Qadimgi Finikiya

QADIMGI FINIKIYA 
1  Mundarija 
KIRISH   ...................................................................................................
3   I   BOB.     Qadimgi
Finikiya   .....................................................................   6   1.1.     Finikiya
tabiati,  aholisi ................................................................ 6 1.2.  Finikiya
madaniyati   .....................................................................   11   II   BOB.
Finikiya     podsholigi   ...............................................................   15   2.1.
Tarix fanini o‘qitishda  finikiya podsholigi  o‘rganilishi ............ 15 2.2.
Finikiyada shahar-davlatlarining tashkil topishi .......................... 21 2.3.
Finikiya   alifbosining   rivojlanishi   .................................................   26
XULOSA   ..............................................................................................
31   FOYDALANILGAN
ADABIYOTLAR   ............................................   33
ILOVA   ..................................................................................................
35  2  KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi:  Bugungi kunda tarix faniga qo‗yilayotgan talablar
o‗tmishni   sinchiklab   o‗rganish,   jamiyat   oldida   turgan   muammolarni   bor
murakkabligi     bilan     baholash,     ularni     hal     etishga     bo‗lgan     yondashuvlar   va
nuqtai-nazarlarni   tahlil   etib,   ulardan   bugungi   kun   uchun   zarur   xulosalarni
chiqarishni   talab   etadi.   Tarixni   o‗rganishga   bo‗lgan   munosabatning   turli   siyosiy
tuzumlar ta‘sirida o‗zgarib turishi bugungi kun tadqiqotchilari oldiga uni xolisona
tahlil   qilish   va   obektiv   ilmiy   xulosalar   chiqarish   kabi   katta   va   mas‘uliyatli   vazifa
qo‗yadi.   Bunda   eng   avvalo   ilmiy   bilishning   asosiy   tamoyillari,   umumjahon   tarix
fanining   nazariy–konseptual   asoslari,   milliy   istiqlol   mafkurasi   falsafasiga
asoslanish muhim ahamiyat kasb etadi. 1 
Qadimgi   Finikiya   sivilizatsiyasi   O‗rta   yer   dengizining   sharqiy   sohillari
bo‗ylab   vujudga   kelgan   edi.   Finikiya   davlati   sharq   tomonda   quruqlik   yerlar   bilan
deyarli qirg‗oqqa yaqin bo‗lgan Livan tog‗lari orqali ajralib turgan. Uning hududi
qadimgi Mesopotamiya, Misr, Fors davlati, qadimgi Rim kabi buyuk davlatlar bilan
solishtirganda   bor   yo‗g‗i   bir   parcha   uerdek   ko‗rinar   edi.   Lekin   uning   nomi   Misr
qirg‗oqlarida   Sitsiliya,   Ispaniya,   Shimoliy   Afrika,   yunon   portlarida   jaranglab
turardi.   Finikiya   kemalari   butun   O‗rta   yer   dengizida   hukmronlik   qilgan.
Finikiyaliklar   butun   dunyoga   hozirgi   yozuv   tizimi   uchun   asos   bo‗lgan   alifboni,
yuqori sifatli dengiz kemalari va ko‗plab boshqa ixtirolari bilan mashhur bo‗lgan. 
Finikiya   davlatining   dastlabki   aholisi   kim   bo‗lganligi   bizga   noma‘lum.
Biroq, ularning to‗g‗ridan-to‗g‗ri ajdodlari bu yerda mil. avv. III mingyillikdayoq
yashaganlar.   To‗g‗ri   finikiyaliklar   o‗zlarini   bunday   nomlamaganlar,   aksincha
o‗zlarini   ―biror-bir   shahar   aholisi :   sidonliklar,   tirliklar   deb   hisoblaganlar.   Ular‖
Janubiy Suriya va Falastin atrofini egallagan yerlar aholisi bilan birga 
1  Prezident Shavkat Mirziyoyevning O‗zbekiston ijodkor ziyolilari vakillari bilan uchrashuvdagi 
ma‘ruzasidan // Xalq so‗zi 2017-yil 4-avgust) 
3  ―xanaaneylar ,   ya‘ni   Xanaan   mamlakati   aholisi   nomini   olganlar   va   zamonaviy‖
arablar,   qadimgi   akkad,   ossuriyaliklar,   misrliklar   tiliga   qarindosh   bo‗lgan   somiy
tilida so‗zlashganlar. 
Mavzuning maqsadi va vazifalari:  Mazkur kurs ishining maqsadi qadimgi
Finikiya,  uning  tabiati,  aholisi,  madaniyati  haqida ma‗lumot beriladi. 
1. Qadimgi Finikiya tarixi  haqida  bilimlarga  ega  bo‘lish. 
2.Qadimgi Finikiya  arxeologiyasini  o‘rganish. 
3.Qadimgi Finikiya  tabiati  va  aholisini  haqida  ma‘lumotlar  olish 
4.Finikiya   madaniyatini  va  alifbosini  taqqoslash 
Kurs ishi obyekti va predmeti:  Kurs ishining obyekti  Qadimgi  Finikiya, 
uning  tabiati,  aholisi,  savdo- sotiq,  madaniyatini   o‘rganish. 
Mavzuning   o‘rganilish   darajasi:   Finikiyaning   geografik   o‘rni   o‘ziga   xos
xususiyatlarga   egadir.   Suriya     3   materik   orasida   joylashgan,Suriyaning   kontinent
qismi   Old   Osiyoga   tutashgan:   Suriyaning   sharqiy   qismi   Suriya-Mesopotamiya
dashtiga,shimoliy   qismi   Kichik   Osiyoga,   janubiy   qismi   Finikiya   bilan   birga
Arabiston yarimoroliga chegaradoshlarini  o‘rganish. 
Finikiya   fani   rivojida   astronomik   va   gеografik   tadqiqotlar   alohida   o‗rin
tutgan.   Finikiyaliklar   antik   falsafa   rivojiga   ham   jiddiy   hissa   qo‗shganlar.
Finikiyalik   faylasuf   Mox   atom   ta‘limoti   asoschilaridan   biri   hisoblanadi.
Yunonistonda   Klitomax   nomini   olgan   Diognеtning   o‗g‗li   karfagеnlik   Gasturbal
miloddan   avvalgi   II   asrning   so‗nggi   choragida   Afina   Ilmiy   Akadеmiyasi   rahbari
lavozimini   egallagan.   Finikiyaliklar   tomonidan   ayni   ellinlar   davrida   grammatik
nazariya   ishlab   chiqilgan   bo‗lishi   mumkin.   Finikiya   shaharlari   qadimdan
rivojlanib, ular hunarmadchilik markaziga aylangan. Finikiyaliklar ta‘sirida Suriya,
Falastin va Kichik Osiyo xalqlari adabiyoti va madaniyatining boshqa sohalari rivoj
topgan. Bu davrda Finikiyaning madaniy ta‘siri finikiya alifbosi O‗rta yer dеngizi
davlatlarida kеng tarqalganligida namoyon bo‗ladi. Ushbu madaniyatga ulkan ta‘sir
ko‗rsatgan omillar din va mifologiya bo‗ldi. Lеkin bu sohalar manbalar 
4  tanqisligi va finikiya xudolarining ismlarini aytish taqiqlanganligi sababli yaxshi 
o‗rganilmagan. 
Kurs   ishining   tuzilish   tartibi:   Kurs   ishi   tuzilishiga   ko‗ra   kirish,   asosiy
qismni   tashkil   etuvchi   ikkita   bob     va     beshta   paragraf,   xulosa,   foydalanilgan
adabiyotlar ro‗yxatidan va  ilovalardan  iborat. 
5  I BOB.  Qadimgi  Finikiya 
1.1.  Finikiya   tabiati,  aholisi 
Finikiya — O rta dengizning sharqiy sohilidagi qad. viloyat. Rivoyatlarga ʻ
ko ra, Finikiyaning aholisi Eritreya dengizi sohillaridan kelgan; ayrim finikiyalik 	
ʻ
tarixchilarning fikricha, finikiyaliklar F.ning tub aholisidir. Miloddan avvalgi 5—4 
ming yillikda Finikiya  o zining qulay geografik joylashuviga ko ra, Mesopotamiya	
ʻ ʻ
va Nil vodiysi aholisi bilan faol savdo-sotiq olib borgan. Miloddan avvalgi 2-ming 
yillik boshlarida quldorlik shahardavlatlari: Ugarit (RasShamra), Sidon (Sayda), 
Beruta (Bayrut), Arvad(Arad), Tir (Sur) va boshqa vujudga kelib, ular miloddan 
avvalgi 12-asrgacha Misr fir avnlari qo l ostida bo lgan. Miloddan avvalgi 13-asr 	
ʼ ʻ ʻ
oxiri — 12-asrning boshida Finikiya  nihoyat Misr mustamlakasidan xalos bo lgan. 	
ʻ
Miloddan avvalgi 1ming yillikda Finikiya O rta dengiz sohil bo yining Markaziy va	
ʻ ʻ
G arbiy qismini egallab, bu yerlarga kuplab finikiyalik savdogarlar va qaroqchilar 	
ʻ
kelishi avj olgan. Tasos o.da temir rudasi konlari ochilgan, Melkart xudosi 
ibodatxonasi va kichik qishloq bunyod etilgan. Atlantika okeaniga tutashgan 
Shimoliy Afrika soxillarida, Like, Ispaniyaning jan. kismida, Gades, Malaka, Seksi,
Abdera, Sitsiliyada Motiya, Panorm va Sardiyada Nora shaharlari qad. ko targan.	
ʻ 2 
Finikiyada   hunarmandchilik,   savdo-sotiq,   kemasozlik   juda   taraqqiy   qilgan;
dengiz   yo llaridan   keng   foydalanilgan.   Shaharlar   o rtasida   hukmronlik   uchun	
ʻ ʻ
kurashlar   natijasida   kucheizlangan   Finikiya   miloddan   avvalgi   8—7-asrlarda
Ossuriyaga,   miloddan   avvalgi   6-asrda   Bobilga,   miloddan   avvalgi   539   yildan   332
yilgacha axomaniylar davlatiga bo ysungan. Finikiya miloddan avvalgi 332 yildan	
ʻ
makedoniyalik   Aleksandr   davlati,   miloddan   avvalgi   3-asr   o rtalaridan   Salavkiylar	
ʻ
davlati qo l ostida bo lgan. Shu vaqtdan boshlab Finikiyada ellinlashtirish jarayoni	
ʻ ʻ
kuchaygan. O rta dengiz bo yidagi Delos, Afina va boshqa shaharlarda finikiyalik	
ʻ ʻ
savdogarlarning faktoriyalari va uyushmalari paydo bo lgan. 	
ʻ
2  Arxeologlar hikoya qiladi. To‘plam. Toshkent, 1974 
6  Miloddan   avvalgi   2—   1-asrlarda   Kiprda  YunonFinikiya   podsholigi   vujudga
kelgan. Miloddan avvalgi 63 yildan boshlab Finikiya  Rimning Suriya provinsiyasi
tarkibiga kirgan. Astasekin finikiyaliklar Suriyaning boshqa aholisi tarkibiga singib
ketgan. 
Qadimgi   Suriya   va   Finikiyaning   tabiati   va   aholisi.   Suriya   va   Finikiya
O`rtayer   dengizining   Sharqiy   sohilidagi   mamlakatlardan   biridir.   Dengiz   sohili
bo`ylab   Finikiya,   undan   sharq   va   janubi-sharqda   Suriya   joylashgan.   Bu
mamlakatning g`arb tomoni O`rtayer dengizi, shimol tomoni Kichik Osiyo va sharq
tomoni Suriya-Mesopotamiya dashti bilan o`ralgan. Sharq xalqlari Suriya, Finikiya
va Palastinni Xanaan yoki Amurru deb atashgan. 
Suriya va Finikiya yerlarining bir qismini Livan va Antilivan tog`lari, dashti 
egallagan. Tog`lar orasidan Iordan, 0/vvrtdaryolari, ko`plab soy va jilg`alar oqib 
chiqib, unumdor vohalarni suv bilan ta`minlaydi. Oika iqlimi mo`tadil bo`lib, 
dengiz tomon seryog`in, iliq, dasht tomoni esa issiqdir. Qishning harorati xilma-xil. 
Qishda tog`larni qor qoplaydi. Tog` yonbag`irlarida yomg`ir ko`p yog`adi. Bir arab 
maqolida «Mamlakatning boshida qish, kaftida kuz, oyog`ida esa doim bahordir», 
deyilgan ekan. O`lka hayvonot va o`simliklar dunyosiga boy. Tog`larida 
qimmatbaho daraxtlar o`sadi. Mamlakatda yer osti qazilma boyliklari kam. 
O`lka   odamlarning   yashashlari   uchun   ancha   qulayliklarga   ega.   Finikiya   va
Suriyada   odamlar   bir   necha   yuz   ming   yillardan   beri   yashab   keladilar.   Suriya   va
Finikiyaning eng  qadimgi  aholisi  hurriylar, xanaanlar  va somiylardir. Keyinchalik
bu   yerga   arameylar,   amoriylar,   xettlar,   yunonlar,   eroniylar,   shuningdek   rimliklar
kelib joylashganlar. Chunki bu o`lka boy bo`lib, uning yerlaridan sertarmoq suv va
quruqlikdan o`tuvchi karvon-savdo yo`llari o`tgan edi. 
Qadimgi   Finikiya   sivilizatsiyasi   O‗rta   yer   dengizining   sharqiy   sohillari
bo‗ylab  vujudga   kelgan   edi.  Finikiya   davlati   sharq   tomonda  quruqlik  yerlar   bilan
deyarli qirg‗oqqa yaqin bo‗lgan Livan tog‗lari orqali ajralib turgan. Uning hududi
qadimgi Mesopotamiya, Misr, Fors davlati, qadimgi Rim kabi buyuk davlatlar 
7  bilan solishtirganda  bor  yo‗g‗i   bir   parcha uerdek  ko‗rinar   edi. Lekin uning  nomi
Misr qirg‗oqlarida Sitsiliya, Ispaniya, Shimoliy Afrika, yunon portlarida jaranglab
turardi.   Finikiya   kemalari   butun   O‗rta   yer   dengizida   hukmronlik   qilgan.
Finikiyaliklar   butun   dunyoga   hozirgi   yozuv   tizimi   uchun   asos   bo‗lgan   alifboni,
yuqori sifatli dengiz kemalari va ko‗plab boshqa ixtirolari bilan mashhur bo‗lgan. 
Finikiya   davlatining   dastlabki   aholisi   kim   bo‗lganligi   bizga   noma‘lum.
Biroq, ularning to‗g‗ridan-to‗g‗ri ajdodlari bu yerda mil. avv. III mingyillikdayoq
yashaganlar.   To‗g‗ri   finikiyaliklar   o‗zlarini   bunday   nomlamaganlar,   aksincha
o‗zlarini   ―biror-bir   shahar   aholisi :   sidonliklar,   tirliklar   deb   hisoblaganlar.   Ular‖
Janubiy   Suriya   va   Falastin   atrofini   egallagan   yerlar   aholisi   bilan   birga
―xanaaneylar ,   ya‘ni   Xanaan   mamlakati   aholisi   nomini   olganlar   va   zamonaviy	
‖
arablar,   qadimgi   akkad,   ossuriyaliklar,   misrliklar   tiliga   qarindosh   bo‗lgan   somiy
tilida so‗zlashganlar. 
Gerodot   va   boshqa   qadimgi   yunon   tarixchilari   finikiyaliklarning   kelib
chiqishi   haqida   ko‗p   yozganlar.   Ular   finikiyaliklarning   dastlabki   vatani   Fors
ko‗rfazidagi   orol   deb,   aytganlar.   Zamonaviy   tadqiqotchilar   ham   xanaaney   va
qadimgi   arab   tillari   o‗rtasidagi   katta   o‗xshashlikni   qayd   etadilar.   Ular   taxminan
mil.   avv.   IV   mingyillikning   oxirida   ajralganlar.   Bu   faraz   O‗rta   yer   dengizining
sohilida  ushbu   sivilizatsiya   paydo  bo‗lishiga  oid  bo‗lgan  arxeologik  topilmalarga
mos tushadi. Finikiya shaharlarida eng qadimgi aholi qatlamlarining paydo bo‗lishi
taxminan mil. 3000 mingyillik bilan belgilanadi. Shu davrdan shahar sivilizatsiyasi
tarixi boshlanadi. 
Mamlakat   tabiati   farovon   hayot   uchun   barcha   imkoniyatlarni   bergan   edi.
Yerlar  kam  bo‗lgan,  lekin  tomorqa  bo‗lgan  joylar   juda  hosildor   edi.  Nam   dengiz
shamollari yomg‗irlarni olib kelgan va sun‘iy sug‗orishga ehtiyoj bo‗lmagan. Juda
qadimdan boshlab mahalliy aholi zaytun, xurmo, uzum yetishtirg
an,
chorvachilikda mol va qo‗y boqish bilan shug‗ullangan. Arxeologlar mil. avv. X
mingyillika oid bo‗lgan dehqonchilik izlarini topganlar. Mil. avv. III mingyillik
o‗rtalarida dehqonlar va baliqchilar manzilgohlari o‗rnida shaharlar bunyod  8  bo‗ladi. Ulardan eng yiriklari shimolda Ugarit va Arvad, markazda Bibl, janubda 
Tir va Sidon bo‗lgan. 
Arxeologlarning   qazishmalari   ularning   tashqi   ko‗rinishini   qayta   tiklash
imkonini   beradi.   Shaharlar   devor   bilan   mustahkamlanib,   ularning   markazida   bir-
biriga yopishib ketgan paxsa va g‗isht uylar bilan o‗ralgan ibodatxona va mahalliy
hukmdor   qarorgohi   bo‗lgan.   Kichik   mamlakatda   yer   eng   qimmatbaho   boylik
bo‗lgan. Shuning uchun shaharlar juda zich qurilgan. Yer yetishmovchiligi ayniqsa
Tir va Arvadda qattiq sezilgan. Bu ikki shahar sohildan uzoq bo‗lmagan kichikroq
orollarda joylashgan edi. 
Qazishmalar   finikiyaliklar   foydalangan   mebellar   va   uy-ro‗zg‗or   buyumlari
to‗g‗risida   bir   qancha   tasavvurlar   olishga   imkon   beradi.   Qabrlardan   metalldan
tayyorlangan   kalta   nayzalar   va   loydan   yasalgan   idishlar   topilgan.   Finikiyaliklar
asosan   baland   bo‗lmagan   stol-stullar,   kursi   va   yassi   lojalardan   foydalanganlar.
Xonadondagi   faxriy   joyni   oilaning   asosiy   boyliklari   saqlangan   katta   yog‗och
sandiq   egallagan.   Boyroq   bo‗lganlar   uni   gilam   bilan,   kambag‗allar   esa   bo‗yra
bilan   yopganlar.   Ko‗chalarning   markazida   maxsus   drenaj   ariqlar   qazilib,   ular
shaharni toza saqlashda muhim ahamiyat kasb etgan. 
Har bir shahar yaqin tevarak-atrofi bilan kichik shahar bo‗lgan. Ulardan hech
qaysi   biri   butun   mamlakatni   yagona   hududga   birlashtira   olmaydilar.   Asrlar
mobaynida   ular   o‗rtasida   doimiy   ravishda   kurash   kechgan.   Mil.   avv.   II
mingyillikning   o‗rtalariga   kelib,   shimolda   Ugarit,   markazda   bo‗lsa   Bibl
hukmronlik qiladi. Mil. avv. XV asrning birinchi yarmida yetakchilik mil. avv. IV
mingyillikda vujudga kelgan Sidonga (Livandagi zamonaviy Sayda shahri) o‗tadi. 
Finikiya   shahar-davlatlarining   tuzilishi   va   hayotini   o‗rganishda   mil.   avv.   II
mingyillikka   oid   29   ta   mixxat   xarflari   bilan   yozilgan   ulkan   sopol   taxtachalardan
iborat arxiv katta yordam beradi. U arxeologlar tomonidan Ugaritdan topilgan 
Ugarit jamiyati - amaldorlar va jangchilar kiradigan ―podsho odamlari , ―Ugarit‖
o‗g‗illari  ya‘ni, dehqonlar va hunarmandlar – barcha erkin fuqarolar 	
‖ 9  hamda   qullardan   iborat   bo‗lgan.   Hujjatlardan   jamoa   soliqlari   yig‗ilishi   va   jamoa
a‘zolarini   umumiy   davlat   majburiyatlariga   chaqirilishi   haqida   bilish   mumkin.
Ulardan   eng   muhimlari   harbiy,   eshkak   eshish   va   davlat   ishlarida   mehnat   qilish
bo‗lib, bu ishlardan bo‗yin tovlash o‗lim bilan jazolangan. 
Davlat   tepasida   podsho   turgan,   lekin   uning   hokimiyati   kuchsiz   bo‗lgan.
Uning   vakolatlari   shahar   oqsoqollari   kengashi   tomonidan   chegaralangan.
Shaharlarda   mansabdor   lavozimlarga   saylov   mulk   senzi   asosida   o‗tkazilgan.
Bunday   tartib   masalan,   qadimgi   yunon   faylasufi   Aristotel   tomonidan   tasvirlangan
Karfagen davlat tuzilishida amal qilgan. 3 
Arxiv ma‘lumotlari va arxeologik topilmalar Finikiya shaharlarining boyligi
va   ularning   hunarmandlari   va   zargarlarining   mahoratidan   darak   beradi.   Xo‗sh,
gullab-yashnashning asoslari nimada edi? 
Avvalo,   qishloq   xo‗jaligi   mahsulotlari   ehtiyojlarni   qoplagan,   lekin   yer
yetishmasligi   sababli   u   boylik   manbai   sifatida   xizmat   qilmagan.   Asosiy   foyda
savdo   orqali   bo‗lgan.   Bu   qadimgi   davlatning   savdo   yo‗llari   butun   Old   Osiyoni
qamrab   olgan   edi.   Karvonlar   bilan   janubda   qadimgi   Misr   va   Falastingacha,
shimolda   –   Kichik   Osiyo   va   ikki   daryo   oralig‗iga   qadar   borilgan.   Kemalar   Nil
deltasi, Egey dengizi orollari va so‗ngra G‗arbga tovarlarni olib borganlar. 
3  Arsixovskiy A. Arxeologiya asoslari. Toshkent, 1970
10  1.2.  Finikiya  madaniyati 
Finikiya madaniyati. 
Finikiya   madaniyati   miloddan   avvalgi   IV-I   ming   yilliklarda   Finikiya   va
uning   mustamlakalari   hududida   vujudga   kеlgan.   Uning   rivojiga   misrliklar,
shuningdеk,   Ossuriya,   Bobil,   Xеtt,   Egеy   va   yunon   madaniyatlari   katta   ta‘sir
ko‗rsatdi.  Finikiyaliklarning eng  katta yutuqlaridan  biri  miloddan  avvalgi   II  ming
yillikda   bu   yerda   undosh   harflarning   kashf   etilishidir.   Bu   kashfiyot   kеyinchalik
barcha harf-tovush tizimidagi xatlarda ishlatiladigan bo‗ldi. Tarixchilarning fikriga
ko‗ra,   Finikiya   yozuvi   Bibl   ―psеvdoiyeroglifik   yozuv,   ya‘ni   so‗zlardan   tarkib‖
topgan   xat   yoki   Sinay   yozuvi   va   uning   ilk   Falastin   variantlaridan   kеlib   chiqqan.
Finikiya   adabiyotining   eng   qadimgi   namunalari   Ugarit   mifologik   matnlari   va
Finikiya   podsholarining   yozishmalari   (Bibllik   Axiram   va   Iеximilk,   Sidonlik
Eshmunazar va boshqalar) dan iborat. Finikiya adabiy va tarixiy asarlari bizgacha
yetib   kеlmagan,   lеkin   so‗nggi   (hozirgacha   uning   haqiqatda   ham   mavjudligi   aniq
emas) yozuvlardan biri-Sanxotiaton maktublari zamonamizgacha yetib kеlgan. Rim
imperiyasi hukmronligi va ellinlar davrida Finikiyada yunon tilidagi adabiyot rivoj
topdi:   kosmogoniya   va   tеogoniyaga   oid   Mеnandraning   tarixiy   afsonalari,   Diy
(miloddan avvalgi II-I asrlar), Fеodot (milodiy I asr), Bobillik Filon (I-II asrlar) va
boshqalarning   asarlari.   Bu   mualliflarning   ishlari   ―Tir   solnomasi   va   boshqa	
‖
asarlarda   aks   etadi.   Shimoliy   Afrikada   rivojlangan   Finikiya   adabiyoti,   Gannon   va
Gamilkon dеngizchilarining Atlantika okеanidagi sayohatlari haqidagi hikoyalar va
qishloq xo‗jaligi  ishlarini samarali  yuritishga bag‗ishlangan Magon asarlari  bizga
ma‘lum. (1-ilovaga qarang) 
Finikiyada fan va diniy qarashlar. 
Finikiya fani rivojida astronomik va gеografik tadqiqotlar alohida o‗rin tutgan.
Finikiyaliklar antik falsafa rivojiga ham jiddiy hissa qo‗shganlar. Finikiyalik
faylasuf Mox atom ta‘limoti asoschilaridan biri hisoblanadi. Yunonistonda Klitomax
nomini olgan Diognеtning o‗g‗li karfagеnlik Gasturbal  11  miloddan   avvalgi   II   asrning   so‗nggi   choragida   Afina   Ilmiy   Akadеmiyasi   rahbari
lavozimini   egallagan.   Finikiyaliklar   tomonidan   ayni   ellinlar   davrida   grammatik
nazariya   ishlab   chiqilgan   bo‗lishi   mumkin.   Finikiya   shaharlari   qadimdan
rivojlanib, ular hunarmadchilik markaziga aylangan. Finikiyaliklar ta‘sirida Suriya,
Falastin va Kichik Osiyo xalqlari adabiyoti va madaniyatining boshqa sohalari rivoj
topgan. Bu davrda Finikiyaning madaniy ta‘siri finikiya alifbosi O‗rta yer dеngizi
davlatlarida kеng tarqalganligida namoyon bo‗ladi. Ushbu madaniyatga ulkan ta‘sir
ko‗rsatgan omillar din va mifologiya bo‗ldi. Lеkin bu sohalar manbalar tanqisligi
va   finikiya   xudolarining   ismlarini   aytish   taqiqlanganligi   sababli   yaxshi
o‗rganilmagan. 4 
Xudolar 
Finikiyada oliy xudoni El dеb ataganlar. Buning ma‘nosi xudo, uning rafiqasi
Elat yoki Asherat (dеngiz ruhi). Qolgan xudolar-podsholar (malk) yoki sohiblar 
(ball, vall), shu bilan birga, osmon xudosi-Baalshamеm, quyosh xudosi (issiqlik 
egasi)-Baalxammon, shuningdеk alohida joy, daryolar xudolari bo‗lgan. Finikiya 
shaharlarining tanlangan xudolari bo‗lgan, masalan Tirda-Mеlkart (shahar hokimi), 
Sidonda-Eshmun (tabib-davolash xudosi), Beritda-Buyuk Berit egasi, Biblda-
(Finikiya umumiy xudolaridan biri) sеvgi va hosildorlik xudosi Ashtarta (Astarta). 
Finikiyada, ayniqsa, hosildorlik xudosiga kеng e‘tiqod qilingan edi. Ras-Shamradan
topilgan mifologik dostonlarda arpani sug‗orish, tok novdalarini ekish vaqtida 
qilinadigan qadimgi diniy urf-odatlar ta‘riflangan. Xudo Mot yoz oxirida ma‘buda 
Anat o‗roqi bilan qirqiluvchi ―yеtilgan boshoq  shaklida tasvirlanadi. Qadimgi ‖
finikiyaliklarning diniy qarashlarida o‗lib-qayta tiriluvchi tabiat xudosi Ball va 
uning o‗g‗li Aliyyan obrazi alohida o‗rin tutgan. Aliyyan to‗g‗risidagi afsona va 
bu xudoga e‘tiqod yil fasllari almashinuvining ―sirli ma‘no sini ham diniy, ham 	
‖
shoirona tarzda izohlab bergan. Bu diniy tasavvurlar Ras-Shamradagi qazishda 
topilgan mifologik dostonlarda o‗z ifodasini topgan. 
.
4  Askarov A, Alьbaum L.Poseleniye Kuchuktepa. Tashkent, 1970 
12  Ball va Aliyyan haqidagi dostonda aytilishicha, xudo Ball uchun hashamatli
ibodatxona   barpo   qilinadi.   Bu   ibodatxonada   Ball   o‗lim   xudosi   Mot   (Motom)
ustidan g‗alaba qozonganini ma‘lum qiladi. Biroq Ballga o‗lim hamla qiladi va u
o‗g‗li   bilan   birga   narigi   dunyoga   rixlat   qiladi.   Bundan   kеyin,   marhum   xudolar
sharafiga   ado   etiladigan   motam   marosimlari,   hosil   ma‘budasi   (ayrim   manbalarda
urush   xudosi)   Anatning   o‗lim   xudosi   Mot   bilan   kurashi,   o‗lgan   xudolarni   izlash,
nihoyat, Ballning Mot ustidan g‗alaba qozonishi va tirilishi haqida hikoya qilinadi.
Bu qadimgi afsona hamda tabiat xudosiga e‘tiqod qilish kеyinchalik xudo Adonisga
sig‗inishga   asos   bo‗lib,   so‗ng   bu   e‘tiqod   Suriya   va   Finikiyada   kеng   tarqaldi.
Markazida   mehrob   joylashgan   ochiq   joylardagi   ibodatxonalarda   kohinlar   jamoasi
joylashib,   muhim   siyosiy   voqealar   ro‗y   bergan,   shahar   dеvoriga   tamal   toshi
qo‗yilgan, o‗lim xavfi paydo bo‗lgan hollarda taqvodor odamlar yosh farzandlarini
qurbon qilganlar. 
Rassomchilik 
Finikiyalik   rassomlar   Misr,   Xеt-xurrit   va   Bobil   san‘ati   motivlarida   asarlar
yaratganlar. Shu bilan birga ular o‗ziga xos yo‗nalishlarga ega bo‗lgan. Ayniqsa,
o‗sha   davrda   Finikiya   hunarmandlari   yasagan   buyumlar   yuqori   baholangan.
Ugaritning mashhur ikki epik asari-Kerеt va Danеla haqidagi dostonlar-faqat diniy
asar   bo‗lmay,   balki   dunyoviy   ahamiyatga   ega   bo‗lganligi   ehtimoldan   xoli   emas.
Kеyingi davrlarda paydo bo‗lib, ko‗pincha qisqa matndan iborat bo‗lgan qabrtosh
yozuvlarini esa, shartli ravishda yozma asar sifatida qabul qilish mumkin. 
Din. 
Osmon xudosi Finikiya shaharlarida bosh tangri hisoblanib, u o‗z ismi bilan
emas,   balki   turli   nomlar   bilan   atalgan.   U   oddiygina   ―ega   (Vaal),   ―shahar‖
podshosi  (Mеlkart), ―hokimiyat  (Molox) yoki ―xudo (El) dеb atalgan. 	
‖ ‖ ‖
Osmon xudosi Vaal yonida uning xotini Astarta (Ashtart, Asherat) joy egallagan.
Osmon va yer tangrilari bilan birga o‗lib-tiriluvchi o‗simliklar xudosi ham
e‘zozlangan. Ko‗pincha uni Adonis-―mеning janobim  dеb ataganlar. Ushbu 	
‖ 13  tangrining   ayrim   sifatlari   Vaal   va   uning   singlisi   Anat   (ba‘zi   taxminlarga   ko‗ra,
xotini   Astarta)   haqidagi   mifologik   dostonda   o‗z   aksini   topgan.   Dostonning   ayrim
lavhalari mazmuni Osiris va uning singlisi Isida haqidagi Misr mifologik dostoniga
yaqin.   O‗luvchi   va   qayta   tiriluvchi   xudo   e‘tiqodi   bilan   birga   diniy   dramalar   ham
vujudga   kеla   boshladi.   Ugarit   matnlaridan   birini   aynan   shunday   diniy   xarakterga
ega bo‗lgan drama sifatida talqin qilish mumkin. 
Finikiyada   Falastin   va   Suriyadagi   kabi   odam   qurbon   qilish   odati   uzoq
saqlanib   qoldi.   Ko‗pincha   yosh   bolalar,   ayniqsa,   yangi   tug‗ilgan   chahaloqlar
qurbonlik qilingan. Davlatga nisbatan xavf tug‗ilgan paytda bu urf amalga oshirilar
edi.   Masalan:   miloddan   avvalgi   IV   asrda   Tir   yunon-makеdon   qo‗shinlari
tomonidan   qamal   qilingan   paytda,   shahar   dеvori   ustida   makеdoniyalik   harbiy
asirlar qurbonlik sifatida qatl etilgan. 5
5  Borisovskiy A.I. Drevneysheye proshloye chelovechestva. Moskva. Nauka, 1980
14  II BOB.  Finikiya  podsholigi 
2.1.  Tarix fanini o’qitishda  finikiya podsholigi  o’rganilishi 
Suriyaning   Finikiya   deb   ataladigan   qirg‘oq   qismi   qadimgi   vaqtda   savdo
yo‘llari   orqali   O‘rta   yer   dengizining   sharqidagi   orollar   bilan   Kipr,   Krit   va   Egey
dengizi   arxipelagi   bilan   yaqin   aloqada   bo‘lgan.   Suriya   va   Finikiya   asosan   o‘z
tarixining davomida bir-biri bilan o‘zaro urushib kelgan bir qator mayda davlatlarga
bo‘linibketgan   desa   bo‘ladi.Asosan   Avdiyev   bunga   shunday   munosabat   bildirgan:
Suriya   bilan   Finikiya   qadim   zamonlardan   beri   har   tarafdan   madaniy   va   qudratli
davlatlar  bilan  o‘ralganligi  tufayli  bu  davlatlar  bu  boy o‘lkalarni   istilo  qilishga  va
ularning ravnaq topgan savdo shaharlarini bosib olishga doim intiq bo‘lgan. 
Bundan   ko‘rishimiz   mumkinki   Suriya   va   Finikiya   davlatlarini   o‘rab   olgan
qo‘shni   davlatlar   Misr,   Bobil,   Ossuriya,   Mitani,   Xet   va   O‘rta   yer   dengizi   davlati
Krit   doimiy   ravishda   Suriya   va   Finikiyaga   hujumlar   uyushtirib   madaniy
shaharlarini vayron etib ularning rivojlanishiga to‘siq bo‘lib kelgan. 
Aholisi.   Finikiya   va   Suriya   aholisi   haqida   Avdiyev   chuqur   izlanishlar   olib
brogan.   Uning   ma‘lumotlariga   ko‘ra:   Finikiya   va   Suriya   aholisi   bir   biri   bilan
singishib   ketgan.   Avdiyev   Finikiya   va   Suriya   aholisi   haqida   qadimgi
manbalar,misr,finikiya   va   xet   yozuvlari   tavrot   hamda   antik   avtorlarning
ma‘lumotlariga   va   shuningdek   lingvistik   ma‘lumotlarni   o‘rganib   chiqqan   holda
shunday deydi: Finikiya  va Suriyaning qadimgi  aholisi  mil.avv 3-mingyillikdayoq‖
juda   murakkab   konglomeratdan   iborat   bo‘lgan.   Eng   qadimgi   qabilalardan   biri
xurriylar   bo‘lib   ular   shimoli-g‘arbiy   Mesopotamiyada   va   shimoliy   Suriyada
yashagan.Avdiyevning   fikricha   ular   Suriyaning   chegaradosh   rayonlari   orqali   o‘tib
Finikiyaga,Falastinga   tarqalgan.Xurriylar   qabilasining   nomi   tavrotning   bir   necha
joyida uchraydi.Finikiya va Suriya aholisi haqida Kabirov quyidagi ma‘lumotlarni
beradi:   ―Finikiya   va   Suriyada   odamlar   qadim   zamonlardan   buyon   yashab
kelganlar. Bu o‘lkaning eng qadimgi aholisi xurriylar,amoriylar ―sharq 
15  bolalari deb‖ atalgan qabilalar bo‘lishgan. Keyinchalik bu yerga
xetlar,somiylar,eroniylar,yunonlar va rimliklar kirib kelgan. 
Madaniyati.   Finikiya   madaniyatining   eng   katta   yutug‘I   Finikiyada
mil.avv,XIII   asrda   vujudga   kelgan   yozuvning   alifbo   sistemasidir.Savdoning
birmuncha   rivojlanib   borishi   rasmiy   hujjatlarni   juda   tez   tuzish   uchun   imkon
beradigan   eng   soda   yozuv   sistemasini   vujudga   keltirishni   talab   qilgan.   Shuning
uchun   ham   yozuvning   eng   sodda   va   qulay   sistemasi   bo‘lmish   alifbe   Finikiyada
vujudga   kelgan.   Finikiyaliklar   alifbeni   yaratishda   bobil   va   misrning   bu   boradagi
madaniy   yutuqlaridan   foydalanishgan.Ayrim   alifbe   shaklidagi   belgilar   II   ming   yil
avval shimoliy Suriyada ham topilgan hisoblanadi.Unda bobil mixxati bir muncha
soddalashtirilgan va shu asosda 25 ta alifbe belgisidan iborat Suriya alifbe mixxati
vujudga   kelgan.Ras-Sharmadan   topilgan   juda   ko‘p   yozuvlar   shu   mixxat   alifbe
asosida yozilgan. 6 
.Olim Avdiyevning ma‘lumot berishicha Suriya-Finikiya qabilalarining eng 
qadimgi dini jamoa-
dehqonchilik e‘tiqodlariga borib taqaladi.Qad
imgi
finikiyaliklarning diniy tasavvurlarida o‘luvchi va tiriluvchi tabiat xudosi Vaal va 
uning o‘g‘li Aliyaning obrazi alohida o‘rin tutgan. 
Dengizchilik   va   savdo:   Finikiyada   qo'rqmasdengizchilar   va   ishbilarmon
savdogarlar ko'p bo'lgan. Ular  Mil. avv. 16 asrdayoq Kipr oroli  Kichik Osiyoning
janubiy   sohillari   va   butunlay   Egey   dengizi   orollarida   o'z   manzilgohlarini   barpo
qilganlar.   Keyinchalik   esa   Finikiyaliklar   O'rtayer   dengizining   g'arb   tomonidagi
Sitsilliya Sardiniya Malta va Baler oroliga qadar suzib borib, Finikiya shaharlarini
barpo   qilganlar.Finikiya   dengizchilari   gibraltar   bo'g'ozidan   Atlantika   okeaniga
chiqib Ispaniya va Galliya sohillari bo'ylab shimol tomon borganlar va u yerda o'z
shaharlarini  barpo qilganlar. Mil. av.  9 asrda ular  Afrika shimolidagiba'zi  joylarni
bosib olib, u yerlarda ham o'zlarining qator qishloq va shaharlarini barpo qilganlar.
Bu jihatdan Karfagen alohida ahamiyatga ega. 
.
6  Kabirov J, Sagdullayev A.O‘rta Osiyo arxeologiyasi. Toshkent, 1990 
16    Mil.   av.   5   asr   o'rtalarida   Karfagen   katta   davlatning   markaziga   aylangan.
Finikiyaliklar   Marmar   dengizi   orqali   Qora   dengizga   kirib   Kichik   Osiyoning
shimoliy   sohillarida   ham   o'z   manzilgohlarini   barpo   etishgan.   Ular   Bolqon
yarimorolidan   ichkari   qismga   ham   kitib   borishgan.   Ular   Afrikani   ham   aylanib
chiqqanlar.Finikiya savdogarlari Ispaniyadan kumush, Britaniyadan qalayi, Baltika
qirg'oqlaridan esa qahrabo olib kelganlar. 
Finkiya   va   Suriya   quruqlik   yo'li   orqali   Arabiston,   Kichik   Osiyo   Misr,
Armaniston va Mesopotamiya bog'langan edi. Quruqlik va suv yo'llari orqali Suriya
va   Finikiyada   chet   mamlakatlarga   shisha,oyna,   zaytun,   musallas,   qimmatbaho
matolar, yog'och kedr, zeb-ziynat buyumlari chiqarilgan. Chet ellarda Finikiyaning
qirmizi bo'yoqlari olqish qozongan. Chet ellarda Finikiyaga ziravor, oltin, kumush,
Arabiston va Sharq mamlakatlaridan ziravorlar keltirilgan. 
Mil. avv. XII asrda filistimliklar tomonidan Sidon vayron qilinganidan so‗ng
Finikiya   shaharlari   o‗rtasida   birinchi   o‗ringa   Tir   shahri   chiqib   oladi.   U   savdoda
asosiy   rol   o‗ynay   boshlaydi.   O‗rta   yer   dengizining   g‗arbiy   yarmidagi   deyarli
barcha   Finikiya   koloniyalari   (Kadis,   Utika,   Karfagen   va   ko‗plab   boshqalari)
Tirning gegemoniyasini tan oladilar. Ularning Melkart xudosini o‗zlariniki deb tan
oladilar va uning ibodatxonasiga har kunlik o‗lpon jo‗natib turadilar. Tirga qarshi
bosh   ko‗tarishga   uringan   Utika,   shaharning   tashkilotchisi   va   bezatuvchisi   hamda
dono   siyosatchi   sifatida   mashhur   bo‗lgan   Xiram   I   (mil.   avv.   969—936   yy.)
tomonidan bostiriladi. Xiram 53 yil yashaydi va 34 yillik podsholikdan so‗ng vafot
etadi.   U   tashqi   siyosatda   Sidondan   keyin   Tir   gegemonligini   o‗rnatadi.   Kittiylar
(Kipr   aholisi)   bilan   jang   qiladi   va   Dovud   davridan   boshlab   Isroil-Yahudiy
podsholigi bilan ittifoq tuzadi. Aynan Xiramning podsho Sulaymon bilan do‗stligi
sabab, tirliklar yahudiylarga Sulaymon ibodatxonasini qurishda yordam beradi. 
Undan keyin boshlangan isyonlar taxtga Isroillik Axavaning qaynog‗asi,
Iezavelning akasi uzurpator Ittobal I kelmaguncha davom etadi. Uning davrida
Ossuriya podshosi Ashshurnatsirapal II o‗zining yurishlarida G‗arbda Nar-el-
Kelbgacha (mil. avv. 876 yy) yetib boradi. Tir undan katta pul evaziga qutilib  17  qoladi.. Ittobal ossuriyaliklardan himoyalanish uchun Botrisga asos soladi, so‗ngra
Isroil   podshosi   Omri   bilan   ittifoq   tuzadi   va   Liviya   Avzuga   koloniya   jo‗natadi.
Uning   nevarasi   Mattan   I   davrida   Salmanasar   II   Tirdan   sovg‗alar   olib   turadi   (mil.
avv.   842   yy),   keyingi   hukmdor   Pigmalion   (antik   tarixchilar   uning   singlisi   Elissa,
yoki   Didonani   Karfagenning   asoschisi   deb   ataydilar)   davrida   Ramman-Nirarning
(mil. avv. 804 va 801 yy.) yurishlari bo‗ladi, bu safar  ham hadyalar  bilan qutulib
qoladi. Ossuriya podshosi Tiglatpalasar III ga Tir 150 talant to‗laydi. Bu haqda Tir
podsholari   Xiram   II   va   Matton   I   larning   (738   va   734   yy.)   annallarida   eslatib
o‗tilgan. Ulardan so‗ng Tir hukmdori ajralib chiqqan kittiylarni bo‗ysundirgan. 
Ossuriya   podshosi   Sargon   II   Tirni   bo‗ysundirgani   bilan   maqtanadi.   Lekin
Sinaxxerib Nubiya-Misr fir‘avni Taxarka va Yahudiya podshosi Ezekiy o‗rtasidagi
ittifoqqa   suqilib   kirgan   Elulayni   bo‗ysundirishni   uddalay   olmadi.   Faqatgina
Sinaxxerib   tomonidan   mil.   avv.   701   yilda   ossuriyaliklar   Tir   shahrining   materik
qismini   egallaganida   Elulay   qochib   ketadi,   tez   orada   u   ushlanadi   va   qatl   qilinadi.
Assarxaddon   davrida   Tir   podshosi   Vaal   I   dastlab   Ossuriyaga   bo‗ysunadi   va   unga
Sidonni   egallashida   yordam   beradi.   Mil.   avv.   675   yilda   Tir   boshqaruv   ishlarida
muhim   qarorlarni   Ossuriya   kuzatuvchi-rezidenti   va   oqsoqollar   kengashisiz   qabul
qilish huquqidan mahrum qilinadi. Biroq keyinchalik Vaal Misrga qo‗shilib oladi.
U   qamala   qilinadi,   lekin   garchi   Assarxaddonning   Sendjirlik   barelefida   Taxarka
bilan   podshoning   oyoqlari   ostida   arqonda   bog‗langan   holda   tasvirlanganiga
qaramay (Berlin muzeyi) aftidan bo‗ysundirilmagan. Lekin Ashshurbanipal davrida
Vaal   I   ossuriyaliklarga   itoat   etib,  qizi   va   o‗g‗lini   garov  sifatida   berishiga   to‗g‗ri
keladi. 7 
Doimiy qamallar  va urushlar  shaharni  zaiflashtiradi. Taxminan mil. avv. IX
asrda   qullar   bunday   foydalanib   qo‗zg‗olon   ko‗taradi   va   zodagonlar   tajovuz
qurboniga aylanadilar. 
7  Muhammadjonov A. Qadimgi Buxoro. Toshkent, 1991
18  Bu   qo‗zg‗olon   haqidagi   antik   an‘analarda   (Yustin)   saqlanib   qolgan   kam
sonli   ma‘lumotlarga   ko‗ra   qullar   qo‗zg‗oloni   hukmron   tabaqaning   erkak
vakillarini   to‗liq   yo‗q   qilinishiga,   ayollar   va   bolalarni   esa   qo‗zg‗olonchilar
o‗rtasida   taqsimlab   olinishi   bilan   tugaydi;   podsho   sifatida   Abdastart   (yunoncha
Straton) tanlanadi. 
Finikiyaliklarning   asosiy   tovari   yog‗och   bo‗lib,   qadimgi   Misrda   unga
ehtiyoj   kuchli   bo‗lgan.   Shaharlar,   birinchi   navbatda   Bibl   shahri   Livan   tog‗lari
yonbag‗irlarida   o‗sadigan   kedr,   eman   va   sarv   yog‗ochlari   bilan   savdo   qilganlar.
Daraxtlardan   kema   va   sarkofaglar   tayyorlanib,   ularga   Misr   a‘yonlarining
mumiyolari solingan. Savdoda yuqori sifatli vino katta rol o‗ynagan. Shuningdek,
zaytun yog‗i muhim mahsulot hisoblangan. 
Finikiyaliklar   birinchi   bo‗lib   mollyuskalarning   alohida   turidan   to‗q   qizil
bo‗yoq   ishlab   chiqarishni   boshlaganlar.   Undan   jun   va   zig‗ir   matolarni
bo‗yaganlar. Bu matolar darrov urfga kiradi va butun qo‗shni mamlakatlarda unga
nisbatan   ulkan   talab   paydo   bo‗ladi.   Qadimgi   Finikiya   shaharlaridagi   arxeologik
qazishmalar   davomida   bo‗yoq   olingandan   so‗ng,   uning   o‗rnidan   bo‗sh
chig‗anoqlar topilgan. 
Jamiyatda   ishlab   chiqarish   miqyosi   juda   yuqori   bo‗lgan.   O‗zining   matolari
yetishmagan   va   arzon,   bo‗yalmagan   junlarni   Finikiyaga   Suriyaning   chorvachilik
hududlaridan,   Kritdan,   so‗ngra   butun   Old   Osiyodan   olib   keltirishgan.   Qadimda
Finikiya   hunarmandlarining   bronza   va   kumushdan   ishlangan   ajoyib   buyumlari,
shuningdek,   mashhur   Sidon   oynasi   ham   tashqi   savdoda   yuqori   baholangan.
Finikiyaliklar   mahalliy   ishlab   chiqarish   tovarlaridan   tashqari   Kichik   Osiyo,   Kipr,
Krit,   Qadimgi   Yunonistondan   olib   kelingan   buyumlar   bilan   ham   savdo   qilishgan.
Ularning   shaharlari   esa   yirik   tranzit   savdo   markazlari   vazifasini   o‗tagan.   Kichik
Osiyodan kumush va qo‗rg‗oshin, keyinroq temir keltirilgan. Ular Kritdan badiiy 
hunarman
dchilik buyumlari va boshqa O‗rta er dengizi mamlaka
tlari
mahsulotlarini olganlar. G‗arb bilan savdo aloqalarning eng yirik markazi Ugarit, u
vayron bo‗lganidan keyin esa Tir shahri bo‗lgan..  19  Tirning   («Surru»)   eng   qadimgi   yozma   tilga   olinishi   —   Amarna   arxivida
uchraydi. Misr Tir hukmdori Abimilku bilan diplomatik yozishmalar olib borgan. U
Misr   fir‘avni   Exnatonni   o‗z   hukmdori   deb   e‘tirof   etib,   vassal   sifatida   o‗z
hududidagi vaziyat  haqida hisobot beradi  va uni rabisu («general») deb nomlaydi.
Bundan tashqari Abimilku ezilgan holda (taxtachalar orasida «Fira‘vnga madhiya»
ham   bor)   Misr   fir‘avnidan   Sidon   hukmdori   Zimreddi   va   amoriylarga   qarshi
kurashda   yordam   so‗raydi;   uni   orolda   qurshab   olishgan   bo‗lib,   unda   na   suv,   na
o‗tin   bor   edi.   Anastasi   I   papirusida   (mil.   avv.   XIII   asr)   Tir   ―suvlarida   baliq
qumdan ko‗p bo‗lgan suvlar oqib boradigan dengizdagi katta shahar  sifatida tilga‖
olinadi. 
Eng   qadimgi   manzilgohlar   haqiqatdan   ham   orolda   joylashgan   bo‗lib,
materikda   shahar   atrofidagi   qishloq   va   qabristonlar   bo‗lgan.   Orolda   suv
bo‗lmagan; Suv Ras-el-Aindan qirg‗oqqa keltirilgan, u yerda kemalarda shaharga
olib   kelingan   (Tell-Mashuk   va   Ras-el-Ain   o‗rtasidagi   vodoprovod   qoldiqlari
hozirgacha   saqlanib   qolgan);   qamal   paytlarida   yomg‗ir   suvlarini   katta   idishlarga
to‗plashga   to‗g‗ri   kelgan.   Orol   ikki   bandargohga   —   shimolda   Sidon   va   janubiy-
g‗arbda   Misr   bandargohlariga   ega   bo‗lgan;   so‗nggisi   hozirda   qumlar   bilan
qoplangan bo‗lib, orolning bir qismini dengiz yuvib ketgan. 8 
8  Okladnikov A.P. Paleolit i mezolit Sredney Azii. Vkn. Srednyaya Aziya v epoxu kamnya i bronzi. M. - L., 
1966
20  2.2.  Finikiyada shahar-davlatlarining tashkil topishi 
Finikiyada shahar-davlatlarining tashkil topishi. Miloddan avvalgi VIII–
VII mingyilliklarda  O`rtayer dengizining sharqiy sohilidagi o`lkalarda ilk o`troq 
dehqonchilik madaniyati, chorvachilik va savdo-sotiq qaror topdi.  Miloddan 
avvalgi VI–IV mingyilliklarda  esa xo`jalik yanada rivojlanib, o`lkada katta-kichik
qishloqlar paydo bo`ladi. Aholi orasida xususiy mulk, tabaqalanish boshlanib, 
odamlar boy va kambag`allarga bo`lina boshlaydilar. Ibtidoiy qishloqlar asta-
sekinlik bilan shahar tusini ola boshlaydilar. Ularning atrofi minorali mudofaa 
devorlari bilan o`rab olinadi. Dushman kirolmasligi uchun devor ortiga xandaq-
chuqur qazilib, unga suv to`latib qo`yilgan.  Ugarit, Arvad, Bibl, Sidon, Tir, 
Damashq, Kadesh, Ebla  davlatlari Suriya va Finikiyadagi eng qadimgi shahar-
davlatlari edi. Har bir shahar-davlatning o`z podshosi, qo`shini, soqchilari, 
qamoqxonalari, amaldorlari, qozilari va ma`muriy idoralari bo`lgan. 
Miloddan   avvalgi   XX   asrdan   XVI   asr   boshlarigacha   Finikiya   va
Suriyaning   ayrim   shahar-davlatlari,   xususan   Bibl   Misrga   tobe   bo`lgan.   Miloddan
avvalgi   XIV   asr   oxirida   esa   shimoldan   xettlar   Shimoliy   Suriyaga   bostirib   kirib,
uni  o`zlariga qaratib olganlar.   Miloddan  avvalgi  XIV–XIII   asrlarda   Finikiya  va
Suriyani talashib Misr bilan Xett davlati o`rtasida qattiq janglar bo`lgan. Bu urush
miloddan   avvalgi   1280-yiliMisr-Xett   sulh   shartnomasi   bilan   tugagan.   Bu   ikki
davlat   O`rtayer   dengizining   sharqiy   sohilidagi   mamlakatlarni   bo`lishib   olganlar.
XIII   asrda   g`arbdan   «dengiz   xalqlari»ning   istilosi   boshlanib,   Suriya   va
Finikiyaning qirg`oq bo`yi shaharlari talangan va vayron etilgan. 9 
Uzoq davom etgan urushlar va ichki nizolar natijasida Misr va Xett davlatlari 
kuchsizlanadi. Bu hol Suriyada ham, Finikiyada ham mustaqil davlat tuzish uchun 
qulay imkoniyat yaratadi. Shu davrga kelib  Bibl, Sidan  va  Tir  kabi shahar-
davlatlari yuksaladi. Ayni paytda  Tir-Sidan  podsholigi tashkil topadi. 
9  Taylor E.B. Pervobыtnaya kul‘tura. Per. s angl. D. A. Koropchevskogo.M., 1989 
21  Xiram   I   (965–936)   davrida   Tir-Sidan   podsholigi   ravnaq   topadi.     Miloddan
avvalgi   X   va   IX   asrlarda   Finikiya   kuchaydi.   Finikiya   qo`shinlari   Shimoliy
Afrikadagi   Utika,   Kichik   Osiyo   sohillari,   Sitsiliya,   Malta   va   Ispaniyagacha
suzib   boradilar.   Ular   hatto   Britaniya   orollarigacha   suzib   borib,   ko`p   joylarda   o`z
manzilgohlarini quradilar. 
Misr   fir`avn   Nexo   iltimosiga   binoan   Finikiya   dengizchilari   Qizil   dengiz
bo`ylab   suzib   3   yilda   Afrika   qifasi   atrofini   aylanib,   O`rtayer   dengizi   orqali
vatanlariga   qaytib   keladilar.   Ular   borgan   joylarida   o`z   manzilgohlarini   quradilar.
Keyinchalik  Finikiya  va  Suriya   o`z  mustaqilligini  yo`qotib  Ossuriya,  Makedoniya
va Salavkalar davlati tarkibiga kiritiladi. 
Yamxad   davlati   va   geksoslar.   Miloddan   avvalgi   XIII   asrda   amoriy
qabilalarining   katta   guruhi   Shimoliy   Suriyaga   bostirib   kiradilar.   Ularning   sardori
Sumuepax   Yamxad   davlatini   tuzib,   o`zini   podsho   deb   e`lon   qiladi.   U   Karxemish
bilan Katna shahri oralig`idagi Suriya yerlari ustidan hukmronlik qiladi. Sumuepax
vafotidan   keyin   Yamxad   taxtiga   uning   vorisi   Yarimlim   o`tiradi.   Bu   davrda
Yamxadning   poytaxti   Xalap   shahri   bo`lgan.   U   Bobil   podshosi   Hammurapi   va
Mari   podshosi   Zimrilimga   zamondosh   bo`lgan.   Yamxad,   Mari   va   Bobil   bilan
qizg`in savdo  ishlari  olib borgan.  Yamxad savdogarlari  Mari  va Bobilga   bug`doy,
zaytun   moyi,   uzum   musallasi,   mis,   gazlama   va   boshqa   hunannandchilik
mahsulotlarini   olib boiganlar. U yerlardan esa Yamxadga   qo `rg `oshin, zargarlik
buyumlari, qurol-aslahalar  olib kelingan. 
Miloddan avvalgi XVIII asr oxirlarida  Yamxad davlati yemirilib, o`z
mustaqilligini yo`qotadi.  Miloddan avvalgi XVIII–XVII asrlarda  Yamxaddan
janubdagi poyonsiz joylarda giksos qabilalarining harbiy ittifoqi tashkil topadi. Ular
Palastin va Janubiy Suriyadagi bir qancha shahar-davlatlarni bosib oladilar.
Giksoslar o`zlarining otliq qo`shini va ot qo`shilgan jangovar aravalari bilan
Shimoliy Misrga bostirib kiradilar. Ular butun Misrni o`zlariga itoat ettirib, u yerda
120 yilcha  hukmronlik qiladilar. Misrda mustaqillik uchun kurash boshlanib
miloddan avvalgi 1580-yili  giksoslar mamlakatdan quvib chiqariladilar. Misrdan  22  quvilgach, giksoslar  Palastin va Suriyaga borib o`rnashib, u yerda ham yuz yilcha
hukmronlik qiladilar.   Miloddan avvalgi XV asr boshlarida   Misr fir`avni Tutmos
III qo`shinlari giksoslarni yengib, Palastin, Finikiya va Suriyada o`z hukmronligini
o`rnatadi.   Shu   bilan   miloddan   avvalgi   XVIII   asrda   tashkil   topgan   giksoslarning
harbiy ittifoqi  miloddan avvalgi XV asrga kelib  barham topdi. 
Dehqonchilik va chorvachilik. O`rtayer  dengizining sharqiy sohili dasht, 
tog`lik va kichik-kichik unumdor vohalardan iborat bo`lgan. 
Miloddan   avvalgi   VI–IV   mingyilliklarda   dehqonlar   ekin   maydonlarini
kengaytirib,  bug`doy  va  arpadan  tashqari  tariq  va  zig`ir  ham ekkanlar. Ular  yovvoyi
sigir, buqa   va   qo`ylami   ham qo`lga o`rgatib, xonakilashtirganlar, it boqib, mushuk
asraganlar. Shu tariqa chorvachilikka ham asos solganlar. Donni maydalash uchun
yormatosh   –   yorg`uchoqlardan,   keyinchalik   esa   qo`1   tegirmonidan   foydalanilgan.
Suriya   va   finikiyalik   dehqonlar,   katta-kichik   maydonlarga   zaytun   daraxti,   tok,
olma,   nok,   anjir   har   xil   ko`katlar   ekib,   bog`dorchilikka   va   sabzavotchilikka   ham
katta e`tibor berganlar. Bog`bonlar mevali bog`lar va tokzorlar yaratish uchun tog`
yonbag`irlaridagi  qiyaliklardan foydalanganlar. Ular  zig`ir  va uzumdan mo`l  hosil
yetishtirganlar. Misr  yozuvlarining birida o`lkadagi  boyliklar shunday ta`riflanadi:
«Bog`lar   mevalar   bilan   to`lib-toshib   yotibdi.   Vino   ezgichdan   suv   kabi   oqadi.
Terassalarda   to`kilib   yotgan   donlar   shunday   mo`l-ko`lki,   hatto   qumdan   ham
ko`p». 10
Hunarmandchilik   va   savdo.   Suriya   va   Finikiyada   hunarmand-chilik   qadim
zamondan   boshlab   rivoj   topgan.   Aholi   Livan   va   Antilivan   togiaridan   sifatli   temir
qazib   olganlar.   Temirchi   ustalar   temirdan   qurol-aslaha,   qishloq   xo`jalik   asboblari
va har turli buyumlar yasaganlar. Bu o`lkada to`qimachilik ham ancha rivoj topgan
edi.   To`quvchi   ustalar   jun   va   zig`ir   poyalaridan   nozik   tolalar   chiqarib,   ulardan
ajoyib   gazlama-matolar   to`qiganlar.   Bu   gazlama-matolarni   och   va   to`q   qizil
bo`yoqlarga bo`yaganlar. Bo`yoqlar dengiz molluskalaridan olingan. 
10  Tolstov S.P. Qadimgi Xorazm madaniyatini izlab. Toshkent, 1964 
23  Dengizga sho`ng`uvchilar dengiz tubidan gavhar, chig`anoqlar olib chiqqanlar.
Chig`anoq   ichidagi   molluskadan   esa   qimmatbaho   qirmizi   suyuqlik   siqib   olingan.
Gazlamalarni qirmizi rangning har xil tusiga bo`yaganlar. Molluska bo`yog`i bilan
bo`yalgan   kiyimlar   rangi   yuvilganda   ham   o`chmagan.   Suriya   va   Finikiyaning
dengiz   bo`yi   shaharlarida,   xususan   Ugaritda   to`q   qizil   va   har   xil   bo`yoq
tayyorlaydigan   ustaxonalar   bo`lgan.   Suriya   va   Finikiyaning   qirmizi   bo`yoqlari   va
matolari qo`shni mamlakatlarda yuqori baholangan. (2-ilovaga qarang) 
Mitanni   podshosi   Misr   fir`avniga   o`z   qizini   uzatar   ekan,   boshqa   sovg`alar
bilan   bir   qatorda   qiziga   och   qizil   bo`yoq   va   shu   rangdagi   gazlama,   kiyim-boshlar
hadya   etgan   edi.   Shubhasiz   och   qizil   bo`yoq   Mitanniga   Finikiyadan   keltirilgan.
Finikiyada   shishasozlik   va   oyna   tayyoriash   ham   rivoj   topgan.   Ular   bu   hunarni
misrlik va bobillik ustalardan o`rganganlar. 
Suriya  va  Finikiyada  zargarlik  ham   rivoj  topgan.  Ustalar   mis,  kumush,   oltin,
qo`rg`oshin,   fil   suyagi   va   boshqa   buyumlardan   ajoyib   zeb-ziynat   buyumlari
yasaganlar. Finikiyaliklarning zeb-ziynat buyumlariga yunonlar, xettlar, misrliklar,
yahudiy   va   boshqa   qo`shni   xalqlar   yuksak   baho   berganlar.   Finikiya   va   Suriya
ustalari   miskarlik,   temirchilik,   qurolsozlik,   kulolchilik   sohasida   ham   katta
yutuqlarga erishganlar. 
Suriya,   ayniqsa   Finikiya   kemasozlikda   shuhrat   qozongan.   Finikiyaning
Ugarit,   Arvad,   Bibl,   Sidon   va   Tir   shaharlari   yaqinida   kema   yasaydigan   va
ta`mirlaydigan   ustaxonalar   boigan.   Kemasozlar,   dengiz   bo`yi   ustaxonalarida
dengizlarda   suza   oladigan   eshkakli   katta-katta   kemalar   yasaganlar.   Finikiya
dengizchilari   O`rtayer   dengizidagina   emas,   balki   Qizil,   Arab   dengizi,   Hind   va
Atlantika  okeanlarida ham bemalol suzganlar. 
Shuni ta`kidlash lozimki, qadimgi podsholik davridayoq misrliklar kema 
turlaridan birini  «Bibl»  kemasi deb ataganlar.  Miloddan avvalgi V asrda  yashagan
yunon tarixchisi Gerodot fors flotidagi kemalar ichida  finikiyaliklar 
24  yasab bergan kemalar juda yaxshi yurishi bilan boshqalarnikidan ajralib turadi  – 
deb yozgan ekan. 
Dengizchilik   va   savdo.   Finikiyada   qo`rqmas   dengizchilar   va   ishbilarmon
savdogarlar   ko`p   bo`lgan.   Ular   miloddan   avvalgi   XVI   asrdayoq   Kipr   oroli,
Kichik Osiyoning janubiy sohillari va butun Egey dengizi orollari va sohillarida o`z
manzilgohlarini barpo qilganlar. Keyinchalik esa finikiyaliklar O`rtayer dengizining
g`arb tomonidagi Sitsiliya, Sardiniya, Malta va Balear orollariga qadar suzib borib,
Finikiya   shaharlarini   bino   qilganlar.   Finikiya   dengizchilari   Gibraltar   bo`g`ozidan
Atlantika   okeaniga   chiqib,   Ispaniya   va   Galliya   sohillari   bo`ylab   shimol   tomon
borganlar   va   u   yerlarda   o`z   shaharlarini   barpo   qilganlar.   Miloddan   avvalgi   IX
asrda   ular Afrika shimolidagi ba`zi joylarni bosib olib, u yerlarda ham o`zlarining
qator   qishloq   va   shaharlarini   barpo   qilganlar.   Bu   jihatdan   Karfagen   alohida
ahamiyatga   ega   bo`lgan   miloddan   avvalgi   V   asr   o`rtalarida   Karfagen   katta
davlatning   markaziga   aylangan.   Finikiyaliklar   Marmar   dengizi   orqali   Qora
dengizga   kirib,   Kichik   Osiyoning   shimoliy   sohillarida   ham   o`z   manzilgohlarini
barpo   etishgan.   Ular   Balqon   yarimorolining   ichkari   qismiga   ham   kirib   borganlar.
Ular  Afrikani   ham  aylanib  chiqqanlar. Finikiya  savdogarlari  Ispaniyadan  kumush,
Britaniyadan qalayi, Baltika qirg`oqlaridan esa qahrabo olib kelganlar. 11 
Finikiya   va   Suriya   quruqlik   yo`li   orqali   Arabiston,   Kichik   Osiyo,   Misr,
Armaniston va Mesopotamiya bilan bog`langan edi. Quruqlik va suv yo`llari orqali
Suriya   va   Finikiyada   chet   mamlakatlarga   shisha,   oyna,   zaytun   moyi,   musallas,
qimmatbaho   matolar,   ziynat   buyumlari,   yog`och,   kedr   moyi   va   boshqa   narsalar
chiqarilgan.   Chet   ellarda   Finikiyaning   qirmizi   bo`yoqlari   olqish   qozongan.   Chet
ellardan   Finikiyaga   ziravor,   oltin,   kumush,   Arabiston   va   sharq   mamlakatlaridan
ziravor  keltirilgan. (2-ilovaga  qarang) 
11  Cheboksarov N.N., Cheboksarova I.A. Narodы, rasы, kulьturiы. M.: Nauka, 1985 
25  2.3.  Finikiya alifbosining rivojlanishi 
Finikiyaliklar alifbosidagi belgilarning shakli sodda bo`lib, yozish uchun ham
yodlab qolish uchun ham qulaydir. Finikiyaliklar yozuvining kelib chiqishi haqida
bir   qancha   fikr   bor.   Olimlar   Misr   yozuvi   ham   ossuriya,   bobil   yozuvi   ham
kritomiken yozuvi  ham  finikiyaliklar  yozuviga asos bo`lgan bo`lishi  mumkin, deb
hisoblashmoqda.Har   bir   olim   o`z   nazariyasini   tasdiqlashga   urinmoqda.Biroq   biz
ucun  muhimi-Finikiyaliklar  alifbosi  yozuvning   uzoq  rivojlanish   yo`lidagi  qonuniy
natija ekanligidir. Finikiyaliklar alifbosidagi harflar yunon va oromey yozuvlaridan
o`zlashtirib   olingan.   Harfli-tovushli   yozuvning   sharqiy   tarmog`i   va   Osiyodagi
tarqalgan ba`zi bo`g`inli tizimlar oromey alifbosidan kelib chiqqan. Yunon alifbosi
g`arbiy   harfli-tovushli   yozuv   tizimilarining   beshigi   bo`lganki,   unli   va   undosh
tovushlarni ishlatish bu tizimlarga ham xos bo`lgan. Qadimgi yunonlarning buyuk
tarixiy xizmatlari shundan iboratki, ular unli tovushlarni ajratib, bu tovushlar uchun
alifboga   maxsus   belgilar   kiritganlar.   Yunon   alifbosining   shu   kungacha   saqlanib
qolgan asosiy ko`rinishi shu tarzda namoyon bo`lgan. Bu jarayon ming yillik yo`lni
bosib   o`tgan.   Bugunda   yozuvning   to`rt   yuzga   yaqin   turi   ma`lum.   Lekin   hozirda
topilgan   hujjatlarning   ko`pchiligini   hali   sirlari   topilgan   emas.   Jumladan
Shumerlarning eng qadimgi eramizdan oldingi IV ming yillikning oxiri va III ming
yillikning   boshida   yozilgan   hujjatlari   hali   jumboqligicha   turibdi.1   Bugungacha
shumerlarning   ancha   keyinroq   yozilgan   xatlarigina   o`qilgan,   xolos.   Shumerlar
jamiyat   taraqqiyotining   ilk   bosqichida   misrliklar   bilan   birga   turgan   va   yozuvning
dastlabki   ijodkorlaridan   biri   bo`lgan.   Shumerlarning   ancha   keyin   yozilgan
xatlarigina  o`qilgan, xolos.Finikiyaliklar  yozuvining esa  qanday paydo bo`lganligi
bizga   shu   kungacha   noma`lum.   Biroq   bu   alifbe   miloddan   avvalgi   1500   yillar
atrofida vujudga kelgan bo`lib, mloddan avvalgi 1000 yillar atrofida finikiya tiliga
qardosh til bo`lgan oromiy til uchun ishlab chiqilgan qiya tez yozish shakli (kursiv)
tarzida   butun   Yaqin   va   O`rta   Sharq   mamlakatlariga   tarqalib,   oromiy,
yahudiylarning to`rt burchakli, fors, barcha ―milliy  turon yozuvlari, shuningdek ‖
26  arab yozuvi kabi sharq yozuv tizimlarining vujudga kelishida tamal toshi vazifasini 
o`tadi. 
Tilshunos   D.Dringer   oromiy   yozuvi   tarixida   ikki   muhim   bosqichni   alohida
ta`kidlab   o`tadi:   1)   birinchi   davr   -miloddan   avvalgi   IX   –   VII   asrlar.   2)   oromiy
yozuvining   ―oltin   asri ,   ya`ni   bu   davrda   oromiy   tili   xalqaro   muloqot-jahon   tili‖
darajasiga ko`tarildi  va Yaqin Sharqning rasmiy tili maqomini oladi. Keyinchalik,
oromiy   yozuvi   tobora   sharqqa   tomon   keng   tarqala   boshladi,   Aho-moniylar
saltanatini qamrab, Turonzaminning shimoliy chegarasigacha etib bordi. 
2.Bugunda   arxeologlar   va   tarixchi   olimlar   hamda   tilshunoslarning   yangi
avlodi   shakllandi.   Endi   ular   qadimgi   yozuvlarni   birpastda   o`qiy   oladilar.   Moziy
qariga kirib, qadimgi xalqlar hayotiga oid tarixiy voqealar haqida ilmiy xulosa bera
oladilar. Ayni paytda asrlar osha bizgacha etib kelgan xatlar mazmuni, o`z sirlarini
ochmoqda.   Buni   yana   bir   muhim   jihati   shundaki,   ayni   o`sha   zamonlardan   tilning
fonetik   tuzilishiga   ega,   ya`ni   harfli   belgili   hamda   nutq   tovushlarini   ifodalovchi
alifbolar shakllana boshladi. 
Xullas, xalqimizning yozuv madaniyati, uning tarixi, ilk shakllanish davrlari, 
inson nutqini to`liq ifoda etuvchi shartli-belgi
alifbo, ya`ni bugungi
tasavvurimizdagi yozuv madaniyati bir necha ming yillar mobaynida shakllanish va
rivojlanish davrini bosib o`tgan. 12 
Markaziy Osiyo xalqlarining qadimgi yozuvlari va uning ilk o`rta asrlar davri
yozuvlariga   ta`siri   masalasida   gapirish   lozim   bo‗lsa   avvalo   yozuvlar   va   ularni
davrlashtirish, u4larni  tarix fanlari oldidagi  vazifasi  va eng asosiysi  ularni qiyosiy
tahlili xususida gapirish o‗rinli deb hisoblaymiz. 
Yozuvi 
Finikiyaliklarning eng katta yutuqlaridan biri alifboning ixtiro qilinishi 
bo‗ldi. 
12  Sagdullaev  A. Qadimgi O`zbekiston ilk  yozma  manbalarda. T. 1996 
27  Finikiya   hattotlari   misrliklar   kashfiyotini   mantiqiy   jihatdan   nihoyasiga
yеtkazishdi.   Ma‘lumki,   Misrda   24   ta   undosh   bеlgidan   iborat   alifbo   tuzilgan   edi.
Lеkin   to‗liq   tushuncha   ifodalovchi   yuzlab   bo‗g‗in-bеlgi   va   bеlgilar   saqlab
qolingan.   Olimlarning   fikricha,   yozuv   rivojlanishining   kеyingi   bosqichi   giksos
bosqinchiligi davriga to‗g‗ri kеladi. Balki aynan ular Misr iyeroglif yozuvi asosida
26 undosh bеlgidan iborat va ―sinay yozuvi  nomini olgan birinchi alifbo yozuvini‖
tuzishgan   bo‗lsa,   ajab   emas.   Bu   yozuv   Misr   iyeroglif   yozuvlariga   borib   taqaladi
dеb taxmin qilinadi. (4-ilovaga  qarang) 
Giksoslar davlatining qisqa muddat hukm surganligi sababli ularning alifbosi
to‗liq shakllanib ulgurmasa ham, ammo u  janubiy Finikiyada alifbo yozuvi paydo
bo‗lishiga ta‘sir qilgan. Shimolda, ya‘ni Ugaritda shu asosda 29 harfdan iborat va
sopol   taxtachalarda   yozishga   mo‗ljallangan   alifbo   yozuvi   yuzaga   kеldi.   Ayrim
olimlarning   taxminicha,   Finikiya   yozuvi,   umuman,   Misr   yozuvi   emas,   balki   Krit-
Mikеn yoki Finikiya bo‗g‗in yozuvi asosida rivojlangan bo‗lishi mumkin. Bizning
davrimizgacha yetib kеlgan, Bibl shahridan topilgan yozma manbalar ham shundan
dalolat beradi. Lеkin aynan finikiyaliklar birinchi bo‗lib yozuvning alifbo tizimini
qo‗llay boshlaganlari shak-shubhasiz.  13 
Misr yozuvidagi undosh harflarni ifodalagan alifbo bеlgilari mavjudligi katta
rol   o‗ynagan.   Misr   xati   esa,   finikiyaliklarga   avvaldan   ma‘lum   bo‗lgan.
Finikiyaning   turli   o‗lkalarida   yozuvga   ehtiyoj   sеzila   boshlangan.   Aholining   katta
qismi mashg‗ul bo‗lgan dеngizchilik va savdo munosabatlarining rivojlanishi bilan
faqat ayrim hattotlar yoza oladigan yozuvni soddalashtirish zarurati yuzaga kеlgan.
Finikiya   yozuvining   kamchiliklari   quyidagilardan   iborat   bo‗lgan:   u   faqat   undosh
tovushlarni   ifodalar   va   misr   yozuvi   kabi   matn   o‗qishni   osonlashtiradigan
qo‗shimcha   bеlgilarga   ega   emas   edi.   Shuning   uchun   matnlarni   o‗qish   oson
bo‗lmay, murakkab matnlarni tushunish esa, yanada qiyin kеchgan. 
13   Viktor  Drachuk.. Yozuvlar  o`tmish  sirlari  shohidi.T. ―O`zbekiston. 
1980  28  Vaqt o‗tib, shimoliy finikiya alifbosi 22 bеlgidan iborat janubiy finikiya 
alifbosi tomonidan siqib chiqarildi va u kеyinchalik butun mamlakatda tarqaldi. 
Yunon alifbosi uning asosida qurilgan. Bu yunon harflarining qadimiy shakli
hamda   qator   yunon   harflari   nomlarining   kеlib   chiqishi   sеmitcha   ekanligini
ko‗rsatadi.   Masalan   ―alfavit   so‗zining   o‗zida   birinchi   ikki   ―alеf   va   ―bеt‖ ‖ ‖
(g‗arbiy   sеmit   tilida   ―buqa   va   ―uy   ma‘nosini   bildiradi)   Finikiya   harflariga
‖ ‖
to‗g‗ri kеladi. Bu alifbo harflari asosida qadimgi rasm-bеlgilar yotar edi. Aksariyat
yunon   harflarining   nomlari   Finikiya   harflari   nomiga   to‗g‗ri   kеladi.   Yunon   va
oromiy alifbolari ko‗pgina zamonaviy alifbolar uchun asos bo‗lib xizmat qilgan. 
Miloddan avvalgi  1 ming yillikdan boshlab O`zbekiston  tuprog`ida hududiy
to`liq   yoki   qisman   bir   necha   yirik   madaniy-   tarixiy   viloyatlar   joylash-gan.   Bu
viloyatlar–Baqtriya, Sug`d, Xorazm, Fargona, Shosh(Choch) hudud-laridir. 
Markaziy   Osiyodagi   eng   qadimgi   xalqlarning   yozuvlari   qaysi   davrda
shakllanganligi haqida aniq ma'lumotlar yo`q. Ayrim kam sonli topilmalar Qadimgi
Xorazm   sopol   idishi   sirtidagi   yozuvlar   va   saklarning   «noma`lum   xatlari»   bu
jarayonning   millodan   avvalgi   V-IV   asrlarda   boshlanganligidan   dalolat   beradi.
Ammo   bu   ma'lumotlar   to`liq   emas.   Markaziy   Osiyoda   millodan   avvalgi   VIII-VI
asrlarga   oid   hozircha   tanga   pullar,   sopol,   yog`och   va   boshqa   buyumlarga   oid
bitilgan yozuvlar yoki hujjatlar topilmagan. 
Agar antropoliyaga murojat etsak, odamlarning to‘liq saqlangan tana va bosh
suyaklari miloddan avvalgi VI – V ming yilliklarga oid arxeologiya yodgorliklarida
topib   tekshirilgan.   Qadimgi   odamlarning   suyaklari   asosida   ularning   tashqi
qiyofalarini qayta tiklab o‘rganish mumkin bo‘lsa ham, ammo ularning tillari bizga
noma‘lumligicha qolgan. 
O‘zbekiston tarixining juda katta davri (bir necha yuz ming yillar) yozma
manbalarsiz, arxeologiya va antropologiyaga oid manbalarga tayangan holda
o‘rganiladi. Qadimgi Sharq yozma manbalaridan (Hind, Ossuriya va Eron
manbalari) ma‘lumki, miloddan avvalgi II ming yillikning o‘rtalari va oxirlari  29  (bronza davri) – Markaziy Osiyo, Afg‘oniston, Hindiston va Eron tarixi – hind-eron
qabilalari yoyilishi bilan bog‘liq bo‘lgan. 
Dastavval, hind-eron qabilalari juda keng hududda – Volga, Ural va Janubiy 
Sibir oralig‘idagi yerlarda yashaganlar. 
Antropolog T.Q.Xodjayov fikriga ko‘ra, bronza davrida Markaziy Osiyo-
ning janubiy viloyatlarida baland bo‘yli, boshi cho‘zinchoq, yuzi tor irqning 
vakillari tarqalgan. Hududimizning shimoliy dasht va cho‘l qismida janub 
aholisidan farq qilgan boshi dumaloq, yuzi juda keng va cho‘ziq bo‘lmagan 
qabilalar yashagan. Janubiy qiyofali odamlar O‘rta Yer dengizi irqining vakillari 
deb ataladi.Ular Old Osiyo, Mesopotamiya, Eron, Afg‘oniston, Markaziy Osiyo-
ning janubi, Hindiston kabi katta geografik hududga yoyilganlar. Shimoliy qiyofali 
odamlar Janubiy Sibir hududidan to Qozog‘iston, Markaziy Osiyoning shimoli-
sharqiy qismida, Ural, Volga bo‘yi yerlarigacha tarqalganlar. 14 
14  O’zbekiston tarixi. Sagdullayev A., Eshov B. tahriri ostida. Toshkent.Universitet, 1997, 2-nashri, 1999
30  XULOSA 
Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkunki   Suriya   va   Finikiya   qadimda   ko'p
davlatlar bilan savdo-sotiq ishlari olib borgan. Shu tufayli bu o'lkada Matematika,
geometriya, astronomiya, dengizchilik, geografiya, Yer bilimlari va kimyo sohasida
katta   yutuqlarga   erishilgan.   Gerodotning   ma'lumotlariga   ko'ra   Mil.   av.   6   asrda
yashagan   Meletlik   mashhur   matematik,fizik,astronom   va   faylasuf   Faske   asli
finikiyalik   bo'lgan.   Bundan   xulosa   chiqarishimiz   mumkunki   Suriya   va   Finikiya
ham qadimga davrda o'ziga xos madaniyat beshiklaridan biri bo'lgan. 
Finikiyaliklarning   asosiy   tovari   yog‗och   bo‗lib,   qadimgi   Misrda   unga
ehtiyoj   kuchli   bo‗lgan.   Shaharlar,   birinchi   navbatda   Bibl   shahri   Livan   tog‗lari
yonbag‗irlarida   o‗sadigan   kedr,   eman   va   sarv   yog‗ochlari   bilan   savdo   qilganlar.
Daraxtlardan   kema   va   sarkofaglar   tayyorlanib,   ularga   Misr   a‘yonlarining
mumiyolari solingan. Savdoda yuqori sifatli vino katta rol o‗ynagan. Shuningdek,
zaytun yog‗i muhim mahsulot hisoblangan. 
Finikiyaliklar   birinchi   bo‗lib   mollyuskalarning   alohida   turidan   to‗q   qizil
bo‗yoq   ishlab   chiqarishni   boshlaganlar.   Undan   jun   va   zig‗ir   matolarni
bo‗yaganlar. Bu matolar darrov urfga kiradi va butun qo‗shni mamlakatlarda unga
nisbatan   ulkan   talab   paydo   bo‗ladi.   Qadimgi   Finikiya   shaharlaridagi   arxeologik
qazishmalar   davomida   bo‗yoq   olingandan   so‗ng,   uning   o‗rnidan   bo‗sh
chig‗anoqlar topilgan. 
Jamiyatda ishlab chiqarish miqyosi juda yuqori bo‗lgan. O‗zining matolari
yetishmagan va arzon, bo‗yalmagan junlarni Finikiyaga Suriyaning chorvachilik
hududlaridan, Kritdan, so‗ngra butun Old Osiyodan olib keltirishgan. Qadimda
Finikiya hunarmandlarining bronza va kumushdan ishlangan ajoyib buyumlari,
shuningdek, mashhur Sidon oynasi ham tashqi savdoda yuqori baholangan.
Finikiyaliklar mahalliy ishlab chiqarish tovarlaridan tashqari Kichik Osiyo, Kipr,
Krit, Qadimgi Yunonistondan olib kelingan buyumlar bilan ham savdo qilishgan.
Ularning shaharlari esa yirik tranzit savdo markazlari vazifasini o‗tagan. Kichik
Osiyodan kumush va qo‗rg‗oshin, keyinroq temir keltirilgan. Ular Kritdan badiiy  31  hunarman
dchilik buyumlari va boshqa O‗rta er dengizi mamlaka
tlari
mahsulotlarini olganlar. G‗arb bilan savdo aloqalarning eng yirik markazi Ugarit, u
vayron bo‗lganidan keyin esa Tir shahri bo‗lgan.. 
Eng   qadimgi   manzilgohlar   haqiqatdan   ham   orolda   joylashgan   bo‗lib,
materikda   shahar   atrofidagi   qishloq   va   qabristonlar   bo‗lgan.   Orolda   suv
bo‗lmagan; Suv Ras-el-Aindan qirg‗oqqa keltirilgan, u yerda kemalarda shaharga
olib   kelingan   (Tell-Mashuk   va   Ras-el-Ain   o‗rtasidagi   vodoprovod   qoldiqlari
hozirgacha   saqlanib   qolgan);   qamal   paytlarida   yomg‗ir   suvlarini   katta   idishlarga
to‗plashga   to‗g‗ri   kelgan.   Orol   ikki   bandargohga   —   shimolda   Sidon   va   janubiy-
g‗arbda   Misr   bandargohlariga   ega   bo‗lgan;   so‗nggisi   hozirda   qumlar   bilan
qoplangan bo‗lib, orolning bir qismini dengiz yuvib ketgan. 
32  FOYDALANILGAN  ADABIYOTLAR 
I.  PREZIDENT  ASARLARI 
1.Prezident Shavkat Mirziyoyevning O‗zbekiston ijodkor ziyolilari vakillari bilan 
uchrashuvdagi ma‘ruzasidan // Xalq so‗zi 2017-yil 4-avgust). 
II. ASOSIY  ADABIYOTLAR 
1. Arxeologlar hikoya qiladi. To‘plam. Toshkent, 1974. 
2. Arsixovskiy A. Arxeologiya asoslari. Toshkent, 1970. 
3. Askarov A, Alьbaum L.Poseleniye Kuchuktepa. Tashkent, 1970. 
4. Borisovskiy A.I. Drevneysheye proshloye chelovechestva. Moskva. Nauka,
1980. 
5. Kabirov J, Sagdullayev A.O‘rta Osiyo arxeologiyasi. Toshkent, 1990. 
6. Muhammadjonov A. Qadimgi Buxoro. Toshkent, 1991. 
7. Okladnikov A.P. Paleolit i mezolit Sredney Azii. Vkn. Srednyaya Aziya v 
epoxu kamnya i bronzi. M. - L., 1966. 
III. QO’SHIMCHA  ADABIYOTLAR 
8. Tolstov S.P. Qadimgi Xorazm madaniyatini izlab. Toshkent, 1964. 
9. Taylor E.B. Pervob
ыtnaya kul‘tura
. Per. s angl. D. A.
Koropchevskogo.M., 1989. 
10. Cheboksarov N.N., Cheboksarova I.A. Narodы, rasы, kulьturiы. M.: 
Nauka, 1985. 
11. O‘zbekiston tarixi. Sagdullayev A., Eshov B. tahriri ostida. 
Toshkent.Universitet, 1997, 2-nashri, 1999. 
12.   Viktor  Drachuk.. Yozuvlar  o`tmish  sirlari  shohidi.T. ―O`zbekiston. 
1980 
13.   Sagdullaev  A. Qadimgi O`zbekiston ilk  yozma  manbalarda. T. 1996 
33  IV.  INTERNET  MA’LUMOTLARI 
1.http// eanw.info 
2.http// isrs.uz 
3.http// kitobxon.uz 
4.http// namdu.uz 
34  ILOVA. 
1-ilova 
35  2-ilova 
3-ilova 
36  4-ilova 
37

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. Qadimgi Finikiya

1.1. Finikiya tabiati, aholisi

1.2. Finikiya madaniyati

II BOB. Finikiya podsholigi

2.1. Tarix fanini o‘qitishda finikiya podsholigi o‘rganilishi

2.2. Finikiyada shahar-davlatlarining tashkil topishi

2.3. Finikiya alifbosining rivojlanishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR

ILOVA