmagan
bo’lardim”,   “Moirsilnakul   –rahmatilil-alamin”   (“Biz   sеni   rahmat   yog’duruvchi
qilib butun olamga yubordik”). Odamni yaratishdan asosiy maqsad va murod ham
ana   shundan   iborat   edi1.       Momo   Havoni   esa   Odam   Atoning   «chap   biqinidan»
yaratdi. Kishilik jamiyati Odam Ato birlan Momo Havodan tarqalgan emish. Odam
alayxissalom bir mingu qirq yosh umr ko’ribdilar. Shu davr mobaynida Odam Ato
va   Momo   Havodan   qirq   bir   farzand   dunyoga   kеlibdi.   Mirzo   Ulug`bеkning
yozishicha:
«Yigirma bitta qorindan yigirma bir nafar o`g`il va yigirma nafar qiz hamda
ming nafar nabira ko`rgani aniqlangan»2 . Abulg`oziy Bahodirxon «Shajarai turk»
34 asarida   «Odam   Ato   o`z   o`g`lonlarindin   qirq   ming   kishini   ko`rib   o`ldi»3   dеb
yozadi.   Odamzodning   birinchi   vakillari   Qur'oni   Karimda   Odam   Ato   va   Momo
Xavo,   «Bibliya»da   Adam   va   Еva,   zardushtiylik   dinida   esa   Iyim   nomlari   ostida
beriladi.
Borliqning,   dunyoda   tirik   mavjudotning   yaratilishi   haqida   dunyoviy   fan
vakillari   ham   o`z   fikr-xulosalariga   egadirlar.   Dunyoviy   fan   vakillari   o`z   ilmiy-
g`oyaviy   dunyo-qarashlariga   qarab   bu   masalada   ikki   guruhga   bo`lindilar.   Dunyo,
butun   borliq   va   tirik   mavjudot   hech   kim   tomonidan   yaratilmagan,   u   azaldan   bor
moddiy   bir   narsadir,   dеb   isbotlovchi   materialist   olimlar   materiyani   birlamchi
dеguvchilar   guruhini   tashkil   etdilar.   Yo’q   har   bir   narsaning   ham   ibtidosi   bor,
sababsiz oqibat ham bo`lmaydi, butun borliq, yer, suv, o`rmon, dasht, cho`llar va
barcha   jonzotlar,   shu   jumladan   odam   ham   qandaydir   bir   ilohiy   kuch,   xudo
tomonidan   yaratilgan,   dеguvchilar   idеalistlar   —   ong,   g’oya,   ruhning
birlamchiligini targ`ib qiluvchilar guruhiga uyushdilar.
Xullas,   odamzodning   eng   ulug`   va   dono   vakillari   o`z   aqlu   zakovatlarini
ishga   solib,   qadim-qadimdan   boshlab   moddiy   dunyo   va   uning   yaratilishi,   yerda
tirik mavjudot¬ning, shu jumladan odamzotning paydo bo`lishi muammolari bilan
shug`ullanib   kеladi   va   bu   borada   talaygina   muvaffaqiyatlarga   erishdi.   Fan
sohasidagi   so`nggi   kashfiyot   amerikalik   olimlar   qalamiga   mansubdir.   Ular   1959
yilda Sharqiy Afrikaning Olduvey darrasining zinj qishlog’idan eng qadimgi odam
suyagi qoldiqlarini topdilar. Bu yerda odam suyaklari bilan birga har xil hayvonlar:
to`ng`iz,   antilopa   suyaklari   va   tosh   qurollar   ham   topildi.   Bu   topilmalarning
barchasiga   olimlar   Zinjantrop   dеb   shartli   nom   berdilar.   Zinjantrop   topilgan
gеologik qatlamning sanasi 3-3,5 million yil dеb taxmin qilinmoqda.
35 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YHATI
Raxbariy adabiyotlar
К a рим o в   Исл o м .   Ўзбекист o н :   миллий   истиқл o л ,   иқтис o д ,   сиёс a т ,
м a фкур a. 1-  жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   Бизд a н   o з o д   в a   o б o д   В a т a н   қ o лсин .   2-   жилд .   Т .,
“ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   В a т a н   с a жд a г ox   к a би   муқ a дд a сдир .   3-   жилд .   Т .,
“ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   Бунёдк o рлик   йўлид a н .   4-   жилд .   Т .,   “ Ўзбекист o н ”,
1996  
К a рим o в   Исл o м .   Янгич a   фикрл a ш   в a   gл a р   –   д a вр   т a л a би .   -   жилд   Т .,
“ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   Xa вфсизлик   в a   б a рқ a р o р   т a р a ққиёт   йўлид a н . 6-   жилд .
Т ., “ Ўзбекист o н ”, 1998 
К a рим o в   Исл o м .   Биз   кел a ж a гимизни   ўз   қўлимиз   бил a н   қурм o қд a миз . 7-
жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 1999 
К a рим o в   Исл o м .   O з o д   в a   o б o д   В a т a н ,   эркин   в a   ф a р o в o н   ҳ a ёт   –
пир o в a рд   м a қс a димиз . 8-  жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 2000 
К a рим o в   Исл o м .   В a т a н   р a вн a қи   учун   ҳ a р   биримиз   м a съулмиз . 9-  жилд .
Т ., “ Ўзбекист o н ”, 2001 
К a рим o в   Исл o м .   Xa вфсизлик   в a   тинчлик   учун   кур a шм o қ   кер a к .   10-
жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 2002 
К a рим o в   Исл o м .   Юкс a к   м a ън a вият   –   енгилм a с   куч .   Т o шкент
“ М a ъ a н a вият ” 2008 
Asosiy adabiyotlar
Ўзбекист o н   Республик a си   Президенти   ҳузурид a ги   Д a вл a т   в a   ж a мият
қурилиш   a к a демияси   қ o шид a   “ Ўзбекист o ннинг   янги   т a ри x и   М a рк a зини
т a шкил   этg ”   тўғрисид a   1996   йил   18   сентябрд a ги   Ф a рм o йиши .  
“ Ўзбекист o ннинг   янги   т a ри x ини ” ни   т a йёрл a ш   в a  н a шр   этиш   тўғриси  
36 1   Бобоев   Халимбой .   Ўзбек   давлатчилtи   тарихи.   I-   китоб.   Т.:   “Фан”.
2004, 18-19- бетлар 
2 Мирзо Улуғбек. Тўрт улус тарoи. Т.: “Чўлпон”, 1994. 21- бет. 
3 Абулғозий Боҳодирҳон. Шажараий турк. Т.: “Чўлпон”, 1994. 13-бет 
1 "eneus” – mis va yunoncha “litos”- “tosh” sozlsridan olingan. 
1   Сагдуллаев   А.,   Аминов   Б.,   Мавлонов   Ў.,   Норқулов   Н.   Ўзбекистон
тарихи: давлат ва жамият тараққиёти.-Т.: Академия, 2000, 11-бет 
2 Эшов Б. Ўзбек давлатчилtи тарихи.-Т.: Маърiат, 2009, 17-бет. 
3   “Ўзбекистон   миллий   энциклопедияси”.-Т.:   Давлат   илмий   нашриёти,
2005, 10-том, 220-бет. 
4   Сагдуллаев   А.,   Аминов   Б.,   Мавлонов   Ў.,   Норқулов   Н.   Ўзбекистон
тарихи: давлат ва жамият тараққиёти.-Т.: Академия, 2000, 13-бет 
5   “Ўзбекистон   миллий   энциклопедияси”.-Т.:   Давлат   илмий   нашриёти,
2005, 12-том, 91-бет. 
6   “Ўзбекистон   миллий   энциклопедияси”.-Т.:   Давлат   илмий   нашриёти,
2005, 2-том, 220-бет. 
7   Сагдуллаев   А.,   Аминов   Б.,   Мавлонов   Ў.,   Норқулов   Н.   Ўзбекистон
тарихи: давлат ва жамият тараққиёти.-Т.: Академия, 2000, 13-бет. 
8   Эшов   Б.Қадимги   Ўрта   Осиё   шаҳарлари   тарихи.-Т.:   Ўзбекистон
Миллий университети, 2006, 62-бет. 
37

O’RTA OSIYO IBTIDOIY DAVR TARIXINING BOSQICHLARI..docx

Купить
  • Похожие документы

  • Yangi davrda Janubiy Afrikada Xalqaro raqobat mavzusida kurs ishi
  • Mirzo Ulugʻbeknig hayoti va faoliyati mavzusida kurs ishi
  • Zigmund Freyd psixoanalizni oʻtkazish boʻyicha maʼruzalar asari 26
  • Turizm” atamasi tushunchasi va uning shakllanish jarayoni 26
  • Tarixi Rashidiy

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha