Войти Регистрация

Docx

  • Рефераты
  • Дипломные работы
  • Прочее
    • Презентации
    • Рефераты
    • Курсовые работы
    • Дипломные работы
    • Диссертациии
    • Образовательные программы
    • Инфографика
    • Книги
    • Тесты

Информация о документе

Цена 10000UZS
Размер 74.4KB
Покупки 0
Дата загрузки 06 Ноябрь 2026
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

Bohodir Jalolov

Peloponnes urushlari haqida

Купить
Mavzu: Peloponnes urushlari haqida
Reja:
Kirish
Asosiy qism
I.bob. Peloponnes urushi arafasida Yunoniston
I.1.Peloponnes urushining boshlanish sababalari
I.2. Afina va Sparta o‘rtasidagi raqobat.
I.3.Efialt islohotlari.
I.4.Perikl va Afina demokratiyasining rivoji
II.Bob.  Peloponnes urushlari haqida
II.1.Delos va Peloponnes ittifoqlari.
II.2. Arxidam urushi va mustahkam bo‘lmagan  yarash uv(Nikiy sulhi)
II.3. Sitsiliya ekspeditsiyasi va Dekeley urusbi.
II.4. Peloponnes urushlari yakuni va oqibatlari.
Xulosa
Foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati
1 Kirish
             Kurs ishining maqsadi..  Yunon shahardavlatlarining raqobati va Afina
demokratiyasining   rivoji.  Yunonistonda   fors   bosqinini   bartaraf   qilish  jarayonida
kuchli  ellinistik  umumiylik shakllandi.  Uchinchi   bosqinni   oldini   olishga  intilib.,
ko‘plab   yunon   polislari   urushda   harbiy   dengiz   kuchlari   jihatidan   alohida   o‘rin
egallagan   Afina   boshchiligidagi   ittifoqqa   birlashdilar.   Bu   ligadan   kelgan
daromadlar   natijasida   Afina   polisining   mavqei   yanada   ortadi,   jamiyatda
boshqaruv ishlarida qatnasha oladigan erkaklar soni ko‘paygan. Oddiy fuqarolar
rivojlanib   borayotgan   shaharlar   aholisining   asosiy   qismiga   aylanib   bordi,   biroq
ular   boy   va   aslzodalarga   siyosiy   boshqaruvda   an’anaviy   monopol   boshqaruvni
qo‘   Hab-quvvatlashlariga   halal   berardilar.   Haqiqatda   Afinaning   imperiya
korxonalari   Attikadagi   qullar   sonini   oshirdi   va   erkak   fuqarolari   orasida   tenglik
o‘sib borsada, ayollaming mavqei pastligicha qolaverdi. Kserks mag‘lubiyatidan
keyingi   o‘n   yillar   mobaynida   Afina   shahri   asosiy   madaniy   markazga   aylandi.
Barcha sayohatchilar xudo Dionis sharafiga qo‘yiladigan tragediyalami ko‘rishga
kelishardi. Afinaliklarning dengizni qo‘riqlash uchun olingan pullaming bir qismi
diniy   marosimlami   nishonlash   va   Afina   tepaligidagi   Parfenon   kabi   ommaviy
inshootlar   qurish   uchun   ishlatilar   edi.   Tragediyachilar   Esxil,   Evripid   va
Sofokllaming barchasi Afinada tug'ilgan, shuningdek komik dramaturg Aristofan,
haykaltarosh   Fidiy   va   tarixchi   Fukiditlar   ham   shular   qatorida   bo‘lishgan.  
Kurs ishining vazifasi:   Mil. aw . V asrlarda  Afina Yunonistonning  yirik
savdo va qudratli davlatlaridan biriga aylangan. Yunon - Eron urushlari va Afina
ittifoqi   tashkil   topayotgan   bir   vaqtda,   katta   o‘zgarishlar   ro‘y   berdi.   Solon
islohotlariga   ko‘ra   Afinaning   barcha   fuqarolari   o‘zlari   mansub   bo‘lgan   mulkiy
tabaqaga ko‘ra ma’lum bir harbiy majburiyatlami ado etganlar. Shuningdek, ular
ba’zi   huquqlarga   ham   ega   bo‘lganlar.     Islohotlardan   so‘ng   kambag‘al   qatlam   -
“fetlar”   Afma   siyosiy   pillapoyasining   eng   quyi   pog‘onasiga   tushib   qoladilar.
Og‘ir   qurol   -   yarog‘lar   sotib   olish   uchun   mablag‘i   bo‘lmaganligi   tufayli   ular
yordamchi   bo‘linmalarda   xizmat   qilganlar.   Flot   Afma   dengiz   ittifoqining
2 tayanchi   bo‘lganligi   uchun   fetlar   siyosiy   ahamiyati   jihatidan   asta   -sekin   Afma
demosining   nisbatan   yuqori   darajasi   -   zevgitlar,   qisman   esa   suvoriylar   bilan
tenglashib,   mil.   avv.   V   asrda   Afina   qudratining   asosiy   tayanchi   bo‘lib   qoldilar.
Yunon - Eron urushlari davridayoq Afma demosini mavqei oshib, ular hokimiyat
uchun   kurashganlar.   Afina   qishloqlarida,   asosan,   qishloq   demosining   vakillari   -
bo‘lmish mayda va o‘rtahol dehqonlar yashaganlar. Keyinchalik yirik yer egalari
paydo   bo‘la   boshladi.   Shu   bilan   birga   Afinada   aristokratiya   hukmronligi   bilan
oligarxiya ham  rivojlandi. Afma aristokratlari  o‘z hukmronlik mavqeini yo‘qota
bordi.   Yunon   -   Eron   urushlari   tugashi   arafasida   aristokratik   va   demokratik
guruhlar o‘rtasida siyosiy kurash boshlandi. Aristokratlar harbiy muvaffaqiyatlari
tufayli   Afma   siyosatida   ham   yetakchilikka   intilganlar.   Afinada   ularga   mashhur
sarkarda   Miltiadning   o‘g‘li   Kimon   boshchilik   qilar,   ammo   aristokratlar   o‘sha
davr   ishlab   chiqarishida   muhim   o‘rin   tutmaganlar.   Vaqt   o‘tgani   sayin   ulaming
yer-mulki   kamayib   borgan.   Ular   aksariyat   demokrat   kuchlaming   Afinada
yo‘qligidan   foydalanib,   boy   fuqarolar   ко'magi   bilan   hokimiyatni   vaqtincha
kuchaytirishga  erishdilar. Biroq urush  harakatlari  tugab,  jangchi  va dengizchilar
urushdan qaytib kelganidan so‘ng, Afinada demos qatlamining faolligi kuchaydi.
Endi demokratiyaning vazifasi hokimiyatda aristokratlaming siyosiy huquqlarini
zaiflashtirishdan iborat bo‘ldi Kurs   ishining   dolzarbligi..   Afinada   qattiqqo‘l
va   zo‘ravon   Femistokldan   o‘miga   donishmand   va   oliyjanob   Kimon   hokimiyat
tepasiga keladi. Kimon va Femistokl har bir jabhada birbiriga qarama-qarshi edi.
Ulaming biri sekin bo‘lganda biri tez bo'lgan, biri manman bo‘lganda ikkinchisi
odobli   bo‘lgan   edi.   Kimon   aqlli   bo‘lmagan   lekin   mohir   lashkarboshi   edi.   U
harbiy   obro‘si   tufayli   Sparta   bilan   aloqalami   uzish   va   demokratiyaning
rivojlantirish maaqsadida bo‘lgan. 0 ‘z faoliyati davomida Afma yig‘inida Efialt
boshchiligidagi   koalitsiya   u   bilan   hisoblashishga     majbur   bo'ladi.   Shu   bilan
Kimon   katta   obro‘   qozonishda   davom   etgan.   Mil.   avv.   V   asming   70-yillarida
Kimon   boshchiligidagi   afmaliklar   Egey   dengizidagi   qator   orollami   egallab
olishga   muvaffaq   bo‘ldilar.   Afina   polisining   Delos   ittifoqidagi   mavqei   yanada
ortdi. Bu jarayon ikkinchi yirik polis-Sparta bilan munosabatlami keskinlashtirdi.
3 mil.   avv.   464-yili   Spartada   kuchli   zilzila   ro‘y   berdi.   Zilzila   natijasida   ko‘plab
uylar   vayron   bo‘ladi   va   minglab   odamlar   qurbon   bo‘ladi,   bundan   foydalangan
ilotlar   esa   qo‘zg‘olon   ko'taradilar.   Itom   tog‘ida   mustahkamlanib   olgan
qo‘zg‘olonchilami   bostirishga   kuchi   yetmagan   spartaliklar,   mil.   aw   .   481   -yilda
forslarga   qarshi   urush   davomida   tuzilgan   Ellin   ittifoqiga   kiradigan   shaharlardan
yordam   so‘rashga   majbur   boMdi.   Kimon   boshchiligidagi   aristokratlar   Afina
kengashini   Spartaga   yordam   berishga   ko‘ndirdi.   Og‘ir   qurollangan   qo‘shin
(Goplitlar)   yetib   borgan   vaqtda   spartaliklar   qo‘zg‘olonni   o‘z   kuchi   bilan
bostirishga erishib, afinaliklami orqaga qaytarib yuboradilar. Afina demokratiyasi
vakillari   Efialt   boshchiligida   buni   o   ‘z|ariga   haqorat   deb   bilib,   Kimonga   qarshi
kurash boshladilar. Mamlakatda ostrakizm so'rovi bilan Kimon amalidan ayrilib,
quvib yuborildi.
4 I.bob. Peloponnes urushi arafasida Yunoniston
I.1.Peloponnes urushining boshlanish sababalari
Yunon   shahardavlatlarining   raqobati   va   Afina   demokratiyasining   rivoji.
Yunonistonda   fors   bosqinini   bartaraf   qilish   jarayonida   kuchli   ellinistik
umumiylik   shakllandi.   Uchinchi   bosqinni   oldini   olishga   intilib.,   ko‘plab   yunon
polislari   urushda   harbiy   dengiz   kuchlari   jihatidan   alohida   o‘rin   egallagan   Afina
boshchiligidagi   ittifoqqa   birlashdilar.   Bu   ligadan   kelgan   daromadlar   natijasida
Afina   polisining   mavqei   yanada   ortadi,   jamiyatda   boshqaruv   ishlarida   qatnasha
oladigan   erkaklar   soni   ko‘paygan.   Oddiy   fuqarolar   rivojlanib   borayotgan
shaharlar aholisining asosiy qismiga aylanib bordi, biroq ular boy va aslzodalarga
siyosiy   boshqaruvda   an’anaviy   monopol   boshqaruvni   qo‘   Hab-quvvatlashlariga
halal   berardilar.   Haqiqatda   Afinaning   imperiya   korxonalari   Attikadagi   qullar
sonini   oshirdi   va   erkak   fuqarolari   orasida   tenglik   o‘sib   borsada,   ayollaming
mavqei   pastligicha   qolaverdi.   Kserks   mag‘lubiyatidan   keyingi   o‘n   yillar
mobaynida Afina shahri asosiy madaniy markazga aylandi. Barcha sayohatchilar
xudo   Dionis   sharafiga   qo‘yiladigan   tragediyalami   ko‘rishga   kelishardi.
Afinaliklarning   dengizni   qo‘riqlash   uchun   olingan   pullaming   bir   qismi   diniy
marosimlami nishonlash va Afina tepaligidagi Parfenon kabi ommaviy inshootlar
qurish   uchun   ishlatilar   edi.   Tragediyachilar   Esxil,   Evripid   va   Sofokllaming
barchasi Afinada tug'ilgan, shuningdek komik dramaturg Aristofan, haykaltarosh
Fidiy va tarixchi Fukiditlar ham shular qatorida bo‘lishgan. Mil. aw . V asrlarda
Afina   Yunonistonning   yirik   savdo   va   qudratli   davlatlaridan   biriga   aylangan.
Yunon   -   Eron   urushlari   va   Afina   ittifoqi   tashkil   topayotgan   bir   vaqtda,   katta
o‘zgarishlar   ro‘y   berdi.   Solon   islohotlariga   ko‘ra   Afinaning   barcha   fuqarolari
o‘zlari mansub bo‘lgan mulkiy tabaqaga ko‘ra ma’lum bir harbiy majburiyatlami
5 ado   etganlar.   Shuningdek,   ular   ba’zi   huquqlarga   ham   ega   bo‘lganlar. 1
  17B
Islohotlardan so‘ng kambag‘al qatlam - “fetlar” Afma siyosiy pillapoyasining eng
quyi   pog‘onasiga   tushib   qoladilar.   Og‘ir   qurol   -   yarog‘lar   sotib   olish   uchun
mablag‘i   bo‘lmaganligi   tufayli   ular   yordamchi   bo‘linmalarda   xizmat   qilganlar.
Flot Afma dengiz ittifoqining tayanchi bo‘lganligi uchun fetlar siyosiy ahamiyati
jihatidan   asta   -sekin   Afma   demosining   nisbatan   yuqori   darajasi   -   zevgitlar,
qisman   esa   suvoriylar   bilan   tenglashib,   mil.   avv.   V   asrda   Afina   qudratining
asosiy   tayanchi   bo‘lib   qoldilar.   Yunon   -   Eron   urushlari   davridayoq   Afma
demosini mavqei oshib, ular hokimiyat uchun kurashganlar. Afina qishloqlarida,
asosan,   qishloq   demosining   vakillari   -   bo‘lmish   mayda   va   o‘rtahol   dehqonlar
yashaganlar. Keyinchalik yirik yer egalari paydo bo‘la boshladi. Shu bilan birga
Afinada   aristokratiya   hukmronligi   bilan   oligarxiya   ham   rivojlandi. 2
  Afma
aristokratlari   o‘z   hukmronlik   mavqeini   yo‘qota   bordi.   Yunon   -   Eron   urushlari
tugashi   arafasida   aristokratik   va   demokratik   guruhlar   o‘rtasida   siyosiy   kurash
boshlandi.   Aristokratlar   harbiy   muvaffaqiyatlari   tufayli   Afma   siyosatida   ham
yetakchilikka   intilganlar.   Afinada   ularga   mashhur   sarkarda   Miltiadning   o‘g‘li
Kimon boshchilik qilar, ammo aristokratlar o‘sha davr ishlab chiqarishida muhim
o‘rin   tutmaganlar.   Vaqt   o‘tgani   sayin   ulaming   yer-mulki   kamayib   borgan.   Ular
aksariyat   demokrat   kuchlaming   Afinada   yo‘qligidan   foydalanib,   boy   fuqarolar
ко'magi   bilan   hokimiyatni   vaqtincha   kuchaytirishga   erishdilar.   Biroq   urush
harakatlari   tugab,   jangchi   va   dengizchilar   urushdan   qaytib   kelganidan   so‘ng,
Afinada   demos   qatlamining   faolligi   kuchaydi.   Endi   demokratiyaning   vazifasi
hokimiyatda   aristokratlaming   siyosiy   huquqlarini   zaiflashtirishdan   iborat   bo‘ldi
Yunon   shahar-davlatlarining   gullashi   davomiy   bo‘lib   chiqmadi.   Bu   yunon-fors
urushlaridagi   g‘alabalar   va   Peloponnes   urushlari   orasidagi   qisqa   mo‘tadillik   va
ko‘tarilish   davri   edi.   Buning  ustiga   hatto   o  ‘sha   davrda   ham   m   o‘tadillik  nisbiy
edi,  ko‘tarilish   esa   qulash   tendensiyalariga   to‘la   edi.   Forslar   bilan   to‘qnashuvda
yunonlaming   ozod   fuqarolar   jamiyati   forslar   despotiyasidan   ustun   ekanligini
1
  1.D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 314-bet
2.R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi.2009   205-bet                              
2
  R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi.2009  316-318-bet                               
6 ishonch bilan isbotlab berishdi. Shu bilan birga yunon-fors urushlari xo‘jalikning
kuchli quldorlik shakllarini rivojlantirgan holda fuqaroviy jamoalarda ijtimoiy va 
egalik   manfaatlarini   o‘sishiga   yordam   bergan.   Shuningdek,   ular   umumiy
ozodlikning  qudratli  himoyachilari   bo‘lgan   Afina  va  Spartani  oldingi   qatorlarga
olib   chiqdi.   Qadimgi   Yunonistonda,   aslida   shahar   davlatlar   orasida   asosan   ikki
qarama-qarshi   kuch   mavjud   bo‘lgan.   Bir   tomonda   Sparta   Janubiy
Yunonistonning katta qismlari bo‘yicha konservativ polislami birlashtirgan holda
mil.   avv.   VI   asrdayoq   Peloponnes   ligasining   tashkilotchisiga   aylangan   edi.
Boshqa   tomonda   keyingi   yuz   yillikdagi   yirik   birlashma   -   Delos,   yoki   savdo
aloqalari jihatida umumiylashgan dengizbo‘yi va orol polislarining katta qismini
birlashtirgan   va   forslarga   qarshi   kurashda   o‘sha   kuchlami   birlashtirishni
ko‘zlagan   Afma   dengiz   ittifoqini   mavqei   ortib   borardi.   Peloponnes   ligasining
yadrosi   konservativ,   agrar   tipga   mansub   bo‘lgan,   asosan   savdo-iqtisodiy
aloqalarga   moslashgan   doriylar   jamoalari   edi. 3
  Har   jamoa   o‘z   sardorining
tashabbusiga   bo‘ysungan   181   holda   ta’sir   doirasini   saqlab   qolish   va
kengaytirishga  intilgan va raqobatchi  guruhlar  muvaffaqiyatlarini obdon kuzatib
borgan.   Ikki   ittifoq   o‘rtasidagi   bu   raqobat-   o‘z   o‘rnida   mil.   aw   .   V   asrda
Yunoniston   jamiyatida   shunday   siyosiy   qarama-qarshilikka   aylanganki,   u
umumiy katta ichki mojaroni, Peloponnes urushi (mil. aw . 431-404-yy)ni keltirib
chiqargan.   Bunda   birinchi   o‘rinda,   Afma   tashabbuskor   tomon   sifatida   namoyon
bo‘ladi. 4
  Tez   rivojlanib   borayotgan   iqtisodiyot   va   unga   asoslangan   ijtirnoiy
harakatlarga   bo‘lgan   ehtiyoj   afinaliklami   o‘z   ta’sir   doirasini,   hududini
kengaytirishga,   xom-ashyo   va   resurslarini   ko‘paytirishga   undagan.   Afma   bilan
dengizda   raqobatini   olib   borgan   doriylaming   savdo   shaharlari,   eng   aw   alo,
Megara   va   Korinf,   shuningdek   butunlikni   saqlab   qolish   g‘amidagi   katta   yer
egalarining   barchalari   Spartaga   murojaat   qilishardi.   O   lz   navbatida   Sparta   ham
Peloponnes   ligasida   siyosiy   yaxlitlikni   saqlab   qolishni   xohlardi.   Afinaning   V
3
  .D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 158-bet
4
  R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi.2009   204-bet                              
7 asming 50- yillarida Istma va 0 ‘rta Yunonistonda o‘z kuchini o‘matishga bo‘lgan
harakatlari oxir oqibat uning Sparta bilan qurolli to‘qnashuviga olib keldi. Bu 
I.2. Afina va Sparta o‘rtasidagi raqobat.
Afinada   qattiqqo‘l   va   zo‘ravon   Femistokldan   o‘miga   donishmand   va
oliyjanob Kimon hokimiyat tepasiga keladi. Kimon va Femistokl har bir jabhada
birbiriga   qarama-qarshi   edi.   Ulaming   biri   sekin   bo‘lganda   biri   tez   bo'lgan,   biri
manman   bo‘lganda   ikkinchisi   odobli   bo‘lgan   edi.   Kimon   aqlli   bo‘lmagan   lekin
mohir lashkarboshi edi. U harbiy obro‘si tufayli Sparta bilan aloqalami uzish va
demokratiyaning rivojlantirish maaqsadida bo‘lgan. 0 ‘z faoliyati davomida Afma
yig‘inida   Efialt   boshchiligidagi   koalitsiya   u   bilan   hisoblashishga   179   majbur
bo'ladi.   Shu   bilan   Kimon   katta   obro‘   qozonishda   davom   etgan.   Mil.   avv.   V
asming   70-yillarida   Kimon   boshchiligidagi   afmaliklar   Egey   dengizidagi   qator
orollami   egallab   olishga   muvaffaq   bo‘ldilar.   Afina   polisining   Delos   ittifoqidagi
mavqei yanada ortdi. Bu jarayon ikkinchi yirik polis-Sparta bilan munosabatlami
keskinlashtirdi.   mil.   avv.   464-yili   Spartada   kuchli   zilzila   ro‘y   berdi.   Zilzila
natijasida   ko‘plab   uylar   vayron   bo‘ladi   va   minglab   odamlar   qurbon   bo‘ladi,
bundan   foydalangan   ilotlar   esa   qo‘zg‘olon   ko'taradilar.   Itom   tog‘ida
mustahkamlanib   olgan   qo‘zg‘olonchilami   bostirishga   kuchi   yetmagan
spartaliklar, mil. aw  .  481 -yilda forslarga  qarshi   urush  davomida  tuzilgan  Ellin
ittifoqiga   kiradigan   shaharlardan   yordam   so‘rashga   majbur   boMdi.   Kimon
boshchiligidagi   aristokratlar   Afina   kengashini   Spartaga   yordam   berishga
ko‘ndirdi. Og‘ir qurollangan qo‘shin (Goplitlar) yetib borgan vaqtda spartaliklar
qo‘zg‘olonni   o‘z   kuchi   bilan   bostirishga   erishib,   afinaliklami   orqaga   qaytarib
yuboradilar.   Afina   demokratiyasi   vakillari   Efialt   boshchiligida   buni   o   ‘z|ariga
haqorat   deb   bilib,   Kimonga   qarshi   kurash   boshladilar.   Mamlakatda   ostrakizm
so'rovi bilan Kimon amalidan ayrilib, quvib yuborildi. 5
5
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 174-bet
8 I.3.Efialt islohotlari.
Efialt   Kimonga   bosim   o‘tkazib   undan   qutulgach,   bir   qancha   sezilarli
islohotlami   o‘tkazishga   erishdi.   Biz   Efialt   islohotlari   to‘g‘risida   batafsil   m
a’lumotga   ega   boMmasakda,   biroq   u   qadimgi   Oliy   sudning   mavqei   va   ta’sirini
tushirishni   maqsad   qilgandi   (mil.   aw   .   462   -yilgi   qabul   qilingan   qonun   buning
isbotidir).   Ammo   bu   idoraning   obro‘   -   e’tibori   zo‘r   bo‘lganligi   bois,   Efialtning
o‘z maqsadiga erisha olishi qiyin kechadi. U dastlab areopagga qarshi yetarlicha
dalillar   to‘plagan   (Areopag   -   Afinaning   oliy   sud   va   hokimiyat   organi).
Keyinchalik   Efialt   islohotlar   o'tkazishga   muvaffaq   bo‘lib,   areopagni   siyosiy
nazorat   imkoniyatidan   mahrum   qilib,   endi   u   faqat   sud   ishlarini   yuritish   bilan
cheklanadigan  bo‘ldi.  Qolgan  ishlaming barini  gelieya,  ya’ni  hakamlar   sudi   ijro
etgan. Efialt vafotidan so‘ng Afina demokratiyasi  zaiflashib qoldi. Aristokrat va
demokratlar   o‘rtasida   siyosiy   kurash   keskinlashdi.   Bu   vaqtda   tajribali   siyosiy
arbob   Fukidid   aristokratiya   sinfi   yetakchisi,   Perikl   esa   demokratiya   sinfi
yo‘lboshchisiga aylandi. 6
6
  R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi.2009 104-bet
9 I.4.Perikl va Afina demokratiyasining rivoji
Perikl Afina demokratiyasi ruhiyatiga sodiq edi, siyosiy kurashlarda demos
manfaatlarini   himoya   qilgan   qilgani   uchun   afmaliklar   saylovlarda   uni   180
qo‘llab-quvvatlashadi. Aslida, undan tashqari yana to‘qqizta strateg b o isa ham
boshqa   generallar   uning   ra’yiga   qarshi   chiqishmagan.   Perikl   quldorlik
demokratiyasi g‘oyalariga sidqidildan sodiq edi. U Afma demosining turmushini
yaxshilash   to‘g‘risida   g‘amxo‘rlik   qilgan   va   uning   manfaati   yo‘lida   faoliyat
yuritgan. Perikl o‘z hayotini Afma demokratiyasiga bag‘ishlagan. Uning “Biz oz
muddatda yaratganlarimiz qisqa  muddat  yashamasligi  kerak” degan iborasi  xalq
orasida   mashhur   edi.   Perikl   demosning   o‘rta   tabaqalariga   tayangan   va   Afma
kambag‘al   tabaqalarini   ish   bilan   ta’minlashga   intilgan.   U   shahar   aholisi   bilan
birga yirik qurilishlarda ishtirok etgan. Perikl xalq yig‘iniga tayanib, 15 yil Afma
quldorlik   demokratiyasi   hokimiyatini   boshqardi.   Afma   demokratiyasi   ko‘proq
xalq   yig‘iniga   tayanib   ish   ko‘rgan.   Bu   esa   Afma   siyosiy   barqarorligini
ta’minlashda muhim rol o‘ynagan. 7
7
  R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi.2009  98-bet
10 II.Bob.  Peloponnes urushlari haqida
II.1.Delos va Peloponnes ittifoqlari.
Yunon  shahar-davlatlarining   gullashi   davomiy   bo‘lib   chiqmadi.  Bu   yunon-
fors urushlaridagi g‘alabalar va Peloponnes urushlari orasidagi qisqa mo‘tadillik
va ko‘tarilish davri edi. Buning ustiga hatto o ‘sha davrda ham m o‘tadillik nisbiy
edi,  ko‘tarilish   esa   qulash   tendensiyalariga   to‘la   edi.   Forslar   bilan   to‘qnashuvda
yunonlaming   ozod   fuqarolar   jamiyati   forslar   despotiyasidan   ustun   ekanligini
ishonch bilan isbotlab berishdi. Shu bilan birga yunon-fors urushlari xo‘jalikning
kuchli quldorlik shakllarini rivojlantirgan holda fuqaroviy jamoalarda ijtimoiy va
egalik   manfaatlarini   o‘sishiga   yordam   bergan.   Shuningdek,   ular   umumiy
ozodlikning  qudratli  himoyachilari   bo‘lgan   Afina  va  Spartani  oldingi   qatorlarga
olib   chiqdi.   Qadimgi   Yunonistonda,   aslida   shahar   davlatlar   orasida   asosan   ikki
qarama-qarshi   kuch   mavjud   bo‘lgan.   Bir   tomonda   Sparta   Janubiy
Yunonistonning katta qismlari bo‘yicha konservativ polislami birlashtirgan holda
mil.   avv.   VI   asrdayoq   Peloponnes   ligasining   tashkilotchisiga   aylangan   edi.
Boshqa   tomonda   keyingi   yuz   yillikdagi   yirik   birlashma   -   Delos,   yoki   savdo
aloqalari jihatida umumiylashgan dengizbo‘yi va orol polislarining katta qismini
birlashtirgan   va   forslarga   qarshi   kurashda   o‘sha   kuchlami   birlashtirishni
ko‘zlagan   Afma   dengiz   ittifoqini   mavqei   ortib   borardi. 8
  Peloponnes   ligasining
yadrosi   konservativ,   agrar   tipga   mansub   bo‘lgan,   asosan   savdo-iqtisodiy
aloqalarga   moslashgan   doriylar   jamoalari   edi.   Har   jamoa   o‘z   sardorining
tashabbusiga   bo‘ysungan   181   holda   ta’sir   doirasini   saqlab   qolish   va
kengaytirishga  intilgan va raqobatchi  guruhlar  muvaffaqiyatlarini obdon kuzatib
borgan.   Ikki   ittifoq   o‘rtasidagi   bu   raqobat-   o‘z   o‘rnida   mil.   aw   .   V   asrda
Yunoniston   jamiyatida   shunday   siyosiy   qarama-qarshilikka   aylanganki,   u
umumiy katta ichki mojaroni, Peloponnes urushi (mil. aw . 431-404-yy)ni keltirib
8
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 288-289-bet
11 chiqargan.   Bunda   birinchi   o‘rinda,   Afma   tashabbuskor   tomon   sifatida   namoyon
bo‘ladi.   Tez   rivojlanib   borayotgan   iqtisodiyot   va   unga   asoslangan   ijtirnoiy
harakatlarga   bo‘lgan   ehtiyoj   afinaliklami   o‘z   ta’sir   doirasini,   hududini
kengaytirishga,   xom-ashyo   va   resurslarini   ko‘paytirishga   undagan.   Afma   bilan
dengizda   raqobatini   olib   borgan   doriylaming   savdo   shaharlari,   eng   aw   alo,
Megara   va   Korinf,   shuningdek   butunlikni   saqlab   qolish   g‘amidagi   katta   yer
egalarining   barchalari   Spartaga   murojaat   qilishardi.   O   lz   navbatida   Sparta   ham
Peloponnes   ligasida   siyosiy   yaxlitlikni   saqlab   qolishni   xohlardi.   Afinaning   V
asming 50- yillarida Istma va 0 ‘rta Yunonistonda o‘z kuchini o‘matishga bo‘lgan
harakatlari   oxir   oqibat   uning   Sparta   bilan   qurolli   to‘qnashuviga   olib   keldi.   Bu
birinchi   yoki   kichik   Peloponnes   urushi   nomini   olgan   harbiy   to‘qnashuvlar   (mil.
avv.   457-446-yy.   )   o‘ziga   xos   kuchlarni   sinash   voqeasi   bo‘ldi.   U   ikki   tomonga
ham   muvaffaqiyat   keltirmadi;   shunchaki   navbatdagi   urushga   tayyorgarlik
vazifasini   o‘tovchi   qisqa   vaqt   bo‘lgan   “Olttiz   yillik”   tinchlik   sulhi   bilan   tugadi.
Urushning   sababi   Afma   va   Sparta   o‘rtasida   Yunonistonda   gegemonlik   qilish
uchun olib borilgan kurash hisoblanadi. Shuningdek, boshqa tomondan Korinf va
Megara o‘rtasidagi savdo raqobatlari dastlabki mojarolami keltirib chiqargan edi.
mil.   avv.   433-   yilda   Kerkira   va   materik   orasidagi   havzada   kerkiraliklar   va
korinfliklar   o‘rtasida   jang   bo‘lganda   Afma   floti   unga   aralashib   kerkiraliklami
mag‘lubiyatdan   saqlab   qoladi.   Shunday   qilib   Korinf   va   Kerkira   o‘rtasidagi
tortishuv Afma va Korinfning bir-biriga qarshi qurollanishiga sabab bo‘lgan. Bu
orada   Xalkidika   yarimorolidagi   Potideya   tufayli   ikkinchi   mojaro   kelib   chiqdi.
Korinfliklar   tomonidan   asos   solingan   Potideya   Afma   dengiz   ittifoqi   tarkibiga
kirgan.   mil.   avv.   430-yillarda   afinaliklar   tomonidan   ittifoq   to‘lovi   summasining
oshirilishi   va   Xalkidika   shaharlari   ustidan   qattiqroq   nazoratning   o   ‘matilishi
potideyaliklaming   Peloponnes   ittifoqiga   yaqinlashish   yo‘llarini   qidirishigaolib
keldi. 9
  Mil.   aw   .   433-yilda   Afmadan   ochiqchasiga   ajralib   chiqqan   Potideya
yordam so‘rab Korinf va 182 Peloponnes ligasiga murojaat qildi. Peloponnesdan
Potideyaga   ikki   ming   ko‘ngillidan   iborat   otryad   yetib   keldi.   Afmaliklar   o‘z
9
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 176-179-bet
12 o‘mida   mil.   avv.   432-yilning   bahorida   qo‘zg‘olon   qilayotgan   shaharga   yirik
harbiy   qo‘shin   yubordi.   Nihoyat,   uchinchi   falokat   ham   qo‘shildi:   afmaliklar
Megara   ustiga   yurish   qilishdi.   Afmaliklar   Megaraga   Peloponnes   ittifoqi   bilan
aloqalami   uzishni   talab   qilib,   bosim   o‘tkaza   boshlaydi.   Bu   bosim   hech   qanday
natija bermagach esa megaraliklarga Afina portlari va Afina ittifoqi shaharlariga
kirish   va   savdo   qilish   taqiqlab   qo‘yildi.   Potideya   va   Megaraning   Peloponnes
ittifoqidan   ulami   qoilab-quwatlashini   so‘rashi   va   korinfliklaming   afinaliklarga
qarshi   darhol   chora   ko‘rilishini   talab   qilishi   Spartaning   hal   qiluvchi   qadamni
tashlash   istagini   uyg‘otdi.   Mil.   avv.   432-yiining   kuzida   spartaliklar   xalq   yig‘ini
afmaliklami   “0   ‘ttiz   yillik”   tinchlikni   buzganlikda   aybdor   deb   qaror   chiqardi.
Birozdan so‘ng Afinaga qarshi urush boshlashga qaror qilgan Peloponnes ittifoqi
a’zolarining   Spartada   yig‘ini   bo‘lib   o‘tdi.   Yilning   kech   payti   bo‘lgani   uchun
umsh darrov boshlanmadi-tomonlar qishni kuchlami to‘plash va ikki tomonlama
diplomatik   hujjatlami   tayyorlashga   sarflashdi.   Spartaliklar   Potideya   qamalini
bekor   qilish,   Eginaga   avtonomiya   berish,   megaraliklar   haqidagi   qaromi   bekor
qilish  va nihoyat,  Afma  qo‘li   ostidagi   barcha yunon  shaharlariga  ozodlik berish
kabi talablami qo‘yadi. Biroq u bilan birga Spartaning boshqa talablari  ham  rad
qilindi.   Afinaning   yon   bosmasligi   undagi   ichki   vaziyat   bilan   izohlanadi.   V
asming   30-yillaming   oxiriga   kelib   Afmadagi   siyosiy   vaziyat   keskinlasha
boshladi.   Oxirgi   10   yil   davomida   mamlakat   boshqaruv   kemasini   mutlaq   o‘zi
boshqarib   kelayotgan   Periklning   holati   kuchsizlandi.   Periklning   avtoritar
pozitsiyasi   turli   qatlamlaroligarx   va   demokratlar   muxolifati   asta   kuchayib
borayotgan guruhlar orasida norozilikni keltirib chiqargan edi. 10
  Urush arafasida
Afma   piyoda   qo'shinlari   30   mingdan   ortiq   edi.   Ulardan   13   mingtasi   goplitlar,
1200 tasi otliqlar, 16 mingtasi gamizon jangchilari bo‘lgan. Flot 300 ta suzishga
tayyor   turgan   trieralar   va   ularga   qo‘shilishi   kerak   bo‘lgan   ittifoqdosh   xioslik,
lesboslik va kerkiraliklar eskadralaridan iborat edi. Afma dushmanlarining kuch
va   imkoniyatlari   nisbatan   ishonchsizroq   ko‘rinardi.   To‘g‘ri,   Peloponnes   ittifoqi
piyodalar   qo‘shinini   60   ming   kishiga   chiqarishi   mumkin   edi.   Biroq
10
  R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi. 154-bet
13 peloponnesliklar   floti   afinaliklamikidan   ikki,   uch   marta   kam   edi.   Agrar
polislaming   moliyaviy   imkoniyatlari   afinaliklamiki   bilan   183   hatto   tenglasha
olmasdi.   Peloponnesliklar   Attika   ustiga   hujum   qilishni   rejalashtirar   edi.   Ular
odamlar   urushga   jalb   qilinishi   mumkin   bo'lgan   qishloq   xo‘jaligi   hududlarini
yakson   qilib,   birinchi   jangdayoq   urushni   yutib   chiqmoqchi   bo‘ldilar.   Periklning
rejasi   quruqlikda   Afinaning   o‘zini   va   boshqa   qal’alami   himoya   qilish   bilan
cheklanish,   faol   operatsiyalami   esa   dengizda   olib   borishdan   iborat   edi.
Peloponnes   qirg‘oqlarini   qurshab   olib,   qo‘shinlami   kiritib   va   tobe   aholida
qo‘zg‘olon   uyg‘otish   bilan   afmaliklar   o‘z   dushmanlari   davlatining   qulashi   va
yakson bo‘lishiga umid qilishadi.  
14 II.2. Arxidam urushi va mustahkam bo‘lmagan  yarash uv(Nikiy sulhi)
  Mil.   avv.   431-yilning   bahoriga   kelib   tomonlar   tayyorgarlikni   tugatishdi.
Urush   harakatlari   fivaliklaming   Afinaga   ittifoqdosh   bo‘lgan   beotiylar   shahri
Plateyaga   kutilmagan   hujumi   bilan   boshlandi,   lekin   fivaliklar   otryadi   tor-mor
etildi. Asirga olingan jangchilar qatl etildi. Ular orasida k.o‘zga ko‘ringan fivalik
aristokratlar   ham   bor   edi.   Javob   tariqasida   katta   Peloponnes   qo‘shinlari   yoz  oyi
boshida   Attika   hududiga   kirib   bordi.   Peloponnesliklarga   spartalik   hukmdor
Arxidam   qo‘mondonlik   qildi.   Shuning   uchun   ham   Peloponnes   urushiarining
butun   birinchi   davrini   mil.   avv.   421-yilgacha   Arxidam   urushi   deb   atashadi.
Dushmanlaming   hujumi   qishloq   aholisini   shaharga   ko‘chib,   uning   devorlaridan
panoh topishga majbur qildi. Ammo, Perikl dushmanning ustun qo'shinlari bilan
ochiqdan-ochiq   jangga   kirish   tavakkal   ekanini   anglab   turardi   va   shuning   uchun
yurtdoshlarini   bunday   to‘qnashuvdan   saqlab   qolishni   uddaladi.   Attikaning
shimoliy   qismini   bo‘m-bo‘sh   qilgach,   Arxidam   tezda   o‘z   qo‘shinini
Peloponnesga qaytarib olib ketdi, afmaliklar esa jonli kuchlarini saqlab qolishdi.
Bu orada Afinaning floti Peloponnes bo‘ylab tekshiruv, reyd o‘tkazib ulgurgandi.
Afmaliklar   qirg‘oqbo‘yi   hududlarini   bo‘shatib,   ulami   o‘zlarining   Kefalleniy
orollari   itiifoqiga   birlashtirishdi   hamda   Korinfning   bir   koloniyasini   ham   qo‘lga
kiritishdi.   Undan   tashqari,   afmaliklar   ikkita   qaqshatqich   operatsiyani   amalga
oshirishdi:   Eginadan   spartaliklarni   qo‘llab-quvvatlagani   uchun   mahalliy   aholi
quvg‘in qilindi va u yerga Afma koloniyalari joylashtirildi, yil oxiriga borib esa
Megaraga   yurish   qilindi.   Mil.   aw   .   430-yilda   peloponnesliklar   Attikaga   takror
yurish qildi; bu safar Arxidam ancha ichkariga kirib bordi va mamlakatda deyarli
bir   yarim   oy   qolib   ketdi. 11
  Dushmanlar   yana   ekinlami   yo‘q   qilib,   Afina
dehqonlarining uylarini yoqib yuborishardi. Qishloq xo‘jaligi 184 hududlarining
vayron   etilishi   afinaliklar   uchun   og'ir   zarba   bo‘ldi,   ammo   undan   ham   yomoni
shundaki, Pirey bandargohi, so‘ngra Afinaning o‘zida ham vabo tarqaldi. Uncha
katta   hududga   ega   bo‘lmagan   va   oddiy   gigiena   shart-sharoitlari   mavjud
bo‘lmagan   bu   shaharda   200   minggacha   odam   to‘plangar.   edi.   Epidemiya   aql
11
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 166-168-bet
15 bovar qilmas darajada. tez tarqalib borardi. Fukididning guvohlik berishicha, jang
salohiyatiga   ega   bo‘lgan   armiyaning   to‘rtdan   bir   qismi   halok   bo‘ldi.   Bundan
tashqari Afma xalqining ma’naviy ahvoli og‘irlashib, ishonchsizlik kayfiyati avj
olib   borardi.   0   ‘sha   vaqtning   o‘zidayoq   Perikl   floti   yordamida   Peloponnes
atrofida   yana   reyd   o‘tkazdi,   biroq   shimoliy   va   sharqiy   sohildagi   bir   nechta
punktlarning   vayron   etilishidan   boshqa   natijaga   erishilmadi.   Keyin   flot   va
qo‘shin   Xalkidika   qirg'oqlariga   yo‘naltirildi,   lekin   bu   yerda   afmaliklaming
harakatlari   epidemiya   tufayli   mutlaq   cheklangan   edi.   Kasallik   yangi   qo‘shilgan
jangchilaming uchdan birini nobud qildi va mil. aw . 432- yildan beri Potideyani
qamal   qilib   kelayotgan   Afina   qo‘shinlariga   o‘tdi.   Bu   hamma
muvaffaqiyatsizliklar   natijasida   Perikl   siyosiy   jihatdan   quladi.   Mil.   aw   .   430-
yilning   yozida   navbatdagi   mehnat   yili   uchun   strateglar   tanlash   saylovida   oxirgi
15   yil   ichida   birinchi   bo‘lib   u   Afmadagi   eng   muhim   bu   lavozimga   saylanmadi.
Ammo   Periklning   chetlatilishi   Afinada   siyosiy   oqimning   o‘zgarishiga   olib
bormadi.   Sparta   bilan   muzokaralar   olib   borish   haqidagi   taklif   va   urinishlar   tez
orada qoldirildi:  ikkala tomon ham yon bosishni  xohlamasdi, urush davom etdi.
Mil. aw . 430/29-yilning qishida afinaliklar holati biroz yaxshilandi: ular nihoyat
Potideyani   qo‘lga   kiritishdi;   Afina   floti   Korinf   ko‘rfaziga   kirib   borib,   Korinfni
qamal   qila   boshladi.   Afinada   siyosiy   vaziyat   biroz   yengillashadi.   Perikldan
ayblari   olib   tashlanib,   u   yana   strateg   etib   tanlandi.   Lekin   bu   mashhur   afinalik
siyosatchining   so‘nggi   zafari   edi:   mil.   aw   .   429-yilning   kuzida   uning   o‘zi
shafqatsiz   kasallikning   qurboni   bo‘ldi.   Perikldan   so‘ng   Xalq   yiginida   Kleon
ancha   ko‘zga   ko‘ringan   edi,   lekin   u   shunchaki   demagog(balandparvoz   so‘zlar,
va’dalar   bilangina   cheklanadigan   siyosiy   arbob)   edi;   harbiy   ishlarga   esa   Perikl
davrasidan  bo‘lgan  Nikiy ismli  aslzoda  strateg  boshchilik  qilardi. Tashabbuskor
sardoming   yo‘qligi   darrov   sezildi:   mil.   aw   ..   429-yilda   afinaliklar   bironta   ham
faol   harbiy   yurishlami   amalga   oshirishmadi.   Ammo   dushman   tomon   dadil
harakat qilardi: peloponnesliklar Plateyani qamal qilishni boshlab g‘arb tomonga
ikkita:   quruqlikda   —   Akarnaniyaga,   dengizda   esa   -   Navpaktdagi   Afma   185
flotiga qarshi hujum uyushtirishadi. To‘g‘ri, ikkala harakat ham omadsizlik bilan
16 tugadi, biroq peloponnesliklaming dengizda ancha faol ekanligi namoyon bo‘ldi.
Mil.   aw   .   428-yil   afmaliklar   uchun   og‘ir   sinovlar   yili   bo‘ldi.   Spartaliklar   yana
Attikaga   hujum   qilishdi   va   deyarli   darhol   shu   voqeadan   keyin   muhim   orol
Lesbosda   qo‘zg‘olon   ko‘tarildi.   Bu   orolning   ajralib   chiqishi   Afinaning   Egey
dengizini   shimoli-sharqiy   qismida   hukmronligini   xavf   ostida   qoldirardi.   Afma
xalq   yig‘inida   bosh   ko‘targan   lesbosliklar   harakati   bostirildi.   Lesbos   shaharlari
(sodiq   qolgan   Metimnadan   tashqari)   o‘z   avtonomiyasi   va   flotidan   mahrum
qilindi, qatl hukmi faqatgina qo‘zg‘olonning eng faol ming nafar ishtirokchilariga
berildi. Lesbos yerlarining sezilarli qismi esa 2700 ta Afma kolonistlariga bo‘lib
berildi.   Lesbos   va   Kerkiradagi   voqealar   Afma   himoyasining   kuchsiz   tomonini
ko‘rsatib   qo‘ydi.   Separatchilik   harakatlari   va   davlat   qulashining   ehtimoli
kuchayib   borar   edi.   Afmaliklar   o‘z   manfaatlari   yoMida   olib   borgan   urush
ittifoqchilaming   noroziligini   keltirib   chiqardi,   xolos.   Shu   bilan   birga,   Afinaning
hatti-xarakatlari   ittifoqdosh   shaharlarda   noroziliklami   keltirib   chiqardi.   Natijada
Peloponnes urushlari xususiy jangovar to'qnashuvdan ko‘ra ko‘proq butun-yunon
ijtimoiy-siyosiy  nizosiga aylanib  borar  edi. Mil. aw  . 427-yilning kuzida strateg
Laxet 20 ta kema bilan Sitsiliyaga suzib ketdi. U ulkan ulkan zafarlar quchdi. Shu
tariqa Messapa  afmaliklar tomoniga o‘tdi. Mil. aw . 426-yilda muvafaqqiyatdan
ruhlangan   afmaliklar   spartaliklami   muzokaralar   boshlashga   urinishini   rad
etganlaridan   so‘ng   425-yilda   spartaliklar   5-   marta   Attikaga   hujum   qilishdi.   Bu
orada   afmaliklar   Sitsiliyaga   40   ta   kemadan   iborat   yangi   eskadrani   yuborishdi.
Ekspeditsiyaga   bosh   etib   mohir   strateg   Demosfen   tayinlandi.   U   dushmanga
sezdirmasdan   Messeniyaning   g‘arbiy   sohilidagi   Pilos   bandargohiga   tushdi   va   u
yerda uncha katta bo‘lmagan otryad bilan qolib himoya qo‘rg‘oni qura boshladi.
Afmaliklaming Messeniyaga -doim o ilotlaming bosh ko‘tarishiga tayyor bo‘lgan
mamalakatga o‘mashib olishi spartaliklami Attikaga yurishini darrov to‘xtatishga
majbur   etdi.   Demosfenni   tashqi   dunyodan   uzib   qo‘yish   maqsadida   spartaliklar
Pilos   bandargohiga   boradigan   yo‘lni   to‘sib   qo‘yadigan   Sfakteriya   orollarini
egallashadi. Shu vaqtda Sitsiliyaga yuborilgan Afma floti yetib keldi. Afinaliklar
Peloponnes   eskadrasini   yakson   qildi   va   spartaliklaming   Sfakteriyadagi
17 gamizonini   qamalgaoldi..   Spartaliklar   186   tinchlik   muzokaralarini   olib   borishni
taklif   qilishdi.   Nikiyning   guruhi,   aftidan,   bu   taklifni   qabil   qilishga   moyil   edi,
lekin   Kleonning   partiyasi   bunga   rozilik   bermadi.   Mil.   aw   .   424-yilda
afmaliklaming   yangi   hujumi   bilan   boshlandi:   Nikiy   Lakon   sohillari   yaqinida
joylashgan   Kifer   orollarini   qo‘lga   kiritdi,   boshqa   strateglar   esa   megaralik
demokratlar bilan til biriktirib Megaraning bandargohi Piseyani qo‘lga kiritishadi.
Bu   Afma   zafarlarining   eng   yuqori   nuqtasi   edi,   biroq   g‘alabadan   mast   bo'lgan
Megaradagi   afmaliklar   shunday   natijaga   Beotiyada   ham   erishmoqchi   bo'ladilar.
Afma   qo‘shinlarining   Beotiyadagi   harakatlari   muvaffaqiyatsizlikka   uchraydi.   O
'sha   vaqtda   afmaliklar   uchun   shimoldagi   vaziyat   keskinlashdi.   Yosh   spartalik
qo‘mondon   Brasid   ajoyib   g‘oyani   ilgari   surdi.   U   Frakiyada   yangi   front   ochish,
Afmadan   norozi   ittifoqchilami   o‘z   tomoniga   og'dirib   shu   yo‘l   bilan   Afinaga
qaqshatqich zarba berish rejasini tuzadi. Brasid ilotlar va yollanma jangchilardan
uncha   katta   bo'lmagan   otryad   tuzib,   Xalkikka   yetib   keldi.   Makedoniyalik
hukmdor   Perdikka   darhol   Sparta   tomonga   o'tdi.   Brasid   Afinaning   shimoldagi
hukmronligining   poydevori   bo'lgan   Amfiopol   shahrini   qo'lga   kiritdi.
Afmaliklaming   Beotiya   va   Frakiyadagi   mag'lubiyatlariga   yana   bittasi   qo'shildi:
afinaliklaming   faolligidan   qo'rqqan   Sitsiliyadagi   yunon   shaharlari   ichki
urushlami   to'xtatish   haqida   kelishib   olishdi   va   Afina   floti   oldiga   kelgan   joyiga
qaytib   ketish   shartini   ko'ndalang   qo'ydi.   Bu   ketma-ket   muvaffaqiyatsizliklar
harbiy   partiyaning   obro'sini   zaiflashtirib   qo'ydi.   Sparta   bilan   tinchlik   haqida
muzokaralar boshlanadi. Yil tugashi bilan Kleon umsh harakatlarini qayta tiklab,
uning   o'zi   shimolga   yurishga   boshchilik   qildi   va   qisqa   muddat   ichida   boy
berilgan   punktlar   ustidan   Afma   nazoratini   qaytardi. 12
  Lekin   Amfipolga   ketishda
Kleonni Brasid qarshi oldi va Kleon mag'lub bo'ldi. Afina mag'lubiyatga uchradi
Kleonning   o'zi   esa   jangda   halok   bo'ldi.   Spartaliklar   kam   talofot   ko'rishdi,   lekin
nobud   bo'lganlar   ichida   Brasidning   o'zi   ham   bor   edi   (   mil.   aw   .   422-   yil).   Jang
qilayotgan   ikkala   tomonning   sardorlarini   bir   vaqtdagi   o'limi   yana   tinchlik
muzokaralari   uchun   yo'l   ochadi.   Ikki   tomon   ham   10   yillik   urush   davomida   bir-
12
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 175-bet
18 birini   yengish   mumkin   emasligiga   ishonch   hosil   qildi.   Afinada   moliyaviy   va
odam resurslari sarflanib bo'lgan edi. So'nggi mag'lubiyatlar dengiz qo'shinlarini
ancha   kuchsizlantirib,   g'alabaga   bo'lgan   ishonchini   so'ndirdi.   Spartaning   ham
og'irlashdi.   187   Bunday   sharoitda   mil.   avv.   421-yil   bahorida   Sparta   va   Afma
tinchlikka erishdi. Tomonlar urushdan aw algi vaziyatga qaytib, afinaliklar Pilos
va   Kiferani,   spartaliklar-Amfipolni   qaytarib   berishga   kelishib   oldilar.   Afinadan
ajralib   chiqqan   Xalkidika   shaharlari   o‘z   mustaqilligini   saqlab   qoldilar,   ammo
afinaliklarga   dastlab   belgilangan   hisobda   o‘lpon   to‘lab   turish   majburiyati
belgilandi.   Barcha   asirlar   kelishilgan   holda   almashildi.   Bu   tinchlik   tantanali
ravishda   50  yilga   qabul   qilindi.  Bu   kelishuv   uning   afmalik   tashabbuskori   Nikiy
sharafiga “Nikiy sulhi” deb ataldi. Mil. avv. 421-yilda tuzilgan kelishuv unchalik
mustahkam  bo‘lmagan  yarashuv   edi.  Sulhni  tuzgan   ikki  davlat   uning  shartlarini
bajarishga   unchalik   shoshilmadilar.   Sparta   Amfipolning   Afinaga   qaytarib
berilishini   ta’minlamadi   (ular   shunchaki   o‘z   qo‘shinlarini   shahardan   olib   chiqib
ketdilar,   biroq   shahar   mustaqilligini   saqlab   qolgan   edi),   afinaliklar   ham   o   ‘z
o‘mida   Pilos   va   Kiferani   qaytarishga   shoshilmadilar.   Na   Potideya   va   Kerkira,
shuningdek,   Afma   qo‘li   ostida   qolib   ketganiga   sira   ko‘nika   olmagan   Korinf,   na
Xalkidika   shaharlari   Nikiy   tinchlik   sulhini   tan   olmadilar.   Bu   orada   Afinada
tinchlik   tarafdori   bo‘lgan   partiyaning   xursandchiligi   uzoqqa   cho‘zilmadi.
Periklning   jiyani   bo‘lgan   Alkiviad   urush   tarafdori   edi.   Mil.   aw   .   420-yilda
Alkiviad   birinchi   strateg   etib   tayinlandi   va   o‘shandan   boshlab   o‘z   davlatining
siyosatiga   ta’sir   ko'rsatib,   uni   urush   tomon   yaqinlashtirdi. 13
  Afinada   urush
kayfiyatiga   qaytayotganligini   uning   mil.   aw   .   420-yilda   Argos,   Mantineya   va
Elida   bilan   ittifoqqa   kirishi   guvohlik   beradi.   Natijada   Korinf   Spartaga   qarshi
ittifoqdan   chiqib,   u   bilan   yaqinlashib   oldi.   Mil.   avv.   419-yilda   Afma   va   Argos
Epidavrga   qarshi   urush   harakatlarini   boshlab   yubordi.   Epidavrga   spartaliklar
yordamga   kelishdi,   mil.   aw   .   418-yilda   esa   vaziyat   Sparta   va   Afma   yordam
berayotgan   o‘sha   Peloponnes   ittifoqi   o‘rtasida   ochiq   urush   bo‘lishigacha   yetib
bordi.   Nikiyning   noto‘g‘ri   harakatlari   va   qaror   qabul   qila   olmaslik   qobiliyati
13
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 201-203-bet
19 tufayli   Afina   yomon   ahvolda   edi.   Sparta   Mantineya   yaqinidagi   jangda
dushmanlarini yer bilan yakson qildi va butun Peloponnesda o‘z gegemonligini o
‘rnatdi. Bu Afinada siyosiy inqirozga olib keldi: Giperbolning tashabbusiga ko‘ra
demokratiya   siyosiy   arboblarni   ostrasizmga   (qadimgi   Yunonistonda   sodiq
boMmagan fuqarolami quvg‘in qilish)  hukm  qildi. Keyingi yillarda Afinada hal
qiluvchi   rolni   Nikiy   va   Alkiviad   o‘ynadi.   188   Mil.   avv.   415-yilda   bir   nechta
tashqi   siyosiy   zafarlardan   keyin   Sitsiliyaga   ajoyib   ekspeditsiyani   uyushtirishga
kelishildi. 14
14
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 135-bet
20 II.3. Sitsiliya ekspeditsiyasi va Dekeley urusbi.
Mil.   avv.   416-yilda   Sitsiliyaning   kichik   bir   shahri   Egesta   o   ‘z   qo‘shnisi,
qudratli   Sirakuza   qo‘llab-quvvatlab   turgan,   doriylarning   Selinuntiga   qarshi
kurashda   Afinadan   yordam   so‘raydi.   Afma   savdogarlarini   Sitsiliyaning   hosildor
yerlari o‘ziga jalb qilgan bo‘lsa, dengizchi va eshkakchilami uzoq sayohat o‘ziga
tortardi.   Xalq   yig‘ini   katta   flot   va   qo‘shin   yuborishga   qaror   qildi.   Tashqaridan
qaraganda   bu   Egestaga   ko‘rsatiladigan   yordam   edi,   aslida   esa   ular   Sirakuzaga
qarshi kurashib, butun Sitsiliyani egallab olishmoqchi edi. Bu ekspeditsiya uchta
strateg   -   Alkiviad,   Nikiy   va   Lamaxga   bo'lib   berilgan   edi.   Mil.   avv.   415-yilning
bahoriga   kelib   hammasi   tayyor   bo‘ldi   va   6   mingdan   ortiqroq   jangchi
joylashtirilgan ulkan armada urushga shay holatda Pirey portida jamlandi. Ammo
suzib ketish oldidan boshlangan barcha harakatlarga soya solgan noxushlik sodir
bo‘ldi.   Bir   kechada   Afinada   qandaydir   bezorilar   hamma   gerrnlami   -   savdo   va
sayohat   xudosi   Germes   tasvirlangan   tosh   ustunlami   buzib   ketishadi.   Ammo,   bu
voqea   ko‘pchilik   tomonidan   shunchaki   bir   necha   ichib   olgan   yoshlaming
bezoriligi emas, balki fitnachilaming demokratiyaga qilgan tahdid da’vati sifatida
qabul   qilindi.   Bunda   Alkiviad   shubha   ostiga   olindi.   0   ‘z   navbatida   Sitsiliyada
afinaliklami   yaxshi   kutib   olishmadi:   Naksos   darvozalarini   cchdi,   lekin   Katanga
kuch   bilan   kirishga   to‘g‘ri   keldi.   Bu   ikki   shaharda   o‘mashib   olgach   afinaliklar
Sitsiliya qirg‘oqlaridan ichkariga suzishdi.  Afinaliklaming asl  maqsadi  ko‘pgina
sitsiliyaliklarga ayon bo‘lib bo‘lgan edi. Bu orada Afinada “muqaddas marosim”
tergov ishlari davom etardi. Alkiviadga qarshi ish ochildi va uni Afma sudiga olib
kelish uchun Sitsiliyaga maxsus kema yuborildi. Alkiviad kelganlar bilan yo‘lga
tushdi, ammo yo‘lda kemadan qochib, qirg‘oqqa yashirinishga muvaffaq bo‘ldi. 15
U   suddan   qochganligi   bilan   o‘z   aybini   isbotladi.   Afinada   uni   o   ‘limga   hukm
qilishdi, ismini la’natlab, mulkini musodara qilishdi. Bu esa voqealar rivojiga o‘z
ta’sirini o ‘tkazmay qolmadi. Bosh qo‘mondonga aylangan Nikiy maqbul yo‘Ilar
bilan   harakat   qilmayotgan   edi.   Mil.   aw   .   414-yilning   bahorida   afinaliklar
Sirakuzaga yaqin kelib uni qamal qila boshlaydi. Qish bo‘yi sirakuzaliklar shahar
15
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 166-bet
21 atrofida   yangi   himoya   chizig‘ini   yaratishdi,   kuchli   qo‘shin   to‘plab   Peloponnes
davlatlarining   qo‘llab-quvvatlashi   189   va   yordamidan   bahramand   bo‘layotgan
edilar.   Ular   afmaliklaming   qamal   harakatlarini   yo‘qqa   chiqarishni   uddalashdi.
Mil. avv. 413- yilning bahorida sirakuzaliklar dengizda ham ancha jonli harakat
qilishga   o‘tishdi.   Sirakuza   yonidagi   Afma   qo‘shinlari   xavf   ostida   qolgandi.   Bu
orada Yunonistonning o‘zida ham urush qayta boshlandi. Mil. avv. 414-yildayoq
spartaliklar   armiyasi   Afinaning   ittifoqdoshi   Argos   yerlariga   bostirib   kirgan   edi.
Afmaliklar   floti   javob   tariqasida   Lakonika   qirg‘og‘iga   hujum   qiladi.   Afinani
tinchlik   sulhini   buzganlikda   ayblab   spartaliklar   qo‘shini   shoh   Agis
qo‘mondonligida   keyingi   bahorda   Attikaga   bostirib   kirishdi.   Bu   paytga   kelib
Spartaga   o‘tishga   muvaffaq   bo‘lgan   Alkiviadning   maslahatiga   ko‘ra   ular   Afma
shimolidan   20   km   uzoqlikda   joylashgan   Dekeleyani   egallashdi   va   Attikaning
yarmini   doimiy   kuzatuv   ostiga   olishdi.   Spartaliklar   Afinaga   qarshi   hamma
operatsiyalarini   Dekeleyadagi   bazalariga   tayanib   olib   borganliklari   uchun
Peloponnes   urushiarining   bu   bosqichini   Dekeleya   urushi   deb   ham   nomlashadi.
Spartaliklar   qo‘shinini   Afinaga   bu   qadar   yaqin   ekanligi   dahshatli   tahdid
uyg‘otardi.   Shunga   qaramay   afinaliklar   Sitsiliyadagi   kampaniyani   davom
ettirishardi.   Mil.   avv.   413-yilning   yozida   ular   u   yerga   yangi,   awalgisidek   katta
flot va qo‘shinlami mashhur Demosfen boshchiligida yuborishdi. Biroq Sitsiliya
va Peloponnesdagi ittifoqdoshlaridan yordam etib kelishi natijasida sirakuzaliklar
bilan   bo‘lgan   ikkita   jangda   Afina   floti   mag‘lub   boidi.   Afmaliklar   Sitsiliya
janubiga yo‘l olishdi. Ulaming bir qismi asirga tushdi, Nikiy va Demosfenni esa
tinch holatdagi davlatga asossiz hujum qilgan qo‘mondonlar sifatida qatl qilishdi.
Afinaning Sitsiliyadagi mag‘lubiyati ulkan talofotli bo‘ldi. Shunchalik ko‘p odam
va kemalar yo‘qotilgan ediki, ulami yaqin yillar ichida tiklab olishning iloji yo‘q
edi.   Afinaning   eng   muhim   ittifoqdosh   shaharlari   -   Evbeya,   Lesbos   va   Xios   -
yashirincha   peloponnesliklar   bilan   aloqaga   kirishishdi.   Tez   orada   bu   harakat
butun   Ioniya   va   Eliodani   egalladi.   Separatistlami   qo‘llab-quvvatlash   uchun
spartaliklarga katta flot kerak edi. Biroq uni qurish katta mablag‘ni talab qilardi,
spartaliklarda   esa   bu   mablag1   yo‘q   edi.   Shunday   sharoitda   Sparta   Eron   bilan
22 yaqinlashdi.   Sparta   kerakli   ko‘makni   oldi,   ammo   ular   fors   hukmdorining   butun
Kichik  Osiyoda,   bir   necha   sohilbo‘yi   yunon  shaharlarini   ham   hisoblagan   holda,
hukmronligi va hokimiyatini tan 190 oldilar. Eron Sparta yordamida o‘zining eski
dushmani   Afma   bilan   hisobni   tenglashtirib   olish   imkoniyatiga   ega   bo‘idi.   Mil.
avv.   411-yilning   boshiga   kelib   Afina   qo'li   ostida   Lesbos,   Samos,   Kos   va   ikki-
uchta Kichik Osiyo  sohillaridagi  shaharlar  qoldi. Barchaomadsizliklar  natijasida
mil.   avv.   411-yili   Afinada   siyosiy   inqiroz   yuzaga   keldi.   Sofist   Antifont,   Frinix
hamda Pisandming sa’yharakatlari  bilan butun hokimiyat  oHgarxlaming 400 lar
Kengashiga topshirildi. Oligarxiya g‘olib bo‘ldi, ammo ulaming g‘alabasi uzoqqa
cho'zilmadi.   Aholining   katta   qismi   demokratik   an’analar   davomchisi   bo‘lgan
Afinada oligarxik tuzumning mustahkam  va uzoq davom  etishi  uchun poydevor
yo‘q   edi.   Oligarxlarning   Samosdagi   flot   va   qo‘shinni   o‘z   nazoratiga   olish
harakatlari samarasiz bo‘ldi. Demokratiyaga moslashgan jangchilar dengizchilar,
eshkakchilar   oligarxiya   haqida   eshitishni   ham   xohlashmasdi.   Afinadagi   ichki
inqirozdan   foydalangan   spartaliklar   kanallarda   operatsiyalami   boshlab
yuborishdi. Ulaming paydo bo‘lishlarining o‘ziyoq Afma ittifoqchilarining ajralib
ketishi uchun yetarli edi. Afinaliklar uchun yana bir dahshatli zarba Evbeyaning
boy berilishi bo‘ldi. Evbeyaning boy berilishi Afinani yangi inqirozga olib keldi:
400 lar hukumati qu'adi va boshqaruvga Feramenning konservativ ruhdagi guruhi
keldi (mil. avv. 411 -yil kuz). 16
 Yangi yo‘nalish ishlab chiqildi va yangi hukumat
Alkiviadga   amnistiya   haqida   qaror   qabul   qildi   hamda   shu   bilan   flot   bilan
hamkorlikka   yo‘l   ochdi.   Uchta   ketma-ket   jangda   Alkiviad   va   afinaliklar
Peloponnes   flotini   yer   tishlatishdi   hamda   suv   yo‘llari   ustidan   deyarli   mutlaq
nazoratni   qo‘lga  olishdi.   Afinada   bu  g'alabalardan   ruhlangan  xalq   bosh   ko‘tardi
va   mil.   avv.   410-yil   bahorda   demokratik   tuzum   to‘laligicha   tiklandi.
Muvaffaqiyatlarda Alkiviadning katta hissasi edi. Mil. avv. 407-yilda Alkiviad o
‘z   yurtiga   qaytdi   va   Afma   xalqi   tomonidan   yuksak   kutib   olindi.   U   quruqlik   va
dengizdagi  yakka qo‘mondon etib tayinlandi. 0 ‘sha yilning so‘ngidayoq 100 ta
trieradan iborat eskadraga bosh bo‘lib Alkiviad Ioniyani zabt etish uchun yo‘lga
16
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 144-146-bet
23 chiqdi.   Bu   orada   spartaliklar   o‘z   flotlarini   tiklab   olishdi   va   Efesda   afmaliklami
ham deyarli o‘shanday eskadra kutib turardi. Sparta flotining qo‘mondoni mohir
sardkarda   Lisandr   edi.   U   Sparta   flotining   ta’minotini   o‘z   bo‘yniga   olgan   Kir
Kichkina   bilan   yaxshi   aloqalar   o‘matgan   edi.   Mil.   aw   .   406-   yilning   bahorida
Alkiviadning vaqtinchalik yo'qligidan foydalangan Lisandr Afma flotiga qisman
talofot   yetkazdi.   Bu   orada   Sparta   floti   191   140   ta   trieraga   etdi.   Afina   floti
Lesbosdagi Mitelena bandargohida yakson qilindi. Mil. avv. 405-yilning bahorida
Lisandr   boshchiligidagi   Sparta   floti   Gellespontda   urush   harakatlarini   boshlab
yubordi.   Lisandr   qulay   fursatni   poylab   kutilmaganda   afmaliklarga   hujum   qildi.
Afma   kemalari   qirg‘oqda   ekipajsiz   turar   edilar   va   spartaliklar   ulami   osongina
egallashdi.   Bu   mag‘lubiyat   afmaliklar   uchun   katta   falokat   edi.   Endi   ularda
yo‘qotilganlami   tiklab   olishning   hech   qanday   imkoniyati   qolmagan   edi.   Afma
davlatining   taqdiri   hal   bo‘lgan   edi.   Afma   mulklari   bo‘ylab   Lisandr   o‘z   reydini
boshladi.   Hatnma   shaharlarda   haydab   chiqarilayotgan   Afma   garnizonlarining   o
‘miga   o‘zinikilami   joylashtirdi   hamda   oligarxik   hukumat   —dekarxiya   (lOlar
komiteti)ni   o‘matdi.   Mil.   avv.   405-yilning   kuzida   Lisandr   150   ta   kema   bilan
Afina   yaqinida   paydo   bo‘ldi.   Bir   vaqtning   o‘zida   shaharga   ikki   tomondan
spartalik piyoda qo‘shinlar yaqin kela boshlashdi. Mil. avv. 404-yilning bahorida
qamaldagilaming   ahvoli   chidab   bo‘lmas   darajaga   keldi.   Tinchlik   tarafdorlari
ustun   kelishdi;   Afma   uchun   juda   og‘ir   sharoitlarda   tinchlik   sulhi   tuzildi.   Ular
barcha tashqi mulklaridan ayrilishdi. Afinaning tashqi siyosati butunlay Spartaga
qaram bo‘lib qoldi. Mil. avv. 404-yilning aprelida Lisandr Afinaga kirib bordi va
darhol g ‘oliblar xursandchiligida Uzun devorlar buzilishi boshlandi. 
II.4. Peloponnes urushlari yakuni va oqibatlari.
24 Peloponnes   urushining   asosiy   natijasi   Afinaning   Sparta   bilan   uzoq
kurashidan   so‘ng   batamom   mag‘lubiyatga   uchragani   bo‘ldi.   Afmaliklar
mag‘lubiyatining   ko‘plab   sabablari   bor   edi.   Avvalo,   Afinaning   siyosati   uning
ittifoqdoshlarida   norozilik   uyg‘otdi.   Afinaning   qudratli   paytida   ittifoqdoshlar
foyda   ko‘rar   edi,   biroq   yetakchining   kuchi   va   irodasi   sustlasha   boshlaganda,
ittifoq tarqaldi. Afma magMubiyatining boshqa sababi urush rejasining nobopligi
edi:   dengiz   jangi   bilan   Spartadek   kontinental   davlatni   qulatib   bo‘lmasdi.
Afinaning qishloq xo‘jaligi hududlari bilan aloqalaming uzilishi og‘ir oqibatlarga
olib   keldi.   Bundan   tashqari   afmaliklarda   mustahkam   boshqaruv   yo‘qolgan   edi,
operatsiyalami   amalga   oshirishda   noma’qulchiliklar   ham   bor   edi.   Bunga
Sitsiliyaga uyushtirilgan ekspeditsiya misol bo‘la oladi, U barbod bo‘lgan edi. Va
nihoyat,   Afinaning   mag‘lubiyatiga   192   Spartaliklarga   forslaming   moliyaviy
yordam ko‘rsatgani o‘z ta’sirini o‘tkazgan. Bu yordam spartaliklarga qudratli flot
tuzib,   afinaliklar   eng   kuchli   bo‘lgan   joyda-   dengizda   -   ulami   mag‘lub   qilish
imkonini bergandi. Xo‘sh, spartaliklaming g‘alabasi yunon polislariga nima olib
keldi? Sparta urushni ellin ozodligini afinaliklar zulmidan qutqarish shiori ostida
olib   borgan.   Ammo,   Spartani   qo'llabquwatlash   va   uning   taraflda   bo‘lish   bilan
yunonlar aytarli hech nimaga erishishmadi. Afina gegemonligi o‘miga Spartaniki
keldi,   xolos.   Natijada   Afinada   demokratlar   va   oligarxlar   qator   kurashlar   bo'lib
o‘tdi. Nihoyat, Afinada mil. aw . 403-yilning kuzida. demokratiya qayta tiklandi.
Biroq,   bu   urushdan   oldin   Afinada   hukm   surgan   o‘sha   buyuk   demokratiyaning
soyasi   edi,   xolos.   Umuman   olganda,   yunonlar   uchun   Peloponnes   urushining
mohiyati   salbiy   bo‘ldi.   Yangi   tinchlik   va   yangi   boshqaruv   tizimi   avvalgidek
mustahkam   emasdi   va   tez   orada   ellinlar   yangi   ichki   nizolar,   kelishmovchiliklar
ichida   qoldilar.   Urush   fuqaroviy   jamoalar   o‘rtasida   kelishmovchilikning   kelib
chiqishiga   sabab   bo‘ldi.   U   kambag‘allar   va   boylar,   shahar   demosi   va   qishloq
xo‘jaligi   aristokratlari,   demokratlar   va   oligarxlar   o‘rtasidagi   munosabatlami
yanada keskinlashtirdi. 17
17
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020  210-212-bet
25                     Polis   tuzumining   inqirozi   Miloddan   aw   algi   V   asr   so‘nggida   yunon
polislari   uzoq   davom   etgan   tushkunlik   pallasiga   kirdi.   Fuqarolaming   yopiq
jamoasiga   asoslangan   yunon   polislarida   endilikda   yer   mulkchilik
munosabatlarida   keskin   o‘zgarishlar   sodir   bo'ladi.   Yerga   ishlov   berishdan
keladigan   daromaddan   ko‘ra   sudxo'rlikdan   olinadigan   foyda   o‘sib   ketdi.   Yemi
sotish   keng   tarqaldi.   Katta   yer   maydonlari   ayrim   fuqarolar   qo‘liga   o‘tib   qoldi.
Kambag‘allashgan,   yeridan   ajragan   fuqarolar   o‘z   fuqarolik   majburiyatini
bajarmay   qo‘ydilar.   Mil.   avv.   V   asrda   boylik   ayrim   xususiy   kishilar   qo‘lida
to‘plandi   va   ular   o‘zlarining   fuqarolik   majburiyatini   bajarishdan   bo‘yin   tovlay
boshladi.   Ulaming   ko‘pchiligi   o‘z   mablag'larini   dengiz   savdosiga   qo'yib,   o   ‘z
polislaridan   boshqa   hududlarda   katta-katta   yer   maydonlariga   egalik   qila
boshladilar.   Endi   ma’lum   bir   polis   fuqarosi   bo‘lish   ahamiyatga   ega   bo‘lmay
qoldi. Bu davrda yunon polislarida davlat xo‘jaligining mavjud emasligi hukumat
g‘aznasiga   daromad   tushmasligi   olib   keladi.   Polislaming   moliyaviy
qiyinchiliklari  uzluksiz urushlar, yollanma qo‘shinlaming keng tarqalishi  hamda
harbiy   193   ehtiyojlarga   xarajatlaming   muntazam   ravishda   o‘sib   borishi   bilan
qiyinlashdi.   Demokratik   polislarda   lavozimlarga   haq   to‘lash,   kambag‘al
fuqarolarga   muntazam   nafaqa   berish   tizimi   bu   qiyinchiliklami   yanada
chuqurlashtirdi. Awallari Afma o ‘z xarajatlarini ittifoqchilar hisobidan to‘ldirgan
bo‘lsa, mil. avv. IV asrga kelib mulkdan olinadigan favqulodda soliqeysfora bilan
qoplay   boshladi.   Mil.   aw   .   V   asr   so‘nggida   meteklar   va   chet   elliklarga   alohida
xizmatlari uchun polis hududida yer va uylarga egalik qilish hollari tarqaldi. Polis
tushkunligi   yollanma   askarlaming   tarqalishida   ham   ko‘rindi.   Chunki,   yer
mulkidan   ajrab,   qarzga   botib,   kambag‘allashib   qolgan   fuqaro   qurol-yarog‘
olishga   mablag‘i   yo‘q   edi.   Endi   u   begonalar   manfaati   uchun   jang   qilishni
xohlamas edi. Yunon polislarining tushkunligi quldorlik tizimining inqirozi emas
edi, chunki qulchilik yanada rivojlandi. Mil. aw . IV asrda polislar tizimida turli
ijtimoiy   tabaqalar   o‘rtasidagi   ziddiyatlar   kuchaydi.   Biror   bir   polis   qandaydir
mustahkam   birlashuvni   tashkil   qilish   va   unga   rahbarlik   qilish   qobiliyatiga   ega
emas edi. Yunon polislari endilikda iqtisodiy-siyosiy jihatdan to‘liq inqirozga yuz
26 tutgan edi.  18
  Mil.   avv.   416-yilda   Sitsiliyaning   kichik   bir   shahri
Egesta   o   ‘z   qo‘shnisi,   qudratli   Sirakuza   qo‘llab-quvvatlab   turgan,   doriylarning
Selinuntiga   qarshi   kurashda   Afinadan   yordam   so‘raydi.   Afma   savdogarlarini
Sitsiliyaning   hosildor   yerlari   o‘ziga   jalb   qilgan   bo‘lsa,   dengizchi   va
eshkakchilami   uzoq   sayohat   o‘ziga   tortardi.   Xalq   yig‘ini   katta   flot   va   qo‘shin
yuborishga   qaror   qildi.   Tashqaridan   qaraganda   bu   Egestaga   ko‘rsatiladigan
yordam edi, aslida esa ular Sirakuzaga qarshi kurashib, butun Sitsiliyani egallab
olishmoqchi   edi.   Bu   ekspeditsiya   uchta   strateg   -   Alkiviad,   Nikiy   va   Lamaxga
bo'lib berilgan edi. Mil. avv. 415-yilning bahoriga kelib hammasi tayyor bo‘ldi va
6   mingdan   ortiqroq   jangchi   joylashtirilgan   ulkan   armada   urushga   shay   holatda
Pirey   portida   jamlandi.   Ammo   suzib   ketish   oldidan   boshlangan   barcha
harakatlarga soya solgan noxushlik sodir bo‘ldi. Bir kechada Afinada qandaydir
bezorilar hamma gerrnlami - savdo va sayohat  xudosi  Germes tasvirlangan tosh
ustunlami buzib ketishadi. Ammo, bu voqea ko‘pchilik tomonidan shunchaki bir
necha   ichib   olgan   yoshlaming   bezoriligi   emas,   balki   fitnachilaming
demokratiyaga   qilgan   tahdid   da’vati   sifatida   qabul   qilindi.   Bunda   Alkiviad
shubha   ostiga   olindi.   0   ‘z   navbatida   Sitsiliyada   afinaliklami   yaxshi   kutib
olishmadi: Naksos darvozalarini cchdi, lekin Katanga kuch bilan kirishga to‘g‘ri
keldi.   Bu   ikki   shaharda   o‘mashib   olgach   afinaliklar   Sitsiliya   qirg‘oqlaridan
ichkariga suzishdi.  Afinaliklaming   asl
maqsadi   ko‘pgina   sitsiliyaliklarga   ayon   bo‘lib   bo‘lgan   edi.   Bu   orada   Afinada
“muqaddas   marosim”   tergov  ishlari   davom   etardi.  Alkiviadga   qarshi   ish  ochildi
va   uni   Afma   sudiga   olib   kelish   uchun   Sitsiliyaga   maxsus   kema   yuborildi.
Alkiviad kelganlar bilan yo‘lga tushdi, ammo yo‘lda kemadan qochib, qirg‘oqqa
yashirinishga muvaffaq bo‘ldi. 19
 U suddan qochganligi bilan o‘z aybini isbotladi.
Afinada uni o ‘limga hukm qilishdi, ismini la’natlab, mulkini musodara qilishdi.
Bu   esa   voqealar   rivojiga   o‘z   ta’sirini   o   ‘tkazmay   qolmadi.   Bosh   qo‘mondonga
aylangan   Nikiy   maqbul   yo‘Ilar   bilan   harakat   qilmayotgan   edi.   Mil.   aw   .   414-
yilning   bahorida   afinaliklar   Sirakuzaga   yaqin   kelib   uni   qamal   qila   boshlaydi.
18
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 250-251-bet
19
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 271-bet
27 Qish   bo‘yi   sirakuzaliklar   shahar   atrofida   yangi   himoya   chizig‘ini   yaratishdi,
kuchli   qo‘shin   to‘plab   Peloponnes   davlatlarining   qo‘llab-quvvatlashi   189   va
yordamidan   bahramand   bo‘layotgan   edilar.   Ular   afmaliklaming   qamal
harakatlarini   yo‘qqa   chiqarishni   uddalashdi.   Mil.   avv.   413-   yilning   bahorida
sirakuzaliklar   dengizda   ham   ancha   jonli   harakat   qilishga   o‘tishdi.   Sirakuza
yonidagi Afma qo‘shinlari xavf ostida qolgandi. Bu orada Yunonistonning o‘zida
ham   urush   qayta   boshlandi.   Mil.   avv.   414-yildayoq   spartaliklar   armiyasi
Afinaning ittifoqdoshi Argos yerlariga bostirib kirgan edi. Afmaliklar floti javob
tariqasida   Lakonika   qirg‘og‘iga   hujum   qiladi.   Afinani   tinchlik   sulhini
buzganlikda   ayblab   spartaliklar   qo‘shini   shoh   Agis   qo‘mondonligida   keyingi
bahorda   Attikaga   bostirib   kirishdi.   Bu   paytga   kelib   Spartaga   o‘tishga   muvaffaq
bo‘lgan Alkiviadning maslahatiga  ko‘ra ular  Afma shimolidan 20 km  uzoqlikda
joylashgan   Dekeleyani   egallashdi   va   Attikaning   yarmini   doimiy   kuzatuv   ostiga
olishdi.   Spartaliklar   Afinaga   qarshi   hamma   operatsiyalarini   Dekeleyadagi
bazalariga   tayanib   olib   borganliklari   uchun   Peloponnes   urushiarining   bu
bosqichini Dekeleya urushi deb ham nomlashadi. Spartaliklar qo‘shinini Afinaga
bu qadar yaqin ekanligi dahshatli tahdid uyg‘otardi. Shunga qaramay afinaliklar
Sitsiliyadagi kampaniyani davom ettirishardi. 
Mil.   avv.   413-yilning   yozida   ular   u   yerga
yangi,   awalgisidek   katta   flot   va   qo‘shinlami   mashhur   Demosfen   boshchiligida
yuborishdi.   Biroq   Sitsiliya   va   Peloponnesdagi   ittifoqdoshlaridan   yordam   etib
kelishi   natijasida   sirakuzaliklar   bilan   bo‘lgan   ikkita   jangda   Afina   floti   mag‘lub
boidi.   Afmaliklar   Sitsiliya   janubiga   yo‘l   olishdi. 20
  Ulaming   bir   qismi   asirga
tushdi,   Nikiy   va   Demosfenni   esa   tinch   holatdagi   davlatga   asossiz   hujum   qilgan
qo‘mondonlar   sifatida   qatl   qilishdi.   Afinaning   Sitsiliyadagi   mag‘lubiyati   ulkan
talofotli bo‘ldi. Shunchalik ko‘p odam va kemalar yo‘qotilgan ediki, ulami yaqin
yillar   ichida   tiklab   olishning   iloji   yo‘q   edi.   Afinaning   eng   muhim   ittifoqdosh
shaharlari - Evbeya, Lesbos va Xios – yashirincha peloponnesliklar bilan aloqaga
kirishishdi.   Tez   orada   bu   harakat   butun   Ioniya   va   Eliodani   egalladi.
20
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 309-bet
28 Separatistlami qo‘llab-quvvatlash uchun spartaliklarga katta flot kerak edi. Biroq
uni qurish katta mablag‘ni talab qilardi, spartaliklarda esa bu mablag1 yo‘q edi.
Shunday   sharoitda   Sparta   Eron   bilan   yaqinlashdi.   Sparta   kerakli   ko‘makni   oldi,
ammo ular fors hukmdorining butun Kichik Osiyoda, bir necha sohilbo‘yi yunon
shaharlarini ham hisoblagan holda, hukmronligi va hokimiyatini tan 190 oldilar.
Eron Sparta yordamida o‘zining eski dushmani Afma bilan hisobni tenglashtirib
olish imkoniyatiga ega bo‘idi .
29 Xulosa
                          Peloponnes   urushining   asosiy   natijasi   Afinaning   Sparta   bilan   uzoq
kurashidan   so‘ng   batamom   mag‘lubiyatga   uchragani   bo‘ldi.   Afmaliklar
mag‘lubiyatining   ko‘plab   sabablari   bor   edi.   Avvalo,   Afinaning   siyosati   uning
ittifoqdoshlarida norozilik uyg‘otdi. Afinaning qudratli paytida ittifoqdoshlar foyda
ko‘rar   edi,   biroq   yetakchining   kuchi   va   irodasi   sustlasha   boshlaganda,   ittifoq
tarqaldi.   Afma   mag   Mubiyatining   boshqa   sababi   urush   rejasining   nobopligi   edi:
dengiz   jangi   bilan   Spartadek   kontinental   davlatni   qulatib   bo‘lmasdi.   Afinaning
qishloq xo‘jaligi hududlari  bilan aloqalaming uzilishi  og‘ir oqibatlarga olib keldi.
Bundan tashqari afmaliklarda mustahkam boshqaruv yo‘qolgan edi, operatsiyalami
amalga oshirishda noma’qulchiliklar ham bor edi. Bunga Sitsiliyaga uyushtirilgan
ekspeditsiya   misol   bo‘la   oladi,   U   barbod   bo‘lgan   edi.   Va   nihoyat,   Afinaning
mag‘lubiyatiga   192   Spartaliklarga   forslaming   moliyaviy   yordam   ko‘rsatgani   o‘z
ta’sirini   o‘tkazgan.   Bu   yordam   spartaliklarga   qudratli   flot   tuzib,   afinaliklar   eng
kuchli bo‘lgan joyda-  dengizda - ulami mag‘lub qilish imkonini bergandi. Xo‘sh,
spartaliklaming   g‘alabasi   yunon   polislariga   nima   olib   keldi?   Sparta   urushni   ellin
ozodligini   afinaliklar   zulmidan   qutqarish   shiori   ostida   olib   borgan.   Ammo,
Spartani   qo'llabquwatlash   va   uning   taraflda   bo‘lish   bilan   yunonlar   aytarli   hech
nimaga erishishmadi.   Afina  gegemonligi  o‘miga Spartaniki  keldi,  xolos.  Natijada
Afinada   demokratlar   va   oligarxlar   qator   kurashlar   bo'lib   o‘tdi.   Nihoyat,   Afinada
mil. aw . 403-yilning kuzida. demokratiya qayta tiklandi. Biroq, bu urushdan oldin
Afinada   hukm   surgan   o‘sha   buyuk   demokratiyaning   soyasi   edi,   xolos.   Umuman
olganda,   yunonlar   uchun   Peloponnes   urushining   mohiyati   salbiy   bo‘ldi.   Yangi
tinchlik   va   yangi   boshqaruv   tizimi   avvalgidek   mustahkam   emasdi   va   tez   orada
ellinlar   yangi   ichki   nizolar,   kelishmovchiliklar   ichida   qoldilar.   Urush   fuqaroviy
jamoalar   o‘rtasida   kelishmovchilikning   kelib   chiqishiga   sabab   bo‘ldi.   U
kambag‘allar   va   boylar,   shahar   demosi   va   qishloq   xo‘jaligi   aristokratlari,
demokratlar  va oligarxlar  o‘rtasidagi  munosabatlami  yanada keskinlashtirdi. 21
Mil.
avv. 413-yilning yozida ular  u yerga yangi, awalgisidek  katta flot va qo‘shinlami
21
  D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020 311-bet
30 mashhur   Demosfen   boshchiligida   yuborishdi.   Biroq   Sitsiliya   va   Peloponnesdagi
ittifoqdoshlaridan yordam etib kelishi natijasida sirakuzaliklar bilan bo‘lgan ikkita
jangda   Afina   floti   mag‘lub   boidi.   Afmaliklar   Sitsiliya   janubiga   yo‘l   olishdi.
Ulaming bir qismi asirga tushdi, Nikiy va Demosfenni esa tinch holatdagi davlatga
asossiz   hujum   qilgan   qo‘mondonlar   sifatida   qatl   qilishdi.   Afinaning   Sitsiliyadagi
mag‘lubiyati ulkan talofotli bo‘ldi. Shunchalik ko‘p odam va kemalar yo‘qotilgan
ediki,   ulami   yaqin   yillar   ichida   tiklab   olishning   iloji   yo‘q   edi.   Afinaning   eng
muhim   ittifoqdosh   shaharlari   –   Evbeya,   Lesbos   va   Xios   –   yashirincha
peloponnesliklar   bilan   aloqaga   kirishishdi.   Tez   orada   bu   harakat   butun   Ioniya   va
Eliodani egalladi. Separatistlami qo‘llab-quvvatlash uchun spartaliklarga katta flot
kerak   edi.   Biroq   uni   qurish   katta   mablag‘ni   talab   qilardi,   spartaliklarda   esa   bu
mablag1 yo‘q edi. Shunday sharoitda Sparta Eron bilan yaqinlashdi. Sparta kerakli
ko‘makni   oldi,   ammo   ular   fors   hukmdorining   butun   Kichik   Osiyoda,   bir   necha
sohilbo‘yi yunon shaharlarini ham hisoblagan holda, hukmronligi va hokimiyatini
tan 190 oldilar. Eron Sparta yordamida o‘zining eski dushmani Afma bilan hisobni
tenglashtirib olish imkoniyatiga ega bo‘idi.
Foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati
1.D.Urakov.Qadimgi sharq tarixi.Yunoniston va Rim tarixi.2020
2.R.rajabov.Qadimgi dunyo tarixi.2009
3.Karimov I. A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo'q. Т.: 1998. 
4.Boynazarov F. A. Qadimgi dunyo tarixi. Т.: 2004. 
5.N.N.Pikus,   Yu.S.Krushkol   «Qadimgi   dunyo   tarixi»   2   tom   Т.:   1978-yil.
6.Античная драма. М., 1970. 
7.Антология мировой философии. М., 1969, т. I, ч. I. 
8.Виц Б. Б. Демокрит. М., 1979. 
9.История древнего  мира/Под ред. И. М. Дьяконова,  В. Д. Нероновой, И. С.
Свенцицкой. М., 1983, т. II, лекция .
31 10. Каллистов Д. П. Очерки истории античного театра.М., 1969.
11 Лурье С.Я. Демокрит. Л., 1970. Нерсесянц В. С. Сократ. М., 1977. 
12.Ривкин   Б.   И.   В   долине   Алфея.   Олимпийские   игры   в   искусстве   Древней
Греции.М.,1969 
13.Рожанский И.Д. Развитие естествознания в эпоху античности. М., 1979. 
14.Фролов Э. Д. Факел Прометея. Л., 1981. Ярхо В. Н. У истоков европейской
комедии. М., 1979. 
15.Колпинский Ю. Д. Скульптура древней Эллады. М., 1963.
32

Peloponnes urushlari haqida

Купить
  • Похожие документы

  • 2 Miloddan oldingi III II asrlardagi o‘zbek davlatchiligi tarixini
  • 5.Shayboniylar davri epigrafik yodgorliklari
  • Ashtarxoniylar va Mang‘itlar sulolasi hukmronligi davrida davlalti tizimi va boshqaruv tartiblari
  • Avesto tarixiy manba sifatida
  • Axborot texnologiyalarining rivojlanish tarixi, ularni qo‘llash sohalari va ularning axborotlashgan jamiyatdagi о‘rni

Подтвердить покупку

Да Нет

© Copyright 2019-2026.

  • Инструкция по снятию с баланса
  • Контакты
  • Инструкция использования сайта
  • Инструкция загрузки документов
  • O'zbekcha