Kirish Roʻyxatdan oʻtish

Docx

  • Referatlar
  • Diplom ishlar
  • Boshqa
    • Slaydlar
    • Referatlar
    • Kurs ishlari
    • Diplom ishlar
    • Dissertatsiyalar
    • Dars ishlanmalar
    • Infografika
    • Kitoblar
    • Testlar

Dokument ma'lumotlari

Narxi 30000UZS
Hajmi 1.8MB
Xaridlar 0
Yuklab olingan sana 28 Mart 2026
Kengaytma docx
Bo'lim Diplom ishlar
Fan Geografiya

Sotuvchi

Rajabov Yorbek

Ro'yxatga olish sanasi 19 Mart 2026

0 Sotish

Qashqadaryo viloyati tog` va tog` oldi landshaftlaridan foydalanish masalalari

Sotib olish
 Qashqadaryo viloyati tog` va tog` oldi
landshaftlaridan foydalanish masalalari
M U N D A R I J A
KIRISH
IBOB. TOG` LARNING PAYDO BO ` LISHI, 
RIVOJLANISHI VA SHAKLLANISH 
QONUNIYATLARI
      1-1. Tog` larning paydo bo ` lishi va tarqalish qonuniyatlari
      1-2. Tog`larning tasnifi
      1-3. Tog`larda  landshaft  tabaqalashuvining  xususiyatlari
IIBOB. QASHQADARYO VILOYATI TOG` VA TOG` 
OLDI  LANDSHAFTLARIDAN FOYDALANISH VA 
UNI OPTIMALLASHTIRISH
      2-1. Qashqadaryo viloyatining tog` va tog` oldi  landshaft 
salohiyati
      2-2. Tog` va tog` oldi  landshaftlari dan foydalanishning 
hududiy geoekologik muammolari
      2-3. Tog` va tog` oldi  landshaftlari dan foydalanishning holati 
va ularni muhofaza qilish
XULOSA  VA TAKLIFLAR
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi.   Fan   –   texnika   taraqqiyoti   jadal   sur atlar   bilanʼ
rivojlanayotgan   hozirgi   davrda   insonning   landshaftlarga   ta’siri   kundan   –   kunga
о`sib   bormoqda.  Ayniqsa,   tog`   landshaftlaridan   foydalanishning   katta  miqiyoslari
sayyoramizda   umumzaminiy   (global)   ekologik   muammolarni   keskinlashuviga
hamda   ayrim   mintaqalarda   tog`   landshaft   tanazzulining   kelib   chiqishiga   sabab
bо`lmoqda.   Mavjud   ma’lumotlarga   ko`ra   tog`   hududlari   aholi   yashaydigan
quruqlikning taxminan 20% ini egallaydi. 
“Ekologik   xavfsizlik   muammosi,   -   deb   ta’kidlaydi   I.A.Karimov   –
allaqachonlar   milliy   va  mintaqaviy   doiradan   chiqib,   butun   insoniyatning   umumiy
muammosiga aylangan” 1
. Shu sababli bunday sharoitlarda inson tomonidan uning
atrof tabiiy muhitga kо`rsatilayotgan ta’sirini tartibga solish, ijtimoiy taraqqiyot va
qulay   tabiiy   muhitni   saqlab   qolishning   о`zaro   ta’sirini   uyg`unlashtirish,   inson   va
tabiatning   о`zaro   munosabatlarda   muvozanatga   erishish   muammolari   borgan   sari
dolzarb bо`lib qolmoqda. Ko ` pgina regionalarda inson   tog`   tabiat i dan foydalanish
jarayonida   tabiiy   –   hududiy   mujassamalarni   о ` zgartirmoqda.   Million   yillar
davomida   mujassamlashgan   va   mutanosiblashgan   bu   mujassamalarning
о`zgartirilishi   kо`pgina   salbiy   oqibatlarni   yuzaga   keltirmoqda,   ekologik   xo`jalik
nuqtai   nazaridan   nomaqbul   bо`lgan   jarayonlarning   kuchayishiga   va   katta
maydonlarda tarqalishiga  olib kelmoqda.  Bunday  jarayonlarni   oldini  olishda  yoki
qarshi   kurashda   majmua     sajiyaga   ega   bо`lgan   tadqiqotlar   muhim     amaliy
ahamiyatga   egadir.   Bunday   tadqiqotlar   tabiatan   komponentlarini   о ` zaro
bog`liqlikda   va   о ` zaro   ta’sirida   о ` rganadi.   Shu   asosda   ekspertizalar   о ` tkazish   va
prognozlar   berish   imkoniyatiga   ega   bо ` ladi.   Tog`   tabiatidan   foydalanishni   ilmiy
asosda tashkil etishda yuqorida aytilgan tadqiqot usullariga ega bо`lgan geografiya
fanlari alohida mavqega ega.
1
Karimov I. O`zbekiston XXI asr bo`sag`asida: havfsizlikka tahdid, barqarorlik shartlari va taraqqiyot 
kafolatlari” – T. 1997. Hozirgi vaqtda tog` tabiatidan oqilona foydalanish eng muhim tabiiy – ilmiy
va   ijtimoiy   –   iqtisodiy   muammoni   tashkil   etadi.   Bu   serqirra   va   ko`p   jihatli
muammoning   yechimida       geografiya   fanlari   oldida   ham   muhim   vazifalar   turadi.
Chunki   geografiya   jamiyat   va   tabiat   orasidagi   munosabatlarni
optimallashtirishning   asoslarini   o`rganadigan   fanlardan   biri,   bu   munosabatlarning
hududiy jihatlarini o`rganadigan yagona fandir.
Bitiruv   malakaviy   ishning   tadqiqot   ob’yekti   va   predmeti.   Bitiruv
malakaviy ishning hududiy ob’yektini   Qashqadaryo viloyatining tog` va tog` oldi
landshaftlaridan   foydalanish   masalalari   tashkil   etadi.   Qashqadaryo   viloyatining
tog` va tog` oldi hududlari jami taxminan 1.5 mln ga, ya ni viloyat hududining 53ʼ
%   ini   egallaydi.   Umumiy   yer     bilimi     darsligida       ko`rsatilishicha     500   metrdan
baland  bo`lgan  joylar   butun  yer  sharining  27 mln.km 2
 yoki  5,3 % maydonini
tashkil     etadi.   Balandligiga qarab   tog`lar     past   tog`lar, o`rtacha   balandlikdagi
tog`lar     va     baland     tog`larga     ajratish     rasm     bo`lgan.     Eng     baland     cho`qqilari
1000 metrdan   baland  ko`tarilmaydigan  tog`larni  past  tog`lar  deb  yuritiladi.
O`rtacha     balandlikdagi     tog`larning       balandligi     1000   metrdan     2000
metragacha     bo`lib,     ularning     umumiy     maydoni     24   mln.   m 2
  yoki     butun
sayyoramiz  maydonining  4,7 % ini  tashkil  etadi.  2000 metrdan   yuqori  bo`lgan
tog`larni     baland     tog`lar     yoki     alp     tipidagi     tog`lar     deb       yuritiladi.   Ular
sayyoramiz  maydonining   6 % ini ya ni,  16 mln. m	
ʼ 2
  maydonini  ishg`ol  etadiki,
foiz  hisobida   ularning  ulushi  3,2  raqami  bilan  ifodalanadi.  Demak, tog`lar  va
tog`li  o`lkalar  sayyoramizning  13,2 % ini  yoki  67 mln. m 2
ni  tashkil  etadi.
  Sayyoramiz bo`yicha tog` va tog` oldi yerlar maydoni 57 mln km kv. yoki
butun quruqlik yuzasining 43 % ini tashkil etadi (M. Kassas, 1976).
Tog`   va   tog`   oldi   hududlarining   paydo   bo`lishi   va   rivojlanishi   sayyoramiz
geografik   qobig`ining   azonalligi   bilan   bog`liqligi   aniqlangan.Tog`     yoki     tog`li
o`lka  yer   po`stining  tog`  burmalanish  jarayonlari  natijasida  vujudga  keladi.  
Tog`li  relyef  shakllanishida  nurash  va  eroziyaning  turlicha  bo`lganligidan
tashqi  jarayonga  bardoshli  qatlamlar  relyefning  aniq  ko`rinib  turgan  shakllari
sifatida       namoyon     bo`lsa,     yemirilishga     moyil     qatlamlar     relyefda     chuqur shakllar   sifatida     namoyon   bo`ladi.   Ma`lumki,   tog`larda   atmosfera   yog`inlari
tekisliklarga     qaraganda     ko`proq     tushadi,     natijada     relyefni       hosil     qiluvchi
tashqi  jarayonlar  ro`y  berishidan  tog`lar  relyefi  parchalanganligi  bilan  ajralib
turadi.Shunday     bo`lishda     orqasida     kichik     maydonda     xilma-xil     landshaftlarni
uchratish  mumkin.  
Tog`   va     tog`li     relyef     bilan     bog`liq     bo`lgan       ko`plab     tushuncha     va
atamalar     borki,     ular     bir-biriga     juda     o`xshash     bo`lsa-da,   mazmun     mohiyati
jihatidan  bir-biridan  farq  qiladi.  
Bitiruv malakaviy ishning predmeti  Qashqadaryo viloyatining tog` va tog`
oldi    landshaftlaridan  foydalanish  masalalari, holati  va istiqbollarini  tahlil  etishga
yo`naltirilgan.Qashqadaryo viloyatining tog` va tog` oldi  landshaftlari  viloyatimiz
iqtisodiyotining   deyarli   barcha   tarmoqlarida   foydalanish   uchun   yaroqli   va   ancha
katta   zahiralarga   ega   bо`lgan   tabiiy   resurslarning   mavjudligi   bilan   ifodalanadi.
Ammo,   tog`   landshaft   resurslaridan   foydalanish,   ularni   qayta   tiklash   (takroriy
ishlab   chiqarish)   va   muhofaza   qilishga   doir   amalga   oshirilayotgan   tadbirlar
batamom   talab   darajasida   deb   bо`lmaydi.   Shu   sababli   tog`lar   tabiatidan   oqilona
foydalanishni,   ya’ni   tabiiy   resurslarini   о`rganish,   ilmiy   asosda   foydalanish,   qayta
tiklash,   muhofaza   qilishning   samaradorligini   oshirishga   doir   ilmiy   tadqiqotlarni
kuchaytirilishi zarur. 
Bitiruv   malakaviy   ishning   asosiy   maqsadi   va   vazifalari.   Qashqadaryo
viloyatining tog`  va tog` oldi   landshaftlari dan foydalanish sharoitlarini geografik
tahlil   qilishga   bag`ishlangan   mazkur   bitiruv   malakaviy   ishda   ana   shu
masalalarning ayrimlari bayon qilinadi. Bitiruv malakaviy ishning asosiy maqsadi
ham   Qashqadaryo   viloyatining   tog`   va   tog`   oldi   landshaftlaridan   foydalanishning
xususiyatlarini  yoritishdan iborat. Ishning asosiy maqsadidan  kelib chiqqan holda
uni bajarish jarayonida quyidagi  v azifalarni amalga oshirish belgilanadi: 
-  tog` landshaftlari dan foydalanishning nazariy masalalarini о ` rganish va shu
nazariy konsepsiyalar asosida tabiiy resurslar i ni tasnif qilish; 
-   tabiiy   resurslarning   alohida   turlarini   baholash   va   ulardan   hozirgi   paytda
foydalanish holatini tahlil qilish ; -   Qashqadaryo   viloyatining  tog`   va   tog`   oldi     landshaftlari ning   salohiyatini
yoritish ;
-   tog`   landshaftlaridan   foydalanish   jarayonida   vujudga   kelayotgan   ayrim
geoekologik   va   resurslar   muhofazasiga   doir   muammolarni   о`rganish   va   ayrim
amaliy tavsiyalar berish. 
Muammoning   o`rganilganlik   darajasi.   Qashqadaryo   viloyatining   tog`   va
tog`   oldi     landshaftlari   geografiyasi   yetarlicha   o`rganilmagan   masala.   Bu
masalaning   ayrim   jihatlari   ya`ni   tabiiy   geografik   rayonlashtirish   va   resurs   turlari
bo`yicha   L.N.Babushkin,   N.A.Kogay(1965   y.),   Agroiqlimiy   –   N.A.
Babushkin(1979),   Qishloq   xo`jalik   landshaftlari-   S.A.Nishonov(1966),
Geomorfologik   -   O.Y.Poslavskaya   (1964),   Tuproqlari   bo`yicha     M.Rasulov
(1964),   Landshaft   komplekslarining   shakllanishini   S.A.Nishonov(1966),   Tabiiy
geografik   jarayonlar   bo`yicha   A.Mamatov   (1967),   Qarshi   cho`lini   meliorativ
geografiyasi I.Hasanov(1972),  Qashqadaryo havzasidagi о`rtacha va baland tog`lar
iqlimining   ayrim   kо`rsatkichlari   R.Halimov (1980 ),   rekreatsion   resurslik   darajasi
bo`yicha   R.Usmonova   (2002),   Aerokosmik   suratlar   asosida   ekosistemalarni
o`rganish  I.X.Jonqobilov (2000)  va b. tomonidan o`rganilgan, ammo  Qashqadaryo
viloyatining   tog`   va   tog`   oldi     landshaftlaridan   foydalanish   holatini   tahlili   bayon
qilingan ilmiy-tadqiqot ishlari,  geografik asar yoki adabiyotlar yo`q. 
Bitiruv   malakaviy   ishdagi   ilmiy   yangiliklar .   Bitiruv   malakaviy   ishda
Qashqadaryo   viloyatining   tog`   va   tog`   oldi     landshaftlari dan   foydalanishning
nazariy   va   landshaft-hududiy   jihatlari,   holati   va   istiqbollariga   doir   masalalar
imkoniyat   darajasida   birinchi   bor   yoritilmoqda.   BMI   mavzusi   bo`yicha
materiallarni tahlil qilishda S.I.Abdullayevning ishlariga tayanildi. 
Bitiruv   malakaviy   ishning     amaliy   ahamiyati. Qashqadaryo   viloyatining
tog` va tog` oldi    landshaftlaridan foydalanish – ijtimoiy ishlab chiqarish, aholi va
atrof muhit orasidagi  ko`p tomonlama aloqalarni aks ettiradigan jamiyat va tabiat
o`zaro ta’sirining asosiy shaklidir.
Tog`   landshaftlari   tabiat   – jamiyat   mavjudligining muhiti  va  uning turli  xil
ehtiyojlarini qondiradigan asosiy manbadir. Tog` va tog`oldi hududlarida istiqomat qilayotgan insoniyat  o`zining hayotiy va ishlab chiqarish faoliyatida tog`  landshaft
muhitiga   bevosita   bog`liq.   Shuningdek,   tog`   landshaft   muhiti   ishlab   chiqarish
kuchlarini   joylashtirishning   hududiy   asosi,   tabiiy   resurslar   manbai,   kishilarning
yashash muhiti hamda ekologik muhitdir.
Bitiruv   malakaviy   ishining   tuzilishi   va   hajmi.   Bitiruv   malakaviy   ish
“Kirish”,   “Tushuntirish   qism”   va   “Xulosa”dan   iborat   bo`lib,   tushuntirish   qism   II
bob va  6 - banddan iborat.  Bitiruv malakaviy ish  kompyuter yozuvida 79 bet dan
iborat   bo`lib,   ishning   tushuntitish   qismi   taqriba   14   270   so`zda   bayon   qilingan.
Bitiruv   malakaviy   ishga   uning   mazmunini   ixchamroq   bayon   qilishga   imkon
beradigan   11   ta   jadval,   3   ta   rasm   va     1   ta   kartasxema   ilova   qilindi.   Bitiruv
malakaviy   ishini   bajarishda   tog`   va   tog`oldi   landshaftlari   tabiatining   muayyan
jihatlari   yoritilgan   o`zbek   va   xorijiy   tillardagi   adabiyotlar   va   kartografik
manbalardagi   ilmiy-nazariy   va   amaliy   sajiyadagi   masalalar   o`rganildi   va   tahlil
qilindi.  Bitiruv malakaviy ishni bajarishda ish mavzusiga bevosita bog`liq bo`lgan
o`zbek   va   horijiy   tillardagi   30   nomdagi   adabiyotdan,   internet   materiallaridan
foydalanildi. I BOB.  TOG` LA RN IN G PA Y DO BO ` LISHI, RIVOJ LA N ISHI  VA
SHA KLLA N ISH  Q ON UN IY A TLA RI
I.1.  Tog` larning  pay do bo ` lishi v a t ar q alish  q onuniy at lari
“Tog`”,   “tog`   hududi”   va   tog`   termini   bilan   bog`liq   bo`lgan   boshqa
tushunchalarning   mazmuni   va   mohiyatini   ilmiy   jihatdan   belgilash   tog`
landshaftlarining   umumiy   va   hududiy   xususiyatlarga   hamda   tog`   hududlari
tabiatidan foydalanishni va muhofaza qilishni ilmiy asosda tashkil  etishda muhim
ahamiyatga ega.
  Tog`   tushunchasi   juda   murakkab   bo`lib,   ular   bir   qator   iyerarxik   tuzilma
bilan   ifodalanadigan   ko`p   darajali   hosilani   bildiradi.   Bunday   iyerarxiyada
T.   Jumayevning   (2002)   fikricha,   4   ta   darajani   ajratish   mumkin:   1)   umumilmiy,
ya’ni   lug`atlarda,   ensiklopediyalarda     va   boshqa   adabiyotlarda   belgilangan
umumqabul   qilingan   tushuncha;   2)   tabiiy   geografik   tushuncha;   3)   iqtisodiy
geografik tushuncha va  4) huquqiy (yuridik) tushuncha.
Lug`atlarning   aksariyat   qismida   “tog`(lar)”   tushunchasi   Yer   yuzasining   bir
necha   ming   metr   balandlikka   ega   bo`lgan   va   balandliklarning   keskin   o`zgarishi
bilan ifodalanadigan katta qismlari sifatida ta’riflanadi. Ammo “tog`” tushunchasi
tog`ning   geografik   jihatdan   qayerda   joylashganligi   va   mahalliy   aholi   tomonidan
qanday   talqin   qilinishiga   bog`liq.   Masalan,   deyarli   past   tekislik   relyefiga     ega
bo`lgan Daniyada  240 m balandlikdagi tepalikni Yutlandiya Olimpi deb atashadi.
O`zimizda ham Hisor va Zarafshonni ham, Kosontov, Maymanoqtovni ham tog`lar
deyishadi.   Tog`li   hududlarning   daryo   vodiylaridagi   kishilarimiz   esa   “toqqa
chiqish”     yoki   “   tog`dan   qaytish”   jumlalarini   qo`llashganda   tog`larning   yuqori
qismini nazarda tutadilar.
Geografik   adabiyotlarda   odatda   Yer   yuzasining   ozmi-ko`pmi   tekis   sathi
orasida ko`tarilib turgan, aniq ifodalangan yonbag`irlarga va etak chiziqlariga ega
bo`lgan   balandroq   joylar   tog`lar   deyiladi.Agar   bunday   joylar   to`p-to`p   bo`lib
joylashgan   bo`lsa,   ular   “ orol”   tog`lar   deyiladi.   “Orol”   tog`lar   odatda   eroziya   –
denudatsiya jarayonlari tufayli vujudga   keladi. Har qanday sharoitda ham tog`lar tevarak-atrofidagi   joylarga   nisbatan   baland   ijobiy   relyefga   va   qarama-qarshi
tomonlarda qiyalashgan yonbag`irlarga ega bo`ladi.
Tog`   landshaftlari   to`g`risida   so`z   borganda     “tog`li   hudud”   tushunchasini
ham oydinlashtirish lozim. Geograflar oldida tog` hududini faqat relyef sajiyasiga
ko`ra belgilash kerakmi yoki boshqa  tabiiy komponentlarning xususiyatlarini ham
e’tiborga   olish   kerakmi,   tog`li   o`lkalarni   belgilashda   aynan   qanday   tabiiy   –
geografik   omillarni   e’tiborga   olish   lozim,   degan   savollar   turadi.   Umuman,
hududning   tog`likligini   belgilashda   o`rganilayotgan   hududning   qaysi   geografik
mintaqada   joylashganligi   va   uning   dengiz   sathidan   balandligi   muhim   belgilardir.
Ma’lumki,   bu   omillarning   ta’siri   ostida   iqlim,   tuproq   va   o`simlik   qoplami
o`zgaradi va ular relyef bilan bir qatorda muayyan hududning qiyofasini belgilaydi.
Shu sababli  sayyoramizning  har  qanday  qismi   uchun  umumiy  tushunchani  berish
juda mushkul.
Agar   dengiz   sathidan   200   m   dan   yuqorida   joylashgan   hududlar   tog`li
hududlar   deb   hisoblansa,   u   holda   quruqlikning   barcha   maydoni   tog`lardan   iborat
bo`lar   edi   (1-jadval).   Bundan   tashqari,   barcha   materiklar   uchun   tog`li   materik
tushunchasi   to`g`ri   kelar   edi   (2-jadval).   Tog`   hududini   belgilashda   faqat
gipsometik     sath   e’tiborga   olinsa,   u   holda   baland   tekisliklar   tushunchasidan   voz
kechishga to`g`ri kelar  edi. Masalan,  Appalachi  tog`lari  Kordilera tog`  tizimining
sharqiy yonbag`riga tutashgan Buyuk tekisliklarga nisbatan pastroq.
Tog`larga   geologik   –   geomorfologik   ta’rif   berilganda   odatda   tog`larning
asosan magmatik va metamorfik jinslardan tuzilganligiga e’tibor qaratiladi. Bu tub
jinslar   tog`larning   asosiy   xususiyatlarini   namoyon   qiladi.   Parchalangan
yonbag`irlari,   suvayirg`ichlari   va   etaklarining   aniq   ifodalanganligi   bilan   tuzilgan
tog`lar   relyefi   cho`kindi   jinslardan   tashkil   topgan   baland   tekisliklar,   tepalik   va
qirlardan  ajralib  turadi. Shu  sababli  tub (magmatik   va  metamorfik)  jinslardan
tuzilgan,   yonbag`irlari   va   etak   qismlari   bilan   aniq   ifodalangan,   tekis   yuzalardan
aniq   va   keskin     ajralib   turadigan,   landshaftlarning   balandlik   zonalligi   namoyon
bo`ladigan   joylarga   tog`lar   deb   ta’rif   berish   maqulroq   bo`ladi.   Bunday   ta’rifga
adirlardagi yoki tekisliklar orasidagi magmatik va metamorfik jinslardan tuzilgan, to`p-to`p   bo`lib   joylashgan,   bir-biridan   uncha   katta   masofada   bo`lmagan   holda
joylashgan,   yonbag`irlari   parchalangan   balandliklar   –   “orol”   tog`lar   ham   to`g`ri
keladi.   Orol   tog`lar   odatda   uzoq   davom   etgan   eroziya   -   denudatsiya   jarayonlar
tufayli vujudga keladi.
Tog`li   hududning   konfiguratsiyasi   (qiyofasi)   uning   chegaralari   bilan
belgilanadi.Tog`larning   chegarasi   –   bu   orografik   sarhad   va   tabiatan   (yoki   shartli
tasavvur   qilinadigan)   chiziq   bo`lib,   u   tog`lar   band   etgan   maydonlarning
chegarasini   hosil   qiladi.   Tog`lar   va   tekisliklarning   chegaralari   tog`
yonbag`irlarining tekislik bilan tutashgan oraliq palasadan  iborat bo`ladi.
Materiklar gipsometrik sathining maydonlari
                                         (L.P.Shubayevdan, 1977)
1-jadval.
Quruqlik
balandligi, m M a y d o n l a r Balandlik
po`g`o`nalarining
namlanishimln.
km 2 Quruqlik
maydoniga
nisbatan
% hisobida Yer
yuzasining
maydoniga
nisbatan
% hisobida
O dan past
0 – 200
200 – 500
500 – 1000
1000 – 2000
2000 - 3000
3000 dan 
yuqori 0,8
48,2
33,0
27,0
24,0
10,0
6,0 0,54
32,35
22,15
18,12
16,10
6,71
4,03 0,1
9,5
6,4
5,3
4,7
2,0
1,2 Depressiya
Pasttekislik
Qirlar
Past tog`lar
O`rtacha baland 
tog`lar
- “ –
Baland tog`lar
Tog`li hududlarni ajratishda gipsometrik  balandliklarni hisobga olish ba’zan
tog`   relyefi   bevosita   dengiz   sohilidan   boshlanishi   tufayli   chigallashadi.   Masalan,
vulkan   orollaridagi   tog`lar   ana   shunday   xususiyatlarga   ega.   Shu   sababli   tog`li
hududlarni   ajratishda   tog`   landshaftlarining   tarkib   topishida   muhim   ro`l
o`ynaydigan   kompleks     tabiiy-geografik   omillarni   hisobga   olishni   taqoza   etadi.
O`rta   Osiyo   geomorfologiyasini     o`rgangan   rossiyalik   olima   Z.A.Svarchevskaya
(1965)   quruqlikning   gipsografik     egri   chizig`ini   tahlil   qilgan   holda     tog`larning
quyi   chegarasini   900   metrlik   gipsografik   chiziq   bo`ylab   o`tkazishni   maqsadga muvofiq   deb   hisoblaydi   (3-jadval).   Bunda       Z.A.Svarchevskaya   quruqlikning
o`rtacha   balandligi     +875   m   ekanligiga   e’tibor   qaratish   lozim   ekanligini
ta’kidlaydi.
Shunday   qilib,   tog`   va   tekislik   hududlarini   bir-biridan   ajratib   turadigan
chegara   va   uning   absolyut   balandligi   borasiga   hozircha   umumetirof   etilgan   fikr
yo`q. Shuning uchun, ta’kidlab o`tilganidek, tog`li hudud to`g`risida so`z borganda
bu   hududning   qaysi   geografik   kengliklarda   joylashganligiga   e’tibor   bergan   holda
joyning   kompleks   xususuyatlarini   asosiy   omil   sifatida   qarash   maqsadga   muvofiq
bo`ladi. 
Materiklarning o`rtacha balandligi va litosferaning qalinligi
(L.P.Shubayevdan, 1977)
2-jadval.
Materiklarning nomi O`rtacha
balandligi,m Litosferaning
o`rtacha
qalinligi, km
Osiyo
Afrika
Shimoliy Amerika
Janubiy Amerika
Antarktida
Yevropa
Avstraliya 950
750
700
580
      2040
        300
        350 46
42
          42
          40
          410
          37
          37
Tog`li   hududlar   chegarasini   belgilashda     tadqiqotchilar   ko`pgina   hollarda
turli   indikatorlardan   foydalanishadi.   XYII   asrning   taniqli   gurzin     geografi
Baxushti   Bagritioni   Gruziya   uchun   tog`   va   tekislik   zonalari   chegarasini   uzum
o`sadigan joylarning yuqori chegarasi bo`yicha o`tkazishni taklif qilgan.Gruziyalik
geograf V.Sh. Jao`shvili (1984) fikricha, bunday oraliq chegara  Gruziyada dengiz
sathidan   800   metrlik   gipsografik   chiziqqa   to`g`ri   keladi.Ammo   bu   indikator   turli
kengliklarda   tog`larning   geografik   mintaqaning   qaysi   sektorida   joylashganligi
bilan   bog`liq.   Masalan,   Tojikistonning   ulkan   Yevrosiyo   materigidagi   subtropik mintaqaning   materik   ichkarisi   sektorida     joylashgan     tog`larida   uzumzorlar
tog`larning 1800 metrgacha bo`lgan yonbag`irlarida o`sadi.
  O`rta   Osiyda,   xususan   O`zbekistonda   ham   tog`lar   va   tekisliklar   orasidagi
chegarani   o`tkazish   munozarali   masaladir.       E.M.Murzayev   tog`lar   va   tekisliklar
orasidagi   chegarani   lyossli   tog`   oldi   tekisliklarining   tog`   oldi   balandliklari   bilan
tutashgan   (kontakti)   polosa   bo`yicha   o`tkazishni   taklif   qilgan.   O`zbekistonlik
tuproqshunoslar   esa   tog`larning   quyi   chegarasi   deb   och   tusli   bo`z   tuproqlar
polosasining   cho`l   tuproqlaridan   ajratib   turadigan   izogipsni     hisoblaydilar
(Gorbunov va b., 1962). Tuproqshunos olim M.Rasulov (1964) o`zining ko`p yillik
tadqiqotlariga   asoslangan   holda     Qashqadaryo   havzasida   tog`lar   va   tekisliklar
orasidagi chegarani 440-450 metrlik  izogips  orqali o`tkazgan edi.
N.A.Kogay   (1974)   tabiiy-geografik   yo`nlashtirish     tarhlarida   tog`larga   ularga
bevosita  tutashgan  tog`   oldi  prolyuvial     va  allyuvial-prolyuvial    tekisliklarni  ham
kiritadi.
O`.Y.Poslavskaya   (1989)   yuqorisida   tog`lar   boshlanadigan   va   quyisida
tekisliklar   yastanadigan   chegara   O`zbekiston   uchun   dengiz   sathidan   300   m
balandlikda   o`tadi,   deb   fikr   bildirgan   edi.   Uning   fikricha,   300-500   m   balandlik
oralig`ida   qiya   tog`   etakyoni   (osti)   va   tog`   oralig`i   botiq   tekisliklari   joylashgan.
Binobarin, 500 metrli izogips tog` etaklarini etakyonidan ajratib turadi.
Geografik-geologik   adabiyotlarda   “tog`li   hudud   “   tushunchasi   bilan   “yassi
tog`lik”, “tog`lik”, “tog`li o`lka”, “tog` tizimi”, “tog`  tizmasi”,  “tog` zanjiri” kabi
tushunchalar bevosita bog`liq holda qaraladi.
Tog`   tizmasi   –   bir   qancha   tog`larning   qo`shilishidan   hosil   bo`lgan   va   katta
masofaga   cho`zilgan   tog`lar   qatoridir.   “Tog`   tizmasi”   termini   tor   va   keng
mazmunda qo`llaniladi. Muayyan bir yo`nalishda cho`zilgan tog`larni ham, butun
bir   tog`li   o`lkani   ham   tog`   tizmasi   deb   ataydilar.   Masalan,   Ural   tog`li   o`lkasini
Uraltog` tizmasi, Katta Kavkazni esa Kavkaz tog` tizmasi deb ataydilar. Aslida esa
Ural ham, Kavkaz ham bir qancha tizmalardan iborat. Bir qancha tog` tizmalaridan
tashkil topgan tog`lar guruhi  tog` tizimi ni hosil qiladi (masalan, Alp, Himolay, And
va   b.   tog`   tizimlari).   Tog`   tizmasining   balandligi,   katta-kichik   masofaga cho`zilganligi   va   shakli   relyefining   rivojlanishi   va     tog`   jinslari   litologik
tarkibining   xususiyatlariga   bo`g`liq   bo`ladi.   Ikki   yoki   bir   qancha   tog`   tizmalari
yoki   zanjirlari     tutashadigan   joylar   tog`   tugunlari   deyiladi.Tog`   tugunlari   odatda
juda katta balandlikka ega bo`ladi va ularga chiqish qiyin bo`ladi. Tog` tizmasining
turli   burchaklar   hosil   qilgan   holda   undan   ajralib   turadigan   yon   tarmoqlari   tog`
tarmoqlari  deyiladi.
Yassi tog`lik  deb tog`li o`lkalarning ozmi-ko`pmi tekis  yuzaga ega bo`lgan,
ammo   baland     ko`tarilgan     maydonlariga   aytiladi   (masalan,   No`rland,   Anatoliya,
Chanbayshan,Yukon,   Altiplano   va   b.).   Yassi   tog`liklar   doirasida   relyefning
geologik   tuzilish   bilan   bo`lgan   nisbati   har   xil   bo`ladi.   Ayrim   hollarda   yassi
tog`liklar cho`kindi jinslarning gorizontal qatlamidan iborat bo`lgan holda boshqa
sharoitlarda   yassi   tog`liklar   dislokatsiyalashgan   qatlamlardan   hosil   bo`lgan
peneplenlardir.
 “ Tog`lik” va “tog`li o`lka ” tushunchalari sinonimlar bo`lib, Yer yuzasining
atrofdagi   joylarga   nisbatan   keskin   ko`tarilib   turadigan   va   dengiz   sathidan   ancha
katta   balandlikka   ega   bo`lgan     ulkan   maydonli   joylarga   aytiladi   (masalan,   Tibet,
Yunnan   –   Guychou,   Meksika,     Efiopiya   (Habash),   Braziliya   va   b.   tog`liklar).
Tog`liklar   (tog`li   o`lkalar)   tog`   tizimlarini,   tog`   oralig`i   botiqlarini,   uncha   katta
maydonga ega bo`lmagan yassi  tog`liklarni  o`z ichiga oladi. Binobarin, tog`liklar
ham   morfostrukturaviy,   ham     morfoskulpturaviy   hosilalardir.   Har   qanday   tog`li
o`lkaning o`ziga xos xususiyati uning doirasida baland va pastqam joylar orasidagi
ancha   katta   balandlik   tafovvutlarining   mavjudligidir.   Tog`li   o`lkalarda   20-30 0
  li
yonbag`irlar   ustunlik   qilsada,   turli   kattalikdagi   qiyaliklar,   shuningdek   tik
yonbag`irlar   ham   uchraydi.   Yonbag`irlarning   qiyaligi   tog`   jinslarining   sajiyasiga
va relyef hosil qiluvchi omillarning xususiyatlariga bog`liq. Tog`liklar quruqlikda
yassi tog`liklarga nisbatan ancha katta maydonni ishg`ol etadi.
Tog`li   o`lkaning   ozmi-ko`pmi   alohida   ajralgan   holda     joylashgan,   kengligi
va uzunligiga ko`ra deyarli    bir xil masofaga cho`zilgan qismi  tog`  massivi    (lot.
massa   bir bo`lak) deyiladi (masalan, Alp tog` tizimidagi Monblan, Tyanshan tog`
tizimidagi   Mo`g`iltov   va   b.   tog`   massivlari).   Tog`   massivlari   nisbatan   kam parchalanganligi   bilan   farq   qiladi.   Ammo,   tog`li   o`lkaning   qolgan   qismlaridan
keng va chuqur vodiylar bilan ajralib turadi.
Tog`larning   yonbag`irlarini   birlashtirib   turuvchi   eng   yuqori   qismlari   tog`
tepasi  yoki  tog` cho`qqisi  deb ataladi. Tog` tepalarining shakllari xilma-xil. Biroq,
ularning   ko`rinishiga   ko`ra   uchta   asosiy   guruhga   ajratish   mumkin:
1) gumbazsimon; 2) tik cho`qqili hamda 3) yassi yuzali va tik yonbag`irli.
Tog`li hududlar to`g`risida so`z ketganda o`ziga xos relyef tiplarini hosil qiladigan
“qirlar”,   “tepatog`lar”,   “platolar”   va     “tog`   tekisliklari”   terminlarining
xususiyatlarini   bayon   qilish   lozim.   Qirlar   va   platolar   gipsometrik   egri   chiziqda
201   m   dan   500   m   gacha   bo`lgan   oraliqdagi   ikkinchi   pog`onada   joylashgan   va
quruqlikda ularning maydoni 33 mln km 2
 ni tashkil etadi (Shubayev, 1977).
Qirlar   –   Yer   yuzasining   tevarak   atrofdagi   joylarga   nisbatan   biroz   ko`tarilib
turadigan   qismlaridir   (masalan,   Valday,   Janubiy   Shotlandiya,   Normandiya   va
boshqa qirlar). Ko`pgina hollarda qirlar deb  absolyut balandligi 200 m dan yuqori
bo`lgan joylar belgilanadi. 
Platolar   (frans.   plateau )   deb   tekis   yoki   to`lqinsimon,   kam   parchalangan
yuzaga   ega   bo`lgan   baland   tekisliklarga   aytiladi.   Platolar,   qatlamlar   gorizantal
joylashgan   strukturaviy ,   relyefining   pastqam   joylari   lava   bilan   to`lgan   vulkanik ,
denudatsion   va   boshqa   turlarga   ajratiladi.Ular   bir-biridan   relyefning   shakllariga
ko`ra   farq   qiladi:   qirlarda   relyef   parchalangan,   platolarning   relyefi   esa   nisbatan
yassilangan bo`ladi.  Qirlar tekislik yuzasidan asta-sekin ko`tarilib boradi, platolar
esa tik yonbag`irlari orqali tekislikdan ajralib turadi. Shunungdek, qirlar va platolar
bir-birlaridan geologik tuzilishiga ko`ra ham farq qiladi. Qashqadaryo viloyatining
aholisi tog` oldi adirlarni ham qirlar deb atashadi. 
Ba’zi   geomorfologik   adabiyotlarda   dengiz   sathidan   600-1000   m   gacha
bo`lgan   balandliklarda   past,   o`rtacha   baland   va   baland   tepatog`lar   ham   ajratiladi
(3 – jadval). O`zbekistonda bunday joylar  tog` oldi adirlari  deyiladi.
Mavjud     ma’lumotlarga   ko`ra,   agar   Antarktida   materigi   va   jahonning   eng   yirik
Grenlandiya   oroli   ham   tog`li   hududlarga   kiritilsa,   sayyoramiz   quruqlik  qismining
43 % i tog`lar bilan band. Tog`lar Yevropaning 30 %,  Osiyoning 57 %, Shimoliy Amarikaning (Grenlandiya bilan birgalikda)  44 %,  Avstraliyaning 26 %, Janubiy
Amerikaning  23 % va Afrikaning 16 % maydoni tog`lar bilan band (Ryabchikov,
1972).   Materiklar   orasida   “eng   tog`lisi”   Yevrosiyo   bo`lib,   uning   qariyb   48   %
maydoni (26,8 mln. km 2
) tog`li hududlarga to`g`ri keladi. Yevrosiyo, shuningdek,
eng   baland   tog`lar   maskani   bo`lib,   bu   materikdagi   Himolay   va   Qoraqurum   tog`
tizmalarida jahonning barcha  “sakkizminglik” tog` cho`qqilari joylashgan.
Tog`lar   paydo   bo`lishiga   ko`ra   uchta   katta   guruhga   -   tektonik   tog`lar,   vulkanik
tog`lar va erozion tog`larga ajratiladi.
T  e  k  t  o  n  i  k    t  o  g`l   a  r    -  Yer   po`stining   murakkab   tektonik  harakatlari
natijasida vujudga kelgan tog`lardir.Tektonik tog`lar orasida b u r m a l i  t o g`l a r
eng   sodda   tuzilishga   ega.   Burmali   tog`lar   geosinklinallarda   orogenik   jarayonlar
tarqalgan   butun   oblastning   yoppasiga   epeyrogenik   ko`tarilishi   natijasida   va   Yer
po`stidagi   ustki   cho`kindi   qatlamlarning   burmalar   hosil   qilish   natijasida   paydo
bo`ladi.   Yer   po`sti   ayrim   qismlarining   plastikligiga   hamda   tektonik   kuchlanish
miqdoriga   qarab   burmali   dislokatsiyalar   intensivligi   har   xil   bo`ladi.   Shunga
muvofiq   tog`lar   ham   yura   tipidagi   bir   nechta     oddiy   tog`   burmalaridan     tashkil
topgan   bo`lishi   yoki   alp   tipidagi   kabi   murakkab   burmalangan   bo`lishi   mumkin.
Burmali   tog`larning   dissemetrik   tuzilganligini   va   ularning   etagida   tog`   oldi
botiqlarining mavjudligini hamma joyda kuzatish mumkin. 
Faqat   bitta   burmadan   tuzilgan   tog`   tizmalari   nisbatan   juda   kam   uchraydi.
Bunday tog` tizmalarida ko`pgina hollarda gumbaz qismining yemirilishi natijasida
burmalar   buzilgan   va   shu   sababli   burmali   tuzilish   hozirgi   relyefda   yaqqol
ifodalanmaydi.   Ammo   ayrim   hollarda   relyef   va   qatlamlarning   burmali
strukturalarining xususiyatlari orasida bog`liqlikning mavjud ekanligi kuzatiladi. 
Burmali   tog`larning   o`ziga   xos   bir   turini     q   o   p   l   a   m   a   –   b   u   r   m   a   l   i
t   o   g`   l   a   r     hosil   qiladi.   Bu   tog`lar   litosfera   yuqori   qatlamining   ichki   yoyilma
(tangensial)  bosimi va vertikal harakatlari natijasida vujudga kelgan burmalar   va
siljishlar (nadviglar) birikmasidan iborat. Ammo, ko`pgina olimlarning fikricha, bu
tog`larning   shakllanishida   yonlama   bosim   tufayli   tog`   jinslari   massalarining gorizontal  siljishi  asosiy  ahamiyatga ega. Ayrim gorizontal  siljishlarning kattaligi
bu yerda 15-20 km ga yetishi mumkin.
Tektonik yoriqlar bilan chegaralangan balandliklar (ko`tarilmalar) p a l a x s a  
t   o   g`   l   a   r     deyiladi.   Bu   tog`lar   odatda   massiv   ko`rinishga   ega   bo`lib,   tik
yonbag`irli  va nisbatan kam parchalangan.
B u r m a l i – p a l a x s a  t o g` l a r   deb datlabki burmali tog`larning uzoq
vaqt davomida yemirilgan va peneplen holatigacha pasaygan tog`larga aytiladi. Bu
tog`lar   keyinchalik   ikkilamchi   tektonik   jarayonar   ta’sirida   tekislangan   yuza
yoriqlar bilan parchalanadi va ayni paytdagi sodir bo`lgan radial (vertikal) siljishlar
oqibatida ayrim palaxsalarning siljishi oqibatida g o r s t l a r  va  g r a b e n l a r
ning hosil bo`lishiga olib keladi. Tektonik harakatlarning sajiyasiga bog`liq holda
bir-birini kesib o`tishi yoki bir-biriga parallel holda joylashib  y o r i q l a r           
o b l a s t i ni hosil qiladi. Bu oblastlarda tog`larning tepalari (gorstlar) odatda yassi
yuzali   bo`ladi,   yonbag`irlar   esa   katta   qiyalik   bilan   ajralib   turadi.   Vodiylar
(grabenlar)   ko`pincha   katta   chuqurlikka   va   yassi   tipga   ega   bo`ladi.Burmali   –
palaxsa   tog`lar   rivojlangan   tipik   yoriqlar   oblastiga   Sharqiy   Afrika   misol   bo`ladi.
Bu yerda grabenlar ko`p, ularning tipini yirik ko`llar (Tanganika, Albert, Nyasa va
b.) band qilgan.
Burmali-palaxsa tog`larning parchalanishi chekkalaridan boshlanadi va sekin –asta
ularning   ichki   qismlariga   tarqaladi.   Shu   sababli   bu   yerda   palaxsasimon
ko`tarilishlarga qadar shakllangan qadimiy relyef uzoq vaqt saqlanishi mumkin.
V   u   l   k   a   n     t   o   g`   l   a   r   i     paydo   bo`lishiga   ko`ra   akkumulyativ   konussimon
shakldagi qirlardan iborat bo`lib, otqindi jinslardan tuzilgan. Yer yuzasida vulkan
tufayli   vujudga   kelgan,   ammo   ma’lum   darajada   eroziya   o`zgartirgan     relyef
shakllari keng tarqalgan.
E r o z i o n   t o g` l a r   Yer yuzasining chuqur erozion parchalanishi  natijasida
vujudga   kelgan   tog`lardir.   Eroziya   tog`lari   odatda   tog`   jinslarining   gorizontal
qatlamlaridan tuzilgan va atrofdagi joylar ustida baland ko`tarilgan. Erozion tog`lar
uchun tik yonbag`irlar, ko`plab  V- simon vodiylar va daralar xos. Hozirgi   tog`lar   yirik   tog`   oralig`i   (Tyanshandagi   Farg`ona,   Uraldagi   Chelyabinsk
va   b.)   cho`kmalarida   yura   yotqiziqlarining   mavjudligiga   ko`ra     yura   davridan
boshlab  shakllanib  kelmoqda.  Ammo ular  bir  necha  bor  denudatsiya    qirqilishiga
duchor   bo`lgan   va   faqat   eng   yangi   tektonik   bosqichdagi   (o`rta   oligotsendan   va
ayniqsa o`rta pliotsendan) ko`tarilishlar hozirgi relyefda deyarli to`liq ifodalanadi.
Yer po`stining faqat manfiy qayrilishida shakllanadigan “tog` ildizlari”  tog`larning
paydo   bo`lishidan   boshlaboq   cho`kish   ko`rsatkichini   saqlab   qoladi.   Cho`kish   –
ildizlarning chuqurligi va   tog`lar ko`tarilishining balandligi (hozirgi ustki qatlam
va   platformaning   tagi   sathidan)   yura   davridan   boshlab   tog`larning   denudatsion
qirqilish   kattaligiga   teng,   deb   taxmin   qilinadi.   Qadimiy   (kaledon,   gersin   va   b.)
tog`lar Yerda saqlanib qolmagan. Ular davriy ravishda denudatsiya bilan qirqilgan
va tekislanish yuzalari bilan almashingan. 
I.2. Tog`larning tasnifi
Tog`li   o`lkalar   morfostrukturasining   tasnifi .   N.V.Dumitrashko     (1976)
tog`li   o`lkalar   morfostrukturasini   ularning   tarixiy   evolyutsiya   jarayonida   ancha
katta   tafovutlarni   o`z   boshidan   kechirgan   morfoarxitekturaning   (geotekturaning)
ayim   yirik   qismlariga   mos   keladigan   tiplarga   ajratish   eng   to`g`ri   tasnifi,   deb
hisoblaydi.   Epigeosinklinal   tog`   zonalarida   tog`li   morfostukturalarning   tiplari
(xillari) ularning toorogen (geosinklinal) va orogen rivojlanishining xususiyatlariga
ko`ra   ajratiladi.Epiplatformali   tog`li   o`lkalarda   morfostruktura   tiplari
burmalanishning   sajiyasi   va   yoshiga   hamda   orogenez   paytida   tog`larning
ko`tarilishi oldidan sodir bo`lgan joylashishiga ko`ra, materik riftogenlarda esa rift
tizmalari   va   cho`kmalarini   hosil   qilgan   ikki   tomonga   siljituvchi   eng   yangi
harakatlarning   tipi,   joylashuvi   va   intensivlashtirishiga   ko`ra   ajratiladi.   Tog`
morfostrukturalarining   rivojlanishida   chuqurlik   yoriqlari   katta   ahamiyatga   ega.
Chuqurlik yoriqlari, uzilmalar, siljishlar va fleksuralar chiziqli morfostruturalardir.
Morfostrukturalarning   tarixiy   rivojlanishi   jarayonida   faol   (aktiv),
neotektonik   bosqichdagi   eng   harakatchan   va   passiv,   kam   harakatchan
morfostrukturalar   ajratiladi.   Tog`   morfostrukturalarini   tasniflashda   faol,   passiv,
merosiy, merosiy-qayta ko`tarilgan morfostrukturalar ko`rsatilishi lozim. Tog`larning   balandligiga   ko`ra   tasnifi .   Tog`larni   balandligi   va   relyef   tiplariga
ko`ra ajratishda Z.A.Svarchevskaya (1965) quyidagi qoidalarga asoslanadi:
1) tog`lar morfostruktura elementlaridan iborat va ularning paydo bo`lishida asosiy
omil deb tektonika hisoblanishi kerak;
2)   ekzogen   jarayonlar   morfostrukturani   ancha   o`zgartiradi   va   unga   tashqi   o`ziga
xos xususiyatlarni beradigan morfoskulptura elementlarini kiritadi;
3)   tog`li   o`lkalarning   bir   qator   xususiyatlari   shu   hududning   ilgarigi   tarixi   bilan
bog`liq.
Z.A.Svarchevskayaning   fikricha,   “baland   tog`,   o`rtacha   baland   tog`     va   past   tog`
relyefi   tushunchalariga   odatda   ekzogen   jarayonlarga   bog`liq   bo`lgan   relyefning
umumiy   qiyofasi   to`g`risidagi   umumiy   tasavvur   turadi.   Shu   sababli   aniq
ifodalaydigan   qoidaning   yo`qligi   tufayli     bu   tushuncha   juda     subektivligini
namoyon qiladi” .
Z.A.Svarchevskaya   tog`   relyefini   tog`larning   balandligi   bilan   bog`liq   holda
tasniflashda   tog`larning   dengiz   sathidan   balandligi   va   gradiyentlarini   asos   qilib
oladi va ularni 7 tipga birlashtiradi  (3-jadval). 
Kartografik amaliyotda tog`larni balandligiga ko`ra 3 ta asosiy tipga ajratish
qabul qilingan:
Tog`larning   parchalanishiga   ko`ra   tasnifi. Tog`li   o`lkalar   gorizontal   va   vertikal
parchalanishiga ko`ra ham tasniflanadi. Tog`li o`lkalarning parchalanishi deganda
orografik   elementlar   (tog`   tizmalari   va   vodiylari)   chizmada   hosil   qiladigan
suratlarning   har   xil   tiplari   tushuniladi.   Tog`li   o`lkalarda   gorizontal
parchalanishning 5 ta asosiy tipi ajratiladi (1-chizma).
1.   Radial   parchalanish da   tog`   tizmalari   eng   katta   balandlikka   va   yulduzsimon
ko`rinishga  ega bo`lgan markaziy tog` tugunida tutashadi .
2.   Patsimon   yoki   ko`ndalang parchalanish   bosh suvayirg`ich tizmadan har ikkala
tomonga   kalta   yon   tarmoqlar   ajralib   chiqadi   va   bu   tarmoqlar   asosiy   tizmaga
nisbatan har xil burchaklarni hosil qilishi mumkin.
3.   Panjarasimon   parchalanish   murakkab   tuzilishga   ega   bo`lgan   tog`liklarda
rivojlanadi. Ularda bir qancha ozmi-ko`pmi parallel  joylashgan tog` tizmalari bir- biridan   bo`ylama   vodiylar   orqali   ajratilgan   va   ko`ndalang   vodiylar   orqali
bo`laklangan bo`ladi. Bo`ylama vodiylar tektonik  jarayonlar, ko`ndalang vodiylar
esa eroziya  jarayonlari tufayli vujudga keladi.
4.  Kulissimon parchalanish  bosh suvayirg`ich tizmadan o`tkir burchak hosil qilgan
holda     bir   tomonga   qarab   ajralib   chiqqan   tizmalar   tizimi   bilan   ifodalanadi.
Kulissimon parchalanishning boshqa bir xilida tog`li o`lkani hosil qiluvchi parallel
tizmalar bir-biriga nisbatan bir xil yo`nalishda joylashgan bo`ladi.
5.   Virgatsiya   parchalanishi     tog`   zanjirining   bir   yo`nalishdagi   tarmoqlanishida
kuzatiladi.   Bunday   holda     tog`   zanjirining   oxiri   yelpig`ich   shakldagi   tizmalar
tizimidan iborat bo`ladi.
Gorizontal parchalanishning  asosiy tiplari. 1-chizma.  Tog`larning balandligi va relyef tipiga ko`ra tasnifi (Z.A.Svarchevskaydan, 1965, 1976)                                 3-jadval.
Tog`larning
balandligiga ko`ra
tiplari Tog`larning
relyefiga ko`ra
tiplari Parchalanish chuqurligi, m
Erozion-denudatsion  parchalanish Dengiz sathidan
balandliligi, m Gradiyentlar,
m/km
(S.S.Shults
bo`yicha) Boshqa
ekzogen
jarayonlar
Eng baland tog`lar Eng baland
relyef Chuqur parchalanish 4000-3000
O`rtacha parchalanish 3000-1000
Kam parchalanish 1000-200  5000 200 Muzlik,
nivatsion,
arid
Baland tog`lar Baland tog`
relyefi Chuqur parchalanish 3000-2000
O`rtacha parchalanish 2000-1000
Kam parchalanish 1000-200 5000-3000 100 - “ -
O`rtacha   baland
tog`lar O`rtacha
baland tog`
relyefi Chuqur parchalanish 2000-1000
O`rtacha parchalanish 1000-500
Kam parchalanish 500-200 3000-2000 50 - “ -
Past tog`lar Past tog`
relyefi Chuqur parchalanish 1500-500
O`rtacha parchalanish 400-300
Kam parchalanish 300-100 2000-1000 25
- “ -
Baland   tepatog`lik
(xolmogorey)   va
mayda tepatog`lik Mayda tog`
relyefi Chuqur   parchalanish   (bir   necha   o`n   va
yuz m)
O`rtacha parchalanish
Kam parchalanish 1000-600 -
- “ -
O`rtacha   baland
tepatog`lik 600-300 -
Past tepatog`lik 300-0 -  Tog`larning   paydo   bo`lishiga   ko`ra   tasnifi. Tog`lar   dreyfdagi   (siljiyotgan)
plitalarning old chekkasida, materik va okean cho`kmalari orasidagi o`tish oblastida
hosil  bo`ladi. Ularning paydo bo`lishida gorizontal  siqilish asosiy ahamiyatga ega.
O`rta Osiyoda Garm poligonida olib borilgan kuzatishlar natijalariga ko`ra vertikal
harakatlar   deyarli   to`rt   marta   oshiqroq.   Yer   po`stining   siqilishda   va   qayrilishida
uning   qalinlashishi   va   nafaqat   tog`larning,   balki   “tog`   ildizlari”ning   ham   hosil
bo`lishi   sodir   bo`ladi   (Svarchevskaya,   1976).   Yer   sharida   tog`larning   paydo
bo`lishining asosiy sababi tektonik va vulkanik endogen jarayonlardir. Yer yuzasida
tog`larning mavjudligi geologik o`tmishda endogen kuchlarning intensiv harakati va
shuningdek,   endogen   kuchlar   bilan   bir   paytda   tog`   relyefini   yemirishga   hamda
tekislashga   yo`naltirilgan   ekzogen   kuchlarning   faolligi   to`g`risida   dalolat   beradi.
Tog`larda   nurashning   intensivligi   ularning   absolyut   balandligining   oshishi   bilan
kuchaya boradi.
Tog`lar   paydo   bo`lishiga   ko`ra   uchta   katta   guruhga   -   tektonik   tog`lar,
vulkanik tog`lar va erozion tog`larga ajratiladi.
T  e k  t  o n  i  k    t  o g`l  a  r     -  Yer   po`stining  murakkab tektonik  harakatlari
natijasida vujudga kelgan tog`lardir.Tektonik tog`lar orasida b u r m a l i  t o g`l a r
eng   sodda   tuzilishga   ega.   Burmali   tog`lar   geosinklinallarda   orogenik   jarayonlar
tarqalgan   butun   oblastning   yoppasiga   epeyrogenik   ko`tarilishi   natijasida   va   Yer
po`stidagi   ustki   cho`kindi   qatlamlarning   burmalar   hosil   qilish   natijasida   paydo
bo`ladi.   Yer   po`sti   ayrim   qismlarining   plastligiga   hamda   tektonik   kuchlanish
miqdoriga   qarab   burmali   dislokatsiyalar   intensivligi   har   xil   bo`ladi.   Shunga
muvofiq   tog`lar   ham   yura   tipidagi   bir   nechta     oddiy   tog`   burmalaridan     tashkil
topgan   bo`lishi   yoki   alp   tipidagi   kabi   murakkab   burmalangan   bo`lishi   mumkin.
Burmali   tog`larning   dissemetrik   tuzilganligini   va   ularning   etagida   tog`   oldi
botiqlarining mavjudligini hamma joyda kuzatish mumkin. 
Faqat   bitta   burmadan   tuzilgan   tog`   tizmalari   nisbatan   juda   kam   uchraydi.
Bunday tog` tizmalarida ko`pgina hollarda gumbaz qismining yemirilishi natijasida
burmalar   buzilgan   va   shu   sababli   burmali   tuzilish   hozirgi   relyefda   yaqqol ifodalanmaydi.   Ammo   ayrim   hollarda   relyef   va   qatlamlarning   burmali
strukturalarining xususiyatlari orasida bog`liqlikning mavjud ekanligi kuzatiladi. 
Burmali   tog`larning   o`ziga   xos   bir   turini     q   o   p   l   a   m   a   –   b   u   r   m   a   l   i
t   o   g`   l   a   r     hosil   qiladi.   Bu   tog`lar   litosfera   yuqori   qatlamining   ichki   yoyilma
(tangensial)   bosimi   va   vertikal   harakatlari   natijasida   vujudga   kelgan   burmalar     va
siljishlar (nadviglar) birikmasidan iborat. Ammo, ko`pgina olimlarning fikricha, bu
tog`larning   shakllanishida   yonlama   bosim   tufayli   tog`   jinslari   massalarining
gorizontal   siljishi   asosiy   ahamiyatga   ega.   Ayrim   gorizontal   siljishlarning   kattaligi
bu yerda 15-20 km ga yetishi mumkin.
Tektonik yoriqlar  bilan chegaralangan  balandliklar  (ko`tarilmalar)          p a l  a x s a
t o g` l a r  deyiladi. Bu tog`lar odatda massiv ko`rinishga ega bo`lib, tik yonbag`irli
va nisbatan kam parchalangan.
B u r m a l i – p a l a x s a  t o g` l a r   deb datlabki burmali tog`larning uzoq
vaqt davomida yemirilgan va peneplen holatigacha pasaygan tog`larga aytiladi. Bu
tog`lar   keyinchalik   ikkilamchi   tektonik   jarayonlar   ta’sirida   tekislangan   yuza
yoriqlar bilan parchalanadi va ayni paytdagi sodir bo`lgan radial (vertikal) siljishlar
oqibatida ayrim palaxsalarning siljishi oqibatida g o r s t l a r   va   g r a b e n l a r
ning   hosil   bo`lishiga   olib   keladi.   Tektonik   harakatlarning   sajiyasiga   bog`liq   holda
bir-birini kesib o`tishi yoki bir-biriga parallel holda joylashib  y o r i q l a r          
o b l a s t i ni hosil qiladi. Bu oblastlarda tog`larning tepalari (gorstlar) odatda yassi
yuzali   bo`ladi,   yonbag`irlar   esa   katta   qiyalik   bilan   ajralib   turadi.   Vodiylar
(grabenlar)   ko`pincha   katta   chuqurlikka   va   yassi   tubga   ega   bo`ladi.Burmali   –
palaxsa tog`lar rivojlangan tipik yoriqlar oblastiga Sharqiy Afrika misol bo`ladi. Bu
yerda grabenlar ko`p, ularning tubini yirik ko`llar (Tanganika, Albert, Nyasa va b.)
band qilgan. 
Burmali-palaxsa tog`larning parchalanishi  chekkalaridan boshlanadi  va sekin –asta
ularning   ichki   qismlariga   tarqaladi.   Shu   sababli   bu   yerda   palaxsasimon
ko`tarilishlarga qadar shakllangan qadimiy relyef uzoq vaqt saqlanishi mumkin. V   u   l   k   a   n     t   o   g`   l   a   r   paydo   bo`lishiga   ko`ra   akkumulyativ   konussimon
shakldagi   qirlardan   iborat   bo`lib,   otqindi   jinslardan   tuzilgan.   Yer   yuzasida   vulkan
tufayli   vujudga   kelgan,   ammo   ma’lum   darajada   eroziya   o`zgartirgan     relyef
shakllari keng tarqalgan.
E   r   o   z   i   o   n     t   o   g`   l   a   r     Yer   yuzasining   chuqur   erozion   parchalanishi
natijasida   vujudga   kelgan   tog`lardir.   Eroziya   tog`lari   odatda   tog`   jinslarining
gorizontal   qatlamlaridan   tuzilgan   va   atrofdagi   joylar   ustida   baland   ko`tarilgan.
Erozion tog`lar uchun tik yonbag`irlar, ko`plab  V- simon vodiylar va daralar xos.
Hozirgi tog`lar yirik tog` oralig`i (Tyanshandagi Farg`ona, Uraldagi Chelyabinsk va
b.) cho`kmalarida yura yotqiziqlarining mavjudligiga ko`ra   yura davridan boshlab
shakllanib   kelmoqda.   Ammo   ular   bir   necha   bor   denudatsiya     qirqilishiga   duchor
bo`lgan va faqat eng yangi tektonik bosqichdagi (o`rta oligotsendan va ayniqsa o`rta
pliotsendan) ko`tarilishlar hozirgi relyefda deyarli to`liq ifodalanadi. Yer po`stining
faqat   manfiy   qayrilishida   shakllanadigan   “tog`   ildizlari”     tog`larning   paydo
bo`lishidan boshlaboq cho`kish ko`rsatkichini saqlab qoladi. Cho`kish – ildizlarning
chuqurligi   va   tog`lar   ko`tarilishining   balandligi   (hozirgi   ustki   qatlam   va
platformaning   tagi   sathidan)   yura   davridan   boshlab   tog`larning   denudatsion
qirqilish   kattaligiga   teng,   deb   taxmin   qilinadi.   Qadimiy   (kaledon,   gersin   va   b.)
tog`lar Yerda saqlanib qolmagan. Ular davriy ravishda denudatsiya bilan qirqilgan
va tekislanish yuzalari bilan almashingan. 
Geosinklinallar   va   burmali   tog`   hosil   bo`lishi.   Yer   po`stining   dengiz   tubida
nisbatan uncha katta bo`lmagan kenglikdagi yuzlab va minglab kilometr masofaga
cho`zilgan,   odatda   yoriqlar   bilan   chegaralangan   chuqur   bukilmasi   geosinklinal
deyiladi.   Bu   bukilma   uzoq   vaqt   davomida   cho`kindi   va   vulkan   jinslarining   juda
qalin   qatlami   bilan   to`ladi   va   so`ngra   tektonik   deformatsiyalar   natijasida   burmali
tog` zanjiriga aylanadi.
Keng   ma’noda   geosinklinal   (geosinklinal   mintaqa   yoki   geosinklinal   tizim)
deb   Yer   po`stining   tektonik   jihatdan   harakatchan   va   keskin   parchalangan   burmali
mintaqasiga   aytiladi.   Geosinklinal   uchun   vertikal   harakatlarning   yuqori   tezligi   va katta   tebranishi,   intensiv   burma   hosil   bo`lishi,   magmatik   jarayonlar,vulkanizm   va
yer qimirlashlari xos. 
Barcha geosinklinallarga paleozoyda asos solingan. Quyi paleozoyda silur va
devonning   boshida     kaledon   (Shotlandiyadagi   tog`ning   nomi   bilan)   yoki   baykal
burmali   tog`   hosil   bo`lishi   kechgan   geosinklinal   mintaqa   mavjud   bo`lgan.   Bu
burmali   tog`   hosil   bo`lishi   ko`pi   keyingi   tog`   hosil   bo`lishi   bilan   qayta   ishlangan
katta   maydonlarni   ishg`ol   etgan.   Kaledon   strukturalari   hozirgacha   ikkita:   a)
Shotlandiya – Skandinaviya – Shpitsbergen – Grenlandiya – Shimoliy Appalachi va
b) Baykalbo`yi va Baykalorti yoyida saqlangan. Keyinchalik bu tog`lar tekislanish
yuzasiga aylangan.
Paleozoyning ikkinchi yarmida  gersin  (Gars tog`larining nomi bilan) burmali
tog` hosil bo`lishi (u varissiy burmalanishi ham deyiladi) bo`lib o`tadi.Bu tog` hosil
bo`lishi   devon  davrining  oxiridan  perm   davrining  oxirigacha,  hatto  trias  davrining
boshigacha   bir   necha   fazada   kechgan.Bu   tog`   hosil   bo`lishi   epoxasida   Ural   va
G`arbiy Sibir, O`rta Osiyo, Tyanshan, Oltoy, Sayan, Markaziy Osiyoning ko`pgina
tog`larining,   Markaziy,   Britaniya   orollarining   janubiy   yarmining,   Mezeta,   Kap
tog`larining, Appalachi va Avstaliya Alpining o`tmishdoshlari hosil bo`lgan.
Mezozoy   davomida   gersin   tog`   hosil   bo`lishining   barcha   tizimi   tekislanish
yuzasiga   aylangan.   Bu   paytga   kelib   nurash   mahsulotlari   olib   ketilgan   yangi
geosinklinalning   rivojlanishi   boshlanadi.   Keyinchalik   Yer   po`stining   unda   hosil
bo`lgan tog`  burmasi   alp   burmali tog` hosil  bo`lishi deb ataladi. Alp burmalanishi
mezozoy  va  kaynazoyda  (bo`r   davrining  oxiridan    va  pliotsengacha)   bo`lib  o`tgan
va bir necha fazadan iborat bo`lgan.
Orogenezning   mezozoy   fazasida   Osiyo   shimoli-sharqining   tog`lari   va
Kordilera tizimining ichki tizmalari hosil bo`lgan.
Asl   alp   geosinklinal   burmasi   Tetis   okeani   o`rnida   vujudga   kelgan.   Unga
Atlas,   Pireney,   Alp,   Apennin,   Balkan,   Karpat,   Qrim,   Kavkaz,   Tavr   va   Anatoliya, Elburs   va   Eron   tog`ligi,   Hindukush,   Pomir-Oloy   va   Himolay,   Hidixitoy   va
Indoneziyaning   tizmalari,   Kamchatka,   Saxalin,   Sxote-Alin,   Yaponiya   va   Filippin
orollarining   burmali   tog`   tizimlari;   Kordilera   va   And   tog`   tizimlari   va   g`arbiy
Antarktidaning tog` tizimlari kiradi.
Alp   orogenezining   tog`lari   yosh   bo`lganligi   sababli   tog`   relyefi   yaqqol
ifodalangan baland tog`lardir.
Sharqiy   Osiyo   va   Kuril   –   Kamchatka   oraliq   polosa   hozirgi   geosinklinaldir.
Aleut,   Kuril   va   boshqa   vulkan   orollari   geosinklinal   jarayonining   boshlang`ich
fazasi,   orollarning   yoyi   uning   ikkinchi   fazasidir.   Kelgusida   hozirgi   dengizlarning
tubi   hisobiga   tog`lar   vujudga   kelishi   mumkin,   orollar   bo`lg`usi   yosh   tog`lardagi
qadimiy uchastkalar  bo`lib qoladi. Yangitdan hosil  bo`lgan tog`li oblast  materikka
qo`shiladi va materik maydonini kengaytiradi.
Paleozoy strukturalari 35 mln.km 2
ni yoki quruqlik maydoninng 20%ini band
etadi,   mezokaynazoy   burmalanish   oblastlariga   41   mln.   km 2
  yoki   materik   po`sti
maydonining 23%i to`g`ri keladi.
Har   bir   geosinklinal   mintaqasining   tog`lari   navbatdagi   tog`   hosil   bo`lish
paytiga kelib nurash va denudatsiya tufayli peniplenga aylanadi. Kaledon va gersin
tog`lari   mezazoyda   tog`   sajiyasini   yo`qotadi   va   barcha   materiklarda   uncha   baland
bo`lmagan   tekislanish   yuzalari   ko`rinishiga   ega   bo`ladi.   Mezakaynazoy   tog`   hosil
bo`lishi   peneplenlashgan   hududlar   po`sti   uchastkalarining   qayta   qurilishiga   turtki
bo`ladi. Litosferaning yangi harakatlari ta’siri ostida ularda qayta tog` hosil bo`lishi
sodir   bo`ladi,   ammo   bu   tog`   hosil   bo`lishi   burmali   emas,   balki   palaxsa   sajiyasiga
ega   bo`ladi.   Bunday   tog`larni   V.A.Obruchyev   yoshargan   (qayta   hosil   bo`lgan)
tog`lar   deb   atagan.   Bunday   tog`lar   avvalgi   burmali   va   yangi   buzilish
dislokatsiyalarining nisbatiga bog`liq holda palaxsali, palaxsali-burmali va burmali-
palaxsali tog`lar ham deyiladi. Yoshargan   tog`lar   mintaqasi   turli   yoshdagi   ko`tarilgan   uchastkalarni   o`z
ichiga   oladi.   Qadimiy   tokembriy   platformalarda   Hindiston   yarim   orolining   Gat
tog`lari,   Arabiston   yarim   oroli   va   Markaziy   Afrikaning   tizmalari,   Braziliyaning
syerralari,   paleozoy   platformalarida   Skandinaviya   tog`lari,   Ural,   Mezeta,Markaziy
Fransiya massivi, Markaziy Yevropa tog`lari, Tyanshan, Oltoy, Sayan, Zabaykalye
tizmalari,   shuningdek   Appalachi,   Argentina   syerralari,   Kap   tog`lari   va   Avstraliya
Alp tizmasi tog`lari, hosil bo`lgan. Cherskiy tog`ligi mezozoy yoshidagi yoshargan
tog`lardir.
Yoshargan   tog`larni   vujudga   kelishiga   sabab   bo`lgan   yonlama   bosim
kaynazoy   burmalanishidan   yoki   yangi   geosinklinal   tomonidan   yoki
harakatlanayotgan   okean   tubidan   tarqalgan.   Masalan,   Tyanshanning   yosharishi
Pomir-Oloyning alp orogenezi bilan, Shimoliy–Sharqiy Sibir tog`larining yosharishi
esa   Tinch   okean   cho`kmasining   o`sishi   bilan   bog`liq   deb   hisoblanadi.   Gondvana
palaxsasining   gorizontal   siljishi   natijasida   nafaqat   Hindiston   Osiyoga   qo`shilib
qolmasdan,   Himolay   tagiga   ham   kiradi,   ularning   ko`tarilishiga   sabab   bo`ladi   va
ehtimol Janubiy Sibir tog`larining ko`tarilishiga ham sabab bo`ladi.
Yoshargan   tog`larning   hosil   bo`lishi   -   tog`li   o`lkalarning   rivojlanishidagi
peneplenlashuvdan keyingi yangi va zaruriy stadiyadir. Burmali tog`lar episinklinal,
yoshargan tog`lar epiplatforma tog`lardir.
Neogenda (oligotsendan boshlab ﴿   sodir bo`lgan tektonik harakatlar eng yangi
tektonik   harakatlar   deb   ataladi;   kishilarning   faoliyati   natijalari   kuzatiladigan
paytdagi   harakatlar   esa   hozirgi   tektonik   harakatlar   deyiladi.   Hozirgi   tektonik
harakatlarning   yoshi   7-6   ming   yil.   Eng   yangi   va   hozirgi   tektonik   harakatlar
neotektonik harakatlar yoki neotektonika nomi bilan birlashtiriladi.
Yoshargan tog`larning morfostruktura relyefining vujudga kelishi diz’yunktiv
ajralish   dislokatsiyalariga   bog`liq.   Peneplen   palaxsasining   vertikal   harakatlari   tog`
tizmalari   va   vodiylarini   yaratadi.   Eng   oddiy   holda   faqat   uzilma   pog`onasi     hosil
bo`ladi.   Bunday   pog`ona   Sevenna,   Markaziy   Fransiya   massivi,   Gat   tog`larida   va Braziliya   serralarida   yaqqol   namoyon   bo`ladi.   O`rab   turgan   tekislik   ustida   qad
ko`tarib turadigan tanho tog` massivini uzilmalarning ikki liniyasi chegaralab turishi
mumkin.   Gars,   Torbog`atoy,   Markaziy   Afrika   tizmalari,   Shvarsvald   va   Vogeza
Reyn grabeni orqali ikki qismga bo`lib tashlangan bitta gorstdan iborat.
Katta burmali-palaxsali va palaxsali-burmali tog`li o`lkalar ko`proq tarqalgan
(Ural,   Tyanshan,   Oltoy,   Sayan,   Baykalorti,   Appalachi,   Avstraliya   Alp   tog`lari   va
b.).   Ular   past   tog`,   o`rtacha   baland   (ural,   Baykalorti,   Appalachi)   va   baland   tog`
(Tyanshan,   Oltoy)   relyefiga   ega.Tog`larning   balandligidagi   farq   orogenik
bosimning intensivligi bilan bog`liq. Tyanshan alp burmasi yonida, Ural esa undan
uzoqda joylashgan. 
Burmali   tog`larda   ham,   yoshargan   tog`larda   ham   bir   xil   destruksion
jarayonlar   harakatlanadi   va   bir   xil   geomorfologik   balandlik   mintaqalari   yaratiladi.
Destruksiya   jarayonlariga   duchor   bo`lgan   baland   ko`tarilgan   burmali-palaxsali
tog`lar asl alp relyefiga ega.
Umuman   tog`lar   tashqi   qiyofasi,   balandligi   va   yonbag`irlar   qiyaligiga   ko`ra
ham xilma-xil. Shu sababli tabiatidan foydalanishni tashkil etishda tog` hududlarini
kartada   tasvirlashda   ularning   bu   xususiyatlariga     albatta   e’tibor   qaratilishi   lozim.
Mavjud   kartografik   amaliyotda   tog`larni   balandligiga   ko`ra   uchta   asosiy   tipga
ajratish qabul qilingan.
           I. P a s t   t o g` l a r  200 m dan 700-800 m gacha absolyut balandlikka ega.
Bunday   tog`lardagi   ayrim   cho`qqilarning   balandligi   1000-1200   m   gacha   yetadi,
yonbag`irlarning qiyaligi  5 o
 dan 10 o
 gacha, ayrim hollardagina undan ziyod bo`ladi.
Past   tog`larda   parchalanish   chuqurligi   200-500   m.   Bu   tog`lar   tepasining   yuzasi
yassilanmagan bo`lsada, ayrim hollarda tik qoyali shakllar ham uchraydi. Tog`larni
tashkil   etuvchi   jinslarning   qattiq   yoki   yumshoqligiga   bog`liq   holda,   shuningdek
yemirilish (denudatsiya)   jarayonlarining intensivligiga ko`ra past tog`lar 2 guruhga
ajratiladi. a)   relyefning   yassilangan   shakllari   va   denudatsiya   jarayonlari   tufayli   ancha
yemirilgan past tog`lar;
b)   relyefning   tikroq   shakliga   ega   bo`lgan   past   tog`lar.   Bu   tog`lar   uchun   o`tkir
cho`qqilar,   tizmalar   tepalarining   tikligi,   tik   yonbag`irlarning   ustuvorligi   va   chuqur
parchalanganligi xos.
 Past tog`lar odatda yirik tog` tizimlari va tizmalarining tog`oldini hosil qiladi. 
Past   tog`larning   relyefi   ularning   tuzilishi   va   iqlim   sharoitlariga   bog`liq   holda   turli
xil   bo`ladi.   Yuqori   kengliklardagi   past   tog`larning   baland   tepalari,   ba’zan
yonbag`irlari   ham   baland   tog`-tundra   o`simliklari   bilan   qoplangan,   toshloqzorlar
ko`p;   mo`tadil   kengliklarda   joylashgan   past   tog`lar   esa   o`rmonlar   bilan   qoplangan
va   toshloqzorlar   juda   kam   uchraydi.   Turli   chidamlikka   ega   bo`lgan   jinslardan
tuzilgan past tog`lar keskin kontinental iqlim sharoitlariga ega bo`lgan O`rta Osiyo
sharoitlarida   kuchli   nurash   tufayli   tepasi   qoyali,   o`tkir   cho`qqili     va   tik
yonbag`irlarga ega bo`ladi.
Past   tog`lar   nisbatan   kuchsiz   parchalanganligi   sababli   dehqonchilikda   foydalanish
va aholi manzilgohlari uchun yaroqli  bo`lgan yerlarning ancha katta maydonlariga
ega. 
Quruqlikdagi past tog`larning maydoni  27 mln. km 2
 (Shubayev, 1977).
        II. O` r t a c h a   b a l a n d  t o g` l a r   absolyut balandlik 700-800 m dan
2000m   gacha   bo`lgan   oraliqda   joylashgan.   Bu   tipga   mansub   bo`lgan   tog`larda
parchalanish   chuqurligi   350   m   dan   1000   m   gacha   bo`ladi.   Bu   tog`larning
yonbag`irlarini   o`rtacha  qiyaligi   10  –  25 0
C.  Yuqori   kengliklardagi   o`rtacha  baland
tog`larning eng yuqori qismlari qor chizig`idan yuqori bo`lishi mumkin va bunday
holda   nival   mintaqa   uchun   xos   bo`lgan   relyef   shakllanadi.   Ammo,   baland
tog`lardagi   nival   mintaqadan     farq   qilgan   holda   parchalanish   chuqurligi   kamroq,
tog` tepalari uncha tik emas.
              Turli   iqlim  sharoitlarida  o`rtacha   baland  tog`larning  yoysimon  tepalari  yassi
yonbag`irlarga o`tadi. Nisbatan sekin oqadigan daryolar nurash mahsulotlarini olib
ketishga  ulgurmaydi   va  nurash    mahsulotlar  pastqam  joylarda  to`planadi   va  ularni o`simliklar qoplab ola boshlaydi. Tog`larning o`rmonsiz tepalari topshloqzorlardan
iborat.
        Arid iqlim sharoitlarida intensiv nurash o`rtacha baland tog`larning o`ziga xos
relyefini   shakllantiradi:   turli   shakllardagi   qoyalar,   tik   tog`   tepalari,   tik
zinapoyasimon yoki jarsimon yonbag`irlar hosil bo`ladi.
       O`rtacha baland tog`lar tashqi ko`rinishiga ko`ra uch xilga ajratiladi: 
a) relyefning tekislangan shakllariga ega bo`lgan tog`lar;
b) relyefning keskin burchaksimon shakllariga ega  bo`lgan tog`lar;
c) relyefning alp shakllariga ega  bo`lgan tog`lar.
O`rtacha baland tog`larning materiklardagi umumiy maydoni 24 mln.km 2
.
                  III.   B   a   l   a   n  d       t   o   g`   l   a   r     deb   balandligi   2000   m   dan   ziyod   bo`lgan
tog`larga aytiladi. Baland tog`larda gorizontal parchalanish chuqurligi 1000 m dan
kam bo`lmaydi, yonbag`irlarning qiyaligi  ko`pgina hollarda 25 0
  dan ziyod bo`ladi.
Baland tog`larga quruqlikning 16 ming km 2
  maydoni to`g`ri keladi. 
Baland tog`larning   nival  va glyatsial  mintaqasida  relyef  shakllanishining  faoliyati
muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Baland   tog`larning   tepalari   qor   chizig`idan   yuqori
bo`lsa,   ular   relyefning   nival   va   glyatsial   shakllari   (karrlar,   karlinglartroglar   va   b.)
hozirgi   shakllanish  mintaqasiga   kiradi.  Bu  mintaqaning  relyefi   uchun  o`tkir  qirrali
cho`qqilar,   baland   va   tik   yonbag`irlar   xos.   Yonbag`irlarning   tikligi   sababli   nurash
mahsulotlari   pastga   tomon   tushadi,   o`pirilmalar,   tosh   ko`chkilari   kabi   jarayonlar
sodir   bo`ladi.Bu   mintaqadan   pastga   tomon   harakatlanadigan   muzliklar   mintaqani
nurash mahsulotlardan tozalaydi.
Qor   chizig`idan   quyida   morfoskulpturaning   shakllanishida   muvaqqat   va
doimiy   suv   oqimlarining   ahamiyati   juda   katta.   Bo`ylama   kesmalari   batamom
tugallanmagan   chuqur   daryo   vodiylari   tog`larni   parchalaydi.Hosil   bo`lgan   nurash
mahsulotlarni daryolar olib ketadi. 
Mo`tadil   mintaqaning   baland   tog`larida   mintaqaga   subnival   mintaqa
tutashgan   bo`ladi.   Bu   mintaqa   morfoskulpturasida   o`tmishda   nival   mintaqa
sharoitlarida   vujudga   kelgan     va   hozirgi   paytda   oqar   suvlar   va   fizikaviy   nurash ta’siri   ostida   bo`lgan   relyef   shakllari   mavjud.   Bu   yerda   karrlar   nurash   materiallari
bilan   to`lib   qolgan   yoki   ko`llar   bilan   band.   Oxirgi   morena   marzalari   yuvilgan,
yonlama   troglarning   quyi   qismi   daralar,   ko`pgina   hollarda   esa   sharsharalar   bilan
parchalangan.
Subnival   mintaqadan   pastda     tog`   yonbag`irlari   yotiqroq   bo`ladi,   daryo
vodiylari asta-sekin kengayadi. 
  Baland   tog`lar   yonbag`irlarining  quyi   qismida   yuqoridan   keltirilgan   g`ovak
jinslarning   to`planishi   sodir   bo`ladi,   delyuvial   qatlamlar   va   yotqiziqlarning
yoyilmalari  (konussimon yotqiziqlar) vujudga keladi. Daryolar murakkab allyuvial
terrasalari bo`lgan keng vodiylarda sekin oqadi.
Relyefining   kuchli   parchalanganligi   va   aholi   yashashi   uchun   yaroqli
yerlarning   kamligi   baland   tog`lar   uchun   xos.   Haydaladigan   yerlar   deyarli   yo`q,
qishloq   xo`jalik   yerlari   yaylov   va   pichanzorlardan   iborat   bo`lganligi   uchun
xo`jalikda chorvachilik asosiy ahamiyatga ega. Aholi juda siyrak joylashgan.
Umuman tog`li o`lkalarda past, o`rtcha baland  va baland tog`lar bir-birlariga
bog`liq   holda   tarqalgan.   Shu   sababli   tog`li   o`lkalarning   Yer   usti   tuzilish   juda
murakkab   bo`lib,  ularda  tog`lik,  baland  tog`   tekisliklari,  tog`  oralig`i  botiqlarining
landshatlari   birgalikda   tarqalgan.   Bu   esa   o`z   navbatida   o`simlik   va   hayvonot
dunyosi uchun xilma-xil ekologik muhitni hosil qiladi va tabiatning, shu jumladan
organik olamning ham rangbarang bo`lishiga olib keladi.
Hozirgi   tog`li   o`lkalarning   turi   eng   katta   balandligi     ularning
denudatsiyalashuv   darajasiga   emas,   tektonik   ko`tarilishining   intensivlik   darajasiga
bog`liq.Shu   asosda   S.S.Shuls   (1962)   harakatini   o`zining   alohida   gradiyentiga   ega
bo`lgan   juda   intensiv,   intensiv,   mo`tadil,   sekin   tog`   hosil   bo`lish   oblastlari ga
ajratadi.  Bitta orogen oblastdagi ayrim (old va asosiy) tizmalarning turli balandligi
esa   ularning   yoshiga   bog`liq.   Tog`   inshootlari   asta-sekin   tog`   oldilarini   ham
ko`tarilishga   tortgan   holda   kengayib   boradi.   Shu   sababli   asosiy   tizmalar   old
tizmalarga nisbatan “keksaroq’’ bo`ladi. Qadimiy   platformalarni   o`rab   turgan   qaysi   qismlar   qo`shni   plitalarning
bosimini   kamaytirish   (yumshatish)iga   bog`liq   holda   epigeosikinal   va   epiplatforma
tog`lari   hosil   bo`ladi.   Epigeosinkinal   va   epiplatforma   tog`lar   tog`   hosil   bo`lishi
nuqtai nazaridan ko`tarilish darajasiga ko`ra ham, tektonik parchalanish darajasiga
ko`ra ham bir xil. Ammo, geomorfologik jihatdan ular bir qator farqlarga ega.
Tog`li   o`lkalarda     t   o   g`       t   e   k   i   s   l   i   k   l   a   r   i     keng   tarqalgan   relyef
shakllaridan   bo`lib,   balandligiga   ko`ra   past   (absolyut   balandligi   400-1000   m),
o`rtacha balandlikda  joylashgan  (1000-3000 m)  va katta balandliklarda joylashgan
(3000 m dan yuqorida) tekisliklarga ajratiladi.
               I.3. Tog`larda  landshaft  tabaqalashuvining  xususiyatlari.
Tog`li   hududlar   tekisliklardan   tabiiy   sharoit   va   landshaftlarning   xilma-xilligi
bilan farq qiladi. Tog`lar tabiatining xilma-xilligi neotektonik harakatlar va ekzogen
jarayonlar   bilan   ham   bog`liq.   Tog`   inshootlarining   neotektonik   bosqichdagi
ko`tarilishi   zamonda   ham,   makonda   ham   notekis   sodir   bo`lgan.   Eng   baland   tog`
tizmalari,   tizimlari   va   massivlari   eng   katta   amplitudaga   ega   bo`lgan   neotektonik
ko`tarilishlar   sodir   bo`lgan   hududlarga   to`g`ri   keladi.   Tekislik   va   tog`
landshaftlarining  o`rtacha baland, keyinroq baland tog` landshaftlariga o`tishi bilan
bog`liq   bo`lgan   izchillik   tog`larning   balandlashuvi   bilan   kamaya   boradi.   Ammo
baland   tog`   landshaftlarining   yoshligi   nafaqat   baland   tog`lar   shakllanish   fazasi
ko`tarilishlarining   iptidoiy   bosqichi   bo`lishi   bilangina   emas,   balki   baland
tog`larning   skulpturaviy   “alp”   relyefi   geologik   yoshiga   ko`ra   juda   yosh   bo`lishiga
bog`liq.   Intensiv   nurash   glyatsial-nival   jarayonlar   gumbazsimon   ko`tarilishda
deformatsiyaga   uchragan   iptidoiy   yuzaning   “yoyilib”   ketishiga   olib   kelgan
(Gvozdetskiy, 1979).  
Odatda   tog`   landshaftlari   o`ta   dinamikligi   (o`zgaruvchanligi)   bilan   ajralib
turadi.   Tog`   landshaftlari   uchun   o`zan,   yonbag`ir   eroziyasi   –   denudatsiya   va
gravtatsiya   jarayonlarining   intensivligi   xos   bo`lib,   bunday   intensivlikning     ikkita
sababi   bor:   Birinchisi   –  tog`larda  tektonik   ko`tarilishlar   (ba’zan  vulkan   otilishlari) jarayonida   tog`   landshaftlarining   denudatsiya   va   rivojlanish   jarayonlariga
sarflanadigan   tortishish   potensial   energiyasining   juda   katta   zahirasi   to`plangan.
Shunga   bog`liq   holda   barcha   gravitatsiya   harakatlari   sodir   bo`ladi.Og`irlik
kuchining ta’siri oqar suvlarning tog` jinslari bo`laklarini eltishda (tranpotirovka)gi
kuchi   bilan   birgalikda   namoyon   bo`ladi.   Qisqaroq   qilib   aytganda,   tortishishning
potensial energiyasi – tog` landshaftlarining eng muhim energiya manbaidir.
Tog`   landshaftlari   dinamikasining   ikkinchi   sababi   –   atmosferada   suv
aylanishining   uzluksiz   bo`lishidir.   Aylanma   harakat   jarayonida   okean   va
tekisliklardan   bug`lanib   ko`tarilgan   suv   suyuq   va   qattiq   yog`in   sifatida   tushadi.
Bunda   tog`larda   suv   Yer   yuzasiga   katta   absolyut   balandliklarda   tushishi   sababli
Quyosh energiyasi hisobidan to`plangan potensial energiyaning muayyan bir qismi
ma’lum   muddatlarda   baland   tog`larning   qor,   firn   va   muzliklarida   saqlanib   turadi,
qolgan   qismi   esa   eroziya,   sel   va   yomg`irlardan   keyingi   denudatsiya   jarayonlarida
darhol  sarflanadi. Tog`larda denudatsiya  va gravtatsiya jarayonlari  intensivligining
bu   sabablari   tufayli   landshaftlarning   tabiiy   dinamik   rivojlanishning   ham   intensiv
bo`lishiga   olib   keladi.   Tog`li   hududlarda   inson   faoliyati   ham   o`z   navbatida   bu
dinamiklikni tezlashtiradi.
  Yuqorida   ta’kidlanganidek,   tog`larda   tabiiy   sharoitlarning   rangbarangligi
birinchi navbatda balandlik zonalligi (vertikal mintaqalanishi)ga bog`liq. Balandlik
zonalarining   landshaft   hosil   qiluvchi   omillari   kenglik   zonalarining   landshaft   hosil
qiluvchi   omillaridan   farq   qiladi.   Yer   yuzasida   geografik   landshaftlarning
tafovvutlarida   ifodalanadigan   barcha   xilma   –   xillik   zonal   va   azonal   omillar
birikmasi   va   o`zaro   ta’sirining   natijasidir.   Kenglik   va   balandlik   zonalligining
asosida   umumiy   qonuniyat   –   kenglik   zonalligida   quyi   kengliklardan   yuqori
kengliklarga   tomon,   balandlik   zonalligida   joyning   absolyut   balandligining   ortib
borishi   bilan   haroratning   sekin-asta   kamayishi   turadi.   Ammo   zonallikning   iqlim
sharoitlari (issiqlik, issiqlik va namning nisbati va b.) kenglik va tog`larda balandlik
bo`yicha   turlicha   o`zgaradi.   Har   ikkala   holda   haroratning   pasayib   borishi   tufayli
issiqlik va namning nisbati landshaft tabaqalashuvining eng muhim omilidir.  S.V.   Kalesnik   (1970)   balandlik   zonalligini   geografik   zonalarning   sektorligi
bilan   bir   qatorda   azonal   hodisalar   sirasiga   mansub,   deb   hisoblagan   edi.   Balandlik
zonalligi   tabiatiga   ko`ra   azonal   hodisa,   chunki   tog`larni   vujudga   keltiradigan
tektonik   harakatlar   balandlik   zonalligining   shart-sharoiti   bo`lib   xizmat   qiladi.
Tog`larning geografik zonalari tekisliklardagi zonalardan hosil bo`lgan va ularning
mahsulasidir.   Ammo   ko`pchilik   olimlar   balandlik   zonalligini   zonal   hodisalarga
kiritadilar.   A.G.Isachenkoning   fikricha,   zonal   qonuniyatlarning   uch   turi   –   kenglik
zonalligi,   sektorlik   (meridional   zonallik)   va   balandlik   zonalligi   (mintaqalanishi)
mavjud.
Tog`li   o`lkalarda   kenglik   zonalligi   balandlik   zonalligi   tufayli
murakkablashadi,   kenglik   geografik   zonalar   balandlik   zonalari   bilan   almashinadi,
qirlarda esa landshaftlar ikki qo`shni zonalar doirasida turlanadi (o`zgaradi). Ammo
har   qanday   sharoitda   balandlik   zonasi   shu   tog`   o`lkasi   joylashgan   zonaga   mos
zonadan boshlanadi.
Tog`   landshaftlarining   o`ziga   xos   xususiyatlari   baland   tog`larda   ayniqsa
yaqqol namoyon bo`ladi. Balandlik ortgan sari turli materiklarning va hatto, yarim
sharlarning     landshaftlaridagi   o`xshashlik   belgilari   ham   ko`paya   boradi.   Past   va
o`rtacha   balandlikdagi   tog`larda   landshaftlarning   rangbarangligi   ham   ortadi.   Bu
yerda   o`nlab   o`simlik   –   tuproq   zonalarining   hamda   hayvonot   va   nabodot   olami
vakillarining nomlarini qayd qilish mumkin. Balandlik ortgan sari landshaftlarning
xilma   –   xilligi   asta-sekin   kamaya   boradi   va   baland   tog`larda   nival   mintaqadan
quyida   faqat   alp   (baland   tog`)   o`tloqlari   joylashgan.   Shunday   qilib,   balandlik
zonalligi   tog`larda   (agar   tog`larning   balandligi   bunga   imkon   bersa)   tog`larning
geografik   joylanishi   hamda   balandligiga   bog`liq   holda   nival   mintaqasi   bilan
tugaydi.Bu zona landshaft xususiyatlariga ko`ra hamma joyda deyarli bir xil.
Har bir geografik sektorda balandlik zonalligi o`ziga xos xuxusiyatlarga ega
bo`lib,   u   iqlimning   kontinentalligiga,   namlanishning   intensivligiga   va   rejimiga
bog`liq.   Masalan,   alp   (baland   tog`)   zonasi   o`tloqlari   ko`proq   okeanbo`yi sektorlariga   ,   tog`-dasht   zonasi   esa   kontinental   (materik   ichkarisi)   sektori   uchun
xosdir. 
Balandlik   zonalligi   tipining   zonal-sektor   qonuniyatlari   ko`pgina   hollarda
orografiya tufayli murakkablashadi.
Relyef  tufayli vujudga keladigan balandlik zonalligining mavjudligi dastavval
aerotermik   (yun.   aër   havo,   thermë   -   issiq)   gradiyent   (lot.   gradiens   odimlayotgan,
yurib   borayotgan)   samarasiga   va   atmosfera   yog`inlari   miqdorining     balandlik
bo`yicha o`zgarishiga bog`liq.   
Tekisliklarda   va   tog`larda   geografik   qobiqning   zonal   tuzilmasida   ham
o`xshashlik,   ham   muhim   tafovvutlar   mavjud.   Ulardagi   o`xshashlik   tog`larda
yuqoriga   ko`tarilgan   sari   va   tekisliklarda   ekvatordan   qutblarga   tomon   issiqlikning
kamayishi,   shuningdek,   geografik   qobiqda   zonal   evolyutsiyaning   umumiyligi
tufayli   zonalarning   to`plamida   va   izchilligida   namoyon   bo`ladi.   Kenglik
zonalligining shakllanishida ham, balandlik zonalarining shakllanishida ham issiqlik
omili   hal   qiluvchi   ahamiyatga   ega,   ammo  har   ikkala   holda   uning  mohiyati   har   xil
kenglik   zonalligi   asosida   Quyosh   nurlari   tushish   burchagining   kenglik   bo`ylab
o`zgarishiga,   balandlik   zonalligi   esa     joyning   dengiz   sathidan   yuqoriga   tomon
balandlashishiga bog`liq. Tog`larda yuqoriga ko`tarilgan sari atmosfera qalinligi va
zichligi   kamayishi   sababli   unda   suv   bug`lari   va   chang   zarralarining   miqdori   va
binobarin,   radiatsiya   sarfi   ham   kamayadi.   Quyosh   radiatsiyasining   (lot.   radiatio
nur) intensivligi (lot.  intension  kuchlanish, kuchayish) tog`larda  balandlik bo`yicha
har   1000   m   da   taqriban   10   %   ga   ortib   boradi.   Ayni   paytda   samarali   (effektiv)
nurlanish,   ayniqsa   uzun  to`lqinli   nurlanish  balandlik  bo`yicha  tezroq  ko`payadi   va
buning     natijasida   havo   haroratining   balandlik   bo`yicha   pasayishiga   sabab
bo`ladigan radiatsiya balansi kamayadi.Balandlik ortgan sari atmosfera bosimi ham
(har 11-15 m ga 1 mm) kamayib boradi, suv bug`larining to`yinish sharoitlari ham
o`zgaradi.   Tog`larda   o`rtacha   har   100   m   balandlikka   ko`tarilganda   harorat
troposferaning quyi to`rt kilometrda 0,5ºC ga, to`rt kilometrdan yuqorida  0,6 o
C ga, tropopauza   yaqinida   0,7-0,8 o
C   ga   pasayadi.   Ammo   harorat   gradiyenti   deb
nomlangan   bu   ko`rsatkich   yil   va   kunlarning   vaqtiga,   havo   massasining   sajiyasiga,
relyefga va boshqa sabablarga bog`liq.
Mo`tadil   mintaqaning   aksariyat   tog`   tizimlarida   faol   haroratlarning   (   +10 o
C
dan   yuqori)   jami   har   100   m   balandlikka   170 o
C   ga,   quruq   tropik   sharoitlarda   esa
250 o
Cga (And tog`larida 300 o
C ga) kamayadi (Romanova, 1966).
Tog`larda   balandlik   zonalligining   namoyon   bo`lishi   yuqoriga   tomon   havo
haroratining   pasayishi   va   yog`in   miqdorining   hamda   atmosfera   namlanishining
ko`payishiga   bog`liq.   Ammo   namlanish   sharoitlarining   o`zgarishi,   yo`nalishi   va
intensivligiga ko`ra kenglik zonalligiga mos kelmaydi.Umumiy ko`rinishda vertikal
(lot.   verticalis   tik)   iqlim   o`zgarishi   zonal   iqlim   o`zgarishlariga   juda   yaqin,   ammo
aynan   o`xshamaydi.   Quyosh   radiatsiyasining   intensivligi   tog`larda   balandlashgan
sari   oshib   boradi,   ekvatordan   (lot.   aequator   <aequus   teng)   qutblarga   tomon   esa
kamayib   boradi.   Tog`larda   atmosfera   bosimi   izchillik   bilan   va   bir   xilda   kamaysa,
ekvator   va   qutblar   orasida   barik   (yun.   baros   og`irlik,   yuk)   maksimumlar   (lot.
maximum  eng katta) va minimumlar (lot.  minimum  eng kichik)  zonalari bor.
  Gorizontal   (yun.   horizën   chegaralovchi)   yo`nalishda   gumid   (lot.   humidus
nam)   va   arid   (lot.   aridus   quruq)   zonalar   almashinadi.   Tog`larda   yog`inlarning
tushishi   relyefning   to`siqlik   (barer)   samarasiga   bog`liq.   Tog`   to`siqlari   ta’sirida
havo massalari  yuqoriga tomon harakatlanadi, namning kondensatsiyasi  kuchayadi
va   yog`inlar   miqdori   muayyan   balandliklarga   qadar   ortib   boradi.   Ta’kidlash
lozimki,   nam   zahiralari   kamaygan   sari   yog`inlarning   miqdori   ham   kamaya
boshlaydi.   Eng   ko`p   miqdordagi   yog`inlar   tushadigan   sath   o`zgaruvchan   bo`lib,
quruq oblastlarda nam oblastlardagiga nisbatan balandroqda bo`ladi. Masalan,  Alp
tog`larida   eng   ko`p   yog`in   tushadigan   yuqori   sath   2   000   m   ga,   Kavkazda   2   400-
3   000   m   ga,   Tyanshanda   3   000-4   000   m   ga   yaqin.   Qutbyoni   kenliklarida   esa
yog`inlar   miqdorining   ko`payishi   1   000   m   balanliklargacha   bo`ladi.Tog`larda
yog`ingarchilik havo massalarining tog` tizmalari yonbag`irlari oldida to`planishi va havo   massalarining   yuqoriga   ko`tarilishi   bilan   bog`liq   bo`lishi   tufayli   shamollarga
ro`paru   bo`lgan   yonbag`irlarda   yog`inlar   miqdori   shamollarga   teskari
yonbag`irlardagiga   nisbatan   bir   necha   baravar   ko`p   bo`lishi   mumkin.   Tog`larda
yog`inlarning   taqsimlanishi   orografik   (tizmalarning   bir-biriga   nisbatan   joylashuvi,
yonbag`irlar   ekspozitsiyasi,   yuzaning   parchalanishi   va   b.)   xususiyatlarga   bog`liq
holda juda xilma-xildir.Absolyut  balandlik esa  yog`inlar  miqdorining ko`payishida
bilvosita ahamiyatga ega.
Balandlik va kenglik zonalari orasida faqat tashqi o`xshashlik mavjud.Ayrim
balandlik zonalarining (masalan, Tibet va Sharqiy Pomirning alp o`tloqlari, baland
tog`   sovuq   cho`llarning)   kenglik   zonalligida   analoglari   (yun.   analogos   muvofiq,
mos, to`g`ri keladigan) yo`q. Ayni paytda passat mintaqasining tekisliklardagi zonal
cho`llarning   tog`larda   analoglari   yo`q.   Balandlik   zonalari   kenglik   zonalaridan
ko`pgina   strukturaviy-funksional   xususiyatlari   bilan   ham   farq   qiladi.   Shuningdek,
balandlik zonalari havoning siyrakligi, atmosfera sirkulyatsiyasining o`ziga xosligi,
harorat   va   bosimning   mavsumiy   tebranishi,   o`ziga   xos   geomorfologik
jarayonlarning   (o`pirilmalar,   sel   va   qor   ko`chkilari   va   b.)   xususiyatlari,   muzliklar,
tuproqlar   profiliga   ko`ra   ham   kenglik   zonalaridan   farq   qiladi.   Tayga   zonasidan
janubdagi   tog`  o`lkalarida  tog`-tayga  o`rmonlari,  ko`pgina   tog`larda  esa   o`rmonlar
zonasi yo`q. Mo`tadil va subtropik kengliklarning tog`larida past haroratlar, yaxshi
drenaj   va   ultrabinafsha   nurlar   miqdorining   yuqori   bo`lgan   sharoitlarida   alp
o`tloqlari   rivojlanadi.   Ekvatorial   kengliklarda   esa   ularning   o`rnini   daraxtsimon
murakkab   gullilardan   tashkil   topgan   paramos   tog`   -   o`tloq   zonasi   egallaydi.
Atmosfera   yog`inlarining   oqimi   tog`larda   yuqoriga   ko`tarilgan   sari   ko`payadi,
ammo   ekvatordan   qutblarga   tomon   yo`nalishda   bu   holat   kuzatilmaydi.   Yuqoriga
ko`tarilgan   sari   yuza   oqimining   3-4   marta   ortishi   va   drenajning   yaxshilanishi
sababli   tog`larning   yuqori   qismlarida   botqoqlar   deyarli   yo`q,   tundra   esa   o`tloqlar
bilan   almashinadi.Tayga   zonasida   balandlik   zonalligi   spektri   tayga,   tundra   va
doimiy   qorlar   zonalaridan   iborat.   Ammo   tog`   tundrasi   qutb   kechasi   va   kunduzi
sharoitlarida   rivojlanadigan   kenglik   tundra   zonasidan   boshqacha   sharoitlarda rivojlanadi. Bundan  tashqari, har  qanday tog`  o`lkasining,  har  bir  tog`  tizmasining
va   hatto   uning   ayrim   yonbag`irlarining   balandlik   zonalari   sifat   jihatdan   individual
xususiyatlarga ega.
Tog`   landshaftlari   biokomponentlarining   rivojlanishi   shu   tog`larning
ko`tarilishi   bilan   bir   paytda   sodir   bo`lgan.   Tog`   florasi   va   faunasi   turlarga
tekisliklardagiga   nisbatan   2-5   marta   boy.   Shuningdek,   tog`larda,   ayniqsa
subekvatorial mintaqaning mavsumiy nam sharoitlarida, endemik turlarning soni 30
– 50 % ni tashkil etadi.
Balandlik   zonalligining   tuzilmasi   birinchi   navbatda   ularning   muayyan
geografik   mintaqada,   uning   sektor   va   zonasida   hamda   balandligiga   bog`liq.
Tog`larning   etaklaridan   eng   yuqorisigacha   balandlik   zonalarining   qonuniy
almashinuvi   balandlik   zonalligining   tuzilmasini   (spektrini)   hosil   qiladi.   Turli   tog`
tizimlarida,   ularning   ayrim   qismlarida   balandlik   zonalligining   turli   tiplari   va
spektrlari   kuzatiladi.   Balandlik   zonalligi   spektrida   (lot.   spectrum   ko`rinadigan,
ko`rinish)   birinchi   navbatda     tabiiy  sharoitlarning  majmuasi   xos   bo`lgan   balandlik
mintaqalari  (subalp o`tloqlari mintaqasi,  alp o`tloqlari  mintaqasi, subnival  mintaqa
va b.) ajratiladi. Bu mintaqalar o`z navbatida   zonalarga guruhlanadi (Gvozdetskiy,
1979). Zonalar tog` landshaftining tipiga ko`ra (tog`-o`rmon, tog`-o`tloq, tog`-dasht
va b.), mintaqalar esa tog` landshaftlarining kichik tipiga ko`ra ajratiladi.
Balandlik  zonalligi  spektridagi   zonalarning soni  (ko`p  yoki  oz  bo`lishi)   tog`
o`lkasining bir paytning o`zida uning geografik o`rniga va balandligiga bog`liq: tog`
o`lkasi qancha baland va ekvatorga yaqin joylashgan  bo`lsa unda to`liqroq bo`ladi;
qutblarga   yaqin     joylashgan     va   kamroq   balandlikka   ega     bo`lsa   balandlik
zonalarining   spektrida   zonalar   soni   shunchalik   kam   bo`ladi.   Balandlik   zonasining
spektri ekvatorga yaqinlashib borgan sari murakkablashib boradi, zonalarning soni
ortadi,   yuqori   kengliklarning     tog`lari   uchun   xos   bo`lmagan   zonalar   namoyon
bo`ladi, o`xshash zonalarning (masalan, tog` – o`tloq, muzlik) chegaralari yuqoriga
ko`tariladi.   Balandlik   zonalligining   tuzilmasi   tog`larning   okeanga   nisbatan   yaqin yoki uzoqroqda, ya’ni geografik mintaqaning qaysi sektorida joylashganligiga ham
bog`liq. Mo`tadil mintaqaning okeanbo`yida joylashgan tog`larida tog` – o`rmon va
tog` – o`tloqi zonalar ko`proq tarkib topgan bo`lsa, kontinental sektordagi tog`lada
tog` – dasht, tog` – tayga va tog`– tundra zonalari rivojlangan.
Materiklarning   kontinental     sektorlarida   tog`larda   yuqori   bosimli   antisiklon
mintaqasining ta’siri tufayli cho`llar va chala cho`llar rivojlangan . Bu tog`larda qor
chizig`i nam sektorlardagiga nisbatan 700 – 1000 m balandroqda o`tadi. Baland tog`
to`sig`iga va Janubiy Tinch okean maksimumiga yaqinligi sababli And tog`laridagi
Lyulyaylyako   vulkanining   (6723   m)   g`arbiy   yonbag`rida   qor   chizig`i   6500   m
balanlikda   o`tadi.   Chunki   bu   maksimumning   sharqiy   chekkasi   bo`ylab   And
tog`lariga parallel esadigan janubiy sovuq shamollar iliqroq kengliklarga keladi va
yog`in bermaydi.
1000   –   2500   m   balandliklarda   tog`   yonbag`irlarida   yuqori   va   quyi
qismlardagiga   nisbatan   ko`proq   yog`in   tushadi   va   shu   sababli   ekvatorial   yadro
qonuniy   ravishda   kengayadi.   3000   m   balandlikda   “tundrali   o`rmonlar”
(nebelvaldes)  joylashadi. Ulardan yuqorida o`rmonlarning yuqori  chegarasini  hosil
qiladigan   qing`ir   daraxtli   o`rmonlar   (sexa   de   lya   montanya)   joylashgan.Ekvatorial
kengliklarda   qing`ir   daraxtli   o`rmonlar   va   qoyali-   chag`ir   toshli   cho`llar   orasida
butali   va   murakkab   gulli   daraxtchil   o`simliklar   bilan   baland   tog`   o`tloqlari
(paramos),   janubiy   subekvatorial   kengliklarda   esa   butali   (xalka)   baland   tog`
boshoqli   dasht    zonasi  joylashgan.   Janubiy  yarim   sharning tog`  tropik cho`llari  va
chala   cho`llaridan   yuqorida   doimiy   yashil   butalar,   daraxtsimon   boshoqlilar
o`sadigan   baland   tog`   tropik   chala   cho`llar   (punas)   va   siyrak   tikanli   butalar   va   va
yostiqsimon opunsiyalar o`sadigan cho`llar (tolas) zonalari joylashgan. 
Balandlik   zonalligining   tuzilmasi,   shuningdek,   orografiyaga   ham   bog`liq.
Uning   katta   tafovvutlari   yonbag`irlar   ekspozitsiyasining   (lot.   ekspositio   bayon
qilish, tasvirlash)   Quyosh nurlariga va ustuvor shamollarga nisbatan holatiga ham
bog`liq bo`ladi.  Balandlik   zonalligining   spektrlari   tog`   inshootlarining   qaysi   kenglik   zonasi
va   sektori   doirasida   joylashganligiga   hamda   tog`   tizimining   orografik
xususiyatlariga   bog`liq   holda   xilma-xil   bo`ladi.   Har   bir   kenglik   zonasi   uchun
zonalarning   soni,   joylashuvi,   balandlik   chegaralari   bilan   ifodalanadigan   balandlik
zonalligining alohida spektiri xos.Turli kenglik zonalarining tutashuvida joylashgan
orografik   jihatdan   juda   murakkab   tog`   tizimlarida   balandlik   zonalligi   ayniqsa
murakkab sajiyaga ega bo`ladi.Ammo bunday hollarda ham balandlik zonalligining
bir   necha   spektrlarini   belgilash   mumkin.   Masalan   Kavkaz   tog`   tizimida   6-7   ta
asosiy zonal qatorni belgilash mumkin.
Har   bir   sektorda   iqlimning   kontinentallik   darajasiga,   namlanish   intensivligi
va rejimiga bog`liq holda balandlik zonalligining o`ziga xos xususiyatlari namoyon
bo`ladi.
  Absolyut   balandlik   bilan   bir   qatorda   tog`   landshaftlarining   tabaqalashuvida
tog`   inshootlarining   umumiy   cho`zilishi   va   yo`nalishi   bilan   bog`liq   bo`lgan
yonbag`irlar ekspozitsiyasi muhim omildir. Yonbag`ir ekspozitsiyasining Quyoshga
va   ustuvor   shamollarga   nisbatan   holati   balandlik   zonalari   chegaralarining   holatini
300   -   800   m   va   undan   ko`proq   bo`lishiga   olib   keladi.       Tog`   yonbag`irlari
ekpozitsiyalarining   ikki   xilini   ajratish   mumkin:   1)   Quyosh   yoritadigan   tomonga
qaraydigan   solyar   (lot.   solarium   <   sol   Quyosh)   yoki   insolyatsion   (lot.   insolatio
<insolare   Quyosh   tomonga   chiqarmoq)     ekspozitsiyalar   va   2)   havo   oqimlariga
ro`para joylashgan shamolli yoki sirkulyatsion ekspozitsiyalar.
Solyar   ekspozitsiyaga   tog`   yonbag`irlarining   issiqlik   va   shuningdek,   suv
rejimi   bog`liq.   Janubiy   yonbag`irlar   shimoliy   yonbag`irlarga   nisbatan   ko`proq
isiydi, bug`lanish ko`proq bo`ladi. Shu sababli janubiy yonbag`irlar boshqa omillar
bir   xil   bo`lsada   quruqroq   bo`ladi.Ularda   balandlik   zonalarining   chegaralari   odatda
shimoliy  yonbag`irdagiga  nisbatan  biroz  yuqoriroqda  o`tadi.  Qarama-qarshi  solyar
ekspozitsiyalar   kenglik   geografik   zonalarning   tutashuvida   ayniqsa   yaqqolroq
namoyon   bo`ladi.Mo`tadil   kengliklarda   solyar   ekspozitsiyaning   ta’siri   qutbiy   va tropik   kengliklardagiga   nisbatan   kuchliroq   bo`ladi.   Yuqori   kengliklarda   qutbiy
yorug`   kunlarda   barcha   yonbag`irlarning   barcha   ekspozitsiyalari   deyarli   bir   xil
yoritiladi,   quyi   kengliklarda   Quyosh   ufq   ustida   baland   turishi   sababli   turli
ekspozitsiyadagi yonbag`irlar insolyatsiyasidagi farqlar silliqlanadi.
Shamolli   ekspozitsiyalar   ikki   xil   ahamiyatga   ega.Bu   xildagi   ekspozitsiyalar
solyar   ekspozitsiya   samarasini   kuchaytirgan   holda   qarama-qarshi   yonbag`irlarning
termik   rejimidagi   ancha   katta   tafovvutlarni   yuzaga   keltirishi   mumkin.Bu     holat
g`arbdan   sharqqa   cho`zilgan     tog`   tizmalari     (Pireney,   Alp,   Qrim,   Katta   Kavkaz,
Himolay,  O`rta   Osiyo   tog`lari)   uchun   xos.   Bu   tizmalarning  shimoliy   yonbag`irlari
sovuq havo massalari ta’sirida bo`lib, janubiy  yonbag`irlari ko`p yoki oz miqdorda
sovuq   havo   massalaridan   to`silgan.   Bu   tog`   tizmalarining   ko`pligi   muhim   suv
ayirg`ichlar,   ba’zan   esa   ularning   qirralari   geografik   mintaqalar,   sektorlar   va
zonalarning chegaralarini hosil qiladi (Ural, Himolay, Kordilera, And va b.). 
Shamolli ekspozitsiyalarning yonbag`irlarning iqlimi va landshaftlarga ta’siri
yonbag`irlarning  nam   manbalariga,  ya’ni     nam   havo   massalarining   yo`nalishlariga
va   siklonlarning   trayektoriyalariga   (lot.   trajectus   siljish)   nisbatan   joylashishida
namoyon   bo`ladi.G`arbdan   sharqqa   harakatlanadigan   havo   massalarining
mintaqasida   tog`   tizmalarining   g`arbiy   yonbag`irlarida,   mussonli   sektorda   esa
mussonlarga   ro`paru   bo`lgan   yonbag`irlarda   yog`inlarning   asosiy   qismi
tushadi.Masalan   O`rta   Osiyodagi     Tyanshan   –   Oloy   tog`   tizimidagi   tog`larda   old
tizmalarning   (asosan   Hisor   tizmasi)     janubiy   va   janubi-g`arbiy   yonbag`irlarida
bahorda     shimoldan   janubga   siljiydigan   Eron   qutbiy   frontining   siklonlari   hisobiga
yog`inlarning katta qismi tushadi.
Ko`pincha   fyonlar   ta’sirida   bo`lgan   tog`larning   shamolga   teskari
yonbag`irlari shamolga ro`paru yonbag`irlarga nisbatan ancha quruq bo`ladi.Quruq
iqlim   sharoitlarida   ekspozitsiya   samarasi   ancha   katta   bo`ladi.   Ayniqsa   faqat   bir
(shamolga   ro`paru)   yonbag`irda   yaqqol   namoyon   bo`ladigan   eng   ko`p   yog`inlar
mintaqasiga   mos   keladigan   balandliklarda   tafovvutlar   katta   bo`ladi.   Shimoliy Tyanshanda yog`inlar eng ko`p, yog`inlar mintaqasi dengiz sathidan 1500 - 3000 m
oralig`ida   joylashgan   va   uning   doirasidagi   shimoliy   va   g`arbiy   yonbag`irlarda
qoramtirgina bargli o`rmonlar tarqaladi; qarama-qarshi ekspozitsialarda esa bunday
o`rmonlar   yo`q.   Balandlik   zonalarining   spektrlarining   har   xil   joylashganligi   va
ularning sektor variantlari quruqlikning orografik tuzilishining umumiy tarhiga mos
keladi.
Turli   zonalar   va   sektorlar   tutashuvida   joylashgan   yirik   tog`   inshootlarida
(Kavkaz, Oltoy – Sayan   va b.tog` o`lkalari) turli balandlik zonalligi spektrlarining
bir-biriga     murakkab   holda   tutashib   ketishi   kuzatiladi.   Bir   qator   yondosh
tizmalardan   tashkil   topgan   murakkab   tog`   tizimlarida   tashqi   tizmalar   ichki
tizmalarga nisbatan qulay namlanish sharoitlariga ega. Berk tog` oralig`i soyliklari
tog`   yonbag`irlariga   nisbatan   quruqroq   va   kontinental   iqlim   va   balandlik   zonalligi
spektrining aniqroq sajiyasi bilan ifodalanadi. Berk tog` oralig`i soyliklari balandlik
zonalligining   tuzilmasida   inversiyaga   (lot.   inversion   teskari   ag`darmoq)   sabab
bo`lishi   mumkin   (masalan,   soylik   tubida   tundra,   yonbag`rida   tayga   mintaqasi
joylashishi   mumkin).   Sharqiy   Sibirning   ayrim   soyliklarida   ularning   tubi   va   unga
tutashgan   yonbag`irlar   tundra   yoki   o`rmon   –   tundra   tipining   komplekslari   bilan
band, ulardan yuqorida esa tog` taygasi zonasi joylashgan.
Balandlik   zonalligi     tog`lar   tabiiy   muhitining   nafaqat   iqlim,   tuproqlar,
o`simliklar     va   hayvonot   dunyosida,   balki   oqimda,   relyef   shakllarida,
geomorfologik   jarayonlarda   ham   namoyon   bo`ladi.   Shu   sababli   tog`larda   tabiiy
sharoitlarning   butun   kompleksining,ya ni   balandlik   landshaft   zonalligi   namoyonʼ
bo`ladi.   Balandlik   zonalligining   sajiyasi,   balandlik   zonallarining   spektri   tog`
tizimlarining muayyan kenglik zonasi va uzunlik sektorida joylashganligiga hamda
ularning   qancha   masofaga   cho`zilganligiga   bo`liq.   Meridional   va   submeridional
cho`zilgan tog` tizimlarida landshaftlarning balandlik zonallik spektrlarida   kenglik
zonalligi   ayniqsa   yaqqol   namoyon   bo`ladi.   Bunday   holda   uzoqlik   landshaft
tabaqalashuvi namoyon bo`lsada, ikkilamchi ahamiyat kasb etadi. Kenglik   va   subkenglik   yo`nalishiga   ega   bo`lgan   tog`   tizimlarida   uzoqlik
landshaft   tabaqalashuvi   va   sektorligining   ta’siri   yaqqol   namoyon   bo`ladi.   Bunday
holda   ham   insolyatsiya,   ham   sirkulyatsiya   (shamol)   ekspozitsiyasi   katta   rol
o`ynaydi.
Shunday   qilib   tog`larda   balandlik   zonalligining   tuzilmasi   birinchi   navbatda
ularning   qanday   geografik   mintaqada   va   sektor   doirasida   joylashganligiga   va   shu
tog`larning balandligiga bog`liq (1-rasm).
Himolay va Alp tog`laridagi balandlik mintaqalari
.   1-rasm. II   BOB.  QASHQADARYO VILOYATI TOG` VA TOG` OLDI
LANDSHAFTLARIDAN FOYDALANISH VA UNI
OPTIMALLASHTIRISH
II.1 Qashqadaryo viloyatining tog` va tog` oldi  landshaft  salohiyati
Qashqadaryo   havzasidagi   landshaftlarning   hududiy   tabaqalashuvi   xususiyatlarini
tahlil   qilish   bu   yerda   hududiy   tabaqalashuv   dastavval   litogen   ( geologik   –
geomorfologik )   omillarga   relyef   va   tuproq   hosil   qiluvchi   jinslarning   tarkibiga
hamda   namlanish   sharoitlariga   bog ` liq   ekanligini   ko ` rsatadi  (4– jadval ).
Namlanish va landshaftlarning zonal tiplari orasidagi bog`liqlik
                                                                                                       4- jadval.
Namlanish tipi Namlanish
koeffisiyenti Yillik yog‘inlar
miqdori, mm Landshaftlarning zonal tipi
Quruq (arid) 0,30-0, 40 130-0,40 Cho`l landshaftlari
Qurg`oqchil
(arid) 0,40-0,50 200-300 Chala cho`l landshaftlari
O`rtacha
quruq
(semarid) 0,50-0,75 300-400 Tog` chala cho`l landshaftlari
O`rtacha   nam
(semigumid) 0,75-1,0 400-500 Tog` quruq dasht  landshaftlari
Nam (gumid) 1,0-1,50 500-600 Tog`   o`rmon-o`tloq
landshaftlari
Sernam 1,50 va undan
ziyod 550-650 Tog` o`tloqlari
O`rta   Osiyo   janubiy   qismining   markazida   joylashgan   Qashqadaryo   havzasi
tog`lik   –   tekislik   relyefiga   ega   bo`lib,   landshaftlarning   gorizontal   va   balandlik
zonalligi   xususiyatlari   issiqlik   va   namlanish   sharoitlariga,   relyefga   va   boshqa
omillarga   bog`liq.   O`simlik   –   tuproq   qoplami   asosiy   tiplarining   tarqalishida   iqlim
omillari   asosiy   omillardan   biri   hisoblansada,   bu   omillar   relyef   xususiyatlari   bilan
bevosita   bog`liq.   O`rta   Osiyoning   boshqa   hududlaridagi   kabi   Qashqadaryo
havzasida ham relyef havo massalarining yo`nalishiga va pirovardida yog`inlarning
rejimi   va   miqdoriga   katta   ta sir   ko`rsatadi.   Ayrim   tabiat   komponentlariga   vaʼ
umuman   landshaftlarga   esa   shuningdek,   relyefning   elementlari   (yonbag`irlar ekspozitsiyasi,   qiyalik   darajasi,   absolyut   balandlik,   relyef   shakllarining   sajiyasi   va
b.) bevosita ta sir ko`rsatadi.ʼ
Qashqadaryo   havzasi   landshaftlarining   hududiy   tabaqalashuvi
xususiyatlarining   tahlili   bu   hududda   tabaqalashuv   eng   avval   geologik   –
geomorfologik   omil   muhim   hisoblansada,   yuza   jinslarining   roli   ham   ancha   katta
ekanligini ko`rsatadi. Yuza jinslarining ta siri nafaqat o`simlik – tuproq qoplamida,	
ʼ
balki   eroziya   jarayonlarining   faolligida,   morfostrukturaning   o`ziga   xosligida   va
boshqa xususiyatlarida ham yaqqol namoyon bo`ladi.
Iqlim   omillarining   tog`   landshaftlarning   tabaqalashuvidagi   rolining   kattaligi
ayniqsa   yaqqol   namoyon   bo`ladi.   Tog`   hududlaridagi   balandlik   landshaft
zonalligining negizida joyning absolyut balandligining ortib borishiga bog`liq holda
haroratning pasayishi turadi. Buning natijasida tog`lik joylarda turli xil landshaftlar
shakllanadi. Tog`larning bir xil sharoitlarida va hatto bir xil balandliklarda turli xil
landshaftlar shakllanadi va rivojlanadi.
Balandlik   zonalligining   vujudga   kelishida   tekisliklarda   zonalarning   vujudga
kelishidagi   kabi   issiqlik   omili   asosiy   rol   o`ynaydi.Ammo   balandlik   zonalligida
quyosh nurining har xil burchak ostida tushishi emas, balki joyning dengiz sathidan
balandligi asosiy omildir. Balandlik zonalligi uchun, shuningdek, harorat, yog`inlar
miqdori   va   ularga   bog`liq   holda   landshaft   hosil   qiluvchi   jarayonlarning   o`zgarishi
ham xosdir.
Landshaftlarning   kichik   sinflari   doirasida   ajratiladigan   taksonomik   birlikni
landshaft  tipi  tashkil etadi. Bu taksonomik birlik tuproq va bioiqlimiy sharoitlarga
ko`ra yaxlit bo`lgan, namlanish darajasining deyarli bir xilligi bilan ifodalanadigan
xususiyatlar   asosida   ajratiladi.   Landshaft   tiplarining   tuzilmasi   tog`larda   ham,
tekisliklarda ham umumiy zonallik xususiyatlariga tabiiy jarayonlarning mavsumiy
ritmiga   (kimyoviy   elementlarning   harakati,   tuproq   hosil   bo`lishi,   biomassaning
maxsuldorligi,   ekzogen   geomorfologik,   gidrologik   va   jarayonlar)   namlanish
sharoitlariga   bevosita   bog`liq.   Landshaft   tiplarining   chegaralari   tabiatda   ko`pgina hollarda   yaqqol   ifodalanmagan:   landshaftlarning   muayyan   bir   tipining   boshqasi
bilan   almashinishi   sekin   –   astalik   bilan   sodir   bo`ladi.   Shu   sababli   landshaft
tiplarining   chegaralari   o`simlik   -   tuproq   qoplami   tiplarining   chegaralari   asosida
o`tkaziladi,   yani   tekisliklarda   ular   namlanish   sharoitlari   va   o`simlik   –   tuproq
qoplamining nisbiy bir  xilligi, tog`larda esa  balandlik zonalligining tipik spektriga
ko`ra ajratiladi.
Landshaft   tipi   doirasida   kichikroq   birliklarni   ajratishda   landshaftlarning
strukturaviy   petrografik   (litologik)   tuzilishi   yetakchi   mezon   hisoblanadi.   Bunda
landshaftlarning   strukturaviy   xususiyatlari   tog`   jinslarining   tarkibi,   relyef   shakllari
o`z   ifodasini   topadi.   Bu   mezonni   hisobga   olish   eng   mayda   tipologik   tasnifiy
birliklarni   –   turlarni   ajratish   imkonini   beradi.   Landshaftlarning   turlari
paleogeografik   taraqqiyotning   umumiyligi,   geologik   –   geomorfologik   tuzilishi,
namlanish   sharoitlari,   o`simlik   qoplami,   tuproq   va   landshaft   hosil   qiluvchi
jarayonlarning   nisbatan   bir   xilligi   bilan   ifodalanadi.   Bir   xil   turga   ega   bo`lgan
landshaftlar   uchun   ularning   vujudga   kelishidagi   komponentlarning   sajiyasidagi,
tuzilmasidagi,   morfologiyasidagi   o`xshashliklar   xosdir.   Bu   xususiyatlariga   ko`ra
landshaft turlarini birlashtirish natijasida ularning guruhlari hosil qilinadi.
Landshaft   turlarini   ajratishda   ularning   strukturaviy   –   petrografik   xususiyatlari
e tiborga   olingan   holda   har   birining   relyef   xususiyatlari,   shuningdek,   iqlim   vaʼ
o`simlik tuproq qoplami uzviy bog`lanishda ta riflanadi.	
ʼ
Tog`   landshaftlarining   ta’rifi . Qashqadaryo   havzasining   tog`li   qismida
tekislik   landshaftlarining   gorizontal   zonalligi   balandlik   zonalligi   bilan   o`rin
almashadi.Tog`lardagi   balandlik   zonalligi   eng   avvalo   morfostrukturaviy
tabaqalashuvning     eng     yaqqol   namoyon   bo`ladigan     geografik     oqibatidir.
Tog`larda   landshaftlarning   balandlik   zonalligi   radiatsiya   miqdorining   keskin
kamayishi,   shuningdek   yog`inlar   miqdorining   o`zgarishi   (dastlab   ko`payishi   va
keyin   kamayishi)tufayli   sodir   bo`ladi.   Boshqa   tog`li   o`lkalardagi   kabi   havzaning tog`larida   ham   balandlik   zonalligining  tizimlari   (spektrlari)   xilma   –  xil   bo`lib,   har
bir balandlik zonasiga balandlik zonalligining alohida tipi to`g`ri keladi.
Tog`larda   balandlik   bo`yicha   o`zgarish   nafaqat   iqlimda,   balki   yuzaning
tuzilishida   ham   kuzatiladi.   Tog`larni   an anaviy   ravishda   past,   o`rtacha   baland   vaʼ
baland   tog`larga   ajratishda   tog`   inshootlarining   shakllanishi   bilan   bog`liq   bo`lgan
uchta asosiy bosqich namoyon  bo`ladi.
Tog`   inshootlarining   chekka   qismlarini   adirlar   va   uncha   baland   bo`lmagan
old   tizmalar   yoki   asosiy   tizmaning   tarmoqlari   hosil   qiladi.   Adirlar   iqlim
sharoitlarida   ular   murakkab   suv   oqimlari   bilan   kuchli   parchalangan   va   tog`   oldi
prolyuvial shelflari   bilan   o`ralgan. 
O`rtacha   balandlikdagi   tog`lar   uchun   chuqur   erozion   parchalanish,   baland
tog`lar   uchun   esa   nival   va   glyatsial   relyef   (Alp   tipi)   shakllari   va   hozirgi
muzliklarning mavjudligi xos.
Yaruslilik   tog`larning   geologik   tuzilishida   turli   yoshdagi   va   petrografik
tarkibiga   ko`ra   turli   tog`   jinslarining   qatlamlarini   ketma   –   ket   almashinuvida   ham
namoyon bo`ladi.
Yaruslilik   -   iqlimiy   tabaqalashuvning   ham   namoyon   bo`lishidir.   Past
tog`larning   iqlimi   atrofidagi   tekislik   ustidagi   atmosfera   serkulyatsiyasi   bilan
bog`liq.   O`rtacha   balandlikdagi   tog`   yarusida   havo   massalarining   ko`tarilishi,
frontlarning keskinlashuvi, qarama – qarshi ekspozitsiyalar iqlimlarning farq qilishi
namoyon   bo`ladi:   aynan   shu   yarusda   shamollarga   ro`paro   bo`lgan   yonbag`irlarda
atmosfera yog`inlari eng katta miqdorda tushadi. Baland tog` tizmalari (O`rta Osiyo
sharoitlarida   2   500   –   3   000   m   dan   yuqorida)   erkin   atmosfera   havo   oqimlarining
ta siri   ostida   bo`ladi,   yuza   iqlimga   muhim   ta sir   ko`rsatmaydi.   Shuningdek,   iqlim	
ʼ ʼ
atrofdagi tekisliklarning ustidagi atmosfera  sirkulyatsiyasiga  ham  bog`liq emas.
Landshaft   yaruslari   balandlik   zonalariga   aynan   o`xshash   bo`lmasada,   ular
orasida   muayyan   nisbatlar   mavjud.   Quyi   yarusga   odatda   eng   pastki   zona   to`g`ri keladi.   O`rtacha   balandlikdagi   tog`   yarusida   zonallik   sajiyasi   eng   murakkab   va
xilma   –   xil   bo`ladi.   Bu   yerda   ma lum   balandlikda   turli   zonalarning   fragmentlariʼ
almashinib turadi. Ammo odatda har bir landshaft zonasining o`rtacha balandlikdagi
tog`lari uchun ma lum bir zona yoki zonalarning birikmasi hosil bo`ladi. Masalan,	
ʼ
Qashqadaryo   havzasi   sharoitlarida   o`rtacha   balandlikdagi   tog`lar   uchun   shamolga
ro`paro   yonbag`irlardagi   o`rmonlarning   fragmentlari   bo`lgan   tog`   –   dasht   zonasi
xosdir. 
Shunday   qilib,   yaruslik   tushunchasi   kompleks   tabiiy   geografik   tushunchani
hosil   qiladi   va   “balandlik   zonasi”   tushunchasiga   ko`ra   ancha   sig`imliroq
tushunchadir.   Balandlik   zonalaridan   farqliroq   yaruslar   tog`   hududlarida   tarqalgan
landshaftlarni tasniflashda universal ahamiyatga ega. 
Qashqadaryo   havzasining   tog`lik   qismida   yaruslilikning   namoyon   bo`lishi,
tog`larda   balandlik   zonalari   spektrining   darajasi,   gipsometrik   sath   (absolyut
balandlik),   relyefning   genezisi   va   parchalanish   darajasiga   ko`ra   landshaftlarning
quyidagi kichik sinflari ajratiladi:
1. Tog`oldi  adirlari va  past   tog`larning landshaftlari.
2. O‘rtacha balandlikdagi tog` landshaftlari.
        3. Baland tog`  landshaftlari.
Qashqadaryo viloyati hududida landshaftlarning balandlik mintaqalari
bo`yicha taqsimlanish.                                                                        
                                                                                                      5- jadval
Balandik mintaqasi Yer maydoni,
ming ga Viloyatning
umumiy yer
maydoniga
nisbatan %
hisobida
Ch o` l –tekislik 1567 54,8
Adir-pastak tog`lar 675 23,6
O`rtacha baland tog`lar 546 19,2
Baland tog`lar 69 2,4
        Jami 2857 100,0
                                      
Manba: Abdullaev S. I.,UsmonovI. 1981 Tog` oldi adirlari va past tog`lar landshaftlari  kichik sinfida  o`rtacha quruq
(semiarid)   tipik   bo`z   tuproqlardagi   tog`   –   chala   cho`l   landshaftlari   zonal   tipi
ajratiladi. Tog `  chala cho ` l landshaftlari Qashqadaryo havzasining Qoratepa, Miroqi,
Yakkabog `  va G ` uzor adirlari hamda ular tutashib turgan(absolyut balandligi 500 m
dan   1   000   –   1200   m   gacha)   past   tog ` lar     uchun   xos.   Adirlar   lyoss   va   lyossimon
jinslar     bilan   qoplangan,   yuzasi   yassilangan   va   turli   yo`nalishdagi   tog`lar   bilan
tutashgan tog` oldi yassi tepa marjonlaridir (A.Mamatov, 1994).  Ular tutashgan past
tog`larning   balandligi   ayrim   hollarda     1   000   –   1200   m   gacha   yetsada,   aksariyat
hollarda ular 700 – 800 m balandlikka ega. Past tog`larda yonbag`irlarning qiyaligi
5 – 10˚, parchalanish chuqurligi 200 – 500 m.
Past   tog`larning   relyefi   ularning   tuzilishi   va   iqlim   sharoitlariga   ko`ra   har   xil
bo`ladi.   Bunday   tog`lar   uchun   yassilangan   cho`qqilar   xos   bo`lib,   O`rta   Osiyoning
keskin   kontinental   iqlim   sharoitlarida   nisbatan   turli   chidamlilikka   ega   bo`lgan
jinslardan  tuzilgan  past  tog`lar  qoyali, o`tkir  cho`qqili va tik  yonbag`irli  bo`ladi.
Qashqadaryo   havzasida   tipik   past   tog`larni   Qoratepa   tog`larining   g`arbiy
qismidagi   tog`lar,   Ziyovuddin   –   Zirabuloq   tog`lari   va   Hisor   tizmasining   chekka
janubi   –  g`arbiy  tarmoqlari    hosil   qiladi.Tog`   –  chala  cho`l   landshaftlari  tarqalgan
past   tog`lar   va   adirlarning   iqlim   sharoitlari   tekislik   cho`llariga   nisbatan   biroz
yumshoqroq.   Yillik   yog`inlarning   miqdori   nisbatan   ancha   ko`p.   Chala   cho`l
landshaftlarining   iqlim   sharoitlari   dehqonchilik   va   chorvachilik   uchun   qulay
(6– jadval).
Qashqadaryo havzasi tog` landshaftlarining tipologik tasnifi.
                                                                                                        6– jadval.
Landshaft sinfi Landshaft kichik sinfi Landashft zonal tipi
Tog `
la ndshaftla r i I .   Adirlar   va   past
tog ` lar 1 .   O ` rtacha   quruq   (semiarid)tipik   bo ` z   tuproqli
tog `  chala cho ` l
II .O‘rtacha baland 1 .O ` rtacha   nam   (semiarid)   t i pi k   tusli   bo ` z
tuproqli  tog ` -dasht
2.Tog `   o ` rmon – o ` tloq
III. Baland tog ` lar 1.Nam   (gumid)   och   tusli   qo`ng`ir   tuproqli
o`tloq – dasht (alp va subalp o`tloqlar) Tog`   –   chala   cho`l   landshaftlari   tarqalgan   adirlar   va   past   tog`larning   zonal
tuproq   tipini   asl   (tipik)   bo`z   tuproqlar   tashkil   etadi.   Past   tog`larning   eng   yuqori
qismlarida asl bo`z tuproqlar to`q tusli bo`z tuproqlarga o`tadi.
Tipik   bo`z   tuproqlar   dengiz   sathidan   440   m   dan   800   –   900   m   gacha   bo`lgan
balandliklarda   tarqalgan.   Bu   tuproqlarda   chirindili   qatlam   yaqqol
ifodalangan.O`zlashtirilmagan   asl   bo`z   tuproqlarda   yuqori   qatlam   yaxshi
chimlashgan.   Chimli   qatlamda   chirindining   miqdori   2,5   –   3,0   %   gacha,   azotning
miqdori 0,194 % gacha, kaliyning miqdori 2,30 – 2,80 %, fosforning miqdori 2,32 –
2,47   gacha   yetadi,   kam   hollardagina   sho`rlangan,   1,3   –   1,0   m   chuqurlikda   gips
qatlami  mavjud.  Tipik  bo`z  tuproqlar   agrokimyoviy  ko`rsatkichlariga  ko`ra yaxshi
sifatli   tuproqlarga   mansub.   Lekin   ulardan   dehqonchilikda   foydalanilganda
chirindining miqdori kamayib boradi.Shu sababli bu tuproqlar turli darajada eroziya
ta siridadir.ʼ
Adirlar   va   past   tog`lar   uchun   efemer   va   efemeroidlar,   qisman   uzoq
vegetatsiyali   ko`p   yillik   o`tlar   va   butalar   xos.   Bu   o`simliklar   uchun   qish   va   bahor
oylari asosiy vegetatsiya davri bo`lib, yozda qovjirab qurib qoladi. 
Qashqadaryo havzasi tog` oldi – adirlar va past tog`larning asosiy
agroiqlimiy ko`rsatkichlari.                          7– jadval.
Absolyut balandlik, m 380 – 660
Yanvarning o`rtacha harorati,  0
С 0 - +2
Vegetatsiyali qishlarning foizi 60 – 80
Haqiqiy qishlarning davom etishi, kun 20
Nisbiy sokinlik davri, kun 66 – 80
O`rtacha absolyut minimum,  0
С - 15   - 20
Haroratlarning absolyut minimumi,  0
С - 29
Manfiy haroratlar jami,  0
С - 40   - 60
Iyulning o`rtacha harorati,  0
С + 28  + 29 Yozdagi (VII - IX) garmselli kunlar (o`rtacha) 13 – 47
Eng yuqori haroratlar,  0
С + 43  + 47
Iyulda soat 13 da nisbiy namlik % 18 – 27
+10 dan yuqori haroratlar jami,  0
С 4750– 5300
Yog ` inlar , mm 290 – 545
VI – VII, % 3
XII – II, % 36 – 39
Quruq davrning boshlanishi, 29 – 28
Tog`   –   chala   cho`l   landshaftlari   tarqalgan   hududlar   g`alla   yetishtiriladigan
lalmikor   dehqonchilikda   foydalaniladi.   Bundan   tashqari,   bu   yerda   bog`dorchilik,
uzumchilik  va  go`sht – sut yo`nalishidagi chorvachilik kam rivojlangan.
Adirlar   va   past   tog`larning   landshaft   salohiyatini   ishlab   chiqarishning   turli
sohalarida o`zlashtirish imkoniyatlari katta. Bu yerdagi ko`plab tranzit  daryolar va
tog`  soylarining suvlari bevosita yoki suv omborlari orqali sug`orishga olinadi.
Adirlar   va   past   tog`larning   landshaftlari   yaylovlar   va   pichanzorlar   sifatida
foydalaniladi.   Bu   yerdagi   deyarli   900   ming   ga   maydon   yaylovlar   sifatida
foydalanilishi   mumkin.   Yaylovlarning   o`rtacha   yillik   hosildorligi   (quruq   biomassa
hisobida) 4 – 6 s/ga. Tog` – chala cho`l landshaftlari kelajakda sanoat, bog`dorchilik
– uzumchilik, g`allachilik va chorvachilikni yanada rivojlantirish uchun qulay tabiiy
imkoniyatlarga ega. Bu yerda shuningdek, lalmikor yerlar maydonini kengaytirish,
polizchilik, ipakchilik va asalarichilikni rivojlantirish imkoniyatlari ham mavjud.
Tog`   –   cho`l     landshaftlari     tarqalgan   hududlarda   tabiatdan   oqilona
foydalanishni tashkil etish yaylovlarni fitomelioratsiya qilish, lalmikor yerlarda esa
eroziyaga qarshi agrofitomeliorativ tadbirlarni amalga oshirishni taqozo etadi.
O`rtacha balandlikdagi tog`lar kichik sinfi doirasida landshaftlarning ikki zonal
tipi:   a)   o`rtacha   nam   (semigumid)   to`q   tusli   bo`z   tuproqlardagi   quruq   dasht landshaftlari   va   b)   nam   (gumid)   tog`   –   o`rmon   jigarrang   tuproqlardagi   o`rmon   –
o`tloq – dasht landshaftlari  ajratiladi.
O`rtacha baland tog`  landshaftlari   1200 – 2000 m  balandliklar  oralig`idagi
tog`   yonbag`irlarida   tarqalgan.   Bu   xildagi   landshaftlar   Zarafshon   tizmasining
g`arbiy   tarmoqlarida   –   Chaqilkalon   va   Qoratepa   tog`larida,   Hisor   tizmasining
Qashqadaryo   va   Jinnidaryo,   Oqsuv   va   Tanxozdaryo,   Yakkabog`daryo   va
G`uzordaryo oralig`idagi Sumsar – Shertog`, Toytalash va boshqa tog` massivlarida
mavjud. O`rtacha baland tog` landshaftlari 546 ming ga maydonni band etadi.
O`rtacha   balandlikdagi   tog`larning   yonbag`irlari   ancha   kuchli   parchalangan,
suvayirg`ichlari   yassilangan.   Yonbag`irlarning   qiyaligi   10   –   150   m.   Iqlim
sharoitlariga bog`liq holda o`ziga xos relyef  shakllanadi.Bunday  relyef  uchun turli
shakllardagi   qoyalar,   tik   zinapoyali   yonbag`irlar   xos.   Relyefning   parchalanish
darajasiga ko`ra o`rtacha balandlikdagi tog`lar kuchli va kam parchalangan relyefga
ega.
O`rtacha   balandlikdagi   tog`larning   iqlimi   past   tog`larnikiga   nisbatan   ancha
salqin (8– jadval).Yanvar oyining o`rtacha harorati manfiy, absolyut minimum – 25
– 30 0
 gacha pasayadi.Absolyut maksimum 35 – 40 0
. Harorat + 5 0
 dan yuqori bo`lgan
davr 200 – 250 kun bo`lib, ularning yillik jami 3000 – 4000 o
 ga yetadi. Harorat +10 o
dan   yuqori   bo`lgan   davr   150   –   200   kun,   yillik   jami   –   2500   –   3500 o
.   Sovuq
bo`lmaydigan   davr   170   –   200   kun.   Yillik   ehtimoliy   bug`lanish   yillik   yog`inlar
miqdoriga nisbatan  ancha katta  va shu bois  namlanish koeffitsiyenti  0,5 – 0,2 dan
oshmaydi.
Qashqadaryo havzasidagi o`rtacha va baland tog`lar iqlimining ayrim
ko`rsatkichlari  ( R.Halimovdan, 1980 )
                                                                                                             8– jadval.
Balandlik yaruslari Havoning o`rtacha yillik harorati,  Yog`inlarning  0
С o`rtacha yillik 
miqdori, mmYanvar Iyun Yillik
Baland tog`lar
O`rtacha baland tog`lar - 6,8
- 4,6 14
20 – 24 2 – 4
7 – 11 545 – 680
636 – 648
O`rtacha   nam(semigumid)   to`q   tusli   bo`z   tuproqlardagi   tog`   dasht
landshaftlari uchun bug`doyiq asosiy o`simlik formatsiyasini  tashkil  etadi. Bundan
tashqari   har   xil   o`tli,   shuvoq   -   chalov   –   betaga,   butali   va   daraxtchil
formatsiyalarning   vakillari   ham   tarqalgan.Bu   o`simlik   formatsiyalari   tipik   tog`
dashtlarini   hosil   qiladi.O`tli,butali   va   daraxtchil   formatsiyalarining   joylanishi   va
tarqalishi yonbag`irlar ekspozitsiyasiga bog`liq.
Quruq   tog`   dasht   landshaftlari   azaldan   insonning   xo`jalik   faoliyati   ta siridaʼ
bo`lgan.O`tmishda keng tarqalgan butali daraxtli o`simliklar nest – nobud qilingan.
Hozirgi paytda ayrim joylardagina saqlanib qolgan pista, arg`uvon yoki do`lananing
uchrashi   o`tmishda   baland   shaftlarda   butalar   va   daraxtlar   o`sganligidan   guvohlik
beradi. Hozirgi paytda o`tchil o`simliklar ustivor bo`lib, ular yuzaning 60 – 70 % ini
qoplaydi.   Tog`   –   dasht   o`simliklari   rangbarang   va   turlarga   boy   bo`lishi   tufayli
muhim   xo`jalik   ahamiyatiga   ega.   O`simlik   qoplamining   qalin   bo`lishi   uchun   nam
yetarli   va   shu   sababli   o`t   qoplami   mahsuldor   yaylovlarni   hosil   qiladi.   Bu
yaylovlarda   butun   yil   davomida   mol   boqish   imkoniyatlari   mavjud.   Lekin   amalda
ular ko`proq yozgi, erta kuzgi va kech bahorgi yaylovlar sifatida chorva mollarining
barcha turlari uchun ahamiyatlidir.
O`rtacha balandliklardagi tog`larning yuqori qismlari uchun (1800 – 2000 m
dan 2800 – 3000 m gacha balandliklarda) o`rmon – o`tloq – dasht landshaftlari xos.
Bu   tipdagi   landshaftlar   tarqalgan   hududlar   kuchli   parchalangan   relyef   bilan
ifodalanadi.   Relyefning   bunday   strukturaviy   tipi   Chaqilkalon     tog`larining   eng
yuqori   qismida,   Qashqadaryo   va   Jinnidaryo   yuqori   oqimlarining   oralig`idagi
tog`larda,   Katta   O`radaryoning   yuqori   oqimining   o`ng   sohilida,   Kichik   O`radaryo
yuqori oqimining chap sohilida va boshqa joylarda tarqalgan. Bu   joylarda   gumbazsimon   yoki   biroz   to`lqinsimon   yuzalar,   chimlashgan,
tekislashgan   yonbag`irlar   ustunlik   qiladi.   Tub   jinslarning   yuzasi   qoyalar
ko`rinishida chiqib turishi kam uchraydi. 
O`rmon – o`tloq – dasht landshaftlari uchun o`rmon – jigarrang tuproqlar xos.
Tog`   jigarrang   tuproqlar   karbonatli,   tipik   va   ishqorsizlangan   kichik   tiplarga
ajratiladi.   Tipik   va   ishqorsizlangan   tog`   jigarrang   tuproqlarda   chimli   qatlam
qalinligi  6 sm gacha bo`lib, chirindining miqdori 4,0 – 5,0 %, chimli qatlam ostida
bu   ko`rsatkich   3,0   %   va   undan   pastda   1,9   –   0,8   %   gacha   kamayadi.   Bu   tuproqlar
azot,   fosfor   va   kaliyga   boy.   Jigarrang   tuproqlar   batamom   sho`rlanmagan,   ammo
yonbag`irlar  qiyaligi   katta bo`lganligi  sababli  zonaning  70  %  ga yaqin  maydonida
tuproq eroziyasi o`rtacha va kuchli darajada kechadi.
Hisor   tog`   tizmasining   yonbag`irlarida   2800   –   3000   m   balandliklardan
boshlab asosan  tub jinslarning elyuvial, ayrim joylarda esa  delyuvial yotqiziqlarda
och tusli qo`ng`ir tuproqlar tarqalgan. Och tusli qo`ng`ir (o`tloq – dasht baland tog`)
tuproqlar   zonasi   Qashqadaryo   havzasida   balandlik   zonalarini   eng   yuqori
pog`onasini hosil qiladi.
Qashqadaryo havzasi tog`larining yonbag`irlarida 2000 – 3000 m balandliklar
oralig`ida   o`rmonlar   o`sishi   uchun   landshaft   sharoitlari   optimaldir.   Lekin   tog`
yonbag`irlari   ekspozitsiyasi,   yuzaning   tuzilishi,   tog`   jinslarining   tarkibi   bu
balandliklarning   barcha   joylarda   ham   o`rmonlarning   tarqalishi   uchun   imkon
bermaydi. Shu sababli o`rmonlar orasida va ularning quyi yaruslarida butali va har
xil   o`tli   o`simlik   farmatsiyalari   ustunlik   qiladi.   Tog`   o`rmonlarining   umumiy
maydoni   64   ming   ga   dan   ziyodroq   va   eng   katta   maydoni   archazorlarga   to`g`ri
keladi.
Archazorlar   hozirgi   paytda   Chaqilkalon   tog`larining   va   Hisor   tizmasining
Yakkabog`   va   Dehqonobod   tumanlari   hududidagi   tog`larning   yonbag`irlarida
tarqalgan. O`tmishda archazorlar  hozirgiga nisbatan ancha katta maydonlarni  band
etgan,   ammo   antropogen   omillarning   salbiy   ta siri   tufayli   ular   anchagina   kattaʼ maydonlarda   kesib   yuborilgan.   Archa   o`rmonlari   uchun   sovurarcha,   qoraarcha   va
o`rikarcha   o`rmon   hosil   qiluvchi   turlaridir.   Katta   va   kichik   O`radaryo   yuqori
oqimlari   oralig`ida,   Qashqadaryoning   manbasi   atroflarida   sovurarcha   o`sadi.
Chaqilkalon   tog`larida   (o`tmishda   Qoratepa   tog`larining   sharqiy   qismida   ham),
Hisor   tizmasining   Yakkabog`   va   Dehqonobod   tumanlaridagi   tog`larda   qoraarcha,
subalp  o`tloqlari yaqinida  o`rik archa  o`sadi.
O`rikarcha   o`rmonlarining   quyi   yarusida   butalardan   uchqat,   zarang,
na matak,   ko`p   yillik   o`simliklardan   taroqbosh,   tog`   lolasi,   tulki   quyruq,   boshoqliʼ
efemerlar o`sadi. Sovurarcha o`rmonlarining quyi yarusini butalardan bodom, pista,
o`tchil o`simliklardan qo`ng`irbosh, tog` lolasi, yalpiz va boshqa o`simliklar tashkil
etadi.   Tanxozdaryo,   Yakkabog`daryo   va   Oqsuv   daryosi   havzalarining   yuqori
qismlarida tarqalgan o`rikarcha o`rmonlarining pastki yarusi esa butalardan zirk va
bodom,   ko`p   yillik   o`simliklardan   kiyiko`t,   zira,   tog`   piyoz,   shirach   va   boshqa
o`simliklardan tashkil topgan.
O`rtacha baland tog`lardagi siyrak o`rmonlar va butazorlarda yong`oq, olma,
zarang, bodom, pista, zirk kabi daraxtlar va butalar daryo vodiylarida o`sadi.
O`rtacha  balandliklardagi  tog`larda   landshaftlarga,  ayniqsa  o`simlik  olamiga
antropogen   omillar   ta sirini   cheklash   va   o`rmonlarni   qayta   tiklashga   doir   turli	
ʼ
xildagi   meliorativ   tadbirlarni   amalga   oshirish   bugungi   kunda   juda   zarur.   Chunki
o`rmonlar   maydonining   qisqarishi   boshqa   o`simliklarning   payhon   qilinishi   tog`
yonbag`irlarida   eroziya   jarayonlarining   kuchayishiga   sabab   bo`lmoqda.   Tog`
o`rmonlari   va   umuman   o`simlik   olami   to`g`risida   so`z   borganda   ularning   muhim
landshaft   hosil   qiluvchi   omil   ekanligi   nazardan   chetda   qolmasligi   lozim.
Qashqadaryo   vodiysi   mahalliy   suv   resurslarining   shakllanishi   o`rtacha
balandlikdagi va baland tog`larda kechadi. Havza doirasida uzunligi 10 km dan 200
km   gacha   bo`lgan   120   dan   ortiqroq   katta   –   kichik   daryolarning   deyarli   barchasi
tog`lardan   boshlanadi.   Shu   sababli   suv   resurslaridan   oqilona   foydalanishni   tashkil
etish   birinchi   galda   tog`   o`rmonlari   va   boshqa   o`simliklarni   muhofaza   qilish   bilan bevosita bog`liq. Ayni paytda tog` hududlarida surilma, o`pirilma, sel, eroziya kabi
stixiyaviy   tabiiy   jarayonlarga   qarshi   tadbirlarning   o`tkazilishi   ham   tog`
hududlarining    o`simlik olamini asrab – avaylash   bilan   bevosita    bog`liq.
Tog`   landshaftlari,   shuningdek,   kishilarning   salomatligini   tiklashda,
rekreatsiyada,   sayyohlikda   muhim   ahamiyatga   ega   bo`lgan   ob ektlardir.   Hozirgiʼ
paytda   viloyatdagi   sanatoriylar,   oromgohlar,   dam   olish   uylarining   katta   qismi
o`rtacha   balandlikdagi   tog`   hududlarida   joylashgan.   Ammo   bu   hududlarning
rekreatsiya   imkoniyatlarini   o`zlashtirish   yaqin   istiqboldagi   muhim   ijtimoiy
vazifadir.Shu   sababli   bu   hududlardagi   rekreatsiya   tizimlarini   o`z   ichiga   oladigan
ijtimoiy infratuzilmani   rivojlantirishga   jiddiy  e tibor qaratilishi lozim.	
ʼ
O`rtacha   balandlikdagi   tog`   landshaftlari   lalmikor   dehqonchilik,   o`rmon
xo`jaligi,   chorvachilik   kabi   tarmoqlarni   rivojlantirish   uchun   ham   yetarli   tabiiy
salohiyatga   ega.   Bundan   tashqari   bog`dorchilik,   tamakichilik,   urug`chilik   va
asalarichilikni rivojlantirish uchun ham imkoniyatlar mavjud. Ammo bu tarmoqlarni
to`g`ri   va   mutanosiblik   bilan   rivojlantirish   masalalarini   ilmiy   asosda   hal   etmoq
lozim.   Ayni   paytda   o`simlik   va   hayvonot   olamining   vakillarini   muhofaza   qilish,
relyef   xususiyatlarini   e tiborga   olgan   holda   tuproq   eroziyasiga   va   sel   hodisasiga	
ʼ
qarshi o`rmon – meliorativ tadbirlar muntazamlik bilan amalga oshirilib borilmog`i
lozim.
Baland   tog`   landshaftlari.   Qashqadaryo       havzasida   Hisor   tizmasining
markaziy   qismlari   va   unga   yaqin-atrofdagi   tog`larda   tarqalgan   bo`lib,   uncha   katta
maydonni band etmaydi (69 ming ga). 
Baland   tog`lar   uchun   absolyut   balandlikning   kattaligi   (2800-3000   m   dan
yuqori), parchalanishning katta chuqurligi (1000 m dan ziyod), hozirgi va qadimgi
muzliklarning   faoliyati   va   boshqa   bir     qator   xususiyatlar   xos.   Alp   relyefga     ega
bo`lgan   bu   tog`larda   hozirgi   muzliklar   faoliyatining     landshaft   hosil   qiluvchi
ahamiyati hamda (hozirgi muzliklar) atrofdagi landshaftlarga ta siri ko`rinib turadi.	
ʼ Hozirgi   zamon   muzliklari   Yakkabog`daryo,   Oqsuv   daryosi   va
Tanxozdaryoning   suv   yig`ish   maydonlarining     eng   yuqori   qismlarida   joylashagan
bo`lib,     bu   hududlarda   60   ga   yaqin   muzliklar     hisobga   olinadi.   Muzliklar   hozirgi
paytda   20,3   km 2
  maydonni   band   etgan.   Hozirgi   muzliklar   tarqalgan   hududlarda
baland   tog`   landashaftlari   kichik   sinfida   nival   –   glyatsial     landshaftlar   alohida
landshaft tipini hosil qiladi. 
Baland   tog`larda   namlik   sharoitlari   daraxtchil   o`simliklarning   o`sishi   uchun
qulay   bo`lsada,   issiqlik   sharoitlari   (yil   davomida   haroratlarning   past   bo`lishi
o`simliklarning   vegetatsiya   davrini   cheklaydi)   daraxtchil   o`simliklarning   o`sishiga
imkon bermaydi. Chunki  bu hududlarda   vegetatsiya davri 50 –   110   kunni tashkil
etadi. 
Baland   tog`larning   katta   qismi   baland   tog`   (alp   va   subalp)   o`tloqlari
landshaftlari   bilan   band.   Bu   tipdagi   landashftlarning   tuproqlarni   tub   jinslarining
elyuvial,   ba zan   esa   delyuvial   yotqiziqlarida   vujudga   keladigan   och   tusli   qo`ng`irʼ
tuproqlar   tashkil   etadi.   Halqob   joylarda   gidromorf   tuproqlar   qatoriga   mansub
bo`lgan torf – botqoq tuproqlar ham uchraydi.
Baland tog` landshaftlari uchun tog` kserofitlari va tog` o`tloqlari xos bo`lib,
quruqroq   joylarda   dasht   o`simliklari   (subalp   o`tloqlarlari:   yovvoyi   suli,
mushukquyruq, qipchoq va boshqalar), nam joylarda  mezofil boshoqlilardan va har
xil   o`tlardan   iborat   o`tloqlar   va   o`tloqi   dashtlar   ustunlik   qiladi.   Ayrim   hollarda
(subalp   o`tloqlarining   quyi   qismlaridagi   namroq   joylarda)   o`rikarchaning
“orolchalar” ko`rinishidagi massivlari ham uchraydi.
Alp   o`tloqlari   uchun   past   bo`yli   har   xil   o`tli   (erbaho,   qoqio`t,   geolog   gulli
lola, binafsha, chuchmoma va boshqalar)ning tarqalganligi xos. Iqlim sharoitlariga
bog`liq   holda   tog`     kserofitlari   keng   tarqalgan   bo`lib,   o`simliklar   yostiqsimon
ko`rinishda   o`sadi.  Xo`jalik   nuqtai   nazaridan   baland   tog`   landshaftlari   yozgi   yaylovlar   sifatida
foydalanilishi   mumkin.Ammo   relyefning   murakkab   tuzilishi   tufayli   baland   tog`
o`tloq–dasht   landshaftlarining   yaylovlar   sifatidagi   ahamiyati   unchalik   katta
emas.Baland   tog`   landshaftlarining   tabiiy   salohiyatidan   foydalanishda   yaqin
kelajakda   tog`   sayyohligi   va   sportini   rivojlantirish   muhim   ahamiyat   kasb   etishi
lozim. 
Qashqadaryo   viloyati   tog`   hududlarining   landshaftlariga   xos   bo`lgan
o`simliklar   va   hayvonlarni   tabiiy   –   tadrijiy   rivojlanishi,   tabiiy   landshaftlari
tuzilmasining dinamikasi va rivojlanishini, fauna   va florasining noyob va yo`qolib
borayotgan   turlarini   saqlab   qolish   hamda   ko`paytirish,   tabiatning   noyob   joylar
shakllarini saqlab qolish maqsadlarida Xisor tog`-archa (maydoni 76,889 ming ga)
va  Kitob  geologik  (5,378  ga)    qo`riqxonalari  tashkil  etilgan.   Bizning  nazarimizda,
tog`   landshaftlariga   inson   xo`jalik   faoliyatini   tazyiqini   cheklash   va   tabiiy
landshaftlarni   ilmiy     asosda   o`rganish   maqsadida   qo`riqxonalar   maydonini
kengaytirish maqsadga muvofiq bo`lar edi.
         II -2. Tog`   va   tog`   oldi   landshaftlari dan   foydalanishning   hududiy
geoekologik muammolari
Hozirgi   paytda   tog`   landhaftlari   inson   faoliyati   ta’sirida   ancha   o`zgargan,
ammo   bu   o`zgarishlar   tub   o`zgarishlar   emas.Shu   sababli   chiqindisiz
tehnologiyalarni   ishlab   chiqish   asosida   kelgusida   sodir   bo`lishi   ehtimoli   bo`lgan
o`zgarishlar   to`g`risida   ogohlantirish   lozim,   ya’ni   o`zgartirilmagan   joylarni
(rayonlarni)   o`zlashtirishga   fan   va   amaliyotning   so`ngi   yutuqlarini   hisobga   olgan
holda     ijodiy   yondashish   lozim.   Tog`   landshaftlarini   yaqin   kelajakda   o`zgartirish
ko`lamlari   ularning   tabiiy   salohiyati   va   ekologik   sig`imiga   nisbatan   uncha   katta
bo`lmaydi.   Ammo   bunday   hol   tog`li   hududlarda   tabiatni   muhofaza   qilish
muammolarining yechimidan xalos etmaydi, chunki bu landshaftlar konkretligi   va
shikastlanish xususiyatlarining yuqori bo`lishi bilan ifodalanadi. Tog`   landshaftlarning   bir   xil   gidrometeorologik   sharoitlar,   tuzilmasining
umumiy   xususiyatlari,   kimyoviy   elementlar   migratsiyasining,   biologik
ko`rsatkichlar   va   boshqalarning   umumiyligi   bilan   ifodalanadigan   muayyan   tiplari
ajralib turadi.Ularning yaqqol ifodalangan vertikal mintaqalanishi namoyon bo`ladi.
  Yonbag`ir   ekspozitsiyasi   va   qiyaligi   tuproq   hosil   bo`lish   jarayonlariga   va
tuproq   namligi   va   haroratining   vaqt   o`zgarishlariga,   shuningdek,yashash   joylari
orasidagi   ekologik   tafovvutlarning   tabiiy   o`simlikka   va   yerdan   foydalanish
sajiyasiga   ta’sir   ko`rsatadi.   Tuproq   namligi   ekspozitsiya   bilan   bir   qatorda   yuza
yotqiziqlarining   mehanik   tarkibiga,tuproq   harorati   esa   nafaqat   yonbag`ir
ekspozitsiyasiga,   balki   yuza   rangiga   va   o`simlik   qoplamining   qalinligiga   ham
bog`liq.
Tog`lar   nafaqat   balandligi   va   landshaft   xususiyatlariga   ko`ra,   balki   shu
xususiyatlarga   bog`liq   holda   xo`jalik   turlari,   ixtisoslashuvi,   kishilarning   hayot
sharoiti va yashash tarziga ko`ra  ham bir-biridan farq qiladi.  Past tog`lar relyefining
kam parchalanganligi, ishlov berish va aholining joylashuvi uchun yaroqliligi bilan
ifodalanadi.
O`zbekiston va Qashqadaryo viloyatida tog` hudularidan foydalanish tuzilmasi
(V.Savellodan, 2002)                                                                                                    9 -jadval.
Yerdan foydalanish tipi O`zbekiston
Respublikasi Qashqadaryo
viloyati
Umumiy yer maydoni, mln.ga
   Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                               % hisobida
Aholisi, ming kishi
Jami qishloq xo`jalik yerlari, ming ga
   Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                               % hisobida
     Ekinzorlar, ming ga
   Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                               % hisobida
Ko`p yillik daraxtzorlar , ming g a
   Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                              % hisobida
Yaylovlar , ming ga
   Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                               % hisobida 44,40
2,91
7,0
23   007
26   766
1548
6,0
4   062
359
9,0
356
9,0
2,0
2   227
1 165
51,0 2,86
0,76
26,0
1975
2 233
497
24,0
671
140
21,0
35,0
4,0
11,0
1504
344
25,0 O`rmonlar, ming ga
   Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                               % hisobida
Foydalanilmaydigan yerlar, ming ga
  Shundan tog` mintaqasida, mln.ga
                                               % hisobida 1 410
501
35,0
15503
836
5,0 110
103
94,0
421
145
34,0
O`rtacha   baland   tog`larda   esa   haydaladigan   yerlar   asosan   tog`   oralig`i
botiqlarida   va   daryo   vodiylarida   mavjud.   Iqlim   sharoiti   issiqsevar   ekinlarni
yetishtirishga   imkon   bermaydi,   ammo   chorvachilik   uchun   qulay   imkoniyatlarga
ega.Relyefi kuchli parchalangan baland tog`larda aholi yashashi uchun imkoniyatlar
qulay   emas.Landshaft   salohiyati   mavsumiy   chorva   yaylovlari   uchun   ancha   qulay
imkoniyatlar yaratadi.
Tog ` lar   va   tekisliklar   hududlarining   landshaft   tuzilmasidagi   tafovvutlar
landshaftlarning   tog `  va   tekislik   sinflani   ajratish   imkonini   beradi. Tog `  landshaftlari
yarusli   tafovutlariga   kо ` ra   kichik   sinflarga   ajratilishi   mumkin.   Qashqadaryo
havzasidagi tog` landshaftlari sinfi doirasida quyidagi kichik sinflar xususiyatlariga
kо`ra ajratiladi.
1. Adirlar   va   past   tog ` larning   landshaftlari;
2. О ` rtacha   balandlikdagi   tog ` larning   landshaftlari;
3. Baland   tog ` larning   landshaftlari;
Qashqadaryo   havzasining   landshaftlari   qadimdan   insonning   xо`jalik
faoliyatida   foydalanilgan.   Shu   sababli   havzaning   katta   qismida   landshaftlar   turli
darajada   antropogen   о`zgarishlarni   kechirgan   va   ularni   tavsiflashda   antropogen
omillarning   rolini   ham   albatta   e’tiborga   olmoq   lozim.   Ayniqsa,   landshaft   turi
kattaligidagi   landshaftlarni   ta’riflashda   va   baholashda   ularning   antropogen   omillar
ta’sirida о`rganish darajasi nazardan chetda qolmasligi zarur. O`zbekiston va Qashqadaryo viloyatida   qishloq xо`jaligida foydalanadigan yer maydonlarining hududiy tarkibi
(01.01.2008 yil   holatida)
Hududlar Umumiy
maydon,
mingga f oiz - da Ekin
yerlar,
mingga f oiz - da Q/x   yer
turlari f oiz -
da Sug ` ori-
ladigan
yerlar f oiz -
da Pichan-
zor   va
yaylovlar f oiz - da Q/x
foydalan
maydigan
yerlar f oiz - da
Qashqadaryo 2461,7 11,1 677,3 16,7 2047,9 11,9 457 , 5 12 , 3 1315 , 2 10 , 3 289 , 7 7 , 3
Respublika 
bo`yicha  Jami 22259,2 100,0 4050,6 100,0 17234,3 100,0 3706 , 2 100 , 0 12774 , 7 100 , 0 3985 , 9 100 , 0
Jadval   О‘zRDavlat   statistika   qо ` mitasi   ma’lumotlari   asosida   hisoblab   chiqilgan. Qashqadaryo   viloyati   hududida   landshaft   hosil   qiluvchi   omillar   va   shu
landshaft   hududlarida   aholining   joylashuvi, aholining   kо ` payishi   yoki   takror   barpo
bо ` lishi   bosqichlari   va   landshaftlarning   hududiy   tabaqalashuv   xususiyatlarini
о ` rganish   bu   hududda   tarqalgan   landshaftlarni   tipologik   jihatdan   tasniflash   imkonini
beradi.
Qashqadaryo havzasining tog`lik qismida yaruslilikning namoyon bо`lishi va
tog`larda   balandlik   zonalari   spektrining   darajasi,   gipsometrik   sath   (absolyut
balandlik), relyefning genizisi va parchalanish darajasiga kо`ra landshaftlarda aholi
joylashuvining quyidagi kichik sinflarini ajratish mumkin.
1. Tog ` oldi   adirlar   va   past   tog ` larning   landshaftlarida   aholi   joylashuvi;
2. О ` rtacha   balandlikdagi   tog `  landshaftlarida   aholi   joylashuvi;
3. Baland   tog `  landshaftlari   va   aholi   joylashuvi.
Tog`oldi   adirlari   va   past   tog`lar   landshaftlari   kichik   sinfda   о`rtacha   quruq
tipik bо`z tuproqlaridagi tog` chalachо`l landshaftlari zonal tipi ajratiladi.
Tog`   chalachо`l   landshaftlari   Qashqadaryo   havzasining   Qoratepa,   Miroqi,
Yakkabog`   va   G`uzor   adirlari   hamda   ular   tutashib   turgan   past   tog`lar   (absolyut
balandligi 500 mdan 1000-1200 m gacha) uchun xos.
Chiroqchi,   Kitob   tumanlari   aholisining   Qoratepa   past   tog`lari   adirlarida
joylashgan   qismi   ancha   notekis,   ammo,   sergavjum   joylashgan.   Miroqi   hududi   va
unga   yaqin   bо`lgan   joylarda   aholi   gavjum   hisoblanadi.     Yakkabog`   va   G`uzor
adirlarida   aholi   bir   tekisda   taqsimlangan.   Aholi   dehqonchilik   tarmoqlaridan
bog`dorchilik, uzumchilik, sabzavotchilik, pillachilik, gо`sht-sut chorvachiligi bilan
shug`ullanadi.
Tog`-chalachо`l   landshaftlari   tarqalgan   past   tog ` lar   va   adirlarning   iqlim
sharoitlari   tekis   landshaftlariga   nisbatan   biroz   yumshoqroq.   Yillik   yog`inlarning
miqdori   nisbatan   ancha   kо`p.   Shu   tufayli   yerlarning   о`zlashtirilishi   sababli   ekin
maydonlarining kо`payishiga olib keldi. О`zlashtirilgan landshaft, unumdor tuproq
va xalqning mehnatkashligi tufayli yangidan-yangi bog`lar, ekin maydonlari va shu hududda yetishtiriladigan mevalarni qayta ishlash korxonalari bunyod etildi. Tuman
aholisi   qolaversa   qishloq   aholisi   ish   bilan   bandligi   yildan-yilga   oshib   bormoqda.
Adirlar   va   past   tog`larning   landshaft   salohiyatini   ishlab   chiqarishning   turli
sohalarida   о ` zlashtirish   imkoniyatlari   katta. Bu yerdagi  kо`plab tranzit  daryolar  va
tog` soylarining suvlari bevosita yoki suvomborlari orqali sug`orishga olinadi. 
Adirlar   va   past   tog ` larning   landshaftlari   yaylovlar   va   pichanzorlar   sifatida
foydalaniladi.   Bu   yerdagi   deyarli   900   ming   ga   maydondan   yaylovlar   sifatida
foydalanilishi   mumkin. 
Adir   mintaqasiga   viloyatning   G`uzor,   Dehqonobod,   Qamashi,   Yakkabog`,
Kitob, Shahrisabz va Chiroqchi tumanlarining tog`oldi tekisliklari va qirlari kiradi. 
Tog`-chо`l landshaftlari tarqalgan hududlarda tabiatdan oqilona foydalanishni
tashkil   etish   yaylovlarni   fitomelioratsiya   qilish,   lalmikor   yerlarda   esa   eroziyaga
qarshi agrofitomeliorativ tadbirlarni amalga oshirishni taqozo etadi.
О ` rtacha   balandlikdagi   tog ` lar   kichik   sinfiga   (doirasiga)   landshaftlarning
quyidagi   ikki   zonal   tipi   ajratiladi:
-о‘rtacha nam tо`q tusli bо`z tuproqlaridagi quruq dasht landshaftlari;
-nam   (gumid)   tog ` -о ` rmon   jigarrang   tuproqlardagi   о ` rmon-dasht
landshaftlari.
О‘rtacha   baland   tog `  landshaftlari 1200-2000 m   balandliklar   oralig `i dagi   tog `
yonbag ` irlarida   tarqalgan.   Bu   xildagi   landshaftlar   Zarafshon   tizmasining   g`arbiy
tarmoqlarida-Chaqilkalon   va   Qoratepa   tog`larida,   Hisor   tizmasining   Qashqadaryo
va   Jinnidaryo,   Oqsuv   va   Tanxozdaryo,   Yakkabog`daryo   va   G`uzordaryo
oralig`idagi   Sumsar-Shertog`,   Toytalash   va   boshqa   tog`   massivlarida   mavjud.
О ` rtacha   baland   tog `  landshaftlari 546 ming   ga   maydonni   band   etadi.
Quruq   tog`-dasht   landshaftlari   azaldan   insonning   xо`jalik   faoliyati   ta’sirida
bо`lgan.   О ` tmishda   keng   tarqalgan   butali-daraxtli   о ` simliklar   nes-nobud   qilingan.
Hozirgi paytda ayrim joylardagina saqlanib qolgan pista, arg`uvon yoki dо`lananing
uchrashi   о`tmishda   bu   landshaftlarda   butalar   va   daraxtlar   о`sganligidan   guvohlik
beradi. Hozirgi paytda о`tchil о`simliklar ustuvor bо`lib, ular yuzasining 60-70%ni qoplaydi.   Tog`-dasht   о`simliklari   rang-barang   va   turlarga   boy   bо`lishi   tufayli
muhim   xо`jalik   ahamiyatiga   ega.   О`simlik   qoplamining   qalin   bо`lishi   uchun   nam
yetarli va shu sababli о`t qoplami mahsuldor yaylovlarni hosil qiladi. Bu yaylovlar
о`simlik qoplamiga butun yil davomida molboqish uchun yaroqlidir. Lekin amalda
ular kо`proq yozgi, erta kuzgi va keng bahorgi yaylovlar sifatida chorva mollarning
barcha turlari uchun ahamiyatlidir.
О ` rtacha   baland   tog `   larlandshaftlarida   aholi   kо ` p   notekis   joylashgan.
Aholining   kо`p   qismi   daryo   vodiylarida   о`zlari   uchun   qulay   bо`lgan   sharoitlarda
yashashadi. 
О`rtacha balandlikdagi tog`larning yuqori qismlari uchun (1800-2000 m dan
2800-3000   m   gacha   balandliklarda)   о`rmon-о`tloq-dasht   landshaftlari   xos.   Bu
tipdagi   landshaftlar   tarqalgan   hududlar   kuchli   parchalangan   relyef   bilan   ifolanadi.
Relyefning   bunday   strukturaviy   tipi   Chaqilkalon   tog`larining   eng   yuqori   qismida,
Qashqadaryo   va   Jinnidaryo   yuqori   oqimlarining   oralig`idagi   toglarda,   Katta
О`radaryoning yuqori oqimining о`ng sohilida, Kichik О`radaryo yuqori oqimining
chap sohilida va boshqa joylarda tarqalgan.
О`rmon-о`tloq-dasht   landshaftlari   uchun   о`rmon-jigarrang   tuproqlar   xos.
Jigarrang   tuproqlar   batamom   shо`rlanmagan,   ammo   yonbag`irlar   qiyaligi   katta
bо`lganligi sababli zonaning 70% ga yaqin maydonida tuproq eroziyasi о`rtacha va
kuchli daraja kechadi.
Qashqadaryo   havzasi   tog`larining   yonbag`irlarida   2000-3000   m   balandliklar
oralig ` ida   о ` rmonlar   о ` sishi   uchun   landshaft   sharoitlari   optimaldir.   Lekin,   tog`
yonbag`irlari   ekspozitsiyasi,   yuzasining   tuzilishi,   tog`   jinslarining   tarkibi   bu
balandliklarning   barcha   joylarida   ham   о`rmonlarning   tarqalishi   uchun   imkon
bermaydi. Shu sababli о`rmonlar orasida va ularning quyi yaruslarida butali va har
xil   о`tli   о`simlik   formatsiyalari   ustunlik   qiladi.   Tog `   о ` rmonlarning   umumiy
maydoni   64 , 3   ming   ga   ni   tashkil   etadi.   Eng   katta   maydon   archazorlarga   tо`g`ri
keladi. Archazorlar   hozirgi   paytda   Chaqilkalon   tog`larining   va   Hisor   tizmasining
Yakkabog`   va   Dehqonobod   tumanlari   hududidagi   tog`larning   yonbag`irlarida
tarqalgan. О ` tmishda   archazorlar   hozirgiga   nisbatan   ancha   katta   maydonlarni   band
etgan.   Ammo,   antropogen   omillarning   salbiy   ta’siri   tufayli   ular   anchagina   katta
maydonlarda   kesib   yuborilgan. 
О`rtacha   balandlikdagi   tog`larda   landshaftlarga,   ayniqsa   о`simlik   olamiga,
antropogen   omillar   ta’sirini   cheklash   va   о`rmonlarni   qayta   tiklashga   doir   turli
xildagi   meliorativ   tadbirlarni   amalga   oshirish   bugungi   kunda   juda   zarur.   Chunki,
о`rmonlar   maydonining   qisqarishi,   boshqa   о`simliklarning   payhon   qilinishi   tog`
yonbag`irlarida   eroziya   jarayonlarining   kuchayishiga   sabab   bо`lmoqda.   Tog`
о`rmonlari   va   umuman   о`simlik   olami   tо`g`risida   sо`z   borganda   ularning   muhim
landshaft   hosil   qiluvchi   omiligina   zardan   chetda   qolmasligi   lozim.   Qashqadaryo
vodiysi mahalliy suvlarining shakllanishi о`rtacha balandlikdagi va   baland   tog ` larda
kechadi.   Havza   doirasida   uzunligi   10   km   dan   200   km   gacha   bо`lgan   120   dan
ortiqroq katta-kichik daryolarning deyarli barchasi tog`larda boshlanadi. Shu sababli
suv resurslaridan oqilona foydalanishni  tashkil etish birinchi galda tog` о`rmonlari
va   boshqa   о`simliklarni   muhofaza   qilish   bilan   bevosita   bog`liq.   Ayni   paytda   tog`
hududlarida   surilma,   о`pirilma,   sel,   eroziya   kabi   tabiiy   jarayonlarga   qarshi
tadbirlarning   о`tkazilishi   ham   tog`   hududlarining   о`simlik   olamini   asrab-avaylash
bilan bevosita bog`liq.
Tog`   landshaftlari,   shuningdek,   kishilarning   salomatligini   tiklashda,
rekreatsiyada,   sayyohlikda   muhim   ahamiyatga   ega   bо`lgan   obyektlardir.   Hozirgi
paytda   viloyatdagi   sanatoriyalar,   oromgohlar,   dam   olish   uylarining   katta   qismi
о`rtacha   balandlikdagi   tog`   hududlarida   joylashgan.   Ammo,   bu   hududlarning
rekreatsiya   imkoniyatlarini   о`zlashtirish   yaqin   istiqboldagi   muhim   ijtimoiy
vazifadir.   Shu   sababli   bu   hududlardagi   rekreatsiya   tizimlarini   о`z   ichiga   oladigan
ijtimoiy infratuzilmani rivojlantirishga jiddiy e’tibor qaratilishi lozim.
О`rtacha   balandlikdagi   tog`   landshaftlari   lalmikor   dehqonchilik,   о`rmon
xо`jaligi,   chorvachilik   kabi   tarmoqlarni   rivojlantirish   uchun   ham   yetarli   tabiiy salohiyatga   ega.   Bundan   tashqari   bog`dorchilik,   tamakichilik,   urug`chilik   va
asalarichilikni   rivojlantirish   uchun   ham   imkoniyatlar   mavjud.   Ammo,   bu
tarmoqlarni tо`g`ri va munosiblik bilan rivojlantirish masalalarini  ilmiy asosda  hal
etmoq lozim.
Baland tog` landshaftlari Qashqadaryo havzasida Hisor tizmasining markaziy
qismlari va unga yaqin – atrofdagi tog`larda tarqalgan bо`lib, uncha katta maydonni
band etmaydi (69 mingga).
Baland   tog `   landshaftlarida   aholi   joylashuvi   turli   hududlarida   har   xil
joylashgan.   Hududlar   balandlashgan   sari   aholi   siyraklashib,   xо`jalik   tarmoqlari
passivlashib boradi, bunda aholi bandligi tarqoq bо`lib, aholining kо`p qismi yakka
xо`jalik tarmoqlari xususan shaxsiy tamorqalarda ishlab, hayot kechiradi.
Xо`jalik   nuqtai   –   nazaridan   baland   tog `   landshaftlaridan   yozgi   yaylovlar
sifatida   foydalanishi   mumkin. Ammo, relyefning murakkab tuzilishi  tufayli baland
tog`–о`tloq-dasht   landshaftlarining   yaylovlar   sifatidagi   ahamiyati   unchalik   katta
emas.
Baland   tog`   landshaftlarining   tabiiy   salohiyatidan   foydalanishda   yaqin
kelajakda   tog`   sayyohligi   va   sportini   rivojlantirish   muhim   ahamiyat   kasb   etishi
lozim.
Qashqadaryo   viloyati   tog`   hududlarining   landshaftlariga   xos   bо`lgan
о`simliklar   va   hayvonlarni   tabiiy-tadrijiy   rivojlanishi,   tabiiy   landshaftlar
tuzilmasining dinamikasi  va rivojlanishini, fauna va florasining noyob va yо`qolib
borayotgan   turlarini   saqlab   qolish   hamda   kо`paytirish,   tabiatning   noyob   joylar
shakllarini   saqlab   qolish   maqsadlarida   Hisor   tog`-о`rmon   (maydoni   76   889   ming
ga)   va   Kitob   davlat   geologiya   (maydoni   5378   ga)   qо`riqxonalari   tashkil   etilgan.
Bizning nazarimizda tog` landshaftlariga inson xо`jalik faoliyati tazyiqini cheklash
va tabiiy landshaftlarini ilmiy asosda о`rganish maqsadida qо`riqxonalar maydonini
kengaytirish maqsadga muvofiq bо`lar edi. II.3 Tog` va tog` oldi  landshaftlari dan foydalanishning holati va ularni
muhofaza qilish .
Qashqadaryo   viloyatining   tog`   va   tog`oldi   mintaqalarida   aholi   sonining
ortib       borishi     natijasida     bu     hududlarga         antropogen     tazyiq     ham     kuchayib
bormoqda.     Viloyatning     shimoliy-sharqiy   va   sharqiy     hududlarida       asosiy     yer
fondi   tog`  va  tog`oldi  mintaqasi   hisoblanadi.  
Qashqadaryo   hududining     tabiiy     sharoitini       o`rgangan     holda     qishloq
xo`jalik  ekinlarini  landshaft  tiplariga  moslashtirib   joylashtirish  kutilgan  samara
berishini     hozirgi     kun     amaliyoti     tasdiqlamoqda.     Chunki,     viloyat     hududida
balandlik   mintaqalanish   qonuniyati   yaqqol   ifodalanib   turadi.   Shunga   muvofiq
tabiiy   komponentlar,     jumladan   agroiqlim     resurslari   ham   turlicha   ko`rinishga
ega.      Chunonchi   balandlik   oshishi    bilan   havo   haroratining   pasayishi,   yog`in
miqdorining  ortishi  kuzatiladi.  Shu  bois  qishloq  xo`jalik  ekinlari  yetishtirishda
agroiqlim  resurslarining   taqsimlanishini  hisobga  olish  maqsadga  muvofiq.  
Viloyatning     tog`oldi       hududlarida     tabiiy       suv     manbalarini       notekis
taqsimlanishi yer  resurslaridan  to`laqonli  foydalanish  imkonini  bermaydi.  Zero,
bu  hududlarda  relyefning  notekisligi , sug`orishda  agrotexnika  qoidalariga  rioya
qilmaslik  irrigatsion  eroziyani  keltirib  chiqarmoqda.  Natijada,  jarlanish  hodisasi
avj     olishi   yerdan     foydalanish     samaradorligini     pasayib     borishiga         olib
kelmoqda. 
Tog`oldi  hududlarning  noto`g`ri  o`zlashtirlishi   geomorfologik  tuzilishiga
ko`ra  adir  oralig`i  botiqlari  bo`lgan  yer maydonlarini  ikkilamchi sho`rlanishiga
va     yer     osti     suvlarining     ko`tarilishiga     sabab     bo`lmoqda.     Jumladan,     G`uzor
adirlari,   Jarqoq-Setalantepa, Shimoliy-Do`ltaliqirlarining   ayrim   joylarida       yerlar
sho`rlanishi yuqori  bo`lib,  hozirgi  kunda   bu  hududlarda  tashlandiq   maydonlar
ko`lami ham ortib  bormoqda.  Qashqadaryo viloyati tog` va tog`oldi hududlarining
obikor   dehqonchilik  keng  tarqalgan  hududlarida  turli  xil  kimyoviy  o`g`itlardan
foydalanish     oqibatida     tuproq,     o`simlik,     yer     osti     va     yerusti     suvlari       turli toksikandlar     bilan     ifloslanmoqda.     Jumladan,     pestitdsitlar,     nitratlar     miqdorini
ruxsat   etilgan     me`yor   (REM)dan     yuqori     bo`lishi     va     bu     bilan     bog`liq     holda
inson  salomatligiga  salbiy  ta`sir  etishi  kuzatilmoqda.
Viloyatning     to`g`li     hududlaridan     boshlanuvchi     daryolarning     gidrologik
rejimini   saqlashda  o`simliklar  dunyosi  katta  ahamiyatga  ega.  Hozirda  tog`dagi
yaylovlardan     noto`g`ri     foydalanish,     mevali     va     manzarali     daraxtlarni     kesib
yuborilishi  tufayli  eroziya  holatlari  kelib  chiqmoqda.  
Ushbu     muammolarni     oldini     olish     tog`     va     tog`oldi     hududlarida     tabiiy
resurslardan     samarali     foydalanish     uchun,     bizningcha,       quyidagi     tadbirlarni
amalga  oshirish  lozim:
-   tog`     va     tog`oldi     hududlarida     obikor       dehqonchilik     ko`lamini     qisqartirish,
meva-sabzavotchilik     tarmog`ini     rivojlantirish,     shuningdek,     landshaft     tiplariga
mos  holda  qishloq  xo`jalik  ekinlarini  joylashtirish;
- obikor   dehqonchilikda   sug`orish   agrotexnikasini   takomillashtirish   tadbirlarini
olib       borish     orqali     vujudga     kelayotgan     ikkilamchi   sho`rlanishlarning     oldini
olish;
-   tuproq     unumdorligini     oshirish     maqsadida     kimyoviy     o`g`itlar     miqdorini
kamaytirib, mahalliy  o`g`itlardan  foydalanish  salmog`ini  oshirish;
-   tog`     yaylovlaridan     oqilona     foydalanish     yo`l-yo`riqlarini     ilmiy     asoslangan
holda     ishlab     chiqish,     mevali     va     manzarali     o`rmonlar     barpo     etish       kabilar
kutilgan  samara  beradi.
Yer     resurslaridan     samarali     foydalanish     orqali     qishloq     xo`jaligida
samaradorlikka     erishish     har     bir     davlatning     agro   siyosatidagi     muhim
vazifalaridan  biri   bo`lmog`i  kerak.
O`zbekiston  Respublikasi  Prezidenti  I.Karimov    masalaning   g`oyat  katta
ahamiyatiga   to`xtalib,   “Butun   agrosiyosatning   muhim   masalasi   negizi -   yerga mulkchilik     masalasidir.   Yer     o`lkamizning     eng     asosiy     boyligi.     U     yediradi,
ichiradi,   yashash     uchun   asosiy   shart-sharoitlarni   yaratib   beradi.   Shu   sababli
Respublikamizning     kelajagi,   O`zbekiston     xalqining     kelajagi     ko`p     jihatdan
yerdan     foydalanish     munosabatlari   qanday   tashkil   etilishiga   bog`liq   bo`ladi”
deb    ta`kidlaydi     hozirgi    vaqtda     Qashqadaryo  viloyatining  umumiy  yer   maydoni
2856,8   ming   ga   dan   iborat,   qishloq   xо ` jaligida   foydalaniladigan   yerlar   2047   ming
ga yoki jami maydonga nisbatan 71 , 8 % ,   shundan 680,7 ming ga i ekin maydonlari
hisoblanib,   s ug ` oriladigan   yerlar   457 , 3   ming   ga,   bu   jami   qishloq   xо ` jaligida
foydalaniladigan   yerlarning   23 , 3 %i   demakdir ,   33,5   ming   ga   i   ko`p   yillik
daraxtzorlar   va   1511.7   ming   ga   ini   qishloq   xo`jaligiga   yaroqli   yaylov   va   boshqa
yerlar.
2010   yil   yakunlari   bо ` yicha   viloyatda   jami   ekinlar   maydoni   493   ming   ga
bо ` lgan. Shundan   donli   ekinlar 250 ming   ga, yalpi   hosil 996 ming   tonna. Shu yilda
218   ming   ga   bug`doy   ekilgan;   yalpi   hosil   994   ming   tonna,   hosildorlik   40 , 4   s/ga
(2009   yilda   982   ming   t,   hosildorlik   44,7   s/ga).   Hosilning   86,4   %i   fermer
xо`jaliklarida   yetishtiriladi.   Bug`doy   barcha   tumanlarda,   shuningdek,   Chiroqchi,
Qamashi va Yakkabog` tumanlarida lalmikor yerlarga ham ekiladi. 
Qishloq   xо`jaligining   ikkinchi   yetakchi   ekini   -   paxta   168   ming   ga   egallaydi
(2008   yilda   173   ming   ga,   2000   yilda   150   ming   ga).   2010   yilda   435   ming   t   paxta
yetishtirilgan, bu oldingi yilga qaraganda qariyb 35 ming t ga kо`p, hosildorlik 25,8
s/ga,   (2008   yilda   –   26.0   s/ga).   Ma’lumki   g`alla   va   paxta   yetishtirish   bо`yicha
Qashqadaryo Respublikamizda birinchi о`rinda turadi. Qashqadaryo viloyati qishloq xо`jaligida foydalaniladigan yerlar tarkibi  (2008 y.)     
10 -jadval
Qishloq   tumanlari Maydoni, ming
ga Qishloq   xо ` jaligida  
foydalaniladigan  
yerlar, ming   ga Shu   jumladan  
sug ` oriladigan  
yerlar, ming   ga Qishloq   xо ` jaligida   foydalaniladigan   yerlarga   nisbatan, foizda
Ekin   yerlar Kо ` p   yillik  
daraxtzorlar bо‘zyerla
r Pichanzor   va  
yaylovlar
      Dehqonobod 399,7 255,6 2,3 17,4 0,2 1,4 80,9
      Kasbi 65,0 51,1 46,3 87,0 3,7 - 9,3
      Kitob 174,5 81,1 16,1 26,2 8,8 1,6 63,4
      Koson 188,1 143,7 66,1 50,9 1,6 1,8 45,6
      Mirishkor 321,1 276,8 58,2 19,9 0,5 0,8 79,0
      Muborak 307,0 250,2 32,1 13,3 0,3 - 86,4
      Nishon 211,0 153,5 53,6 33,7 1,3 - 65,0
     Chiroqchi 283,7 240,2 25,3 50,6 1,1 3,7 44,6
     Shahrisabz 166,4 71,8 22,0 34,3 6,1 0,7 58,9
     Yakkabog ` 110,1 96,3 29,4 40,6 5,0 2,3 52,1
     Qamashi 267,0 133,1 29,9 47,0 1,4 0,01 50,9
     Qarshi 91,0 64,8 43,3 67,8 3,9 - 28,3
     G ` uzor 265,6 228,7 32,6 27,0 0,4 0,3 72,4
Viloyat   bо ` yicha 2849,2 2046,8 457,3 33,1 1,6 1,1 64,2
Manba: O’zbekiston viloyatlari va Qoraqalpog’iston Respublikasi qishloq xujaligi xaritasi albomi – Toshkent 2008 Qashqadaryo     viloyati     tabiiy     geografik         joylashuvining     o`ziga     xosligi
yer     resurslari     tarkibi     va     undan     foydalanishning     turli-tumanligi     bilan
xarakterlanadi.    Viloyat   hududida   joylashgan   tumanlar   tog`, tog`oldi   va   voha
yerlari  sifatida  tavsiflanadi.  Mavjud  13  tumandan  7 tasi   G`uzor, Dehqonobod,
Kitob,  Chiroqchi,  Shahrisabz, Yakkabog`  va  Qamashi  tumanlari  Zarafshon  va
Hisor   tog`   tizmalari   hosil   qilgan   yarim   halqa   bo`ylab   joylashganligi   sababli
ularning  yer  maydonlarining  aksariyat  qismini  tog`  va  tog`oldi  yerlari  tashkil
qiladi.  Bu  viloyatda    mavjud  2856,8  ming  ga  yerning  1571,3  ming   i  yoki
taxminan  60 %  i  demakdir.  Viloyat yer  resurslaridan  foydalanish  tahlili  shuni
ko`satadiki,  bugungi  kunda  tog`  va  tog`oldi  tumanlari  yer  maydonlari  asosan
qishloq  xo`jaligi  maqsadlarida  ishlab  chiqarish  jarayonlariga  jalb  qilingan.  Bu
holat     viloyatni     mamlakat     mehnat     taqsimotidagi     umumiy     o`rni,     ishlab
chiqarish  kuchlarining  rivojlanish  darajasi,  demografik  omillar  va  tog`  hamda
tog`oldi     yerlarning     unumdorlik     darajasi     bilan     izohlanadi.     Yuqorida     qayd
qilingan     tog`     va     tog`oldi     tumanlarida     yer     resurslaridan     foydalanish
xususiyatlarini     belgilab     beradi.     Hususan,     viloyatning     shimoliy     qismida
joylashgan     Kitob,     Chiroqchi,     Yakkabog`,     Shahrisabz     tumanlari     tog`oldi
yerlarida     dehqonchilikning     sug`oriladigan     va       lalmikor     turlari     keng
tarqalgan.Viloyatning     janubiy     tumanlari     G`uzor,     Qamashi,   Dehqonobod
chorvachilik     va     chorvachilik     bilan     bog`liq     ekinlar     yetishtirishga
ixtisoslashgan. 
Dehqonchilik     va     chorvachilikka     ixtisoslashgan       tumanlarning   yerdan
foydalanish     tarkibi     ham     bir     xil     emas.     Jumladan,     Kitob,     Shahrisabz     va
Yakkabog`  tumanlari  yerlarining   tarkibida  tog`  va  tog`oldi  yerlari  ulushining
yuqoriligi  mazkur   hududda  asosan  bog`dorchilik,  meva-sabzavot  maxsulotlari
va     ayrim     texnik     ekinlarni     (paxta,     g`alla)   cheklangan     hajmlarda     yetishtirish
imkonini     beradi.     Shuningdek     bu     hududlarda     yerlardan     o`rmonchilik,     tabiiy
qo`riqxonalar,  dam  olish  maskanlari  maqsadlarida  foydalanilmoqda.  Chiroqchi
tumani     esa     ko`proq     lalmikor     dehqonchilikka     ixtisoslashgan     bo`lib,
xo`jaliklarda  boshoqli  ekinlar  yetishtirish  asosiy  faoliyat  turi  hisoblanadi.   Chorvachilik     va     chorvachilik     bilan     bog`liq     ekinlar     yetishtirishga
ixtisoslashgan   janubiy   tumanlarda   yer   resurslaridan     foydalanish   tarkibi   ham
o`ziga     xos     shakllangan.       Chunonchi,     G`uzor,   Qamashi     va     Dehqonobodning
tog`li     hududlarida     chorvachilikning     rivojlanishi     bilan     bog`liq     yaylovlar,
pichanzor   va   o`rmonlardan   samarali    foydalanish   imkoniyatlari   mavjud.   Shu
bilan  birga  Dehqonobod  va Qamashi  tumanlarida  dorivor  o`simliklar  va  tog`
mevalarini  tabiiy  sharoitda  yetishtirish  yo`lga  qo`yilgan.  
Bugungi     kunda     viloyatda     tog`   va     tog`oldi     yerlardan     samarali
foydalanish     salohiyati     nisbatan     yuqoriligicha     saqlanib     qolmoqda   va     ulardan
oqilona     foydalanish     istiqbolda     hududning     oziq-ovqat     va       qayta     ishlash
sanoatini     jadal     rivojlantirishga     shart-sharoit     yaratadi.     Tog`     va     tog`oldi
hududlarida     qulay     tabiiy-iqlim     sharoit     hamda     noyob     tarixiy     ob yektlarningʼ
mavjudligi     esa     kelajakda     mintaqada     turizm     sohasini     rivojlantirishga     ham
imkon  beradi.
Bizning     fikrimizcha,     tog`     va     tog`oldi     yerlaridan     foydalanish
samaradorligini     yanada     oshirish     uchun     viloyat     doirasida     iqtisodiy-ijtimoiy
rivojlanishning     maxsus     dasturini     ishlab     chiqish     va     qabul     qilish     maqsadga
muvofiq.   Dasturda   mazkur    yerlarni   hisobga   olish   tartibini    takomillashtirish,
ularning     holati         bo`yicha     monitoring     yuritish,     hosildorlik    darajasini     saqlab
qolish     va     oshirish     chora-tadbirlari     asosiy     o`rin     egallashi     lozim.     Bu     esa
faqatgina     tog`     va     tog`oldi     yerlaridan     foydalanish     samaradorligini
oshrishgagina     emas,     balki     butun     mintaqa     iqtisodiy-ijtimoiy     salohiyatini
kengaytirishga  ham  xizmat  qiladi.   Qashqadaryo viloyati tog` va tog` oldi landshaftlarida qishloq xо`jaligida
foydalaniladigan yerlar tarkibi
11-jadval(2011yil)
Qishloqtumanlari Maydoni, mingga        Qishloq   xо ` jaligida  
foydalaniladigan   yerlar, ming
ga Shu   jumladan   sug ` oriladigan
yerlar, mingga
Yuqori
Qashqadaryo 451,0 249,2 81,1
Kitob 174,5 81,1 20,2
Shahrisabz 166,4 71,8 26,2
Yakkabog ` 110,1 96,3 34,7
О ` rta
Qashqadaryo 1216,0 857,6 103,6
Dehqonobod 399,7 255,6 2,9
Chiroqchi 283,7 240,2 30,6
Qamashi 266,1 133,1 35,0
G ` uzor 265,6 228,7 35,1
Jami: 1667 , 0 1106 ,8                     184 , 7
                                                                                                       XULOSA           Tog`lar   yer   yuzasining   tevarak   atrofdagi   tekisliklar   ustidan   baland   ko`tarilib
turadigan   qismlari   bo`lib,   endogen   va   ekzogen   kuchlar   o`rtasidagi   o`zaro
munosabatlar   natijasida   ularning   morfologik   xususiyatlari   o`zgarib   turadi.   Bu
kuchlarning   qaysi   biri   ustun   kelishiga   bog`liq   holda   tog`lar   ko`tarilish   yoki
pasayish   tendensiyasiga   ega   bo`ladi.   Tog`larning   rivojlanishi   ularning   tabiatidagi
o`zgarishlar  bilan bir paytda sodir  bo`ladi. Tog`lar  tabiati  o`ziga xos va xilma-xil
bo`lib,   yer   yuzasidagi   tog`larning   landshaftlarida   umumiylik   va   hududiylik
( regionallik ) yaqqol namoyon bo`ladi.
              Tog`   hududlaridagi   hozirgi   landshaftlar   balandlik   qonuniyatiga   bo`ysungan
holda pastdan yuqoriga tomon zonalar bo`ylab tarqalgan landshaftlarning balandlik
zonalarning tuzilmasi tog`larning balandligiga, tog` yonbag`irlarining quyoshga va
nam shamollarga nisbatan ekspozitsiyasining holatiga va boshqa omillarga bog`liq
va shu sababli balandlik zonalarining joylanishida tafovutlar mavjud.
       O`ziga xos tabiat majmualariga ega bo`lgan tog`lar geograflarni doimo diqqat
e`tibori   markazida   bo`lgan.   Tog`   tabiatining   originalligini   e`tiborga   olgan   holda
uni   o`ziga   xos   yondashuv   bilan   o`rganish   va   bunday   tadqiqotlar   bilan   tog`
geografiyasi   shug`ullanishi   lozimligini   ingliz   geografi   Roderik   Petti   1936-yilda
ta`kidlagan   edi.   XX-asrning   oxirida   tog`   regionlari   rivojlanishini   o`rganadigan
fanning yangi ilmiy yo`nalishi-montologiya fani shakllana boshladi. 
Tog`lar     tabiatidan     foydalanish     tog`larni     geografik     kompleksining     yetakchi
komponenti   sifatida   shakllanishi   fan-texnika   rivojlangan   zamona m izda   yetarli
ahamiyatga  ega  ekanligi  aniq.
Qashqadaryo     viloyati     tabiiy     geografik         joylashuvining     o`ziga     xosligi
yer     resurslari     tarkibi     va     undan     foydalanishning     turli-tumanligi     bilan
xarakterlanadi.    Viloyat   hududida   joylashgan   tumanlar   tog`, tog`oldi   va   voha
yerlari  sifatida  tavsiflanadi.  Mavjud  13  tumandan  7 tasi   G`uzor, Dehqonobod,
Kitob,  Chiroqchi,  Shaxrisabz, Yakkabog`  va  Qamashi  tumanlari  Zarafshon  va
Hisor   tog`   tizmalari   hosil   qilgan   yarim   halqa   bo`ylab   joylashganligi   sababli
ularning  yer  maydonlarining  aksariyat  qismini  tog`  va  tog`oldi  yerlari  tashkil qiladi.  Bu  viloyatda    mavjud  2856, 8  ming  ga  yerning  1571, 3  ming   i  yoki
taxminan  60 %  i  demakdir.
Qashqadaryo   havzasining   landshaftlari   qadimdan   insonning   xо ` jalik
faoliyatida   foydalanilgan.   Shu   sababli   havzaning   katta   qismida   landshaftlar   turli
darajada   antropogen   о`zgarishlarni   kechirgan   va   ularni   tavsiflashda   antropogen
omillarning   rolini   ham   albatta   e’tiborga   olmoq   lozim.   Ayniqsa,   landshaft   turi
kattaligidagi landshaftlarni ta’riflashda va baholashda ularning antropogen omillar
ta’sirida о`rganish darajasi nazardan chetda qolmasligi zarur. 
Qashqadaryo  viloyatining  tog`  va  tog`oldi  mintaqalarida  aholi  sonining
ortib       borishi     natijasida     bu     hududlarga         antropogen     tazyiq     ham     kuchayib
bormoqda.   Viloyatning     shimoliy-sharqiy   va   sharqiy     hududlarida       asosiy     yer
fondi      tog`   va   tog`oldi    mintaqasi      hisoblanadi, tog` va tog` oldi  hududlaridan
boshlanuvchi   daryolarning   gidrologik   rejimini     saqlashda   o`simliklar   dunyosi
katta     ahamiyatga     ega.     Hozirda     tog`   va   tog`   oldi   landshaftlaridan   noto`g`ri
foydalanish,  mevali  va  manzarali  daraxtlarni  kesib  yuborilishi  tufayli  eroziya
holatlari  kelib  chiqmoqda.  
Bitiruv   malakaviy   ishida   tog`lar, xususan  Qashqadaryo   viloyati    tog` va
tog`oldi   landshaftlaridan     foydalanish     masalalari,     mulohaza     etilishi     tabiat     va
jamiyat   munosabatlariga   geoekologik   jihatdan   yondashilgan   bo`lib, bu esa o`z
navbatida  mavzuning  dolzarbligini  bildiradi.
Ushbu   bitiruv   malakaviy   ishi   tabiiy   geografik   mazmundagi   ish   bo`lib,
global,   regional   va   lokal     tabiiy     geografiya     sohasidagi     ishlar     safini     ushbu
bitiruv malakaviy ishi  to`ldiradi  deb  o`ylaymiz. Foydalanilgan adabiyotlar ro`yxati
1. Karimov I.A.    “O`zbekiston XXI asr bo`sag`asida: xavfsizlikka tahdid, 
barqarorlik shartlari va taraqqiyot kafolatlari” T.,1997.                                  
2. Abdullayev S.I. Atrof muhit haqida  ta`limot. Ma`ruzalar matni Qarshi,2000. 
3. Abdullayev S.I. “Tabiatdan foydalanishning  geografik asoslari” Ma`ruzalar 
matni Qarshi, 2008.
4. Abdullayev   S.I.,   Ahmedov   R.   Iqlimi.   "Qashqadaryo   viloyati   geografiyasi"
Qarshi,1994. 6.29 - 41.
5. AbdullayevS.1.,UsmanovaR."Qashqadaryo   viloyati   lanshaftlarining   rekreasiya
imkoniyatlari   va   ulardan   foydalanish"   (Tabiat   lanshaftlarining   ekologik
muammolari). Guliston, 1994,6.140-141.
6. Abdullayev   S.I.,   Usmanova   R.   "Qashqadaryo   havzasi   lanshaftlarini   tasnif
qilishning ayrim masalalari" (Janubiy O'zbekiston  tabiat  manbalaridan oqilona
foydalanish masalalari).Toshkent. 1997. 6.22-27. 
7. Abdullayev S.I., Murtazayev B.Ch.   Qаshqаdаryo hаvzаsi bаlаnd tog‘ 
l аndshаftlаrining xususiyatlаri
8. Alibekov L.A. Tog` tekislik geokomplekslari tizimlarini o`zaro bog`liqlikda  
o`rganish predmeti va usullari || O`zbekiston geografiya jamiyati YII s;yezdi 
materiallari T., 2006.
9. Alibekov L.A.Tog` va tekisliklar orasida moddalarning aylanib yurishi 
qonuniyat haqida ||O`zbekiston geografiya jamiyati YII s;yezdi materiallari T., 
2006.
10. Alibekov L.A., Nishonov S.A. “Tabiatni muhofaza qilish va tabiiy resurslardan 
ratsional foydalanish” T., “O`qituvchi”, 1982. 
11. Бабушкин.Л.Н.,   КогайН.А.   Сурхандаринская   и   Кашкадаринская   области.
Вкн .   " Природние   условия   и   ресурси   Юго - ЗападногоУзбекистана .
"Таш нт, 1965 с 370-398.
12. Baratov P. “Tabiatni muhofaza qilish” T., “O`qituvchi” 1991.
13. Vahobov   H   va   b. Umumiy   yer   bilimi.  - T.: «Bilim», 2005. 
14. Энциклопедической  словар юного географа  краеведа          М., “Педагогика”  1981 - год
15. JumayevT . J .  O ` zbekiston   tog `  zonasining   tabiiy   resurs   salohiyati   va   ulardan  
oqilona   foydalanish   muammolari  ||  Janubiy   O ` zbekistonda   geografiya  
maktabining   shakllanishi   va   rivojlanishi . Termiz , 2006.58-59- b .
16. JurakulovX . Zarafshon  –  Qashqadaryo   vohalarida   ekologik   ahvol   va   uni  
yaxshilash   choralari  ||  Tabiiy   geografiyaning   regional   muammolari .  Samarqand ,
2002.
17. Mamatov A., Axmedov R. Balandlik landshaft komplekslarining Hisor 
tog`larida namoyon bo`lishini o`rganishga doir || O`zbekiston geografiya 
jamiyati axboroti.  21- jild . T ., 2000.42-44- bb .
18. Mamatov   A .,  Abdullayev   Q . U .,  Xo ` jamqulov   Hisor   davlat   qo ` riqxonasi   O ` rta  
Osiyo   tog `   tabiatining   andozasi   Qarshi  “ Nasaf ”, 2000.
19. Mamatov   A .  Hisor   tog ` lari   balandlik   landshaft   komplekslarining   muhofaza  
qilishning   dolzarb   muammolari  ||  Geografiya   va   tabiiy   resurslardan   foydalanish .
T., 2001.
20. Mamatov   A .,  Usmanova   R .  O ` rtacha   va   past   tog ` larning   orografiyasini   Hisor  
tizmasi   janubi - g ` arbiy   tarmoqlari   misolida   ta ’ riflash   tajrivasi . –  O ` zbekistonda  
geografiyaning   dolzarb   muammolari .  Samarqand, 2009.
21. Murtazayev B.CH., Mamatov A. Geografiya,  geografiya va  Iqtisodiy  bilim 
asoslari  ta`lim  yo`nalishlari  uchun yozgi  o`quv  dala  amaliyoti  uchun  ishchi
o`quv  dastur QDU 2008.  
22. Murtazayev   B.CH.     “Qashqadaryo   havzasining   landshaft   mintaqalari   va
tabiatdan foydalanish masalalari” Fan – texnika va yoshlar Vqism Qarshi, 2008.
23. Rafiqov A., A`zamov Sh.   “Amaliygeografiya”   T., “O`qituvchi”,  2000.
24. Rafiqov V.A.Tog` va tog` oldi hududlarining hududlarining ekologik-iqtisodiy
barqaror   rivojlanishi:   muammola,   yechimlar   va   takliflar||   O`zbekiston
geografiya jamiyati YII s;yezdi materiallari T., 2006.
25. Soliyev A.O`zbekiston gografiyasi.-T.: “Universitet”,2014.
26. Shermatov Sh., Soatov N.A.  “Daryo  vodiylari  va  terassalari”T., “Fan”72y
27. Shubaev   P.P. Umumiy   yer   bilimi.  - T.: 1975. 28. Ziyonet. uz
29.  “O`zbekiston  Milliy Ensiklopediyasi” 1 – 12 – tomlar T., Davlat ilmiy 
nashriyoti 2006.
30. O`zbekiston Respublikasi biologik xilma-xillikni saqlash milliy strategiya va 
harakat rejasi. T., 1998. Qarshi   Davlat   Universiteti   Tabiiy   fanlar   fakul`teti   5110500   –Geografiya
о‘qitish   metodikasi   yo`nalishi   IV   kurs     bitiruvchisi   Norboboyeva
Nargizaning “Qashqadaryo   viloyati   tog`   va   tog`   oldi   landshaftlaridan
foydalanish masalalari”  mavzusidagi tayyorlangan Bitiruv Malakaviy Ishiga
T A Q R I Z
“Ekologik   xavfsizlik   muammosi,   -   deb   ta’kidlaydi   I.A.Karimov   –
allaqachonlar   milliy   va   mintaqaviy   doiradan   chiqib,   butun   inoniyatning   umumiy
muammosiga   aylangan”.   Shu   sababli   bunday   sharoitlarda   inson   tomonidan   uning
atrof tabiiy muhitga kо`rsatilayotgan ta’sirini tartibga solish, ijtimoiy taraqqiyot va
qulay   tabiiy   muhitni   saqlab   qolishning   о`zaro   ta’sirini   uyg`unlashtirish,   inson   va
tabiatning   о`zaro   munosabatlarda   muvozanatga   erishish   muammolari   borgan   sari
dolzarb bо`lib qolmoqda.
Hozirgi vaqtda tog` tabiatidan oqilona foydalanish eng muhim tabiiy – ilmiy
va   ijtimoiy   –   iqtisodiy   muammoni   tashkil   etadi.   Bu   serqirra   va   ko`p   jihatli
muammoning   yechimida       geografiya   fanlari   oldida   ham   muhim   vazifalar   turadi.
Chunki   geografiya   jamiyat   va   tabiat   orasidagi   munosabatlarni
optimallashtirishning   asoslarini   o`rganadigan   fanlardan   biri,   bu   munosabatlarning
hududiy jihatlarini o`rganadigan yagona fandir.
Mazkur   ishning   Kirish   qismida   ishning   dolzarbligi,   obyekti,   predmeti,
maqsad va vazifalari, ilmiy yangiligi о`z о`rnida kо`rsatilgan.
Bitiruv malakaviy ish “Kirish”, “Tushuntirish qism”  va “Xulosa”dan  iborat
bo`lib,   tushuntirish   qism   II   bob   va     6   -   banddan   iborat. Bitiruv   malakaviy   ish
kompyuter   yozuvida   79bet   dan   iborat   bo`lib,   ishning   tushuntirish   qismi   taqriban
14   270   so`zda   bayon   qilingan.   Bitiruv   malakaviy   ishga   uning   mazmumini
ixchamroq   bayon   qilishga   imkon   beradigan   11   ta   jadval,   3   ta   rasm   va     1   ta
kartasxema ilova qilindi.
Ishning birinchi bobi “ Tog`larning paydo bo’lishi, rivojlanishi va shakllanish
qonuniyatlari”deb nomlangan bо`lib, bobda quyidagi masalalar yoritilgan.  “Tog`”,
“tog`   hududi”   va   tog`   termini   bilan   bog`liq   bo`lgan   boshqa     tushunchalarning
mazmuni va mohiyatini ilmiy jihatdan belgilash tog` landshaftlarining umumiy va
hududiy   xususiyatlarga   hamda   tog`   hududlari   tabiatidan   foydalanishni   va
muhofaza   qilishni   ilmiy   asoslari   vatog`larda     landshaft     tabaqalashuv
xususiyatlarining ahamiyati atroflicha yoritilgan va tahlil qilingan. 
Ishning   ikkinchi   bobi“ Qashqadaryo   viloyati   tog`   va   tog`   oldi
landshaftlaridan   foydalanish   va   uni   optimallashtirish   masalalarini”   yoritishga
qaratilgan,   jumladan,   « Qashqadaryo   viloyatining   tog`   va   tog`   oldi   landshaft
salohiyati,   landshaftlari dan   foydalanishning   hududiy   geoekologik   muammolari,
holati   va   ularni   muhofaza   qilish »   masalalariyetarlichabayonetilgan,   muammolar
о`rganilgan va tahlil qilingan. Bitiruv   malakaviy   ishning   xulosa   qismida   hududiy   muammo   va   masalalar
bо`yicha umumiy xulosa va tavsiyalar berilgan.
Ishda 11 ta jadval, 3 ta rasm va   1 ta kartasxema ilova qilingan bo`lib, bular
ishni mazmunan boyitib, amaliy ahamiyatini yanada oshiradi.
Bitiruv malakaviy  ishning yuqorida keltirilgan yutuqlari bilan bir qatorda ish
yuzasidan quyidagi mulohazalarni bildirish mumkin:
- Ishda orfografik va stilistik xatoliklar mavjud;
- xaritalarning о ` qilishi qiyinroq.
Yuqorida   keltirilgan   mulohazalar   ishning   umumiy   ilmiy   va   amaliy
Ahamiyatiga   katta   ta’sir   kо ` rsatmaydi.
Xulosa   qilib,   Norboboyeva   Nargiza   Asadjon   qizi   tomonidan
tayyorlangan “Qashqadaryo   viloyati   tog`   va   tog`   oldi   landshaftlaridan   foydalanish
masalalari”mavzusidagi   Bitiruv   malakaviy   ish   5110500   -     Geografiya   о`qitish
metodikasi yo`nalishi bо`yicha BMI ga qо`yilgan barcha talablarga javob beradi va
uni DAK huzurida himoya qilishi mumkin deb hisoblayman.
Taqrizchi:                                        Mirzo   Ulug ` bek   nomidagi   О ` zbekiston
                                   Milliy   Universiteti  «G eografiya »
Kafedrasi   dotsenti, g.f.n.   M.T. Mirakmalov
2015-yil “ 08“ iyun O`ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY VA O`RTA MAXSUS TA`LIM VAZIRLIGI 
QARSHI DAVLAT UNIVERSITETI
TABIIY FANLAR FAKULTETI
GEOGRAFIYA KAFEDRASI
QASHQADARYO VILOYATI TOG` VA TOG` OLDI
LANDSHAFTLARIDAN FOYDALANISH MASALALARI
Bitiruv malakaviy ish
                                                                  Bajaruvchi: 
5110500 –  geografiya o`qitish metodikasi 
                                       yo`nalishining talabasi  Norboboyeva Nargiza Asadjon qizi
                  Ilmiy rahbar:
                                                                   katta o`qituvchi  Murtazayev B.Ch.         
    Taqrizchi:
                                                     M.T. Mirakmalov Mirzo Ulug‘bek nomidagi
О‘zbekistonMilliy Universiteti  «G eografiya » kafedrasidotsenti, g.f.n.
Himoyaga qo`yildi                            
2015-yil “        ”_____________          
 Kafedra mudiri _____________          
QARSHI  2015
Sotib olish
  • O'xshash dokumentlar

  • Materiklar va okeanlar tabiiy geografiyasida geografik mintaqalarni o`rganish
  • O`lkashunoslikda toponimlardan foydalanish masalalari
  • Maktab geografiya darslarida “litosfera” mavzusini o`rganish metodikasi
  • Qashqadaryo viloyatining madaniy landshaftlari
  • Cho`llarda tabiatdan foydalanishning geoekologik jihatlari

Xaridni tasdiqlang

Ha Yo'q

© Copyright 2019-2026. Created by Foreach.Soft

  • Balansdan chiqarish bo'yicha ko'rsatmalar
  • Biz bilan aloqa
  • Saytdan foydalanish yuriqnomasi
  • Fayl yuklash yuriqnomasi
  • Русский