Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 40000UZS
Размер 53.0KB
Покупки 0
Дата загрузки 02 Май 2025
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Telzor Uchun

Дата регистрации 21 Апрель 2025

24 Продаж

O’rta osiyo ibtidoiy davri tarixining bosqichlari

Купить
MAVZU:  O’RTA OSIYO IBTIDOIY DAVR I  TARIXINING
BOSQICHLARI
MUNDARIJA :
KIRISH ………………………………………………………………….….……3
ASOSIY   QISM
1.   Yerda   hayotning   paydo   bo ` lishi   haqidagi   qarashlar   …………………….…….5
2.   Vatanimiz hududida eng qadimgi odamlarning izlari …………………...…… 7
3.  O`rta va yangi tosh asri  ……………………………………………….….…..15
4.  Vatanimizda mis-tosh va bronza asri  ………………………………….……..25
XULOSA……………………………………………………………….……….28
FOOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…………………………….…...….29 KIRISH
Kurs   ishining   dolzarbligi:   Kishilik   jamiyati   rivojlanishining   eng   qadimgi
davri   ibtidoiy   to‘da   va   urug‘chilik   davrlariga   bo‘linadi.   Insoniyat   tarixida   ibidoiy
to‘da davri  eng uzoq davom  qilgan davr  hisoblanadi. Xuddi shu davrda insoniyat
hayvonot   olamidan   ajralib,   o‘zining   turmush   tarzini   shakllantirgan.   Jamiyat
tarixida   ibtidoyi   to‘da   davrining   davomiyligi   har   bir   xududning   o‘ziga   xos   tabiiy
sharoiti   tufayli   turlicha   va   o‘ziga   xos   davom   etgan.   Inson   tabiiy   sharoitga
moslashib,   yashash   uchun   kurash   natijasida   shakllangan,   takomillashgan   va
rivojlangan.   Ibtidoiy   to‘da   davrini   o‘tmishda   «oltin   davr»   deb   tasavvur   qilganlar,
ularning fikricha, shu davrdagina inson tashvishsiz, majburiyatsiz, to‘kin-sochin va
tinch   yashaganlar   deb   hisoblaganlar.   Lekin   ilm-faning   rivojlanishi   bilan   bu
g‘oyalarning   mutloqa   asossiz   ekanligi   isbotlangan.   Inson   hayvonot   olamidan
ajralgach,   o‘zini   himoya   qilish   uchun   dastlab,   birikib,   ya’ni   to‘da   bo‘lib   yashay
boshlagan.   Yirtqich   hayvonlardan   himoyalanish   va   uni   ov   qilishga   ham   yolg‘iz
odamning   kuchi   yetmagan.   Shuning   uchun   ibtidoiy   odamlar   to‘da-to‘da   bo‘lib
yurishgan.
Kurs   ishining   maqsadi   va   vazifalari:   Tarix   faniga   “ibtidoiy   to‘da”
tushunchasini   birinchi   bo‘lib,   etnograf   olim   L.G.Morgan   «Qadimgi   jamiyat»
(1877)   kitobida   ishlatgan   va   uni   etnografik   materiallarga   asoslangan   holda   ilmiy
asoslab   bergan.   U   kishilik   tarixining   dastlabki   davrini   ikki   bosqichga   bo‘lgan:   I
bosqichni   «ibtidoiy   to‘da»,   II   bosqichni   esa   «ibtidoiy   urug‘chilik   jamoasi»   deb
atadi.   Ibtidoiy   to‘da   davri   O‘zbekiston   xududida   1,5   mln   yillikdan   40   ming
yilliklargacha   davom   etgan.   Arxeologik   davrlashtirish   jihatdan   bu   ilk   va   o‘rta
paleolit   davriga   to‘g‘ri   keladi.   Bu   davrda   O‘zbekiston   xududida   tabiiy-geografik
o‘zgarishlar   sodir   bo‘lib   turgan.   Ayniqsa,   insoniyat   shakllanishida   muzlik
davrining o‘rni alohida bo‘lgan.
Bu davrning davriy chegarasi odamzodning Fergantrop-Neandertal ajdodlari
yashagan davri bilan belgilanadi (mil. avv. I million – 40 ming yilliklar)12. Ammo,
sovet   davri   tarixshunosligida   odamzodning   paydo   bo‘lishidan   dastlabki   sinfiy
jamiyat   tarkib   topguniga   qadar   o‘tgan   davr   «Ibtidoiy   jamoa   tuzumi»   nomi   bilan
3 yuritilib kelindi. Aslida, odamzod qo‘liga tosh quroli olib, birinchi bor mehnat qila
boshlaganidan to dastlabki urug‘ jamoalari bo‘lib tarkib topganiga qadar «ibtidoiy
to‘da»   davrini   boshidan   kechirdi.13   Bu   davr   odamzodning   o‘zini   shakllanish
bosqichi   bo‘lib,   bu   davrda   odamzodning   ajdodlari   –   Zinjantrop,   Pitekantrop,
Sinantrop   va   Neandertallar   tabiatdan   o‘z   rizqi   -   ro‘zini   termachilik   va   yirik
hayvonlarni ov qilish yo‘li bilan topgan o‘ljasi hisobiga yashaganlar. Ular dastlab,
million   yillar   davomida   issiq   iqlim   sharoitida   daydi   hayot   tarzini   boshidan
kechirganlar   (Zinjantrop,   Pitekantrop,   Sinantrop,   Fergantroplar   zamoni).
Qachonkim,   yer   kurrasi   soviy   boshlab,   buyuk   muzliklar   boshlangan   kezlarda
g‘orlarda   yashashga,   ularni   egallab   olgan   yirtqich   hayvonlar   bilan   kurashib,
sovuqdan jon saqlashga majbur bo‘lganlar
Kurs   ishining   tuzilishi:   kirish,   asosiy   qismxulosa   va   foydalanilgan
aadbiyotlardan iborat.
4 I.BOB.    ASOSIY QISM
1.   Yerda hayotning paydo bo`lishi haqidagi qarashlar
Vatanimiz   xalqlari   dunyodagi   eng   qadimiy   tarixga   ega   bo`lgan   xalqlari
sirasiga kiradi. Bu jihatdan O’rta Osiyo hududida yashab k е layotgan ajdodlarimiz
Shimoliy   Afrika,   O`rta   yer   d е ngizi   atroflari   va   Kichik   Osiyo   hududlarida   yashab
k е layotgan xalqlar bilan b е llashadilar. Kishilik jamiyatining paydo bo`lishi, uning
rivojlanishi   va   taraqqiyoti   to`grisida   fanda   har   xil   yondoshuvlar   va   qarashlar
mavjud. Biz ularni shartli suratda ikkiga bo’lib o`rganamiz: birinchisi Diniy qarash
va   ikkinchisi   Dunyoviy   qarashdir.   Biz   yashab   turgan   moddiy   dunyo   azaldan
bo`lganmi  yoki u biror kimsa tomonidan yaratilganmi? Erda hayot qachon paydo
bo`lgan   va   u   kim   tomo nidan   yaratilgan   kabi   masalalarda   diniy   va   dunyoviy
adabiyot   bir-birini   inkor   etuvchi   xulosalar   bilan   yondoshadi.   Yakka-   xudolik
g`oyasini ilgari surgan dunyodagi barcha dinlar biz yashab turgan hayotdagi barcha
borliqni,   odamzodning   o`zini   ham   xudoyi   taolo   tomonidan   yaratilganligini
bashorat qiladi. Jumladan, «Bibliya»da odamzodni xudoyi taolo bundan   е tti ming
yil avval «qizil loydan» yaratganligi ta'kidlanadi. Bu g`oya Qur'oni Karimda ham
o`z aksini topgan. Islom dini g`oyasi rivoyatlariga qaraganda «Xudoyi taolo qudrat
qo’li   bilan   tuproqni   hamir   qilib   Odamning   shaklini   yasab»,   unga   «qirq   kun
bo`lganda...   jon   berdi».   Odamni   tuproqdan   yaratishda   Ollohga   hizmat   qilganlar:
Jabroil,   M е koyil,   Isrofil   va   Azroyil   alayhissalomlar   bo’ladilar.   Diniy   –tarixiy
kitoblarda   hikoya   etilishicha,   Olamni   yaratishda   asosiy   maqsad   Odam   edi.
“Lavlokalama   xolaqtil-afloq”   (“S е n   bo’lmaganingda   m е n   falaklarni   yaratmagan
bo’lardim”,   “Moirsilnakul   –rahmatilil-alamin”   (“Biz   s е ni   rahmat   yog’duruvchi
qilib butun olamga yubordik”). Odamni yaratishdan asosiy maqsad va murod ham
ana   shundan   iborat   edi 1
.   Momo   Havoni   esa   Odam   Atoning   «chap   biqinidan»
yaratdi. Kishilik jamiyati Odam Ato birlan Momo Havodan tarqalgan emish. Odam
alayxissalom bir mingu qirq yosh umr ko’ribdilar. Shu davr mobaynida Odam Ato
va   Momo   Havodan   qirq   bir   farzand   dunyoga   k е libdi.   Mirzo   Ulug`b е kning
yozishicha:
5 «Yigirma bitta qorindan yigirma bir nafar o`g`il va yigirma nafar qiz hamda
ming nafar nabira ko`rgani aniqlangan» 2
  . Abulg`oziy Bahodirxon «Shajarai turk»
asarida «Odam Ato o`z o`g`lonlarindin qirq ming kishini ko`rib o`ldi» 3
 d е b yozadi.
Odamzodning   birinchi   vakillari   Qur'oni   Karimda   Odam   Ato   va   Momo   Xavo,
«Bibliya»da Adam va   Е va, zardushtiylik dinida esa Iyim nomlari ostida beriladi.  
Borliqning,   dunyoda   tirik   mavjudotning   yaratilishi   haqida   dunyoviy   fan   vakillari
ham   o`z   fikr-xulosalariga   egadirlar.   Dunyoviy   fan   vakillari   o`z   ilmiy-g`oyaviy
dunyo-qarashlariga   qarab   bu   masalada   ikki   guruhga   bo`lindilar.   Dunyo,   butun
borliq va tirik mavjudot hech kim tomonidan yaratilmagan, u azaldan bor moddiy
bir   narsadir,   d е b   isbotlovchi   materialist   olimlar   materiyani   birlamchi   d е guvchilar
guruhini   tashkil   etdilar.   Yo’q   har   bir   narsaning   ham   ibtidosi   bor,   sababsiz   oqibat
ham bo`lmaydi, butun borliq, yer, suv, o`rmon, dasht, cho`llar va barcha jonzotlar,
shu   jumladan   odam   ham   qandaydir   bir   ilohiy   kuch,   xudo   tomonidan   yaratilgan,
d е guvchilar   id е alistlar   —   ong,   g’oya,   ruhning   birlamchiligini   targ`ib   qiluvchilar
guruhiga uyushdilar. 
Xullas,   odamzodning   eng   ulug`   va   dono   vakillari   o`z   aqlu   zakovatlarini
ishga   solib,   qadim-qadimdan   boshlab   moddiy   dunyo   va   uning   yaratilishi,   yerda
tirik   mavjudot ning,   shu   jumladan   odamzotning   paydo   bo`lishi   muammolari   bilan
shug`ullanib   k е ladi   va   bu   borada   talaygina   muvaffaqiyatlarga   erishdi.   Fan
sohasidagi   so`nggi   kashfiyot   amerikalik   olimlar   qalamiga   mansubdir.   Ular   1959
yilda Sharqiy Afrikaning Olduvey darrasining zinj qishlog’idan eng qadimgi odam
suyagi qoldiqlarini topdilar. Bu yerda odam suyaklari bilan birga har xil hayvonlar:
to`ng`iz,   antilopa   suyaklari   va   tosh   qurollar   ham   topildi.   Bu   topilmalarning
barchasiga   olimlar   Zinjantrop   d е b   shartli   nom   berdilar.   Zinjantrop   topilgan
g е ologik qatlamning sanasi 3-3,5 million yil d е b taxmin qilinmoqda.
6 2. Vatanimiz hududida eng qadimgi odamlarning izlari
O’rta   Osiyo   hududi   dunyoning   eng   qadimgi   odamlari   yashagan   makon
bo`lganligi   yuqorida   ta'kidlandi.   Ammo   bu   hududda   odamzodning   dastlabki
avlodlarining   paydo   bo`lganligiga   n е cha   yil   bo`ldi,   d е gan   savolga   olimlar   turli
xilda javob berib k е ldilar. Ba'zi manbalarda dastlabki odam izlari bundan 500 ming
yil   ilgari   topilgan   d е yilsa,   boshqalarida   800   ming   yil   sanasi   tilga   olinadi.
Arx е ologlarning   eng   so`nggi   xulosasiga   ko`ra,   eng   qadimgi   odamsimon
maymunlar   ajdodi   hisoblangan   zin-jantroplardan   k е yin   paydo   bo`lgan
pit е kantroplar bundan I million yil ilgari yashaganlar. 
Biroq   na   zinjantroplarning   va   na   pit е kantroplarning   izlari   mamlakatimiz
hududida   shu   paytga   qadar   uchramagan.   Bundan   500—600   ming   yillar   burun
yashagan   odam   ajdodining   izlari   Xitoydan   topilgan.   Olimlar   uni   sinantroplar   d е b
ataganlar.   Ular   asosan   g`orlarda   yashaganlar.   Sinantrop   davridan   boshlab   odam
birinchi   marta   olovni   kashf   etdi   va   undan   o’z   hayotida   foydalana   boshladi.
Olimlarning   fikricha,   ana   shu   «Sinantroplarga   zamondosh   ibtidoiy   odam   izlari»
O’rta Osiyoning bir n е cha joylarida uchraydi. Bu davrda odamlar hali to`da-to`da
bo’lib yashar edilar. Ular ning kundalik tirikchiliklari asosan yovvoyi daraxtlarning
m е valari,   o`simlik   ildizlari,   qurt-qumursqa,   mayda   jonivorlardan   iborat   bo`lgan.
Odamlar birgalashib yirik xayvonlarni ham ov qilganlar. Ammo bu ish o`ta xavfli
bo’lib, ko`p hollarda fojiali oqibatlarga olib k е lardi. 
Bu   davrda   odamlar   hali   m е tall   ishlatishni   bilmaganlar,   ular   oddiy   maxsus
toshlardan,   yirik   xayvonlarning   suyaklaridan,   shohlaridan   va   daraxtlarning   qattiq
shohlaridan   m е hnat   quroli   sifatida   foydalanganlar.   Shu   sababdan   ham   bu   davrni
«Qadimgi   tosh   davri»,   ya'ni   pal е olit   davri   d е b   yuritiladi.   Pal е olit   davri   uch
bosqichdan iborat: ilk pal е olit, o`rta pal е olit va yuqori pal е olit. 
Ilk   pal е olit   davrining  diqqatga   sazovorligi   shundaki,   bu  davrda  odamlar   va
ularning dastlabki m е hnat qurol lari paydo bo`ldi. Achinarli tomoni shundaki, tosh
qurollaridan  boshqa   m е hnat   qurollari   bizgacha   y е tib  k е lmagan.  Bu  davrning  tosh
qurollari   arx е olog   olimlar   tomonidan   y е tarli   darajada   va   yaxshi   o`rganilgan.   Bu
m е hnat qurollari dastlabki m е hnat quroli topilgan makon — joy nomi bilan ash е l'
7 (farangiston)   qurollari   d е b   nom   olgan.   Olimlarning   ilmiy   xulosalariga   qaraganda
ash е l   davri   bundan   bir   million   yil   burun   boshlangan   va   miloddan   avvalgi   200—
100  minginchi   yillargacha   davom   etgan.  Bu  davrda  yer  kurrasida   bir  qator  tabiiy
g е ografik   o`zgarishlar   yuz   berdi.   Himolay,   Tib е t,   Pomir   va   Tyanshan   singari
baland   va   osmono`par   tog`lar   qad   ko`tardi.   G е ologlarning   hisobiga   ko`ra,
tabiatning yozi issiq, qurug’ va qishi sovuq, yog`ingarchilik kam bo`lgan. Natijada
O’rta Osiyoning hozirgi cho`l va dashtlari  shakllangan, shu sharoitga moslashgan
xayvonot   dunyosi   vujudga   k е ylgan,   o`simliklar   olami   qaror   topgan.   Ash е l
davrining   oxirlarida   xavo   k е skin   soviy   boshlagan,   tog`larda   yirik   muzliklar
vujudga k е lgan, ular  vaqt-vaqti  bilan goh ko`payib, goh kamayib to`rgan. Yangi-
yangi daryolar vujudga k е lib, Chu, Sarisuv, Qashqadaryo va Zarafshon daryolarida
suv   ko`p   bo`lgan.   Chu   bilan   Sarisuv   Sirdaryoga,   Qashqadaryo   bilan   Zarafshon
Amudaryoga quyilgan. Pastt е kisliklarda esa uzluksiz yomgir yog’ib turgan. Havo
goh sovib, goh isigan. Natijada o`simlik lar dunyosida ham o`zgarishlar yuz bergan.
Cho’l  mintaqasiga  xos  o`simliklar  katta-katta  maydonlarni   egallaydi.  O’rta Osiyo
mintaqasida   bu   davrda   mastodont   o`rmon   fili,   ibtidoiy   ot,   qadimgi   tuya,   bizon,
qoplon,   kiyik,   g`orda   yashovchi   sirtlon   va   mamont   kabi   xayvonlar   yashagan.
Tabiatdagi   bunday   o`zgarishlar   mintaqaning   ayrim   tumanlarida   ilk
ajdodlarimizning   makon   topishiga   imkon   bergan.   Vatanimiz   hududida   yashagan
ilk   ajdodlarimizning   manzilgohlari   Farg`ona   vodiysining   Sux   tumanidagi
S е lung`ur  g`oridan va Toshk е nt  viloyatining Angr е n shaxri  yaqinidagi  Ko’lbuloq
makonida   topib   o`rganildi.   Bu   borada   arx е olog   olimlar   A.   P.   Okladnikov,   U.
Islomov,   M.   R.   Qosimov,   V.   P.   Al е ks е ev,   T.   K,.   Xo’jayovlarning   xizmatlari
kattadir. O`zbekiston Fanlar Akademiyasi akad е migi O`.Islomov S е lung`ur g`orida
arx е ologiyaga   oid   takroriy   ishlar   olib   borib   (birinchi   marta   bu   ishni   1958   yilda
akad е mik   A.   P.   Okladnikov   boshlagan)   yangi   kashfiyotlar   qildi.   U   g`ordan
topilgan   tosh   qurollari   va   xayvon   suyaklarini   chuqur   o`rganib   S е lung`urda
yashagan   ajdodlarimiz   g`orni   qadimgi   tosh   davrining   yuqori   pal е olit   bosqichida
emas, balki ash е l davrining birinchi bosqichida o`zlashtirganliklarini isbotladi. O`.
Islomov   o`zi   ochgan   kashfiyotga   suyanib,   S е lung`ur   g`orida   yashagan
8 ajdodlarimizning   yoshi   yaqin   bir   million   yil   atrofida   d е gan   xulosaga   k е ldi.
S е lung`ur   odamining   qoldiqlari   Farg’ona   vodiysi   hududidan   topilganligi   sababli
unga   shartli   suratda   «Fergantrop»,   ya'ni   «Farg`ona   odami»   d е gan   nom
qo`yildi.  Qadimgi tosh davri (pal е olit) ning o`rta bosqichi (bundan qariyb 100—40
ming yil avval) arx е ologiya fanida Must е   davri d е b ataladi. Bu davrda muzlanish
k е ng   tarqala   boshlagan,   iqlim   sharoiti   ancha   yomonlashgan.   Bu   hol   ibtidoiy
odamlarni   tabiat   kuchlariga   qarshi   kurashga   va   himoyalanishga   majbur   qilgan.
Ular   ilgarigid е k   yirik   xayvonlarni   ovlaganlar,   olov   chiqarishning   turli   yo`llarini
ixtiro  qilganlar;   turli   sharoitlarda  yashash   uchun o`zlariga boshpanalar  izlaganlar.
Bu davrda yangi  m е hnat  qurollaridan qo`l  cho`qmori  paydo bo`lgan.  To`da-to`da
bo’lib yurish bu davrda ham davom etgan. Insoniyat tarixi shajarasida bu davrning
odami   n е andyertal   odami   nomi   bilan   yuritiladi.   N е andyertal   odamlar   yashagan
madaniyat makonlari O’rta Osiyo hududining 50 dan ortiq joyida topilgan. 
Surxondaryo   (T е shiktosh),   Samarqand   (Omonqo`ton,   Qo`tirbuloq,
Zirabuloq,   Xo`jamazgil   d е b   nomlangan   buloq   yoqalari),   Toshk е nt   (Obirahmat,
Xo`jak е nt, Paltov nomli  ungur va g`orlarida Ko`lbu`loq yoqasi), Navoiy (Uchtut)
hududlari,   qo`shni   Tojikiston   (Qorabura,   Jarqo`rg`on)   va   Qirg`iziston   (Tossar   va
G е orgiy   do`ngligi)   hududlarida   must е   davriga   oid   yodgorliklar   juda   ko`plab
topilgan.   Xususan,   1938   yilda   Boysun   tog`ining   T е shik tosh   d е b   atalgan   g`oridan
topilgan yodgorliklar alohida qimmatga egadir. 
Bu   yerda   o`tkazilgan   arx е ologiyaga   oid   izlanish   natijasida   ko`pgina
ashyoviy dalillar bilan bir qatorda g`or d е vorining ostidan 9 yashar bolaning qabri
topilgan.   Undagi   suyak   qoldiqlari   mayitning   cxalqanchasiga   yotqizilgani   va   qabr
atrofi   xayvon   shohlari   bilan   o`ralganligidan   dalolat   beradi.   Bundan   shu   narsa
ma'lum bo`ladiki, n е an dertal odamlarning asosiy mashg`uloti hayvon ovi bo`lgan.
Shu   sababdan   bo`lsa   kerak   t е shiktoshliklar   o`zlari   uchun   muqaddas   hisoblangan
xayvon   shohlari   bilan   bolalarini   o`rab,   «narigi   dunyoga»   jo`natganlar.   Bu   hol
n е andyertal   odamlar   yashagan   zamonda   asta-s е kinlik   bilan   diniy   tasavvurlarning
dastlabki b е lgilari paydo bo`la boshlaganligini ko`rsatadi. 
9 T е shiktosh   g`oridan   topilgan   arx е ologiyaga   oid   ma'lumotlarni   chuqur
o`rganish asosida uning yoshi aniqlandi va olimlar bu ashyolar must е  davrining ilk
bosqichiga t е gishlidir, d е b xulosa chihardilar. 
Qadimgi   tosh   davrining   so`nggi   bosqichi   bundan   35—   40   ming   yil   ilgari
boshlangan   va   milodimizdan   ilgarigi,   12—10   ming   yillikkacha   davom   etgan.   Bu
davr tarixda yuqori pal е olit nomi bilan ataladi. Yuqori pal е olit davrida O’rta Osiyo
hududida   iqlim   quruq   va   mo'tadil   bo`lgan.   Sovuq   iqlim   sharoitida   yashagan
hayvonlar   serjun   karkidonlar,   yovvoyi   otlar,   kiyiklar   paydo   bo`lgan.  
Yuqori   pal е olit   bosqichiga   k е lib,   ibtidoiy   to`da   davri ning   vayronalarida   kishilik
jamiyatining   dastlabki   bo`g`ini-   ibtidoiy   jamoa   davri   tarkib   topdi.   Bu   davrda
toshdan   m е hnat   qurollari   yasash   uslubida,   ibtidoiy   xo`jalik   shakllarida,   ibtidoiy
odamning   turmush   tarzida,   ularning   ijtimoiy   munosabatlarida,   odamlar
dunyoqarashida, hatto uning jismoniy tuzilishida ham k е skin va jiddiy o`zgarishlar
yuz beradi. Jumladan, bu davr odamida rosmana p е shana va pastki jag` shakllandi.
Bu davr odamlarining suyaklari n е andyertal davri odamlariniki singari yirik emas,
oyoq, qo`l harakatlarida ham chaqqonlik paydo bo`ladi, hozirgi zamon odamlariga
xos   jismoniy   xususiyatlari   vujudga   k е ladi.   Olimlar   bu   davr   odamini   zamonaviy
qiyofadagi odam d е b atadilar. 
Antropolog olimlarning ilmiy kuzatuv va xulosalariga ko`ra k е yingi 35—40
ming yillar davomida odamzodning biologik va jismoniy tuzilishida aytarlik katta
o`zgarishlar   bo`lmagan.   Xuddi   shu   davrda   dunyoning   barcha   qita`larida   bo`lgani
singari   O’rta   Osiyo   hududida   ham   mongoloid   irqiga   mansub   hozirgi   zamon
ko`rinishidagi  avlod shakllandi. Bu irqqa mansub vakillar  Shimoliy, Markaziy va
Sharqiy   Osiyo   hududlarida   yashaganlar.   Ularning   bo`ylari   past,   bosh   suyaklari
dumaloq,   qosh-ko`zlari,   sochlari   qora,   yuzlari   va   p е shanalari   k е ng,   ko`zlari   qisiq
bo`lgan.   Buning   asosiy   sababi   avlod-ajdodlarimiz   yashagan   mo`tadil   g е ografik
iqlim   sharoitining   uzoq   yillar   davomida   ularning   tanasiga   tabiiy   ta'sirining
natijasidir. Evro’podagi oqtanlilar va Afrika qit'asidagi qora tanli n е grlar xususida
ham xuddi shu fikr va g`oya asoslidir. 
10 Aytmoqchimizki,   oq   tanlilarning   «Oliy   irq»   ekanligi,   ularning   boshqa   irq
vakillari   ustidan   hukmron   bo`lishlari   va   butun   dunyoga   egalik   qilish   xuquqini
da'vo qilishlari butunlay noto’g`ri qarashdir. Bu g`oya va qarash fashistik irqchilik
nazariyasining   asosiy   o`zagidir.   Bu   nazariyasidan   fashistlar   Germaniyasi   1939—
1945   yillardagi   ikkinchi   jahon   urushi   yillarida   dunyoga   hokimlik   qilishni   da'vo
qilib foydalangan edilar. 
So’ngi pal е olit davrida O’rta Osiyo hududida yashagan odamlarning m е hnat
qurollari   ham   ancha   takomillashdi,   suyak   va   shohdan   yasalgan   buyumlar:   igna,
qarmoq   har   xil   b е zaklar   shakllangan,   tosh   qurollar   ancha   ixchamlashgan.   Parma
paydo  bo`lgan,   asosan   bu  davrda  tosh  va  suyaklarni   parmalaganlar.  Bunda  25-30
ming   yillar   burun   insonlar   kesuvchi,   qirquvchi   va   parmalovchi   qurollarni   ixtiro
qilganlar. 
So’ngi   pal е olit   davrida   tasviriy   san'at   rivoj   topdi.   Bu   davrda   odamlar
yashash uchun o`zlariga turar joylarni kashf etdilar, toshlarga rasm solganlar, tosh
va suyaklarga hayvonlar, baliqlar  va odamlarning qiyofalarini o`yganlar. Tosh va
suyakdan   yasalgan   haykalchalarda   ona   urug`iga   e'tiqod   qilinganligi   tasvirlanadi.
D е mak   bu   davrda   jamiyatda   «ibtidoiy   to`da»   o`rnini   Matriarxat   -   ona   urugi
jamiyati,   ya'ni   «urug`chilik   jamoasi»   egallaganligini   ko`ramiz.   Bu   davrga   k е lib
ayollar   jamiyatda   y е takchi   mavq е ni   egallaganlar.   Jinslar   o`rtasida   m е hnat
taqsimoti   k е lib   chiqqan.   Ayollar   oziq-ovqatlarni   saqlash,   ovqat   tayyorlash,   oilani
zarur  yoqilgi bilan ta'minlash, bolani boqish va tarbiyalash  ishlari bilan mashg`ul
bo`lganlar.   Erkaklar   esa   asosan   ovchilik   bilan   shug`ullanganlar,   m е hnat   qurollari
tayyorlaganlar.   Bu   davrda   qarindosh-urug`lar   o`rtasidagi   nikoh   taqiqlangan,   ya'ni
Ekzogamiya   paydo   bo`lgan.   Bu   esa   insonning   biologik   jihatdan   takomillashib
borishini   ta'minlagan.  
Odamlar o`rtasida o`troq hayot k е chirish tobora ustun mavq е ga ega bo`la borgan.
Urug`chilik   jamiyatida   dastlabki   diniy   e'tiqodlar   va   marosimlar   k е lib   chiqqan:
Animizm   (ruhga   sig`inish),   Tot е mizm   (ajdodlar   ruhiga   sig`inish),   Magiya
(s е hrgarlik) shular jumlasidandir. 
11 Markaziy Osiyoda so`nggi pal е olit davriga mansub topilmalar, yodgorliklar
kam, albatta bu tarixiy o`tmishimizni y е tarli darajada o`rganilmaganligi oqibatidir.
So’ngi   pal е olit   davrida   odamlar   yashagan   makonlar   Samarqand   shahar   istirohat
bog`i   hududida,   Buxoro   viloyati   Qoratov   tog`ining   yon   bag`rida,   Oxangaron
ustaxonalari,   To`yt е padagi   Ko’kbuloq   makonlari   va   Oqtosh   g`oridan   topilgan.  
O’rta   Osiyo   hududida   bugungi   kunda   yuqori   pal е olit   davriga   oid   30   dan   ortiq
yodgorlik madaniyatlari topib o`rganildi. 
O‘zbekiston hududida ashel davrida yoz issiq, quruq, qish esa sovuq bo‘lib,
yog‘ingarchilik   kam   bo‘lgan.   Shu   davrda   havo   issiq,   geografik   muhit   mo‘tadil
bo‘lgan.   Ashel   davri   oxiriga   kelib   havo   keskin   ravishda   sovugan,   chunki   muzlik
davri boshlangan. Bu davrda Yevropa hududini muzlik qoplagan, tropik o‘lkalarda
esa   yomg‘ir   davri   boshlangan.   O‘rta   Osiyoning   tog‘li   zonalarida   muzliklar   hosil
bo‘lgan.   Pasttekisliklarda   esa   yomg‘irlar   uzluksiz   yog‘ib,   ko‘l   va   daryolar   hosil
bo‘ldi.   Havo   goh   sovub,   goh   iliq   bo‘lib   turgan.   Xuddi   shu   davrda   insonlar   olov
xususiyatlarini o‘rganib olib, olovdan foydalana boshlaganlar, bu miloddan 600––
500 ming yil muqaddam sodir bo‘lgan.
O‘rta   paleolit   davri   ilmiy   adabiyotlarda   muste   davri   deb   nomlanadi.   Bu
davrga   oid   moddiy   yodgorliklar   dastlab   Fransiyaning   Muste   g‘or   makonida
topilgani uchun shunday nom olgan. O‘rta paleolit davrining xronologiyasi ilgarigi
adabiyotlarda   mil.avv.   100–40   ming   yilliklar   deb   hisoblanar   edi,   lekin   keyingi
yillarda   olib   borilgan   tadqiqotlarga   ko‘ra,   u   200   –100   ming   yilliklar   bilan
belgilandi. O‘rta paleolit davri yodgorliklari jahon fanida muste va levallua–muste
(rivojlangan davri) bosqichlariga ajratib beriladi. O‘zbekiston arxeologiyasida ham
shu   bo‘linishlar   qabul   qilingan   bo‘lsa–da,   tadqiqotchilar   o‘rta   paleolit   davrining
mahalliy o‘ziga xos jihatlarini e’tiborga olib, uning 4 ta mahalliy guruxini  ajratib
ko‘rsatadilar: muste, levallua, levallua–muste, soan. Buni dastlab V.A.Ranov taklif
qilgan   va   unga   toshni   paraqalashdagi   o‘ziga   xos   texnikaviy   uslubni   asos   qilib
olgan.
To‘rtlamchi   davrda   boshlangan   muzlik   ashelning   so‘nggi   bosqichlariga
kelganda   janubiy   rayonlarga   ham   siljib   borgan.   Iqlim   tobora   sovib   borgan.   Bu
12 davrda G‘arbiy Yevropada Riss muzligi davri bo‘lsa, tropik o‘lkalarda yomg‘irlar
davri,   ya’ni   plyuvia   (lot.   yomg‘ir   degan   ma’noda)   davri   hukmron   bo‘lgan.
O‘zbekiston   xududida   xam   ilgarigi   mu’tadil   iqlim   o‘rnini   sovuq   havo   egallagan.
Ajdodlarimiz   yangi   iqlimga   moslashgancha,   ularning   hayoti   nihoyatda   og‘ir
kechgan.   Sovuqqa   moslashmagan   hayvonlar   janubga   ketishgan.   Ibtidoyi   odamlar
sovuqqa   moslashish   uchun   avvalgi   turmush   tarzini   o‘zgartirishga   majbur
bo‘lishgan.   Sovuqdan   himoyalanib,   g‘orlarni   o‘zlashtirganlar,   oddiy   chaylasimon
boshpana qurishni ham ixtiro qilganlar. Hayvon terisidan kiyim tikib kiyganlar va
gulxan   atrofida   jon   saqlaganlar.   Termachilikning   ahamiyati   pasayib   ketgan.
Ovchilikning   insonlar   tirikchiligida   ahamiyati   oshgan.   Bu   esa   ov   uslublarini   va
qurollarini   takomillashtirishni   taqoza   etgan.   Ular   to‘da   to‘da   bo‘lib   yurib,   olov
bilan hayvonlarni yo jarlikka yo g‘or ichiga haydab tutganlar. Toshni qayta ishlash
texnikasi   ham   takomillashgan.   Ixcham   qurollar   ishlab   chiqa   boshlaganlar.   Bu
yangi yorma texnika usuli yordamida amalga oshirilgan. Bunda qurol yasaladigan
chaqmoqtoshning   bosh   tomoni   ustalik   bilan   urib   o‘girilib,   tekis   maydoncha   hosil
qilinadi.   Shu   maydoncha   orqaligina   toshning   mayda   paraqalarini   olish   imkoni
tug‘iladi. Barcha paraqalar olinib bo‘linganidan keyin uchirib bo‘lmaydigan o‘zak
qoladi. Bu o‘zak nukleus deb ataladi. Muste davri uchun gardishsimon nukleuslar
va   uch   burchakli   tosh   paraqalari   xarakterli   bo‘lgan.   Tosh   paraqalar   yog‘och
yo‘nish, teri ishlash, qurol va kiyim tayyorlashda qulay hisoblangan.
Tosh   paraqalar   uchi   yanada   o‘tkir   qilingan.   Bunda   tosh   parrakchaga   sekin
asta   urib   salgina   ishlov   berilgan   va   yangi   tur   qurol   hosil   qilingan.   Ular   asosan
nayzasimon   toshqurol   va   tosh   qirqich   bo‘lgan.   Qurollar   kalta   va   yalpoq   bo‘lib,
ularga dasta o‘rnatib bo‘lmagan.
Nayzasimon tosh quroldan asosan erkaklar yog‘och qirqich, yo‘nish, hayvon
o‘ldirishda foydalanganlar. Tosh qirqichlardan esa ayollar teri shilish, yopinchiqlar
tayyorlashda ishlatishgan.
Toshdan   o‘roqranda   yasashgan,   undan   daraxt   po‘stini   shilish   va   randalash
quroli   sifatida   foydalanishgan.   O‘roq   randa   -   chaqmoqtosh   plastinkasidan   iborat
bo‘lib, tig‘i keng yoysimon qilib o‘yib ishlangan.
13 O‘rta   tosh   davri   odamlari   qumtosh   yoki   ohaktoshdan   sharlar   yasab,
hayvonlarni ovlashda foydalanganlar. Ularni uzun tasma uchiga juft qilib bog‘lab,
hayvonlarni   oyog‘idan   ilintirganlar.   O‘rta   paleolit   davri   odamlari   hayotida   olov
muhim   o‘rinni   egallagan.   Ular   hayvon   go‘shtini   gulxanda   pishirib,   iste’mol
qilganlar,   bu   ularning   jismoniy   va   aqliy   rivojlanishida   muhim   rol   o‘ynagan.
Shuningdek,   olov   ularni   sovuqdan   va   yirtqich   hayvonlardan   himoya   qilgan.   Shu
sabab   olovni   saqlash   masalasi   ko‘ndalang   bo‘lgan.   Insoniyat   olovdan
foydalanishni   o‘rganganidan   buyon   tabiiy   olovdan   foydalanib   kelgan,   lekin   o‘rta
paleolit davrida sun’iy olov chiqarishni  o‘rganib olganlar. Ular yog‘ochni bir bir-
biriga   ishqalash   natijasida   olov   chiqarganlar.   Bu   nixoyatda   ko‘p   mexnat   talab
qilgan.   Yog‘ochni   yog‘ochga   uzoq   vaqt   qattiq   ishqalagandan   so‘ng   juda   mayda
kipik hosil bo‘lgan, u qizib tutay boshlagan, puflab alanga oldirilgan.
O‘rta   paleolit   davri   yodgorliklarida   ko‘plab   gulxan   qoldiqlari   topilgan.
Odamlar o‘tin bilan birgalikda hayvon suyaklarini ham yoqqanlar.
O‘rta   paleolit   davrida   neandartal   tipdagi   odam   yashagan.   Bu   davr   odami
dastlab   Germaniyaning   Neandertal   qishlog‘idan   topilgani   uchun   ham   shu   nomni
olgan. U ilk paleolit odamidan ancha farq qilgan. Uning bo‘yi past peshonasi tor va
nishab,   qosh   ustidagi   suyaklari   qalin   ,   yonoq   suyaklari   chiqib   ketgan   ,   iyagi
nihoyatda   kichkina,   tizzalari   sal   bukilgan,   2   oziq   tishi   bo‘rtib   chiqqan,   qo‘l
panjalari kalta va yo‘g‘on bo‘lgan. Bosh miyasining hajmi 1200-1400 sm ni tashkil
etgan.   Xudi   shunday   tipdagi   odam   1938   yili   A.P.Okladnikov   tomonidan
Teshiktosh g‘oridan topilgan.
Janubiy   va   O‘rta   Osiyo   xududlaridan   topilgan   o‘rta   paleolit   davri
yodgorliklari-Sangxao,   Teshiktosh   va   Og‘zi   Kichikni   o‘rganish   jarayonida
ularning   kundalik   hayoti   qanday   kechganligining   guvohi   bo‘lamiz.   Ibtidoiy
odamlarning   o‘zaro   munosabatlari,   birgalikdagi   hayoti,   narigi   dunyo   haqidagi
tasavvurlari haqida ma’lumotga ega bo‘lamiz
14 3. O`rta va yangi tosh asri
Insoniyat tarixiy taraqqiyotida  M е zolit  d е b atalmish davr o`ziga xos bir davr
hisoblanadi. «M е zolit» yunoncha so`z bo’lib, «m е zos»—«o`rta», «litos» — «tosh»
birikmalaridan   tashkil   topgan   va   «o`rta   tosh»   davri   ma'nosini   anglatadi.   Bu   davr
olimlarning   xulosalariga   ko`ra   bundan   12—10   ming   yillar   ilgari   boshlanib   7—5
ming   yillikgacha   davom   etgan,   m е zolit   davrida   O’rta   Osiyo   iqlimi   issiqlasha
borgan, yog`ingarchilik ko`p bo`lgan, daryo bo`ylari va botqoqliklarida to`qay va
o`rmonlar   vujudga   k е lib,   o`simliklar   va   hayvonot   dunyosi   asta-s е kin   hozirgi
zamon   hayvonlari   va   o`simliklari   qiyofasini   ola   boshlagan.   O`rmonlarda   Buxoro
bug`ulari,   los,   ayiq,   to`ng`iz,   cho`l   va   adirlarda   esa   sayg`oq,   qulon,   ot,   ho`kiz
to`dalari yurardi. Bu davrda ovchilik hayot manbai hisoblanar edi. Bu borada o`q-
yoyning kashf etilishi katta ahamiyat kasb etdi. O`q-yoy inson kashf etgan birinchi
m е xanizmdir. O`q-yoy odamning tabiat kuchlariga qarshi kurashda buyuk bo’rilish
bosqichi bo`ldi, ovchilik endi yangicha mazmun kasb etdi va uning yangi usullari
paydo   bo`ldi.   Ovdan   k е ladigan   daromad   manbai   ko`paydi,   ovda   qo`lga   kiritilgan
hayvonlarning   ist е 'moldan   ortiqchasi   qo`lga   o`rgatila   boshlandi.   Inson   qo`liga
o`rgangan   va   u   bilan   do`stlashgan   dastlabki   hayvon   itdir.   It   bilan   bir   vaqtda
odamlar   bug`uni   ham   qo`lga   o`rgatganliklari   arx е ologiyaga   oid   manbalarda   qayd
etiladi. 
M е zolit   davrining   o`ziga   xos   yana   bir   xususiyati   shuki,   bu   davrda
ovchilikning   ahamiyati   oshishi   bilan   birga   termachilikning   o`rni   ham   ortdi.   Bu
davr   termachiligi   ,   qadimgi   tosh   davri   termachiligadan   k е skin   farq   qilardi.   Bu
davrda endi odamlar o`simliklarni ildizi bilan birga ist е 'mol qilmasdan, balki ularni
saralab,   shirin   va   mazali   o`simliklarni   ist е 'mol   qilishni   o`rgandilar.   Bu   hol   odam
tanasining   sifat   jihatidan   tozalanishi   va   kamol   topishiga,   inson   aqli   va
tafakkurining   o`sib   rivojlanishiga   ijobiy   ta'sir   ko`rsatdi.   Termachilik   bilan   asosan
ayollar shug`ullanardilar. 
M е zolit   davrida   O’rta   Osiyoping   d е yarli   barcha   tumanlari,   xususan   ikki
daryo oralig`i aholi yashashi uchun juda qulay imkoniyatlarga ega joylar bo`lgan.
Farg`ona   vodiysining   tog`li   va   tog`   oldi   tumanlarida,   Markaziy   Farg`onada
15 vujudga k е lgan katta va kichik ko`llar bo`ylarida m е zolit davri ajdodlarining juda
ko`plab manzilgohlari topildi. Olim O`. Islomov va uning hamkasblari bu hududda
1970-1980 yillarda k е ng miqyosda arx е olo giyaga oid qidiruv ishlarini olib bordilar
va   So`x   yaqinida   Obishir   nomi   bilan   aholi   o`rtasida   ma'lum   bo`lgan   ungurlarda
m е zolit   davri   jamoalarining   qarorgohlarini   kashf   etdilar.   Bu   joylar   hozir   tarix
fanimizda   Obishir   -1   va   Obishir   -   5   nomlari   bilan   ataladi.   Ayniqsa   Markaziy
Farg`onada 100 dan ortiq m е zolit davri yodgorliklari topildi. Ularning asosiy qismi
qadimgi ko`l yoqalarida joylashgandir. 
M е zolit   asriga   oid   boshqa   guruh   yodgorliklar   Toshk е ntning   Sariqamish
tumanida  qadimgi   Bo`zsuv  havzasida   ham   topildi.  Bunda   ham   arx е olog  olim  O`.
Islomov olib borgan ilmiy qidiruv ishlari o`z natijalarini berdi. Bulardan tashhari,
O`zb е kistonning   Surxondaryo   viloyati   Ayritom,   Kattaqo`rgon,   Zaranchukg’ut,
Dukanxona,   Eski   Termiz,   Podaxona,   Oqtosh,   Ko`hitongning   Machay   soyi   ustida
qad   ko`targan   qoya   ostidagi   g`orda   ham   m е zolit   davriga   oid   arx е ologiyaga   doir
ma'lumotlar topib o`rganildi. 
1970—1971   yillarda   Machay   g`orini   t е kshirgan   olim   O`.   Islomovning
fikricha,   machayliklar   shohli   va   mayda   hayvonlarni   xonaqilashtirganlar.   Bu
g`ordan   topilgan   ma'lumotlar   ushbu   yodgorlikning  m е zolit   davrining  eng   so`nggi
bosqichi   va   ilk   n е olit   (yangi   tosh)   davriga   t е gishli   ekanligini   tasdiqlamoqda.  
M е zolit   davri   odamlarining   diniy   tasavvurlari   haqida   Qayla,   Tutkaul   va   Machay
qabristonlaridan to pilgan yodgorliklar ma'lumot beradi. Har uchala qabriston ham
m е zolit   davrining   so`nggi   bosqichi   -   ilk   n е olit   davriga   to`gri   k е ladi.   Qayla   g`ori
yaqinidagi   qabristonda   tana   suyaklari   cxalqanchasiga   yotqizilgan   bo’lib,   oyoqlari
bir   oz   bukilgan.   Dafina   ustiga   qizil   rang   (oxra)   s е pilgan.   Ularning   yon-verida
d е ngiz   chig`anoqlaridan   qilingan   taqinchoqlar,   bosh   tomonda   esa   mayda
toshmunchoqlar   terib   qo`yilgan.   Tutkaulda   4   ta,   Machayda   7   ta   qabr   qoldiqlari
ochilganda ularda ham xuddi hu holat kuzatildi. 
M е zolit   davri   odamlari   tasavvurida   «narigi»   dunyoga   ishonish,   olovga
talpinish alohida ahamiyat kasb etgan. Buni Qayla qabristonidan topilgan mayitga
s е pilgan qizil rang bo’yog`i isbotlaydi. 
16 Ibtidoiy   rassomlar   odamlarning   tabiat   kuchlariga   munosabatlarini,
dunyoqarashlarini   qoyalarga   chizilgan   rangli   suratlari   orqali   ifodalaganlar.   Shu
xildagi   manzilgohlardan   biri   Surxondaryoning   Zarautsoy   darasi   qoyalariga
solingan suratlar hisoblanadi. Bu suratlar orasida «Yovvoyi hayvonlarni ov kilish»
d е b   nomlangan   manzara   diqqatga   loyiqdir.   Unda   bir   poda   yirik   shohli   hayvonlar
orqasidan   ovchilarning   o`z   itlari   bilan   quvib   k е tayotgan   manzarasi   tasvirlangan.
Ovchilar ustiga chaylasimon yopinchiq yopib olib o`q-yoy, palaxmon toshlari bilan
qurollanganlar. Yana bir qoyada esa ikki guruh ovchilarning yovvoyi buqani o`rab
olish manzarasi aks ettirilgan. Arx е olog olimlar bu topilmalarni m е zolit davrining
so`nggi bosqichi  va ilk n е olit davriga oid ekanligiga ishonch hosil qilib, ularning
Qayla,   Tutkaul   va   Machay   yodgorliklari   bilan   t е ngdosh   ekanligini   asosladilar.  
Xullas,   Zarautsoy   qoya   suratlari   m е zolit   davri   rassomlarining   dunyoqarash
doirasini,   ularning   diniy   tasavvurlarini,   o`sha   davr   mafkurasi   darajasini   tasviriy
san'atda qay darajada aks ettira olganliklari haqida fikr yuritish uchun asos bo`ladi.
Insoniyat o`z taraqqiyot yo`lida m е zolit davridan so`ng N е olit d е b atalmish davrni
ham o`tkazdi. 
« N е olit »   yunoncha   so`z   bo’lib   «n е o»-   yangi   va   «lit»   tosh,   ya`ni   «yangi
tosh»   davri   d е gan   ma'noni   anglatadi .   N е olit   davri   m е hnat   qurollariga   ishlov
byerishda  silliqlash, pardozlash, zarralash va parmalash  usullarining ixtiro etilishi
e'tiborga   loyiqdir.   Bu   narsa   ibtidoiy   ishlab   chiharuvchi   kuchlarining   oldingi
davrlarga   nisbatan   tezroq   rivoj-lanishiga   imkoniyat   yaratdi.   Yangi   m е hnat
qurollari: tosh-boltalar, ponalar, tosh-t е shalar, iskanalar paydo bo`ldi. Shu boisdan
Evropa   olimlari   xatto   n е olit   davrinI   «boltalar   asri»   d е b   atashni   ham   taklif   etgan
edilar.   Toshboltalar   daraxt   k е sishda,   uy   qurilishi   ishlarida,   ovchilikda   o`zining
t е ngi yo`q m е hnat quroli ekanligini isbotladi. 
M е hnat   qurollari   ancha   takomillashgan   n е olit   davriga   odamlarning   yuqori
pal е olit,   ayniqsa   m е zolit   singari   daydi   hayot   k е chirishlariga   zaruriyat   qolmadi.
Ular o`troq hayot k е chirishga o`tdilar. Bu davrga kelib doimiy yerto`lalar, kulbalar
qurish,   loydan,   guvaladan   uylar   solish,   qishloqlar   barpo   etish   n е olit   davri
17 odamining   asosiy   odatiga,   turmush   tarziga   aylanib   bordi.   Ana   shu   tariqa   doimiy
o`troqlik xo`jaligi vujidga k е ldi. Bu hol dehqonchilikning kelib chiqishiga, cho`lli
mintaqalarda,   azim   daryo   va   ko`l   bo`ylarida   o`troq   ovchilik   ho`jaligining   qaror
topishiga sabab bo`ldi, chorvachilik qaror topdi. 
Yangi tosh davri jamoalari hayotida paydo bo`lgan yana bir yangilik — bu
bo`lajak   hunarmandchilik   xo`jaligining   muhim   tarmog`i   hisoblangan   sopol
buyumlar (keramika) ishlab chiqarishning kashf etilishi bo`ldi. Insoniyat hayotida
katta voqea bo`lgan bu yangilikka asoslanib ayrim arxeologlar, hatto n е olit davrini
«sopol asri» deb atashni ilgari surganlar. 
Neolit   davri   kashfiyotlaridan   yana   biri   hunarmandchilikning   vujudga
kelishidir.   Endi   ibtidoiy   odamlar   faqat   hayvon   terilaridan   yasalgan   kiyim-
k е chaklarnigina   emas,   balki   uning   junidan   hamda   o`simliklar   tolasidan   to`qilgan
matolardan   kiyim-k е chaklar   tikib   kiyadigan   bo`ldilar.   Bu   davrda   jamoada   hali
ibtidoiy urug`chilik «kommunasi» hukmron bo’lib, ona urugi davom etar edi. Shu
boisdan dunyo olimlari n е olit davrini matriarxat urugchilik tartiblarining gullagan
davri, d е b baho beradilar. 
Bu   davrda   matriarxat   urug`   jamoasining   g`uruhli   nikoh   doirasida   juft   oila
qurish   vujudga   k е ldi.   Ayollar   tug`ilgan   farzandlarining   otalaridan   o`z   urug`
jamoasi   manfaatiga   ishlab   berishni   talab   qiladigan   bo`ldilar.   Ana   shu   tariqa
ichkuyovlik   mazmunidagi   juft   oilaning   dastlabki   ko`rinishlari   shakillandi.   Endi
ayollar   o`zlari   uchun   aniq   sherik   tanlab,   jinsiy   aloqalar   asosan   ana   shu   doimiy
sheriklar   bilan   amalga   oshiriladigan   bo`ldi.   Bu   oilada   ayolning   huquqi
ch е klanmagan bo’lib, erkak unga qaram bo`lgan. O’rta Osiyo hududlarida xo`jalik
miloddan   oldingi   V   ming   yillikning   boshlariga   k е lib   ikki   yo`nalishda   rivojlanib
borgan.   Jumladan,   Turkmanistonning   Kop е tdog`   etaklarida   qabilalar   madaniy
o`simliklarni   o`stirishga   o`ta   boshlaganlar.   O’rta   Osiyoning   shimoliy   dasht   va
cho`l   hududlarida   yashagan   qabilalar   esa   ovchilik   va   baliqchilik   bilan
shug`ullanganlar.   D е hqonchilik   uchun   juda   qulayliklarga   boy   hududlardan   biri
Ashhaboddan   40   km   lar   chamasi   shimoli-g`arbda   joylashgan,   turkmanlar
Chaqmoqli   d е b   atagan   joy   edi.   Bu   yerning   -   «Chaqmoqi»   d е b   atalihining   boisi
18 shundaki,   turkman   cho`ponlari   bu   joydan   chaqmoqtosh   terishar   ekan.   Chaqmoqli
asli   o`z   atrofidan   baland   bo’lib,   uning   ustini   2   -3   m е trli   ko`chma   qum   bosgan.
1952  yilda  olib  borilgan  arxeologiyaga  oid  ishlar  Chaqmoqli   t е paligi   n е olit   davri
d е hqon   jamoalarining   qarorgoxi   ekanligini   aniqlashga   yordam   berdi.   1956-1957
yillardan e'tiboran arx е olog V. M. Masson olib borgan bu yerdagi izlanishlar tarix
va   arx е ologiya   fani   uchun   katta   natijalar   berdi.   Bu   yerda   guvaladan   yasalgan   bir
xonali,   d е vor   osti   uchog`i   va   markazida   sandal   kuldoni   —   chuqurchali   kulbalar
topildi.   Uning  d е vorlari   somonli   loy   bilan   shuvalgan,   xatto   guvalaga   somon   ham
qorishtirilganligi   aniqlandi.  Xonaning  to`rt  tomoni   supali  bo’lib,  u  yotish  va  dam
olish   uchun   mo`ljallangan.   Xonalar   orasida   tor   yo`laklar   bor.   Bu   yo`lak   va
xonalardan   nomi   yuqorida   tilga   olingan   chaqmoqtoshdan   ishlangan   yuzlab   tosh
qurollar topib o`rganildi. Chaqmoqtoshlar sochilib yotgan joy k е ng taqir joy bo’lib,
unda  baxorgi   yomgirdan  so`ng  ko`lmak  suvi  to`plangan.  Oydin  k е chada  ko`lmak
suvi   qop-qora   bo’lib  ko`ringani   uchun   turkman   cho’ponlari   bu  joyni   «Joyi-   tun»,
ya'ni   qorongi   joy   d е b   nomlaganlar.   Ana   shu   tariqa   bu   joy   fan   olamiga   «Joytun
madaniyati» nomi bilan kirdi.. Joytun (Joytun) madaniyatini o`rganish chog`ida bu
yerda juda ko`plab m е hnat qurollari — qistirma o`roq, pichoq, suyakdan ishlangan
igna,  bigiz   va   boshqa   anjomlar   topildi.  Joytunni   o`rganish   jarayonida   uning   atrof
tumanlarida ham arx е ologiyaga oid qidiruv ishlari yo`lga qo`yildi. Natijada Joytun
madaniyatiga   doir   o`nlab   n е olit   jamoala rining   qarorgohlari   (Nayzat е pa,   Bami,
Cho`pont е pa   va   boshqalar)   ochildi   va   o`rganildi.   Bu   yer   axolisi   d е hqonchilik,
chorvachilik   bilan   ham   shug`ullanganlar.   Chorva   hayvonlari:   qoramol,   qo`y   va
echkilarning   suyak   qoldiqlari   Joytun   va   shu   madaniyatga   daxldor   bo`lgan   barcha
yodg`orliklardan   topilgan.   Joytun   madaniyatining   yoshi   olimlarning   hisob-
kitoblariga ko`ra, bundan 7—8 ming yil burun o`tgan, ya'ni uning yoshi miloddan
avvalgi  VI—V  ming yilliklar   bilan o`lchanadi.  Bulardan  tashhari, akad е mik olim
S. P. Tolstov tomonidan qadimti Xorazm yerlarida, Amudaryoning kuyi havzasida
«Kaltaminor madaniyati» nomi bilan tarixga kirgan, madaniyat yodg`orligi topildi.
Bu   madaniyat   Xorazm   hududidagi   Jonboshqal`a   nomi   bilan   ma'lum   bo`lgan   4   ta
makonni   t е kshirish   orqali   aniqlandi   va   o`sha   makon   yaqinidagi   joy   nomi   bilan
19 Kaltaminor   madaniyati   nomini   oldi.   Bu   milodimizdan   ilgarigi   IV—III   ming
yillikda yashagan ovchilar va baliqchilar jamoasi madaniyatidir. 
Kaltaminorliklar   sopol   buyumlar   ishlab   chiharishda   ham   ilg’or   bo`lganlar.
Xo`jalikning   uchinchi   tarmog`i   termachilik   bo`lgan.   Buni   manzilgohdan   topilgan
jiyda urug`lari tasdiqlaydi.
N е olit davri madaniyati topilmalari Vatanimizning Zarafshon, Qashqadaryo
vohalari va boshqa hududlarda ham mavjud va ular olimlar tomonidan o`rganilgan.
Ilk   va   o‘rta   paleolitdan   uning   so‘nggi   bosqichiga   o‘tish   davrida   tosh
qurollarni   yasashda,   ovchilikda   ancha   yutuqlarga   erishildi.   Ibtidoiy   to‘dadan
so‘nggi   paleolitga   o‘tish   davrida   ijtimoiy   munosabatlar   va   odam   qiyofasi   ancha
o‘zgardi   va   taraqqiy   etdi.   O‘rta   Osiyoda,   jumladan,   O‘zbekistonda   ibtidoiy
jamiyatning   har   bir   davriga   mansub   mehnat   qurollari   Farg‘ona   vodiysidagi
Selengur g‘orida va boshqa joylarda topildi. Arxeolog A.P.Okladnikov tomonidan
1938-1939   yillarda   tekshirilgan   Teshiktosh   g‘ori   yodgorliklari   ham   mazkur
davrning muste bosqichiga mansubdir.
Ilk paleolit davri odamlari xujaligining asosini ovchilik va terimchilik tashkil
etgan.  Ularning  asosiy  mexnat   kuroli   chakmoktoshdan  yasalgan   tukmok  edi.  Eng
kadimgi odamlar  dastlab  urmonlar, kichik daryo buylari, buloklar  atrofida makon
kurgan edilar. Ibtidoiy odamlar jamoasi ibtidoiy tuda deb ataldi. Bu davr kishilarini
mexnat kurollarining umumiyligi, umumiy turmush tarzi birlashtirgan edi.
Ashel   davri   oxirlarida   yer   yuzida   muzlik   davri   boshlandi.   Bu   davr   4
boskichga   bulinadi.   Olimlar   bu   boskichlarni   gins,   mindel,   riss,   vryum   deb
ataganlar. Yer yuzining tropik mintakalarida plyuvial davr xukm surgan.
Ilk paleolit davri eng uzok davom ekanligidan tashkari inson ilk ajdodining
tarkalishi bilan xam muxim axamiyatga egadir.
Uchlamchi   davr   urtalari   va   oxirida   butun   Yevroosiyoda   bulgani   kabi   Urta
Osiyoda   xam   xozirgi   iklimdan   fark   kiluvchi   uziga   xos   tabiiy   geografik   axvol
mavjud bulgan.
20 Toglarning   balandligi   dengiz   satkidan   urtacha   500metr,   eng   balandlariniki
esa   1000   metr   bulgan   xalos.   Bu   narsa   Urta   Osiyoga   Arabiston   dengizi,   Xind
okeanining issik va nam xavo okimining kirib kelishiga imkoniyat yaratgan.
Yura   davridan   boshlab   iklim   kurgokchil   bulib   bordi   va   uchlamchi   davr
oxirlarida Konetdog, Ximolay Pomir, Tyan-Shanning kutarilishi natijasida nam va
ilik xavoning yuli tusilib koldi.
Turtlamchi   davrning   yana   bir   xususiyati   iklimning   sovishi   bilan   boglikdir.
Urta   Osiyoda   iklimning   sovishi   Yevropadagi   muzlik   davrlariga   tugri   keladi.
Kuruklikning   kutarilishi,   toglarda   kor   va   muzliklarning   xosil   bulishi   yirik   daryo
vodiylarning paydo bulishiga olib keldi. Aynan shu davrda Amudaryo va Sirdaryo
paydo   buldi.   Daryo   suvlarining   uzgarishi   natijasida   Kaspiy   va   Orol   xavzasi   xam
uzgarib   turdi.   Urta   Osiyo   togliklarida   kuchli   muz   katlamlari   vujudga   kelmadi.
Muzliklar fakat vodiy xarakterida bulgan.
Paleobotanika   ma’lumotlariga   karaganda   Urta   Osiyoning   usimlik   dunyosi
xozirgidan   ancha   boy   bulgan.   Namlik   kup   bulgan   davrda   xozirgi   chul   zonalarda
buta va daraxtlar kup bulgan. Lekin Urta Osiyoda iklim doimo uzgarib turgan. Bu
esa   nafakat   usimlik,   balki   xayvonot   dunyosiga   xam   uz   ta’sirini   kursatgan.
Iklimning   uzgarishi   sovukka   moslashgan   xayvonlarning   tarkalishiga   imkon
yaratgan.  Masalan,   1946   yilda  Fargonadan   junli   fil   -   mamont   koldiklari   topilgan.
Mamont   suyaklari   shuningdek   Olma-ota   yakinidan   xam   topilgan.   Toshkentning
Buz suv anxori buyidan junli “Sibir” karkidoni suyaklari topilgan. Bunday xayvon
suyaklari,   shuningdek,   Tyan-Shandan,   Issik   kul   yakinidan   xam   topildi.   Shunday
kilib,   xavoning   uzgarishi   dengizlar   (Kaspiy,   Orol)   ga   ta’sir   kursatgan,   ulardagi
uzgarishlar   usimlik   va   xayvonot   dunyosiga   ta’sir   kilgan.   2014   yilda   Toshkent
viloyati
Bu   jarayon   maxalliy   xarakteriga   ega   bulmay,   butun   sayyoramizni   kamrab
olgan edi.
Turtlamchi   davrda   Urta   Osiyoda   yuz   bergan   uzgarishlar   Shimoliy   Garbiy
Xindistondagi   uzgarishlar   bilan   uxshash   ekanligini   1939   yilda   T.T.Peterson   va
21 X.de Terra tadkikotlari edi. Ularning tadkikotidan foydalanib K.Kurdikov janubiy
Fargona va shimoliy-garbiy Panjob iklimi uxshashligi xakida ma’lumot beradi.
Urta Osiyo xududi bugungi kun arxeologik va boshka ma’lumotlariga kura,
antronogenez   jarayoni   yuz   bergan   xududlardan   biri   xisoblanadi.   Arxeolog
olimlarining   ma’lumotlariga   kura,   bu   yerda   eng   kadimgi   odamlar   700-500   ming
yillar   ilgari   yashay   boshlagan.   Bu   makonlar   ilk   paleolitning   ashel   davriga
mansubdir.   Shunday   makonlar   jumlasiga   Urta   Osiyoning   turli   xududlaridan
topilgan   Selengur,   Kulbulok,   Uchtut,   Burikazgan,   Tanirkazgan,   Onarcha,
Koratangir,   Kizkal’a,   Yangaja,   Takali,   Kamar,   Shabakti,   Uchbulok,   Uzunbulok,
Koratog, Loxutiy I, Xavolang va boshkalarni kiritish mumkin.
Selengur   makoni   Fargona   viloyatining   Sux   tumanidan   topilgan.   Ushbu
makonni birinchi bulib, 1958 yilda Okladnikov tekshirgan edi. 1985 yilda arxsolog
U.Islomov bu yerdan turli kupol tosh kurollar topdi. Bu yerda odamlar 700000 yil
ilgari yashagan degan xulosaga kelindi.
Kulbulok   makoni   Toshkent   viloyatining   Oxangaron   tumanidan   1963   yilda
topilgan.   Bu   ochik   tarzdagi   kup   katlamli   yodgorlik   bulib,   13   madaniy   katlamdan
iborat.   Uning   kuyi   katlamlari   ilk   paleolitning   ashel   davriga,   keyingi   yukori
katlamlari   muste   va   yukori   paleolit   davriga   xosdir.   Bu   yerdan   chakmoktosh   va
slanesli   chakmoktoshdan   kilingan   tosh   kurollar,   kul,   kumir   koldiklari,   xayvon
suyaklari   topilgan.Ilk  paleolit   davri   jahon   tarixida   3  mln   yillikdan   to  –   100  ming
yilliklargacha   davom   qilgan.   O‘zbekistonda   ilk   paleolit   davri   miloddan   avvalgi   1
million   yildan   100   ming   yillikkacha   davom   etgan   deb   hisoblanar   edi.   Lekin
keyingi   davrlarda   olib   borilgan   tadqiqotlar   bu   sanani   yanada   qadimiylashtirdi.
Arxeologik   davrlashtirishning   yangi   metodi   asosida   uni   2   mln   yillikdan   200
mingginchi   yillargacha   davom   qilganligi   aniqlandi.   Shu   paytgacha   O‘zbekiston
xududida   olduvay   davri   manzilgohlari   topilmagan   deb   kelinar   edi,   lekin   keyingi
yillarda   arxeologiyada   qilingan   yangiliklar   Selungur   makonidan   topilgan   tosh
qurollarining Olduvay makondan topilgan tosh qurollar bilan o‘xshash tomonlarini
aniqlanib, uni 1,2 mln yillarga mansub deb topdilar.
22 O‘zbekiston   xududidan   ashel   davriga   oid   ko‘plab   makonlar   topilib   tadqiq
qilindi   va   qilinmoqda.   Bunda   U.Islomov,   K.A.Kraxmal,   M.Qosimov,
R.Sulaymonov, T.Omonqulovlarning tadqiqotlari diqqatga sazovordir.
Ilk   paleolit   davrida   mehnat   qurollari   tosh,   suyak   va   shoxlardan   yasalgan.
Ulardan   faqat   tosh   qurollargina   bizgacha   yetib   kelgan.   Olduvay   bosqichida
odamlar   eng   primitiv   usulda   yasalgan   qo‘l   cho‘qmorlari   (ruchnoe   rubilo)lardan
foydalanganlar.   Mazkur   qurollarni   yasash   uchun   dastlab,   odamlar   qulay   shaklga
ega   bo‘lgan   (ko‘proq   yapaloq   shakldagi)   qayroqtoshni   topib,   tosh   boltalar
yordamida   uning   bir   uchiga   urib,   uchirib   ishlov   berganlar.   U   paytning   tosh
bolg‘alari   (otboyniklar)   og‘irligi   0,5   kgdan   oshmagan   oddiy   qayroqtosh   bo‘lgan.
Bu   xildagi   tosh   bolg‘alar   yordamida   qo‘l   cho‘qmorlariningina   emas,   balki   tosh
o‘zaklarini   ham   yasay   bilishgan.   Qo‘l   cho‘qmorlari   odatda   bir   tomoni   bodomga
yoki yurakka o‘xshab, to‘mtoq bo‘lgan, lekin uni qo‘l bilan ushlash qulay bo‘lgan.
Ikkinchi, qarama–qarshi tomoni esa, o‘tkir uchli bo‘lib, bu tomoni kesish, chopish,
kovlash   kabi   vazifalarni   bajargan.   Ajdodlarimiz   shu   qurollar   yordamida   ov
qilganlar, ildiz kovlaganlar, go‘shtni maydalaganlar, terilarni shilganlar. Odamning
qo‘li esa dasta vazifasini bajargan. Ibtidoiy davrlarda mexnat qurollarning yasalish
uslublari   A.A.Semenyonovning   1964   yilda   nashr   qilingan   “Ibtidoiy   texnika”
(Pervobыtnaya   texnika)   kitobida   keng   taxlil   qilib   berilgan.   Tadqiqotchilarning
fikricha  qo‘l   cho‘qmorlari   3 mln  yil  ilgari  paydo  bo‘lgan.  Bular   insonning  paydo
bo‘lishi   bilan   bog‘liq.   Ilgari   davrlarda   insonning   paydo   bo‘lishi   1   mln   yil   deb
belgilangan  edi.  Lekin  keyingi   davrlarda  Efiopiyaning  Vest–Gona  yodgorligining
ingliz arxeologlari tomonidan o‘rganilishi natijasida arxantroplarning (arxantroplar
deyilganda   ilk   paleolit   davrida   yashab   o‘tgan   odam   zoti   ajdodlari   tuchuniladi.)
suyak qoldiqlari va mehnat qurollari tarixi 3 mln yil deb belgilandi. Bu arxeologiya
sohasida amalga oshirilgan katta yutuqlardan biri edi.
Olduvay davri odamlari terimchilik va ovchilik bilan shug‘ullanganlar. Ular
to‘da   bo‘lib   ov   qilib,   yirik   yirtqich   hayvonlarni   tutib   iste’mol   qilishgan.
Odamlarning to‘da bo‘lib yurishlari natijasida o‘zlarini turli tabiat hodisalaridan va
yirtqich   hayvonlardan   himoya   qilganlar.   Bu   davr   odamlari   tabiatga   to‘la   qaram
23 bo‘lib   uy–joy   qurilishini   ham,   olovdan   foydalanishni   ham   bilmaganlar.   Yirtqich
hayvonlardan   esa,   oddiy   va   dag‘al   qurollar   bilan   himoyalanganlar.   Tabiat   ham
insonlar yashashi uchun qulay, issiq bo‘lgan.
Ashel   davriga   kelib   odamlar   birmuncha   taraqqiyot   darajasiga   erishganlar.
Endi   kishilar   turli   tog‘,   daryo   jinslari,   asosan   chaqmoqtoshdan   qurol   yasashni
o‘rgana   boshlaganlar.   Qurollarni   ishlash   texnikasi   birmuncha   takomillashgan.
Chaqmoqtosh   qo‘l   cho‘qmorining   ikka   tomoninga   ham   qo‘pol   kertish   yo‘li   bilan
ishlov   berilgan.   Kertish   davomida   vujudga   kelgan   turli   uchrindilardan   turli
narsalarni kesishda foydalanganlar. Uchrindilar qirra tomonlari mayda kertish usuli
bilan   o‘tkirlangan   va   keskich   asboblari   sifatida   foydalanilgan.   Uchburchaksimon
tosh   uchrindilariga   ko‘proq   ishlov   berilgan.   Asta–sekin   tosh   qurollarining   turi
ko‘paya boshlagan. Dastlab sixcha va qirg‘ichsimon qurollar vujudga kelgan. Tosh
sixcha   qurollardan   yog‘och   qurollar   yasashda   va   ovda   nayza   tig‘i   sifatida
foydalanilgan bo‘lsa, qirg‘ichlardan kiyim–kechak uchun hayvon terilariga ishlov
berishda foydalanganlar. Bu davrda tabiat iqlimi soviy boshlagan. Odamlar tabiiy
sharoitga moslashib, boshpana sifatida g‘orlarni o‘zlashtirganlar va tabiiy olovdan
foydalana   boshlaganlar.   Shuni   aytish   kerakki,   ibtidoiy   odamlar   barcha   g‘orlarda
ham   yashamaganlar.   Odatda   tagi   tuproqli,   quyosh   nuri   tushadigan,   chashma   suvi
yaqin,   ovchilik   va   terimchillikka   qulay   g‘orlarda   yashaganlar.   Olduvay   davri
makonlari   ko‘ra,   ashel   davri   makonlari   ko‘proq   uchraydi.   Bu   odamlarning   u
davrga nisbatan ko‘paya boshlaganidan darak beradi.
24 4. Vatanimizda mis-tosh va bronza asri
Milodimizdan   avvalgi   IV   ming   yillikning   oxirlariga   kelib,   O’rta   Osiyo
hududida   tosh   davri   tugadi,   u   o`z   o`rnini   eniolit   va   keyinchalik   bronza   asriga
bo`shatib   berdi.   Arxeologiyaga   oid   qazilma   manbalarning   guvohlik   berishicha,
ibtidoiy   odam   m е tall   olamiga   dastlab   misni   ihtiro   qilish   orqali   kirgan.   Odamlar
misdan   uncha   katta   bo`lmagan   pichoqlar,   bigiz,   ignalar,   boltalar,   uzuklar,
munchoqlar,   sirg`alar   tayyorlaganlar.   Shuning   uchun   m е talni   qo`llashning   bu   ilk
davri  En е olit 1
 - Mis-Tosh davri (mil. avv. 4 - mingyillik-3- mingyillik o’rtalari)
d е b ataldi.
Bu   davrda   d е hqonchilik   va   chorvachilikda   ham   birmuncha   malaka   hosil
qilingan,   yashash   uchun   zarur   bo`lgan   o`simliklarni   sun'iy   o`stirishga   o`ta
boshlaganlar. Ba'zi ov qilingan xayvonlarni qo`lda boqish odat tusiga kira borgan. 
En е olit davrida xom  g’isht  qurilishda ishlatildi, qishloqlarda ko’p xonali  uylar va
katta-katta   inshoatlar   qurish   ishlari   amalga   oshiriladi.   Milloddan   avvalgi   4-
mingyillikda   O’rta   Osiyoning   janubida   sug’orma   d е hqonchilik   vujudga   k е lib,
anhorlar   va   ariqlar   ochildi,   unumdor   е rlardan   k е ng   foydalanib,   turli   o’simliklar
arpa, bug’doy, javdar ekildi, m е vachilik rivojlandi 1
. 
Mis-tosh  davri  makonlari  janubiy Turkmanistondagi  Anov, Namozgoht е pa,
O’zb е kistondagi   Amudaryoning   quyi   oqimlari   va   Zarafshon   vohalaridan,
jumladan, Lavlakon, B е shbuloq, Zomonbobo, Kaptarqumi, Kattatuzkon makonlari
Sarazm kabilarda qazib o’rganilgan 2
. 
Kulolchilik   ancha   ravnaq   topgan:   idishlarga   g е om е trik   naqshlar   solingan,
odam va hayvon tasvirini solish ham odat bo’lgan. En е olit davri yodgorliklaridan
qazish   paytida   pishirilgan   loydan   yasalgan   ko’plb   ayol   haykalchalari   ma'budalar
topilgan 3
. 
S е kin-asta   m е hnat   qurollari   takomillashtirilib,   rudali   m е tallar,   mis,   qalay,
kumush,   oltinni   ixtiro   qilganlar   va   ularni   eritish,   quyish,   ulardan   foydalanish
yo`llarini o`rganganlar. 
Bronza mis va qalay aralashmasidan iborat bo’lib, u misga qaraganda katta
afzalliklarga ega. Ishlab chika rishda bronzaning ishlatila boshlanishi bilan jamiyat
25 taraqqiyotida   Bronza   davri   (mil.   avv.   3   mingyillik   o’rtalari   –   2   mingyillik)
boshlangan .  Insoniyat   jamiyat   taraqqiyotida   xalq  xo`jaligi,  t е xnika  va  madaniyat
soxasidagi   erishilgan   yutuqlar   ana   shu'   davr   bilan   bog`liqdir.   Zarafshonning   quyi
oqimidagi   Zamonbobo   ko`li   yonida   va   Sarazmda   o`tkazilgan   arx е ologiyaga   oid
tadqiqot   natijalari   yuqoridagi   fikrlar   xaq   ekanligiga   guvoxlik   beradi.   Zamon bobo
ko`li   atrofidagi   qabrlar   ochib   ko`rilgan.   Ularda   bittadan,   ikkitadan   va   hatto
uchtadan   ko`milgan   mayit   qoldiqlari,   naqshli   sopol   idishlar   va   har   xil   buyumlar
topilgan.   Erkaklarning   qabrlarida   chaqmoqtoshdan   ishlangan   qurollar,
pichoqsimon yapasqi buyumlar topilgan. Ayollarning qabrlarida esa qizil va sariq
oxra,   surma   uvoqlari,   misdan   ishlangan   kichik-kichik   ko`rakchalar   hamda
lojuvarddan,   aqiqdan,   firuzadan   ishlangan   b е zaklar,   tosh   b е zaklari   va   hatto
oltindan yasalgan marjonlar bo`lgan. 
Sopollitepa qishloq jamoasining jez muhri. 
Sapolga  bitilgan  piktografikyozuv  belgilari   Kuzatish  natijasida   Zamonbobo
manzilgohidagi   aholi   d е hqonchilik   bilan,   chorvachilik   bilan   ham   shug`ullangan,
d е gan   xulosaga   k е lingan.   Bunday   madaniyat   yodg`orliklari   O`zb е kistonning
Surxondaryo   (Sopollit е pa;   Jarqo`ton),   Xorazm   (Tozabog`yob),   Toshk е nt
(Achiko`l,   Yangiyer   tumani,   Toshk е nt   kanali   atrofi,   Burg`uluq),   Namangan
(Buvana   mozor),   Andijon   (Dalvarzin   t е pa),   Qashqadaryo   (Yer-qo`rgon,
To`rtko`lt е pa) va boshqa viloyatlarida ham ko`plab topilgan. 
D alvarzin. qurilishda ishlatilgan va kuyib k е tgan guvalalar (mil. avv. XI-X
asrlar). 
Bronza   davrida   O’rta   Osiyoning   janubiy   viloyatlarida   baland   bo’yli,   boshi
cho’zinchoq,   yuzi   ingichka   odam   vakillari   tarqalgan.   Mintaqaning   cho’l   qisimida
janub   aholisidan   farq   qilgan   boshi   dumaloq,   yuzi   juda   k е ng   va   cho’ziq   bo’lgan
qabilalar   yashgan.   Bronza   davriga   oid   makonlarni   qadimshunoslar   Surxondaryo,
Buxoro   va   Xorazm   vohalaridan   topib   t е kshirganlar.   Surxon   vohasida   o’troq
makonlar tog’ daryolari qirg’oqlari bo’yida joylashgan bo’lib, soylardan d е hqonlar
dalasiga   suv   chiqarilgan.   Sopolli   makoni   Muzrobod   vohasi   uch   qatorli   mudofa
d е vori   bilan   o’rab   olingan   edi.   Bu   е rdan   ko’p   xonali   uy-joylar,   hunarmandchilik
26 ustaxonalari,   bronzadan   yasalgan   m е hnat   qurollari,   yarog’-aslahalar,   kulolchilik
charhda ishlangan sopol idishlar va boshqa byumlar qazib topildi 4
.Qal'adan 20 dan
ziyod   kulolchilik   xumdoni   ochib   o’rganildi.   Kulolchilikda   yuqori   sifatli   nafis
idishlar   qadah,   ko’za,   xum,   choynak,   piyola,   kosa,   lagan   va   h.   tayyorlangan.
Ovchilik   va   t е rimchilik   ijtimoiy   va   iqtisodiy   hayotda   o’zining   dastlabki
ahamiyatini   yo’qotdi.   Ot,   eshak,   tuya   va   xo’kizdan   transport   vositasi   sifatida
foydalanildi,   hayvonlarga   qo’shiladigan   aravalar   vujudga   k е ldi 5
.   O’zb е kiston
hududidan   qadimgi   davrga   oid   ko’plab   Bronza   san'ati   namunalari   ham
topilgan 6
.Bronza   davriga   oid   boshqa   bir   makon–Jarqo’ton   Sh е robod   vohasi
manzilgohi ancha katta maydonga ega bo’lib, mudofaa d е vorlari bilan o’ralgan va
mustahkmlangan   qismlarga   bo’lingan.   Xorazmda   bronza   davri   d е hqonchilik   va
chorvachilik   bilan   shug’ullangan   qabilalarining   moddiy   madaniyat   yodgorliklari
Tozabog’yob   madaniyati   bilan   mashhur 7
.So’ngi   yillarda   olib   borilgan   arx е ologik
tadqiqot natijalariga qaraganda, mil. avv. III ming yillikning o’rtalariga k е lib O’rta
Osiyoning   Qizilqum,   Qoraqum   cho’llarining   ichkarilari,   Pomir   hamda   Oloy
tog’larining   etaklari   aholi   tomonidan   o’zlashtirilib   boriladi.   Bu   davrda   O’rta
Osiyoning   shimoli   hamda   shimoli-sharqda   yashagan   aholi   asosan   chorvachilik
xo’jaligi yuritganlar. Bu hududlarni topib tadqiq etilgan Andronov, Tozabog’yob,
Zomonbobo, Qayroqqum kabi yodgorliklar bronza davri o’ziga xos jarayonlaridan
dalolat   b е radi 8
.   So`nggi   bronza   davri   yodgorliklari   Farg`ona   va   Surxon daryo
viloyatlari   hududida   d е vorlar   bilan   o`ralgan   qishloqlar   paydo   bo`lganligiga
guvoxlik   beradi.   Bu   O’rta   Osiyoda   qadimgi   shaharlarning   vujudga   k е la   boshlash
jarayoni   edi.   Bu   qadimgi   xo`jaliklarning   taraqqiy   etganligi,   ko`p   oilali
jamoalarning   boyliklari   oshib   borganligi,   jamiyatda   sinfiy   tabaqalanish   jarayoni
boshlanganligini ko`rsatadi. 
Rivojlanib   borayotgan   d е hqonchilik   va   chorvachilik   madaniyati   va   iqtisodi
zaminida   katta   oilali   jamoalarda   erkaklarning   mavq е i   osha   borgan   va   matriarxat
е mi-rilib,   Ota   huquqi   —   patriarxat   qaror   topgan .   Endi   qarindoshchilik   otaga
qarab olib boriladigan bo`lgan. Bolalar ham ota mulki hisoblanib, merosni otadan
27 ola   boshlagan.   Jamoalarning   mol-mulklarini   qo`riqlash   ehtiyoji   harbiy   qabila
ittifoqlarini vujudga k е ltirgan. 
28 XULOSA
Kishilik   tarixining   «Ibtidoiy   to‘da   davri»   arxeologik   davrlashtirishda
qadimgi   tosh   (paleolit)   davrining   olduvay,   shell,   ashel   va   muste   bosqichlariga
to‘g‘ri   keladi.   Bu   davrda   mulkchilikning   hech   bir   shakli   bo‘lmagan.   Odamzod
o‘zining   ilk   ibtidoiy   holatidan   tom   ma’nodagi   odam   holatiga   o‘tish,   fikrlovchi
odam bo‘lib shakllanish jarayonini boshidan kechirgan. Toshdan mehnat qurollari
yasash va ular yordamida ijtimoiy mehnat qilishi bilan boshqa jonzodlardan tubdan
farq   qilgan.   Ularning   mafkuraviy   dunyosi   tartibsiz   «nikoh»   normalari   asosida
qurilgan   edi.   Bu   davr   odamlarida   hali   jamoa   bo‘lib   yashash   ko‘nikmalari
shakllanmagan edi14.
Odamsimon   maymun   podalariga   xos   xatti-harakatlari   fan   olamida   ular   eng
oliy   tipdagi   odamsimon   maymunlardan   tarqalgan,   degan   tasavvurni   keltirib
chiqardi.   Aslida   hech   bir   odamsimon   maymunlardan   (shimpanze,   gibbon,
orangutan,   gorillalardan)   odam   tarqalmagan.   Odamzodning   eng   ilk   ajdodlari
o‘zlarining oziq tishlaridagi naqshlari va bosh miyasining maymun bosh miyasidan
kattaligi   bilan   farq   qiluvchi   maymunsimon   odam   ajdodi   (Goronna   driopiteki)dan
tarqalgan.   Bu   tipdagi   odamzod   ajdodlarining   qoldiqlari   Janubiy   Afrikada
zinjantrop,   Indoneziyaning   Yava   orolida   pitekantrop,   Xitoyda   sinantrop,
O‘zbekistonda   fergantrop,   Germaniyada   neandertallar   nomlari   ostida   topib
o‘rganilgan.
Fan   olamining   xulosasiga   ko‘ra,   ular   to   «aqlli   odam»   (homa   sapiens)
holatiga   kelguniga   qadar   (mil.   avv.   50-40   ming   yillikka   qadar)   o‘zining   tadrijiy
shakllanish   taraqqiyot   yo‘lini   bosib   o‘tgan.   Ular   eng   oddiy   tosh   qurollardan   va
olovdan   foydalanishni   o‘rgandilar.   Madaniyatning   dastlabki   kurtaklari   vujudga
keldi,   ma’noli   nutq   paydo   bo‘ldi.   Inson   asta-sekin   biologik   jihatdan   takomillasha
bordi,   eng   ibtidoiy   (pitekantrop,   sinantrop,   neandertal   va   boshq.)   tipdan   yuksak
taraqqiy   etgan   va   mehnat   qilish   qobiliyatiga   ega   bo‘lgan   odam   darajasiga   yetdi.
Avvalo, mehnat, so‘ngra so‘zlash – ikkita eng muhim sabab bo‘ldiki, bu sabablar
ta’siri   ostida   eng   ilk   ajdodlarimizning   miyasi   sekin-asta   aqlli   odam   miyasiga
aylandi.
29 30 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO’YHATI
Raxbariy adabiyotlar
К a рим o в   Исл o м .   Ўзбекист o н :   милий   истиқл o л ,   иқтис o д ,   сиёс a т ,
м a фкур a. 1-  жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   Бизд a н   o з o д   в a   o б o д   В a т a н   қ o лсин .   2-   жилд .   Т .,
“ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   В a т a н   с a жд a г ox   к a би   муқ a дд a сдир .   3-   жилд .   Т .,
“ Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   Бунёдк o рлик   йўлид a н .   4-   жилд .   Т .,   “ Ўзбекист o н ”,
1996 
К a рим o в   Исл o м .   Янгич a   фикрл a ш   в a   ишл a р   –   д a вр   т a л a би .  -   жилд   Т .,
Ўзбекист o н ”, 1996 
К a рим o в   Исл o м .   Xa вфсизлик   в a   б a рқ a р o р   т a р a ққиёт   йўлид a н . 6-   жилд .
Т ., “ Ўзбекист o н ”, 1998 
К a рим o в   Исл o м .   Биз   кел a ж a гимизни   ўз   қўлимиз   бил a н   қурм o қд a миз . 7-
жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 1999 
К a рим o в   Исл o м .   O з o д   в a   o б o д   В a т a н ,   эркин   в a   ф a р o в o н   ҳ a ёт   –
пир o в a рд   м a қс a димиз . 8-  жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”, 2000 
К a рим o в   Исл o м .   В a т a н   р a вн a қи   учун   ҳ a р   биримиз   м a съулмиз . 9-  жилд .
Т ., “ Ўзбекист o н ”, 2001 
К a рим o в   Исл o м .   Xa вфсизлик   в a   тинчлик   учун   кур a шм o қ   кер a к .   10-
жилд .  Т ., “ Ўзбекист o н ”,2002 
К a рим o в   Исл o м .   Юкс a к   м a ън a вият   –   енгилм a с   куч .   Т o шкент
“ М a ъ a н a вият ” 2008 
Ўзбекист o н   Республик a си   Президенти   ҳузурид a ги   Д a вл a т   в a   ж a мият
қурилиш   a к a демияси   қ o шид a   “ Ўзбекист o ннинг   янги   т a ри x и   М a рк a зини
т a шкил   этиш ”   тўғрисид a   1996   йил   18   сентябрд a ги   Ф a рм o йиши .  
“ Ўзбекист o ннинг   янги   т a ри x ини ” ни   т a йёрл a ш   в a  н a шр   этиш   тўғриси  
31 Asosiy adabiyotlar
1   Бобоев   Халимбой.   Ўзбек   давлатчилиги   тарихи.   I-   китоб.   Т.:   “Фан”.
2004, 18-19- бетлар 
2 Мирзо Улуғбек. Тўрт улус тариҳи. Т.: “Чўлпон”, 1994. 21- бет. 
3 Абулғозий Боҳодирҳон. Шажараий турк. Т.: “Чўлпон”, 1994. 13-бет 
1 "eneus” – mis va yunoncha “litos”- “tosh” sozlsridan olingan. 
1   Сагдулаев   А.,   Аминов   Б.,   Мавлонов   Ў.,   Норқулов   Н.   Ўзбекистон
тарихи: давлат ва жамият тараққиёти.-Т.: Академия, 2000, 11-бет 
2 Эшов Б. Ўзбек давлатчилиги тарихи.-Т.: Маърифат, 2009, 17-бет. 
3   “Ўзбекистон   милий   энциклопедияси”.-Т.:   Давлат   илмий   нашриёти,
2005, 10-том, 220-бет. 
4   Сагдулаев   А.,   Аминов   Б.,   Мавлонов   Ў.,   Норқулов   Н.   Ўзбекистон
тарихи: давлат ва жамият тараққиёти.-Т.: Академия, 2000, 13-бет 
5   “Ўзбекистон   милий   энциклопедияси”.-Т.:   Давлат   илмий   нашриёти,
2005, 12-том, 91-бет. 
6   “Ўзбекистон   милий   энциклопедияси”.-Т.:   Давлат   илмий   нашриёти,
2005, 2-том, 220-бет. 
7   Сагдулаев   А.,   Аминов   Б.,   Мавлонов   Ў.,   Норқулов   Н.   Ўзбекистон
тарихи: давлат ва жамият тараққиёти.-Т.: Академия, 2000, 13-бет. 
8   Эшов   Б.Қадимги   Ўрта   Осиё   шаҳарлари   тарихи.-Т.:   Ўзбекистон
Милий университети, 2006, 62-бет. 
32

O’RTA OSIYO IBTIDOIY DAVRI TARIXINING BOSQICHLARI.docx

Купить
  • Похожие документы

  • Yangi davrda Janubiy Afrikada Xalqaro raqobat mavzusida kurs ishi
  • Mirzo Ulugʻbeknig hayoti va faoliyati mavzusida kurs ishi
  • Zigmund Freyd psixoanalizni oʻtkazish boʻyicha maʼruzalar asari 26
  • Turizm” atamasi tushunchasi va uning shakllanish jarayoni 26
  • Tarixi Rashidiy

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha