Qoraxoniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot

MUNDARIJA
KIRISH……………………………………………………………………… 3
I BOB. QORAXONIYLAR DAVLATINING TASHKIL TOPISHI…… 6
1.1 . Qoraxoniylar davlat boshqaruv ining o‘ziga xosligi…………………….. 6
1.2.  Qoraxoniylar davlatida ilm – fan va madaniyat… ……………………… 15
II BOB. QORАXONIYLАR DАVLАTINING IJTIMOIY-IQTISODIY 
HAMDA SIYOSIY ASOSI…………………………………………………
19
2.1. Qoraxoniylar davrida ijtimoiy-siyosiy hayot …………………………… 19
2.2 . X oqonlikning ijtimoiy-iqtisodiy negizi…………………………………. 28
XULOSA……………………………………………………………………. 37
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI …………………….. 39 KIRISH
Kurs   ishi   mavzusining   asoslanishi   va   uning   dolzarbligi.   O zbekistonʼ
Respublikasi  o z mustaqilli- giga erishgach, ma naviy-ma rifiy hayotda ijobiy tub	
ʼ ʼ ʼ
burilish   yuz   berdi.   Jumladan,   o zbek   xalqining   boy   davlatchilik   tarixi,   uning	
ʼ
moddiy va maьnaviy merosini o rganishga alohida e tibor qaratildi. Respublikamiz	
ʼ ʼ
Prezidenti   I.А.Karimov   o zining   "Tarixiy   xotirasiz   kelajak   yo q"   nomli   asarida	
ʼ ʼ
O zbekiston   tarixchilari   oldiga   bir   kator   ilmiy   nazariy   va   amaliy   dolzarb	
ʼ
muammolarni   tadqiq   etish   vazifasini   kuygan   edi.   Bu   masalalar   O zbekiston	
ʼ
Respublikasi   Vazirlar   Mahkamasining   "O zbekiston   Respublikasi   Fanlar	
ʼ
akademiyasi   Tarix   instituti   faoliyatini   takomillashtirish   to g risida”gi   Qarorida	
ʼ ʼ
quyidagicha kayd etildi:
birinchidan,   O zbekistonda   o troq   madaniyatning   vujudga   kelishi   va	
ʼ ʼ
rivojlanishi;
ikkinchidan,   o zbek   xalqining   kelib   chiqishi   tarixi   va   shakllanish
ʼ
boskichlarini tarixiy manbalar asosida ilmiy kontseptual tadkik etish;
uchinchidan,   uzbek   davlatchiligining   ko p   asrlik   tarixi   va   shakllanishining	
ʼ
tarixiy bosqichlarini tadkik etish;
to rtinchidan, tarix ILMINI zamonaviy talablar darajasida rivojlantirish".	
ʼ
Inson ma naviyatida tarix ilmining ahamiyati beqiyosdir. "Аlbatta xar kaysi	
ʼ
xalk yoki millatning ma naviyatini uning tarixi, o ziga xos urf- odat va an analari,	
ʼ ʼ ʼ
hayotiy qadriyatlaridan ayri holda tasavvur etib bulmaydi.
Yukorida keltirilganidek, bugungi kunda O zbekiston davlatchilik tarixi Va	
ʼ
uning   muhim   tarakkiyot   boskichlari   nihoyatda   dolzarb   an anaviy   boshqaruv	
ʼ
uslubining   tub   zaminiga   asoslangan   holda,   bu   bosh-   karuv   uslubini   yanada
takomillashtirib,   uni   yangicha   taraqqiyot   bosqichiga   olib   chikkan.   Ushbu
davlatning   boshqaruv   tizimida   keng   qo llangan   "kor-   axon",   "tavgachxon",	
ʼ
"elokxon"   va   "tegin"   kabi   atamalarning   mazmun-   mohiyati   ham   davlatchiligimiz
taraqqiyotining   tarixiy   jarayonlarining   mahsuli   sifatida   shu   davrning   vokeyiligini
o zida ifoda etadi.	
ʼ
3 Shunday   ekan,   mazkur   davlat   boshqaruv   tizimidagi   o ziga   xosʼ
xususiyatlarini   chuqur   o rganib,   tushunib   yetsakgina,   davlatchiligimiz   tarixining	
ʼ
rivojlanishidagi tizimiylikni ko rsata olgan bo lamiz.	
ʼ ʼ
Mavzuning o‘rganilganlik darajasi.  XIX asrning ikkinchi yarmi va XX asr
boshlarida   ushbu   davlat   tarixiga   V.V.   Grigorьev,   X.   Vamberi   2,   V.V.   Radlov   2
kabi   juda   ko p   tadkikotchilar   katta   kizikish   bilan   qarab,   uni   ilmiy   jixatdan	
ʼ
o rganishga   o z   hissalarini   qo shishgan.   Jumladan   X.   Vamberi   o z   asarida   bir	
ʼ ʼ ʼ ʼ
kancha arab-fors tildagi manbalardan foydalangan holda qoraxoniylarning Buxoro
shahrini   zabt   etishi,   ularning   qo shni   davlatlar   ya ni,   gaznaviylar   va   saljuqiylar	
ʼ ʼ
bilan   o zaro   munosabatlariga   oid   siyosiy   jarayonlar   haqidagi   ma lumotlarni   qayd	
ʼ ʼ
etgan.
B.   Dorn   koraxoniylar   davri   numizmatikasiga   doir   tadkikot   olib   borgan
dastlabki   olimlardan   hisoblanadi.   Uning   tadqiqoti   koraxoniylar   davrida   zarb
etilgan turli tanga pullarning tahliliga bag ishlangan. Olimning mazkur tadqiqotlari	
ʼ
qoraxoniylar davri numizmatikasining keyingi rivojida katta rol o ynadi.	
ʼ
V.V.   Radlovning   turkiy   xalqlarning   tili,   adabiyoti   va   etnik   tarixiga
bag ishlangan   ilmiy   tadqiqot   asarlari   3   ham   qoraxoniylar   davrining   tarixi-   ni	
ʼ
o rganishda   katta   ahamiyatga   ega.   Аmmo   tadkikotchining   ayrim   fikrlariga	
ʼ
qo shilib   bo lmaydi.   Jumladan,   uning   fikricha   Qoraxoniylar   davlatini   uygurlar
ʼ ʼ
tashkil   etgan.   Ushbu   davlatni   boshqargan   sulola   vakillari   ham   uygurlar   orasidan
chiqqan.   Vaholanki,   Uyg ur   hoqonligi   840   yilda   kirg izlar   hujumidan   so ng	
ʼ ʼ ʼ
barham   topib,   uning   tarkibidagi   kabilalar   esa   turli   xududlarga   tarqalib   ketadi.
Ularning   bir   qismi   karluklar   itoatiga   o tib,   karluklarga   tegishli   hududlarga	
ʼ
joylashadi. Mazkur voqealar jarayoni esa Koraxoniylar davlatining qarluq qabilalar
ittifoki negizida shakllanib borganligini anglatadi.
Kurs   ishining   maqsad   va   vazifalari.   Kurs   ishi   bo‘yicha   tanlagan
mavzuyimiz “Qoraxoniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot” bo‘lib, asosiy maqsad
ijtimoiy-iqtisodiy   o‘zgarishlar   sabablarni   o‘rganish   va   tahlil   qilishdir.   Qo‘yilgan
maqsadga erishish uchun quyidagi vazifalarni belgilab olamiz:
- Tarixiy qo‘lyozma va manbaalarni tahlil qilish;
4 - Ijtimoiy-iqtisodiy o‘zgarishlarni o‘rganish;
- to‘plangan ma’lumotlar bo‘yicha yakuniy xulosa chiqarish.
Kurs ishining ob’ekti va predmeti:   Qoraxoniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy
hayot   kurs   ishining   predmetini   tashkil   etsa,   mavzuni   o‘rganishga   xizmat   qiluvchi
yozma manbalar, tadqiqotchilarning asarlari obektini tashkil qiladi.
Ishning tarkibiy tuzilishi.  Kurs ishi kirish, ikkita bob, xulosa, foydalanilgan
adabiyotlar   ro yxati   va   ilovalardan   iborat   bo lib,   ishning   umumiy   hajmi   48   betniʻ ʻ
tashkil etadi. 
5 I BOB. QORAXONIYLAR DAVLATINING TASHKIL TOPISHI 
1.1 . Qoraxoniylar davlat boshqaruv ining o‘ziga xosligi
Ma lumki, turkiy qabilalar tomonidan tashkil etilgan ko pgina davlatlarningʼ ʼ
etnik asosi  murakkab bo lib, bu uning bir necha kabilalar- ning davlat tarkibidagi	
ʼ
birlashuvi   bilan   izoxlanadi.   Jumladan,   Koraxoniylar   davlatchilik   tarixi   bilan
bog liq muammolar ham aynan shu jihatlarga kelib takalmokda.	
ʼ
Tadkikotning dastlabki qismida Qoraxoniylar davlatini tashkil topgan sanasi
haqida   fikrlashgan   edik.   Ushbu   masala   esa   uning   mantikiy   davomi   bo lib,   bunda	
ʼ
asosan   davlatni  qaysi  etnik  asosda   barpo  etilganligi  xususida   imkoniyat  doirasida
mulohaza yuritamiz 1
.
Qoraxoniylar   davlati   garchi   Yettisuv,   Markaziy   Tyanshan   xududlarida
kadimdan   yashab   kelayotgan   turkiy   qabilalarning   o zaro   ijtimoiy-siyosiy   va	
ʼ
iqtisodiy-madaniy   munosabatlarining   sharoitida   shakllanganligi   aniq   bo lsa-da,	
ʼ
ushbu   davlatni   qaysi   etnik   gurux   tomonidan   tashkil   etilganligi   masalasi   fanda
hanuzgacha turli bahs-munozaralarga sabab bo lib kelmokda.	
ʼ
Koraxoniylar davlatining etnik asosi va uning tarkibidagi kabilalar xususida
so z yuritishdan  oldin, mazkur  davlat  hududidagi  ilgari  tashkil  topgan va faoliyat	
ʼ
yuritgan turkiy sulolalar boshqargan Turkiy hoqonligi va Turkash davlatining etnik
asosi   haqida   ham   ma lum   bir   tushunchaga   ega   bo lishimiz   kerak.   Zero,   bu   tilga	
ʼ ʼ
olingan   har   ikki   davlatning   tarixi   Qoraxoniylar   davlati   tarixi   bilan   ham   bevosita
bog liqdir.	
ʼ
V   asrning   ikkinchi   yarmi   hamda   VI   asrning   boshlarida   Oltoyda   Аshina
kabilasi boshchiligida turkiy qabilalarning ittifoki yuzaga kelgan edi. 551 yil ushbu
kabilalar   ittifoqi   sardori   Bumin   o zini   «hokon»   deb   e lon   kilgach,   O rta   Osiyoda	
ʼ ʼ ʼ
yangi davlatga ya ni Turkiy hoqonligiga asos solindi. Turkiylar tez orada Yettisuv,	
ʼ
Sharqiy   Turkiston   va   unga   tutash   hududlarda   yashovchi   qabilalarni   bo ysundirib,	
ʼ
Sirdaryo   va   Orol   dengiziga   qadar   bo lgan   o lkalarni   zabt   etishdi.   VI   asrning	
ʼ ʼ
oxirlariga   kelib,   hokonlik   chegaralari   Enasoyning   yuqori   oqimidan   to   Аmudaryo
bo ylarigacha,   Manchjuriyadan   to   Kimmeriy   Bosforigacha   bo lgan   juda   katta	
ʼ ʼ
1
 Муҳаммад ибн Мансур Мерверруди. «Тарих-и Мубаракшах» / Пер. с перс. Б.А. Ахмедов // МИСЦА X-XIX 
вв. Ташкент, 1988. - С. 90-93.
6 hududlarni   o z   ichiga   olgan,   ulkan   davlat   tashkil   etildi.   Аlbatta,   bu   buyuk   davlatʼ
o z davrining kudratli davlatlari ya ni Xitoy, Eron hamda Vizantiya bilan siyosiy-	
ʼ ʼ
iqtisodiy munosabatlar o rnatib, ular bilan tengma-teng raqobatda bo lgan edi.	
ʼ ʼ
Ushbu   davlatning   siyosiy   tarixi   alohida   asarlarda   keng   yoritilgan.   Shuning
uchun   biz   bu   haqda   ortiq   to xtalib   o tmasdan,   asosan   mazkur   davlatning   etnik	
ʼ ʼ
tarkibiga e tiborni qaratsak.	
ʼ
Hoqonlik   tarkibida   dulu,   nushibi,   turkash,   karluk   va   boshqa   ko plab   turkiy	
ʼ
kabilalar   mavjud   bo lgan.   Ularning   ayrimlari   yirik   kabilalar   ittifoki   darajasida	
ʼ
bo lgan.   Hoqonlik   Sharqiy   va   G arbiy   hoqonlikka   bo linib   ketgach,   G arbiy	
ʼ ʼ ʼ ʼ
hoqonlikda   hokimiyat   uchun   asosan   dulu   va   nushibi   kabilalari   o rtasida   keskin	
ʼ
kurash   ketgan.   Hokonlik   tarkibidagi   boshka   qabilalar   ham   mazkur   kurashlarda
ishtirok   etib,   goh   u   goh   bu   tomonni   kullab-kuvvatlab   turgan.   Lekin   vaqti   kelib,
ularning   har   biri   imkoniyat-   lari   doirasidan   kelib   chikib,   o zlari   ham   hokimiyat	
ʼ
uchun kurash olib borganlar 2
.
Bu davrda O rta Osiyoda turkiyzabon aholi bilan birga fors-eron tilli xalklar	
ʼ
xam   birgalikda   istiqomat   qilishgan.   Ular   o rtasida   o zaro   madaniy-ma naviy   va	
ʼ ʼ ʼ
etnik aloqalar  bu davrda  ham  davom  etib, yanada rivojlangan. Umuman olganda,
hoqonlik   tarkibidagi   xalqlarni   ijtimoiy-iktisodiy   xujalik   faoliyatiga   ko ra   uch	
ʼ
guruhga bo lish mumkin. Bular, qadimdan o troq dexkonchilik, hunarmandchilik,	
ʼ ʼ
savdo-sotik   bilan   shug ullanuvchi   qishloq   va   shahar   aholisi;   yarim   o troq   hayot	
ʼ ʼ
kechirayotgan   etnik   guruhlar,   bular   kisman   dexkonchilik   bilan   birga   an anaviy	
ʼ
chorvachilik   bilan   ham   shug ullanishgan;   uchinchi   guruh   esa   ko chmanchi	
ʼ ʼ
chorvador qabilalar bulib, ular asosan chorvachilik bilan kun kechirishgan.
Demak, bularning barchasi xoqonlik tarkibidagi etnik guruhlar va kabilalarni
tashkil etib, hoqonlik o z hududida siyosiy-ijtimoiy, iktiso- diy va madaniy hayotni	
ʼ
boshkarishda   ularga   tayangan   holda   faoliyat   olib   borgan.   Davlatning   markaziy
hokimiyatini   boshqarishda   esa   asosan   yuqorida   tilgan   olingan   qabilalar   katta   rol
o ynagan.   Ular   o rtasidagi   hokimiyat   uchun   tinimsiz   davom   etgan   o zaro   nizolar	
ʼ ʼ ʼ
esa o z navbatida saltanatni yemirilishiga sabab bo lgan.	
ʼ ʼ
2
 Мирзо Улуғбек. Тўрт улус тарихи / Форс тилидан тарж. Б.А. Аҳмедов., Н. Норкулов., М. Ҳасаний. 
Тошкент: Чўлпон, 1994. - Б. 350.
7 Garbiy   hokonlik   yemirilgach   uning   hududida   707   yil   Turkash   hoqonligi
vujudga   keldi.   Lekin   Turkash   davlati,   Turkiy   hoqonligi   kabi   siyosiy-   iktisodiy
jihatdan   yirik   saltanat   darajasiga   erisha   olmadi.   Bunga   davlat   vujudga   kelgan
davridan boshlab tinimsiz davom etgan ichki qabilaviy nizolar va tashki hujumlar
sabab   bo lgan.  Nixoyat,   766  yilda   ushbu   davlat   ham   tanazzulga   uchrab,   hududdaʼ
hukmronlik qarluqlar qo liga o tadi.	
ʼ ʼ
Tadkikotchi K.Sh. Shoniyozovning qayd etishicha, turkashlar etnik jixatdan
tele va hatto ashina turklaridan ham farq qilgan. Turkash xoqonligi ham kabilalar
ittifoki   negizida   tashkil   topgan   davlat   bo lib,   buni   biz   ularni   «sarik»   va   «qora»	
ʼ
turkash   guruhlariga   bo linganidan   ham   anglashimiz   mumkin.   L.N.   Gumilev	
ʼ
fikricha   «sarik»   turkashlar   Yettisuv   hududlarida   qadimdan   yashab   kelgan   qabila
hisoblansa,   «kora»   turkashlar   bu   xududlarga   keyinchalik   kelib   o rnashgan   abar	
ʼ
etnosidan tashkil topgan.
Turkashlar   davlati   ko pgina   boshka   turkiy   qabilalarni   ham   o ziga   biriktirib	
ʼ ʼ
olgan   bo lib,   ularni   harbiy   qo shinining   soni   eng   rivojlangan   davrida   300   ming	
ʼ ʼ
kishini tashkil etgan 2. Аlbatta, bu o sha davr uchun juda katta rakam hisoblanib,	
ʼ
mintaqa doirasida yetakchi siyosiy kuchga ega bo lganligini anglatadi.	
ʼ
Shunday   kilib,   biz   Qoraxoniylar   davlati   tashkil   topgan   hududlarda
koraxoniylarga   kadar   mavjud   bo lgan   Turk   xoqonligi   va   Turkash   davlati-   ning	
ʼ
etnik tarkibi, asosi xususida qisman bo lsa-da tushunchaga ega bo ldik	
ʼ ʼ 3
.
Koraxoniylar   davlatini   qaysi   etnik   asosda   tashkil   etilganligi   haqida
tadkikotchilarning fikrlari turlicha bo lib, avval ham aytib o tganimizdek, ko pgina
ʼ ʼ ʼ
tarixiy   asarlarda   mazkur   davlatni   yag molar   tashkil   etgan,   degan   fikrlar   mavjud.
ʼ
Ushbu masalaga oydinlik kiritish uchun yag mo qabilasi xususida aloxida to xtalib	
ʼ ʼ
o tsak.	
ʼ
Manbalardan   ma lumki,   yag molar   dastlab   qarluq   qabilasi   tarkibidan	
ʼ ʼ
bo lmagan.   Ularni   ayrim   manbalarda   to g uz   ya ni   uygurlar   tarkibida   bo lganligi	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
ta kidlangan.   Lekin   yag molarning   kelib   chiqishini   uygurlardan   deyishga   asoslar
ʼ ʼ
yetarli   emas.   Chunki   to g uz   qabilasining   o zi   to liq   nomlanishi   to g uz-o guz	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
3
 Ал-Идриси. «Нузхат ал-Муштак. фи ихтирак ал-афан» или «Китаброджер» / Пер. с араб. О.Б. Фроловой // 
МИТТ. Т.І. - М.-Л.: 1939. - C. 220-222.
8 deyiladi. Bunday nomlanish esa qabila nomini emas, balki jamlovchilik ma nosigaʼ
ega bo lgan etnik nom, ya ni bir ittifoqga birlashgan kabilalarni anglatgan. Demak,	
ʼ ʼ
to g uz-o g uz   bu   to qqiz   qabilaning   o zaro   ittifoki   bo lib,   tarixda   ular   Uyg ur	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
hoqonligi   nomi  bilan  shuhrat   qozongan.  Yagmolarni   uygurlar   bilan  uyg un  holda	
ʼ
anglashilishi  ham bizningcha VIII asrning o rtalaridan to 840 yilga qadar mavjud	
ʼ
bo lgan   Uygur   hokonligi   tarixi   bilan   bog liq   bo lishi   mumkin.  Chunki   yag molar	
ʼ ʼ ʼ ʼ
shu vaqt ichida mazkur davlat tarkibida faoliyat yuritib kelishgan. Аlbatta, bundan
yag mo-   larni   uygurlardan,   degan   ma no   kelib   chikmasligi   kerak.   Аytish
ʼ ʼ
mumkinki, shu davrlar mobaynida yag molar Uyg ur hoqonligi tasarrufida bo lib,	
ʼ ʼ ʼ
o zaro etnik-madaniy aloqalar natijasida, ular o rtasida ma lum darajada yaqin- lik	
ʼ ʼ ʼ
yuzaga kelgan bo lishi mumkin.	
ʼ
Koraxoniylar davlati vujudga kelgan xududlarda karluk, chigil, xalach, artu,
tuxsi   va   ularga   kelib   qo shilgan   yag mo   kabilalari   ittifoqchilik   asosi   da	
ʼ ʼ
yashashgan.   Davlat   ham   aynan   shu   qabilalarni   o zaro   birikmasi   asosida   tashkil	
ʼ
topgan.   Biz   yag molarni   bu   hududlarga   keyinroq   kelib   joylashgan,   demokdamiz.	
ʼ
Ehtimol,   ularning   ayrim   guruhlari   qadimdan   shu   o lkalarda   yashab   kelgandir.	
ʼ
Lekin ularning asosiy qismi IX asr o rtalaridan kirib kelishgan.	
ʼ
Bunga   kadar   ular   yuqorida   qayd   etilganidek,   Uyg ur   hoqonligi   tarki-   bida	
ʼ
bo lishgan.   Uygur   hoqonligi   840   yilda   qirg izlar   tomonidan   tor-mor   etilgach,	
ʼ ʼ
inkirozga   uchrab,   parchalanib   ketadi.   Ularning   tarkibidagi   kabi-   lalar   esa   gurux-
guruh   bo lib,   ajralib   turli   hududlarga   tarqalib   ketgan.   Jumladan,   yag mo   qabilasi	
ʼ ʼ
ham   qarluqlarga   tegishli   bo lgan   xududlarga   ya ni   Fargona   vodiysining   shimoliy	
ʼ ʼ
tog li   hududlari   va   Qoshg ar   yaqiniga   kelib   o rnashadilar.   Bu   esa   o z   navbatida	
ʼ ʼ ʼ ʼ
yag molarni   bundan   keyingi   hayoti   bevosita,   yangi   turkiy   Koraxoniylar   davlati
ʼ
bilan bog lanib ketishini anglatadi.	
ʼ
Yag molarni   X-XI   asrga   taalluqli   tarixi   xususida   o sha   davrda   yaratilgan
ʼ ʼ
manbalarda ko plab ma lumotlar bor. Jumladan, Mahmud Koshg ariy o z asa- rida	
ʼ ʼ ʼ ʼ
yag molar   xususida   ko p   marotaba   to xtalib   o tib,   ularni   o sha   davrdagi   eng	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
nufuzli   kabilalardan   biri   sifatida   ta riflab   o tgan.   «Devon»da   yag molar-   ni   urf-	
ʼ ʼ ʼ
9 odatlari   va   til   xususiyatlaridan   tashqari,   ularni   xarbiy   jihatdan   jangovar   kabila
ekanligi ta kidlanadi.ʼ
Yusuf   Xos   Hojib   ham   o zining   «Kutadg u   bilig»   (Saodatnoma)   asarida	
ʼ ʼ
yamo beglari xakida bir necha bor to xtalib o tib, quyidagilarni yozgan: «Yag- mo	
ʼ ʼ
begi   nima   deydi,   yaxshilab   eshit,   xamma   ishlarga   farosati   yetgan   (kishi):   elchiga
ishonilsa maktub nega kerak, ishonch topilgach hozirlik nega ke- pak...>>'.
Ushbu satrlarning mazmunidan ko rinib turibdiki, yag mo qabilasi va uning	
ʼ ʼ
begi xakidagi bu ijobiy fikrlar o sha davrda hoqonlikda yag molarni o rni alohida	
ʼ ʼ ʼ
ahamiyatga ega bo lganligini ko rsatadi. Ma lumki, Yusuf Xos Xojib Koraxoniylar	
ʼ ʼ ʼ
davlatida   hokon   saroyida   xizmat   qilgan.   Demak,   muallif   o zi   guvoh   bo lgan	
ʼ ʼ
tarixiy-voqea   hodisalar   ta sirida   asarni   yozgan.   Yusuf   Xos   Hojib   o zining   bu	
ʼ ʼ
asarini   XI   asrda   yozganligini   e tiborga   olsak,   bu   davrga   kelib   Qoraxoniylar	
ʼ
davlatining ijtimoiy-siyosiy hayotida va davlat  boshkaruvida yag mo qabilasining	
ʼ
mavqe i   o sganligini   tushunishimiz   mumkin.   Chunki   yag mo   begi   bir   necha   bor	
ʼ ʼ ʼ
oqil   kishi   sifatida   ta riflangan   bu   asardagi   ma lumotlar3,  mazkur   kabila  va   uning	
ʼ ʼ
sardorini   davlat   boshkaruvida   ma lum   bir   ta sir   kuchiga   ega   bo lganligini	
ʼ ʼ ʼ
anglatadi.   Lekin   shu   o rinda   Yusuf   Xos   Hojibni   Qoraxoniylar   davlati   yuzaga	
ʼ
kelgan   davrdan   ancha   keyingi   sanada   yashab,   ijod   kilganligiga   ham   e tiborni	
ʼ
qaratishimiz kerak 4
.
Balki   mazkur   muallifning   davriga   kelib,   hoqonlik   tarkibidagi   kabilalarning
o rni   va   roli   u   yoki   bu   darajada   o zgargandir.   Umuman   olganda,   xokon   saroyida	
ʼ ʼ
nufuzli   lavozimda   xizmat   qilgan   Yusuf   Xos   Hojib   axborotlari   o zining   tarixiy	
ʼ
asoslariga ega, deb o ylaymiz. Biz asarda yag molarni kushni qabilalar ichida eng	
ʼ ʼ
jangovari   hisoblanganligini   xisobga   olsak,   yuqoridagi   ma lumotlarda   ma lum   bir	
ʼ ʼ
asoslar  borligini anglaymiz. Shubhasiz, o rta asrlarda harbiy jangovar kuchlar har	
ʼ
bir   davlatning   asosiy   tayanchi   hisoblangan.   Ularsiz   hukmdorlar   o z   siyosatlarini	
ʼ
amalga   oshirishlari   mumkin   emas   edi.   Chunki   davlatning   qudrati   ham   birinchi
navbatda uning iktisodiy ahvoliga bog liq bo lsa, ikkinchisi uning harbiy kuchlari	
ʼ ʼ
4
 Малов С.Е. Памятники древнетюркской письменности. Изд. АН СССР, 1951. — С. 452.
10 qay darajada bo lishi bilan belgilangan. Har bir davlatning, sulolaning hukmronligiʼ
uning harbiy qudrati bilan chambarchas bog lik bo lib kelgan.	
ʼ ʼ
Demak,   yag mo   kabilasining   Qoraxoniylar   davlati   hayotida   tutgan   o rni   va	
ʼ ʼ
ahamiyati   katta   bo lgan.   Shunday   bo lsa-da,   Qoraxoniylar   davlatini   tashkil	
ʼ ʼ
topishida birgina yag mo kabilasi sabab bo lmagan. Yagmolar bu xududlarga yaьni
ʼ ʼ
Fargona   vodiysining   shimoliy   tog li   hududlari   va   Qoshg ar   yakiniga   kelib	
ʼ ʼ
o rnashgunlariga   qadar,   Qoraxoniylar   davlatining   asosiy   poydevori   yaratilgan   edi	
ʼ
(766-840).   Kolaversa,   davlatning   shakllanishi   va   uning   etnik   asosi,   bu   juda
murakkab,   o ziga   xos   jarayonlarning   mahsuli   bulib,   biz   bu   haqda   o z   fikr-	
ʼ ʼ
mulohazalarimizni manbalarga asoslangan xolda bildirib o tsak.	
ʼ
Ma lumki, Koraxoniylar davlatining hududi Yettisuv, Isfijob viloyati, Shosh	
ʼ
vohasi, Sharqiy Turkistonning g arbiy qismi va Fargona vodiysidan iborat edi. Bu	
ʼ
xududlarda esa, kadimdan turkiy kabilalar istikomat  kilishgan. Jumladan, VI-VIII
asrlarda  bu  vohalarda  dulu,  nushibi,  az,  uz   va  boshqa  qabilalar  yashagan:  VIII-X
asrlarda   esa   o g uz,   qarluq,   chigil,   xalach,   yag mo   qabilalari:   X-XI   asrlarda	
ʼ ʼ ʼ
qipchoqlar kelib joylashgan edi!
Аynan   shu   kabilalarning   o zaro   ittifoki-uyushmasidan   Qoraxoniylar   davlati	
ʼ
vujudga kelgan edi. Аlbatta, Qoraxoniylar davlatiga kadar ham mazkur hududlarda
yashovchi juda ko p turkiy kabilalar o zaro ittifoki- uyushmalari asosida bir necha	
ʼ ʼ
bor   o z   davlatlarini   tuzgan   edilar.   Turkiy   xokonligi   va   uning   parchalari   asosida	
ʼ
yuzaga kelgan Turkash davlati bunga misol bo la oladi. Qoraxoniylar davlati ham	
ʼ
ana   shunday   jarayonlar   asosida   yuzaga   kelgan   bo lib,   avvalgi   hoqonlik   tarkibida	
ʼ
bo lgan   va   tarqalib   ketgan   kabilalarni   yangi   ittifoqga   birlashtirib,   turkiy	
ʼ
davlatchilik tizimini izchillik bilan davom ettirgan. Demoqchimizki, Qoraxoniylar
davlati   kabilalarni   o zaro   ittifoqi-uyushmasidan   iborat   ekan,   undagi   davlatchilik	
ʼ
an analari,   uning   tarkibidagi   turkiy   kabilalar   uchun   yangilik   emas   edi.   Ushbu	
ʼ
davlat   avvalgi   turkiy   davlatlarning   uzviy   davomi   bo lib,   davlatchilik   soxasidagi	
ʼ
boy tajribalarni tadrijiy tarakkiyotini ta minlagan.	
ʼ
11 Endi bevosita Qoraxoniylar davlatining etnik tarkibi xususiga kelsak, davlat
tarkibidagi   eng   yirik   qabilalardan   biri   bu   karluk   qabilasidir.   Аynan   shu   qarluq
qabilalar ittifoqining negizida yirik Koraxoniylar davlati tashkil topgan edi.
Karluk   kabilasi   haqida   Maxmud   Qoshg ariy   o z   asarida   «ular   turklar-   ningʼ ʼ
bir   turi   bo lib,   o g uzlardan   boshqadir»,   deb   ma lumot   beradi.   «De-   von»da	
ʼ ʼ ʼ ʼ
keltirilgan ma lumotlar qarluqlarni yetakchi kabila tariqasida emas, aksincha ularni	
ʼ
boshqa qabilalarga tobe  qabila, turkmanlarning bir toifasi sifatida ko rsatadi.	
ʼ ʼ
Ehtimol,   bu   davrga   kelib,   ya ni   Mahmud   Koshg ariy   o z   asarini   yozgan	
ʼ ʼ ʼ
vaktda (XI asr) karluklar o zlarining yetakchi qabila sifatidagi ilgarigi mavke larini	
ʼ ʼ
yo qotishgandir.   Lekin   ularning   turkmanlarni   bir   toifasi   sifatida   ko rsatilishi	
ʼ ʼ
birmuncha   tushunarsizdir,   balki   muallif   bu   bilan   turkmanlar   tarkibida   yashovchi
qarluq kabilasining ayrim guruhlarini nazarda tutgandir.
Karluk   kabilasi   va   qarluqlar   xususida   X   asrda   yaratilgan   asarlar   nihoyatda
qimmatli   ma lumotlarni   beradi.   Muallifi   noma lum   «Hudud   al-   olam»   nomli	
ʼ ʼ
mashhur   asarda   qarluqlar   egallab   turgan   xudud   sharkda   Tibet,   garbda   guzlar,
shimol tomonda chigil va to g uz-o g uzlar, janubda esa Mova- rounnahr o lkalari	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
bilan chegaralangani qayd etilgan.
Аrab sayyoxi Аbu Dulafning Xitoyga borish uchun qarluklar o lkasi buylab	
ʼ
25 kun yo l bosganligidan ham anglash mumkinki, qarluqlar bu davrda juda katta	
ʼ
hududlarda hukmronlik qilishgan.
Karluk kabilasi haqida keyingi davrlarda yaratilgan manbalarda ham kuplab
ma lumotlar mavjud. Masalan, Аbulg oziy ular haqida quyidagi- larni kayd etadi:	
ʼ ʼ
«Karluk   eli   Mugulistonda   berk   tog larning   ichinda   yurt   qilib   o ltururlar,   ekin	
ʼ ʼ
ekarlar   erdi  va  mollari   bo lur  erdi. Bir   yaxshisini  podshox  ko tarib,  ul  o lsa  yana	
ʼ ʼ ʼ
birisini  va ko p ermaslar  edi. Goh tuzuk bo lganda ikki ming evlik bo lur edi» 3.	
ʼ ʼ ʼ
Аbulg oziyning   bu   axborotlaridan   tushunish   mumkinki   qarluqlar   ham	
ʼ
dehqonchilik   ham   chorvachilik   bilan   shu-   gullanib,   yarim   o troq   holatda	
ʼ
yashashgan.   Lekin   asardagi   «ular   bir   yaxshisini   podshox   kutarib,   ul   o lsa   yana	
ʼ
birini»,   deb   qaysi   davrni,   sananing   nazarda   tutilganligi   haqida   bir   nima   deyish
kiyin, albatta.
12 Ma lumki,   karluklar   dastlab   Turkiy   hokonligiga   tobe   bo lishgan.ʼ ʼ
Keyinchalik,   tinimsiz   ravishda   o z   mustaqilliklari   uchun   kurash   olib   bo-   rishlari	
ʼ
natijasida   qarluq   qabila   ittifoki   buzilib,   bir   necha   guruhlarga   bulinib   ketishgan.
K.Sh.   Shoniyozov   ana   shu   jarayonda   yuzaga   kelgan   yangi   etno-   xududiy   karluk
guruhlarini   joylashgan   o lkalariga   qarab   to rt   guruhga   bulib   ko rsatadi.   Bular	
ʼ ʼ ʼ
quyidagilar: 1) Ila daryosining shimolida joylashgan etnik guruh; 2) Xangay tog i	
ʼ
etaklarida   Tannu   Olada   joylashgan   guruh;   3)   Sharqiy   Turkistonning   garbiy
mintaqalarida joylashgan etnik gurux; 4) Toxaristonda va Xindistonning shimoliy
viloyatida vujudga kelgan etnik guruxlari".
Bu   etnik   guruhlar   ichida   eng   katta   kuchga   va   nufuzga   ega   bo lgani   Ila	
ʼ
daryosining shimolida joylashgan qaruqlar edi. Qarluqlarning bu guruhi uchta katta
qabiladan   iborat   ekanligini   avval   ham   aytgan   edik.   Yuqorida   keltirilgan   bu
ma lumotlarga   suyangan   holda   aytish   mumkinki   «karluk»   nomi   bu   aloxida   bir	
ʼ
qabilaning   nomi   emas,   balki   bir   necha   qabilalarning   birlashmasiga   umumiy   nom
sifatida   qo llanilgan   nomdir.   Chunki   agarda   biz   tarixiy   manbalarni   sinchiklab	
ʼ
o rganib e tibor  beradigan bo lsak, ilk o rta asrlarda juda ko plab turkiy kabilalar	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
mavjud bo lgan. Lekin ular  haqida so z ketganda karluk, o g uz, uyg ur, qipchok	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
kabilalari  yirik kabilalar  ittifoki  sifatida aloxida tilga olinib, ularga kengroq ta rif	
ʼ
berilgan.   Karluk   nomi   bir   necha   qabilalarni   umumiy   birlashmasiga   nisbatan   kul-
lanilgan   nom   bo lib,   mazkur   qabilalar   ittifoqi   ijtimoiy-siyosiy   jarayon-   lar	
ʼ
natijasida goh tarqalib ketsa, goh yangi kabilalarni birlashtirish xisobiga kengayib
borgan. Qarluq atamasi  esa dastlab bir qabilaning nomi bo lgan bo lishi mumkin.	
ʼ ʼ
Lekin   uning   keyingi   davridagi,   ayniksa   VIII   asrdan   boshlangan   har   tomonlama
olib borgan keng faoliyatini hisobga olsak, ularni aloxida bir qabila, deb tushunish
bizningcha to g ri emas	
ʼ ʼ 5
.
Demak, karluklar avval ham qayd etganimizdek 766 yilda turkashlar ustidan
g alaba qozongach, Yettisuv xududida o zlarining yirik kabilalar nttifoqidan iborat	
ʼ ʼ
bo lgan davlatlarini tashkil  etishgan. Qarluq kabila- lar ittifoki tuzilgan sana (766
ʼ
yil)   Qoraxoniylar   davlatining   poydevori   o rnatilgan   vaqtni   o zida   ifoda   etadi.	
ʼ ʼ
5
 Муҳаммад ибн Мансур Мерверруди. «Тарих-и Мубаракшах» / Пер. с перс. Б.А. Ахмедов // МИСЦА  X - XIX  
вв. Ташкент, 1988. - С. 90-93.
13 Shunday ekan bu davrdagi karluk kabilalar ittifoki va unga vaqt o tishi mobaynidaʼ
qo shilib   borgan   turkiy   kabilalar,   turli   etnik   guruhlar   shu   jarayonlarning   bevosita	
ʼ
ishtirokchisi   hisoblanadi.   Bu   jarayonlar   esa   shu   bilan   izohlanadiki,   qarluqlar
Yettisuvni egallab, o z hududlarini kengaytirib, qo shni qabilalarni tobe etishgach,	
ʼ ʼ
ilgarigi   kabila   sardori   ya ni   jabg uni   vakolat   doirasi   ham   kengayadi.   Аvvalgi	
ʼ ʼ
davrda jabg u faqat bir qabila ittifoqini boshqarib kelgan bo lsa, endilikda u o ziga	
ʼ ʼ ʼ
qarashli   bo lgan   hududlarda   yashovchi   bir   kancha   boshka   kabilalar   va   turg un
ʼ ʼ
aholi jamoalarini ham boshqargan.
Ko rinib  turibdiki,  karluk  qabilalar   ittifoqi   IX  asrga   kelib  siyosiy,   ijtimoiy-	
ʼ
iqtisodiy hamda tarkibiy jihatdan birmuncha o zgarishlarga uchragan. Аnikrogi, bu	
ʼ
davrga   kelib   qarluqlar   va   ularga   tegishli   hududlarda   yashovchi   turkiy   qabilalar
hayotida   keskin   burilish   bo lgan.   VIII   asrning   oxiri   IX   asr   boshlarida   Yettisuv,	
ʼ
Sharqiy   Turkistonning   garbiy   voxalarida   va   Farg ona   vodiysining   shimolida	
ʼ
yashovchi   turkiy   qabilalarda   mulkiy   munosabatlar   rivojlanib,   qabilalar   o rtasida	
ʼ
o zaro   raqobat   ham   kuchayib   borgan.   Bunda   qabilalar   ittifoqiga   qarashli	
ʼ
viloyatlarga   egalik   kilib   kelayotgan   ayrim   qabila   sardorlari   o zlariga   tegishli	
ʼ
hududlardan   kelayotgan   foyda   natijasida,   tobora   boyib   borishgan.   Buning
oqibatida kabila sardorlarining jabg uga itoat etmaslik va o zboshimchalikka intili-	
ʼ ʼ
shi xam kuchaygan.
14 1.2.  Qoraxoniylar davlatida ilm – fan va madaniyat.
Qoraxoniylardavrida turli o lkalarning birlashishi fan va madaniyat rivojigaʻ
ham   imkon   berdi.   Bu   davrda   Buxoro,   Samarqand,   Bolasog un,   Qashqar,   O zgan	
ʻ ʻ
kabi   shaharlar   ham   ma muriy,   ham   madaniy   markaz   sifatida   ahamiyati   oshib,	
ʼ
yanada   kengayib,   rivojlanib   borgan.   Qoraxoniylar   fan   va   madaniyatning   o lka	
ʻ
hayotidagi   muhim   o rnini   anglab   unga   homiylik   qilishgan.   Buyuk   ipak   yo li	
ʻ ʻ
asosidagi hududlararo savdo-sotiq yanada ravnaq topdi.
Mahmud   Qoshgariy   Turkiy   xalqlarning   arab   tilidagi   ilk   ensiklopediyasi   —
“Devonu   lug otit   turk”   (1072-74)   yaratdi   va   turkshunoslik   ilmining   asoschisi	
ʻ
bo ldi.   “Devonu   lug otit   turk”da   turkiy   xalqlarning   tillari,   og zaki   ijodi,   tarixi,	
ʻ ʻ ʻ
yashash   joylari   va   turmushi   aks   etgan   bo lib,   asar   turkiy   xalqlar   tarixi   bo yicha	
ʻ ʻ
muhim manba hisoblanadi 6
.
Qoraxoniylar   davrida   etishib   chiqqan   mashhur   shoir   va   mutaffakir   Xoja
Ahmad Yasaviy (taxminan XI-asrning ikkinchi yarmi - 1166) edi. U tasavvufning
mashhur   namoyandalaridan   biri,   turkiy   xalqlarning   buyk   shoiri.   Otasi   Shayx
Ibrohim   javonmardlik   tariqatiga   mansub   nufuzli   zotlardan   bo lgan.   Yassaviy	
ʻ
chig atoy tilida ijod qilgan. Qoraxoniylar davrida (XI-XII-asrlar) Movarounnahr va	
ʻ
Xorazmda   hozirgi   o zbeklarga   xos   turkiy   etnos   qaror   topdi   va   mazkur   davrda	
ʻ
o zbek   xalqiga   xos   elatni   belgilovchi   hudud,   til,   madaniyat,   tarixiy   qismatining	
ʻ
umumiyligi,   etnik   o zlikni   anglash,   etnosning   uyushqoqligi   ma lum   bir   davlat	
ʻ ʼ
doirasida   bo lishi,  din umumiyligi  va  bir   qancha  shu  kabi   boshqa  etnik alomatlar	
ʻ
shakllangan.   Bu   davrda   o zbeklarning   umum   elat   tili   qaror   topdi.   Umuman	
ʻ
olganda, XI - XII-asrda o zbeklar xalq sifatida shakllangan.	
ʻ
Shu   davrda   bunyod   etilib,   hozirgacha   saqlangan   Raboti   Malik,   Masjidi
kalon,   Minorai   kalon,   Vobkent   minorasi,   Jarqo rg on   minorasi,   Mag oki   attori	
ʻ ʻ ʻ
masjidi hamda ko plab saroy, masjid, madrasa, minora, xonaqoh, maqbara, tim va	
ʻ
karvonsaroy kabi inshootlar qoraxoniylar davrida hashamatli binolar qurish san ati	
ʼ
yuksak darajada taraqqiy etganliginy ko rsatadi.Ibrohim Tamgachxon (1040-1068)	
ʻ
birinchi   marta   Samarqandda   davlat   mablag'lari   hisobiga   madrasa   qurdirdi   va
6
 Абу-л-фадл ибн Мухаммед Джамал ад-дин Карши. «Мулхакат ас- Сурах» / Пер.с перс. Р.Ш. 
Шарафутдиновой // МИСЦА X-XIX вв. Ташкент, 1988. - С. 100-131.
15 mintaqada   madaniyatning   rivojlanishini   qo'llab-quvvatladi.   Uning   qo'l   ostida
Samarqandda   jamoat   shifoxonasi   va   madrasasi   tashkil   etilib,   u   erda   tibbiyot
bo'yicha   o'qitish   ham   olib   borilgan.   1066-yilda   uning   buyrug i   bilan   Qusam   ibnʻ
Abbos maqbarasiga yaqin joyda Madrasa qurilgan, shuningdek, Samarqandda qasr
ham qurdirganligi ma lum.	
ʼ
Raboti Malik saroy majmuasi 1068-1080-yillarda Samarqandda hukmronlik
qilgan Qoraxoniy Shams al-mulk buyrug'i bilan barpo etilgan. XIII asrdan boshlab,
mo g ullar O rta Osiyoni bosib olganlaridan so ng, XVIII asrning boshlariga qadar	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Rabot-i   Malik   savdo   karvonlarini   to xtatish   uchun   karvonsaroy   bo lib   xizmat	
ʻ ʻ
qilgan.   Rabot-i   Malik   -   Markaziy   Osiyo   monumental   me morchiligining   eng	
ʻ
qadimiy yodgorliklaridan biri va jahon ahamiyatiga ega me moriy yodgorlik.	
ʻ
Qoraxoniylar   davrining   Samarqanddagi   eng   ko'zga   ko ringan   yodgorligi   -	
ʻ
XII asrda qal ada qurilgan Ibrohim ibn Husayn (1178-1202) saroyi. Qazish paytida	
ʼ
monumental rangtasvirning parchalari topildi. Sharqiy devorda sariq kaftan kiygan
va kamon ushlagan turkiy jangchi tasvirlangan. Bu erda otlar, ovchi itlar, qushlar
va davrga o'xshash ayollar ham tasvirlangan.
Qoraxoniylar   davridan   Buxorodagi   qadimiy   yodgorliklar:   Kalon   minorasi,
Magoki-Attori   va   Namozgox   masjidlari   va   Turk-i   Jandi   saqlanib   qolgan.   1119-
yilda   Shams   al-mulk   masjidining   yangi   binosini   tikladilar,   u   bugungi   kungacha
tiklangan   shaklda   saqlanib   kelmoqda.   Arslonxon   (1102-1130)   hukmronligi   ostida
bo lgan   Qoraxoniylar   davrida   Buxoro   me morchiligining   durdonalaridan   biri   -	
ʻ ʻ
Kalon minorasi (1127-1129) qurilgan. "Ichki shahar"ning janubi-g arbiy qismida u	
ʻ
turar-joy   maydonini   sotib   olib,   bu   erda   juma   kuni   masjidni   tikladi   (1121-yilda
qurib   bitkazilgan),  hozirda  Kalyan   masjidi   deb   nomlanmoqda.  Boshqa   bir   masjid
Kalan   masjididan   bir   oz   janubda   joylashgan   edi.   Hozir   uning   o rnida   turar-joy
ʻ
binolari,   ulardan   bittasida   -   Arslonxonning   mozori   joylashgan.Amaliy   bezak
san ati — naqshinkorlik, ganchkorlik va kulolchilik yo nalishlari rivojlangan. 	
ʼ ʻ
Qoraxoniylar   davlatni   el-yurt   va   viloyatlarga   bulib   idora   qiladilar.   El-yurt
xokimlari   «eloqxon»,     viloyat   noiblari   esa   «takin»   deb   yuritilgan.   Viloyat
xokimlari   faqat   qoraxoniylar   xonadonining   eloqxon   unvoniga   sazovor   bulgan
16 a’zolaridan   saylangan.   Eloqxonlar   uz   nomlari   bilan   chaqa   tangalar   zarb   qilar   va
viloyatlarining mustaqilligi uchun intilar edilar. Movarounnaxr eloqxoni qoraxoniy
elokqxonlari   orasida   katta   obruga   ega   edi.   U   odatdaSamarqanddataxtda   utirardi.
Viloyat boshqaruv ma’muriyatida somoniylar davridagidek, vazirlar, soxibbaridlar,
mustavfiylar   xizmat   qilardi.   Shaxarlar   esa   shaxar   xokimi,   raisi   va   muxtasiblari
tomonidan   boshqarilgan.   qoraxoniylar   mamlakatda   uz   xukmronligini
mustaxkamlab olishda musulmon ruxoniylari bilan yakin va dustona munosabatlar
urnatadilar. Bu davrda imomlar, sayyidlar, shayxlar va sadrlarga e’tibor kuchayib,
ularning obruyi har qachongidan xam balandga kutariladi 7
.
Qoraxoniy   xukmdorlari   garchi   o‘troq   hayotga   kuchmagan   bulsalar   xam,
dexqonchilik voxalari va shaharlarning madaniy ahamiyatini  yaxshi  anglar edilar.
Ular Bolasog‘un, Koshg‘ar, Taroz, Uzgan, Samarqand va Buxoro kabi shaxarlarni
davlat yoki viloyat poytaxtiga aylantirib, shaxarlar bilan aloqa bog‘lashga xarakat
qilardilar.   Biroq   shunga   qaramasdan   uz   podalari   bilan   Movarounnaxrga   kirib
kelgan   kuchmanchi   chorvadorlar   dexqonchilik   maydonlarini   toptab,   oyokosti
qiladilar.   Yerlarning   talaygana   qismi   -   yaylovlar   va   yaylovga   aylantirilgan
ekinzorlar   qoraxoniylar   xonadonining   tayanchi   hisoblangan   turk   qabilalarining
asosiy   mulkiga   aylantiriladi.   XI   asrda   Movarounnaxrda,   ayniqsa   Zarafshon
vodiysida   kupgana   dalalar,   poliz   va   bog‘lar   barbod   bo‘ladi.   Ekin   maydonlari
qiskarib   ketadi.   Bunday   sharoitda   mulkdor   dexqonlar   bilan   chorvador
kuchmanchilar   urtasida   ziddiyat   kuchayib,   dexqonlarga   qarshi   kurash   keskin   tus
oladi.   qopaxoniylarning   tazyiqi   oqibatida   mulkdor   dehqonlar   jon   saqlash
maqsadida   uz   yerlarini   tashlab   ketishga   majbur   bo‘ladi.   Narshaxiy   asarining
tarjimoni   Abu   Naasr   Axmadning   yozishicha,   uning   zamonida   Buxoro   va   uning
atrofida   yerlarning   qadri   shunchalik   tushib   ketgan   ediki,   xatto   uni   tekinga   xam
berar edilar, ammo u yerlarni xech kim olishni istamas edi.
Zodagon   dehqonlardan   musodara   qilingan   yerlar,   shubxasiz,   davlat
tasarrufiga   utkazyalib   «mulki   sultoniy»,   ya’ni   davlat   yeriga   aylantiriladi.   Bunday
yerlar,   shubhasiz,   davlat   xazinasini   tuldiradigan   daromadlarning   manbai   va
7
 Ал-Идриси. «Нузхат ал-Муштак. фи ихтирак ал-афан» или «Китаброджер» / Пер. с араб. О.Б. Фроловой // 
МИТТ. Т.І. - М.-Л.: 1939. - C. 220-222.
17 ma’lum muddatda foydalanish uchun vaqtincha beriladigan shartli yer in’omlari –
iqto’ uchun asosiy fond bulib xizmat qilgan.
XI   asrdan   boshlab   yerdan   foydalanishda   iqto’   tartiboti   juda   keng   yoyiladi.
qoraxoniylar   tomonidan   xukmron   sulola   namoyandalaridan   tashqari,   oliy   darajali
harbiylar,   davlat   ma’murlari   va   mahalliy   zodagonlarga   xam   katta-katta   yer
maydonlari   iqto’   tarzida   xadya   qilinadi.   Iqto’   tartibi   qoraxoniylar   uchun
buysundirilgan   mamlakatlar   aholisidan   tegishli   soliqlarni   undirib,   uni
boshqarishning eng qulay shakli  xisoblangan. Chunki  iqto’ daromadlarni  muttasil
olib   turishni   ta’minlar   va   iqto’dorni   uz   amlokida   doimo   muxim   utirishga
majburqilmas   edi.   Katta-katta   poda   va   otarlarga   ega   bulgan,   istilo   qilingan
mamlakatlarda   serkukat   yaylovlarni   tortib   olib   ularga   egalik   qilayotgan   xarbiy
zodagonlar   ayniqsa   dashtda   yashab   iqto’ga   berilgan   mulklardan   daromadlar   olib
turishdan   nixoyatda   manfaatdor   edilar.   Bu   davrda   iqto’   tartibi   shunchalik
kengayadiki,   faqat   ayrim   qishloqlargina   emas,   balki   butun   bir   viloyat   va   yirik
shaharlardan   olinadigan   daromadlar   xam   iqto’   tarzida   in’om   qilib   beriladigan
bo‘ladi.   Iqto’   tartibi   keng   qullangani   bilan   u   vaqtinchalik   in’omdan   umrbod
foydalanishga, bora-bora, xatto avloddan-avlodga utadigan merosiy mulkka aylana
boshlagan.   Shunday   qilib,   XI–XII   asrlarda   Movarounnaxr   va   Xurosonda
mulkchilikning   yangi   turi   —   iqto’   yerlari   kengayib,   uning   asosiy   shakllaridan
biriga aylanadi 8
.
8
 Бичурин Н.Я. (Иакинф) Собрание сведений о народах, обитавших в Средней Азии в древние времена. М.-
Л.: Изд. АН СССР, Т.І. 1950. - С. 382. T.II. 1950.-C. 335. T.III. 1953.-C. 327.
18 II BOB. QORАXONIYLАR DАVLАTINING IJTIMOIY-IQTISODIY
HAMDA SIYOSIY ASOSI
2.1. Qoraxoniylar davrida ijtimoiy-siyosiy hayot
X   asr   o’rtalariga   kelib   Yettisuv   va   Qashqar   hududida   yashovchi   qorluq,
chig’il   va   yag’molarning   ijtimoiy-iqtisodiy   hayotida   muhim   o’zgarishlar   sodir
bo’ladi.   Avvaldan   asosan   chorvachilik   bilan   shug’ullanib   kelgan   bu   qabilalar
endilikda   bir   qator   omillar   ta’siridan   o’troq   hayotga   o’ta   bordilar.   Ularda
dehqonchilik   bilan   shug’ullanish   kuchli   rivoj   topdi 9
.   SHaharlar   o’sdi.X   asr
o’rtalariga kelib bu qabilalarning birlashuvi jarayoni yangi pallaga kirdi. Issiqko’l
janubi va Qashqarda yashagan yag’molarning o’zlaridan shimolda yashagan chig’il
qabilalari bilan ittifoq tuzishi bu birlashuvga negiz yaratdi. Ular Yettisuvga hujum
uyushtirib,   ko’p   sonli   qorluqlarni   buysundirdilar.   Ushbu   qabilalarning   hayoti   va
turmush   tarzi,   tili   va   madaniyati   to’g’risida   mashhur   turkshunos   olim   Mahmud
Qoshg’ariy XI  asrda  «Devoni  lug’atit  turk» ya’ni  «Turkiy so’zlar  lug’ati» asarini
yozgan.   Qorluqlar   to’g’risidagi   to’la   ma’lumotni   noma’lum   muallif   tomonidan
yozilgan   «Hudud   al   Olam»   kitobidan   olish   mumkin.Markaziy   Osiyoning   Oltoy
janubiy   yonbag’ridan   boshlanadigan   Sharqiy   qismida,   Markaziy   Tyanshan
etaklarida,   CHu,   Ili,   Norin,   Talas   daryolari   vodiylari   bo’ylab   to   Pomirgacha
bo’lgan hududlarda turk tilida so’zlashuvchi xalqlar uyushmasi yashagan. Bu turk
qabila   va   urug’lari   turlicha   nomlar   bilan   atalsalarda,   sheva   jihatidangina   bir-
birlaridan farqlanadigan yagona bir tilda so’zlashar  edilar, ularning turmush tarzi,
madaniyatlari,   urf-odatlari   bir   xil   bo’lgan.   Ularning   jismoniy   baquvvatligi,
tabiatidagi   xususiyatlari,   mardligi,   urishqoqligi   va   epchilligi   ham   bir-biriga
o’xshagan. 
Bu   ulkan   xalqlar   tarkibiga   turk   qabila   va   urug’larining   juda   ko’plab
guruhlarini:   qarluqlar,   chigillar,   yag’molar,   tuxsilar,   uyg’urlar,   o’g’uzlar,
qipchoqlar   kirgan.   Bular   orasida   eng   yirigi   va   madaniyatlisi   qarluqlar   bo’lgan.
Qarluqlar   yashagan   mamlakat   barcha   turk   xalqlari   yashagan   mamlakatlarga
nisbatan   eng   boy   va   go’zal   bo’lib,   oqar   suvlari   ko’p   va   iqlimi   mo’’tadil   bo’lgan
9
 The Heart of Asia / A History of Russian Turkestan and the Central Asian Khanates from the Earliyest Times. 
F.H.Skrine and E.D.Ross. London-New York. 2005. P.75-86.
19 ekan. Toroz tumani  va Issiq-ko’l  atroflarida joylashgan chigillar V.V.Bartoldning
xulosalariga   qaraganda   qoraxoniylar   davlatida   katta   mavqega   ega   bo’lganlar.Ular
madaniy   taraqqiyotda   qarluqlarga   qaraganda   orqada   bo’lsalar-da,   boy,   to’q   va
farovon   turmush   kechirganlar,   chorvachilik   bilan   shug’ullanganlar,   quyosh   va
yulduzlarga topinganlar.
Turk qabilalarining uchinchi  yirik guruhi  yag’molar  edi. Ular  Issiqko’lning
janubida,   Qashqar   shahri   tomonlarda,   ko’pchilik   qismi   esa,   Sharqiy   Turkiston
hududlarida ko’chib yurgan. «Hudud al Olam» muallifi yag’molarni madaniyatda
orqada qolgan qabila edi, deb yozadi. Ular dehqonchilik bilan shug’ullanmaganlar,
asosan yovvoyi hayvonlarni ovlash va mo’ynachilikni o’zlariga kasb qilib olganlar.
SHu   boisi   yag’molarning   yilqi   va   qo’y   podalari   ko’p   bo’lgan   va   boshqa   turk
qabilalariga nisbatan nihoyatda jasur va jangovorliklari bilan mashhur bo’lganlar.
Qoraxoniylar   davlatining   vujudga   kelishida   yuqorida   tilga   olingan   turkiy
qabilalar muhim rol o’ynaganlar. Bu davlatning tashkil topishini Satuk Bug’raxon
nomi   bilan   ham   bog’laydilar.   Unga   aniq   bo’lmagan   ma’lumotlarga   binoan
Qoraxonlar   davlatiga   930   yildan   to   uning   vafotiga   qadar   (955y.   boshqa
ma’lumotlarda   959   y.)   hukmronlik   qilib   kelgan,   uning   nomiga   unvon   sifatida
«qora»   so’zi   qo’shilib   Satuk   Bug’ra   Qora   hoqon   deb   atalgan. 10
  «Qora»   iborasi
qadimgi  turkiy tillarda «buyuklik»,  «ulug’lik» ma’nolarini  anglatgan.  SHu bois  u
buyuk   hukmdor   so’ziga   tengdir.Qoraxoniylar   hukmdori   Hasan   Xorun   Bug’raxon
barcha   turkiy   qavmlardan   tashkil   topgan   lashkar   bilan   992   yilda   Movarounnahr
sarhadlari   sari   yurish   boshlaydi.   Yo’l-yo’lakay   SHosh,   Farg’ona   va   boshqa
o’lkalarning   xalqlari   ham   unga   madad   ko’rsatadilar.   Bu   davrda   somoniylar   har
tomonlama tushkunlikka yuz tutib, uning hukmdorlarining nufuzi va ta’siri keskin
tushib   ketgan   edi.   Somoniylar   hokimiyatining   asosiy   tayanchi   bo’lib   kelgan   turk
g’ulomlari,   ularning   sarkardalari   ham   katta   ta’sirga   ega   bo’lib,   somoniy
hukmdorlarning izmiga bo’sunmay qo’ygandilar.Bug’raxonning 992 yilgi birinchi
hujumi   Buxoroni   egallashidan   dalolat   beradi.   Hasan   Bug’raxon   kasallanganligi
tufayli Buxoroni tark etdi va yurtiga qaytish chog’ida yo’lda halok bo’ldi. Bundan
10
 Карим Шониёзов.Ўзбек халқининг шаклланиш жараёни..Т.Шарқ.2001.329-бет
20 foydalangan   somoniylar   vakili   No’h   II   ning   o’g’li   Nasr   Somoniy   Buxoro   taxtiga
qayta chiqib oldi. Biroq qoraxoniylar 996 yilda Buxoro tomon yangi harbiy yurish
boshlaydilar. Bu yurishga Nasr Bug’raxon boshchilik qiladi. 999 yilga yilga kelib
Buxoro to’liq ishg’ol qilindi. Butun Movarounnahr qoraxoniylar tasarrufiga o’tadi.
1001  yilda   Sulton   Mahmud   Qoraxoniylar   xoni   Nasr   bilan   shartnoma  tuzib,
Amudaryoni ikki o’rtadagi chegara qilib belgiladi. Somoniylar davlati o’rnida ikki
ulkan   davlat   tashkil   topdi.Birinchisi-Qoshg’ardan   Amudaryogacha   cho’zilgan
Sharqiy   Turkistonning   bir   qismini,   Yettisuv,   SHosh,   Farg’ona   va   qadimgi
hududlarini   o’z   ichiga   olgan   qoraxoniylar   davlati.Ikkinchisi-SHimoliy   Hindiston
sarhadlaridan   Kaspiy   dengizining   janubiy   qirg’oqlarigacha   cho’zilgan   hamda
hozirgi   Afg’oniston   va   shimoli   Sharqiy   Eronni   o’z   ichiga   olgan   G’aznaviylar
davlati edi.SHuni qayd etish lozimki, qoraxoniylar o’rtasidagi  sulolaviy kurashlar
oqibatida XI asrning 40-yillariga kelib xonlik ikkiga bo’linib ketdi. G’arbiy xonlik
markazi   Buxoro   bo’lib,   unga   Movarounnahr   va   Farg’onaning   g’arbiy   hududlari
kirgan.   Sharqiy   xonlik   markazi   Bolasog’un   bo’lib,   uning   tarkibiga   Talos,   Isfijob,
SHosh,   Farg’onaning   Sharqiy   qismi,   Yettisuv   va   Qashqar   yerlari   kirgan.
Qoraxoniylarning   yer,   mol,   dunyo   va   davlat   talashib   g’aznaviylar,   saljuqiylar   va
qoraxitoylar   bilan   olib   borgan   kurashlari   oqibatida   bu   davlat   kuchsizlanib   qoldi.
1130   yilda   Qoraxoniylar   davlati   saljuqiy   Sulton   Sanjarga   butunlay   qaram   bo’lib
qoldi.   1211   yilda   Xorazmshoh   Aloviddin   Muxammad   qoraxoniylarga   so’nggi
marotaba zarba berdi va qoraxoniylar sulolasini butunlay tugatdi.
Qoraxoniylar davri O’rta Osiyo xalqlari hayotida muhim ijtimoiy-siyosiy va
iqtisodiy   o’zgarishlarning   ro’y   berganligi   bilan   tavsiflanadi.   Bu   davrda   o’lka
somoniylar   davridagidek   markaziy   asosda   emas,   balki   ko’proq   mahalliy-hududiy
tarzda   boshqarilar   edi.   Xonlar   xoni   hisoblangan   Tamg’achxon   asosan   Qashqarda
turib,   viloyatlarni   idora   qilishni   mahalliy   zodagonlar   ixtiyoriga   to’la   topshirib
qo’ygan   edi.   Iloqxonlar   o’z   hududlarini   katta   vakolatli   hukmdorlari   sifatida
faoliyat ko’rsatib amalda mustaqil siyosat yuritishga intildilar. Jumladan, poytaxti
Samarqand bo’lgan Movarounnahr Iloqxoni Qoraxoniylar davlatida katta obro’ va
ta’sirga   ega   bo’lgan.   Shu   bois   viloyat   boshqaruvi   ma’muriyatida   somoniylar
21 davridagidek   vazirlar,  sohibbaridlar,  mustafiylar   va  boshqa   mansabdorlar   faoliyat
ko’rsatgan.   SHaharlar   esa   shahar   hokimi,   rais   va   muhtasiblar   tomonidan
boshqarilgan.   Tamg’ochxonlar   mis   tanga   pullar   zarb   qilganlar.Qoraxoniylar
davrida ham musulmon ruhoniylari katta imtiyozga ega bo’lganlar. Bunga javoban
ular   mahalliy   aholini   itoatda   tutishda   hukmron   sulolaga   xolis   xizmat   qilganlar.
Katta-katta, yer-mulklar ularning tasarrufiga vaqf mulklari sifatida berib qo’yilgan.
Qoraxoniylar  davrida aholi  dehqonchilik, chorvachilik, hunarmandchilik, ovchilik
va savdo-sotiq bilan shug’ullanganlar 11
.
Somoniylar   davrida   juda   katta  siyosiy   kuchga  ega   bo’lgan  dehqonlar,   yirik
yer   egalari   qoraxoniylar   davriga   kelib   o’zlarining   ilgarigi   mavqelarini   yo’qota
bordilar. CHunki  qoraxoniylar  bu yirik yer  egalarining mulklarini  tortib olib, asli
kasbi-kori   ko’chmanchi   chorvachilik   bo’lgan   o’z   amaldorlari,   lashkarboshilariga
bo’lib   bera   boshladilar.Qoraxoniylarda   ikki   poytaxt   Qoshg’ar   va   Bolasog’un
sanalib,   ulug’xon   shu   shaharlardan   birida   qarorgohda   o’tirgan.   Ulug’   hoqon   yoki
xon ul-hoqon degan nomda yuritilgan. Arab manbalarida mazkur unvon sulton ul-
salotin, fors tarix asarlarida shahanshohga muvofiq keladi. Aynan yuqoridagi oliy
unvon   qoraxoniylar   davri   kitoblarida   tamg’achxon   deb   ham
yuritilgan.Qoraxoniylarga qarashli yerlar tamg’achxon tomonidan uning o’g’illari,
qarindoshlari o’rtasida taqsimlangan edi. SHu bois, yer-mulk masalasida ota-o’g’il,
amaki,   jiyanlar   hamda   aka   uka-yu   amakivachchalar   o’rtasida   doimiy   nizolar   yuz
berib, u siyosiy ahvolga salbiy ta’sir ko’rsatib turgan.
Qoraxoniylar   davlati   boshlig’i   lavozimi   hoqonning   taxti   merosiy   sanalgan.
Ma’muriy   idoralar   ikkiga   bo’lingan:   dargoh   va   devonga.   Hoqonning   ulug’   xojibi
hoqon   bilan   fuqaro   o’rtasida   vositachilik   qilgan.   Hoqon   saroyida   quyidagi
amaldorlar   bo’lgan:   og’ichi-shoyi   kiyimlar   xazinasichi;   biruk-mehmonlarni   qabul
qilish bo’yicha mutasaddi;  oshchi-hoqon oshxonasi  boshlig’i  (bovarchi);  bitikchi-
munshiy;   kotib-mirza;   qushchi   hoqon   ovining   tashkilotchisi.Hoqon   harbiy
qo’shinlari   cherik   deyilgan,   unga   suboshi,   yoki   sipohsolor   qo’mondonlik   qilgan.
Kichik   zobitni   chovush,   sipahiylar   to’dasi   qo’mondoni   xaylboshi   deyilgan.
11
  Абулгазий   Баҳодурхон .  Шажарайи турк / Қ. Муниров нашри. Тошкент: Чўлпон, 1990. – Б. 192.
22 Qo’shin   o’nlik,   yuzlik,   mingliklarga   bo’lingan.Qoraxoniylar   davrida   jamiyatning
ijtimoiy bo’g’inlari quyidagi shakl va ko’rinishga ega bo’lgan:
-   elikxon-hoqon   ul-hoqondan   keyingi   pog’onada   turuvchi   shaxs.   U   hoqon
xonadoniga mansub bo’lib, viloyatning mulk sohibi hisoblangan;
-   iqtadorlar-qoraxoniylar   davlatining   tayanch   qatlami,   asosiy   harbiy
harakatlarni   amalga   oshiruvchi   jangovar   bo’linmalar   vakillari.   Ular   o’z
martabalariga ko’ra bir-birlaridan farq qilganlar;
-   islom dinining peshvolari-imomlar, sayyidlar, shayxlar, sadrlar. Qoraxoniy
hukmdorlar   musulmon   rahbarlari   bilan   yaxshi   munosabatda   bo’lganlar.   Diniy
mansab sohiblarining mavqei benihoya katta bo’lgan;
-   hokimlar,   raislar,   muhtasiblar   va   hokazo.   Bunday   shaxslar   somoniylar
davridagi   singari   qoraxoniylar   davrida   o’z   mavqelarini   mustaxkam   saqlay   olgan
ijtimoiy qatlamlardir;
-   tariqchilar-ziroatkorlarning   turkcha   nomi,   qishloq   xo’jalik   mahsulotlari
bilan ta’minlovchi asosiy ijtimoiy qatlam sanaladi;
-   hunarmandlar-turli   xildagi   xo’jalik   ahamiyatiga   ega,   asbob-anjomlar
yasovchi, tayyorlovchi mehnatkash qatlam;
-   savdogarlar-savdo-sotiq bilan mashg’ul bo’lgan shahar ahli;
-   ko’chmanchilar-chorvadorlar,   ya’ni   chorva   mahsulotlari   yetishtiruvchi
asosiy qatlam
Qoraxoniylarda   oddiy   xalq   budun   deyilgan.   Soliq   to’lovchi   fuqaro   raiyyat
deb   atalgan.   Qabila   boshliqlari   esa   bek   deyilgan.   Savdogarlar   sart   deb   atalgan.
Qoraxoniylar   davlatida   hunarmandchilik   (kulolchilik,   to’quvchilik,   shishasozlik,
temirchilik,   zargarlik),   shuningdek   ziroat   va   chorvachilik   mahsulotlarini   qayta
ishlovchi   sohalar   taraqqiy   etgan.   SHuningdek,   qimmatbaho   toshlar,   oltin,   mis,
temir   qazib   olingan.   Shaharsozlik   inshoatlari   pishiq   g’ishtdan   bunyod
etilgan.Movarounnahrda   yuz   bergan   eng   muhim   o’zgarishlardan   yana   biri   shuki,
bu   davrga   kelib   uzoq   davom   etgan   etnik   jarayonlar   natijasida   o’zbeklar   xalq
sifatida shakllandi. Qoraxoniylar davrida ham, somoniylar davridagidek, shaharlar
hayoti  o’sib,  rivoj  topdi, hunarmandchilik turlari, savdo-sotiq sohalari  ham  ancha
23 yuksaldi. Samarqand, Buxoro, Termiz, O’zgan, Toshkent, Marv, Isfijob va boshqa
shaharlarning   xalqaro   karvon   savdosidagi   roli   va   mavqei   ham   muttasil   oshib
bordi 12
. 
Qoraxoniylar   hukumronligi   davrida   Mavorounnahrda   bir   qator   ijtimoiy   –
siyosiy   va   iqtisodiy   o’zgarishlar   amalga   oshirildi.   Bu   o’zgarishlar   va   taqbirlar
siyosiy va iqtisodiy hayotning hamma sohalarini o’z ichiga qamrab olgan edi.  Ular
nimalardan iborat ?  
Birinchidan,   samoniylar   hukumronligi   davrida   vujudga   keltirilgan
markazlashtirilgan   davlat   boshqaruvi   tugatildi.   Qoraxoniylar   markazlashtirilgan
davlat boshqaruvi o’rniga mamlakatni udel tizimi asosida  boshqarishga o’tdilar. 
Qashqardan   tortib   Amudaryogacha   bo’lgan   hamma   erlar   Qoraxoniylar
xonadoning shahsiy mulki hisoblanib, uning tepasiga ulug’ hon turdi. U ko’pincha
Qashg’arda,   onda-   sonda   Bolosog’unda   bo’lgan.   Qoraxoniylar   hanadoning
boshlig’i   xuddi   Erondagi   singari   “xonlar   xoni”   (shahanshoh),   “Sultonlar   sultoni”
nomi   bilan   yuritilgan.   Manbalarda   Qoraxoniylar   honadoning   boshlig’i   –   xonlar
xoni   “tamg’achxon”     yoki   “tobg’achxon”   deb   nomlangan.     Turklar   Xitoy
imperatorini   ham     shu   nom   bilan   ataganlar.   Xonlar     honi   idora   qilayotgan
qorahoniylar   davlati   bir   necha   bo’laklarga   qismlarga   –   udellarga   bo’lingan.   Bu
udellarning   tepasida   Qoraxoniylar   honadoning   avlodlari   vakillaridan   iloqhon
unvonini olgan a`zolari turardi.  
Qoraxoniylar   va   saljuqiylar   tarihining   bilimdoni,   XIII   asr   boshlarida
yashagan   arab     tarihchisi   Ibn   Al   Asir   1043-1044     yillarga   aloqador   qimmqtli
misollarni   keltiradi.   Bu   davrda   Qoraxoniylar   boshqargan   Tamg’achhon
Sharaffuddavla   o’ziga   qarashli   viloyatlarni   hammasini   aka-   ukalari,   o’g’illari   va
qarindosh-   urug’lariga     bo’lib   bergan.     Jumladan   ukasi   Arslontakinga   ko’pchilik
turk     shaharlarini,   ikkinchi   ukasi   Bo’g’rahonga   Torozni,   Isfijobni   amakisi
To’g’anhonga   Farg’onaning     hammasini   bergan.   O’ziga   esa   faqat   Qashg’ar   bilan
Bolosog’unni qoldirgan holos. 
Markaziy   honlar   honi   bilan   iloqhonlar   o’rtasida   aloqa   mustahkam
12
 Абу Райҳон Беруний. Танланган асарлар. Т.5. Конуни Маъсудий / А. Расулов тарж. Тошкент: Фан, 1973. - 
Б. 590.
24 bo’lmagan. Iloqhonlar bir- birlari bilan doimo dushmanlik kayfiyatida yashaganlar
va   har   biri   o’zicha   mustaqil   bo’lishga   intildi.   Samoniylar   inqirozga   qadar
qorahoniylar davlatining markazi Bolosog’un bo’lgan XI asrda esa tamg’achhonlar
ko’pincha Qashqarda turganlar. O’zgan (hozirgi Qirg’ziston hududida) shahri ham
bir vaqtlar qorahoniylar davlatining markazi vazifasini bajargan. 
Tamg’achxonlar   mis   tanga   pullar   zarb   qilganlar.   Udel   honliklar   orasida
Movarounnahr   ahamiyati   katta   edi.   Movarounnahr   iloqhoni   Samarqandda
yashagan. 
Ikkinchidan,   yozma   manbalarda   udellarni-   iloqhonlarno       boshqarish
tartiblari   tasvirlangan.   Idora   ishlarini   tashkil     Buxoro.   Minorai   kalon   XII   asr
etishda   Qoraxoniylar   iloqhonlarga         samoniylar   hukumronligi   davridagi   fuqaro
amaldorlari  bo’lib ishlagan shahslar yordam  berganlar. Qoraxoniylar ularni taqib
qilmadilar.   Samoniylar   davrida     idora   etish   tartib-   qoidalarining   ko’pchiligi
Qoraxoniylar   davrida   ham   saqlanib   qolindi.   Iloqhonlar   qoshida   vazirlar,
sohibberdilar,   mustafiylar   bo’lgan.   Shaharlarda   hokimlar,   raislar,   muhtasiblar
samoniylar davridagidek tartibda edi. Qoraxoniylar ruhoniylar bilan tezda umumiy
til   topdilar.   Imomlar,   saaidlar,   shayhlar,   sadrlar     bu   davrda   har   qachongiga
qaraganda ham katta obro’- etibororga  ega bo’ldilar. 
Uchinchidan,   Qoraxoniylar   hukumronligi   davrida   o’troq   dehqon   aholisi
o’rtasida er egaligi munosabatlarning rivojlanish jarayoni ancha tez sur`atlar bilan
broganligi sinfiy tabaqalanish kuchayganligi ko’zga tashlabnadi. 
Aholini   to’rta   toifasi :   boylar,   o’rta   hollar,   chig’aylar
(kambag’allar),shuningdek mulksizlar- qora avom (budan) aniq belgilar kasb etadi.
Chorikor  sifatida feodallar erlarida ishlagan ersiz va kam erli dehqonlar “akkarlar”
o’troq dehqonlar   ommasini   taskil  etardi.  Akkar  erni  ijaraga  olganda hosilning  bir
qismini   davlatga,   boshqa   qismini   yer   egasiga   berishi,   qolganini   o`zi   olishi   kerak
edi.
Qoraxoniylar   davrida   aholi   dеhqonchilik   xunarmandchilik   chorvachilik
ovchilik  va  savdo-sotiq  bilan  shug’ullangan.   Ko’chmanchi   chorvadorlar   oilasidan
chiqqan   qaraxo-niylar   xonadoni   a'zolari   bilan   mahalliy   o’troq   xalq   orasidagi
25 munosabatlar juda e'tiborlidir. Bu borada Yusuf Xos Hojib Bolosog’unining 1069
yilda   yozgan   «Qudatg’u   bilig»   («Qutga,   ya'ni   baxt-saodatga   erishtiruvchi   bilim»)
asari bizga juda ko`p muammolarni   е chib beradi. Yusuf Xos Hojib Bolosog’un va
Qashg’arda   bo`ladi,   xon   sa-roylarida   yashab,   saroy   muhiti   bilan   tanishadi.
Tomg’och xonlardan biriga bag’ishlangan bu asarda u ijtimoiy xayotning o’troqlik
va ko’chmanchilik tartibiga baho b е rishda h е ch ikkilanmasdan ijobiy fikr yuritadi.
Yusuf   Xos   Hojib   fikricha   f е odal   jamiyatning   asosiy   kuchlari   bo`lgan   dеhqonlar,
hunarmand   kosiblar,   olimu   donolar   va   savdogarlar   ko’chmanchi   chorvadorlarga
nisbatan   jamiyat   uchun   foydaliroqdir.   Shu   munosabat   bilan   u   o`zining   di daktik
asarida   Tomg’ochxonga   murojaat   qilib,   ularga   qanday   munosabatda   bo`lish
kerakligini bildiradi 13
.
Qoraxoniylar davlatida butun siyosiy tizim g’oyat ulkan  yer  fondi hisobidan
yashagan.   Bu   er   fondi   bir   n е cha   turlarga   bo`lingan:   1.   Sultan   erlarch.   Bu   yerlar
davlat   xazinasiga   tushadigan   asosiy   soliq   tushumlari   va   iqta   taqsimoti   fondining
manbai   hisoblangan.   Qoraxoniylar   davrida   iqtani   meros   qilib   o’tkazish   t е z-t е z
uchrab   turgan.   2.   Vaqf   yerlari,   qoraxoniylar   hukmronligi   davrida   islom   dinining
o’rni va ahamiyati oshdi, u davlat dini darajasiga ko`tarildi. Hatto olib boriladigan
urushlar   g’azovot   shiori   ostida   uyushtirilgan.   Ruhoniylar   o`zlarining   davlat
oldidagi   bu   xizmatlari   evaziga   katta-katta   yerlar   va   mulklar   olar   edilar.   Bunday
turli  xildagi  ko`zg’aluvchi  va ko`zg’almas mulkni masjit  va madrasalarga vasiyat
qilib qoldirish tartibi k е ng tarqalgan. Bu vaqf yerlari d е b atalardi.
Qoraxoniylar   va   saljuqiylar   istilosi   tufayli   Movarounnahr   va   Eronga   juda
ko`plab   ko’chmanchi   turk   qabilalari   k е lib   joylashdilar.   Ularning   ko`pchiligi
o’troqlasha   boshladilar   va   o’troq   m е hnatga   ko’chdilar.   Ammo   qoraxoniylarning
qo’shin   boshliqlari   o’troq   turmuh   sharoitshm o’tishni o`zlari uchun zarur d е b
topmadilar.   Chunki,   ularning   juda   ko`p   poda   mollari   va   yaylovlari   bor   edi.   Ular
iloq   xonlarga   zarur   bo`lgan   hollardagina   shaharga   tushar       va   hizmatni     ado
etardilar.
Qoraxoniy hukmdorlar aholidan olinadigan iqta to’lovini olish uchun doimiy
13
 Абу-л-фазл-Бейхаки. История Маъсуда. 1030-1041 / Вступ. ст. пер и примеч. А.К. Арендса. - Ташкент: 
Изд. АН СССР, 1962. - С. 748.
26 suratda shaharda-qo’rg’onda bo`lishlari shart emas edi. Ko’chmanchi- iqtador o`z
ko’chmanchilik   hayotini   b е malol   tinchgina   davom   ettirishi   va   o`ziga   qarashli
qishloq yoki qishloqlardan k е ladigan foydalarni yilning ma'lum bir muddatida o`z
vaqtida  olib   turishi   mumkin  edi.   Bunday   to’lovlar   bug’doy,   paxta,  uzum,   qurug’,
m е va, mata, pul shaklida bo`lardi. Ammo bundan XI asrda turklar xukmronligidan
so`ng   yirik   shaxsiy   yer   egaligi   tugatildi,   d е b   o’ylamaslik   lozim.   Iqta   faqat   yer
egalaridan   daromad   olishning   asosiy   shakli   edi,   xolos.   Iqtani   faqat   turk   harbiy
boshliqlariga   b er ilgan,   d е b   o’ylash   ham   xatodir.   Iqtador   bo`lish   har   bir   yirik
zodagon yoki hokim tomonidan amalga oshirilishi mumkin edi.
Iqta   o`zgarmas,   qotib   qolgan   shakl   bo`lmagan.   F е odal   yer   egaligining
boshqa   shakllari   evolyusion   o`zgarishni   o`z   boshlaridan   k е chirganliklari   singari,
iqta   ham   xuddi   shunday   evolyusion   o`zgarishni   o`z   boshidan   k е chirdi.   Jumladan
iqta   k е yinchalik   vaqtinchalik   in'omdan,   muddatsiz   in'omga,   muddatsiz   in'omdan
merosga aylana bordi.
Shunday   qilib,   somoniylar,   undan   so`ng   esa   qorahoniylar   hukmronligi
davrida   f е odal   yer   mulkchiligining   eski   shakli   qoldiqlari   bilan   bir   qatorda   f е odal
yer egaligining yangi shakllari ham paydo bo`ldi va t е z rivojlandi. Bu yangi shakl
XI asrda jamiyatda hukmron mavq е ga ega bo`ldi.
27 2.2. Xoqonlikning ijtimoiy-iqtisodiy negizi
O tmishda diyorimiz tuprog ida juda ko p davlatlar yuzaga kelgan, tarakkiyʼ ʼ ʼ
etgan va vaqti kelib o z o rnini boshka sulolaga bo shatib bergan. Yurtimiz tarixiga	
ʼ ʼ ʼ
doir   har   bir   davlatning   yuzaga   kelish   jarayoni   siyosiy,   ijtimoiy-iktisodiy   omillar
bilan   uzviy   bog likdir.   Аlbatta,   bunda   umumiy   jihatlar   bilan   birga   har   bir	
ʼ
davlatning o ziga xos xususiyatlarini ham e tibordan chetda koldirmaslik kerak.	
ʼ ʼ
Аfsuski,   ko pgina   tarixiy   asarlarda,   davlatchilik   tarixini   yoritishda,	
ʼ
davlatning   shakllanish   va   yuzaga   kelish   jarayonini   shunchaki   bir   shaxs   faoliyati
bilan yoki biror-bir siyosiy voqea-hodisalarga bog liq xolda izoxlab o tilgan.	
ʼ ʼ
Vaholanki,   har   bir   davlatning   vujudga   kelishi,   rivoji   va   tanazzuliga   oid
jarayonlar   birinchi   navbatda   shu   jamiyatdagi   mavjud   ijtimoiy-iktiso-   diy   omillar
bilan bevosita bog lik kechgan. Shuning uchun davlatning tarixini yoritishda uning	
ʼ
ijtimoiy va iqtisodiy hayotini ham chukurrok o rganish zarur, deb o ylaymiz.	
ʼ ʼ
Endi   asosiy   maqsadga   ko chadigan   bo lsak,   ma lumki,   IX-XII   asrlar	
ʼ ʼ ʼ
Movarounnaxr   tarixida   turkiy   xalklar   sulolalarining   hukmronlik   mavkei
mustahkamlanganligi   bilan   ajralib   turadi.   Ular   o z   tarixlari   davomida   bir   kancha	
ʼ
mustaqil  markazlashgan  davlatlarni tashkil  etishdi. Аna shunday davlatlardan biri
Qoraxoniylar davlatidir.
Koraxoniylar   davlati   to g risida   shu   davrga   taallukli   tarixiy   asarlarning	
ʼ ʼ
deyarli barchasida so z ketsa-da, ushbu davlat kachon va qaysi etnik asosda tashkil	
ʼ
topganligi hanuzgacha munozarali masala bo lib kelmokda.	
ʼ
Koraxoniylar   davlati   to g risida   taniqli   olim   K.Sh.   Shoniyozov   ham   o z	
ʼ ʼ ʼ
asarlarida   keng   to xtalib   o tgan.   Shu   bilan   birga   Qoraxoniylar   davlati   Karluk	
ʼ ʼ
davlatining   davomi   ekanligi,   bu   ikki   nomdagi   davlat   aslida   bir   davlat   bo lganligi	
ʼ
va   mazkur   hoqonlik   qarluq   qabilasi   tomonidan   840   yilda   tashkil   topganligi
to g risida   o z   fikr-mulohazalarini   bildirib   o tgan.   Umuman   olganda,   K.Sh.	
ʼ ʼ ʼ ʼ
Shoniyozov   mazkur   davlat   tarixini   yoritishda   butunlay   yangi   fikrlarni   o rtaga	
ʼ
tashladi.
28 Koraxoniylar  xukmronlik qila boshlagan davr  to g risida mavjud manba vaʼ ʼ
adabiyotlardagi   ma lumotlar   o zaro   qarama-qarshi   bo lib,   biz   bunda  ularning  bir-	
ʼ ʼ ʼ
birini inkor etuvchi ziddiyatli jixatlarni ham anglashimiz. mumkin.
Jumladan,   K.Sh.   Shoniyozovning   fikricha,   Qoraxoniylar   davlatini   840
Yildan to 1212 yilgacha, ya ni to rt asr mobaynida qarluq hokonlari idora kilgan.	
ʼ ʼ
Аtoqli   sharqshunos   olim   V.V.   Bartolьd   Koraxoniylar   davlati   940   yilda
yuzaga   kelgan   deb   kayd   etsa,   ayrim   tarixiy   asarlar   bu   masalada   X   asrning   90
yillari, ya ni undan ham kechrok davrni ko rsatmokda.	
ʼ ʼ
Koraxoniylar   davlatining   tashkil   topgan   sanasiga   ond   bu   ma lumotlardan	
ʼ
ko rinib turibdiki, tadkikotchilar o rtasida bu masalada hatto, bir-birlariga yakinrok	
ʼ ʼ
fikrni   ham   uchratmaymiz.   Аksincha,   ularning   ko pchiligi,   shu   jumladan,   O.	
ʼ
Pritsak,   K.Sh.   Shoniyozov   davlatga   asos   solingan   yil   deb   840   yilni   belgilashsa,
boshqa   tadkikotchilar   guruhi   V.V.   Bartolьd,   O.K.   Koraev   va   boshqalar   esa   bu
davlatni 940 yilda tashkil  topgan, deb hisoblashadi.  Ular o rtasidagi  farq ko rinib	
ʼ ʼ
turganidek   yuz   yil,   ya ni   bir   asrlik   vaqtni   tashkil   qilmoqda.   Аlbatta,	
ʼ
tadkikotchilarning   bu   darajada   katta   farkli   xulosaga   kelishlariga   mavjud
manbalardagi   bu   masalada   berilgan   to liqsiz   va   kamchil   ma lumotlar   sabab	
ʼ ʼ
bo lgan. Ularning har biri o z mulohazalarini ma lum bir asoslar bilan isbotlashga,	
ʼ ʼ ʼ
dalillashga   xarakat   kilishgan.   Shuning   uchun   ularning   fikrlarini   tug ridan-to gri	
ʼ ʼ
inkor etish yoki kullab-kuvvatlash ancha murakkab masaladir 14
.
Bu   o rinda,   K.Sh.   Shoniyozovning   yuqorida   keltirilgan   fikrlarini   tugri,   deb	
ʼ
kabul kiladigan bo lsak, mazkur Qoraxoniylar davlatini to rt yuz yil mobaynida bir	
ʼ ʼ
sulola   vakillari   boshqargan   bo lib   chikadi.   O rta   Osiyo   xalklari   davlatchilik	
ʼ ʼ
tarixidan Ma lumki, davlatni  boshqargan sulolalarning bu qadar uzoq hukmronlik	
ʼ
qilgan   holatlari   juda   kamdan-kam   uchraydi.   Misol   uchun   o z   davrining   eng	
ʼ
kudratli davlatlaridan bo lmish Turkiy xokonlikni boshqargan ashinaliylar sulolasi	
ʼ
uzog i   bilan   ikki   asrdan   kamrok   davr   mobaynida   hukmronlik   qilishgan.   Xalifalik	
ʼ
poytaxti   Bagdodni   zabt   etgan   kudratli   Saljuqiylar   saltanati   ham   Movarounnaxr
tarixida   bor-yo g i   yuz   yildan   oshikrok   vaqt   hukm   surgan.   Bunday   misollarni	
ʼ ʼ
14
 Ибн ал Асир. Ал-Камил фи-т-тарих / Пер. с араб. К.Б.Старковой // МИККТ. Т.І.- Москва, 1973. - С. 52-76.
29 kuplab   keltirish   mumkin.   Аlbatta,   bu   kiyosiy   solishtirishlardan   kat iy   xulosalarʼ
chikarib bo lmaydi. Lekin aytmokchimizki, Qoraxoniylar davlati o zining shunday	
ʼ ʼ
uzoq   tarixi   mobaynida   ijtimoiy-iqtisodiy   jihatdan   xamda   davlat   boshqaruvi
sohasida,   tarkibiy   xususiyatga   ko ra   ko pgina   o zgarishlar   va   o ziga   xos	
ʼ ʼ ʼ ʼ
yangiliklarni   o z   boshidan   o tkazgan   bo lishi   mumkin.   Bu   jarayonlar   esa   o z	
ʼ ʼ ʼ ʼ
navbatida hoqonlikning tashkil etgan qabilalarning davlat hayotidagi roli u yoki bu
darajada o zgarishi bilan ham bog liq kechgan, albatta.	
ʼ ʼ
Yukorida   aytib   o tganimizdek,   V.V.   Bartolьd   Koraxoniylar   davlatini   940	
ʼ
yilda yag molar tashkil etgan, deb yozgan edi.	
ʼ
K.Sh.   Shoniyozov   ta kidlaganidek,   V.V.   Bartolьdning   bunday   fikrga	
ʼ
kelishiga, Nizomulmulkning "Siyosatnoma” asaridagi 940 yil "Bolasog un shaxrini	
ʼ
musulmon   bo lmagan   majusiylar   ishg ol   qildi",   degan   axboroti   xamda   1126   yil	
ʼ ʼ
noma lum muallif tomonidan ko chirma tarzida yozilgan "Madjmal at-tavorix" deb	
ʼ ʼ
nomlangan asardagi "bug ra" yag mo podsholarining unvoni bo lgan, deb keltirgan	
ʼ ʼ ʼ
ma lumotlari sabab bo lgan.	
ʼ ʼ
Demak,   kurinib   turibdiki,   tadqiqotchilar   Qoraxoniylar   davlatini   tashkil
topgan   davrini   aniklashda,   davlatda   qabilalarning   o rni   va   hoqon   unvonlarining	
ʼ
nomlanishiga   e tibor   berishgan   (Bu   xaqda   ishimizning   keyingi   kismida   so z	
ʼ ʼ
yuritamiz) 15
.
V.V.   Bartolьdning   Qoraxoniylar   davlati   940   yilda   tashkil   topgan   deb
keltirgan   qaydlari,   tarixiy   asarlarning   deyarli   barchasida   asos   sifatida   kabul
kilingan.   Masalaning   murakkabligi   ham   shundaki,   tadqiqotchi   o z   fikrlarini	
ʼ
yuqoridagi   manbalarga   asoslanib   keltiradi.   Shuning   uchun   uning   mulohazalarini
to liq   inkor   etmagan   holda,   tankidiy   yondashib   taxlil   kilsak,   foydadan   holi	
ʼ
bo lmaydi.
ʼ
Gap shundaki, agarda biz o zaro qarama-qarshi ma lumotlarni solishtir- gan	
ʼ ʼ
holda,   ularni   har   birini   sinchiklab   o rganib   chiksak,   ular   o rtasidagi   uygunlikni	
ʼ ʼ
anglashimiz   mumkin.   Demoqchimizki,   yuqorida   aytilganidek,   Nizomulmulk   940
yilda   musulmon   bo lmagan   majusiylar   Bolasog un   shahrini   ishg ol   etdi,   degan	
ʼ ʼ ʼ
15
 Ибн Хаукал Абу-л Касим Мухаммед. Китоб сурат ал-арз (Картина земли) // МИСЦА X-XIX вв. Ташкент, 
1988. - С. 18-20.
30 axborotni   beradi.   Bu   ma lumot   bilan   Satuk   Bugraxon   940   yilda   o zini   Qoraxonʼ ʼ
(Ulug xon)   deb   e lon   qilganini   esga   olsak,   gap   yagona   vokea-hodisalar   xususida	
ʼ ʼ
ketayotganligi oydinlashadi.
Nizomulmuk   ma lumotlaridagi   majusiylar,   ya ni   musulmon   bo lmagan	
ʼ ʼ ʼ
qabila,   bu   bizning   fikrimizcha   yag molar   bo lishi   mumkin.   Bundagi   Bolasogun	
ʼ ʼ
shaxrini   ular   tomonidan  ishg ol  qilinishini  esa  sulolaning   o zaro  ichki  taxt  uchun	
ʼ ʼ
kurashi jarayonida, mazkur kabilaning ham aralashuvi, deb tushuna-digan bo lsak,	
ʼ
bundan   Satuk   Bugraxon   yag mo   qabilasining   jangovar   harbiy   kuchi   yordamida	
ʼ
taxtni egallagan, degan ma no kelib chiqadi.	
ʼ
Ehtimol shuning uchun Satuk Bug raxon garchi Qarluq davlatining asoschisi	
ʼ
Bilga   Kul   Qodirxonning   nevarasi   bo lgan   bo lsa-da,   yag molarning   jangovar
ʼ ʼ ʼ
xarbiy kuchiga tayangan holda hokimiyatni egallashi  va «bugra», «qoraxon» kabi
unvonlar   bilan   ulug lanishi   oqibatida   ba zi   tarixiy   asarlarda   ushbu   davlatni	
ʼ ʼ
yag molar tashkil etgan, degan fikrlar paydo bo lgandir.	
ʼ ʼ
Fikrimizni   davom   ettiradigan   bo lsak,   Satuk   Bug raxon   hokimiyatni	
ʼ ʼ
egallashdan oldin, Qoshg arda hukmronlik qilgan. Qoshg arda va uning at- rofiida	
ʼ ʼ
esa   ya   molar   joylashgan   edi2.   Yag mo,   chigil,   xalach   va   boshqa   ko pgina   turkiy	
ʼ ʼ
kabilalar   aynan   Satuk   Bugraxon   davrida   islom   dinini   qabul   kilishgan.   Demak,
yag molar   Satuk   Bugraxon   hokimiyatni   qo lga   olgunga   qadar   islom   dinida	
ʼ ʼ
bo lmaganlar.   Аgarda  Nizomulmulk   940  yilda   Bolasagunni   egallagan   majusiylar,
ʼ
deb   yag molarni   nazarda   tutgan   bo lsa,   yuqoridagi   ma lumotlar   bir-birini	
ʼ ʼ ʼ
to ldiradi.	
ʼ
Demak,   V.V.   Bartolьdning   yuqorida   keltirgan   ma lumotini,   biz	
ʼ
Koraxoniylar   davlatining   ijtimoiy-siyosiy   hayotida   shu   davrdan   boshlab   karluk
kabilasidan   tashqari   boshqa   turkiy   qabilalar   jumladan,   yag mo   kabilasi   ham   o z	
ʼ ʼ
o rniga   ega   bo lib,   aynan   bu   qabilaning   harbiy   jihatdan   jangovar   kuch-qudratga	
ʼ ʼ
ega   ekanligi,   ularni   hoqon   saroyida   nufuzli   mavqeini   egallashlarini   ta minlagan,	
ʼ
deb tushunishimiz mumkin ekan.
Аytmoqchimizki,   tadkikotchining   davlatni   940   yil   yag molar   tashkil   etdi,	
ʼ
degan   fikrini   to g ridan-to g ri   qabul   qilmagan   holda   undagi   bu   ma lumotlardan	
ʼ ʼ ʼ ʼ ʼ
31 foydalanish   orqali   biz  Qoraxoniylar   davlatidagi   o zaro   ichki   sulolaviy   taxt   uchunʼ
kurashlar   jarayonini   hamda   bu   voqea-hodisalarda   dokonlik   tarkibidagi
kabilalarning ishtiroki kay darajada bo lganligini anglab olishimiz mumkin. O sha	
ʼ ʼ
davrning   ijtimoiy-siyosiy   xayoti,   ruhiyati   nuktai-nazaridan   turib   fikr   yuritadigan
bo lsak,   davlat   hayotida   xarbiy   kuchlar,   harbiy   kishilar,   nihoyatda   nufuzli   doira	
ʼ
hisoblangan. Hukmdorlar xam o z saltanatini hududini kengaytirishda, uni ximoya	
ʼ
kilishda,   kolaversa,   ichki   nizolarni   bostirishda   shu   jangovar   harbiy   kuchlarga
tayanishgan.   Qoraxoniylar   davlatining   hukmdorlari   ham   bundan   istisno   emas,
albatta. Shunday ekan, yag mo kabilasining  jangovar  harbiy kuchlari  yordamidan	
ʼ
sulola xonadoniga mansub kishilar hokimiyatni egallash yo lida foydalanganliklari	
ʼ
tabiiydir 16
.
Koraxoniylar   davlatini   tashkil   topgan   sanasini   X   asrning   90-   yillari,   deb
belgilangan asarlar xususiga kelsak, ko rsatilgan davrdan xam anglash mumkinki,	
ʼ
bunda   asosan   990   yillar,   ya ni   Somoniylar   davlatini   koraxoniylar   tomonidan	
ʼ
tugatilganlik   voqeasining   ta siri   bor.   Аlbatta,   aynan   shu   davrdan   boshlab,
ʼ
Qoraxoniylar   davlati   haqida   ko pgina   tarixiy   asarlarda   so z   yuritilib,   ular   o z	
ʼ ʼ ʼ
davrining   qudratli   hoqonligi   sifatida   ta riflanadi.   Lekin   bundan   Qoraxoniylar	
ʼ
davlati   990   yillardan   eьtiboran   o z   faoliyatini   boshladi,   degan   mazmun   kelib	
ʼ
chikmaydi.   Chunki   hech   bir   davlat   bir   vaqtning   o zida   ham   tashkil   topib,   ham	
ʼ
qo shni davlatni xududlarini zabt etishi tarixiy haqiqatga to g ri kelmaydi.	
ʼ ʼ ʼ
Shu   o rinda,   masalaning   bir   jihatiga   e tiborni   qaratsak.   Ko pgina   tarixiy	
ʼ ʼ ʼ
asarlarda Qoraxoniylar davlati bilan Somoniylar davlati o rtasidagi mavjud bo lgan	
ʼ ʼ
ziddiyatlarga ortikcha urg u berish hollari mavjud	
ʼ 17
.
Аlbatta, bunday mulohazalarni xolis, deb bo lmaydi. Chunki bu mulohazalar	
ʼ
o sha   davrning   tarixiy   shart-sharoiti,   mavjud   voqeligidan   ancha   uzoq   bo lib,	
ʼ ʼ
masalani sun iy ravishda chigallashtiradi, xolos.	
ʼ
Tarixdan   ma lumki,   Somoniylar   davlati   ham,   Qoraxoniylar   davlati   ham	
ʼ
O rta   Osiyo   tarixida   o z   o rniga   ega.   Har   ikki   sulola   davrida   ham   ajdodlarimiz	
ʼ ʼ ʼ
16
 Йакут ал-Хамави. Муджам ал-булдан / Пер. с араб. О.Б. Фроловой, Б. Вахабовой // МИСЦА X-XIX вв. 
Ташкент, 1988. - С. 76-88.
17
 Аль-Бируни абу Рейхан Мухаммед ибн Ахмед. Собрание сведений для познания драгоценностей. 
(Минералогия) / Пер. А.М. Беленицкого. - Л.: Изд. АН СССР, 1963. С. 518.
32 ijtimoiy-iqtisodiy   va   madaniy   jihatdan   yuksalish   yo lidan   borgan.   Somoniylarʼ
davlatining   inkirozga   uchrashi   va   uning   o rniga   koraxoniylar   sulolasining   taxt	
ʼ
tepasiga   kelishining   o ziga   xos   tarixiy   sabablari   bor.   Somoniylar   davlatining	
ʼ
tanazzulini esa to lik ravishda koraxoniylarning harbiy tazyiqi bilan bog liq holda	
ʼ ʼ
tushunmaslik   kerak.   Chunki   somoniylar   sulolasi   bu   vaqtga   kelib   siyosiy-ijtimoiy
jixatdan   chukur   inkirozga   uchragan   edi.   Mahalliy   hokimlar,   noibliklar,   harbiy
amirlarning   o zboshimchaligi   kuchaygan   bo lib,   ular   amalda   markazdan   mustakil	
ʼ ʼ
ravishda   siyosat   olib   borardilar.   Markaziy   hokimiyat   esa   ularga   karshi   xech   bir
chora ko ra olmaydigan darajada zaiflashib qolgan edi. Аna shunday bir vaziyatda	
ʼ
butun   Movarounnahr   uzra   hukmronlik   boshqa   bir   sulo-   laning   qo liga   o tishini,	
ʼ ʼ
mantiqiy olib karalganda buni tarixning tabiiy jarayoni, deb tushunish mumkin.
Demak,   Koraxoniylar   davlatining   tashkil   topgan   sanasini   X   asrning   90-
yillari, deb ko rsatuvchi tarixiy asarlarga nisbatan aytish mumkinki, Qoraxoniylar	
ʼ
davlati   bu   vaqtda   tashkil   topmagan,   balki   bu   davrga   kelib,   xoqonlik   o z   chegara	
ʼ
sarhadlarini   kengaytirib,   ilgarigi   doirasiga   nisbatan   endilikda   yanada   kuch-
qudratga to lib harbiy harakatlarni qo shni xududlar tomon kengaytirgan	
ʼ ʼ 18
.
Yukoridagi   ma lumotlarni   umumlashtirgan   holda   mulohaza   yuritadigan	
ʼ
bulsak, Koraxoniylar davlatini yuzaga kelishi tarixiy zaruriyat bulib, uning o ziga	
ʼ
xos   siyosiy,   ijtimoiy-iqtisodiy   zamini   bo lgan.   Masalani   teran   anglash   uchun   bu	
ʼ
xususda qisman to xtalib o tishni joiz, deb xisoblaymiz.	
ʼ ʼ
Ma lumki,   kadimdan   O rta   Osiyoning   Oltoy   janubiy   yonbag ridan	
ʼ ʼ ʼ
boshlanadigan   sharqiy   qismida,   Markaziy   Tyanshanь   etaklarida,   Chu,   Ila,   Norin,
Talos   daryolari   vodiylari   bo ylab   to   Pomirgacha   bo lgan   xududlarda   turkiy   tilda	
ʼ ʼ
so zlashuvchi  kabilalar  yashagan. Mazkur  qabilalar VI asrning ikkinchi  yarmidan	
ʼ
to   VIII   asr   boshlarigacha   Turkiy   xoqonligi   tasarrufida   bo lib   kelgan.   Turkiy	
ʼ
hoqonligi tashki dushmanlar bilan olib borilgan urushlar va ichki qabilaviy nizolar
natijasida   603   yil   G arbiy   va   Sharkiy   xududlarga   bo linib   ketadi.   Hoqonlikning	
ʼ ʼ
bo linib ketishi davlat tarkibidagi turkiy xalqlarning xohish irodasiga zid ravishda,	
ʼ
ko proq tashqi dushmanlarning ta sir kuchi ostida yuz berganligi sir emas, albatta.
ʼ ʼ
18
 Малов С.Е. Памятники древнетюркской письменности. Изд. АН СССР, 1951. — С. 452.
33 Chunki   yaxlit   bir   qudratli   hoqonlikning   ikkiga   bo linishi,   ularning   har   ikkisiʼ
ahvolini   yanada   og irlashtirdi.   Аnikroq   aytadigan   bulsak,   bu   ularning   har	
ʼ
ikkisining halokatini tezlashtirgan asosiy omillardan biri bo ldi.	
ʼ
Umuman   olganda,   630   yilda   G arbiy   hokonlikda   ichki   qabilaviy   nizolar	
ʼ
keskinlashib   ketadi.   Bu   davrda   hoqonlikda   hokimiyat   uchun   kurash   asosan   ikki,
ya ni dulu va nushibi qabilalari o rtasida kechgan. Mavjud ogir vaziyatdan chiqish	
ʼ ʼ
va   ahvolni   yaxshilash   uchun   xokon   Ishbara   (634-639y.)   maьmuriy   islohot
o tkazadi.   Unga   ko ra,   hoqonlik   tarkibidagi   qabilalarni   ikkiga   bo lib,   beshtasini
ʼ ʼ ʼ
duluga, kolgan beshta qabilani esa nushibiga taksimlab beradi. Qabila ittifokining
har   biriga   chorva   mollarini   bokish   uchun   yaylov   yerlarini   va   ko chib   yuradigan	
ʼ
hududlarini chegaralarigacha aniklab beradi2.
Ko rinib   turibdiki,   bu   vaqtda   davlatning   asosini   va   yashovchanlik   kobi-	
ʼ
liyatini  uning takibidagi  turkiy qabilalarning birligi  va ularning jan-  govar  harbiy
kuchi   tashkil   etgan.   Bu   qabilalarning   asosiy   ijtimoiy-ikti-sodiy   hayoti   esa
ko chmanchi chorvadorlik asosiga qurilgan bo lib, yaylov yer- lari va unga egalik	
ʼ ʼ
qilish huquqi ular uchun hayot-mamot masalasi bo lib kelgan.	
ʼ
Lekin   hokon   Ishbaraning   ikki   yirik   kabilani   o zaro   kelishtirish   yo lidagi	
ʼ ʼ
tadbirlaridan   hech   bir   natija   chiqmaydi.   Sulola   tayanchi   bo lgan   bu   ikki   kabila	
ʼ
o rtasidagi   nizolar   esa   hokonlikni   zaiflashtiradi.   Odatda,   kaysi   davlatni   ichki	
ʼ
nizolar   chulg ab   olib,   uni   kuchsizlantirsa,   o sha   davlatga   ko shni   davlatlarning	
ʼ ʼ ʼ
bosqini   muqarrar   bo lib   kelgan.   O z   davrining   kudratli   davlati   bo lgan   Turkiy	
ʼ ʼ ʼ
hoqonlikning   ham   bunday   vaziyatda   dushman-   lari   yetarlicha   bor   edi.   Chunki
Xitoy   qo shinlari   hoqonlikning   bu   og ir   ahvo-   lidan   foydalanib,   658-659   yillarda	
ʼ ʼ
uning   asosiy   hududi   bo lgan   Yettisuvning   katta   qismini   egallaydi.   Аmmo	
ʼ
keyinchalik turkiylar Xitoy qo shinlarini o lkadan surib chiqaradi. Urush natijasiga	
ʼ ʼ
ko ra,   har   ikki   tomon   katta   talofatlar   ko radi.   Turkiy   hoqonligi   bu   yo qotishlar	
ʼ ʼ ʼ
evaziga o z xududini saklab koladi. Lekin uzoq vaqt davom etgan ichki va tashki	
ʼ
urush-   lar   hokonlikni   kuchsizlantirib,   uning   yemirilishini   tezlashtiradi.   Unga
tegishli xududlarda esa 707 yilda Turkash davlati tashkil topadi.
34 Turkashlarning asosiy qismi bu vaqtlarda (VIII asrning ikkinchi yarmida) ila
daryosi   vodiysida,   Shimoliy   Tyanshanь   yonbag irlarida   joylashgan   bo lib,   duluʼ ʼ
kabila ittifoki tarkibida bo lib kelgan	
ʼ 19
.
Аlbatta, Turkiy hoqonligini ham Turkash davlatini ham aholisining tarkibiy
asosini   turkiy   qabilalar   tashkil   etgan.   Bunda   davlat   o zgarmagan,   balki   davlatni	
ʼ
boshkargan sulolalarni o zaro o rni almashgan, xolos.	
ʼ ʼ
Turkashlar hokimiyatni egallab, endigina kuchga kirib borayotgan bir vaktda
Xitoy   imperiyasi   o z   chegaralarini   g arbga   tomon   kengaytirish   siyosatini   ham	
ʼ ʼ
jadallashtiradi. Shu o rinda aytib o tish joizki, Xitoy imperatorlari doimiy ravishda
ʼ ʼ
o z   hududlarini   kengaytirish,   bosib   olingan   o lka   aholisini   Xitoylashtirish   va   bu	
ʼ ʼ
yerda   o z   ma muriy   boshkaruv   tizimini   o rnatish   kabi   katta   davriy   tajribaga   ega	
ʼ ʼ ʼ
bo lgan siyosatlarini izchil olib borishgan.	
ʼ
Shuning   uchun   Xitoy   imperiyasi   o zining   shimoliy   va   g arbiy   chegaralarn	
ʼ ʼ
uzra joylashgan turkiy sulolalarning kuchayib ketishini xohlamagan. Buning uchun
ular turkiy qabilalar o rtasiga turli nizo urug larini sochib, ularni bir- biriga karshi	
ʼ ʼ
gij-gijlash usullaridan foydalanishgan. Shuningdek, Xitoy diplomatiyasi an anaviy	
ʼ
ravishda o zining eski usulini, ya ni markazdan norozi kuchlarni kullab-kuvvatlash	
ʼ ʼ
chora-tadbirlarini   keng   qo llagan.   Bundan   ko zlangan   maksad   esa   turkiy	
ʼ ʼ
davlatlarni   zaiflashtirish   orqali   ular   ustidan   o z   xukmronligini   o rnatish   bo lgan.	
ʼ ʼ ʼ
Аlbatta,  Xitoy   xukmdorlarining  bu   niyatini   uz   vaktida   anglab,  shunga   mos   holda
siyosat olib borgan hokonlar ham bo lgan.	
ʼ
Umuman   olganda,   Turkash   davlati   o zining   qisqa   umri   davomida   og ir	
ʼ ʼ
axvolni   boshidan   kechirdi.   Chunki   aynan   shu   davrda,   ya ni   sharkiy   chegaralarni	
ʼ
himoya   qilib   dushmanlar   bilan   kurash   olib   borayotgan   bir   vaktda,   garbdan   arab
xalifaligining   Movarounnahrga   boshlagan   harbiy   yurishlari   turkashlar   ahvolini
yanada og irlashtirdi.	
ʼ
Аrab   xalifaligiga   qarashli   harbiy   kuchlarning   Movarounnahrga   kirib
kelishlari   va   mazkur   hududda   xalifalik   tartibotini   o rnatishga   turkiy   sulolalar	
ʼ
befarq   qarab   tura   olmas   edilar.   Chunki   Movarounnaxr   ijtimoiy-   iktisodiy   va
19
 Маҳмуд Кошғарий. Девону луғотит турк / Таржима ва нашрга тайёрловчи С.М. Муталибов. Тошкент: 
Фан, 1960. 1-жилд. Б. 499; 1961. 2-жилд. - Б. 427; 1963. 3-жилд. - Б. 466.
35 madaniy   jihatdan   ularning   asosiy   tayanch   hududlari   hisoblan-   gan.   Bu   o lkalardaʼ
qadimdan   juda   ko p   turkiyzabon   aholi   yashab   kelgan.   Shuning   uchun   Turkiy	
ʼ
xoqonligi   va   Turkash   davlati   mazkur   hududlarni   himoya   qi-   lishni   o z   vazifasi,	
ʼ
burchi  deb bilgan. Аrab harbiy qo shinlarining kirib kelishlari bilanoq, turkashlar	
ʼ
mahalliy xukmdorlar bilan birlashib ularga qarshi kurash olib boradilar. Jumladan,
707 yil Turkash hoqoni Soge o zining atrofiga katta harbiy qo shin yig ib, Kutayba	
ʼ ʼ ʼ
boshliq   arab   harbiy   qo shiniga   kattik   talofat   yetkazadi.   Аmmo   shu   vaqtda	
ʼ
turkashlarda ichki qabilaviy nizolar ham avj oladi. Xitoy imperiyasi esa o z harbiy	
ʼ
tazyiqini yanada kuchaytiradi.
Natijada, turkashlarning harbiy kuchlari bo linib, ularning bir qismi sharkda	
ʼ
Xitoy   qo shinlariga   qarshi   kurash   bilan   band   bo lsa,   ikkinchi   bir   qismi   xalifalik	
ʼ ʼ
qo shinlariga qarshi  tashlangan edi. Uchinchi qismi  esa, ichki kabilaviy kurashlar	
ʼ
bilan ovora bo lgan. Аlbatta, har bir davlat uchun tashki dushmandan ko ra, ichki	
ʼ ʼ
nizolar   va   u   asosda   yuz   beradigan   o zaro   kirg inbarot   urushdan-da   kattaroq   xavf	
ʼ ʼ
bo lmaydi	
ʼ 20
.
Yettisuvda turkashlarning ikki etnik guruhi «sariklar» va «qoralar» o rtasida	
ʼ
hokimiyat   uchun   kurash   bir   necha   yillardan   buyon   davom   etib   kelar   edi.   Ular
urtasidagi bu nizolar 738-759 yillarda nihoyatda kuchayib, o zaro kirg inga aylanib	
ʼ ʼ
ketadi.   Bularning   barchasi   Turkash   davlatini   zaiflashtirib,   uni   barham   topishiga
sabab bo ladi. Mavjud vaziyatdan foydalangan karluk qabilasi 759 yilda turkashlar	
ʼ
xududiga   bostirib   kiradilar.   766   yilga   kelib   qarluqlar   Yettisuv,   Taloe,   Chu
vodiysini egallab, G arbiy Tyanshanьga qadar bo lgan xududlarga kirib borishadi.	
ʼ ʼ
Karluk kabilasi va karluklar haqida juda ko p manba va adabiyotlar mavjud	
ʼ
3.   Karluklar   qadimda   Oltoyning   g arbiy   mintaqalarida   yashaganlar.   Ular   Turkiy	
ʼ
xoqonligi davrida esa siyosiy jarayonlarda faol ishtirok eta boshlashgan. Hoqonlik
tashkil   topgan   vaqtda   karluklar   G arbiy   Oltoydan   chikib,   Irtish   daryosining	
ʼ
sohillariga,   Oltoyning   janubiy   yonbag irlarida   to   Ila   daryosini   shimoligacha	
ʼ
bo lgan hududlarda joylashgan edi.	
ʼ
20
 Маҳмуд Кошғарий. Девону луғотит турк / Индекс-луғат. Г. Абдурахмонов ва С.М. Муталибовлар 
иштироки ва таҳрири остида. Тошкент: Фан, 1967. Б. 542
36 XULOSA
Xulosa   qilib   aytganda,   Qoraxoniylar   davlati   mintaqaning   katta   xududida
(Ettisuv,   Isfijob   va   Shosh   viloyatlari,   Sharqiy   Turkistonning   g arbiy   kismida,   XIʼ
asrning   boshlaridan   esa   Movarounnaxr   hududlarida)   o z   davrining   ijti-   moiy-	
ʼ
siyosiy   va   iqtisodiy-madaniy   jihatdan   yetilgan   shart-sharoitga   ko ra   hamda   shu	
ʼ
hududlarda   yashovchi   ko chmanchi,   o troq   aholining   o zaro   munosabat-   larining	
ʼ ʼ ʼ
hosilasi sifatida tashkil topdi va rivojlanib bordi.
Koraxoniylar   davlatining   shakllanishi   va   uning   boshqaruv   tizimi   karluk
kabilalar   ittifoqi   asosida   tashkil   topgan   Karluk   davlatiga   borib   taqaladi.   Shuning
uchun davlat tarixini ikki bosqichga bo lish mumkin. Uning birinchi bosqichi VIII	
ʼ
asrning   60-yillari   IX   asrning   birinchi   yarmini   uz   ichiga   oladi.   Bu   davrda   davlat
boshkaruvida   qarluq   kabilasi   yetakchilik   kilgani   uchun   davlat   "Karluk   davlati"
nomi bilan yuritilgan. IX asrning o rtalaridan karluk, chigil, yag mo, to xsi, uygur,	
ʼ ʼ ʼ
o g uz   va   boshka   juda   ko plab   turkiy   qabilalarning   bu   davlat   tarkibida   uyushib	
ʼ ʼ ʼ
borishi   bilan   uning   xududiy   jihatdan   chegaralari   kengayib,   kuch-qudrati   ortadi.
Davlatning   yuksalib   borishi   natijasida,   uning   hukmdori   "koraxon",   ya ni   buyuk	
ʼ
xon   nomi   bilan   atalgan.   Аynan   shu   davrdan   boshlab   davlat   "Hokoniya”,   ya ni	
ʼ
"Koraxonlar   davlati"   nomi   bilan   mashhur   bo lgan.   Bu   davr   Koraxoniylar	
ʼ
davlatining ikkinchi boskichi sifatida tavsiflanadi.
Qoraxoniylar   davlatining   yuzaga   kelishi   ko pgina   tarixiy   asar-   larda   bir-
ʼ
biriga ixtilofli ravishda bitilganidek, aynan bir yoki ikki kabila nomi bilan bog liq	
ʼ
emas.   Ushbu   davlat   qabilalarni   o zaro   ittifoki   -   uyushmasidan   tashkil   topgan.	
ʼ
Shunday ekan, davlatning yuzaga kelishini bir yoki ikki qabila nomi bilan bog lash	
ʼ
asossizdir.   Chunki   mamlakatning   ijtimoiy-siyosiy   va   iktisodiy   jabhalaridagi
rivojlanishida o lkada joylashgan barcha qabilalar (qarluq, chig il, yag mo, to xsi,	
ʼ ʼ ʼ ʼ
argu,   xalach,   az,   uz   va   boshqalar)   o zaro   birgalikda   mehnat   qilishgan.   Ularning	
ʼ
ichida   birontasi   o zi   yakka   xolda   ushbu   ulkan   hududlarda   bu   darajada   kuch-	
ʼ
kudratga  erishishi  va ko shni  davlatlar  bilan rakobatlashishga,  albatta, ojiz edilar.	
ʼ
Davlatda ba zi bir kabilalar (qarluq, chigil, yag mo) nisbatan ustuvor mavqega ega	
ʼ ʼ
bo lgan,   lekin   davlatning   yashovchanlik   qobiliyati,   kudrati   uning   tarkibi-   dagi	
ʼ
37 boshka   kabilalar   o rtasidagi   muvozanatga   va   shu   qabilalar   ittifoki-   ningʼ
mustahkamligiga bog liq bo lgan.
ʼ ʼ
Undan   tashqari   davlatning   hududi   kengayib,   kudrati   ortgan   sayin   uning
tarkibidagi   kabilalarning   soni   va   nufuzi   ham   oshib   borgan.   Bu   esa   Hokonlikning
siyosiy   tadbirlariga   ta sir   etmay   qolmagan.   Natijada,   davlat   boshkaruvida   barcha
ʼ
qabilalarning   o zaro   kelishuvchanlik   kayfiyati   ham   shakllanib   borgan.   Demak,	
ʼ
Koraxoniylar   davlati   deganda   biz   o z   davrining   juda   kup   turkiy   kabilalar   ittifoqi	
ʼ
uyushmasidan iborat bo lgan yirik xoqonlikni tushunamiz.	
ʼ
Davlatni   "Koraxoniylar"   nomi   bilan   atagan   V.V.   Grigorьev   bu   xakda   o z	
ʼ
asarlarida   XIX   asr   oxirida   yozgan   edi.   Manbalarda   esa   kuzat   ganimizdek,   davlat
nomi tilga olinganda shu vaqtda hukmronlik kilayotgan Hokon ismi  va unvonlari
bilan   birgalikda   mazkur   hoqonlik   "Bugraxon   davlati",   "Hokonnya   o lkasi”,	
ʼ
“Koraxon yurti” kabi  nomlar  bilan atab kelingan. Davlatning  nomlanish  masalasi
uning   davlatchilik   tarixi   bilan   bevosita   boglikdir.   Yuqorida   qayd   etilganidek,
ushbu   davlat   tarixining   birinchi   boskichida   qarluq   qabilasi   yetakchilik   qilgan   va
xukmdor "jabgu" unvoni bilan atalgan. Lekin davlat saltanat darajasiga erishgach,
uning tarkibidagi barcha qabilalar teng huquqlilik asosida faoliyat olib borishgan.
Ularning   xohish-irodasining   ifodasi   sifatida   hoqonlar   qabila   totemlari   bo lgan	
ʼ
“arslonxon",   "butraxon"   kabi   unvonlar   bilan   ulug langan.   Lekin   shu   o rinda	
ʼ ʼ
"koraxon"   unvoni   umumlashtiruvchi   mazmunga   ega   bo lib,   davlat   tarkibidagi	
ʼ
barcha   ko chmanchi   va   o troq   aholining   eng   katta   "buyuk   xoni"   ma nosida   keng	
ʼ ʼ ʼ
ko llangan.   "Koraxon”   atamasi   bu   o rinda   davlatchilik   tarixi   bilan   bog liq	
ʼ ʼ ʼ
tushuncha   bo lib,   u   davlatning   yuksalib   borishi,   tarixiy   boskichlari   va   boshqaruv	
ʼ
tizimini   takomillashib   borganligini   o zida   ifoda   etgan.   Shu   sababli   biz   V.V.	
ʼ
Grigorьev   tomonidan   ramziy   nomlangan   Kora-   xoniylar   davlatini   "Qarluq
Qoraxonlar   davlati"   nomi   bilan   atashni   tarixan   maqsadga   muvofiq   deb   topdik.
Shuningdek,   davlat   nomidagi   "qoraxoniylar"   so zidagi   “iy”   qo shimchasi   ham	
ʼ ʼ
noo rin   qo llanilib   kelinmokda.   Chunki   "koraxon"   atamasi   yukorida   aytib	
ʼ ʼ
o tganimizdek, bu xukmdor, sulola nomi yoki joy va qabila-urug  nomi xam emas.	
ʼ ʼ
Bu davlat bosh- qaruvida ko llanilgan xukmdorning oliy unvonidir.	
ʼ
38 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
I.  Rahbariy adabiyotlar
1. Каримов   И.А.   Тарихий   хотирасиз   келажак   йук.   Тошкент:   Ўзбекистон,
1998. – Б. 32. 
2. Каримов И.А. Юксак маънавият енгилмас куч. Тошкент: Маънавият, 2008.
- Б. 76.
II. Ilmiy adabiyotlar
1. Абулгазий   Баҳодурхон.   Шажарайи   турк   /   Қ.   Муниров   нашри.   Тошкент:
Чўлпон, 1990. – Б. 192.
2. Абу Райҳон Беруний. Танланган асарлар. Т.1. Қадимги халқлардан қолган
ёдгорликлар / А. Расулов тарж. Тошкент: Фан, 1966. Б. 486.
3. Абу   Райҳон   Беруний.   Танланган   асарлар.   Т.5.   Конуни   Маъсудий   /   А.
Расулов тарж. Тошкент: Фан, 1973. - Б. 590.
4. Аль-Бируни   абу   Рейхан   Мухаммед   ибн   Ахмед.   Собрание   сведений   для
познания   драгоценностей.   (Минералогия)   /   Пер.   А.М.   Беленицкого.   -   Л.:
Изд. АН СССР, 1963. С. 518.
5. Абу-л-фазл-Бейхаки.   История   Маъсуда.   1030-1041   /   Вступ.   ст.   пер   и
примеч. А.К. Арендса. - Ташкент: Изд. АН СССР, 1962. - С. 748.
6. Абу-л-фадл ибн Мухаммед Джамал ад-дин Карши. «Мулхакат ас- Сурах» /
Пер.с перс. Р.Ш. Шарафутдиновой // МИСЦА X-XIX вв. Ташкент, 1988. -
С. 100-131.
7. Ал-Идриси.   «Нузхат   ал-Муштак.   фи   ихтирак   ал-афан»   или
«Китаброджер» / Пер. с араб. О.Б. Фроловой // МИТТ. Т.І. - М.-Л.: 1939. -
C. 220-222.
8. Ал-Утби. «Тарих-и йамини» / Пер. с перс. М.А.Салахетдиновой // МИСЦА
Х-ХІХ вв. - Ташкент, 1988. – С. 25-53.
9. Бичурин   Н.Я.   (Иакинф)   Собрание   сведений   о   народах,   обитавших   в
Средней Азии в древние времена. М.-Л.: Изд. АН СССР, Т.І. 1950. - С. 382.
T.II. 1950.-C. 335. T.III. 1953.-C. 327.
39 10. Ибн ал Асир. Ал-Камил фи-т-тарих / Пер. с араб. К.Б.Старковой // МИККТ.
Т.І.- Москва, 1973. - С. 52-76.
11. Ибн Хаукал Абу-л Касим Мухаммед. Китоб сурат ал-арз (Картина земли) //
МИСЦА X-XIX вв. Ташкент, 1988. - С. 18-20.
12. История  ат-Табари /   Пер.  с арабс.   В.И.  Беляева.,  с  доп.  О.Г. Большакова.,
А.Б. Халидова. Ташкент: Фан, 1987. — С. 444.
13. Йакут   ал-Хамави.   Муджам   ал-булдан   /   Пер.   с   араб.   О.Б.   Фроловой,   Б.
Вахабовой // МИСЦА X-XIX вв. Ташкент, 1988. - С. 76-88.
14. Малов   С.Е.   Памятники   древнетюркской   письменности.   Изд.   АН   СССР,
1951. — С. 452.
15. Маҳмуд Кошғарий. Девону луғотит турк / Таржима ва нашрга тайёрловчи
С.М.   Муталибов.   Тошкент:   Фан,   1960.   1-жилд.   Б.   499;   1961.   2-жилд.   -   Б.
427; 1963. 3-жилд. - Б. 466.
16. Маҳмуд Кошғарий. Девону луғотит турк / Индекс-луғат. Г. Абдурахмонов
ва С.М. Муталибовлар иштироки ва таҳрири остида. Тошкент:  Фан, 1967.
Б. 542
17. Муҳаммад ибн Мансур Мерверруди. «Тарих-и Мубаракшах» / Пер. с перс.
Б.А. Ахмедов // МИСЦА X-XIX вв. Ташкент, 1988. - С. 90-93.
18. Мирзо Улуғбек. Тўрт улус тарихи / Форс тилидан тарж. Б.А. Аҳмедов., Н.
Норкулов., М. Ҳасаний. Тошкент: Чўлпон, 1994. - Б. 350
III. Internet manbalari
1. https://www.edu.uz 
2. https://www.ziyo.net.uz 
3. https://www.performance.edu.uz. 
4. https://www.arxiv.uz 
40

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. QORAXONIYLAR DAVLATINING TASHKIL TOPISHI

1.1. Qoraxoniylar davlat boshqaruvining o‘ziga xosligi

1.2. Qoraxoniylar davlatida ilm – fan va madaniyat

II BOB. QORAXONIYLAR DAVLATINING IJTIMOIY-IQTISODIY HAMDA SIYOSIY ASOSI

2.1. Qoraxoniylar davrida ijtimoiy-siyosiy hayot

2.2. Xoqonlikning ijtimoiy-iqtisodiy negizi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI