Shahrisabz shahrining tarixiy manbalarda aks etishi

O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI O‘ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI
TARIXSHUNOSHLIK VA ARXIVSHUNOSLIK  KAFEDRASI
Tarix (mamlakatlar va mintaqalar bo‘yicha) yo‘nalishi 
2-bosqich talabasi 
“ Manbashunoslik va tarixshunoslik ”  fanidan 
KURS ISHI
MAVZU:   SHAHRISABZ SHAHRINING TARIXIY MANBALARDA AKS
ETISHI
TOSHKENT  2025
1 MUNDARIJA
KIRISH .......................................................................................................................3-7
I   BOB.   SHAHRISABZ   SHAHRINING   QADIMGI   DAVR   MANBALARI .........8-
22
I.1. Antik   davr   tarixchilari   asarida   Shahrisabz   (Pliniy,   Strabon   Arrian)
…………..8
I.2. “Avesto”dagi   Shahrisabz   shahri   haqidagi   umumiy   ma’lumotlar
tavsifi……..13
I.3. Shahrisabz   shahrining   qadimiy   savdo   yo‘llaridagi
o‘rni…………………….18
II   BOB.   SHAHRISABZ   SHAHRINING   O‘RTA   ASRLAR   DAVRI
MANBALARI …………………………………………………………………….23-37
2.1.   Ibn   Havqalning   “Surat   al-Ard”   asarida   Shahrisabz   atrofidagi   hududlarning
geografik   va   iqtisodiy
tavsifi…………………………………………………………..23
2.2.   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   “Zafarnoma”   asarida   Shahrisabzdagi   me’moriy
obidalar
tavsifi………………………………………………………………………………….27
2.3.   Hofizi   Abruning   “Sharafnomayi-Shohiy”   asarida   Shahrisabz
tasviri……………..32
XULOSA ………………………………………………………………………….38-39
FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR   RO‘YXATI ...........................................40-
41
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi:   Shahrisabz   shahri   -   O‘zbekistonning   qadimiy   va
tarixiy   shaharlaridan   biri   bo‘lib,   uning   madaniy,   siyosiy   va   iqtisodiy   roli   Markaziy
Osiyo   tarixida   katta   ahamiyatga   ega.   Bugungi   kunda   milliy   tariximizni   chuqur
o‘rganish,   qadimiy   yodgorliklarni   asrab-avaylash   va   yosh   avlodga   yetkazish   davlat
siyosatining   ustuvor   yo‘nalishlaridan   biri   hisoblanadi.   Mavzuning   dolzarbligi
shundaki,   Shahrisabz   shahri   O‘zbekiston   va   butun   Markaziy   Osiyo   tarixida   muhim
o‘rin   tutgan   qadimiy   shahar   sifatida   ko‘plab   tarixiy   manbalarda   o‘z   aksini   topgan.
Uning   tarixi,   madaniyati   va   siyosiy   ahamiyati   milliy   merosimizning   ajralmas   qismi
hisoblanadi.   Zamonaviy   davrda   milliy   tariximizni   chuqur   o‘rganish,   qadimiy
yodgorliklarni   asrab-avaylash   va   yosh   avlodga   yetkazish   davlat   siyosatining   ustuvor
vazifalaridan   biri   bo‘lib,   aynan   shunday   tarixiy   shaharlarning   o‘rganilishi   milliy   ong
va   madaniyatni   mustahkamlashga   xizmat   qiladi.   Prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev
ta’kidlaganidek,   “Tarixiy   merosimiz   -   millatimizning   ajralmas   qismi,   kelajak
avlodlarga xazinadir. Bizning burchimiz — bu xazinalarni saqlash va yuksaltirishdir” 1
.
Shahrisabzning   tarixiy   manbalarda   o‘rganilishi   nafaqat   hududiy   tarixni
chuqurlashtirish, balki butun mintaqaning madaniy va ijtimoiy rivojlanish jarayonlarini
tushunishga   xizmat   qiladi.   Prezident   Mirziyoyevning   so‘zlariga   ko‘ra,   “Tarixiy
shaharlarga e’tibor berish orqali biz nafaqat o‘z kelajagimizni mustahkamlaymiz, balki
1
  Mirziyoyev Sh.M. Buyuk kelajagimizni mard va olijanob xalqimiz bilan birga quramiz. – T.: “O‘zbekiston”, 2017. 45-b.
3 xalqimizning   madaniy   merosini   dunyoga   tanitamiz” 2
.     Shunday   ekan,   Shahrisabz
shahrining   tarixiy   manbalarda   aks   etishi   haqidagi   tadqiqotlar   hozirgi   davrda   yanada
dolzarbdir,   chunki   bu   nafaqat   tarixiy   haqiqatlarni   aniqlash,   balki   milliy   g‘urur   va
madaniy   qadriyatlarni   mustahkamlashga   xizmat   qiladi.   Ushbu   mavzu   orqali
Shahrisabzning o‘ziga xosligi, tarixiy ahamiyati va uning boy madaniy merosi yanada
kengroq yoritiladi.
Mavzuning  o‘rganilganlik  darajasi:   Shahrisabz   shahri   tarixi   va   uning  tarixiy
manbalarda   aks   etishi   mavzusi   ko‘plab   tarixshunos   va   madaniyatshunos   olimlar
tomonidan o‘rganilgan. Ushbu mavzu Markaziy Osiyo tarixining muhim qismi sifatida
tadqiqotlarda   keng   yoritilgan.   Shahrisabz   va   uning   tarixi   haqida   ilk   asarlardan   biri
sifatida   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   “Zafarnoma”   asarini   alohida   ta’kidlash   lozim 3
.
Uning   yozma   manbalari   Temuriylar   davrining   tarixini   chuqur   yoritgan   bo‘lsa,
zamonaviy   tadqiqotlarda   bu   manbalarga   ko‘p   murojaat   qilinadi.   Tarixshunos   olim
Akbarxo‘ja   Shukurov 4
  Shahrisabzning   arxeologik   va   tarixiy   merosini   tadqiq   qilishga
katta   hissa   qo‘shgan.   Uning   ilmiy   maqolalarida   shahar   madaniyati,   arxitekturasi   va
uning   Markaziy   Osiyo   savdo-sotiq   tizimidagi   roli   tahlil   qilingan.   Shuningdek,   tarix
fanlari   doktori   F.   Rustamov 5
  Shahrisabzning   qadimiy   va   o‘rta   asr   tarixini   yoritishda
yangi   arxiv   materiallari   va   manbalardan   foydalangan   holda   chuqur   tadqiqotlar   olib
brogan. Xorijlik tadqiqotlar orasida, ayniqsa, Markaziy Osiyo tarixiga oid tadqiqotlari
bilan   tanilgan   rus   tarixchisi   V.   V.   Bartold   ham   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi
hududlarning tarixiy ahamiyatiga alohida e’tibor qaratgan. Uning asarlarida shaharning
siyosiy va madaniy roli chuqur tahlil qilingan 6
. Mazkur tadqiqotlar shuni ko‘rsatadiki,
Shahrisabz   shahrining   tarixi   keng   va   tizimli   o‘rganilgan,   ammo   yangi   arkeologik
kashfiyotlar va manbalar asosida bu soha hali ham rivojlanish imkoniyatiga ega. Shu
sababli,   tarixiy   manbalarni   chuqur   tahlil   qilish   orqali   Shahrisabzning   madaniy   va
tarixiy merosini yanada kengroq yoritish dolzarbdir.
2
  Mirziyoyev   Sh.M.   Milliy   taraqqiyot   yo‘limizni   qat’iyat   bilan   davom   ettirib,   yangi   bosqichga   ko‘taramiz.   1-jild.   –  T.:
“O‘zbekiston”, 2017. 112-b.
3
 Yazdiy Sh.A., “Zafarnoma”, Toshkent, O‘zbekiston, 1999
4
 Shukurov A., “Shahrisabz va uning tarixi”, Toshkent, 2010, 67-85-betlar
5
 Rustamov F., “Markaziy Osiyo shaharlarining tarixi”, Samarqand, 2015, 120-145-betlar
6
 Бартҳолд В., “Туркестан в истории мусулъманского мира”, Москва, 1963,  C -210-230
4 Kurs   ishining   ilmiy-amaliy   ahamiyati:   Ushbu   kurs   ishida   Shahrisabz
shahrining   qadimiy   va   o‘rta   asr   tarixiy   manbalardagi   aks   etishi   tizimli   tarzda
o‘rganilib,   tahlil   qilingan.   Bu   esa   nafaqat   ilmiy   jihatdan   ahamiyat   kasb   etadi,   balki
amaliyotda   ham   ko‘plab   foydali   natijalarni   beradi.   Ilmiy   nuqtai   nazardan,   ish   shahar
tarixiga   oid   kam   o‘rganilgan   manbalarni   yoritish   va   ularni   tarixshunoslikka   kengroq
tatbiq   qilish   imkonini   yaratadi.   Shuningdek,   tarixiy   manbalarni   tahlil   qilish   orqali
Shahrisabzning ijtimoiy-siyosiy va madaniy hayotini yangi qirralari bilan o‘rganishga
zamin   yaratadi.   Bu   esa   mintaqaviy   tarixni   chuqurlashtirishda   muhim   omil   bo‘ladi.
Amaliy jihatdan, kurs ishida keltirilgan ma’lumotlar tarixiy yodgorliklarni saqlash va
tiklash,   ularni   tadqiq   etishda   hamda   tarixiy   sayyohlikni   rivojlantirishda   qo‘llanilishi
mumkin.   Shahrisabzning   boy   tarixiy   merosini   yosh   avlodga   yetkazishda,   ta’lim
jarayonida va madaniyatni targ‘ib qilishda bu ish muhim manba bo‘lib xizmat qiladi.
Bundan   tashqari,   mamlakatimiz   rahbariyatining   tarixiy   merosni   asrab-avaylash   va
milliy qadriyatlarni mustahkamlashga doir siyosatiga mos ravishda, ushbu tadqiqotlar
Shahrisabz va boshqa tarixiy shaharlarning ahamiyatini keng jamoatchilikka yetkazish,
xalqaro   miqyosda   tanitishda   ilmiy   asos   yaratadi.   Shunday   qilib,   kurs   ishi   nafaqat
tarixshunoslik   sohasidagi   ilmiy   izlanishlarga   xizmat   qiladi,   balki   tarixiy   obidalarni
muhofaza   qilish   va   ularni   kelajak   avlodlarga   yetkazish   borasida   amaliy   natijalar
berishga qodirdir.
Kurs   ishining   tadqiqot   metodologiyasi:   Ushbu   kurs   ishida   Shahrisabz
shahrining   tarixiy   manbalarda   aks   etishini   o‘rganish   uchun   tarixshunoslik   fanining
umumiy   tadqiqot   metodlari   qo‘llanildi.   Manbalarni   tahlil   qilish   metodi   —   tarixiy
manbalar,  jumladan  antik  davr   tarixchilari,  diniy  matnlar   va  o‘rta  asr  tarixchilarining
asarlari   chuqur   o‘rganildi   va   tahlil   qilindi.   Manbalardagi   ma’lumotlarning
ishonchliligi, mualliflik va ularning tarixiy konteksti hisobga olindi. Xronologik tahlil
metodi   —   Shahrisabz   tarixidagi   voqealar   va   jarayonlar   vaqt   ketma-ketligi   asosida
o‘rganilib,   shahar   rivojining   davrlar   bo‘yicha   taqsimlanishi   ko‘rsatildi.   Solishtirish
metodi   —   turli   tarixiy   manbalardagi   ma’lumotlar   o‘zaro   taqqoslandi   va   ularning
umumiyligi   hamda   farqlari   aniqlashga   harakat   qilindi.   Tarixiy-geografik   metod   —
Shahrisabzning   geografik   joylashuvi   va   savdo   yo‘llaridagi   o‘rnini   tahlil   qilish   uchun
5 manbalardagi   geografik   ma’lumotlar   tahlil   qilindi.  Arxeologik   ma’lumotlar   va   ularni
tadqiq qilish — mavjud arxeologik topilmalar va tarixiy yodgorliklar bo‘yicha mavjud
ilmiy tadqiqotlar natijalari hisobga olindi. Kontekstual yondashuv — shahar tarixining
iqtisodiy,   madaniy,   siyosiy   va   ijtimoiy   jihatlari   umumiy   tarixiy   kontekstga
joylashtirildi. Tadqiqot jarayonida turli tarixiy manbalar o‘rtasidagi izchillik va farqlar
aniqlanib,   Shahrisabz   shahrining   tarixiy   roli   va   o‘rni   haqida   aniq   va   asosli   xulosalar
chiqarildi.   Bu   metodlar   yordamida   shahar   tarixi   va   uning   madaniy   merosi   keng
qamrovda o‘rganildi.
Kurs   ishining   obyekti:   Ushbu   kurs   ishining   obyekti   —   Shahrisabz   shahri   va
uning   tarixi   hamda   madaniy   merosi   bo‘lib,   u   tarixiy   manbalarda   qanday   aks   etgani
o‘rganiladi. Xususan, antik davr tarixchilari, diniy matnlar va o‘rta asr tarixchilarining
asarlarida   Shahrisabz   shahrining   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   hayotiga   oid
ma’lumotlar  asosiy o‘rinni  egallaydi. Obyekt  sifatida  shaharni  o‘rab turgan hududlar,
qadimiy   savdo   yo‘llaridagi   o‘rni,   me’moriy   yodgorliklari   hamda   ularning   tarixiy
manbalarda   tasviri   ham   o‘rganiladi.   Shu   orqali   Shahrisabzning   milliy   va   mintaqaviy
tarixdagi o‘rni tahlil qilinadi.
Kurs   ishining   predmeti:   Kurs   ishining   predmeti   —   Shahrisabz   shahrining
tarixiy manbalarda aks etishining mazmuni va shakllari, ya’ni shahar haqida qadimiy
va   o‘rta   asr   tarixiy   manbalaridagi   ma’lumotlar,   ularning   tavsifi,   tahlili   va   tarixi
kontekstda   o‘rganilishi   hisoblanadi.   Bu   predmet   doirasida   shaharni   tashkil   etgan
siyosiy,   iqtisodiy,   madaniy   va   geografik   jihatlar   hamda   tarixiy   manbalarning   shahar
haqidagi ma’lumotlarini taqqoslash va umumlashtirish amalga oshiriladi. Shuningdek,
predmet   sifatida   Shahrisabz   shahrining   tarixiy   rivojlanishi,   uning   savdo   yo‘llaridagi
o‘rni,   me’moriy   obidalari   va   madaniy   merosining   tarixiy   manbalarda   qanday   aks
etgani chuqur o‘rganiladi.
Kurs ishining maqsadi:  Ushbu kurs ishining maqsadi — Shahrisabz shahrining
tarixiy manbalarda aks etishini tizimli ravishda o‘rganish, qadimiy va o‘rta asr tarixiy
manbalarida shahar haqidagi ma’lumotlarni tahlil qilish orqali uning siyosiy, iqtisodiy,
madaniy   va   geografik   o‘rnini   aniqlashdir.   Shu   bilan   birga,   tarixiy   manbalarni
taqqoslash  va ulardan foydalangan holda Shahrisabz shahrining milliy va mintaqaviy
6 tarixdagi   ahamiyatini   yoritish.   Kurs   ishida   shahar   tarixini   chuqurroq   anglash,   tarixiy
merosimizni   o‘rganish   va   yosh   avlodga   yetkazish   uchun   ilmiy   asos   yaratish   ham
ko‘zda tutilgan.
Kurs ishining vazifalari:  Mazkur kurs ishining vazifalari quyidagilar:
    Shahrisabz   shahrining   qadimiy   davr   tarixchilari   asarlarida   (Pliniy,   Strabon,
Arrian) qanday tasvirlanganligini o‘rganish.
   “Avesto” diniy manbalaridagi Shahrisabz shahri haqidagi ma’lumotlarni tahlil
qilish.
    Shahrisabz   shahrining   qadimiy   savdo   yo‘llaridagi   o‘rni   va   uning   iqtisodiy
ahamiyatini aniqlash.
   O‘rta asr manbalarida, xususan Ibn Havqal, Sharafiddin Ali Yazdiy va Hofizi
Abruyning asarlarida Shahrisabz tasvirini o‘rganish.
    Tarixiy   manbalarni   solishtirma   tahlil   qilish   orqali   shahar   tarixi   va   madaniy
merosini yanada aniqlashtirish.
   Shahrisabz shahrining tarixiy manbalar asosida milliy va mintaqaviy tarixdagi
o‘rnini tahlil qilish.
    Topilgan   ma’lumotlar   asosida   ilmiy   xulosalar   chiqarish   va   ularni   amaliyotga
tatbiq qilish imkoniyatlarini ko‘rib chiqish.
Kurs  ishining  tuzilishi:   Mazkur   kurs  ishi  kirish  qism,  2  ta bob,  6 ta  paragraf,
xulosa hamda foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan iborat bo‘lib, jami 41 betni tashkil
qiladi.
7 I BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING QADIMGI DAVR MANBALARI
I.1. Antik davr tarixchilari asarida Shahrisabz (Pliniy, Strabon Arrian)
Shahrisabz shahri tarixiy manbalarda qadimiy davrdan e'tiboran o‘z o‘rniga ega
bo‘lib, u asosan antik davr geograflari va tarixchilari tomonidan tilga olingan. Ayniqsa,
Rim va yunon tarixchilari va geograflari tomonidan Markaziy Osiyo hududidagi yirik
shaharlar   qatorida   eslatilgan.   Rimlik   tarixchi   va   geograf   Pliniy   (Gaius   Plinius
Secundus)   o‘zining   “Tabiiy   tarix”   asarida   Markaziy   Osiyo   va   uning   shaharlarining
geografik   joylashuvi   haqida   ma’lumot   berar   ekan,   Shahrisabzni   qadimiy   nomi   bilan
emas,   lekin   bu   hududga   yaqin   joylashgan   shaharlar   va   hududlarni   ta’riflaydi.   Pliniy
Markaziy   Osiyo   shaharlaridan   biri   sifatida   Sug‘diyona   viloyatining   diqqatga   sazovor
shaharlarini tilga oladi. Shahrisabz esa, tarixiy manbalarda Sug‘diyona hududiga yaqin
bo‘lgan va uning savdo yo‘llarida muhim ahamiyatga ega shahar sifatida ko‘rsatilgan 7
.
Yunon   tarixchisi   va   geograf   Strabon   esa   o‘zining   “Geografiya”   asarida   Markaziy
Osiyodagi   yirik   shaharlarni   sanab   o‘tib,   Shahrisabz   hududining   qadimgi   ahamiyatiga
to‘xtaladi.   U  Sug‘diyona  viloyatini   Sharqiy   O‘rta   Osiyoda   joylashgan   savdo   markazi
7
 Pliniy, Naturalis Historia, 6-tom, Leipzig, 1865, B-274.
8 sifatida ta’riflab, bu hududda joylashgan shaharlarning iqtisodiy va siyosiy ahamiyatini
alohida   ta’kidlaydi 8
.   Strabonning   ta’kidlashicha,   bu   hudud   qadim   zamonlarda   Buyuk
Ipak   yo‘lining   muhim   qismi   bo‘lib,   shaharlar   tarmog‘i   sifatida   savdo   va   madaniy
almashinuv markazi bo‘lgan.
Bundan   tashqari,   yunon   tarixchisi   Arrian   (Arrian)   “Anabasis   Aleksandri”   asarida
Aleksandr Makedonskiyning Sharqiy yurishlari doirasida Markaziy Osiyo shaharlarini
o‘rganib,   shu   hududdagi   yirik   shaharlarning   strategik   va   siyosiy   ahamiyatini
ta’kidlaydi.   Arrian   Aleksandrning   harbiy   yurishlari   davomida   Shahrisabz   hududiga
yaqin   joylashgan   shaharlarga   alohida   e’tibor   qaratgan   bo‘lib,   ularning   geografik   va
harbiy   ahamiyatini   bayon   etadi 9
.   Shunday   qilib,   antik   davr   manbalari   Shahrisabz
hududining qadimiy  va strategik  ahamiyatga  ega  ekanligini  tasdiqlaydi.  Bu  manbalar
shaharni   nafaqat   geografik,   balki   savdo   va   siyosiy   markaz   sifatida   ko‘rsatadi,
shuningdek, Buyuk Ipak yo‘li tarmog‘idagi muhim yo‘nalishlardan biri sifatida e’tirof
etadi.
Antik   manbalarda   Shahrisabzning   aniq   nomi   ko‘p   uchramasligi   sababli,   u
ko‘pincha uning geografik joylashuvi va atrofidagi hududlar kontekstida tilga olinadi.
Shu sababli, tarixchilar va geograflar tomonidan eslatilgan shaharlar va hududlar tahlili
orqali   Shahrisabzning   qadimiy   o‘rni   haqida   tasavvur   hosil   qilish   mumkin.   Pliniy   o‘z
asarida   Markaziy   Osiyodagi   So‘g‘diyona   va   uning   shaharlarini   tilga   olarkan,   bu
hududga   yaqin   hududda   joylashgan   ko‘plab   qadimiy   shaharlar   haqida   ma’lumot
beradi.   U   ayniqsa,   Sug‘diyona   viloyatining   savdo   va   madaniy   markazlariga   urg‘u
beradi,   bu   esa   Shahrisabz   hududi   uchun   ham   dolzarb   bo‘lgan 10
.   Strabon   esa,
shuningdek, So‘gdiyona hududining ijtimoiy-iqtisodiy ahamiyatini yoritib, shaharlarni
ko‘p   sonli   savdo   yo‘llari   bilan   bog‘liq   markazlar   sifatida   ko‘rsatadi.   U   Buyuk   Ipak
yo‘lining   Sharqiy   O‘rta   Osiyo   qismidagi   muhim   shaharlar   ro‘yxatida   Shahrisabzga
yaqin hududdagi shaharlarga e’tibor  qaratadi. Strabonning yozishicha, bu shaharlarda
nafaqat   mahalliy   aholi,   balki   turli   millat   vakillari   ham   yashab,   savdo   faoliyati   bilan
8
 Strabon, Geographica, 11-tom, London, 1917, B-537.
9
 Arrian, Anabasis Alexandri, 2-tom, nashr: Oksford, 1922, B-223.
10
 Pliniy, Naturalis Historia, Leipzig.1865, 274-bet
9 shug‘ullangan 11
.   Arrianning   “Anabasis   Aleksandri”   asarida   esa   Aleksandr
Makedonskiyning   Markaziy   Osiyo   yurishlari   va   u   yerda   joylashgan   shaharlar   haqida
ma’lumotlar   mavjud.  Arrian  Aleksandr   harbiy   yurishlari   chog‘ida   ushbu   hududdagi
shaharlar   —   ularning   geografik   joylashuvi   va   mudofaa   tizimini   —   batafsil   bayon
qiladi. U Shahrisabzga yaqin hududdagi shaharlarning harbiy va iqtisodiy ahamiyatini
ko‘rsatadi,   bu   esa   shahar   va   uning   atrofidagi   hududlarning   qadimiy   davrdagi
muhimligini   isbotlaydi 12
.   Shuningdek,   antik   davrda   Shahrisabz   hududi   Markaziy
Osiyoda   qadimiy   sivilizatsiyalar   orasida   savdo   va   madaniy   almashinuv   markazi
bo‘lgan.   Shahar   yo‘llari   va   qishloq   joylari   orqali   o‘tgan   Buyuk   Ipak   yo‘li   tufayli   u
nafaqat   mahalliy,   balki   xalqaro   darajada   ham   savdo-sotiq   va   madaniyat
almashinuvining   muhim   bo‘g‘iniga   aylangan.   Bu   jihat   ko‘plab   antik   manbalarda
ta’kidlanadi.   Qadimiy   manbalarda   Shahrisabz   yoki   unga   yaqin   shaharlar   to‘g‘risida
keltirilgan   ma’lumotlar   o‘zida   ushbu   hududning   qadimiylik   darajasi,   geografik
ahamiyati   va   savdo   yo‘llaridagi   strategik   o‘rni   haqida   muhim   dalillarni   mujassam
etadi. Shu tariqa, antik tarixchilar va geograflarning asarlari Shahrisabz tarixining eng
qadimiy qatlamlarini o‘rganishda muhim manba sifatida xizmat qiladi.
Shahrisabz shahri antik davr manbalarida to‘g‘ridan-to‘g‘ri nomi bilan ko‘p tilga
olinmagan   bo‘lsa-da,   u   joylashgan   hudud   —   So‘g‘diyona   va   uning   atrofidagi   yerlar
sifatida ko‘p tasvirlangan. Bu hudud Markaziy Osiyoda qadimdan savdo, madaniyat va
siyosiy   ahamiyatga   ega   bo‘lgan.   Pliniyning   “Tabiiy   tarix”   asarida   So‘g‘diyona
viloyatining ko‘plab shaharlaridan so‘z boradi, ular orasida qadimiy yo‘llar tarmog‘ida
joylashgan va iqtisodiy ahamiyatga ega markazlar haqida batafsil  ma’lumot  berilgan.
Pliniy   yozadi:   "Sug‘diyona   o‘lkasi   ko‘p   savdo   yo‘llarining   chorrahasida   joylashgan
bo‘lib, uning shaharlarida turli millat vakillari tinchlik va farovonlikda yashaydi" 13
. Bu
ta’rifda   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   hududlar   ham   kiradi,   chunki   bu   joy   qadimiy
savdo   yo‘llarining   muhim   bo‘g‘inlaridan   biri   hisoblangan.   Strabon   o‘zining
"Geografiya" asarida Sug‘diyona hududini ko‘p yoritib, uning hududidagi shaharlar va
ularning o‘rni haqida quyidagicha yozadi: "Sug‘diyona sharqiy qismida joylashgan bu
11
 Strabon, Geographica, 11-tom, London,1917, 537-bet
12
  Arrian, Anabasis Alexandri, 2-tom, nashr: Oksford, 1922, B-223.
13
 Pliniy, Naturalis Historia, tom 6, Leipzig, 1865, 274-bet
10 hudud   o‘zining   mehnatkash   aholi   va   keng   savdo   aloqalari   bilan   mashhur.   Bu   yerda
joylashgan   shaharlar,   xususan,   shaharlar   qatori   savdo-sotiq   uchun   keng   imkoniyatlar
yaratadi" 14
. Bu ta’rif Markaziy Osiyodagi savdo yo‘llarining kesishgan joylaridan biri
bo‘lgan   Shahrisabz   uchun   ayni   mos   tushadi.   Arrian   Aleksandr   Makedonskiyning
Sharqiy yurishlari haqida yozganida, u hududdagi yirik shaharlar, jumladan Shahrisabz
atrofidagi   hududlar   haqida   ham   ma’lumot   beradi.   Arrian   yozadiki:   "Aleksandrning
yurishlari   davomida   Markaziy   Osiyoning   shaharlarini   zabt   etishda   ushbu   hududning
geografik   ahamiyati   va   shaharlarning   mudofaa   tizimi   muhim   rol   o‘ynadi" 15
.   Bu
sharhlar   shahar   va   uning   atrofidagi   hududlarning   harbiy   va   siyosiy   ahamiyatini
ko‘rsatadi.   Shahrisabz   hududining   antik   manbalarda   aks   etishining   yana   bir   jihati   —
uning   joylashuvi   Buyuk   Ipak   yo‘li   bo‘ylab   muhim   markaz   sifatida   e’tirof   etilishi.
Buyuk Ipak yo‘li qadim zamonlardan buyon Sharq va G‘arb o‘rtasidagi savdo-sotiq va
madaniy almashinuvning asosiy yo‘li bo‘lib kelgan. Shu bois, hududdagi shaharlar va
qishloqlar yo‘lbo‘yi strategik joylashuvi bilan savdogarlar uchun muhim to‘xtash joyi
va   madaniy   markaz   bo‘lgan.   Antik   davr   tarixchilari   asarida   Shahrisabz   yoki   unga
yaqin hududlar   haqida keltirilgan ma’lumotlar   shahar   tarixining  qadimiy qatlamlarini
o‘rganishda muhim ahamiyatga ega. Bu manbalar hududning nafaqat geografik, balki
iqtisodiy, siyosiy va madaniy jihatlarini ham yoritadi.
Antik   davrda   Shahrisabz   hududi   qadimiy   sivilizatsiyalarning   kesishgan
nuqtasida joylashgan bo‘lib, ko‘plab qadimiy manbalarda bu hududga yaqin shahar va
hududlar alohida ta’kidlanadi. Bu shahar va hududlar o‘sha davrning siyosiy, iqtisodiy
va   madaniy   markazlari   bo‘lgan.   Rimlik   tarixchi   Pliniy   o‘z   asarida   Sharqiy   O‘rta
Osiyodagi   savdo   va   transport   yo‘llarining   rivojlanishi,   shuningdek,   bu   hududdagi
shaharlarning   o‘zaro   aloqalari   haqida   ma’lumot   beradi.   U   yozadi:   "Savdo   yo‘llari
qatori va ko‘plab shaharlarga ega Sug‘diyona viloyati, ayniqsa Markaziy Osiyoda turli
xalqlar orasida madaniy va iqtisodiy almashinuv uchun markaz bo‘lib xizmat qilgan" 16
.
Ushbu   tasvirga   qaraganda,   Pliniy   Sug‘diyona   viloyatidagi   shaharlarning,   xususan
Shahrisabzning,   savdo   va   madaniyat   markazi   ekanligini   tasdiqlaydi.  Yunon   geografi
14
 Strabon, Geographica, tom 11, London, 1917, 537-bet
15
 Arrian, Anabasis Alexandri, tom 2, Oxford, 1922, 223-bet
16
 Pliniy, Naturalis Historia, 6-tom, Leipzig, 1865, 274-bet
11 Strabon   esa   Markaziy   Osiyo   shaharlari   haqida   batafsilroq   ma’lumot   berib,   ularning
geografik   joylashuvi   va   iqtisodiy   ahamiyatiga   urg‘u   beradi.   Uning   yozishicha,
"Sug‘diyona viloyati, ayniqsa, qishloq xo‘jaligi va savdo sohasida boy bo‘lib, bu yerda
joylashgan   shaharlar   atrofida   keng   aholi   yashaydi.   Bu   hudud   Buyuk   Ipak   yo‘lining
markaziy   qismi   hisoblanadi" 17
.   Ushbu   ma’lumotlar   Shahrisabz   va   uning   yaqinidagi
shaharlarning   geografik   va   iqtisodiy   o‘rnini   yaqqol   ko‘rsatadi.   Arrian   Aleksandr
Makedonskiyning   Sharq   yurishlarini   tasvirlab,   ularning   hududiy   siyosat   va   harbiy
ahamiyatini   tahlil   qiladi.   Arrian   yozadi:
"Aleksandr harbiy yurishlari davomida Markaziy Osiyodagi ko‘plab shaharlar o‘zining
mudofaa   tizimi   va   strategik   joylashuvi   bilan   ajralib   turardi.   Ushbu   hududlar   orasida
joylashgan shaharlar Aleksandr armiyasining harakatlari uchun muhim ahamiyatga ega
edi" 18
. Bu tasvirlar orqali Shahrisabz atrofidagi hududlarning o‘sha davrda ham harbiy
va siyosiy jihatdan strategik ahamiyatga ega bo‘lganligi anglashiladi.
Shahrisabzning   antik   davr   manbalarida   ko‘rsatilgan   yana   bir   jihati   —   bu
hududda   turli   madaniyat   va   xalqlar   o‘rtasidagi   almashinuv   markazi   bo‘lishidir.
Qadimiy   manbalarda   ta’kidlanishicha,   Sug‘diyona   hududidagi   shaharlar   —   xususan
Shahrisabz yaqinidagi markazlar — turli xalqlar, jumladan, greklar, forslar, hindular va
mahalliy   turklar   o‘rtasida   madaniy   va   iqtisodiy   aloqalarni   rivojlantirishga   xizmat
qilgan.   Natijada,   antik   tarixiy   manbalar   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   hududlarning
qadimiy davrda Markaziy Osiyoning siyosiy, iqtisodiy va madaniy markazlaridan biri
ekanligini   ko‘rsatadi.   Ular   shaharni   o‘zaro   aloqalar,   savdo   yo‘llari   va   strategik
joylashuvi jihatidan muhim nuqta sifatida qamrab oladi. Shahrisabzning antik davrdagi
o‘rni  haqida  so‘z  borganda,  uning faqatgina  geografik  joylashuvi  emas,  balki  siyosiy
va madaniy ahamiyati ham e’tiborga loyiqdir. Hududda joylashgan qadimiy shaharlar
Markaziy   Osiyoning   iqtisodiy   va   madaniy   hayotida   muhim   rol   o‘ynagan.   Yunon
tarixchisi Ktesiy (Miloddan avvalgi IV asr) ham Markaziy Osiyo hududidagi shaharlar
haqida   ma’lumotlar   beradi.   Uning   ma’lumotlariga   ko‘ra,   ushbu   hududlar   fors
imperiyasi   tarkibida   bo‘lib,   shaharlar   o‘zaro   savdo   va   madaniyat   almashinuvining
17
 Strabon, Geographica, 11-tom, London, 1917, 537-bet
18
 Arrian, Anabasis Alexandri, 2-tom, Oksford, 1922, 225-bet
12 muhim   markazlari   sifatida   rivojlangan 19
.   Bu   Shahrisabz   va   atrofdagi   hududlarning
qadimiy   siyosiy   iyerarxiyada   muhim   bo‘g‘in   bo‘lganligini   ko‘rsatadi.   Shuningdek,
Ptolemey   o‘zining   “Geografiya”   asarida   Markaziy   Osiyoning   shahar   va   hududlarini
xaritalar   orqali   ta’riflaydi.   U   yerda   Sug‘diyona   va   uning   atrofidagi   shaharlar   Buyuk
Ipak yo‘lining ajralmas qismi sifatida ko‘rsatiladi, bu esa Shahrisabz hududining savdo
va   madaniy   aloqalardagi   ahamiyatini   yana   bir   bor   tasdiqlaydi 20
.   Qadimiy   antik
manbalar   shuni   ko‘rsatadiki,   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   hudud   Buyuk   Ipak
yo‘lining   muhim   savdo   markazi   bo‘lgan.   Bu   yo‘l   Sharq   va   G‘arbni   bog‘lab,   nafaqat
savdo,   balki   turli   madaniyatlar,   texnologiyalar   va   dinlarning   almashinuvi   uchun
platforma   vazifasini   o‘tagan.   Shahrisabzning   geografik   joylashuvi   unga   iqtisodiy   va
siyosiy   jihatdan   noyob   imkoniyatlar   yaratgan.   Natijada,   antik   davr   manbalari
Shahrisabzning   qadimiy   davrda   faqat   savdo   markazi   emas,   balki   siyosiy   va   madaniy
hayot markazi ekanligini ko‘rsatadi. Bu shahar orqali o‘tgan yo‘llar, mavjud me’moriy
inshootlar va ijtimoiy-iqtisodiy faoliyat uning tarixiy ahamiyatini mustahkamlaydi.
I.2. “Avesto” dagi Shahrisabz shahri haqidagi umumiy ma’lumotlar tavsifi
“Avesto”   —   qadimiy   Eroniylarning   muqaddas   diniy   va   madaniy   yodnomasi
bo‘lib, u asosan zardushtiylik ta’limotlari asosida tuzilgan. Ushbu manbada Shahrisabz
shahri   bevosita   nomi   bilan   ko‘p   tilga   olinmasa-da,   uning   joylashgan   hududi   va
atrofidagi   geografik   maydonlar   haqida   ma’lumotlar   mavjud 21
.   “Avesto”da   Markaziy
Osiyo   hududi,   xususan   Sug‘diyona   va   uning   atrofidagi   yerlar,   Zardushtiylik
e’tiqodining   tarqalishida   muhim   o‘rin   tutgan   deb   hisoblanadi.   Bu   hudud
zardushtiylikning qadimiy markazlaridan biri sifatida ko‘rsatiladi va diniy marosimlar,
diniy   ta’limotlar   bilan   chambarchas   bog‘liq   bo‘lgan   turli   shaharlar   hamda   qishloqlar
19
 Ktesiy, Persika, Parij, 1897, 115-bet
20
 Ptolemey, Geographia, Berlin, 1878, 322-bet
21
 Avesto. Ta’rif va tarjima: Darmesteter J. The Zend-Avesta, London, 1892, 124-130-bet
13 mavjudligi   qayd  etiladi.  Shahrisabz  hududi   “Avesto”   matnlarida  keltirilgan  geografik
tavsiflar orqali quyidagilar bilan ajralib turadi:
 Hududning tog‘li va vodiylar bilan o‘ralganligi;
 Tabiiy resurslarga boyligi, ayniqsa suv manbalari va o‘rmonlar mavjudligi;
 Hududda zardushtiylikka xos diniy obidalar va muqaddas joylarning joylashuvi;
 Savdo va madaniyat markazi sifatidagi o‘rni 22
.
“Avesto”da   Sug‘diyona   va   uning   atrofidagi   hududlarning   zardushtiylik
dunyoqarashi, diniy qoidalar va axloqiy tamoyillar bilan chambarchas bog‘liq ekanligi
ta’kidlanadi.   Shuningdek,   bu   hududdagi   aholi   zardushtiylik   ta’limotlariga   sodiq
bo‘lgan   va   diniy   marosimlar   muntazam   o‘tkazilgan.   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi
hududda zardushtiylik diniy va madaniy ta’sirining qadimiyligi, shahar va qishloqlarni
birlashtirgan madaniy va ma’naviy bog‘liqlikni  aks ettiradi. Bu esa hududning diniy-
siyosiy   hayotida   muhim   o‘rin   tutganligini   ko‘rsatadi.   “Avesto”   asarlarida   Markaziy
Osiyo,   xususan   So‘g‘diyona   hududi   zardushtiylik   dini   tarixi   va   madaniyati   nuqtai
nazaridan   muhim   hisoblanadi.   Shahrisabz   hududi   qadimiy   zardushtiylik   e’tiqodining
tarqalish   va   rivojlanish   maskanlaridan   biri   sifatida   ko‘plab   an’anaviy   va   diniy
matnlarda aks etgan. Zardushtiylikning muqaddas matnlari qatoriga kiruvchi “Yasna”
va “Vendidad” bo‘limlarida mazkur hududning tabiati, geografiyasi va diniy ahamiyati
haqida   tasvirlar   mavjud.   Masalan,   “Vendidad”da   suv   va   o‘rmonlar   muqaddas
hisoblanib, ularni saqlash va hurmat qilish zarurati ta’kidlanadi, bu esa Shahrisabz va
uning   atrofidagi   tabiiy   resurslarga   oid   ma’lumotlarni   yoritadi:   "Suvlar   muqaddasdir,
ular yer yuzidagi hayot manbaidir. Kim suvni iflos qilsa, yomon ish qilgan bo‘ladi" 23
.
Shahrisabz   hududi   “Avesto”da   ta’riflangan   geografik   hududlar   doirasiga   kiradi.   Bu
hududda   qadimiy   zamonlarda   zardushtiylik   diniy   marosimlari   uchun   mo‘ljallangan
muqaddas   joylar   va   ziyoratgohlar   bo‘lganligi   tarixiy   tadqiqotlarda   ko‘rsatilgan.
Masalan,   tarixchi   R.   Boymurodov   o‘zining   “O‘zbekiston   tarixi   manbalari”   asarida
shunday   yozadi:   "Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   hududlar   zardushtiylikning   diniy
markazlaridan   biri   bo‘lib,   bu   yerda   ko‘plab   ziyoratgohlar   va   diniy   majmualar
22
 Boymurodov, R. O‘zbekiston tarixi manbalari, Toshkent, 2018, 87-bet.
23
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 128-bet
14 joylashgan edi" 24
. Shuningdek, zardushtiylikda tabiat  elementlariga, xususan, quyosh,
suv   va   olovga   alohida   e’tibor   qaratilgan.   Shahrisabz   hududining   tabiiy   go‘zalligi   va
resurslarining   boyligi   bu   e’tiqodning   rivojlanishi   uchun   qulay   sharoit   yaratgan.   Bu
haqda “Avesto”da quyidagicha qayd etilgan: "Quyosh nurini butun yer yuziga yoyadi,
u   hayot   va   poklik   ramzidir" 25
.   Shahrisabzning   diniy   va   madaniy   ahamiyati   uning
keyingi   tarixiy   rivojlanishida   ham   o‘z   aksini   topgan.   Bu   hududda   zardushtiylik
ta’limoti   uzoq   vaqt   davomida   kuchli   ta’sirga   ega   bo‘lib,   mahalliy   aholining
dunyoqarashi va ijtimoiy tuzilmasida muhim rol o‘ynagan.
“Avesto” matnlarida Shahrisabz hududining tabiiy sharoitlari va diniy ahamiyati
keng   yoritilgan.   Ushbu   muqaddas   manbalarda   tabiat   elementlari,   xususan,   suv   va
tog‘lar   muqaddas   hisoblanib,   ular   atrofida   diniy   marosimlar   o‘tkazilganligi   qayd
etiladi.   Bu   jihat   Shahrisabzning   qadimiy   diniy   markaz   sifatidagi   o‘rnini   yana   bir   bor
tasdiqlaydi. Shuningdek, “Avesto”da bu hudud aholisining ijtimoiy hayotidagi axloqiy
tamoyillar   va   qadriyatlar   haqida   ham   ma’lumotlar   mavjud.   Zardushtiylik   ta’limotiga
ko‘ra, insonlarning hayoti yaxshi va yomon o‘rtasidagi kurash sifatida tasvirlanadi, va
bu   kurashda   Shahrisabz   atrofidagi   odamlar   yuksak   axloqiy   fazilatlar   namunasini
ko‘rsatgan.   Bu   haqda   Darmesteter   quyidagicha   yozadi:   "Zardushtiylik   ta’limotida
odamlarning maqsadi — haqiqat va adolat yo‘lida harakat qilishdir. Ushbu tamoyillar
Markaziy   Osiyodagi   qadimiy   aholining   ijtimoiy   tuzilmasini   belgilagan" 26
.   Tarixiy
tadqiqotlarda   Shahrisabz   hududi   zardushtiylik   madaniyatining   markaziy   qismlaridan
biri   sifatida   ko‘riladi.   Hududda   qadimiy   diniy   yodgorliklar,   ziyoratgohlar   mavjud
bo‘lib,   ular   orqali   o‘sha   davr   aholisining   ruhiy   hayoti   va   diniy   e’tiqodlari   haqida
ko‘plab   ma’lumotlar   olish   mumkin.   Tarixchi   O.   Tursunovning   ta’kidlashicha,
"Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   yodgorliklar   zardushtiylik   madaniyatining
evolyutsiyasi   va   tarixi   uchun   muhim   dalillarni   o‘z   ichiga   oladi" 27
.  Umuman   olganda,
“Avesto”dagi   tavsiflar   Shahrisabz   hududining   qadimiy   zardushtiylik   madaniyati   va
diniy hayotida muhim o‘rin egallaganligini ko‘rsatadi. Bu manbalar orqali hududning
24
 Boymurodov R., O‘zbekiston tarixi manbalari, Toshkent, 2018, 89-bet
25
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 130-bet
26
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 126-bet
27
 Tursunov O., Markaziy Osiyoda zardushtiylik tarixi, Samarqand, 2020, 54-bet
15 geografik,   ijtimoiy   va   diniy   jihatlari   keng   yoritilgan,   shuningdek,   uning   tarixiy
ahamiyati tasdiqlangan.
“Avesto”   matnlarida   Shahrisabz   hududi   hamda   uning   atrofidagi   yerlarga   doir
geografik   va   madaniy   tasvirlar   uning   qadimiy   zardushtiylik   madaniyatidagi
ahamiyatini   ochib   beradi.   Xususan,   zardushtiylik   diniy   marosimlari   uchun
mo‘ljallangan   joylar,  shu   jumladan   tabiiy  landshaft   elementlari   –  daryolar,  tog‘lar   va
o‘rmonlar muqaddas hisoblansa, bu hududda zardushtiylikning ma’naviy ta’siri kuchli
bo‘lganligini   anglatadi.   Shahrisabz   atrofidagi   hududlar   “Avesto”da   Zardushtiylik
qahramonlari   va   farishtalar   faoliyat   yuritgan   maskan   sifatida   tasvirlangan.   Masalan,
"Yasna"   qismida   muqaddas   olov   saqlanadigan   joylar   va   ularning   ahamiyati   haqida
alohida   so‘z   boradi.   Bu   yerlar   o‘sha   davr   odamlarining   diniy   e’tiqodlari   markazi
bo‘lib, Shahrisabz hududidagi me’moriy obidalar va ziyoratgohlar uchun asosiy ilhom
manbai   bo‘lgan 28
.   Bundan   tashqari,   “Avesto”   matnlarida   bu   hudud   aholisi   haqida
ijtimoiy tuzilma va axloqiy tamoyillar ham qayd etiladi. Shahrisabz va atrofidagi aholi
o‘zaro mustahkam hamjihatlik va birlik ruhida yashagan, zardushtiylik e’tiqodi ularga
ijtimoiy barqarorlik va tinchlikni ta’minlashda yordam bergan 29
. Shahrisabz hududida
joylashgan   tabiiy   manbalar,   xususan,   suv   va   o‘rmonlarning   diniy   ahamiyati   ham
“Avesto”da   ko‘p   tilga   olinadi.   Zardushtiylikda   suv   hayot   manbai   sifatida   qattiq
hurmatga   loyiqdir   va   suvni   saqlashga   alohida   e’tibor   berilgan.   Bu   tamoyil
Shahrisabzning   qadimiy   tabiiy   sharoitlari   bilan   bevosita   bog‘liqdir.   Tarixchi   Z.
Karimov   ta’kidlaganidek:   "Shahrisabz   hududida   qadimiy   zamonlardan   boshlab   suv
resurslarini muhofaza qilish va ulardan oqilona foydalanish madaniyati mavjud bo‘lib,
bu zardushtiylik ta’limotining amaliy aksidir" 30
. 
“Avesto”da   Shahrisabz   hududi   bilan   bog‘liq   yana   bir   muhim   jihat   —   uning
qadimiy   savdo   yo‘llari   va   strategik   joylashuvi   hisoblanadi.   Zardushtiylik   matnlarida
Markaziy   Osiyodagi   hududlar   o‘rtasidagi   savdo   aloqalari   va   iqtisodiy   munosabatlar
haqida   ma’lumotlar   mavjud   bo‘lib,   bu   hududlar   orqali   qadimiy   karvon   yo‘llari
o‘tganligi  qayd etiladi. Shu nuqtai  nazardan, Shahrisabz o‘zining tabiiy sharoitlari va
28
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 129-bet
29
 Boymurodov R., O‘zbekiston tarixi manbalari, Toshkent, 2018, 90-bet
30
 Karimov Z., O‘zbekiston qadimiy tabiati va diniy e’tiqodlari, Toshkent, 2015, 75-bet
16 geografik   joylashuvi   sababli   savdo-sotiq   markazlaridan   biri   sifatida   e’tirof   etilgan 31
.
Tarixchi R. Boymurodovning ta’kidlashicha, "Shahrisabz hududi zardushtiylik davrida
nafaqat   diniy   markaz,   balki   Markaziy   Osiyo   savdo   yo‘llarining   muhim   kesishgan
nuqtasi bo‘lgan" 32
. Shuningdek, “Avesto”da bu hududdagi ijtimoiy hayot va iqtisodiy
faoliyat   zardushtiylik   ta’limotining   axloqiy   tamoyillari   bilan   uyg‘unlashganligi   qayd
etilgan. Hudud aholisining savdo-sotiqda halollik va adolat tamoyillariga amal qilgani
ko‘p   bora   ta’kidlangan 33
.     Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   yerlar   zardushtiylik
madaniyatining markazi sifatida o‘zining diniy, madaniy va iqtisodiy ahamiyatini uzoq
asrlar   davomida   saqlab   qolgan.   Bu   hududdagi   qadimiy   diniy   yodgorliklar   va   savdo
yo‘llari tarixiy manbalarda ko‘p bor tilga olingan.
Shahrisabz   hududi   va   uning   atrofidagi   yerlar   “Avesto”da   nafaqat   diniy,   balki
siyosiy   va   ijtimoiy   jihatdan   ham   katta   ahamiyatga   ega   bo‘lgani   ta’kidlanadi.
Zardushtiylik dini asoslari bo‘yicha, bu hududlarda hukmdorlar va yetakchilar axloqiy
va ma’naviy tamoyillar asosida boshqaruvni amalga oshirishlari zarur edi. Shu sababli,
Shahrisabz   va   unga   yaqin   hududlar   zardushtiylik   ijtimoiy   va   siyosiy   tuzilmasining
muhim   qismini   tashkil   qilgan.   “Avesto”   matnlarida   aytilishicha,   zardushtiylik
ta’limotiga   ko‘ra,   yer   va   undagi   tabiat   insonlarga   ato   qilingan   muqaddas   ne’matlar
sifatida   qaralgan.   Shahrisabz   hududining   tabiat   boyliklari,   jumladan,   unumdor   yerlar
va   suv   resurslari,   mahalliy   aholining   farovonligi   uchun   asos   bo‘lib   xizmat   qilgan 34
.
Bundan   tashqari,   zardushtiylikda   hokimiyat   vakillarining   axloqiy   mas’uliyati   haqida
aniq   qoidalar   mavjud   bo‘lib,   ular   “Avesto”da   batafsil   yoritilgan.   Bu   jihat   Shahrisabz
hududining   siyosiy   tarixini   tushunishda   muhim   ahamiyatga   ega.   Tarixchi   T.
Niyozovning   fikricha,   "Shahrisabz   hududi   zardushtiylik   davrida   boshqaruv   va   adolat
markazi   bo‘lib,   bu   yerda   joylashgan   hukmdorlar   diniy   tamoyillarga   qat’iy   rioya
qilganlar" 35
. Shahrisabzning diniy, siyosiy va ijtimoiy ahamiyati uning keyingi tarixiy
davrlarda ham saqlanib qolganligi ko‘plab tarixiy manbalarda qayd etilgan. Bu esa o‘z
navbatida hududning uzoq muddatli tarixiy rivojlanishiga asos yaratgan.
31
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 127-bet
32
 Boymurodov R., O‘zbekiston tarixi manbalari, Toshkent, 2018, 92-bet
33
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 125-bet
34
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 124–126-bet
35
 Niyozov T., Markaziy Osiyo qadimiy siyosiy tarixi, Toshkent, 2017, 102-bet
17 “Avesto”da   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi   hududlar   haqida   so‘z   borarkan,
zardushtiylik   diniy   an’analarida   jamiyatda   yuksak   axloqiy   qadriyatlar   va   ijtimoiy
adolat  ta’minlanishi   muhimligi   qayd  etiladi.  Bu  jihat  Shahrisabz  hududining  qadimiy
ijtimoiy   tizimida   axloqiy   prinsiplarning   mustahkam   o‘rin   egallaganini   ko‘rsatadi.
Zardushtiylik   ta’limotiga   muvofiq,   har   bir   inson   o‘z   vazifasini   halol   va   vijdonan
bajarishi   zarur   edi,   bu   esa   jamiyatning   barqarorligi   va   taraqqiyotining   poydevorini
tashkil   qilgan 36
.   Tarixchi   A.   Usmonovning   ta’kidlashicha,   "Shahrisabz   hududi
zardushtiylik   madaniyatining   markaziy   qismlaridan   biri   bo‘lib,   u   yerda   joylashgan
aholi o‘zining diniy va axloqiy qadriyatlari bilan Markaziy Osiyo tarixida muhim o‘rin
tutgan" 37
.   Bundan   tashqari,   “Avesto”   matnlarida   Shahrisabz   hududi   ko‘pincha
yorug‘lik   va   haqiqat   ramzi   sifatida   tilga   olinadi.   Bu   ramzlar   zardushtiylik
dunyoqarashining asosiy elementi bo‘lib, hudud aholisining ruhiy va madaniy hayotini
boyitgan.   Shu   bilan   birga,   Shahrisabz   hududida   joylashgan   tabiat   manbalarining
saqlanishi va ularga hurmat zardushtiylik tamoyillaridan biri sifatida ko‘rsatiladi 38
. 
I.3. Shahrisabz shahrining qadimiy savdo yo‘llaridagi o‘rni
Shahrisabz   shahri   qadimdan   Markaziy   Osiyoda   savdo-sotiq   va   karvon
yo‘llarining muhim tugun nuqtalaridan biri bo‘lib kelgan. Uning geografik joylashuvi
qadimiy   karvon   yo‘llari,   xususan,   Buyuk   Ipak  Yo‘li   tarmog‘ining   bir   qismi   bo‘lishi
shahrni   savdo   va   madaniy   almashinuv   markaziga   aylantirgan 39
.   Tarixiy   manbalarda
Shahrisabz   hududining   savdo   yo‘llaridagi   o‘rni,   shuningdek,   iqtisodiy   va   madaniy
ahamiyati   haqida   ko‘plab   ma’lumotlar   mavjud.   Masalan,   Ibn   Ravandiy   o‘zining
“Siyrat   al-Muluk”   asarida   Shahrisabzni   Markaziy   Osiyodagi   muhim   savdo
nuqtalaridan   biri   sifatida   tilga   olgan   va   uning   atrofidagi   hududlarda   karvonlar   uchun
qulay   sharoitlar   mavjudligini   ta’kidlagan 40
.   Shahrisabz   orqali   o‘tgan   savdo   yo‘llari
36
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 123-bet
37
 Usmonov A., Zardushtiylik va uning madaniy merosi, Toshkent, 2019, 45-bet
38
  Darmesteter J., The Zend-Avesta, London, 1892, 128-bet
39
 Mamatqulov A., Markaziy Osiyo tarixidan, Toshkent, 2016, 88-bet
40
 Ibn Ravandiy, Siyrat al-Muluk, Samarqand, 1999, 54-bet
18 karvonlar   uchun   nafaqat   savdo   imkoniyatlari   balki   madaniy   va   ilmiy   almashinuv
uchun   ham   maydon   bo‘lgan.   Bu   hududda   turli   millat   va   elatlar   vakillari   uchrashib,
o‘zaro   madaniyat   almashgan.   Buning   natijasida   Shahrisabz   nafaqat   savdo   markazi,
balki   madaniyatlar   chorrahasiga   aylangan 41
.   Shuningdek,   arxeologik   qazishmalarda
Shahrisabz atrofida topilgan noyob tangalar va savdo ashyolari bu hududning qadimiy
savdo   yo‘llaridagi   faolligini   tasdiqlaydi.  Tadqiqotchilar   ta’kidlashicha,   "Shahrisabzda
topilgan   tangalar   va   savdo   ashyolari   bu   hududning   qadimdan   savdo-sotiq   faoliyati
uchun   muhim   markaz   bo‘lganligini   ko‘rsatadi" 42
.     Shunday   qilib,   Shahrisabz   shahri
qadimiy   savdo   yo‘llarida   o‘zining   strategik   joylashuvi   va   iqtisodiy   ahamiyati   bilan
ajralib   turgan.   Bu   jihat   uning   tarixi   va   madaniy   rivojlanishida   muhim   omil   bo‘lib
xizmat qilgan.
Shahrisabz   shahri   qadimda   nafaqat   Markaziy   Osiyoning   ichki   savdo
tarmoqlarida,   balki   xalqaro   savdo   yo‘llarida   ham   muhim   markaz   bo‘lgan.  Ayniqsa,
Buyuk Ipak Yo‘lining janubiy tarmoqlaridan biri Shahrisabz orqali o‘tganligi ko‘plab
manbalarda   qayd   etiladi 43
.   Shahrisabz   orqali   o‘tgan   karvon   yo‘llari   mamlakatlararo
savdoni   rivojlantirishga   xizmat   qilgan   bo‘lib,   bu   yo‘llar   Sharq   va   G‘arb   o‘rtasidagi
iqtisodiy hamda madaniy aloqalarni mustahkamlashda katta rol o‘ynagan. Tarixchi R.
Qodirovning   ta’kidlashicha,   "Shahrisabz   shahri   Buyuk   Ipak   Yo‘lining   strategik
nuqtalaridan biri  bo‘lib, u yerda turli xalqlar  va madaniyatlar vakillari  uchrashgan" 44
.
Bundan   tashqari,   Shahrisabzning   savdo   markazi   sifatidagi   ahamiyatini   ko‘rsatadigan
yana bir jihat uning mahalliy hunarmandchiligi va sanoatidir. Shahrisabzda qadimdan
ipakchilik,   to‘qimachilik   va   temirchilik   rivojlangan   bo‘lib,   bu   mahsulotlar   savdo
yo‘llari   orqali   boshqa   hududlarga   tarqalgan 45
.   Arxeologik   tadqiqotlar   natijasida
Shahrisabz atrofida topilgan qadimiy savdo buyumlari, xususan, ko‘plab ipak matolar,
mis   va   temir   buyumlari,   shuningdek,   tangalar   savdo   munosabatlarining
rivojlanganligini   yaqqol   ko‘rsatadi 46
.   Shunday   qilib,   Shahrisabz   shahri   nafaqat
41
 Sultonov M., O‘rta asrlar Markaziy Osiyo shaharlari, Toshkent, 2017, 103-bet
42
 Tursunov O., Markaziy Osiyoda savdo yo‘llari, Samarqand, 2018, 76-bet
43
 Mirzoqulov S., Ipak yo‘li va uning markaziy o‘rni, Toshkent, 2015, 44-bet
44
 Qodirov R., Markaziy Osiyo shaharlarining tarixiy roli, Toshkent, 2017, 61-bet
45
 Aliyev D., O‘zbekiston shaharlari tarixi, Toshkent, 2018, 72-bet
46
 Tursunov O., Markaziy Osiyoda savdo yo‘llari, Samarqand, 2018, 79-bet
19 geografik   joylashuvi,   balki   savdo-sotiq   va   hunarmandchiligi   bilan   ham   qadimiy
davrlardan boshlab Markaziy Osiyo iqtisodiy hayotida muhim rol o‘ynagan.
Shahrisabz   shahri   o‘rta   asrlarga   kelib   ham   savdo   yo‘llarining   muhim   tugun
nuqtasi bo‘lib qolgan. Tarixiy manbalarda bu shaharning karvon yo‘llaridagi ahamiyati
va u orqali o‘tgan savdo yo‘llarining aholining iqtisodiy hayotiga ta’siri haqida batafsil
ma’lumotlar   berilgan.   Ibn   al-Athir   o‘z   asarlarida   Shahrisabz   va   uning   atrofidagi
hududlar   karvonlar   uchun   muhim   yo‘lovchi   punkti   bo‘lib,   bu   hududda   savdo-sotiq
faoliyati   keng   rivojlanganligini   qayd   etgan 47
.   Shahrisabz   savdo   markazi   sifatida
nafaqat   ichki,   balki   xalqaro   savdo   aloqalarida   ham   muhim   rol   o‘ynagan.   Xususan,
Xitoy,   Eron   va   O‘rta   Osiyo   o‘rtasida   olib   borilgan   savdo-sotiqda   Shahrisabzning
geografik joylashuvi uni muhim o‘tkazish nuqtasiga aylantirgan 48
. Shuningdek, shahar
atrofidagi   qishloq   xo‘jaligi   ham   savdo-sotiqni   rivojlantirishda   katta   rol   o‘ynagan.
Shahrisabz   o‘zining   boy   qishloq   xo‘jaligi   mahsulotlari,   ayniqsa,   meva   va   paxta
yetishtirish   orqali   savdo   doirasini   kengaytirgan 49
.  Arxeologik   tadqiqotlar   shuningdek,
Shahrisabzda karvon saroylari va bozorlarning mavjudligini tasdiqlaydi, bu esa shahar
iqtisodiyotining   savdo   sohasida   yuqori   darajada   rivojlanganligini   ko‘rsatadi 50
.
Shahrisabzning   qadimiy   savdo   yo‘llaridagi   roli   nafaqat   iqtisodiy,   balki   siyosiy   va
madaniy jihatdan ham muhim bo‘lgan. Tarixiy manbalarda aytilishicha, bu shahar o‘rta
asrlar   davrida   turli   hukmdorlar   va   savdogarlar   uchun   markaziy   o‘tkazish   punkti
sifatida   xizmat   qilgan 51
.   Savdo   yo‘llari   orqali   faqat   tovar   almashinuvi   emas,   balki
madaniyatlararo aloqalar ham rivojlangan. Shahrisabzda turli millat va diniy guruhlar
vakillari yashab, o‘zaro madaniy ta’sir ko‘rsatganlar. Bu esa shaharni ko‘p madaniyatli
va ko‘p millatli markazga aylantirgan 52
. Bundan tashqari, shahar hududida o‘rta asrda
savdo-sotiq   faoliyatini   qo‘llab-quvvatlash   maqsadida   karvon   saroylari,   bozorlar   va
omborlar   faoliyat   yuritgan.   Ushbu   inshootlar   karvon   yo‘llarida   sayohat   qilgan
savdogarlar   uchun   qulay   sharoit   yaratgan 53
.   Shahrisabz   shahrining   savdo   yo‘llaridagi
47
 Ibn al-Asir, Al-Komil fi al-Tarix, Bag‘dod, 1987, 210-bet
48
 Qodirov R., Markaziy Osiyo shaharlarining tarixiy roli, Toshkent, 2017, 63-bet
49
 Mamatqulov A., Markaziy Osiyo tarixidan, Toshkent, 2016, 90-bet
50
 Sultonov M., O‘rta asrlar Markaziy Osiyo shaharlari, Toshkent, 2017, 104-bet
51
  Narshaxiy, Tarixi Buxoro, Toshkent, 2002, 112-bet
52
  Islomov J., Markaziy Osiyo madaniy tarixi, Samarqand, 2014, 88-bet
53
 Yodgorov S., O‘rta asr Markaziy Osiyo shaharsozligi, Toshkent, 2010, 45-bet
20 o‘rnini   baholashda,   ayniqsa,   uning   Ipak   Yo‘li   tarmog‘ida   tutgan   pozitsiyasi   katta
ahamiyatga ega. Bu yo‘lda o‘tgan savdogarlar, hunarmandlar va ziyoratchilar shaharni
iqtisodiy   va   madaniy   rivojlanishiga   sezilarli   ta’sir   ko‘rsatgan 54
.   Shunday   qilib,
Shahrisabz shahri o‘zining qadimiy savdo yo‘llaridagi strategik joylashuvi, rivojlangan
savdo   infratuzilmasi   va   madaniy   xilma-xilligi   bilan   Markaziy   Osiyo   tarixida   alohida
o‘rin egallaydi.
Shahrisabzning   qadimiy   savdo   yo‘llaridagi   o‘rni   haqidagi   ma’lumotlar   nafaqat
tarixiy   yozma   manbalarda,   balki   arxeologik   qazishmalarda   ham   tasdiqlanadi.   Bu
hududda topilgan noyob tangalar, keramika va savdo  buyumlari  Shahrisabzning  ko‘p
asrlar   davomida   savdo-sotiq   markazi   bo‘lib   kelganligini   isbotlaydi 55
.   Shuningdek,
shahar   atrofi   va   uning   savdo   yo‘llari   atrofida   ko‘plab   karvon   saroylari   va   bozorlar
joylashganligi, ularning savdogarlar uchun xizmat ko‘rsatganligi haqidagi ma’lumotlar
ham mavjud 56
. Bu karvon saroylari o‘z navbatida hududdagi savdo faoliyatini yanada
rivojlantirishga   imkon   yaratgan.   Shahrisabz   o‘zining   geografik   joylashuvi   tufayli
Qashqadaryo   vodiysining   asosiy   savdo   yo‘llaridan   birida   joylashgan   bo‘lib,   u   orqali
Sharqdan   G‘arbga,   Janubiy   Osiyodan   Markaziy   Osiyoga   o‘tuvchi   savdo   karvonlari
o‘tgan.   Bu   esa   shahar   iqtisodiyotining   barqaror   o‘sishiga   xizmat   qilgan 57
.   Umuman
olganda, Shahrisabz shahrining qadimiy savdo yo‘llaridagi roli nafaqat iqtisodiy, balki
madaniy va siyosiy jihatdan ham Markaziy Osiyo tarixida katta ahamiyatga ega bo‘lib,
uning strategik o‘rni hududda yuzlab yillar davomida mustahkamlangan.
Shahrisabz   shahri   qadimiy   davrlardan   boshlab   savdo   yo‘llarining   chorrahasida
joylashgani   tufayli   mintaqaning   iqtisodiy   va   madaniy   hayotida   markaziy   ahamiyatga
ega bo‘lib kelgan. Buyuk Ipak Yo‘li va uning janubiy tarmoqlari orqali Sharq va G‘arb
o‘rtasidagi   tovar   almashinuvi   faol   bo‘lgan.   Bu   yo‘llar   orqali   ipak,   ziravorlar,
qimmatbaho   toshlar   va   boshqa   noyob   mahsulotlar   yetkazilgan,   ularning   ayrimlari
aynan   Shahrisabz   orqali   o‘tgan 58
.   Shahrisabzdagi   savdo-sotiq   faolligi   asosan
shaharning o‘ziga xos joylashuvi va geografik sharoitlari bilan bog‘liq edi. Bu shahar
54
 Mirzaqulov S., Ipak Yo‘li va uning tarixi, Toshkent, 2015, 50-bet
55
 Raximov Z., Markaziy Osiyoda arxeologik yodgorliklar, Samarqand, 2019, 134-bet
56
 Qodirov R., Markaziy Osiyo shaharlarining tarixiy roli, Toshkent, 2017, 67-bet
57
 Aliyev D., O‘zbekiston shaharlari tarixi, Toshkent, 2018, 74-bet
58
 Mirzaqulov S., Ipak Yo‘li va uning tarixi, Toshkent, 2015, 42-bet
21 Qashqadaryo   vodiysining   markazida   joylashib,   janubiy   yo‘nalishda   Hindiston   va
Janubiy   Osiyo   bilan,   shimoliy   va   g‘arbiy   yo‘nalishda   esa   O‘rta   Osiyo   va   Eron   bilan
savdo   aloqalarini   rivojlantirgan 59
.     Shahrisabz   savdogarlari   ko‘plab   mahsulotlarni,
xususan,   ipak   matolar,   zargarlik   buyumlari,   tamaki   va   boshqa   eksotik   tovarlarni
yetkazib bergan. Bu mahsulotlar faqat mahalliy bozorlarni qoniqtirib qolmasdan, butun
mintaqada   talabga   ega   bo‘lgan 60
.     Tarixiy   manbalarda   Shahrisabz   shahrining   karvon
yo‘llari tarmog‘ida o‘rni ham alohida ta’kidlangan. Ibn Havqal va al-Muqaddasiy kabi
olimlar o‘z asarlarida Shahrisabz atrofidagi savdo yo‘llarining qulayligi va shaharning
karvonlar   uchun   muhim   markaz   ekanligini   bayon   etgan 61
.   Savdo   yo‘llarining
rivojlanishi   shahar   infratuzilmasiga   ham   ta’sir   ko‘rsatgan.   Shahrisabzda   ko‘plab
karvon   saroylari,   bozorlar,   omborxonalar   qurilgan   bo‘lib,   ular   savdogarlarga   qulay
sharoit yaratgan. Karvon saroylari ayniqsa uzoq safarga chiqqan karvonlar uchun dam
olish   va   ta’mirlash   joyi   bo‘lib   xizmat   qilgan 62
.     Arxeologik   qazishmalar   shahring
savdo-sotiq   markazi   sifatidagi   tarixini   yanada   ravshanlashtiradi.   Masalan,   Shahrisabz
atrofida topilgan ko‘plab qadimiy tangalar va savdo buyumlari savdo yo‘llarining keng
tarmoq   ekanligini   ko‘rsatadi 63
.   Savdo-sotiqdan   tashqari,   Shahrisabz   shahri   xalqaro
madaniy   almashinuv   markazi   ham   bo‘lgan.   Bu   yerda   turli   millatlar   vakillari   yashab,
o‘z madaniyatlarini almashgan. Shahrisabz o‘zining madaniy va iqtisodiy xilma-xilligi
bilan   ko‘p   asrlar   davomida   mintaqaviy   savdo   markazi   sifatida   tanilgan 64
.   Bundan
tashqari,   shahar   atrofidagi   ziroat   va   qishloq   xo‘jaligi   mahsulotlari   ham   savdoni
jonlantirgan.   Paxta,   meva-sabzavot,   g‘alla   kabi   mahsulotlar   karvonlar   orqali   boshqa
hududlarga   yetkazilgan,   bu   esa   shahar   iqtisodiyotining   barqaror   o‘sishiga   xizmat
qilgan 65
.   Xulosa   qilib   aytganda,   Shahrisabz   shahri   qadimiy   savdo   yo‘llari   tarmog‘ida
o‘zining   markaziy   o‘rni,   rivojlangan   infratuzilmasi,   boy   iqtisodiy   va   madaniy   hayoti
bilan nafaqat O‘zbekiston, balki butun Markaziy Osiyo hududida savdo va madaniyat
almashinuvida muhim markaz bo‘lib xizmat qilgan.
59
 Qodirov R., Markaziy Osiyo shaharlarining tarixiy roli, Toshkent, 2017, 62-bet
60
 Aliyev D., O‘zbekiston shaharlari tarixi, Toshkent, 2018, 73-bet
61
  Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 98-bet
62
 Yodgorov S., O‘rta asr Markaziy Osiyo shaharsozligi, Toshkent, 2010, 47-bet
63
 Raximov Z., Markaziy Osiyoda arxeologik yodgorliklar, Samarqand, 2019, 133-bet
64
  Islomov J., Markaziy Osiyo madaniy tarixi, Samarqand, 2014, 89-bet
65
 Mamatqulov A., Markaziy Osiyo tarixidan, Toshkent, 2016, 92-bet
22 II BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING O‘RTA ASRLAR DAVRI MANBALARI
2.1. Ibn Havqalning “Surat al-Ard” asarida Shahrisabz atrofidagi hududlarning
geografik va iqtisodiy tavsifi
XI asrda yashab ijod qilgan mashhur arab sayyohi va geograf olimi Ibn Havqal
o‘zining   “Surat   al-Ard”   (Yer   yuzining   surati)   nomli   asarida   Markaziy   Osiyoning
ko‘plab   hududlari   haqida   muhim   ma’lumotlar   qoldirgan.   Shahrisabz   shahri   va   uning
atrofidagi hududlarga oid tavsiflar ayniqsa qiziqarli bo‘lib, ular o‘sha davr geografiyasi
va   iqtisodiyotini   o‘rganishda   muhim   manba   hisoblanadi.   Ibn   Havqalning   yozishicha,
Shahrisabz   o‘sha   paytda   geografik   jihatdan   qulay   joyda   joylashgan   bo‘lib,   savdo   va
madaniyat   yo‘nalishlarining   kesishgan   nuqtasida   turgan.   U   bu   shaharning   atrofidagi
vodiyni   sug‘orish   tizimi   rivojlangan   va   qishloq   xo‘jaligi   uchun   juda   qulay   deb
ta’kidlaydi.   Ayniqsa,   paxta   va   g‘allaning   yetishtirilishi   bilan   bog‘liq   ma’lumotlar
o‘rganilmoqda.   Shahrisabz   hududining   geografik   holati,   daryolar   va   tog‘lar   bilan
o‘ralganligi,   shahar   va   uning   atrofidagi   aholi   hayotida   muhim   rol   o‘ynagan.   Ibn
Havqal   bu   yerda   aholi   orasida   savdo-sotiq   va   hunarmandchilik   faoliyatining
rivojlanganligini   alohida   qayd   etadi.   Shuningdek,   Ibn   Havqal   Shahrisabz   atrofidagi
hududlarning   iqtisodiy   jihatdan   boy   ekanligini   ta’kidlab,   bu   yerda   ishlab   chiqarilgan
mahsulotlarning qo‘shni  hududlarga yetkazilishi  haqida ham  ma’lumot  beradi. Uning
ta’kidlashicha, bu hududlar orqali o‘ta muhim  savdo yo‘llari  o‘tgan, ular  savdogarlar
va karvonlar uchun qulay yo‘nalish bo‘lgan 66
. 
66
  Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 120-bet
23 Ibn Havqal  Shahrisabz va uning atrofi haqida yozar ekan, bu hududning tabiiy
boyliklarga   boy,   unumdor   yerlar   va   mo‘l-ko‘l   suv   manbalariga   ega   ekanligini
ta’kidlaydi.   U   Qashqadaryo   vodiysini   g‘oyat   go‘zal,   hosildor   yer   deb   tavsiflab,   bu
hududda   uzum,   meva,   bug‘doy,   arpa   kabi   dehqonchilik   mahsulotlari   yetishtirilishini
yozadi.   “Bu   vodiyning   aholisi   qishloq   xo‘jaligi   bilan   shug‘ullanishga   o‘rgangan,   suv
chiqarish   va   yer   sug‘orishda   mohir   hisoblanadi”,   —   deb   yozadi   Ibn   Havqal.   Uning
ma’lumotlariga   ko‘ra,   Shahrisabzdan   Balx,   Termiz,   Samarqand   va   Buxoroga   olib
boruvchi   savdo   yo‘llari   o‘tgan.   Bu   karvon   yo‘llari   orqali   ipak,   zargarlik   buyumlari,
qishloq   xo‘jaligi   mahsulotlari   va   boshqa   tovarlar   olib   o‘tilgan.   Ayniqsa,
Shahrisabzning   hunarmandchilik   mahsulotlari   —   gilamchilik,   kulolchilik,   temirchilik
ancha   mashhur   bo‘lgan.   Ibn   Havqal   bu   hududlarda   iqlimning   mo‘tadilligi   va   tog‘li
joylarda havoning tozaligi, qishloqlarning ko‘pligi haqida ham yozadi. “Shahrisabz va
uning atrofidagi qishloqlar o‘zining boyligi, tozalikdagi ob-havosi bilan ajralib turadi.
Har   bir   yirik   qishloqda   jome   masjidi,   bozor   va   mehmonxonalar   mavjud”,   —   deb
yozadi   u.   Ushbu   manbada   hudud   aholisi   haqida   ham   muhim   etnografik   ma’lumotlar
uchraydi.   Ibn   Havqalning   ta’kidlashicha,   bu   yerlarda   istiqomat   qiluvchi   aholining
asosiy   qismi   dehqon   va   chorvador   bo‘lib,   ular   o‘zaro   tinch,   ishlanayotgan   yerdan
to‘laqonli   foydalanadigan,   savdoga   moyil   xalq   bo‘lgan.   Aholining   o‘zaro   aloqalari
savdo   orqali   rivojlangan,   bu   esa   iqtisodiy   faollikni   ta’minlagan.   Shuningdek,   Ibn
Havqal   Shahrisabz   atrofidagi   shaharlar   va   qishloqlarning   o‘zaro   bog‘langanligini,
ularning   iqtisodiy   hayotda   o‘ziga   xos   o‘rni   borligini   qayd   etadi.   Shahrisabz,
Samarqand   va   Termiz   orasidagi   savdo   va   ma’naviy   aloqalar   haqida   so‘z   yuritadi   va
ularni  “bir-birini to‘ldiruvchi  markazlar” deb ataydi 67
. Ibn Havqalning bu asari orqali
Shahrisabzning   nafaqat   geografik   jihatdan   muhim   o‘rin   egallagani,   balki   u   yerda
rivojlangan   ijtimoiy-iqtisodiy   tizim   mavjud   bo‘lgani,   xalqaro   savdo   yo‘llaridagi   faol
ishtiroki va boy madaniy hayoti aniq tasdiqlanadi.
Ibn   Havqalning   yozishicha,   Shahrisabz   atrofidagi   hududlar,   ayniqsa
Qashqadaryo vodiysi, o‘zining tabiiy resurslari bilan ajralib turgan. Bu yerlar bejizga
qadimdan   ko‘chmanchi   va   dehqon   zodagonlar   uchun   muhim   hudud   sifatida
67
  Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 131-bet
24 qaralmagan.   U   shunday   deydi:   “Bu   yurtning   suvlari   toza   va   mo‘l,   yerlari   esa
sug‘orishga   yaroqli.   Ahli   esa   tartibli   va   hunarga   moyil   bo‘lib,   dehqonchilik   bilan
shug‘ullanadi”.   Uning   ma’lumotlariga   ko‘ra,   Shahrisabz   o‘sha   davrda   bir   qancha
qishloq   va   kichik   shaharlar   bilan   bog‘langan   markaziy   nuqta   bo‘lib,   bu   hududlar
o‘rtasida   ichki   savdo   keng   rivojlangan.   Ayniqsa,   Shahrisabz   va   Naxshab   (hozirgi
Qarshi) shaharlari o‘rtasidagi savdo aloqalari faol bo‘lgan. Ibn Havqal shunday yozadi:
“Shahrisabzdan   Naxshabgacha   bo‘lgan   yo‘lni   karvonlar   tez-tez   bosib   o‘tadilar,   bu
yerda to‘xtash joylari va sug‘oriladigan bog‘-rog‘lar mo‘l-ko‘l”. Bundan tashqari, Ibn
Havqal Shahrisabz aholisi haqida ham qiziqarli etnografik va sotsiologik ma’lumotlar
beradi.   U   bu   yerda   turli   xalq   vakillari   yashaganini,   ularning   aksariyati   musulmonlar
bo‘lib,   qishloq   hayoti   va   savdo   bilan   shug‘ullanganini   yozadi.   Ayniqsa,
hunarmandchilik  —  temirchilik, to‘quvchilik, kulolchilik  va charmchilik  rivojlangani
aytiladi.   Ibn   Havqal   bu   borada   shunday   deydi:   “Shahrisabz   ahli   hunarga   o‘ta   mohir,
ular   yasagan   buyumlar   Balx   va   Samarqand   bozorlarida   talabgir   bo‘lgan”.
Shahrisabzdagi   bozorlarda   asosan   ipak,   mato,   yengil   qishloq   xo‘jalik   mahsulotlari,
charm va mis buyumlar savdosi qilingan. Bu yer savdogarlar uchun muhim manzilgoh
bo‘lib, shahar tashqarisida karvonsaroylar mavjud bo‘lgan. Ibn Havqal savdo faoliyati
haqida   shunday   yozadi:   “Karvonlar   Shahrisabz   orqali   yurishni   ma’qul   ko‘radilar,
chunki   bu   yerda   xavfsizlik,   suv   va   oziq-ovqat   bilan   ta’minot   mavjud” 68
.     Bularning
barchasi   Shahrisabz   shahrining   o‘rta   asrlardagi   iqtisodiy   va   geografik   o‘rnini   yoritib
beradi.   Ibn   Havqal   tomonidan   berilgan   ma’lumotlar   bugungi   tarixshunoslar   uchun
muhim  dalil  bo‘lib xizmat  qiladi. Ayniqsa,  bu ma’lumotlar  orqali  Shahrisabzning  o‘z
davridagi yirik iqtisodiy markazlardan biri bo‘lganini tasdiqlaydi.
Ibn   Havqal   o‘z   asarida   Shahrisabz   atrofidagi   transport   infratuzilmasiga   ham
e’tibor   qaratadi.   U   bu   hududda   yo‘llarning   ta’mirlangan   va   muntazam   ravishda
saqlanib   turilganini   ta’kidlaydi.   Bu   holat   savdo-sotiq   va   ijtimoiy   aloqalarning
barqarorligiga   xizmat   qilgan.   “Yo‘llar   silliq   va   karvonlar   uchun   qulay   bo‘lib,   har   bir
muhim   nuqtada   suv   manbalari   va   dam   olish   joylari   mavjud,”   —   deb   yozadi   u.
Shuningdek,   u   Shahrisabz   atrofidagi   qishloq   xo‘jaligi   tizimini   qadimiy   va   murakkab
68
 Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 126-129-betlar
25 sug‘orish inshootlari bilan bog‘laydi. Ayniqsa, qadimiy ariq va kanallarning mavjudligi
orqali   aholi   unumdor   yerlarni   keng   miqyosda   ishlatgan.   Ibn   Havqal   yozadi:   “Bu
hududda   qadimdan   foydalaniladigan   sug‘orish   tizimlari   mavjud   bo‘lib,   ular
hanuzgacha saqlanib qolgan”. Bundan tashqari, u Shahrisabzning harbiy jihatdan ham
muhim ahamiyatga ega bo‘lganini qayd etadi. Bu yerda mudofaa maqsadida qurilgan
mustahkam   devorlar, qo‘rg‘onlar   va qarorgohlar  mavjud  bo‘lgan.  Ibn Havqal   bunday
yozadi:   “Bu   yurtning   ba’zi   hududlarida   qal’alar   qurilgan   bo‘lib,   ular   dushmanning
hujumidan   himoya   qilishga   mo‘ljallangan” 69
.   Ibn   Havqalning   tavsiflari   Shahrisabz
atrofidagi   hududlarning   o‘rta   asrlardagi   ijtimoiy,   iqtisodiy   va   geografik   hayotini
tasavvur   etish   imkonini   beradi.   Ayniqsa,   bu   manba   orqali   Shahrisabzning   xalqaro
savdo   tizimidagi   o‘rni,   uning   ishlab   chiqarish   va   hunarmandchilik   salohiyati,
shuningdek, mahalliy aholining ijtimoiy hayoti haqida tasavvurga ega bo‘lish mumkin.
Ibn   Havqalning   “Surat   al-Ard”   asari   Shahrisabz   va   uning   atrofi   haqida   qimmatli
ma’lumotlar   manbai   hisoblanadi.   Uning   yozganlari   orqali   bu   hudud   o‘rta   asrlarda
nafaqat   tabiiy   boyliklarga   ega   bo‘lgan,   balki   muhim   iqtisodiy   va   madaniy   markaz
sifatida shakllangani ko‘rinadi. Ibn Havqal geograf, iqtisodchi va etnograf sifatida o‘z
asarida   Shahrisabz   haqida   yozgan   realistik   va   asosli   tafsilotlari   bilan   tarixshunoslar
uchun nodir manba bo‘lib xizmat qilmoqda.
Ibn   Havqalning   “Surat   al-Ard”   asari   faqatgina   geosiyosiy   va   iqtisodiy   jihatlar
bilan   cheklanib   qolmay,   balki   Shahrisabz   va   uning   atrofi   aholisi,   ularning   turmush
tarzi, diniy e’tiqodlari va madaniy an’analari haqida ham qimmatli ma’lumotlar beradi.
Uning yozishicha, bu hududdagi xalqlar asosan musulmon bo‘lib, ular qadimdan ilm-
fan   va   hunarga   e’tibor   bergan.   Shahrisabz   aholisi   toza,   tartibli   va   mehmondo‘st   xalq
sifatida tasvirlanadi. U bu haqda quyidagicha yozadi:  “Bu yurt  ahli toza, e’tiqodli va
o‘zaro hamjihat bo‘lib, yot odamga ham iliq muomala qiladi. Ular o‘z diyorini yaxshi
ko‘radilar   va   uni   obod   tutishga   harakat   qiladilar”.   Shahrisabzning   iqtisodiy   rivojida
uning iqlimiy sharoitlari ham muhim rol o‘ynagan. Ibn Havqal bu borada quyidagilarni
qayd   etadi:   “Shahrisabz   viloyatida   iqlim   mo‘tadil   bo‘lib,   qish   sovuq   emas,   yoz   esa
qovuruvchi   darajada   emas.   Bu   esa   dehqonchilik   va   bog‘dorchilik   uchun   nihoyatda
69
  Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 132-bet
26 qulay”.   Uning   yozishicha,   vodiy   hududlaridagi   serunum   yerlar   paxta,   bug‘doy,   arpa,
meva   va   sabzavot   yetishtirish   uchun   juda   qulay   bo‘lgan.  Ayniqsa,   mevali   bog‘lar   va
tokzorlar   keng   tarqalgan   edi.   Bu   esa   nafaqat   ichki,   balki   tashqi   bozorlar   uchun   ham
eksport mahsulotlarini yetkazib berishga imkon yaratgan. Ibn Havqal yana bir muhim
masalaga – hududiy xavfsizlik masalasiga ham e’tibor qaratadi. U Shahrisabz va uning
atrofidagi   qishloqlarda   davlatning   nazorati   kuchli   bo‘lganini,   soliq   yig‘ish   va   tartib-
intizom   yaxshi   yo‘lga  qo‘yilganini   ta’kidlaydi.  Bu   esa   savdo-sotiqning   barqarorligini
ta’minlagan.   U   shunday   yozadi:   “Hokimlar   bu   yurtlarda   adolatli   bo‘lib,   aholining
mulkini   himoya   qiladi.   Savdogarlar   o‘z   mol-mulkini   bemalol   olib   yuradi,   chunki
yo‘llar   xavfsiz   va   qo‘riqlanadi” 70
.   Shuningdek,   Ibn   Havqal   Shahrisabzning   ko‘hna
madaniyatga ega bo‘lganini, bu yerda qadimdan ilmlarga qiziqish bo‘lganini, arab tili
bilan birga mahalliy tillarning ham saqlanib qolganini yozadi. Bu esa Shahrisabzni o‘z
davrining   ko‘p   tarmoqli   madaniy   markazlaridan   biri   sifatida   ko‘rsatadi.   Xulosa   qilib
aytganda, Ibn Havqalning “Surat al-Ard” asari Shahrisabz va uning atrofi haqida o‘rta
asrlarda   yozilgan   eng   muhim   manbalardan   biridir.   Asarda   bu   hududning   iqtisodiy
rivoji, ijtimoiy tuzumi, xavfsizligi, tabiiy resurslari va aholisi to‘g‘risidagi ma’lumotlar
tarixiy manba  sifatida yuqori  qiymatga ega.  Ayniqsa,  Ibn Havqal  tomonidan  berilgan
tasvirlar   Shahrisabzning   o‘sha   davrdagi   Movarounnahr   mintaqasidagi   yirik   shaharlar
qatoridan joy olganini isbotlaydi.
2.2. Sharafiddin Ali Yazdiyning “Zafarnoma” asarida Shahrisabzdagi me’moriy
obidalar tavsifi
Sharafiddin Ali Yazdiy tomonidan yozilgan “Zafarnoma” asari Temuriylar davri
tarixini   o‘rganishda   eng   muhim   yozma   manbalardan   biri   hisoblanadi.   Bu   asar
Sohibqiron   Amir   Temurning   hayoti,   yurishlari,   davlat   boshqaruvi   hamda   madaniy-
ma’muriy   siyosatini   yoritib   bergan.   Ayniqsa,   asarda   Shahrisabz   shahrining   Temur
70
  Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 136-bet
27 davridagi   holati,   ayniqsa,   uning   me’moriy   obidalari   haqida   muhim   ma’lumotlar
mavjud.   Sharafiddin  Ali  Yazdiy   “Zafarnoma”da   Shahrisabz   (o‘sha   davrda   Kesh   deb
atalgan) haqida shunday yozadi: “Kesh — bu Sohibqironning vatani va u bu yurtda o‘z
qudratining,   hukmronlik   va   sha’nining   timsoli   bo‘lmish   yodgorliklar   barpo   etishni
xohladi” 71
.  Amir   Temur   Shahrisabzni   o‘z   tug‘ilgan   yurti   sifatida   muhim   ahamiyatga
ega   deb   hisoblab,   bu   yerda   ulug‘   me’moriy   inshootlar   barpo   ettirishni   buyurgan.
Sharafiddin  Ali  Yazdiy   bu   obidalarni   bayon   etar   ekan,   ayniqsa,   Oqsaroy   saroyining
bunyod   etilishi   haqida   alohida   ta’kidlaydi.   U   bu   haqda   yozadi:   “Sohibqiron   Amir
Temur   o‘z   hokimiyatining   salobatini   namoyon   qilish   uchun   Kesh   shahrining
markazida   Oqsaroy   deb   nomlangan   ulkan   saroy   qurdirishni   buyurdi.   Bu   saroyning
darvozalari   samoga   intiluvchi   darajada   baland,   devorlarida   zarhal   naqshlar   ishlangan
edi”.
Oqsaroyning   bunyod   etilishida   turli   mamlakatlardan   kelgan   me’morlar   va
ustalar ishtirok etgan. Bu Temurning me’morchilik siyosatining xalqaro ko‘lamda olib
borilganini   ko‘rsatadi.   Asarda   yozilishicha,   bu   inshoot   “sharqning   durdonasi”   deb
ta’riflanadi   va   uning   har   bir   elementi  Temurning   ulug‘vorligini   aks   ettiruvchi   timsol
sifatida   keltiriladi.  Amir  Temur   va  Temuriylar   davrida   Shahrisabz   ulkan   saltanatning
yirik   shahriga,   barlos   beklarining   yozgi   qarorgohiga   aylantirilgan,   shuningdek
Temuriylar   davrida   shaharlarning   ansambillar   majmuiy   qurilishi   keng   tarqalgan,   bu
Shahrisabzda   ham   yaqqol   ko‘rinadi,   bu   yerda   Dorus-Tilovat   va   Dorus-Saodat
ansambillari   ajralib   turadi.   DorusTilovatni   sobiq   mahalliy   xonaqohlar   maqbarasida
saqlanib qolgan uchta inshoot tashkil etadi. Bu Shamsiddin Kulol va Gumbazi Seyidon
maqbaralari   hamda   Ko‘k   Gumbaz   jome’   masjidi   inshootlaridir.   Shamsiddin   Kulol
maqbarasi   eng   birinchi   qurilgan.   Shayx   1370-yilda   vafot   etgan   bo‘lib,   uning   qabri
izzat-ehtirom   qilingan.   Uning   yonida   Gumbazi   Sayidon-Sayidlar   gumbazi   nomli
Ulug‘bek   avlodlaring   maqbarasi   qurilgan.   Shahrisabszga   otameros   mulk   sifatida
qaragan   Sohibqiron   bu   yerda   bir   qancha   me’moriy   obidalar   qurdirdi.   Ulardan   eng
yirigi   shubhasiz  Oqsaroy me’moriy  inshooti   hisoblanadi.  Oqsaroy buyuk  sarkarda  va
davlat   arbobi   Amir   Temur   tomonidan   1380-1404-yillar   oralig‘ida   bunyod   etilgan.
71
 Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, Tehron: Chapxona-yi Donishgoh, 1972, 112-bet
28 Inshoot   o‘sha   davrda   Sharq   me’morchiligida   keng   foydalanilgan   “chor”   uslubida
bunyod etilgan 72
.
Sharafiddin Ali Yazdiy “Zafarnoma”da faqat saroylar emas, balki jome masjidi,
madrasa,   bog‘   va   hovuzlar   kabi   boshqa   me’moriy   obyektlar   haqida   ham   ma’lumot
beradi.   U   shunday   yozadi:   “Shahrisabzda   jome   masjidi   va   madrasa   qurilib,   ilmlar
maskani   barpo   qilindi.   Bog‘lar   va   hovuzlar   xalq   uchun   dam   olish,   ziyofat   va
marosimlar   o‘tkazish   uchun   mo‘ljallangan   edi” 73
.   Bu   ma’lumotlar   asosida   aytish
mumkinki,   Temur   Shahrisabzni   o‘zining   siyosiy   va   madaniy   markazlaridan   biri
sifatida   rivojlantirgan   va   bu   jarayon   tafsilotlari   “Zafarnoma”da   aniq   tasvirlangan.
Sharafiddin  Ali  Yazdiyning   yozuvlari   orqali   biz   Temuriy   davrda   Shahrisabz   qanday
obod, me’morchilik yutuqlariga boy shahar bo‘lganini tasavvur qilishimiz mumkin.
Sharafiddin Ali Yazdiy “Zafarnoma” asarida Shahrisabzdagi me’moriy obidalar
haqida   so‘z   yuritar   ekan,   Sohibqiron   Temurning   o‘z   tug‘ilgan   yurti   –   Kesh
(Shahrisabz)ga bo‘lgan alohida mehr-muhabbatini, shaharni obod qilish yo‘lida qilgan
keng   ko‘lamli   ishlari   haqida   muhim   ma’lumotlarni   taqdim   etadi.   Temurning   asosiy
maqsadi   –   bu   yurtni   yuksak   madaniyat   va   taraqqiyot   timsoliga   aylantirish   bo‘lgan.
“Zafarnoma”da   aytilishicha,   Oqsaroy   saroyi   aynan   1379-yildan   boshlab   qurilgan
bo‘lib, qurilishda Xuroson, Hindiston, Iroq va Suriya kabi mamlakatlardan eng mohir
me’morlar   va   naqqoshlar   jalb   etilgan.   Saroy   devorlaridagi   yozuvlar   arab   va   fors
tillarida   bitilgan   bo‘lib,  ular  Temur   shon-shuhratini   ulug‘laydi.   Sharafiddin  Ali  Yazdi
bu   haqda   quyidagicha   yozadi:   “Oqsaroy   devorlarida   bitilgan   kufiy   yozuvlar   va
murakkab   naqshlar   nafaqat   san’at   namunasi,   balki   Sohibqironning   qudratli
hukmronligining   ramzi   bo‘lib   xizmat   qilardi”.   Oqsaroyning   darvozasi   38   metr
balandlikda bo‘lib, zamonasining eng ulug‘ me’moriy inshootlaridan biri hisoblangan.
Bu   saroy   nafaqat   hukmdorning   qarorgohi,   balki   diplomatik   uchrashuvlar,   harbiy
strategiyalar   muhokama   qilinadigan   markaz   bo‘lgan.   Temur   bu   yerdan   turib   o‘z
saltanatining asosiy siyosiy qarorlarini qabul qilgan. Bundan tashqari, Sharafiddin Ali
72
  X.N.Irgashov, O.Sh.Nurmamatov. “AMIR TEMUR VA TEMURIYLARNING SHAHRISABZ ME’MORCHILIGIGA
QO‘SHGAN   HISSASI   XUSUSIDA”.   “So‘ngi   ilmiy   tadqiqotlar   nazariyasi”   Respublika   ilmiy-uslubiy   jurnali.   6-jild,   5-
son.  13.05.2023. 193-194-betlar.
73
 Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, Tehron: Chapxona-yi Donishgoh, 1972, 115-116-bet
29 Yazdiy   Dorut-tilovat   va   Dor-us-saodat   majmualari   haqida   ham   muhim   ma’lumotlar
beradi.   U   bu   diniy   va   ma’rifiy   majmualar   haqida   shunday   deydi:   “Shahrisabzda
Qur’on   o‘qiladigan   va   ilmlar   o‘rganiladigan   maskanlar   –   Dorut-tilovat   va   Dor-us-
saodat   barpo   etildi.   Bu   inshootlar   olimlar   va   fazilatlilar   yig‘iniga   aylangan,   ilm
ahlining   aziz   manzili   edi”.   Dorut-tilovat   majmuasi   Temurning   otasi   Muhammad
Tarag‘ayni dafn etish uchun bunyod etilgan. Bu majmua tarkibiga masjid, maqbara va
madrasalar   kirgan   bo‘lib,   u   ilm   va   diniy   hayot   markazi   sifatida   faoliyat   ko‘rsatgan.
Temur   bu   majmualar   orqali   diniy   va   ma’rifiy   hayotni   rivojlantirishga   alohida   e’tibor
berganini   ko‘rsatadi.   Yana   bir   e’tiborga   loyiq   jihat   shuki,   “Zafarnoma”da
Shahrisabzdagi   bog‘lar   va   saroylar   faqatgina   siyosiy   emas,   balki   estetik   va   ruhiy
tarbiya vositasi sifatida ham tasvirlanadi. Bu orqali Temur inson ma’naviyatiga, shahar
madaniy   muhitiga   katta   ahamiyat   berganini   ko‘rish   mumkin.   “Sohibqiron   bu   yurtda
shunday   bog‘lar   va   gulzorlar   barpo   etdiki,   ular   faqat   go‘zallik   emas,   balki   ruhni
poklovchi,  ilhom   baxsh   etuvchi   maskanlar   bo‘lib  xizmat   qilar   edi” 74
.  Sharafiddin  Ali
Yazdiy   “Zafarnoma”   asarida   Shahrisabz   shahrining  Temuriylar   davrida   qanday   obod,
yuksak   madaniyat   va   san’at   markaziga   aylangani,  Temurning   me’moriy   siyosatining
qanday   ko‘lamlarda   olib   borilgani   haqida   aniq   va   boy   ma’lumotlar   beradi.  Ayniqsa,
Oqsaroy,   Dorut-tilovat   va   Dor-us-saodat   kabi   obidalar   Sohibqironning   buyuk
me’morchilik merosining muhim qismi hisoblanadi.
Sharafiddin   Ali   Yazdiy   “Zafarnoma”   asarida   Shahrisabzdagi   me’moriy
yodgorliklar   haqida   batafsil   ma’lumotlar   berib,   ularning   tarixiy   va   madaniy
ahamiyatini   yoritadi.   Sohibqiron  Amir   Temurning   o‘z   vatani   —   Shahrisabzni   obod
qilishga   qaratgan   keng   ko‘lamli   ishlari   haqida   quyidagilarni   ta’kidlaydi:   “Sohibqiron
Kesh shahrida buyuk saroylar, masjidlar va madrasalar qurdirib, shaharni o‘z davrining
me’moriy   va   madaniy   markaziga   aylantirdi.   Har   bir   bino   uning   qudratining,
davlatining   boyligi   va   san’atining   yorqin   ifodasidir”.   “Zafarnoma”da   Keshdagi
me’moriy obidalardan biri sifatida Oqsaroy saroyi alohida e’tiborga sazovor. Bu saroy
Temurning   siyosiy   va   madaniy   kuchining   timsoli   bo‘lib,   zamonasining   eng   ulug‘
me’moriy yodgorliklaridan biri hisoblanadi. Sharafiddin Ali Yazdiy yozadi: “Oqsaroy
74
 Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, Tehron: Chapxona-yi Donishgoh, 1972, 115-119-bet
30 nafaqat   amirning   yashash   joyi,   balki   davlat   boshqaruvining   markazi   edi.   Uning
bezaklari, devorlaridagi  naqshlar va yozuvlar Temurning ulug‘vorligini  aks ettirardi”.
Shuningdek,   “Zafarnoma”da   Dor-ut-tilovat   va   Dor-us-saodat   majmualari   haqida   ham
batafsil so‘z boradi. Bu diniy va ilmiy maskanlar shaharning madaniy hayotida muhim
o‘rin   tutgan:   “Sohibqiron   bu   majmualar   orqali   ilm   va   dinni   rivojlantirishga   katta
e’tibor   berdi,   bu   joylar   olimlar,   mutafakkirlar   va   ruhoniylar   yig‘iniga   aylangan   edi”.
Bundan   tashqari,   Sharafiddin   Ali   Yazdiy   Shahrisabzdagi   bog‘lar   va   hovuzlarning
go‘zalligi  va   ularning  shahar   aholisining  hayotida  tutgan  o‘rni  haqida  ham  so‘zlaydi.
Bu   bog‘lar   nafaqat   dam   olish   maskani,   balki   shahar   madaniyatining   ajralmas   qismi
sifatida   shakllangan   edi:   “Shahrisabzda   barpo   etilgan   bog‘lar   tabiatning   eng   go‘zal
manzaralarini   taqdim   etib,   aholiga   ruhiy   tinchlik   va   quvonch   bag‘ishlar   edi” 75
.   Bu
tavsiflardan   ko‘rinib   turibdiki,   Sharafiddin   Ali   Yazdiy   “Zafarnoma”   asarida
Shahrisabzni   faqat   siyosiy   markaz   sifatida   emas,   balki   o‘ziga   xos   madaniy   va
me’moriy markaz sifatida ham ko‘rsatadi. Bu asar Temuriylar davrining me’morchilik
yutuqlari va shaharning strategik ahamiyatini chuqur anglashga yordam beradi.
Sharafiddin   Ali   Yazdiy   “Zafarnoma”da   Shahrisabzdagi   me’moriy   inshootlar
qatorida, Oqsaroy saroyi, Dor-ut-tilovat va Dor-us-saodatdan tashqari, yana bir qancha
muhim   obidalar   haqida   ham   so‘z   boradi.   Ular   orasida,   eng   e’tiborli   yodgorliklardan
biri   —   Gumbazi   Dorut-Tilovat   maqbarasi   hisoblanadi.   Bu   maqbara  Temurning   otasi
Muhammad   Tarag‘ay   (Taragay)   uchun   qurilgan   bo‘lib,   uning   me’moriy   bezaklari   va
konstruktsiyasi   davrining   eng   yuqori   san’at   namunalaridan   biri   hisoblangan.
Sharafiddin   Ali   Yazdiy   maqbaraning   o‘ziga   xos   bezaklari   va   binoning   tuzilish
xususiyatlarini   shunday   ta’riflaydi:   “Gumbazi   Dorut-Tilovatning   gumbazi   yuqori
balandlikda, oltin rangda bezatilgan bo‘lib, uning devorlari nozik naqshlar va arabeska
uslubida   ishlangan.   Bu   maqbara   nafaqat   qabr,   balki   ulug‘vorlik   timsoli   edi”.
Shuningdek,   “Zafarnoma”da   Shahrisabz   jome   masjidi   haqida   ham   ta’rif   beriladi.
Ushbu masjid Temurning siyosiy va diniy markaz sifatida ko‘p marotaba ishtirok etgan
joyi   bo‘lib,   uning   qurilishi   va   bezaklari   haqida   quyidagicha   yoziladi:   “Jome
masjidining   minoralari   osmondan   joy   olgandek   baland,   ustki   qismi   ko‘k   va   yashil
75
 Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, Tehron: Chapxona-yi Donishgoh, 1972, 127-bet
31 ranglar   bilan   bezatilgan   edi.   Bu   masjid   nafaqat   namozxonlar   uchun,   balki   shahar
ahlining   ma’naviy   yetukligi   uchun   xizmat   qilgan”.   Shahrisabzda   qurilgan   yana   bir
muhim   inshoot   —   “Kalon”   minorasi   bo‘lib,   bu   minoraning   balandligi   va   me’moriy
o‘ziga   xosligi   shaharning   tarixiy   sharafiga   guvohlik   beradi.   Sharafiddin  Ali   Yazdiy
“Kalon”   minorasini   ta’riflar   ekan,   uning   shaharni   ko‘zdan   kechirish   uchun
mo‘ljallangan va shahar xaritasini ham eslatadigan obida ekanligini qayd etadi: “Kalon
minora   balandligi   bilan   shahar   aholisining   g‘ururi   bo‘lib,   uning   ustiga   chiqqan   kishi
butun   Keshni   ko‘zdan   kechirardi”   Bundan   tashqari,   Temur   tomonidan   barpo   etilgan
“Turon   hovuzi”   ham   shahar   hayotida   muhim   o‘rin   tutgan.   Bu   hovuz   nafaqat   shahar
landshaftini bezatib, balki sug‘orish tizimining ajralmas qismi bo‘lgan. “Zafarnoma”da
bu hovuz haqida shunday yoziladi: “Turon hovuzi shahar atrofidagi bog‘lar uchun suv
ta’minoti   manbai   bo‘lib,   uning   suvi   toza   va   shifobaxsh   edi.   Bu   hovuz   shahar
madaniyatining   ajralmas   qismidir” 76
.   Umuman   olganda,   Sharafiddin   Ali   Yazdiy
“Zafarnoma”da   Shahrisabz   me’morchiligi   haqidagi   ma’lumotlar   shaharni   o‘sha
davrdagi   yirik   siyosiy   va   madaniy   markaz   sifatida   ko‘rsatadi.   Me’moriy
yodgorliklarning   har   biri   Temurning   qudratining,   davlatining   boyligining   va
madaniyatining yorqin timsoli sifatida qadrlanadi.
2.3. Hofizi Abruning “Sharafnomayi-Shohiy” asarida Shahrisabz tasviri
Hofizi  Abru   (1330–1430)   —   o‘z   davrining   mashhur   tarixchisi   va   shoirlaridan
biri   bo‘lib,   uning   “Sharafnomayi-Shohiy”   asari   temuriylar   tarixini   yoritishda   muhim
manbalardan   hisoblanadi.   Ushbu   asarda   Shahrisabz   shahri   ham   o‘zining   siyosiy,
madaniy   va   me’moriy   ahamiyati   bilan   keng   yoritilgan.   “Sharafnomayi-Shohiy”da
Hofizi  Abru   Shahrisabzni   faqat   Temurning   tug‘ilgan   joyi   sifatida   emas,   balki   o‘sha
davrning   yirik   siyosiy   markazi,   madaniyat   va   san’at   makoni   sifatida   tasvirlaydi.   U
shahar   haqida   shunday   yozadi:   “Shahrisabz   —   Sohibqironning   uy-joyi,   buyuk
76
 Sharafiddin Ali Yazdiy, Zafarnoma, Tehron: Chapxona-yi Donishgoh, 1972, 136-bet
32 sarkardalar   va   olimlar   yig‘ilgan   maskan,   shahar   devorlari   baland,   eshigi   qattiq,
ko‘chalari toza, bog‘lari gulzor va hovuzlari shaffof suvlidir”. Asarda shahar ichidagi
me’moriy inshootlar, ayniqsa, Oqsaroy saroyi va uning atrofidagi xiyobonlar, bog‘lar
haqida batafsil ma’lumotlar mavjud. Hofizi Abru bu saroyni nafaqat Temurning davlat
boshqaruvi   markazi,   balki   san’at   va   ilm-fan   maskani   deb   hisoblagan.   U   yozadi:
“Oqsaroy atrofidagi bog‘lar Sohibqironning buyukligining ramzi, xalqning farovonligi
va   shaharning   obodligini   ifodalaydi”   Hofizi   Abru   shuningdek,   shahar   aholisining
kundalik   hayoti,   uning   iqtisodiy   faoliyati   va   shahar   atrofidagi   savdo   yo‘llari   haqida
ham   fikr   bildiradi 77
.   Shahrisabz   ko‘plab   savdogarlar   va   hunarmandlar   uchun   muhim
bozor va hunarmandchilik markazi sifatida ta’riflanadi. Bu manbada shahar atrofidagi
hududlarning himoyalanishi va mudofaa tizimi ham alohida ta’kidlanadi, bunda shahar
devorlari   va   qal’alari   haqida   ma’lumotlar   keltiriladi.   Hofizi   Abru   yozishicha,
Shahrisabz   devorlari   mustahkam   bo‘lib,   dushman   hujumlaridan   samarali   himoya
qilgan.
Hofizi   Abru   “Sharafnomayi-Shohiy”da   Shahrisabzni   nafaqat   Temurning
shahridan   ko‘ra,   ayni   paytda   katta   siyosiy,   madaniy   va   iqtisodiy   markaz   sifatida
tasvirlaydi.   Uning   asarida   shahar   aholisining   turmush   tarzidan   tortib,   shaharsozlikka
qadar   keng   ko‘lamli   ma’lumotlar   mavjud.   Hofizi   Abru   yozishicha,   Shahrisabz
devorlari   mustahkam   bo‘lib,   ular   shaharni   dushman   hujumlaridan   samarali   himoya
qilgan. Shahar devorlari balandligi va qal’alar tizimi shaharni mudofaa qilishda muhim
rol   o‘ynagan.   U   devorlar   atrofidagi   minoralar   va   eshiklarni   batafsil   tasvirlaydi:
“Shahrisabzning   baland   devorlari   uning   jasorat   va   mustahkamligini   namoyish   etib,
eshiklari harbiylar uchun ham qulay, ham xavfsiz edi”. Asarda Shahrisabz savdo-sotiq
markazi   sifatida   alohida   ta’kidlangan.   Hofizi   Abru   shaharning   savdo   yo‘llari
tarmog‘ida   muhim   o‘rin   tutishini   ta’kidlab,   shahar   atrofida   joylashgan   bozor   va
hunarmandchilik   tarmoqlari   haqida   ma’lumot   beradi:   “Shahrisabz   atrofidagi   bozorlar
gavjum,   hunarmandlar   mohir,   mahsulotlari   esa   yuqori   sifatda   edi.   Bu   shahar
savdogarlar  uchun yirik markaz, Mavrorunnahrning boshqa  shaharlariga kirish  eshigi
edi”.   Hofizi   Abru   shaharni   ilm-fan   va   madaniyat   maskani   sifatida   ham   yuksak
77
 Hofizi Abru, Sharafnomayi-Shohiy, Samarqand: “Sharq”, 1995, 49-bet
33 baholaydi.   Uning   ta’kidlashicha,   Shahrisabzda   ko‘plab   madrasalar,   kutubxonalar   va
san’at   ustaxonalar   mavjud   bo‘lib,   ular   shaharning   ma’naviy   hayotida   muhim   o‘rin
tutgan.   Shuningdek,   u   shahar   aholisining   hunarmandchilik   va   san’atga   bo‘lgan
e’tiborini   ham   qayd   etadi:   “Shahrisabzda   qalamkashlar,   bezakchi   san’atkorlar,
musiqachilar   va   shoirlar   ko‘p   bo‘lib,   ular   shaharning   hayotiga   rang-baranglik   va
hayotiylik olib kirardi”. “Sharafnomayi-Shohiy”da Shahrisabzdagi me’moriy obidalar,
ayniqsa,  Oqsaroy  saroyi   va uning  atrofidagi  bog‘lar  haqida  batafsil   fikrlar   keltiriladi.
Hofizi  Abru   Temurning   qurdirgan   obidalarini   uning   kuchi   va   ulug‘vorligining   ramzi
deb   hisoblaydi.   U   saroy   majmuasining   go‘zalligi   va   kattaligini   shunday   ta’riflaydi:
“Oqsaroy faqatgina saroy emas, balki Sohibqiron ruhining ulug‘vor ifodasi edi. Uning
devorlari   va   xiyobonlari   buyuk   sarkardaning   kuchini,   uning   hukmronligini   dunyoga
ko‘rsatardi” Shahar  diniy markaz sifatida ham  alohida e’tibor  qozongan. Hofizi  Abru
Shahrisabzda   joylashgan   masjidlar   va   madrasalarning   roli   haqida   yozadi.   Ularning
aholining   diniy   hayotidagi   o‘rni,   ma’rifat   va   axloqiy   qadriyatlarni   targ‘ib   qilishdagi
vazifasi   bayon   etiladi:   “Masjidlar   va   madrasalar   shahar   ahlining   qalbiga   nur   sochib,
odamlarni   yaxshi   yo‘lga   boshlardi” 78
.   Hofizi  Abruning   “Sharafnomayi-Shohiy”   asari
Shahrisabzni Temuriylar davrining nafaqat siyosiy, balki madaniy va iqtisodiy markazi
sifatida   yoritib,   uning   rivojlanishidagi   asosiy   jihatlarni   aniq   ko‘rsatadi.   Shahar
devorlari,   savdo-sotiq   tarmoqlari,   me’moriy   yodgorliklar,   diniy   va   ilmiy   markazlar
bilan boyligi uni o‘sha davr jahon miqyosidagi muhim shaharlardan biriga aylantirgan.
Hofizi Abru “Sharafnomayi-Shohiy”da Shahrisabzni Temuriylar davrida nafaqat
siyosiy   markaz,   balki   madaniy   va   ma’rifiy   maskan   sifatida   yoritadi.   U   shaharning
siyosiy   va   ma’naviy   ahamiyatini   ko‘rsatishda   Temurning   o‘zining   vatani   sifatida
Shahrisabzga   bo‘lgan   mehr-muhabbatini   alohida   ta’kidlaydi.   Asarda   shahar   aholisi
orasida   olimlar,   shoirlar,   rassomlar   va   arxitektorlarning   ko‘pligi   qayd   etiladi,   bu   esa
shaharning   madaniy   hayotining   jonli   ekanligini   ko‘rsatadi.   “Shahrisabz   faqatgina   bir
shahar   emas,   u  Temurning   ruhining   ifodasi,   uning   buyuk   g‘oyalarining   maskani   edi.
Shaharda   ko‘plab   ilmiy   markazlar,   madrasalar   va   kutubxonalar   mavjud   bo‘lib,   ular
orqali   ilm-fan   taraqqiy   etdi”.   Hofizi   Abru   me’moriy   yodgorliklarning   shahar
78
 Hofizi Abru, Sharafnomayi-Shohiy, Samarqand: “Sharq”, 1995, 64-bet
34 xarakteridagi   o‘rni   va   ahamiyatini   alohida   ta’kidlaydi.   U   Oqsaroy   saroyi   va   uning
atrofidagi   me’moriy   majmualarning   nafaqat   Temurning   shaxsiy   buyukligini,   balki
uning  davlat   boshqaruvining  qudratini  ramziy  ko‘rsatgichi   ekanini  yozadi.  Saroyning
naqshinkorligi,   minoralarining   balandligi,   bog‘larning   betakrorligi   shahar
me’morchiligining   yuksak   darajasini   ochib   beradi.   “Oqsaroy   saroyi   devorlari   va
uyning   bezaklari   hamda   minoralarining   balandligi   Temurning   buyukligini   va   uning
hukmronligining   mustahkamligini   aks   ettirar   edi”   “Sharafnomayi-Shohiy”da
Shahrisabzning   diniy   markaz   sifatidagi   o‘rni   haqida   ham   keng   ma’lumotlar   berilgan.
Shahar   ichida   joylashgan   masjidlar,   madrasalar   va   diniy   maskanlar   aholining   diniy-
ma’rifiy hayotida muhim o‘rin tutgan. Hofizi Abru shahar aholisi orasida diniy e’tiqod
kuchli ekanini ta’kidlab, diniy marosimlarning keng nishonlanishini yozadi.
“Shahrisabzning barcha masjid va madrasalari o‘z ishini o‘z vaqtida bajarib, odamlarni
ma’rifatga   va   axloqiy   hayotga   da’vat   etardi”.     Shahar   atrofidagi   bozorlar,
hunarmandchilik   va   savdo   faoliyati   haqida   ham   asarda   keng   ma’lumotlar   mavjud.
Hofizi   Abru   yozishicha,   Shahrisabz   o‘sha   davrning   yirik   savdo   markazlaridan   biri
bo‘lib, shahar savdogarlari Mavrorunnahr va undan tashqaridagi yirik savdo yo‘llarida
faoliyat   olib   borgan.   Ayniqsa,   shahar   bozorlaridagi   ipak   mahsulotlari,   zargarlik
buyumlari   va   boshqa   hunarmandchilik   mahsulotlari   keng   tarqalgan.   “Shahrisabz
bozorlarida   har   xil   hunarmandlar   ish   faoliyat   yuritardi,   ularning   mahsulotlari   nafaqat
ichki   bozorlarda,   balki   uzoq   yurtlarga   eksport   qilinar   edi” 79
.  Asarda   shahar   madaniy
merosi   va  Temurning   o‘zining   buyuk   arxitektori   sifatida   ham   yoritiladi.   Hofizi  Abru
shaharni Temur davrining madaniy poytaxti deb atab, u yerda me’morchilikning yangi
usullari,   bezaklar   va   dekorativ   san’atning   rivojlanishi   haqida   yozadi.   “Shahrisabz
nafaqat   qurilish,   balki   rasm   va   bezak   san’ati   bo‘yicha   ham   o‘ziga   xos   namunalar
yaratgan edi, ularning ko‘plari hozirgi kungacha saqlanib qolgan”.  Hofizi Abru shahar
tabiatining   go‘zalligi   haqida   ham   alohida   to‘xtaladi.   U   shahar   atrofidagi   tog‘lar,
bog‘lar   va   sug‘orilgan   yerlarga   alohida   e’tibor   beradi,   bu   esa   shahar   aholisi   uchun
qulay   yashash   sharoitlari   yaratgan.   Shuningdek,   shahar   sug‘orish   tizimlari   va   suv
inshootlari iqtisodiy hayotning rivojlanishiga xizmat qilganini ta’kidlaydi. “Shahrisabz
79
 Qosimov, O. Shahrisabz tarixi va arxitekturasi. Toshkent: Akademnashr, 2010. 50–85-betlar.
35 atrofidagi tog‘lar va bog‘lar shahar aholisining qalbini quvontirardi, suv kanallari esa
dehqonchilikni rivojlantirishda muhim vosita edi” 80
.
Hofizi   Abru   “Sharafnomayi-Shohiy”da   shahrining   tarixiy   va   madaniy
yodgorliklari   haqida   batafsil   ma’lumot   beradi.   U,   ayniqsa,  Temuriylar   davrida   barpo
etilgan  monumental   arxitektura  obidalari   —  Oqsaroy  saroyi,  Dorus-Saodat  majmuasi
va   boshqa   diniy   hamda   ma’rifiy   markazlarning   ahamiyatini   ta’kidlaydi.   Bu
yodgorliklar nafaqat shaharning go‘zalligini oshirib, balki uning siyosiy qudratini ham
ko‘rsatgan.   Hofizi   Abru   yozishicha,   bu   binolar   shaharni   butun   Mavrorunnahrda
madaniy   markazga   aylantirgan.   “Oqsaroyning   naqshinkor   devorlari   va   eshiklari,
Dorus-Saodat majmuasining ulug‘vor minoralari shaharning ham dunyoqarashini, ham
ruhiy   hayotini   aks   ettirardi”.   Asarda   Shahrisabzda   joylashgan   madrasalar   va   ilmiy
markazlar   ahamiyatiga   alohida   urg‘u   berilgan.   Hofizi   Abru   o‘sha   davrning   taniqli
olimlari   va   shoirlarining   shaharda   faoliyat   olib   borishlarini   qayd   etadi,   bu   esa
Shahrisabz   ilm-fan   va   madaniyat   markazi   sifatida   rivojlanganini   ko‘rsatadi.
Madrasalarda nafaqat diniy bilimlar o‘rgatilgan, balki falsafa, tarix va san’at sohalariga
ham katta e’tibor qaratilgan. “Shahrisabz madrasalari butun Mavrorunnahrda o‘zining
ilmiy   merosi   va   o‘qituvchilari   bilan   ajralib   turardi”.   Hofizi   Abru   shahar   atrofidagi
savdo   va   hunarmandchilikning   rivojlanganligini   ham   ta’kidlaydi.   U   yozishicha,
Shahrisabzda   ipak   to‘qimachilik,   zargar   va   yog‘och   o‘ymakorligi   juda   rivojlangan
bo‘lib,   bu   shaharga   qimmatbaho   mahsulotlarni   yetkazib   beruvchi   yirik   markaz
maqomini bergan. Savdo yo‘llari orqali shahar o‘sha davrning ko‘plab yirik bozorlari
bilan   aloqada   bo‘lgan.   “Hunarmandlar   va   savdogarlar   shaharning   iqtisodiy   hayotini
jonlantirib,   ularni   shahar   xarakterining   ajralmas   qismi   qilib   qo‘ygan”.  Asarda   shahar
aholisining   kundalik   hayoti,   urf-odatlari   va   bayramlari   haqida   ham   ma’lumotlar
berilgan.   Hofizi   Abru   shahar   aholisi   orasida   mehr-oqibat,   birdamlik   va   diniy
qadriyatlarga hurmat katta ekanini ta’kidlaydi. U yozishicha, shaharda turli bayramlar,
diniy   marosimlar   katta   tantana   bilan   nishonlangan   va   bu   o‘zaro   hamjihatlikni
kuchaytirgan.   “Shahrisabzda   diniy   va   madaniy   marosimlar   nafaqat   shaharning   ruhiy
hayotini   boyitib,   balki   uning   ijtimoiy   tuzilishini   mustahkamlardi”.   Shahrisabz
80
 Hofizi Abru, Sharafnomayi-Shohiy, Samarqand: “Sharq”, 1995, 77-bet
36 atrofidagi   tabiiy   sharoitlar,   ayniqsa   suv   ta’minoti   haqida   ham   asarda   ta’riflar
keltirilgan.   Hofizi   Abru   yozishicha,   shahar   sug‘orish   tizimi   o‘sha   davrda   juda
rivojlangan   bo‘lib,   bu   dehqonchilik   va   bog‘dorchilikni   rivojlantirishda   muhim
ahamiyatga   ega   bo‘lgan.   “Sug‘orish   kanallari   va   inshootlari   orqali   shahar   atrofidagi
yerlar unumdor bo‘lib, bu aholining ijtimoiy farovonligiga xizmat qilardi” 81
.
Xulosa   qilib   aytganda,   Hofizi   Abruning   “Sharafnomayi-Shohiy”   asarida
Shahrisabz shahri haqida berilgan ma’lumotlar shaharning Temuriylar davrida nafaqat
siyosiy   markaz,   balki   madaniy,   diniy   va   iqtisodiy   jihatdan   ham   muhim   o‘rin
egallaganligini   yaqqol   ko‘rsatadi.  Asarda   shahar   me’moriy   yodgorliklari   –   Oqsaroy
saroyi,   Dorus-Saodat   majmuasi   kabi   buyuk   binolar,   shuningdek   madrasalar   va   ilmiy
markazlar   tafsilotlari   bilan   yoritilgan.   Bu   obidalar   shahar   madaniyatining
rivojlanganligi   va   Temurning   o‘zining   buyuk   merosxo‘ri   ekanligini   ifodalaydi.
Shuningdek, Hofizi Abru Shahrisabzning savdo-sotiq, hunarmandchilik, ijtimoiy hayot
va diniy faoliyat sohalarida ham katta faolligini ta’kidlaydi. Shahar aholisi orasida ilm-
fan   va   madaniyatga   bo‘lgan   hurmat,   diniy   qadriyatlarning   kuchli   ekanligi   bayon
etilgan.   Tabiiy   sharoitlar   va   rivojlangan   suv   ta’minoti   esa   shahar   iqtisodiy
farovonligini  ta’minlagan  muhim   omil  sifatida  ko‘rsatiladi.  Natijada,  “Sharafnomayi-
Shohiy”dagi   tasvirlar   orqali   Shahrisabzning   Temuriylar   davrida   Markaziy   Osiyoning
eng yirik va rivojlangan shaharlardan biri sifatida tarixda o‘ziga munosib o‘rin olgani
aniq ko‘rinadi.
81
 Hofizi Abru, Sharafnomayi-Shohiy, Samarqand: “Sharq”, 1995, 90-bet
37 XULOSA
Ushbu   kurs   ishida   Shahrisabz   shahrining   qadimiy   va   o‘rta   asrlar   davridagi
tarixiy   manbalardagi   aks   etishi   batafsil   o‘rganildi.  Antik   davr   tarixchilari,   jumladan
Pliniy,   Strabon   va   Arrian   asarlarida   Shahrisabzning   hududiy   joylashuvi   va   savdo
yo‘llaridagi   o‘rni   haqida   muhim   ma’lumotlar   berilganligi   aniqlandi.   Shuningdek,
“Avesto”dagi   tasvirlar   shahar   haqida   diniy   va   madaniy   jihatlarni   ochib   beradi.
Qadimiy   savdo   yo‘llarida   Shahrisabzning   strategik   ahamiyati   va   iqtisodiy   faoliyati
ham   tarixiy  manbalarda  keng   yoritilgan.  O‘rta  asrlar  manbalari,  xususan  Ibn  Havqal,
Sharafiddin Ali Yazdi va Hofizi Abru asarlarida shahar geografik, iqtisodiy va madaniy
markaz   sifatida   o‘ziga   xos   o‘rin   tutganligi,   uning   me’moriy   obidalari   va   ilm-fan
maskanlari   haqida   qimmatli   ma’lumotlar   jamlangan.   Ayniqsa,   “Zafarnoma”   va
“Sharafnomayi-Shohiy”da   Shahrisabzning   Temuriylar   davridagi   siyosiy   va   madaniy
hayotdagi   ahamiyati   yuksak   baholangan.   Natijada,   tarixiy   manbalar   Shahrisabzning
qadimdan buyuk madaniyat va ilm-fan maskani bo‘lib, savdo-sotiq, hunarmandchilik,
diniy va siyosiy markaz sifatida Markaziy Osiyo tarixida muhim o‘rin egallaganligini
tasdiqlaydi.   Ushbu   ish   shahar   tarixining   ko‘p   qirralarini   ochib   berib,   uning   boy
madaniy   merosini   yanada   chuqurroq   o‘rganishga   zamin   yaratadi.   Ushbu   kurs   ishida
Shahrisabz shahrining tarixiy manbalardagi aks etishi chuqur tahlil qilindi. Antik davr
tarixchilari   va   geograf   olimlarning   asarlarida   shahar   o‘zining   qadimiyligi,   savdo
yo‘llaridagi   muhim   o‘rni   bilan   ajralib   turgani   ko‘rsatildi.   “Avesto”dagi   tavsiflar   esa
shahrining   diniy   va   madaniy   hayotdagi   ahamiyatini   ochib   berdi.   O‘rta   asr   manbalari
orqali   esa   Shahrisabzning   siyosiy,   madaniy   va   iqtisodiy   markaz   sifatida   shakllanish
jarayoni   yoritildi.   Ibn   Havqalning   “Surat   al-Ard”   asarida   shahar   atrofidagi
hududlarning   geografik   va   iqtisodiy   xususiyatlari,   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
“Zafarnoma”sida   esa   me’moriy   yodgorliklarning   beqiyosligi   va   ulug‘vorligi   qayd
etildi.   Hofizi   Abruning   “Sharafnomayi-Shohiy”   asari   esa   shaharning   ilm-fan,
hunarmandchilik   va   ijtimoiy   hayotdagi   o‘rni   haqida   keng   ma’lumot   berdi.   Shunday
qilib,   tarixiy   manbalar   Shahrisabzning   Markaziy   Osiyo   tarixida   nafaqat   siyosiy   va
iqtisodiy   markaz,   balki   madaniyat   va   ilm-fan   maskani   sifatida   ham   muhimligini
38 tasdiqlaydi.   Ushbu   ish   shahar   tarixini   yanada   chuqurroq   o‘rganish   va   uning   boy
madaniy merosini asrab-avaylash uchun asos yaratadi. Mazkur kurs ishida Shahrisabz
shahrining   tarixiy   manbalarda   aks   etishi   masalasi   har   tomonlama   tahlil   qilindi.
Tadqiqot   davomida   antik   davr   tarixchilari   —   Pliniy,   Strabon   va   Arrian   asarlarida
shahar   haqidagi  ma’lumotlar, uning  qadimiyligi   va  strategik geografik o‘rni   yoritildi.
Shuningdek,   “Avesto”dagi   ma’lumotlar   shahrining   diniy   va   madaniy   jihatlari   bilan
tanishtirdi. Bu manbalar Shahrisabzning qadimiy davrlardan buyon Markaziy Osiyoda
muhim ahamiyatga ega bo‘lgan shahar ekanligini tasdiqlaydi.
O‘rta asr manbalari, xususan Ibn Havqalning “Surat al-Ard” asarida Shahrisabz
atrofidagi   hududlarning   geografik   va   iqtisodiy   tavsifi,   shahar   iqtisodiyotining
rivojlanishida   savdo   yo‘llarining   o‘rni   keng   yoritilgan.   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning
“Zafarnoma”   asarida   Temuriylar   davridagi   shahar   me’moriy   obidalari,   xususan
Oqsaroy   saroyi   va   Dorus-Saodat   majmuasi   kabi   yirik   binolar   haqida   batafsil
ma’lumotlar   keltirilib,   shahar   madaniyatining   boyligi   va   siyosiy   ahamiyati   namoyon
qilindi.   Hofizi   Abruning   “Sharafnomayi-Shohiy”   asarida   esa   shahar   ilm-fan,
hunarmandchilik,   ijtimoiy   va   diniy   hayoti   haqida   keng   qamrovli   tasvir   berilgan.
Tarixiy manbalar Shahrisabzni nafaqat siyosiy markaz, balki ilm-fan va madaniyatning
yirik o‘choqlaridan biri sifatida ko‘rsatadi. Shahrisabz aholisi orasida ilmga, san’atga,
diniy   qadriyatlarga   hurmat   kuchli   bo‘lib,   bu   omillar   shaharning   madaniy   hayotini
yanada rivojlantirishga xizmat qilgan. Shu bilan birga, savdo-sotiq va hunarmandchilik
shaharning iqtisodiy farovonligida muhim rol o‘ynagan. Shahrisabzning suv ta’minoti
va   sug‘orish   tizimlari   ham   ijtimoiy-iqtisodiy   hayotda   muhim   o‘rin   tutgan.   Bu   esa
shaharning   atrofidagi   qishloq   xo‘jaligini   rivojlantirishga   xizmat   qilib,   aholining
farovonligini   ta’minlagan.   Barcha   bu   omillar   shahar   tarixida   o‘zining   noyob   o‘rnini
egallashiga   sabab   bo‘lgan.   Natijada,   Shahrisabzning   tarixiy   manbalarda   aks   etishi
uning   Markaziy   Osiyodagi   tarixiy   ahamiyatini,   madaniy   va   iqtisodiy   kuchini
ko‘rsatadi. Ushbu ish Shahrisabz tarixini yanada chuqurroq o‘rganish, qadimiy va o‘rta
asr yodgorliklarini asrab-avaylash hamda shahar merosini kelajak avlodlarga yetkazish
uchun muhim ilmiy asos bo‘lib xizmat qiladi.
39 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
I. O‘zbekiston Respublikasi asarlari 
1. Sh.M. Mirziyoyev, ‘‘Buyuk kelajagimizni mard va olijanob xalqimiz bilan
birga quramiz”. – T.: “O‘zbekiston”, 2017. – 488 b.
2. Sh.M.   Mirziyoyev,   ‘‘Milliy   taraqqiyot   yo‘limizni   qat’iyat   bilan   davom
ettirib, yangi bosqichga ko‘taramiz”. 1-jild. – T.: “O‘zbekiston”, 2017. – 592 b. 
3. I.A.Karimov . “Tarixiy xotirasiz kelajak yo‘q” Toshkent “Sharq” 1998
4. I.A.Karimov,   ‘‘Yuksak   ma’anaviyat   yegilmas   kuch”   -T.:   “Ma’anaviyat”
2009
II. Asosiy adabiyotlar
1. Yazdiy Sh.A., “Zafarnoma”, Toshkent, O‘zbekiston, 1999
2. Hofizi Abru, Sharafnomayi-Shohiy, Samarqand: “Sharq”, 1995
3. Ibn Havqal, Surat al-Ard, Damashq, 1984, 136-bet
4. Pliniy, Naturalis Historia, 6-tom, Leipzig, 1865, B-274
5. Strabon, Geographica, 11-tom, London, 1917, B-537.
6. Arrian, Anabasis Alexandri, 2-tom, nashr: Oksford, 1922, B-223.
7. Ktesiy, Persika, Parij, 1897, 
8. Ptolemey, Geographia, Berlin, 1878, 
9. Avesto. Ta’rif va tarjima: Darmesteter J. The Zend-Avesta, London, 1892, 
10. Shukurov A., “Shahrisabz va uning tarixi”, Toshkent, 2010, 67-85-betlar
11. Rustamov   F.,   “Markaziy   Osiyo   shaharlarining   tarixi”,   Samarqand,   2015,
120-145-betlar
12. Бартолд   В.,   “Туркестан   в   истории   мусулъманского   мира”,   Москва,
1963,  C -210-230.
13. Qosimov,   O.   Shahrisabz   tarixi   va   arxitekturasi.   Toshkent:  Akademnashr,
2010. 50–85-betlar
40 14. X.N.   Irgashov,   O.Sh.   Nurmamatov.   “AMIR   TEMUR   VA
TEMURIYLARNING SHAHRISABZ ME’MORCHILIGIGA  QO‘SHGAN HISSASI
XUSUSIDA”. “So‘ngi ilmiy tadqiqotlar nazariyasi” Respublika ilmiy-uslubiy jurnali.
6-jild, 5-son.  13.05.2023. 193-194-betlar.
15. Boymurodov, R. O‘zbekiston tarixi manbalari, Toshkent, 2018, 87-bet.
16. Tursunov   O.,   Markaziy   Osiyoda   zardushtiylik   tarixi,   Samarqand,   2020,
54-bet
17. Mamatqulov A., Markaziy Osiyo tarixidan, Toshkent, 2016, 88-bet
18. Ibn Ravandiy, Siyrat al-Muluk, Samarqand, 1999, 54-bet
19. Sultonov   M.,   O‘rta   asrlar   Markaziy   Osiyo   shaharlari,   Toshkent,   2017,
103-bet
20. Tursunov O., Markaziy Osiyoda savdo yo‘llari, Samarqand, 2018, 76-bet
21. Mirzoqulov S., Ipak yo‘li va uning markaziy o‘rni, Toshkent, 2015, 44-bet
22. Qodirov   R.,   Markaziy   Osiyo   shaharlarining   tarixiy   roli,  Toshkent,   2017,
61-bet
III. Internet saytlari
1. https://econferenceseries.com/index.php/srnss/article/download/837/815/834     
2. http://erus.uz/index.php/er/article/download/6219/7174/6397     
3. https://uzbekistan.travel/uz/o/shahrisabzning-tarixiy-markazi/     
41

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING QADIMGI DAVR MANBALARI

Antik davr tarixchilari asarida Shahrisabz (Pliniy, Strabon Arrian)

“Avesto”dagi Shahrisabz shahri haqidagi umumiy ma’lumotlar tavsifi

Shahrisabz shahrining qadimiy savdo yo‘llaridagi o‘rni

II BOB. SHAHRISABZ SHAHRINING O‘RTA ASRLAR DAVRI MANBALARI

2.1. Ibn Havqalning “Surat al-Ard” asarida Shahrisabz atrofidagi hududlarning geografik va iqtisodiy tavsifi

2.2. Sharafiddin Ali Yazdiyning “Zafarnoma” asarida Shahrisabzdagi me’moriy obidalar tavsifi

2.3. Hofizi Abruning “Sharafnomayi-Shohiy” asarida Shahrisabz tasviri

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI