Sharqning uyg‘onish davri va unda ta’lim-tarbiya masalalarining rivojlantirilishi Jadidlar maktabida tabiatshunoslikni o‘qitishning o‘ziga xos xususiyatlari

Sharqning uyg’onish davri va unda ta’lim-tarbiya masalalarining
rivojlantirilishi Jadidlar maktabida tabiatshunoslikni o`qitishning o`ziga xos
xususiyatlari
Reja:
Uyg‘onish davri.
1.Abu Nasr Farobiyning ta’lim-tarbiya haqidagi qarashlari.
2.Abu Rayxon Beruniyning ta’lim-tarbiya haqidagi qarashlari.
3.Ibn Sinoning ta’lim-tarbiya haqidagi qarashlari.
             4.   Jadidlar xarakatida ta’lim va tarbiyaning rivojlantirilish
                          5. O‘zbekistonda   jadidchilik   xarakati   asosida   yangi   usuldagi
maktablarning ochilishi.
   6. O‘zbekistondagi asosiy   jadidchilik xarakati namoyondalarining pedagogik
qarashlari. VII-XII   asrlar   davomida   Markaziy   Osiyoda   madaniyat,   ilm-fan   beqiyos
rivojlana   bordi.   Ayniqsa   aniq   fanlarga   qiziqishlar   keskin   orta   boshladi.   O‘sha
tarixiy   davrda   al-Xorazmiy,   Farobiy,   Farg‘oniy,   Beruniy,   Ibn   Sino   kabi   olimlar
dunyoga keldi. Ular ta’sirida dunyoviy ilmlar rivojlandi. O‘sha ulug‘ mutafakkirlar
inson   madaniy-ma’rifiy   qarashlarini   o‘stirishda   o‘z   davrida   va   keyinchalik   ham
asosiy rol o‘ynaydilar, inson kamolotiga doir beqiyos ta’limotni yaratadilar.
Bu   davrda   arab   tili   ilmiy   va   aloqa   tili   edi.   X   asr   o‘rtalariga   kelib,   fors-tojik
tilida   ham   ish   yuritila   boshlandi.   Bu   davrda   Buxoroda   kitob   do‘konlarida   bo‘lib,
unda   yirik olimlar va fozil kishilar  uchrashib, ilm-fan to‘g‘risida turli xil baxslar
yuritishar   edi. Abu  Ali   Ibn  Sino kitob do‘konlaridan birida Farobiyning Aristotel
“ M etafizika”siga yozgan shar h larini sotib olganligi fikrimizning yorqin isbotidir.
Tarix   zarvaraqlaridan   ma’lumki,   XI   asrda   Xorazmda   ilm-fan   ayniqsa
rivojlandi. Xorazm shoxi Ma’mun o‘z saroyiga eng zabardast olimlarni taklif etadi.
U   tashkil   etgan   “Baytul   xakim”,   “Donishmandlar   uyi”   da   qomusiy   olimlar
Beruniy,  Ibn  Sino,   Abu  Nasr   ibn   Iroq  kabi   olimlar   ijod  bilan   shug‘ullandilar.   Bu
keyinchalik “Ma’mun” akademiyasi nomi bilan dunyoga mashhur bo‘lgan.
Sharq “Uyg‘onish davri” da ilm-fan rivojlanishi uch yo‘nalishda bo‘ldi.
 Birinchi   yo‘nalish   matematika-tibbiyot   yo‘nalishi   bo‘lib,   bularga
matematika,   astronomiya,   kimyo,   geografiya,   mineralogiya,   tibbiyot,
dorishunoslik   kabi   fanlar   kiritilib,   al-Xorazmiy,   Ahmad   Farobiylar
matematikaga   oid,   Zakariyo   ar-Roziy,   Kimyo   va   tibbiyotga   oid   ibn   Sino
tibbiyot  va falsafa, Beruniy tibbiyotga oid, Jurjoniy tibbiyot  va falsafaga oid
yirik asarlar yaratdilar.
 Ikkinchi   yo‘nalish   ijtimoiy-falsafiy   yo‘nalish   bo‘lib,   bunda   falsafa,
tarix,   mantiq,   ruhshunoslik,   notiqlik   va   boshqa   fanlar   bo‘lib,   bu   sohada
Farobiy,   al-Kixdiy,   Ibn   Sino,   Muhammad   Narshahiy   kabilar   faoliyat
ko‘rsatgan.  YUqorida aytib o‘tilgan olimlar qomusiy olimlardir.
 Uchinchi   yo‘nalish   ta’limiy-ahloqiy   yo‘nalish   bo‘lib,   bu   sohada
qomusiy   olimlar   o‘z   qarashlarini   ijtimoiy-falsafiy   va   ilmiy   asarlari   tarkibida
yoki   ahloqiy   asarlarida   bayon   etganlar.   SHarq   Uyg‘onish   davrida   inson muamosi   ma’naviy   sohasidagi   asosiy   masala   bo‘lgan.   SHuning   uchun   ham
ta’lim-tarbiya masalasiga katta e’tibor berilgan, yaratilgan asarlarda sharqqa
xos bo‘lgan insonning axloqiy-ruhiy kamolotini ulug‘lash etakchi o‘rin tutgan.
Mazkur ta’limiy-axloqiy asarlarda insonning ma’naviy kamolga etishi  yuksak
xulq-odob, ilm-fanni egallashi asosidagina amalga oshishi mumkin degan g‘oya
ilgari   surildi.   Ilmiy   bilimga   asoslanuvchi   metod   shakllandi,   natijada   aqliy
tarbiya   olimlar   e’tiborida   bo‘ldi:   Xorazmiy,   Farobiylar   bu   metodni   asoslab
berishgan   buyuk   mutaffakkirlar   edi.   Tabiat   va   unga   bog‘liq   ta’lim   tarbiyani
rivojlantirish   bo‘yicha   Farobiy,   Beruniy,   Ibn   Sinolarning   qarashlari   alohida
ahamiyatga ega.  Bular haqida  quyida  qisqacha  ma’lumot berilmoqda .
Abu   Nasr   Farobiy   –   o‘rta   asr   sharqining   mashhur   mutaffakiri,   qadimgi
Y u non falsafasining  S h arqdagi  eng  yirik  davomchisi   va targ‘ibotchisidir. Farobiy
qadimgi   Y u non   ilmining   chuqur   bilimdoni   bo‘lgan,   uning   S h arqda   tarqalishi   va
rivojiga katta xissa qo‘shgani tufayli uni – “S h arq Aristoteli” - “Muallimi Soniy” -
“Ikkinchi muallim” (birinchi muallim Aristotel) deb ataydilar.
Farobiy   ta’lim   –   tarbiyaga   bag‘ishlangan   asarlarida   ta’lim   tarbiyaning
muhimligi, unda nimalarga e’tibor berish  zuruligi, ta’lim-tarbiya usullari  va
uslubi haqida fikr yuritadi. “Fozil  odamlar shahri”, “Baxt-soatdatga erishuv
to‘g‘risida”,   “Aql   ma ’ nolari”   kabi   asarlarida   ijtimoiy-tarbiyaviy   qarashlari
o‘z ifodasini topgan.
Farobiy “Baxt-saodatga erishuv to‘g‘risida” asarida bilimlarni o‘rganish
tartibi   haqida   fikr   bayon   etgan   uning   ta’kidlanishicha,   avval   bilish   zarur
bo‘lgan   ilm   o‘rganiladi,   bu   olam   asoslari   haqidagi   ilmdir.   Uni   o‘rgangach,
tabiiy bilimlarni, tabiiy jismlarni tuzilishi, shaklini, osmon haqidagi bilimlarni
o‘rganish   lozim.   Undan   so‘ng,   umuman,   jonli   tabiat   o‘simlik   va   hayvonlar
haqidagi   ilm   o‘rganiladi,   deydi.   U   Botanika,   zoologiya,   odam   anatomiyasi
kabi soxalarda izlanishlar olib borgan.
Farobiy   ta’lim-tarbiyaga   birinchi   marta   ta’rif   bergan   olim   sanaladi.   Ta’lim
degan   so‘z   insonga   o‘qitish,   tushuntirish   asosida   nazariy   bilim   berish;   tarbiya- nazariy fazilatlarni, ma’lum hunarni egallash uchun zarur bo‘lgan xulq normalarni
va amaliy malakalarini o‘rgatishdir, deydi olim.
Farobiy o‘z asarlarida axloqiy fazilatlarga to‘xtalib o‘z fikrlarini bayon etadi.
Axloqiy fazilatlar deganda bilimdonlik, donolik va mulohazali bo‘lish, vijdonlilik,
kamtarlik,   ko‘pchilik   ma’nfatini   yuqori   qo‘yish,   xaqiqat,   ma ’ naviy   yuksaklikka
intilish,   adolatlilik   kabi   xislatlarni   tushundi.   Ammo   bu   xislatlarning   eng   muhimi
har   bir   insonning   bilimli,   ma’rifatli   bo‘lishidir.   Shuning   uchun   Farobiy   ahloq
tushunchasiga   aql   bilan   uzviy   bog‘liq   holda   tafakkurga   asoslangan   ahloq   asosida
qaraydi.
Farobiyning talim-tarbiya yo‘llari, usullari, vositalari haqidagi qarashlari ham
qimmatlidir.   U   insonda   go‘zal   fazilatlar   ikki   yo‘l   –   ta’lim   va   tarbiya   yo‘li   bilan
hosil   qilinadi.   Ta’lim   nazariy   fazilatlarni   birlashtirsa,   tarbiya   nazariy     va   amaliy
fazilatlarni   birlashtiradi,   deydi.   Har   ikkalasi   birlashsa,   etuklik   namoyon   bo‘ladi.
Farobiy   ta’limda   barcha   fanlarni   nazariy   asoslari   o‘rganilsa,   tarbiyada   ma’naviy
ahloqiy qoidalar, odob meyorlari o‘rganiladi. Kasb – hunarga oid malakalar hosil
qilinadi, deb uqtiradi.
Farobiy   ta’lim-tarbiyada   rag‘batlantirish,   odatlantirish,   majbur   etish
metodlarini ilgari surgan. Har ikki usul ham insonni har kamol tamoyilga etkazish
maqsadini   ko‘zlaydi.   Farobiyning   ta’lim-tarbiya   haqidagi   qarashlari   hozircha   o‘z
ahamiyatini saqlab kelmoqda. 
Abu   Rayhon   Beruniy   –   jahon   fanining   taraqqiyotiga   g‘oyat   ulkan   xissa
qo‘shgan   zo‘r   iste’dod   egasi   va   tadqiqotchi   edi.   Uning   o‘lmas   ilmiy   asarlari
jahon fani taraqqiyotida benihoya yuksak ahamiyatga molikdir. Beruniyning
yirik   asarlariga   “Mineralogiya”,   “Hindiston”,   “Geodeziya”,   “O‘tmish
yodgorliklari”, “Saydana” kabilarni olish mumkin. Beruniy har bir yaratgan
asarining   kishi   ruhiyatiga,   qobiliyatiga   mos,   uni   toliqtirmaydigan   bo‘lishiga
e’tibor   beradi.   Beruniy   yozadi:   “Bizning   maqsadimiz   o‘quvchini   toliqtirib
qo‘ymaslikdir.   Hadeb   bir   narsani   o‘qiy   berish   zerikarli   bo‘ladi.   Agar
o‘quvchi bir masaladan boshqa bir masalaga o‘tib tursa, u xuddi turli-tuman
bog‘-rog‘larda sayr qilgandek bo‘ladi, bir bog‘dan o‘tar-o‘tmas, boshqa bog‘ boshlanadi.   Keyin   uni   hamma   ko‘rigisi   va   tomosha   qilgisi   keladi”.
Beruniyning   ilmiy   bilimlarini   egallash   yo‘llari   haqidagi   fikrlari   hozirgi
davrda ham dolzarbdir.  O‘quvchiga bilim berishda: 
 o‘quvchini zeriktirmaslik;
 bilim berishda bir xil narsani yoki bir xil fanni o‘rgatavermaslik;
 uzviylik, izchillik;
 yangi mavzularni, qiziqarli, asosan, ko‘rgazmali bayon etish kerak deb
uqtiradi.
Bilim   olishda   tushunib   o‘rganish,   ilmiy   tadqiqotchining   poklikka   rioya
etishiga   alohida   e’tobor   beradi,   jamiyatning   ravnaqi   ma’rifatning   rivojiga
bog‘liq degan g‘oyani ilgari suradi.
Abu   Rayxon   Beruniy   bilim   olishni   axloqiy   tarbiya   bilan   bog‘laydi.   Zero,
insonda   komillikning   muhim   mezoni   yuksak   axloqlikdir.   Beruniy   inson   har
tomonlama kamolga etishi uchun u ilmli bo‘lishi bilan birga mehnatsevar va xunar
egasi   bo‘lishi   ham   kerak   deydi.   U   inson   kamolotida   uch   narsa   muhimligini
ta’kidlaydi.   Bu   xozirgi   davrda   ham   e’tirof   eti luvchi   irsiyat,   muhit,   tarbiyadir.
Ma’lum   davr lar da   inson   kamolotiga   irsiyat,   muhitning   ta’sirini   inkor   etib,   faqat
tarbiyani tan oladilar. Lekin Beruniy o‘z zamondoshlari   -   Farobiy, Ibn Sinolar kabi
inson   kamolotida   har   uchalasini   ham   muhim   deb   hisoblaydi.   YA’ni   u   insonning
kamolotga   etishida   ilmu   ma’rifat,   san’at   va   amaliyot   asosiy   rol   o‘ynasada,   nasl-
nasab, ijtimoiy muhit va ijtimoiy turmush qonuniyatlari ham katta ahamiyatga ega
ekanligini   ta’kidlaydi.   Beruniy   nazarida   inson   kamolga   etishning   eng   muhim
omillari ilm-ma’rifatli bo‘lishi va yuksak axloqlilikdir. Beruniy ilmiy bilimga oid,
ta’lim   metodlari   haqidagi   qarashlari   bilan   ta’lim   nazariyasida   o‘ziga   xos   maktab
yaratadi.   Beruniyning     ham   tabiiy,   ham   ijtimoiy   fanlarni   qamrab   olgan     150   dan
ortiq asari mavjuddir.
Abu   Ali   Ibn   Sino   –   S h arqning   ulkan   qomusiy   ilm   soxibi ,   jahon   ilmi   va
madaniyatining eng mashhur namoyondalaridan biridir. Ibn Sino o‘rta asr fanining
turli   sohalari   falsafa,   tibbiyot   tabiatshunoslik,   badiiy   adabiyot   bo‘yicha   yozgan asarlari   bilan   o‘chmas   iz   qoldirgan,   u   o‘z   davrida   “Olimlar   raisi”   unvoni   bilan
taqdirlandi. Uning yirik asarlariga quyidagilarni kiritish mumkin “Tib qonunlari”,
“Ash-S h ifo”, “Al-Qonun”, “A l -Najot”, “Donishnoma” va boshqalar.
Ibn Sino o‘zining ta’lim-tarbiyaga oid qarashlarini ijtimoiy-falsafiy qarashlari
bilan   bog‘liq   holda   ifodalagan   va   maxsus   risolalarda   talqin   qilgan.   SHuningdek
fanlarni tasnif etadi. Bunda u birinchi o‘ringa tibbiyot fanlarini qo‘yadi.
Ibn Sino bilim olishda bolalarni maktabda o‘qitish zarurligini qayd etar ekan,
ta’limda quyidagi tomonlarga rioya qilish zarurligini ta’kidlaydi:
 bolaga bilim berishda birdaniga kitobga band qilib qo‘ymaslik;
 ta’limda engildan og‘irga borish orqali  bilim berish:
 o‘qitishda jamoa bo‘lib maktabda o‘qitishga e’tibor berish;
 bilim berishda bolalarning qiziqishi va qobiliyatini hisobga olish;
 o‘qitishni jismoniy mashqlar bilan qo‘shib olib borish;
   Bu talablar hozirgi davr tamoyillariga ham mos kelishi bilan qimmatlidir.
Ibn   Sino   o‘qituvchining   qanday   bo‘lishi   kerakligi   to‘g‘risida   qator   fikrlarni
bayon etadi. Ular quyidagilardir:
- bolalar bilan muomulada bosiq, jiddiy bo‘lish;
- berilayotgan   bilimni   talabalar   qanday   o‘zlashtirib   olayotganiga   e’tibor
berish;
- ta’limda turli metod va shakllardan foydalanish;
- talabaning   xotirasi,   bilimlarini   egallash   qobiliyati,   shaxsiy   xususiyatlarini
bilishi;
- fanga qiziqtira olish;
- berilayotgan bilimlarni eng muhimlarini ajratib bera olish;
- bilimlarni   talablarga   tushunarli,   uning   yoshi,   aqliy   darajasiga   mos   ravishda
berish;
- har   bir   so‘zning   bolalar   xissiyotini   uyg‘otish   darajasida   bo‘lishiga   erishish
zarur, deydi olim.
Ibn   Sino   ta’limotida   bilishda   qaysi   metodlardan   foydalanilmasin   u   og‘zaki
ifodalash, tajribalarini  xar  bir talabada haqiqiy bilim hosil qilish mustaqil, mantiqiy fikrlash   qobiliyatini   rivojlantirish,   olgan   bilimlarini   amaliyotga   tadbiq   eta   olish
qobiliyatini tarkib toptirish asosiy maqsad bo‘lgan.
Ibn   Sino   aqliy,   axloqiy   tarbiya   bilan   bir   qatorda   inson   kamolotida   jismoniy
tarbiyaning muhim ahamiyatini ham nazariy, ham amaliy jihatdan tahlil qiladi.
Ibn Sinogacha insonning kamolga etishida jismoniy tarbiyaning ta’siri haqida
bizlarda bir yaxlit ta’limot yaratilmagan edi.
Jismoniy   mashqlar,   to‘g‘ri   ovqatlanish,   uyqu,   badanni   toza   tutish,   tartibga
rioya etish, inson sog‘lig‘ini saqlashda muhim omillardan ekanini ham ilmiy ham
amaliy jihatidan asosladi.
Xulosa qilib aytganda, Ibn Sinoning ta’lim-tarbiyaviy qarashlarida insonning
aqliy,     ahloqiy ,   estetik   hamda   jismoniy   tomondan   rivojlanishi   uning   kamolga
etishining asosiy mezoni sifatida talqin etiladi. Asosiy adabiyotlar
№ Muallif Adabiyot
nomi Adabiyo
t turi Nashr
yili Adabiyo
t   ARM
dagi
shifri Adabiy
otning
ARM
dagi
invento
r
raqami ARM 
dagi 
soni
1. A.T.G‘ofurov 
va boshqalar Biologiyani
o’qitishning
umumiy
metodikasi o’quv
qo’llan
ma 2005 U-6761 74.264.
5
T 63    12
2. A.T.G’ofurov, 
J.O.Tolipova  
boshqalar Biologiyani
o’qitish
metodikasi Darslik 2012 U-6761 74.264.
5
T 63 1 0
3. И.Ф.Шефер, 
Б.Э.Матчонов Обшая
методика
преродаван
ия
биологии учебное
пособие 2005 012652 6869
Sh531      5
4. Steven
J.Osterling. Multi ple-
Choise Constru
cted-
Respons 2004       -       - Elektr
on 
varian
t