O‘zbek davlatchiligi tarixida Turkiston Muxtoriyatining o‘rni

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
__________________________________ UNIVERSITETI
_____________________________FAKULTETI
_____________________________YO‘NALISHI
_____________________________ FANIDAN
KURS ISHI
MAVZU:   “O‘zbek davlatchiligi tarixida Turkiston Muxtoriyatining o‘rni”
mavzusidagi
BAJARDI: ________________________
QABUL QILDI: ________________________ Toshkent 202 5
MUNDARIJA
KIRISH ………………………………………………………………………….3-7
I   BOB.      TURKISTONDA       1917 - YILDA      SIYOSIY     VOQEALAR 
BOSHLANISHI
1.1. Turkiston Muxtoriyati hukumatining tashkil topishi………………………8-18
1.2.   Turkiston   Muxtoriyati   –   jadidlar   milliy   demokratik   g‘oyalarining   amaldagi
ifodasi………………………………………………………………………….19-28
II     BOB. TURKISTON MUXTORIYATINING OLIB BORGAN OZODLIK
UCHUN KURASHLARI
2.1.   Turkiston   Muxtoriyati:   ozodlik   va   milliy   davlatchilikning   tiklanishi   uchun
kurashlar…………………………………………………………………….…29-41
2.2. Turkiston Muxtor hukumatining sovetlar tomonidan ag‘darilishi...……...42-47
XULOSA ……………………………………………………………….……..48-49
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI …………..………..…50-51
2 KIRISH
Kurs   ishi   mavzusining   dolzarbligi.   O‘zbekistonning   mustaqil   rivojlanish
yo‘liga   qadam   qo‘yishi,   ota-bobolarimizning   ozodlik   va   erk   uchun   uzoq   kurashi
tarixni   qayta   idrok   etishga,   milliy   ozodlik   harakati   mafkurasining   shakllanish
jarayoniga   davlat   mustaqilligiga   erishishni   ta’minlagan   omillar   sifatida   katta
ijtimoiy   qiziqish   uyg‘otmoqda.   Ozodlik   va   mustaqillik   g‘oyalarini   o‘zida
mujassamlashtirgan   va   o‘zbek   xalqi   tarixida   o‘chmas   iz   qoldirgan   muhim
voqealardan   biri   bu   Turkiston   Muxtoriyatidir.   Bugungi   kundan   100   yil   avval
yurtimizda   milliy-demokratik   davlatchilikni   barpo   etishda   ilk   tajriba   bo‘lgan
Turkiston   Muxtoriyati   uchun   kurash   tarixi   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   Ilmiy
jamoatchilik   e’tiborini   o‘ziga   jalb   etgan   bu   tarix   hozirda   nafaqat   ilmiy,   balki
amaliy   va   hatto   siyosiy   qiziqish   uyg‘otmoqda.   Chunki   uni   yoritishda   o‘sha   yillar
voqealariga   qayta   baho   berilmoqda.   Turkistonning   siyosat,   jamoat   arboblari   va
mutaffakkirlarining ozodlik va istiqlol uchun kurashdagi faoliyati aniqlanmoqda.
Turkiston   Muxtoriyati   tarixiga   murojat   etish   yana   bir   jihati   bilan   muhimdir.
Xalqimiz   tarixiy   xotirasida   chuqur   iz   qoldirgan   bu   kurash   tajribasining   tahlili
bugungi   milliy   tiklanish   jarayonlari,   xalqimizning   tanlagan   yo‘liga   e’tiqodi
manbalarning   qonuniy   va   ilgarilab   boruvchi   xususiyatini   tushunish   imkonini
beradi. 1917-yilda “o‘z taqdirini o‘zi belgilash” g‘oyasi bilan bog‘liq avtonomiya
so‘zini   anglatgan   “Muxtoriyat”   tushunchasi     eng   ommaviy   iboraga   aylangan   edi.
O‘sha   tarixiy   davrda   jadidlar   Rossiyadan   ajralib   mustaqil   rivojlanish   nechog‘lik
og‘irligini   va   Turkiston   qiyin   sharoitga   tushib   qolishini   oldindan   ko‘ra   olishgan.
Chunki   Turkiston   Rossiya   imperiyasi   bilan   har   tomonlama   iqtisodiy   jihatdan
bog‘langan   edi.   Shuning   uchun   ular   Turkistonga   keng   vakolatli   milliy-hududiy
Muxtoriyat   berilishining   tarafdori   edilar 1
.   Muxtoriyatni   talab   qilib   chiquvchi
1
Agzamxodjayev S. Turkiston Muxtoriyati uchun kurashning g‘oyaviy asoslari // O‘zbek milliy davlatchiligi tarixida
Turkiston Muxtoriyatining o‘rni va ro‘li. –T.:Toshkent islom universiteti nashriyot-matbaa birlashmasi, 2017. – B.
23.
3 shaxslar   jadidlar   bo‘lib,   ular   islohotlar   orqali   xalqni   ahvolini   o‘nglashni   maqsad
qilgan   edilar.   O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   Shavkat   Mirziyoyev
ta’kidlaganidek “Islohot  – islohot uchun emas, avvalo inson uchun” 1
.
Tarix   fani   milliy   iftixor   va   ibrat   manbai,   ulug‘   murabbiy   emas,   mag‘rur   va
hamjihatli   millatning   boshini   egib   qo‘yish   vositasiga   aylantirildi.   Holbuki
mamlakatimizning,   birinchi   Prezidenti   I.A.Karimov   haqqoniy   ta’kidlaganidek
“Ma’naviyatni   tiklashi,   tug‘ilib   o‘sgan   yurtida   o‘zini   boshqalardan   kam   sezmay,
boshini baland ko‘tarib yurishi uchun insonga albatta, tarixiy xotira kerak”. Mana
shu xotirani  mumkin qadar  to‘liq tiklash, xalq g‘ururini  ko‘tarish,  uning o‘zligini
anglashiga turtki berish uchun. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti o‘zi tashabbus
bilan   chiqdi   va   yurtimiz   tarixshunos,   jamiyatshunos   olimlari   oldiga   mas’uliyatli
vazifani   qo‘ydi.   Yurtboshimiz   o‘zining   “Tarixiy   xotirasiz   kelajak   yo‘q”   asarida
jumladan   shunday   dedi:   “Modomiki,   o‘z   tarixini   bilgan,   undan   ruhiy   quvvat
oladigan   xalqni   yengib   bo‘lmas   ekan   biz   haqqoniy   tariximizni   tiklashimiz,
xalqimizni   millatimizni   ana   shu   tarix   bilan   qurollantirishimiz   zarur.   Tarix   bilan
qurollantirish,   yana   bir   bor   qurollantirish   zarur” 2
.   Chorizm   Turkiston   o‘lkasida
qattiqqo‘llik   bilan   mustamlakachilik   zulmi   siyosatini   olib   borgan   bo‘lsada,   tub
yerli  aholining tarixi, tili, dini, uf-odati, madaniyati  kabilariga sho‘rolarday hukm
va   tazyiq   o‘tkazmagan   edi.   Sho‘rolar   qisqa   muddat   ichida   Turkiston   xalqlarining
milliy davlatchiligiga barham berdi, tarixidan mahrum qildi, dinini taqiqlab qo‘ydi.
Tiliga kishan soldi, madaniyat va ma’naviyatini haqorat  qildi. Bularning barchasi
aniq reja asosida amalga oshirildi. 
Xullas sho‘rolar davrida Markaziy Osiyoning eng yirik millatlaridan bo‘lgan
o‘zbeklar millat sifatida halokat yoqasiga kelib qoldilar. O‘zbekiston mustaqillikka
erishgan   kundan   boshlab   tariximizga   bo‘lgan   munosabat   tubdan   o‘zgarib,   sovet
davrida   noto‘g‘ri   baho   berilgan   yoki   yuzaki   ko‘rib,   chiqilgan   masalalarga   jiddiy
ilmiy   yondashuv   kuchaydi.   Bugungi   kunda   Turkiston   Muxtoriyati   uchun   kurash
1
  Мирзиёев   Ш . М .   Буюк   келажагимизни   мард   ва   олижаноб   халқимиз   билан   бирга   қурамиз .   –   Тошкент :
“ Ўзбекистон ”  НМИУ , 2017. –  Б.  21 .
2
 Каримов И.А. Тарихий хотирасиз келажак йуқ. –   Тошкент: “Шарқ” ,  1998.
4 tarixini   o‘rganish   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   Ilmiy   jamoatchilik   e’tiborini
ko‘pdan   o‘ziga  jalb  etib  kelayotgan   Muxtoriyat   tarixi  hozirda  nafaqat  ilmiy  balki
amaliy   va   hatto   siyosiy   nuqtai   nazardan   qiziqish   uyg‘otishi   tabiiy   chunki   davr
o‘sha-o‘sha yillar voqealariga qayta baho berishni taqozo etmoqda. 
Mavzuning   dolzarbligi   ham   anashundaki   o‘sha   davr   voqealarini   xolis
yoritilgan holatini xalqqa yetkazishdir. Inson o‘tmishi bilan tirikdir. “Inson uchun
tarixdan   judo   bo‘lish   –   hayotdan   judo   bo‘lish   demakdir”.   Rossiyada   1917-yil
oktyabr   to‘ntarishi   tufayli   muhim   siyosiy   ijtimoiy   voqealar   ro‘y   bergani   kabi
Turkistonda ham siyosiy hayot nihoyatda jadallashdi.
Mavzuning   davriy   chegarasi.   Mazkur   o‘rganilayotgan   mavzu   1917-1918-
yillarni o’z ichiga oladi.
Mavzuning   ob’yekti   va   predmeti .   Turkistonda   sho‘rolar   mustamlakachilik
istibdodining   o‘rnatilishi,   “Turkiston   Muxtoriyati”   ning   tashkil   etilishi,   o‘lka
xalqlarining   milliy   istiqlol   va   ozodlik   uchun   bo‘lgan   1917-1918   yillar   kurashi
mavzuning ob’yekti sifatida tanlab olingan. O‘zbek davlatchiligi tarixida Turkiston
Muxtoriyatining o‘rnini tadqiq etish mazkur mavzuning predmeti hisoblanadi.
Mavzuning   maqsadi.   1917-yil   Turkiston   o‘lkasida   siyosiy   voqealarning
boshlanishi   va   Turkiston   Muxtoriyatining   olib   borgan   ozodlik   uchun   kurashlari
tarixini arxiv hujjatlari asosida holisona o‘rganishdan  iboratdir.  
Mavzuning vazifalari quyidagilardan iboratdir:    
 Turkiston   Muxtoriyati   hukumatining   tashkil   topishini   arxiv   hujjatlari
asosida o‘rganish;
 Turkiston Muxtoriyati – jadidlar milliy demokratik g‘oyalarining amaldagi
ifodasini ilmiy adabiyotlar asosida yoritib berish;
 Turkiston Muxtoriyati: ozodlik va milliy davlatchilikning tiklanishi  uchun
kurashlar tarixini tadqiq etish;
 Turkiston Muxtor hukumatining sovetlar tomonidan ag‘darilishi sabablarini
o‘rganishdan iborat.
Kurs   ishi   mavzusi   bo‘yicha   adabiyotlar   sharhi   (tahlili).   Mavzuga   oid
adabiyotlarning   tahlili   shuni   ko‘rsatadiki,   bugungi   kunga   qadar   Turkiston
5 Muxtoriyati   tarixshunosligi   masalalarini   o‘rganish   maxsus   tadqiqot   predmeti
sifatida o‘rganilmagan. 
Turkiston   Muxtoriyati   tarixshunosligi   sovet   davrida   “oktyabr   to‘ntarilishi   va
fuqarolar urushi” tarixshunosligi tarkibida o‘rganib kelindi. Faqat 20-yillarda chop
etilgan   nashrlar   burjua   millatchi   va   antimarkscha   yondashuv   sifatida   tanqidga
uchradi. 1
 
Mustaqillik   yillarida   ham   garchi   yangi   talablar   asosida   yaratilgan   bir   qator
tarixiy 2
  va   tarixshunoslik   tadqiqotlarda 3
  Turkiston   Muxtoriyati   manba   va
adabiyotlari   tizimga   solinib,   ma’lum   darajada   tahlil   qilingan   bo‘lsada,   mazkur
muammo   umumlashgan   holda   maxsus   tarixshunoslik   nuqtai   nazaridan   tadqiq
qilinmagan.   Jumladan,   1994-yilda   ilk   bor   O‘zR   FA   Tarix   instituti   tomonidan
XX   asrning   dastlabki   o‘ttiz   yilligidagi   O‘zbekiston   tarixi   fanining   ocherki
tayyorlandi. 4
Mustaqillik   yillarida   R.Hakimov,   N.Xidoyatova,   D.X.   Ziyayeva,
S.Shadmonovalar tomonidan chop etilgan adabiyotlar va xorijda chop etilgan Syo
Yong Chellarning asarlarida, XX asr boshlarida Turkistondagi milliy davlatchilik,
1
  3 Зелькина Е. Как не нужно писать историю  Коммунистической  партии Туркестана // Коммунистическая
мысль. – Ташкент, 1927. – № 3. – С. 161-168; Додонов К. И. Об изучении истории народов Средней Азии и
Казахстана в Советский период. – Ташкент, 1951. – 78 с.; Бойжонов Р. Туркистонда Октябрь революцияси
тарихининг еритилишига доир (1917–1924 йй.) // Учен. зап. Таш. пед. инст. – Ташкент, 1960. – С. 25-49; Ўша
муаллиф. Туркистонда Октябр революцияси тарихининг қонуний социалистик революция сифатида ёритила
бошланиши (1938-1956 йй.). Илмий асарлар. Т. 43. – Ташкент, 1963.– Б.103–146; Зевелев А.И. Гражданская
война в Туркестане в советской исторической литературе // История СССР. – М., 1963. – № 3. – С. 61-79;.
2
  Ражабов   Қ.К.   Фарғона   водийсидаги   истиқлолчилик   ҳаракати:   моҳияти   ва   асосий   босқичлари   (1918-1924
йй.): Тарих фан. ном. … дисс. – Тошкент, 1994. – 175 в.; Агзамходжаев С.С. Туркистон Мухторияти: борьба
за свободу и независимость (1917-1918 гг.): Дисс. ... док. ист. наук. – Ташкент, 1996. – 289 л.; Турсунов И.
Ўзбекистон   маорифчиларининг истиқлол йўлидаги   кураш  тарихидан. Тарих  фан. док. …  дисс.  –  Тошкент,
1993. – 346 в; Кощанов Б.А. Большевики в Туркестане 1917-1922 гг. Доктрина и реальность: Автореф. дисс.
…   док.   ист.   наук.   –   М.,   1994.   –   51   с.;   Тошкулов   Д.   Основные   направления   политико-правовой   мысли
народов Узбекистана во второй половине XIX – первой четверти XX вв.: Автореф. дисс. … док. юрид. наук.
–   Ташкент,   1995.   –   48   с;   Набиев   Ф.Н.   Политическая   борьба   за   национальная   независимость   в   Туркестане
(1917-1924 гг.): Дисс. … канд. ист. наук. – Ташкент, 1995. – 48 с; Куллиев Х.М. Складывание экономических
и   духовных   основ   тоталитарного   строя   в   Туркестане   (1917-1920   гг.):   Авторев.   дисс.   ...   канд.   ист.   наук.   –
Ташкент,  1998. –  27 с.;  Абдуллаев   Р.М.  Национальные  политические   организации   Туркестана  в  1917-1918
гг. Дисс… док. ист. наук. –Ташкент: 1998. – 347 с. ва бошқ..
3
  Иноятов К.Х. Историографические  аспекты историографии  Узбекистана. – Ташкент:  Узбекистан, 1993. –
С.   119-138;   Его   же.   Историографические   исследование   в   Узбекистане   (итоги,   проблемы,   перспективы)
(1961-1980 гг.):  Дисс.  ... док. ист. наук. – Ташкент, 1994. – 332 л.;  ХХ  асрнинг дастлабки  ўттиз  йиллигида
Ўзбекистонда тарих фани (Тарихшунослик очерклари). – Тошкент: Фан, 1994. I қисм. – 207 б; Норжигитова
Н.А.   Туркистонда   босмачилик   ҳаракати   тарихшунослиги   (Совет   даври):   Тарих   фанлари   номзоди   дисс..   –
Тошкент,   1995.   –   143   в.;   Кощанов   Б.А.,   Джумашев   А.М.   Зарубежная   и   отечественная   историография
истории Туркестана, Хорезма и Каракалпакстана в первой четверти ХХ века. – Нукус: Каракалпакстан, 1997.
– 46 с.
4
 ХХ асрнинг дастлабки ўттиз йиллигида Ўзбекистонда тарих фани (Тарихшунослик очерклари). – Тошкент:
Фан, 1994. I қисм. – 207 б.
6 “bosmachilik”   (sovet   tuzumiga   qarshi)   harakat   muammolarining   ingliz-amerika,
nemis,   turk,   koreys   va   boshqa   tarixiy   adabiyotlarda   yoritilishiga   bag‘ishlangan
tadqiqotlarida 1
 aks etgan.
Kurs ishi tarkibining qisqacha tavsifi.   Mazkur k urs ishi   Kirish, ikkita bob,
to‘rtta paragraf, xulosa va foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan iborat.    
          
I  BOB. TURKISTONDA 1917 - YILDA SIYOSIY VOQEALAR
BOSHLANISHI
1
  Хакимов   Р.А.   Зарубежная   историография   истории   басмачества   в   Средней   Азии   (1917-1930гг.)   (по
материалам   англо-американской   литературы).   Дисс.   ...   канд.   истор.   наук.   –   Ташкент,   1992.   –   159   л.;
Хидоятова   Н.   Басмаческое   движение   в   современной   советологии:   Авторев.   дисс.   ...   канд.   истор.   наук.   –
Ташкент, 1993. – 24 с.; Зияева Д.Х. Туркистонда миллий озодлик ҳаракати ХХ аср тарихшунослигида (1916
йил қўзғалони ва 1918- 1924 йиллар истиқлолчилик ҳаракатини ўрганиш муаммолари). Тарих фан. докт. …
дисс.   –   Тошкент,   1999.   –   321   в.;   Шодмонова   С.Б.   Немис   ва   турк   тарихшунослигида   Туркистондаги   1917–
1924   йилларда   совет   мустамлакачилигига   қарши   кураш   масалалари:   Тарих   фан.   ном.   …   дисс.   –   Тошкент,
2002;   Сё   Ёнг   Чел.   Проблемы   борьбы   народов   Туркестана   против   советской   власти   в   южнокорейской
историографии   //   Ўзбекистон   тарихи.   –   Тошкент,   2002.   –   №   4.   –   Б.   41-44;   Ўша   муаллиф.   Зарубежная
историография повстанческого движения в Туркестане в 1918-1924 гг. (на примере британо-американских и
южноорейских исследований): Дисс. … канд. истор. наук. – Ташкент, 2003. – 159 л
7 1.1. Turkiston Muxtoriyati hukumatining tashkil topishi
Turkiston   mahalliy   aholisining   о‘z   taqdirini   о‘zi   belgilash   huquqini
ta’minlashga   bо‘lgan   siyosiy   irodasi,   Sovet   hokimiyatiga  qarshi   keskin   noroziligi
IV Favqulodda Turkiston о‘lkasi musulmonlari syezdi qarorlarida о‘z aksini topdi.
U   1917   yil   26   noyabrda   Qо‘qonda   о‘z   ishini   boshladi.   Syezdga   taklifnomalar
ancha  oldindan  yuborildi.  Biroq  ular  pochta-telegraf   xizmatchilarining  chо‘zilgan
ish   tashlashi   (zabastovkasi)   tufayli   joylarda   kechikib   olindi.   Gazetalarda   syezd
haqida   oldindan   e’lon   berilishi   bu   vaziyatda   qо‘l   keldi.   Baribir,   turli   sabablarga
kо‘ra syezdga ayrim vakillar kelolmadi. Biroq ular syezd nomiga yuborilgan xat va
telegrammalarda unga о‘z munosabatini bildirishdi 1
. 
Musulmonlar   qurultoyi   ochilishi   arafasida   25-noyabr   kech   soat   yettida
“Shо‘roi Islomiya”ning Qо‘qondagi qarorgohida majlis bо‘lib о‘tdi. Unda mandat
komissiyasi   va   hay’atning   taxminiy   tarkibi   masalalari   k о ‘rib   chiqildi.   Quyidagi
asosiy   muammolarni   muhokama   qilishga   qaror   qilindi:   O‘lkada   boshqaruv   tizimi
va   Sovet   hukumati   bilan   munosabatlar   muassasasi;   general   Dutovning   Sovetlar
bilan   barcha   munosabatlarni   uzish   va   rejalashtirilayotgan   aksilbolshevistik
Janubi-Sharqiy   Ittifoq   ( і shi)   tarkibiga   kirish   taklifiga   nisbatan   о ‘z   munosabatini
belgilash;   Turkiston   ijroiya   q о ‘mitalariga   saylovlar;   Turkiston   Markaziy
Musulmonlar   sh о ‘rosini   qayta   saylash;   Turkistonda   qonunchilik   hokimiyatini
yaratish, Turkiston Ta’sis Majlisini chaqirish va boshqalar 2
. 
1917   yil   26   noyabrda   soat   12   da   tashkiliy   byuro   a’zosi   Mustafo   Ch о ‘qayev
syezdni   ochiq   deb   e’lon   qildi.   Mandat   komissiyasi   a’zosi   Toshp о ‘lat
Norb о ‘tabekov   ishtirokchilarni   delegatlar   tarkibi   haqidagi   ma’lumotlar   bilan
tanishitirdi.   Bu   paytga   kelib   syezdda:   Farg‘onadan   150   kishi,   Sirdaryodan   –   22,
Samarqanddan – 21, Kaspiy ortidan 1, Buxorodan 4 nafar delegat qatnashayotgan
edi. Keyinchalik syezd ishtirokchilari soni 250 kishiga yaqinlashgandi. Delegatlar
orasida shahar dumasi vakillari ham, tatarlarning Turkiston byurosidan ham,  о ‘lka
1
  Жўраев.Н,   Р.Нуруллин,   С.Камолов   ва   бош.   Ўзбекистон   Совет   мустамлакачилиги   даврида.   –   Тошкент:
“Шарқ”, 2000.  – Б.   78.
2
  Шамсутдинов.   Р.     Истиқлол   йўлида   шаҳид   кетганлар.   «Шарқ»   нашриёт-матбаа   акциядорлик   компанияси
Бош таҳририяти. –  Тошкент: 2001.  – Б.  46. 
8 yahudiy   tashkiloti   –   Paoley   Siondan   ham,   shuningdek,   mahalliy   yahudiylardan
ham   vakillar   ishtirok   etdi.   “Mazkur   syezdni,   -   deb   yozadi 1
.   “Ulug‘   Turkiston”
gazetasi,   –   faqat   “musulmon”   syezdi   emas,   balki   Turkiston   xalqlari   syezdi   deb
atash   lozim”.   O‘lka   musulmon   ishchilari,   krestyanlari,   soldatlari   deputatlari
Sh о ‘rosining   organi   b о ‘lgan   “Ishchilar   dunyosi”   jurnali   shunday   qayd   etadi:
“Syezdda   Turkiston   о ‘lkasining   har   bir   jamiyati,   ittifoqi   va   milliy   sh о ‘rolari
vakillari yig‘ilgani uchun, u  о ‘lkaning 10 millionli musulmon aholisi manfaatlariga
javob   beruvchi   qarorlarni   qabul   qilish   vakolat   hukuqiga   ega   b о ‘ldi.   Sovetlarning
ІІ   о ‘lka  syezdi  shovinistik   qarorlariga  qarama-qarshi   о ‘laroq  musulmon  qurultoyi
о ‘z   ishining   barcha   bosqichlarida   chinakam   baynalmilalchilik   tamoyili,   о ‘lkaning
k о ‘p millatli, shu jumladan yevropalik qismi aholisi manfaatlarini hisobga olishdan
kelib chiqdi. Bunday insonparvarlik yondashuvi  IV musulmon qurultoyi  ochilgan
paytdanoq namoyon bo‘ldi. Jumladan, Mahmudx о ‘ja Behbudiy syezdning huquqiy
asosga egaligi haqidagi nutqida shuni  alohida ta’kidladiki, syezdda Turkistonning
yevropalik aholisi   vakillari  ishtirok etayotgani  uchun  ham  syezd   qarorlari  yanada
obr о ‘lidir” (“Туркестанский вестник”, 1917, 9-dekabr). Mahmudxo‘ja Behbudiy
syezd   hay’atiga   turli   musulmon,   rus,   yahudiy   va   hokazo   guruhlardan   vakillar
kiritilishini   taklif   etdi.   Undan   keyin   s о ‘zga   chiqqan   Q о ‘qon   vakili   Obidjon
Mahmudov   ham   “hay’atga   saylovlarda   viloyat   va   ayrim   diniy   hamda   milliy
guruhlar   b о ‘yicha   emas,   balki   bilimdon   va   ishchan   kishilarni   tanlash   asosida
kiritish” zaruriyati haqida gapirdi.
Muzokaralardan   s о ‘ng   13   kishidan   iborat   hay’at   saylashga   qaror   qilindi.
S о ‘ng   uning   tarkibiga   nomzodlarni   belgilash   uchun   15   daqiqalik   tanaffus   e’lon
qilindi.   Tanaffusdan   s о ‘ng   syezd   hay’ati   ochiq   ovoz   berish   y о ‘li   bilan   quyidagi
tarkibda   saylandi:   Ubaydulla   X о ‘jayev,   Mustado   Cho‘qay,   Yurali     Agayev,
Serikbay   Akayev,   Solomon   Gersfeld,   Obidjon   Maxmudov,   Islom   Shoahmedov,
Kishchinboyev, Kamol qozg‘, Abdul Badii, Abdurahmon  О ‘razayev, Karimboyev.
Uch   kun   mobaynida   syezd   natirokchilari   Turkiston   о ‘lkasiling   b о ‘lg‘usi
siyosiy   tuzilishi   hagidagi   о ‘z   qarashlarini   belgilab   olishdi,   bular   syezdda   qabul
1
 Азам х ўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент: “Фан”, 1996.   – Б.  91.
9 qilishgan  hujjatlarda   о ‘z  aksini  topdi.  Xususan,  27-noyabrda   quyidagi   mazmunda
deklaratsiya   qabul   qilindi:   “Yashasin   Turkiston   Muxtoriyati!   Turkiston
musulmonlarning   t о ‘rtinchi   favqulodda   qurultoyi   Turkiston   о ‘lkasida   b о ‘lgan
xalqlarning xohishlari b о ‘yicha rusiya inqilobi tarafidan berilgan asoslarga binoan
federatsiya   asosiga   qurulgan.   Rusiya   jumhuriyati   Turkistonni   yerlik   Muxtoriyati,
ya’ni   “territorialniy   avtonomiyalik”   e’lon   qiladur.   Bu   Muxtoriyatning   ne   suratda
vujudga   kelmog‘ini   yaqin   orada   yig‘iladurg‘on   umumturkiston   xalqining
Uchreditelniy Sobraniyasiga (Turkiston majlisi  muassasi)ga  topshuradur. Shuning
ila barobar Turkiston   о ‘lkasida aqalliyat tashkil qilgan millatlarning huquqlarining
har jihatidan saqlanilmog‘ini ham tantanali suratda bayon etadur” 1
.
28   noyabrda   tashkil   topgan   davlatning   nomi   “Turkiston   Muxtoriyati”   deb
ataladigan b о ‘ldi. Hokimyat tarkibi esa quyidagicha shakllanishi lozim edi: Ta’sis
syezdi chaqirilgunga qadar hokimiyat t о ‘la ravishda Turkiston Muvaqqat Kengashi
va   Turkiston   Xalq   (Milliy   Majlisi   q о ‘lida   jamlanadi.   Muvaqqat   Kengash
a’zolaridan 12 kishilik hukumat tuziladigan b о ‘ldi. Turkiston muvaqqat Kengashi
a’zolarining   soni   ilgari   Butunrossiya   Ta’sis   Majlisiga   Turkiston   о ‘lkasidan
saylangan   nomzodlar   soniga   qarab   aniqlandi   (32   kishi).     Xalq   majlisi   (unga   54
о ‘rin belgilandi) tarkibidan shaharlar mahalliy boshqarmalaridan ham 4 vakilga va
о ‘lkadagi   turli   yevropalik   tashkilotlarning   vakillariga   18   о ‘rin   ajratildi.   Shunday
qilib, uchdan bir  о ‘rin  о ‘lkadagi barcha aholining 7 foizini tashkil ettan yevropalik
aholi vakillariga berildi. Tashkil etilayotgan hukumat tarkibiga turli milliy guruhlar
vakillarining   qatnashishi   m о ‘ljallandi.   Ayni   paytda   Turkiston   Ta’sis   Majlisiga
saylovlar   haqidagi   Nizom   loyihasiga   muvofiq   234   о ‘rin   b о ‘lib,   u   ikki   guruhga   –
musulmonlar va nomusulmonlarga ajratilishi k о ‘zda tutildi. Yevropaliklar bu yerda
ham   uchdan   bir   о ‘rinni   egaladi.Turkiston   Muxtoriyatining   muvaqqat   hukumati
tarkibiga Muxtoriyatchilik harakatining faol ishtirokchilari kirdi. Quyidagi kishilar
hukumat   a’zolari   b о ‘ldilar:   1.   Muhammadjon   Tinishbayev   –   bosh   vazir,   ichki
ishlar vaziri, 2-chaqiriq Davlat  Dumasining a’zosi,  muvaqqat  hukumati  Turkiston
1
 Азам х ўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент: “Фан”, 1996.  –Б.  94.
10 komitetining   a’zosi,   y о ‘l   muhandisi.   2.   Islom   Sulton   Shoahmedov
(Shogiyahmedov)   –   bosh   vazir   о ‘rinbosari,   Butunrossiya   musulmonlari   kengashi
Markaziy   q о ‘mitasining   a’zosi,   huquqshunos.   3.   Mustafo   Ch о ‘qayev   –   Turkiston
Musulmonlari   Markaziy   Sh о ‘rosi   raisi,   huquqshunos.   4.   Ubaydulla   X о ‘jayev   –
harbiy   vazir,   Butunrossiya   Musulmonlari   kengashi   MK   a’zosi,   huquqshunos.
5. Yurali Agayev – yer va suv boyliklari vaziri, agronom. 6. Obidjon Mahmudov –
oziq-ovqat   vaziri,   Qо‘qon   shahar   dumasining   rais   о‘rinbosari,   tog‘-kon   sanoati
mutaxassisi.   7.   Abdurahmon   Urazayev   –   ichki   ishlar   vazirining   о ‘rinbosari,
huquqshunos. 8. Solomon Abramovich Gersfeld – moliya vaziri, huquqshunos.  
Ayni paytda, muvaqqat hukumat tarkibiga nima uchun 12 emas, balki 8 kishi
kirdi, degan tabiiy savol tug‘iladi. Chunki yana 4 kishi – yevropalik aholi vakillari
ichidan nomzodlar edi.  Milliy-demokratik  davlatning  hukumati  bilan  bir   qatorda
Milliy   Majlis   tarkibi   ham   aniqlandi,   uning   tarkibiga   quyidagilar   kirdi:   Ubaydulla
X о ‘jayev,   Mustafo   Cho‘qayev,   Toshpo‘latbek   Norbutabekov,   Sadriddinxon
Sharifx о ‘jayev,   Ismatulla   Ubaydullin,   Saidnosir   Mirjalilov,   Serali   Lapin,   Said
Ja’farbiy   Saidov,   Islom   Sulton   о ‘g‘li   Ahmedov,   Abdurahmonbek   Urazayev,
Hidoyatbek   Yurali   Agayev,   Nosirxont о ‘ra   Kamolxont о ‘rayev,   Mirodil
Mirzaahmedov,   Toshx о ‘ja   Ashurx о ‘jayev,   Abdulqodir   Qushbegiyev,   Obidjon
Mahmudov, Jamshidboy Qorabekov, Solomon Abramovich Gersfeld, Abdusamad
Abdusalimov,   Ubaydulla   Derbisalin,   Muso   Akchurin,   Mustafo   Mansurov,
Mahmudx о ‘ja   Behbudiy,   Ibrohim   Dalshin,   Muhammadjon   Tinishbayev,   Xalil
Shirinskiy,   Tolibjon   Musaboyev,   Kamol   qozi   Rahmonberdiyev,   Alixont о ‘ra
Shokirxont о ‘rayev, Sobirjon Yusupov, Odiljon Umarov va boshqalar. 
Syezd   tomonidan   Turkiston   Muxtoriyati   e’lon   qilinib,   davlat   tuzilmalari
shakllana   boshlagani   ulkan   ahamiyatli   voqea   b о ‘ldi.   Buni   ayniqsa   “Ulug‘
Turkiston” gazetasi atroflicha baholadi. Gazeta bu voqeani sharhlar ekan, shunday
yozadi:   “Hatto   bolsheviklar   hukumatining   dohiyosi   Lenin   ham   о ‘zining   s о ‘ngi
dekretida   Rossiyada   yashagan   millatlar   va   shu   jumladan   qozoqlar   ila   Turkiston
musulmonlariga   Muxtoriyat   e’lon   qilib,   о ‘z   ishlarini   q о ‘llariga   olurga   mumkin
b о ‘lganligini   bayon   etdi.   Shunlikdan   bukun   Turkiston   syezdining   Turkiston
11 Muxtoriyatini e’lon qilishi  ham  xalq, ham  markaz hukumatining tilagiga xilofdir.
Zotan,   s о ‘ngi   vaqtda   mayda   millatlar   hammasi   Muxtoriyat   e’lon   qilib   yotarlar.
Nufuslari  boshqalarga qaraganda yuzdan yetmish besh b о ‘lgon (75 foiz)  millatlar
yerlik   Muxtoriyat   e’lon   qilurga   haqli   edilar.   S о ‘ngi   qoidalarga   k о ‘ra   yuzdan
oltmish   tashkil   qilgan   (60   foiz)   millatlarda   Muxtoriyat   e’lon   qiluvga   haqlik
sanala   boshladilar.   Hom   shu   ila   yuzga   tashkil   qilgan   (95   foiz)   Turkiston
musulmonlarining Muxtoriyat e’lon qilishiga haqlari borlig‘in hech kim inkor qila
olmasa kerak. Bizdan vakil chiqarilgan edi va yohud biz bu ishni ertaroq k о ‘ramiz
deb k о ‘rishgurda   о ‘rinsiz, ham musulmon manfaatiga xilofdur. Sakkiz oydan beri
yerli   Turkistonning   Muxtoriyati   haqida   s о ‘ylab   kelib,     butun   Muxtoriyatta   qarshi
chiqsalar va yoxud tasdiq etmasdan mone’ b о ‘luvga ekan, bu ish musulmonlarning
butun   origa   va   imon   va   e’tiqodlariga   qarshi   bolta   chopadigan   s о ‘z   b о ‘lajakdur.
Musulmonlar   butun   Muxtoriyat   e’lon   qilar   ekan,   buning   ila   hech   kimning
huquqiga  tegmaslar,   bu   bilan  Turkiston   Rusiyadan   aslo   ayrilmay,   balki   uning   bir
mustaqil   a’zosi   b о ‘lib   qoladi.   Turkistonda   yashagan   rus,   yahudiy,   armani   va
boshqa   har   millatga   о ‘zining   haqi   berilar.   Ular   ham   Turkiston   Muxtoriyatining
teng huquqli bir a’zosi b о ‘lib yashajaklar...”.
Ayni   paytda,   ozodlik   kurashining   uzoq   tajribalaridan   saboq   olgan
turkistonliklar  ozodlik  osonlik  bilan  q о ‘lga  kiritilmasligi,  milliy   о ‘z  taqdirini   о ‘zi
belgilash   y о ‘lida   t о ‘siqlar,   ochiq   va   yashirin   dushmanlar   kam   emasligini   yaxshi
tushunishardi.   Maqolada   ushbu   fikr   uzviy   holda   davom   ettiriladi:
“Turkistonliklar...   qon   t о ‘kilishidan   saqtanub,   mumkin   qadar   sabr   qilurlar.   Faqat
shuni xotiradan chiqarurga yaramaydurki, Samarqanddan kelgan bir vakil syezdda
aytadi: “Turkistonning yeri – bizning tanimiz, suvi – qonimizdir... Kimda-kim bu
ikkisiga   tegadurgon   b о ‘lsa,   bizning   tanimiz   bilan   qonimizga   tukulg‘on   b о ‘lajak”.
Shu   boisdan   Turkiston   xalqining   huquqiga   tajovuz   qilinaversa,   buning   oxirida
shunday k о ‘ngilsiz voqealar b о ‘lurga mumkindir”. 
Umummusulmon syezdi tomonidan Turkiston Muxtoriyatining tashkil etilishi
о ‘lka   b о ‘ylab   katta   shov-shuvlarga   sabab   b о ‘ldi 1
.   Dekabr   oyida     Namangan
1
 Зиёев Х. Тарих – ўтмиш ва келажак кўзгуси. – Т ошкент : Адабиёт ва санъат, 2000. – Б. 288.
12 uezdida   10   mingga   yaqin   kishi   ishtirok   etgan   namoyish   b о ‘lib   о ‘tdi.   “Yashasin
Muxtoriyatli   Turkiston   va   uning   hukumati!”   deb   yozilgan   bayroqlar
namoyishchilari   q о ‘lida   xilpirar   edi.   6-dekabrda   Jalolobod   Volostidagi   Xonobod
qishlog‘ida   Muxtoriyat   о ‘rnatilishi   munosabati   bilan   namoyish   b о ‘lib   о ‘tadi.   Bir
necha   mingdan   ortiq   kishi   Fozilxon   mozoridan   to   bozorga   qadar   yig‘ilib   turdi.
Namoyishda   Abdulla   eshon   va   Huseyn   Validiy   nutq   s о ‘zlashdi.   Ular   xalqqa
Muxtoriyatning   tashkil   etilishi   va   maqsadlarini   tushuntirishdi.   Bu   yerda   yangi
hukumatga yordam uchun 500 s о ‘m miqdorda zayom puli yig‘ildi. 
7-dekabrda   Q о ‘qon   shahrining   42   jamoat   tashkilotlari   vakillarining   q о ‘shma
majlisida  k о ‘p  milionli   Turkiston  xalqiga samimiy  tabrik y о ‘llandi.  Samarqandda
b о ‘lib   о ‘tgan   viloyat   Soveti   syezdida   Turkiston   Muxtoriyatini   q о ‘llab-
quvvatlashga   qaror   qilindi   va   xalq   majlisi   tarkibiga   5   yangi   vakil   saylandi.
Kaspiyorti   viloyatida   ham   syezd   chaqirilib,   Turkiston   Muxtoriyatini   q о ‘llab-
quvvatlashga qaror                  qabul qilindi. Milliy davlatchilikning qaror topgani
j о ‘shqin   muborakbod   etib,   matbuotda   taniqli   ma’rifatparvarlar,   diniy,   jamoat   va
sayosat   arboblari   birin-ketin   chiqishlar   qilib,   Muxtoriyatni   tabrikladilar.   Ular
orasida   Behbudiy,   Mirmuhsin   Shermuhammad   о ‘g‘li,   Abdulhamid   Ch о ‘lpon,
Hamza Hakimzoda Niyoziy, Kabir Bakirov, Islom Shoahmedov va boshqalar  bor
edi.  
1917-yilning   6-dekabrida   Toshkentdagi   Jome’   masjidida   о ‘tkazilgan
namoyishda   jami   –   60   ming   kishi   qatnashdi.   “Ulug‘   Turkiston”   gazetasida
yozilishicha,   “Masjidning   ichki   sahni   va   tomlari   odam   bilan   liq   t о ‘lgan   edi”.
Namoyish   Saidg‘ani   Maxdum   raisligida   о ‘tdi.   Munavvarqori   bilan   Sherali   Lapin
uning muovinlari edi. Gazetada aytilishicha, yig‘ilganlar Muxtoriyatni bir ovozdan
ma’qullab,   bundan   buyon   Turkiston   Muxtoriyatining   muvaqqat   hukumatidan
boshqa   hech   qanday   hukumatni   tan   olmasliklari   haqida   qaror   qabul   qilishdi.
S о ‘ngra   namoyish   qatnashchilari   “Alloxu   akbar”   deya   hayqirib,   Xalq   Majlisiga
sodiq qolishga qasamyod qildi.
Namoyishda   s о ‘zga   chiqqan   Miyon   Buzruk,   Munavvarqori,   Mulla   Odil,
Sherali   Lapin   va   boshqalar   Sovet   hokimiyatiga   b о ‘lgan   munosabatlarini   ham
13 bildirishdi. Gazetaning yozishicha, Xalq Komissarlari Sovetining shahar Dumasini
tarqatib yuborish haqidagi buyrug‘ini “bugungi kunda mutlaqo mumkin b о ‘lmagan
hodisa”,   deb   baholandi.   Chunki,   “300   ming   kishi   nomidan   demokratik   y о ‘l   bilan
t о ‘rt   bosqichli   saylov   haqidagi   qonunga   muvofiq   saylangan   Toshkent   Dumasi
a’zolari   о ‘rniga   700-800   soldat   va   ishchilar   Aleksandrov   bog‘ida   saylangan   4-5
komissar bilan almashtirilgan, xolos” 1
.
Namoyish   ishtirokchilari   Turkiston   Muxtoriyatiga   qarshi   chiqqan   va
musulmon   boylarida   mavjud   b о ‘lgan   manufakturani   musodara   qilishni   talab
qilgan   musulmon   ishchilari   va   ularning   kasaba   uyushmasini   tanqid   qildilar.
Ularning   fikricha,   “musulmon   ishchilarining   rus   bolsheviklari   bilan   yaqinlashuvi
musulmonlarning   manfaatiga   ziddir.   Namoyish   yakunida   bir   ovozdan   quyidagi
qaror   qabul   qilindi 2
.   Biz   musulmonlar   sinf   va   daraja   ayirmalariga   qaramay,
Turkiston Muxtoriyatini olqishlagan holda, Q о ‘qondagi favqulodda syezd tarafidan
e’lon   etilgan   Turkistonda   xalq   hukumatini   vujudga   keltirish   haqidagi   qarorga
butun   vujudimiz   bilan   q о ‘shilib,   ishonamizki,   buyuk   Rossiya   inqilobi   tarafidan
e’lon   etilgan   hokimiyat   haqidagi   tamoyillar   asosida   Rossiya   birlashgan
demokratiyasi   Turkiston   xalqi   tarafidan   bir   og‘izdan   bayon   etilgan   tilagiga
q о ‘shilur   hamda   birga   istiqlol   y о ‘lida   qadam   bosishda   va   о ‘z   kunimizni   о ‘zimiz
k о ‘ra   boshlashda   yordam   etar.   Shunga   imon   etgan   holda   biz   о ‘lkadagi   hamma
musulmonlarni   Muxtoriyatli   Turkiston   hukumati   atrofida   jipslashib,   hozirgi   о ‘lka
idorasi   boshida   b о ‘lib   turgan   muvaqqat   tashkilotlar   bilan   qanday   b о ‘lmasin
dushmanlarcha muomala qiluvdan saqlanishga da’vat qilamiz. 
Turkiston   Muxtoriyati   amaliy   suratda   tezroq   vujudga
kelish   uchun   tinchlik   va   totuvlikni   saqlashimiz   kerak.   Toki   shuning   orqasinda
о ‘zaro s о ‘kish (urush) va bugundan e’tiboran hur b о ‘lgan Turkistonning bir t о ‘gon
kabi   xalqlarimiz   orasida   gunohsiz   qon   t о ‘kilmasin.   Yashasun   Muxtoriyatli
Turkiston!”. Turkiston xalqining Muxtoriyat uchun olib borgan kurashida 1917 yil
13-dekabrda b о ‘lib  о ‘tgan                    fojiali voqealar tub burilish nuqtasi b о ‘ldi.
1
  Зиёева   Д.   Туркистон   миллий   озодлик   ҳаракати   (мустабид   тузумга   қарши   1916   йил   ва   1918-1924
йиллардаги халқ курашлари тарихшунослиги). – Тошкент :  “Ғафур Ғулом” ,  2000. – Б. 64 .
2
 Азамхўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент :  “Фан” ,  1996. – Б. 115 .
14 Shu   kuni   inqilobdan   s о ‘ng   Turkiston   zaminida   ilk   marta   xalq   qoni   t о ‘kildi.
Turkiston Muxtoriyatining muvaqqat hukumati Mavludi-sharif bayrami kuni, ya’ni
13-dekabrni   “Turkiston   Muxtoriyatining     milliy   jamg‘armasiga   pul   yig‘ish   kuni”
deb   e’lon   qildi   hamda   bu   mablag‘   mustaqillik   va   ozodlikni   mustahkamlashga
xizmat   qilishini   bildirdi.   M.Tinishbayev,   S.Gersfeld,   I.Shoahmedov,   A.O‘razayev
va yana bir qator hukumat a’zolari imzo chekkan “Murojatnoma”da syezd qarorlari
va   hukumatning   yaqin   kelajakdagi   rejalari   xususidagi   ma’lumotlar   bilan   birga,
butun   Turkiston   ahliga   chaqiriq   ham   bor   edi.   Unda,   jumladan,   quyidagilar   qayd
etildi:   “Turkistonning   barcha   fuqarolari   –   musulmonlar,   ruslar,   yahudiylar,
soldatlar va dehqonlar,   о ‘lkada yashab turgan barcha elatlar va xalqlar, shahar  va
zemstvo   boshqarmalari,   siyosiy,   ijtimoiy   va   kasaba   uyushmalari,   barcha   davlat,
jamoat va xususiy muassasalar Turkiston xalq hokimiyati atrofida birlashib, uning
zimmasiga yuklangan vazifalarni hayotga joriy etishda k о ‘mak berishga chaqiradi.
K о ‘z  k о ‘rib,  quloq  eshitmagan   darajada   vahimali   urushlar  gulduragi  ostida   butun
jahonga   о ‘t   ketay  deb turgan bir  mahalda  dunyo  xalqlari   о ‘z ozodliklariga zamin
yaratadilar. Inson qoni bilan t о ‘yingan yer k о ‘klarga qarab ox chekadi va horigan
inson  kuchsizlanib   qonli   qilichini   quyi  soladi.   Odamzodning  aqlsizligi   ilohiy  ong
oldida   tan   beradi   va   shunday   kun   yaqinlashadirki,   butun   yer   yuzida   tinchlik
barqaror   b о ‘lib,   dunyo   xalqlari   mavjud   kuch   ila   buzilgan   hayotni   qayta   barpo
etishga   kirishadilar.   Mana   endi,   zanjirlardan   xalos   b о ‘lgan   Turkiston   о ‘z   yeriga
о ‘zi   x о ‘jayin   b о ‘lib,   tarixini   о ‘zi   yaratajak   vaqt   keldi.   Bizlarning   oldimizga
q о ‘yilgan   masalalarning   nihoyatda   mas’uliyatli   va   ulug‘vorligini   anglagan   holda,
о ‘z   ishimizning   haqligiga   juda   chuqur   ishongan   holda   biz   Allohu   taolodan   о ‘z
mehnatlarimizga   rivoj   s о ‘raymiz   va   ishga   kirishamiz”.   Bayram   arafasida
Toshsovetga   Eski   shahar   aholisi   nomidan   miting   va   namoyishni   о ‘tkazish   uchun
ariza   tushdi.   Toshsovet   qaroriga   k о ‘ra,   miting   va   namoyish   Toshkentning   Eski
shahar   qismida   о ‘tkazilishi   ma’qullanib,   Yangi   shaharda   о ‘tkazilishiga   ruxsat
berilmadi.   “Nasha   gazeta”ning   axborotiga   k о ‘ra,   “Toshsovet   bu   bilan   musulmon
aholisining   keng   ommasi   rus   aksilinqilobchi   t о ‘dalarining   nayranglariga   uchib,
k о ‘r-k о ‘rona   ravishda   jabrdiyda   b о ‘lib   qolmasligining   oldini   olgan”.   Toshsoveti
15 muxolifatda   b о ‘lgan   kuch   –   Toshkent   shahar   Dumasi   ham   unga   katta   tashvish
bilan   tayyorlanmoqda   edi.   U   9   dekabrda   Turkiston   Muxtoriyatining   e’lon
qilinishiga   bag‘ishlab   о ‘tkaziladigan   namoyish   munosabati   bilan   shaharliklarga
murojaatnoma   qabul   qiladi.   Unda   b о ‘lg‘usi   namoyish   tinch   va   osoyishtalik   bilan
о ‘tishi   kerakligi,   qora   guruhlar   shahar   aholisi,   ayniqsa   soldatlar   orasida   bu
namoyish ruslarga qarshi degan ma’noda yolg‘on-yashiq gaplar tarqatib ulgurgani
aytilib,   xalqqa   shunday   murojaat   etiladi:   “Fuqarolar!   Xushyor   b о ‘ling!   Xalq
dushmanlari   tarafidan   uyushtirilgan   ig‘volarga   ishonmangiz.   Qora   kuchlar   ruslar
bilan   musulmonlarni   talashdirurga   tilaydilar.   Namoyish   faqat   totuvlik   uzra
yasalajak.   Shunga   k о ‘ra,   Siz,   fuqarolar,   ishchilar,   soldat,   rus   va   musulmonlar   bu
namoyishni   tabrik   ila   qarshi   olingiz.   Chunki   haqiqiy   demokratlar   hammasi   bir
kishi tufayli Muxtoriyat va xalqlarning  о ‘z turmushlarini  о ‘zlari belgilash huquqini
himoya qilishga qarshi chiqmasligi kerak” 1
. 
13-dekabr kuni ertalab soat beshda ehtimoldagi tartibsizliklarni bartaraf etish
maqsadida   harbiy   qismlar   О ‘rda   yaqinida   Eski   shaharga   о ‘tiladigan   y о ‘llarni
berkitdi.  Shu  kuni  erta  tongdan  Eski   shahar  bayram  qiyofasida  edi.  Xar  tarafdan,
k о ‘cha va tor k о ‘chalardan Shayxontohur masjidi tomon guruh-guruh odamlar oqib
kela   boshladi.   Soat   12   larda   k о ‘p   ming   kishilik   yig‘in   t о ‘plandi.   Hukmron
partiyalarning rahbarlari va Sovnarkom a’zolari mitingga k e ldi.   Sh aharning ruslar
yashaydigan   qismi   ham   gavjum   edi.   Erta   tong   bilan   bu   yerdan   ham   juda   katta
guruh   “Turkiston   о ‘lkasiga   Muxtoriyat!”   shiori   yozilgan   bayroq   bilan   kela
boshladi. Bu, shahardagi rus jamoatchiligi vakillari edi. Ular Shayxontohur masjidi
tomon   yurib,   musulmonlarni   tabriklamoqchi   edi.   Harbiylar   ularni   о ‘tkazib
yuboradi.   Soat   9   dan   30   daqiqa   о ‘tganda   О ‘rda   k о ‘prigi   oldida   yana   bir   t о ‘da
paydo b о ‘ladi. Ularning soni 2-3 ming kishiga yetardi. Harbiylar qon t о ‘kilmasligi
uchun   bularni   ham   о ‘tkazib   yuboradi.   Ular   ham   Shayxontohur   masjidi   oldidagi
namoyish   safiga   q о ‘shiladi.   “Ulug   Turkiston”   gazetasi   bundan   keyingi   voqealar
haqida   shunday   yozadi:   “Namoyishga   musulmonlardan   tashqari   ruslar,
yahudiylar,   armanilar,   shuningdek,   bolsheviklardan   boshqa   turli   ijtimoiy-siyosiy
1
 Ражабов Қ .  Туркистон тарихи. – Тошкент, 2002. – Б. 67 .
16 tashkilotlarning   vakillari   ham   chiqishdi.   T о ‘planganlarning   boshi   uzra   100   ga
yaqin qizil-moviy va yashil bayroqlar hilpirardi. Namoyishni Munavvarqori ochdi.
U   yig‘ilganlarni   muborak   kun   bilan   tabrikladi.   Ruslar   orasidan   namoyish
vakilligiga   doktor   Shorts   saylandi.   Toshp о ‘lat   Norb о ‘tabekov   va   Sadriddin
Maxdum   kotiblikka   saylandi.   Bu   yerga   yig‘ilgan   mullalar   Qur’ondan   suralar
о ‘qishdi.   Namoyishda   turli   tashkilot   va   uyushmalar   vakillari   nutq   s о ‘zladi.   Ular
ma’ruzalarida   о ‘zlarini   xalq   komissarlari   deb   atagan   bolsheviklarning   xatti-
harakatlaridan noroziliklarini bildirishdi” 1
. Aynan   shu   paytda   t о ‘planganlar
orasidan   G‘alamislar   chiqib,   “ о ‘zlarining   otashli   nutqlarida   yig‘ilganlarni
qamoqxonaga   borib,   sobiq   muvaqqat   hukumat   komissari   T.I.Dorrer   va   hibsdagi
boshqa   shaxslarni   ozod   qilish,   s о ‘ngra   hokimiyatni   q о ‘lga   olishga   chaqira
boshlashdi”.   Ana   shu   chaqiriqlardan   ta’sirlangan   bir   gurux   namoyishchilar   о ‘rda
k о ‘prigidan   о ‘tib,   Moskva   k о ‘chasi   b о ‘ylab   Yangi   shahar   tomon   y о ‘l   olishdi.
Harbiylar t о ‘qnashuv yuz bermasligi uchun namoyishchilarni   о ‘tkazib yuborishga
majbur   b о ‘lishdi.   Birok,   Yangi   shaharga   о ‘tgach,   namoyish   tinch   yurishi   holatini
tezda   y о ‘qota   boshladi.   Namoyishchilar   orasidagi   bir   guruh   zobit   va   amaldorlar
shahar soqchilari boshlig‘i Gudovichni garov uchun q о ‘lga olishdi. Shundan keyin
odamlar t о ‘dasi qamoqxona tomon yurdi.  Dorrer   va   Ivanovlar   ozod   etildi.   Ular
avtomobilga   о ‘tkazilib,   namoyishchilar   kuzatuvida   Kaufman   bog‘i   (hozirgi   Amir
Temur xiyoboni)ga y о ‘l olishdi. Soldatlar Dorrer  о ‘tirgan mashinani t о ‘xtatmoqchi
b о ‘lganida olomon ichidan   о ‘q otila boshladi. Keyinchalik soldatlar   о ‘zlarini tutib
tura   olmay,   avval   miltiqlardan,   s о ‘ngra   pulemyotlardan   о ‘t   ochishgan.   Eski
shaharlik   16   kishi   ushbu   t о ‘qnashuv   qurboni   b о ‘lgan.   Dorrer   va   Ivanov
bolsheviklar   tomonidan   ushlanib,   otib   tashlangan.   15-dekabr   kuni   Turkiston
Muxtoriyati   y о ‘lboshchilari   bu   voqealar   yuzasidan   о ‘lkaning   barcha   fuqarolariga
maxsus   murojaatnoma   bilan   chiqishdi.   Unda   jumladan   quyidagilar   aytiladi:   “Biz
Xalq   Majlisi   va   Turkiston   Muxtoriyati   Muvaqqat   hukumatining   a’zolari   chin
yurakdan taassuf  bildiramiz va turkistonlik musulmonlarning ezgu histuyg‘ularini
1
 Дониёров Шониёз. Мухторият қисмати .  –   Тошкент :  “Шарқ юлдузи” ,  1991. – Б. 64 .
17 haqoratlovchi   bu   voqealarga   qarshi   chiqamiz.   Ana   shu   munosabat   bilan   bizlar
mamlakatda   tartib   va   osoyishtalik   о ‘rnatilishi   uchun   zarur   bo‘lgan   barcha
kuchlarimizni   ishga   solamiz.   Hozircha   Turkiston   xalqidan   sobitlik   va   xotirjamlik
k о ‘rsatish і larini   s о ‘raymiz.   Bu   eng   og‘ir   kunlarda   musulmonlarning   tinchlikni
saqlab   qolishlari   nihoyatda   zarurdir”.   Mazkur   voqealardan   s о ‘ng   Turkistonning
bolshevistik   hukumati   markazning   tegishli   buyrug‘ini   olishga   jo‘natilib
Petrogradga quyidagi telegrammani yuboradi: “Q о ‘qonda reaksion burjuaziya sinfi
tomonidan  tayyorlangan   musulmonlar   syezdi  Turkiston   Muxtoriyatini   e’lon  qildi,
Turkistonning   proletar   ommasi   Muxtoriyatni   e’lon   qilishga   bor   kuchi   bilan
tayyorlanmoqda.   Shu   yil   13-dekabrda   Muhammad   payg‘ambar   tug‘ilgan   kunda
Toshkentda Muxtoriyat e’lon qilindi”. 1
1.2. Turkiston Muxtoriyati – jadidlar milliy demokratik g‘oyalarining
amaldagi ifodasi
1
Дониёров Шониёз. Мухторият қисмати .  –   Тошкент :  “Шарқ юлдузи” ,  1991. – Б. 65 .
18 Mahalliy   bolshevistik   hokimiyat   tuzilmalari   markazdan   aniq   k о ‘rsatma
olmay,   о ‘zini   biron-bir   y о ‘l   bilan   oqlashga   harakat   qildi   va   sharoitni
barqarorlashtirish   maqsadida   hammayoqda   shunday   deb   tushuntirishdi:   “Xalq
Komissarlari  Soveti  maxsus qaror qabul  qildi va uni ijro q о ‘mitasi  tasdiqladi. Bu
hujjatda asosan Turkiston Ta’sis syezdi chaqiriladi. Faqat uning  о ‘zigina Turkiston
о ‘lkasi Muxtoriyatini e’lon qilishga huquqlidir” 1
.  
Biroq   turkistonlik   kommunistlar   hokimiyatni   “ongsiz   millatchilar”
q о ‘liga   berib   q о ‘yishni   xohlashmasdi.   Ayni   paytda,   bolshevistik   hokimiyat
“Muxtoriyatchilar”ni   bosib   q о ‘yish   uchun   sadoqatli   leninchilar   saflaridan   о ‘z-
о ‘zini   himoya   qilish   guruhlari,   ishchi   drujinalari,   yirik   harbiy   b о ‘linmalarni   tuza
boshladi.   Bolsheviklarning   ikkiyuzlamachilik   siyosati   Turkistonda   Muxtoriyat
uchun   milliy   harakatning   rahbarlariga   yaxshi   ma’lum   edi.   Shu   jihatdan   U.
X о ‘jayevning   IV   musulmon   syezdi   ish   kunlaridagi   nutqi   diqqatga   sazovordir.   U
bolshevistik hokimiyat tomonidan milliy masalaning hal etilishi istiqbollariga baho
berib, shuni  haqqoniy ta’kidlagan  ediki, “Rossiyada  haqiqiy hukumat  y о ‘q, sobiq
Rossiya hududida yashovchi barcha millatlar bolsheviklar bilan kurashga otlangan,
butunrossiya Ta’sis Majlisini chaqirishicha hech qanday umid y о ‘q".
Mahalliy   bolsheviklarning   terroristik   siyosati   Turkiston   Ta’sis   Majlisini
chaqirish   haqidagi   va’dalar   faqat   quruk   gap   ekanini   k о ‘rsatardi.   Faqat   Turkiston
Muxtoriyatini   mustahkamlash   y о ‘li   bilangina   k о ‘zlangan   Ozodlikka   erishish
mumkin   edi.   Shu   jihatdan   olganda   eng   asosiysi   keng   xalq   ommasi,   demokratik
siyosat,   partiya   va   harakatlarni   faol   q о ‘llab-quvvatlashni   ta’minlash,   shuningdek,
xalqdan   ishonch   mandatini   olish   y о ‘li   bilan   shakllanayotgan   davlat   tuzilmasini
qonuniylashtirishda   k о ‘rindi.   Musulmon   ishchi,   soldat   va   dehqon   deputatlarining
1   favqulodda   syezdi   shu   talablarga   javob   berishi   kerak   edi.   Bu   syezd   1917   yil
25   dekabrda   Q о ‘qonda   ochildi 2
.   Unda   Turkistonda   hokimiyat   va   boshqaruv
shaklini belgilash k о ‘zda tutildi. Ma’lumotlarga k о ‘ra syezdda 200 ga yaqin vakil
qatnashdi:   93   kishi   –   Farg‘ona   viloyatidan,   40   kishi   –   Samarqand   viloyatidan,
1
 Usmonov Q. “O‘zbekiston tarixi milliy istiqlol davri”.  – Toshkent :  “O‘qituvchi” ,  2008. – B.142.
2
 “ Саодат ”  журнали .  Турор Рисқуловнинг таржимаи ҳоли .   – Т., 1992. – Б. 63 .
19 30 kinshi   –   Sirdaryo viloyatidan, 5 kishi   –   Kaspiyortidan, 4 kishi   –   Buxorodan va
hokazo. Syezd ishtirokchilarining tarkibi esa  “Ulug‘  Turkiston” gazetasi  xabariga
kо‘ra   quyidagicha   edi:   “Musulmon   mehnatkashlar   –   100   ga   yaqin,   xizmatchi   va
krestyanlar – 10, faqat krestyanlar – 10, musulmon soldatlardan – 16, ishchilardan
–   2,   xususiy   jamiyatlardan   –   5,   viloyat   shо‘rolaridan   –   1,   sartarosh   –   1,
talabalardan – 6 kishi”.   Bundan tashqari, unda pahar ishchi va soldat tashkilotlari,
krestyan jamiyatlari, bir qator viloyat sovetlari vakillari ishtirok etdi.
Syezd   ochilishini   Turkiston   о ‘lkasi   harbiy   sh о ‘rosi   rahbari   Orif   Klevleyev
qutladi. Muvakkat Xalq Majlisi tomonidan Islom Shoahmedov va eser Miller nutq
s о ‘zladi. Qozoq musulmonlarining harbiy Sh о ‘rosi vakili soldat Ismat Ubaydullin,
Kavkaz musulmonlaridan Piri Mursilzoda, Samarqand ishchi va soldat deputatlari
Soveti   vakili   Ponomaryov,   Q о ‘qon   uezd   komissari   Akayev,   Toshkent   harbiy
sh о ‘rosi   a’zosi   Sultonov,   Q о ‘qon   shahar   hokimi   о ‘rinbosari   Obidjon   Mahmudov
va   boshqalar   ham   tabrikladi.   Syezd   qatnashchilari   13   dekabrda   halok   b о ‘lganlar
xotirasi   uchun   Qur’on   tilovat   qildilar 1
.   Shundan   s о ‘ng   delegataar   hay’at   tarkibini
saylashga   kirishdi.   Uning   tarkibiga   jumladan   Abdulla   Avloniy   va   Sanjar
Asfandiyorov   kiritildi.   Bir   necha   kunlik   bahslardan   s о ‘ng   syezd   1917-yil   noyabr
oyida   umummusulmon   syezdidan   tuzilgan   muvaqqat   hukumatni   q о ‘llab-
quvvatlash,   uning   tarkibiga   musulmon   ichi,   soldat   va   krestyaya   deputatlari
syezdida saylangan vakillarni kiritishga qaror qildi. 
Shuni   ta’kidlash   lozimki,   о ‘sha   kunlarda   syezdda   V.   I.   Lenin   xuzuriga
maxsus   vakillar   yuborish   masalasi   ham   muhokama   etildi.   Zotan,   sovet
hokimiyatining rahbari shaxsan  о ‘zi turkistonliklarga Muxtoriyat qanday b о ‘lishini
tushuntirib beradi deb umid qilindi. Biroq syezd oxir-oqibatda Petrograddagi Xalq
Komissarlari   Sovetiga   telegramma   y о ‘llaydigan   b о ‘ldi.   1917-yil   27-dekabr   kuni
j о ‘natilgan   telegrammada   shunday   deyiladi:   “Xalq   Komissarlari   Soveti   e’lon
qilgan shiorlar Turkistonda joriy etilmoqda. Butun Turkiston xalqi ikkala syezdda
Turkiston   Muxtoriyatini   bir   ovozdan   e’lon   qildi   va   Turkiston   Ta’sis   Majlisiga
о ‘lkani   boshqarishning   s о ‘nggi   shaklini   ishlab   chiqish   taklif   etildi.   Barcha
1
 Алимова Д.А. Ҳақ олинур, берилмас // Ўзбекистон адаби ё ти ва санъати. 1997 йил 14 февраль.
20 shaharlar   va  qishloqlarning  turli  tashkilotlari  namoyish   va  qarorlarida  Muxtoriyat
e’lon qilinganligini q о ‘llab-quvvatlamoqda. 
Saylangan   Xalq   Majlisida   ruslar   va   yevropaliklarga,   ular   garchi   shahar   va
qishloqlar   aholisining   2   foizini   tashkil   etsa-da,   biz   tomonimizdan   33   foiz   о ‘rin
ajratilgan. Biz xalqlarning urushiga chek q о ‘yilishi, anneksiya va kontributsiyasiz
sulh   tuzilishiga   bir   ovozdan   q о ‘shilamiz.   Musulmon   ishchi,   soldat   va   dehqon
deputatlarining favqulodda syezdi  Xalq Komissarlari  Soveti  tomonidan Turkiston
Muxtoriyatining   mustahkamlanishi   uchun   haqiqiy   choralar   k о ‘riladi,   shu   bilan
birgalikda   xalqlarning   о ‘z   taqdirini   о ‘zi   belgilash   haqidagi   shiorlarning   qat’iyligi
va   bunga   chin   dildan   intilayotganligini   namoyish   etadi   deb   ishonadi.   Turkiston
musulmon   ishchi,   soldat   va   dehqon   deputatlarining   I   favqulodda   syezdida   qabul
etilgan   qarorni   yuborib,   sizlardan   Rossiya   Demokratik   Respublikasining   oliy
hokimiyati   sifatida   Toshkent   Xalq   Komissarlari   Sovetiga   hokimiyatni   Turkiston
muvaqqat hukumatiga topshirish t о ‘g‘risida farmoyish berishingizni s о ‘raymiz, bu
bilan   Turkistonni   juda   katta   falokatga   olib   keluvchi   beboshlik   va
q о ‘shxokimiyatchilikning oldi olinadi”. 
Markaziy   Sovet   hukumatida   millatlar   ishlari   b о ‘yicha   komissar   b о ‘lgan
I.   Staliya   1918-yil   5-yanvarda   bu   talab   xatiga   Q о ‘qondagi   Turkiston   hukumatiga
bergan   javobida:   “Toshkentdagi   komissariyati   Sovetini   y о ‘q   etish   haqida
Petrogradga murojaat qilishning ehtiyoji y о ‘q, agar komissariatni istamasangiz, uni
kuch bilan y о ‘qota olasiz”,  -  deb yozdi. Stalin Turkiston Muxtoriyatining q о ‘lida
kuch   y о ‘qligini   yaxshi   bilardi.   Toshkentdagi   Sovet   hukumati   esa   Turkiston
Muxtoriyati   hukumatini   о ‘zi   uchun   xavfli   deb   bildi   va   qanday   b о ‘lmasin   uni
y о ‘qotish   uchun   tayyorgarlik   boshladi.   Toshkentdagi   sovet   hokimiyati   vakillari
Q о ‘qondagi   voqealarni   diqqat   bilan   kuzatibgina   qolmay,   balki   uning   rivojiga   о ‘z
ta’sirini   о ‘tkazishga   urina   boshladi.   Jumladan,   ushbu   syezdda   nutq   s о ‘zlagan
bolshevik P. G. Poltoratskiy Turkiston  о ‘lkasi Sovetlarining b о ‘lajak syezdi haqida
ma’lumot   berar   ekan,   unda   Turkiston   Muxtoriyati   masalasi   k о ‘rilishini   ma’lum
qildi va fikrini davom ettirib aytdiki, “biz kambag‘allarning Muxtoriyatiga qarshi
emasmiz, biroq biz boylarning Muxtoriyatiga qarshimiz. 
21 Biz   Muxtoriyat   uchun   kurashar   ekanmiz,   burjuaziya   q о ‘lidagi   hokimiyatni
о ‘zimiz uchun emas, balki ishchi sinfi va kambag‘allar manfaati uchun tortib oldik.
Biz   hokimiyatni   rus   burjuaziyasi   q о ‘lidan   musulmon   burjuaziyasi   q о ‘liga
topshirish uchun tortib olganimiz y о ‘q. Biz uni ishchi va soldat deputatlari Soveti
uchun q о ‘lga oldik. Biz musulmon mehnatkashlarini   о ‘z tarafimizga q о ‘shilishlari
uchun   ishlab   keldik   va   ishlayveramiz”,   “Biroq,   -   deb   qayd   etadi   Mustafo
Cho‘qayev, - Poltoratskiyning s о ‘zlariga hech kim ishonmadi, chunki Turkistonda
Sovet hokimiyati asosga ega emasligi ochiq-ravshan b о ‘ldi” 1
.
Poltoratskiyning   nutqidan   s о ‘ng   syezd   maxsus   qaror   qabul   qildi.   Unda
shunday   deyiladi:   “Musulmon   ishchi,   dehqon   va   soldat   deputatlarining   syezdi
quyidagilarni,   ya’ni:   1)   Turkiston   Xalq   Komissarlari   Soveti   butun   aholi,   ayniqsa
uning musulmon qismi orzu-istaklarining ifodachisi emasligi; 2) Turkiston   о ‘lkasi
xalqlarining   irodasi   ikki   musulmon   syezdlarida   Muxtoriyat   e’lon   qilinishida
ifodalanganligi;   3)   Turkistonda   yagona   hokimiyat   organi   umummusulmon
syezdida   tuzilgan   va   musulmon   ishchi,   dehqon   va   soldatlar   syezdida   t о ‘ldirilgan
Turkiston Muxtoriyati hukumati b о ‘lishi mumkinligini e’tiborga olib, hokimiyatni
Turkiston   Xalq   Komissarlari   Sovetidan   Muxtoriyat   hukumati   va   Xalq   Majlisiga
darhol   topshirish   istagini   bildiradi,   chunki   mazkur   syezd   Muxtor   Turkistonning
barcha demokratik vakillaridan tashkil topgan va butun proletar fikrini ifodalaydi;
Xalq   Komissarlari   Soveti   tomonidan   18-yanvarda   chaqirilayotgan   soldat,   ishchi,
krestyan,   qirg‘iz   va   musulmon   deputatlari   Soveti   о ‘lka   syezdi   mazkur   masalani
muhokama qilish uchun ortiqchadir deb hisoblaydi”. 
O‘lka   syezdi   shuni   ham   ta’kidlaydiki,   Turkiston   musulmonlarining   IV
favqulodda syezdi burjuaziya syezdi b о ‘ldi degan, bolsheviklar tomonidan aytilgan
gaplar haqiqatga t о ‘g‘ri kelmaydi, zotan 27 noyabrdagi syezd umummusulmonlar
syezdi   b о ‘lib,   unda   butun   aholi   vakillari   qatnashdi.Shunday   qilib,   Turkiston
Muxtoriyatining   Xalq   Majlisi   va   hukumatiga   t о ‘liq   ishonch   bildirildi.   Muxtor
hokimiyatni q о ‘llab-quvvatlash t о ‘g‘risida qaror qabul qilingach, P.G.Poltoratskiy
va   unga   q о ‘shilgan   vakillar   guruhi   syezdni   tashlab   chiqib   ketdi.“Milliy   Sh о ‘ro”,
1
 Ражабов Қ. Туркистон тарихи. – Тошкент, 2002. – Б. 89.
22 ya’ni   Butunrossiya   musulmonlari   sh о ‘rosi   ijroq о ‘mi   Muxtoriyatchilarning
shakllangan   milliy   demokratik   davlat   rahbariyati   sifatida   tan   olish   haqidagi
talablarini   q о ‘llab-quvvatladi.   Muvaqqat   hukumatni   q о ‘llab-quvvatlaydigan
qarorlarning   muhimligini   tan   olgan   holda   shuni   ta’kidlash   lozimki,   unga   b о ‘lgan
munosabatlar   turlicha   b о ‘lib   qolaverdi.   Agar   turkistonlik   s о ‘l   eserlar   о ‘zlarining
ikkinchi   syezdida   (1918-yil,   8-10-yanvar)   Muvaqqat   muxtor   xukumatni   nafaqat
q о ‘llab-quvvatlash   haqida   qaror   qabul   qilgan,   balki   Xalq   Majlisi   tarkibiga   о ‘z
vakili   Shoahmedovni   delegat   sifatida   j о ‘natgan   b о ‘lsa,   Toshkentdagi   Jome
masjidida   b о ‘lib   о ‘tgan   mitingda   mahalliy   ulamochilar   muxtor   hukumatni   tanqid
qilib   chiqishdi   va   “ular   shu   vaqtgacha   bizning   manfaatlarimiz   uchun   hech   narsa
qilolgani y о ‘q”, deya uni tan olmaslikka qaror  qildi. Bu xabar, “Ulug‘ Turkiston”
muxbiri   yozishicha,   musulmonlar   orasida   keng   tarqalib,   turli   gap-s о ‘zlarga   sabab
b о ‘lgan   va   odamlar   fikrlarining   b о ‘linishiga   olib   kelgan.   Odamlar:   “Bu   qanaqasi
b о ‘ldi!   Avvaliga   “Ulamo”   bizni   Muxtoriyat   uchun   qasamyod   qildirdi,   endi   esa
nega   unga   qarshi   b о ‘lishga   chaqirmoqda?”   hayratlanishga   sabab   bor   edi,   chunki
ushbu   mitingda   bundan   buyon   Toshkentda   alohida   о ‘ziga   xos   Muxtoriyat   e’lon
qilinib,   uning   nomidan   ish   k о ‘rishga   qaror   qilindi.   Biroq   8-yanvardagi   o‘zining
maxsus   majlisida   islom   huquqshunoslarining   “Fuqaro”   jamiyati   “Ulamo”ning
xatti-harakatini “aqlga sig‘maydigan va shariatga zid ish” deb hisobladi. 
Toshkent Ulamochilarining Turkiston Muxtoriyatini tan otmasdan,   о ‘zlariga
boshqa   bir   “Toshkent   ulamosi   jumhuriyati”   deb   nomlangan   Muxtoriyatni   tashkil
qilishga   uringanlaridan   xabardor   b о ‘lgan   Farg‘ona   ulamolari   yig‘ilishib,   bu
voqeani   muhokama   qilishadi.   S о ‘ngra   Toshkent   “Sh о ‘roi   ulamo”siga   murojaat
etib, uni umumturkiston ittifoqidan ayrilmaslikka chaqirishadi. Bu murojaatnomani
Toshkentga   mashhur   ulamochi   q о ‘qonlik   Mullo   Kamol   qozi   bilan   marg‘ilonlik
domullo   Qosimxon   qozi   yetkazishadi.   Murojaatnomada   jumladan   shunday
deyiladi: “Rus zolimlaridan xalos b о ‘lmak uchun Turkiston ahli va uning vakillari
Muxtoriyat   e’lon   qildilar.   Shunday   muhim   va   mas’uliyatli   vaziyatda   biz   ixtilof
holatida   b о ‘lishimiz   yaxshi   emasdir.   Muborak   Vatanimizni   va   dinimizni
salomatligi ittifoq va ittihoddadir”. Qizil gvardiya tomonidan 1918 yil 19 yanvarda
23 Srenburgning   egallanishi   Moskva   bilan   aloqani   vaqtincha   yaxshiladi   va
Turkistonga   boradigan   y о ‘lni   ochdi.  Shundan   keyin  Toshkent   о ‘zini   qurol-yarog‘
bilan ta’minlash imkoniyatiga ega b о ‘ldi.
Bundan   ruhlangan   Toshkentdagi   Sovet   hukumati   31-yanvardagi
Sovetlarning  о ‘lka syezdida Q о ‘qondagi hukumatni tarqatib yuborish haqida qaror
qabul   qildi.   Shundan   s о ‘ng   Qizil   gvardiyachilar   avstro-vengr   harbiy   asirlari   va
mahalliy arman birlashmalari dashnoqlardan tashkil etilgan harbiy qismlar   о ‘qdan
omon  y о ‘l   qildi.  Tinch   y о ‘l   bilan  hokimiyatni   tan  olinishiga     ishongan   Turkiston
Muxtoriyati   о ‘zini   himoya   qilisha   yetarli   tayyor   b о ‘lmadi.   Shunga   qaramay,
Muxtoriyatchilar sovet hujumini uch kun qaytardi. Ular q о ‘lga tushgan narsalar –
tayoq,   bolta,   ketmon,   oshpichoq,   toshlar   bilan   qurollangan   edi.   “Turkiston   –
turkistonliklar   uchun!”   shiori   bilan   chiqqan   Muxtoriyatchilar   muqaddas   urush   –
gazavot   e’lon   qildilar   va   viloyatlardan   yordam   kutdilar.   Biroq,   afsuski,
muxoriyatchilar boshqa joylardan yetarli darajada harbiy yordam olishmadi. Aynan
shu   paytda,   1918   yil   yanvari   oxirlari   –   fevrali   boshlarida   sovet   hokimiyati
tomonidan   kuchli   bosim   ta’sirida   Muxtoriyat   tarafdorlari   xatti-harakatlari
xususiyati   shahar   soveti   tuzilmalari   bilan   tinch-totuv   yashashdan   harbiy   qarama-
qarshilikka borishga tomon   о ‘zgara boshladi. Q о ‘qon soveti Muxtoriyatchilarning
qurolli   q о ‘zg‘olonga   tayyorgarlik   k о ‘rayotgani   belgilarini   qayd   etdi.   Shahar
hokimiyati   bunga   sovuqqonlik   bilan   qarolmasdi,   chunki   undagi   harbiy   qal’a
16 kishilik rota tomonidan q о ‘riqlangan edi, xolos. Bu qarama-qarshilik ochiqdan-
ochiq   jangovar   harakatlarga   aylana   boshladi.   29-yanvardan   30-yanvarga   о ‘tar
kechasi   sovet   hokimiyati   tomonida   turgan   harbiy   qismlar   Q о ‘qondagi   muxtor
respublika hukumati bilan kurashni boshlab, mohiyatan, Rossiyada birinchi b о ‘lib
fuqarolar urushini boshladi. Bu voqea arafasida Q о ‘qon shahar soveti plenumi ish
tirokchilari Muxtoriyat hukumatidan 1918-yil 9-yanvarda Q о ‘qonda tashkil etilgan
qariyb   2   ming   kishilik   milliy   q о ‘shinni   darhol   qurolsizlantirish   va   tarqatib
yuborishni   talab   etish   haqida   qaror   qabul   qildi.   Ayni   paytda,   Turkiston   о ‘lkasi
XKS   Toshkent,   Namangan,   Samarqandda   shahar   Dumalarini   tarqatildi.   Sobiq
general-gubernator   kanselyariyasini   tugatdi,   “burjua”   gazetalarini   yopdi.   Paxta
24 zahiralarini   musodara   etdi,   neft   qazib   chiqarish,   baliqchilik   sanoati,   “Xiva”
kemachilik   jamiyati,   barcha   bosmaxona   va   tipografiyalarda   milliylashtirishni
о ‘tkazdi, FK (favqulodda komissiya) tashkil etdi, din davlatdan va maktab dindan
ajratilganligini   e’lon   qildi.   “Q о ‘qon   musulmon   aholisi   rus   va   armanlarni   qirg‘in
qilib,   shaharning   yevropaliklar   yashaydigan   qismini   vayrok   etdi”,   -   degan   atayin
tarqatilgan   mish-mishlar   bolshevistik   sovetlarga   sodiq   harbiy   b о ‘linmalar   orasida
musulmonlarga qarshi qahr-g‘azab uyg‘otishga sabab b о ‘lib xizmat qildi. 
Q о ‘qon hukumati esa bor-y о ‘g‘i bir necha harbiy qismlari va qipchoq otliq
soldatlariga tayanardi. Muxtoriyatchilar 11-fevraldan 12-fevralga   о ‘tar kechasi oq
gvardiyachilar yordamida Q о ‘qon qal’asiga hujum uyushtirdi. Ularning boshqa bir
qurollangan qismi telefon stansiyasini egallab oldi. Ammo Q о ‘qon harbiy inqilobiy
q о ‘mitasi  (Revkom) telegraf va telefon aloqasi uzilgunga qadar sodir b о ‘layotgan
voqea   t о ‘g‘risida   Toshkentga   xabar   berish   va   harbiy   yordam   s о ‘rashga   ulgurgan
edi. 13 fevral kechasi soat uchda Farg‘onadan 4 ta zambarak va 4 pulemyot bilan
qurollangan   120   dan   ortiqroq   kishilik   harbiy   qism   yetib   keldi.   Shu   tunning
о ‘zidayoq   inqilobiy  q о ‘mita  Muxtoriyat  hukumatiga  talabnoma   y о ‘llab,  kunduzgi
soat   uchga   qadar   qurol-yarog‘ni   topshirish   vakolatlaridan   kechib,   Sovet
hukumatini   tan   olish   shartini   q о ‘ydi.   Muxtoriyat   a’zolari   bolsheviklar   talabini
javobsiz   qatidirdilar.   Shundan   keyin   inqilobiy   q о ‘mita   Muxtoriyat   hukumat
a’zolarini   hibsga   olish   t о ‘g‘risida   qaror   chiqardi.   Ushbu   sharoitda   Turkiston
Muxtoriyati rahbarlari Revkomni muzokara olib borishga taklif etdi.
Muxtoriyatchilar shartlari quyidagicha edi: shaharni birgalikda boshqaruvchi
organ   tuzish,   albatta,   tarkibida   Muxtoriyatchilar   vakillari   ortiq   b о ‘lishi   kerak,
qal’ani birga nazoratiga topshirish, militsiyadan boshqa hammani qurolsizlantirish,
о ‘lka   hukumatining   shariatga   zid   dekretlarini   man   etish   va   boshqalar.   17 - 18
fevralda   muzokaralar   davom   etdi.   Shu   chog‘da   18   fevralda   “Ulamo”   jamiyati
tashabbusi   bilan   Muxtoriyatda   t о ‘ntarish   yuz   berdi   va   buning   natijasida   Mustafo
Ch о ‘qayev   boshchiligidagi   hukumat   mahkamasi   ag‘darildi.   Shundan   keyin
boshqaruv   Q о ‘qon   militsiyasi   boshlig‘i   kichik   Ergashga   о ‘tdi.   Turkiston
Muxtoriyatini himoya qilish, uni  bolsheviklar tajovuzidan saqlab qolish Ergashga
25 topshirildi 1
.   Bu   t о ‘ntarishdan   s о ‘ng,   18-fevraldan   19-fevralga   о ‘tar   kechasi
Toshkentdan   Turkiston   о ‘lkasi   harbiy   komissari   Ye.L.Perfilyev   boshchiligidagi
piyoda, otliq va artilleriya qismlaridan iborat eshelon q о ‘shni yetib kela boshladi.
Sovet q о ‘shinlari Q о ‘qonni uch tarafdan qurshovga oldi. Artilleriya t о ‘plari t о ‘liq
jangovar   holatga   keltirib   q о ‘yildi.   19-fevral   kuni   10   dan   15   daqiqa   о ‘tganda
Ergashga   talabnoma   (ultimatum)   yuborildi.   Unda   qurolni   tashlab,   taslim   b о ‘lish
aytildi. Javob berish muddati 13:00 da tugar edi. 12 dan 45 daqiqa   о ‘tganda javob
olindi. Ergash shartlarni bajarmasligini aytdi. 
Perfilev   barcha   12   ta   zambarakdan   Q о ‘qon   aholisi   ustiga   о ‘t   ochishni,   shu
jumladan yondiradigan snaryadlardan foydalanishni buyurdi. Tinch aholini t о ‘pga
tutish   kunduz   soat   1   dan   boshlanib   shomgacha   shaharni   vayron   etib   tashladi.
Ammo   shunga   qaramay,   Muxtoriyatchilar   taslim   b о ‘lmay,   har   bir   binoni,   har   bir
d о ‘konni,   har   bir   karvonsaroyni   mardlarcha   himoya   qiladilar.   Ertasi   kuni   –   20
fevral  tongida  vayron  etilgan  shaharga   piyoda  q о ‘shinlar  va   dashnoq  (Dashnoq   –
1890   yilda   Tiflisda   tuzilgan   “Dashnaqsutyun”   (“Ittifoq”)   arman   milliy   inqilobiy
partiyasi   a’zosi.   Dashnoqlar   1915-yildagi   turk-arman   qirg‘inidan   qochib,
Turkistondan   panoh   topganlar   –   S.A.)   larning   jangovar   qismlari   kirdi.   Ular   Eski
shaharga   bostirib   kirib,   о ‘g‘irlik   va   musulmon   ahliga   z о ‘ravonlik   qilish   bilan
shug‘ullandi 2
.   Birinchi   navbatda,   ma’lumki,   shaharlik   beva-bechoralarga,
shuningdek,   Q о ‘qondagi   behisob   hunarmand   va   mayda   savdogarlarga   shikast
yetkazildi.   Eski   shahardan   qishloqlar   sari   talpingan   qochoqlar   olomoni   Farg‘ona
viloyatining q о ‘shni uezdlaridagi g‘ul-g‘ulani kuchaytirib yubordi.  О ‘sha kunlarda
qamoqqa olishlar ham boshlandi. Bunda “Muvaqqat hukumatiga biron-bir aloqasi
borlarni   qamoqqa   olishdi   va   qal’aga   j о ‘natishdi.   Order   (ruxsatnoma)   bilan   va
ordersiz   qamoqqa   olishdi.   K о ‘pgina   qamoqqa   olishlar   “ о ‘zboshimchalik”   deb  tan
olindi. Ayrim qamoqqa olinganlarni sud va tergovsiz otib tashlashdi”.
Turkiston   Muxtoriyati   hukumati   19-fevralda   ag‘darildi,   biroq   shaharni
1
 Азам х ўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент: “Фан”,   1996.  –Б. 115.
2
  Ўзбекистоннинг  янги   тарихи.  Иккинчи   китоб.  Ўзбекистон   Совет   мустамлакачилиги  даврида .   –  Тошкент:
“Шарқ”, 2000.  –Б.  58.
26 talash   davom   etdi.   Mavjud   b о ‘lgan   uzuqyuluq   ma’lumotlardan   shu   narsa
anglandiki,  Muxtoriyat   hukumati   a’zolaridan  Hidoyatbek   Yurali   Agayev,   Mirodil
Mirzaahmedovlar   qatl   etilgan,   tasodifan   omon   qolganlari   qamoqqa   olingan.
Mustafo   Cho‘qayev   snovli   halqadan   chiqishga   muvaffaq   b о ‘ldi.   U   avvalo
q о ‘zg‘olonchilar   turgan  joyga,   s о ‘ngra   yolg‘izlikda   tog‘li   qirg‘iz  tumanlari   orqali
о ‘sha   yillarda   mustaqil   b о ‘lgan   Gruziyaga   yetib   oladi   va   darhol   Kavkaz
xalqlarining   demokratik   harakatiga   q о ‘shiladi.   Nosirxont о ‘ra   bolsheviklar
tomonidan Namanganda, S.Gersfeld Samarqandda, Obidjon Mahmudov Buxoroda
q о ‘lga   olinadi.   Ubaydullla   X о ‘jayev,   Abdulhamid   Sulaymon   (Ch о ‘lpon)
Q о ‘qondagi   voqealar   haqida   Ashxoboddan   Samarqandga   kelayotganda,   y о ‘lda
xabardor b о ‘lishadi. Ular   о ‘zlarini ham bolsheviklar q о ‘liga tushganlarning taqdiri
kutayotganligini anglab, y о ‘lni  о ‘zgartirishadi va Orenburgda Ahmad Zaki Validay
oldiga   y о ‘l   olishadi,   u   о ‘sha   paytda   Boshqirdiston   avtonomiyasining   ichki   va
harbiy ishlari bilan qattiq band edi.
Q о ‘qon   aholisi   vahimaga   tushgan   holda   shaharni   tark   eta   boshladi.   Q о ‘qon
uch   kun   mash’ala   b о ‘lib   yondi.   Uylar,   gazlama   omborlari,   non   d о ‘konlari   kuyib
kul   b о ‘ldi.   Eski   shaharning   uchdan   biri   t о ‘liq   vayron   etildi.   Qо‘qonda   dahshatli
manzara   hosil   bо‘ldi.   Hamma   yoqda   о‘liklar   yotibdi.   Ularning   bir   qismi   kuyib
ketgan. Ayrim ma’lumotlarga kо‘ra, shu fojiali voqealar oqibatida 10000 dan ziyod
kishi  halok bо‘lgan. Shaharga 1918 yili kelgan ingliz kapitani A. Brun uni yarim
b о ‘sh   holida   k о ‘rgan.   Uning   yozishicha,   shaharni   bosib   olishda   ishtirok   etgan
nemis,   avstriyalik,   vengr   asirlaridan   yollangan   soldatlar   100000   s о ‘mdan   ortiq
pulni   о ‘marishgan. Sovet tuzumi bu vahshiylikni q о ‘rqitish uchun amalga oshirdi,
u   markazning   roziligisiz   “Muxtoriyat”ni   Turkistonda   hech   kim   va   hech   qachon
о ‘zboshimchalik bilan barpo etmasin degan maqsadni k о ‘zda tutdi. 
Shu о‘rinda aytib о‘tish kerakki, Turkiston Muxtoriyati tor-mor etilgach, 1917
yil   dekabrida   qozoq   milliy   demokratlari   tomonidan   Orenburgda   tashkil   etilgan
Alash-O‘rda avtonomiyasi hukumatining taqdiri ham 1920 yil mart oyida shunday
bо‘ldi.   Turkiston   Muxtoriyati   hukumatining   ag‘darilishi   turkistonliklar   tarafidan
Rossiyaning   о ‘lkaga   nisbatan   tajovuzkorona   rejalari   borligining   yangi   dalili
27 sifatida qabul qilindi va ular   о ‘z Vatanlarini bosqinchilardan himoya qilish uchun
q о ‘lda   qurol   bilan   k о ‘tarildilar.   Shundan   keyin,   bu   yong‘in,   bu   olovlar   qa’ridan
xalq   qaxr-g‘azabi,   bosqinchilarga   nafrati,   k о ‘ngilga   tugilgan   о ‘chi   sifatida   sovet
tarixi fanida “bosmachilik” deb atalgan harakat qaqnus qush kabi yorib chiqdi. Bu
bilan   Turkistonda   ommaviy   antisovet   harakati   boshlandi.   Milliy   ozodlik   kurashi
an’analari   davomini   о ‘zida   namoyon   etgan   mazkur   harakatning   xususiyati   о ‘sha
davrdagi   “Turkistonning   Rossiyadan   ozodligi   uchun!”,   “Zolimlarsiz   Turkiston
uchun!”,   “Turkiston   Turkistonliklar   uchun!”   kabi   siyosiy   talablarida   yorqii
namoyon b о ‘ldi.
II  BOB. TURKISTON MUXTORIYATINING OLIB BORGAN OZODLIK
UCHUN KURASHLARI
28 2.1. Turkiston Muxtoriyati: ozodlik va milliy davlatchilikning tiklanishi
uchun kurashlar
Shahar   dumasiga   saylovlar   yakunlari   Turkiston   aholisining   musulmon   qismi
faollashuvi   darajasini   va   siyosiy   ongi   о ‘sayotganini   k о ‘rsatdi.   Bunday   sharoitda
о ‘z taqdirini   о ‘zi belgilash jarayoni rivojlana boshladi. Buni Turkistondagi siyosiy
vaziyatni   bayon   etgan   turkshunos   G.Safarov   shunday   qayd   etadi:   “1917   yil
sentabrida   ishchi   va   soldat   ommasi   sifatidagi   rus   milliy-imtiyozli   kamchilikning
inqilobiy intilishlari va musulmon burjuaziyasi hamda burjua ziyolilarining milliy
ozodlik   intilishlari   о ‘rtasidagi   qarama-qarshilik   ochiqdan-ochiq   yuzaga   qalqib
chiqdi. Birlariga eski shahar va qishloq hisobiga b о ‘lsa ham, non va ozodlik kerak
edi”. 
1917 yil yoziga kelib fevraldan keyingi rivojlanish jarayoni yangi bosqichga
kirdi. Umummilliy buhronning yegilishi uning  о ‘ziga xos belgisi b о ‘ldi. Muvaqqat
hukumatning   yarim   yillik   faoliyati   mamlakat   x о ‘jaligini   vayronagarchilikka
olib   keldi.   Turkiston   о ‘lkasini   og‘ir   iqtisodiy   inqiroz   qamrab   oldi.   Oziq-ovqat
yetishmovchiligi   xalq   boshiga   tushgan   eng   og‘ir   kulfatlardan   biri   b о ‘ldi.   Bu
Muvaqqat   hukumatning   biron-bir   y о ‘l   bilan   xalq   ahvolini,   yaxshilashga
noqobilligidan   guvohlik   berardi.   Ocharchilik   tufayli   о ‘lish   hollari   tobora
ortayotgani   haqidagi   tashvishli   ma’lumotlar   turli   joylardan   kela   boshladi.
“Hurriyat”,   “Kengash”   gazetalarida   e’lon   qilingan   xabarlar   bundan   guvohlik
beradi 1
.   Toshkent   ishchi   va   soldat   deputatlari   Soveti   qat’iy,   aynan   shunday,
chinakam   inqilobiy   va   xalq   hokimiyatini   har   tomonlama   q о ‘llab-quvvatlashini
qat’iylik bilan bildirdi. Toshsovet “Barcha hokimiyat Sovetlarga” shiorini qat’iylik
bilan   olg‘a   surdi   va   Inqilobiy   q о ‘mita   (Revkom)   tuzilishini   taklif   etdi.   Sotsial-
demokratlarning   Rossiyani   og‘ir   ahvoldan   koalitsiyaviy   hukumat   emas,   balki
ishchi   va   soldat   deputatlari   Sovetigina   olib   chiqishi   mumkinligini   jon   kuydirib
isbotlashga urinishlariga qaramay, hokimiyatni Sovetlarga berish haqidagi masala
1917   yil   6   sentabrda   yig‘ilgan   Toshkent   shahar   dumasi   a’zolarining   k о ‘pchilik
ovozi bilan rad etildi. Bu “Barcha hokimiyat Sovetlarga” shioriga berilgan birinchi
1
 Шамсуддинов.Р. “Истиқлол  йў лида шаҳид кетганлар”.  – Тошкент ,  2001.  – Б.  54.
29 zarba edi. Xafa b о ‘lgan sotsial-demokratlardan Tokayshvili va Pershinlar bayonot
berdilarki, “Dumaning hozirgi tarkibi shaharning demokratik aholisi vakillari emas
va   shu   bois   sotsial-demokratlar   koalitsiyaviy   hukumatga   delegatlar   k о ‘rsatish
masalasi   b о ‘yicha   saylovda   ishtirok   etishdan   betaraf   qoladilar”.   Ushbu   majlisda
Rossiyada davlat qurilishi haqidagi masala ham k о ‘tarildi. 
K о ‘pchilik   ishtirok   etuvchilar,   shu   jumladan   birlashgan   musulmon
fraksiyalari   va   “Ulamo”   jamiyati   a’zolari   ham   respublikaning   federativ   maqomi
haqidagi   qoidani   qabul   qildi.   Ayni   paytda,   birlashgan   musulmon   fraksiyasi
Turkistonda   yer   va   suv   masalalarini   hal   etishni   turkistonliklarning   о ‘z   ixtiyoriga
berilishi   zarur   deb   hisobladi.   1917   yil   8   sentabrda   Toshsovet   ikkinchi   zarbaga
uchradi.   Bu   hol   Toshsovet   a’zosi   X.LVaynshteyn   taklif   etgan   qaror   muhokama
qilinayotgan Turkiston  о ‘lka va Sirdaryo viloyat Sovetlarining birlashgan majlisida
r о ‘y   berdi.   Unda,   jumladan,   shunday   deyiladi:   “Kengash   demokratik   tashkilot
vakillaridan   о ‘lka   inqilobiy   demokratik   q о ‘mitasini   darhol   chaqirishni   lozim   deb
topadi. Q о ‘mitaning Ta’sis Majlisini uch kunlik muddat ichida chaqirish ishchi va
soldat   deputatlari   о ‘lka   Sovetiga   topshiriladi.   Kengash   tashkilotlari   q о ‘mitani
tashkil etish va faoliyatini yuritishning  о ‘z rejasini taqdim etishni taklif qildi.  О ‘lka
va Sirdaryo Sovetlari majlisi bu qarorga salbiy munosabat bildirdilar, chunki soldat
va ishchi deputatlari  о ‘lka Sovetlari, krestyan va qirg‘iz deputatlari  о ‘lka Sovetlari,
soldat   va   ishchi   deputatlari   viloyat   Sovetlari   va   musulmon   deputatlari   о ‘lka
Sh о ‘rosi   vakillari   о ‘zlarining   tashkilotlarida   Inqilobiy   q о ‘mita   tashkil   etilishi
haqidagi   masala   k о ‘rib   chiqilmaguncha   ovoz   berishda   ishtirok   etishdan   qat’iyan
bosh   tortdilar.   Jumladan,   taniqli   huquqshunos   Islom   Shohmedov,   Turkiston
federatsiyasi loyihasini ishlab chiqdi va uni “Ulug‘ Turkiston” gazetasi sahifalarida
e’lon qildi. Muxokamadan   о ‘tgan va   О ‘lkamussh о ‘ro tomonidan ma’qullangan bu
loyiha   27   moddadan   iborat   b о ‘lib,   quyidagi   masalalarga   tushuntirish   berdi:
Turkiston   Majlisi   haqida,   Turkistondagi   rus   aholisi   huquqlari   haqida,   yer-suv
masalasi   haqida,   Turkistonning   iqtisodiy   Muxtoriyati   haqida,   harbiy   qismlar
haqida, sud haqida, til haqida va boshqalar. Keyinchalik bu loyihaning k о ‘pchilik
30 moddalari   о ‘lka musulmonlari syezdlari qabul qilgan dasturiy hujjatlarga kiritildi 1
.
“Kengash”   gazetasida   k о ‘rsatib   о ‘tilishicha,   musulmonlar   hukumatda   uning
siyosati   demokratik   b о ‘lgan   sharoitdagina   ishtirok   etishlari   mumkin   va   lozim;
xalqning   о ‘z   taqdirini   O‘zi   erkin   belgilash   huquqi   Turkiston   aholisi   uchun
asosiydir; O‘lkamussh о ‘rosi barcha musulmon aholining nomidan harakat qiluvchi
va uning manfaatlarini  himoya etuvchi  qonuniy umummusulmon organdir. Syezd
bunday   muhim   masalalarni   muhokama   qilishga   aynan   1917   yil   sentabrida
yig‘ilgani   tasodifiy   hol   emas   edi.   Aynan   shu   paytda   Petrograddan   Toshkentga
Muxtoriyatchilar   y о ‘lboshchisi   Ubaydulla   X о ‘jayev   “Ta’sis   Majlisiga   saylovlar
haqidagi   qonun   ishlab   chiqish   b о ‘yicha   maxsus   kengash”   topshirig‘i   bilan
Turkistonda   bu   saylovga   tayyorgarlik   tashkil   etish   uchun   qaytib   kelgan   edi.
ІІ   musulmonlar   syezdi   natijalari   haqida   fikr   yuritar   ekan,   rais   etib   saylangan
Ubaydulla Xо‘jayev Rossiyada chiqadigan “Yedinstvo” gazetasiga intervyu berib,
shuni ta’kidladiki, “xalqlarning о‘z taqdirini о‘zi belgilash erkinligi haqidagi ulug‘
inqilobiy   shior   u   kafolatlangan   barcha   erkin   hayotni   о‘z   ichiga   oladi.
II Umummusulmonlar syezdi xalq iqtisodiy barqarorligining mustahkam asoslariga
ega   bо‘lgandagina   milliy   о‘z   taqdirini   о‘zi   belgilay   oladi,   deb   hisoblaydi”.
II   Turkiston   musulmonlar   syezdining   qarori   shuni   tasdiqladiki,   mazkur   paytda
bolsheviklarning   “Barcha   hokimiyat   Sovetlarga”   shiori   nafaqat   Turkistonning
demokratik   kayfiyatli   yevropalik   aholisi   orasida,   balki   musulmonlar   orasida   ham
qо‘llab-quvvatlanmadi.   Shunga   qaramay,   toshkentlik   bolsheviklar   barcha
hokimiyatni ishchi va soldat  deputatlari Sovetlariga berilishini qat’iy talab etishni
davom ettirdilar 2
. 
Toshkentda   1917-yil   1-sentabrda   b о ‘lib   о ‘tgan   Turkiston   о ‘lka   demokratik
tashkilotlari   majlisida   о ‘lka   hokimiyatini   tuzish   haqidagi   masala   muhokama
qilindi,   unda   О ‘lkamussh о ‘rodan   M.   Cho‘qayev,   I.   Shoahmedov,   U.   X о ‘jayev
ishtirok   etishdi,   bolsheviklar   bilan   menshevik   va   eserlar   о ‘rtasida   о ‘tkir   kurash
1
 Шамсуддинов.Р “Истиқлол  йў лида шаҳид кетганлар”.  – Тошкент ,  2001.  –Б.  41.
2
  Ўзбекистоннинг янги тарихи .   Иккинчи китоб. Ўзбекистон Совет мустамлакачилиги даврида .    – Тошкент:
“Шарқ” ,  2000.  –Б.  53.
31 boshlanib   ketdi.   Bolsheviklar   temiry о ‘lchilar   va   pochta-telegraf   xodimlari   kasaba
uyushmalari   vakillari   tomonidan   q о ‘llab-quvvatlangan   holda   ushbu   yig‘ilishni
Inqilobiy   q о ‘mita   (Revkom)   deb   e’lon   qilish   va   о ‘lkadagi   hokimiyatni   butunlay
unga   darhol   berishni   taklif   qildi.   Biroq   bu   taklif   rad   etildi.   Boshqarish   tizimini
tashkil   etish   masalasi   b о ‘yicha   Markazda   koalitsiyaviy   hokimiyatni   yuzaga
keltirishni   q о ‘llab-quvvatlovchi   qaror   qabul   qilinadi.   Bu   qarorni   sh о ‘roi
islomiyachilar ham q о ‘llab-quvvatladi. 
Majlis   о ‘lka   hokimiyatini   tashkil   etish   yuzasidan   tegishli   modda   b о ‘yicha
k о ‘pchilik   ovoz   bilan   qaror   qabul   qildi:   “Turkiston   q о ‘mitasining   muvaqqat
hukumatini   q о ‘mitaning   о ‘lka   demokratik   tashkilotlariga   a’zolik   lavozimlariga
tayangan   shaxslar   hisobiga   darhol   t о ‘ldirish   zaruriyatini   prinsipial   jihatdan   tan
oladi,   nomzodlar   va   shaxslar   soni   haqidagi   masalani   13-sentabr   kech   soat   18   da
belgilangan  keyingi  majlisiga  qoldirilsin”.  Shunda  bolsheviklar  majlisni  norozilik
belgisi sifatida tashlab chiqib, Toshsovet Ijroqо‘mi yig‘ilishiga bordilar. Bu yerda
ular   yana   о‘lka   demokratik   tashkilotlari   qarori   bilan   hisoblashmay,   Inqilobiy
qо‘mitani  tashkil   etish  va  unga  hokimiyatni  berishni  taklif   etdilar.Turkistonliklar,
ayniqsa   toshkentlik   ishchi   va   soldatlar   bolshevistik   targ‘ibot   ta’sirida   tobora
radikalnata   bordilar.   Hokimiyatning   chayqovchilik,   oziq-ovqat   inqirozi,
qimmatchilik,   vayronagarchilik   bilan   kurashidagi   xatti-harakatlaridan   ommaning
noroziligidan   foydalanishga   qaror   qilgan   bolsheviklar   fuqarolarning   kо‘p   sonli
yig‘inlarini   uyushtirdilar.   12   sentabrda   Aleksandr   bog‘ida   1   va   2   Sibir   polklari
soldatlari,   temiryо‘lchi   ishchilar   va   boshqalar   ishtirok   etgan   namoyish   bо‘ldi.
Oziq-ovqat muammolarini muhokama qilishdan boshlangan namoyish bolsheviklar
ta’sirida siyosiy xususiyat kasb etdi. Namoyish RSDRP(b) VI syezdining iqtisodiy
negizi   asosida   ishlab   chiqilgan   bolshevistik   qarorni   qabul   qildi.   Uni   bajarishning
asosiy   shart-sharoiti   sifatida   barcha   hokimiyatning   ishchi,   soldat   va   krestyan
deputatlariga о‘tishi olg‘a surildi.
Namoyishda qabul qilingan qarorda “kapitalistlar, boy va quloqlardan” oziq-
ovqat   zahiralarini   darhol   tortib   olish,   sanoat   va   banklarni   milliylashtirish,
“zamindorlar   yerlarini   krestyanlarga”   olib   berish,   ishlab   chiqarishda   ishchi
32 nazoratini   о‘rnatish   zaruriyati   qayd   etildi.   Sovet   tarixshunosligida   mahalliy   aholi
vakillari bu ekstremistik talablarni qо‘llab-quvvatlab kelgan deb ta’kidlab kelindi.
Biroq,   shuni   aytish   lozimki,   S.Qosimxо‘jayevning   xotiralaridan   tashqari,
musulmonlarning   mazkur   namoyishida   ishtiroki   va   uni   qо‘llab-quvvatlaganini
tasdiqlovchi ishonchli hujjatlar topilmadi. Aksincha, о‘sha davrdagi milliy matbuot
materiallari   shundan   guvohlik   beradiki,   musulmonlar   hokimiyatning   sovetlarga
о‘tishi   va   muvaqqat   inqilobiy   qо‘mitaning   tashkil   etish   haqidagi   e’lonni
hokimiyatning   zо‘rlik   bilan   tortib   olinishi   sifatida   qabul   qildilar.   Shunday   qilib,
Toshsovet   Ijroqо‘mi   tomonidan   amalga   opshirilgan   mahalliy   tо‘ntarish   natijasida
muvaqqat hukumatning о‘lka vakillari hokimiyatini ag‘darib tashlashga  urinishlar
bо‘ldi.   Bu   bilan   Toshkent   bolsheviklari   Turkistonni   fuqarolar   urushi   xavfi   ostida
qoldirdi.  O‘lkaning  k о ‘pchilik  ishchi   va soldat  deputatlari   Sovetlari   boshchiligida
bolsheviklar tomonidan hokimiyatning egallab olinishini qoraladilar. 
Jumladan, Farg‘ona viloyati Soveti ishchi, krestyan, soldatlarga, barcha rus
va   musulmon   aholisiga   о ‘zini   “Muvaqqat   Inqilobiy   q о ‘mita”   deb   atovchi
о ‘zboshimcha   Toshkent   tashkilotining   hech   qanday   farmoyishlarini   tan   olmaslik,
shuningdek,   о ‘ziga   “q о ‘shinlar   q о ‘mondoni   lavozimini   noqonuniy   о ‘zlashtirib
olgan  poruchik   Perfilyevning  barcha   buyruqlari,  k о ‘rsatmalari  bajarilmasin”   deya
murojaat   etdi.     Inqilobiy   q о ‘mita   va   Toshsovetga   qarshi   Namangan,   Q о ‘qon,
Samarqand,   Pishpek,   О ‘sh   va   boshqa   shaharlar   Sovetlari     ham   bunday   norozilik
qarorlarini chiqardi. O‘lkamussh о ‘ro, “Sh о ‘roi ulamo”, turk federalistlari partiyasi
va   boshqa   milliy   tashkilotlar   sentabr   voqealarining   dastlabki   kunlaridanoq
Inqilobiy   q о ‘mitaning   hokimiyatni   egallab   olishini   qoraladilar   va   uning   xatti-
harakatlarini   musulmonlar   manfaatlari   va   huquqlarini   inkor   etish   sifatida
baholadilar. Keskin   о ‘zgargan   siyosiy   sharoitlarda   Toshkentda   13-sentabr   kuni
Turkiston   о ‘lka   tashkilotlarining   navbatdagi   yig‘ilishi   b о ‘lib   о ‘tdi.   Unda   fikrlar
almashuvidan s о ‘ng Turkiston   о ‘lka tashkilotlari – soldat, ishchi, krestyan, qirg‘iz
va   umummusulmon   deputatlari   Sovetlarini   q о ‘shish   va   birlashtirish   haqida   bir
ovozdan   qaror   qabul   qilindi.   О ‘lka   sh о ‘rodan   Birlashgan   q о ‘mita   hay’atiga
Ubaydulla   X о ‘jayev   va   Mustafo   Ch о ‘qayevlar   kiritildi.   Biroq   demokratik
33 kuchlarning   bu   birlashmasi   birgalikda   uzoq   harakat   qila   olmadi,   chunki
Toshkentda   harbiy   holat   joriy   qilingandan   s о ‘ng   Sovetlar   boshqa   shaharlarga
k о ‘chirildi.   Jumladan,   ishchi   va   soldat   deputatlari   о ‘lka   Soveti   14   sentabrda
Skobelev   shahriga   k о ‘chib   о ‘tdi.   O‘lkamussh о ‘roning   k о ‘pchilik   a’zolari
keyinchalik   Q о ‘qonga   k о ‘chib   о ‘tishdi.   Sentabr   voqealari   Turkistondagi   siyosiy
jarayonlarning   keyingi   y о ‘liga   chuqur   ta’sir   k о ‘rsatdi.   “Sentabr   isyoni”dan   keyin
butun   Turkiston   b о ‘ylab   yuzaga   kelgan   boshboshoqchilik   va   umumiy   hokimiyat
inqirozi   sharoitida   musulmonlar   о ‘zlarining   erkparvarlik   intilishlarini   amaliy
bajarish   imkoniyatini   k о ‘rdilar.   Turkistonliklarning   1917-yil   kuzidagi   milliy
ozodlik   harakati,   eng   avvalo,   uning   ishtirokchilarining   yuksak   ongliligi   va
tashkillashganligi   bilan   farqlanadi.   Milliy   harakat   Turkistonga   Muxtoriyat
berishdek   qat’iy   talab   y о ‘liga   kirgani   endilikda   ochiq-oydin   k о ‘rinib   turgan   edi.
Turkiston   Muxtoriyati   uchun   kurashda   musulmon   aholisining   barcha   qatlamlari
faollashdi   va   “Yashasin   federativ   respublika!”,   “Musulmonlar,   birlashtiz!”,
“Yashasin   ozodlik,   Adolat,   Tinchlik!”,   “Kuch   birlikda!”   kabi   shiorlarda   о ‘z
ifodasini   topdi.   Bu   shiorlar   milliy   siyosiy   tashkilotlar   tomonidan   bolshevistik
diktatura   о ‘rnatilishi xavfi Ozodlik kuchlarining jipslashishi zaruriyatini tushunish
pishib yetilganligini bildirardi. Shunday   qilib,   Muxtoriyatchilik   harakati   о ‘z
rivojlanishida   yangi   bosqichga   kirdi.   “Sh о ‘roi   ulamo”   va   “Xaloyiq"   jamiyatlari
tashabbusi  bilan Toshkentda  17-20 sentabrda turkistonlik va qozoq musulmonlari
syezdi   b о ‘lib   о ‘tdi.   Unda   Turkiston,   shuningdek,   Ural   va   T о ‘rg‘ay   viloyatlaridan
500   dan   ziyod   obr о ‘li   delegatlar   ishtirok   etdi.   Qurultoyda   sh о ‘roi   ulamochilar
y о ‘lboshchisi   Sherali   Lapin   kirib   nutq   s о ‘zladi.   U   kun   tartibini   о ‘qib   eshittirdi
va   ishchi   hay’at   saylashni   taklif   etdi.   Syezdning   kun   tartibi   quyidagi   masalalarni
qamrab   oldi:   1)   Turkiston   о ‘lkasining   b о ‘lg‘usi   siyosiy   qurilishi;   2)   Oziq-ovqat
masalasi;   3)   Yer   va   suvdan   foydalanish;   4)   Sud;   5)   Maktab   masalasi;
6)   Masjidlarni   boshqarish;   7)   Vaqf   masalasi;   8)   Zemstvo   haqida;   9)   Xotin-qizlar
masalasi;   10)   Musulmon   siyosiy   partiyalarini   tashkil   etish;   11)   Musulmon   о ‘lka
Sh о ‘rolarini   qayta   tashkil   etish;   12)   Musulmon   aholisini   о ‘lkani   ma’muriy
boshqarishga   jalb   etish;   13)   Ta’sis   Mazklisi   haqida   va   boshqa   masalalar.   Hay’at
34 raisi   etib  Mulla  Plomuhiddin  Oxund  saylandi.   Syezdda   Mulla  Ahmadx о ‘ja  eshon
(“Ulamo"), Mulla Isxoq A’lam (“Ulamo”), Mufti  Mahmudx о ‘ja Behbudiy, Mulla
Toshp о ‘lat   qori,   T о ‘rax о ‘ja   Eshon   (samarqan0dlik   mudarris),   Olloqulibek
(“Xaloyiq”   jamiyatining   raisi),   Piri   Mursilzoda   (Kavkaz   musulmonlari   q о ‘mitasi
vakili ), Musla Saidrasul Maxdum (“Ulamo”), Mulla Sodiqx о ‘ja (“Xaloyiq”), Said
Jabbor   (Chimkent),   Mulla   Muxtorx о ‘ja   Eshon   (Uratepa),   Mullajon   Domla
(Samarqand),   Mulla   Yusuf   (Chimkent   uezdi),   Yusufbek   (Oqmachit),   Muhammad
Aminzoda (Kavkaz), Mulla Shomuhiddin Oxund (“Ulamo”) s о ‘zga chiqdilar.
Syezdning   butun   ish   birlashtirish , о‘ lka   miqyosida   birlik   о‘ rnatishga   intilish ,
Ta ’ sis   Majlisi   saylovlariga   tayyorgarlik ,   unga   g ‘ oyaviy   qarashlaridan   qat ’ i   nazar ,
rossiyalik   musulmonlardan   munosib   kishilarni   k о‘ rsatish   ruhida   о‘ tdi .   “Ulug‘
Turkiston” gazetasining yozishicha, “syezd Mulla Muhammadhoji Eshon va Mulla
Siddiqhoji   eshonlarning   boshqaruv   shakli   haqidagi   ma’ruzalarini   tinglab,   bir
ovozdan Turkiston Muxtoriyatini ta’sis etishga qaror qildi”. Bu, Turkiston   о ‘lkasi
“Mahalliy va milliy Muxtoriyatni e’lon qiladi,  о ‘z ishlarini  о ‘zi mustaqil hal etadi”
degani   edi.   Turkiston   va   Qozog‘iston   musulmonlariga   siyosiy   rahbarlik   uchun
“Sh о ‘roi   Islomiya”,   “Turon”   va   boshqa   tashkilotlar   о ‘rniga   yagona   “Ittifoqi
muslimin” partiyasini tashkil qilish haqida qaror qabul qilindi 1
.
Syezdda   qabul   qilingan   hujjatlar   о‘ lkadagi   ijtimoiy - siyosiy   holatta   aholining
tub   qismi   qarashlarini   batafsil   aks   ettiradi .   Ularga   muvofiq   о ‘lka   viloyatida
yashovchi   barcha   xalqlarning   milliy-madaniy   о ‘z   taqdirini   о ‘zi   belgilashi
asoslarida   tashkil   etilgan,   demokratik   Rossiya   respublikasi   tarkibida   Turkiston
hududiy   muxtor   federadiyasini   tashkil   etish   dasturi   ilgari   surildi.   Turkiston
Federativ   respublikasi   (Turkiston   Muxtoriyati)ning   oliy   qonunchilik   organi
parlament   b о ‘lishi   k о ‘zda   tutildi,   bu   parlament   “Turkiston   о ‘lkasida   yashovchi
barcha   xalqlar   umumiy,   t о ‘g‘ridan-t о ‘g‘ri,   teng   va   yashirin   ovoz   berish   asosida
besh   yil   muddatga   majburiy   proporsional   vakolatga   ega   b о ‘lgan   holda”   saylandi.
Bunda Turkiston parlamentining qonunchilik vazifalari Rossiya respublikasi asosiy
qonunlari   va   shariat   talablariga   aniq   mos   kelmog‘i,   umumdavlat   masalalarini   hal
1
 Азамхўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент: “Фан”, 1996. –   Б. 98.
35 etish   uchun   Turkiston   parlamenti   Rossiya   respublikasining   oliy   hukumatida   о ‘z
vakillariga ega b о ‘lmog‘i lozim edi.
Hokimiyatning   ijroiya   organi   sifatidagi   respublika   hukumati   о ‘z   faoliyatini
alohida   kotibiyat   orqali   amalga   oshiradigan   b о ‘ldi.   Kotibiyatning   hatti-
harakatlarida   esa   Turkiston   federal   parlamenti   oldida   mas’ulligi   k о ‘zda   tutildi.
Syezd   Turkiston   federatsiyasi   Toshkent   shahrida   “Mahkamai   shar’iya”   (qonunlar
palatasi)ga   ega   b о ‘lishini   belgilab   berdi,   unga   qonunlarni   e’lon   qilish   va
tushuntirish   huquqi,   umumdavlat   qonunlari   va   shariat   talablarini   aniq   bajarishni
nazorat   etish,   barcha   hukumat   muassasalari   hamda   sud   qarorlarining   barcha   sud
muassasalari   va   shaxslar   tomonidan   t о ‘g‘ri   bajarilishini   nazorat   qilish   topshirildi.
Turkiston   federatsiyasining   oliy   sud   muassasasi   huquqi   ham   unga   berildi.   Syezd
hujjatlarida   Turkiston   federatsiyasi   pul   bosib   chiqarish,   bojxona,   federativ   bank,
“tinch   paytda   federatsiyaning   chet   al   davlatlari   bilan   chegaralarini   q о ‘riqlash
uchun”  о ‘zining militsiya va q о ‘shiniga ega b о ‘lish k о ‘zda tutildi. 
Urush paytida tashqi chegaralarni q о ‘riqlash Rossiya respublikasi hukumati
tomonidan amalga oshiriladi, bu holatda Turkiston federatsiyasi q о ‘shini komanda
munosabatlarida   Rossiya   respublikasi   hukumati   ixtiyoriga   t о ‘liq   о ‘tadigan   b о ‘ldi.
Yer va suv haqidagi masala b о ‘yicha juda muhim qarorlar qabul qilindi. Syezd yer
q о ‘mitalari   “yer   va   suvlarni   ijtimoiylashtirish   y о ‘lini   tutgani   uchun”   ularni
yaratishga   salbiy   baho   berdi,   “Turkistonning   yer   va   suvi   umumxalq   majlisi
boshqaruvida b о ‘lmog‘i lozim” degan qarorni qabul qildi.
Shunday   qilib,   mahalliy   turkistonliklarning   Muxtoriyatchilik   talablari
dasturiy jixatdan rasmiylashtirildi. Shunisi diqqatga loyiqki, inqilobiy z о ‘ravonlik
usullariga   tayanuvchi   ekstremistik   kayfiyatdagi   bolsheviklardan   farqli   ravishda
syezd,   mahalliy   aholining   tinchlik   asosida   о ‘z   taqdirini   о ‘zi   belgilash   irodasini
ifodaladi.   Hokimiyatning   muvaqqat   hukumatdan   federalistlar   q о ‘liga   о ‘tishi
z о ‘ravonlarcha   inqilobiy   t о ‘ntarishning   halokatli   y о ‘liga   emas,   balki   Turkiston
jamiyatining   yaratuvchilik   y о ‘li   sifatida   anglandi.   Ayni   paytda,   sotsial-
demokratlarning   radikallashgan   guruhlari   rus   ishchi   va   soldatlarining
umumlashgan qatlamlarini q о ‘llab-quvvashlariga tayanib, hokimiyatni har qanday
36 vositalar bilan egallab olishga   о ‘z da’volarini  t о ‘xtatmadi. Turkistonda hokimiyat
uchun kurashning aynan sentabryoktyabr oylarida kuchayishiga nima sabab b о ‘ldi.
Ta’kidlab   о ‘tilgan   о ‘tkir   x о ‘jalik   va   oziq-ovqat   inqirozidan   tashqari,   boshqa
siyosiy   sabablar   ham   namoyon   b о ‘ldi.   Birinchidan,   9-avgustdagi   qarori   bilan
muvaqqat  hukumat  Ta’sis  Majlisiga  saylovlarni  12-noyabrga va uning ochilishini
28-noyabrga   belgiladi.   Ikkinchidan,   Rossiyada   ham,   Turkistonda   ham   shahar
Dumalariga   kam   о ‘rin   olgan   sotsialistik   partiyalarning   s о ‘l   qismi   Ta’sis   Majlisi
ochilishiga qadar ularda hokimiyatni egallashga yagona y о ‘l – qurolli q о ‘zg‘alish
vositasi   qolganini   tushunib   yetdi.   Uchinchidan,   Muxtoriyatchilarning   qat’iy
harakatlarga   о ‘tishi   bolsheviklarni   ch о ‘chitib   yubordi.   Ular,   agar   Ta’sis   Majlisi
ochilishiga   qadar   hokimiyatni   q о ‘lga   olinmasa,   u   “musulmonlar”   q о ‘liga   о ‘tadi
degan   xulosaga   kelishdi.   Shunisi   ham   muhimki,   qurolli   q о ‘zg‘olonga   chaqiriqlar
bu paytda sotsialistik inqilobni amalga oshirishning muhim y о ‘liga kirgan leninchi
RSDRP(b) MK tomonidan tobora qat’iy yangray boshladi.
Bolsheviklarning   xokimiyatni   radikallangan   Sovetlarga   berishga   qat’iy
intilishi   nafaqat   mahalliy   aholi,   Turkiston   yevropalik   jamoasining   demokratik
kuchlari orasida ham salbiy munosabat  uyg‘otdi. Bu hol, 1917-yil  30-sentabridan
10-oktyabrigacha b о ‘lib  о ‘tgan Turkiston ishchi va soldat deputatlari sovetlarining
II   favqulodda   syezdi   ishlagan   kunlarida   ayniqsa   aniq   k о ‘zga   tashlandi.   Tarixiy
hujjatlar   shuni   k о ‘rsatadiki,   sentabrda   b о ‘lib   о ‘tgan   о ‘lka   musulmonlari
syezdlarida   k о ‘tarilgan   Turkistonda   federativ   qurilish   masalalari   yevropalashgan
sovetlar   deputatlarini   mutlaqo   qiziqtirmadi.   Bunda,   о ‘sha   paytdayoq   о ‘lkada
milliy-demokratik   davlatchilik   qurilishi   masalalariga   yondashuvda   ikki   ustuvor
y о ‘nalish   k о ‘zga   tashlandi.   Bir   tomondan,   Turkiston   federatsiyasini   barpo   etish
b о ‘yicha   milliy   demokratlarning   jiddiy   tayyorgarlik   ishlari   belgilangan   b о ‘lsa,
boshqa   jihatdan   bolsheviklar   tomonidan   musulmonlarning   Muxtoriyatchilik
intilishlarini t о ‘liq y о ‘qqa chiqarishga intilish kuzatildi. Aqidaparast  marksistlarni
faqat   bir   narsa   –   hokimiyatni   qurol   yordamida   egallash   qiziqtirardi,   xolos.
G‘oyaviy   konseptual   yondashuvlarning   bunday   muqobilligi,   keyingi   voqealar
37 k о ‘rsatganidek,   jamiyatning   keskin   siyosiy   qutblanishiga,   demokratiyaning   s о ‘l
radikal va liberal kuchlari  о ‘rtasidagi ziddiyatlarning chuqurlashuviga olib keldi.
“Oktyabr   t о ‘ntarishi”   Rossiya   davlati   va   Turkiston   tarixida   yangi   sahifani
ochdi.   Ma’lumki,   1917   yil   25   oktyabrda   Petrogradda   kurolli   q о ‘zg‘olon   amalga
oshirildi. Usha kuni  kech  soat  beshda  Toshsovet  ijroq о ‘mining yashirin majlisida
о ‘lkada   qurolli   chiqish   rejasi   muhokama   etildi.   28   oktyabrda   ertalab   soat   oltida
yangragan   bosh   temiry о ‘l   ustaxonalari   gudogi   Toshkentda   oktyabr   t о ‘ntarishi
boshlanganidan   darak   berdi.   Shundan   s о ‘ng,   bugun   hokimiyat   Toshsovetta   о ‘tdi.
1   noyabrda   Toshsovet   temiry о ‘l   liniyasi   orqali   quyidagi   telegrammani   y о ‘lladi:
“Sovet butun hokimiyatni qabul qildi. Hokimiyatni  о ‘z q о ‘lingizga olingiz”.
Petrogradda   bolshevistik   q о ‘zg‘olonning   g‘alabasi   va   sovet   hokimiyatining
dastlabki   hujjat   va   dekretlari   Turkiston   siyosiy   hayotida   murakkab   jarayonlarga
sabab   b о ‘ldi.   Bu   paytga   kelib   uch   asosiy   siyosiy   y о ‘l   ajralib   chiqdi.   Birinchisi
mahalliy aholining keng qatlamlari manfaatlarini  о ‘z ichiga olgan b о ‘lib, milliy  о ‘z
taqdirini   о ‘zi   belgilashga   oid   huquqini   ta’minlashda   о ‘z   ifodasini   topdi.   Rus
eserlari   va   mensheviklari   manfaatlarini   ifodalovchi   ikkinchi   siyosiy   y о ‘l   Rossiya
tarkibida   cheklangan   muxtor   huquqlarni   beruvchi   demokratik   jarayonlarni
kengaytirishga   qaratilgan   edi.   Uchinchisi   –   lenincha   y о ‘l   –   yagona   sovet
imperiyasi   makonida   xayoliy   kommunistik   jamiyatni   barpo   etishga   y о ‘naltirilgan
b о ‘lib,   biroq   dastlabki   paytda   lenincha   rahbariyat   о ‘zining   asl   maqsadlarini   turli
vositalar   yordamida   niqoblashga   intilgan   edi.   Milliy   chet   о ‘lkalar   keng   xalq
ommasining siyosiy  q о ‘llabquvvatlashini  ta’minlashga  harakat  qilgan yangi  sovet
hukumatining   boshlig‘i   oktyabr   t о ‘ntarilishining   dastlabki   kunlaridayoq   milliy
masalani keskin hal qilishning serva’da istiqbollarini bayon etishga shopildi. 
O‘z milliy hayotingizni erkin va t о ‘siqsiz barpo eting. Siz bunga haqlisiz. Siz,
о ‘z mamlakatingizda   о ‘zingiz  x о ‘jayin  b о ‘lmog‘ingiz lozim.  Siz   о ‘z hayotingizni
turmush   tarzingiz   va   shunga   monand   ravishda   barpo   etishingiz   lozim”.   Biroq,
keyingi   voqealar   ishonarli   k о ‘rsatganidek,   yangi   hokimiyat   о ‘ziga   xos   midiy
rivojlanish   imkoniyatini   s о ‘zlarda   bayon   etib,   amalda   ularga   t о ‘sqinlik   qildi 1
.
1
 Азамхўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент: “Фан”, 1996.  – Б.  115.
38 Jumladan,   Boshqirdiston,   Tatariston,   Qrim   va   Kavkazning   musulmon   xalqlari
hukumat  “Murojaati” bilan t о ‘liq kelishgan  holda   о ‘zlarining mustaqil  musulmon
davlatlarini  tashkil  etishlarini  e’lon qilganda,  ularning hammasi  qurol  kuchi  bilan
Rossiya   tarkibiga   qaytarildi.   Bolshevistik   markaziy   rahbariyat   ulug‘   davlatchilik
siyosatini   davom   ettirdi.   Bu   hol   mahalliy   kommunistlarning   ochiqdan-ochiq
shovinistik   harakatlari   tufayli   yanada   chuqurlashdi.   Biroq   oktyabrning   dastlabki
kunlarida   yangi   hokimiyatning   xalqqa   qarshi   munosabati   hali   ochiq-oydin
k о ‘rinmagandi.   Aksincha,   ozodlik   haqidagi   va’dalar   ezilgan   xalqlarda
mustamlakachilik zulmidan qutulish umidini uyg‘otdi. Ayni paytda, Turkistondagi
milliy   partiya   va   harakatlar   y о ‘lboshchilari   “sotsialistik   inqilob”   tashqaridan
kelgan   siyosatchilar   q о ‘li   bilan,   mahalliy   aholi   ishtirokisiz   amalga   oshirilganidan
ogoh etdilar 1
.
Petrograd   va   Toshkentda   bolsheviklarning   hokimiyatni   egallagani   haqidagi
xabar   joylarda   turlicha   qabul   qilindi.   Toshkentga   qarama-qarshi   mazmundagi
telegrammalar   kela   bopiladi,   ularning   ba’zilari   ushbu   voqeani   ma’quladi,
boshqalari   esa   salbiy   munosabat   bildirdi.   Musulmon   y о ‘lboshchilarining
munosabatini   milliy   matbuot   sahifalarida   e’lon   qilingan   maqolalar   b о ‘yicha
bilish   mumkin.   Jumladan,   “Hurriyat”   gazetasi   oktyabr   tuntaripining   dastlabki
kunlaridanoq “Rossiyadan xabarlar” ruknida mamlakatdagi siyosiy vaziyat haqida
xabarlar   berdi.   Abdurauf   Fitrat   “Siyosiy   g‘oyalar”   maqolasida   shunday   yozadi:
“Hozirda   turkistonliklar   uchun   hammadan   muhimi   harakatlar   y о ‘lini   belgilab
olishdir.   Bolsheviklar   va   Kerenskiy   hukumati   tarafdorlari   ozodlikni   himoya   qilib
samoderjaviyaga   qarshi   chiqayotgan   ekan,   bu   aynan   musulmonlar   manfaatlariga
t о ‘g‘ri   keladiki,   ulardan   borishing   tomoniga   о ‘tish   va   boshqasiga   qarama-qarshi
turish ehtiyotsizlik va aqlsizlik b о ‘lur edi”. 
Fitrat   turkistonliklarga   betaraf   b о ‘lishini   taklif   etadi,   “Aynan   shu   y о ‘l   eng
xavfsizdir”. U taraflardan har biriga murojaat qiladi: “hozircha birortangiz bizning
о ‘z   milliy   huquqlarimizni   tortib   olish   fikriga   kelmagan   ekansiz,   biz   sizning
dushmaningiz b о ‘lmaymiz. Biz, musulmonlar, birortangizni yomon q о ‘rmaymiz va
1
 Ражабов. Қ.  Туркистон тарихи. – Тошкент ,  2002.  – Б  87 .
39 hech   kimni   himoya   qilmaymiz”   (“Hurriyat”,   1917   yil   7   noyabr).   Shunday
mazmundagi fikrlar boshqa milliy demokratlarning dunyoqarashida ham uchraydi.
Ayni   paytda   Toshkentda   yuzaga   kelgan   vaziyatdan   tashvishga   tushgan   о ‘lka
demokratik   tashkilotlari   2   noyabrda   Muvaqqat   О ‘lka   hukumatini   tashkil   etish
masalasiga bag‘ishlangan birlashgan majlisni  о ‘tkazdi. Majlis a’zolarning bir qismi
qamalgan,   bir   qismi   qochib   yashiringan,   Turkiston   muvakkat   q о ‘mitasi   bilan
birgalikda darhol 9 kishidan iborat Turkiston  о ‘lka ijroiya q о ‘mitasini tashkil etish
fikriga   keldi;   ulardan   uch   vakil   ishchi   va   soldat   deputatlari   о ‘lka   Sovetidan,   ikki
vakil   xrestyan   deputatlari   о ‘lka   Sovetidan,   bir   vakil   musulmon   deputatlari   о ‘lka
Sh о ‘rosidan,   bir   vakil   qirg‘iz   deputatlari   о ‘lka   Sovetidan,   bir   vakil   eserlar
partiyasidan,   bir   vakil   sotsial-demokratlar   partiyasi   о ‘lka   byurospdan   saylandi.
Q о ‘mitada   21   kishidan   iborat   kengaytirilgan   demokratik   kengash   tashkil   etildi,
undan atigi 2  о ‘rin  о ‘lka musulmonlari Sh о ‘rosiga askratildi.
7   noyabrda   Turkiston   о ‘lka   inroq о ‘mi   15   noyabrda   barcha   demokratik
tashkilotlar   hamda   soldat,   ishchi,   krestyan,   qirgaz   va   musulmon   deputatlari
Sovetlari,   sotsialistik   partiyalar   о ‘lka   syezdi,   shuningdek,   shahar   dumasi
chaqirilajagini   bildirib   о ‘lkaning   barcha   shaharlariga   telegramma   orqali   xabar
yubordi.   ІІІ   о ‘lka Sovetlari  syezdi  arafasida bir  qator muhim voqealar  r о ‘y berdi.
12 noyabrda Toshkentda  о ‘lkaning turli shaharlaridan kelgan musulmon delegatlar
ishtirok etgan shahar  о ‘z- о ‘zini boshqaruv vakillari syezdi  о ‘z ishini boshladi. Shu
kuni  Rossiyada  Ta’sis  Majlisiga  saylovlar  boshlayadi. Ular  saylov  okrutlarida bir
necha   hafta   davom   etdi.   Yesh   senzi   harbiy   xizmatchilar   uchun   18   yoshni   va
fuqarolar   uchun   20  yoshni   tashkil   etdi.   Mulkiy,   о ‘troqlik,  savodxonlik   va   boshqa
senzlar k о ‘zda tutilmadi, xotin-qizlarga teng saylov huquqi berildi. 
Shuni   ta’kidlash   lozimki,   saylovlar   hali   Rossiyaning   hamma   rayonlarida
Sovet   hokimiyati   о ‘rnatilmagan   bir   sharoitda   olib   borildi.   Turkistonda   Ta’sis
Majlisiga   saylovlar   о ‘tkazilmadi,   bunga   aftidan   sentabr   voqealari   va   Oktyabr
t о ‘ntarishi   natijasida   yuzaga   kelgan   notinch   vaziyat   sabab   b о ‘ldi.   Biroq   Ta’sis
Majlisiga   musulmonlar   nomzodlari   r о ‘yxati   e’lon   qilindi.   Jumladan,   Samarqand
viloyat   musulmonlari   syezdi   (1917   yil   28 - 30   oktyabr)   qarori   bilan   ta’sis   Majlisi
40 delegatlari r о ‘yxatiga Mahmudx о ‘ja Behbudiy, Abdurahmon Farhodov, Toshp о ‘lat
Abdulkomil  о ‘g‘li, Sulton  О ‘rinboy  о ‘xli, Sadri Maqsudiy, Nikolskiy, Kamoliddin
Xusainovlar   kiritildi  (“Xurriyat”,  1917   yil  7  noyabr). 12-15  noyabrda   о ‘tkazilgan
“Turli   musulmonlar   guruhlarining   birlashgan   majlisi”   о ‘sha   kunlardagi   sezilarli
voqealardan   b о ‘ldi.   Mazkur   majlisda   k о ‘zda   tutilganidan   k о ‘p   ishtirokchilar
qatnashgani uchun unga III   о ‘lka musulmonlari syezdi maqomini berish zarur deb
topildi.Milliy   musulmon   tashkilotlarining   y о ‘lboshchilari   о ‘lka   aholisining   k о ‘p
millatli   tarkibini   hisobga   olishda   doimo   demokratik   tamoyillarga   rioya   qilish
fikrini uqtirdilar.
2.2. Turkiston Muxtor hukumatining sovetlar tomonidan ag‘darilishi
41 Muxtoriyat   hukumati   a’zolari   о ‘rtasida   о ‘zaro   ixtilof   kelib   chiqdi.   Hukumat
rahbari   Mustafo   Ch о ‘qayev   iste’foga   chiqishga   majbur   b о ‘ldi.   Uning   hukumat
mahkamasi  ag‘darildi,   о ‘zi   esa  yaqin  kishilari  bilan  hukumatni  tashlab,  Q о ‘qonni
tark   etishni   lozim   topdi.   Muxtor   hukumat   Harbiy   kengashi   raisi   M.Chanishev   va
uning   eng   yaqin   safdoshlari-rus   ofitserlari   qamoqqa   olindi.   Ulamochilarning
yordami   bilan   Muxtoriyat   hukumati   militsiyasiga   boshchilik   qiluvchi   Ergash
hukumat   rahbari   va   bosh   q о ‘mondon   etib   tayinlandi.   Ana   shu   tariqa   Muxtor
hukumatda   davlat   t о ‘ntarishi   yuz   berdi.   Hokimiyat   ashaddiy   murosasiz   kuchlar
q о ‘liga   о ‘tib qoldi. Turkiston Muxtoriyatidagi bu b о ‘linish sh о ‘rolarga q о ‘l keldi 1
.
Ular   bu   qulay   vaziyatdan   foydalanib   Q о ‘qon   shahriga   hujumni   yanada
kuchaytirdilar. 
Ayniqsa bosim 18-19-fevralda Toshkentdan Ye.O.Perfelyev Q о ‘qonga yetib
kelgach yanada kuchaydi. Uning ixtiyorida II eshelon harbiy qismlar bor edi. Otliq
askarlar,   artilleriya   va   piyoda   qismlarga   ega   b о ‘lgan   Turkiston   о ‘lkasi   harbiy
komissari,   s о ‘l   eser,   vahshiy   general   Q о ‘qonni   uch   tarafdan   qurshab   oldi.   Qizil
q о ‘shinlar   Eski   shahar   hududiga   bostirib   kirdilar.   Dahshatli   va   mislsiz   qirg‘in
boshlandi,   Q о ‘qon   о ‘t   ichida   qoldi.   Q о ‘qondagi   xunrezlik,   genotsid   dahshatlarini
amalga   oshirganlarning   о ‘zlari   ham   e’tirof   etganlar.   О ‘sha   paytda   28   yoshda
b о ‘lgan   о ‘lka   Harbiy   komissari   Ye.Perfilyev   jang   tafsilotlarini   shunday   hikoya
qildi:   “Machitlarni   yana   bir   necha   marotaba   о ‘qqa   tutishga   t о ‘g‘ri   keldi.   Qizil
gvardiyachilar   b о ‘g‘izlangan   Yevropaliklarning   jasadlarini   k о ‘rganda   shunday
tutaqib  ketdilarki,  ularni   hech   qanday   kuch   t о ‘xtatib   qololmasdi,   askarlar   oldidan
chiqqan   hamma   narsani   yakson   qilib   ketaverdilar 2
.   Hatto   shunday   holat   r о ‘y
berdiki,   5   ta   qizil   gvardiyachi   yerli   banditlarning   200   tasini   oldiga   solib   quvladi.
Otryad   katta   qahramonlik   k о ‘rsatdi.   Jang   ishtirokchilari   orasida   birorta   ham
q о ‘rqog‘i   y о ‘q   edi.   Biz   qiyinchilik   bilan   Toshk о ‘prikni   q о ‘lga   kiritdik   va   Eski
shaharga yorib kirdik. Isyonchilar t о ‘dasi Skobelev tomonga chekinishdi. Badavlat
kishilar   qimmatbaho   boyliklarini,   pullarini   о ‘zlari   bilan   olib   qochdilar,   lekin
narsalari  о ‘zlariga nasb etmadi. Qochayotganlarni tezotar t о ‘pdan  о ‘q uzib yanchib
1
 Азамхўжаев С. Туркистон муҳторияти. – Тошкент :  “Фан” ,  1996. – Б.119 .
2
 Шамсуддинов   Р .  “Истиқлол  йў лида шаҳид кетганлар”.  – Тошкент ,  2001. – Б. 53 .
42 tashladik,   bir   qismini   esa   orqaga   chekinishga   majbur   etdik.   Ularning   k о ‘rpa-
yostiqlari, gilamlari, qimmatbaho narsalari y о ‘lda sochilib qoldi”. 
Q о ‘qonda  dahshatli  fojealar  va  qirg‘inlarni   о ‘z k о ‘zi   bilan k о ‘rgan  va uning
shaxsan   ishtirokchisi   M.I.Shkorupaning   iqrori   ayniqsa   diqqatga   loyiqdir:   “Tinch
aholining uylari, Turkiston Rossiya uchun ham tansiq b о ‘lib qolgan manufaktura,
g‘alla omborlari yonardi. Q о ‘qon uch kun  о ‘t ichida qoldi. “ О ‘sha kunlarda, - deb
yozadi  tarixshunos  olim  Sh.A Shomagdiyev, talonchiliklar  ham avj  olgan. Askar,
qizil gvardiyachilarga b о ‘ysunmay qolgan olomon, mayda burjuaziya nima b о ‘lsa
shuni talab, tashib keta boshladi... Eski shahar va barcha d о ‘konlar tijorat firmalari,
savdo qatorlari, banklar, mayda xonadonlar talon-taroj qilindi. Talonchilar talagan
mulklarini   aravaga   ortib,   vakzal   va   qal’aga   tashidilar.   U   yerda   begona   mulkni
b о ‘lib   olish   boshlandi””.   1918   yilda   Q о ‘qonga   kelgan   ingliz   kapitani   A.Brun
shaharni   yarim   b о ‘sh   holda   k о ‘rgan.   Uning   yozishicha   shahar   bosqinida   ishtirok
etgan   nemis   avstraliyalik   va   venger   asirlardan   yollangan   askarlar   100   ming
s о ‘mdan ortiq pulni  о ‘marishgan. 
Ayniqsa   armani   millatga   mansub   dashnoqlar   Q о ‘qon   shahrida   k о ‘z-k о ‘rib
quloq   eshitmagan   vahshiyliklarni   amalga   oshirdilar.   Q о ‘qon   fojeasi
qatnashchilaridan   yana   biri,   Turkiston   xalqlarining   jallodi   A.T.Karavaysev   о ‘z
estaliklarida   bunday   deb   yozadi:   “Konovalov   t о ‘dasidagi   arman   dashnoqlari
о ‘zboshimchalikni   haddan   oshirib   yubordilar.   Ular   Q о ‘qonga   kelguncha   tinch
aholini   talab,   qirg‘in   qilganlar”.   Armani   millatiga   mansub   dashnoqlar   Q о ‘qonda
k о ‘z-k о ‘rib quloq eshitmagan vahshiyliklarni amalga oshirdilar. Shahar ostin-ustin
qilindi   va   talandi.   Ular   xususan   Eski   shaharni,   ayniqsa   savdo   tarmoqlarini,
d о ‘konlar,   rastalarni,   omborlarni   taladilar,   qolganlariga   о ‘t   q о ‘yib   yondirib
yubordilar.   Dashnoqi   armanlar   musulmonlar   yashaydigan   xonadonlarga   bostirib
kirdilar,   hech   kimni   ayamasdan   qirg‘in   qildilar,   hatto   cholu-kampirlar   va   yosh
g о ‘daklarga   ham   rahm   qilmadilar.   Homilador   ayollarni   qorinlarini   yorib
tug‘ilmagan   g о ‘daklarni   qilichlar   tig‘idan   о ‘tkazdilar,   yosh   norasta   g о ‘daklarni
beda qirqadigan joduda burda-burda qilib tashladilar. Yosh qizlarning nomuslarini
haqoratladilar,   ayol   juvonlarni   esa   erlari   k о ‘z   oldida   z о ‘rladilar.   Ibodatxonalar,
43 masjid   va   madrasalarni   kuli   k о ‘kka   sovurildi.   Hamma   yerda   qamoqqa   olishlar
boshlandi,   ayg‘oqchilar   va   tilmochlar   k о ‘paydi.   Mahalliy   aholini   qamoqqa   olish
t о ‘g‘risidagi   order   b о ‘lsa   ham   b о ‘lmasa   ham   hibsga   olaverdilar.   Qamoqqa
olinganlarning k о ‘plari sud va tergovsiz otib tashlandi. Q о ‘qonni tashlab ketishga
majbur b о ‘lgan. 
Muxtor   hukumatning   a’zolari   Farg‘ona   shahriga   borib   xalqni   namoyishga
chorlaganlar. Ularni  tub yerli mahalliy aholi q о ‘llab-quvvatlagan. Lekin sh о ‘rolar
hukumati   bu   harakatni   bostirgan.   Nosirxon   T о ‘ra   Namanganda,   S.Gersfeld
Samarqanda,   Obidjon   Mahmudov   Buxoroda   q о ‘lga   olingan.   Ubaydullax о ‘jayev,
Abdulxamid Sulaymon (Ch о ‘lpon) Q о ‘qondagi fojeaviy hodisalarni Ashhaboddan
Samarqandga   kelayotganlarida  y о ‘lda  eshitadilar   va  ular   о ‘z  y о ‘llarini   о ‘zgartirib
Orenburg tomon y о ‘l oladilar. Bu yerda ular Ahmad Zakiy Validiy T о ‘g‘on bilan
uchrashadilar. U Orenburgda Boshqirdiston Muxtoriyatining ichki va harbiy ishlari
bilan   band   edi.   Xullas,   hamma   alomatlarga   k о ‘ra   tarixga   Turkiston   Muxtoriyati
nomi   bilan   kirgan   Q о ‘qon   Muxtoriyati   tor-mor   qilindi   va   tarqatib   yubordi.
Qadimgi   madaniy   va   boy   savdo   shahri   b о ‘lgan,   Q о ‘qon   tag-tugi   bilan   vayron
qilindi va qonga botirildi. 
Q о ‘qon   xalq   militsiyasiga   boshchilik   qilgan   Ergash   о ‘z   kuchlari   bilan
shaharni tashlab chiqdi va sh о ‘rolarga qarshi kurashni davom etirdi. Rahbarsiz va
tashkilotsiz   qolgan   Q о ‘qon   shahri   mudofaachilari   fojea   va   dahshatni   yanada
og‘irroq tus olmasligi maqsadlarini k о ‘zlab sh о ‘rolar rahbariyati bilan muzokaralar
boshlashga   majbur   b о ‘ldilar.   Nihoyat   22-fevral   (9-fevral)da   bolshovoylar
tomonidan   taqdim   etilgan   va   mahalliy   musulmon   xalqining   milliy   manfaati   va
izzat nafsini kamsituvchi “Tinchlik shartnomasi”ga imzo chekdilar. Shartnomaning
birinchi moddasida: “aholi xalq Komissarlari sh о ‘rosining hokimiyati va mahalliy
sh о ‘ro   muassasalarini   tan   oladi”,   deyilgan   edi.   Shunday   qilib,   Turkiston
Muxtoriyati   hukumati   beshikligidayoq,   b о ‘g‘ib   о ‘ldirildi   va   tugatildi,
mustamlakachi   bosqinchi   sh о ‘rolar   hukumati   о ‘z   g‘alabasini   tan-tana   qildi.
Turkiston   Muxtoriyatidan   s о ‘ng   1917   yil   dekabrda   qozoq   milliy-demokratlari
Orenburgda tashkil etgan Alash Muxtoriyati ham tor-mor qilindi. Ammo z о ‘rlikka,
44 bosqinchilikka   asoslangan   va   Turkiston   Muxtoriyatini   tugatishga   qaratilgan
sh о ‘rolarning   sharmandali   va   adolatsiz   siyosati   mehnatkash   xalq   ommasi   k о ‘zi
oldida   bu   hukumatning   asl   maqsadi   va   mohiyatini   ochib   tashladi.   Natijada   butun
Turkiston xalqlari istiqlol uchun, erk va milliy ozodlik uchun kurashga otlandilar. 
Bolshovoylarning   Q о ‘qon   shahrida   amalga   oshirgan   dahshatli   fojealaridan
hatto   Turkistonda   yashayotgan   yevropa   aholisiga   mansub   eserlar,   kadetlar   va
mensheviklarning vakillari ham nafratlangan edilar. Menshevik-internatsionalistlar
fraksiyasining   boshlig‘i   Vaynshteyn   Toshkent   shahar   Sh о ‘rosining   1918   yil
23-fevraldagi   yig‘inida   Respublika   Harbiy   Komissari   Ye.Perfilyevning   qizil
gvardiyachi jangchilari bilan Q о ‘qonda dahshatli xunrezliklar qilganini taftish etish
kerak   va   aybdorlar   javobgarlikka   tortilishi   lozim,   deb   talab   qildi.   Jumladan   u
bunday degan edi: “Qiziq, sinfiy kurash nomi bilan armanlar va forslarning  о ‘zaro
milliy   kelishmovchiliklari   haqidagi   gaplar,   musulmonlardan   qanday   qilib,
himoyalanishimiz   loyihasi   t о ‘g‘risidagi   fikrlar   quloqqa   chalinmoqda.   Biz   sinfiy
kurash  о ‘rniga milliy kurash olib borayapmiz, bu ahvolni, shubhasiz, tabiiy hol deb
hisobga olmaymiz. Lekin u mantiqan t о ‘la, sh о ‘rolarning Turkiston   о ‘lkasida olib
borayotgan siyosati oqibatidir”. 
1918-yil   yanvar   oyidayoq   Skobelev   shahar   hokimi   V.D.Doriomedov
“Znamya   svabod о ‘”   gazetasida   Muxtoriyatchilarga   hayrihohlik   bildirib,   “rus
bolsheviklari har qanday Muxtoriyatni tan olmadi va mazlum xalqlar  о ‘z huquqlari
va taqdirlarini haqiqatan  о ‘zlari belgilamoqchi b о ‘lganlarida bunga y о ‘l q о ‘ymadi”
deb   yozgan   edi 1
.   Turkiston   Muxtoriyatiga   nisbatan   adolatsiz   siyosatni   ba’zi-bir
bolshovoy   arboblarning   о ‘zlari   ham   tanqid   qilgan   edilar.   Jumladan,   Sh о ‘rolar
istibdodi   arboblaridan   D.F.Manjara   bunday   degan   edi:   “Milliy   siyosatda   y о ‘l
q о ‘ygan   xatolarimiz   tufayli   Q о ‘qon   Muxtoriyati   vujudga   keldi...   Uni   y о ‘qotish
payti   yana   bir   xatoga   y о ‘l   q о ‘ydik.   Qurol-yarog‘i   deyarli   b о ‘lmagan   Muxtori-
yatchilar joylashgan Eski shaharni qamal qilish  о ‘rniga biz t о ‘plardan  о ‘qqa tutdik,
keyin   dashnoqlarning   qurolli   t о ‘dalarini   ishga   soldik.   Natijada   talon-taroj,
1
  Ўзбекистоннинг  янги   тарихи.  Иккинчи   китоб.  Ўзбекистон   Совет   мустамлакачилиги  даврида    –  Тошкент:
“Шарқ”, 2000.   – Б.  56.
45 nomusga tegish, qirg‘in boshlandi. Bundan Muxtoriyatchilarga aloqasi  b о ‘lmagan
tinch aholi katta zarar k о ‘rdi”. 
Turkiston Muxtoriyatini qonga botirilganligining eng asosiy va bosh aybdori
V.I.Lenin   bosh   b о ‘lgan   sh о ‘rolar   hukumati   va   Kommunistik   firqadir,   qolaversa
Markaziy   hukumatining   Turkiston   filiali   va   uning   qonx о ‘r   va   jallod   malaylari
b о ‘lmish,   endigina   26   yoshga   t о ‘lgan   Kolesov   rahbarligidagi   Turkiston   Xalq
Komissarlari   hukumati   va   uning   a’zolaridir.   Bu   hukumat   a’zolarining   deyarlik
barchasi mahalliy musulmon xalqlarga nafrat va shovinistik ruhi bilan sug‘orilgan
va   ongi   zaharlangan   shaxslar   edilar.   Favqulodda   Komissar   Pyotr   Kobozevning
e’tiroficha   Rais   Fyodr   Kolesov   sanalgani   bilan   barcha   ish   Uspenskiy   q о ‘lida   edi.
Uspenskiy   esa   ashaddiy   monarxist   shovinist   edi.   Uning   “ О ‘rtoq   musulmonlar!
shuni   qulog‘ingizga   quyib   olingki   biz   sizning   og‘alaringizmiz,   sizlar   uka
b о ‘lasizlar,   tushunarlimi,   bizga   b о ‘ysunushga   majbursiz”   degan   s о ‘zlaridan   ham
bu shaxsning ichki dunyosi k о ‘zga yaqqol tashlanib turar edi. Yoki Turkiston XKS
a’zolaridan biri Pavlichenkoning quyidagi s о ‘zlariga e’tibor qiling: “Biz   о ‘zimizni
inqilobning ilg‘or otryadi, eng ongli va komil jangchilari deb bilamiz va siyosatga
g‘ о ‘r   b о ‘lgan   musulmon   mehnatkashlarning   yetakchisi   b о ‘lishni   burchimiz   deb
bilamiz. Musulmonlarga biron narsani topshirish niyatida emasmiz”.  Q о ‘qon
fojeasida   asosiy   aybdor   Lenin   va   Stalin   boshliq   bolsheviklar   firqasi   va   sh о ‘ro
hukumati   ekanligi   ta’kidlanadi.   Bu   ayb   uchun   Q о ‘qon   xalqiga,   butun   Turkiston
xalqiga murojaat etib, musulmon aholisidan uzr s о ‘rashni zarurligini hatto 1919-yil
9-mayda   Lenin  huzurida  b о ‘lgan  afg‘on-hind  delegatsiyasi   boshlig‘i,  Muhammad
Barakatulloxon (Sobir Yusupov ham birga edi) ham og‘zaki, ham yozma ravishda
bayon   etgandi.   Ammo   din   insoniy   xislat   mustamlakachi   va   qonx о ‘r   jallodlarga
begona   edi.   Turkiston   va   Boshqirdiston   milliy   Muxtor   hokimiyati   ag‘darib
tashlangandan keyin milliy masalalar  b о ‘yicha Sh о ‘ro Xalq komissarligi  1918-yil
aprelida Qozon, Ufa, Yekaterinburg, Turkiston va boshqa mahalliy sh о ‘rolar uchun
“Sh о ‘ro   hokimiyatining   vazifalari”   degan   murojaat   e’lon   qildi.   Unda   sh о ‘ro
rahbariyatining   tub   maqsadlari   bayon   qilindi:   “Markazda   boshlangan   inqilob
chekka  о ‘lkalarga, ayniqsa Osiyoga ancha kech yetib keldi.  Turmush   va   tilning
46 о ‘ziga hosligi, hamda chekka viloyatlarning iqtisodiy qoloqligi bu yerlarga sh о ‘ro
hokimiyatining   kirib   kelishini   qiyinlashtirdi.   Bultur   (1917-yil)   noyabr   va   dekabr
oylarida Volga b о ‘yi tatarlari, boshqirdlar, qirg‘izlar (qozoqlar) va Turkistonliklar
orasida paydo b о ‘lgan Muxtor burjua guruxlari inqilob davomida qadamba-qadam
qurolsizlantirildilar.   Bu   ish   ularni   xalq   ommasidan   tamomila   ajratib   tashlash   va
ommani   sh о ‘ro   atrofiga   jipslashtirish   maqsadida   amalga   oshirildi.   Ularning
Muxtoriyatini   olib   q о ‘yish,   ushbu   jirkanch   burjuachilardan   tozalashni   boshlash
va   burjua   Muxtoriyatini   sh о ‘ro   Muxtoriyatiga   aylantirish   zarur”.   Sh о ‘ro
rahbariyatinining   milliy   asosdagi   Muxtoriyat   emas,   balki   Sh о ‘ro   negizidagi
Muxtoriyat   tarafdori   ekanligi   masalasi   hattoki   RSFSRning   1918-yil   10-iyulda
qabul   qilgan   konstitutsiyasida   ham   о ‘zining   yaqqol   ifodasini   topdi.
Konstitutsiyaning   8-paragrafi   4-bandida   bunday   deyilgan:   “Har   bir   millatning
ishchi   va   dehqoniga   Muxtor   hokimiyat   yoki   boshqa   Muxtor   Sh о ‘ro   tashkilotlari
ishida ishtirok etmoqchi yoki y о ‘qmi, va u qaysi  negizdagi Muxtoriyatda ishtirok
etmoqchi, shuni  о ‘zi hal qilishi huquqi berib q о ‘yilgan”. 
Umuman   olganda ,   Turkiston   Muxtoriyati   uchun   kurash   mamlakatimiz
xalqlarining   milliy   istiqlol   uchun ,  erk   va   ozodlik   uchun   olib   borgan   mardonavor   va
jasoratli   kurashining   eng   yorqin   sahifalaridan   biri   sifatida   Vatan   tarixidan   chuqur
о‘ rin   oldi .  Vatanparvarlik   tarbiyasining  о‘ rnak   va   namuna   olsa   arzigulik   bu   satrlari
Muxtoriyatchilar   va   ularning   jasoratlari   mamlakatimiz   fuqarorlari ,   xususan   yosh
о‘ g ‘ il - qizlarimiz   qalbida   qanchalik   mehr - muhabbat   uyg ‘ otsa ,   Turkiston
Muxtoriyatchilarini   qonga   botirgan   va   ularni   tengsiz   jangda   qirg ‘ in   qilgan
shovinist   Rossiya   sh о‘ ro   saltanati   mustamlakachilariga   nisbatan   ham   shu   qadar
nafrat   va   g ‘ azablarini   tug ‘ yon   urdiradi .
XULOSA
Bugungi kunda Turkiston Muxtoriyati uchun kurash tarixini о‘rganish alohida
ahamiyat   kasb   etadi.   Ilmiy   jamoatchilik   e’tiborini   kо‘pdan   о‘ziga   jalb   etib
47 kelayotgan Muxtoriyat tarixi xozirda nafaqat ilmiy, balki amaliy va hatto spyosiy
nuqtai   nazardan   qiziqish   uyg‘otishi   tabiiy.   Chunki   davr   о‘sha   yillar   voqealariga
qayta   baho   berishni   taqozo   etmoqda.   Shunisi   ham   borki,   Turkistonda   Muxtoriyat
uchun   kurash   jarayonida   demokratik   milliy   davlatchilikni   barpo   etish   mafkurasi
ham   pakllana   bordi.   Sovet   voqeligi   sharoitida   uzoq   yillar   Turkiston   Muxtoriyati
tarixi   soxtalashtirildi   va   buzib   k о ‘rsatildi.   Mavjud   ilmiy   adabiyotlarni   batafsil
о ‘rganish shuni k о ‘rsatdiki, sovet davrida tadqiqotchilar mafkuraviy va ma’muriy
nazorat   iskanjasida   b о ‘lib,   erkin   fikr   bildirish   imkoniga   ega   emasdilar.   Ular
kommunistik targ‘ibot maqsadlariga xizmat qilishga majbur edilar. 
Turkistonda   sovet   hokimiyati   о‘ rnatilishi   hamda   ijtimoiy - siyosiy   harakatlarni
о‘ rganishga ,   shuningdek ,   jadidchilikni   tadqiq   etishga   bag ‘ ishlangan   80- yillar
oxirlarigacha   yaratilgan   deyarli   barcha   ilmiy   tadqiqotlarda   Turkiston
Muxtoriyatining   mohiyati   va   tushunchasini   atay   toraytirish   maqsadida   unga
“ Q о‘ qon   Muxtoriyati ”   degan   nom   berilib ,   uning   tashkilotchilari   “ panislomcha ”,
“ panturkchi ”,   “ burjua   millatchilari ”,   “ aksilinqilobchi ”   deb   ataldi .   Ikkinchisi   –
“qayta   qurish”   davri.   S о ‘nggi   yillardagi   adabiyotlarni   izchillik   bilan   о ‘rganish
shuni   k о ‘rsatadiki,   80-90-yillar   davomida   “qayta   qurish”   ta’sirida   partiya
mafkuraviy tuzumining bir muncha kuchsizlanadi va SSSRning parchalanishi bilan
tarix   fanida   sog‘lomlashish   jarayoni   namoyon   b о ‘la   boshladi.   Bular   tarixiy
voqealarga  sinfiy  yondashuvdan   qochish,  umuminsoniy  qadriyatlar   us  tuvorligiga
suyanishga   intilish   kabilarda   k о ‘rinadi.   O‘z- о ‘zidan   ma’lumki,   о ‘zbek   xalqining
ozodlik va mustaqillik uchun kurashi  manbalariga e’tibor keskin kuchaydi. Shuni
ta’kidlash   lozimki,   gazeta   va   jurnallardagi   maqolalar   bilan   bir   qatorda,   risola
sifatidagi   tadqiqotlar   ham   paydo   b о ‘ldi.   Biroq,   ularda   bizning   tahlilimiz
k о ‘rsatishicha, muammoning ayrim qirralari qarab chiqiladi. 
Turkiston   Muxtoriyati   harakatini   idrok   qilishga   bag‘ishlangan   maxsus
tadqiqotlar   olib   borilmadi.   Xususan,   mahalliy   demokratlarning   Muxtoriyat   uchun
kurashdan   k о ‘zlagan   asosiy   maqsadlari,   ularning   Turkiston   jamiyatini   taraqqiyot
y о ‘liga tarixiy islohotchilik asosida olib chiqishga urinishlari yetarli   о ‘rganilmadi.
Jadidlarning   1917-yil   fevraldan   Oktabrgacha   b о ‘lgan   davrdagi   faoliyatining
48 dasturiy,   tashkiliy   tomonlari,   ularning   Turkiston   ozodligi   va   mustaqilligi   uchun
kurashda   mahalliy   aholini   birlashtirish   uchun   olib   borgan   say-harakatlari
tadqiqotchilar e’tiboridan chetda qoldi. 
Mustaqillik   davrida   olib   borilgan   izlanishlar   natijasida   quyidagi   masalalar
о‘ rganildi :   Turkistonda   islohotchilik   g ‘ oyalarini   shakllantirishga   shart - sharoit
yaratgan   tarifiy ,   ijtimoiy - iqtisodiy ,   siyosiy   omillar ;   jadidchilik   va   Turkiston
Muxtoriyatining   о‘ zaro   yaqin   aloqasi ,   Milliy   demokratlar   faoliyatining   dasturiy ,
tashkiliy   asoslari   va   ularniag   konseptual   qarashlari .   Turkiston   Muxtoriyati   barpo
etilishi   takribasi   umumlashtirildi   va   uning   z о ‘ravonlik   bilan   bostirilishining
haqqoniy manzarasi yoritildi. 
Turkiston   Muxtoriyati   millatlarning   о ‘z   taqdirini   о ‘zi   belgilash   masalasini
demokratik y о ‘l bilan hal etishga bel bog‘lagan xalq irodasi va ilg‘or ziyolilarning
k о ‘tarinki   xatti-harakatlari   zaminida   vujudga   keldi.   Tabiiyki,   z о ‘ravonlik,
shovinizm   bilan   qurollangan   yangi   mustabid   bolsheviklar   milliy   mustaqillikka
intilishning   har   qanday   k о ‘rinishiga   tish-tirnog‘i   bilan   qarshi   edilar.   Turkiston
Muxtoriyati   amalga   oshirolmagan   maqsadlar   bizning   kunlarda   aniq   tarixiy
mazmun   bilan   boyimoqda.   Xalqimizning   qadriyatlari   tiklanayotgan,   boy   va
mazmundor tarixi t о ‘g‘ri yoritilayotgan bugungi kunlarda milliy mustaqillik uchun
kurashning yorqin va ayni chog‘da, fojiali sahifasi b о ‘lgan. Turkiston Muxtoriyati
haqida   bor   haqiqatni   aytish   va   undan   jiddiy   saboqlar   chiqarish   bugungi   kunning
vazifasidir.
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR:
I. O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti asarlari:
49 1. Каримов   И.А.   Тарихий   хотирасиз   келажак   йў қ.   –   Тошкент :   Шарқ ,   1998.
–   31  б .
2. Мирзиёев   Ш.М.   Буюк   келажагимизни   мард   ва   олижаноб   халқимиз   билан
бирга қурамиз. – Тошкент: Ўзбекистон НМИУ, 2017. –   488   б .
II. Ilmiy adabiyotlar:
1. Азам х ўжаев С. Туркистон  М уҳторияти. – Тошкент :  Фан ,  1996 .
2. Азамхўжаэв С .  Туркистон бирлиги учун. – Тошкент :  Фан ,  1995 .
3. Abdurauf Fitrat. Tanlangan asarlar. –   Toshkent: Ma’naviyat, 2003.
4. Дониёров Шониёз. Мухторият қисмати. – Тошкент :  Шарқ юлдузи ,  1991 .
5. Зиёев   Х.   Тарих   –   ўтмиш   ва   келажак   кўзгуси.   –   Тошкент:   Адабиёт   ва
санъат ,  2000.
6. Эшов   Б.   Ўзбекистонда   давлат   ва   махаллий   бошқарув   тарихи.   –   Тошкент :
Янги аср авлоди ,  2001.
7. Жўраев   Н . ,   Нуруллин   Р . ,   Камолов   С .   ва   бош қ .   Ўзбекистон   Совет
мустамлакачилиги даврида. –   Тошкент :  Шарқ ,  2000.
8. Usmonov   Q.   O‘zbekiston   tarixi   milliy   istiqlol   davri.   –   Toshkent:   O‘qituvchi,
2008.
9. Зиёев а   Д.   Туркист о н   миллий   о з о длик   ҳ а р а к а ти   (муст а бид   тузумг а   қ а рши
1916   йил   в а   1918-1924   йилл а рд а ги   ха лқ   кур а шл а ри   т а ри х шун о слиги).
– Тошкент: Ғ а фур Ғул о м, 2000.
10. Шамсутдинов   Р .   Истиқлол   йўлида   шаҳид   кетганлар . –   Тошкент :   Шарқ
нашриёт - матбаа   акциядорлик   компанияси   б ош   таҳририяти ,  2001. 
11. Ражабов Қ .   Туркистон тарихи. –   Тошкент ,  2002. 
12. Ўзбекистоннинг   янги   тарихи .   Иккинчи   китоб.   Ўзбекистон   Совет
мустамлакачилиги даврида .  –   Тошкент :  Шарқ ,  2000.
13. Шамсуддинов   Р .   Ўзбекистонда   советларни   қулоқлаштириш   сиёсати   ва
унинг фожиали оқибатлари. – Тошкент ,  2001 .
14. Шамсуддинов   Р .  “Истиқлол ёълида шаҳид кетганлар”. –   Тошкент ,  2001 .
15. Haydarov M. Turkiston tarixi (1917-1924-yil).  –   Toshkent, 2000.
50 16. Ermatov A. Turkistonda nazorat organlarining faoliyati. –   Toshkent, 2007.
17. Irzayev   B.   Turkiston   jadidlarining   ko’mak   tashkiloti.   –   Toshkent:   Toshkent
islom universiteti nashriyot matbaa birlashmasi, 2016.
III. Ilmiy maqola va jurnallar
1. Алимова   Д.А.   Ҳақ   олинур,   берилмас   //   Ўзбекистон   адабиёти   ва   санъати.
1997 йил 14 февраль.
2. “Саодат” журнали. Турор Рисқуловнинг таржимаи ҳоли.   – Тошкент,  1992 .
                                      IV. Internet manbalari
1. https:  // www.edu.uz
2. https:  // www. ziyo.net.uz
3. https:  // www.performance.edu.uz
4. https:  // www.natlib.uz
51

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. TURKISTONDA 1917-YILDA SIYOSIY VOQEALAR BOSHLANISHI

1.1. Turkiston Muxtoriyati hukumatining tashkil topishi

1.2. Turkiston Muxtoriyati – jadidlar milliy demokratik g‘oyalarining amaldagi ifodasi

II BOB. TURKISTON MUXTORIYATINING OLIB BORGAN OZODLIK UCHUN KURASHLARI

2.1. Turkiston Muxtoriyati: ozodlik va milliy davlatchilikning tiklanishi uchun kurashlar

2.2. Turkiston Muxtor hukumatining sovetlar tomonidan ag‘darilishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI