O‘zbekistonda o‘tkazilgan sovetlarning aholini ko‘chirish siyosati (1926-1941-yillar)

O‘ZBEKISTONDA O‘TKAZILGAN SOVETLARNING AHOLINI
KO‘CHIRISH SIYOSATI (1926-1941-YILLAR) MAVZUSIDAGI Kurs ishi Mundarija
KIRISH3-6
1-BOB .   O‘ZBEKISTONDA   O‘TKAZILGAN   SOVETLARNING   AHOLINI
KO‘CHIRISH SIYOSATI
1.1   O‘zbekistonda   o‘tkazilgan   sovetlarning   aholini   ko‘chirish   siyosatidagi   asosiy
maqsad va vazifalar  …7-13
1.2   Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi davrlar 14-21
2-BOB.   SOVETLAR   TOMONIDAN   O‘ZBEKISTONDA   O‘TKAZILGAN
AHOLINI KO‘CHIRISH SIYOSATIDAGI NATIJALAR
2.1.   Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi muammolar 22-24
2.2. Ko‘chirish siyosatining yakuni va natijalari .25-32
XULOSA..33-34
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YAXTI..35-36
2 Kirish
Mavzuning   dolzarbligi   va   ahamiyati   shundaki   Sovet   tuzumining   qariyb
75   yil   davom   etgan   hukmronligi   davrida   har   qanday   erkin   fikr   va   holis
yondashuvlar   taqiqlanib,   tarixiy   haqiqatlar   yuzaga   chiqishiga   yo‘l   qo‘yilmadi.
O‘zbekiston   mustaqillikka   erishgan   dastlabki   davrdan   boshlab   tarix   sohasi   uchun
dolzarb   hamda   murakkab   hisoblangan   barcha   muammolarni   o‘rganishga   bo‘lgan
munosabat   ijobiy   tomonga   o‘zgardi.   Prezidentimiz   ham   “Yangi   O‘zbekiston
orzusi, bugungi kunlarimizga nisbatan aytganda, hozirga davrning taqozosi, uning
asl   qiyofasini,   harakatlantiruvchi   kuchlari   va   omillarini   belgilaydigan   g‘oyaviy-
ma’naviy   asos,   xalqimizga   xos   yaratuvchanlik   shijoati   va   keng   ko‘lamli
islohotlarimizning yaqqol ifodasidir” 1
 deya ta’kidlaydi. 
Birinchidan   muammoning   dolzarbligi   Sovet   hokimiyati   tomonidan   XX
asrning 30-90-yillarida amalga   oshirilgan   milliy   siyosat   va   xalqlarni   majburiy
ko‘chirish   oqibatlari   O‘zbekiston   tarixshunosligidagi   muhim   masalalardandir.
SSSRda   zo‘rlik   bilan   amalga   oshirilgan   ushbu   etnik   siyosat   qurbonlari   –chegara
hududlarda   hamda   mamlakatning   ichki   qismlarida   istiqomat   qilib   kelgan   olti
millionga   yaqin   aholi   o‘z   yashab   turgan   manzillaridan   siyosiy   represnsiya   ta’siri
ostida     mahrum     etilib,     mamlakatning     boshqa     hududlariga,     shu     jumladan,
O‘zbekiston SSRga ham ko‘chirib o‘tkazildi.
Ikkinchidan   O‘z   vatanlarida   muqim   yashab   kelayotgan   koreys,   xitoy,
polyak,   nemis,     turk-mesxet,   xeshmil,   kurdlar   “chegara   xavfsizligini   ta’minlash”
maqsadida   majburan   ko‘chirilgan   bo‘lsa   ,   qrim-tatar,   chechen,   bolqor,   qorachoy,
ingush   va   yana   bir   qancha   etnik   guruh   va   millat     vakillari     urush     davrida
“dushman     bilan     til     biriktirganlik”,   “josuslik   aloqalarini     o‘rnatganlik”,     “sovet
davlatiga     qarshi     chiqqanlik”     ayblovlari     bilan   qisqa   muddat   ichida   shafqatsiz
usullarda   deportasiya   qilindi.   Ikkinchi   jahon   urushi   arafasi   va   urush   yillarida
o‘zbek xalqi boshiga tushgan og‘ir musibatlar  hamda qiyinchiliklarga qaramasdan
1
   Янги Ў збекистон  стратегияси    Ш .М . М ирзиёев. - Тошкент: “ O ’ zbekiston ” нашриёти,
2021. 
3 majburan   ko‘chirilgan,yani   “jazolangan   xalqlar”ga   nisbatan   haqiqiy
insonparvarlik,     millatparvarlik,   mehmondo‘stlik   va   xalqparvarlik   na’munalarini
namoyon   eta   oldilar.   Aynan   shu   masala   hozirgi   milliy   va   xorijiy   tarixi
tadqiqotlarning asosiy mazmunini tashkil etayotganligini alohida e’tirof etib o‘tish
lozimdir.
O‘zi   aslida   xalqlar   nima   uchun   deportatsiya   qilingan?   Xalqlarning
deportatsiyasi  Stalin siyosiy repressiyalarining shakllaridan biri, shuningdek, Iosif
Stalinning   shaxsiy   hokimiyatini   mustahkamlash   va   markazlashtirish   shakllaridan
biri   sifatida   tan   olingan.   Vazifa   hayotni   olib   boradigan,   gaplashadigan,   bolalarni
tarbiyalaydigan   va   o‘z   tillarida   gazeta   nashr   etadigan   ba’zi   millat   vakillarining
katta kontsentratsiyasi bo‘lgan joylarni joylashtirish edi.
Ilmiy izlanish darajasi.  I.Stalin buyrug‘iga asosan qatag‘onga uchrab zo‘rlik
bilan   ko‘chirilgan   xalqlar   taqdirini   aks   ettiruvchi   tarixiy   asarlar   XX   asr   60-
yillaridan boshlab birinchi bo‘lib g‘arb mutaxassislari tomonidan o‘rganildi. 1960
yilda   AQShda   e’lon   qilingan   Robert   Konkvestning   “Sovetlarning   xalqlar
deportasiyasi”   kitobi   mavzu   tarixshunosligiga   oid   ilk   adabiyotlardan   biri
hisoblanadi.   Robert   Konkvestning   fikricha,   urush   yillarida   SSSRda   amalga
oshirilgan   majburiy   etnik   deportasiyalar   Rossiya   imperiyasi   davridagi   kolonial
siyosatning   uzviy   davomidir.     Ayrim   noaniqliklarga   qaramasdan   R.Konkvest
“jazolangan  va  surgun  qilingan  xalqlar” haqida statistik va xronologik tahlillarni
birinchi   bo‘lib   bera   olgan.   R.Konkvestdan     farqli     ravishda     SSSR     hududida
xalqlarning     ko‘chirilgan   yo‘nalishlari   xaritasi   Martin   Gilbert   tomonidan   1972   -
yilda   nashr   etilgan   “Rus   tarixi     Atlasi”     da     batafsil     va     to‘liqroq     ma’lumotlar
ko‘rsatiladi.     Chunki   R.Konkvestning     ishida     biz   hujjatli     materiallar
yetishmovchiligiga     duch     kelamiz.   Aleksandr   Soljenisinning   1973-1975-yilda
dunyo   yuzini   ko`rgan   “GULAG   Arxipelagi”   asari   I.Stalin   olib   borgan   qatag‘on
siyosati   fojealarini   tasavvur   etishga   imkon   beruvchi   ma’lumotlarga   boy   asar
hisoblanadi. 
4 Respublikamizda   ilmiy   izlanish   darajasi.   O‘zbekistonda   ushbu   masala
bo‘yicha   barcha   asosiy   ma'lumotlar   asosan   respublika   ichki   ishlar   vazirligi
arxivlarida,   qisman   O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   devoni   arxivida   mavjud.
Ushbu   arxivlar   materiallarining   mavjud   emasligi   xalqlarning   O‘zbekistonga
deportatsiya   qilinishi   tarixi   yetarlicha   yoritilmaganligining   sababi   hisoblanadi.
Ushbu holatlar repressiv siyosatning tarixiy sabablarini va 1930-50-yillarda Sovet
davlati   tarixining   bir   qismi   bo‘lgan   individual   salbiy   jarayonlarni   tushunishga
to‘sqinlik   qiladi.   Shu   munosabat   bilan   O‘zbekiston   Respublikasi   Vazirlar
Mahkamasining   1998-yil   27-iyuldagi   ’’O‘zbekiston   Respublikasi   fanlar
Akademiyasi   tarix   instituti   faoliyatini   takomillashtirish   to‘g‘risida’’   gi   qarorini,
shuningdek,   Vazirlar   Mahkamasining   1999-yil   22-iyuldagi   ’’Vatan   va   xalq
ozodligi   uchun   jonini   fido   qilgan   vatanparvarlar   xotirasini   abadiylashtirish
to‘g‘risida’’ gi qarorini qabul qilishi muhim o‘rin tutadi. O‘zbekiston Respublikasi
Markaziy   banki,   ichki   ishlar   vazirligi,   Prezident   Devoni   arxivlari   materiallari   va
O‘zbekiston   Markaziy   davlat   arxivining   maxfiy   hujjatlari.   O‘zbekiston
Respublikasi   Markaziy   davlat   arxivi   O‘zbekiston   tarixi,   shuningdek,   uning   sovet
hokimiyati   davridagi   tarixi   bo‘yicha   hujjatlarning   asosiy   omboridir.   Arxivda
saqlanayotgan fondlar tarkibida O‘zbekiston SSJ SNK-sm hujjatlari; O‘ZSSJ SNK
huzuridagi   dehqonchilik   va   ko‘chib   o‘tish   bo‘limi   Narkomani.   Ushbu   fondlarda
30-40-yillarda   O‘zbekistonga   ko‘chib   o‘tishga   majbur   bo‘lgan   Sovet   Ittifoqi
xalqlari   tarixi   bo‘yicha   manbalar   majmuasi   mavjuddir
O‘zbekistonda o‘tkazilgan sovetlarning aholini ko‘chirish siyosati.
     Kurs ishi mavzusining predmeti : 1926-1941-yillarda O‘zbekistonda o‘tkazilgan
sovetlarning aholini ko‘chirish siyosati.
      Kurs   ishining   maqsad:   1926-1941-yillarda   O‘zbekistonda   o‘tkazilgan
sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatini o‘rganish.
     Kurs ishining vazifalari:  Quyidagi vazifalarni keltiramiz
5  O‘zbekistonda o‘tkazilgan sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi
asosiy maqsad va vazifalarni tahlil qilish;
 Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi davrlari tahlili;
 Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi muammolarni o’rganish;
 Sovetlar   tomonidan   o‘zbekistonda   o`tkazilgan   aholini   ko‘chirish
siyosatidagi natijalarni tahlil qilish;
 Ko‘chirish siyosatining yakuni va natijalarini o‘rganish.
Kurs   ishining   tuzilishi :   Kirish,   ikki   bob,   to‘rt   mavzu,   xulosa   va
foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati
6 1-BOB .   O‘ZBEKISTONDA   O‘TKAZILGAN   SOVETLARNING   AHOLINI
KO‘CHIRISH SIYOSATI
1.1   O‘zbekistonda o‘tkazilgan sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi
asosiy maqsad va vazifalar
Sovet   davridagi   O‘zbekistondagi   demografik   jarayonlar   va   aholi
migratsiyasi   muammolarini   o‘rganish   shuni   ko‘rsatadiki,   bu   davrda   aholining
demografik jarayonlarida ko‘plab o‘ziga xos muammolar bo‘lgan. O‘zbekistonning
XX   asrning   ikkinchi   choragidagi   demografik   o‘zgarishlar   tarkibida   sovetlar
tomonidan aholini ko‘chirish siyosatining amalga oshirilishi hamda uning ijtimoiy-
siyosiy,   iqtisodiy   oqibatlari   muhim   o‘rin   egallagan.   Mazkur   siyosatdan   asosiy
maqsad   paxtachilikni   rivojlantirish,   ya’ni   yangi   yerlarni   o‘zlashtirish,   paxta
maydonlarini  kengaytirish va paxta monopoliyasini  kuchaytirishga  qaratilgan edi.
Shuningdek,   paxtachilikni   yaxshi   o‘zlashtirgan   hududlar   aholisini   ma’lum   bir
qismini   yangi   o‘zlashtirilmagan   yerlarga   ko‘chirish   orqali   respublikadagi   mavjud
demografik muammoni bartaraf etish ham ko‘zda tutilgan. Rossiya imperiyasidan
meros bo‘lib qolgan mazkur siyosatni amalga oshirish sovet hukumatining yer-suv
ishlari   Xalq   Komissarligi   tomonidan   1926-yilgi   yer-suv   islohoti   davrida
boshlangan.   Aholini   ko‘chirish   uch   bosqichda   amalga   oshirilgan.   2
Aholini
ko‘chirish  siyosati  natijasida  hal  etiladigan  masalalardan   yana  biri   respublikadagi
kolxozlarning   sonini   ko‘paytirish   orqali   kollektivlashtirish   siyosatini   amalga
oshirilishiga ham ko‘maklashish rejalashtirilgan. 1925- yildagi hisob-kitobga ko‘ra
Samarqand,   Toshkent,   Farg`ona,   Namangan   va   Andijon   viloyatlarida   ortiqcha
hisoblangan   53,3   foiz   aholi   ko‘chirilishi   kerak   bo‘lgan.   Farg`ona   vodiysi   aholi
zichligi   yuqori,   yer   yetishmovchiligi   muammosi     o‘tkir   bo‘lgan   hududlar   orasida
birinchi   o‘rinda   turganligi   bois,   ko‘chirish   siyosatiga   ham   asosan   vodiy   aholisi
tortilgan.   Ziroatchilik,   paxtachilikda   katta   tajribaga   ega   bo‘lgan   farg‘onaliklar
yangi o‘zlashtirilgan yerlarda boshqa millat vakillariga bu borada ustoz bo‘lishlari
2
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
7 rejalashtirilgan   edi. 3
SSSR   MIK   Prezidiumining   1925-   yil   10-apreldagi   «SSSR
MIK   qoshida   Butun   ittifoq   Ko‘chirish   Qo‘mitasini   tashkil   etish   haqida»gi   qarori
natijasida Butun ittifoq ko‘chirish komiteti tashkil etilgan. Shu yili O‘zbekistonda
ham   Yer-suv   ishlari   Xalq   Komissarligi   qoshida   ko‘chirish   bo‘limi   ochilib,   unga
aholini   ko‘chirish   ishlarini   yo‘lga   qo‘yish   vazifasi   yuklatilgan.   O‘zSSR   MIK   va
XKSning   1927-yil   21-fevraldagi   «O‘zSSRda   aholini   ko‘chirishni   respublika
bo‘ylab   rejali   o‘tkazilishi   haqida»gi   qaroriga   ko‘ra   O‘zbekistondagi   aholini
ko‘chirish   bo‘yicha   vazifalar,   maqsadlar   va   ko‘chiriladigan   xo‘jaliklar   uchun
imtiyozlar belgilab berilgan. 
O‘zbekistonda  aholini  ko‘chirish ishlari yer ishlari xalq komissarligi, uning
qoshidagi   ko‘chirish   bo‘limi   tomonidan   amalga   oshirilgan   bo‘lib,   rejalilik,
ixtiyoriylik,   tashkiliylik,   ko‘chirilganlarga   imtiyozlar   berish,   aholini   ko‘chirishda
milliy,   xo‘jalik,   turmush   shart-sharoitlarini   hisobga   olish   kabi   qoida-tamoyillar
aholini ko‘chirish siyosatiga  asos  qilib olingan. 1929-1932-yillar  mobaynida jami
15895 nafar o‘zbek, 1048 nafar tojik, 700 nafar qozoq, 239 nafar qirg‘iz, 121 nafar
lo‘li,   761   nafar   yahudiy,   137   nafar   rus,   85   nafar   tatar,   58   nafar   uyg‘ur,   33   nafar
koreys,   82   nafar   boshqa   millat   vakillari   o‘tkazilgan   siyosat   natijasida   yangi
yerlarga ko‘chirilgan. Ko‘chirilgan aholi ham tub aholi singari  oq qog‘ozda qolib
ketgan.   Ko‘chirilganlar   ish   qurollari,   urug‘lik,   oziq-ovqat   yetishmovchiligidan
qiynalganlar.   Tibbiy   xizmat   ham   achinarli   holda   bo‘lgan.   Shunday   bo‘lsa-da,
ko‘chirilganlar  o‘zlarining sabr-toqatlari, bardoshliligi, tashabbuskorlik va g‘ayrat-
shijoatlari   evaziga   ko‘plab   yutuqlarni   ham   qo‘lga   kiritganlar.   Umuman   olganda
O‘zbekistonda   amalga   oshirilgan   aholini   ko‘chirish   siyosati   o‘zining   maqsad   va
vazifalaridan kelib chiqib ittifoqdosh respublikalardagi ko‘chirish siyosatidan farq
qilgan.   Birinchi   bosqichda   aholini   ko‘chirish   siyosati   kichik   hajmda   amalga
oshirilgan. Ikkinchi bosqich esa aholini ko‘chirish siyosatining eng shiddatli davri
3
  Бобобеков     Х.Н.     Фарғона     фожиаси     кундалиги.1989     йил.       – Тошкент .     Fan     va
texnologiya. 2018. б  -316 .
8 hisoblanadi.   Bu   davrda   aholini   ko‘chirish   jarayoni   o‘zining   yuqori   nuqtasiga
ko‘tarilgan.   Uchinchi   bosqichda   ham   aholini   ko‘chirish   tadbirlari   keng   ko‘lamda
amalga   oshirilgan.   Migratsiya   ya’ni   aholining   mamlakatlar,   mintaqalar   yoki
mamlakatlar   bo‘yicha   bir   joydan   ikkinchi   joyga   ko‘chishi   jarayoni.   Migratsiya
mehnat resurslarini mamlakat mintaqalari, shahar va qishloq joylari o‘rtasida qayta
taqsimlash,   shuningdek   aholi   soni,   tarkibi,   joylashuvi   o‘zgarishi   omilidir   va
o‘rganilayotgan   yillarda   migratsiya   jarayonlari   o‘ziga   xos   tarzda   sodir   bo‘lgan.
Sovet   davrida   O‘zbekistondagi   migratsiya   jarayonlari   aholining   etnik   tarkibi   va
demografik   holatiga   turli   maqsadlarda   ta‘sir   ko‘rsatdi.   Albatta,   aholini   ro‘yxatga
olish   ma'lumotlari   demografik   jarayonlarni   o'rganishda   ham   muhim   rol   o'ynaydi.
Sovet   davrida   o‘tkazilgan   1926,   1939,   1959,   1970,   1979   va   1989-yillardagi
ro‘yxatga olish kompaniyalarining ba’zi kamchiliklari tufayli to‘liq haqiqat amalga
oshmadi.   Sovet   hukumati   davrida   amalga   oshirilgan   ko‘plab   ommaviy
harakatlardan   biri   bu   muhim   tamoyillar   va   maqsadlarga   yo‘naltirilgan
rejalashtirilgan   va   tashkiliy   asosda   amalga   oshirilgan   ko‘chirish   siyosati   edi.
Ko‘chib   o‘tish   siyosatining   asosiy   maqsadlari   SSSRning   paxta   mustaqilligini
ta‘minlash,   alohida   muhofaza   etiladigan   va   kulrang   yerlarni   rivojlantirish,
demografik muammolarni hal qilish, "paxta tajribasi" ni tarqatish va mamlakatning
iqtisodiy   salohiyatini   oshirish   edi.   1925-yildan   boshlab,   Sovet   hukumatining
ko‘chib   o‘tish   siyosati   boshlanganda,   O‘zbekiston   aholisi   ichki   va   tashqi
migratsiyani   boshdan   kechira   boshladi. 4
  Bu   davrda   dastlab   Farg‘ona   tumanidagi
o‘zbek   oilalari   yangi   yerlarda   fermer   xo‘jaliklari   tashkil   etish   uchun   Tojikiston
Respublikasining Qo‘rg‘ontepa va Vaxsh tumanlariga ko‘chirilgan. Yangi yerlarni
o‘zlashtirish   va   paxtachilikni   rivojlantirish   maqsadida   1925-1926,   1928-1929
yillarda 15 826 ga yaqin xo‘jalik Tojikiston Respublikasiga ko‘chirildi. 1929- yilda
Tojikistonda   50   dan   ortiq   yangi   qishloqlar   paydo   bo‘ldi,   ulardan   36   tasi
Qo‘rg‘ontepa   viloyatida   tashkil   etildi.   Tojikiston   tomonidan   Vaxsh   vodiysi
4
  Бобобеков     Х.Н.     Фарғона     фожиаси     кундалиги.1989     йил.       – Тошкент .     Fan     va
texnologiya. 2018. б  -316 .
9 o‘zlashtirilishi   natijasida   1930-yillarning   oxirida   yana   8030   o‘zbek   xo‘jaligi
Farg‘onadan   ko‘chirildi.   Farg‘ona   aholisining   ko‘chirilishi   nafaqat   demografik
muammo, balki ularning   ’’malakali paxtakorlar ’’ ekanligi va qishloq xo‘jaligida
katta   tajribaga   ega   bo‘lganligi,   shuningdek,   o‘sha   yillarda   paxtachilikni
rivojlantirishga   e’tibor   qaratilganligi   bilan   bog‘liq   edi.   Farg‘ona   vodiysi   aholisi
Amerika paxtasini  yetishtirishda yarim  asrlik tajribaga ega edi. Ular, shuningdek,
yupqa tolali Misr paxtasini yetishtirishning agrotexnik qoidalarini yaxshi bilishadi
va butun O‘zbekiston bo‘ylab, shuningdek, Tojikistonning Qo‘rg‘ontepa va Vaxsh
vodiylarida   Amerika   va   Misr   paxta   plantatsiyalarini   tashkil   etishgan.   Farg'ona
xalqining   paxtachilik   sohasidagi   ilg‘or   tajribasini   qo‘llash   uchun   mamlakat
ichkarisiga ko‘chib o‘tish boshlandi. 5
Farg‘ona   vodiysi   aholisi   birinchi   marta   1920-1930-yillarda,   shuningdek,
urushdan   keyingi   yillarda,   ayniqsa   Surxon-Sherobod   va   qarshi   cho‘llari
o‘zlashtirilganda,   Qashqadaryo   (muborak,   Talimarjon,   Shurtan   va   boshqalar)   da
yirik   sanoat   korxonalari   tashkil   etilganda   O‘zbekistonning   Janubiy   tumanlariga
ko‘chirilgan.   Surxondaryo   vohasida   yangi   yerlarni   o‘zlashtirish   va   dehqonchilik
madaniyatini   rivojlantirish   maqsadida   aholini   respublikaning   boshqa
mintaqalaridan ko‘chirish jarayoni qizg‘in davom etdi. 1930 -yilga kelib yana 26 ta
oilaviy   xo‘jalik   Surxondaryoga   ko‘chirildi.   Vodiyning   ko‘chirilgan   xo‘jaliklari
asta-sekin   ’’Qirg‘qiz’’   va   ’’Namun’’   uchastkalariga   joylashtirildi,   buning   uchun
ularga moddiy yordam uchun pul ham ajratildi. O‘sha paytda Farg‘onadan ko‘chib
kelgan Ubaydullayev Nazirjon o‘zining tarixiy xotiralarida shunday deydi: ’’1926-
yilda   Oltiariqdan   Surxondaryo   viloyati   Namun   kolxoziga   kelganimizda,   yashash
sharoiti   juda   achinarli   edi.   Biz   birinchi   navbatda   qishloq   xo‘jaligiga   katta   e’tibor
qaratishimiz   kerak   edi.   Tuproqni   qayta   ishlash   texnikasi   yo‘qligi   sababli,   katta
5
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
10 maydonlarni shudgor va ho‘kiz ketmon bilan ishlov berish kerak edi.   6
Ammo eng
achinarlisi   shundaki,   muhojirlarning   ijtimoiy   hayoti   juda   ayanchli   ahvolda   edi.
Ko‘chirilgan   oilalarning   tuman  rahbarlari   tomonidan  ko‘chirilishi   juda   qoniqarsiz
holatda   edi.   Aholining   aksariyati   yerto‘la   va   yog‘och   uylarda   yashashga   majbur
bo‘lgan.Ushbu   davrdan   boshlab   Surxondaryo   tumanida   ko‘chirilgan
xo‘jaliklarning   ijtimoiy   xavfsizligini   e’tiborsiz   qoldirish   tumanning   yomon
ijtimoiy-iqtisodiy   ahvoli   belgisi   bo‘lib   kelgan.   Ushbu   davrda   tumanda   to‘liq
elektrlashtirishning yetishmasligi ham bir qator muammolarni keltirib chiqardi. 7
 
Muammolar:   elektr   energiyasiga   bo‘lgan   talabning   ortishi   bilan   dastlab
harbiy   qismlar,   shahar   va   tuman   politsiya   bo‘linmalari   ta’minlandi.   Faqat   1926-
yilda   dizel   dvigatellari   viloyatning   ba’zi   tumanlariga     yetkazib   berila   boshlandi.
Turli   xil   ijtimoiy   muassasalar   va   aholini   to‘liq   elektr   energiyasi   bilan   ta’minlash
uchun   uzoq   vaqt   kerak   bo‘ldi.   Ko‘chmanchilar   uchun   har   doim   qulay   hayot   va
iqtisodiy sharoitlar yaratilgan deb taxmin qilish tarixiy haqiqatdan yiroq bo‘lar edi.
Ularning   aksariyati   yillar   davomida   kapa,   chodir,   yerto‘la,   ishchi   yotoqxonalar,
Barak,   omborxonalar,   kolxoz   klublarida   yashashga   majbur   bo‘lishdi.   Majburiy
ko‘chmanchilar   uchun   uy-joy,   ijtimoiy   va   ta’lim   muassasalari:   kutubxona,   klub,
maktab,   bolalar   bog‘chasi,   do‘kon,   ko‘chma   kinoteatrlarni   tashkil   etish,
kolxozchilarni   texnika,   chorva   mollari   va   ishchi   hayvonlar,   inventar   bilan
ta’minlash   bilan   bog‘liq   muammolar   yuzaga   keldi.   Ko‘chirilgan   fermer
xo‘jaliklarini uy-joy bilan ta’minlash, ularga kredit berish, tibbiy yordam ko'rsatish
bilan   bog'liq   muammolardan   tashqari,   qiyin   vaziyat   ham   bo‘lgan.   Dastlab
ko‘chirilgan   vodiy   aholisiga   40   ming   rubl   ajratilgan,   shundan   4000   rubl   qishloq
xo‘jaligi texnikasiga sarflangan, ammo bu mablag‘lar har doim ham kelmagan va
ularning ijtimoiy mavqeini to‘liq yaxshilash uchun yetarli emas edi.
6
  Бобобеков     Х.Н.     Фарғона     фожиаси     кундалиги.1989     йил.       – Тошкент .     Fan     va
texnologiya. 2018. б  -316 .
7
  Ражабов   Қ .  Ўзбекистон   ССРда   совет   давлатининг   емирилиши   ҳамда   қайта   қуриш   сиёсати
таназзули   (1985-1991   йй .).   – Тошкент :   Ўзбекистон   Республикаси   Фанлар   академияси
“ Фан ”  нашриёти   давлат   корхонаси , 2022. – Б .125.
11 Xususan,   aholiga   tibbiy   xizmatlar   ko‘rsatish   juda   achinarli   holatda   edi,
chunki tuman markazidagi bitta poliklinika ko‘chirilgan 39 ta oilaviy xo‘jaliklarga
xizmat ko‘rsatadi. Shuni ta’kidlash kerakki, hukumat birinchi navbatda harbiylarga
ko‘proq   sog‘liqni   saqlash   muassasalarini   taqdim   etishni   maqsad   qilgan   va   shahar
aholisi   uchun   kasalxonalar   soni   ham   juda   kam   edi.   Surxondaryo   viloyatidagi
birinchi 10 o‘rinli kasalxona 1924- yil may oyida tashkil etilgan. Bundan tashqari,
kommunal   xizmatlar,   klublar,   vannalar,   kutubxonalarning   kamchiliklari   va
yetishmasligi mavjud edi. Afsuski, atrofida maktablar yo‘qligi sababli ko‘chirilgan
aholi  xo‘jaliklari   maktab  yoshidagi   31 o‘quvchining ta‘lim  olishini   qiyinlashtirdi.
Maktab yoshidagi o‘quvchilar dastlab jamoat uylarida tahsil olishgan, ular atigi 5-8
o‘quvchini   qamrab olgan.  Maktab  yoshidagi  bolalarga ommaviy  ta’lim   beradigan
maktablar   ushbu   aholi   xo‘jaliklari   atrofida   faqat   1950-yillarda   ochilgan.   SSSR
Ministrlar   Sovetining   ’’sug‘oriladigan   yerlardan   to‘liq   foydalanish   va   qishloq
xo‘jaligi   ishlarini   mexanizatsiyalashni   yaxshilash   maqsadida   yangi   sug‘orish
tizimiga o‘tish to‘g‘risida’’ gi qarori 1950 -yil avgust oyida qabul qilingan. 1952-
yilda   qaror   qabul   qilingandan   so‘ng,   mintaqa   uchun   keng   qamrovli   sug‘orish
sxemasi   ishlab   chiqildi.   Ushbu   qaror   asosida   1955-1963   -yillarda   Qashqadaryo
viloyatida   eski   Anxar   kanali,   Qamashi,   Koson   va   Chimqo'rg'on   suv   omborlari
qurilishi   natijasida   Qashqadaryo   o‘rta   qismida   yangi   yerlar   o‘zlashtirildi.   Buning
uchun   aholi   xo‘jaliklarini   tog‘li   hududlardan   yangi   yerlarga   o‘tkazish   to‘g‘risida
qaror  qabul  qilindi. Ushbu qarorga ko‘ra, mintaqaviy, tumanlararo, mintaqalararo
ko‘chirish   uyushgan   tartibda   amalga   oshirildi.   Urushdan   keyingi   yillarda   mehnat
resurslari   qayta   taqsimlanishi   munosabati   bilan   aholi   Qashqadaryo   viloyatidan
Toshkent,   Sirdaryo   va   Surxondaryo   viloyatlariga   ko‘chirildi.   Xususan,
Qashqadaryo   viloyatining   G‘arbiy   tumanlariga   qarshi   va   Qamashi   tumanlaridan
5000   dan   ortiq   kishi   ko‘chirilgan.   Bu   davrda   ko‘p   hollarda   ichki   migratsiya
jarayonlari   sodir   bo‘ldi,   asosan   yangi   yerlarni   o‘zlashtirish   va   paxta   sanoatini
kengaytirish asosiy vazifalardan biri bo‘ldi. 8
8
  Бобобеков     Х.Н.     Фарғона     фожиаси     кундалиги.1989     йил.       – Тошкент .     Fan     va
texnologiya. 2018.  б -316 .
12 Xulosa qilib shuni  ta’kidlash kerakki, yangi  yerlarni  o‘zlashtirish uchun uy
xo‘jaliklarining ko‘chishiga dastlab ijtimoiy hayot darajasida ko‘plab muammolar
mavjudligi   va   ularning   demografik   holati   ta’sir   ko‘rsatdi.   Tarixiy   jarayonlarni
ko‘rib   chiqsak,   sovet   davrida   amalga   oshirilgan   ko‘chirish   siyosatining   barcha
jihatlarini   o‘rganish   juda   ko‘p   izlanishlarni   talab   qiladi.   Ammo   mavjud
muammolarga   qaramay,   ko‘chirilgan     xo‘jaliklari   yangi   yerlarni   o‘zlashtirish
uchun   astoydil   harakat   qilishdi   va   barcha   qiyinchiliklarni   sabr   bilan   yengib
o‘tishdi. 9
1.2  Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi davrlar
Birinchi davr: 1926-1928-yillar ushbu davr aholining yashash joylariga ichki
ko‘chishi   va   ko‘chib   o‘tishning   huquqiy   bazasini   rivojlantirish   davri.   Ikkinchi
davr,   shu   jumladan   1928-193-yillar,   har   bir   respublikada   tumanlararo   va
9
  Ражабов   Қ .  Ўзбекистон   ССРда   совет   давлатининг   емирилиши   ҳамда   қайта   қуриш   сиёсати
таназзули   (1985-1991   йй .).   – Тошкент :   Ўзбекистон   Республикаси   Фанлар   академияси
“ Фан ”  нашриёти   давлат   корхонаси , 2022. – Б .125.
13 respublikadan tashqari ommaviy ko‘chishlar bilan belgilandi. Uchinchi davr: 1932-
1941-yillar,   aholining   ichki   migratsiya   davrlarini   o‘z   ichiga   olgan.   Sobiq   Sovet
davlati   tarixida   xalqlarni   majburan   ko‘chirish   (deportatsiya   qilish)   muammosi
muhim   o‘rin   tutadi.   1930-1950-yillarda   xalqlar   asosan   Sibir,   O‘rta   Osiyo   va
Qozog‘istonga ko‘chib o‘tishdi. Mamlakatning ushbu mintaqalarida, shu jumladan
O‘zbekistonda  etnik ozchiliklar  hududi  majburan yaratilgan. 1937-yilda koreyslar
uzoq   Sharqdan   O‘zbekistonga   ko‘chirildi.   Keyingi   yillarda   boshqa   xalqlar
deportatsiya   qilindi-polyaklar,  chechenlar,   ingushlar,   karachaylar,   balkarlar,   Qrim
tatarlari,   yunonlar,   Pont   yunonlari,   mesxetin   turklari,   xemshillar,   kurdlar,
eronliklar,   SSSRda   yashagan   chet   elliklar.   Birinchi   bosqich   1926   -yildan   1928-
yilgacha   davom   etgan   bo‘lib,   unda   aholini   ko‘chirishning   huquqiy   negizi   va
mexanizmi yaratilgan hamda ko‘chirish faqat okruglar ichida olib borilgan. 1929-
yildan   boshlab   1932-yilgacha   davom   etgan   ikkinchi   bosqichda   aholi   respublika
bo‘ylab   dasht-cho‘l   yerlarga   va   respublika   ortiga,   aniqrog‘i   Tojikiston   va
Ozarbayjon hududlariga ko‘chirilgan. Uchinchi bosqich 1932-yildan keyingi yillar
bo‘lib, aholini ko‘chirish siyosati avvalgi tartib va yo‘nalishlarda davom etgan. Bu
jarayonda   paxtachilik   bilan   azaldan   shug‘ullanib   kelgan   o‘zbeklar   bilan   birga
dehqonchilik   bilan   shug‘ullanmagan   ko‘chmanchi   chorvachilik,   mayda
hunarmandchilik   va   savdogarlik   bilan   mashg‘ul   bo‘lgan   qirg‘iz,   qozoq,   turkman,
lo‘li,   juhud   kabi   boshqa   millat   vakillari   ham   ko‘chirilib,   paxtachilik   bilan
shug‘ullanishga majbur qilingan. 10
Bizning e’tiborimiz O‘zbekistonga deportatsiya qilingan barcha xalqlarning
hujjatli   bazasini   o‘rganish   emas,   balki   faqat   koreyslardir.   1937-yilda   uzoq
Sharqdan   ko‘chirilgan   koreyslar   ma’muriy   surgun   qilinganlar   toifasiga   kirgan
1945-   yilgacha.   Xalq   Komissarlari   Kengashi   jamg‘armasida   bir   qator   hujjatlar
(ochiq   xarakterdagi   hujjatlar   to’g’risida   gap   boradi)   —   O‘Zssj   xalq   Komissarlari
10
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
14 Kengashining qarorlari, ko‘chirilgan koreyslar   to‘g‘risidagi qaror va qarorlarning
bajarilishi   to‘g‘risidagi   m’ruzalar   va   axborot   xabarlari,   ma’lumotnomalar,
koreyslarning   respublika   tumanlari   va   viloyatlari   bo‘yicha   joylashishi   va
joylashishi   to‘g‘risidagi   ma’lumotlar   va   boshqalar   mavjud.   O‘Zssj   xalq
Komissarlari   Kengashining   SSSR   xalqaro   kengashi   va   VKP   Markaziy   komiteti
Politbyurosining   xalqlarni   deportatsiya   qilish   to‘g‘risidagi,   shuningdek,   joylarda
ko‘chirilgan   aholi   punktlarining   mehnat,   xo‘jalik   va   maishiy   qurilmalari   bilan
bog‘liq   masalalar   bo‘yicha   qarorlarini   ishlab   chiqish.   SSSR   xalqaro   kengashi   va
VKP   Markaziy   komiteti   Politbyurosining   1937-yil   21-avgustdagi   ’’Koreya
aholisini uzoq Sharqiy hududning chegara tumanlaridan ko‘chirish to‘g‘risida’’ gi
qarorini amalga oshirish uchun O‘zSSR Xalq Komissarlari Kengashi 1937-yil 16-
sentabrda  ’’Koreya xo‘jaliklarini   ko‘chirish  to‘g‘risida’’qaror  qabul   qildi.    Ushbu
qarorga   muvofiq   6000   ta   koreys   xo‘jaliklarini   quyi   Chirchiq,   O‘rta   Chirchiq,
Gurlen   (Xorazm   okrugi),   Ikrom   tumanlarida   guruch,   don   va   sabzavotchilik
yetishtirish   yo‘nalishi   bilan   ko‘chirish   rejalashtirilgan.   Qarorda,   shuningdek,
ko‘chirilgan   koreyslarni   mavjud   tuman   binolariga   joylashtirish,   agar   bunday
binolar   yetishmasa,   darhol   qamishdan   uy-joylarni   jihozlashni   boshlash,   uy-joy
fondini  safarbar  qilish va boshqa  inshootlarni  vaqtincha joylashtirish  ko'rsatilgan.
Sog‘liqni   saqlash,   ma’rifat,   dehqonchilik,   moliya   xalq   komissarliklariga,
O‘zbekbrlash tashkilotlariga, Chirchiq qurilish zavodiga ko‘chmanchilarga xizmat
ko‘rsatish   choralarini   ko‘rish   bo‘yicha   tegishli   ko‘rsatmalar   berildi.   Masalan,
Sog‘liqni   saqlash   Xalq   komissarligi   yuqorida   ko‘rsatilgan   hududlarda   qisqa   vaqt
ichida   tibbiyot   punktlarini   tashkil   etishga,   muhojirlarga   tibbiy   xizmat   ko‘rsatish
uchun tibbiy xodimlar  va zarur  miqdordagi  dori-darmonlarni  taqdim  etishga, ikki
hafta   ichida   kasalxonaning   70   o‘rinli   smetasini   taqdim   etishga   va’da   berdi.   U
yerda.   O‘ZSSJ   xalqaro   kengashi   huzuridagi   koreys   ko'chmanchilariga   xizmat
ko‘rsatish   masalalari   bo‘yicha   komissiya,   agar   kerak   bo'lsa,   barcha   muassasalar,
tashkilotlar   va   alohida   xodimlarni   ko‘chirish   ishlariga   jalb   qilishi   kerak   edi   va
narkomatlar,   tashkilotlar,   boshqarmalar   va   trestlardan   O‘zbekiston   SSJ   xalqaro
15 kengashi   Favqulodda   komissiyasining   farmoyishlarini   bajarishni   talab   qilish
huquqiga ega edi. 11
O‘zSSR xalqaro kengashi va O‘zbekiston KP Markaziy komiteti 1937-yil 25
-noyabrdagi   1810/273-son   qarori   bilan   ’’koreyslarga   ma’rifat   yo‘li   bilan   xizmat
ko‘rsatish   tadbirlari   to‘g‘risida’’qaror   qabul   qildi.   U   yerda,     Unda   koreys
ko‘chmanchilarining   bolalarini   21986   o'quvchi   hisobidan   o'qitish   rejasi
tasdiqlandi.   Ushbu   qarorga   ko‘ra,   1937-yilning   IVchoragida   koreyslarning
bolalarini   o‘qitish   va   maktablarni   jihozlash   uchun   2053,   2   ming   so‘m   xarajatlar
smetasi,   shu   jumladan   kapital   ta’mirlash   va   maktablar   uchun   binolarni
moslashtirish   uchun   150   ming   so‘m,   kapital   qurilish   uchun   ortiqcha   xarajatlar
sifatida   ajratilgan.   Koreyslarga   yaxshiroq   xizmat   ko‘rsatish   maqsadida   rayon
shtatida   quyidagi   tumanlarda:   Begovat,   past-Dargom,   Qamashi,   Mirzachul,
Nijnechirchik, O‘rta Chirchiq, Chinaz, Gurlen va Qoraqalpog‘iston — Xo‘jayli va
Qo‘ng‘irot   tumanlarida,   shuningdek,   O‘ZSSJ   Xalq   so‘rov   komissiyasi   Markaziy
apparatida:   O‘rta   maktablar   boshqarmasida   koreyslar   o‘qituvchilaridan   bittadan
inspektor   metodisti   kiritildi   —   1   kishi,   boshlang‘ich   maktablar   boshqarmasida   1
kishi, bosh inspektsiyada 1 kishi. SSSR xalqaro kengashidan 1938-yilga koreyslar
uchun 6856 ming so‘mlik yangi maktablar qurish uchun limitlar va zarur qurilish
materiallari   mablag‘larini   ajratishni   so‘rashga   qaror   qilindi.     O‘ZSSJ   xalqaro
Kengashining   1938-yil   11-   yanvardagi   ’’koreys   ko'chmanchilarini   ishga
joylashtirish   chora-tadbirlari   to‘g‘risida’’   gi   qarori   bilan   1938-yilgi   rejada
ko‘chmanchilarni joylashtirish va jihozlashda ishtirok etgan xalq komissarliklari va
muassasalari  koreys  ko‘chmanchilarini  tezroq ishga joylashtirish  va ularni  barcha
turdagi   xizmatlar   bilan   ta’minlash   bo‘yicha   tadbirlarni   amalga   oshirishga   majbur
qildilar.   Xususan,ushbu   qarorga   muvofiq   ko‘chmanchilar   yangi   tashkil   etilgan
11
  Ражабов   Қ.   Ўзбекистон   ССРда   совет   давлатининг   емирилиши   ҳамда   қайта   қуриш
сиёсати   таназзули   (1985-1991   йй.).   –Тошкент:   Ўзбекистон   Республикаси   Фанлар
академияси “Фан” нашриёти давлат корхонаси, 2022. –Б.125.
16 kolxozlar,   shuningdek,   ko‘chmanchilarni   o‘z   tarkibiga   qabul   qiladigan   kolxozlar
(qishloqdan   oldingi   xo‘jaliklar   soni   bo‘yicha)   davlatga   don   ekinlari,   guruch,
kungaboqar,   go‘sht,   kartoshka,jun,   sut   va   sariyog‘   yetkazib
berishdan,shuningdek,soya,sabzavot   va zig‘irni  majburiy davlat   kontraktatsiyadan
ozod   qilindi.   2-yil   muddatga.   Shuni   ta’kidlash   kerakki,   koreys   ko‘chmanchilarini
qabul   qilish,   joylashtirish   va   ularga   xizmat   ko‘rsatish   bo‘yicha   barcha   zarur
ishlarni   batafsil   belgilab   bergan   O‘zSSR   xalqaro   Kengashining   qabul   qilingan
qarorlarining   barcha   bandlarini   bajarish   ularni   chidashlari   kerak   bo‘lgan
qiyinchilik   va   muammolardan   xalos   qiladi.   Ammo   ob’ektiv   sabablarga   ko‘ra,
ushbu   qarorlarning   barcha   bandlarini   to‘liq   bajarish   haqiqiy   emas   edi.   O‘ZSSJ
xalqaro   kengashi   jamg‘armasida   saqlanayotgan   koreys   xo‘jaliklarini   joylashtirish
va   ularga   xizmat   ko‘rsatish   bo‘yicha   yig‘ilishlarning   stenografik   hisobotlari,
ma’ruzalar,   axborot   xabarlari,   ma‘lumotlar     katta   ahamiyatga   ega.   O‘ZSSJ
narkomatlari,   korxonalari   va   muassasalari   bo‘yicha   1937-yil   8-noyabrda   5392   ta
koreys   xo‘jaligi   ko‘chirildi.     1937-yil   13-noyabrda   O‘zSSR   tumanlari   va
shaharlariga   16307   koreys   xo‘jaligi   ko‘chirildi.1938-yil   2-martda   koreyalik
ko‘chmanchilarni   yangi   tashkil   etilgan   mustaqil   kolxozlarga   joylashtirish   va
koreyslarni   O‘zSSRning   mavjud   kolxozlariga   qo‘shish   to‘g‘risida   ma’lumotlar
mavjud.   Shunday   qilib,   15000   ta   xo‘jaliklarda   Ittifoq   Xalq   qo‘mitasi   tomonidan
belgilangan vazifa 1307 ta xo‘jalikdan ortiq bajarilgan.   O‘ZSSJ xalqaro kengashi
qishloq xo‘jaligi Xalq komissarligidan yo‘llagan ma’ruzasida yangi tashkil etilgan
Koreya kolxozlariga tugatilgan sovxozlar, yordamchi xo‘jaliklar va qisman davlat
yer  fondlaridan alohida yer  uchastkalari  ajratilganligi  haqida xabar  berilgan. Eski
ko‘p   yerli   kolxozlarga   qo‘shilgan   xo‘jaliklar   davlat   hujjatlari   bo‘yicha   umumiy
yig‘ilishlar   qarorlari   bilan   qabul   qilingan   kolxozlarga   abadiy   biriktirilgan
yerlarning   ko‘pligi   bilan   ta’minlandi.   Baliqchilik   kolxoz   markazida   mavjud
bo‘lgan   ma‘lumotlarga   ko'ra,   1938-yil   24-   aprelga   qadar   O‘zSSR   hududida   11   ta
koreys   baliqchilik   kolxozi   joylashgan   bo‘lib,   ularda   723-ta   koreys   xo‘jaligi
joylashgan.     Ittifoq   rahbariyati   tomonidan   xo‘jaliklarni   ko‘chirish   uchun   pul
17 ajratish   rejalashtirilgan.   ’’O’Zqishloq   xo‘jalik   bank’’ma‘lumotnomasiga   ko‘ra
koreyslarni   boshqa   joyga   ko‘chirish   limiti   48   mln   so‘mga,   ya’ni   16   ming
xo‘jalikka 3 ming so‘mga belgilandi.  12
O‘ZSSJ xalqaro kengashi raisi va ittifoq rahbariyatiga yuborilgan axborot va
ma’ruza   yozuvlarida   koreyslarga   O‘ZSSJ   Milliy   Sog‘liqni   saqlash   boshqarmasi
liniyasi   bo‘yicha   xizmat   ko‘rsatish   holati   haqida   xabar   berilgan.   Shunday   qilib,
O‘ZSSJ   sog‘liqni   saqlash   NK   ko‘chmanchilarga   xizmat   ko‘rsatish   bo‘yicha
qo‘shimcha davolash-profilaktika tarmog‘ini joylashtirish bo‘yicha ko‘rsatmalarga
muvofiq, 1937- yil oktyabr-noyabr oylarida 65 ta qo‘shimcha kasalxona yotoqlari,
3-ta   tibbiy   punktlar,   9-ta   feldsherlik   punktlari   tashkil   etildi.   1938-yil   13-
avgustdagi   ma’lumotlarga   ko‘ra,   epidemik   kasalliklarning   oldini   olish   bo‘yicha
1937-1938-yillar   davomida   butun   kelgan   aholini   umumiy   emlash,   uni   2-3   marta
sanitariya   bilan   davolash,   bezgak   kasalligi   kam   bo‘lgan   joylarda   profilaktik
kimyolashtirish,va   boshqalar.   Ko‘chmanchilarga   tibbiy-sanitariya   xizmatidagi
asosiy   kamchiliklar   ularning   sanitariya-maishiy   xizmat   ko‘rsatish   darajasining
pastligi,   moddiy   jihozlarning   qoniqarsizligi   (tibbiy   mol-mulk,   yotoq   uskunalari,
dori-darmonlar bilan ta’minlanmaganligi), yangi joylashtirilgan tibbiy tarmoqning
malakali  tibbiy xodimlari  bilan kam  ta’minlanganligi  (tibbiy lavozimlarning o‘rta
tibbiy xodimlari bilan almashtirilishi), bolalar bog‘chasining juda zaif rivojlanishi,
tibbiy   muassasalar   qurilishining   qoniqarsiz   borishi,   avvalo,   KKASSR   bo‘yicha,
tuman ijroiya qo‘mitalari  tomonidan uy-joy qurilishi  va ko‘chmanchilarga tibbiy-
sanitariya xizmati ko‘rsatishga e’tibor berilmaganligi. Arxiv ma’lumotlariga ko‘ra,
1938-yil 26-martga qadar koreyslarga ta‘lim yo‘nalishi bo‘yicha xizmat ko‘rsatish
quyidagicha:   1938-yilda   koreyslar   uchun   maktab   qurilishi   uchun   Ittifoq   Xalq
Komissarlari   Kengashining   qaroriga   binoan   6   million   rubl   ajratilgan.   Bu   vaqtga
kelib,   yangi   maktablar   uchun   16   ta   yer   uchastkasi   mavjud   bo‘lib,   ular   bo‘yicha
12
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
18 loyihalar   va   smetalar   bog‘langan.   Narkomprosom   tomonidan   maktab   qurilishini
moliyalashtirish rejasi ishlab chiqilgan. koreyslar uchun 1938-yilning 2-choragida
3600 ming so‘m miqdorida koreys maktablari tashkil etildi: boshlang‘ich 90, to‘liq
bo‘lmagan o‘rta 30, o‘rta 9, ularning 11707 nafar koreys bolalari qamrab olingan.
Bundan tashqari, 1576 kishi rus maktablarida tahsil olgan. 13
Koreyaning   barcha   maktablarida   559   o‘qituvchi   bor   edi.   485   kishi,   shu
jumladan   Qoraqalpog‘istonda   173   kishi   va   past-Dargom   tumanida   189   kishi
o‘qishga   kirmagan.   Xalq   ta’limi   komissiyasi   tizimidagi   o‘quv   yurtlari   bo‘yicha
koreys   talabalari   joylashtirilgan:   Namangan   pedagogika   bilim   yurtida   840   kishi;
Samarqand pedagogika bilim yurtida 1246 kishi, O‘rta Osiyo davlat universitetida
12   kishi,   Toshkent   shahar   Pedagogika   institutida   4   kishi,   Toshkent   industrial
institutida 1 kishi. Jami 103 kishi.  Koreys maktablarini O‘ZSSJ Xalq komissarligi
tomonidan   inventar   va   jihozlar   bilan   ta’minlash   uchun   koreyslar   yashaydigan
hududlarga jami 370200 so‘mlik 4557 dona stol, 200 dona taxta, 93 dona klerikal
shkaf,157   ta   o‘qituvchi   stoli   jo‘natildi.   Umuman   olganda,   koreys
ko‘chmanchilarining   bolalariga   xizmat   ko‘rsatish   qoniqarli   edi.     O‘ZSSJ   SNK
fondida xo‘jalik-maishiy va mehnat  tuzilishi  to‘g‘risidagi  yuqoridagi  ma’lumotlar
bilan   bir   qatorda,   tayyor   uy-joylarni   ta’mirlash   va   qayta   jihozlash   hamda   Koreya
ko‘chmanchi kolxozlari bo‘yicha yangi qurilishni amalga oshirish hisobiga uy-joy
fondini ta‘minlash to‘g‘risidagi ma’lumotlar bilan tanishish mumkin.
Yuqoridagilardan   ko‘rinib   turibdiki,   hukumat   va   respublika   organlari   tomonidan
O‘zbekistonda koreys ko‘chmanchilarini joylashtirish imkoniyati yaratildi. Ammo
shu   bilan   birga,   koreyalik   muhojirlarni   qurish   va   ularga   xizmat   ko‘rsatish
to‘g‘risidagi  qarorlar   va  qarorlarni   amalga  oshirishda  kamchiliklar  aniqlandi,  ular
o‘z   vaqtida   bajarilmadi   yoki   qisman   bajarilmadi,   chunki   ular   joylardagi   haqiqiy
vaziyatni   to‘liq   hisobga   olmadilar.   Ushbu   Nizom   O‘ZSSJ   xalqaro   kengashi
13
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
19 raisining   koreyslar-ko‘chmanchilar   tuzilishi   masalasi   bo‘yicha   yig‘ilishining
stenografik   hisobotida   (1938   yil   17   avgust)   ta’kidlangan.     Koreyslarning   ko‘chib
o‘tish   tarixi   to‘g‘risidagi   hujjatlar   O‘zSSR   xalqaro   kengashi   fondida   va   ko‘chib
o‘tish   bo‘limi   fondida   saqlanadi.   O‘ZSSJ   xalqaro   kengashi   huzuridagi   ko‘chib
o‘tish   bo‘limi   1939-yil   7-noyabrda   O‘ZSSJ   xalqaro   kengashi   qarori   bilan   koreys
ko‘chmanchilarining   xo‘jalik   tuzilishi   bo‘yicha   tadbirlarni   amalga   oshirish   uchun
tashkil   etilgan.   O‘Zssj   xalqaro   kengashi   huzuridagi   ko‘chirish   bo‘limi
jamg‘armasida   uzoq   Sharq   hududida   topshirilgan   mol-mulk   uchun   koreyalik
ko‘chuvchilar   bilan   hisob-kitoblar   holati   to‘g‘risida,   ko‘chuvchilarning   xo‘jalik
qurilishi   bo‘yicha   chora-tadbirlar   amalga   oshirilganligi,   Koreya   kolxozlarida   uy-
joylar   qurilishi   to‘g‘risida,   uy-joy,   maktab   va   tibbiy-sanitariya   qurilishi   uchun
qurilish   materiallarini   ajratish   va   olish   to‘g‘risida   hisobotlar,   ma’lumotlar,   va
ma’ruzalar   mavjud.     Masalan,   arxiv   ma’lumotlariga   ko‘ra,   1937-yil   sentyabrdan
1940-yil   yanvargacha   koreys   ko‘chmanchilarining   xo‘jalik   qurilmasiga   jami
19137,6   ming   so‘m   kredit   berilgan.   Ulardan   kolxozlar   uchun   uy   -   joy   qurish
uchun-14034,8 ming rubl, ishchilar va xizmatchilar uchun uy - joy qurish uchun -
387,9 ming rubl, flot qurish, baliq ovlash kolxozlari uchun baliq ovlash va qirg‘oq
qurilishi   qurollarini   sotib   olish   uchun   —   304,7   ming   rubl,   kolxozlarni   suv   bilan
ta’minlash   uchun-1696,1   ming   rubl.   bitta   fermer   xo‘jaligi   uchun   200   rubl,
kolxozlarning chorva mollari uchun -1577,8 ming rubl va boshqalar.   1938- yilda
ko‘chib   o‘tish   tadbirlarini   moliyalashtirish   va   kreditlashda   yo‘l   qo‘yilgan   xatolar
1939 yil oxiriga kelib tuzatildi. 14
Materiallar   orasida   SSSR   xalqaro   Kengashining   1945-yil   8-yanvardagi   35-
sonli ’’maxsus ko‘chmanchilarning huquqiy holati to‘g‘risida’’ gi qaroriga alohida
e’tibor   qaratish   lozim.   Majburiy   mehnat   tartibini   va   maxsus   ko‘chmanchilarning
erkin harakatlanishiga  cheklovlarni  mustahkamladi. Garchi  ko‘chirilgan  koreyslar
14
  Бобобеков     Х.Н.     Фарғона     фожиаси     кундалиги.1989     йил.       – Тошкент .     Fan     va
texnologiya. 2018. Б  -316 .
20 ma’muriy jihatdan surgun qilingan deb hisoblangan bo‘lsa-da, bu qaror ularga ham
tatbiq etilgan. 1945-yil 2-iyulda L. Beriya tomonidan buyruq chiqarildi, unga ko‘ra
koreyslar   maxsus   ko‘chmanchilarni   rasmiy   ravishda   hisobga   olishdi.   Koreyslar
yashaydigan   joylarda   NKVD   mahalliy   boshqarmalari   va   NKVD   maxsus   aholi
punktlari   bo‘limi   qoshida   koreyslarga   xizmat   ko‘rsatish   bo‘limi   tashkil   etilgan.
O‘zbekiston Respublikasi Markaziy davlat arxivi hujjatlarini tahlil qilish natijasida
ko‘chirilgan   koreyslarning   O‘zbekistonga   moslashishi   ular   boshidan   kechirgan
qiyinchiliklar   bilan   birga   bo‘lgan   degan   xulosaga   kelish   mumkin.   Hukumat   va
mahalliy organlar  tomonidan  uy-joy  qurilmasidagi  muammolarini  yengillashtirish
uchun   ko‘p   ishlar   qilingan   bo‘lsa-da.   Shu   sababli,   xalqlarni   O‘zbekistonga
deportatsiya  qilish  tarixi   yanada  puxta  tadqiqotlarni   talab  qiladi,  ularsiz  1930-50-
yillar   davridagi   ijtimoiy-siyosiy   jarayonlarni   to‘liq   xolisona   baholash   mumkin
emas.
2-BOB SOVETLAR TOMONIDAN O‘ZBEKISTONDA O‘TKAZILGAN
AHOLINI KO‘CHIRISH SIYOSATIDAGI NATIJALAR
21. Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi muammolar
Sovet   Ittifoqi   tarixining   buyukligi   va   qahramonlik   sahifalarini   tan   olgan
holda,   yumshoq   qilib   aytganda,   bahsli   deb   hisoblangan   daqiqalarni   eslatib
o‘tmaslik mumkin emas. Masalan, nemislar, koreyslar, chechenlar, ingushlar, Qrim
tatarlari,   balkarlar   va   boshqa   ko‘plab   xalqlarning   deportatsiyasi.   Shu   bilan   birga,
ba’zi   xalqlar   o‘zlarining   milliy   avtonom   hududlarini   yo‘qotdilar.   1940-yillarga
qadar   sovet   Ittifoqida   sinf   deportatsiyasi   amalda   bo‘lgan:   Kulakov   va
21 ’’ekspluatatorlar sinfi’’ ning boshqa vakillari Sibir va Qozog‘istonga ko‘chirilgan.
Keyinchalik   -SSSRga   yangi   hududlar   (Boltiqbo‘yi   davlatlari,   G‘arbiy  Ukraina   va
Belorusiya)   qo‘shilishi   bilan-burjuaziya,   byurokratiya   va   ofitserlar   yangi
hududlardan Sibir taygasi va o‘rta Osiyo dashtlariga borishdi.  15
Xavfsizlik   maqsadida:   Ammo   30-40-yillarning   boshlarida   ham
deportatsiyalar hali etnik xususiyatga ega emas edi. Muqarrar urushga tayyorgarlik
ko‘rish   uchun   sovet   hukumati   chegara   hududlarini   aholidan   ozod   qilishdan
boshladi. Shunday qilib, finlarni  30 mingdan ortiq odamni Leningrad viloyatining
chegara hududidan chiqarib yuborishdi va ularni Tojikiston, Qozog‘iston, G‘arbiy
Sibir  va Vologda viloyatiga jo‘natishdi. Polsha bilan chegarada 14 mingdan ortiq
nemis   va   polyak   oilalari   ko‘chirilgan.   O‘rta   Osiyo   va   Kavkazdagi   chegara
hududlari   kurdlar   va   armanlardan   tozalandi.   Biroq,   mamlakatning   uzoq   Sharq
chegaralarida deportatsiya eng keng tarqalgan edi. 170 mingdan ortiq koreyslar va
bir   necha   ming   xitoyliklar   uzoq   Sharqning   chegara   hududlaridan   Qozog‘iston,
O‘zbekiston   va   Vologda   viloyatlariga   ko‘chirilgan   Rasmiy   ravishda,   bu
harakatlarning   barchasi   chegara   hududlarini   himoya   qilish   uchun   qabul   qilingan,
bundan tashqari ular qo‘shimcha mustahkamlanishga muhtoj edi. Koreyslar boshqa
sabablarga   ko‘ra   —yaponlarga   tashqi   o‘xshashligi   sababli   biroz   ’’olishdi’’.
Chiqayotgan   Quyosh   mamlakatining   sabotajchilari   1937-1938-yillarda   chegara
hududlarida faol faoliyat yuritgan. 16
’’Profilaktika’’   choralari.   Ehtimol,   sovet   hukumati   tomonidan   xuddi   shunday
’’profilaktika’’ choralarida ko‘chirilgan so‘nggi odamlar Volga nemislari bo‘lgan.
Qaror qabul qilingan paytda urush ikki oydan beri davom etmoqda. XVIII asrdan
15
  Ражабов   Қ .   Ўзбекистон   ССРда   совет   давлатининг   емирилиши   ҳамда   қайта   қуриш
сиёсати   таназзули   (1985-1991   йй .).   – Тошкент :   Ўзбекистон   Республикаси   Фанлар
академияси  “ Фан ”  нашриёти   давлат   корхонаси , 2022. – Б .125.
16
  Бугай   Н.Ф.   К   вопросу   о   депортации   народов   СССР   в   30-40-х   годах.//   История
СССР.1989. No6.С.115; Последствия депортациинародов (Свидельствуют архивы НКВД  -
МВД СССР).// История СССР.1992.No1.С.122-143
22 beri   Rossiyada   yashagan   Volga   bo‘yi   nemislari   davlat   rivojlanishiga   katta   hissa
qo‘shgan va Gitlerning natsist g‘oyalarini jiddiy qo‘llab-quvvatlamagan bo‘lsalar-
da,   SSSRda   ular   dushman   element   sifatida   qabul   qilinishni   boshladilar.   Shunday
qilib,   ular   etnik   nemislarni   gunohdan   uzoqlashtirishga   qaror   qilishdi   440-mingga
yaqin   odam   Sibir,   Qozog'iston   va   Markaziy   Osiyoning   chekka   hududlariga   yo‘l
oldi.   Muvaffaqiyatli   operatsiyadan   so‘ng   sovet   hukumati   deportatsiya   kabi
choraning   samaradorligini   baholadi.   Keyinchalik   Irkutsk   viloyati,   Krasnoyarsk
viloyati   va   Yakutiyaga   Leningrad   viloyati   va   Kareliyaning   qolgan   finlari   jo‘nab
ketishdi. Biroq, o‘z mantig‘i  bor  edi  — SSSR  finlar  va nemislar  bilan urush olib
bordi.   Ammo   yunonlar   qora   dengiz   sohilidan   deportatsiya   ostida   nima   uchun
bo‘lganligi   aniq   emas.Ehtimol,   Beriya   karachaylar   va   qalmiqlar   bilan   birga
’’uyumgacha’’   deb   nomlangan   yunonlarni   chiqarib   yuborishga   qaror   qilgan
bo‘lishi   mumkin.   1943-yil   oxirida   birinchisi   O‘rta   Osiyoga,   ikkinchisi   Sibirga
yuborildi,   uni   hamkorlik   va   Gitler   bilan   hamkorlikda   aybladi.   1944-yil   boshida
chechenlar   va   ingushlar   ham   xuddi   shunday   taqdirga   duch   kelishdi     bizda   bu
haqdaalohida   maqola.   Shu   bilan   birga,   milliy   avtonomiyalar   tugatildi   va   ko‘plab
aholi   punktlari   qayta   nomlandi. 17
1944-yilning   bahorida   balkarlar   ko‘chirildi,
Qobardino-Balkar SSR esa Qobardina ASSRga aylandi. Tez orada Qrim tatarlarini
ko‘chirish   bo‘yicha   keng   ko‘lamli   operatsiya   bo‘lib   o‘tdi,   ular   O‘zbekiston   va
Uralga yuborildi. O‘sha yilning yozida sovet yunonlariga, bolgarlarga, ermonlarga,
italiyaliklarga,   ruminlarga   va   nemislarga   berildi,   ular   Volga   bo‘yi   nemislari
deportatsiya qilingan paytda bosib olingan hududda edilar. 1944-yilda Kavkazdan
tashqarida  ommaviy ko‘chib o‘tish  sodir  bo‘ldi, lekin  u erda  asosan  etnik  prinsip
bo‘yicha   ko‘chirildi,   yirik   anklavlar   tashkil   etdi:   Gruziyada   ozarbayjonlar,   o‘rta
Osiyoda   turklar   va   kurdlar.   Endi   SSSRdagi   xalqlarning   deportatsiyasini   salbiy
nuqtai   nazardan   ko‘proq   baholash   odatiy   holdir,   ammo   shuni   unutmangki,   o‘sha
paytda   Sovet   Ittifoqi   o‘z   hududida   omon   qolish   uchun   shafqatsiz   urush   olib
17
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
23 borgan. Shuning uchun davlat oddiy odamlarning hayotini hisobga olmagan holda
siyosiy manfaatlarni boshqarishga majbur bo‘ldi. 18
2.2  Ko‘chirish siyosatining yakuni va natijalari
1930-1950-yillarda   SSSRdagi   repressiyalar   va   deportatsiyalar   girdobiga
millionlab   odamlar   tushdi.   Ularning   farzandlari   va   nabiralari   hali   ham   bu
voqealarni chuqur boshdan kechirmoqda. O‘sha paytda yetkazilgan jarohatlarning
yangiligi, shuningdek, rus adabiyotida yangi nom bo‘lgan yozuvchi Guzeli Yaxina
tomonidan   yozilgan   so‘nggi   ikkita   eng   ko‘p   sotilgan   romanlarning   muvaffaqiyati
bilan   isbotlangan.   Ikkalasi   ham   xalqlarni   deportatsiya   qilish   mavzusiga   va   u
muayyan odamlarning shaxsiy taqdirida va umuman milliy tartibda qanday fojiali
iz   qoldirishiga   bag‘ishlangan.   Yaxinaning   ’’Zuleyxa   ko‘zlarini   ochadi’’   debyut
romani   30   tilga   tarjima   qilingan   va   u   allaqachon   serialga   asoslangan.   Kitobda
1930-yillarda tatar qishlog‘idan boy - badavlat dehqonlarning deportatsiya qilinishi
tasvirlangan.ularning barcha mol-mulki, oziq-ovqat va chorva mollari bolsheviklar
18
  Бугай   Н.Ф.   К   вопросу   о   депортации   народов   СССР   в   30-40-х   годах.//   История
СССР.1989. No6.С.115; Последствия депортациинародов (Свидельствуют архивы НКВД  -
МВД СССР).// История СССР.1992.No1.С.122-143
24 tomonidan   tortib   olinadi.   Qarshilik   ko‘rsatadiganlar   ko‘pincha   otib   tashlanadi,
boshqalari   esa   uydan   mahrum   bo‘lib,   o‘zlarining   masjidlaridan   uzoqda   -   Sibir
taygasiga   yuk   mashinalarida   podada   olib   boriladi.     Sovet   deportatsiyalari,
tarixlarini   tadqiqotchi   Nikolay   Bugay   Stalin   va   uning   hamkori   Lavrentiy
Beriyaning deportatsiyaga bo‘lgan yondashuvini ’’millatlararo nizolarni hal qilish,
o‘z   xatolarini   ’’tuzatish’’,   antidemokratik,   totalitar   tuzumdan   norozilikning   har
qanday ko‘rinishini to‘xtatish vositasi’’deb ataydi. 19
Garchi   Stalin,   Bugay   yozganidek,   ’’ko‘rinadigan   internatsionalizmga
majburiy   rioya   qilish’’   yo‘lini   e’lon   qilgan   bo‘lsa   -   da,   u   uchun   ajralib   chiqishi
mumkin   bo‘lgan   barcha   avtonomiyalarni   yo‘q   qilish   va   markazlashgan
hokimiyatga qarshilik ko‘rsatishning har qanday ehtimolini oldini olish muhim edi.
Ushbu   usul   Rossiyada   qadim   zamonlardan   beri   bir   necha   bor   qo‘llanilgan.
Masalan,   1510-yilda   Moskva   shahzodasi   Vasiliy   III   Pskovni   o‘z   mulkiga
qo‘shganda,   u   barcha   nufuzli   oilalarni   Pskovdan   haydab   chiqardi.   Mahalliy   elita
oddiy odamlarga  tayanib, Moskva   hokimiyatiga qarshi  norozilik bildira  olmasligi
uchun  ular   rus   yerlarining   boshqa   shaharlarida   mulk  oldilar,  lekin   o‘z   ona   shahri
Pskovda   emas.   Vasiliy   bu   usulni   otasi,   Moskva   davlatining   asoschisi   Ivan
Vasilevich   III   dan   olgan.   1478-yilda   Novgorod   Respublikasi   ustidan   g‘alaba
qozonganidan   so‘ng,   Ivan   Vasilievich   aholining   birinchi   rus   deportatsiyasini
amalga oshirdi  Novgoroddan 30 dan ortiq eng boy boyar  oilalarni quvib chiqardi
va   ulardan   mol   –   mulk   va   yerlarni   musodara   qildi.   Moskva   va   Rossiyaning
Markaziy   shaharlarida   boyarlarga   yangi   hovlilar   berildi.   1480-yillarning   oxirida
Novgoroddan   7000   dan   ortiq   boyarlar,   boy   shaharliklar   va   savdogarlar   oilalari
bilan haydab chiqarildi. Ular Markaziy rus aholisida sobiq Novgorod zodagonlarini
’’tarqatib   yuborish’’   uchun   turli   shaharlarga   –   Vladimir,   Rostov,   Murom,
19
  Ражабов   Қ.   Ўзбекистон   ССРда   совет   давлатининг   емирилиши   ҳамда   қайта   қуриш
сиёсати   таназзули   (1985-1991   йй.).   –Тошкент:   Ўзбекистон   Республикаси   Фанлар
академияси “Фан” нашриёти давлат корхонаси, 2022. –Б.125.
25 Kostromaga kichik guruhlarga joylashdilar.   Albatta, novgorodiyaliklar bir vaqtning
o‘zida barcha zodagonlarni yo‘qotib, yangi joylarda oddiy xizmatkorlar, ’’oddiy’’
zodagonlarga aylanishdi.  Deportatsiya amaliyoti  chor Rossiyasida  qo‘llanilgan va
keyinchalik   mahalliy   qo‘zg‘olonlarni   bostirishning   o‘xshash   holatlarida-masalan,
1830   va   1863-yillardagi   Polsha   qo‘zg‘olonlaridan   keyin   minglab   polyaklar   –
qo‘zg‘olonlar   ishtirokchilari   va   hamdardlari   –   Rossiyaning   chuqur   hududlariga,
asosan Sibirga surgun qilingan. 20
Kim va qayerga ko‘chirilgan?  SSSRga deportatsiya katta miqyosga ega edi-
1930-1950   yillarda   NKVD   hujjatlariga   ko‘ra,   3,5   millionga   yaqin   odam   asl
yashash   joylarini   tark   etgan.   Hammasi   bo‘lib   40   dan   ortiq   millat   vakillari
ko‘chirildi. Ular asosan chegara hududlaridan Ittifoqning chekka joylariga ko‘chib
o‘tdilar.   Birinchi   deportatsiya   polyaklarga   ta’sir   qildi.   1936-yilda   Ukrainaning
g‘arbidagi   sobiq   Polsha   hududlaridan   35-mingta   ’’ishonchsiz
elementlar’’Qozog‘istonga   ko‘chirildi.   1939-31-yillarda   200   mingdan   ortiq
polyaklar   shimolga,   Sibir   va   Qozog‘istonga   deportatsiya   qilindi.   Xalqlar   boshqa
chegara   hududlaridan   ham   ko‘chirilgan   1937-yilda   171   mingdan   ortiq   sovet
koreyslari   SSSRning   Sharqiy   chegaralaridan   Qozog‘iston   va   O‘zbekistonga
ko‘chirilgan.   1937-yildan   boshlab   Stalin   nemislarni   joylashtirishning   tizimli
siyosatini ham olib bordi. Ikkinchi jahon urushi boshlanganida nemislar SSSRdan
butunlay   chiqib   ketishdi.   Ko‘pchilik   josus   deb   tan   olingan   va   lagerlarga
yuborilgan.   1941-yil   oxiriga   kelib,   800   mingga   yaqin   nemislar   mamlakat
ichkarisiga   ko‘chirildi   va   urush   yillarida   milliondan   oshdi.   Ularning   yangi   uyi
Sibir,   Ural,   Oltoy   edi,   deyarli   yarim   million   Qozog‘istonda   edi.   Sovet   hukumati
urush   paytida   xalqlarni   faol   ravishda   ko‘chirgan.   Nemislar   tomonidan   bosib
olinganidan keyin ozod qilingan hududlardan ko‘plab odamlar chiqarib yuborildi.
Shimoliy   Kavkaz   xalqlari   josuslik   va   nemislar   bilan   hamkorlik   qilish   bahonasida
20
  Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов   Советской   России.   –
Москва: Новое литературное обозрение, 2005
26 azob   chekishdi   –   o‘nlab   va   yuz   minglab   karachaylar,   chechenlar,   ingushlar,
balkarlar,   kabardinlar   Sibir   va   O‘rta   Osiyoga   ko‘chirildi.   Nemislarga   yordam
berganlikda   ayblanib,   qalmoqlar,   shuningdek,   200   mingga   yaqin   Qrim   tatarlari
ko‘chirildi. Bundan tashqari, kam sonli xalqlar, shu jumladan mesxetinalik turklar,
kurdlar, yunonlar va boshqalar ham ko‘chirilgan.   Latviya, Estoniya va Litva aholisi
SSSR tarkibiga kirishga qarshilik ko‘rsatdilar - qurolli antisovet otryadlari ham bor
edi - bu sovet  hokimiyatiga Boltiqbo‘yi xalqlarini shafqatsizlarcha joylashtirishga
sabab bo‘ldi. 21
Ko‘chirish   qanday   amalga   oshirildi .   Ichki   ishlar   narkomani   Lavrentiy
Beriya   imzosi   bilan   ko‘chib   o‘tishni   tashkil   etish   bo‘yicha   batafsil   ko‘rsatmalar
tuzilgan va har bir xalq uchun alohida. Deportatsiya mahalliy partiya organlari va
maxsus   belgilangan   joyga   kelgan   chekistlar   tomonidan   amalga   oshirildi.   Ular
ko‘chmanchilar   ro‘yxatini  tuzdilar,  odamlarni   va ularning  mol-mulkini  temir  yo‘l
stantsiyalariga   yetkazib   berish   uchun   transport   tayyorladilar.   Odamlar   juda   qisqa
vaqt   ichida   yig‘ilishga   majbur   bo‘lishdi   -   ular   bilan   birga   uy-ro‘zg'or   buyumlari,
kichik   maishiy   texnika   va   pul   olishga   ruxsat   berildi,   oila   uchun   ’’bagaj’’   bir
tonnadan oshmasligi kerak edi. Aslida, ular faqat kerakli narsalarni olib kelishlari
mumkin   edi.   Ko‘pincha,   har   bir   alohida   millat   uchun   bir   nechta   temir   yo‘l
eshelonlari,   qorovul   va   tibbiyot   xodimlari   ajratilgan.   Konvoy   ostida   odamlar
bog‘ich   ostidagi   vagonlarga   yuklanib,   belgilangan   joyga   olib   ketilgan.   Yo‘lda
ko‘rsatmalarga ko‘ra, ko‘chmanchilarga non berildi va kuniga bir marta issiq ovqat
berildi.   Alohida   yo'riqnomada   yangi   joyda   -   maxsus   aholi   punktlarida   hayotni
tashkil   etish   batafsil   tavsiflangan.   Mehnatga   layoqatli   ko‘chmanchilar   Barak,
keyinchalik   esa   doimiy   uylar,   maktablar   va   shifoxonalar   qurilishiga   jalb   etilgan.
Shuningdek,   yer   va   fermer   xo‘jaliklarida   ishlash   uchun   kolxozlar   tashkil   etilgan.
21
  Бугай   Н.Ф.   К   вопросу   о   депортации   народов   СССР   в   30-40-х   годах.//   История
СССР.1989. No6.С.115; Последствия депортациинародов (Свидельствуют архивы НКВД  -
МВД СССР).// История СССР.1992.No1.С.122-143
27 Nazorat   va   ma’muriyat   bilan   NKVD   xodimlari   shug‘ullanishgan.   Dastlab
ko‘chmanchilarning   hayoti   qiyin   edi,   oziq-ovqat   yetishmas   edi,   odamlar   ham
kasallikdan   azob   chekishardi.   Ko‘chirilgan   xalqlarga   lager   qamog‘i   ostida   yangi
hududlarni   tark   etish   taqiqlangan.   Ular   taqiqni   bekor   qildilar   va   faqat   Stalin
vafotidan   keyin   bu   odamlarga   Ittifoq   bo‘ylab   harakatlanish   erkinligini
qaytardilar 22
.  1991-yilda  sovet   hukumati   bu  harakatlarni   noqonuniy   va   jinoiy   deb
topdi,   ba’zi   xalqlarga   nisbatan   esa   genotsid   deb   e’lon   qilindi.   Sovet   davrida
odamlar   harakatiga   qo‘yilgan   institutsional   cheklovlarni   ko‘rib   chiqayotganda,
1920-1930-yillarda   Sovet   davlatining   Millatlar   qurilishini   yodda   tutish   kerak.
aynan shu davrda Sovet  geografik hududlarini taqsimlash sodir bo‘ldi. Eng muhim
tarixiy   bosqichlardan   biri   bu   1922-yil   bo'lib,   u   Turkistonda   sovet   hokimiyatining
o‘rnatilishini   belgilab   berdi   −   keyinchalik   Markaziy   Osiyo   deb   nomlanuvchi
mintaqa   –   shuningdek   Sovet   Sotsialistik     (SSSR)   Ittifoqining   asosi.   Ikki   yil
o‘tgach,   1924-   yilda,   O‘rta   Osiyoda   ma’muriy   chegaralar   chegaralari
Turkmaniston SSR va O‘zbekiston SSR tashkil etilganda, ikkinchisi birinchi bo‘lib
Tojikiston   ASSRni   o‘z   hududiga   kiritdi.   Keyin   Tojikiston   ASSR   1929-yilda
Tojikiston   SSRga   aylandi.   Qozog‘iston   RSFSR   Qozog‘iston   avtonom   Sovet
Sotsialistik Respublikasi  sifatida tanilgan. RSFSRga ham  tegishli edi  qora-qirg‘iz
avtonom viloyati . 1936- yilda ushbu ma’muriy birliklar mos ravishda Qozog‘iston
SSR   va   Qirg‘iziston   SSR   deb   o‘zgartirildi.   1920-yillarning   o‘rtalarida   Sovetlar
birinchi   aholini   ro‘yxatga   olishni   boshladilar.   Shu   maqsadda   ular   Rossiya
aholisining   qabila   tarkibini   o‘rganish   komissiyasida   ishlagan   etnograflarni   jalb
qilishdi   (Xirsh,   2005).   Ushbu   davrgacha   etnograflarning   asosiy   vazifasi   birinchi
Jahon urushi davrida Rossiya imperiyasi uchun etnografik ma’lumotlarni olish edi.
Keyingi   oktyabr   inqilobi,   ular   bolsheviklarning   maslahatchisi   bo‘lganlarida,   ular
Butun   ittifoq   aholini   ro‘yxatga   olishga   sodiq   edilar   va   Sovet   Ittifoqining   ichki
22
  ?
  Ўзбекистон   тарихи   (1917-1991   йиллар).   Иккита   китоб.   Иккинчи   китоб   (1939-1991
йиллар).     Масъул     муҳаррирлар:     Р.Абдуллаев,     М.Рахимов,     Қ.Ражабов.–Тошкент:
O zbekiston.2019.ʻ
28 chegaralarini   belgilash   bilan   bog‘liq   tadbirlarda   qatnashdilar.   Rus   etnograflari
SSSRning   turli   xalqlarini   chuqur   o‘rganish   uchun   chekka   hududlarda   dala
tadqiqotlarini   o‘tkazdilar.   Ammo,   Hirsch   bahs   yuritadi   sifatida,   ular   faqat   SSSR
uzoq   joylarda   ma’lumotlarni   to‘planishi   ancha   qildim;   ular   bir   yondashuvni
qo‘llash   orqali   aholi   tarkibi   o‘zgarishiga   hissa   deb   Hirsch   atamalar   ’’davlat
homiylik   evolyutsionizm.’’Uning   so‘zlariga   ko‘ra,   kuchli   lenincha   fikr   maktabi
bilan   ajralib   turadigan   davlat   SSSR   aholisining   evolyutsiyasini   tasavvur   qilgan.
Sovet,   rivojlanish   marksistik   mafkuraga   rioya,   u   o‘z   navbatida   feodal   davri
qoldiqlari deb hisoblangan klanlar va qabilalar, Klaster orqali millat shakllantirish
orqali   evolyutsiya   jarayonini   tezlashtirish   uchun   mumkin   edi,   deb   bo‘lib   o‘tdi.2
millat   sotsialistik   davrdagi   xalqlarga   aylanadi,   kommunizm   davrida   bir   kun   kelib
hamma   birlashadi.   Lubinning   so‘zlariga   ko‘ra,   ’’xalqlarning   gullab-yashnashi’’
ularning   oxir-oqibat   ’’birlashishiga’’   yoki   ’’yarashishiga’’   olib   kelishi   kerak   edi.
shunday qilib, hukumatning rasmiy millat ro‘yxatiga muvofiq, fuqarolar ro‘yxatga
oluvchilar bilan shaxsiy uchrashuvlar paytida o‘zlarini rasmiy millatga mansub deb
e’lon   qilish   uchun   oltinni   tanlashlari   kerak   edi.   postsovet   migratsiya   o‘rganish
uchun   aspect   ostida   yanada   ega   sovet   tizimi   tomonidan   qo‘llaniladigan   ’’ikki
assimilyatsiya’’ tamoyili hisoblanadi. Ushbu turdagi assimilyatsiyaning o‘ziga xos
xususiyati   yuqoridan   pastga   va   pastdan   yuqoriga   jarayonlarning   birgalikda   sodir
bo‘lishidir,   bu   nafaqat   Sovet   hukumati   milliy   chegaralarni   belgilash   va
millatlarning rasmiy ro‘yxatini nashr etish kabi yuqoridan chora-tadbirlarni amalga
oshirganligini   anglatadi.   shuningdek,   qaror   qabul   qilishda   mahalliy   elita   ishtirok
etgan va resurslar, er va kuch uchun kurashish kerak edi. Arxiv materiallari shuni
ko‘rsatadiki, hatto kichik aholi guruhlari, masalan, dehqonlar norozilik bildirishgan
va   yuqori   organlarga   o‘z   hududlarini   milliy   hududiy   birliklarga   noto‘g‘ri
taqsimlash haqida shikoyat qilishgan sovet Ittifoqi tashkil etilishidan va davlatning
millat   siyosatini   takomillashtirishdan   oldin,   Markaziy   Osiyo   xalqlari   o‘zlarini
bog‘laydigan identifikatsiya hissi ularning tili, urug‘i, qabilasi, geografik joyi, dini
va   diniy   va/yoki   olijanob   ajdodlariga   asoslangan   edi.   Chegara   demarkatsiyasi   va
29 1926-yildagi birinchi Butun ittifoq aholini ro‘yxatga olish asta-sekin odamlarning
o‘zini identifikatsiya qilish tuyg‘usini o‘zgartirdi, chunki Sovet  Markaziy Osiyoda
milliy   ko‘pchilik   va   ozchiliklar   kiradi.   Royning   ta’kidlashicha,   ushbu   chegaralar
chegaralari   hech   qanday   geografik,   iqtisodiy   yoki   etnik   ratsionallikka   ega   emas
edi.   Bu,   u   to‘g‘ri   ta’kidlaganidek,   Qirg‘izistonning   janubidagi   O‘sh   viloyati
ma’lum   bo‘lgan   katta   o‘zbeklar   yoki   Turkmanistonning   Tashauz   va   Charjauda
yashovchi etnik o‘zbeklar kabi murakkab xalqlar turkumlarining paydo bo‘lishiga
olib   keldi..Tojikistonda   o‘zbek   tilida   so‘zlashuvchi   aholi   asosan   shimolda   Sug‘d
viloyati va Hisor viloyati hamda janubdagi  Xatlon viloyatidagi ba’zi qishloqlarda
tarqalgan.   Xuddi   shunday,   O‘zbekistonda   Buxoro,   Samarqand,   Surxondaryoda,
hatto Farg‘ona vodiysi va Toshkentning shimolida tojik tilida so‘zlashuvchi aholi
ko‘p.   Tojikistonning   shimolida   va   janubida   etnik   qirg‘izlar   mavjud.   Chegara
demarkatsiyasi   jarayoni   va   millatlarni   yaratish   jarayonida   partiya-davlat   qishloq
migratsiyasini   nazorat   qilish   va   aholining   harakatchanligini   boshqarish   uchun
ayniqsa   mas’ul   edi.   Sovet   hokimiyatining   o‘rnatilishi   kommunistlarga   qarshi
bo‘lgan   minglab   odamlarning   emigratsiyasiga   olib   keldi.   O‘rta   Osiyo   janubida
sobiq   yuqori   sinf   odamlari   marginallashgan   va   shahardan   qishloq   joylariga
haydalgan.   Sotsialistik   kolxozlarning   shakllanishi   minglab   yaxshi   dehqonlarni
sovet rejimidan surgunga qochishga olib keldi. 23
  Xususan, 1930-yillarda oltin boy
dehqonlar/pudratchilar   deb   ataladigan   kulaklar   davlat   nazorati   ostiga   olindi.
Kulakning qatag‘on qilinishi va qatl etilishi ko‘plab odamlarni Afg‘oniston, Eron,
Xitoy, Turkiya, Saudiya Arabistoni va G‘arbiy Yevropa mamlakatlarida boshpana
izlashga   majbur   qildi   (Kocao   Compact,   2000).   Turkmaniston,   O‘zbekiston,
Qirg‘iziston   va   Qozog‘istonning   ko‘chmanchi   mintaqalarida   kollektivlashtirish
harakatsiz   turmush   tarzini   olib   borish   vositasi   sifatida   ishlatilgan.   Edgar
ta’kidlaganidek, ko‘chmanchilar Sovet ma’muriyati tomonidan sovet hokimiyatiga
qarshi   bo‘lgan   va  qochish   uchun   Sovet   chegarasini   kesib   o‘tishga   moyil   bo‘lgan,
23
  Ўзбекистон   тарихи   (1917-1991   йиллар).   Иккита   китоб.   Иккинчи   китоб   (1939-1991
йиллар).     Масъул     муҳаррирлар:     Р.Абдуллаев,     М.Рахимов,     Қ.Ражабов.–Тошкент:
O zbekiston.2019.ʻ
30 boshqarish   qiyin   bo‘lgan   odamlar   sifatida   qabul   qilingan.   Sovet   tushunchasiga
ko‘ra,   faqat   katta   boylikka   ega   bo‘lganlargina   ko‘chmanchi   hayot   kechirishga
qodir   edilar,   chunki   oila   va   uy   bilan   yashash   joyini   har   qanday   o‘zgartirish   katta
vositalar algoritmini talab qiladi. 1928-yilda boshlangan birinchi besh yillik rejada
qishloq   xo‘jaligini   sanoatlashtirish   va   kollektivlashtirish   orqali   madaniy   jihatdan
qoloq   odamlarni’’modernizatsiya   qilish’’,sedentarizatsiya   va   rivojlanishni
rivojlantirish   boshlandi   shu   bilan   birga,   Sovetlar   mehnatni   taqsimlash   siyosatini
amalga   oshirdilar,   ular   qat’iy   migratsiya   nazorati   bilan   birlashdilar.   Bu   Markaziy
Osiyo   viloyati   Orenburg   orqali   Rossiyadan   mehnat   muhojirlarini   qabul   boshladi,
bu   doirada   emas,   tog‘-kon   sanoati   uchun   ishchi   kuchi   yollash   yil   tashkil   tizimi,
temir   yo‘l   va   avtomobil   yo‘li   qurilish,   zavod   va   zavodlar   qurish   uchun   texnik
xodimlar,   va   boshqalar.   1932-yilda   Stalin   farmon   chiqardi,   unga   ko‘ra   ichki
pasportlar  berilishi  kerak edi  –go‘yo − nafaqat  shahar  joylaridan aniqroq statistik
ma’lumotlarni   olish   uchun,   balki   ’’sanoat   yoki   idoralarda   ishlash   va   ish   bilan
bog‘liq   bo‘lmagan   shaxslarning   ushbu   joylardan   deportatsiyasini   ta‘minlash
uchun’’.   ijtimoiy   foydali   mehnat   bilan   shug‘ullanmaydigan   maktablar   (nur
odamlari va nafaqaxo‘rlar bundan mustasno), shuningdek, bu joylarni kulak, jinoiy
va   boshqa   anti-ijtimoiy   elementlardan   tozalash   uchun   u   erda   boshpana   toppish
farmon  chegara hududlarida,  shaharlarda yoki   shaharlarda (yoki  ularning  atrofida
16   km   masofada)   yashovchi   100   yoshdan   katta   bo‘lgan   har   qanday   shaxsga
nisbatan   qo‘llaniladi.   Ushbu   qonun   chiqarilganidan   to‘rt   oy   o‘tgach,   u   25
shaharlari   va   100   km   radiuslari   ro‘yxatini   belgilaydigan   farmon   bilan   to‘ldirildi.
Rasmiy  ravishda  belgilangan ’’tizim  hududlari’’  dan tashqarida  yashovchi  barcha
boshqa   shaxslar   pasportlardan   mahrum   qilingan   va   qishloq   tuman   hokimiyatida
ro‘yxatdan   o‘tishlari   shart   edi.   Bu   shuni   anglatadiki,   belgilangan   hududlarda
yashash   uchun   ajratilgan   ozchilik   aholi   (armiya   a’zolari   va   xususan,   dehqonlar,
ya’ni   aholi   orasida   ko‘pchilikni   tashkil   etgan   kolxozchilar)   ham   Sovet   fuqarolari
edi, ammo ular sayohat qilishda va yashash va ish izlashda qiynaldilar. ular qattiq
nazorat ostida bo‘lgan hududlarda xohlaganidek ichki pasportlar orqali. Pasportsiz
31 masofadan   ijaraga   borish   imkonsiz   edi,   chunki   poezdlar   va   nozullarga   chiqish
uchun   ichki   pasport   ko‘rsatilishi   kerak   edi.   Faqat   mavsumiy   asosda   va   ularning
rahbarlari   ruxsati   bilan   kolxoz   a’zolariga   sanoat   va   qurilish   sohalarida   ishlashga
ruxsat   berildi.   Bundan   tashqari,   Stalinning   zolim   rejimi   ostida   pasport   va
ro‘yxatdan   o‘tish   qoidalariga   bo‘ysunmaslik   jazolandi.   Jarimalar   jarimadan   ikki
yilgacha   qamoq   jazosiga   qadar   o‘zgargan;   hujjatlarni   qalbakilashtirish   jiddiy
javobgarlikka  tortilgan. 24
Xalqlarni   majburiy   ko‘chirish   siyosatitarixini   haqqoniy   tadqiq   etish
muammosi   Rossiya   va   MDH   mamlakatlarida   XX   asrning   80-yillari   oxirida,   yani
“qayta qurish” siyosati  inqirozi  va  totalitar  tuzumning  parchalanishi,  turli  etnik
vaziyatlaring  kuchayishi  davrida  o‘rtaga  tashlandi.  Mutaxasislar yuzaga kelgan
muammolarning   tub   ildizini   tarixiy   jixatdan   tadqiq   etishga   va   o‘rganishga
kirishdilar.   Bugayning   1995-yilda   nashr   etilgan   “L.Beriya   –I.Stalinga:     Sizning
ko‘rsatmangizga   muvofiq...   ”   nomli   monografiyasida   sovet   qatag‘on   mashinasi
majburiy   ko‘chirilgan   xalqlarga   nisbatan   “genosid”amalga   oshirgan   degan
xulosalarni beradi. Bunga asos qilib ushbu xalqlarni ko‘chirish davomida ularning
boshiga   tushgan   kulfat   va   qiyinchiliklarni   keltiradi.O‘zbekiston   SSRga
deportasiya  qilingan  aholining  aniq ma’lumotlari,  jumladan,  xo‘jaliklar  va  oila
soni,  ko‘chirilgan  xalqlarning O‘zbekiston SSR xalq xo‘jaligining qaysi sohasida
mehnat qilganligi, qanday ishlar bilan shug‘ullanganligi, Farg‘ona fojiasidan keyin
yuzaga kelgan etnik muammolarni, demografik  va  migrasion  jarayonlarni  arxiv
manbaliriga     va     ilmiy     faktlarga   asoslanib   umumlashtiradi.   tumanlarga   bo‘lib
yuborilgan,   uy-joy   va   ish   muammosini   hal   qiluvchi   maxsus   bo‘linmalar   tashkil
etilgan. Majburan ko‘chirilgan aholi  xalq xo‘jaligining turli  sohalarida, kolxoz va
sovxozlarda ishlashgan, hattoki Farxod GES qurilishida ishtirok etishgan. Ikkinchi
jahon  urushidan  oldin  va  urush  yillarida  ko‘chirilgan  xalqlarning O‘zbekiston
SSR hududidagi taqdiri, turmush tarzi, mehnat faoliyatlari, ularning mahalliy aholi
24
  Бобобеков     Х.Н.     Фарғона     фожиаси     кундалиги.1989     йил.       – Тошкент .     Fan     va
texnologiya. 2018. б  -316 .
32 bilan munosabati, etnik xususiyatlari, o‘zbek xalqining olijanob va bag‘rikengligi,
xalqparvarligi masalalari chuqur o‘rganishni talab etadigan mavzu hisoblanadi.  Bu
mavzularda     qator     mahalliy     mutaxasislar     tomonidan     ilmiy   izlanishlar   olib
borilgan bo‘lib, yuqoridagi dolzarb muammolarni birmi-bir tadqiq etishda salmoqli
mehnat   qildilar.     Muammoning   dolzarbligi   Sovet   hokimiyati   tomonidan   XX
asrning 30-90 -yillarida amalga  oshirilgan  milliy  siyosat  va  xalqlarni  majburiy
ko‘chirish   oqibatlari   O‘zbekiston   tarixshunosligidagi   muhim   masalalardandir.
SSSRda   zo‘rlik   bilan   amalga   oshirilgan   ushbu   etnik   siyosat   qurbonlari   –chegara
hududlarda   hamda   mamlakatning   ichki   qismlarida istiqomat   qilib   kelgan olti
millionga   yaqin   aholi   o‘z   yashab   turgan   manzillaridan   siyosiy   repressiya   ta’siri
ostida     mahrum     etilib,     mamlakatning     boshqa     hududlariga,     shu     jumladan,
O‘zbekiston   SSRga   ham   ko‘chirib   o‘tkazildi.   O‘z   vatanlarida   muqim   yashab
kelayotgan   koreys,   xitoy,   polyak,   nemis,     turk-mesxet,   xeshmil,   kurdlar   “chegara
xavfsizligini   ta’minlash”     maqsadida   majburan   ko‘chirilgan   bo‘lsa   ,   qrim-tatar,
chechen,   bolqor,   qorachoy,   ingush   va   yana   bir   qancha   etnik   guruh   va   millat
vakillari  urush  davrida  “dushman  bilan  til  biriktirganlik”,  “josuslik aloqalarini
o‘rnatganlik”,     “sovet     davlatiga     qarshi     chiqqanlik”     ayblovlari     bilan   qisqa
muddat   ichida   shafqatsiz   usullarda   deportasiya   qilindi.   Ikkinchi   jahon   urushi
arafasi   va   urush   yillarida   o‘zbek   xalqi   boshiga   tushgan   og‘ir   musibatlar     hamda
qiyinchiliklarga qaramasdan  majburan  ko‘chirilgan,  yani “jazolangan  xalqlar”ga
nisbatan haqiqiy  insonparvarlik,  millatparvarlik, mehmondo‘stlik va xalqparvarlik
na’munalarini   namoyon   eta   oldilar.   Aynan   shu   masala   hozirgi   milliy   va   xorijiy
tarixi tadqiqotlarning asosiy mazmunini tashkil etayotganligini alohida e’tirof etib
o‘tish lozimdir. 
Xulosa   Sovet   boshqaruvi   davrida     majburiy     ko‘chirish     siyosatidan
ko‘zlagan    asosiy maqsad bu  totalitar davlat hokimiyatinimarkazlashtirish uchun
unga   qarshi   chiqishi   mumkin     bo‘lgan     kuchlarga     repressiya     qo‘llash,     alohida
etnik     guruh     vakillari     va   xalqlarni   jismonan   yo‘q   qilish,   ularga   nisbatan   zo‘rlik
ishlatish,   siyosiy   va   ma’naviy   erkinlikdan   mahrum   qilish   edi.   O‘zbek   xalqi   esa
33 ushbu   og‘ir   damda   ularga   haqiqiy   insonparlik   na’munasini   namoyish   etib,
bag‘rikeng   va   olijanob   xalq   ekanligini   amalda   isbotlay   oldi.XX     asrning     90-
yillaridan  to  hozirgi  kunga  qadar  O‘zbekistonda  sovet hokimiyatining majburiy
ko‘chirish   siyosati   va   uning   oqibatlari   masalasi   xorijiy   va   mahalliy   tarixchilar
tomonidan   o‘rganish   ishlari   bosqichma-bosqich   amalga   oshirib   kelinmoqda.
Yuqorida   qayd  etilgan  tarixiy  adabiyotlarda  berilgan  ma’lumotlarni  ushbu   mavzu
tarixshunosligidagi muhim manbalar qatoriga kiritishimiz mumkin.
Foydalanilgan adabiyotlar
I Prezident asarlari
1. Yangi   O‘zbekiston   strategiyasi   Sh.M.Mirziyoyev.   -   То shkent:
“O‘zbekiston” nashiryoti, 2021.
2. O‘zbekiston   Respublikasini   yanada   rivojlantirish   bo‘yicha   Harakatlar
strategiyasi   to‘g‘risida   O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidentining   farmoni
07.02.2017
II O‘zbek tilidagi adabiyotlar
3. Botirova   B.   N.   Sovetlarning   O‘zbekistondagi   ko‘chib   o‘tish   siyosati
(1926-1941 yillar): Sharq fanlar. Toshkent, 2010 yil
4. Xaitov   Sh.A.   Yuldashev   A.   B.   sovet   davrida   ko‘chirish   siyosati   va
o‘zbeklarning Tojikistonga ko‘chib o‘tish tarixi // 2020. 124-sahifa.
5. Botirova B. XX asrning 20-30 yillaridagi ko‘chirish siyosati // Jamiyat
va boshqaruv. - Toshkent, 2008 yil. - №3. B. 114.
6. Xolmuminov   X.   E.,   Eshmuminov   O.   Z.   Sovet   siyosatining
O‘zbekistondagi   migratsiya   jarayonlariga   ta’siri   (Surxondaryo   viloyati   misolida,
1930-1950 yillar) // fan va amaliyot Byulleteni. 2020. T. 6. №12. 487-491-betlar.
7. Ражабов   Қ .   Ўзбекистон   ССРда   совет   давлатининг   йемирилиши
ҳамда   қайта   қуриш   сиёсати   таназзули  (1985-1991  йй .). – Тошкент :  Ўзбекистон
34 Республикаси   Фанлар   академияси  “ Фан ”  нашриёти   давлат   корхонаси , 2022. –
Б .125.
8. Бобобеков   Х.Н.   Фарғона   фожиаси   кундалиги.1989   йил.       –
Тошкент .  Fan va texnologiya. 2018.  б -316 .
9.     Ўзбекистон тарихи (1917-1991 йиллар). Иккита китоб. Иккинчи
китоб (1939-1991 йиллар).  Масъул  муҳаррирлар:  Р.Абдуллаев,  М.Рахимов,
Қ.Ражабов.–Тошкент: O zbekiston.2019.ʻ
10. Mullajonov I. R. O'zbekiston Aholisi.  Toshkent, 1974 yil. 18-sahifa.
III Chet tilidagi adabiyotlar
11. Бердинский   В.А.   Спецпоселенцы.   Политическая   ссылка   народов
Советской России. –Москва: Новое литературное обозрение, 2005
12. Бугай   Н.Ф.   К   вопросу   о   депортации   народов   СССР   в   30-40-х
годах.//   История   СССР.1989.   No6.С.115;   Последствия   депортациинародов
(Свидельствуют   архивы   НКВД     -МВД   СССР).//   История
СССР.1992.No1.С.122-143
13. Ата-Мирзаев   О.Гентшке   В.Муртазаева   Р.Х.Узбекистан
многонациональный: историко-демографический аспект.   Ташкент, 1998.
14. Холмуминов   Х.   Историко-демографические   процессы   в   южных
регионах Узбекистана (вопрос миграции в советский период).   Ташкент, 2011.
15. Botirova,   B.   N.   (2010).   Sovetskaya   pereselencheskaya   politika   v
Uzbekistane (1926-1941 gg.): Avtoref. ...   kand.   ist.   nauk.   Tashkent.
35

MUNDARIJA

KIRISH3-6

1-BOB. O‘ZBEKISTONDA O‘TKAZILGAN SOVETLARNING AHOLINI KO‘CHIRISH SIYOSATI

1.1 O‘zbekistonda o‘tkazilgan sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi asosiy maqsad va vazifalar

1.2 Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi davrlar14-21

2-BOB. SOVETLAR TOMONIDAN O‘ZBEKISTONDA O‘TKAZILGAN AHOLINI KO‘CHIRISH SIYOSATIDAGI NATIJALAR

2.1. Sovetlarning aholini ko‘chirish siyosatidagi muammolar

2.2. Ko‘chirish siyosatining yakuni va natijalari

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YAXTI