Shahrisabz shahrining tarixini yozma manbalarda o'rganilishi

MUNDARIJA
KIRISH ..................................................................................................................... 2
I.BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING QADIMGI VA O‘RTA ASRLAR 
TARIXINING O‘RGANILISHI ............................................................................. 4
I.1. Shahrisabz tarixining arxeologik manbalarda yoritilishi ............................. 4
I.2. IX-XIV asr yozma manbalarida Shahrisabz tarixining yoritilishi ............... 7
II.BOB. SHARISABZ SHAHRINING XVI-XIX ASR MANBALARIDA 
YORITILISHI ....................................................................................................... 13
II.1. Mahalliy muarrix tomonidan Shahrisabz tarixining yoritilishi ................ 13
II.2. XVI-XIX asr rus va yevropa tarixchilari asarlarida Shahrisabz tarixiga 
oid ma’lumotlar tahlili .......................................................................................... 22
XULOSA ................................................................................................................ 27
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI .......................................... 29
1 KIRISH
Kurs   ishining   dolzarbligi.   Shahrisabz   —   o‘zining   boy   tarixiy   merosi,
me’moriy   obidalari   va   buyuk   shaxslar   bilan   bog‘liqligi   sababli   O‘zbekiston
tarixida alohida o‘rin egallaydi. Ayniqsa, Amir Temur kabi jahon tarixida muhim iz
qoldirgan   shaxsning   vatani   bo‘lishi   bu   hudud   tarixini   chuqur   o‘rganishni   taqozo
etadi.   Tarixiy   manbalarda   Shahrisabz   haqida   berilgan   ma’lumotlar   shahar
taraqqiyotining turli bosqichlarini yoritib, u orqali o‘sha davr siyosiy, iqtisodiy va
madaniy   hayotini   tushunishga   imkon   beradi.   Bugungi   kunda   milliy   tariximizni
chuqur o‘rganish, madaniy merosimizni asrab-avaylash va yoshlarda tarixiy ongni
shakllantirish   dolzarb   vazifa   bo‘lib,   Shahrisabz   tarixini   tarixiy   manbalar   asosida
o‘rganish bu jarayonning muhim qismidir.
Kurs ishining o‘rganilganligi.  Mazkur mavzu doirasida tarixiy manbalar va
shahar tarixi bo ‘yicha tarixi bo ‘yicha tadqiqoqt ishlari mavjud.
Jumladan,  Muhammad  Hakimxo‘ja 1
, Somiy 2
, Beruniy 3
, shuningdek,  chet  el
manbalari,   D.Logofet 4
,   A.Vamberi 5
,   A.Kun 6
  kabi   tarixiy   shaxslarning   asarlari,
memuarlari   va   hisobotlari   muhim   manba   sifatida   qaraladi.   Shuningdek,   mazkur
shahar   tarixi   manbalari   bo‘yicha   P.Ravshanov 7
,   A.Sagdullayev 8
,
A.Xoliqulov 9
;arning tadqiqotlari muhim sanaladi.
Kurs ishining maqsadi.  Ushbu kurs ishining asosiy maqsadi — Shahrisabz
shahrining   tarixini   yozma   manbalar,   arxeologik   topilmalar   va   xalq   og‘zaki   ijodi
asosida   o‘rganish,   ularning   asosida   shahar   taraqqiyotining   muhim   bosqichlarini
1
  Мухаммадхакимхон тура. Мунтахаб ат-таворих / Форс-тожик тилидан тарж., мукаддима, изохлар ва 
курсаткичлар муаллифи Ш.Вохидов._ - Тошкент: Янги аср авлоди, 2010
2
  Мирза Абдал-азим Сами. Тарих-и салатин-и мангитийа (История мангытских государей) Изд. текста, 
предисл. и примеч. Л.М.Епифановой. - Москва: Изд-во вост. лит., 1962
3
  Абу Райхан Беруни. Канон Мас'уда (I-V). Вступительная статья, перевод и примечания П.Г.Булгакова и 
Б.А.Розенфельда при участии М.М.Рожанской. Т.V.ч.1 - Ташкент, 1973; Абу Райҳон Беруний. Қонуни 
Масъудий. 1-5 мақолалар. Таржимон А.Расулов. Изоҳларни А.Аҳмедов ва А.Расулов тузган. (Абу Райҳон 
Беруний. Танланган асарлар V, биринчи китоб.  - Тошкент 1973, 426-бет
4
  Логофет Д.Н. Бухарские ханство под русским протекторатам. Томъ1,СПб. 1911
5
 А. Вамбери. Бухоро ёхуд Мовароуннаҳр тарихи. Т.:  INFO-KAPITAL BOOKS,  2023. 464 б
6
  Кун А. Очерки Шагрисебзкаго бекства. - С.35. 
7
  Равшанов. П. Қарши тарихи. - Тошкент: Янги аср авлоди, 2006
8
  Сагдуллаев   А.С.,   Аминов   Б.Б.,   Якубов   Б.С.   Қашқадарё   тарихидан   лавҳалар.   Қарши.   Насаф.   1997
9
  Холикулов А.Б. XIX-XX аср бошларида апщадарё бекликлари. фан. .номзоди., дисс. автореф. - Тошкент: 
УзМУ, 2011. -27 б.;
2 ochib   berish   va   tarixiy   manbalar   orqali   Shahrisabzning   O‘zbekiston   tarixidagi
o‘rnini aniqlashdir.
Kurs ishining vazifalari.   Kurs ishi quyidagi vazifalarni o ‘z ichiga olgan :
- Shahrisabz shahri tarixining xitoy manbalarida yoritilishini tahlil qilish;
-   IX-XIV   asr   tarixiy   manbalarida   Shahrisabz   tarixini   bayon   etilishini
yoritish;
-   XVI-XIX   asr   mahalliy   muarrixlarining   Shahrisabz   tarixini
o‘rganilganligini tahlil qilish ;
-XVI-XIX   asr   rus   va   yevropa   tarixchilarining   asarlaida   Shahrisabz   tarixiga
oid ma’lumotlarni ochib berish.
Kurs ishining tarkibiy qismi.  Kurs ishi kirish, qismi, 2 ta bob, 4 ta paragraf
xulosa va foydalanilgan adabiyotlar qismidan iborat
3 I.BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING QADIMGI VA O‘RTA ASRLAR
TARIXINING O‘RGANILISHI
I.1. Shahrisabz tarixining arxeologik manbalarda yoritilishi
XX   asrning   20-yillaridan   boshlaridan   boshlab   voha   tarixini   havaskor-
kolleksionerlik   mazmunidagi   faoliyatidan   ilmiy   asosdagi   tadqiqot   darajasiga
ko‘tariladi. Ayniqsa, Shahrisabzning O‘rta Osiyo qadimiy va san at yodgorliklariniʼ
himoya   qilish   komiteti   (Sredazkomstaris)   tomonidan   muhofazaga   olingan
me moriy obidalari sharqshunos olimlarni o‘ziga jalb qilardi. Bu ishlarning natijasi	
ʼ
sifatida shahar obidalari al bomi yaratildi. 1925	
ʼ - - yilda Shahrisabzga V.V.Bartol d,	ʼ
VA.Vyatkin,   san at   tarixchisi   B.Denike,   nemis   san atshunosi   E.Kon-Vinerlar	
ʼ ʼ
kelishdi.   Turkiston   Sharqshunoslik   instituti   talabasi   A.Ye.Midji   Rus   geografiya
jamiyatining Toshkentdagi Turkiston bo‘limi etnografiya va arxeologiya seksiyasi
majlisida   Kitob   va   Shahrisabzning   qadimgi   yodgorliklari   to‘g‘risida   axborot
berdi 10
.
1926 - -   yilda   Shahrisabzga  A.Yu.  Yakubovskiy   ilmiy   safarga   kelgan   va   olim
tomonidan birinchi marta uning tarixiy topografiyasi tadqiq qilingan. 1927 - - yilda
arxitektur   B.N.Zasipkin   Sredazkomstaris   yo‘li   bilan   shahar   me moriy	
ʼ
yodgorliklarini o‘rganib, ular bo‘yicha ilk tarixiy- me moriy tahlilni yaratdi	
ʼ 11
.
1930 - yillarda   Shahrisabz   obidalari   Ya.G‘.G‘ulomov,   T.M.Mirg‘iyosov,
S.K.Kabanov,   SA.Sudakov   va   suratchi   N.S.Lojkin   tomonidan   o‘rganildi.   1936-
yilda   arxitektor   M.F.Mauer   Samarqand   qadimiy   va   san at   yodgorliklarini   himoya	
ʼ
qilish   qo‘mitasi   yo‘li   bilan   ta mirlash   maqsadida   me moriy   obidalar   ahvoli   bilan	
ʼ ʼ
tanishdi.   1938-yilda   esa   Moskva   arxitektura   institutining   maxsus   brigadasi
ularning   tarhini   o‘lchaydi   va   shaharning   batafsil   rejasi   yaratilib,   unga   barcha
mahallalar   kiritildi.1942-yilda   M.Ye.Masson   va   G.A.Pugachenkova   bilan   birga
Shahrisabzni   tarixiy-topografik   va   me moriy   jihatdan   o‘rganish   maqsadida	
ʼ
10
 Бартольд. В.В. Сочинения: том II. – Москва: Наука, 1965. – С.   423- 454.;
11
 Массон   М.Е., Пугаченкова Г.А. Шахрисабз   при   Тимуре   и   Улугбеке   //   Археология   Средней   Азии. II.   Труды 
САГУ. Вып. 61. Кн. 6.  - Тошкент, 1953. С.18.
4 ekspeditsiya   uyushtirishib,   shaharning   tuzilishi   va   me moriy   yodgorliklariʼ
to‘g‘risida keng ilmiy ma lumotlar berishadi	
ʼ 12
.
1942-yildayoq   M.Ye   Masson   va   P.A.   Pugachenkovalar   ilk   o‘rta   asrlarda
Keshdan   janubroqda,   hozirgi   Shahrisabz   o‘rnida   yangi   shahar   vujudga   kelib,
shakllana borganligi va u ham Ksh deb atalganligi to‘g‘risida fikr bildirgan edilar.
Lekin, ularning fikricha, bu yerda shahar faqat XII asrdan keyin shakllangan. S.K.
Kabanov   Shahrisabz   o‘rnida   shahar   shakllanishini   IX-   X   asrlarga   oid   deb
hisoblaydi.   Tadqiqotchi   M.Ye.Massonning   fikriga   ko‘ra   Shahrisabz   o‘rnidagi
manzillar   XIII   asrdan   oldin   mavjud   bo‘lmagan52.   Kesh   shahri   ham   shunday
shaharlar sirasiga kiradi. Uning o‘rganilish tarixi, yozma manbalar va numizmatik
ma lumotlar sharhi V.V. Bartold, M.Ye.Masson, P.A.Pugachenkova, O.I.Smirnova,	
ʼ
S.K.Kabanov va Z.I.Usmonovalar asarlarida yetarli darajada o‘z ifodasini topgan.
Tadqiqotchilar  fikricha, ilk o‘rta asrlarga oid Kesh Oqsuvning o‘ng sohilida,
hozirgi Kitob o‘rnida shakllangan.
Ilk o‘rta  asrlarda  markaziy  shahar  hayoti  Qalandartepadan g‘arbga ko‘chadi.
Bu   davrda   Kesh   hukmdorlarining   qarorgohi   “Qo‘rg‘on”   nomi   bilan   mashhur
qal ada   joylashgan.   Ushbu   qal aning   qoldiqlari   hozirda   mavjud
ʼ ʼ .   I.   Markvartning
fikriga ko‘ra ilk o‘rta asrlar Keshi VI asrda vujudga kelgan, ya ni VI-VII asrlardan	
ʼ
boshlab   bu   shahar   Kesh   deb   atala   boshlangan .     Shaharning   gullab   –   yashnagan
davri   ayniqsa,   VII   asrning   birinchi   yarmiga   to‘g‘ri   kelib,   bu   davrda   Kesh
So‘g‘dning   (Qashqadaryo   va   Zarafshon   vodiylari)   poytaxtiga   aylanadi.   Bu
ma lumotlar   IX   asrda   al-Yoqubning   ma lumotlarida   ham   uchraydi.   Yozma	
ʼ ʼ
manbalar va numizmatik manbalar ma lumotlari ushbu davrda Keshni boshqargan	
ʼ
uchta hukmdor – Dichje, Shishpir, Axurpat to‘g‘risida ma lumot beradi	
ʼ 13
.
776   -   yildan   boshlab   Kesh   va   uning   atroflari   Muqanna   boshchiligidagi
qo‘zg‘olon   markaziga   aylanadi.   Ushbu   qo‘zg‘olonni   bostirish   jarayonida   shahar
vayron etiladi va IX asrga kelib tushkun bir ahvolga kelib qoladi. Bu yerda (Kitob
12
 Массон М.Е. Работы Кешской археолого-топографической экспедиция ТашГУ (КАТЭ) по изучение 
восточной   половины кашкадарьинской   области   Уз ССР   1966.//   научных трудов ТашГУ   №533, - Ташкент, 
1977, с. 29.
13
  Камолиддинов   Ш.С.   Историческая   география   Южного   Согда и   Тохаристана   по   аробоязычным  
источникам IX-XIII вв. -  Ташкент, Узбекистан, 1996, с.17
5 o‘rnida)   XVIII   asrga   qadar   shahar   hayoti   izdan   chiqqan.   Ushbu   voqealarni
M.Ye.Masson va N.I.Krasheninnikovalar ilk o‘rta asrlar Keshi bilan bog‘laydilar.
Shahrisabz   o‘rnida   shakllangan   savdo   hunarmandchilik   markazi   juda   tez
rivojlana   borib,   XII   asrga   kelib,   ancha   katta   xajmga   ega   bo‘ladi.   Buning   asosiy
sabablaridan   biri   ushbu   manzilning   Chag‘aniyondan   Samarqandga   boruvchi
karvon yo‘lida joylashganligi edi.
Shunga qaramasdan, ilk o‘rta asrlar Keshi tushkunlikka yuz tutganidan keyin
Shahrisabz hududida shakllangan shu nomli manzilgoh qariyb besh asr mobaynida
o‘z   arki   va   mustahkamlangan   devoriga   ega   bo‘lmasdan   qoldi.   Z.I.   Usmonova
tadqiqotlari shundan dalolat beradiki, shahar devorlari bu yerda faqat XIV asrning
ikkinchi yarmiga kelib shakllandi 14
.
Xulosa   sifatida   Shahridsabz   shahri   yirik   tarixiy   shahar   sifatida   mintaqamiz
hududida nufuzga ega . Uning 2700 yillik tarixini o’rganishda bevosita arxeologik
manbalardan foydalanish ham muhim ahamiyat kasb etadi.
14
 Лунина С.Б.   Города Южного   Согда в   VIII-XII   вв.   Т.,   Фан, 1984,   с.   26;   Ртвеладзе   Э.В.,   Сагдуллаев А.С. 
Памятники минувших веков. -  Ташкент: Узбекистан, 1986, с. 56.
6 I.2. IX-XIV asr yozma manbalarida Shahrisabz tarixining yoritilishi
Musulmon   yozma   manbalarida   Kesh   nomi   dastavval   VII   asr   oxiri   VIII
asr   boshlarida   qo‘llanilgan   bo‘lib,   ularda   shaharning   uch   xil:   Kash,   Kish   va
Kesh shakli keltiriladi. Tangalardagi so‘g‘dcha matnlarda bu so‘z doim unlisiz
- KS shaklida beriladi. Ilmiy adabiyotda va taomilda Kesh nomi qaror topgan,
biroq   bu   toponimning   to‘g‘ri   nomi   Kish   yoki   Kiss   ham   bo‘lishi   mumkinki,
Yoqut aynan shu atamani Ibn Mukulga (vaf. 1080-1081) suyangan holda ilgari
surgan.   Xitoychada   qisqa   Szyuysha-Kyuysha   bilan   bir   qatorda   Syuyshuana
shaklidagi to‘liq yozuvi ham uchrashi bejiz emas.15 Bu ikki shakl taomilda bir
vaqtning   o‘zida   mavjud   bo‘lgan   bo‘lishi   mumkin,   lekin   keyinchaliq   VIII
asrdayoq qisqa shakldagi Kesh-Kish nomi ancha to‘liq Keshan-Kishanni surib
chiqargan.   Toshkentning   ko‘hna   nomi   -   to‘liq   shaklda   Chochon   deb   atalib
kelgan Choch bilan ham shu hodisa ro‘y bergani aniqlandi 15
.
Ibn   Xavqal   bunday   yozadi:   “Kesh   esa   ko‘handiz,   qo‘rg‘on   va   rabodga
ega   bo‘lgan   shahardir.   Shuningdek   rabodga   tutashib   ketgan   boshqa   madina
ham   mavjud.   Undagi   uylar   loy   va   yog‘ochdan   qurilgan” 16
.   Al-Maqdisiy   ham
Kesh   madina   va   rabodga   ega   bo‘lgan   shahar   bo‘lganligini   yozgan.   Uning
tavsifi   hozirgi   Shahrisabz   o‘rnida   bo‘lgan   Keshga   to‘g‘ri   keladi,   chunki
manbada  ichki  madina  ko‘handizi  bilan  (Kitob  o‘rnidagi  ilk  Kesh)  tashlandiq
holdaligi,   tashqisida   esa   aholi   zich   joylashganligi   ta kidlangan.   Lekin   jomeʼ ʼ
masjid   vayron   bo‘lgan   madinada,   bozorlar   esa   rabodda   joylashgan.   “Uning
imoratlari,   -   deb   yozadi   al-Maqdisiy,   -   Buxorodagi   kabi   loy   va   yog‘ochdan
qurilgan” 17
.
Arab   mualliflari,   eng   avvalo,   shaharning   topografiyasi   va   tarixiga,
shuningdek asosiy darvozalarining soni va joylashuviga, sug‘orish manbalari -
daryolar,   kanallar,   yerlarning   hosildorligi,   yirik   aholi   manzilgohlari
15
Ртвеладзе   Э.В.   О   ранних   монетах   Чача   /Чачана/   и   подлинном   названии   области   //   Археология, 
нумизматика и эпиграфика Средней Азии. Самарканд, 2000. С. 147-149
16
Ибн   Ҳавқал.   Китоб   сурат   ал-ард   (Моварауннаҳр).   Араб   тилидан   таржима   ва   изоҳлар   муаллифи 
Камалиддинов Ш.С.,  -  Ташкент : 2011. - Б 66
17
 Шаҳрисабз   минг   йиллар   мероси.   Альбом,  -  Тошкент,   Шарқ,   2002,   Б   23
7 oralig‘idagi   masofalarga   e tibor   qaratishadi.   Jumladan,   Kesh-Nasaf,   Kesh-ʼ
G‘uzor-Termiz,  Nasaf-Buxoro va  boshqa  yo‘nalishlardagi  karvon  yo‘llarining
tafsilotlari keltiriladi .
Kesh   viloyati   Zarafshon   tog‘laridan   G‘uzordaryogacha   bo‘lgan   yerlarni
qamrab olgan bo‘lib, rivojlangan o‘rta asrlar davri mualliflari keltirilgan yozma
manba   ma lumotlarga   ko‘ra   16   ta   rustoqlik-tumanlardan   tashkil   topgan.	
ʼ   Ibn
Xavqal   va   al-Maqdisiy   tomonidan   keltiriladigan   Keshning   ta rifi   Eski   Kesh	
ʼ
(Kitob)   va   Yangi   Kesh   (Shahrisabz)ga   to‘g‘ri   keladi.   Eski   Keshning   ichki
madinasi   va   ko‘handizi   bu   davrda   tashlandiq   holga   kelib,   undan   7   km   janub
tomonda   tashqi   madina   (Yangi   Kesh)   ravnaq   topayotgan   bo‘lib,   uning   ikkita
darvozasi,   ular   orqali   o‘tgan   markaziy   ko‘chasi   mavjud   bo‘lgan.   Eski   Kesh
hududida   jome   masjid,   zindon   va   bir   qancha   bozorlar   joylashgan.   Arab	
ʼ
sayyohlari   Kesh   yerlarining   serhosilligini,   aholisi   esa   dehhonchilik   va
chorvachilik bilan shug‘ullanishini yozishgan 18
.
Arab   manbalarida   Asrud   deb   atalgan   Qashqadaryo   daryosi   Kesh
viloyatining   Kashkrud   rustoqi   (tumani)dan   shaharning   shimolidan,   “Mato
bo‘yovchilar   daryosi”   (Oqsuv)   esa   shaharning   janubiy   tomonidan   o‘tgan.
Daryoning   nomi   Kesh   aholisining   an anaviy   mashg‘ulotlaridan   biri   bo‘lmish	
ʼ
to‘qimachilik   to‘g‘risida   ma lumot   beradi.   Undan   tashqari   shaharda   kulollik,	
ʼ
temirga   ishlov   berish,   qurilish   ashyolari   va   bo‘yoq   ishlab   chiqarish,
shishasozlik,   nonvoylik,   qandolatchilik   taraqqiy   etgan.   Shuningdek   Kesh
o‘zining qizil tuzi bilan ham mashhur bo‘lgan 19
.
Shaharning gullab-yashnagan  davri VII asrning birinchi yarmiga to‘g‘ri
kelib,   bu   davrda   Kesh   So‘g‘dning   (Qashqadaryo   va   Zarafshon   vodiylari)
poytaxtiga aylandi. Yozma manbalar va numizmatik manbalarda ushbu davrda
Keshni   boshqargan   uchta   hukmdor   Dichje,   Shishpir,   Axurpat   to‘g‘risida
ma lumot beriladi	
ʼ 20
.
18
 Сагдуллаев   А.С.,   Аминов   Б.Б.,   Якубов   Б.С.   Қашқадарё   тарихидан   лавҳалар.   Қарши.   Насаф.   1997.   Б 16
19
Крашенинникова   Н. И.   Два   комплекса   керамики   II-I   в.в.дон.э.из   нижних   слоев   Китаба.   Тр.   ТашГУ, 
Археология Средней Азии. Вып. VII, 1977. С.17.
20
Бетгер   Е.К.   Извлечение   из   книги   “Пути   и   страны”   Абул   Касым   ибн   Хаукаля   //   Тр.   САГУ.   Археология 
Средней Азии. Вып. IV
8 Ibn   Xavqal   tomonidan   “tashqi   shahar”   sifatida   ta riflangan   Shahrisabzʼ
o‘rnidagi   shahar   uzoq   davr   mudofaa   devorlarisiz   qolib   ketgan.   Ibn   Xavqal
Kesh   Qo‘rg‘oni   va   uning   ichki   qismi   vayronaga   aylanganligi   hamda   tashqi
madinada   aholi   yashashi   to‘g‘risida   gapirar   ekan,   “Kesh   hukmdori   qarorgohi
madina   va   raboddan   tashqarida,   “al-Musallo”   nomi   bilan   ma lum   bo‘lgan	
ʼ
joyda   joylashgan”ligini   maxsus   ta kidlab   o‘tadi.   Shu   tariqa,   X   asrda   ark   va	
ʼ
Kesh hukmdori qarorgohi Kitob shahristoni (Kesh ichki shahri) va Shahrisabz
(tashqi   shahri)dan   tashqarida   joylashgan.   U   holda   Kesh   viloyati   ma muriy	
ʼ
markazi   ham   hukmdor   qarorgohi   bilan   bir   joyda,   ya ni   “al-Musallo”da	
ʼ
joylashgan,   deb   xulosa   qiladi 21
.   “Al-Musallo”ning   joylashgan   o‘rni   borasida
manbalarda ma lumotlar uchramaydi.	
ʼ
Kesh viloyati tarixiga oid bir qancha asarlarda turli xil ma lumotlar aks	
ʼ
etgan.   Bu   asarlarda   Kesh   viloyatining   tabiiy   geografik   o‘rni,   tabiati,   aholisi,
shaharlari haqida bir qancha qimmatli ma lumotlar keltiriladi.	
ʼ
Ibn   Xavqalning   Kesh   haqida   quyidagi   ma lumotlar   saqlangan:   “Kesh	
ʼ
shahristonida   to‘rt   darvoza   bor:   Temir   darvoza,   uning   yonida   Ubaydulloh
darvozasi   va   to‘rtinchisi   tashqi   shahar   darvozasi.   Tashqi   shaharda   ikkita
darvoza bor: ichki shahar darvozasi va Barkanon darvozasi. Siyom tog‘laridan
boshlangan   daryo   shaharning   janubida   oqadi,   yana   bir   daryo   -   Asrud;
Qashqrud rustoqidan boshlanib, shaharning shimolida oqadi” 22
.
Arab   -   fors   manbalarida   bu   nomning   uch   xil   shakli:   Kishsh,   Kiss   va
Kashsh   qabul   qilingan.   As-Sam aniy   XII   asrning   birinchi   yarmida   Kesh	
ʼ
hududida o‘n ikki kun bo‘lib, Kesh talaffuzda Kashsh shaklida tarqalganligini
aniqladi.   Yoqutning   ta kidlashicha   Kiss   shaharning   arabcha   talaffuzi.	
ʼ
Yoqutning   ma lumotiga   ko‘ra   XI   asrda   mahalliy   aholi   orasida   Kish   shaklida	
ʼ
talaffuz   qilingan.   Beruniy   Kash   mahalliy   shakl,   Kas   esa   forsiy   shakl   deb
aytgan 23
.
21
 Ртвеладзе   Э.,   Сагдуллаев   А.   Памятники   минувших   веков.  –  Ташкент :   Узбекистан,   1989.   С.52
22
 Ибн   Ҳавқал.   Китоб   сурат   ал-ард   (Моварауннаҳр).   Араб   тилидан   таржима   ва   изоҳлар   муаллифи 
Камалиддинов Ш.С.,  -  Ташкент : 2011. 66-бет.
23
Камолиддинов   С.Ш. Историческая   география   Южного   Согда   и   Тохаристана   по   аробоязычным 
источникам IX – XIII вв.  -  Ташкент , Узбекистан, 1996, с.14
9 Abu   Ja far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariy   (839-923)ning   “Tarix   ar-ʼ
rusul   va-l-muluk”   (Tarixi   Tabariy)   asaridir.   U   qadimdan   to   915   yilgacha
bo‘lgan   tarixiy   voqealar   bayonini,   jumladan,   O‘rta   Osiyoning   VII-IX   asrlar
tarixini o‘z ichiga oladi 24
.
Mazkur manbada Kesh (Shahrisabz)ning arab qo‘shinlarining ikki yillik
(milodiy 669-702 yillar) qamaliga ko‘rsatgan qarshiligi va arablar to‘lov olish
bilan   kifoyalanib   qaytib   ketganliklari   qayd   etilgan.   777-778   yillari   Muqanna
qo‘zg‘oloni   chog‘ida   Kesh   qo‘zg‘olon   markazi   bo‘lgani   va   Muqanna   bu
shaharni   o‘ziga   qarorgoh   qilib,   780   yili   shu   yerda   zahar   ichib   o‘lgani
tafsilotlari ham ushbu manbada berilgan.
Abu   Zayd   Balxiy,   Istahriy   va   Ibn   Xavqal   kabi   o‘rta   asr   mualliflari
tomonidan yozilgan “Kitob al-masolik va-l-mamolik” va “Kitob surat al- ard”
nomli   asarlarida   Kesh   qal asining   IX-X   asrlarga   oid   topografik   tuzilishi	
ʼ
to‘g‘risida   ma lumotlar   keltiriladi,   xususan,   ark   (ko‘xandiz),   shahar   qo‘rg‘oni	
ʼ
(hisn)   va   shahar   atrofi   (rabod)   qismlardan   iborat   bo‘lgan.   Ular   keltirgan
ma lumotlarda, shahar eniga va bo‘yiga 2 km. dan ortiqroq maydonni  ishg‘ol	
ʼ
qilgan   va   4   ta   darvozasi   (tashqi   devorda   2   ta   darvoza)   bo‘lganligi   va   shahar
yonidan   daryo   oqib   o‘tishi,   iqlimi   issiqligi,   mevalar   mo‘l-ko‘lligi
ta kidlangan
ʼ 25
.
X   asrda   noma lum   muallif   tomonidan   fors   tilida   yozilgan   “Xudud-ul-	
ʼ
olam”   asarida   shaharning   shahriston,   ko‘handiz   va   rabodi   borligi,   uning
yonidan oqib o‘tuvchi daryo suvidan dehqonchiliqaa foydalanilishi, yaqinidagi
tog‘lardan tuz va boshqa qazilma boyliklar qazib olinishi yozilgan 26
.
Abubakr   Muhammad   ibn   Ja far   Narshaxiyning   (899-959)   “Buxoro	
ʼ
tarixi”   (943-944   yillarda   yozilgan)   nomli   asarida,   asosan,   Buxoroning   o‘rta
asrlardagi   tarixi   haqida   hikoya   qilinsada,   ayni   paytda   Movarounnahrda
kechgan   tarixiy   voqealarga   ham   o‘rin   berilgan.   Shu   munosabat   bilan   Kesh
24
“История”   ат-Табори.   Избранньй   отрывки.   Перевод   с   арабского   В.М.Беляева.   Дополнения   к   переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. Ташкент, 1987
25
  Ибн   Ҳавқал.   Китоб   сурат   ал-ард   (Моварауннаҳр).   Араб   тилидан   таржима   ва   изоҳлар   муаллифи
Камалиддинов Ш.С.,  -  Ташкент : 2011. 65-67 бетлар.
26
Худуд   ал-алем.   Рукопись   Туманского   с   введением   и   указателем   В.Бартольда.   - Ленинград,   1930.
10 shahri va viloyati ham bir necha marta eslatib o‘tiladi. Chunonchi, Sug‘d, Kesh
va   Naxshabdan   120   ming   kishilik   qo‘shin   yig‘ilib,   arablarga   qarshi   jangga
shaylangani,   Kesh   va   Naxshabdan   katta   lashkar   to‘planib,   Qutaybaga   qarshi
chiqilgani,   Muqanna   qo‘zg‘oloni   va   uning   Kesh   viloyatida   qo‘llab-
quvvatlangani, qattiq janglar bo‘lgani xususida ancha batafsil yozilgan 27
.
Abu   Rayhon   Beruniyning   (973-1048)   “Qonuni   Mas udiy”   asaridagiʼ
shaharlar jadvali qismida Kesh beshinchi iqlimdagi shaharlar tarkibida berilgan va
koordinatalari geografik uzunligi    geografik    kengligi 39°501 ko‘rsatilgan 28
.
Abu Sa d Abdulkarim ibn Muhammad as-Sam oniyning (1113-1167) “Kitab	
ʼ ʼ
al-ansob”   qomusiy   asarida   O‘rta   Osiyo   tabiati,   xo‘jaligi,   shaharlari,   olim   va
fuzalolari   haqida   qimmatli   ma lumotlar   berilgan,   Kesh   alohida   viloyat   sifatida	
ʼ
tavsiflangan. Kesh shahri  Naxshabga nisbatan kichikroq va mahalliy aholi shahar
nomini   “Kishsh”   shaklida   talaffuz   qiladi,   deyiladi.   Kesh   viloyatida   esa   o‘nta
qishloqning   nomi   va   o‘rni   qayd   etilgan.   hadis   va   fiqh   sohalarining   yetuk
olimlaridan  Abulmuhammad  Abdulhamid   ibn   Xumayd   al-Keshiy   (vaf.   863)   ismi
ham eslatilgan 29
Yoqut   al-Xamaviyning   (1179-1229)   “Mu jam   al-buldon”   asarida   Keshning	
ʼ
arabcha   talaffuzda   “Kis”   shaklida   yozilgani   ta kidlanib,   uning   va   atrofidagi	
ʼ
qishloqlar haqida qisqacha ma lumotlar berilgan	
ʼ 30
.
Mo‘g‘ullar  istilosi  davri  manbalarida Kesh haqida ma lumot kam uchraydi.	
ʼ
Ushbu   davrda   yozilgan   Juvayniyning   “Tarixi   jahongushoy”,   Ibn   al-Asirning   “Al-
komil   fit-tarix”,   Rashidaddin   Fazlullohning   “Jome   at-   tavorix”,   Ibn   Battutaning	
ʼ
“Tuhfat   an-nuzor”   asarlaridan   shahar   tarixi   haqida   ayrim   ma lumotlar   olish	
ʼ
mumkin.   Ularga   asoslangan   holda,   mo‘g‘ullar   bosqini   chog‘ida   Naxshab   (Nasaf)
27
 Муҳаммад ибн Жаъфар Наршахий. Бухоро тарихи. Форс   тилидан А.Расулев таржимаси.  -  Ташкент:  1966.- 
Б  115
28
 Абу Райхан Беруни. Канон Мас'уда (I-V). Вступительная статья, перевод и примечания П.Г.Булгакова и 
Б.А.Розенфельда при участии М.М.Рожанской. Т.V.ч.1 Ташкент, 1973; Абу Райҳон Беруний. Қонуни 
Масъудий. 1-5 мақолалар. Таржимон А.Расулов. Изоҳларни А.Аҳмедов ва А.Расулов тузган. (Абу Райҳон 
Беруний. Танланган асарлар V, биринчи китоб.  -  Ташкент:  1973, - Б 426
29
 Камалиддинов Ш.С. “Китаб   ал-ансаб”   Абу   Сад’а   Абдулкарима   ибн   Мухаммада   ас-Сам’ани   как   источник 
по истории культуры Средней Азии.  -  Ташкент:  1993
30
 Бўриев   О.   Манбаларда   Шахрисабз   тавсифи.   Қарши   “Насаф”,   2004.   7- Б 
11 xarob etilgan va XIII asr hamda XIV asr boshlarida vohada Kesh yuqori mavqega
ega bo‘lgan, degan xulosa chiqadi.
Rashidaddin   Fazlullohning   (1247-1318)   “Jome   at-tavorix”i   turkiy   xalqlarʼ
tarixi   va   mo‘g‘ullar   istilosi   voqealariga   oid   (1300-1311   yillarda   yozilgan,   to‘rt
jilddan iborat) asarida keltirgan ma lumotlarida mo‘g‘ular hukmdori Munke hoqon	
ʼ
(1251-1260)ning   Kesh   shahriga   kelib,   bir   oy   muddat   shaharda   yashaganligi   va
unga tobe davlatlar hukumdorlari kelganligi keltiriladi 31
.
Xulosa sifatida o’rta asrlarda Movarounnharda yirik iqtisodiy shahar sifatida
Shahrisabz tarixiy manbalarda ham o’iga xos o’ringa ega ekanligini ko’rishimi 
mumkin.
31
 Бўриев   О.   Манбаларда   Шахрисабз   тавсифи.   Қарши   “Насаф”,   2004.- Б   8
12 II.BOB. SHARISABZ SHAHRINING XVI-XIX ASR MANBALARIDA
YORITILISHI
II.1. Mahalliy muarrix tomonidan Shahrisabz tarixining yoritilishi
Amir   Haydar   (1778-1826)   mang’itlardan   bo’lgan   Buxoro   amiri.   Uning
hukmronlik   yillarida   mamlakatda   notinchlik   hukm   suradi,   ya'ni   markaz   va
viloyatlar hamda kechagina viloyat maqomida bo’lgan, lekin endilikda alohida
siyosiy   birlik   -   xonlikka   aylangan   Xiva   va   Qo’qon   bilan   qarama-qarshiliklar
avjiga   chiqadi   va   mamlakatda   har   3-6   oyda   uzluksiz   ichki   urushlar   va
qo’zg’olonlar   bo’lib  turgan.  Miyonkol,  Shahrisabz,  Karki,  Marvdagi   mahalliy
kuchlar yana o’z boshimchalik qila boshlaganlar. Amir Haydar davrida (1800-
1826)   Shahrisabz   bekligi   va   Buxoro   amirligi   o’rtasidagi   munosabatlar   yana
keskinlashdi.   Shu   davrda   Shahrisabzda   Niyozali   hokim   bo’lib,  garchi   Buxoro
amirligiga   tobe   bo’lsada   mustaqillik   uchun   harakatlar   qilib   turgan.   Oqibatda
Amir   Haydar   Shahrisabz   bekligining   mustaqil   siyosat   yuritishi   bilan   murosa
qilishga   majbur   bo’ladi.   Buxoroning   mintaqadagi   siyosiy   ta'sirini
kamaytirishga intilib kelgan Qo'qon hukumdorlari ham amirlikdagi separatistik
kuchlar   bilan   hamkorlik   qilishga   intilib   kelardi.   Xususan   XIX   asr   boshlarida
Shahrisabz   bilan   Qo'qon   xonligi   o'rtasidagi   siyosiy   aloqalar   mustahkamlandi.
Shahrisabz hokimi Niyozali Buxoro amirligi bilan bo'lgan urushda yengilgach,
Qo'qon   xoni   Umarxon   huzuridan   panoh   topgani 32
    ham   bu   munosabatlarning
mohiyatidan   darak   berib   turibdi.   Shahrisabz-Qo'qon   aloqalari   Qo'qon   xonligi
va   Buxoro   amirligi   o'rtasidagi   siyosiy   raqobatning   kuchayishiga   olib   kelardi.
Niyozali xam olamdan utgach, uning o'rniga o'g'li Sodiqboy Shahrisabz hokimi
bo'ladi, Amir Haydar kenagaslar bilan aloqani mustahkam ushlab turish uchun
Sodi Q boyning qizini nikohiga so'raydi 33
. Lekin bu nikoh uzoq davom etmaydi.
Sha riat parast   amir   Haydar   Shahrisabz   hokimi   Sodiqboyning   qizini   taloq
qo'yadi.   Bu   amirning   hayotida   bot-bot   takrorlanadigan   voqea   edi.   Bu   ish
kenagaslarni   g'azabga   mindirib,   xalqning   izzat-nafsiga   tegadi   va   ular   amirga
32
 Ахмедов Б.А. Узбекистон тарихи манбаларда. - Тошкент, 2001. - Б. 118
33
 Ўша асар. Б 119
13 bo'ysunmaslik yo'lini tutadilar 34
. Keyinchalik, Amir Haydar Shahrisabz, Kitob
va   Yakkabog’   bekliklariga   nisbatan   siyosiy   murosa   yo’lini   tanladi,   mahalliy
beklarga   odatga,   saroy   amaldorlariga   beriladigan   unvonlar   tortiq   etildi.
Masalan   Yakkabog’   hokimlariga   Buxoroning   15   pog’onali   oliy   amallar
ierarxiyasida  7-o’rinda  turgan  To’qsoba  unvoni,  Shahrisabz  beklariga  esa  eng
oliy   Otaliq   unvoni   berilgan   edi 35
.   Amir   Haydar   hukmronligining   dastlabki
yillarida   Qo‘qon   xonligi   bilan   bo‘lgan   urushda   ko‘rsatgan   yordami   uchun
Shahrisabz   viloyatining   mahalliy   hokimi   Doniyor   valloma   Niyozali   o‘g‘liga
(Doniyol otaliqqa) viloyatni mulk sifatida taqdim etgan 36
. 
Natijada,   Shahrisabz   vohasi   1856-yilga   qadar   yarim   mustaqil
boshqaruvni o‘z qo‘lida saqlab qolgan edi. Lekin Shahrisabz bekligi va Buxoro
amirligi o’rtasidagi siyosiy nizolarni butunlay bartaraf etishga Buxoro amirlari
siyosiy   jihatdan   ojiz   bo’lib   keldilar.   1821-1825-yillarda   Miyonqolda   bo’lib
o’tgan   xitoy   qipchoqlar   qo’zg’aloni   vaqtida   Shahrisabzliklar   qo’zg’alonchilar
tarafida bo’lganligi bu siyosiy nizolarni tub ildizlari chuqur ekanligini ko’rsatib
berdi. Nasrulloh otasi Amir Haydar hamda birodarlari Husayn va Umarxonlar
hukmronligi  davrida  Qarshida  hokimlik  qilgan.  Amir  Haydar  vafoti  (1826  yil
6-oktyabr)dan   so'ng   hokimiyat   uchun   kechgan   keskin   kurashlarda   birodarlari
Amir   Husayn   (1797-1826)   va   Amir   Umarxon   (1810-1829)   hamda   boshqa
ukalari   ustidan   g'olib   kelib,   1827   yil   aprel   oyining   boshlarida   21   yoshida
Buxoro   amirligi   taxtiga   o'tiradi.   Tarixchi   olim   Mirzo   Abdulazim   Somiyning
fikricha,   Buxoro   amirlig   taxtini   egallashda   Nasrulloxonga   otasining   vaziri
bo'lgan Muhammad Hakimbiy qushbegi katta yordam ko'rsatgan 37
. U Buxoroni
qamal   qilib   turgan   Nasrulloxon   qoshinlariga   shaxar   darvozasini   ochib   beradi.
Buxoro amirlari ichida o’z shafqatsizligi bilan mashhur bo’lgan, “Qassob Amir
nomi bilan tarixda qolgan Amir Nasrullo (1806-1860) o’z hukmronligi davrida
34
 Бердиев А. Хакикатга Садка Бош. - Тошкент. 2005 - Б. 29
35
 Бейсембиев Т.К. Малые владения в Мавараннахре: Нур-ата, Ургут, Яккабаг (XIII-XIX вв.) Н Иран-намэ, 
Научный востоковедческий журнал. - Алматы, 2007. - N2 1-2. - С. 143-144.
36
 Кун А. Очерки Шагрисебзкаго бекства. - С.35.
37
 Rajabov Q. K. Amir Nasrulloh Bahodurxon yoxud «xoni shahid». Buxoro: Buxoro mavjlari. Toshkent: Abu 
matbuotkonsalt, 2011. B.26-29
14 (1827-1860)   Shahrisabz   vohasini   qayta   tobe   etish   uchun   muntazam   hujumlar
uyushtirib   turdi.   Bu   davrda   Shahrisabz   yaqinidagi   bir   nechta   qishloqlarda
mudofaa   qo’rg’onlari   barpo   etildi   va   ularga   Buxoro   sarbozlari   joylashtirildi.
Shahrisabz   va   Kitobga   uyushtirilib   turiladigan   hujumlarda   bu   qo’rg’onlar
tayanch   istehkom   vazifasini   bajargan.   Shu   sababli   ham   shahrisabzliklar   bu
qo’rg’onlarga tez-tez hujum qilib, ularni buzib tashlashga intilganlar. 
Amir  Nasrulloh Buxoro taxtiga o'tirganining uchinchi yili, ya’ni  1828--
yilda   Shahrisabzga   qarab   katta   qo'shin   tortadi,   maqsad   Chiroqchi   qo'rg'onini
Shahrisabzdan   ayirib   olish   lozim   bo'lgan.   Bu   xabarni   eshitib   Shaxrisabz   begi
lashkarlarni   jam   qilib,   Chiroqchi   shahrida   Amir   Nasrullohning   yo'lini   to'sadi.
Doniyol   otaliq   odam   jo'natib   ukasi   Kitob   begi   Fozilbekni   xam   lashkari   bilan
Chiroqchiga chaqirib olib, uch kun muhoraba qiladi. Natija chiqara olmagach,
sulh   tuzishib   har   ikki   qo'shin   o'z   yurtiga   qaytib   ketadi.   Demak,   1828   -   yilda
Kitobda   Doniyolbek   otaliqning   ukasi   Fozilbek   bek   bo'lgan.   1829-yili   katta
qo'shin bilan Shahrisabz ustiga yurish qiladi. Bu gal Donyol otaliq Nasrullaxon
qo'shinlarini   Kitob   chegarasidagi   Beshterak   mavzesida   qarshi   oladi.   Ularning
orasida qattiq jang bo'ladi. Bu manzil Kitob shahridan bir yarim tosh beri deb
ko'rsatiladi.   Nasrullaxon   ko'p   jang   qilgandan   so'ng   Pistaxon   qal'asini   to'pga
tutadi. 
U   paytda   Donyol   otaliq   Kitobdan   yarim   tosh   beridagi   sayidlar   mozori
mavzeyini lashkargoh qilib jangni borishini kuzatib turadi, jang qizib turgan bir
vaqtda   o'sha   vaqtda   Kitob   hokimi   bo'lgan   Do'st   Muhammad   Dodho   Donyol
otaliqdan dilgir bo'lib Amir Nasrulloning oldiga borib mulozamatlik qiladi. Bu
fitna   qimmatga   tushadi.   Do'st   Muhammad   Dodho   ko'radiki   jang   shu   zaylda
kechsa   kenagaslar   xonadoni   oyoq   osti   bo'lib   uning   zarari   o'ziga   ham   tegadi.
Amir Nasrullodan kutilgan yaxshilik chiqmasligiga ishonib yana Donyol otaliq
huzuriga qaytadi.Beklik kuchlarini qayta birlashganini ko'rib Amir Nasrullo bir
qancha   qishloqlarni   talab   otaliqqa   sulh   taklif   qiladi.   Otaliq   ham   sulhga   rozi
15 bo'lib yovlashgan ikki qo'shin ikki tomonga qaytadi 38
. Amir Nasrullo 1831-yili
yana   kuch   yig'ib   beklik   ustiga   keladi.   Bu   gal   u   bekliklar   tevaragidagi   kichik
qo'rg'onlarni   o'ziga   bo'ysindirishni   maqul   ko'radi.   Bu   yurishda   Amir   Nasrullo
Duoba,   Obikanda   qo'rg'onlari   va   Temirchi   mavzesini   egallaydi.   Vaziyat
keskinlashganini hisobga olib Donyol otaliq elchi yuborib sulh tuzish taklifini
qo'yadi. Amir Nasrullo sulhga rozi bo'lib yovlashgan ikki qo'shin ikki tomonga
qaytadi.   1835--   yilda   Amir   Nasrullo   kuchayib   Shahrisabz   bekligiga   yurish
qilish maqsadida Nurota yo'li bilan Samarqandga keladi.
Ular   tog'   yo'li   orqali   Omonqo'tonning   Qizil   To'riq   mavzeyi   orqali
Shohak   va   Toytemirdan   tushib   Rajongizga   qo'nadi.   (Rajongiz   -   Varganza
qishlog'i, Shanbe qo'rg'onidan ko'chirilgan buxoroliklar bo'lib, ular Shahrisabz
bekligini   tan   olmay   to'lovlarni   Buxoroga   to'lagan)   Ertasiga   bu   mavzedan
ko'chib   Xayrobod   qishlog'iga   joylashadilar.Xayrobod   qishlog'i   Kitobning
kunchiqar   sharqiy   qismida   bo'lib   tong   otar   vaqtida   qo'shin   orqa   qismi   bilan
quyoshga qarasa jang qilish oson kechishini hisobga olgan. Bu yurishdan ham
Amir   Nasrullo   kerakli   natija   chiqarolmay   Buxoroga   qaytadi.   1838--   yilda
Ingilizlar Afg'onistonga bostirib kiradi.Afg'oniston amiri Do'st Muhammadxon
qochib   panox   istab   yaqinlari   bilan   Buxoro   Amiri   Nasrullo   huzuriga   boradi.
Amir   Nasrullo   Do'st   Muhammadxondan   yuz   o'giradi 39
.   Afg'onistonning   sobiq
amiri Do'st Muhammadxon odamlari bilan Shahrisabzga keladi. Doniyol otaliq
voqealardan   xabardor   bo'lsa   ham   Amir   Nasrullodan   cho'chimay   Do'st
Muhammadxonni   qabul   qilib,Kitob   bekligidan   ajratilgan   manzilga   mehmon
qilishadi.  Do'st   Muhammadxon   yurtiga  qaytib  1843-   -  yilda  yana   Afg'oniston
taxtiga o'tiradi.Shahrisabz begi Doniyol otaliq 1840-- yilda olamdan o'tadi 40
.
U   olamdan   o'tar   vaqtida   kenagaslarni   yakdil   bo'lishga   chaqiradi   va
Bobododxoga   Kitobni   Xo'jaquli   parvonachiga   Shahrisabzni   farzandi
Iskandarbek nomidan idora qilishni nasixat qiladi. Doniyol otaliq vafot etganda
38
 Мухаммадхакимхон тура. Мунтахаб ат-таворих / Форс-тожик тилидан тарж., мукаддима, изохлар ва 
курсаткичлар муаллифи Ш.Вохидов. - Тошкент: Янги аср авлоди, 2010. - Б. 329
39
 Ўша манба. - Б 331
40
 Мухаммадхакимхон тура. Мунтахаб ат-таворих / Форс-тожик тилидан тарж., мукаддима, изохлар ва 
курсаткичлар муаллифи Ш.Вохидов.  -  Тошкент: Янги аср авлоди, 2010. - Б. 329
16 Iskandarbek   12   yoshda   qizi   Fotima   (Kenagasxonim)   esa   7   yoshda   bo'lgan.
Muhammad   Hakimxon   To’raning   "Muntaxab   at   tavorix"   asarida   1840-yi l
Doniyolbiy   Otaliq   vafotidan   so’ng   uning   vasiyatiga   ko‘ra   Oq   saroy   imorati
ostida   Xo’jaqulibiy   parvonachi   Shahrisabz   amiri   mansabiga   o’tqazilgan,
Kitobga   esa   jiyan   ukasi   Do'st   Muhammadning   o'g'li   Bobobek   dodxoh   hokim
qilib   ta’yinlanadilar.   Ko‘p   o‘tmasdan   akaukalar   o‘rtasida   Shahrisabzda   o‘z
ta’sirini kuchaytirish uchun kurash boshlanadi. 1846-- yilda Shahrisabzga 6 yil
hokimlik qilgach, Xo‘jaqulbiy vafot etadi. Uning vafotidan keyin Shahrisabzga
o‘g‘li Ashirqulibiy 41
, Kitobga esa Doniyol otaliqning o‘g‘li Iskandarbiy hokim
bo‘lib   qolishadi.   Tez   orada   Iskandarbiy   Shahrisabzni   Ashirqulibiy   qo‘lidan
tortib   oladi.   Iskandarbiy   o‘z   otasi   singari   Buxoro   amirligiga   bo‘ysunmaslik
siyosatini olib boradi. Uning bu siyosatini separatistik kayfiyatga moyil ayrim
hokimlar va saroy amaldorlari qo‘llab-quvvatlaydi. Sababi Buxoro amirligining
kuchsizlanishi   ularning   ayni   muddaosi   edi.   Buning   ustiga,   Shahrisabz   va
Kitobdagi markaziy hokimiyatga bo‘ysunmaslik mayllari amirlikning Hisor va
Balx   viloyatlariga   ham   tarqalib   ulgurgan   edi.   Xullas,   Shahrisabz   viloyati
amirlik   hududidagi   muxolifat   markaziga   aylanib,   viloyat   hokimi   Iskandar
vallamiyning   separatistik   kayfiyati   Buxoro   davlatini   birlashtirish   va
markazlashtirish   uchun   izchil   siyosat   yuritayotgan   Amir   Nasrullohning
niyatlariga to‘g‘anoq bo‘lgan 42
. 
Amir   Nasrullohning   kenagaslarga   qarshi   olib   borgan   siyosati   natijasida
shu   urug'ga   mansub   bo‘lgan   aholining   bir   qismi   boshqa   joylarga   ko‘chishga
majbur  bo‘lgan. Iskandar  vallamiyning separatistik harakatlarini hatto qo‘shni
Qo‘qon   xonligi   faol   qo‘llab-quvvatlab   turgan.   Qo‘qon   xonligi   hukmdorlari
Buxoro amirligi kuchsizlanib, u mustaqil bir nechta mulklarga bo‘linib ketishi
tarafdori   bo‘lishgan.   Iskandar   vallamiy   hokimlik   qilgan   yillar   ham   Amir
Nasrullohning   Shahrisabz   ustiga   ko‘plab   yurishlari   davom   etishi   bilan
xarakterlanadi.   Amir   Nasrulloh   20   yil   mobaynida   Shahrisabz   ustiga   32   marta
41
Мухаммадхакимхон тура. Мунтахаб ат-таворих / Форс-тожик тилидан тарж., мукаддима, изохлар ва 
курсаткичлар муаллифи Ш.Вохидов.  -  Тошкент: Янги аср авлоди, 2010. - Б. 329
42
 Ўша манба. Б 331
17 harbiy yurish qilib, nihoyat, 1856- yili Shahrisabzni uzil-kesil egallagan. Ba’zi
bir   manbalarda,   Amir   Nasrulloh   Shahrisabzni   egallashda   o‘zining   piri   Shayx
Muhammad   Husayn   Alaviy   Buxoriyning   ruhi   madadiga   tayangan   deyiladi.
Shahrisabzga   qilingan   harbiy   yurishlar   ichida   1827,   1844,   1856-y i llardagi
yurishlar   alohida   ajralib   turadi.   Bu   yurishlar   natijasida   Shahrisabz 43
  1856-yili
uzil-kesil   Buxoroga   qayta   bo‘ysundirilgan.   Buxoro   amirligini   Mang‘itlar
o‘zbek   sulolasi   rasmiy   ravishda   boshqarishga   kirishgandan   so‘ng   roppa-rosa
100   yil   o‘tgach,   Shahrisabz   vohasi   amirlik   hududining   ajralmas   qismi   bo‘lib
qolgan.   Shahrisabz   markaziy   hokimiyatga   bo‘ysungach,   u   sulh   ramzi   sifatida
va   Shahrisabz   kenagaslari   o‘rtasida   katta   nufuzga   ega   vallamiylar   bilan
qarindoshlik   aloqalarini   o‘rnatib,   ushbu   qarindoshlik   rishtalarini   Shahrisabzni
o‘z davlatining ajralmas qismi sifatida ushlab turish maqsadida mahalliy hokim
Iskandar   Vallomaning   (valine’matning)   Yoqubbiyga   turmushga   chiqqan
singlisi Kenagas oyimga uylangan. 
Biroq   Amir   Nasrullohning   bu   tavakkalchiligi   keyinchalik   o‘ziga
qimmatga tushgan. Pirovardida u o‘zining yangi qarindoshlari fitnasi natijasida
halok bo‘lgan. Amir Nasrulloh endi qaynog‘asi bo‘lmish Iskandar vallamiynni
butun   oilasi   a’zolari   va   yaqinlari   bilan   birga   Buxoroga   jo‘natgan.   Iskandar
vallamiynga Buxoro shahrida kattakon hovli va ikki bog‘ tortiq qilgan hamda
uni   Qorako‘l   tumaniga   hokim   qilib   tayinlagan.   Yoqubbiyni   esa   Chorjo‘y
viloyatiga   badarg‘a   qildirgan.   Amir   Nasulloh   Shahrisabz   vohasini   qo‘lga
kiritgandan   so‘ng   Shahrisabzga   Abduholiqbek   (keyinchalik   Olloyorbek),
Kitobga   Olloyorbek   (keyinchalik   Hamidxo‘ja   va   Fayzibiy),   Yakkabog‘ga
Homidxo‘ja   kabi   beklar   hokim   qilib   tayinlanishadi.   Bu   davrda   Buxoro   va
Shahrisabz   munosabatlarida   harbiy   omillar   yetakchi   o’rin   tutgani   bois,   Amir
Nasrullohning   harbiy   islohotlariga   qisqacha   to’xtalib   o’tish   zarur.   Amir
Nasrullo   o’z   hokimiyatini   mustahkamlash,   yirik   o’zbek   urug’lari
boshliqlarining   siyosiy   mavqeini   pasaytirish   uchun   Buxoro   amirlari   orasida
43
 Мухаммадхакимхон тура. Мунтахаб ат-таворих / Форс-тожик тилидан тарж., мукаддима, изохлар ва 
курсаткичлар муаллифи Ш.Вохидов. -Тошкент: Янги аср авлоди, 2010. - Б. 329
18 birinchi   bo’lib   piyoda   askarlardan   iborat   sarbozlar   va   to’pchilardan   iborat
muntazam   qo’shin   tuzdi.   Qo’shin   tuzilgan   dastlabki   davrda   sarbozlar   800
kishini,   to’pchilar   esa   250   kishidan   ortig’roq   bo’lgan.   Ular   uchun   mahsus
kiyim-bosh   ham   joriy   qilindi.   Bu   masalaning   ahamiyatli   jihati   shundaki,
Buxoroning   muntazam   qo’shini   tarkibini   Xiva   xonligi   orqali   Buxoroga
keltirilgan   rus   va   fors   qullari   tashkil   etgan.Bu   ham   Amir   Nasrullohning   yirik
o'zbek qabilalari etakchilari orasida siyosiy tayanchi kam bo'lganligidan dalolat
beradi.   Amir   Nasrullohning   davlat   rahbari   sifatidagi   saloxiyati,   uning   axloqi
masalasida 
Axmad   Donish   xam   keskin   tanqidiy   fikrlar   bildirib   o'tgani   ma’lum 44
.
Lekin Nasrullos Buxoro taxtiga o'tirgan yili durryoga kelgan mashhur tarixchi
va   davlat   arbobi   Ahmad   Donishning   yozishicha   Amir   Nasrulloh,   vazmin   va
qo'rqmas,qattiqo'l   va   zukko   hukmdor   edi 45
.   U   o'z   hukumronligi   davrida   el   va
ulusda   fitna   chitsarishda   nom   qozongan,   markaziy   hokimiyatga   qarshi   turgan
qabilalarning   turli   isyonlarida   qatnashgan   yoki   ilgarigi   amirlarga   nisbatan
ko'rnamaklik qilganlarning barchasini jazoladi va yo'q qildi.
  O'z   tarafdorlariga   esa   ko'p   yaxshiliklar   qildi   va   mehribonlik   ko'rsatdi.
Uning   mulklari   kengaygan.   Qo'qondan   Shahrisabzgacha   bo'lgan   butun
mamlakatlar   unga   bo'ysunga.O'z   davrida   ayrim   mang'it   amirlarning   kaltabin
siyosatini   keskin   tanqid   qilgan   mang'itlar   sulolasi   to'g'risida   tarixiy   risola
yozib, ushbu risolasida Doniyolbiy otaliqdan boshlab to Amir Abdulahatgacha
bo'lan   8   ta   mang'it   amirlar   to'g'risida   batafsil   so'z   yuritgan,   rost   so'z   va
haqitqatni   har   qanday   sharoitda   har   qanday   shaxsga   nisbatan   ayta   olgan,
adolatparvarlik   g'oyalari   va   xolisligi   tamoyiliga   o'z   tarixiy   asarlarida   ham
qat’iy   amal   qilgan   Ahmad   Donishning   Amir   Nasrullo   haqidagi   mulohazalari
bugungi kitobxonni chuqur o'yga toldiradi, zero, Ahmad Donishning bu so'zlari
ko'pchilik   tomonidan   ”qonxo'r   va   shafqatsiz   "   deb   balolangan   va   hanuz
baholanayotganl   unga   yopishtirilgan   turli   sifatlashlar   hamda   tavqi   la’natdan
44
 Ахмад Дониш. История мангитской династии / Пер. предис. прим. И.А.Наджаповой. - Душанбе: Дониш, 
1967. -с. 27.
45
 Ўша манба. Б 28-30
19 hamon qutulaolmayotgan Amir Nasrulloh shaxsiyatini o'rganish va tushunishda
o'ziga xos ochqich vazifasini o'taydi 46
. Muammoga shu jihatdan yondashganda
Amir   Nasrullohdek   ziddiyatli   va   fojiali   shaxs   xarakterini   tushunish   va
anglashda   birmuncha   osonlashadi.   Amir   Nasrullos   o'zining   33,5   yillik
hukmronligi   davrida   mang'it   amirlari   o'rtasida   eng   ko'p   saltanat   suragan
hukmdor   hisoblanadi   davlat   hokimiyatni   mustahkamlash   maqsadida   urug'   va
qavm boshliqlari bo'lgan ko'plab amaldorlarni quyi tabaqalardan chiqqan yosh
va g'ayratli kishilar bilan almashtiradi 47
.
Xulosa   sifatida,   XVI–XIX   asrlarda   yozilgan   mahalliy   tarixiy   manbalar
va   muarrixlar   asarlari   Shahrisabz   tarixini   yoritishda   muhim   rol   o‘ynagan.
Ushbu davr muarrixlari — Hofiz Tanish Buxoriy, Ahmad Donish, Mirmuhsin
Binoiy,   Mahmud   ibn   Vali   va   boshqa   tarixnavislar   o‘z   asarlarida
Shahrisabzning   siyosiy,   harbiy   va   madaniy   hayoti,   uning   Temuriylar   sulolasi
bilan bog‘liqligi, shahar atrofidagi voqea-hodisalar haqida muhim ma’lumotlar
keltirganlar.
Ular   tomonidan   yozilgan   tarixiy   asarlar   orqali   Shahrisabzning
Movarounnahrdagi   siyosiy   ahamiyati,   mahalliy   hokimlar   faoliyati,   iqtisodiy
hayot,   madaniyat   va   me’moriy   obidalar   haqida   tasavvur   hosil   qilish   mumkin.
Ayniqsa,   Amir   Temur   va   uning   avlodlariga   oid   xotiralar   bu   shahar   tarixining
sharafli sahifalarini yoritadi.
Shuni   alohida   ta’kidlash   kerakki,   bu   muarrixlar   asarlari,   har   qancha
sub’ektiv   va   o‘z   davr   mafkurasi   bilan   bog‘liq   bo‘lsa-da,   ular   mahalliy   tarixni
saqlab   qolish,   voqealarning   ketma-ketligini   qayd   etish   va   tarixiy   xotirani
mustahkamlashda   muhim   manba   bo‘lib   xizmat   qiladi.   Ularning   yondashuvi
ko‘proq   siyosiy-voqeiy   yo‘nalishda   bo‘lsa-da,   ba’zilarining   asarlarida   xalq
hayoti,   ijtimoiy   tuzilma   va   shahar   madaniyati   haqida   ham   muhim   tafsilotlar
uchraydi.
46
 Ахмад Дониш. История мангитской династии / Пер. предис. прим. И.А.Наджаповой. - Душанбе: Дониш, 
1967. -с. 27
47
Мирза Абдал-азим Сами. Тарих-и салатин-и мангитийа (История мангытских государей) Изд. текста, 
предисл. и примеч. Л.М.Епифановой. - М.: Изд-во вост. лит., 1962. - 179 с
20 Umuman   olganda,   XVI–XIX   asr   mahalliy   muarrixlarining   asarlari
Shahrisabz   tarixining   o‘rganilishi   uchun   noyob   yozma   manba   bo‘lib,   ular
orqali   o‘sha   davr   voqealarini   turli   nuqtai   nazardan   tahlil   qilish,   shahar
tarixining turli jihatlarini yoritish imkoniyati yaratiladi.
21 II.2. XVI-XIX asr rus va yevropa tarixchilari asarlarida Shahrisabz tarixiga
oid ma’lumotlar tahlili
XVI-XIX asr rus va yevropa tilidagi adabiyotlarda Buxoro amirligining
ijtimoiy-siyosiy   hayoti   ham   o‘rganib   borilgan.   Jumladan,   Amir   Nasrullo
davridan   boshlab   amirlik   hududiga   turli   yevropa   va   rus   tadqiqotchilari   va
sayyohlari   hisobotlarini   yozib   borgan.   Bu   davr   Buxoro   amirligi   davriga   oid
muhim manba sifatida A.Vamberi 48
 sanaladi.
Bu   ma’lumotlarga   Nasrulloh   hukmronligi   davrida   amirlikka   tashrif
buyurgan   xorijlik   sayyohlarning   fikrlari   hamohangdir.   ma’lumki,   Amir
Nasrulloh   hukmronligi   yillarida   amirlikka   ingliz,   rus   elchilari   ko'plab   tashrif
buyurgan.   Ular   ichida   ingliz   zobiti   A,Berns 49
,   rus   josuslari,   sayyohlari
P.I.Demezon,   Vitkevich,   N.Xanikov 50
  va   boshqalar   Buxoro   amirligida   davlat
boshqaruvi,  markaziy  hukumat   va  amaldorlar  faoliyati,  amirlikning  ma’muriy
tizimi   masalalariga   keng   to'xtalib   o'tganlar 51
.   Ularning   Amir   Nasrullohga
hukmdor   sifatida   bergan   baholari   ham   e’tiborlidir.   Xususan,   1835 - -   yilda
Buxoroda   bo'lgan   rus   sayyohi   Vitkevich   amir   Nasrullohning   faoliyatiga
to'xtalib,  uning  nomigagina  amir  yoki  podsho   ekanligini,  asosiy   davlat  ishlari
qo'shbegi   Hakimbiy   tomonidan   boshqarilishini   qayd   etadi.   Hakimbiyni   u
uddaburon,   birorta   ham   ishni   amirgacha   yetkazmasdan   o'zi   bajaradigan,
davlatni   boshqarishda   nimani   xohlasa   shuni   qiladigan,   amirlikdagi   eng
davlatmand, xattoki amirdan ham boy va amir qarshilik qila olmaydigan kishi
sifatida   ta’riflaydi.   Bu   fikrni   butun   umrini   O'rta   Osiyo   haqida   ma’lumot
to'plashga   bag'ishlagan   G.O.Gens 52
  ham   qo'llab-quvvatlagan   holda,
buxoroliklar   amir   va   uning   boshqaruvidan   norozi   ekanlikligi,   soliqlar   ikki
48
  А. Вамбери. Бухоро ёхуд Мовароуннаҳр тарихи.  - Toshkent .:  INFO-KAPITAL BOOKS,  2023.  -  464 б
49
 Burnes.A. Travels into Bukhara ; being account of a journey from India to Cabool Tartary and Persia ; also, 
Narrative of a voyage on the Indus, from thr sea to Lahore, with presents from the king of Great Britain; in the year 
1831, 1832 and 1833. In three volumes. Vols. I-III. -London. John Murray, 1834
50
  Manbashunoslik.// ma’sul moharrir D.Alimova. - ТОШКЕНТ : Turon-Iqbol, 2019.-  B 440-450
51
 Холикулов А.Б. XIX-XX аср бошларида апщадарё бекликлари. фан. .номзоди., дисс. автореф. - Тошкент: 
УзМУ, 2011. -27 б.;
52
  Parmonov.Sh. Shahrisabz bekligi Amir Haydar va Amir Nasrullo davrida // O‘zMU xabarlari, 2023, [1/3/1]. - B 
18-22
22 martalab   yig'ilayotganligi,   davlat   boshqaruvi   haqida   bosh   qotirish   amir
Nasrullohning xayoliga ham kemayotganligini 1840 yilning yozida Buxorodan
jo'nashi   oldidan   qayd   qilib   o'tgan.   G.O.Gensning   amir   haqidagi   yuqoridagi
xulosasi   bayon   qilingan   paytdan   keyin   ham   Amir   Nasrulloh   yana   yigirma   yil
mamlakatni   boshqarib,   har   yili   Shahrisabz   va   Qo'qon   ustiga   yurishlar
uyushtirib turdi 53
.
Shahrisabz   va   Kitob   bekliklari   esa   amir   Muzaffar   taxtga   chiqqanning
ikkinchi  yiliyoq amirlikka  bo‘ysunmay  qo‘ygan edilar.  Voqealar  kechayotgan
davrda   (1867-1868)   Shahrisabzda   Hakimbekbiy,   Kitobda   Jo‘rabek   hokim
edilar. Abdul Malik to‘ra va uning tarafdorlarining g‘azotga da vat qilgan sa yʼ ʼ -
harakatlari   boshqa   bekliklarda   ham   amirga   tobelikdan   chiqish   kayfiyatini
kuchaytirib   yuboradi.   Amir   Muzaffardan   yuz   o‘girgan   Hakimbek   va
Jo‘rab e klar   Abdul   Malik   to‘raga   xat   yozib,   ruslarga   qarshi   muqaddas   jihod
yo‘lida   u   bilan   birga   bo‘lishni,   unga   itoat   etishlarini   izhor   etadilar.   Vatan
tuyg‘usi   amir   bilan   nizoda   bo‘lgan   beklarni   ruslarga   qarshi   jang   hozirligini
ko‘rayotgan   uning   o‘g‘li   bilan   ittifoqda   bo‘lishni   tahozo   etadi.   Abdul   Malik
to‘ra   tarafdorlari   yig‘ilib,   bir   necha   ming   kishi   jam   bo‘lgach,   Hakimbek   va
Jo‘rabeklarning   birikuvi   sabab,   ruslarga   harshi   yurish   boshlanadi.   Ular
G‘uzordan chiqib, Shahrisabz orhali Samar q andga yo‘l oladilar 54
. 1868 - yilning
2 -   iyunida   bo‘lgan   Zirabulo q   jangi   arafasida   xonlikning   Shar q iy   hududida
ruslarga   qarshi   kuchli   harbiy   ittifoh   vujudga   kelib,   ular   istilochilar   tayanchi
bo‘lgan   Samarqand   garnizonini   qamal   hilishga   ulgurgan   edi.   «Zirabuloq
mag‘lubiyatadan   so‘ng,-   deb   yozadi   D.N.Logofet 55
,   -   go‘yo   hon   to‘kar   urush
xotima topgandek tuyular edi. Zeroki, ho‘shinidan ajralgan amir bir to‘da yahin
mulozimlari bilan hochib, jon sahlash payiga tushib holgan edi. Biroh jazavaga
tushgan   ruhoniylar   huthusi   xalh   ommasining   kayfiyatini   junbushga   keltirmay
holmaydi. Ohibatda, ular Buxorotaxtining valiahdi Katta to‘ra Abdul Malikxon
53
 Parmonov.Sh. Shahrisabz bekligi Amir Haydar va Amir Nasrullo davrida // O‘zMU xabarlari, 2023, [1/3/1]..-  B 
20
54
O’sha maqola - . B 18-22
55
Логофет Д.Н. В горах и   на равнинах Бухары. - Санкт Петербург.: 1913
23 atrofida   jamlana   boshladilar.   Amirdan   norozi   bo‘lgan   barcha   unsurlar   tezlik
bilan   birlashib,   kuchli   fir q a   tuzdilar.   Ularga   avvallari   ham   hech   q achon   amir
kutubxonasi   hokimiyatini   tan   olmagan,   mus t aqil   bo‘lib   kelgan,   tog‘lik
bekliklari Shahrisabz va Hisor aholisi qam qo‘shildi» 56
. 
Zirabuloq   urushida,   ya ni   1868ʼ - yilning   2 - iyunida   qatnashgan   amir
lashkarlari, mahobat qilinganidek, “behisob”, “son-sanoqsiz” bo‘lmay, nisbatan
juda   kam   bo‘lgan.   Rus   harbiy   vazirligiga   1868 - yilning   12 - iyunida   Turkis t on
harbiy okrugi qo‘shinlari qo‘mondoni Kaufman yozgan 215-ma lumotnomada	
ʼ
(aytish  joizki, bu ma lumotnoma, ayni  vaqtda  g‘alaba  hisoboti  ham  edi)  qayd	
ʼ
etilishicha,   amirning   piyoda   sarbozlari   adadi   6   mingdan   ziyodroq,   otlih
askarlari   15   mingga   yahin,   jami   20   ming   nariberisida   bo‘lgan.   Ularning   14
yengil zambaragi ham bor edi. Ruslar  esa,  10 ta piyodalar rotasi, 6 ta to‘p va
300 kazak bilan ularga muqobil bo‘ladi. Urush bo‘ladigan 2 - iyun kuni   ruslarga
tag‘in yordamchi kuchlar kelib ho‘shiladi, endi piyodalar rotasi 18 taga, to‘plar
soni   esa   14   taga   yetkaziladi.   Jangari   kazaklar   ham   600   taga   ko‘paytiriladi.
Amir lashkarlarida hilichlar soni ko‘p bo‘lgani bilan og‘ir to‘plar, miltiqlar va
raketa   moslamasiga   ega   bo‘lgan   bosqinchilar   katta   harbiy   ustunlikka   ega   edi.
Buxoro   ho‘shini   zambaraklardan   otish,   mo‘ljalga   olishda   tajribasizlik
darajasida   qolib   kelayotgan   edi.   Kaufmanning   shahodaticha,   «dushmanning
Zirabulo q  tepaliklaridan otgan to‘plari biron zarar yetkazmagan» 57
.  
Istilochilar   Zirabuloq   muhoribasiga   butun   kuchlarini   safarbar   etganlar,
zero,   bu   jang   har   ikkala   tomon   uchun   ham   hal   qiluvchi   ahamiyatga   ega   edi.
Polkovnik   Abramov   guruhining   shoshilinch   harb   maydoniga   kiritilishi   urush
taqdirini, jumladan, amirlikning mustaqil davlat sifatidagi qismatini o‘zgartirib
yuboradi. Buxoroliklar to‘plarini sudrab qochishga tushadilar, piyodalar to‘plar
quvvatlovidan   mahrum   bo‘lgach,   noiloj,   o‘qlarga   yem   bo‘lmaslik   uchun
Karmana tarafga hochadilar. Orqadan otilgan raketa moslamalari otashi ularni
yer tishlatadi. Ruslar tapshab ketilgan bitta to‘pni o‘lja qiladilar. 
56
 O‘zbekiston tarixi : Xrestomatiya T. 6 // mas’ul muharrir A.Ziyo va b.. - Т ошкент  : O‘zbekiston, 2023.  -  B 452
57
 Логофет Д.Н. Бухарские ханство под русским протекторатам. Томъ1, - Санкт Петербург. 1911,- С 28.
24 «Dushmanning   yo‘qotishlarini   rahamlarda   aniq   aytolmayman,   -   deydi
K.P.fon Kaufman, - biroq o‘zim ko‘rganim, aholining aytishlaridan chiqadigan
xulosaga ko‘ra, uni yuzlar bilan emas, minglar bilan hisob qilish kerak bo‘ladi.
So‘ngti   ma lumotlarga   ko‘ra,   qochib   qutilgan   piyodalardan   Karmanada   bori-ʼ
yo‘g‘i   1000   kishi   to‘da   bo‘libdi» 58
.   Demak,   Zirabuloq   jangida   Buxoro
qo‘shinining   deyarli   hammasi   qirib   tashlangan.   Zirabuloq   jangida   ruslar
ko‘rgan   “ta l ofat”,   hammasi   bo‘lib,   37   yaradordan   iborat   bo‘lgan.   Zirabuloq
jangi   davom   etayotgan   kunlarda   Samarqanddagi   ruslar   garnizoniga   hujum
qipgan   Abdul   Ma l ik   to‘ra,   Jo‘rabek,   Bobobek   va   boshqa   o‘zbek,   tojik,
turkman,   qoraqalpoq,   qozoq   qavmlari   boshliqlarining   8 - iyunga   qadar   urush
harakatlarini davom ettirganliklarini a l ohida ta kidlash lozim. Kaufman harbiy	
ʼ
vazirga   yo‘llagan   ma lumotnomasida   Samarqandni   qamal   qilgan	
ʼ
shahrisabzliklarning   25   ming,   Odil   dodho   boshliq   xitoy-   qipchoq 1arning   15
ming,   Husanbek,   Abdul   G‘afforbek   va   Umarbek   rahbarlik   qilgan
samarqandlik, urgutlik, panjikentlik, naymanlik, turkman, qoraqalpoqliklarning
adadi   15   ming   atrofida   bo‘lib,   jami   50   ming   kishini   tashkil   etganligini   juda
oshirib   ko‘rsatadi.   Biroq   u   Turkistondagi   zafarli   yurishi   tarixida   ilk   da fa,	
ʼ
«Samarqand garnizonidagi yo‘qotish juda katta» 59
  , deb e tirof etishga majbur	
ʼ
bo‘ladi.   Vatan   taqdiri   hal   bo‘layotgan   damlarda,   amirdagi   sustkashlik,
irodasizlik   xonlikning   mard,   jasur   farzandlariga   xush   kelmagan.
G.A.Arandarenko,   nima   sababdandir,   o‘zi   guvoh   bo‘lgan   bu   qarshilik
harakatidan   ko‘z   yumadi.   Holbuki,   Qarshi,   Shahrisabz   va   Kitob   uchun
istilochilar yana kamida ikki yilga yaqin zarbdor kuchlarini jangga tashlashga
majbur bo‘lgan edi. Buxoroda uzoq yillar yashagan, o‘ta mustabidona qarashli
D.N.Logofet 60
,   har   holda,   amir   lashkari   tor-mor   etilgandan   so‘ng   ham,
istilochilarga   qarshi   mardonavor   bosh   ko‘targan,   Vatan   ozodligi   yo‘lida
hayotini   tikkan   jasur,   botir   o‘g‘lonlar   bo‘lganligini   istar-istamas,   g‘ijinib
bo‘lsa-da,   tilga   oladi.   Abdul   Malik   to‘ra   qo‘shiniga   zo‘rlik   va   zug‘um   emas,
58
 Логофет Д.Н. Бухарские ханство под русским протекторатам. Томъ1, - Санкт Петербург. 1911.- С 28.
59
 Равшанов. П. Қарши тарихи.- Тошкент :Янги аср авлоди, 2006. Б 552
60
 Логофет Д.Н. Бухарские ханство под русским протекторатам. Томъ1, - Санкт Петербург 1911. – С 29.
25 xohish   va   talab   bilan   jam   bo‘lgan   vatanparvarlar,   birgina   o‘zbeklar   emas,
tojiklar, qozoqlar, turkmanlar, qoraqalpoqlardan ham tarkib topgan edi. Abdul
Malik to‘raning Qarshida  katta obro ‘- e tiborga ega bo‘lganligini  o‘sha  paytdaʼ
yaratilgan asarlar dalolat etadi 61
.
XVI–XIX   asrlarda   rus   va   Yevropa   tadqiqotchilari   tomonidan   yozilgan
tarixiy, geografik va etnografik asarlar Sharq mamlakatlariga, jumladan, O‘rta
Osiyoga   bo‘lgan   ilmiy   va   siyosiy   qiziqishlar   ortishi   fonida   yuzaga   kelgan.
Ushbu   asarlarda   Shahrisabz   shahri   ko‘pincha   Markaziy   Osiyoning   tarixiy,
strategik va madaniy markazlaridan biri sifatida tilga olinadi.
Bu   davr   olimlari   —   X.Xanikov,   A.Lerx,   N.Karazin,   Arminiy   Vamberi,
Yegor Meyendorf, Jozef Kastan va boshqa sayyoh-tadqiqotchilar o‘z asarlarida
Shahrisabzning   joylashuvi,   tarixiy   obidalari,   mahalliy   boshqaruv   tizimi,
iqtisodiy va ijtimoiy hayoti haqida muhim kuzatuvlar va tafsilotlar keltirganlar.
Ular ko‘pincha shaharning Amir Temur bilan bog‘liq tarixiy o‘rni va me’moriy
yodgorliklariga e’tibor qaratganlar.
Tahlillar shuni ko‘rsatadiki, g‘arbiy tarixchilarning yondashuvi mahalliy
muarrixlarga   nisbatan   ko‘proq   kuzatuvchanlik   va   empirik   tavsiflarga
asoslangan.   Biroq   bu   asarlar   ko‘pincha   Sharqga   nisbatan   ekzotik   va   ba’zida
oriyentalistik   (g‘arbona   ustunlikka   asoslangan)   qarashlar   bilan   sug‘orilgan
bo‘lib, ular ba’zi hollarda tarixiy haqiqatni buzib ko‘rsatgan. Shunga qaramay,
bu manbalar o‘z davri uchun noyob faktografik materiallar bilan boyitilgan va
o‘sha   davrdagi   Shahrisabz   hayotining   ayrim   jabhalarini   yoritishda   muhim
manba hisoblanadi.
Umuman   olganda,   rus   va   Yevropa   tarixchilari   asarlarida   Shahrisabz
tarixiga oid ma’lumotlar mahalliy manbalarni to‘ldiruvchi muhim tashqi manba
sifatida   qadrlanadi.   Ular   orqali   Shahrisabzning   xalqaro   tasavvurlardagi   o‘rni,
tarixiy obro‘si va davr kontekstidagi holati haqida kengroq tasavvur hosil qilish
mumkin.
61
 Равшанов. П. Қарши тарихи. - Тошкент: Янги аср авлоди, 2006. - Б 55 5
26 XULOSA
Shahrisabz   —   Markaziy   Osiyo   tarixida   muhim   o rin   egallagan   qadimiyʻ
shaharlardan   biri   bo lib,   uning   o tmishi   ko p   asrlik   tarixiy   jarayonlar,   siyosiy	
ʻ ʻ ʻ
voqealar   va   madaniy   taraqqiyot   bilan   chambarchas   bog liq.   Ushbu   kurs   ishida	
ʻ
Shahrisabz   tarixining   yozma   va   moddiy   manbalardagi   aks   etishi,   uning   qadimiy
davrlardan  to Amir  Temur   va Temuriylar  sulolasi   davrigacha  bo lgan  bosqichma-	
ʻ
bosqich rivojlanish jarayoni har tomonlama tahlil qilindi.
Yozma   manbalar   —   qadimiy   yunon,   arab,   fors   va   o‘zbek   tarixchilari
tomonidan   yozilgan   asarlar   orqali   Shahrisabzning   qadimgi   davrlarda   Kesh   nomi
bilan tanilganligi, uning geografik joylashuvi, iqtisodiy va madaniy hayoti haqida
muhim   ma’lumotlar   olindi.   Jumladan,   Sharafuddin  Ali   Yazdiyning   “Zafarnoma”
asarida,   Nizomiddin   Shomiyning   “Zafarnoma”si,   Hafiz   Abru   va   Abdurazzoq
Samarqandiyning   tarixiy   asarlarida   Shahrisabz   Amir   Temurning   vatani   sifatida
alohida   o‘rin   egallaydi.   Bu   manbalarda   shaharning   o‘sha   davr   siyosiy   hayotidagi
roli,   Temur   tomonidan   amalga   oshirilgan   qurilish   ishlari,   ayniqsa,   mashhur
Oqsaroy majmuasi haqida batafsil ma’lumotlar mavjud.
Arxeologik   tadqiqotlar   esa   yozma   manbalardagi   ma’lumotlarni   tasdiqlaydi
va   boyitadi.   Shahrisabzda   olib   borilgan   qazilmalar   natijasida   qadimgi   va   o rta	
ʻ
asrlarga   oid   madaniy   qatlamlar,   me moriy   obidalar,   sopol   buyumlar   va   tangalar	
ʼ
topilib,   bu   shahar   qadimdan   rivojlangan   hunarmandchilik   va   savdo   markazi
bo‘lganligini ko‘rsatadi.
Shuningdek, xalq og zaki ijodi, afsonalar, rivoyatlar ham Shahrisabz tarixini	
ʻ
to ldiruvchi   muhim   manba   sifatida   o‘rganildi.  Ayniqsa,  Amir   Temurga   oid   xalq	
ʻ
orasida   saqlanib   qolgan   hikoyatlar   bu   hududda   tarixiy   xotiraning   kuchli
saqlanayotganini ko‘rsatadi.
Kurs   ishi   davomida   olingan   ilmiy   natijalar   shuni   ko‘rsatadiki,   Shahrisabz
tarixini o rganish nafaqat o‘zbek tarixshunosligi, balki umuman olganda, Markaziy	
ʻ
Osiyo   tarixini   chuqurroq   anglash   uchun   muhim   ahamiyatga   ega.   Shahrisabz
o‘zining   boy   tarixiy   manbalari,   yodgorliklari,   mashhur   shaxslari   bilan   o zbek	
ʻ
27 milliy   o zligini   shakllantirishda   muhim   rol   o ynaydi.   Tarixiy   manbalarni   tizimliʻ ʻ
o rganish   orqali   bu   shahar   tarixining   ko plab   noma lum   jihatlari   yoritilishi	
ʻ ʻ ʼ
mumkin.
Shu   sababli,   Shahrisabz   tarixini   o rganish   va   uni   keng   jamoatchilikka	
ʻ
yetkazish,   mavjud   manbalarni   ilmiy  asosda   tahlil   qilish,   arxeologik  va   etnografik
tadqiqotlarni   davom   ettirish   —   bugungi   kun   tarixchilari,   tadqiqotchilari   va   yosh
avlod oldida turgan dolzarb vazifadir.
28 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
I.Asosiy manbalar
1. Burnes.A.  Travels  into Bukhara ;  being account  of  a journey from  India to
Cabool Tartary and Persia ; also, Narrative of a voyage on the Indus, from thr sea
to Lahore, with presents from the king of Great Britain; in the year 1831, 1832 and
1833. In three volumes. Vols. I-III. -London. John Murray, 1834
2. А.   Вамбери.   Бухоро   ёхуд   Мовароуннаҳр   тарихи.   Т.:   INFO-KAPITAL
BOOKS,  2023. 464 б
3. Ахмад   Дониш.   История   мангитской   династии   /   Пер.   предис.   прим.
И.А.Наджаповой. - Душанбе: Дониш, 1967.
4. Мирза   Абдал-азим   Сами.   Тарих-и   салатин-и   мангитийа   (История
мангытских   государей)   Изд.   текста,   предисл.   и   примеч.   Л.М.Епифановой.   -
М.: Изд-во вост. лит., 1962.
5. Мухаммадхакимхон   тура.   Мунтахаб   ат-таворих   /   Форс-тожик   тилидан
тарж.,   мукаддима,   изохлар   ва   курсаткичлар   муаллифи
Ш.Вохидов.__Тошкент: Янги аср авлоди, 2010. 
6. Логофет   Д.Н.   Бухарские   ханство   под   русским   протекторатам.
Томъ1,СПб. 1911 
7. Кун А. Очерки Шагрисебзкаго бекства. - С.35. 
8. Ибн   Ҳавқал.   Китоб   сурат   ал-ард   (Моварауннаҳр).   Араб   тилидан
таржима ва изоҳлар муаллифи Камалиддинов Ш.С., Т.: 2011. 65-67 бетлар. 
Абу Райхан Беруни. Канон Мас'уда (I-V). Вступительная статья, перевод и 
примечания П.Г.Булгакова и Б.А.Розенфельда при участии М.М.Рожанской. 
Т.V.ч.1 Ташкент, 1973; Абу Райҳон Беруний. Қонуни Масъудий. 1-5 
мақолалар. Таржимон А.Расулов. Изоҳларни А.Аҳмедов ва А.Расулов тузган. 
(Абу Райҳон Беруний. Танланган асарлар V, биринчи китоб. Т., 1973, 426-бет .
9. Худуд   ал-алем.   Рукопись   Туманского   с   введением   и   указателем  
В.Бартольда.   L.,   1930.
29 10. Муҳаммад ибн Жаъфар Наршахий. Бухоро тарихи. Форс   тилидан 
А.Расулев таржимаси. Т., 1966. 115-116-  бетлар.  
11. “История”   ат-Табори.   Избранньй   отрывки.   Перевод   с   арабского  
В.М.Беляева.   Дополнения   к   переводу О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. 
Ташкент, 1987 .
II.Asosiy adabiyotlar
1. Лунина С.Б.   Города Южного   Согда в   VIII-XII   вв.   Т.,   Фан, 1984,   с.
26;   Ртвеладзе   Э.В.,   Сагдуллаев   А.С.   Памятники   минувших   веков.   Т.,
Узбекистан, 1986, с. 56.
2. Массон   М.   Е.,   Пугаченкова   Г.   А.   Шахрисабз   при   Тимуре   и
Улугбеке.   //   Труды   САГУ,   Археология Средней Азии. - Т.: САГУ, 1953-С. 17-
85.
3. Бартольд   В.В. Соч.   Т.   I.   М.,   1963. С.   188;   С.   191-196;   том   II,   ч.   2.
С.   423- 454.;
4. Массон   М.Е.,   Пугаченкова   Г.А.   Шахрисабз   при   Тимуре   и
Улугбеке   //   Археология   Средней   Азии.   II.   Труды   САГУ.   Вып.   61.   Кн.   6.   Т.,
1953. С.18.
5. Manbashunoslik.// ma’sul moharrir D.Alimova. T.: Turon-Iqbol, 2019. 
6. O‘zbekiston tarixi : Xrestomatiya T. 6 // mas’ul muharrir A.Ziyo va b.. T.:
O‘zbekiston, 2023. 
7. Parmonov.Sh. Shahrisabz bekligi Amir Haydar va Amir Nasrullo davrida //
O‘zMU xabarlari, 2023, [1/3/1]. 
8. Rajabov Q. K. Amir Nasrulloh Bahodurxon yoxud «xoni shahid». Buxoro:
Buxoro mavjlari. Toshkent: Abu matbuotkonsalt, 2011. 
9. Ахмедов Б.А. Узбекистон тарихи манбаларда. - Тошкент, 2001. - Б. 118
10. Бейсембиев   Т.К.   Малые   владения   в   Мавараннахре:   Нур-ата,
Ургут,   Яккабаг   (XIII-XIX   вв.)   Н   Иран-намэ,   Научный   востоковедческий
журнал. - Алматы, 2007. - N2 1-2. 
11. Бердиев А. Хакикатга Садка Бош. Тошкент. 2005 
30 12. Бетгер   Е.К.   Извлечение   из   книги   “Пути   и   страны”   Абул   Касым   ибн
Хаукаля   //   Тр.   САГУ.   Археология Средней Азии. Вып. IV
13. Бичурин   Н.   Я.   Собрания   сведений   о   народах,   обитавших   в   Средней
Азии   в   древние   времена.   М-Л.,   1950. 
14. Бўриев   О.   Манбаларда   Шахрисабз   тавсифи.   Қарши   “Насаф”,   2004.  
15. Камолиддинов   С.Ш.   Историческая   география   Южного   Согда   и
Тохаристана   по   аробоязычным   источникам   IX   –   XIII   вв.   Т.,   Узбекистан,
1996
16. Крашенинникова   Н.   И.   Два   комплекса   керамики   II-I   в.в.дон.э.из
нижних   слоев   Китаба.   Тр.   ТашГУ,   Археология   Средней   Азии.   Вып.   VII,
1977. 
17. Равшанов. П. Қарши тарихи. Т.: Янги аср авлоди, 2006. Б 552
18. Ртвеладзе   Э.,   Сагдуллаев   А.   Памятники   минувших   веков.   Т.,
Узбекистан,   1989.  
19. Ртвеладзе   Э.В.   О   ранних   монетах   Чача   /Чачана/   и   подлинном
названии   области   //   Археология, нумизматика и эпиграфика Средней Азии.
Самарканд, 2000. 
20. Сагдуллаев   А.С.,   Аминов   Б.Б.,   Якубов   Б.С.   Қашқадарё   тарихидан
лавҳалар.   Қарши.   Насаф.   1997.  
21. Ходжаев   А.   Наиболее   ранние   сведения   китабских   источников   о
Шахрисабзе.   //   Қарши   шаҳрининг   жаҳон   цивилизацияси   тарихидаги   ўрни.
Тошкент – Қарши, “Фан”, маъруза, 2006, 
22. Холикулов   А.Б.   XIX-XX   аср   бошларида   апщадарё   бекликлари.
фан. .номзоди., дисс. автореф. - Тошкент: УзМУ, 2011. 
23. Хўжаев.   А.   Туркистон   Хитой   ёзма   манбаларида   :   Ўзбек   халқи   ва
давлатчилиги тарихи манбалари. Т. Фан, 2024. 
24. Шаҳрисабз   минг   йиллар   мероси.   Альбом,   Тошкент,   Шарқ,   2002,  
31

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING QADIMGI VA O‘RTA ASRLAR TARIXINING O‘RGANILISHI

I.1. Shahrisabz tarixining arxeologik manbalarda yoritilishi

I.2. IX-XIV asr yozma manbalarida Shahrisabz tarixining yoritilishi

II.BOB. SHARISABZ SHAHRINING XVI-XIX ASR MANBALARIDA YORITILISHI

II.1. Mahalliy muarrixlar nigohid Shahrisabz

II.2. XVI-XIX asr rus va yevropa tarixchilari asarlarida Shahrisabz tarixi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI