Qadimgi Sin davlati davrida Xitoy

O’ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY TA’LIM
VA INNOVATSIYALAR  VAZIRLIGI 
MIRZO ULUG’BEK NOMIDAGI O’ZBEKISTON
MILLIY UNIVERSITETI 
“TARIX” FAKULTETI “JAHON TARIXI” FANIDAN
KURS ISHI 
Mavzu:  “Qadimgi Sin davlati davrida Xitoy” 
Topshiruvchi: 
-
Qabul 
qiluvchi:  - Mundarija 
KIRISH  3 
1-bob. Xitoyning birlashtirilishi  6 
1.1.Sin davlati kuchayishi, Shan Yan islohotlari  6 
1.2.Sin sulolasi davrida Islohotlar  8 
1.3.Sin Shixuandi. Xitoy birlashgan davlati vujudga kelishi  11
2-bob. Xitoy tarixi  14 
2.1. Xitoyning neolit va bronza davrlari  14
2.2. Qadimgi Xitoy, sulolalar  17
2.3. Ayfun urushlari va qo’zg’olonlar  26
XULOSA  30 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR  32 
2  Kirish 
Mavzuning dolzarbligi.  Xitoy Respublikasi (ROC) 1912-yil 1-yanvarda 
Xitoyning soʻnggi imperatorlik sulolasi boʻlgan Manjjur boshchiligidagi 
Qing sulolasini agʻdargan Sinxay inqilobidan keyin eʼlon qilindi. 1912-yil 
12-fevralda regent imperator Dowager Longyu Syuantun imperatori 
nomidan taxtdan voz kechish haqidagi farmonni imzoladi va bu bir 
necha ming yillik Xitoy monarxiya hukmronligiga barham berdi.Sun Yat-
sen, asoschisi va uning vaqtinchalik prezidenti, prezidentlik lavozimini 
Beiyang armiyasi rahbari Yuan Shikayga topshirishdan oldin qisqa vaqt 
xizmat qildi. Sun partiyasi, o'sha paytda Song Jiaoren boshchiligidagi 
Gomindan (KMT) 1912-yil dekabr oyida bo'lib o'tgan parlament 
saylovlarida g'alaba qozondi. Biroq, ko'p o'tmay Song Yuanning 
buyrug'i bilan o'ldirildi va Yuan boshchiligidagi Beiyang armiyasi 
Beiyang hukumatini to'liq nazorat qildi, keyin xalq g'alayonlari 
natijasida qisqa muddatli monarxiyani bekor qilishdan oldin 1915-yilda 
Xitoy imperiyasini e'lon qildi. 1916-yilda Yuan o'limidan so'ng, Qing 
sulolasining qisqa vaqt ichida tiklanishi bilan Beyan hukumatining 
hokimiyati yanada zaiflashdi. Ko'pincha kuchsiz hukumat mamlakatning
parchalanishiga olib keldi, chunki Beiyang armiyasidagi guruhlar 
individual avtonomiyaga da'vo qilishdi va bir-biri bilan to'qnashdilar. 
Shunday qilib, urush qo'mondoni davri boshlandi: o'n yillik 
markazlashtirilmagan hokimiyat kurashlari va uzoq davom etgan 
qurolli to'qnashuvlar. Sun boshchiligida KMT bir necha bor Kantonda 
milliy hukumat tuzishga urindi. 1923-yilda Kantonni uchinchi marta 
qo'lga kiritgandan so'ng, KMT Xitoyni birlashtirish kampaniyasiga 
tayyorgarlik ko'rish uchun raqib hukumatini muvaffaqiyatli o'rnatdi. 
1924-yilda KMT Sovet qo'llab-quvvatlashi uchun yangi tashkil etilgan 
Xitoy Kommunistik partiyasi (KKP) bilan ittifoq tuzadi. 1928-yilda 
Shimoliy ekspeditsiya Chiang ostida nominal birlashishga olib 
kelganidan so'ng, norozi sarkardalar Chiangga qarshi koalitsiya 
tuzdilar. Bu sarkardalar 1929-yildan 1930-yilgacha bo'lgan Markaziy  tekisliklar urushida Chiang va uning ittifoqchilari bilan jang qilishdi va 
oxir-oqibat urush qo'mondoni davrining eng katta to'qnashuvida 
mag'lub bo'lishdi. 
3  Kurs ishining maqsad va vazifalari. Xitoy 1930-
yillarda ba'zi
sanoatlashtirishni boshdan kechirdi, ammo Yaponiyaning Manchuriyaga
bostirib kirishidan keyin Nankindagi millatchi hukumat, KKP, qolgan
sarkardalar vaYaponiya imperiyasi o'rtasidagi mojarolar tufayli
muvaffaqiyatsizlikka uchradi. Milliy inqilobiy armiya va Yaponiya
imperator armiyasi o'rtasidagi to'qnashuv 1937-yilda Yaponiyaning to'liq
miqyosli bosqiniga olib kelganida, ikkinchi Xitoy-Yaponiya urushiga
qarshi kurash olib borildi. KMT va XKP o'rtasidagi adovat 
qisman susaydi, ular urushd
an biroz oldin, ular 1941-
yilda ittifoq
parchalanmaguncha,   Yaponiya   agressiyasiga   qarshi   turish   uchun
Ikkinchi   Birlashgan   frontni   tuzdilar.   Urush   1945-yilda   Ikkinchi   Jahon
urushi oxirida Yaponiya taslim bo'lgunga qadar davom etdi. Keyin Xitoy
Tayvan va Peskador orollari ustidan nazoratni tikladi. Ko'p o'tmay, KMT
va   XKP   o'rtasidagi   Xitoy   fuqarolar   urushi   keng   ko'lamli   janglar   bilan
davom etdi va bu 1946-yilgi Xitoy Konstitutsiyasiga olib keldi, bu 1928-
yildagi   Organik   qonunni   respublikaning   asosiy   qonuni   sifatida
almashtirdi.Uch   yildan   so'ng,   1949-yilda,   fuqarolar   urushi   tugashi
arafasida,   KMT   Pekinda   Xitoy   Xalq   Respublikasini   tuzdi,   KMT
boshchiligidagi   ROC   o'z   poytaxtini   bir   necha   marta   Nankindan
Guanchjouga,   keyin   Chongqingga,   keyin   Chengduga   va   oxirgi   marta
ko'chirdi. Taypey XKP g'alaba qozondi va KMT va ROC hukumatini Xitoy
materikidan   quvib   chiqardi.   Keyinchalik   ROC   1950-yilda   Xaynan   va
1955-yilda   Chjejiangdagi   Dachen   orollari   ustidan   nazoratni   yo'qotdi.   U
Tayvan va boshqa kichik orollar ustidan nazoratni saqlab qoldi. 
Imperiya   asoschisi,   Xitoy   qirolligining   hukmdori   Tsin   Shi   Xuan
miloddan   avvalgi   221   yilda   Xitoyni   o'z   hukmronligi   ostida   birlashtirdi,
mamlakatni   imperator   tomonidan   tayinlangan   amaldorlar
boshqaradigan 36 viloyatga bo'lish. Imperator Qin Shixuang legalizmga
asoslangan   markazlashtirilgan,   nazorat   qilinadigan   davlatni   yaratdi,
shu   bilan   birga   konfutsiylik   tarafdorlariga   qarshi   qatag'onlar   amalga
oshirildi:   masalan,   miloddan   avvalgi   213   yilda   xususiy   mulkda   ruxsat etilmagan   ishlarni   yoqish   toʻgʻrisida   farmon   chiqarildi   va   miloddan
avvalgi 
4  212-yilda (bu ishonchsiz) 460 konfutsiy qatl etilgan va ularning katta 
qismi "chegaralarga surgun qilingan". 
Mavzuning   davriy   chegarasi.   Miloddan   avvalgi   210   yilda   Qin
Shixuanning   o'limi   u   bilan   birga   kenja   o'g'li   Xu   Xay,   idora   boshlig'i,
amaldor   Chjao   Gao   va   bosh   maslahatchi   Li   Si 1   hamrohlik   qilgan
mamlakat bo'ylab sayohat paytida keldi. Ular tartibsizliklardan qo'rqib,
imperatorning   o'limini   yashirishdi   va   fitna   uyushtirib,   imperator
nomidan   xat   to'qib,   unda   Fu   Suning   to'ng'ich   o'g'li   emas,   balki   eng
kichigi Xu Xay merosxo'r deb e'lon qilindi. taxtga. Xuddi shu maktubda
Fu   Su   va   harbiy   rahbar   Men   Tyanga   "sharafli   o'lim"   berish   to'g'risida
buyruq bor edi. 
Xu   Xay   21   yoshida   Ershi   Xuandi 2   nomi   bilan   taxtga   o‘tirdi,   lekin
aslida Chjao Gaoning qo‘g‘irchog‘i bo‘lib qoldi va uch yildan so‘ng uning
buyrug‘i bilan o‘z joniga qasd qilishga majbur bo‘ldi. 
Imperiyada Chen Sheng, Vu Guang va Lyu Bang (miloddan avvalgi
209   yil   oxiri   -   208   yil   boshi)   boshchiligidagi   qoʻzgʻolonlar   boshlandi.
Miloddan   avvalgi   207   yil   oktyabrda.   Syanyan   imperiyasining   poytaxti
imperator   deb   e'lon   qilingan   va   Xan   sulolasining   asoschisi   bo'lgan   Liu
Bang qo'shinlari tomonidan egallab olingan. 
Miloddan avvalgi 206 yil yanvarda General Syan Yu Lyu Bang oʻziga
topshirgan   poytaxtni   qaytarib   oldi,   shaharni   vayron   qildi   va   aholini
qirgʻin qildi, Qinning oxirgi hukmdori Ziying qatl qilindi. 
Kurs   ishi   mavzusi   nazariy   uslubiy   asoslari.   Kurs   ishi   materiallari
tarixiylik,   ilmiy   xolislik   va   obyektivlik   prinsiplari   asosida   tahlil   qilindi.
Tarixiy   va   arxeologik   manbalardan   foydalanish   va   taqqoslash   usuli
qoʻllanildi. 
Kurs ishining strukturasi.  Ikki bob, xulosa, foydalanilgan adabiyotlar 
roʻyxati hamda ilovalardan iborat.
1  Nivison, David S. The Classical Philosophical Writings // The Cambridge History of Ancient China:
From the Origins of Civilization to 221 B.C. / Loewe, Michael & Shaughnessy, Edward L. — 
Cambridge University Press, 1999. — P. 745—812.  2  Abduxoliq Abdurasul oʻgʻli, Qadimgi Fargʻona tarixidan, T.,
2002.  5  1-bob. Xitoyning birlashtirilishi. 
1.1.  Sin davlati kuchayishi, Shan Yan islohotlari. 
Miloddan avvalgi 770 yilda Chjou podsholaridan biri Pin Van g‘arbiy
ko‘chmanchilar   siquvi   oqibatida   o‘z   poytaxtini   sharqdagi   Loi   shahriga
(keyinroq Xenan viloyatidagi Lo - yanga) ko‘chirgan. Xitoyning mustaqil
mayda   shohliklarga   bo‘linib  ketishi  aynan   shu   davrdan  boshlandi.  Ular
endi   Sharqiy   Chjou   davlatiga   bo‘ysunmaydigan   bo‘lib  oldilar.  Miloddan
avvalgi   VII   asrda   beshta   eng   qudratli   shohlik   ittifoq   tuzib,
markazlashgan   davlatni   barpo   qilish   harakati   yuzaga   keldi.   Biroq   bu
vaqtinchalik   birlashuv   bo‘lib,   mustahkam   emas   edi.   Beshta   katta
shohlikning   har   biri   ustunlikka   uringani   tufayli,   kuchlar   muvozanati
buzildi. Ular hokimligi davri, ya’ni miloddan avvalgi VII - V asrlar odatda
“besh   hokim”   davri   deb   nom   oldi.   Miloddan   avvalgi   V   asrda   ayrim
shohliklar   o‘rtasida   kurash   ayniqsa   keskinlashdi.   Shuning   uchun   ham
miloddan avvalgi V - III asrlar davri “Kurashuvchi shohliklar” (Chjan -go)
nomini olgan 3 . 
Qadimgi Xitoy tarixining bu davri ko‘p manbalar asosida o‘rganilishi
mumkin.   Ammo   o‘zaro   sinfiy   munosabatlar   xarakteri   hamda   ba’zi
ijtimoiy   -  iqtisodiy   atamalarning   ma’nosini  aniq  belgilab  olishga   imkon
beradigan   maxsus   manbashunoslik   va   tarixiy   –   lingvistik   asarlarning
yo‘qligi tufayli ijtimoiy - iqtisodiy munosabatlar masalasini to‘la hal qilib
bo‘lmaydi.   Lekin   Xitoy   tarixchilari   va   sobiq   mamlakat   olimlarining
asarlari   ba’zi   faktlarni   aniqlashga   imkon   berib,   ular   Xitoy   quldorligi
tarixidagi o‘ziga xos xususiyatlarni bilib olishga yordam beradi. 
Temirni   rivojlantirishda   sekin   –   asta   burilish   yasalishi,   yangi   va
ancha   mukammal   temir   qurollarning   paydo   bo‘lishiga   olib   keladi.
Miloddan   avvalgi   VII   asrda   Si   hukmronligida   davlat   temirni   o‘z
monopoliyasiga   oladi.   Omoch   uchun   temir   tishlardan   foydalana
boshlaydilar,   bu   esa   mehnat   unumdorligini   oshiradi   va   qishloq
xo‘jaligida ko‘plab qullardan foydalanish imkoniyatini beradi. Biroq  3  I.Roger B.Beck, Linda Black, Larry S. Krieger, Philip C, Naylor, Dahia Ibo Shabaka ‘’World history: 
patterns of interaction’’. McDougle Little, USA, 2009. P.287-293. 
6  avvalgi qishloq jamoalarining barqarorligi quldorlik munosabatlarining 
rivojlanish jarayoniga to‘sqinlik qiladi. 
Bu   jamoalarning   ko‘pi,   ayniqsa   mamlakatning   uzoq   joylaridagi
jamoalar   juda   sodda   urug‘   -   qabilachilik   sharoitida   yoki   bir   qadar
taraqqiy   etgan   oila   –   jamoa   tuzumi   sharoitida   yashaganlar.   Xitoy
podsholari   tomonidan   qo‘shni   yerlarning   istilo   qilinishi   hamda   bir
qancha   mustaqil   shohlik   tashkil   etilishi   yirik   urug‘   -   qabila   va   oila   -
jamoa   guruhlarini   qul   qilishdan   iborat   qadimgi   Xitoyning   o‘ziga   xos,
alohida   shakllarining   paydo   bo‘lishiga   olib   kelib,   bu   guruhlar   rasmiy
jihatdan   davlat   “quli”   hisoblansa   ham,   amalda   qisman   ayrim
amaldorlarning ixtiyorida bo‘lganlar. Shu sababli erkin jamoa a’zolarini
anglatadigan   ayrim   atamalar   ba’zan   qullarni   ifodalash   uchun   ham
qo‘llanilgan. 
Ikkinchi   tomondan,   quldorlik   munosabatlari   rivojlanmagan   bir
sharoitda   quldorlarga   qaramlikdan   erkinlikka   o‘tish   bosqichlarini
bildiradigan   gradatsiyalar   (darajalar)   hukm   surib,   buni   patriarxal
quldorchilikning   saqlangani,   butun   -   butun   jamoalar   ommaviy   qul
qilingani,   nihoyat   Xitoyning   iqtisodiy   jihatdan   taraqqiy   etgan   markaziy
tumanlari   bilan   Xitoyning   Chjou 4   davlatiga   qarashli   keng   chekka
yerlarga   joylashgan   ko‘chmanchilar   va   dehqonlar   turmushi   o‘rtasidagi
keskin   farq   ham   ko‘rsatib   turadi.   Doimo   urushlar   chiqishi   va   davlat
markazlarining joydan 
joyga ko‘chirilis
hi, “siyosiy sohada”gi o‘zgarishl
ar qullarni ko‘pincha
yalpisiga   ozod   qilib   yuborilishiga,   erkin   dehqonlarni   esa,   aksincha,
qullikka   tushishiga   olib   kelgan.   Vaholanki,   jamoalar   natural   xo‘jalikka
asoslangani uchun, ishlab chiqarish usuli o‘zgarmay qolavergan. “Chen”
so‘zi   “xizmatkor”,   “qul”,   jumladan   “uy   quli”   ma’nosini   anglatgan.   “Min”
so‘zi   birga   qo‘shib   ishlatilganida,   odatda,   butun   mehnatkash   xalqni,
ehtimol,   og‘ir   qullik,   qaramlik   sharoitida   yashagan   jamoachilarni
anglatgan bo‘lsa kerak.  Faylasuf Men - Szining ijtimoiy - siyosiy asarida (miloddan avvalgi IV
- III asrlar) saqlanib qolgan ma’lumotlar bu davrning xo‘jalik va ijtimoiy
tuzumiga   tavsif   beradi.   Ayrim   shohlarning   ustun   bo‘lishi   va   hokimlik
qilish uchun olib 
4  Л. С. Васильев, Л. И. Думан. Чжоу // Советская историческая энциклопедия : в 16 т. / под 
ред. Е. М. Жукова. — М. : Советская энциклопедия, 1976. — Т. 16 : Чжань Вэнь-Тянь — 
Яштух. — Стб. 18—19. 
7  borgan o‘zaro urushlari mehnatkash xalq ommasi gardaniga g‘oyat 
og‘ir yuk bo‘lib tushgan. 
Qishloq   xo‘jaligi   hamda   quldorlikka   asoslangan
hunarmandchilikning  rivojlanishi  savdo   ayirboshlashning  yanada   o‘sib,
shaharlar   paydo   bo‘lishiga   va   savdogarlar   qatlami   o‘sishiga   olib   keldi.
Xuanxe daryosi 5  atrofidagi hududlardan 
topilgan moddiy madaniya
t yodgorlikl
ari ishlab chiqarish paydo
bo‘layotganligidan   dalolat   beradi.   Guanszi   asarida   bozor   ahamiyati
hamda tovarlar narxini tartibga solish haqidagi fikrlar berilgan. Muallif
savdogarlarni xalqning alohida qatlami sifatida ko‘rsatadi, “bozor bilan
bog‘liq”   odamlarning   katta   siyosiy   va   iqtisodiy   bilimlardan   xabardor
ekanligini uqtiradi. 
Bu   davr   uchun   sudxo‘rlik   rivojlanishi   xos   bo‘lgan.   Bu   vaqtlarda
sudxo‘rlik   maxsus   amaldorlar   tomonidan   tekshirib   turilgan.   Sin   davlati
tashkil   topgan   davrga   kelib   alohida   “boylar”   tabaqasi   paydo   bo‘ladi.
Ular yirik mulk (yer) ga ega bo‘lib, savdo ishlarida faol ishtirok etganlar.
Xitoy manbalarining xabar berishicha, o‘sha davrda boylar ko‘payib, Sin
Shi   Xuan   -   di   o‘z   poytaxtida   savdoni   taraqqiy   ettirish   uchun   ularning
oilasini   poytaxtga   ko‘chirib   keltirgan.   Bu   raqam   mubolag‘a   bilan
aytilgan   bo‘lishi   ham   mumkin.   Savdo   va   sudxo‘rlik   rivojlanishi   sinfiy
ziddiyatlarning   kuchayishiga   sabab   bo‘ladi.   Sinfiy   kurashning
keskinlashuviga   yo‘l   qo‘ymaslik   uchun   ijtimoiy   islohot   loyihalari   ilgari
surildi.   Mazkur   loyihalar   hukmron   amaldorlar   sinfi   manfaatlarini   va,
birinchi   navbatda,   savdogar   tabaqalarining   manfaatlarini   yuz   berishi
mumkin bo‘lgan ijtimoiy larzalardan qo‘riqlashni maqsad qilgan. 
1.2. Sin sulolasi davrida Islohotlar .
Sinfiy   ziddiyatlarning   keskinlashuvi   hukmron   sinf   -   quldorlar
sinfining   yashashi   va   boyishiga   jiddiy   xavf   tug‘dirgan.   Ijtimoiy   islohot
o‘tkazishga   urinishlar   shiddatli   sinfiy   kurashni   kuchsizlantira   olmadi.
Amaldorlar yer  5  Грум-Гржимайло Г. Е. Хуан-хэ // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 
т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. 
8  egaligining   o‘sishi   va   savdoning   rivojlanishi   natijasida   irrigatsiya
shahobchalarini   saqlab   qolish,   shuningdek,   mamlakatni
ko‘chmanchilardan   mudofaa   qilish   zarurati   yuzaga   keldi.
Markazlashgan   kuchli   davlatni   tiklash   hamda   butun   mamlakat   uchun
mustahkam  va   yagona   davlat   apparati  barpo   qilishni   talab  etardi.   Ana
shu   munosabat   bilan   miloddan   avvalgi   VI   asrdagi   falsafiy   asarlarda
davlatni idora qilish tamoyillari vujudga keladi hamda alg‘ov – dalg‘ovlar
davridan keyin mustabid tuzumini tiklash zarurligi ko‘rsatiladi. Masalan,
faylasuf   Men   –   Szi   dehqonchilik   ustidan   davlat   nazorati   o‘rnatilishini
tavsiya   qiladi.   Jumladan,   qishloq   xo‘jaligini   yuksaltirish   uchun
imperatorlarga irrigatsiya choralarini ko‘rish xususida ko‘rsatma beradi.
Miloddan   avvalgi   IV   asrda   Sin   shohligi   boshqa   barcha   katta
podsholiklar   orasida   eng   kuchli   podsholik   bo‘lib   qoladi.   Sin   shohligi
hukmdorlari   butun   Xitoyga   hokimlik   uchun   bir   asr   mobaynida   qattiq
kurash olib boradilar. 
Sin hukmdori Chjen barcha qolgan shohliklarni bo‘ysundirib, butun
Xitoyni   o‘z   hokimiyatiga   birlashtirib,   Sin   Shi   Xuandi   (miloddan   avvalgi
221   -   210   yillar)   unvoniga   ega   bo‘ldi.   Hukmronligi   davrida   yagona   va
markzlashgan   Xitoy   davlati   tiklandi.   Avvalgi   mustaqil   shohliklar   o‘z
mustaqilligini   yo‘qotdilar.   Shu   tariqa   Chjou   xonligi   tugatilib,   uning
o‘rniga yangi markazlashgan Sin shohligi tashkil topdi 6 . 
Miloddan   avvalgi   IV   asr   va   III   asr   boshlarida   Xitoyning   tobora
parchalanib,   borish   jarayoni   mamlakatda   ishlab   chiqaruvchi
kuchlarning   va   ayirboshlashning   rivojlanishiga   to‘siq   bo‘ldi.   Butun
mamlakatda   yagona   sug‘orish   tarmoqlarini   vujudga   keltirish,   daryo
suvlarini   muntazam   taqsimlab   turish   ishi   barcha   o‘lkalar   birlashuvini
taqazo   etgan.   Ammo   maydalashuv   sharoitida   buning   iloji   bo‘lmagan.
Shunday   hodisalar   yuz   berganki,   bir   tumanda   boshqalari   bilan
kelishmay   to‘g‘on   qurilishi   kelishmovchiliklari   tabiiy   ofat   keltirib
chiqargan.   Ikkinchi   tomondan,   o‘zaro   dushman   bo‘lgan   shohliklarning chegaralarida   o‘rnatilgan   bojxona   g‘ovlari   xo‘jalik   sohasidagi   o‘zaro
munosabatlar taraqqiyotiga to‘sqinlik qilgan. Shuni ham 
6  Avdiyev V.I. Qadimgi Sharq tarixi T., I964.B/758-
759. 
9  nazarda   tutish   kerakki,   sinfiy   kurashning   keskinlashuvi   va
ko‘chmanchilar   tomonidan   solingan   xavf   hukmdor   tabaqalarda
mamlakat   birligini   tiklashga   intilish   paydo   qilgan.   Ichki   va   tashqi
dushmanlarni   yengish   uchun   quldorlar   markazlashtirilgan   hokimiyatni
mustahkamlashga muhtoj edilar. 
Mamlakatni   yangidan   birlashtirishda   Xitoyning   g‘arbiy   tumanlarini
o‘z   ichiga   olgan   va   hukmronligini   janubdan,   Yanszi   qirg‘oqlarigacha
o‘rnatgan Sin shohligi asosiy o‘rin tutdi. 
Miloddan   avvalgi   IV   asrda   Sin   shohligida   Shan   Yan   nomli   katta
mansabdorning   tashabbusi   bilan   muhim   islohotlar   o‘tkazilgan.   Bu
islohotchi   davlat   xizmatidagi   oqsuyaklarga   va   savdogar   -   sudxo‘rlar
doirasiga   tayanib,   patriarxal   oila   va   qishloq   jamoalariga   qat’iy   zarba
bergan.   Yer   islohoti   shundan   iborat   ediki,   yerni   istagancha   xususiy
mulk qilib olish hamda yerni erkin tarzda sotish va sotib olish mumkin
bo‘lgan.   Shan   Yan   katta   oilalarning   parchalanib,   mulklari   bo‘linishiga
xayrixoh,   shuningdek   jamoadagi   chek   yerlarni   sotishga   ijozat   bergan.
Soliq   zulmi   kuchaytirilgan.   Hosildan   olinadigan   soliq   yer   solig‘i   bilan
almashtirilgan,   bu   soliq   yer   miqdoriga   qarab   har   bir   yer   egasidan
olingan. Soliqlar hosilga bog‘liq bo‘lmay, hosil bo‘lmagan yili jamoaning
mahsulot   topshira   olmagan   a’zolari   (yer   hajmiga   qarab   belgilangan)
xonavayron   bo‘lib,   yerlari,   hatto   ozodligidan   ajrab   qolgan.   Nihoyat,
maxsus   ma’muriy   islohot   mamlakatdagi   barcha   aholi   ustidan   nazorat
joriy   qilishni   ko‘zda   tutib,   aholi   muayyan   mayda   guruhlarga   bo‘lingan.
Shu   bilan   birga   ekin   maydonini   kengaytirish   va   mamlakatga   dehqon
aholisini   tortish   yuzasidan   ham   bir   qancha   tadbirlar   ko‘rilgan.   Bu   esa
dehqonchilik xo‘jaligi darajasini ko‘tarishga xizmat qilgan 7 . 
Sin hukmdorlari shu yo‘l bilan g‘oyat katta mablag‘ to‘plaganlar. Bu
mablag‘   ularga   qo‘shinni  qayta   tashkil   etishda   yordam   bergan.  Bronza
qurol   –   yaroq   o‘rnini   temir   qurollar   egallagan.   Qo‘shinda   yanada
qattiqroq intizom, rag‘batlantirish va mukofotlash tartibi o‘rnatilgan.  7  I.Roger B.Beck, Linda Black, Larry S. Krieger, Philip C, Naylor, Dahia Ibo Shabaka ‘’World history: 
patterns of interaction’’. McDougle Little, USA, 2009. P.294-296. 
10  Shan   Yan   islohotlari   tufayli   Sin   podsholigi   qo‘shini   o‘z   jangovarligi
bilan   boshqa   shohliklarning   qo‘shinlaridan   ustun   bo‘lib,   bu   keyingi
urushlarda   namoyon   bo‘ldi.   Miloddan   avvalgi   III   asrning   birinchi
yarmida   Sin   podsholari   barcha   dushmanlarini   tor   -   mor   qildi.   Chjou
sulolasi   miloddan   avvalgi   III   asr   o‘rtalarida   hokimiyatni   qo‘lidan   boy
berdi. 
In   Chjen   o‘z   shohligi   davrida   (miloddan   avvalgi   246   -   210   yillar)
butun   hududidagi   barcha   mamlakatlarni   o‘ziga   bo‘ysundirdi.   Miloddan
avvalgi   221   yilda   u   imperator   (xuandi)   unvonini   olib,   Sin   Shi   -   Xuandi
(Sinning birinchi imperatori) degan nom oldi. 
U shimolda xunnlar, janubda (Yanszi) Yue mamlakati bilan (hozirgi
Guandun   va   Guansi   viloyatlari   hududi   ham   shu   mamlakat   tarkibiga
kirgan)   bir   necha   bor   muvaffaqiyatli   urush   qilgan.   Shimoliy
ko‘chmanchilardan mamlakatni himoya qilish uchun Buyuk Xitoy devori
(Saddi   Chini)   qurilgan.   Bu   tuproq   tepalar,   tosh   va   g‘ishtdan   ishlangan
devor va minoralardan iborat murakkab istehkom bo‘lib, uning uzunligi
4000   kilometr,   balandligi   10   metrga   teng.   Devor   shu   qadar   qalinki,
uning   ustida   yonma-yon   oltita   otliq   bemalol   yura   oladi.   Bu   istehkom
qurilayotganda avvalgi istehkomlar ham Buyuk Xitoy devoriga qo‘shilib
ketgan,   shunday   bo‘lsada   benihoya   ulkan   ish   amalga   oshirilgan.   Bu
istehkom   qurilishida   salkam   ikki   million   kishi   (asosan   harbiy   asirlar   va
hukm qilingan jinoyatchilar) mehnat qilgan. 
Sin   Shi 8   –   xuandi   o‘zining   ichki   siyosatida   Shan   Yan   qonun-
qoidalariga amal qilgan. Butun davlat 36 viloyatga bo‘linib, bu viloyatlar
shoh   amaldorlari   tomonidan   idora   qilingan.   Avvalgi   zodagonlar
boshqarish ishlaridan chetlashtirilib, qattiq nazorat ostiga olingan. 
1.3. Sin Shixuandi. Xitoy birlashgan davlati vujudga kelishi. 
Markaziy   hokimiyat   tomonidan   urug‘   zodagonlariga,   shaxsiy   yer
egalari   bilan   savdogarlarga   ko‘rsatilayotgan   xomiylik   qattiq   qarshilik tug‘dirgan.   Butun   maorif   ishlarini   o‘z   qo‘llariga   olgan   konfutsiychilar
(Konfutsiy falsafasi maktabi vakillari) 
8  Sima Qian (1994). William, Nienhauser (ed.). The Grand Scribe's Records I: The Basic Annals of Pre-
Han China. Indiana University Press. ISBN 9780253340214. 
11  bunda rahbarlik qilganlar. Ular eskilik tarafdori, yangilikning dushmani
bo‘lib,   Shan   Yan   islohotlarini  tan  olmagan.   Sin   Shi -  Xuandi  bu   oqimga
qarshi   qattiq   choralar   ko‘rdi.   460   ta   konfutsiychi   olim   qatl   qilingan.
Rivoyatlarga ko‘ra, imperator o‘zga tartiblar hukm surgan zamonga oid
barcha falsafiy va tarixiy adabiyotlarni yoqib tashlashni buyurgan. 
Sin Shi - Xuandining ichki va tashqi siyosati, qo‘shinni va amaldorlar
apparatini   boqish   hamda   istehkom   va   saroylar   qurilishi   g‘oyat   katta
mablag‘ni talab qilgan. Soliq va majburiyatlar og‘irligi asosan dehqonlar
gardaniga   tushgan.   Qishloq   jamoalari   butkul   tushkunlikka   yuz
tutganlar. 
Xitoyda markazlashtirish jarayoni avj oldi. Bir - biriga tayanch bo‘lib,
bir   -   birini   qo‘llab   –   quvvatlamasligi   uchun,   imperator   Vey   daryosi
shimoliy   sohilidagi  yangi   poytaxt   –  Syanyan   shahriga   aslzoda   oilalarini
ko‘chirib   kelgan.   Ular   o‘zlarining   avvalgi   mahalliy   urug‘-   qabilalaridan
uzoqlashi,   poytaxtda   hech   qanday   tayanch   va   kuchga   ega   bo‘lisha
olmaganlar.   Vassallarni   mahalliy   etnik   ism   bilan   atalishi   man   etilib,
oddiy aholi “qoraboshlar” nomini olgan. 
Sin   Shi   -   Xuandi   tadbirlari   qattiqqo‘llik   bilan   o‘tkazilishi   tufayli,
nafoqat oddiy xalq, balki zodagonlarning ham qarshiligiga uchradi. Sin
Shi   –   Xuandi   davrida   Xitoyning   barcha   tumanlarida   qo‘zg‘olonlar
ko‘tarilib,   ular   ayovsiz   bostirilgan.   Imperator   hayotiga   to‘xtovsiz
suiqasdlar   sababli,   u   o‘z   makonini   doimo   o‘zgartirib,   to‘xtagan   joyi
ma’lum   bo‘lmagan.   Sin   Shi-Xuandi   miloddan   avvalgi   210   yilda   asab
kasalligidan   vafot   etadi.   Uning   hukmdorlik   davridan   nishona   sifatida
Buyuk Xitoy Devori qoldi, xolos. 
Sin   Shi-Xuandi   o‘limidan   so‘ng   dehqonlarning   ommaviy
qo‘zg‘olonlari   ko‘tarilib,   unga   qullar   ham   qo‘shilganlar.   Bu   harakat
yo‘lboshchilaridan   biri   Lyu   Ban   ismli   qishloq   oqsoqoli   ayniqsa   nom
qozondi. 
U   xalq   ommasigina   emas,   balki   Sin   Shi-Xuandi   vaqtida   tor-mor
bo‘lgan   zodagonlarni   ham   o‘ziga   og‘dirib,   raqiblarini   davlat boshqaruvidan   chetlashtirgan.   Miloddan   avvalgi   206   yilda   u   Sin
sulolasining   so‘nggi   vakilini   ag‘darib,   birinchi,   yoki   Katta   Xan   sulolasi
deb nom olgan yangi sulolaga asos soldi. 
12  Sin   sulolasi   hukmdori   Shi-xuandi   hokimiyatiga   qarshi
dehqonlarning   noroziligi   ortib,   ular   ko‘plab   qo‘zg‘olon   ko‘tardilar.
Miloddan   avvalgi   206   yili   qo‘zg‘olonchi   dehqonlar   yo‘l   boshchilaridan
biri Lyu Ban taxtni egallab, Sin sulolasi hukmronligiga yakun yasadi va
yangi   davlatga   asos   soldi.   Bu   qo‘zg‘olon   natijasida   dehqonlarning
iqtisodiy   ahvoli   birmuncha   yaxshilanib,   soliqlar   kamaytirildi   va   davlat
mehnat   majburiyatlari   yengillashtirildi.   Ammo   hokimiyat   quldor
zodagonlar   qo‘lida   qolaverdi.   Ular   dastlab   dehqonlarga   bir   oz   yon
bergan   bo‘lsalar   ham,   vaqt   o‘tishi   bilan   sharoit   yana   ilgarigi   ahvoliga
qaytdi.  13  2-bob. Xitoy tarixi. 
2.1. Xitoyning neolit va bronza davrlari. 
Xitoyning tarixi juda keng bo'lib, bir necha ming yilliklarga borib 
taqaladi va keng geografik qamrovni o'z ichiga oladi. U klassik Xitoy 
sivilizatsiyasi paydo bo'lgan Sariq, Yangtze va Pearl daryolari kabi asosiy
daryo vodiylarida boshlangan. Xitoy tarixini ko'rib chiqadigan an'anaviy 
obyektiv bu sulola sikli bo'lib, har bir sulola minglab yillar orqaga 
cho'zilgan davomiylik ipiga hissa qo'shadi. Neolit davrida bu daryolar 
bo'ylab ilk jamiyatlar paydo bo'ldi, Erlitou 9  madaniyati va Sya sulolasi 
eng qadimgilardan edi. Xitoyda yozuv eramizdan avvalgi 1250-yillarga 
to'g'ri keladi, buni orakul suyaklari va bronza yozuvlarida ko'rish 
mumkin, bu Xitoyni yozuv mustaqil ravishda ixtiro qilingan kam sonli 
joylardan biriga aylantiradi. Xitoy birinchi marta miloddan avvalgi 221 
yilda Qin Shi Xuan 10  boshchiligida imperator davlati sifatida 
birlashtirildi, bu Xan sulolasi bilan klassik asrning boshlanishini belgiladi
(miloddan avvalgi 206 - milodiy 220) Xan davri bir necha sabablarga 
ko'ra muhim edi;u mamlakat bo'ylab og'irliklar, o'lchovlar va qonunlarni
standartlashtirdi. Bu, shuningdek, konfutsiychilikning rasmiy qabul 
qilinishi, eng qadimgi asosiy matnlarning yaratilishi va o'sha paytda Rim
imperiyasi bilan teng bo'lgan muhim texnologik yutuqlarni ko'rdi. Bu 
davrda Xitoy ham oʻzining eng uzoq geografik chegaralariga erishdi. VI 
asr oxirida Suy sulolasi yana bir oltin davr hisoblangan Tang sulolasiga 
(608–907) oʻz oʻrnini boʻshatishdan oldin Xitoyni qisqacha birlashtirdi. 
Tang davri ilm-fan, texnika, sheʼriyat va iqtisoddagi muhim oʻzgarishlar 
bilan ajralib turdi. Buddizm va pravoslav konfutsiylik ham bu davrda 
katta ta’sirga ega edi. Keyingi Song sulolasi (960-1279) mexanik bosib 
chiqarish va muhim ilmiy yutuqlarni joriy etish bilan Xitoy kosmopolit 
rivojlanishining eng yuqori cho'qqisini ko'rsatdi. Song davri, 
shuningdek, konfutsiylik va daosizmning neo-konfutsiylik bilan 
birlashishini  9  Allan, Sarah (2007). "Erlitou and the Formation of Chinese Civilization: Toward a New Paradigm". 
The Journal of Asian Studies. 66 (2): 461–496. 
10  Clements, Jonathan (2006). The First Emperor of China. Cheltenham: Sutton Publishing. ISBN 978-
0-7509-3960  14  mustahkamladi. XIII asrga kelib Moʻgʻullar imperiyasi Xitoyni bosib oldi, 
buning natijasida 1271-yilda Yuan sulolasi oʻrnatildi. Yevropa bilan 
aloqa kuchaya boshladi.Keyingi Min sulolasi (1368-1644) o'z yutuqlariga
ega bo'ldi, jumladan, Buyuk Kanal va Buyuk devorni tiklash kabi global 
qidiruv va jamoat ishlari loyihalari.Qing sulolasi Mingning o'rnini 
egalladi va imperator Xitoyning eng katta hududini belgiladi, ammo 
ayni paytda Evropa kuchlari bilan ziddiyat davri boshlandi, bu esa afyun 
urushlari va tengsiz shartnomalarga olib keldi.Zamonaviy Xitoy Xitoy 
Respublikasiga olib kelgan 1911 yil Sinxay inqilobidan boshlab 20-
asrdagi qo'zg'olonlardan chiqdi.Undan keyin millatchilar va 
kommunistlar o'rtasida fuqarolar urushi boshlandi, buYaponiyaning 
bosqiniga olib keldi.1949 yildagi kommunistik g'alaba Xitoy Xalq 
Respublikasining tashkil topishiga olib keldi, Tayvan esa Xitoy 
Respublikasi sifatida davom etdi.Ikkalasi ham Xitoyning qonuniy 
hukumati ekanligini da'vo qilmoqda. Mao Tszedun 11  vafotidan keyin 
Deng Syaopin boshlagan iqtisodiy islohotlar tez iqtisodiy oʻsishga olib 
keldi.Bugungi kunda Xitoy dunyoning yirik iqtisodiyotlaridan biri bo'lib, 
2023 yilga kelib u aholi soni bo'yicha faqatHindistondan o'tib ketgan 
ikkinchi mamlakatga aylandi. 
Xitoyda neolit davri taxminan miloddan avvalgi 10 000 yilga to'g'ri 
keladi.Neolitning o'ziga xos xususiyatlaridan biri 
dehqonchilikdir.Xitoyda qishloq xo'jaligi asta-sekin rivojlanib bordi, bir 
nechta don va hayvonlarning dastlabki xonakilashtirilishi keyingi ming 
yilliklar davomida ko'plab boshqa hayvonlarning qo'shilishi bilan asta-
sekin kengaytirildi.Yangtzi daryosi tomonidan topilgan madaniy 
guruchning eng qadimgi dalili uglerod bilan 8000 yil oldin 
bo'lgan.Proto-Xitoy tariq dehqonchiligining dastlabki dalillari eramizdan
avvalgi 7000 yilga to'g'ri kelgan radiokarbondir.Dehqonchilik Jiaxu 
madaniyatini (miloddan avvalgi 7000-5800 yillar) vujudga 
keltirdi.Ningxiadagi Damaidi shahrida miloddan avvalgi 6000-5000 
yillarga oid 3172 qoya o'ymakorligi topilgan bo'lib, ularda "quyosh, oy,  yulduzlar, xudolar va ov yoki o'tlash sahnalari kabi 8453 ta individual 
belgilar 
11  Short P. Mao: A Life (ing.). Great Britain: Hodder & Stoughton, 1999. P. 
19. 782 p.  15  mavjud".   Ushbu   piktogrammalar   xitoy   tilida   yozilganligi   tasdiqlangan
eng   qadimgi   belgilarga   o'xshashligi   e'tirof   etilgan.   Xitoy   proto-yozuvi
Tszyaxuda miloddan avvalgi 7000-yillarda, Dadivanda miloddan avvalgi
5800-5400   yillarda,   Damaidida   miloddan   avvalgi   6000-yillarda   va
Banpoda   miloddan   avvalgi   5-ming   yillikda   mavjud   bo'lgan.   Qishloq
xo'jaligi   bilan   birga   aholi   soni   ko'paydi,   ekinlarni   saqlash   va   qayta
taqsimlash   qobiliyati   va   mutaxassis   hunarmandlar   va   ma'murlarni
qo'llab-quvvatlash   imkoniyati   paydo   bo'ldi.   Markaziy   Xuanxe   daryosi
vodiysidagi   oʻrta   va   soʻnggi   neolit   madaniyatlari   mos   ravishda
Yanshao 12   madaniyati (miloddan avvalgi 5000-3000 yillar) va  Longshan
madaniyati   (miloddan   avvalgi   3000-2000   yillar)   nomi   bilan   mashhur.
Keyingi   davrda   G'arbiy   Osiyodan   xonaki   qoramol   va   qo'ylar   keldi.
Bug'doy ham keldi, lekin mayda hosil bo'lib qoldi.
Majiayao   madaniyat   maydonida   bronza   artefaktlari   topilgan
(miloddan avvalgi 3100 va 2700 yillar oralig'ida). Bronza davri Xitoyning
shimoli-sharqidagi   Quyi   Syajiad   madaniyati   (miloddan   avvalgi   2200–
1600)   hududida   ham   tasvirlangan.   Hozirgi   Sichuan   provinsiyasida
joylashgan   Sanxingdui,   ilgari   noma'lum   bo'lgan   bronza   davri
madaniyatining   (miloddan   avvalgi   2000-1200   yillar   oralig'ida)   yirik
qadimiy   shahar   joylashgan   joyi   ekanligiga   ishoniladi.   Bu   joy   birinchi
marta   1929-yilda   topilgan   va   keyin   1986-yilda   qayta   topilgan.   Xitoy
arxeologlari   Sanxingduy   madaniyatini   qadimgi   Shu   qirolligining   bir
qismi ekanligini aniqladilar va bu joydan topilgan artefaktlarni uning ilk
afsonaviy   shohlari   bilan   bog‘lashdi.   Qora   metallurgiya   6-asr   oxirida
Yangzi   vodiysida   paydo   boʻla   boshlaydi.   Shijiazjuandagi   (hozirgi   Xebey
provinsiyasi)   Gaochen   shahri   yaqinida   qazilgan   meteorik   temir   tig‘li
bronza   tomahawk   miloddan   avvalgi   XIV   asrga   tegishli.   Tibet 13
platosining   temir   davri   madaniyati   dastlabki   Tibet   yozuvlarida
tasvirlangan Chjan Chjung madaniyati bilan bog'langan.  12  Крюков М. В. Яншао // Советская историческая энциклопедия : в 16 т. / под ред. Е. М. Жукова. 
— М. : Советская энциклопедия, 1976. — Т. 16 : Чжань Вэнь-Тянь — Яштух. — 1002 стб. 
13  Wittke, J.H. (February 24, 2010). "Geology of the Tibetan Plateau". Archived from the original on 
May 23, 2019. Retrieved March 29, 2019.
16  2.2. Qadimgi Xitoy, sulolalar. 
Xitoyning   Sya   sulolasi   (miloddan   avvalgi   2070-yildan   miloddan
avvalgi 1600-yilgacha bo'lgan davrda Sima Qianning "Buyuk tarixchi va
bambuk   yilnomalari   to'g'risida"   yozuvlari   kabi   qadimgi   tarixiy
yozuvlarda tasvirlangan Uch sulolaning eng birinchisi. G'arb olimlari bu
sulolani   odatda   afsonaviy   deb   hisoblashadi,   Xitoyda   esa   odatda   1959-
yilda Xenanda qazilgan Erlitudagi erta bronza davri obekti bilan bog‘liq.
Erituda   yoki   boshqa   zamondosh   joyda   hech   qanday   yozuv
qazilmaganligi   sababli,   Sya   sulolasi   mavjud   bo‘lganligini   isbotlashning
hech qanday usuli yo‘q. Har holda, Erlitu 14  sayti keyingi matnlarda qayd
etilgan Sya haqidagi afsonalar bilan mos kelmaydigan  siyosiy tashkilot
darajasiga   ega   edi.   Bundan   ham   muhimi,   Erlitu   sayti   quyma   bronza
idishlardan   foydalangan   holda   marosimlarni   o'tkazgan   elitaning   eng
qadimgi   dalillariga   ega.   keyinchalik   Shan   va   Chjou   tomonidan   qabul
qilinadi. 
Arxeologik   dalillar,   masalan,   orakul   suyaklari   va   bronzalar   va
uzatilgan   matnlar   Shan   sulolasining   tarixiy   mavjudligini   tasdiqlaydi
(miloddan   avvalgi   1600–1046).   Ilgari   Shang   davriga   oid   topilmalar
hozirgi Chjenchjou shahridagi Erligangda olib borilgan qazishmalardan
olingan.   Keyingi   Shang   yoki   Yin   (mí)   davriga   oid   topilmalar   Shangning
to'qqizta   poytaxtining   oxirgisi   bo'lgan   (miloddan   avvalgi   1300–1046
yillar)   zamonaviy   Xenan   shahridagi   Anyang   shahrida   juda   ko'p
topilgan.Anyangdagi   topilmalar   xitoylarning   shu   paytgacha   topilgan
eng   qadimgi   yozma   yozuvlarini   o'z   ichiga   oladi:   qadimgi   xitoy   tilidagi
hayvonlarning   suyaklari   yoki   qobig'idagi   folbinlik   yozuvlarining
yozuvlari   -   miloddan   avvalgi   1250   yilga   tegishli   "orakul   suyaklari".
Shang   sulolasi   ustidan   o'ttiz   bir   shohlar   qatori   hukmronlik   qildi.
Ularning   hukmronligi   davrida,   Buyuk   tarixchining   yozuvlariga   ko'ra,
poytaxt   olti   marta   ko'chirilgan.   Yakuniy   (va   eng   muhim)   harakat
miloddan avvalgi 1300-yillarda Yinga o'tdi va bu sulolaning oltin davriga olib   keldi.   Yin   sulolasi   atamasi   tarixda   Shang   sulolasi   bilan   sinonim
bo'lib kelgan, garchi u 
14  Liu, L. & Xiu, H., Rethinking Erlitou: legend, history and Chinese archaeology, Antiquity, Volume: 81
Number: 314 Page: 886—901, 2007 
17  so'nggi   paytlarda   Shang   sulolasining   ikkinchi   yarmiga   nisbatan
ishlatilgan   bo'lsa   ham.   Anyang   shahridan   topilgan   yozma   ma'lumotlar
Shang   sulolasining   mavjudligini   tasdiqlasada,   G'arb   olimlari   ko'pincha
Anyang aholi punkti bilan bir vaqtda joylashgan aholi punktlarini Shang
sulolasi   bilan   bog'lashda   ikkilanadilar.   Misol   uchun,   Sanxingdui
shahridagi   arxeologik   topilmalar   Anyangdan   farqli   o'laroq,   texnologik
jihatdan   rivojlangan   sivilizatsiyani   taklif   qiladi.   Shang   shohligi
Anyangdan   qanchalik   uzoqqa   cho'zilganligini   isbotlash   uchun   dalillar
noaniq.   Yetakchi   gipoteza   shundan   iboratki,   rasmiy   tarixda   xuddi   shu
Shang   tomonidan   boshqariladigan   Anyang   hozirda   Xitoy   deb
ataladigan hududdagi boshqa ko'plab madaniy xilma-xil aholi punktlari
bilan birga yashagan va savdo qilgan. 
Chjou 15   sulolasi   (miloddan   avvalgi   1046   yildan   taxminan   miloddan
avvalgi   256-yilgacha)   Xitoy   tarixidagi   eng   uzoq   davom   etgan   suloladir,
garchi uning kuchi deyarli sakkiz asr davomida doimiy ravishda pasayib
ketgan. Miloddan avvalgi 2-ming yillik oxirida Chjou sulolasi zamonaviy
gʻarbiy Shensi provinsiyasining Vey daryosi vodiysida vujudga kelgan va
u   yerda   Shan   tomonidan   Gʻarbiy   himoyachilar   etib   tayinlangan.   Chjou
hukmdori   qirol   Vu   boshchiligidagi   koalitsiya   Muye   jangida   Shangni
mag'lub   etdi.   Ular   markaziy   va   quyi   Xuanj   daryosi   vodiysining   ko'p
qismini   egallab   olishdi   va   mintaqadagi   yarim   mustaqil   qirolliklarda   o'z
qarindoshlari   va   ittifoqchilarini   qo'llab-quvvatladilar.   Bu   davlatlarning
bir   nechtasi   oxir-oqibat   Chjou   qirollaridan   kuchliroq   bo'ldi.   Chjou
qirollari   o'zlarining   hukmronligini   qonuniylashtirish   uchun   Osmon
mandati   tushunchasini   chaqirdilar,   bu   kontseptsiya   deyarli   har   bir
keyingi  sulola uchun  ta'sirli edi.  Shangdi singari,  Osmon  (tyan) boshqa
barcha   xudolar   ustidan   hukmronlik   qilgan   va   Xitoyni   kim   boshqarishi
qaror qilgan. Hukmdor tabiiy ofatlar ko'p sodir bo'lganda va, aniqrog'i,
suveren   xalq   uchun   qayg'urishni   yo'qotganda,   osmon   mandatini
yo'qotadi, deb ishonilgan. Bunga javoban qirollik saroyi ag'darilib, yangi uy hukmronlik qiladi, unga Osmon mandati beriladi. Chjou ikki poytaxt
Zonchjou (zamonaviy Sian yaqinida) va Chenchjou (Luoyang) 
15  Л. С. Васильев, Л. И. Думан. Чжоу // Советская историческая энциклопедия : в 16 т. / под ред. 
Е. М. Жукова. — М. : Советская энциклопедия, 1976. — Т. 16 : Чжань Вэнь-Тянь — Яштух. — Стб. 
18—19. 
18  shaharlarini   tashkil   etdi,   ular   o'rtasida   muntazam   ravishda
harakatlanadi.   Chjou   ittifoqi   asta-sekin   sharqqa   Shandunga,   janubi-
sharqga   Xuay   daryosi   vodiysiga   va   janubga   Yantszi   daryosi   vodiysiga
tarqaldi. 
Qin   sulolasi   imperator   Xitoyning   birinchi   sulolasi   boʻlib,   miloddan
avvalgi   221   yildan   206   yilgacha   davom   etgan.   O'zining   Qin   shtatidagi
(zamonaviy Gansu va Shensi) yuragi uchun nom olgan sulolaga Qinning
birinchi   imperatori   Qin   Shi   Huang   asos   solgan.   Qin   davlatining   kuchi
miloddan   avvalgi   IV   asrda,   urushayotgan   davlatlar   davrida   Shan
Yangning   huquqiy   islohotlari   tufayli   sezilarli   darajada   oshdi.Miloddan
avvalgi   III   asrning   o'rtalari   va   oxirlarida   Qin   davlati   bir   qator   tezkor
istilolarni   amalga   oshirdi,   birinchi   navbatda   kuchsiz   Chjou   sulolasini
tugatdi   va   oxir-oqibat   Yetti   urushayotgan   davlatning   qolgan   oltitasini
zabt etdi. Uning 15 yili Xitoy tarixidagi eng qisqa yirik sulola bo'lib, faqat
ikkita imperatordan iborat edi. Qisqa hukmronligiga qaramay, Qinning
saboqlari   va   strategiyalari   Xan   sulolasini   shakllantirdi   va   miloddan
avvalgi   221   yildan   boshlab,   to'xtash,   rivojlanish   va   moslashish   bilan,
milodiy 1912 yilgacha davom etgan Xitoy 
imperator tizimining boshlang'ic
h nuqtasiga aylandi.Qin tuzilmalan
gan
markazlashgan siyosiy hokimiyat va barqaror iqtisodiyot bilan qo'llab-
quvvatlanadigan yirik armiya bilan birlashtirilgan davlatni yaratishga
intildi. Markaziy hukumat aholi va ishchi kuchining mutlaq ko'p qismini
tashkil etuvchi dehqonlar ustidan to'g'ridan-to'g'ri ma'muriy nazoratni
qo'lga kiritish uchun aristokratlar va yer egalarini tormozlashga o'tdi.Bu
uch yuz ming dehqon va mahkumlar ishtirokidagi ulkan loyihalarni
amalga oshirishga imkon berdi, masalan, shimoliy chegara bo'ylab
devorlarni bir-biriga bog'lash, oxir-oqibat Buyuk Xitoy devori va ulkan
yangi milliy yo'l tizimi, shuningdek, shahar o'lchamidagi Birinchi Qin
maqbarasi. Hayotiy o'lchamdagi Terakota armiyasi tomonidan
qo'riqlanadigan imperator.Qin davlatni birlashtirish va tijoratni
rivojlantirishga qaratilgan standartlashtirilgan valyuta, og'irliklar, o'lchovlar va yagona yozuv tizimi kabi bir qator islohotlarni kiritdi.
Bundan tashqari, hukumat og'ir byurokratik bo'lsada, uning harbiylari
eng yangi qurol-yarog', transport va 
19  taktikalardan   foydalangan.Xan   Konfutsiylar   qonuniy   Qin   sulolasini
monolit   zulm   sifatida   tasvirladilar,   xususan,   kitoblarni   yoqish   va
olimlarni dafn qilish deb nomlanuvchi tozalashni eslatib o'tishdi, garchi
ba'zi zamonaviy olimlar bu hisoblarning to'g'riligiga qarshi.
Xan sulolasi (miloddan avvalgi 206 - miloddan avvalgi 220 yillar) - 
Xitoyning ikkinchi imperator sulolasi. U Qin sulolasidan keyin (miloddan
avvalgi 221–206), Xitoyning urushayotgan davlatlarini bosib olish orqali 
birlashtirgan. U Liu Bang (o'limidan keyin Xan imperatori Gaozu 16  nomi 
bilan tanilgan) tomonidan asos solingan.Sulola ikki davrga bo'lingan: 
G'arbiy Xan (miloddan avvalgi 206 - 9-yillar) va Sharqiy Xan (25-220), Van
Mangning Sin sulolasi (milodiy 9-23) tomonidan qisqa muddat 
to'xtatilgan.Bu nomlar mos ravishda poytaxt Chang'an va Luoyang 
shaharlarining joylashgan joyidan olingan. Sulolaning uchinchi va oxirgi
poytaxti Xuchang boʻlib, u yerda sud eramizdan avvalgi 196-yilda siyosiy
tartibsizliklar va fuqarolar urushi davrida koʻchib oʻtgan.Xan sulolasi 
Xitoy madaniy konsolidatsiyasi, siyosiy tajribalar, nisbiy iqtisodiy 
farovonlik va etuklik va katta texnologik yutuqlar davrida hukmronlik 
qildi. Xitoydan tashqari xalqlar, ayniqsa Yevroosiyo dashtining 
koʻchmanchi Xiongnulari bilan kurashlar natijasida misli koʻrilmagan 
hududiy kengayish va kashfiyotlar boshlandi.Xan imperatorlari dastlab 
raqib Xiongnu Chanyusni o'zlariga teng deb tan olishga majbur 
bo'lishdi, lekin aslida Xan heqin deb nomlanuvchi irmoq va qirollik 
nikoh ittifoqida past sherik edi. Bu kelishuv Xan imperatori Vu 
(miloddan avvalgi 141–87 yillar hukmronligi) bir qator harbiy yurishlarni
boshlaganida buzildi, natijada Xiongnu federatsiyasi parchalanib ketdi 
va Xitoy chegaralari qayta belgilandi.Xan shohligi zamonaviy Gansu 
provinsiyasining Hexi koridoriga, zamonaviy Shinjonning Tarim 
havzasiga, zamonaviy Yunnan va Xaynanga, zamonaviy Shimoliy 
Vetnamga, zamonaviy Shimoliy Koreyaga va tashqi Mo'g'ulistonning 
janubiga kengaytirildi.Xan saroyi Arsaklargacha boʻlgan gʻarbdagi  hukmdorlar bilan savdo-sotiq munosabatlarini oʻrnatgan, ularning 
saroyiga Mesopotamiyadagi Ktesifonda 
16  Ли-Юань // Большая советская энциклопедия : в 66 т. (65 т. и 1 доп.) / гл. ред. О. Ю. Шмидт. — 
М. : Советская энциклопедия, 1926—1947. 
20  Xan monarxlari elchilar yuborgan. Buddizm Xitoyga birinchi marta Xan
davrida kirib kelgan, Shimoliy Hindiston va Markaziy Osiyoning Parfiya
va Kushonlar imperiyasi missionerlari tomonidan tarqalgan. 
Jin   sulolasi   Xitoyning   imperator   sulolasi   boʻlib,   266—420-yillarda
mavjud   boʻlgan.   U   Sima   Chjaoning   toʻngʻich   oʻgʻli   Sima   Yan   (imperator
Vu)   tomonidan   asos   solingan,   u   ilgari   Jin   qiroli   deb   eʼlon   qilingan.   Jin
sulolasidan   oldin   Uch   podshohlik   davri   bo'lgan   va   uning   o'rniga
Shimoliy   Xitoyda   O'n   olti   podshohlik   va   Xitoyning   janubida   Liu   Song
sulolasi o'rin olgan. Sulola tarixida ikkita asosiy bo‘linish mavjud.Gʻarbiy
Jin   (266–316)   Sima   Yan   Kao   Xuan   taxtini   tortib   olgandan   keyin   Kao
Veyning   vorisi   sifatida   tashkil   etilgan.   Gʻarbiy   Jinning   poytaxti   dastlab
Luoyanda   boʻlgan,   ammo   keyinchalik   u   Changʻanga   (hozirgi   Sian,
Shensi   provinsiyasi)   koʻchib   oʻtgan.   280   yilda   Sharqiy   Vuni   zabt
etgandan   so'ng,   G'arbiy   Jin   Xitoyni   Xan   sulolasi   tugaganidan   keyin
birinchi   marta   birlashtirdi   va   Uch   Qirollik   davrini   tugatdi.Biroq   oradan
11   yil   o‘tib,   sulolada   “Sakkiz   shahzoda   urushi”   deb   nomlanuvchi   bir
qator   fuqarolar   urushlari   avj   oldi   va   bu   sulolani   ancha
zaiflashtirdi.Keyinchalik,   304-yilda   sulola   shimoliy   Xitoyda   bir   qancha
qisqa   muddatli   sulolaviy   davlatlarni   barpo   etishda   davom   etgan   besh
barbar   deb   nomlangan   xan   bo'lmagan   etniklar   tomonidan   qo'zg'olon
va   bosqinlar   to'lqinini   boshdan   kechirdi.Bu   Xitoy   tarixining   xaotik   va
qonli O'n olti qirollik davrini ochdi, unda shimoldagi davlatlar ketma-ket
ko'tarilib,   qulab   tushdi,   doimiy   ravishda   bir-biri   bilan   va   Jin   bilan
kurashdi. 
Shimoliy va Janubiy sulolalar Xitoy tarixidagi siyosiy boʻlinish davri 
boʻlib, oʻn olti qirollik va Sharqiy Jin sulolasining notinch davridan keyin 
420-589-yillargacha davom etgan. Bu ba'zan Olti sulola (220-589) deb 
nomlanuvchi uzoqroq davrning oxirgi qismi sifatida qaraladi. Fuqarolar 
urushi va siyosiy betartiblik davri bo'lsa-da, u san'at va madaniyat 
gullab-yashnagan, texnologiya taraqqiyoti va Mahayana buddizmi va 
daoizmning tarqalishi davri edi. Bu davrda Xan xalqining Yantszzi  janubidagi yerlarga keng koʻlamli koʻchishi kuzatildi. Bu davr Suy 
sulolasi imperatori Ven tomonidan butun Xitoyning birlashishi bilan 
21  yakunlandi.Bu   davrda   shimolda   xan   millatiga   mansub   boʻlmagan
etniklar,   janubda   esa   mahalliy   xalqlar   oʻrtasida   siniklashuv   jarayoni
tezlashdi.   Bu   jarayon,   shuningdek,   shimoliy   va   janubiy   Xitoyda
buddizmning   ortib   borayotgan   mashhurligi   (Xitoyga   1-asrda   kiritilgan)
va daoizmning ta'sir o'tkazishi bilan birga keldi, bu davrda ikkita muhim
Daoizm qonunlari yozilgan. Bu davrda sezilarli texnologik yutuqlar ro'y
berdi.Ilgari   Jin   sulolasi   davrida   (266-420)   uzengi   ixtirosi   jangovar
standart   sifatida  og'ir  otliqlarning rivojlanishiga   turtki bo'ldi.Tarixchilar
tibbiyot,   astronomiya,   matematika   va   kartografiya   sohasidagi
yutuqlarni   ham   qayd   etadilar.Davr   ziyolilari   qatoriga   matematik   va
astronom Zu Chongji 17  (429–500) va astronom Tao Xonjin kiradi. 
907-yildan 979-yilgacha bo'lgan besh sulola va o'n shohlik davri X 
asrda Imperator Xitoyda siyosiy qo'zg'olon va bo'linish davri edi. 
Markaziy tekislikda beshta shtat tezda bir-birining o'rnini bosdi va 
boshqa joylarda, asosan, Janubiy Xitoyda o'ndan ortiq bir vaqtda 
davlatlar tashkil etildi.Bu Xitoy imperatorligi tarixida ko'p siyosiy 
bo'linishlarning uzoq davom etgan davri edi.An'anaga ko'ra, bu davr 
907-yilda Tang sulolasining qulashi bilan boshlanib, 960-yilda Song 
sulolasining tashkil topishi bilan avjiga chiqdi. Keyingi 19 yil ichida Song 
asta-sekin Janubiy Xitoyda qolgan shtatlarni bo'ysundirdi, ammo Liao 
sulola hali ham Xitoyning shimolida qoldi (oxir-oqibat Tszin sulolasi 
o'rnini egalladi), G'arbiy Sya ham Xitoyning shimoli-g'arbiy qismida 
qoldi. Tang sulolasining amaldorlar ustidan nazorati susayganligi 
sababli 907-yildan ancha oldin koʻplab davlatlar de-fakto mustaqil 
qirollik boʻlgan, ammo asosiy voqea xorijiy davlatlar tomonidan 
ularning suveren sifatida tan olinishi edi. Tang qulagandan so'ng, 
Markaziy tekislikning bir qancha sarkardalari o'zlariga imperator tojini 
kiyishdi. 70 yillik davr mobaynida paydo bo'lgan qirolliklar va ular 
tuzgan ittifoqlar o'rtasida deyarli doimiy urush bo'lgan. Ularning asosiy 
maqsadi Markaziy tekislikni nazorat qilish va o'zlarini Tangning vorisi  deb da'vo qilish edi. Besh sulola va o'n qirollik rejimlarining oxirgisi 
Shimoliy Xan bo'lib, u 979-yilda Song uni zabt etgunga 
17  Ho, Peng Yoke, LI, QI and SHU, Hong Kong University Press, 1985. University of Washington Press 
edition, 1987. ISBN 0-295- 96362-X, p.76 
22  qadar   davom   etdi   va   shu   bilan   besh   sulola   davrini   tugatdi.   Keyingi   bir
necha   asrlar   davomida   Song   Janubiy   Xitoyning   koʻp   qismini   nazorat
qilgan boʻlsa-da, ular Liao sulolasi, Jin sulolasi va Xitoyning shimolidagi
boshqa   turli   rejimlar   bilan   birga   yashab,   oxir-oqibat   ularning   barchasi
Moʻgʻul Yuan sulolasi ostida birlashtirildi. 
Liao sulolasi, shuningdek, Xitan imperiyasi sifatida ham tanilgan, 
916 va 1125-yillar orasida mavjud bo'lgan Xitoyning imperator sulolasi 
bo'lib, Xitan xalqining Yelü urug'i tomonidan boshqarilgan. Tang 
sulolasining qulashi davrida tashkil etilgan bo'lib, u eng katta darajada 
Shimoliy-Sharqiy Xitoy, Mo'g'ul platosi, Koreya yarim orolining shimoliy 
qismi, Rossiya Uzoq Sharqining janubiy qismlari va Shimoliy Xitoyning 
shimoliy uchi ustidan hukmronlik qilgan. Oddiy.Sulolaning hududiy 
kengayish tarixi bor edi.Eng muhim dastlabki yutuqlar O'n olti 
prefektura (shu jumladan hozirgi Pekin va Xebeyning bir qismi) bo'lib, 
keyinchalik Tang sulolasining (923-936) qulashiga olib kelgan proksi 
urushini kuchaytirdi. 1004-yilda Liao sulolasi Shimoliy Song sulolasiga 
qarshi imperator ekspeditsiyasini boshladi. Ikki imperiya o'rtasidagi 
og'ir janglar va katta talofatlardan so'ng, har ikki tomon Chanyuan 
shartnomasini ishlab chiqdi. Shartnoma orqali Liao sulolasi Shimoliy 
Songni o'z tengdoshlari sifatida tan olishga majbur qildi va ikki kuch 
o'rtasida taxminan 120 yil davom etgan tinchlik va barqarorlik davrini 
e'lon qildi.Bu butun Manchuriyani nazorat qilgan birinchi davlat edi. 
An'anaviy Xitan ijtimoiy va siyosiy amaliyotlari va Xan ta'siri va urf-
odatlari o'rtasidagi keskinlik sulolaning o'ziga xos xususiyati edi. Bu 
keskinlik bir qator ketma-ket inqirozlarga olib keldi; Liao imperatorlari 
Xan primogeniture kontseptsiyasini qo'llab-quvvatladilar, Xitan 18  
elitasining qolgan qismi esa eng kuchli nomzod tomonidan 
merosxo'rlik qilishning an'anaviy usulini qo'llab-quvvatladi. Bundan 
tashqari, Xan tizimini qabul qilish va Xitan amaliyotini isloh qilishga 
intilish Abaoji ikki parallel hukumatni o'rnatishga olib keldi. Shimoliy  ma'muriyat Xitan hududlarini an'anaviy xitan amaliyotiga rioya qilgan 
holda boshqargan, janubiy ma'muriyat esa an'anaviy 
18   Vanstone,   Jeyms   WEW   Nelsonning   Yukon   va   Innoko   daryolari   hindulari   haqida   eslatmalari,
Alyaska. T.  70.  Chikago, IL: Tabiiy tarix dala muzeyi. 1978-yil  — 1700-yillarda Rossiya Amerikasidan
boshlab, anʼanalar va eʼtiqodlarning etnografik tavsiflari, evropaliklar bilan aloqalar. 
23  xan   hukumati   amaliyotlarini   qabul   qilib,   xitan   bo'lmagan   ko'p   aholi
yashaydigan   hududlarni   boshqargan.   Liao   sulolasi   Jurchen
boshchiligidagi   Jin   sulolasi   tomonidan   1125-yilda   Liao   imperatori
Tyanzuoning   qo'lga   olinishi   bilan   vayron   qilingan.   Biroq,   Yelü   Dashi
(Lyao   imperatori   Dezong)   boshchiligidagi   Lyaoning   qolgan   sodiq
tarafdorlari   G‘arbiy   Liao   sulolasini   (Qara   Xitay)   tuzdilar,   ular   Mo‘g‘ullar
imperiyasi  tomonidan   bosib   olinishidan   oldin   deyarli   bir   asr  davomida
O‘rta Osiyoning ayrim qismlarida hukmronlik qildilar. Liao sulolasi bilan
bog'liq   madaniy   yutuqlar   sezilarli   bo'lsa-da,   muzeylar   va   boshqa
kollektsiyalarda   turli   xil   haykaltaroshlik   va   boshqa   artefaktlar   mavjud
bo'lsa-da,   Lyao   madaniyatining   keyingi   o'zgarishlarga   ta'sirining   aniq
tabiati va darajasi haqida asosiy savollar saqlanib qolmoqda. musiqa va
teatr san'ati. 
Song sulolasi 960-yilda  boshlangan  va  1279-yilgacha  davom etgan
Xitoyning   imperator   sulolasi   boʻlgan.   Bu   sulola   Song   imperatori   Taizu
tomonidan Keyingi Chjou taxtini egallab olgandan soʻng asos solgan va
besh sulola va oʻn shohlik davrini tugatgan. Qo'shiq ko'pincha Xitoyning
shimolidagi Liao, G'arbiy Sya va Jin sulolalari bilan to'qnash keldi. Sulola
ikki davrga boʻlingan: Shimoliy Song va Janubiy Song. Shimoliy Qoʻshiq
davrida   (960–1127)   poytaxt   shimoliy   Byanjin   (hozirgi   Kayfen)   shahrida
boʻlgan va sulola hozirgi Sharqiy Xitoyning koʻp qismini nazorat qilgan.
Janubiy   qo'shiq   (1127-1279)   Jin-Song   urushlarida   Jurchen
boshchiligidagi   Jin   sulolasi   qo'shig'ining   shimoliy   yarmi   ustidan
nazoratni   yo'qotganidan   keyingi   davrni   anglatadi.   O'sha   paytda   Song
saroyi   Yangtszidan   janubga   chekindi   va   o'z   poytaxtini   Lin'an   (hozirgi
Xanchjou)   shahrida   o'rnatdi.Song   sulolasi   Sariq   daryo   atrofidagi
Xitoyning   anʼanaviy   oʻlkalari   ustidan   nazoratni   yoʻqotgan   boʻlsada,
Janubiy   Song   imperiyasi   kuchli   iqtisodiyotni   qoʻllab-quvvatlab   turgan
katta   aholi   va   samarali   qishloq   xoʻjaligi   erlarini   oʻz   ichiga   olgan.   1234-
yilda Jin sulolasi mo'g'ullar tomonidan bosib olindi, ular Shimoliy Xitoyni
o'z   nazoratiga   oldilar,   Janubiy   Song   bilan   notinch   munosabatlarni saqlab   qolishdi.   Song   davrida   texnologiya,   fan,   falsafa,   matematika   va
muhandislik   rivojlandi.Song   sulolasi   jahon   tarixida   banknotlar   yoki
haqiqiy qogʻoz pullarni 
24  muomalaga chiqargan birinchi davlat boʻlib, doimiy doimiy flotni tashkil
etgan birinchi Xitoy hukumati boʻldi. Bu sulola poroxning birinchi qayd 
etilgan kimyoviy formulasini, o'q o'qlari, bombalar va o't o'chiruvchi 
nayza kabi porox qurollarining ixtirosini ko'rdi. Shuningdek, u kompas 
yordamida haqiqiy shimolni birinchi marta aniqlashni, funt blokining 
birinchi qayd qilingan tavsifini va astronomik soatlarning 
takomillashtirilgan dizaynini ko'rdi. Iqtisodiy jihatdan Song sulolasi XII 
asrda Yevropanikidan uch baravar koʻp yalpi ichki mahsulotga ega 
boʻlgan. X-XI asrlarda Xitoy aholisi ikki baravar koʻpaydi. Bu o'sish 
guruch yetishtirishni kengaytirish, Janubi-Sharqiy va Janubiy Osiyodan 
ertapishar sholidan foydalanish va keng tarqalgan oziq-ovqat 
mahsulotlari ishlab chiqarish hisobiga amalga oshirildi. Aholi sonining 
keskin o'sishi Xitoydan oldingi davrda iqtisodiy inqilobni keltirib 
chiqardi. Aholi sonining kengayishi, shaharlarning oʻsishi, xalq 
xoʻjaligining vujudga kelishi markaziy hokimiyatning iqtisodiy ishlarga 
bevosita aralashishdan asta-sekin chekinishiga olib keldi. Pastki 
zodagonlar mahalliy boshqaruv va ishlarda katta rol o'ynagan. Qo'shiq 
davrida ijtimoiy hayot jonli edi. Fuqarolar qimmatbaho san'at asarlarini 
ko'rish va sotish uchun yig'ilishdi, xalq jamoat festivallari va xususiy 
klublarda aralashib ketishdi va shaharlarda jonli ko'ngilochar joylar bor 
edi. Adabiyot va bilimlarning tarqalishi yog'och blokli bosmaning tez 
kengayishi va XI asrda harakatlanuvchi turdagi bosma ixtiro tufayli 
kuchaytirildi. Cheng Yi va Chju Si kabi faylasuflar konfutsiychilikni yangi 
sharhlar bilan jonlantirdilar, buddizm g'oyalari bilan sug'orildilar va 
neo-konfutsiylik ta'limotini o'rnatgan klassik matnlarning yangi tashkil 
etilishini ta'kidladilar.Garchi davlat xizmati imtihonlari Suy sulolasidan 
beri mavjud bo'lsa-da, ular Song davrida ancha mashhur 
bo'ldi.Imperiya tekshiruvi orqali hokimiyatga ega bo‘lgan amaldorlar 
harbiy-aristokratik elitadan olim-byurokratik elitaga o‘tishga olib keldi. 25  2.3. Ayfun urushlari va qo’zg’olonlar. 
Angliya-Xitoy urushi, shuningdek, afyun urushi yoki Birinchi afyun 
urushi sifatida ham tanilgan, Britaniya va Qing sulolasi 19  o'rtasida 1839- 
va 1842-yillar oralig'ida olib borilgan bir qator harbiy harakatlar edi. 
taqiqlangan afyun savdosini to'xtatish va kelajakda jinoyatchilar uchun 
o'lim jazosi bilan tahdid qilish.Britaniya hukumati erkin savdo 
tamoyillari, davlatlar o'rtasida teng diplomatik tan olinishini talab qildi 
va savdogarlarning talablarini qo'llab-quvvatladi. Britaniya dengiz floti 
texnologik jihatdan ustun bo'lgan kemalar va qurollar yordamida 
xitoylarni mag'lub etdi va keyin inglizlar Britaniyaga hudud beradigan 
va Xitoy bilan savdo-sotiqni ochadigan shartnoma tuzdilar. Yigirmanchi 
asr millatchilari 1839-yilni xorlik asrining boshlanishi deb hisoblashgan 
va ko‘plab tarixchilar uni zamonaviy Xitoy tarixining boshlanishi deb 
bilishgan. 
Tayping   qo'zg'oloni,   shuningdek,   Tayping   fuqarolar   urushi   yoki
Taiping   inqilobi   sifatida   ham   tanilgan,   Xitoyda   Manjjur   boshchiligidagi
Qing   sulolasi   va   Xan,   Hakka   boshchiligidagi   Taiping   Samoviy   Shohligi
o'rtasida   olib   borilgan   ommaviy   qo'zg'olon   va   fuqarolar   urushi   edi.Bu
1850 yildan 1864 yilgacha davom etdi, garchi Tyanszin (hozirgi Nankin)
qulagandan   keyin   so'nggi   isyonchi   armiya   1871-yil   avgustigacha   yo'q
qilinmadi. 20 milliondan ortiq odam halok bo'lgan jahon tarixidagi eng
qonli fuqarolar urushidan  so'ng,  tashkil etilgan  Qing hukumati g'alaba
qozondi.   qat'iy,   garchi   uning   moliyaviy   va   siyosiy   tuzilishi   uchun   juda
qimmatga tushsa ham. Qo'zg'olonga etnik hakka (xan kichik guruhi) va
o'zini Iso Masihning ukasi deb e'lon qilgan Xon Syuquan qo'mondonlik
qilgan.   Uning   maqsadlari   diniy,   millatchilik   va   siyosiy   xarakterga   ega
edi; Xong Xan xalqini Taypingning nasroniylikning sinkretik versiyasiga
aylantirishga,   Qing   sulolasini   ag'darishga   va   davlatni   o'zgartirishga
intildi.   Taypinglar   hukmron   sinfni   siqib   chiqarish   o'rniga,   Xitoyning
axloqiy   va   ijtimoiy   tuzumini   ko'tarishga   harakat   qildilar.Taipinglar
Osmon Shohligini Tyanjinda joylashgan muxolif davlat sifatida  19  Boltz, William G. (1986-yil fevral). „Early Chinese Writing, World Archaeology“. Early Writing 
Systems. 17-jild, № 3. 436-bet. 
26  o'rnatdilar va janubiy Xitoyning muhim qismini nazorat qilishdi va oxir-
oqibat   30   millionga   yaqin   aholi   bazasini   boshqarish   uchun
kengayishdi.O'n yildan ko'proq vaqt  davomida Taiping qo'shinlari o'rta
va pastki Yangtze vodiysining ko'p qismini egallab olib, jang qildilar va
oxir-oqibat umumiy fuqarolar urushiga aylandi. Bu Markaziy va Janubiy
Xitoyning   aksariyat   qismini   o'z   ichiga   olgan   Ming-Qing   o'tish   davridan
beri   Xitoydagi   eng   yirik   urush   edi.   U   insoniyat   tarixidagi   eng   qonli
urushlardan   biri,   eng   qonli   fuqarolar   urushi   va   XIX   asrning   eng   yirik
mojarosi sifatida qayd etilgan. 
Ikkinchi afyun urushi 1856-yildan 1860-yilgacha davom etgan urush
bo'lib, Britaniya imperiyasi va Frantsiya imperiyasini Xitoyning Qing 
sulolasiga qarshi to'qnashdi.Bu Xitoyga afyun import qilish huquqi 
uchun kurashgan afyun urushidagi ikkinchi yirik mojaro bo'lib, Qing 
sulolasining ikkinchi mag'lubiyatiga olib keldi.Bu ko'plab xitoylik 
amaldorlarning G'arb davlatlari bilan to'qnashuvlar endi an'anaviy 
urushlar emas, balki yaqinlashib kelayotgan milliy inqirozning bir qismi 
ekanligiga ishonishlariga sabab bo'ldi.1860 yilda ingliz va frantsuz 
qo'shinlari Pekin yaqiniga kelib, shaharga kirishdi.Tinchlik muzokaralari 
tezda barham topdi va Britaniyaning Xitoydagi Oliy komissari xorijiy 
qo'shinlarga Qing sulolasi imperatorlari davlat ishlarini boshqargan 
saroylar va bog'lar majmuasi bo'lgan Imperator yozgi saroyini talon-
taroj qilishni va yo'q qilishni buyurdi.Ikkinchi afyun urushi paytida va 
undan keyin Qing hukumati Rossiya bilan Aigun shartnomasi va Pekin 
konventsiyasi (Pekin) kabi shartnomalarni imzolashga majbur 
bo'ldi.Natijada Xitoy o‘zining shimoliy-sharqi va shimoli-g‘arbidagi 1,5 
million kvadrat kilometrdan ortiq hududni Rossiyaga berdi.Urush 
tugashi bilan Qing hukumati diqqatini Tayping qo'zg'oloniga qarshi 
kurashish va uning hukmronligini saqlab qolishga qaratdi.Boshqa 
narsalar qatorida, Pekin konventsiyasi Gonkongning bir qismi sifatida 
Koulun yarim orolini inglizlarga berdi.  Birinchi Xitoy-Yapon urushi (1894 yil 25 iyul - 1895 yil 17 aprel) 
Xitoyning Qing sulolasi vaYaponiya imperiyasi o'rtasidagi birinchi 
navbatda Joseon 
27  Koreyadagi   ta'sir   uchun   mojaro   edi.   Yaponiya   quruqlik   va   dengiz
kuchlari   tomonidan   olti   oydan   ko'proq   vaqt   davomida   uzluksiz
muvaffaqiyatlar   va   Veyxayvey   portining   yo'qolishidan   so'ng,   Qing
hukumati   1895   yil   fevral   oyida   tinchlik   uchun   sudga   murojaat   qildi.
Urush   Qing   sulolasining   armiyani   modernizatsiya   qilish   va
suverenitetiga   tahdidlarni   bartaraf   etishga   urinishlarining
muvaffaqiyatsizligini   ko'rsatdi,   ayniqsa   Yaponiyaning   muvaffaqiyatli
Meidji   tiklanishi   bilan   solishtirganda.   Sharqiy   Osiyodagi   mintaqaviy
hukmronlik birinchi marta Xitoydan Yaponiyaga o'tdi; Qing sulolasining
obro'si,   Xitoyda   klassik   an'analar   bilan   birga,   katta   zarba   berdi.
Koreyaning   irmoqli   davlat   sifatida   haqoratli   yo'qotilishi   misli
ko'rilmagan   jamoatchilik   noroziligiga   sabab   bo'ldi.   Xitoy   ichidagi
mag'lubiyat  Sun  Yat-sen va  Kan  Yuvey  boshchiligidagi  bir  qator siyosiy
qo'zg'olonlarning   katalizatori   bo'lib,   1911-yil   Sinxay   inqilobi   bilan
yakunlandi. 
Bokschilar   qo'zg'oloni,   shuningdek,   Bokschilar   qo'zg'oloni,
Bokschilar   qo'zg'oloni   yoki   Yihetuan   harakati,   Xitoyda   1899   va   1901
yillar   oralig'ida,   Qing   sulolasining   oxirigacha   bo'lgan   xorijiy,
mustamlakachilik   va   nasroniylarga   qarshi   qo'zg'olon   edi.   Adolatli   va
uyg'un mushtlar jamiyati (Yìhéquán) tomonidan ingliz tilida "Bokschilar"
nomi   bilan   tanilgan,   chunki   uning   ko'plab   a'zolari   o'sha   paytda   "Xitoy
boksi" deb atalgan xitoylik jang san'atlari bilan shug'ullanishgan.Sakkiz
millat   ittifoqi   dastlab   Xitoy   imperatorlik   armiyasi   va   bokschi   militsiyasi
tomonidan   qaytarilgandan   so'ng,   Xitoyga   20   000   qurolli   qo'shin   olib
keldi. Ular Tyantszinda imperator armiyasini mag'lub etib, 14 avgustda
Pekinga   etib   kelishdi   va   ellik   besh   kunlik   Legatsiyani   qamaldan   xalos
qilishdi.Poytaxt   va   uning   atrofidagi   qishloqlarni   talon-taroj   qilish   bilan
birga,   bokschi   bo'lishda   gumon   qilinganlar   qatl   qilindi.1901-yil   7-
sentyabrdagi  Boks  protokoli  bokschilarni qo'llab-quvvatlagan  hukumat
amaldorlarini qatl etishni, Pekinda xorijiy qo'shinlarni joylashtirishni va
hukumatning   yillik   soliq   daromadidan   450   million   tael   kumushni to'lashni   nazarda   tutgan.   keyingi   39   yil   davomida   tegishli   sakkiz
davlatga   tovon   sifatida.Qing   sulolasining   Bokschilar   qo'zg'oloni   bilan
shug'ullanishi ularning Xitoy ustidan 
28  nazoratini yanada zaiflashtirdi va sulolani keyinchalik yirik hukumat 
islohotlariga urinishlariga olib keldi. 
Miloddan   avvalgi   221-yilda   Qin   Shi   Huang 20   turli   urushayotgan
davlatlarni bosib oldi va oʻzi uchun Xuangdi yoki Qinning" imperatori "
unvonini   yaratdi,   bu   imperator   Xitoyning   boshlanishini   belgilab   berdi.
Biroq,   uning   oʻlimidan   koʻp   oʻtmay,   zolim   hukumat   quladi   va   uni
uzoqroq   yashagan   Xan   sulolasi   (miloddan   avvalgi   206   -   milodiy   220)
egalladi.   Ketma-ket   kelgan   sulolalar   imperatorga   keng   hududlarni
bevosita nazorat qilish imkonini beradigan byurokratik tizimlarni ishlab
chiqdi.   Miloddan   avvalgi   206-yildan   to   1912-yilgacha   boʻlgan   XXI   asrda
muntazam maʼmuriy vazifalarni maxsus elita olim amaldorlar bajargan.
Xattotlik,   tarix,   adabiyot   va   falsafani   puxta   egallagan   yigitlar
hukumatning   ogʻir   imtihonlaridan   puxta   saralab   olindi.   Xitoyning
soʻnggi sulolasi Qing (1636—1912) boʻlib, uning oʻrniga 1912-yilda Xitoy
Respublikasi,   keyin   esa   1949-yilda   materikda   Xitoy   Xalq   Respublikasi
tashkil   topgan.   Xitoy   Respublikasi   1949-yilda   Tayvan   oroliga   chekindi.
XXR   ham,   ROX   ham   hozirda   Xitoyning   yagona   qonuniy   hukumati
ekanligiga   daʼvo   qilmoqdalar,   natijada   hatto   Birlashgan   Millatlar
Tashkiloti   XXRni   1971-yilda   BMTning   barcha   konferensiyalarida   Xitoyni
vakillik   qiluvchi   hukumat   sifatida   tan   olganidan   keyin   ham   davom
etayotgan   nizolar   davom   etmoqda.   Gonkong   va   Makao   1997   va   1999-
yillarda   tegishli   ravishda   Buyuk   Britaniya   va   Portugaliyadan
suverenitetni   Xitoyga   oʻtkazib,   XXRning   maxsus   maʼmuriy   hududlariga
(SAR) aylandi.  20  Keightley, David N. (1996-yil kuz). „Art, Ancestors, and the Origins of Writing in China“. 
Representations. № 56 Special Issue: The New Erudition. 68–95-bet. 
29  Xulosa 
XVI asr oxiriga kelib Min imperiyasining qadimiy qo‘shinlari - bir 
paytlar Chingizxon tomonidan mag‘lubiyatga uchragan Jurchen 
qabilalarining avlodlari boshchiligida Manchukuo egaligi atrofida 
birlashdilar. Ularning rahbari Nurxatsi (1559-1626) hisoblangan. 1609- 
yilda Nurxatsi Xitoyga soliq to‘lashni to‘xtatdi va keyin o‘zining Sin 
sulolasini e‘lon qildi. 1618-yildan boshlab manjurlar Xitoyga qurolli 
bosimni kuchaytirdilar. Sakkiz yil davomida ular deyarli Buyuk Xitoy 
devoriga borishadi. Nurxatsining vorisi Abaxay o‘zini imperator deb 
e‘lon qiladi va sulola nomini Singa o‘zgartiradi (xitoycha toza). XVll asr 
boshlarida manjurlar janubiy(ichki) Mo‘g‘ulistonni bosib oldilar. Butun 
Janubiy Manjuriya va bosib olingan Janubiy Mo‘g‘uliston xonliklarida 
markazlashgan boshqaruv o‘rnatilgan. Ichki mo‘g‘ullar tomonidan 
qo‘llab-quvvatlangan manjuriya otliqlari Xitoyga muntazam bosqinlar 
uyushtirib, yuz minglab xitoylarni talon-taroj qilib, qullikka aylantira 
boshladilar. Imperator Ming shimoliy chegaralarga Vu Sangui 
qo‘mondonligi ostida eng yaxshi qo‘shinini yuborishi kerak edi. Ayni 
paytda Xitoyda yana bir dehqonlar qo‘zg‘oloni avj oldi. 1644-yilda Li 
Tsichen boshchiligidagi dehqon otryadlari boshqa barcha qo‘shinlarni 
mag‘lub etib, Pekinni egallab oldi va Li Tsichen o‘zini imperator deb 
e‘lon qildi. Vu Sangui manjuriya otliqlarini Pekinga kiritdi. Shanxayguan 
jangida manchjurlar Li Tsichenni mag‘lub etdilar. 1644-yil 6 iyunda 
manjurlar poytaxtni egallab oldilar. Li Zicheng tez orada vafot etadi va 
manjurlar o‘zlarining yosh imperatori Aisingero Fulinni butun Xitoyning 
hukumdori deb e‘lon qiladilar. Vu Sangui butun armiya bilan birga 
bosqinchilar xizmatiga boradi. Manjur bosqinchilariga qarshi kurash 
uzoq davom etadi, ammo zaiflashgan Xitoy yaxshi qurollangan va 
uyushgan armiyaga qarshilik ko‘rsata olmaydi. Qarshilikning oxirgi 
tayanchi - Tayvan 1683-yilda manjurlar tomonidan bosib olindi. 
Shunday qilib Xitoy davlat suverenitetini yo‘qotdi va boshqa Manjur Sin 
davlatining ajralmas qismiga aylandi. Sin imperiyasidagi Manchju  sulolasi 1645 yildan 1911 yilgacha hukumronlik qilgan. Manchjur 
zodagonlari qo‘lida oliy hokimiyat organlari va armiya 
30  rahbariyati   bo‘lgan.   Kangxi   davridan   boshlab   (1663-   1723-yillar
hukumronlik   qilgan)   Manchju   imperatorlari   buddistlar   va   axloqiy
jihatdan   konfutsiy   bo‘lib,   mamlakatni   qadimgi   qonunlar   asosida
boshqargan. XVII-XVIII asrlarda Sin sulolasi hukumronligi ostidagi Xitoy
ancha tez rivojlandi. XIX asrning boshlariga kelib, Sin imperiyasida 300
millionga   yaqin   odam   bor   edi,   bu   avvalgi   ikki   ming   yillikdagidan
o‘rtacha   besh   baravar   ko‘p   edi.   Koreya   Sin   imperiyasining   vassali   edi.
XVll   asr   oxirida   tashqi   Mo‘g‘uliston   knyazlari   manjur   imperatorlarining
suverenitetini   tan   oldilar.   1757-yilda   Jung‘or   xonligi   vayron   bo‘ldi   va
uning   hududi   1760-yilga   kelib   bosib   olingan   Sharqiy   Turkiston   bilan
birga   Shinjon("Yangi   chegara")   nomi   bilan   Sin   imperiyasi   tarkibiga
kiritildi.   Manchjuriya-Xitoy   qo‘shinlarining   Tibetga   qarshi   bir   qancha
yurishlaridan so‘ng bu davlat XVll oxirida Sin imperiyasiga qaram bo‘lib
qoldi.  31  Foydalanilgan adabiyotlar. 
1. Xalqaro munosabatlar tarixi va diplomatiyasi. Hammualliflikda, T., 2009. 
2. Qadimgi dunyo tarixi. Y.S. Krushkol taxriri ostida. 2-j. T., I975. 
Хрестоматия по истории Древней Греции. Под. Ред. Д.П.Каллистова. 
М., I964. 
3. Хрестоматия по истории Древнего Рима. Под. Ред. С.Л.Утченко. М., 
I962. 
4. Rajabov R. Qadimgi dunyo tarixi. Toshkent 2009. 
5. Античная Греция. Под.Ред. Е.С.Голубцовой. М., I983. Т., I-2. 
6.  Nivison,   David  S.   The  Classical   Philosophical   Writings   //   The  Cambridge
History   of   Ancient   China:   From   the   Origins   of   Civilization   to   221   B.C.   /   Loewe,
Michael   &   Shaughnessy,   Edward   L.   —   Cambridge   University   Press,   1999.   —   P.
745—812. 
7. Abduxoliq Abdurasul o g li, Qadimgi Farg ona tarixidan, T., 2002. ʻ ʻ ʻ
8. I.Roger B.Beck, Linda Black, Larry S. Krieger, Philip C, Naylor, Dahia Ibo
Shabaka   ‘’World   history:   patterns   of   interaction’’.   McDougle   Little,   USA,   2009.
P.287-293. 
9. Sima Qian (1994). William, Nienhauser (ed.). The Grand Scribe's Records 
I: The Basic Annals of Pre-Han China. Indiana University Press. ISBN 
9780253340214 
10. Ho, Peng Yoke, LI, QI and SHU, Hong Kong University Press, 1985. 
University of Washington Press edition, 1987. ISBN 0-295- 96362-X, p.76 
11. Л.С.Васильев, Л. И. Думан. Чжоу // Советская историческая 
энциклопедия : в 16 т. / под ред. Е. М. Жукова. — М. : Советская 
энциклопедия, 1976. — Т. 16 : Чжань Вэнь-Тянь — Яштух. — Стб. 18—19. 
12. Крюков М. В. Яншао // Советская историческая энциклопедия : в 16
т. / под ред. Е. М. Жукова. — М. :  Советская  энциклопедия,  1976. — Т. 16 :
Чжань Вэнь-Тянь — Яштух. — 1002 стб. 
32  13. Wittke, J.H. (February 24, 2010). "Geology of the Tibetan Plateau". 
Archived from the original on May 23, 2019. Retrieved March 29, 2019. 
14. Liu, L. & Xiu, H., Rethinking Erlitou: legend, history and Chinese 
archaeology, Antiquity, Volume: 81 Number: 314 Page: 886—901, 2007 
15. Ли-Юань // Большая советская энциклопедия : в 66 т. (65 т. и 1 
доп.) / гл. ред. О. Ю. Шмидт. — М. : Советская энциклопедия, 1926—1947.
16. Keightley, David N. (1996-yil kuz). „Art, Ancestors, and the Origins of 
Writing in China“. Representations. № 56 Special Issue: The New Erudition. 68–
95-bet. 
17. Bartlett, Beatrice S. (1991), Monarchs and Ministers: The Grand Council
in   Mid-Ch'ing   China,   1723–1820,   Berkeley   and   Los   Angeles:   University   of
California Press, ISBN 978-0-520-06591-8. 
18. Cassel, Pär Kristoffer (2012), Grounds of Judgment: Extraterritoriality 
and Imperial Power in Nineteenth-Century China and Japan, Oxford University 
Press, ISBN 978-0-19-979205-4 
19. Crossley, Pamela Kyle (1997), The Manchus, Wiley, ISBN 978-1-55786-
560-1. —— (2010), The Wobbling Pivot: China since 1800, Malden, MA: Wiley-
Blackwell, ISBN 978-1-4051-6079-7. 
20. Platt, Stephen R. Autumn in the Heavenly Kingdom: China, the West, and 
the Epic Story of the Taiping Civil War. — New York : Knopf, 2012. — ISBN 978-0-
307-27173-0. 
Internet manbalari: 
1.  
2.  
3.  
4. Wikipediya –  Cвободную 
энциклопедию  
https://history-maps.com/uz/st
ory/History-of-China 
Arxiv.uz
33

MUNDARIJA

Kirish

1-bob. Xitoyning birlashtirilishi

1.1. Sin davlati kuchayishi, Shan Yan islohotlari

1.2. Sin sulolasi davrida islohotlar

1.3. Sin Shixuandi. Xitoy birlashgan davlati vujudga kelishi

2-bob. Xitoy tarixi

2.1. Xitoyning neolit va bronza davrlari

2.2. Qadimgi Xitoy, sulolalar

2.3. Afyun urushlari va qo‘zg‘olonlar

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar