Salavkilar davlatida ellin madaniyating tarqalishi va aralash madaniyatning tarqalishi

MAVZU:  SALAVKIYLAR DAVLATIDA ELLIN MADANIYATING
TARQALISHI VA ARALASH MADANIYATNING TARQALISHI
MUNDARIJA:
KIRISH……………………………………………………………………………3
I.BOB. ELLINIZMNING MOHIYATI…………………………………...…….5
1.1.  Ellin Misri …………………………………………………………........……..5
1.2.  Makedoniya  ………………………………………………………….......……9
1.3.   Gelinistik   madaniyatning   xususiyatlari   ……………………………....………
11
II.BOB. SALAVKIYLAR DAVLATI ……………………………….....………20
2.1.  Pergam. Attalidlar davlati ……………………………………………….……23
2.2.   Materik   Yunonistoni   va
orollar ……………………………………………….25
2.3.   Ellin madaniyati ………………………………………………………………26
XULOSA   ……………………………………………………………………...
….34
FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR
………………………………………..35  
KIRISH
Kurs   ishining   dolzarbligi:   Salavkiylar   davlati,   Salavkiya,   san'ati,
madaniyati   va   boshqa   ko'plab   sohalardagi   o'zgacha   xususiyatlari   bilan   ajralib
turuvchi   markaziy   Osiyo   davlatlari   guruhiga   mansub   bo'lgan   istoriyaviy
maydonlardan   biridir.   Salavkiyalar,   bugungi   Uzbekiston   hududidagi   Surxondaryo
viloyatining   janubsharq   qismida   joylashgan   edi.   Ularga   o'zgacha   madaniyat,
arxitektura va san'atda boy taraqqiyot bo'lganligi bilan ajralib turiladi. Salavkiylar
davlati   haqida   ko'proq   malumot   olish   uchun,   ularning   tarixiy   yodgorliklarini   va
madaniyatini o'rganishingiz mumkin 1
.
Salavkiylar davlati 8-10 asrlarda joriy bo'lgan davlatdir. Ular, nomadik hayot
olib,   xususan   sirlar   va   uning   davridagi   madaniy   va   san'at   boyicha   yodgorliklari,
qirg'izlar   va   boshqa   nomadik   topluliklar   bilan   hamkorlik   qilib,   o'z   davriga   xos
madaniy   va   san'at   rivojlanishini   ko'rsatishgan.   Iqlim   va   tabiiy   sharoitlari
Salavkiyalar   davlatining   madaniyatini   shakllantirishda   katta   rolni   o'ynagan.
Ularning   arxitektura,   ta'lim,   sanoat,   va   adabiyot   sohasida   boy   xizmatlari   bo'lgan.
Salavkiylar   tarixi   va   ularning   davriga   oid   tafsilotlar,   arxeologik   topishmalar,   va
ilmiy tadqiqotlar orqali o'rganilgan.
Salavkiyalar   davlatining   arxitekturasi   yodgorliklari   o'zining   zarafat   va
birligini o'z ichiga olgan. Shaharlarida joylashgan qirq-ikkiyuz mingdan ortiq aholi
yashagan va ular o'zaro moliyaviy almashuvni rivojlantirgan. Salavkiyalar vaqtida
uning   boshqaruv   tizimi,   saylov   jarayoni,   va   fuqarolar   orasidagi   moliyaviy
munosabatlar   to'g'risida   ma'lumotlarga   ega   bo'lishi   mumkin.   Ularni   madaniy   va
ijtimoiy   jihatdan   tushunib   chiqish   uchun   Salavkiyalar   davlatining   qonun-
hukmronlik tizimini va jamiyatni tashkil etish usullarini o'rganish foydali bo'ladi.
Ellin davri madaniyati san'at, fikr, va siyosat sohasida hamkorlik qilgan davr
sifatida mashhur. Ular poeziya, dramaturgiya, filosofiya va ilmiy tadqiqot sohasida
ajoyib   muvaffaqiyatlar   qo'ldirgan.   Misr,   Mezopotamiya   va   Persiya   bilan   ta'sir
ko'rishadi va o'zining asosiy ma'naviyatini shakllantirdi.
1
 Вощинина А. И. Античное искусство. М., 1962.
3  
Homeros   tomonidan   yozilgan   "Iliada"   va   "Odiseya"   epolari,   ellilar   orasida
adiblikning   uchuvchi   namunasi   sifatida   taniladi.   Filosofiyada,   Sokrat,   Platon   va
Aristotelllar   kabi   mufassallar   o'z   fikrlarini   bayon   qildilar.   Siyosat   sohasida
demokratiya   tizimini   o'rganib   chiqish,   vazirlar   divanlarini   o'z   ichiga   olgan
qo'shnoliklarni,   diplomatik   va   iqtisodiy   muomilalarni   olib   borish   Ellin   davri
siyosatining keyingi turlarini shakllantirdi.
Kurs ishining maqsadi va vazifalari:  San'at sohasida, Parfenon va Akropol
qal'asi   kabi   ob'ektlar   davrning   arxitektura   va   rasm   san'atining   eng   zarafat
namunalarini   tashkil   etishdi.   Heykellik   sohasida   Fidiya   va   Praksitelles   kabi
ustozlar taniladi. Bu davrda tanlangan qalamsozlar va fikr sohiblari orasida Eshil,
Sofokl va Aristofon kabi shoir va dramaturglar hisoblanadi. Ellin davri madaniyati
tarixiy rivojlanish va madaniy imkoniyatlarning kengayishini namoyon qiladi.
Ellin davri, yovuz quruqliklardan, po'lat va bronza asarlaridan boshlab M.ö.
III-ning boshlaridan boshlab M.ö. I asr boshlarigacha kelgan davrdir. Bu davrning
yirik   qismi   "Qadimgi   Ellin   davri"   deb   ataladi   va   u   yovuz   quruqliklarning   tashkil
bo'lgan Assos,  Milet  va Efes shaharlari  bilan bog'liq bo'lgan. Bu  davrda Ippokrat
va   Hipokrat   davri,   filosofiya,   ilmiy   tadqiqotlar,   san'at   va   arxitektura   sohalarida
o'zgarishlar bo'lib, bu muhitning yanada rivojlanishiga olib kelgan.
Madaniyati   qiyofasida,   Ellin   davri   ta'lim,   fikr,   va   san'at   sohasida   boy
rivojlanish   ko'rsatgan.   Bu   davrda   yozma   tillar   o'rniga   yozilgan   grek   tillari   keng
tarqalgan.   Fikrlar   sohasida   esa,   filosofiya,   siyosat   va   madaniyatning   bir   qancha
muhim   mablag'larini   o'rganishingiz   mumkin.   Arxitektura   va   bina   sohasida   Ellin
davri, dorik, jonik va korint ustuvorlarini ishlatgan, va bu stilar klasik arxitektura
asosiy xususiyatlariga aylanib keldi.
Ellin   davri   san'ati,   qal'cha   rasm   san'ati,   va   heykellik   sohasida   katta
muvaffaqiyatlar ko'rishgan. Bu davrda yaratilgan boshqalar orasida "Bosh yuz" va
"Afrodit rodiya" antik sevimli modellari kabi tanilgan asarlar bor.
Kurs   ishining   tuzilishi:   kirish,   ikkita   bob,   har   bobda   ikkitadan   rejalar,
xulosa va foydalanilgan adabiyotlar.
4  
I.BOB. ELLINIZMNING MOHIYATI
1.1. Ellin Misri
Makedoniyalik Iskandarning Sharqqa yurishlari vaqtidan boshlab,   O’rtayer
dengizining   katta   qismi   Misr,   Kichik   va   Old   Osiyo,   uning   atrofidagi   hududlar,
O’rta Osiyoning janubiy va markaziy Osiyoning bir qismi, Hind daryosining quyi
oqimigacha   ularning   tarixiy   taraqqiyotini   yangi     Ellin   davri   boshlandi.   “Ellin”
tushunchasi tarix fanida birinchi marta XIX asrning birinchi yarmida nemis olimi I.
Droyzen tomonidan kiritildi. Droyzen bu tushunchani makedoniyalik Iskandarning
bosqinchilik   yurishlaridan   keyingi   katta   tarixiy   davrga   nisbatan   qo’lladi   va   uni
mazmunini madaniy soha bilan chekladi. 
XX   asrning   50-yillar   boshlaridan   ko’pchilik   tarixchilar   Elliniz   davrini
siyosiy-iqtisodiy, madaniy-mafkuraviy sohalarda  Ellin (g’arb) va  mahalliy (sharq)
hayotining     sintezi   deb     qabul   qildilar.   Bu   sintez   qadimgi   Sharqning     ko’pgina
hududlarini   yunon-makedon   istilolari   oqibatida     aniq   tarixiy   vaziyatda   amalga
oshdi.
Ellin   davrinini   uch   yuzlik   xronologik   davri   uch   tizimli     izchil   bosqichga
bo’linadi.   Birinchi   bosqich   Iskandarning   Sharqqa   yurishlari,   uning     bepoyon
davlatining tashkil topishi va  diadoxlar urushlari natijasida bu davlatni yemirilishi
(er. avv. 334-281-yillar)ni o’z ichiga oladi. Ikkinchi bosqich (er. avv. 280- er. avv.
II   asr   o’rtalari)-yunon-sharq   davlatchiligi,   iqtisodiyot   va   madaniyatning   gullab-
yashnash   davri,   Ellin   davrini   yetuklik   bosqichi.   Uchinchi     bosqich   er.   avv.   II   asr
o’rtalaridan     ellin   davlatchiligini   oxir-oqibatda   yemirishga   olib   kelgan   tushkunlik
belgilarini   yaqqol   ko’rinishi,   so’ngi   Ellin   davlati   ptolemeylar   Misrining   er.   avv.
30-yilda halokatga uchrashi va uning Rim davlati tarkibiga qo’shib olinishhi bilan
belgilanadi.   Bu   vaqt   Ellin     tafakkurini   yaqqol     so’nish   davri   edi.   Ilgari   Ellin
davlatlariga   qarashli   butun   hudud   g’arbda   Rim     sharqda   Parfiya   davlatlari
tomonidan bo’lib olindi 2
. 
Boshqa sharqdagi ellin davlatlari kabi Ptolemeylar podsholigi ham bir necha
ming   yillik   madaniyat   va   qadimiy     an’analar   rivojlangan   qadimgi   sharq
2
 Вощинина А. И. Античное искусство. М., 1962.
5  
mamlakatlaridan   birini   bosib   olish   natijasida   paydo   bo’ldi.   Ptolemeylar   davlati
ellin   davlatlari   ichida   eng   boyi   va   bepoyoni   edi.   Ptolemeylar   sulolasi   100   yil
davomida   faol   harakat   qilib   Misrni   haqiqiy   imperiyaga   aylantirdilar.   Uning
yadrosini       Misrning   an’anaviy   tarixiy   chegaralari   tashkil   qildi.   Ellin   Misrining
sharqiy   chegaralari   Ptolemey   hukmdorlarning   tashqi   siyosati   yutuqlari   va
mag’lubiyatlari   bilan   o’zgarib   turdi.   Er.   avv.   III   asr   boshlarida   Ptolemeylar
Misrdan   tashqari   Sharqiy   o’rtayerdengizi   qirg’og’ining   barcha   orollarini   nazorat
qildilar.   Lekin   Salavkiylar   va   Makedoniya   bilan   bir   necha   urushlar   natijasida   er.
avv. II asr boshlarida bu hududlar Misrdan ajralib ketdi.
Misrda   hukmronlik   qilgan   ellin   sulolasining   asoschisi   Ptolemey   Lag
makedon   zodagonini   o’g’li,   harbiy   boshliq,   Iskandarning   safdoshi   edi.   U   o’zi
keksayib,   o’z   tabiiy   o’limi     bilan   vafot   qilgan   Iskandarning   yagona   diadoxi   edi.
Antik   mualliflar   Ptolemey   Lagni   Soter   (Qutqaruvchi)   deb   nomlaydilar,   chunki   u
misr xalqini  Iskandar tayinlagan noib Kleomen zulmidan ozod qilgan hisoblanadi.
Bosqinchilar   mamlakat   boshqaruvida     minglab   yillar   davomida   saqlanib
qolgan   an’anaviy,   ma’muriy   tizimini   saqlab   qoldilar,   faqat     yuqori   lavozimlarda
turgan   fors   va   Misr   amaldorlarini   o’rniga   yunon-makedonlar   o’tqazildi.
Ptolemeylar   qadimgi   fravn-podshoning   mutlaq   hokimiyati,   ko’p   tarmoqli   davlat
apparatini,   ko’p   sonli   amaldorlarni,   qat’iy   markazlashgan   davlat   hokimiyatini   va
uni mamlakat xo’jalik hayotiga faol aralashivuni saqlab qoldilar.   
Yangi   sulola   Misr   firavnlaridan   mamlakatni     hududiy   bo’linishini,   nom
tizimini     meros   qilib   oldilar.   Faqat   nomlar   sonlarini   o’zgartirib,   qayta   tashkil
qildilar.   Dastlab   nomlarni   podsho   tayinlagan   nomarxlar   boshqardilar.   Er.   avv.   III
asr oxiridan boshlab nomarxlar qo’lida hududning moliyaviy sohasigina qoldirilib,
ularning   oliy   ma’muriy   hokimiyati   harbiy   soha   bilan   strateglarga   berildi.
Ptolemeylar mamlakatni iqtisodiyoti va mafkurasida muhim o’rin tutgan mahalliy
kohinlarni   va   ibodatxonalarni   firavnlar   davridagidek   o’zgarmagan   holda   saqlab
qoldilar,   lekin   ularning   faoliyati   davlat   nazoratiga   olindi.   Ibodatxonalar   oldida
podshoning   maxsus   vakillari   epstatlar   kohinlarning   diniy   va   iqtisodiy     faoliyati
ustidan nazorat qilib turdilar. 
6  
Yunon-makedonlar kelishi arafasida Misrning iqtisodiyoti  so’ngi tosh davri
ibtidoiy   texnikasi   darajasida   bo’lib,   faqatgina   qisman   takomillashtirilgan   mis   va
bronza   qurollariga   asoslangan   edi.   Yunon-makedonlar   kelishi   bilan   mamlakat
xo’jaligida   haqiqiy   to’ntarish   bo’ldi:     qishloq   xo’jaligida   temir   mehnat   qurollari
paydo   bo’ldi,   Bobildan   seyalka   olib   kelindi.   Qishloq   xo’jaligida   yangi   texnik
moslamalar   vino   va   zaytun   yog’ini   olish   uchun   vintli   pres   (Arximed   vinti)dan
foydalana boshlanishi dehqonlarni  mehnatini yengillashtirdi. Yangi  ekinlar paydo
bo’ldi   va   ishlov   beriladigan   yer-maydonlarining   hosildorligi   keskin   o’sdi.   Firavn
Nexo   kanali   qayta   tiklandi,   tashlab   qo’yilgan   ko’plab   yerlar   o’zlashtirilib,
irrigatsiya inshootlari qayta ishga tushirildi.
Hunarmandchilik   shaharlarda   to’planib,   qishloq   xo’jaligida   qaraganda   bu
sohada   qul   mehnati   keng   qo’llandi.   Hunarmandchilik   mahsulotlari   bozor   uchun
ommaviy   ravishda   ishlab   chiqarildi.   Kemasozlik   uy-joy     va   jamoat   binolarini
qurilishi,   metal   va   keramik   idish-tovoqlar,   gazlamalr,   mebellar,   zargarlik
buyumlari tayyorlash keng rivojlandi. Yuqori sifatli hunarmandchilik mahsulotlari
eksport qilindi. 
Ptolemey   I   savdo-hunarmandchilik,   qishloq   xo’jaligini   rivojlantirish
maqsadida o’z tanga pullari oltin stater, kumush tetradraxma va mis  obollarni zarb
qila boshladi. Oltin va kumush qazish, tanga zarb qilish, turli xil pul ayirboshlash
davlat   monopoliyasiga   aylantirildi,   hamda   chet   el   tanga   pullarini   ishlatish
taqiqlandi.   Misr   iqtisodiyoti   va   tashqi   savdosida   o’ziga   xos   qog’oz   vazifasini
bajargan papirusni ishlab chiqarish ham davlat monopoliyasiga aylantirildi.
Ptolemey  I  va  Misrni   boshqargan  uning vorislari  (Ptolemey II,  Filadelf   III,
Everget III, Filopator IV, Epifan V)     deyarli yuz yil davomida faol tashqi siyosat
olib   borib,   Ellin   dunyosida   yetakchilik   qilishga     da’vo   qildilar.   Ptolemey   V
Epifanning er. avv. 180-yil o’limidan keyin tashqi  siyosatda qiyinchiliklar tug’ila
boshlandi, tushkunlikning uzoq davri boshlanib, er. avv. 30-yilda Rim istilosi bilan
tugallandi.
Er.   avv.   III   asr   o’rtalarida   Misr   kuchli   harbiy   flot   va   qo’shinga   ega   edi.
Ptolemeylarning   asosiy   raqibi   Makedoniya,   Bobil   va   Kichik   Osiyodagi   ba’zi
7  
davlatlar   edi.   Ptolemey   IV   Filopator   davri   (er.   avv.   222-205-yillar)   Misr   tashqi
siyosiy   yutuqlarining   eng   oliy   nuqtasi   bo’ldi.   Misrning   mavqei   Old   Osiyoda
kuchayib ketdi, lekin bu vaqtinchalik edi.    
Er.   avv.   70-yillardan   boshlab,   Rim   davlati   Misrning   ichki   ishlariga   faol
aralasha   boshladi.   Ptolemey   sulolasining   bir   necha   vakillari   Rim   yordami   bilan
hokimiyatni   boshqardilar.   Sulolaning   so’ngi   vakili   Kleopatra   VII   ham     rimliklar
yordamida taxtga keldi.
8  
1.2. Makedoniya
Ptolemeylar   Misri   Salavkiylar   davlati   bilan   bir   qatorda   Makedoniya   ellin
dunyosining katta davlatlaridan biri edi. Diadoxlar urushlaridan so’ng Makedoniya
tushkunlik holatida   edi. Aholini  katta qismi  Iskandar  yurishlari  davrida   sharqqa
ko’chgan   edi.   Antigonidlar   olib   borgan   doimiy   urushlar   shimoldagi   varvar
qabilalarini xavfi makedon iqtisodi va davlatini zaiflashtirdi. Antigonidlar xo’jalik
hayotini   qayta   tiklash,   aholini   ko’paytirishga   e’tibor   berishga     majbur   bo’ldilar.
Shu sababli yangi shaharlar  qurilib, eskilari qayta tiklandi, bo’sh yotgan  yerlarga
aholi  ko’chirildi,  konlar   qazildi.  Kemasozlik  rivojlandi,  qurilish  yog’ochlari   bilan
qizg’in savdo qilindi.
Iqtisodiyotni   asosini   erkin   dehqon     mehnati   yetakchi   bo’lgan   qishloq
xo’jaligi tashkil etar edi. Podshoga faqat o’rmon va qazilma boyliklar tegishli edi.
Ellin Makedoniyasiga podsho hokimiyati ba’zi bir eski belgilarini meros qilib oldi:
qo’shin   yig’ini   avvalgidek   podshoni   taxtga   chiqish   vaqtidagi   o’z   ahamiyatini
saqlab qoldi, u oliy sudya rolida chiqar edi.
Makedoniyadagi   beqaror   vaziyat   Iskandar   vafotidan   keyin   qariyb   ellik   yil
davom etdi.  Er. avv. 276-yilda Kassandrning nevarasi, galat (kelt)lar hujumini ikki
marta   qaytargan.   Yunonistondagi   vaziyatni   barqaror     qilgan   Antigon   276-yilda
taxtga   chiqdi.   Antigon   va   uning   avlodlari   Makedoniyani   Rim   bosib   olgunga   (er.
avv.   168-yilgacha)   qadar   boshqardilar.     Antigonidlar   uchun   Yunonistonni
bo’ysundirib turish juda qiyin siyosiy muammo edi.
Bu   davrda   manfaatlari   bir-biriga   zid   bo’lgan   yunon   polislari     turli
ittifoqlarga   birlashib,   urush     olib   borar   edilar.   Makedoniya   ham   bir   necha   yunon
polialri  kirgan Ellin ittifoqiga boshchilik  qildi  va yunon shaharlari  ichki  ishlariga
faol aralashdi. 
Rim   va   Ptolemeylar   yunon   polislarini   Makedoniyaga   qarshi   chiqishlarini
qo’llab-quvvatladilar. ikkinchi puni urushlari vaqtida Makedoniya Gannibal   bilan
ittifoq   tuzdi.   Bunga   qarshi   Rim   Perga   va   Peloponnesning     bir   necha   polislarini
Makedoniyaga   qarshi chiqishga undadi.   Natijada er. avv. 215-206-yillar birinchi
9  
makedon   urushi   yuz   berdi.   Karfagenni   Gannibal   ustidan   g’alabasi   Makedoniya
podshosi Filipp V ni Italiyaga  yurish xavfini yo’q qildi. 
G’ayratli   podsho   Filipp   V     Salavkiylar   bilan   ittifoq   bo’lib   zaiflashgan
Ptolemeylarni   Kichik   Osiyo   va   Egey   mulklarini     bosib   oldi.   Italiya,   Pergam   va
Rodos  bunga qarshi chiqib Rimdan  yordam so’radilar. Natijada ikkinchi makedon
urushi   (er.  avv.  200-197  yillar)   boshlandi.    Fessaliyadagi   er.  avv.   197-yildagi  hal
qiluvchi jangda Makedoniya yengildi. U Yunoniston va Kichik Osiyodagi  barcha
mulklaridan ajraldi.
Filipp   V   ning   o’g’li   Persey   (er.   avv.   179-168   yillar)   makedoniyani   avvalgi
qudratini   qayta   tiklashga   urindi.   Ammo   Rim   bilan   urushda   (uchinchi   makedon
urushi er. avv. 171-168 yillar) Pidna yonidagi jangda yengildi. Makedoniya hududi
g’oliblar   o’rtasida   to’rt   okrugga   bo’lindi.   Er.   avv.   148-yilda   Andriskni     Rimga
qarshi qo’zg’olonidan so’ng Makedoniya  Rim provinsiyasiga aylantirildi.
10  
1.3. Gelinistik madaniyatning xususiyatlari
Ellinizm   davri   bir   qator   mutlaqo   yangi   xususiyatlar   bilan   ajralib   turardi.
Qadimgi   tsivilizatsiya   maydonining   keskin   kengayishi   hayotning   deyarli   barcha
sohalarida   keng   hududlarda   yunon   va   Sharqiy   elementlarning   o'zaro   ta'siri   qayd
etilganda sodir bo'ldi. III-I asrlarning asosiy madaniy hodisalaridan biri. Miloddan
avvalgi   e.,   shubhasiz,   e'tiborga   olish   kerak   Mahalliy   aholining   ellenizatsiyasi
sharqiy   hududlarda,   bosib   olingan   erlarga   to'kilgan   yunon   ko'chmanchilari   oqimi
bilan   bog'liq.   Ulardan   amalda   farqlanmaydigan   yunonlar   va   makedoniyaliklar
ellinistik   davlatlarda   tabiiy   ravishda   eng   yuqori   ijtimoiy   mavqeni   egallagan.
Aholining   ushbu   imtiyozli   qatlamining   obro'si   Misr,   Suriya,   Kichik   Osiyo
zodagonlarining   muhim   qismini   o'zlarining   turmush   tarziga   taqlid   qilishga,
qadimgi qadriyatlar tizimini idrok etishga undadi.
Ellinizatsiyaning   eng   kuchli   mintaqasi   Sharqiy   O'rta   er   dengizi   edi.   Yaqin
Sharqda badavlat oilalar uchun bolalarni ellin ruhida tarbiyalash yaxshi shakl edi.
Natijalar uzoq kutilmadi: ellinistik mutafakkirlar, yozuvchilar, olimlar orasida biz
Sharqdan   ko'plab   odamlarni   uchratamiz   (ular   orasida   faylasuf   Zeton,   tarixchilar
Maneto va Berossus eng mashhur).
Balki   istisno,   ellinizatsiya   jarayonlariga   o'jarlik   bilan   qarshilik   ko'rsatgan
yagona   hudud  Yahudiya   edi.   Yahudiy  xalqining   madaniyati   va   dunyoqarashining
o'ziga   xos   xususiyatlari   uning   etnik,   kundalik   va   ayniqsa   diniy   o'ziga   xosligini
saqlash   istagini   belgilab   berdi.   Xususan,   yunonlarning   politeistik   e'tiqodlari   bilan
solishtirganda   diniy   taraqqiyotning   yuqori   bosqichini   ifodalovchi   yahudiy
monoteizmi   har   qanday   kult   va   teologik   g'oyalarni   tashqaridan   o'zlashtirishga
qat'iy   to'sqinlik   qildi.   To'g'ri,   2-1-asrlardagi   ba'zi   yahudiy   podshohlari.   Miloddan
avvalgi   NS.   (Aleksandr   Yashgay,   Buyuk   Hirod)   ellin   madaniy   qadriyatlarining
muxlislari  edi.  Ular   mamlakat   poytaxti  Quddusda  yunoncha  uslubda  monumental
binolar   barpo   etishdi,   hatto   sport   o‘yinlarini   tashkil   etishga   ham   harakat   qilishdi.
Ammo   aholi   tomonidan   bunday   tashabbuslar   hech   qachon   qo'llab-quvvatlanmadi
va ko'pincha yunonparastlik siyosatini amalga oshirish o'jar qarshilikka duch keldi.
11  
Umuman   olganda,   Sharqiy   O'rta   er   dengizida   ellenizatsiya   jarayoni   juda
shiddatli   kechdi.   Natijada   ko'p   asrlar   davomida   butun   mintaqa   bo'ldi   yunon
madaniyati   va   yunon   tili   sohasi.   Bu   ellinizm   davrida   alohida   lahjalar   asosida
birlashish   jarayonlari   jarayonida   (klassik   Attikaning   eng   katta   roli   bilan)   yagona
yunon   tili   shakllandi   -   koine.   Shunday   qilib,   Iskandar   Zulqarnaynning
yurishlaridan   so'ng,   Ellin   dunyosi   avvalgi   davrlardagi   kabi   nafaqat   Gretsiyani,
balki   butun   keng   ellinlashgan   Sharqni   o'z   ichiga   oldi.   Albatta,   Yaqin   Sharq
mahalliy madaniyatining o'ziga xos  an'analari  bor  edi  va bir  qator  mamlakatlarda
(Misr,   Bobiliya)   ular   yunonlardan   ko'ra   ancha   qadimiyroq   edi.   Yunon   va   Sharq
madaniy   kelib   chiqishi   sintezi   muqarrar   edi.   Bu   jarayonda   yunonlar   faol   tomon
bo'lgan,   bunga   yunon-makedoniyalik   bosqinchilarning   mahalliy   aholi   mavqeiga
nisbatan   yuqori   ijtimoiy   mavqei   yordam   bergan,   bu   esa   qabul   qiluvchi,   passiv
tomon   rolida   bo'lgan.   Sobiq   Fors   davlati   yerlarida   turmush   tarzi,   shaharsozlik
usullari,   adabiyot   va   san’at   “me’yorlari”   –   bularning   barchasi   hozirda   yunon
namunalari   bo‘yicha   qurilgan.   Sharq   madaniyatining   yunonlarga   qarama-qarshi
ta'siri ellinistik davrda unchalik sezilmaydi, garchi u ham sezilarli bo'lgan. Lekin u
jamoat   ongi   darajasida   va   hatto   ongsiz   ong   darajasida,   asosan,   diniy   sohada
namoyon bo'ldi. Ellinistik madaniyat rivojlanishining muhim omili o'zgarish bo'ldi
siyosiy   vaziyat.   Yangi   davr   hayotini   ko'p   sonli   urush   siyosatlari   emas,   balki   bir
qancha   yirik   davlatlar   belgilab   berdi.   Bu   davlatlar   o z   mohiyatiga   ko ra   faqatʻ ʻ
hukmron   sulolalar   bilan   farq   qilar,   sivilizatsiyaviy,   madaniy,   tilshunoslik   nuqtai
nazaridan   ular   bir   butun   edi.   Bu   sharoitlar   ellinistik   dunyoda   madaniy
elementlarning   tarqalishini   osonlashtirdi.   Ellinizm   davri   buyuk   davr   bilan   ajralib
turardi aholining harakatchanligi, lekin bu ayniqsa “ziyolilar”ga xos edi.
Agar   oldingi   davrlardagi   yunon   madaniyati   polis   bo'lsa,   u   holda   ellinizm
davrida   birinchi   marta   yagona   madaniyatning   shakllanishi   haqida   gapirish
mumkin. jahon madaniyati.
Jamiyatning   bilimli   qatlamlarida   polis   kollektivizmi   nihoyat   almashtirildi
kosmopolitizm-   "kichik   vatan"   (o'z   siyosatining)   emas,   balki   butun   dunyo
fuqarolari   bo'lish   hissi.   Kosmopolitizmning   tarqalishi   bilan   chambarchas   bog'liq
12  
holda   individualizm   kuchaydi.   Madaniyatning   barcha   sohalarida   (din,   falsafa,
adabiyot,   san'at)   endi   u   fuqarolar   jamoasi   emas,   balki   hukmronlik   qiladi.   alohida
shaxs,   barcha   intilishlari   va   his-tuyg'ulari   bilan.   Albatta,   kosmopolitizm   ham,
individualizm   ham   IV   asrda   namoyon   bo'ldi.   Miloddan   avvalgi   e.,   klassik   polis
inqirozi   davrida.   Ammo   keyinchalik   ular   faqat   intellektual   elitaning   ayrim
vakillariga   xos   bo'lib,   yangi   sharoitlarda   ular   hukmron   munosabatning
elementlariga aylandi.
Ellinistik   davrning   madaniy   hayotidagi   yana   bir   muhim   omil   faollik   edi
madaniyatni   davlat   tomonidan   qo'llab-quvvatlash.   Boy   monarxlar   madaniy
maqsadlar   uchun   hech   qanday   mablag'ni   ayamasdilar.   Ma’rifatparvar   sifatida
tanilish, yunon olamida shuhrat qozonish maqsadida ular o‘z saroylariga mashhur
olimlar,   mutafakkirlar,   shoirlar,   san’atkorlar,   notiqlarni   taklif   etib,   ularning
faoliyatini   saxovatpeshalik   bilan   moliyalashtirdilar.   Albatta,   bu   ellinistik
madaniyatga   ma’lum   darajada   “sud”   xarakterini   bermay   qo‘ymasdi.   Intellektual
elitaga   endi   o‘z   “xayr-ehsonchilari”   –   qirollar   va   ularning   atrofidagilar   rahbarlik
qilardi.   Ellinistik   davr   madaniyati   klassik   davr   polisidan   erkin   va   siyosiy   ongli
yunon uchun nomaqbul bo'lib tuyuladigan bir qator xususiyatlar bilan tavsiflanadi:
adabiyot,   san'at   va   falsafadagi   ijtimoiy-siyosiy   masalalarga   e'tiborning   keskin
pasayishi,   ba'zan.   hokimiyatdagilarga   nisbatan   ochiq   xizmatkorlik,   "odoblilik",
ko'pincha   o'z-o'zidan   maqsad   bo'lib   qoladi.   Karnak.   Everget   Ptolemey   III   ustuni.
Fotosurat
Ayniqsa   faol   madaniy   siyosat   ellinistik   dunyoning   eng   boy   monarxlari   -
Misr   Ptolemey   tomonidan   amalga   oshirildi.   Bu   sulolaning   asoschisi   diadochi
Ptolemey I III asr boshlarida allaqachon kashf etilgan. Miloddan avvalgi NS. uning
poytaxti Iskandariyada, barcha madaniy tadbirlar markazi, ayniqsa adabiy va ilmiy,
-   Mussi(yoki   muzey).   Musey   yaratilishining   bevosita   tashabbuskori   faylasuf
Demetriy   Falerlik   edi,   u   surgundan   keyin   Misrga   qochib,   Ptolemey   xizmatiga
kirgan Afinaning sobiq zolimidir.
Musay   butun   yunon   dunyosidan   Iskandariyaga   taklif   qilingan   olimlar   va
yozuvchilarning   hayoti   va   faoliyati   uchun   binolar   majmuasi   edi.   Yotoq   xonalari,
13  
ovqat xonalari, bog'lar va dam olish va sayr qilish uchun galereyalardan tashqari, u
o'z   ichiga   ma'ruza   zallari,   ilmiy   tadqiqotlar   laboratoriyalari,   hayvonot   bog'i,
botanika   bog'i,   rasadxona   va,   albatta,   kutubxonani   o'z   ichiga   olgan.
Ptolemeylarning   mag'rurligi,   Iskandariya   kutubxonasi   qadimiy   dunyoning   eng
yirik   kitob   ombori   edi.   Ellinistik   davrning   oxiriga   kelib,   unda   700   000   ga   yaqin
papirus varaqlari mavjud edi. Kutubxona rahbari odatda taniqli olim yoki yozuvchi
bo'lgan   (turli   davrlarda   bu   lavozimni   shoir   Kallimax,   geograf   Eratosfen   va
boshqalar egallagan).
Misr   podshohlari   bu   haqda   g'ayrat   bilan   g'amxo'rlik   qilishdi,   iloji   bo'lsa,
barcha kitob "yangiliklari" ularning qo'liga tushdi. Farmon chiqarildi, unga ko'ra u
erda   bo'lgan   barcha   kitoblar   Iskandariya   bandargohiga   kelgan   kemalardan
musodara   qilindi.   Ulardan  nusxalar   tayyorlanib,  egalariga   berildi   va  asl   nusxalari
Iskandariya   kutubxonasida   qoldirildi.   Bu   "bibliofil   monarxlar"   ayniqsa   noyob
namunalarni   yaxshi   ko'rar   edilar.   Shunday   qilib,   Ptolemeylardan   biri   Afinada   -
go'yoki   bir   muncha   vaqt   -   yunon   klassiklarining   eng   yaxshi   asarlarining   rasman
tasdiqlangan   matnini   o'z   ichiga   olgan   eng   qimmatli,   noyob   kitobni   oldi:   Esxil,
Sofokl   va   Evripid.   Misr   podshohi   Afina   hukumatiga   katta   jarima   to'lashni   afzal
ko'rib, kitobni qaytarib bermoqchi emas edi.
Pergamon   qirollari   kutubxonani   jamlashda   faol   qatnashganlarida,
Ptolemeylar   raqobatdan   qo rqib,   papirusni   Misrdan   tashqariga   olib   chiqishniʻ
taqiqladilar.   Inqirozni   yozma   materiallar   bilan   engish   uchun   Pergamda   ixtiro
qilingan   pergament-   maxsus   qayta   ishlangan   buzoq   terisi.   Pergament   kitoblari
kodeksning   tanish   shakliga   ega   edi.   Biroq,   Pergam   shohlarining   barcha   sa'y-
harakatlariga   qaramay,   ularning   kutubxonasi   Iskandariyanikidan   past   edi   (u   erda
200 mingga yaqin kitob bor edi).
Yirik   kutubxonalarning   yaratilishi   ellinistik   madaniyatda   yana   bir   yangi
voqelikni   belgilab   berdi.   Agar   polis   davrining   madaniy   hayoti   asosan   klassik
Yunonistonda notiqlikning rivojlanishiga hissa  qo'shgan ma'lumotni  og'zaki  idrok
etish   bilan   belgilanadigan   bo'lsa,   hozir   juda   ko'p   ma'lumotlar   yozma   ravishda
tarqatiladi.   Adabiy   asarlar   endi   jamoat   joyida   qiroat   qilish   uchun   emas,   ovoz
14  
chiqarib o'qish  uchun  emas,  balki   tor   doirada  yoki  o'zi  bilan  yolg'iz o'qish   uchun
yaratilmaydi   (ehtimol,   ellinizm   davrida   "o'z-o'zidan"   o'qish   amaliyoti   paydo
bo'lgan. tarixda birinchi  marta paydo bo'ldi). Notiqlar, asosan,  kuchli  hukmdorlar
saroyida   notiqlik   bilan   porlashardi.   Ularning   nutqlari   endi   fuqarolik   pafosi   va
ishontirish   kuchi   bilan   emas,   balki   mazmundan   shakl   ustun   bo‘lgan   uslubning
dabdabali va sovuqqonligi, texnik mukammalligi bilan ajralib turardi.
Ellinistik davrda eng yirik yunon madaniyat markazlari Bolqon Gretsiyasida
emas,   balki   Sharqda   joylashgan.   Bu   birinchi   navbatda   Iskandariya,   ilm-fan,
she'riyat,   me'morchilik   rivojlangan.   Boylarda   Pergam,   kutubxonadan   tashqari
ajoyib   haykaltaroshlar   maktabi   ham   bor   edi.   Xuddi   shu   maktab   u   bilan
raqobatlashdi   Rodos   ;   bu   orol   ham   ritorik   ta'lim   markaziga   aylandi.   Biroq,   ular
yunon   dunyosi   va   qadimgi   odamlarning   ma'naviy   va   madaniy   hayotidagi   etakchi
rolini   saqlab   qolishda   davom   etdilar   Afina   ,   eng   muhim   falsafiy   maktablar   hali
ham joylashgan bo'lib, Dionis teatri sahnasida muntazam ravishda teatrlashtirilgan
tomoshalar namoyish etilgan.
Pergamon qurbongohi. Qayta qurish
Ushbu   matn   kirish   qismidir."Germaniya   tarixi"   kitobidan.   1-jild.   Qadimgi
davrlardan   Germaniya   imperiyasining   tashkil   topishigacha   muallif   Bonwetsch
Bernd   "Qadimgi   Yunoniston"   kitobidan   muallif   Lyapustin   Boris   Sergeevich
GELINISTON   MADANIYATI   XUSUSIYATLARI   Ellinizm   davri   bir   qator
mutlaqo   yangi   xususiyatlar   bilan   ajralib   turardi.   Qadimgi   tsivilizatsiya
maydonining   keskin   kengayishi,   yunon   va   yunonlarning   o'zaro   ta'sirida   sodir
bo'ldi. "Qadimgi davrlardan Germaniya imperiyasining yaratilishigacha" kitobidan
muallif Bonwetsch Bernd Nemis madaniyatining rivojlanish xususiyatlari Ilk yangi
davrning   o'tish   davri,   ruhiy   va   ijtimoiy   o'zgarishlar,   gumanistik   g'oyalarning
tarqalishi   nemis   yerlarining   madaniy   rivojlanishiga   sezilarli   ta'sir   ko'rsatdi.   Eng
kuchli   ta'sir   etuvchi   omillardan   biri   edi   "Maya   xalqi"   kitobidan   muallif   Rus
Alberto Madaniyatning xususiyatlari Klassik essesida Kirxgof Shimoliy va Janubiy
Amerikaning   yuqori   va   quyi   dehqonlarining   bir   nechta   kichik   guruhlarini   ajratib
ko'rsatadi:   And   mintaqasining   yuqori   dehqonlari   va   qisman   Amazon   xalqlari,
15  
Janubiy   Amerika   va   Antil   orollarining   quyi   dehqonlari,   yig'uvchilar   va
yig'uvchilar. muallif Kerov Valeriy Vsevolodovich
2.   Qadimgi   rus   madaniyatining   xususiyatlari   2.1.   Umumiy   xususiyatlar.
Qadimgi   rus   madaniyati   yakka   holda   rivojlanmagan,   balki   qo'shni   xalqlar
madaniyati   bilan   doimiy   aloqada   bo'lgan   va   o'rta   asrlar   Evrosiyo   madaniyati
rivojlanishining umumiy qonuniyatlariga bo'ysungan.
"Qadimgi   davrlardan   XXI   asr   boshlarigacha   Rossiya   tarixining   qisqacha
kursi" kitobidan. muallif Kerov Valeriy Vsevolodovich
Rus   madaniyatining   xususiyatlari   1.1.   Mo'g'ul-tatar   istilosi   va   Oltin   O'rda
bo'yinturug'i   qadimgi   rus   xalqining   madaniy   rivojlanish   sur'ati   va   yo'nalishiga
salbiy ta'sir ko'rsatdi. Minglab odamlarning o'limi va eng yaxshi hunarmandlarning
qo'lga   olinishi   nafaqat   bunga   olib   keldi   muallif   Konstantinova,   SV   1.
O'rganilayotgan   davr   madaniyatining   o'ziga   xos   xususiyatlari   Bu   davr   SSSR
madaniyatining   o'ziga   xos   xususiyatlari   hukumatning   "sotsialistik   qurilish
vazifalari"   dan   chetga   chiqishga   qarshi   kurashidan   iborat   edi.   Partiya   tomonidan
bosim   va   nazorat   shunchalik   kuchli   ediki,   ular   san'atkorlarning   erkinligini   ta'qib
qilishdi   va   “Jahon   va   milliy   madaniyat   tarixi”   kitobidan:   ma’ruza   matni   muallif
Konstantinova,   SV   1.   Xitoy   madaniyatining   xususiyatlari   Xitoy   sivilizatsiyasi
dunyodagi   eng   qadimiylaridan   biridir.   Xitoyliklarning   o'zlariga   ko'ra,   ularning
mamlakati   tarixi   miloddan   avvalgi   3-ming   yillikning   oxiridan   boshlanadi.   NS.
Xitoy   madaniyati   o'ziga   xos   xususiyatga   ega   bo'ldi:   u   oqilona   va   amaliy.   Xitoy
bilan  xarakterlanadi   “Jahon   va   milliy   madaniyat   tarixi”   kitobidan:   ma’ruza   matni
muallif   Konstantinova,   SV   1.   Hind   madaniyatining   xususiyatlari   Hindiston
insoniyatning   global   sivilizatsiyasiga   asos   solgan   dunyodagi   eng   qadimiy
mamlakatlardan   biridir.   Hind   madaniyati   va   ilm-fanining   yutuqlari   arab   va   eron
xalqlari bilan bir qatorda Yevropaga ham katta ta’sir ko‘rsatdi.   Gullash “Jahon va
milliy   madaniyat   tarixi”   kitobidan:   ma’ruza   matni   muallif   Konstantinova,   SV   1.
Qadimgi madaniyatning xususiyatlari Qadimgi madaniyat insoniyat tarixida noyob
hodisa,   namuna   va   ijodiy   yuksaklik   etalonidir.   Ba'zi   tadqiqotchilar   buni   "yunon
mo''jizasi"   deb   ta'riflaydilar.   asosida   yunon   madaniyati   shakllangan   “Jahon   va
16  
milliy   madaniyat   tarixi”   kitobidan:   ma’ruza   matni   muallif   Konstantinova,   SV   1.
Yapon madaniyatining xususiyatlari Yapon tarixi va san'atining davriyligini idrok
etish  juda  qiyin.  Davrlar   (ayniqsa  8-asrdan  boshlab)  harbiy  hukmdorlar  sulolalari
(syogunlar)   bilan   ajralib   turadi.Yapon   an anaviy   san ati   juda   o ziga   xos,   uningʼ ʼ ʻ
falsafiy   va   estetik   “Jahon   va   milliy   madaniyat   tarixi”   kitobidan:   ma’ruza   matni
muallif   Konstantinova,   SV   1.   Arab   mamlakatlari   madaniyatining   xususiyatlari
Hozirgi   arab   dunyosi   geografiyasi   hayratlanarli   darajada   xilma-xildir.   Arabiston
yarim   oroli   Saudiya   Arabistoni,   Yaman,   Ummon   va   boshqa   davlatlar   tomonidan
o zaro   bo lingan.   Iroq   Mesopotamiya   tsivilizatsiyalarining   vorisi   bo'ldi;   Suriya,	
ʻ ʻ
Livan va Iordaniya
“Jahon   va   milliy   madaniyat   tarixi”   kitobidan:   ma’ruza   matni   muallif
Konstantinova, SV
1.   Uyg onish   davri   madaniyatining   xususiyatlari   (fransuzcha   renessans   —	
ʻ
«uyg onish»)   Markaziy   va   G arbiy   Yevropaning   bir   qator   mamlakatlari   madaniy	
ʻ ʻ
taraqqiyotining   hodisasidir.   Xronologik   jihatdan   Uyg'onish   davri   XIV-XVI   asrlar
davrini   qamrab   oladi.   Bundan   tashqari,   15-asrning   oxirigacha.   Uyg'onish   davri
asosan saqlanib qoldi “Jahon va milliy madaniyat tarixi” kitobidan: ma’ruza matni
muallif   Konstantinova,   SV   1.   XIX   asr   boshidan   yangi   davr   madaniyatining
xususiyatlari. inson muhitida keskin o'zgarishlar ro'y beradi - shahar turmush tarzi
qishloqnikidan   ustun   kela   boshlaydi.   XIX   asrda.   shiddatli   jarayon   boshlanadi.
Fikrlash   o'zgaradi   O'n   jildda   "Ukraina   SSR   tarixi"   kitobidan.   Beshinchi   jild:
Imperializm davridagi Ukraina (XX asr boshlari) muallif Mualliflar jamoasi
1.   Madaniyat   rivojlanish   xususiyatlari   bolsheviklar   partiyasining   ilg‘or
madaniyat   uchun   kurashi.   Proletar   madaniyatining   paydo   bo'lishi.   V.I.Lenin
tomonidan   yaratilgan   proletar   partiyasi   nafaqat   ijtimoiy   va   milliy   zulmga   qarshi,
balki   milliy   zulmga   qarshi   izchil   kurash   bayrog‘ini   ko‘tardi.   "Qadimgi   xitoylar:
etnogenez   muammolari"   kitobidan   muallif   Kryukov   Mixail   Vasilevich   Moddiy
madaniyatning xususiyatlari Moddiy madaniyatning o'ziga xosligi har qanday etnik
guruhning   muhim   belgilaridan   biridir.   Biroq,   S.A.Tokarev   ishonchli   tarzda
ko'rsatganidek   [Tokarev,   1970],   moddiy   madaniyat   turli   funktsiyalarga   ega,   ular
17  
orasida Ellinizm: davrning umumiy xususiyatlari, asosiy davlatlari. Arxitektura va
san'at va hunarmandchilik.
ellinizm-   O'rta   er   dengizi   tarixidagi,   birinchi   navbatda,   sharqiy,   Iskandar
Zulqarnayn   vafotidan   (miloddan   avvalgi   323   yil)   bu   hududlarda   Rim
hukmronligining   yakuniy   o'rnatilishigacha   bo'lgan   davr,   odatda   Ptolemey
Misrining qulashidan boshlanadi (30). miloddan avvalgi). Bu atama dastlab yunon
tilini,   ayniqsa,   grek   bo lmaganlar   tomonidan   to g ri   qo llashni   bildirgan,   biroqʻ ʻ ʻ ʻ
Iogan   Gustav   Droysenning   “Yellinizm   tarixi”   (1836-1843)   asari   nashr   etilgandan
so ng   bu   tushuncha   tarix   faniga   kirib   keldi.   Ellinistik   davrning   o ziga   xos	
ʻ ʻ
xususiyati  Iskandar  Zulqarnayn o limidan so ng u bosib olgan hududlarda tashkil	
ʻ ʻ
topgan   diadochi   davlatlari   tarkibiga   kirgan   hududlarda   yunon   tili   va
madaniyatining keng tarqalishi va ularning o zaro kirib borishi edi. yunon va sharq	
ʻ
-   birinchi   navbatda   fors   madaniyatlari,   shuningdek,   klassik   quldorlikning   paydo
bo'lishi.   Ellinistik   eraning   boshlanishi   polis   siyosiy   tashkilotidan   irsiy   ellinistik
monarxiyalarga   o'tish,   madaniy   va   iqtisodiy   faoliyat   markazlarining   Gretsiyadan
Kichik Osiyo va Misrga ko'chishi bilan tavsiflanadi.
Ellinistik davlatlarning shakllanishi va siyosiy tuzilishi
Miloddan avvalgi 323 yilda Iskandar Zulqarnaynning to'satdan vafoti e., o'z
imperiyasining   qulashi   boshlanishi   uchun   signal   bo'lib   xizmat   qildi,   bu   uning
barcha   vaqtinchalikligini   ochib   berdi.   Iskandarning   diadoxlar   deb   atalgan   harbiy
boshliqlari 22 yil davom etgan yagona davlat  taxti  uchun bir qator qonli  urushlar
va   kurashlarni   boshladilar.   Diadochilarning   hech   biri   boshqalar   ustidan   hal
qiluvchi g'alaba qozona olmadi va miloddan avvalgi 301 yilda. e., Ipsus jangidan
keyin ular imperiyani bir necha mustaqil qismlarga bo'lishdi. Ipsus jangidan keyin
Makedoniyalik   Iskandar   hokimiyatining   bo'linishi   (miloddan   avvalgi   301   yil)
Masalan,   Kassandr   Makedoniya   taxtini,   Lisimax   -   Frakiya   va   Kichik   Osiyoning
katta   qismini,   Ptolemey   -   Misr   taxtini,   Selevk   Suriyadan   Hind   daryosigacha
bo'lgan keng erlarni egalladi. Bu bo'linish uzoq davom etmadi - miloddan avvalgi
285 yilda. NS. Lisimak Epir shohi bilan birgalikda Makedoniyani zabt etadi, lekin
tez   orada   Selevk   I   Nikator   bilan   urushda   halok   bo'ladi.   Biroq,   Salavkiylar
18  
imperiyasining o'zi tez orada Kichik Osiyodagi bosib olingan mulklarini yo'qotadi,
buning natijasida mintaqa bir nechta kichik mustaqil davlatlarga bo'linadi, ulardan
Pontus, Bitiniya, Pergam va Rodosni alohida ta'kidlash kerak.
Yangi   davlatlar   mahalliy   despotik   va   yunon   polisi   siyosiy   an'analarining
sinteziga   asoslangan   ellinistik   monarxiya   deb   ataladigan   maxsus   tamoyil   asosida
tashkil etilgan. Polis mustaqil fuqarolik jamiyati sifatida hatto ellinistik monarxiya
doirasida ham ijtimoiy va siyosiy institut sifatida o'z mustaqilligini saqlab qoladi.
Iskandariya   kabi   shaharlar   avtonomiya   va   ularning   fuqarolari   alohida   huquq   va
imtiyozlarga   ega.   Ellinistik   davlatning   boshida   odatda   to'liq   davlat   hokimiyatiga
ega   bo'lgan   qirol   turadi.   Uning   asosiy   tayanchi   ma'lum   bir   avtonomiyaga   ega
bo'lgan   siyosat   maqomiga   ega   bo'lgan   shaharlar   bundan   mustasno,   davlatning
butun hududini boshqarish funktsiyalarini bajaruvchi byurokratik apparat edi.
Oldingi   davrlar   bilan   solishtirganda,   yunon   dunyosidagi   vaziyat   keskin
o'zgardi: ko'plab qarama-qarshi siyosatlar o'rniga, endi Gretsiya dunyosi bir nechta
nisbatan   barqaror   yirik   davlatlardan   iborat   edi.   Bu   davlatlar   o'sha   davrning
madaniy  va   siyosiy   jihatini   tushunish   uchun   muhim   bo'lgan   umumiy  madaniy   va
iqtisodiy   makonni   ifodalagan.   Yunon   dunyosi   bir-biri   bilan   juda   chambarchas
bog'langan tizim bo'lib, bu hech bo'lmaganda ellinistik dunyoda yagona moliyaviy
tizim   mavjudligi   va   migratsiya   oqimlarining   ko'lami   bilan   tasdiqlanadi   (ellinistik
davr   yunon   aholisining   nisbatan   yuqori   harakatchanligi   davri   edi.   In.   xususan,
materik Gretsiya, miloddan avvalgi 4-asrning oxirlarida. aholining haddan tashqari
ko'payishidan   aziyat   chekkan,   miloddan   avvalgi   3-asrning   oxiriga   kelib,   aholi
etishmasligini his qila boshladi).
Ellinistik madaniyat
Ellinistik   jamiyat   klassik   Yunonistondan   bir   qancha   jihatlari   bilan   keskin
farq   qiladi.   Polis   tizimining   haqiqiy   fonga   ketishi,   siyosiy   va   iqtisodiy   vertikal
(gorizontal   emas,   balki)   aloqalarning   rivojlanishi   va   tarqalishi,   eskirgan   ijtimoiy
institutlarning   yemirilishi,   madaniy   fonning   umumiy   o'zgarishi   yunon   ijtimoiy
tuzilishida   jiddiy   o'zgarishlarni   keltirib   chiqardi.   U   yunon   va   sharq   unsurlarining
19  
aralashmasi   edi.   Sinkretizm   dinda   va   monarxlarni   ilohiylashtirishning   rasmiy
amaliyotida eng yorqin namoyon bo'ldi.
20  
II.BOB. SALAVKIYLAR DAVLATI
Iskandarning   safdoshlaridan   biri   Salavk   er.   avv.   321-yilda   satraplar
o’rtasidagi  shartnomaga ko’ra Bobilni egalladi. Ammo diadoxlar  o’rtasida kurash
natijasida Eron O’rta Osiyo satrapliklari ustidan nazorat o’rnatgan Osiyoning oliy
hokimi Antigon tez orada Salavkdan Bobilni tortib oldi(er. avv. 315-yil). Antigon
bilan boshqa satraplar o’rtasidagi kuchayib ketgan raqobatdan foydalangan Salavk
Misr   hukmdori   Ptolemey   yordami   bilan   er.   avv.   312-yilda   Bobilda   o’z
hokimiyatini   tikladi.   Aynan   shu   yildan   boshlab   Salavk   sulolasining     er.   avv.   64-
yilgacha hukmronligi boshlandi. 
Salavk   g’arbda   diadoxlar   o’rtasida   davom   etayotgan   urushdan   foydalanib
Sharqqa yurish qildi. Yurish davomida u Eron va O’rta Osiyo satrapliklarini qo’lga
kiritdi.
Yurish   oxirida   Salavk     Hindistonda   Maur’ilar   davlatining   asoschisi
Chandragupta   bilan   to’qnashdi.   Urush   Salavkni   ilgari   Iskandar   davlati   tarkibiga
kirgan   barcha   hind   mulklaridan   voz   kechishga,   buning   evaziga   Chandragupta
tomonidan  300   jangovar   fillarni   Salavkaga   sovg’a   qilishi   bilan  tugadi.   Salavk  er.
avv.   305-304-yillar   atrofida   o’zini   podsho   deb   e’lon   qildi.   Shundan   sal   o’tgach
shimoliy   Suriyani,   er.   avv.   281-yilda   Kichik   Osiyoning   katta   qismini   bosib   oldi;
shu yildayoq Makedoniyani egallash uchun bo’lgan yurishda halok bo’ldi. 
Salavk   davlati   gullab-yashnagan   davrida   Iskandarning   Osiyodagi   sobiq
mulklarini   katta   qismini   o’z   tarkibiga   olgan   edi.   Bu   bepoyon   hududda   turli
iqtisodiy va madaniy taraqqiyot bosqichida turgan   etnik va til jihatidan  olaquroq
bo’lgan   xalqlar   joylashgan   edi.   Salavk   davlatida   yunon   va   makedonlar   podsho
boshchiligida   hukmron   tabaqaga   aylandilar,   ular   barcha   oliy   hokimiyat
lavozimlarini   egallab   oldilar   hamda     qo’shinning   asosiy   qismini   tashkil   etdilar.
Mahalliy   zodagonlar   hokimiyat   boshqaruvida   deyarli   ishtirok   etmadilar.   Faqat
Bobil   shaharlarining   fuqaro-ibodatxona   jamoalari   ma’lum   bir   imtiyozlardan
foydalandilar.
Salavkiylar   davlati   aholisining   asosiy   qismi   jamoachi   dehqonlardan   iborat
edi.   Bu   jamoalar   podsho   foydasiga   pul   va   natural   majburiyatlarni   o’tar   edilar.
21  
Jamoachi dehqonlar shaxsan erkin edilar, lekin davlat hokimiyati dehqonlarni asta-
sekin qaram  qila boshladi.  Bu ularni  yerga  biriktirib qo’yishda  ko’rinadi.   Davlat
yerlari   ikki   qismga   bo’lingan   edi.   Bir   qism   yerlar   podshoning   shaxsan   o’ziga
tegishli   yerlar,   ikkinchi   qismi   shaharlar,   mahalliy   zodagon-hokimlar,   qabilalar   va
jamoalarga tegishli bo’lib podsho tomonidan nazorat qilinar edi. 
Davlatning   butun   hududi   satrapliklarga   bo’lingan   bo’lib,   undan   kichik
mamuriy birliklar  yeparxiya va giparxiyalar  edi. Satraplik   boshida  satrap(Antiox
III   davrida-Strateg)   turib,   u   fuqarolik   va   harbiy   hokimiyatni   amalga   oshirar   edi.
Moliya muassasi esa mustaqil edi.
Salavkiylar davlatida O’rta Osiyo va Eron hududlari muhim o’rin tutar edi.
Salavk I davrida uning o’g’li va merosxo’ri Antiox I (er. avv. 280-261-yillar.) bu
hududlarni   boshqarar   edi.   Antiox   I   Slavkni   Spitamenning   qizidan   bo’lgan   o’g’li
edi.   O’rta   Osiyoda   sulola   hokimiyatini   mustahkamlash   uchun   yangi   shaharlar   va
harbiy manzilgohlar qurildi, eskilari qayta tiklandi (Marv vohasi devor bilan to’liq
o’rab olindi).
Antiox I davridan keyin er. avv. III asr o’rtalarida Baqtriya, So’g’diyona va
Parfiya   ajralib   chiqdilar,   Vifiniya,   Paflagoniya,   Kappadokiya   va   Galatiya   kabi
davlatlar   paydo   bo’ldi,   Qora   va   Kaspiy   dengizlari   oralig’ida   Armaniston   davlati,
Midiyaning Shimoliy qismida satrap Atropat Salavkiylardan ajralib chiqib, Midiya
Atropatenasini   tashkil   qildi.     Natijada   Yunon-Baqtriya   va   Parfiya   podsholiklari
vujudga   keldi   (Yunon-Baqtriya   er.   avv.   130   yillargacha,   Parfiya   davlati   esa
eramizning 227 yiligacha mavjud bo’ldi.). Antiox III bu  davlatlarni bo’ysundirish
uchun er. avv. 212-205-yillarda sharqqa yurish qildi. Yurish davomida xarajatlarni
qoplash     uchun   Antiox   III   Ekbatanadagi   Anaxita   ibodatxonasini   taladi.   Yurish
natijasida  Parfiya qayta bo’ysundirildi, Yunon-Baqtriya uning shaharlarini ikki yil
natijasiz   qamal   qilish   bilan   rasman     Salavkiylar   hokimiyatini   tan   oldi.   Antiox
qo’shinlari   Hindikush   tog’laridan   o’tib   Hindiston   yerlariga   bostirib   kirdi   va
mahalliy hokim bilan shartnoma tuzilib Antiox Hind jangovar fillariga ega bo’ldi. 
Antioxning   bu   yurishi   salavkiylar   davlatining   yemirilishini   vaqtincha
to’xtatdi.   U   markaziy   hokimiyatni   mustahkamladi.   Kichik   Osiyoning   katta   qismi
22  
bosib olindi va Kelesiriyani Misrdan batamom  tortib oldi. Kuchayib   ketgan
Salavkiylar   davlati   Pergam   va   Rodosni   xavfsizligiga   jiddiy   xavf   sola   boshladi.
Pergam va Rodos Antiox III dan shikoyat qilib, Rimdan yordam so’radi. Rim ham
Antiox III saroyiga mashhur Karfagen qo’mondoni Gannibalni maslahatchi bo’lib
turganidan norozi edi.  Er. avv. II asr boshlarida Salavkiylar bilan Rim respublikasi
o’rtasida   Yunoniston   uchun   raqobat   boshlandi.   Er.   avv.   189-yilda   Rim   bilan
bo’lgan   urushda   Antiox   III   qo’shinlari   yengildi.   Mamlakat   hududlarida   norozilik
Salavkiylarning   zulmiga   qarshi   qo’zg’olon   va   isyonlar   boshlanib   ketdi.   Yunon-
Baqtriya  va Parfiya o’z mustaqilliklarini qayta tikladilar va Parfiya  g’arbga tomon
yurish   qilib   Salavkiylar   hududlarini   bosib   ola   boshladi.   Midiyada   satrap
Timarxning isyon ko’tarishi  bu viloyatni  parfiyaliklar  tomonidan bosib  olinishiga
yordam berdi. Bundan tashqari parfiyaliklar fors va Elamni egalladilar. 
Antiox   III   ning   o’g’illaridan   biri   Antiox   IV   (Er.   avv.   175-yilda)   shijoatli
hukmdor   bo’lib,   davlat   hokimiyatini   bir   qadar   mustahkamlashga   erishdi.   Uning
boshqaruvi davrida mamlakatda podsho san’at va madaniyatga homiylik qildi.
Shuhratparast Antiox IV Salavkiylar davlatining o’tmishdagi kuch-qudratini
tiklashga urindi. Mamlakat ichida bir qadar ijtimoiy siyosiy barqarorlikni vujudga
keltirib,   uning   hududini     kengaytirishga   harakat   qildi.     Antiox   IV   Misrni   bosib
olish   uchun   kuchli   qo’shin   bilan   yurish   boshladi.   Yo’lda   uni   Rimning   Misrdagi
elchisi   Gay   Popiliy   Lena   to’xtatadi.   Aytishlaricha   Salavkiylardan   ko’ra   qudratli
bo’lgan   Rim   elchisi       Antiox   IV   o’tirgan   joyni     atrofida   doira   chizib,   Rimning
talabi   bajarilmaguncha   (Misrga   yurishni   to’xtatish)   Antiox   IVni     doira   ichidan
chiqib   ketishini   taqiqladi.   Natijada   rimliklarning   tazyiqi   ostida   Misr   yurishi
to’xtatiladi.
Salavkiylar   davlatining   yemirilish   jarayoni   tezlashib   ketdi.     Er.   avv.   I   asr
boshlarida  Yahudiya  o’z mustaqilligini qo’lga kiritdi. Natijada Salavkiylar davlati
hududi Suriya, Finikiya va Klikiyaning bir qismi bilan chegaralanib qoldi. Er. avv.
64-yilda   Salavkiylar   davlatining   qoldiqlari   Rimga     Suriya   provinsiyasi   sifatida
qo’shib olindi.  Sharqiy Pont, Paflagoniya, Galatiya, Kappadokiya, Armaniston va
Kommagen rimliklarga vassal bo’lgan mahalliy hokimlar qo’lida qoldi. 
23  
24  
2.1. Pergam. Attalidlar davlati
Er.  avv.   287   yil   Pergam   Salavkiylar   davlati   tarkibiga   kirdi.   Er.avv.   240  yil
Salavkiylar noibi Attal I Pergamni mustaqil deb e’lon qilib, podsholik tojini kiydi.
Uning   asosiy   hududi   Kichik   Osiyoning   shimoliy   g’arbiy   qismi   va   Misiya
viloyatidan   iborat   edi.   Attalidlar   sulolasi   hukmdorlarining     faol   tashqi   siyosati
hamda     mohir   diplomatiya   sababli   Pergam   davlatining   hududi   er.   avv.   II   asr
boshlarida   g’arbiy   Kichik   Osiyoning   Troada,   Lidiya,   Kariya   va   Likiyani   qo’shib
olinishi   bilan   kengaydi.   Bu   hududlarda   qadimdan   rivojlangan   yunon   polislari
mavjud bo’lganligi sababli rivojlangan iqtisodiyotga ega edi. 
Attalidlar   tashqi   siyosatda   Sharqda   Salavkiylar   podsholigiga   qarshi   turib,
g’arbda kuchli ittifoqchi sifatida Rim davlatiga tayandilar va bu amalda Pergamni
Rim   respublikasiga   tobe   bo’lishga   olib   keldi.   Attal   I   (er.   avv.   241-197-yillar)
galatlar   ustidan   g’alaba   qilib,   Rim   bilan   ittifoq   tuzdi.   U   birinchi   va   ikkinchi
makedon   urushlarida   (er.avv.   215-205-yillar   va   200-197-yillar)     rimliklar
tomonidan  ishtirok etdi. Rimliklar homiyligi yordamida Pergam podsholigi Kichik
Osiyodagi   barcha   Salavkiylar   mulklarini   egallab   oldi   va     o’zining   eng   qudratli
davriga kirdi. 
Ammo   Pergamning   yuksalishi   uzoq   davom   etmadi.   Attal   II   va   Attal   III
hukmronliklari   davrida   Rim   Pergam   jamiyatining   hukmron   tabaqalariga   kuchli
ta’sir   o’tkazgan   holda   podsholikning   ichki   va   tashqi   siyosatiga   faol   aralasha
boshladilar.  Oqibatda er. avv. 133-yilda  vafot etgan Attalidlar sulolasining so’ngi
podshosi   Attal   III   vorisi   bo’lmaganligi   sababli   o’z   davlatini   rimliklarga   vasiyat
qilishga majbur bo’ldi.
Bunga   javoban   Pergam   jamiyatining   quyi   tabaqalari   podsho   Evmey   IIning
noqonuniy   o’g’li   Aristonik   boshchiligida   qo’zg’olon   ko’tardilar.   Qo’zg’olonni
grek   shaharlari   aholisi   qo’llab-quvvatlamadi,   natijada   qo’zg’olonchilar   yengildi.
Aristonik   er.   avv.   129-yilda   rimliklar   tomonidan   qatl   qilindi.   Vasiyat   qilingan
podsholik o’rniga Rimning Osiyo provinsiyasi tashkil etiladi.
Pergam   Ellin   dunyosining   iqtisodiy   jihatdan   rivojlangan   markazlaridan   biri
edi.   Qulay   iqlim   va   tabiiy   sharoit   qishloq   xo’jaligini   intensiv   rivojlanishiga
25  
imkoniyat yaratdi. Pergam  O’rtayer dengizi hududi aholisi uchun qishloq xo’jaligi
mahsulotlari   yetkazib   beradigan   markazlardan   biriga   aylandi.   Qul   mehnatidan
unumli foydalanildi. Pergam shaharlari dengiz savdosi yo’llarida turganligi uchun
mamlakatning   boy   xom   ashyolari   (metal,   yog’och,   smola,   teri,   jun)   Pergam
hunarmandchilik   mahsulotlari,   jumladan   Pergament   qog’ozi,   butun   O’rtayer
dengizi  ehtiyojlarini qondirdi.
Attalidlar   sulolasi   podsholari   savdo-hunarmandchilikka   homiylik   qildilar,
yunon tipidagi yangi shaharlarga asos soldilar. Bu shaharlar eski shaharlar bilan bir
qatorda tezda iqtisodiyot va madaniyat o’choqlariga aylandilar.
Attalidlar   fan,   adabiyot   va   san’atga   faol   homiylik   ko’rsatdilar.   Podsholik
poytaxtida   galatlar   ustidan   g’alaba   sharafiga   ulkan   Zevs   ibodatxonasi   qurildi,
Evmen   II   mashhur   Pergam   kutubxona   binosini   barpo   qildi.   Bu   kutubxona   antik
mualliflar   asarlari   to’plami,   hamda   filologiya   maktabiga   ega   bo’lib,   mashhur
Iskandariya kutubxonasi bilan raqobat qildi.  
26  
2.2. Materik Yunonistoni va orollar
Antik   mualliflarning   ma’lumotlariga   ko’ra   ellin   davrida   Yunonistondan
aholining   katta   qismi   sharqqa   ko’chdi.   Faqat   Afina   va   Korinf   o’z   ahamiyatini
saqlab qolishga urindilar. 
Yunoniston   hududidagi   talonchilik   urushlari   iqtisodiy   hayotni   butunlay
izdan   chiqardi.   Ijtimoiy   ziddiyatlarni   keskinlashtirdi.   Bu   esa   og’ir   qarama   –
qarshiliklarni   tug’dirdi.   Spartada   bu   ziddiyatlarni   bartaraf   etish   uchun   podsholar
Agis IV va Kleomen II lar islohotlar o’tkazishdi. Qarzlarni bekor qilishga harakat
qilindi, yersiz spartaliklarga  yer taqsimlandi 3
.
Er.avv.   III   asrda   yerlarni   qayta   taqsimlash   harakati   Yunonistonga   avj   oldi.
Argosda tiran Aristomax, Megalopolda Aristodemni  qo’llab quvvatlashdi. Er.avv.
III asr o’rtalarida Xios va Teri orollarida norozilik harakatlari kuchayib ketdi.
Yunonistonning   madaniy   o’choq   sifatidagi   shuhratini   Afina   qo’llab
quvvatlab turdi. Afinada yunon falsafasi  o’qitildi. Bu yerda bir  qancha an’anaviy
haykaltaroshlik maktablari mavjud edi.
Orollar   ichida   eng   gullab   yashnagani   Rodos   edi.   Rodos   Ptolemeylar
Misridan   o’z   mustaqilligini   saqlab   qoldi.   Rodos   kemalari   Egey   dengizini
qaroqchilardan   tozaladi.   Uning   kemalari   Suriya,   Kichk   Osiyo,   Attika   orollaridan,
Qora dengiz qirg’oqlaridan mahsulotlarni tashidi. Rodosdan xurmo va asal Misrga
chiqarildi.
San’at   gullab   yashnadi.   Mahalliy   haykaltaroshlik   maktablari   shakllandi.
Ayniqsa “Ilonlar bilan kurashayotgan Laokoon va uning o’g’illari” haykal guruhi
mashhur edi. Esxin asos slogan Rodos notiqlik maktabi faoliyat ko’rsatdi. Er.avv.
II   asr   oxiri   I   asr   boshida   bu   erda   mashhur   notiq   Molon   mashhur   Sitseronning
o’qituvchisi ta’lim oldi.
Rodos   homiyligida   orollarga   ipakchilik   va   vinochilik   markazi,   Kosda
mashxur tabiblar maktabi faoliyat ko’rsatdi.
3
 Бойназаров  Ф. А. Кадимги  дунё тарихи.  Тошкент 2004.
27  
2.3.   Ellin madaniyati
Ellini   madaniyati     yunonlar   va   Sharq   xalqlarining   madaniy   yutuqlarining
qo’shilib   ketishi   natijasida   shakllandi.   Ellin   dunyosining   ma’naviy   shakllanishiga
davlatlarning   ulkan   hajmlari   cheklanmagan   podsho   hokimligining   mavjudligi,
shaharlarning amaldagi mustaqilligini yo’qolishi o’z ta’sirini o’tkazdi. 
Bu   davrda   fan  va   texnika   notekis   rivojlandi.   Davlat   hokimiyati   manfaatdor
bo’lgan   harbiy   ish,   kemasozlik,   shaharlarni   qamal   qilish   texnikasi   va   qurilish
sohalarida eng katta yutuqlarga erishildi.
Ellinizm   davrida   yunon   dunyosi   sharq   diniy   tasavvurlarni   qabul   qila
boshladi. Misrda Kichik Osiyo xudosi Serapisga sig’inish avj oldi. Misr mabudasi
Isidani   yunonlar   Demetra   sifatida   qabul   qildilar.   Pergamda   Frigiya   ma’budasi
(Kibela   –     yerni   onasi)   bosh   xudo   sifatida   qabul   mqilina   boshlandi.   Ellinlashgan
sharq   ilohlarining   barchasi   mistik   va   ekstatik   edi.   Yahudiy   dini   keng   tarqala
boshlandi.
Yunonistonda yahudiy dini tarqala boshladi. Yunonlar bu monoteistik dinga
ishonib,   uni   qabul   qildilar.   Yahudiy   diniga   yangi   qabul   qilinganlar     “prozelitlar”
deb   ataldi.   Ellin   davlatlarida   turli   xudolar   turli   xalqlarning   diniy   e’tiqodlari   keng
tarqaldi.   Diniy   tolerantlik     shakllandi.   Joylarda   dinning   universalligini   namoyish
qilishga   intilib   barcha   xudolarga   atab   ibodatxona-Panteon   qurila   boshlandi.   Ana
shunday Panteon Iskandariyada qurildi.  
Ptolemeylar   Misrida   qadimgi   firavnlar   davrida   bo’lganidek   podsho
hokimiyatining mavqei kuchayib ketdi va Ellin sharqidagi boshqa mamlakatlardagi
kabi Misrda podsholarga sig’inish yana boshlandi.  Ptolemey II Filadel’f o’ziga va
o’z   singlisi   Arsenoyaga   sig’inishga   buyruq   berib,   o’zi   va   sinhlisi   sharafiga
ibodatxonalar   qurdirdi.   Misrda       Ptolemey   III   va   uning   xotini   Berenikaga   ham
sig’inish keng yoyildi.
O’sha davr  falsafasida inson  shaxsini o’rganish   muammosi birinchi o’ringa
chiqa boshladi. Er. avv. V-IV asrlarda ikki falsafiy maktab: yangi stoik va epikur
maktablari vujudga keldi. Ular inson, shaxs nima, baxt nima degan savollar  ustida
bosh   qotira   boshladilar.   Stoiklar   maktabining   asoschisi   faylasuf   Zenon   edi.   Ular
28  
Afinaning   eng   gavjum   joyi   bo’lmish   Agorada   naqshin   peshayvon   “stoya”   ostida
vaz   aytib,   o’z   tinglovchilariga   ta’lim   berar   edilar   (Bu   maktabning   nomi   ham   shu
so’zdan   kelib   chiqqan).     Stoizm   yunon   va   sharq   nazariyalarining   sintezi   edi.   U
keng tarqalgan va shu bilan birga uzoq yashagan ellin falsafiy maktab edi. Stoiklar
hamma   narsani   shu   jumladan   fikr,   so’z,   olov   va   shu   kabilarni   ham   jism   deb   atar
edilar. Butun olamni stoiklar rivojlanib turadigan olov deb hisoblashar edi. Stoiklar
barcha  odamlar   teng  degan   g’oyani   ilgari   surdilar.  Ular   insonlar   tabiat   bilan  mos
holda yashab, baxt va ilohiylik topadi degan fikrni shakllantirdilar.
Er.   avv.   IV   asrda   Afinada   Epikur   falsafa   maktabi   shakllandi.   Faylasuf
Epikurning   bog’ida   uning   do’stlari   va   shogirdlari   to’planib,   falsafiy   suhbatlar
qurdilar.   Bozorlar,   maydonlar   odamlar   ko’p   bo’lgan   joylarda   o’z   ta’limotlarini
targ’ib   qilgan   Stoiklarga   aksan,   Epikur   tinch   va   sokin   joyda   tafakkur   qilishni
yo’lga   qo’ydi.   Epikurchilar   baxtni   mohiyati-azobning   yo’qligidir   “Kimda   kam
ehtiyoj bo’lsa, u kishida ko’p farog’at bo’ladi”-degan tushunchani ilgari surdilar.
Er.avv. III asrda yana bir falsafiy maktab skeptiklar maktabi shakllandi. Bu
maktabga   Arastuning   kichik   zamondoshi   Pirron   asos   soldi.   Skeptiklar   atrof
dunyoni   bilib   bo’lmaydi,   uning   tabiati   to’g’risidagi   barcha   nazariyalar   xayol   deb
hisobladilar.   Shuning   uchun   ular   fizika   bilan   shug’ullanmadilar,   dunyoni   bilish
nazariyalarini yaratmadilar, lekin boshqa maktablar yaratgan nazariyalar tanqidiga
e’tibor berdilar. Ular  “Barcha narsalarni hech qachon bilib bo’lmaydi, ular haqida
na haqiqatni, na yolg’onni aytish mumkin emas” deb hisobladilar.
Skeptiklar   falsafiy   oqimi   tibbiyotga   ta’sir   qildi.   Tabiblar   kasalliklarning
sabablarini   bilishlari   mumkin   emas,   faqat   bemor   kasalligini   kuzatish   kerak.
Kasallikni kasalda dorilarni   sinash bilan davolash zarur degan tushunchani  ilgari
surdilar.
  Er.   avv.   IV   asrda   falsafada   yana   bir   maktab   kiniklar   paydo   bo’ldi.   Bu
maktab   asoschisi   Antisfen,   uning   mashhur   o’quvchisi   Diogen.   Kiniklar   tabiatga
qaytish   qulayliklardan   voz   kechishni   talab   qildilar;   insonning   qonun-qoidalari
tabiatga qarama-qarshidir deb, davlatni tan olmadilar.                           
29  
    Er.avv.   III-II   asrlarda   Arastu   maktabida   aniq   va   tabiiy   fanlar   o’rganildi.
Feosfrast   avvalgi   faylasuflarni,   Menon   tibbiy   adabiyotni   o’rgandi.   Evdem
matematika   va   astranomiya   tarixini   yozdi.   Feofrast   “O’simliklar
tarixi” ,“O’simliklar  fiziologiyasi” asarlarini  yozib ilmiy botanikaga, uning ustozi
Arastu esa zoologiyaga asos soldilar 4
.
      Arastu   Likmiyada   o’z   o’quvchilari   bilan   sayr   qilib   yurar   va   ular   bilan
falsafiy suhbat qilar edi. Shu sababli ular “peripateitiklar”(sayr qilayotganlar) deb
atalgan.   Ptolemey   I   Soter   Aleksandriyada   ilmiy   markaz   Museyonni   tashkil   qildi.
Bu   erda   ulkan   ming   jildli   kutubxona,   botanika   bog’i,   zoopark,   xirurgiya
laboratoriyalari, astronomik rasadxona, olimlar uchun o’quv zali bor edi. Bu yerda
matematika,   fizika,   astronomiya,   jug’rofiya   va   filologiya   fanlari   bo’yicha   kop
olimlar   tuplangan   edi.   Jumladan   bu   erda   mashhur   matematik   Evklid   (uning
“Boshlang’ich   geometriya”si   ko’p   asrlar   davomida   1700   marta   chop   etilgan)
ishladi. Arximed yoshligidan bu erda o’z faoliyatini boshladi.
      Er.   avv.   III-II   asrda   Pergida   mashhur   matematik   Apollogiy   ishladi.
Iskandariyada   geograf   Eratosfen,   astranomlar   Kono   va   Dosifeylar   faoliyat
ko’rsatdilar.   Iskandar   yurushlari   qissachisi   Aristobul,   xarbiy   boshliq   Nearx
yunonlarga boshqa mamlakatlar to’g’risida boy ma’lumotlar berdilar. 
        Kirenalik   Eratosfen  fizik   va  matematik  jug’rofiyaga   asos   soldi.  Samoslik
Aristrax er. avv. III asrda yerdan oygacha bo’lgan masofani o’lchab ko’rdi. Xuddi
shu davrda Iskandariyalik Ktesiy pnevmatik qo’lda otadigan snaryadni kashf qildi.
U yana suv soati, turli nasoslarni, gidravlik organ, olovga qarshi nasosni yaratdi.
        Qal’alarni   qamal   qilish   uchun   mashxur   taranlardan   tashqari   g’ildiraklar
ustiga o’rnatilgan maxsus xarakatlanuvchi minoralar-geliorlar (shahar olarlar ham)
paydo bo’ldi. Bu moslamalar  dushman shaxri devorlariga baravar yoki balandroq
qilib yasalar edi. Harakatlanuvchi minora ichida askarlar, zaxira o’qlari va toshlar
bilan otuvchi to’plar joylashtirilgan.
      Savdo, dengiz kemalari takomollashtirildi. Ular ko’pincha ochiq dengizda,
okeanga ham chiqar edi. Er. avv. II asrda yunon Gippal Hindistonga kemada safar
4
 Бойназаров  Ф. А. Кадимги  дунё тарихи.  Тошкент 2004.
30  
qilganida   ilk   bor   musson   shamollaridan   foydalandi.   Dengizchilikning   rivijlanishi
mukammalroq   portlar   va   savdo   soxillarida   ombor   va   boshqa   yordamchi   binolar
qurishni zarur qilib qo’ydi.
        Ellin   arxitekturasida   umumiy   va   xususiy   kishilar   foydalanadigan   binolar
ko’pchilikni  tashkil   qilar  edi.  Klassik  Yunonistonning   arxitekturasida   asosiy   bino
Pripter-   xususiy   uy   bo’lgan   edi.   Shaharlar   odatda   reja   asosida   qurilib,   bir-birini
kesishib o’tadigan to’g’ri burchakli tik ko’chalari bilan chiroyli ko’rinar edi.
        Er.   avv.   I   asrda   Pontiy   podsholigida   ixtiro   qilinib   ishlab   chiqarishda   o’z
o’rnini   topgan   suv   tegirmoni   ellinistik  jamiyatida   eng   yuqori   texnika  yutug’i   edi.
Kam sonli  suv tegirmonlari bilan bir qatorda yuz yillar davomida xayvonlar kuchi
bilan aylantiriladigan tegirmonlar, yorg’ichoqlar va xatto oddiy o’girlar keng rasm
bo’lib   keldi.   Konchilik   ishi   texnika   jihatidan   eng   qoloq   va   mehnatning   eng   og’ir
turi   bo’lib   konlarda   qullar,   hukm   qilingan   jinoyatchilar,   harbiy   asirlar   ko’plab
halok bo’lar edi.
    Poytaxtlarda   ilmiy   markazlar   va   kutubxonalar   vujudga   keldi.   Misrdagi
Iskandariya,   Orontdagi   Pergam,   Antioxiya   ellin   dunyosining   ilmiy   va   madaniy
markazi   sifatida   o’z   mavqeylarini   saqlab   qoldilar.   Iskandariyada   Ptolomeylar
homiyligida   o’sha   vaqt   uchun   g’oyat   katta   kutubxona   to’plangan   bo’lib,   ellin
davrning oxiriga borib bu erda 70000 ga yaqin papirus o’ramlari mavjut edi.   Bu
kutubxona   o’sha   zamonga   qadar   to’plangan   yunon-sharq   donishmandligining
asarlarini   to’laroq   ravishda   o’z   ichiga   olgan   edi.   Saroy   qarshisida   kutubxonadan
tashqari   Museyon-ilmiy   muassasa   ham   tashkil   qilinib,   unda   olimlar   uchun
yotoqxona   ham   bor   edi.   Iskandariya   olimlari   matematika,   tibbiyot   va   texnika
fanlari sohasida erishgan yutuqlari bilan hamda mutaxasis-filologlar sifatida dong
taratdilar.
  Ellin  davrida  fanlar   differensiyalashib   va   sistemalashib   bordi.   Arestotelning
shogirdlari   va   muxlislari   bo’lmish     peripa   tetiklar   tarixi   bu     deffirensiyalash   va
sistemalashish   jarayonining   yaqqol   misolidir.   Peripatetiklar   falsafa   maktabiga
rahbarlik   qilgan   Arastuning   vorisi   Teofrast   faqat   faylasufgina   emas,   balki   olim
ham edi.
31  
    Teofrastdan   keyin   maktabga   Straton   raxbarlik   qildi.   Qadim   zamonda   u
“fizik”   degan   laqab   olgan   edi.   Stratonning   alohida   xizmati   shundan   iboratki,   u
tabiat   xodisalarini   tadqiq   qilishda   eksperiment   usulini   tadqiq   qilishda   ekspriment
usulini   tadbiq   etishda   intilgan   edi.   Stratonning   shogirdlari   orasida   Samos   orolida
tug’ilib o’sgan ajoib astronom Aristarx bo’lib u yer   va boshqa sayyoralar quyosh
atrofida   aylanadi,   degan   farazni   ilgari   surdi.   Lekin   ilm-fanning   o’sha   vaqtdagi
darajasi va u o’zi kashf etgan geliotsentrik sistemaning chinligini boshqa olimlarga
ishonarli tarzda isbot qila olmas edi.
    Iskandariya   matematiklaridan   birinchisi   Evklid   edi.   U   o’z   davri   falsafasini
erishgan   yutuqlarini   tizimga   soldi,   umumlashtirdi   va   tugalladi.   Uning   “Ibtido”
degan   asosiy   asari   ikki   ming   yildan   oshiq   vaqtdan   beri   boshlang’ich   geometriya
darsliklari uchun asos bo’lib xizmat qilib kelmoqda.
  Taxt   vorisi   bo’lg’usi   Ptolemey   IV   Filopatorning   tarbiyachisi,   Museyon
kutubxonasining   mudiri   kirenalik   Eratosfen   atoqli   geograf,   astronom,   matematik
va faylasuf edi. U yer aylanasi uzunligini kup darajada aniqlab, hisoblab chiqdi va
fizik-matematik  geografiyaning   asoslarini  yaratdi.  “Geografiya”  atamasini   ilk  bor
Eratosfen ishlatdi. 
Iskandariya   birdan   –   bir   fan   markazi   emas   edi.   Teofrast   Afinada   ishlagan.
Arximed   Sirakuzada   yashagan.   Atoqli   injener   –   ixtirochi   bo’lmish   Arximed
nazariy   mexanikaning,   gidrostatikaning   sferik   geometriya   va   trigonometriyaning
asoslarini   yaratgan   yirik   nazariyotchi   olim   edi.   U   katta   sonlarni   hisoblab
chiqishning arifmetik metodlarini yaratishda dastlabki qadamlarni qo’ydi. U atoqli
astronom ham edi.
Er.avv.   III   asrda   tibbiyot   ancha   taraqqiy   qildi.   U   Misrda   anatomiyani
o’rganish   yutuqlaridan   Misr   va   Bobilda   dori-   darmonlar     tayyorlash   va   tadbiq
qilishning   ming   yillik   tajribasini   o’zlashtirdi.   Yunon   tibbiyoti   nazariyasi   va
amaliyotini   qadimgi   sharq   tajribasi   bilan   birga   qo’shish   Iskandariyadagi   tibbiyot
maktabida   o’z   ifodasinin   topdi.   Gerofil   bu   maktabning   asoschisi   hisoblanadi.   U
odamning   tasviriy   ifodasini   yaratgan,   diagnoz   metodlarini   aniqlagan,   dori   –
32  
darmonlarga   katta   ahamiyat   bergan   tabib   edi.   U   qisman   Salavkiylar   hududida
qisman Iskandariyada ishlagan edi.
Er.avv. II asrda yashagan nikeyalik Gipparx atoqli astronom va geograf edi. U
bir   qancha   astronomik   asboblarni   takomillashtirdi   va   ixtiro   qildi.   Kecha   –
kundizning   tengligi   kashfiyotini   Gipparxga   nisbat   berdilar.   Ammo   bu   kashfiyot
Bobilda   qilingan   bo’lishi   mumkin.   U   harakatsiz   yulduzlar   katalogini   tuzdi.   Bu
katalogda   900   ga   yaqin   yulduzlar   o’z   o’rnini   topgan.   Gipparx   taqvimni,   yerdan
oygacha bo’lgan masofani, yer va quyosh massasi haqidagi bilimlarni aniqlagan.
Lekin   ikkinchi   tomondan   bu   mashhur   olim   samoslik   Aristarxning
geliotsentrik   nazariyasiga   qarshi   chiqqan   va   o’z   obro’yi   uchun   geliotsentrik
tizimini   mustahkamlab   kelgan.   Lekin   uning   xatoligini   tan   olmagan.   Gipparx
ekvatorni 360 ga taqsimlab, uzunlik va kenglik tushunchasini joriy qilgan. Er.avv.
I asrda Geron mexanika bilan muvaffaqiyatli shug’ullangan edi.
Shaq   va   Yunon   ma’daniyatini   o’zaro   ta’sirida   Bobil   va   Misrda
tarixshunoslikning  rivoji  ko’zga  tashlanadi.  Er.avv.  III  asrning  I   yarmida   bobillik
kohin   Beroesning   “Xaldeya   tarixi”   va   misrlik   kohin   Manefonning   “Misr   tarixi”
nomli   asarlari   yaratildi.   Har   ikkala   asar   ham   yunon   tilida   bo’lsada,   maxalliy
manbalar aosida yozilgan edi. 
Afsuski   ikkala   asardan   ham   bizgacha   faqat   ayrim   parchalar   etib   kelgan.
Manefon   asarida   esa,   fir’avnlarning   eng   qadimgi   zamonlardan   to   Iskandargacha
podsholar sulolalarini xronologik ro’yxati berilgan.
Ellin   davrida   fan   sifatida   adabiyotshunoslik   kurtaklaridan       filologik   tanqid,
Gomerdan   boshlab   klassik   mualliflar   asarlarini   asl   nusxalarini   qayta   tiklash   va
sharxlash   shaklida   yuzaga   keladi.   Filologlar   mantiqiy   asosda   yunon   grammatika
tizimini ishlab chidilar.
Iskandariya   museyoni   yunon   adabiyotining   muhim   markazi   bo’lib   qoldi.   Bu
erda va boshqa joylarda rivoj topgan adabiy oqim “Iskandariya adabiy oqimi” deb
nom   olgan.   Bu   ellin   jamiyati   yuqori   tabaqasining   kayfiyatini   ifodalagan   poeziya
edi. Iskandariya shoirlarining boshlig’i Kallimax edi. U museyon kutubxonasining
mudiri   va  taxt   vorisining   tarbiyachisi   edi.  Kalllimax     kutubxona   katalogini   tuzdi.
33  
Shu bilan birga Kallimax   mifologik, tarixiy va adabiy mavzularda yozilgan hajm
jihatidan kichik – kichik she’rlar muallifidir.
Kallimaxning   kichik   zamondoshi   Feokrit     Iskandariyadagi   eng   taniqli   shoir
edi. U kichik – kichik lirik – dramatik poema g’oyalar muallifi bo’lib tarixga kirdi.
Kallimax   o’z   asarlarida   qishloq   va   shahar   hayotining   tinch   manzaralarini
ideallashtirgan,   cho’ponlar   hamda   shaharlik   erkak   va   ayollarning   hissiy
kechinmalarini madh etuvchi nozik lirikdir.
Iskandariya poeziyasidan tashqari, ellin davrida yangi attika komediyasi katta
ahamiyat   kasb   etdi.   Attika   komediyaning   asosiy   vakili     Menandr   edi.   Misrda
topilgan   papirus   o’ramlari   tufayli   uning   komediyalari   bizga   ma’lum   bo’ldi.
Menandr   komediyalari   syujeti   oilaviy,   maishiy,   dramalardan   iborat.   Menandr
komediyalari baxtiyorlik bilan tamomlandi 5
.
Ellin   davrida   tasviriy   san’at   ajoyib   yutuqlarga   erishdi.   Bu   davrda   yunon   va
sharq   an’analari   bilan   qo’shilgan   anchagina   arxitektura   yodgorliklari   bunyod
etilgan.   Xashamat   va   ulug’vorlikka   intilish   ularning   ko’plari   uchun   xos   bo’lgan
xususiyat harakterlidir. Haykaltaroshlik san’ati bu davrda ancha ravnaq topgan edi.
Ammo   uning   mazmuni   klassik   davr   an’analaridan   farq   qildi.   Ma’budalar   va
qahramonlarning   ideallashtirilgan   va   umumlashtirilgan   haykallari   orqaga   surilib
tabiiy   tarzda   gavdalantirilgan   va   tasvirlangan   shaxsning   individualligi   yaqqol
ko’rsatilgan   portretlar   oldingi   qatorga   o’tdi.   Ellin   davrning   haykaltaroshlari
yaratgan   yakka   va   guruh   tarzidagi   haykallarda   jismoniy   va   ruhiy   azob,   kurash,
g’alaba, o’lim tasvirlab ko’rsatilar edi.
Peyzajni   fan   sifatida   tasvirlab   unda   yoki   uning   o’rtasida   asosiy   syujetni   aks
ettirish   haykaltaroshlikda  yangilik  edi.  Bu   usul   klassikaga  ma’lum   emas   edi.  Shu
bilan   bir   qatorda   haykaltaroshlikda   dabdabali   yo’nalish     mavjud   bo’lib,   u   ellin
hukmdorlarni   haykallar   soyasida   namoyon   bo’lardi.   Ellin   haykaltaroshligida   er.
avv.   IV   asrning   ulug’,     mohir   ustalariga   borib   taqaladigan   bir   necha   yo’nalishni
ko’rish   mumkin.   Afinada   va   Iskandariya   Praksitelga   borib   taqaladigan   san’at
5
 Свенцицкой.  М., 1983, т. II, лекции 19.
34  
asarlarini   tomosha   qilish   uchun   kiruvchi   o’ziga   to’q   kishilarning   didiga
mo’ljallangan  san’at asarlarini ko’rishi mumkin edi.
Afroditaning va boshqa ma’budalarning yalang’och haykallari bu yo’nalishga
xos   xususiyatdir.   Dramatizmda   to’la   Pergam   maktabi   Skopasga   borib   taqalafi.
Pergam   mexrobining   friz   mazkur   maktabni   ajoyib   yodgorligi   bo’lib,   unda
ma’budlarning   gigantlar   bilan   kurashi   tasvirlanadi.   Bu   pergam   va   boshqa   ellin
davaltlarining     jangovor   galat   (kel’t)     qabilalari   bilan   olib   borgan   og’ir
kurashlarining ramzi edi.   Rodos mashhur haykaltaroshlik maktabi Asippga borib
taqaladi. Bu maktabda asosan haykallar baquvvat atletlarning  tasvirlaridan iborat.
Tayanch iboralar
Serapis, Frigiya ma’budasi  (Kibela-yerni onasi), yahudiy dini,   Ptolemey II
Filadel’f,   Ptolemey   III,   Berenika,   “stoya”,     Epikur   falsafa   maktabi,   Antisfen,
Diogen,   Feosfrat,   Menon,   tibbiy   adabiyot,   matematika   va   astranomiya,
“O’simliklar   tarixi”,   “O’simliklar   fiziologiyasi”,   ilmiy   markaz   Museyon,
astronomic   rasadxona,   fizika,   Evklid,   “Boshlang’ich   geometriya”,   Eratosfen,
dengizchilik,   Orontdagi Pergam, Antioxiya, Aristofel, Teofrast, “fizik”, Museyon
kutubxonasining   mudiri   Kirenalik   Eratosfen,   “Geografiya”,   Gipparx   atoqli
astronom, Kallimax kutubxonasi, Menandr, Rodos haykaltaroshlik maktabi Asipp,
Skopas, “Xaldeya tarixi”, Manefon “Misr tarixi”, “Apaliya” sulh shartmomasi.
35  
XULOSA
Salavkiylar davlati va Ellin davri, o'z aholilari, madaniy va san'ati, siyosat va
fikr   sohalarida   rivojlanishda   katta   muvaffaqiyatlar   qo'ldirgan   davrlardir.
Salavkiylar,   nomadik   hayot   olib,   o'z   davriga   xos   madaniyat   va   arxitekturaga   ega
bo'lgan,   Ulug'bek   davridagi   Samarkand,   Buxoro,   Qarshi   shaharlarida   o'zaro
munosabatlarni rivojlantirdi 6
. 
Ellin   davri   esa,   adiblik,   falsafa,   arxitektura,   san'at   va   siyosat   sohalarida
ajoyib   muvaffaqiyatlar   ko'rsatdi.   Bu   davrda   Homeros,   Sokrat,   Platon,   Aristotell,
Fidiya, Praksitelles, Eshil va boshqalar kabi shaxslar adiblik, falsafa va san'atda iz
bermish.   San'at   sohasida   yaratilgan   ob'ektlar,   qal'chalar   va   heykelliklar   bugungi
kunda ham san'atshunoslar uchun o'ziga xosdir.
Ikkala   davrning   tarixiy   yodgorliklari,   ularning   madaniy   va   san'at   boyicha
o'ziga   xos   rivojlanish   jarayonlarini   o'rganish,   ularning   ajoyib   adiblik   va   falsafa,
arxitektura   va   san'at   boyicha   yaratilgan   unikal   asarlarini   tanishuv   qo'shiqchi   va
qiziqarli bo'lishi mumkin.
Salavkiylar davlati va Ellin davri, ularning o'z navolarida yaratilgan madaniy
va   san'atning   asosiy   xususiyatlarini   o'rganish   imkoniyatiga   ega   bo'lib,   ularning
tarixiy   o'zgarishlar   va   rivojlanish   jarayonlarini   tushunish,   dunyodagi   boshqa
madaniyatlar   bilan   ta'sir   ko'rishish,   ulardan   o'rgangan   saboqlarni   jamiyatga
o'tkazishga imkoniyat yaratadi. Bu davrlar tarixiy yodgorliklari, falsafa, madaniyat,
va   san'at   sohasidagi   rivojlanishlar,   bugungi   kundagi   mazmun   va   g'oyalar   uchun
asosiy manbai bo'lib qoladi.
6
 Свенцицкой.  М., 1983, т. II, лекции 19.
36  
FOYDLANILGAN ADABIYOTLAR
Rahbariy adabiyotlar
1. Каримов И. А. Тарихий хотирасиз келажак йук. Тошкент 1998.
Asosiy adabiyotlar
2. Бойназаров  Ф. А. Кадимги  дунё тарихи.  Тошкент 2004.
3. Вощинина А. И. Античное искусство. М., 1962.
4. История   древнего   мира/Под   ред.   И.   М.   Дьяконова,   В.   Д.
Нероновой, И. С. 
5. Свенцицкой.  М., 1983, т. II, лекции 19.
6. Лурье С. Я. Архимед. М.-Л., 1945.
7. Соколов В. В.  Античная философия. М., 1958.
8. Штол Г. Боги и гиганты. Пер. с нем. М., 1971.
9. Источниковедение   Древней   Греции   (эпоха   эллинизма)/Под   ред.
В. И.  
Qo’shimcha adabiyotlar
10. Кузищина. М., 1982.
11. Кошеленко   Г.   А.   Греческий   полис   на   эллинистическом   Востоке.
М., 1979.
12. Тарн В. Эллинистическая  цивилизация. М., 1949.
13. Доватур А. И. «Политика» и политии Аристотеля. Л., 1965.
37