Rim imperiyasining g‘arbiy va sharqiy imperiyalarga bo‘linishi sabablari

J A HON  TA RIX I  FA NI DA N  KURS ISHI  	
MA VZU: Rim imperiy asing g’arbiy  va sharqiy  imperiyalarga	
bo’linishi sabablari 	
TOSHKENT-2025 	
1  MUN DA RIJ A  	
KIRISH… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … ...… … … ... 3 
I.BOB. 	RIM 	IMPERIY A SI  BO’LINI SHI N IN G 	A SOSIY  	5 	
SA BA BLA RI....... 
1.1Rim imperiyasining G'arbiy va Sharqqa bo'linishi siyosiy sabablari.	
5 	
1.2. Bo’linishdan so’ng Sharqiy Rim  imperiyasidagi holat..................... 	
9 	
II.BOB. BO’LINI SHDA N  SO’N G G’A RBIY  RIM 	17	
IMPERIY A SI DA GI  HOLA T.................................................................. 
2.1. G’arbiy Rim Imperiyasidagi bo’linishdan keyingi holat ahvol..........	
17	
2.2. G’arbiy Rim imperiyasining madaniy holati..........................………	
31	
X ULOSA … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … …  	33	
FOYDA LA N ILGA N  A DA BIY OTLA R RO` Y X A TI … … … … … … …  	35 2  KIRISH 
Mav zuning dolzarbligi:	 Rim Imperiyasi qadimgi Rim davlatchiligi 	
rivojidagi post-respublikaviy davr boʻlib, uning oʻziga xos xususiyati 
Yevropa va Oʻrta yer dengizidagi avtokratik boshqaruv shakli va yirik 
hududiy mulk edi. Tarixda Oʻrta yer dengizining butun qirgʻogʻiga egalik 
qilgan yagona davlat. Rim imperiyasi g’arbiy va sharqiy imperiyalarga 
bo’linishi sabablarini o’rganish va buni qay tarzda amalga oshganligi 
bo’linishdan so’ng mamlakatdagi boshlangan inqirozlar oqibatida juda 
katta imperiya bo’lagan rimning juda oson bo’linishini o’rganish rim 
tarixini o’rganishning asosiy dolzarb mavzusidir.Bundan tashqari, ushbu 
davrni o'rganish zamonaviy jamiyat oldida turgan ko'plab zamonaviy 
muammolar va muammolarning kelib chiqishini yaxshiroq tushunishga 
yordam beradi. Bo’linish davridagi Rim tarixi huquq va umuman davlat 
inqirozing eng muhim bosqichlaridan biri hisoblanadi. Davlat juda katta 
kuchlar natijasida bo’linishi va qo’shni qabilalarning bu hududga qay 
tariqa kirib kelishini o’rganish ham mavzuning dolzarbligi hisoblanadi1	.	
Kurs   ishining   ob’ek t i:	  Mavzuning   asosiy   ob’ekti   sifatida   Rim	
imperisining   g’arbiy   va   sharqiy   oblostlarga   bo’linishi   sabablari   va
Rimning   ichki   ziddiyatlarini   o’rganamiz.   Bu   davrga   oid   juda   katta
o’zgarishlar   natijasida   davlat   inqiroz   yoqasiga   kelib   qolganligi   va
bo’linishning   asosiy   sabablari   nimalardan   iborat   ekanligi   ham   asosiy
mavzuning ob’ektidir. 	
Kurs   ishining   predmet i:	  Mazkur   kurs   ishimizning   asosiy   predmeti	
Rim   imperiyasi   bo’lingandan   so’ng   uning   umumiy   hududidagi
o’zgarishlar   va   jamiyat   hayotida   yangi   o’zgarishlar   mavzumizning   asosiy
predmetidir.   Juda   katta   hududning   umumiy   geografiyasi   va   aholi
hayotida   imperiya   ikkiga   bo’linishi   natijasida   tushkinlik   kayfiyatini   qay
tarzda   qabul   qilishini   o’rganishning   ham   uning   asosiy   predmeti
hisoblanadi.  Kurs ishining maqsadi:	 Rim imperiyasining G'arbiy va Sharqqa 	
bo'linishini o’rganish mavzumizning asosiy maqsadi hisoblanadi. Bo’linish
aholi hayotiga qay 
1Strategies of distinction: the construction of ethnic communities, 300–800. Leiden,
1998. P. 455 	3  tariqa ta’sir o’tkazganligi va mamlakat bevosita ikki yirik imperiyaning bir
birini   yemira   boshlashi   nima   uchun   bo’lganligini   aniqlashning   haqqoniy
va   reallikdan   kelib  chiqqan   holda   va  aldovlarsiz  to’g’ri  yondashish   orqali
bu davr tarixini ochib berish mavzumizning asosiy maqsadi hisoblanadi. 	
Kurs ishining v azifalari: 	
Sharqiy Rim imperiyasi haqida o’rganish; 
G’arbiy Rim Imperiyasidagi madaniy ahvoli bilan 
tanishish; G’arbiy Rim imperiyasini qulashi sabablarini
o’rganish. 	
Rim   imperiyasi   zamonaviy   maʼnoda   milliy   davlat   emas   edi,   lekin	
oʻzlarini   boshqarish   uchun   shaharlar   tarmogʻi   boʻlgan   va   harbiy
qoʻmondonlar   tomonidan   boshqariladigan   viloyatlar  bor   edi.  Davlatning
qarorini   imperatorlar   emas,   balki   Senat   bilan   birgalikda   har   yili
saylanadigan   magistratlar   hal   qilar   edi.   Miloddan   avvalgi   I   asr   turli
sabablarga   koʻra   siyosiy   va   harbiy   inqilob   davri   boʻlib,   oxir   oqibat
imperatorlarning   boshqarishiga   olib   keldi,   respublikachilar
magʻlubiyatga   uchraydi.   Ammo   keyinchalik   bo’lib   o’tgan   voqealar
natijasida   imperiya   baribir   ikkiga   bo’linib   ketdi.   Ana   shu   bo’linishlarni
o’rganish kurs ishimizning asosiy vazifasidir. 	
Mav zuning o’rganilganlik  darajasi: 	Mazkur davr tarixi bir qator 	
yevropa va rus olimlari o’rgangan bo’lib, ular o’zlarining ilmiy asarlarida 
bu haqida juda ko’plab ma’lumotlarni yozib qoldirgan. Masalan Anners E. 
Yevropa huquqi tarixi (shved tilidan tarjima qilingan), Biryukov Y.M2	. 	
muallifligidagi Qadimgi Rim davlati va huquqi tarixi kitobi, Kovalevning 
Rim tarixi kitobi
3	, A. Kuznitsinning Qadimgi Rim tarixi monografiyasi, K. 	
Kumanetskiyning bu davr tarixi bo’yicha ilmiy to’plamlari
4	, Novitskiy va 	
Shektor muallifligidagi katta ilmiy darsliklari, Brownning
5	 “Qadimgi 	
Rimning bo’linishi sabalari” nomli kitobi rimning bo’linishi haqida juda 
katta manba hisoblanadi
6	. Hozirgi kunda ham juda katta ilmiy va 	
2 Biryukov. A. A. Ancient Roman Historiy, Shanghai: Shanghai Bookstore Publishing 
House,2011. P. 45 	3 Kovalev. S .I. Historia de Roma. Madrid: Akal,1973. P.100 	
4 Kumaniskiy. K. The Cultural Historiy of Ancient Greece and Rome. Moskva,1990. P. 213  5 Brown. P. Causes of the division of ancient Rome. London: Oksford,1988. P. 345 
6 WHITTOW, M. The making of orthodox Byzantium, 600–1025. London, 1996. P. 87 	
4  monografik asrlar orqali bu davr tarixi yaxshi yoritilmoqda. Olimlar 
Rimning bo‘linishi haqida turli manbalar orqali yoritmoqda va katta va 
yaxshi natijalarga erishmoqdalar 	
Kurs ishining t uzilishi:	 Kurs ishi kirish, 2 bob, xulosa va 	
foydalanilgan adabiyotlar ro’yxatidan iborat. 	
5  I.BOB. RIM IMPERIY ASI  BO’LINISHIN I NG A SOSIY  SA BA BLA RI 
1.1. Rim imperiy asining G'arbiy  v a Sharqqa bo'linishi siy osiy  	
sabablari 	Rim respublikasi zamonaviy maʼnoda milliy 	
davlat emas edi, lekin oʻzlarini boshqarish uchun shaharlar tarmogʻi 
boʻlgan va harbiy qoʻmondonlar tomonidan boshqariladigan viloyatlar 
bor edi. Davlatning qarorini imperatorlar emas, balki Senat bilan 
birgalikda har yili saylanadigan magistratlar Rim konsullari hal qilar edi. 
Miloddan avvalgi 1-asr turli sabablarga koʻra siyosiy va harbiy inqilob 
davri boʻlib, oxir oqibat imperatorlarning boshqarishiga olib keldi, 
respublikachilar magʻlubiyatga uchraydi. Konsullarning harbiy kuchi Rim 
imperiyasining huquqiy tushunchasiga tayanib, tom maʼnoda 
“qoʻmondonlik” degan maʼnoni anglatadi. Baʼzida muvaffaqiyatli 
konsullarga faxriy unvon imperatori qoʻmondoni berildi va bu soʻz 
imperatorning kelib chiqishiga sabab boʻldi, chunki bu har doim birinchi 
darajali insonlarga berilgan7	. 	
Miloddan avvalgi II asrning oxiridan boshlab Rim uzoq vaqt 	
davomida ichki mojarolar, fitnalar va fuqarolik urushlarini boshdan 
kechirdi, shu bilan birga Italiyadan tashqarida ham oʻz kuchini 
kengaytirdi. Bu Rim respublikasining inqiroz davri edi. Miloddan avvalgi 
44-yilda bu davr oxiriga kelib, Yuliy Sezar suiqasddan oldin qisqa 
muddatli abadiy diktator boʻlgan. Miloddan avvalgi 42-yilda Oktavian va 
Mark Antoniy dushmanlarni Italiyada quvib chiqarishga erishadi. Antoniy 
va Oktavianning Rim olamini ikkiga boʻlishlari uzoq davom etmadi va 
Oktavian kuchlari miloddan avvalgi 31-yildagi Actium jangida Mark 
Antoniy va Kleopatrani kuchlarini magʻlub etib, Rim respublikasining 
urushini tugatdi. Shundan soʻng miloddan avvalgi 27-yilda senat 
Oktavianga “Avgust” (hurmatli) unvonini berdi. Garchi eski 
konstitutsiyaviy mexanizm oʻz oʻrnida qolgan boʻlsa-da, Avgust uni 
boshqarishga kirishdi
8	. Garchi davlat respublika nomi  7Лйубашитс В.Я.Мордовтсев А. Ю.Тимошенко И. В.Теория Государства и права. Ростов -на-
дону, 2002 г.Ст. 20.
8
Bowersock G. W. 	Selected Papers on Late Antiquity. Bari, 2000. P. 187. 	
6  bilan atalgan boʻlsa-da, Avgustning zamondoshlari bu parda ekanligini va
Avgustning   Rimda   muhim   vakolatlarga   ega   ekanligini   bilishgan.   Uning
boshqaruvi  bir asrlik   fuqarolik   urushlarini tugatgan   va misli  koʻrilmagan
tinchlik   va   farovonlik   davrini   boshlaganligi   sababli,   u   xalq   tomonidan
juda   iliq   yaxshi   koʻrilgan.   Uning   hukmronligi   yillarida   yangi
konstitutsiyaviy tuzum paydo boʻldi (qisman organik ravishda va qisman
dizayni boʻyicha), vafotidan keyin bu yangi konstitutsiyaviy tuzum Tiberiy
yangi imperator sifatida qabul qilingan paytdagidek ishladi9	. 	
Rim imperiyasi tarixdagi eng yirik davlatlardan biri boʻlgan, u butun	
Yevropa,   Shimoliy   Afrika   va   Yaqin   Sharqda   qoʻshni   hududlarga   ega
boʻlgan.   Lotin   iborasi   imperium   imperiya   oxirigacha   mafkurani   aks
ettirdi, bu vaqt va makon imperiyani cheklamadi. Vergilning epik sheʼrida
Eneyid,   cheksiz   imperiya   Rimliklarga   oʻzlarining   oliy   xudosi   Yupiter
tomonidan   berilgan,   deyilgan.   Umumjahon   hukmronligi   haqidagi   daʼvo
IV asrda imperiya xristianlar hukmronligi ostida boʻlganida yangilandi va
abadiylashtirildi. Imperiya qurishga intilishda katta hududlarni zabt etish
bilan   bir   qatorda,   rimliklar   ham   oʻzlarining   jugʻrofiyasini   toʻgʻridan-toʻgʻri
oʻzgartirgan   juda   katta   haykaltaroshlar   edilar.   Masalan,   kengayib
borayotgan   imperiyani   yetarli   miqdorda   yogʻoch   bilan   taʼminlash   uchun
butun 	
oʻrmonlar	kesildi.	Aflotun	oʻzining 
“Kritiyalar” 	qisqartirishni taʼriflagan edi: u yerda “togʻlarda juda koʻp oʻtin bor edi”, 
endi u faqatgina “yerning skeletini” koʻra oladi
10	. 	
Aslida,   Rim   ekspansiyasi   asosan   Respublika   ostida   amalga	
oshirilgan boʻlsa ham, Shimoliy Yevropaning bir qismi eramizning I asrida
Yevropa,   Afrika   va   Osiyoda   Rim   boshqaruvi   kuchaygan   paytda   bosib
olingan.   Avgust   hukmronligi   davrida   qadimgi   davrdan   beri   saqlanib
qolgan   siyosiy   geografiya,   pontik   yunon   yozuvchisining   geografiyasi
boʻyicha   “Rim”   da   birinchi   marta   “maʼlum   dunyoning   global   xaritasi”
namoyish   etildi.   Avgust   vafot   etganda,   uning   yutuqlari   toʻgʻrisidagi
esdalik   hisoboti   (Res   Gestae)   asosan   imperiya   tarkibidagi   xalqlar   va joylarning jugʻrofiy kataloglashtirilishini aks ettirdi. Geografiya, roʻyxatga
olish va 
9 Pottery in the Roman world: an ethnoarchaeological approach. London; New 
York, 1982. P.53 	10Bowersock G. W. 	Selected Papers on Late Antiquity. Bari, 2000. P. 	
190. 	
7  yozuvlarni sinchkovlik bilan saqlash Rim imperatorlik maʼmuriyatining 
asosiy muammolari edi11	. 	
Imperiya 5 million kvadrat kilometr maydonni oʻz ichiga olgan 	
Trayan (98-177 hukmronlik qilgan) davrida eng katta kengayishga yetib 
bordi. 55-60 million aholining anʼanaviy hisob-kitobi dunyo aholisining 
oltidan bir qismiga toʻgʻri keladi va uni Gʻarbning birlashgan siyosiy 
tashkilotlarning eng katta aholisiga aylantirdi. Yaqinda oʻtkazilgan 
demografik tadqiqotlar shuni koʻrsatdiki, populyatsiyaning eng yuqori 
choʻqqisi 70 milliondan 100 milliongacha. Rim, Iskandariya va Antioxiya 
imperiyasining uchta eng yirik shaharlarining har biri Yevropaning 
istalgan shahridan deyarli ikki baravar katta edi
12	. 	
Nemislar,   slavyanlar,   sarmatlar   va   mavrlarning   qabila   ittifoqlari	
kuchayib,   kengayib   bordi.   Ular   orasida   ijtimoiy   tabaqalanish   kuchayib,
rahbarlarning   kuchi   tobora   kuchayib   bordi.   Bu   rahbarlarning   ba'zilari
Rim xizmatiga kirib, yuqori martabalar va katta boyliklarga ega bo'lishdi,
boshqalari   aholi   punktlari   uchun   yangi   erlarni   egallab   olish   uchun   o'z
qo'shinlarini imperiyaga qarshi olib borishdi. Imperiya hududida letlar va
federatsiyalarning   asiri   sifatida   oʻrnashib   olgan   oddiy   vahshiylar   yer
egalari, davlat va oʻz rahbarlarining ekspluatatsiyasidan shafqatsizlarcha
azob   chekib,   ularni   qul   savdogarlariga   arzonga   sotgan,   keyin   esa   ularni
viloyatlarda   qayta   sotishgan.   Hukumat   yangi   ko'chmanchilarni   yakkalab
qo'ymoqchi   bo'lib,   imperiya   fuqarolariga   turmush   qurishni   va   savdo
qilishni   taqiqladi.   Vahshiylarning   oilaviy   aloqalari   qonun   tomonidan   tan
olinmagan,   shuning   uchun   ular   imperiyaga   bostirib   kirgan   o'z
qabiladoshlari tomoniga o'z xohishlari bilan o'tganliklari tushunarli. 	
Bu   vaqtda   Dunay   bo'ylab   kuchli   gotika   ittifoqlari   tuzilib,   ular   bilan	
sarmat va slavyan qabilalari kurashgan. 70-yillarda Qora dengiz dashtlari
tomon   yurgan   xunlar   tomonidan   gotlar   ogʻir   magʻlubiyatga   uchradi.
Hunlar   tomonidan   bosib   olingan   ostgotlar   ularning   qabila   ittifoqiga
kirdilar. Hunlar vestgotlarga qarshi bir  11 Pottery in the Roman world: an ethnoarchaeological approach. London; New York, 1982. P. 67	
12 Late Antiquity. Empire and Successors, A.D. 425–600 / ed. A. Cameron, B. Ward-Perkins, M. 
Whitby. P. 391. 	
8  qancha sarmat va slavyan qabilalari bilan birgalikda harakat qilgan. Keyin
vesigotlar imperiya hukumatiga o'z hududlarida boshpana berishni 
so'rab murojaat qilishdi. Imperiyadagi vaziyat juda keskin edi. Erta vafot 
etgan Jovian o'rniga eng yuqori harbiy va fuqarolik amaldorlari 
tomonidan ko'tarilgan Valentinian (364-375) keldi, ular yana imperiyani 
bo'linib, ukasi Valens (364-378) Sharqiy Avgustni tayinladilar. Julian 
hukmronligi davrida tugallanmagan va keyin bekor qilingan islohotlar 
imperiyani o'ta tartibsizlikka olib keldi. Imperator Valens hokimiyatga 
kelganidan ko'p o'tmay, Julianning jiyani Prokopiy unga qarshi isyon 
ko'tardi. U Julian siyosatining davom etishini e'lon qildi13	. U 	
Konstantinopol va Kizikni egallashga muvaffaq bo'ldi. Valensning olijanob
izdoshlari Prokopiy tomonidan qatl etilgan. Faqat katta qiyinchilik bilan 
Valens uning harakatini engishga muvaffaq bo'ldi. 366 yilda Prokopiyning
o'zi qatl etilgan. Aholining quyi qatlamlarini tinchlantirish va keskin 
vaziyatni yumshatish maqsadida Valentinian va Valens bir qator 
tadbirlarni amalga oshirdilar. Ular “kichkina” xalqni “kuchli” lardan 
himoya qiluvchi bir qancha farmonlar chiqardilar, pleblar himoyachisi 
(himoyachisi)ning alohida mavqeini o‘rnatdilar va amaldorlarning 
poraxo‘rligiga qarshi kurashdilar. Shu bilan birga, shahar kuriyalarining 
huquqlari cheklangan edi, xususan, koloniyalardan soliq yig'ish shahar 
hokimiyatiga emas, balki yer egalariga o'tkazildi. Valentinian vafot etadi. 
Imperiyaning g'arbiy yarmining hukmdorlari uning ukalari - Gratian (367 
- 383) va yosh Valentinian II (375 - 392) edi. Bu keskin vaqtda vesigotlar 
Rim tuprog'iga olib ketishni so'rab Dunayga kelishdi. Ularga 376-yilda 
shunday ruxsat berildi va vesigotlar Frakiyaga joylashdilar
14	. 	
Butun   vahshiylar   ittifoqiga   o'z   qonunlari   va   o'z   ma'muriyati   bilan	
yashashga   ruxsat   berish   imperiya   hududida   xorijiy   tuzilmalar   -
kelajakdagi vahshiy qirolliklarning prototiplari yaratilishining boshlanishi
edi.  Imperator Feodosiy (379 - 395) davrida imperiyaning oxirgi, 	
mohiyatan vaqtinchalik birlashuviga erishildi. Uning o'zi ko'p jihatdan 
gotika qo'shinlari va 
13Idem	. Two Byzantine Houses at Luni // Papers of the British School at Rome. 1981. T. 49.	
P. 91–98. 	14 Кудинов О.А. Римское право. Москва. 2008. С 224. 	
9  ularning rahbarlariga qaram edi. Imperiyaning g'arbiy qismidagi 
hukumat o'zining vahshiy harbiy boshliqlariga yanada ko'proq qaram edi.
Bu yerda yana siyosiy muvozanat buzildi. Bu zo'ravonlarning ko'rinishida 
ma'lum bo'ldi. Gratian ag'darilgan Magnus Maksim (382 - 387) 
tomonidan ag'darildi va o'ldirildi, uning o'rniga Gratianning ukasi 
Valentinian II o'tirdi, u Maksimusni Teodosius yordamida mag'lub etdi. 
Uning qo'l ostida haqiqiy hukmdor Galliya armiyasining qo'mondoni 
Frank Arbogast edi, u oxir-oqibat Valentinian II ni imperator Flaviy 
Evgenius bilan almashtirdi (392 - 394). Davlatning og'ir ichki va tashqi 
ahvoli imperator Feodosiy hukumatini imperiyani mustahkamlash uchun 
bir qator chora-tadbirlarni amalga oshirishga majbur qildi. Qochqin 
polkovniklar va qullar uchun qattiq qidiruv e'lon qilindi va ular yer 
egalariga qaytarildi, bo'sh yerlarga ishlov berishni boshlagan yer 
egalariga imtiyozlar oshirildi. Senatorlar tabaqasi manfaatlaridan kelib 
chiqib, senatorlarning himoyachisi lavozimi belgilandi, ular ushbu 
tabaqaning imtiyozlarini himoya qilishni nazorat qildilar. Tajribali 
siyosatchi bo'lgan Teodosius davlatdagi keskin tortishuvlar, xususan, 
Arians va Nicenes o'rtasidagi, rohiblar va turli bid'atchilar o'rtasidagi 
to'qnashuvlar natijasida yuzaga kelgan keskinlikni tushundi va Teodosiy 
buni tugatishga qaror qildi15	. "Katolik e'tiqodi to'g'risida"gi farmonida 	
(380) u pravoslav dinining majburiy tabiatini e'lon qildi. Cherkov kuchli 
hokimiyatga ega bo'lsagina kuchli ittifoqchi bo'lishi mumkinligini 
tushunib, uning o'zi unga har tomonlama hurmat va homiylik ko'rsatdi. 
395 yilda Buyuk laqabli Feodosiy vafot etdi. Vasiyatnomaga ko'ra, 
imperiya uning o'g'illari o'rtasida bo'lingan: o'n bir yoshli Gonorius 
G'arbning Avgustiga, o'n sakkiz yoshli Arkadiy esa Sharqning Avgustiga 
aylandi
16	. 	
Shunday   qilib,   395-yilda   quldorlik   davlatining   yakuniy   siyosiy	
boʻlinishi   ikki   davlat   tuzilmasi:   Gʻarbiy   Rim   imperiyasi   va   Sharqiy   Rim
imperiyasi (Vizantiya)ga boʻlindi. Garchi ikkalasiga ham Teodosiyning aka-
uka va o'g'illari  15Late Antiquity. Empire and Successors, A.D. 425–600 / ed. A. Cameron, B. Ward-Perkins, M. 	
Whitby. P. 441. 
16	Idem	. Two Byzantine Houses at Luni // Papers of the British School at Rome. 	
1981. T. 49. P. 98. 	
10  boshchilik  qilgan  bo'lsa-da va huquqiy nazariyada faqat ikkita  imperator
boshqaradigan yagona imperiya g'oyasi saqlanib qolgan bo'lsa-da, aslida
va siyosiy jihatdan bu o'z poytaxtlari (Ravenna va Konstantinopol) bo'lgan
ikkita   mustaqil   davlat   edi.   Imperator   hukmdorlari   oldida   turgan   va
nihoyat   teng   ijtimoiy-iqtisodiy   asoslarga   ega   bo'lgan   o'z   imperator
sudlari17	.   G’arbda   va   Vizantiyada   tarixiy   rivojlanish   jarayoni   turli	
ko’rinishlarga ega bo’la boshladi va turli yo’llarni bosib 	
o’tdi.	Sharqiy	Rim imperiyasida 
feodallashuv jarayonlari	tuzilmalarning   ko'proq   davomiylik   xususiyatlarini   saqlab   qoldi,   sekinroq
davom   etdi   va   Konstantinopolda   imperatorning   kuchli   markaziy
hokimiyatini   saqlab   qolgan   holda   sodir   bo'ldi.   Gʻarbiy   Rim   imperiyasi
markaziy   hokimiyatining   bosqichma-bosqich   zaiflashishi   4—5-asrlarda
Rim   jamiyatida   sodir   boʻlgan   jiddiy   ijtimoiy-iqtisodiy   oʻzgarishlar   bilan
izohlanadi
18	.   Quldorlik   ishlab   chiqarish   usulining   inqirozi   ayniqsa	
keskinlashdi va u bilan bog'liq bo'lgan iqtisodiyot xuddi shu holatda edi.
Shaharlar   tanazzulga   yuz   tutdi,   tovar   ishlab   chiqarish   va   savdo   pasaydi,
iqtisodiyotning   naturallashuvi   doimiy   ravishda   oshib   bordi,   bu   esa
iqtisodiy hayot markazining shaharlardan qishloqqa koʻchishiga olib keldi
–   ulkan   latifundiyalar   nafaqat   qishloq   xoʻjaligi,   balki   hunarmandchilik
markazlariga ham aylandi. 	
1.2. Bo’linishdan so’ng Sharqiy  Rim  imperiy asidagi holat  	
Vizantiya imperiyasi yoki Sharqiy Rim imperiyasi (lotincha: 	
Imperium Romanum; grekcha: Βασιλεία Ῥωμαίων) — Rim imperiyasi 
parchalangach, uning iqtisodiy jihatdan rivojlangan sharqiy qismida 
vujudga kelgan davlat (IV-XV asrlar). Eng ravnaq topgan davrida uning 
tarkibiga Bolqon yarim orolining katta qismi, Kichik Osiyo, Suriya, 
Falastin, Misr, Kirenaika, Mesopotamiyaning bir qismi, Gʻarbiy 
Armaniston va Gurjiston, Xersones, Qibris va Krit orollari kirgan. 	
Poytaxti - Konstantinopol shahri boʻlgan. Mamlakatning nomi 	
Bosfor sohilidagi yunon polney - Vizantiyizmdan olingan. Aholisi - 
yunonlar, suryoniylar,  17 Кудинов О.А. Римское право. Москва. 2008. С 324. 
18 Luni: prosperity of the town and its territory // Archaeology and Italian society: prehistoric, 
Roman and medieval studies / ed. by G. Barker, R. Hodges. Oxford, 1981. P. 179. 	
11  qibtiylar, armanlar, gurjlar va boshqalardan iborat boʻlgan. Davlat tili IV-
VI asrlarda lotin tili, keyinchalik yunon tili boʻlgan. Hunarmandchilik va 
savdo-sotiqning rivojlanish darajasi, shahar turmushining joʻshqinligi 
jihatidan oʻsha davrda Vizantiya Gʻarbiy Yevropa mamlakatlaridan ancha 
ilgarilab kettan edi. Arabiston, Qora dengiz boʻyi, Eron, Hindiston, Xitoy 
bilan savdo-sotiq bir oz koʻpaydi19	. Vizantiya geografik jihatdan qulay 	
joylashganligi tufayli Sharq bilan Gʻarb oʻrtasida madaniy-iqtisodiy 
aloqalarning kuchayishiga sabab boʻlgan, siyosiy va harbiy markazga 
aylangan. 	
527-565-yillarda Imperator Yustinian I hukmronligi davrida 	
maʼmuriy va huquqiy islohotlar oʻtkazilgan. Markaziy davlat 
mustahkamlangan va kuchli armiya vujudga keltirilgan. Bu esa 
Yustinianga 533-534-yillarda Shimoliy Afrikadagi vandallar davlatini, 555-
yilda Italiyadagi ostgotlar qirolligini, janubiy-sharqiy Ispaniyani bosib 
olish imkonini bergan. VI asrning soʻnggi oʻn yilligi va VII asr boshlarida 
ichki tanazzul va tashqi siyosatda muvaffaqiyatsizliklar roʻy berdi. 
Armiyada gʻalayon boshlandi, keng xalq ommasi unga qoʻshildi. VI asr 
oxiri VII asr boshlarida Vizantiya hududining anchagina qismini 
slavyanlar ishgʻol etgan. VII asrning 70-yillarida Vizantiyaning shimoliy-
gʻarbiy chegarasida qadimiy bulgʻorlar davlati - Bulgʻoriston barpo 
boʻlgan
20	. 	
636—642   yillarda   arablar   Suriya,   Falastin,   Yukrri   Mesopotamiya   va	
Misrni,   693—698   yillarda   Shimoliy   Afrikadagi   yerlarni   tortib   oldi.
Italiyadagi   langobardlar   Vizantiya   hududining   anchagina   qismini   bosib
oldi.   VIII-IX   asrlarda   Vizantiya   hududiga   slavyanlar   koʻchib   kelishi
munosabati bilan ulardagi hukmron jamoa munosabatlari taʼsirida erkin
qishloq   jamoalari   mustahkamlandi.   Biroq   X   asrda   yirik   yer   egaligi
kuchayib,   Vizantiya   shaharlari   VII-IX   asrlardagi   tanazzuldan   soʻng   yana
qad   rostladi,   savdo-hunarmandchilik   uyushmalari   vujudga   keldi,   davlat
ularning   faoliyatini   qoʻllab-quvvatladi.   X   asr   oʻrtalarida   Vizantiya arablardan   Yuqori   Mesopotamiyani,   Kichik   Osiyo   va   Suriyaning   bir
qismini, Krit 
19 См.: 	Whittow M. 	The making of orthodox Byzantium, 600–1025. London, 1996. P. 95 	
20 Luni: prosperity of the town and its territory // Archaeology and Italian society: prehistoric, 
Roman and medieval studies / ed. by G. Barker, R. Hodges. Oxford, 1981. P. 289. 	
12  va Qibris orollarini qaytarib oldi. Armaniston va Gurjistonda Vizantiyaning
taʼsiri kuchaydi. Vizantiya Gʻarbiy Bolgar podsholigini bosib oldi21	. 	
XII   asr   boshlaridan   ichki   tarqoqpik   avj   oldi,   markaziy   hokimiyat	
inqirozga yuz tutdi, chet ellik istilochilarning xuruji kuchaydi. Salib yurishi
qatnashchilari   Vizantiya   hududining   bir   qismini   bosib   olib,   Lotin
imperiyasita   asos   soldilar.   Shu   bilan   birga   Vizantiya   yerlarida   mustaqil
yunon davlatlari: Nikey, Trapezund imperiyalari, Epir davlati paydo boʻldi.
1261-yilda   Nikey   imperatori   Mixail   VIII   Paleolog   Vizantiya   imperiyasini
qayta   tikladi.   Paleologlar   sulolasi   (1261—1453)   qaror   topdi.   Biroq
Vizantiya oʻzining qad. qudratini tiklay olmadi. 1453-yilda Konstantinopol
usmonli turklar tasarrufiga oʻtgan. XV asrning 60-yillari boshida Vizantiya
imperiyasi barham topdi, uning hududi Usmonli turk imperiyasi tarkibiga
kirdi
22	.   Vizantiya   Rim,   yunon   va   ellinizm   anʼanalari   taʼsirida   vujudga	
kelgan   oʻziga   xos madaniyat  markazi   boʻlgan   edi.   Vizantiyada   antik  davr
taʼlimi   anʼanalari   saqlanib   qoldi   va   XII   asrgacha   maorif   Yevropaning
boshqa   joylariga   qaraganda   yuqori   saviyada   edi.   Boshlangʻich   taʼlim
(oʻqish   va   yozishni   oʻrgatish)   xususiy   maktablarda   2—3   yil   davomida
amalga oshirilgan. VII asrgacha oʻquv dasturi majusiy dinlar afsonalariga,
keyinroq Bibliya kitoblariga asoslangan. 	
Oʻrta   maʼlumot   grammatika   oʻqituvchisi   rahbarligida   olingan.	
Dasturga   orfografiya   (imlo   kridalari),   grammatika   normalari,   talaffuz,
sheʼr   yozish   qoidalari,   notiqlik   sanʼati,   shuningdek   hujjatlar   tuzish
uslubiyati   kiritilgan.   Falsafa   ham   oʻquv   darslari   jumlasiga   kirgan.   Ayrim
maktablar   dasturida   tarix   darsi   ham   boʻlgan.   Vizantiyada   monastir
maktablari   ham   bor   edi.   IV-VI   asrlarda   qadimgi   davrdan   qolgan   oliy
maktablar   (Afrika,   Iskandariya,   Bayrut,   Antioxiya,   Gʻazo,   Falastin
Kesariyasida) oʻz faoliyatini davom ettirdi. 425-yil Konstantinopolda barpo
etilgan   oliy   maktab   (auditoriy)   boshqa   oliy   maktablarni   siqib   chiqardi.
Konstantinopol   auditoriysi   davlat   muassasasi,   uning   proflari   davlat
xizmatchilari   hisoblanar,   poytaxtda   dars   berish   faqat   ularga   ruxsat
etilgan. IX asr oʻrtalariga kelib, Magnavr oliy maktabi ishlay boshladi.  21 Покровский И. А. История римского права. Москва.2008.
С. 225. 	22Heater P. 	The fall of the Roman Empire. P. 412. 	
13  Bu maktab oliy dunyoviy amaldor va din peshvolarini tayyorlar edi. 	
XII asr oʻrtalarida Konstantinopolda yuridik va falsafiy maktablar davlat 
muassasasi sifatida ochildi. XII asrda oliy maktabda tibbiyot fani ham 
oʻqitila boshladi. 1204-yildan keyin Vizantiyada oliy maktab tugatildi. 
Monаstirlar huzuridagi maktablar davlat maktablarini tobora siqib 
chiqaraverdi. Bunday maktablar, odatda, muallimning vafotidan keyin 
yoki u quvgʻinga uchragach, yopilib qolardi. Vizantiyaning qadimgi 
kutubxonalari ilk davrdan nari oʻtmadi. Iskandariya kutubxonasi 391-yilda
vayron etildi. Konstantinopol kutubxonasi (356-yilda asos solingan) 475-
yilgi yong’inda kuyib ketdi23	. 	
Keyingi   davr   kutubxonalari   haqidagi   maʼlumotlar   kam   boʻlsa   ham,	
imperator,   patriarx,   monastirlar   kutubxonalari,   oliy   maktablarning   va
xususiy   shaxslarning   kutubxonalari   boʻlganligi   maʼlum.   Texnikasi
Vizantiyaga   antik   davr   qishloq   xoʻjaligi   texnikasi   (hoʻkizga   qoʻshiladigan
omoch   va   pichan   yiqqich,   sunʼiy   sugʻorish   tizimi)   hamda
hunarmandchiligi   meros   boʻlib   qolgan
24	.   Bu   hol   Vizantiyaning	
dehqonchilik,   zargarlik,   shoyi   toʻqish,   hashamatli   inshootlar   qurish,
kemasozlik   (IX   asrdan   boshlab   qiyalama   yelkandan   foydalanilgan)   va
boshqa   sohalarda   XII   asr   gacha   Yevropada   ilgʻor   davlat   boʻlib   qolishiga
imkon   berdi;   IX   asrdan   boshlab   sirkor   keramika,   shisha   tayyorlash
(qadimgi usullar boʻyicha) rasm boʻldi
25	. 	
Biroq, vizantiyaliklarning ota meros anʼanalarini saqlab qolishga 	
intilishi texnika taraqqiyotiga ozmi-koʻpmi toʻsqinlik qildi. XII asr dan 
boshlab Vizantiya 	
hunarmandchi	
ligining	
Gʻarbiy	Yevropa	hunarmandchi	
ligi	
(shishasozlik,	
kemasozlik   va   h.k.)   dan   orqada   qolishiga   sabab   boʻldi.   XIV-XV   asrlarga
kelib esa, Vizantiya toʻqimachiligi italyan toʻqimachiligi bilan raqobat qila
olmay   qoldi.   Matematika   va   tabiiy   faylar.   Vizantiyada   matning
jamoatchilik oʻrtasidagi nufuzi oʻrta asrlarning asosiy fanlari hisoblangan
falsafa   va   notiqlik   sanʼatiga   nisbatan   juda   past   boʻlgan.   IV-VI   asrlardagi
Vizantiya matematiklari asosan qadimgi  23 Орлов Г. В.История зарубежных стран и права. Москва. 1995. С.12. 
24 ROSTOVTZEFF, M. I. 	The social and economic history of the Roman Empire	. Oxford, 2012. 	
P. 520 	25 Кудинов О.А. Римское право. Москва. 2008. С.  344. 	
14  allomalarning   asarlarini   sharhlash   bilan   mashgʻul   boʻlishgan:   Feon   (IV
asr)   Yevklid   va   Ptolemey   asarlarini   chop   qildirgan   va   sharhlagan,   Ioann
Filopon   (VI   asr)   Aristotelning   tabiatshunoslikka   doir   ilmiy   asarlarini
sharhlagan, Yevtokiy Askalon (VI asr) esa Arximedning shunday ishlarini
sharhlash bilan shugʻullangan26	. 	
Baʼzi   masalalarda   Vizantiya   fani   antik   davr   faniga   nisbatan   bir   oz	
ilgari   siljidi:   Ioann   Filopon   jismlarning   tushish   tezligi   ularning   ogʻirligiga
bogʻliq   emas,   degan   xulosaga   keldi;   Ayo   Sofiya   ibodatxonasini   qurib
mashhur   boʻlgan   meʼmor   va   muhandis   trallik   Anfiliy   oʻt   oldiruvchi
koʻzgular ishiga doir yangi talqinini taklif qildi. IX asrga kelib tabiiy fanlar
borasida bir oz yuksalish kuzatildi. Ixtirochi Lev Matematik birinchi marta
harflardan   algebraik   timsollar   sifatida   foydalandi.   Maʼlumotlarga   koʻra,
XII   asrda   arab   raqamlarini   joriy   qilishga   urinish   boʻlgan   boʻlsa   kerak.
Soʻnggi Vizantiya matematiklari sharq faniga juda qiziqishgan. Trapezund
olimlari   (Grigoriy   Xioniad,   XII   asr   uning   izdoshlari   Grigoriy   Xrisokokk   va
Isaak Argir, XIV asr) arab va fors mat.si va astronomiyasini oʻrganishgan.
Sharq fani merosining oʻrganilishi Feodor Melitinnotaning “Uch kitobdagi
astronomiya”   (1361)   majmua   asarining   yaratilishiga   yordam   berdi
27	.	
Kosmologiya   sohasida   vizantiyaliklar   anʼanaviy   tasavvurlarga   rioya
qilishgan.   Ulardan   baʼzilari   Bibliyada   keltirilgan   dunyoqarashlarga
ishongan   boʻlsa,   boshqalari   Yerning   sharsimonligi   haqidagi   taʼlimot
Bibliyaga zid emas, deb hisoblaganlar. Ilmi nujum inson taqdirini osmon
yoritqichlarining   harakati   bilan   bogʻlangani   uchun   pravoslav
ilohiyotchilari   tomonidan   qattiq   tanqid   qilindi   va   taʼqibga   duchor   boʻldi.
XIV   asrda   Nikifor   Grigora   taqvim   (kalendar)ni   isloh   qilishni   taklif   etdi,
quyosh   tutilishini   oldindan   aytib   berdi.   Bu   taklif   va   bashoratlar
astronomiya kuzatuvlari bilan bevosita bogʻliq boʻlgan
28	. 
26	
Thompson E. A. 	Romans and barbarians: the decline of the westernempire. Madison, 1982.	
P. 113–133. 
27	Покровский И. А.История римского права. Москва.2008. С. 255. 
28	
Wirth G. 	Anmerkungen zur Vita des Severin von Noricum // Quaderni catanesi di studi classici	
e medievali. Catania, 1979. Vol. 1. P. 217.  15  Vizantiyada   geografiyaning   boshlanishiga   fem   (viloyat)lar,	
shaharlar,   yepiskop   boshliq   maʼmuriy   birliklarning   rasmiy   tavsiflari   asos
boʻldi.   taxminan  535-yilda   Iyerokl  64   fem   va   912   shaharning  tavsifini   oʻz
ichiga   olgan   “Sinekdem”   toʻplamini   tuzdi.   Bu   toʻplam   keyingi   davrlarda
yozilgan   geografik   asarlar   uchun   zamin   boʻldi.   10-asrda   Konstantin
Bagryaiorodniy   Vizantiya   femlari   tavsifini   oʻz   davri   anʼanalari   asosida
tuzib   chiqdi.   Shu   bois   uning   asaridagi   koʻp   maʼlumotlar   oʻsha   davrdagi
mavjud   maʼlumotlarga   gshd.   Savdogarlar,   ziyoratchilarning   sayohat
tavsiflari   ham   oʻsha   geografik   adabiyotlar   toifasiga   mansub.   IV   asrda
yozilgan   muallifi   nomaʼlum   sayohatnomada   Oʻrta   dengiz   batafsil   bayon
qilingan,   portlar   orasidagi   masofalar   koʻrsatilgan,   muayyan   joyda   ishlab
chiqarilgan   tovarlar   haqida   gapirilgan   va   h.k.   Quyidagilarning   sayohat
tavsiflari   saqlangan:   savdogar   Kosma   Indikoplovning   (6-asr)   “Xristian
topografiyasi”   asari   (bunda   umumkosmologik   tasavvurlardan   tashqari
bevosita   kuzatuv   taassurotlari,   Arabiston,   Afrika   va   boshqa   joylardagi
turli   mamlakatlar   va   xalqlar   haqida   aniq   maʼlumotlar   mavjud),   Ioann
Fokning   (12-asr)   Falastinga,   Andrey   Livadinning   (14-asr)   Falastin   va
Misrga,   Kanan   Laskarisning   (14-asr   oxiri   yoki   15-asr   boshi)   Olmoniya,
Skandinaviya   va   Islandiyaga   sayohatlari   tavsiflari29	.   Vizantiyaliklar	
geografik haritalar tuzishni ham bilganlar. 	
Tibbiyoti Vizantiyada rivojlangan tibbiyot mavjud boʻlgan. IV asrda 	
pergamlik shifokor Oribasiy tibbiy ensiklopediya yaratgan, shifokor 
Nikshba jarroxlik boʻyicha darslik yozgan. Konstantinopolda maxsus 
jarrohlik va ayollar kasalliklari boʻlimlari boʻlgan kasalxonalar tashkil 
etilgan, ularning huzurida tibbiyot bilim yurtlari ochilgan. Simeon Sif 
ovqatning xossalari haqida kitob yozgan (11-asr)
30	. Nikolay Mireps 	
farmakopeyaga oid qoʻllanma tuzgan (13-asr). Ioann Aktuariy tibbiyotga 
doir asarlarida oʻzining amaliy mushohadalarini bayon etgan. Falsafasi 
imperiya qaror topishi va xristianlik tarqalishi tufayli (6—7-asrlardan) 
paydo boʻla boshladi. Uning taraqqiyotida rasmiy cherkov aqidalari 6-n  29 Орлов Г. В.История зарубежных стран и права. Москва. 1995. С. 22. 
30 WITSCHEL, C. “Imperium im Wandel. Das Ende des Römischen Reiches im Urteil 
dermodernen Geschichtswissenschaft”. In 	Praxis Geschichte 	1 (2014). S. 411. 	
16  dunyoviy   fan,   falsafiy   fikr   vakillarining   qarashlari   oʻrtasidagi   kurashning
taʼsiri   bor.   Yunon   cherkovining   peshvolari   Prokopiy   (465—525),
vizantiyalik   Leontiy   (475—543),   Ioann   Damaskin   bu   falsafaning
oʻtmishdoshlari boʻlganlar. 	
Vizantiya   falsafasi   asosan   Platon   —   Aristotel   gʻoyalari   hamda	
asarlarini tushuntirish va tarqatishdan iborat edi; u “Kutubxona” toʻplami
(857   yilgacha)   ning   muallifi   Fotiy   (820—891)   dan   boshlanib,   Mixail   Psell
(1018—78)   va   Nikifor   Vlemmid   (1272-yil)   ijodida   oʻzining   yuksak
choʻqqisiga   chiqdi.   Keyin   Italiyada   Uygʻonish   davrida   qayta   rivojlandi.
Bunda   V.   Vissarion   (1403—72),   trapezundlik   Georgiy   (1396—1484)   va
boshqalarning   xizmati   kattadir.   Vizantiya   falsafasidagi   irratsional   oqim
Simeon   (1025—92)   mistikasi   va   Nikolay   Kavasila   (14-asr)   gʻoyalarida
namoyon boʻldi. Vizantiya falsafasi oʻrta asr sxolastikasi, Italiya Uygʻonish
davri va slavyan mamlakatlari, Gurjiston, Armanistondagi falsafiy fikrning
rivojlanishiga katta taʼsir oʻtkazdi31	. 	
Vizantiyada tarix fani bir muncha rivojlangan. Kesariylik Yevseviy 	
qad. zamonlardan mil. 324 yilgacha boʻlgan dunyo tarixini, jumladan, 
Shim. Qora dengiz boʻyining tarixini bayon etishga harakat qilib koʻrdi. 
Kesariylik Prokopiy va Agafiy imperator Yustinian davridagi Vizantiya 
tarixini yoritdilar. 6— 10-asrlarda jahon tarixi voqeanavisligi Ioann 
Malala, Feofan Ispovednik, Feofilakt Simokatta, Georgiy Amartol kabi 
tarixchilarning asosiy tarixiy janrlari boʻldi. 11—12-asr oʻrtalarida 
vizantiyalik tarixchilar (Lev Diakon, Nikita Xoniat va boshqalar) oʻzlari 
shohid boʻlgan voqealarni qalamga olishga intildilar. 13-asrdan Vizantiya 
tarix fani inqirozga yuz tutdi. Huquqshunosligi. Vizantiya madaniyatiga 
xos anʼanaviylik va izchillik Vizantiya huquqshunosligida ayniqsa yaqqol 
koʻzga tashlanadi. Rim huquqini muntazam tartibga solish, fuqarolik 
huquqi majmualarini tuzish bilan Vizantiya huquqshunosligiga asos 
solindi
32	. Ulardan eng muhimi Corpus juris civilis (Kanonik huquq 	
majmuasi) dir (6-asr) — Vizantiya huquqshunosligi ayni shu majmuaga 
tayandi, huquqshunoslar vazifasi asosan shu  31 Гетман-Павлова. И.В. Римской частное право. Москва. 2010 г. С. 343. 
32 WITSCHEL, C. “Imperium im Wandel. Das Ende des Römischen Reiches im Urteil 
dermodernen Geschichtswissenschaft”. In 	Praxis Geschichte 	1 (2014). S. 411. 	
17  majmuani talqin  qilish va qayta bayon etishdan iborat boʻlib qoldi. 6—7-
asrlarda   Corpus   juris   civilis   qisman   lotin   tilidan   yunon   tiliga   tarjima
qilindi.   Mazkur   tarjimalar   Vasiliki   qurama   toʻplamining   asosini   tashkil
etadi,   undan   koʻpincha   hoshiyalardagi   izohlari   bilan   birga   qayta-qayta
nusxa koʻchirildi33	. 	
Vasilikilarga   ilova   tarzida   xilma-xil   maʼlumotnoma   —   qoʻllanmalar,	
shu jumladan “sinopsislar” tuzilgan, ularda maqolalar huquqqa oid ayrim
masalalar   boʻyicha   alifbo   tartibida   joylashtirilgan.   Vizantiya
huquqshunosligida Rim huquqidan tashqari cherkov soborlarining qaror
(qoida)lariga   asoslangan   cherkov   fatvolari   huquqi   ham   oʻrganilgan.
Konstantinopolda   oliy   huquq   maktabi   tashkil   etilgach,   11-asrda   sud
qarorlari   toʻplami   —   “Pir”   (Tajriba)da   Konstantinopol   sudining   tajribasi
umumlashtirildi.   12-asrda   Vizantiya   huquqshunoslari   (Zonara,   Aristin,
Valsamon)   cherkov   soborlari   qoidalari   talqin   etilgan   bir   necha   kitob
chiqarib,   unda   cherkov   fatvolari   huquqi   bilan   Rim   huquqini
muvofiqlashtirishga   urinishdi.   Vizantiyada   notariat   ham   tashkil   qilingan,
13—14-asrlarda ayrim femlarning mahkamalari hujjatlar uchun mahalliy
xizmat daftarchalari tuzib chiqqan
34	. 	
Vizantiya   imperiyasi,   Vizantiya,   Sharqiy   Rim   imperiyasi   (395—1453)	
—   395-yilda   Theodosius   Ining   oʻlimidan   Rim   imperiyasining   gʻrbiy   va
sharqiy   qismlarga   boʻlinib   ketishidan   yuzaga   kelgan   davlat.   Boʻlinishdan
sakson   yil   oʻtgach   Gʻarbiy   Rim   imperiyasi   yoʻq   boʻlib   ketib,   Vizantiyani
Qadimgi   Rimning   tarixiy,   madaniy   va   tamadduniy   davomchisi   sifatida
qoldirdi
35	. 	
“Rim” va “Vizantiya” ni ajratish zamonaviy rasm sanalsada, boʻlinish	
muddatini aniqlash qiyinchilik tugʻdiradi. Shunga qaramasdan bir nechta
muhim   sanalar   mavjud.   285-yilda   imperator   Diocletian   Rim   imperiyasi
boshqaruvini gʻarbiy va sharqiy boʻlaklarga ajratdi. 324-330-yillar orasida
imperator   Constantine   I   asosiy   poytaxtni   Rimdan   Konstantinopolga
koʻchirdi. Shahar  33 WIRTH, G. “Anmerkungen zur Vita des Severin von Noricum”. In 	Quaderni catanesidi studi classici e 	
medievali 	1 (1979). P. 266. 	
34 WIRTH, G. “Anmerkungen zur Vita des Severin von Noricum”. In 	Quaderni catanesidi studi classici e 	
medievali 	1 (1979). P. 266. 	
35Lotter F. 	Severinus von Noricum: Legende und historische Wirklichkeit. Stuttgart, 	
1976. Р. 201 	18  “Konstantinopol” yoki “Nova Roma” ga  aylandi.  Boʻlinishning oxirgi davri
imperator   Heraclius   hukmronligida   yangi   imperiyada   yangi   harbiy   va
boshqaruv tuzilishlarini joriy etib, lotin tili oʻrniga yunon tilini davlat tiliga
oʻzgartirgach   boshlandi.   Bu   oʻzgarishlarning   sababi   Oʻrta   Sharq   va
Shimoliy   Afrikadagi   koʻplab   yunon   tilida   soʻzlashmaydigan   hududlar
kuchayib   borayotgan   Arab   xalifaligi   tomonidan   bosib   olinib,   imperiya
faqat   yunon   hudularidan   iborat   boʻlib   qolayotganligi   edi.   Shunday   qilib
Vizantiya   qadimgi   Rimdan   lotin   madaniyati   oʻrniga   yunon   madaniyatiga
va Rim butparastligidan pravoslaviega oʻtganligi bilan farq qiladi36	. 	
Justinian   I   hukmronligi   davrida   (527-565-yillar)   imperiya   gʻarbiy	
imperiyaga tarixan tegishli boʻlgan Shimoliy Afrika, Italy va Rimni egallab
oʻzining tarixidagi choʻqqisiga chiqqan. 6-asr oʻrtalaridagi Justinian vabosi
davrida   imperiya   aholisining   uchdan   bir   qismi   qirilib   ketib   harbiy   va
moliyaviy muammolarga sababchi boʻldi. Shunday boʻlsa ham, imperator
Maurice davrida 	
imperiyanin	
g	
sharqiy	chegaralari	kengaytirilib	
,	
gʻarbiy	chegaralar
i	barqarorlashtirildi.   602-yilda   Mauricening   oʻldirilishi   imperator
Heracliusning   gʻalabalariga   qaramasdan   imperiya   ishchi   kuchi   va
resurslarini   kamaytirgan   sosoniylar   Eroni   bilan   yigirma   yillik   urushga
sabab boʻldi. Bu urushda 
imperiyaning	kuchsizlanishi	7-asrdagi	Vizantiya-Arab	urushlaridag
i	magʻlubiyatlarga   sabab   boʻldi
37	.   Bu   magʻlubiyatlarda   imperiya   katta	
hududlarni   yoʻqotdi.   Bu   omadsizliklarga   qaramasdan   imperiya   10-asr
davomida   Macedonian   sulolasi   boshchiligida   tuzalib,   yana   Yevropaning
va   Oʻrta   Yer   dengizining   eng   kuchli   davlatiga   aylandi.   1071-yildan   soʻng
imperiyaning   yuragi   sanalgan   Kichik   Osiyoning   katta   qismi   Saljuqiy
turklar tomonidan egallandi
38	. 	
36 Ed. N. Stratos. Athènes, 1986. Vol. 1. P. 149–163. PEACOCK, D. 	Pottery in the	 Roma	n 	
world: an ethnoarchaeological approach	. London	; New York	, 1982.  P. 34 	
37  Brown.	THE Cato journal: an interdisciplinary journal of public policy analysis 	(1994). P. 	
287.  38Wirth G. 	Anmerkungen zur Vita des Severin von Noricum // Quaderni catanesi di studi classici 	
e medievali. Catania, 1979. Vol. 1. P. 277. 	
19  XII   asrdagi   Komninlar   restavratsiyasi   imperiyaga   yerlari   va	
qudratini qaytardi. Lekin imperator Manuel I Komnin oʻlimi va Komninlar
sulolasining   XII   asr   oxirida   tugashidan   soʻng   imperiya   yana   pastga
shoʻngʻidi.   Imperiya   yoʻq   qiladigan   zarba   1204-yilda   Totinchi   salib
yurishida   Konstantinopol   egallanib,   vayron   etilganda   va   Vizantiya   bir-
biriga raqobatchi yunon va lotin davlatlariga boʻlib yuborilganda berildi39	.	
1261-yilda Konstantinopol va Imperiya Paleolog imperatorlari tomonidan
qayta   tiklanishiga   qaramay   imperiya   avvalgi   qudratini   tiklay   olmadi.
Shunga qaramay, bu davrlar imperiya madaniyati eng yuksalgan davrlar
boʻlgan.   XIV   asrdagi   toʻxtovsiz   fuqarolar   urushlar   imperiya   kuchini
yoʻqotdi   va   uning   qolgan   hududlari   1453-yilda   Konstantinopol
qulaguncha davom etgan Vizantiya-Usmonli urushlari davomida Usmonli
imperiyasi tomonidan bosib olindi
40	. 	
39Lotter F. 	Severinus von Noricum: Legende und historische Wirklichkeit. Stuttgart, 1976. Р. 261 	
40 Гетман-Павлова. И.В. Римской частное право. Москва. 2010 
г. С. 453. 	20  II.BOB. BO’LIN I SHDAN  SO’NG G’A RBIY  RIM IMPERIY A SIDA GI  	
HOLA T 
2.1. G’arbiy  Rim Imperiy asidagi bo’linishdan k ey ingi holat  ahv ol
V asrda 395-yilda avval birlashgan Oʻrta er dengizi imperiyasining 	
ikki davlat tuzilmasiga: Gʻarbiy Rim imperiyasiga va Sharqiy Rim 
imperiyasiga (Vizantiya) yakuniy siyosiy boʻlinishi sodir boʻldi. Garchi 
ikkalasiga ham Teodosiyning aka-uka va o'g'illari boshchilik qilgan bo'lsa-
da va huquqiy nazariyada faqat ikkita imperator boshqaradigan yagona 
imperiya g'oyasi saqlanib qolgan bo'lsa-da, aslida va siyosiy jihatdan bu 
o'z poytaxtlari (Ravenna va Konstantinopol) bo'lgan ikkita mustaqil davlat
edi41	. O'zlarining imperatorlik sudlari, hukumatlar oldida turli vazifalar va 	
nihoyat, turli xil ijtimoiy-iqtisodiy asoslarga ega. G’arbda va Vizantiyada 
tarixiy rivojlanish jarayoni turli ko’rinishlarga ega bo’la boshladi va turli 
yo’llarni bosib o’tdi. Sharqiy Rim imperiyasida feodallashuv jarayonlari 
eski ijtimoiy tuzilmalarning ko'proq davomiylik xususiyatlarini saqlab 
qoldi, sekinroq davom etdi va Konstantinopolda imperatorning kuchli 
markaziy hokimiyatini saqlab qolgan holda sodir bo'ldi
42	. 	
G'arbda   feodal   shakllanishining   shakllanish   yo'li   boshqacha   bo'lib	
chiqdi.   Uning   eng   muhim   xususiyati   Rim   imperatorining   markaziy
hokimiyatining   zaiflashishi   va   uning   siyosiy   ustki   tuzilma   sifatida   yo'q
qilinishidir. Uning yana bir xususiyati imperiya hududida mustaqil siyosiy
tuzilmalar – varvar qirolliklarining bosqichma-bosqich shakllanishi bo‘lib,
ular doirasida feodal munosabatlarining rivojlanish jarayoni Vizantiyadan
farqli   ko‘rinishlarga   ega   bo‘ladi,   xususan,   yangi   munosabatlar   sintezi
shaklida shakllanadi. chirigan qadimiy tuzilmalarning 
41  Brown.	THE Cato journal: an interdisciplinary journal of public policy analysis 	(1994). P. 297. 	
42  Гетман-Павлова. И.В. Римской частное право. Москва. 2010 г. С. 493.  21  ichaklari va bosqinchilar - vahshiy qabilalar va qabila ittifoqlari o'rtasida 
rivojlanayotgan munosabatlar. 	
Gʻarbiy Rim imperiyasi markaziy hokimiyatining bosqichma-bosqich	
zaiflashishi   V   asrlarda   Rim   jamiyatida   sodir   boʻlgan   jiddiy   ijtimoiy-
iqtisodiy   oʻzgarishlar   bilan   izohlanadi.   eng   avvalo,   shaharlarning
tanazzulga   uchrashi,   tovar   ishlab   chiqarish   va   savdoning   qisqarishi,
iqtisodiyotning tobora ortib borayotgan naturallashuvi va iqtisodiy hayot
markazining shaharlardan qishloqqa koʻchishi - ulkan latifundiyalar, ular
nafaqat   davlatlarning   markazlariga   aylanadi.   qishloq   xo'jaligi,   balki
mulkka eng yaqin tumanning hunarmandchiligi va savdosi ham43	. 	
Iqtisodiyot va shahar hayotining qadimiy shakllari bilan bogʻliq 	
boʻlgan ijtimoiy qatlamlar, birinchi navbatda, munitsipal mulkdorlar yoki 
ularni 4—5-asrlarda kuriallar deb atashgan, vayron boʻlgan va tanazzulga
uchragan. Aksincha, aholi juda xilma-xil bo'lgan, katta miqdordagi oziq-
ovqat va hunarmandchilik mahsulotlariga ega bo'lgan, o'z xavfsizligi va 
mustahkamlangan villalariga ega bo'lgan yirik magnatlarning ijtimoiy 
mavqei tobora mustahkamlanib bordi. Zaif G'arbiy Rim imperatorlari, 
qoida tariqasida, imperiyaning eng yuqori ijtimoiy qatlamiga - 
senatorlarga mansub bo'lgan va armiyada, viloyat ma'muriyatida, 
imperator saroyida bir qator imtiyozlarga ega bo'lgan muhim 
lavozimlarni egallagan kuchli magnatlarga ega edilar (soliqlardan, eng 
yaqin shaharga nisbatan majburiyatlardan ozod qilish, mulk aholisi 
ustidan siyosiy hokimiyat elementlarini o'tkazish va boshqalar). Bunday 
magnatlar imperatorlik manfaatidan tashqari, o'zboshimchalik bilan 
(ba'zi hollarda aholi roziligi bilan) erkin dehqonlar yashaydigan qo'shni 
mustaqil qishloqlarga o'z hokimiyatini (patrocinium) kengaytirdilar
44	. 	
Cherkov   yer   egaligi   ham   mustahkamlandi.   Yepiskoplar   tomonidan	
boshqariladigan   alohida   shaharlarning   cherkov   jamoalari   hozirda   turli
toifadagi   ishchilar   -   yo'g'on   ichaklar,   qullar,   qaram   va   erkin   dehqonlar
yashagan va ishlagan 
43 BURY, J. B. 	A History of the Later Roman Empire from Arcadius to Irene (395 A.D. to 800 A.D.)	. London, 	
1889.  Р. 62 44	
Орлов Г. В.История зарубежных стран и права. 	
Москва.1995. С. 82. 	
22  yirik   yer   egaliklariga   ega   edi.   5-asrda   G'arbda   monastirlik   tarqaldi,
monastirlar   tashkil   etildi,   keng   yerlarga   egalik   qiladi.   Cherkovning,
xususan,   monastirning   erga   egalik   qilishiga   xristian   dindorlarining
ixtiyoriy   sovg'alari,   imperatorlarning   saxiy   sovg'alari   va   yanada   qulay
yashash sharoitlari yordam berdi, chunki cherkov yerlari og'ir soliqlardan
ozod   qilingan.   Dunyoviy   magnatlar   va   cherkov   ierarxlari   o'rtasida
yaqinlashish boshlanadi. Ko'pincha bir xil Senat oilasining a'zolari yuqori
martabali   mansabdor   shaxslarga   aylanishdi   va   episkoplarni   egallab
olishdi   (masalan,   asil   gallik   aristokrat   Sidonius   Apollinaris   oilasi).
Dvoryanlar   a'zosi   o'z   faoliyatini   imperator   amaldori   sifatida   boshlashi,
keyin ruhoniylarning buyruqlarini olib, cherkov rahbari bo'lishi (masalan,
Milanlik Ambrose) uchun odatiy hol emas45	. 	
IV asrda   Gʻarbiy  imperiyaning  iqtisodiy  ahvolining  muhim  omili.   va	
ayniqsa V asrda. davlatning soliq siyosatiga aylanadi. Umuman olganda,
soliq   tolovchilarning   iqtisodiy   imkoniyatlaridan   oshib   ketadigan,   ularni
asta-sekin   qashshoqlikka   solib   qoyadigan,   iqtisodiga   putur   yetkazuvchi
soliq   yukining   keskin   oshishi   haqida   gapirish   mumkin.   Hashamatli
imperator   saroyini,   keng   byurokratik   markaziy   va   viloyat   apparatini   va
armiyani   saqlash   juda   katta   mablag'larni   talab   qildi.   Shu   bilan   birga,
umumiy   iqtisodiy   tanazzul   va   moddiy   resurslarning   qisqarishi,
imperiyaning   naturalizatsiyasi,   cherkov   yerlarining   va   ko'plab   magnat
latifundiyalarining   soliq   bosimidan   tortib   olinishi,   vahshiylar   qo'shinlari
tomonidan   keng   hududlarning   vayron   bo'lishi   soliq   to'lovchilarning
imkoniyatlarini   pasaytirdi.   Soliq   yukining   og'irligi   byurokratik   apparatlar
va   soliqchilarning   o'g'irlik   va   o'zboshimchaliklari   tufayli   yanada
og'irlashdi
46	. 	
Chidab   bo'lmas   moliyaviy   zulm   va   byurokratiyaning	
o'zboshimchaliklari,   shuningdek,   episkoplar   boshchiligidagi   mahalliy
cherkov   jamoalari   bilan   birgalikda   o'z   imtiyozlari   uchun   kurashgan,
shuningdek,   zaiflashgan   markazdan   chegaralarni   saqlash   va   himoya
qilish uchun ko'proq faol choralarni talab qiladigan  45 TOJNBI, A. 	Postizhenie istorii. Izbrannoe	. Moskva, 2001. P. 39 46	
Cymbolae Osloenses: Norwegian Journal of Greek and Latin Studies 	(1997). 	
P. 43. 	
23  viloyat   zodagonlarining   ijtimoiy   manfaatlariga   ta'sir   qildi.
mustamlakachilar,   qullar,   qaram   va   nochor   odamlarning   ijtimoiy
harakatlarini   bostirish.   V   asrda   Har   bir   o'n   yil   o'tgan   sari   imperator
hukumati   mavjud   bo'lish   huquqini   yo'qotib,   bu   eng   muhim   vazifalarni
yomonroq   va   yomonroq   bajardi.   Keng   yer   maydonlari  va   keng   ishchilar
jamoasiga   ega   boʻlgan   provinsiya   aristokratiyasi   va   mahalliy   cherkov
asta-sekin   oʻz   hududlaridagi   ijtimoiy   harakatlarni   bostirish,   vahshiylar
bosqinlarini 
qaytarish,	imperatorl	
ar	
buyrugʻini	eʼtiborsiz	qoldirish,	davlatga	kirish	
funksiyalarini   oʻz   qoʻllariga   oladi.   chegaradosh   vahshiy   qabilalarning
rahbarlari   bilan   alohida   aloqalarga   kirishdi.   Rim   imperiyasining   ijtimoiy
qo'llab-quvvatlashi   torayib   bormoqda   va   uning   sekin,   ammo   barqaror
azobi boshlanadi47	. 	
V asrda G’arbiy Rim jamiyatidagi ijtimoiy-siyosiy vaziyatning muhim 	
omili. Papa atrofida birlashgan xristian cherkovi va imperator hukumati 
o'rtasida asta-sekin manfaatlar tafovuti mavjud. Cherkov o'zining keng 
tashkiloti, ulkan boyligi va kuchli ma'naviy ta'siri bilan siyosiy ta'sirga ham
ega bo'ladi. G'arbiy Rim imperatorlari bu ta'sirni zararsizlantira olmadilar 
va Vizantiya monarxlari kabi uni o'z nazoratiga o'tkaza olmadilar. Bunga 
turar-joylarning rasmiy bo'linishi ham yordam berdi: G'arbiy cherkovning 
markazi Rimga aylandi - Rim kuchi va madaniyati ramzi, imperator 
saroyining markazi - Mediolan va 402 yildan - Ravenna. G'arbiy 
cherkovning siyosiy ta'sir qilish vositasi viloyat zodagonlarini qo'llab-
quvvatlash va quyi tabaqalar o'rtasidagi faol xayriya (cherkovning katta 
oziq-ovqat zahiralari va moddiy resurslarini sotish) edi, bu esa markaziy 
cherkovning tobora kuchayib borayotgan soliq bosimiga qarama-qarshi 
edi. hukumat. Imperiya hokimiyati va uning byurokratik apparati qulashi 
bilan cherkov tashkilotining ijtimoiy va siyosiy ta'siri kuchaydi
48	. 	
G'arbiy   Rim   imperiyasining   umumiy   tanazzulga   uchrashi   uning	
harbiy   tashkilotining   yemirilishida   yaqqol   namoyon   bo'ldi.   4-asr   oxiriga
kelib Diokletian va Konstantin tomonidan isloh qilingan armiya. zaifligini va   past   jangovar   samaradorligini   oshkor   qila   boshladi.   Imperiyaning
moddiy resurslari va 
47  C	ymbolae Osloenses: Norwegian Journal of Greek and Latin Studies 	(1997). 	
P. 63. 	20Покровский И.А.История римскогоправа. Москва. 2008. С. 	
38. 	
24  aholisining   qisqarishi,   harbiy   xizmatdan   ommaviy   qochish   natijasida
armiyani   jalb   qilishda   qiyinchiliklar   kuchayib   bordi.   Chegara   qo'shinlari
harbiy   xizmatdan   ko'ra   ko'proq   dehqonchilik   bilan   mashg'ul   bo'lgan
harbiy mustamlakachilarning tartibsiz turar joylariga aylandi. 	
Majburiy   yollanganlar,   ko'pincha   bir   xil   mazlum   kolonkalar,	
yollangan jinoyatchilar va boshqa shubhali elementlardan tashkil topgan
Rim   dala   armiyasi   o'zining   jangovar   xususiyatlarini   yo'qotdi.   Jangchilar
ko'pincha davlatni tashqi 
dushma
ndan	
himoya	qilishnin	
g	
samarali	vositasi	emas,	balki	o'z	
qo'mondonlarining ulug'vor rejalari yoki o'z aholisini talon-taroj qilish 
quroliga aylandilar49	. 	
140   mingga   yaqin   chegara   qo'shinlari   va   125   mingga   yaqin   dala	
qo'shinlaridan   iborat   bo'lgan   ulkan   armiya   uni   saqlash   uchun   katta
mablag'   talab   qiladi,   o'zining   bevosita   vazifalarini   har   o'n   yil   ichida
yomonroq   va   yomonroq   bajardi.   Armiyaning   zaiflashishi   imperator
hukumati uchun sir emas edi va harbiy tashkilotni mustahkamlash uchun
G'arbiy   Rim   imperatorlari   IV   asrda   ma'lum   bo'lgan   yo'lni   bosib   o'tdilar:
vahshiy   qabilalarning   rahbarlari   bilan   shartnomalar   tuzish,   unga   ko'ra
imperiyaning   ittifoqchilari   (federatlari)   deb   e'lon   qilindi   va
imperatorlardan   joylashish   uchun   joylar,   oziq-ovqat   va   jihozlar,
muntazam   maosh   olishdi   va   Rim   armiyasining   yollanma   qo'shinlariga
aylantirildi.  Biroq, bu xavfli yo'l edi. Bunday vahshiy otryadlar o'zlarining
qo'ng'iroqlari (shohlari) boshchiligidagi imperator buyruqlariga har doim
ham   bo'ysunmaganlar,   ular   mustaqil   siyosat   olib   borganlar,   ko'pincha
qurollarini   tashqi   dushmanga   emas,   balki   talon-taroj   qilish   maqsadida
tinch   aholiga   qaratib   qo'yganlar.   Bundan   tashqari,   mahalliy   zodagonlar
tomonidan   vahshiy   otryadlar   bilan   alohida   aloqalar   o'rnatish   imkoniyati
boshqa   sabablar   bilan   bir   qatorda   kuchli   provinsiya   separatizmini
kuchaytirdi   va   imperator   saroyi   manfaatlariga   zid   bo'lgan   mahalliy
zodagonlar va varvar rahbarlarining ittifoqi uchun sharoit yaratdi
50	.  49 Cymbolae Osloenses: Norwegian Journal of Greek and Latin Studies 	(1997). P. 93. 	
50 Brown.	THE Cato journal: an interdisciplinary journal of public policy analysis 	(1994). 	
P. 307 	25  Ijtimoiy-iqtisodiy   va   siyosiy   sharoitlarning   o‘zgarishi,   birinchi	
navbatda   hukmronlik   ko‘rinishidagi   imperiya   absolyutizmining
o‘rnatilishi,   fiskal   zulmning   kuchayishi   va   umumiy   qullik   tizimining
kuchayishi   ham   avvalroq   amalda   bo‘lgan   klassik   Rim   huquqini   qayta
ko‘rib   chiqishni   talab   qildi.   Imperiya.   IV   asr   boshlariga   kelib.   juda   ko'p
turli xil huquqiy hujjatlar to'plangan, har doim ham emas bir-biriga mos
keladigan: 12-jadval qonunlarigacha bo'lgan respublika qonunlarining bir
qismi,   ba'zi   pretor   farmonlari,   Senat   qarorlari,   mashhur
huquqshunoslarning   talqinlari   va   "javoblari"   va   nihoyat,
imperatorlarning   ko'plab   konstitutsiyalari.   qonunlarga   tenglashtirilgan
Severus. Huquq tizimini yangi, o'zgargan sharoitlarda samarali qilish, uni
despotik davlat ehtiyojlariga moslashtirish va hech bo'lmaganda minimal
ijtimoiy   tartibni   ta'minlash   uchun   mavjud   huquqiy   normalarni
tizimlashtirish,   ularni   yangi   sharoitlarga   moslashtirish   va   ularni
birlashtirish   zarur   edi.   umumiy   va   yagona   davlat   kodeksi   shakli,
tizimlashtirilgan Rim kodeksi huquqlari51	. 	
Adriandan   3-asr   oxirigacha   boʻlgan   imperiya   konstitutsiyalarini   oʻz	
ichiga   olgan   Gregorian   kodeksi   yaratilgan;   IV   asr   boshlarida.   Buyuk
Konstantingacha   bo'lgan   imperiya   konstitutsiyalarini   o'z   ichiga   olgan
Hermogenian   Kodeksi   tuzilgan.   5-asr   boshlarida
52	.   Imperator   Feodosius	
II kodeksiga Konstantindan 	
Feodosiy	IIgacha	bo'lgan	konstitut
siyalar,	
shuning	
dek,	
eng	yirik	Rim	
huquqshunoslarining   parchalari   va   yozuvlari   kiritilgan.   Klassik   yuridik
adabiyot   asarlarining   cheklangan   doirasi   aniqlandi:   iura   hisoblangan
Papinian, Ulpian, Paul, Modestine, Guy asarlari. Rim huquqining yakuniy
kodifikatsiyasi   VI   asr   boshlarida   amalga   oshirilgan.   Sharqiy   Rim
imperiyasining   imperatori   Yustinian   barcha   imperiya   konstitutsiyalarini
to'plagan. 	
Kodeksni ishlab chiqish uchun Yustinian taniqli huquqshunos va 	
davlat arbobi Tribonyan boshchiligida komissiya tuzdi. Komissiya oldiga 
avvalgi  tajribalar	
ni	
hisobga	olgan	holda	nafaqat	imperiya	konstitut
siyalari	
va	
huquqshunoslar asarlaridan iqtiboslar toʻplash, balki klassik 
huquqshunoslar 
51 Cymbolae Osloenses: Norwegian Journal of Greek and Latin Studies 	(1997). 	
P. 103. 	52 BROWN, P. T	he world of late antiquity: A.D. 150–750	. London, 1976. 	
P. 35. 	
26  matnlaridagi qarama-qarshiliklarni tushuntirish va bartaraf etishga 
harakat qilish vazifasi qoʻyildi53	. 	
Yustinian   kodeksi   to'rt   qismni   o'z   ichiga   olgan:   Institutlar   -   Guy	
institutlariga   asoslangan   darslik,   Dijestlar   (Pandects)   -   davlat,   xususiy,
jinoiy   huquq   va   boshqalar   bo'yicha   50   ta   kitobdagi   klassik
huquqshunoslar   matnlaridan   ko'chirmalar.   Har   bir   kitob   nom   va
paragraflarga   bo'lingan   va   Sabinus   sharhlari   bilan   fuqarolik   huquqi
bo'yicha   iqtiboslar,   pretor   farmoni   haqidagi   insholardan   parchalar   va
Papinianga   asoslangan   qonun   taqdimoti   kiritilgan.   Klassik
huquqshunoslar   matnlarida   eskirgan   tushunchalar   mos   keladigan
zamonaviy   tushunchalar   bilan   almashtirildi,   qo'shimchalar   va
tushuntirishlar   berildi.   Yustinian   kodeksiga   xususiy,   jinoiy   huquq,   davlat
boshqaruvi toʻgʻrisidagi nizomlar, magistratura huquqiga  oid 12 ta kitob
kiritilgan.   Yustinianning   yangi   qonunlari   to'rtinchi   qism   -   Novellalarga
kiritilgan. Rim huquqini kodlashtirish tugallandi
54	. 	
Mulk   huquqida   jiddiy   o'zgarishlar   ro'y   berdi;   Rimdan   tashqari	
barcha   mulk   turlari   mavjud   bo'lishni   to'xtatdi   (imperiyaning   barcha
aholisini   fuqarolarga   aylantirgan   Karakalla   farmonidan   keyin   trans-fin
mulki   tushunchasi   yo'qoldi;   Italiyadan   mahrum   bo'lgandan   keyin.
Diokletian   davridagi   soliq   imtiyozlari,   maxsus   provintsiya   mulkini
taqsimlash  ham o'z  ma'nosini  yo'qotdi).  Mulk  haqidagi   qadimgi  g'oyalar
tubdan qayta ko'rib chiqildi, ko'char va ko'chmas mulk tenglashtirildi. 	
Endilikda   egalik   huquqini   topshirish   rasmiyatchilik   yoki   pretorial	
yordamni   talab   qilmaydi   va   oddiy   transfer   -   an'ana   shaklida   qolmoqda.
Mulkni   topshirish   aktlari   yozuv   shaklida   rasmiylashtiriladi   (masalan,   yer
registrlarida).   Boshqa   usul   -   retsept   bo'yicha   mulkni   sotib   olish   bo'lib
qolmoqda.   U   davlat   tomonidan   yerlarni,   ayniqsa,   ekinsiz   maydonlarni
qayta   ishlashni   rag'batlantirish   uchun   qabul   qilingan.   Qabul   qiluvchi
retsept   bo'yicha,   vijdonli   egasi   rem   himoyasini   oladi,   ya'ni.   o'n   yillik
egalikdan keyin to'liq egalik qiladi.  53 WARD-PERKINS, B. 	The fall of Rome and the end of civilization	. Oxford; New York, 2005.  P. 87 	
54 Лйубашитс В.Я. Мордовтсев А. Ю. Тимошенко И. В. Теория государства и права. Ростов-на-
дону. 2002 г. С. 34. 	
27  Davlat   ekinsiz   yerlarni   uzoq   muddatli   ijaraga   -   yillik   soliq   evaziga	
haqiqiy   ijaraga   berishni   qat'iy   rag'batlantiradi.   Endi   u   qonuniy   ravishda
rasmiylashtirilgan   ijaraga   aylanadi,   ijarachi   egasi   bilan   bir   xil   himoyani,
begonalashtirish   va   meros   olish   huquqini   oladi55	.   Xususiy   mulkdorlar	
uchun doimiy ijara g'oyasi unga asoslangan va ishlab chiqilgan. Da'volar
umumiy   bo'lib   bormoqda.   Yustinian   davrida   emfiteyoz   agro   vectigalida
ius bilan birlashadi. 	
Mulk   huquqining   rivojlanishi   ustidan   davlat   nazorati   shaharlarda	
namoyon   bo'lib,   u   magistratura   ruxsatisiz   mulkni   begonalashtirishni
taqiqlash yo'nalishida rivojlanadi. 	
Mulkning   barcha   turlari   uchun   ipoteka   huquqining   asosiy   turi	
ipotekaga   aylandi.   Ipoteka   orqali   davlat   aholining   quyi   qatlamlarini
ma'lum   darajada   himoya   qilishi   mumkin   edi,   chunki   qarzdor   mulk
huquqini   saqlab   qolgan   holda,   begonalashtirishgacha   bo'lgan   harakat
erkinligiga ega. 	
Huquqning   asosiy   tushunchalarining   o'zgarishi   jarayondagi	
o'zgarishlarga   ta'sir   qildi.   Ilgari   kamdan-kam   qo'llaniladigan   favqulodda
jarayon   rivojlana   boshladi.   U   magistraturaning   himoya   qilish   huquqiga
asoslanadi   va   ma'muriy   ish   bo'lgan.   Fuqarolik   va   mulk   turlari   bo'yicha
farq   yo'qolganligi   sababli   rasmiy   jarayon   o'lib   bormoqda.   Favqulodda
jarayon   odatiy   holga   aylanadi
56	.   Agar   butun   oddiy   jarayon   (huquqiy   va	
rasmiy)   tomonlarning   kelishuviga   asoslangan   bo'lsa,   yangi   jarayon
magistratning vakolatiga asoslanadi. Magistral unda sudya sifatida emas,
balki   qonundagi   yangi   munosabatlarni   himoya   qiluvchi   boshqaruvchi
sifatida ishlaydi. 	
V   asrda   jamiyat   va   davlatning   tarixiy   rivojlanishining   hal   qiluvchi	
omillaridan   biri.   aholining   mazlum   va   nochor   qatlamlarining   inqilobiy
harakatiga   aylandi.   Ishlab   chiqaruvchilarning   yangi   sinflarining   og'riqli
shakllanishi   qullikdan   ko'ra   engilroq   qaramlik   shakllarini   joriy   etishga
to'sqinlik qiladigan despotik  55D	OWNEY , G.  The Later Roman Empire . New York, 1969. P. 67.	
56 VASHHEVA, I. Ju. “Koncepcija pozdnej antichnosti v sovremennoj istoricheskojnauke”. 
In 	Vestnik Nizhegorodskogo universiteta 	6 (2009). S. 231. 	
28  davlatning mavjudligi bilan murakkablashdi57	. 4-asrda Dominion davrida	
o'rnatilgan   umumiy   qullik   -   bu   qaramlikning   yangi   shakli   va   qul
munosabatlarini   g'alati   tarzda   birlashtirgan   tizim   bo'lib,   bu   tizimdan
nafaqat   eng   quyi,   balki   Rim   aholisining   o'rta   qatlamlari   ham
shafqatsizlarcha   azob  chekdi
58	.   Bularning   barchasi  imperiyadagi   ijtimoiy	
vaziyatni   keskinlashtirdi,   sinfiy   munosabatlarda   katta   keskinlikni   keltirib
chiqardi,   natijada   ijtimoiy   va   sinfiy   norozilikning   turli   shakllari   paydo
bo'ldi.   Vaziyat chidab  bo'lmas   moliyaviy  zulm,  amaldorlar va  armiyaning
o'zboshimchaliklari,   jumladan,   yollanma   vahshiy   otryadlar,   umumiy
qashshoqlik,   ichki   xavfsizlik   va   barqarorlikning   yo'qligi   tufayli   yanada
og'irlashdi
59	.   V   asrdagi   ommaviy   harakatlarning   o'ziga   xos   xususiyati.	
ularning turli xil ijtimoiy  tarkibi,  turli sinflar va ijtimoiy  guruhlar vakillari,
qullar,   koloniyalar,   bankrot   bo'lgan   erkin   dehqonlar,   hunarmandlar,
savdogarlar,   quyi   shahar   va   hatto   ba'zi   o'rta   qatlamlar,   kuriallarning
ishtiroki mavjud edi. Ijtimoiy norozilik ko'pincha separatistik tuyg'ular va
diniy   to'qnashuvlar   bilan   chambarchas   bog'liq   edi   va   bu   holda   xalq
harakatlari   ishtirokchilarining   tarkibi   yanada   rang-barang   bo'lib   qoldi.
Aniq   siyosiy   dasturlarsiz,   V   asrning   ommaviy   harakatlari.   ob'ektiv
ravishda   despotik   davlatga,   eskirgan   quldorlik   munosabatlari
qoldiqlariga   qarshi   qaratilgan   bo'lib,   Rim   jamiyatini   chigallashtirish   va
oldinga siljishning oldini olish edi. 	
Ijtimoiy tarkibi xilma-xil boʻlgan kuchli xalq harakatiga 3-asrda va 5-	
asrda vujudga kelgan Galliyadagi Bagaud harakati misol boʻla oladi. 	
"Bagaudalarni   yana   nima   tug'di,   -   deb   xitob   qiladi   Salvian,   -   agar	
bizning o'ta og'ir jazolarimiz, hukmdorlarning insofsizligi, davlat bojlarini
yig'ishni   o'z   daromad   manbaiga   aylantirgan   odamlar   tomonidan   sodir
etilgan  ta'qiqlar va o'g'irliklar,  soliqlarni esa o'z daromadiga aylantirgan.
Bagauda   harakati Galliyaning  markaziy  hududlarini qamrab oldi,   lekin   u
ayniqsa Armorika (hozirgi Brittani) tumanida kuchli va uyushgan edi. 435-
437   yillarda   ularning   rahbari   Tibatton,   Bagaudalar   boshchiligida.
Armorikani Rim hokimiyatidan ozod qildi va  57 Лйубашитс В.Я. Мордовтсев А. Ю.Тимошенко И. В. Теория государства и права. Ростов-на-
дону. 2002 г. С. 90. 
58 BROWN, P. T	he world of late antiquity: A.D. 150–750	. London, 1976. P. 	
55. 	59 HEATHER, P. J. 	Goths and Romans, 332–489	. Oxford; New York, 	
1991. P. 27. 	
29  ularning hukmronligini o'rnatdi. 437-yilda Aetius boshchiligidagi 
imperator qoʻshinlari (ularga Hun qoʻshinlari ham kirgan) magʻlubiyatga 
uchragach, 440-yillarda Bagaud harakati boshlanib, deyarli oʻn yil davom 
etdi60	. 
Afrikada aholining ijtimoiy noroziligi diniy harakatlar shaklida 	
bo'lgan. 3-asrdan allaqachon. Afrika xristian jamoalari episkop Donatus 
ta'limotida tashkiliy shaklga ega bo'lgan separatistik his-tuyg'ularni 
namoyon etdilar. Donatizmning o'ta chap qanoti aylanalar yoki agonistlar
(haqiqiy e'tiqod uchun kurashchilar) deb ataladigan bo'ldi, ularning 
harakatida ijtimoiy norozilik hodisalari ustunlik qildi. "Qaysi xo'jayin, - 
dedi ularning raqibi Avgustin, - agar u ularning (agonistlari - V. K.) 
To'qmoqlar, yong'inlar va darhol o'limdan qo'rqib, eng yomon qullar 
uchun hujjatlar yo'q qilindi, shunda ular ozod bo'lib ketishadi. Musodara 
qilingan veksellar qarzdorlarga qaytarildi. Ularning og’ir so’zlaridan 
nafratlanganlarning hammasi buyruqni yanada qattiqroq qamchi bilan 
bajarishga majbur bo‘ldilar... Ayrim oila otalari, tug‘ilgan va oliyjanob 
insonlar kaltaklanganidan so‘ng zo‘rg‘a tirik keltirildi yoki tegirmon 
toshiga bog‘lab, uni aylantirib haydab yubordi. qamchi bilan, xor chorva 
kabi. 420-yillarning oxirigacha agonistlar mahalliy aristokratiya va Rim 
hokimiyati uchun jiddiy xavf tug'dirdi
61	. 	
Bizdalar - pravoslav cherkovining o'rnatilgan dogmalarini tan 	
olmaydigan diniy harakatlar - ijtimoiy norozilikning o'ziga xos shakliga 
aylanadi. Ayniqsa, 5-asrda keng tarqalgan. Gaulda Britaniyalik 
Pelagiusning bid'ati bor edi, u odamlarning gunohkor tabiati haqidagi 
cherkovning asosiy aqidasini rad etgan, go'yo Odam Atoning asl gunohi 
bilan yuklangan va shu asosda qullik, zulm va ijtimoiy adolatsizlikni rad 
etgan. O'ziga xos diniy shakldagi pelagianizm insonning mukammal 
mohiyatini ta'kidlab, Rim jamiyati quyi tabaqalarining ekspluatatsiya, 
moliyaviy zulm va quldorlik huquqi normalariga qarshi ijtimoiy 
noroziliklarining turli shakllarini oqladi
62	.  60 Кудинов О.А.Римское право. Москва. 2008 г. С. 56. 
61 WITSCHEL, C. “Imperium im Wandel. Das Ende des Römischen Reiches im Urteil 
dermodernen Geschichtswissenschaft”. In 	Praxis Geschichte 	1 (2014). S. 411. 	
62 HEATHER, P. J. 	Goths and Romans, 332–489	. Oxford; New York, 1991. P. 77. 	
30  Ommaviy   xalq   harakatlari   oʻzining   namoyon   boʻlish   shakllariga	
koʻra   turlicha   boʻlib,   nobud   boʻlgan   ijtimoiy   munosabatlarni   va   ularning
ortida turgan despotik davlat – Gʻarbiy Rim imperiyasini barbod qildi63	. 	
Ijtimoiy-iqtisodiy tuzilma va davlat tuzilishidagi tub oʻzgarishlar 	
vahshiy qabilalarning Rim chegaralariga tobora koʻpayib borishi, ularning
doimiy oʻtishlari, chegara va ichki hududlarni talon-taroj qilishlari 
sharoitida yuz berdi. Franklar, Suevi, Alemannilar, Burgundiyalar, 
Vandallar, Gotlar va boshqa qabilalarning Rim chegarasi bo'yida 
yashovchi qabila federatsiyalari urug'lar tizimining parchalanishi va 
dastlabki sinfiy munosabatlarning shakllanishi jarayonini boshdan 
kechirdilar, bu esa ularning kuchli ta'siri bilan tezlashdi. Rim 
sivilizatsiyasi. Qabila zodagonlarining bir qatlami aniqlanmoqda, ular o'z 
atrofida o'z qabiladoshlarining jangovar otryadlarini birlashtirmoqda, 
ular harbiy hunarmandchilikni boshqasidan afzal ko'radi; Chegaradagi 
vahshiy qabilalarning jangariligi kuchaymoqda. Ularning tajovuzkorligi 
imperiyaning zaiflashib borayotgan harbiy qudrati va Rim viloyatlarining 
boyligi bilan kuchaydi
64	. 	
IV   asr   oxirida.   Kaspiy   cho'llaridan   g'arbiy   yo'nalishda   xunlar	
boshchiligidagi   qabilalarning   katta   koalitsiyasining   harakati   tufayli
xalqlarning buyuk ko'chishi boshlanadi. 	
4—5-asrlar   oxirida   xalqlarning   katta   koʻchishi   davrida.   Sharqiy   va	
Markaziy   Evropadagi   ko'plab   xalqlar,   qabila   ittifoqlari   va   qabilalarining
harakatlari   misli   ko'rilmagan  miqyosda   sodir   bo'ldi.   Ular  Evropada   ham,
butun O'rta er dengizida 
ijtimoiy-
iqtisodiy	
munosaba	
tlarga	
va	siyosiy	vaziyatga,	G'arbiy	Rim	
imperiyasining qulashiga katta ta'sir ko'rsatdi va butun qadimgi 
dunyoning oxirini yaqinlashtirdi. 	
Bular   ijtimoiy   inqilobning   asosiy   belgilari   va   namoyon   bo'lishining	
o'ziga   xos   shakllari   bo'lib,   bu   davrda   qadimgi   quldorlik   Rim   jamiyati   va
sobiq  O'rta  er dengizi  imperiyasining g'arbiy qismida  uning davlatchiligi
barbod bo'ldi.  63 Кудинов О.А.Римское право. Москва. 2008 г. С. 96. 	
64 HEATHER, P. J. 	Empires and Barbarians. Migration, development and the birth of Europe	. London, 	
2009. P. 107. 	
31  2.2. G’arbiy  Rim imperiy asining madaniy  holat i 	
G'arbiy imperiya uchun asosiy xavf Alarik boshchiligidagi vestgotlar 	
edi. Avval Bolqon hududlariga, keyin esa 401 yilda Italiyaga hujum qildi. 
G'arbiy 
imperi	
ya	
impera	
tori	
(Stilich	
o)	
u	bilan	sulh	tuzdi	va	Alarik	Rimga	
Konstantinopolga   qarshi   kurashda   yordam   berishi   kerak   edi.   406   yilda
"varvar"   qabilalari   Reyn   daryosidan   o'tib,   keyinchalik   Galliyani   vayron
qilishdi;   turli   joylarda   zo'ravonlar   paydo   bo'lgan.   408   yilda   Alarik
Pannoniya va Norikumni egallab oldi, keyin Italiyaga qarab harakat qildi
va o'z armiyasi uchun pul talab qildi. Uning talabi qanoatlantirildi, chunki
Stilicho   Alarik   bilan   kelishuvga   erishmoqchi   bo'lgan   va   uni
Konstantinopol   bilan   bo'lgani   kabi   tortib   oluvchilarga   qarshi   kurashda
ham   ishlatmoqchi   edi,   ammo   Stilichoga   qarshi   bo'lgan   partiya   sudda
g'alaba   qozondi,   u   hokimiyatdan   mahrum   qilindi   va   qatl   etildi   (408).
Alarik   bilan   kelishuv   ham   bekor   qilindi.   Keyin   Alarik   Italiyaga   hujum
boshladi.   Uni   qullar   qo'llab-quvvatlagan,   ular   orasida   uning
qabiladoshlari   ham   bor   edi.   Gotlar   Rimga   ikki   marta   hujum   qilishdi65	.	
Birinchi  marta  Alarik   408  yilda   Rimga   yaqinlashdi,  lekin   katta   to'lov  olib,
40 ming qulni ozod qilishdan mamnun bo'lib, tark etdi va ikkinchi marta,
410   yil   24   avgustda   Rim   Alarik   qo'shinlari   tomonidan   egallab   olinadi   va
talon-taroj qilinadi. Uch kun davomida shahar vayron bo'ldi
66	. 	
Alarik   Rimni   tark   etdi.   Uning   o'limidan   keyin   Gotlar   Galliyaga	
chekinishdi.   Biroq   zaiflashgan   imperiya   endi   “varvarlar”   hujumiga   dosh
bera   olmadi.   409-yilda   Vandallar,   Suevi   va   Alanlar   Ispaniyaga   bostirib
kirib, uning ayrim hududlariga joylashdilar; 420-yilda vandallar va alanlar
Pireney   yarim   orolining   janubida   oʻrnashib   oldilar   va   429-yilda   Afrika
qirgʻoqlariga oʻtib, Afrikaning katta qismini egalladilar. Ba'zi hollarda Rim
qo'mondonlari   "varvarlar"   ustidan   g'alaba   qozonishga   muvaffaq
bo'lishdi,   ammo   bu   g'alabalar   imperiyaning   tashqi   holatini   o'zgartira
olmadi.   Imperiyaning   g'arbiy   qismida   imperatorlar   emas,   balki   Rim xizmatida bo'lgan "varvar" rahbarlar muhimroq bo'lsa-da, imperator taxti
uchun 65	
MCCORMICK, M. 	Origins of the European economy: communications and commerce, A.D. 	
300–900	. Cambridge, 2001. P.55.	
66 Бирюков Ю.М. Древне Римского государство и право. Москва. 1990 г.С. 44-45. 	
32  kurash to'xtamadi. 445 yilda Rim vandallar tomonidan ishdan bo'shatildi,
ular ko'p o'ljalarni olib ketishdi va ko'plab mahbuslarni olib ketishdi. 475-
yilda   Rim   patrisi   Orest   oʻz   oʻgʻli   Romul   Avgustulu   taxtga   oʻtqazib,   uning
nomidan   davlatni   boshqaradi.   Ammo   skyr   Odoacer   boshchiligidagi
"varvar" yollanma askarlar unga qarshi isyon ko'tarishdi. 	
X ULОSA  	
Rim markaziy Italiyadagi boshqa shunga o'xshash jamoalar orasida 	
kichik bir jamoa edi. O'zining mavjudligi uchun kurashib, kichik sivitas 
Roma asta-sekin o'sib boradi, boshqa qo'shni shaharlarni o'zlashtiradi va 
ichki tuzilishida mustahkamlanadi. Qanchalik katta bo'lsa, uning hududi 
tobora kengayib, butun Italiyaga tarqalib, yaqin atrofdagi orollarni 
egallab, O'rta er dengizining butun qirg'oqlariga tarqaladi - va tarix 
sahnasida deyarli butun xalqni o'z hukmronligi ostida birlashtirgan ulkan 
davlat paydo bo'ladi. o'sha davrning madaniy dunyosi; Rim tinchlik bilan 
sinonimga aylandi. 	
Shu   bilan   birga,   Rim   ham   ichki   jihatdan   o‘zgarib   bormoqda:   eski	
patriarxal tuzum barbod bo‘lmoqda, ibtidoiy tirikchilik xo‘jaligi murakkab
iqtisodiy   munosabatlar   bilan   almashtirilmoqda,   antik   davrdan   meros
bo‘lib   qolgan   ijtimoiy   to‘siqlar   cheklanmoqda.   Qullarning   mehnatidan
keng foydalaniladi,  bosqinchilik  urushlari natijasida  ular  tobora ko'payib
bormoqda.   Rim   imperiyaga   aylanadi.   Ilgari   mavjud   bo’lgan   respublika
boshqaruv   tizimi   samarasiz   bo‘lib   bormoqda.   Respublika   monarxiyaga
aylanadi. 	
Rimdagi imperiya davri odatda ikki qismga bo'linadi: asosiylik davri va
hukmronlik davri. Knyazlik hali ham respublika boshqaruv shaklining
tashqi belgilarini saqlab qoldi va hukmronlikka o'tish monarxiyaning	
avtokratiyaga aylanishini anglatardi. Bu o'tish tasodifiy emas edi, u o'sha	
paytda Rim imperiyasida sodir bo'lgan jarayonlar bilan belgilanadi.
Miloddan avvalgi 3-asrdan boshlab. iqtisodiy va siyosiy inqirozning	
dastlabki belgilari paydo bo'ldi; Varvar qabilalari zaiflashib borayotgan	
davlat chegaralariga bostirib kirishdi. Bunday sharoitda faqat kuchli
markazlashgan hukumat imperiyani tartibsizlikdan qutqarib qolishi mumkin edi. Bu bir muncha vaqt to'g'ri edi, lekin oxir-oqibat imperatorlar	
33  avval Rim qo'shinlari, keyin esa imperiyani bosib olgan vahshiy 
qabilalarning rahbarlari qo'lida oddiy qo'g'irchoqlarga aylandilar. 	
Rim   imperiyasining   qulashiga   olib   kelgan   sabablar   orasida   ikki	
guruhni   ajratish   mumkin:   ichki   sabablar   va   tashqi   sabablar.   Albatta,
birinchi   guruh   sabablar   hal   qiluvchi   rol   o'ynadi   va   ikkinchi   guruhga
allaqachon   boshlangan   va   qaytarib   bo'lmaydigan   jarayonni   yakunlash
imkonini berdi. 	
Ichki sabablarga, eng avvalo, quldorlik tuzumining yemirilishi va 	
feodalizmga	o’tishi	kiradi.	Aytish	kerakki,	ushbu 
oʻtishning 	bosqichlarida   qul   mehnatining   tobora   chuqurlashib   borayotgan
samarasizligi, demakki, jamiyat hayotining barcha sohalari ustidan qatʼiy
nazorat   oʻrnatish   zarurati   respublikadan   davlat   boshqaruviga   oʻtishning
zaruriy shartlaridan biri edi. Rimda cheksiz monarxiya. 	
Ijtimoiy   munosabatlarni   tashkil   etishning   feodal   shakllarining	
paydo   bo'lishi,   birinchidan,   alohida   xo'jalik   birliklari   xo'jaligini
naturalizatsiya   qilishni   taqozo   etdi.   Bu   ularga   bir-biridan   va   umuman
davlatdan mustaqil bo'lishga imkon berdi, bu esa parchalanish va virtual
nazoratsizlikka   olib   keldi.   Bu   imperiya   iqtisodiyotiga   ham   putur   etkazdi,
chunki   bir   tomondan   qullarning   mehnati   deyarli   samarasiz   bo'lib   qoldi,
ikkinchidan,   yirik   yer   egalari   xazinaga   soliq   to'lashdan   bosh   tortishlari
mumkin   edi.   Bu   soliqlarning   haddan   tashqari   ko'payishiga   va
ekspluatatsiyaning   kuchayishiga   olib   keldi.   Ikkinchidan,
ekspluatatsiyaning   kuchayishi   qo'zg'olonlarga,   vahshiy   qabilalarga
ommaviy   ketishga   va   zaiflashgan   imperiyaga   doimo   bostirib   kirgan
vahshiylarni   ozod  qiluvchilar   sifatida   qabul   qilishga   olib   keldi.   Bularning
barchasi   iqtisodiyotning   chuqur   inqirozi:   savdo,   hunarmandchilikning
pasayishi, inflyatsiya, soliq zulmining kuchayishi bilan birga keldi.  34  FOY DA LA NILGA N  A DA BIY OTLA R RO'Y X A TI  	
I Asosiy  adabiy ot lar 	
1. Ed. N. Stratos. Athènes, 1986. Vol. 1. P. 149–163. PEACOCK, D. 	Pottery in	
the	 Roma	n world: an ethnoarchaeological approach	. London	; New York	, 	
1982.  P. 34. 
2.Strategies of distinction: the construction of ethnic communities, 300–800	. 	
Leiden, 1998. P. 455 
3.ROSTOVTZEFF, M. I. 	The social and economic history of the Roman Empire	.	
Oxford, 2012. P. 520. 
 4. WITSCHEL, C. “Imperium im Wandel. Das Ende des Römischen Reiches
im Urteil dermodernen Geschichtswissenschaft”. In 	Praxis Geschichte 	1 	
(2014). S. 
411.	5.Strategies of distinction: the construction of ethnic communities, 300–	
800	. 	
istoriograficheskaja tradicija i seminar «Empires Unlimited»”. In 	Vestnik 	
drevnej istorii 	1 (2005). S. 253. 	
5.SHTAERMAN, E. M. “Antichnost’ v sovremennyh zapadnyh istoriko-
filosofskih teorijah”. In 	Vestnik drevnej istorii 	3 (1967). S. 24. 	
6.THOMPSON, E. A. 	Romans and barbarians: the decline of the western 	
empire	. Madison, 1982. P. 54. 	
7.TOJNBI, A. 	Postizhenie istorii. Izbrannoe	. Moskva, 2001. P. 39. 	
8.TOYNBEE, A. J. 	A study of history	. Oxford, 1961. P. 12. 	
9.POHL, W., WOOD, I., REIMITZ, H. (ed.). 	Transformation of frontiers from 	
late antiquity to the Carolingians	. Leiden, 2001. P. 76.  10.VASHHEVA, I. Ju. “Koncepcija pozdnej antichnosti v sovremennoj 
istoricheskojnauke”. In 	Vestnik Nizhegorodskogo universiteta 	6 (2009). S. 	
231. 	
35  11.VROOM, J. 	After antiquity: ceramics and society in the Aegean from the 	
7th to 20th century A.C.: a case study from Boeotia, Central Greece	. Leiden, 	
2003. P.45. 12.WARD-PERKINS, B., BRYAN J. “Luni – the decline and 
abandonment of the Roman town”. In 	Papers in Italian Archeology 	1 	
(1978). P. 313. 	
II Qo’shimcha adabiy ot lar 	
13.WARD-PERKINS, B. “Luni: prosperity of the town and its territory”. In 
Archaeology and Italian society: prehistoric, Roman and medieval studies	. Ed.	
G. Barker, R. Hodges. Oxford, 1981. P. 179. 
14.WARD-PERKINS, B., BRYAN, J. “Two Byzantine houses at Luni”. In 
Papers of the British School at Rome 	49 (1981). P. 98. 	
15.WARD-PERKINS,   B.   “Spezialised   Production   and   Exchange”.   In
Cambridge   Ancient   History	.   (2000).   Ed.   A.   Cameron,   B.   Ward-Perkins,   M.	
Whitby. Cambridge, 2000. P. 346. 
16.WARD-PERKINS, B. 	The fall of Rome and the end of civilization	. Oxford; 	
New York, 2005.  P. 87. 
17.WHITTOW, M. 	The making of orthodox Byzantium, 600–1025	. London, 	
1996. WICKHAM, C. 	The inheritance of Rome: a history of Europe from 400 to	
1000	. New York, 2009. P. 34. 	
18.WIRTH, G. “Anmerkungen zur Vita des Severin von Noricum”. In 
Quaderni catanesidi studi classici e medievali 	1 (1979). P. 266. 	
19.WITSCHEL, C. “Imperium im Wandel. Das Ende des Römischen Reiches
im   Urteil   dermodernen   Geschichtswissenschaft”.   In  	Praxis   Geschichte  	1	
(2014). S. 411. 	
36

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB RIM IMPERIYASI BO’LINISHINING

ASOSIY SABABLARI

1.1Rim imperiyasining G'arbiy va Sharqqa bo'linishi siyosiy sabablari

1.2. Bo’linishdan so’ng Sharqiy Rim imperiyasidagi holat

II.BOB. BO’LINISHDAN SO’NG G’ARBIY RIM IMPERIYASIDAGI HOLAT

2.1. G’arbiy Rim Imperiyasidagi bo’linishdan keyingi holat ahvol

2.2. G’arbiy Rim imperiyasining madaniy holati

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI