Информация о документе

Цена 40000UZS
Размер 5.4MB
Покупки 0
Дата загрузки 31 Октябрь 2026
Расширение docx
Раздел Курсовые работы
Предмет История

Продавец

DocX Seller

Дата регистрации 31 Октябрь 2026

0 Продаж

Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati va o`lkani o`rganish masalasi

Купить
O`ZBEKISTON RESPUBLIKASI OLIY ТA`LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI MIRZO ULUG`BEK NOMIDAGI O`ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI TARIX FAKULTETI Mavzu: Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati va o`lkani o`rganish masalasi. Toshkent 2024 Mavzu: Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati va o`lkani o`rganish masalasi. REJA: Kirish. I-bob. Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati . 1.1 XIX asr o`rtalarida Turkistonda ijtimoiy – siyosiy ahvol. 1.2 Rossiyaning O`rta Osiyoni bosib olishi. II-bob. Rus podsholigining O`rta Osiyoda olib borgan mustamlakachilik siyosati. 2.1 Chor Rossiyasining aholini ko’chirish siyosati va uning oqibatlari. 2.2 Rossiya imperiyasining o`lkani o`rganish masalasi. 2.3 XIX asrning II yarmi va XX asr boshlarida madaniy hayot. Xulosa. Foydalanilgan adabiyotlar ro`yxati. Ilovalar. I-bob. Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati . 1.1 XIX asr o`rtalarida Turkistonda ijtimoiy – siyosiy ahvol. XVIII asr oxiri XIX asr boshlarida Ashtarxoniylar sulolasi o`rnida uchta davlat: Buxoro, Xiva va Qo`qon xonliklari vujudga keldi. Bu davlatlari asosan o`zbek etnik guruhlari (mang`it, qo`ng`irot, ming, kenagas va boshqalar)ning uyushuvi va jipslashuvi zaminida tashkil topdi. Savdo munosabatlari tovar almashuvi xarakterida bo`lganligi natijasida xalqning shakllanishini ta’minlovchi yagona ichki bozor vujudga kelmadi. Bu o`sha davrda O`rta Osiyoning iqtisodiy hayotida turg`unlik holatining asosiy sabablaridan biri edi. Yana bir sababi qishloq xo`jaligida feodal munosabatlarining hukmron mavqei saqlanib qolganligida edi. O`rta Osiyoda ming yillar davomida barcha yerlar xonlar, podsholar, amirlarning xususiy mulki bo`lib, boshqalarga foydalanish uchun berilar edi. Buxoro amirligidagi hosildor yerlarning 2/3 qismi amirga qarashli bo`lib, shundan sug`oriladigan yerlar 2 mln. 450 ming desyatina bo`lgan. XIX asr boshlarida O`rta Osiyo xonliklari ijtimoiy – iqtisoiy taraqqiyot jihatidan qo`shni davlatlarning kopchiligidan orqada edi. Uzoqni ko`ra bilmagan, asosan shaxsiy manfaatlari gadosi bo`lgan xonlar, amirlar, beklar, din xomiylari O`rta Osiyoni iqtisodiy – siyosiy, ijtimoiy va madaniy taraqqiyoti yo`llarini izlamas edilar. Shu tufayli O`rta Osiyo ijtimoiy – iqtisodiy jihatdan juda sekinlik bilan rivojlanar edi. Xonliklar o`rtasidagi nizolar esa taraqqiyotini yanada orqaga surar edi. O`sha davrda Buxoro amirligi territoriyasi bir muncha katta bolib, garbdan Qizilqumdan boshlangan qozoq dashtlari Shimolda Turkistongacha tutashgan: Sharqiy tomoni Oqtov, Qoratov, Shahrisabz tog`lari bilan o`ralgan; Sharqiy shimolda O`ratepa yerlari orqali Qo`qon xonligi orqali janubiy Balx, Andijon, Eron va Xiva xonligiga qarashli yerlar bilan chegaralangan edi. Buxoro amirligi O`rta Osiyoda 5600 ming kvadrat km maydonni egallagan; Xiva xonligi shimoliy g`arbda Sirdaryoning quyi oqimi, Orol bo`yi orqali Qo`qon xonligi va Rossiyaga qarashli Sibir yerlari bilan chegaradosh; Sharqda esa Qizil – Qum orqali Buxoro amirligi bilan; janubda Xuroson tog`larigacha chegaralangan edi. Qo`qon xonligining chegarasi Umarxon davrida (1809 - 1822) Turkiston shahrigacha kengaydi. U Buxoro amirligiga qarashli yerlarni ham bosib olgan edi. 1817-yili Oqmachit qal’asi qurilib, harbiy ahamiyatga ega bolgan qal’aga aylantirildi. XIX asrda O`rta Osiyo shaharlari aholisining soni, ularning tarkibi va o`zgarishi haqida aniq ma’lumotlar yetarli emas. Masalan, Buxoroda Turkistonni ruslar bosib olgunga qadar sayoxatchilar va josuslar ma’lumotiga ko`ra taxminan 1500 xonadon yashagan. 1840-yilda Buxoroda 38 ta karvonsaroy, 9 ta tim, 16 ta shahar hammomi, shahar va shahar atrofida 22 ta bozor bo`lgan. Mayyendorfning fikricha 1820-yilda Samarqandda 50 ming, Toshkentda 20 ming aholi yashagan, Potanining fikriga ko`ra, Qo`qonda 3000 xonadon yashagan, 8 ta bozor bolgan. 1.2 Rossiyaning O`rta Osiyoni bosib olishi va Rus podsholigining O`rta Osiyoda olib borgan mustamlakachilik siyosati. O`rta Osiyo xonliklarni bosib olish niyati Pyotr 1 davrida boshlangan edi. XVII asr boshlarida metallurgiya sanoatini rivojlantirish zarurati qistovida rus hukmdorlari va tadqiqotchilari O`rta Osiyoning boy konlari taqdiri bilan astoydil qiziqdilar. O`rta Osiyoda to`lib – toshib yotgan oltin sochmalari haqidagi ma’lumotlarga xukumat alohida e’tibor berar va shu tufayli Pyotrning shaxsan o`zi o`zbek xonliklari hududiga suqulib kirishi rejasini ishlab chiqqan edi. Pyotr I tajovuzkor siyosatni amalga oshirishi maqsadida O`rta Osiyoga 1714-yilda Preobrajenskiy polkining poruchigi knyaz Aleksandr Bekovich – Cherkasskiy, 1715-yilda kapitan Ivan buxgolts raxbarligida Xivaga ikki marta qo`shin yuboradi. Yurishlarning muvaffaqiyatsiz tugaganiga qaramay Pyotr hukumati o`z niyatidan voz kechmaydi. Pyotr Buxoroga elchi qilib italiyalik Florio Benevenini jo`natadi. Unga “oltin sochmalarining” makonini, u yerga borish yo`llarini aniqlashni topshiradi. Beneveni tarix, jog`rofiya, etnografiya bo`yicha juda ko`p qimmatli ma’lumotlar to`pladi. Uning fikricha, bu ma’lumotlar o`rganilsa, u yerlarda hukmron tariqasida o`rnashib olish uchun birgina kuchli hamla kifoya ekan. Benevenining safari ham muvaffaqiyatsiz tugadi, uning o`zi Buxoro amiridan zo`rg`a qutilgach, Pyotr o`limidan keyin, 1725-yilda Rusiyoga qaytdi. Chor hokimiyati, Pyotr siyosatini davom ettirgan. Chorizm rus – turk munosabatlariga diqqatini qaratdi. Tashqi siyosat Qora dengiz sohillarini bosib olish maqsadi asosida qurildi. O`zbek xonliklari bilan munosabatda esa dastlab harbiy kuch ishlatmasdan, Qozog`iston orqali doimiy savdo muomalalarini o`rnatish yo`lidan borildi. XVIII asr boshlarida har uchala juzning qozoqlari, qalmiq (jung`ar)larning doimiy bosqinlari ostida qolgandi. Qozoq dashti 1723-yilga kelib og`ir ocharchilikni boshdan kechirgani oqibatda katta juz jung`arlarga siyosiy qaram bo`lib qoldi. O`rta juz Buxoroga ko`chib borib, Buxoro xonligiga, kichik juzning bir qismi esa Xiva xonligiga bo`ysundi. Jung`arlarning xataridan saqlanish va o`z hokimiyatini mustahkamlash niyatida katta juz hamda kichik juz xoni Abdulxayrxonni chor xokimiyati bilan yaqinlashuvga undardi. Abdulxayrixon 1730-yilda juzni rus fuqaroligiga qabul qilishni so`rab Ufaga elchi yuboradi. Rusiyo xukumati O`rta Osiyoga hujum qilish uchun ishonchli istehkomga ega bo`lish uchun xonning iltimosini kechiktirmay qondiradi. Ko`pchilik qozoq oqsoqollarining qarshiligiga qaramay, 1730-yilda Kichik juz bilan birga Semekxon boshchiligida O`rta juzning bir qismi ham Rusiyo imperiyasi qo`l ostiga o`tdi. 1721-yili Pyotr I tomonidan Rossiya imperiya deb e’lon qilingan edi. Imperiya o`z iqtisodiy va harbiy qudratini mustahkamlash hamda taraqqiy ettirish niyatida o`zga yurtlar, mamlakatlar yerlarini asta – sekin egallab, buning hisobiga o`z qaddini rostlab oldi. II-bob. Rus podsholigining O`rta Osiyoda olib borgan mustamlakachilik siyosati. 2.1 Chor Rossiyasining aholini ko’chirish siyosati va uning oqibatlari. Shunday qilib, rus podsholigi o`zining asriy maqsadiga erishdi. Asrlar davomida adabiyoti, fani, mehr – oqibatli, ma’rifatparvar, tinchliksevar xalqi bilan jahon e’tiboriga tushgan buyuk Turkiston mustamlakaga aylandi. G`arbda Hazar dengizi va Orol tog`laridan Buyuk Xitoy devorigacha, janubda Eron va Afg`oniston, Sibirgacha bo`lgan Turkiston yerlarining umumiy maydoni 5 mln 733 ming 800 kvadrat km edi. Vatanimiz g`arbini Rossiya bosib olgan bo`lsa, Sharqini 1876-yili xitoylar istilo qildi. Rus bolshevizmi davlat to`ntarishi yasab, ikkiga bo`lingan Turkistonni yana bir necha bo`laklar (jumhuriyatlar)ga bo`lib yubordi. Shunday qilib, erkin, ozod, hur Turkiston mahalliy hukmdorlarning ojizligi tufayli parchalanib bosqinchilarga yem bo`ldi. Turkistonning bosib olinishi burjuaziyasi manfaatlariga to`la mos kelar edi. Rossiya O`rta Osiyoda mustamlakachilik siyosatini avj oldirish uchun avvalo temir yo`l 1 qurilishiga kirishildi. U Qizil – Arvot va Ashxobod orqali 1888-yil 15-mayda Samarqandga yetib keldi. 1889-yilda Maridan Kushkagacha, 1899-yili Toshkent va Andijongacha temir yo`l o`tdi. 1900-1905 yillarda Toshkent – Orenburga temir yo`li qurildi. Natijada o`lkadan ko`plab xomashyo, tabiiy boyliklarni tashib ketish imkoniyati kengaydi. Masalan, Buxorodan chetga sotilgan paxta 1850-1860-yillarda qariyb 50000 pudni tashkil qilgan bo`lsa, 1915-yilga kelib 2 mln pudga, qorako`l teri 30-40 ming donadan, 1,5 mln donaga yetdi. Qishloq xo`jaligida ham katta o`zgarishlar yuz berdi. Sug`oriladigan maydonlar kengaydi, qishloq xo`jalik mahsulotlari ko`paydi. Ayniqsa paxtachilikning rivojlanishiga katta ahamiyat berildi. Amerikadan paxtaning yangi navlari keltirilib katta maydonlarga ekila boshlandi va u boshqa qishloq xo`jalik ekinlarini tobora siqib chiqara boshladi. Natijada Rossiya Turkistonda paxtachilikni rivojlanishi hisobiga chet el paxtasiga to`layotgan bojidan qutildi. 1879-1898 yillarda 203 mln so`m davlat xazinasida qoldi. Shu yillar Turkistonda 1 1880-1889 yillarda Krasnovodsk, Ashxabod, Marv, Chorjoy, Buxoro, Samarqand, Toshkent, Qo’qon, Andijon shaharlarini bog'lovchi O’rta Osiyo temir yo’l qurildi. Rossiyaga 26 mln pud to`la olib ketildi. Amerikadan keltirilayotgan paxtaga nisbatan Turkiston paxtasining 60 mln so`m foyda olindi. Rossiyaga paxta tashib ketish 5 mln puddan 18 ming pudga yetdi. Agar 1900-yilda Rossiyaning paxtaga bo`lgan ehtiyojining 32,6 foizi Turkiston hisobiga qoplangan bo`lsa, 1918-yilda bu ko`rsatgich 55 foizni tashkil qildi. Turkiston xalqlari risqini ham enidan, ham bo`yidan qirqish rejasining yana bir bosqichi ularga Rossiya aholisini ko`chirish orqali amalga oshirildi. 1910- Turkistonda (Sirdaryo, Samarqand va Farg`ona viloyatlarida) dastlabki 124 ta rus 2.2 Rossiya imperiyasining o`lkani o`rganish masalasi. Rossiya O’rta Osiyo yerlarini tez muddat ichida bosib olganligining asosiy sabablari quydagilardan iborat: 1. Rossiyadan farqli o’laroq O’rta Osiyo xalqlarining iqtisodiy jihatidan ortda qolganligi; 2. Tinimsiz davom etgan feodal nizolar natijasida markaziy hokimyatning zaiflashib qolganligi; 3. O’rta Osiyo xonliklari o’rtasida o’zaro hamjihatlikning yo’qligi; 4. Xalq orasidan chiqqan ko’ngillilarning yomon uyushganligi; 5. Xonliklardagi muntazam armiyaning yomon qurollanganligi va h.k. Asosan ana shu sabablar uchta yirik davlatning o’z erkidan osonlik bilan mahrum bo’lishiga olib keldi. O’rta Osiyo Rossiyaning mustamlakasiga aylandi. Rossiya O’rta Osiyoni bosib olgandan keyin ma’muriy boshqarish masalasi kun tartibiga qo’yildi. 1886-yilda imperator Aleksandr II tasdiqlagan «Turkiston o’lkasini boshqarish haqidagi Nizom»da boshqaruv tartibi qonuniy jihatdan rasmiylashtirildi. Unga ko’ra Turkiston general-gubernator ligi beshta viloyatga bo’lindi: Sirdaryo, Farg’ona, Samarqand, Yettisuv, Kaspiy orti viloyatlari shaxsan imperatorning o’zi tayinlagan rus harbiy gubernatorlari boshqarar edi. Bu beshta davlat o’z navbatida uyezd va volostьlarga bo’lib boshqarilgan. Sirdaryo viloyati quyidagi uyezdlarga bo’lib boshqarilgan: Toshkent, Avliyoota, Kazalinsk, Perovsk, Chimkent, Amudaryo bo’limi ham uyezdlarga bo’lingan. Farg’ona viloyatiga Marg’ilon, Qo’qon, Namangan, O’sh uyezdlari kirgan. Samarqand viloyatiga Jizzax, Xo’jand, Samarqand uyezdlari, Yettisuvga esa Verniy, Jarkent, Kopal, Lepsin, Pishpak, Prjevalsk uyezdlari, Kaspiyorti viloyatiga Ashxobod, Krasnovodsk, Marv, Tajan uyezdlari kirgan. Viloyatlarga harbiy gubernatorlar shaxsan rus podshosi tomonidan tasdiqlangan. Uyezd boshliqlari rus armiyasi polkovniklari, uchastka pristavlari esa kapitan unvonidagi zobitlardan tayinlangan. Volostь boshqaruvchilari, yuzboshi- oqsoqollar, ellikboshilar va o’nboshilar esa saylov asosida mahalliy aholi vakillaridan saylangan. «Xalq sudyalari»-qozilar ham aholi tomonidan saylangan. Quyi ma’muriyat aholining sotqin badavlat tabaqa vakillaridan bo’lib, harbiy ma’muriyat ana shularga suyangan. Turkiston general-gubernatori o’z qo’lida harbiy va fuqarolik hokimiyatini birlashtirgan. General-gubernator amir faoliyatini Rossiya imperator siyosiy agentligi (1885-1917) orqali, Xiva xonini esa Amudaryo bo’limi (1873-1918) boshlig’i orqali nazorat qilgan. Markaziy boshqaruvda general-gubernator mahkamasining ham ahamiyati katta bo’lgan. General-gubernator mahkamasi Bosh boshqarmaning ijroiya organi bo’lib, dastlab 4 bo’limdan iborat bo’lgan. Birinchi bo’limda ma’muriy va nazorat ishlarini boshqargan. Ikkinchi bo’lim bosh boshqarmaning moliyaviy-xo’jalik 2.3 XIX asrning II yarmi va XX asr boshlarida madaniy hayot. Chor Rossiyasi O’rta Osiyoni bosib olgach, bu yerda o’zining shovinistik- ma’rifiy siyosatini yurgiza boshladi. Shovinist general Korolkov bu borada o’z tavsiyalarini ishlab chiqdi va imperiya oliy harbiy siyosiy doiralari tomonidan qo’llab-quvvtlandi. General Turkistonda ruslashtirishning tezkor usuli loyihasini ishlab chiqib, Sank-Peterburgga tasdiqlatish uchun jo’natdi. Loyihaga ko’ra ma’naviy, ruhiy, milliy qadriyatlarni targ’ib qilish o’chog’i bilan madrasalardagi ta’limga shovinistik g’oyalarni olib kirish birinchi o’ringa chiqarildi. Madrasalarda rus tilini o’qitish g’oyasi ilgari surildi. Bu g’oyatda nozik va qaltis tadbirni zo’ravonlik bilan emas, aksincha ixtiyoriy asosda amalga oshirilishi lozimligi uqtirildi. Shu maqsadda general Korolkov rus tiliga davlat tili maqomini berish, barcha mahalliy amaldor larga davlat tilini o’rganish uchun 5 yil muddat berish va 15 yildan keyin esa mansabga da’vogar kishilardan faqat ruschani biladiganlarini mingboshi, yuzboshi, qozi va oqsoqol lavozimlariga tayinlashni taklif etdi. Markaz Korolkov g’oyasini qizg’in qo’llab-quvvatladi va tezda ijro etish uchun general- gubernator zimmasiga yukladi. Bu tadbirdan kuzatilayotgan siyosiy maqsad o’zbek xalqi milliy qadriyatlarini va sharqona an’analarini yevropacha ma’naviy-ruhiy muhit bilan almashtirishdan iborat edi. Turkiston o’lkasi qanchalik tez ruslashtirilsa, mustamlakachilik tizimi shuncha mustahkam asosda qurilar, xalqning milliy vatanparvarlik tuyg’usi shuncha tez barham topar edi. Shuning uchun ruslashtirish siyosati birinchi o’ringa chiqarildi. Rus missionerlari va ma’rifatchilari tomonidan Turkistonda dastlabki pravoslav cherkovlari va maktablari ochildi. 1866-yilda Toshkentda birinchi rus- tuzem maktabi 2 ochildi. 1900-yilga kelib bunday maktablarning soni 23 taga yetdi.1876-yilda erkaklar, 1878-yilda esa ayollar gimnaziyasi ochildi. 1894-yilda esa Buxoro amirining xayri-ehsoni tufayli Toshkentda hunar bilim yurti ochildi. 2 Maqsad o’zbek yoshlariga rus tilini o’rgatish va rus turmush tarzini singdirish edi. Bu maktablarning ochilishi ham aslida o’lkada ruslashtirish siyosatini amalga oshirishning muhim belgilardan edi. O’rta Osiyoda hal qilinishi qiyin bo’lgan muammolardan biri-aholi tibbiy yordamini tashkil qilish masalasi edi. Rossiyadan ko’chib keltirilgan harbiy vrachlar, faqat rus ma’muriyati va harbiylar sog’lig’ini saqlash yo’lida xizmat qilgan. 1868-yilda Toshkentda birinchi harbiy lazaret ochilgan va u 30 kishiga mo’ljallangan. 1870-yilda Toshkentda, Samarqandda o’lkada yashovchi rus grajdanlari uchun shifoxonalar qurib ishga tushirilgan. Mahalliy aholiga xizmat ko’rsatish maqsadida 1883-yildan to 1991-yilgacha bo’lgan davrda qator shaharlar- Toshkent, Samarqand, Xo’jand, Qo’qon, Andijon, Namangan, Eski Marg’ilon, Buxoro ambulatoriyalari ochilgan. Ana shu ambulatoriyalar o’sha davrda Turkistonda mahalliy xalq tinkasini quritgan qator-vabo, o’lat, bezgak, terlama, difteriya, chechak kabi infeksion kasalliklarga qarshi kurash olib borgan. XULOSA Xulosa qilib aytganda, XIX asrning oxiri XX asr boshlarida O’rta Osiyo xonliklari taraqqiyotida tanazzul bo’lib, xalqlar o’z erki va ozodligidan mahrum etildi. Xalq ikkiyoqlama zulm ostida (mahalliy amaldorlar va chorizm) ezildi. Shunday sharoitda istiqlol g’oyasi o’rtaga tashlangan milliy ozodlik harakatlapri boshlanib ketdi. Bu kurashlar yillar davomida uzluksiz davom etdi. Chor mustamlakachi ma`murlari Turkiston hududiga bosqinchilarcha qadam bosgan dastlabki kundan boshlab, yerli xalqlarga nisbatar ulug` davlatchilik siyosatini olib bordilar, mamlakat boyliklarini taladilar, shahar va qishloqlarni xonavayron qildilar, zulm, zo`ravonlik asosida insoniy qadriyatlarni yerga urib oyoqosti qildilar. Xayriyatki, buyuk vatanparvar bobolarimiz tikkan qutlug’ qon behuda ketmadi. Turkistondagi istiqlolchilik harakati O’zbekiston Respublikasining mustaqilligiga erishish uchun bo’lgan kurashlar bosqichida muxim rol’ iynab, Vatanimiz yangi tarixining eng shonli sahifalarini tashkil qiladi. I. Раҳбарий адабиётлар IV. Интернет маълумотлари 1-ilova Nodirabegim (1792-1842) (1822-yili Qo`qon xoni, Umarxon vafot etgach, uning 14 yoshli o`g`li Muhamad Alixon (Madaminxon) taxtga otirdi. Xon yosh bo`lgani uchun, davlat ishlarini uning onasi – mashhur shoira Nodirabegim (Mohlaroyim) zimmasiga tushgan. Nodirabegim madaniyat va san’atga ixlosi baland bo`lib bozor va rastalar, masjid va madrasalar, xonaqoh va maqbaralar, hammom va karvonsaroylar qurilishiga alohida ahamiyat bergan). 2-ilova Bolsheviklarga qarshi kurashgan Madaminbek 3-ilova SSSR milliy qo`shinlari. 4-ilova 9-may. G`alaba kuni. 5-ilova Bolsheviklarga qarshi kurash 6-ilova Turkiston 1917-yilda. 7-ilova Rossiya imperiyasining Turkistonni bosib olishi. 8-ilova SSSRni tashkil etish to`g`risida shartnoma imzolash muzokarasi. 9-ilova Rossiya Imperiyasi davrida Samarqand. 10-ilova Jadidchilar. Islohot millat manfaati uchun edi. 11-ilova 1920-1930-yillarda madaniy hayot. 12-ilova Chor Rossiyasining Turkistonni bosib olishiga qarshi xalq harakatlari. M U N D A R I J A: Kirish……………………..….3 I-bob. Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati........................................................ 4-16 1.1 XIX asr o`rtalarida Turkistonda ijtimoiy – siyosiy ahvol………. 4-8 1.2 Rossiyaning O`rta Osiyoni bosib olishi……….. 9-16 II-bob. Rus podsholigining O`rta Osiyoda olib borgan mustamlakachilik siyosati................................................................. 17-27 2.1 Chor Rossiyasining aholini ko’chirish siyosati va uning oqibatlari.......... 17-20 2.2 Rossiya imperiyasining o`lkani o`rganish masalasi………. 21-25 2.3 XIX asrning II yarmi va XX asr boshlarida madaniy hayot........... 26-27 XULOSA………………………… 28 Foydalanilgan adabiyotlar ro`yxati…………………………. 29-30 Ilovalar…………………………. 31-37

MUNDARIJA

Kirish

I-bob. Rossiya imperiyasining o`lkamizdagi mustamlakachilik siyosati

1.1 XIX asr o`rtalarida Turkistonda ijtimoiy – siyosiy ahvol

1.2 Rossiyaning O`rta Osiyoni bosib olishi

II-bob. Rus podsholigining O`rta Osiyoda olib borgan mustamlakachilik siyosati

2.1 Chor Rossiyasining aholini ko’chirish siyosati va uning oqibatlari

2.2 Rossiya imperiyasining o`lkani o`rganish masalasi

2.3 XIX asrning II yarmi va XX asr boshlarida madaniy hayot

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar ro`yxati

Ilovalar

Купить