Shermuhammad Munisning «Firdavs ul-iqbol» asari va uning tarixiy ahamiyati

MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI 
O’ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI 
TARIX FAKULTETI MANBASHUNOSLIK VA TARIXSHUNOSLIK 
KAFEDRASI 
KURS ISHI 
Mavzu: Shermuhammad Munisning Firdavs ul-iqbol asari va
uning tarixiy ahamiyati 
Toshkent-2025 
1  MUN DA RIJ A  
KIRISH .........................................................................................................
............ 3 I. BOB. SHERMUHA MMA D MUN ISN IN G HA Y OTI  VA  ILMIY  
FA OLIY A TI. 
1.1. Shermuhammad Munisning Firdavs ul -iqbol va boshqa tarixiy 
asarlari tavsifi……………………………………………………………………………….6 1.2 
Firdavs ul -iqbol  asari manba sifatida 
oʻrganilishi .......................................... 15  II.BOB.  SHERMUHA MMA D 
MUN ISN IN G FIRDA VS UL -IQBOL 
A SA RIDA  X IVA  X ON LIGI  IJ TIMOIY  VA  SIY OSIY  HA Y OTIN IN G AKS 
ETTIRILISHI  
2.1. Firdavs ul -iqbol asarida diplomatik aloqalarga doir maʼlumotlar 
tavsifi ....... 21 2.2. Qoʻngʻirotlar davrida ijtimoiy hayotning manbada 
yoritilishi. ....................... 23 
X ULOSA  .......................................................................................................
......... 28 FOY DA LA N ILGA N  
ADA BIY OTLA R .............................................................. 31  2  KIRISH 
“Barchamiz bir tanu bir jon boʻlib, yakdil va ahil boʻlib harakat 
qilsak, halol-pok boʻlib, yaxshi niyat bilan mehnat qilsak, har qanday 
marralarni egallashga, boshqacha aytganda, tarixning yangi sahifasini 
yaratishga qodirmiz. Bu yo‘lda qanday qiyinchilik va mashaqqatlar 
boʻlmasin, barchasini mardona yengib oʻtishga tayyormiz. Bunday ezgu 
ishlarda bizga Yaratganning oʻzi, buyuk ajdodlarimizning pok ruhlari 
madadkor boʻladi, deb ishonaman 1 .” 
Kurs ishining dolzarbligi.  Sharq tarixshunosligida o‘zining 
betakror uslubi va tarixiy manba sifatidagi salmog‘i bilan ajralib 
turadigan asarlardan biri bu — Xorazm zaminida yashab ijod etgan 
atoqli tarixchi, shoir va mutarjim Shermuhammad Munis qalamiga 
mansub Firdavs ul-iqbol asaridir. Ushbu asar XIX asr boshlarida Xiva 
xonligida yuz bergan muhim siyosiy-ijtimoiy voqealarni, sulola 
almashinuvlari, markaziy hokimiyatning kuchayishi, ichki va tashqi 
siyosatdagi o‘zgarishlarni o‘z ichiga olgan holda tasvirlab beradi. 
Bu   jihatdan   u   nafaqat   adabiy   yodgorlik,   balki   tarixiy   manba
sifatida   ham   alohida   ilmiy   e’tiborga   loyiqdir.   Bugungi   kunda   Markaziy
Osiyo   tarixini,   xususan,   Xiva   xonligi   davlatchiligi,   uning   siyosiy
strukturasini,   turkiy   xalqlar   orasidagi  o‘zaro   aloqalar   va   ijtimoiy-siyosiy
muhitni o‘rganishda Firdavs ul-iqbol asari beqiyos manba bo‘lib xizmat
qiladi.   Ayniqsa,   asarda   real   tarixiy   shaxslar,   muhim   voqealar   va
xonlikning   ichki   siyosiy   hayotiga   oid   tafsilotlar   qalamga   olingani,   uni
zamonasining muhim xronikal yodgorligiga aylantirgan. 
Shuningdek, Munis asarining til va uslub jihatidan ham 
o‘rganilishi, tarixiy matnlarning badiiy-estetik jihatlar bilan 
uyg‘unlashuvi nuqtai nazaridan muhim 
ahamiy
atga ega. Bu jihatlar uni nafaqat tarixchil
ar, balki filologl
ar,
adabiyotshunoslar hamda manbashunoslar uchun ham dolzarb tadqiqot
obyekti qilib qo‘yadi. Hozirgi tarixshunoslikda milliy davlatchilik
an’analarini, o‘zaro siyosiy-madaniy munosabatlarni teran va manbaga asoslangan holda o‘rganishga bo‘lgan ehtiyoj ortib borayotgan bir
sharoitda  Firdavs ul-iqbol  singari asarlarning tahlili 
1  2020-yil 24-yanvarda O‘zbekiston Respublikasi Prezidenti Shavkat Mirziyoyevning 
parlamentga yo‘llagan Murojaatnomasidan 
3  zamonaviy ilmiy izlanishlar uchun asosiy zamin bo‘lib xizmat qilmoqda.
Shunday ekan, ushbu kurs ishi mavzusi o‘zining ilmiy-ijtimoiy ahamiyati,
tarixiy ob’ektivlikni yoritishdagi manbaviy asoslari hamda hozirgi tarixiy
tafakkur rivojidagi o‘rni bilan dolzarb hisoblanadi. 
Kurs   ishining   maqsadi.   Ushbu   kurs   ishining   asosiy   maqsadi
Shermuhammad   Munisning   Firdavs   ul-iqbol   asarini   tarixiy   manba
sifatida   tahlil   qilish,   uning   mazmun-mohiyatini,   tarixiy   voqealarni
yoritishdagi   uslubini   hamda   XIX   asr   boshlaridagi   Xiva   xonligi   tarixini
o‘rganishdagi o‘rnini ilmiy asosda ochib berishdan iboratdir. 
Kurs ishining v azifalari.  Kurs ishining vazifasi qilib quyidagilar 
belgilab olindi: 
-Shermuhammad Munisning Firdavs ul -iqbol va boshqa tarixiy asarlari 
tavsiflash -Firdavs ul -iqbol asari manba sifatida oʻrganilishi 
-Firdavs ul -iqbol asarida diplomatik aloqalarga doir maʼlumotlar tavsifi 
-Qoʻngʻiroqlar davrida ijtimoiy hayotning manbada yoritilishi. 
Kabi ishlar vazifa qilib olindi bu ishlar orqali Shermuhammad Munisning
Firdavs ul-iqbol asari va uning tarixiy ahamiyati batafsil yoritib berish 
vazifa qilindi. 
O’rganilish darajasi.   Shermuhammad Munisning Firdavs ul-iqbol
asari  haqida   tadqiqotlar   olib   borgan   olimlar.   Jumladan:     M  Abdullaev 2 ,
SH Rizayev 3 , A Murodov 4 , A Sodiqov 5 , I Toshmuhammadov 6 , O Mansur 7 ,
N.   Qodirov 8 ,   A.   Tursunov 9 ,     S.   Usmonov 10 ,   Sh.   Raximov 11   Kabi
tatqiqotchilar tomonidan tatqiq etib o‘rganilgan. 
2  Abdullaev, M. O‘zbekiston tarixi va madaniyati: tarixiy manbalar va adabiy meros. Tashkent: 
O‘zbekiston Fanklar Akadimiysi, 2002. 
3  Rizayev, Sh.Xorazm tarixining yirik manbalari: Firdavs ul-iqbol va uning tarixiy ahamiyati. Xiva, 
2010. 
4  Murodov, A.Shermuhammad Munis va uning tarixshunoslik an’anasi. Tashkent: O‘zbekiston
Respublikasi Matbuot va axborot agentligi, 2008. 
5  Sodiqov, H.Xiva xonligi va uning tarixiy yodgorliklari. Tashkent: Sharq, 2015. 
6  Toshmuhammadov, I. Firdavs ul-iqbol asarida tarixshunoslik va badiiyat. Xiva: Xorazm davlat 
universiteti, 2012. 
7  Mansur, O.Firdavs ul-iqbol asari va uning tarixiy ahamiyati. Tashkent: O‘zbekiston Fanklar 
Akadimiysi, 1998.  8  Qodirov, N.Shermuhammad Munis va uning davri. Tashkent: Yangi avlod, 
2003. 
9  Tursunov, A.Shermuhammad Munis va o‘zbek adabiyotining rivojlanishidagi roli. Tashkent: 
Fan, 2010  10  Usmonov, S.Xorazmning o‘rta asr tarixidan manbalar: Shermuhammad Munis. 
Bukhara: Buxoro universiteti, 2006.  11  Raximov, Sh. Tarixiy manbalar va o‘zbek tarixshunosligi. Tashkent: O‘zbekiston Respublikasi 
Maorif va Fan Vazirligi, 2009. 
4  Kurs   ishining   t ark ibiy   t uzilishi :   Mazkur   kurs   ishi   kirish   qismi,
ikkita bob, to’rtta paragraf, xulosa, foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati va
umumiy 35 betdan tashkil topgan. 
5  I. BOB. SHERMUHA MMAD MUN ISN IN G HA Y OTI  VA  ILMIY
FA OLIY A TI. 
1.1. Shermuhammad Munisning Firdav s ul -iqbol v a boshqa t arixiy
asarlari t av sifi . 
Shermuhammad Avazbiy o‘g‘li Munis – XIX asrning I yarmi o‘zbek
adabiyotining   peshqadam,   rahnamo   vakillaridan   biridir.   1778   yili   Xiva
yaqinidagi Qiyot qishlog‘ida dunyoga kelib, vabo tufayli atigi 51 yoshida
hayotdan ketgan bu buyuk iste’dod sohibi ulkan meros qoldirdi. Uning
zabardast   shoir,   iste’dodli   muarrix,   xattot   sifatida   yaratgan   asarlari
o‘tmish   merosimizning   yorqin   sahifalarini   tashkil   etadi.   Shoirning
«Munis ul-ushshoq» devonida o‘n ikki ming misraga yaqin she’r mavjud.
«Firdavs ul-iqbol» nomli asari o‘rta asr tarixnavisligining Sharafiddin Ali
Yazdiy,   Alisher   Navoiy,   Bobur,   Abulg‘oziy   asarlaridagi   eng   yaxshi
an’analarini o‘zida mujassam etgan. Uning xattot sifatida kitobat qilgan
asarlari,   tarjimalari,   ma’rifiy-pedagogik   asarlarining   ahamiyati   ham
katta.   U,   ayniqsa,   badiiy   ijodi   bilan   XIX   asrga   kelib   ko‘tarilish
jarayonidagi   Xorazm   adabiy   muhitiga   ravnaq,   salohiyat   bag‘ishlagan
siymodir 12 . 
Munis va Sharq mumtoz she’riyati. Munisning iste’dodli shoir 
sifatida shakllanishi va kamol topishida she’riyat mulkining sultoni 
Alisher Navoiyning ta’siri katta bo‘lgan. Munis Navoiy ijodining 
Xorazmdagi eng kuchli muxlislaridan va targ‘ibotchilaridandir. U 
Navoiyni o‘ziga adabiy ta’lim yo‘lida ustoz, pir deb bilgan. Jumladan, 
shoir faxriya tarzidagi «Manga» radifli g‘azalida quyidagi mazmunda 
bayt keltiradi: 
Qilsa hosid daxli bejo so‘z aro yo‘qtur g‘amim, 
Kim bu ta’nida Navoiy ruhi homiydur manga. 
Mazkur   baytda   shoir   o‘z   she’riga   nisbatan   hasadgo‘ylarning
tanqidlariga   parvo   qilmasligini,   chunki   Navoiy   ruhi   uning   ma’naviy
homiysi   ekanini   ifodalaydi.   U   ruboiylarining   birini   maxsus   Navoiyni
ta’riflashga   bag‘ishlagan   bo‘lib,   bu   ruboiyda   Navoiy   so‘z   iqlimidagi
jahongirlarga o‘xshatiladi. Munisning Navoiy va  12  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 134. 
6  uning   ijodiga   muhabbati   qanchalik   kuchli   bo‘lganligini   «Munis   ul-
ushshoq»dagi   ko‘pgina   she’rlarning   qiyosiy   tahlili   orqali   anglab   olish
mumkin.   Navoiyning   mashhur   orifona   va   oshiqona   g‘azallariga
ergashib   yozgan   g‘azallari,   tazminlari   buning   yaqqol   isbotidir.
Muxammaslari   buning   uchun   yaxshi   material   bera   oladi.   Munis   ancha
g‘azallarida   Navoiydan   aynan   baytlar   olib,   ularni   o‘z   she’rlari   tarkibida
tazmin   sifatida   keltirib,   shu   misra   va   baytlar   darajasida   badihalar
yaratishga   erishadi.   Nazirai   benazir   g‘azallar,   muxammas   va   qasidalar
yaratishga muvaffaq bo‘ladi. 
Masalan, Munis Navoiyning «Hiloliya» qasidasidagi: 
Ey qoshing mehrobi tarh aylab yangi oy hay’atin, 
Vaqf ango qilmish maloyik xayli naqdi toatin 
matla’ baytini keltirib, so‘ng unga javob ayta olish shoiming balog‘ati 
mezonidir, deydi va shu bayt izidan borib, unga mos tushuvchi «Iyd» 
qasidasini yarata olganligidan faxrlanadi. Munis tomonidan Navoiyning 
elga juda mashhur bo‘lib ketgan: «Tun oqshom keldi kulbam sori ul 
gulrux shitob aylab» misrasi bilan boshlanuvchi g‘azaliga yozgan etti 
bandli tazmin muxammasi, shu g‘azalga boshqa shoirlar tomonidan 
yozilgan o‘nlarcha tazmin muxammaslarning eng nodir namunasidir. 
Bunda Munis Navoiy g‘azalining ichki strukturasiga, poetik 
ohangdorligiga xalal yetkazmaydigan holda uni voqeaband asar 
darajasiga yetkazadi, lirik qahramonga xos kechinmalarni yangi go‘zal 
lavhalar evaziga boyitadi 13 . 
Xullas,   Munis   ijodida   ustod   Navoiy   ta’siri   yaqqol   ko‘zga   tashlanib
turadi.   Bundan,   albatta,   Munis   she’riyati   boshqa   daryolardan
bahramand   bo‘lmagan   ekan   degan   xulosa   chiqmaydi.   Zero,   u   adabiy
ta’limi   juda   keng   bir   ijodkor   siymo   sifatida   ko‘zga   tashlanadi.   Bunga
uning   «Mango»   radifli   g‘azalida   nomlari   faxr   bilan   zikr   etilgan   buyuk
shoirlar   shohiddir.   Shu   ma’noda,   Munis   ta’sirlangan,   ma’naviy-estetik
madad   olgan   adabiy   chashmaga   Navoiy   ijodiyoti   ta’siridan   tashqari
yana ikki irmoqni qo‘shish to‘g‘ri bo‘lardi.  13  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 134. 
7  Bulardan   biri   —   Nizomiy,   Xusrav,   Ansoriy,   Hofiz,   Attor,   Firdavsiy,
Xoqoniy,   Anvariy,   Sa’diy,   Jomiy,   Iroqiy,   Bedil   nomlari   bilan   bog‘liq   fors-
tojik   klassik   adabiyoti,   ikkinchisi   —   shirinzabon   Muhammad   Fuzuliy   va
uning   lirikasidir.   U   Fuzuliyning   «Kerakmasmu   sanga»,
«Etdigumdandur» g‘azallariga muxammaslar ham bog‘lagan. Munis ul-
ushshoq devoni. Munis adabiy merosi muallif tomonidan 1815 yili tartib
berilgan, keyinchalik to‘ldirilib, tahrir etilib «Munis ul-ushshoq» nomida
bizgacha yetib kelgan devonda jamlangan 14 . 
Bu   devonda   mumtoz   she’riyatimizda   mavjud   qariyb   barcha
an’anaviy janrlardagi she’rlar keltiriladi. Tabiiyki, unda g‘azallar yetakchi
o‘rin   tutadi.   Shu   devonga   yozilgan   muallif   debochasida   Munis   unga
kiritilgan  she’rlarning janr tarkibi haqida so‘z ochib, quyidagilarni qayd
etib qoldirgan: «...Har nav’ she’r ila orasta va har zarif nazm bila pirasta
boidi.   Andog‘kim,   g‘arro   qasidalar,   dilkusho   g‘azallar,   fasohatoyin
tarkib-bandlar,   latofat   taz’yin   (ziynat   topgan)   qit’alar,   sharif   musaddas
va muxammaslar, latif ruboiy va muammolar, shirin masnaviy va rangin
tuyug‘lar   va   g‘ayra   ham   taxminan   olti   ming   baytdir.   Aksar   g‘azal   va
ruboiylarkim   majoz   yo‘sinda   ishq   va   husni   zohiriy   sifatida   voqe’   erdi.
«Munis ul-ushshoq»g‘a mavsum bo’ldi». 
Munis   devonida   Navoiy   va   Boburdan   so‘ng   juda   kam   yaratilgan
muammo   she’r   namunalari   ham   bor.   Agar   «Munis   ul-ushshoq»dagi
she’rlar haqida XX asrning 50-yillaridan boshlab marhum olimlardan N.
Mallayev,   V.   Abdullayev,   M.   Yunusov   tadqiqotlar   (nomzodlik
dissertatsiyasi,   adabiy   portret   va   ilmiy   ocherk)   yaratgan   bo‘lsalar,   90-
yillari yosh olim Nusratulla Jumaxo‘ja «Munis g‘azaliyoti» (1991) nomida
shoir   she’rlaridagi   badiiy   mahorat   xususida   risola   yaratdi.   «Munis   ul-
ushshoq»   1957   yili   devon   sifatida,   1980   yili   esa,   ancha   to‘ldirilib
«Saylanma»   tarzida   chop   etildi.   Nomidan   ham   ma’lum   bo‘layotirki,
«Saylanma»ga   kiritilmay   qolgan   she’rlar   (hamdlar,   na’tlar,   qasidalar)
hali ancha 15 .  14  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 135. 
15  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 136. 
8  «Saylanma»ning joriy nashridan asosan g‘azallar, to‘rtta qasida, 38
ruboiy,   8   tuyuq,   2   mustazod,   Navoiy   g‘azallariga   yozilgan   6,   Fuzuliy
g‘azallariga   yozilgan   2,   Andalib   g‘azaliga   yozilgan   1   muxammas,   2
musaddas,   5   qit’a,   «Chilim»   so‘zi   yashiringan   g‘azal-chiston   hamda
«Savodi   ta’lim»   manzumasi   o‘rin   olgan.   Asar   oxirida   tushunilishi   qiyin
arabcha-forscha  so‘zlarning alifbo  tartibidagi lug‘ati berilgan  (341–364-
betlar). 
«Saylanma»ga   xorazmlik   olim   va   shoir   Yunus   Yusupov   kirish   so‘z
yozgan,   noshirlik   qilgan.   Mohiyatini,   muallifning   estetik   maqsadini
ifodalaydi.   «Munis»   so‘zi   do‘st,   ulfat,   hamdam;   «ushshoq»   so‘zi
sevishganlar, oshiqlar ma’nolarini 
anglatadi. Ma’lum bo‘ladiki, «Munis ul-
ushshoq» lirik she’rlar
sevishganlarning   qalb   kechinmalari,   dard-alamlari,   orzu-umidlari,   visol
shodliklari va hijron iztiroblarini aks ettiradi. Shoir o‘z devoni va undan
joy   olgan   she’rlarning   dunyoviy   hamda   ilohiy   ishq   ahli   bilan   hamdam
bo‘lishini uning nomlanishida ramziy tarzda ifodalaydi. 
«Munis ul-ushshoq»dagi oshiqona, orifona, didaktik g‘azallar shoir
ijodidagi   an’anaviy   xususiyatlarni   namoyon   etsa,   hasbi   hollilik,
ijtimoiylik va tanqidiylik mazmuniga ega she’rlar uning davr tashvishlari
bilan   hamnafas   ekanligini,   asarlari   davriy   hodisa   ham   ekanligini
namoyon   etadi.   Keyingilari   Munis   ijodiyotiga   xos   yangiliklar   sanaladi.
Bunday   she’rlarda   shoir   o‘z   davrining   ilg‘or,   ma’rifatparvar   arbobi
sifatida   gavdalanadi.   Fuqaroparvar,   diyonatli,   vatanparvar   siymo,
mazlumlarga   achinuvchi,   zolimlarga   nafrat   ifodalovchi   adolatpesha
hakam sifatida ko‘rinadi 16 . 
Munis g‘azaliyoti shoir davri hayotining muhim tomonlarini 
ifodalashi bilan muhimdir. Uning ko‘plab g‘azallari an’anaviy mavzu va 
uslubda yozilganligiga qaramay, muayyan bir ma’noda shoir hasbi holi, 
taqdir-qismati, zamondosh fuqaro ahli ahvolotini ham aks ettiradi. 
Hatto ayrim g‘azallarini shoir tarjimai holi, dard-alamlari tasviriga 
bag‘ishlangan monolog xarakteridagi avtobiografik g‘azallar desa  16  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 137. 
9  ham bo‘ladi. U motamsaro bir g‘azalida «Andog‘kim, ota va ona va ini 
mani bekas ibtilosig‘a sazovor va motamkashlik balosig‘a giriftor qildi», 
deydi: 
Nasibim g‘am uza g‘am bo‘ldi charxi gardondin, 
Musibat uzra musibat etushdi davrondin 
deb nola chekadi shoir «Munis ul-ushshoq» devoniga yozilgan 
debochada. Bunday oilaviy fojia kechinmalaridan tashqari, u 
g‘azallarida nochor fuqaro ahvoli, tirikchiligi mavzulariga ham murojaat 
etadi, ularni dard bilan qalamga oladi:  Ne nat’ya berur adab, ne 
nazarga kirar nasab, 
Bas erur bu zamonda bisoting aro bo‘lsa qaro siymu zaring. 
Deya nola qiladi shoir. Munis ma’rifatparvar ijodkor sifatida o‘sha
zamonda   ilm-fazl   ahllari,   shu   jumladan,   shoirlarning
qadrsizlanganligini,   ularning   qismati   nihoyatda   og‘ir   kechayotganligini
tasvirlar   ekan,   o‘zining   shoh   asarlari   sanalmish   «Shuaro»,   «She’r»,
«So‘z» radifli g‘azallarida bunday baxtiqarolikning sababchisi jamiyatda
hukm surayotgan tengsizlik, jaholat ahli deb biladi. 
Yutubon bu zamonda qon
shuaro, 
Nazm etar gavhari fig‘on
shuaro...
Yuz xushomad bila gadolig‘ 
yetib, 
Topa olmas emakka non 
shuaro...
Dardmandu jafokash elga 
qilur, 
Nazm ila dardini bayon 
shuaro 17 .
Uning adolatli, muruvvatli hukmdorlar haqidagi sotsial 
qarashlarida ham navoiyona gumanistik qarashlar yotadi. U zamona 
hukmdorlariga murojaat yetib, ulardan ulusga, muhtojlarga nisbatan  shafqat, g‘amxo‘rlik talab qiladi. Aks holda, oqibati yomon bo‘lishini 
ogohlantiradi. Munisning ixcham bir masnaviy she’rida biz shunday 
baytlarni o‘qiymiz: 
Sabot istasang yurt bunyodig‘a, 
Adolat bila et ulus dodig‘a.
Adolat o‘ldi el osoyishi,
17  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 138. 
10  El osoyishi — mulk oroyishi.
Qayu mulkkim shohi 
odildurur, 
Anga barcha el ko‘ngli 
moyildurur.
Ma’lumki, g‘azalshunos olimlarimiz o‘zbek g‘azaliyotining ko‘p asrli
tajribalarini   chuqur   o‘rganishib,   uni   kompozitsion   jihatdan   parokanda,
yakpora,   voqeaband   hamda   musalsal   tuzilishga   ega   g‘azallar   sifatida
tekshirishni   tavsiya   qiladilar.   Ayniqsa,   Mavlono   Lutfiy,   she’riyat
mulkining   sultoni   Navoiy   va   ularning   nihoyatda   iste’dodli   davomchisi
Bobur ijodida yakpora g‘azallar yaratishga e’tibor kuchaydi 18 . 
Chunki   yakpora   g‘azallarda   muayyan   mavzuni   izchil   yoritish,
matladagi   fikrni   g‘azal   oxiriga   qadar   poyama-poya   davom   ettirish,
chuqurlashtirib   borish,   shu   yo‘l   bilan   g‘azalni   Mazmun   va   poetik   shakl
jihatidan   yaxlit   qilish   nazarda   tutiladi.   Shermuhammad   Munis
g‘azallarining   ko‘pchiligini   yakpora   g‘azallar   tashkil   etadi.   Uning
davrning   ijtimoiy   masalalari   tasviriga   bag‘ishlangan   turkum
g‘azallarining   deyarli   barchasi   shunday   kompozitsiyaga   ega.   Bu   hol
shoirga   zamonadagi   nosozliklarning   ancha   real   manzaralarini   chizish
imkoniyatlarini   ochadi.   Uning   «Yutubon   bu   zamonda   qon   shuaro»,
«She’r   ul   tig‘i   dudamdurkim,   jahonni   fath   etar»,   «Sabot   istasang   mulk
bunyodig‘a»,   «Xos   o‘lub   joh   ahlig‘acha   in’omi   sohib   tojlar»,   «Bu   zamon
ichra   aziz   el   ne   ajab   xor   o‘lub...»,   «Ro‘za   bisyor   meni   tang   etmish»
misralari   bilan   boshlanadigan   yakpora   g‘azallarda   chuqur   sotsial
mazmun bor. 
Munisning: 
Shukrilillahkim, tushumg‘a kirdi jonon bu kecha, 
Aylanib komim bila garduni gardon bu kecha 
matla’li 9 baytdan iborat ishqiy g‘azali esa voqeaband g‘azalarning 
o‘ziga xos namunasidir. G‘azal shoirning tushida ko‘rgan voqeasi, 
mahbub bilan uchrashuvi, u bilan muloqoti, xushbaxtligi voqeasi 
tasviridan iborat. Tush epizodi shoir uchun tasvir vositasi bo‘lib xizmat  qilgan.Quyidagi g‘azal esa tadrij san’ati asosida yuzaga keltirilgan 
musalsal kompozitsiyali g‘azaldir. Tadrij usuli qo‘llangan g‘azallarda aks 
18  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 139. 
11  ettirilayotgan kechinma, fikr, manzara misra va baytlar aro daraja-ma-
daraja rivojlantirilib boriladi. Bu san’atning noyob namunalari Navoiy 
g‘azaliyotida yuksak mahorat bilan namoyish qilingan. Munis Navoiy 
maktabiga xos shu usulda ham go‘zal, original g‘azallar ijod etgan. U 
Navoiyning: 
Yordin ayru ko‘ngul mulkedurur sultoni yo‘q, 
Mulkkim, sultoni yo‘q, jismedururkim joni yo‘q 
matla’li mashhur g‘azali ta’sirida shunday musalsal g‘azal yaratgan: 
Bu ne hijron shomi erdikim, oning poyoni yo‘q, 
Vasl subhining tulu‘ etmak dame imkoni yo‘q.
Yorsiz xayli torojlar solg‘on ko‘ngul, 
G‘oyiyo bir kisravaredurkim, oning sultoni 
yo‘q.
Gulshani komim hazon o‘lmish sarosar ayla kim. 
Bargi ham yo‘qtur demaykim, bir guli xandoni yo‘q. 
Zavqi diydoru jamoli shohidu tavfiqa ishq, 
Naq ko‘ngulkim, onda yo‘qtur, paykaredur joni 
yo‘q 19 . 
Shermuhammad Munis bir qancha zavqli tuyuqlar ham yaratib, 
o‘zi yangidan kashf etgan tajnis (omonim) so‘zlardan qofiyalar tuzgan. 
Munis tuyuqlari ichida ungacha o‘tgan shoirlar tomonidan qofiya 
sifatida ishlatilmagan ko‘pma’noli so‘zlar tajnisli qofiyalar bo‘lib keladi: 
Muniso, to‘kmay yigirma yetti yosh, 
Vah, yigirma yetti uzra yetti yosh.
Yosh kibi mashg‘ulliq qilmoq 
nedur, 
Har qachonkim suhbatingga etti
yosh.
Mani vasling yo‘lig‘a bir yondur, 
Dushmanim g‘am о‘tig‘a bir 
yondur, 
Rahm ushshoq aro bu  xastag‘akim, 
Bir tarafdur alar, bu bir yondur.
19  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 140. 
12  Uning ruboiylari ichida ham inson qalbini junbushga keltiruvchi nozik 
ruhiy-psixologik lavhalar beriladi. Quyidagi ruboiyni Munisga nihoyatda 
aziz bo‘lgan inson bilan vidolashuv haqidagi marsiya deyish mumkin: 
Ey do‘st, tani zorim aro jonim eding, 
Iqlimi muhabbat uza sultonim eding, 
Xush keldingu jonimda nishiman qilding, 
Xush borki, base aziz mehmonim eding.
U   o‘sha   davr   Xorazm   shoirlari   ijodida   kam   uchrovchi   chiston   janrida
ham   asarlar   yozgan.   Shunday   chistonlaridan   biri   «Chilim»   so‘zi
yashiringan   chiston-g‘azaldir.   Unda   nashavandlikning,   chilim
chekishning o‘ta zarari, shariatda «harom» deb e’lon qilinganligi aytilib,
odamlar   ayniqsa   yoshlar   bu   falokatdan   uzoqda   bo‘lishlari
ogohlantiriladi.Xiva   xonlari   saroyiga   yaqin   bo‘lgan,   rasmiy   xizmatlarni
ado   etgan   Munis   va   Ogahiy   qasidada   ham   shuhrat   taratdi.   Munis
qo‘lyozma devonining boshlang‘ich qismlarini qasidalar tashkil etadi 20 .
Munis   eltuzarxonning   buyrug‘i   bilan   yozilajak   bu   asarning
muqaddimasi   va   Xorazmning   1813   yilgacha   bo‘lgan   tarixini   yorituvchi
boblarini yozishga   ulgurgan.   U vabo  kasali  bilan  1829  yili  bevaqt   vafot
etgach,   asarni   uning   jiyani   Ogahiy   davom   ettirgan.   Demak,   asarning
mualliflari ikkita — Munis va Ogahiy. Munis «Firdavs ul-iqbol»da qadim
zamonlardan   1806   yilgacha   bo‘lgan   voqealarni   yoritishda   ungacha
yozilgan   tarixga   doir   asarlardan,   jumladan,   Abulg‘oziyyning   «Shajarayi
turk»   va   «Shajarayi   tarokima»   asarlaridan   foydalangan.   Xorazmning
1806   yildan   1813   yilgacha   bo‘lgan   tarixini   esa,   o‘zi   materiallar   yig‘ib
yozgan.   Asarning   ayniqsa   shu   qismlari   Xorazmda   ro‘y   bergan   tarixiy
voqea-hodisalarning   badiiylashgan   bayonidir.   Unda   o‘zbeklar,
turkmanlar   va   qoraqalpoqlar   hayotiga,   tarixiga   oid   juda   ko‘p   va   aniq
faktlar mavjud. 
Biroq   Munisning   tarixchi   sifatidagi   dunyoqarashi   cheklangan
bo‘lib,   u   eski   traditsiyalarni   buzmaslikka   harakat   qiladi.   Hukmron
tabaqa   vakillarini,   xon   va   uning   yaqinlarini   ba’zan   maqtab,   ularning
turkmanlar va qoraqalpoqlarga qarshi  20  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 141. 
13  yurishlarini   xospo‘shlashga,   oqlashga   intiladi.   Yovmut   va
chovdurlarining   Xiva   hukmronlari   zulmiga   qarshi   g‘alayonlarini
qoralaydi. Bunday o‘rinlarga tanqidiy munosabatda bo‘lmog‘imiz kerak.
Biroq,   bulardan   qat’i   nazar,   asarning   turli   sahifalarida   Vafoiy,   Roqim,
Ravnaq, Kiromiy, Abulg‘oziy kabi shoir, mudarris, tarixchilarning adabiy
portreti   shtrixlari,   ular   haqidagi   qiziqarli   Naqllar,   xotiralar   keltiriladi.
Asarda   ko‘pdan-ko‘p   she’riy   parchalar,   ruboiylar,   masnaviylar,   qit’alar,
fardlar, tarix she’rlar beriladi. Bundan tashqari, kitobda o‘sha zamonda
bino qilingan imoratlar, masjidu madrasalar ham qayd etiladi 21 . 
Ularning qachon, kim tomonidan va nima maqsadda qurilganligi 
bayon qilinadi. Masalan, Muhammad Amin Inoq davrida qad ko‘targan 
«Madrasai Inoqiya» to‘g‘risida Munis, jumladan, quyidagilarni yozadi: 
«Ul jumladan ‘Madrasai Inoqiya’ durki ma’mani ulamo va maskani 
fuzalodur». Masnaviy:  Aning har hujrasi jannat uyidur, 
Demay jannat uyi, rahmat uyidur. 
Bo‘lib fayzj azaldin 
bemadoro, 
Daru devoridin ilm 
oshkoro. 
Shunday   qilib,   «Firdavs   ul-iqbol»   faqat   tarixiy   voqea-hodisalarni
o‘rganishdagina   emas,   balki  o‘sha   zamondagi  adabiy-madaniy   muhitni
tekshirish  va  yoritishda  ham muhim manba  bo‘lib  xizmat  qiladi.  Munis
tarixchi,   tarjimon   sifatida   Temuriylar   davri   tarixchisi   Mirxondning   etti
daftardan   iborat   «Ravzat   us-safo»   asarining   uch   daftarini   tarjima
qilishga   ulgurgan.   Munis   olamdan   ko‘z   yumgach,   bu   asar   tarjimasini
ham   sadoqatli   jiyani   va   shogirdi   Ogahiy   oxiriga   etkazgan.
Shermuhammad   Munis   XIX   asrda   Xorazmda   ko‘tarilish   bosqichida
bo‘lgan   adabiy   hayotga   o‘zgacha   jon   bag‘ishladi.   Munisdan   keyin
yashab,   ijod   etgan   deyarli   hamma   xorazmli   ijodkorlar,   xattotlar,
muarrixlar,   tarjimonlar   uning   merosidan   bahra   toptilar,   ustozlik
mavqeini e’tirof etdilar.  Bular ichida, ayniqsa, Ogahiy, Komil Xorazmiy, Muhammad Yusuf 
Bayoniy ijodini Munis merosi bilan bog‘lovchi robitalar ko‘p. Ogahiy 
Munisning jiyani 
21  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 148. 
14  sifatida yoshligidan uning qo‘lida tarbiya va adabiy ta’lim oldi. Ogahiy 
Munis vafotidan keyin uning ko‘pqirrali faoliyatini davom ettirib, 
nihoyatda ko‘p va xub adabiy, tarixiy, tarjima asarlari yaratdi. Hatto u 
o‘z she’riy devoniga nom qo‘yishda ham amakisi, bevosita ustozi 
Munisga egashdi. Ogahiy she’riyatining mavzu va fikriy dunyosida, 
poetik obraz va badiiyatida, Navoiy qatorida, Munis she’riyatining ta’siri 
yaqqol sezilib turadi. Shunday yaqinlik Ogahiy zamondoshi Komil 
ijodida ham namoyon bo‘ladi. Ayniqsa, uning «Fuzalo» va «Juhalo» 
radifli ijtimoiy mazmuni chuqur g‘azallari Munisning ana shu nihdagi. 
G'azallarini eslatadi. Shu bois, Munis asarlari zamondoshlarimiz uchun 
ma’naviy-estetik oziq berib kelmoqda. Shoirning quyidagi faxriya 
baytlari bejiz aytilmagan, bashoratdek tuyuladi: 
To musaxxar ayladim so‘z birla ta’ni kishvarin, 
Shohmen, ey Munis, ahli donish va idrok aro 
Muniski, so‘z iqlimi anga bo‘ldi musaxxar, 
Surtarlar aning xoki rahiga shuaro ko‘z 22 . 
1.2 Firdav s ul -iqbol  asari manba sifat ida oʻrganilishi 
"Firdavs   ul-iqbol"   —   bu   asar   XIX   asr   Buxoro   amirligi   davrining
muhim   tarixiy   yodgorligidir.   Uni   Muhammad   Hakimxon   Toʻra   yozgan
boʻlib,   asar   Buxoro   amirligi,   xususan,   Amir   Nasrulloh   (1826–1860)
davrining   siyosiy,   ijtimoiy   va   harbiy   voqealarini   tasvirlaydi.   Amir
Nasrulloh   faoliyati:   Uning   siyosiy   yurishlari,   islohotlari,   raqiblariga
nisbatan   siyosati.   Ichki   ijtimoiy   holatlar:   Ulamolar,   amaldorlar,
savdogarlar va oddiy xalqning holati.  Geosiyosiy voqealar: Qoʻqon, Xiva
va   boshqa   xonliklar   bilan   munosabatlar.   Urush   va   harbiy   yurishlar:
Qoʻqon   xonligi   ustidagi   yurishlar   tasviri,   Buxoro   harbiy   kuchlari   va
strategiyasi. Bu jihatlari bilan u tarixiy voqealarni oʻrganishda birlamchi
manba hisoblanadi. 
Asar nafaqat tarixiy, balki adabiy-badiiy jihatdan ham qimmatli. 
Nasriy shaklda yozilgan, ammo unda sheʼriy parchalar, Qur’on oyatlari, 
hadislar, hikmatli  22  Rahmonqul ORZIBEKOV. 0‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. 0‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 150. 
15  soʻzlar   keltirilgan.   Uslubiy   jihatdan   rasmiy-saroy   tiliga   yaqin,   lekin
obrazlilik   va   tasviriylik   mavjud.   Yozuvchi   voqealarni   badiiy   bezaklar
bilan, oʻz shaxsiy nuqtayi nazaridan yoritadi, bu esa adabiy tahlil uchun
imkon   beradi.   Sharq   tarixiy-badiiy   anʼanalarini   davom   ettiradi   —
“Zafarnoma”,   “Boburnoma”   kabi   tarixiy   asarlar   bilan   muqoyasa   qilish
mumkin.   "Firdavs   ul-iqbol"   o‘zbek   adabiy   tilining   XIX   asrda   qanday
holatda   bo‘lganini   o‘rganishda   muhim   manbadir:   Lugʻaviy   boylik:
Arabcha   va   forscha   so‘zlar,   iboralar,   terminlar.   Sintaktik   qurilmalar:
O‘sha davr yozma tilining grammatik strukturasi. Stilistik xususiyatlar. 
  Rasmiy-uslubiy   til   bilan   badiiy   til   uyg‘unligi.   Bu   jihatdan,   u   til
tarixini o‘rganish uchun muhim yozma manbadir. "Firdavs ul-iqbol"dan
quyidagi   fanlar   foydalanadi.   Tarixshunoslik   –   faktlar,   voqealar   ketma-
ketligini   aniqlash.   Adabiyotshunoslik   –   uslub,   janr,   badiiy   tasvir
vositalarini tahlil qilish. Madaniyatshunoslik – Buxoro saroy madaniyati,
urf-odatlar,  marosimlar.   Islomshunoslik   –  diniy   istilohlar,   shariatga   oid
hukmlar va qarashlar. 
Muhammad Rizo Ogahiy XIX asrda hukmrolik qilgan Xiva xonlari 
davri voqealariga bagʼishlangan besh badiiy-tarixiy asar yozdi: "Riyozu-
d-davla", "Zubdatu-t-tavorix","Jomeʼu-lvoqeoti sultoniy","Gulshani 
davlat" hamda "Shohidu-l-iqbol" asarlari shular jumlasidandir. Ogahiy 
ayni tarixnvislik asar yozish tajribasini dastlab amakisi va ustozi 
Shermuhammad Munis yoza boshlagan "Firdavsu-l-iqbol"ni davom 
ettirib, badiiy-tarixiy nasrning mukammal namunasi sifatida yakunlash 
jarayonida oʼrgangan, deyish mumkin. Taxminan bir yarim asrdirki, 
"Firdavsu-liqbol" jahon miqyosida adabiyotshunos, matnshunos va 
tarixshunos olimlar eʼtiborini tortib keladi. Garchi 2010 yili O‘zbek 
matnshunoslari tarafidan asarning tabdili chop etilgan bo‘lsada ammo, 
bu asarning bugungi kundagi ahammiyati hali to‘laligicha 
o‘rganilmagan 23 . 
Yevropada «Firdavsu-l-iqbol» mualliflari Munis va Ogahiy haqidagi 
birinchi ma’lumotni Herman Vamberi bergan 24 .  23  Rashid Zohidov. "Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning dolzarb muammolari". Toshkent
2022. B 241.  24  Vamberi A. Puteshestvie po Sredney Azii Spb.,1865. 
16  Biroq   uning   ma’lumotlari   biroz   chalkash   ekanini   Yu.Bregel
ko‘rsatadi.  H.Vamberi 1863-yili  Xivaga  kelganda  Munis  vafot  etgan  edi.
Ogahiy   ham   Vamberi   bilan   uchrashmagani   aniq.   H.Vamberi
Xivaliklardan olingan ma’lumotlarni yig‘ib, Munisga nisbat berilgan juda
bir zaif sherni nemischa tarjimasi bilan keltirgan 25 . 
Mazkur axborotida H.Vamberi Munis va Ogahiy tarixiy asarlaridan
xabardor   ekanini   bildirib,   yaqin   kelajakda   ularning   adabiy   merosidan
namunalar   tarjima   etishni   rejalashtirayotganini   aytgan.   Keyingi
ma’lumot Aleksandr Kunga tegishli.1873-yili Xiva xoni saroyining talon-
tarojida   ishtirok   etgan   A.Kun   (asli   kelib   chiqishi   nemis,   O‘rta   Osiyoda
Iskandar   to‘ra   nomi   bilan   o‘zini   tanishtirishni   xush   ko‘rgan
sharqshunos)   300   jild   qo‘lyozma   kitoblar   orasida   Munis   va   Ogahiy
kitoblarini ham olgan. 
U zudlik bilan «Туркестанские ведомости» da shu haqida axborot
berib,   Munis   asarining   oxirgi   bobi   mazmuni   va   Ogahiy   asarlari   haqida
ma’lumot   bergan.   5-dekabr  1873-yili  A.Kun  Rossiya  jug‘rofiy  jamiyatida
ham   ma’ruza   qilib,   Munis   va   Ogahiyning   xronikalari   xaqida   ma’lumot
bergani ma’lum 26 . 
N.I.Veselo
vskiy «Очерк историко-
географическ сведений в
Хивинском   ханстве   с   древых   времен   до   настоящего»   asarida   (Cпб.,
1877)   A.Kun   ma’lumotidan   foydalanib,   Munis   va   Ogahiy   asarlari   bilan
tanisha   olmadi,   chunki   ular   hali   ham   A.Kunning   qo‘lida   bo‘lgan   edi.
Lekin N.I.Veselovskiy A.Amirxanyantsga yozgan xatida Munis va Ogahiy
tomonidan   yozilgan   asarlarga   «   unchalik   ahamiyatga   ega   emas»   deb
baho bergan 27 . 
H.H.Hovart (H.H.Howort) ham 1880-yili o‘z asarida A.Kun 
Ixtiyoridagi Xiva solnomalarini eslatib o‘tgan 28 . 
Xon   saroyidan   olingan   300   jild   qo‘lyozmalarning   ba’zilari
Peterburgdagi   Osiyo   muzeyiga   berildi.   Biroq   A.Kun   o‘z   vafotigacha
(1888-yili)   Munis   va   Ogahiy   asarlarini   o‘zida   saqlagan.   1890-yili   uning
vorislari kitoblarni Osiyo muzeyiga  25  Kun A. Zametki o Xivinskom xanstve  Turkestanskie vedomosti. 1873. -№40.-C.158. 
26  Rashid Zohidov. "Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning dolzarb muammolari". Toshkent
2022. B 241.  27  Munirov Q. Munis, Ogahiy va Bayoniyning tarixiy asarlari. – B. 58. 
28  Howort H.H. History of the Mongols from the 9th to the 19th century. Pt.II/2. London.1880. – P. 
961. 
17  sotishadi. G. Zaleman esa A.Kun kolleksiyasini tavsiflaganida Munis va 
Ogahiy asarlari haqida ham ma’lumot beradi 29 . 
Shu vaqtning o‘zida pastor A. Amirxanyants «Firdavs ul-iqbol» 
asarini o‘rganib, mufassal tavsifini bergan. Uning bu tavsifi «Записки 
пастора Авр. 
Амирханянца об «Истории Хивы» asari hozir Sankt- Peterburgda 
saqlanadi 30 . 
Ruhoniy   Avraam   Amirxanyants   «Firdavs   ul-iqbol»   asariga   juda
professional   tarixchi   va   manbashunos   sifatida   baho   berib,   quyidagi
xulosalarni  bergan  (Q.Munirov tarjimasida  beriladi):  - Munis Abulg‘oziy
Bahodirxonning   tarixiy   asarlarini   davom   ettirgan;   -   U   Abulg‘oziy   o‘z
asarida   maqsadiga   muvofiq   kelmagani   bois   tushirib   qoldirilgan
voqealarni   to‘ldiradi.Munisning   asarida   biz   Abulg‘oziyxon   hukmronlik
qilgan   davrdan   ilgarigi   hamda   u   xonlik   qilgan   davrda   bo‘lgan,lekin
Abulg‘oziyxon   tomonidan   keltirilmagan   voqealar   haqidagi
ma’lumotlarni   uchratamiz;   -   Xorazmda   katta   mansabga   ega   bo‘lgan
kishilarning   hayoti   haqida   ma’lumot   beradi;   -   Qumli   sahrolar,   Orol
dengizi,   Amudaryoning   dastlabki   oqimi   va   Hojimxon   xonlik   qilgan
davrda   uning   o‘zgarishi   haqida   qiziq   geografik   ma’lumotlar
keltiriladi.Shuningdek,   Shohobod   arig‘i,   Bandi   sulton   haqida   ham
ma’lumotlar   mavjud;   -   Asardagi   ma’lumotlar   faktlar   asosida   yozilgan
bo‘lib,aniq xronologik tartibga ega; - Muallif o‘z asarini yozishda og‘zaki
va   yozma   materiallarni   diqqat   bilan   to‘plangan;   -   Asar   sof   klassik   ilmiy
tilda   yozilgan;   -   Kitobda   keltirilgan   voqealar   bir-biri   bilan   yaxshi
bog‘langan 31 . 
A.Amirxanyants   o‘z   davrining   mashhur   sharqshunoslari
prof.Berezin,baron   Demezon,akademik   Fren   va   Ilminskiylarni  chig‘atoy
tilida   yozilgan   manbalarni   bostirishda,   qo‘llarida   shunday   bir
mukammal   qo‘lyozma   asar   bo‘lsa   edi,o‘zlarini   baxtli   xisoblagan   bo‘lur
edilar» deb xulosa qilgan. Munis va Ogahiy asarlarini V.V. Bartold ham
jiddiy   o‘rgangan   va   «Munisshunoslikka»   asos   solgan.Akademik   V.V.
Bartold   barcha   asarlarida   Xiva   yilnomalaridan   etarli   darajada foydalanib,ularga   yuqori   baho   beradi.   U   hatto   1914-1917   yillari
davomida «Firdavs ul-iqbol» asari 
29  Salemann G.Das Asiatische Museum im yahre 1890. Nebst Nachtrdgen // Milanges asiathiques. 
Vol. X. St.Pbg., 1894.-P. 274-280. 
30  Munirov Q . Munis, Ogahiy va Bayoniyning tarixiy asarlari.-B. 60-61. 
31  Zapiski pastora Avr.Amirxanyansa ob // Rossiya FA Sharq qo‘lyozmalari instituti ( SanktPeterburg) 
arxivi. 
Razryad III. Opis 2. - № 34. – C.14-15 
18  matnini ham tahrir etib nashrga tayyorlagani ma’lum.V.V. Bartold 1929-
yili esa uning chop etilishi yaqinligi haqida xabar ham beradi 32 . 
Biroq   uning   rejalari   amalga   oshirilmaganidan   xabarimiz   bor.
Keyinchalik   P.P.Ivanov,   A.L.Borovkov,   Z.Aksakov,   Ya.   G‘ulomov,
Q.Munirov   Munis   va   Ogahiy   asarlaridan   o‘z   tadqiqotlarida   keng
foydalanganlar.   Turkiyalik   olimlar   Nesip   Asim 33   (1909)   va   Abdulqodir
Inan   (1933)   sobiq   ittifoqdagi   Munis   va   uning   asari   haqida   ishlardan
bexabar holda maqolalar yozganlar 34 . 
«Firdavs   ul-iqbol»   asaridan   parchalar   1969-yili   Qozog‘istonda
nashr   etilgan   «Материалы   по   истории   казахских   ханств   XV-XVIII
веков» (Almati,1969) kitobiga (tarjimon N.N.Mingulov) ham kirgan (560-
567   betlar).   Mazkur   asar   manbashunosligida   Q.   Munirovning   asarlari
hamda   «Firdavs   ul-iqbol»   ning   ilmiytanqidiy   mantnini   tayyorlab,   ingliz
tilida   izohlar va  ko‘rsatkichlari  bilan  chop etgan  Yu.   Bregelning xizmati
beqiyosdir.   Biroq  shuni  ham  afsus  bilan   ta’kidlash   kerakki,   «Firdavs  ul-
iqbol» o‘zbek tiliga to‘liq chop etilmagan.Shu asarning asl egasi bo‘lgan
o‘zbekistonlik   tarixchilar,   mutaxassislar   va   keng   kitobxonlar   ommasi
haligacha undan foydalanish imkoniyatidan mahrum. Munis va Ogahiy
tomonidan   bitilgan   «Firdavs   ul-iqbol»   asarining   to‘qqizta   nusxasi
mavjud 35 . 
bo‘lib, bu nusxalar,asosan, Rossiya FA Sharq qo‘lyozmalari instituti 
(sobiq Rossiya FA Sharqshunoslik instituti Spb.bo‘limi) da 571ª (590⁰), E6 
VIII, raqmlar ostida,O‘zbekiston FA Sharqshunoslik instituti fondida 
5364/1, 821/1, 9979,5071, 7422, 275/1 raqamlari ostida hamda 
Xelsinkida saqlanadi. Asarning Sankt-Peterburgda saqlanadigan 
nusxalaridan 571 (590⁰) raqamdagisi mahalliy O‘rta Osiyo kog‘oziga 
qora siyohida nasta’liq xatida ko‘chirilgan. Sarlavhalar esa qizil siyohda 
yozilgan. Nusxa Munis va Ogahiyning avtografidir 36 . 
Qavomuddin   Munirovning   esa   mazkur   nusxa   mualliflar   dasxati
emas,balki   bir   necha   kotiblar   tomonidan   ko‘chirilgan   degan   taxmini
xató   xulosadir.   Nusxaning   ochiq   qolgan   varaqlari   ko‘p
(269ª⁶,270ª⁶,290ª⁶,291ª,439ª⁶,440ª⁶,442ªvaraqlar). 442  32  Rashid Zohidov. "Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning dolzarb muammolari". Toshkent
2022. B 242.  33  Necip `Asim.  Turk Dernegi. Vo1 1. No2. Istanbul. 1328/1910. – P.68-71, No3.-P.81-85.
34   Rashid   Zohidov.   "Adabiy   Manbashunoslik   va   matnshunoslikning   dolzarb   muammolari".
Toshkent 2022. B 242.   35   Rashid Zohidov. "Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning dolzarb
muammolari". Toshkent 2022. B 243.  36  Shir Muhammad Mirab Munis and Myhammad Riza Agahi.
Firdavs al- Iqbal:History of Khorezm. Introduction. 
19  varaqning ⁶- betidan boshlab Munis vafotidan so‘ng, Ogahiy tomonidan
yozilgan   qismi   boshlanadi.   Nusxa   namlikdan   zarar   ko‘rgan.   Asarda
xoshiyalar   ko‘p   ko‘zga   tashlanadi.Ushbu   nusxa   613   varaqdan   iborat.
O‘lchovi 14,5x24,5 см 37 . 
Mazkur   fondda   saqlanayotgan   E6-   VIII   (590⁰)   raqamidagi   ikkinchi
nusxa   xati   qora   siyoh   bilan   O‘rta   Osiyo   qog‘oziga   ko‘chirilgan,
sarlavhalari   qizil   siyohda   bo‘lib,   matn   ham   qizil   ramka   ichiga   olingan.
Asarni   ko‘chiruvhi   esa   Mullo   Nur   Niyoz   xalifa   ibn   mulla
Muhammadniyoz xatib bo‘lib, u bu nusxani 1856-57-yillarda ko‘chirgan.
Nusxa   yaxshi   saqlangan   bo‘lsa   ham,   uning   150   ta   varag‘i   namda
qolganligi seziladi. Asarning hajmi 263 varaq, o‘lchovi 27x48 см 38 . 
O‘zbekiston  FA Sharqshunoslik  institutida saqlanayotgan  «Firdavs
ul-iqbol»   asarining   nusxalari   esa   quyidagi   kodikologik   xususiyatlarga
ega. 5364/1 raqamli nusxa nasta’liq xatida,qora siyoh bilan ko‘chirilgan.
Asar   boblari   va   ba’zi   ajratilgan   so‘zlar   qizil   siyohda   ko‘chirilgan.
Muqovasi charmdan ishlangan bo‘lib, bu Xorazm muqovasozligiga xos.
Nusxa   Mulla   Muhammadrizo   ibn   Muhammadkarim   devon   tomonidan
27-sentabr   1904-yilda   Muhammad   Rahimxon   II   Feruz   buyrug‘iga   ko‘ra
ko‘chirilgan 39 .  37  Dmitrieva L.V., Muginov A.M., Muratov S.N. Opisanie tyurkskix rukopisey Instituta narodov Azii I.-
C.106-  38  Dmitrieva L.V., Muginov A.M., Muratov S.N. Opisanie tyurkskix rukopisey Instituta narodov
Azii I.-C.106-108  39  Rashid Zohidov. "Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning dolzarb 
muammolari". Toshkent 2022. B 243. 
20  II.BOB.  SHERMUHA MMA D MUN ISN IN G FIRDA VS UL -IQBOL
A SA RIDA  X IVA  X ON LIGI  IJ TIMOIY  VA  SIY OSIY  HA Y OTIN IN G AKS
ETTIRILISHI  
2.1. Firdav s ul -iqbol asarida diplomat ik  aloqalarga doir 
maʼlumot lar t av sifi  
"Firdavs   ul-iqbol"   asari   XIX   asrda   Shermuhammad   Munis   va
Muhammad   Rizo   Ogahiy   tomonidan   yozilgan   tarixiy   asar   bo‘lib,   "Baxt
saodat   jannati"   degan   ma'noni   anglatadi.   1805-yil   o'rtalarida   Xiva   xoni
Eltuzarxon Munisga o‘z sulolasi tarixini yozishni buyuradi va u bu asarni
"Firdavs ul-iqbol" deb nomlaydi. Bu asarda qadim zamonlardan boshlab
1825-yilgacha   bo‘lgan   Xorazmda   sodir   bo‘lgan   tarixiy   voqealar   bayon
etilgan.   Munis   bu   asarni   Sharq   tarixchilarining   an'analariga   muvofiq
xamd va na'tda boshlagan. So‘ngra o‘z hayoti va asarning yozilish tarixi
haqida   qisqacha   ma'lumot   berib,   bevosita   Xorazm   tarixini   yozishni
boshlagan.   Ammo,   Munis   bu   asarni   tamomlashga   ulgurolmay,   vafot
etadi. 
U qadimgi davrlardan boshlab, Muhammad Rahimxon I 
hukmronligining yettinchi yili ya'ni 1812-yil martgacha bo‘lgan 
voqealarni bayon etishga ulgurgan xolos. "Firdavs ul-iqbol" asarini 
shogirdi va jiyani Ogahiy davom ettiradi. U 1812-yildan boshlab 
Xorazmda sodir bo‘lgan voqealarni yozishni boshlagan. Munis va 
Ogahiyning „Firdavs ul-iqbol“ asari uzoq davrni qamrab olgan boʻlib, 
Markaziy Osiyo, ayniqsa, Xiva xonligi tarixini oʻrganishda qimmatli 
manbadir. Asarda Xorazmning qadimiy davri bilan bir qatorda, Xiva 
xonligining 1825-yilgacha boʻlgan siyosiy tarixi bayon etilgan, toj-taxt, 
boylik uchun olib borilgan kurashlar va shuningdek, Xiva xonlarining 
qoʻshni turkman va qoraqalpoq xalqlari bilan boʻlgan munosabatlari 
haqida ham koʻplab maʼlumotlar keltirilgan 40 . 
Asar   muqaddima,   5   bob   va   xotimadan   iborat.   1-bobda   Odam
Atodan   to   Nuh   paygʻambar   avlodigacha   boʻlgan   haftanoma   hodisalar
yoritilgan.   2-bobda   Yofasdan   Qoʻngʻirot   shoʻbasigacha   boʻlgan   moʻgʻul hukmdorlari   davri   xususida   fikr   yuritilgan.   3-bobda   Kurlos   avlodiga
mansub podshohlar davrida sodir boʻlgan 
40 Munirov.Q Xorazmda tarixnavislik. Toshkent. G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti.
2002. B 89. 
21  voqealar   toʻgʻrisida   yozilgan.   4-bobda   Eltuzarxonning   ota-bobolari
xayoti   tasvirlangan.   5-bobda   Eltuzarxonning   tugʻilishidan   bu   asarning
yozilib   tamom   boʻlishiga   qadar   boʻlgan   voqealar   xususida   qalam
tebratilgan.   Xotima  esa  olimlar,   avliyo,   amir,   bek,   shoir,   hunarmandlar
xaqida   maʼlumotlarni   oʻz   ichiga   oladi.   "Firdavs   ul-iqbol"   asarining   tarix
ilmidagi   ahamiyati   shundaki,   unda   Xorazmning   qadimgi   davridan
boshlab,   Muhammad   Rahimxon   I   (1806–1825-yil)   davrigacha   bo‘lgan
voqealar   xronologik   ketma-ketlikda   aks   ettirilgan.   Munis   qadim
zamonlardan   boshlab,   Abulg‘oziyxon   davrigacha   Xorazmda   bo‘lgan
voqealarni   bayon   etarkan,   Abulg‘oziyxon   davrida   Xiva   va   Buxoro
xonliklarining o‘zaro munosabatlariga ham to‘xtalib o‘tgan. Shuningdek
asarda   XVIII   va   XIX   asrning   birinchi   choragi,   ya'ni   qo‘ng‘irotlar   sulolasi
vakillarining   Muhammad   Amin   inoq   (1755–1790),   Avaz   inoq   (1790–
1804),   Eltuzarxon   (1804–1806)   va   Muhammad  Rahimxon   I   (1806–1825)
larning   Xorazmda   hukmronlik   qilgan   yillaridagi   tarixiy   voqealar   davri
bayon   etilgan   va   ijtimoiy,   iqtisodiy   hayotiga   doir   ayrim   ma'lumotlar
berilgan.   Munis   avvalboshida   asarni   "Iqbolnoma"   deb   nolamoqchi
bo‘lgan 41 . 
Keyin uni "Firdavs ul-iqbol"ga almashtiradi. Bu haqida asarda u: 
"Har taqdir bila bu muxtasar shurig‘a homai ibtido surildi, chun bahori 
iqboli sohibqironi bila Firdavsdek ziynat topib erdi, binoan alayh 
(shunga ko‘ra) "Firdavs ul-iqbol"g‘a mavsum bo‘ldi" degan edi. Asarda 
Muhammad Amin inoq, Avaz inoq va Eltuzarxon davrlaridagi asosiy 
voqealar alohida nomlanish bilan qat'iy xronologik ketma-ketlikda 
berilgan. Muhammad Rahimxon davri esa uning julusidan boshlanadi 
va asarning yarmidan ko‘prog‘ini tashkil etadi. 
"Firdavs ul-iqbol" ning Ogahiy yozgan qismidagi she’riy matnlar 
mavzusiga ko‘ra quyidagicha: 
1.asarning yozilish sababi; 
2.xon va a'yonlar vasfi; 
3.bunyodkorlik ishlari tavsifi;  4.harbiy mojarolar tavsifi; 
5.shikor – ov tavsifi; 
41
22  6.to‘y, sport va xalq o‘yinlari talqini. 
“Firdavs   ul-iqbol”   asari   badiiy-tarixiy   jihatdan   Ogahiy   uchun   katta
tajriba   maktabi   bo‘lgan.   Bu   asarni   yozish   jarayonida   orttirilgan   tajriba
keyinchalik   shu   turdagi   asarlarni   yozishda   qo‘l   kelgan.   Munis   asarning
uchinchi   bobida   turli   xil   asarga   —   “Zafarnoma”   Muqaddimasiga,
“Zafarnoma”ga,   “Mirsod   al-ibod”ga,   bir   marta   “Tarixi   olamaroyi
Abbosiy”ga   murojaat   qilgan   va   ikki   joyda   Hasan   Rumluning   “Ahsan   at-
tavorix”ini   tilga   olgan.   “Firdavs   ul-iqbol”   asarini   tarjima   qilishni
amerikalik   Yuriy   Bregel   Moskva   1972-yilda   tarjima   qilishni   boshlagan.
1999-yilda mazkur asarning ingliz tilidagi tarjimasi nashr etildi 42 . 
Asarning  tili   arabiy   va   forsiy   iboralarga   boy   bo‘lganligi   uchun   uni
tarjima   qilish   oson   kechmagan.   Amerika   olimi   Y.   Bregel   umrining
chorak   asrini   “Firdavs   ul-iqbol”   asarini   tadqiq   qilishga   bag‘ishlagan.
“Firdavs   ul-iqbol”ning   to‘qqizta   qo‘lyozma   nusxasi   mavjud   bo‘lib,
ulardan   ikkitasi   Rossiya   Fanlar   akademiyasi   Sankt-Peterburg   Sharq
qo‘lyozmalari   institutida,   oltitasi   O‘zbekiston   Fanlar   akademiyasi
Sharqshunoslik   instituti   xazinasida,   yana   bir   nusxasi   esa   Xelsinkida
saqlanmoqda.   Xulosa   qilib   shuni   aytish   mumkinki,   "Firdavs   ul-iqbol"
asari Munis va Ogahiy qalamiga mansub, badiiy-estetik jihatdan muhim
manba   hisoblanadi.   Bu   asarda   nafaqat   Xorazm   tarixi,   balki   Markaziy
Osiyoning   ham   qadimgi   davrlardan   1825-yilgacha   bo‘lgan   tarixi   bayon
ettirilgan 43 . 
2.2. Qoʻngʻirot lar dav rida ijt imoiy  hay ot ning manbada 
y orit ilishi. 
Oʻzbekiston   tarixida   Qoʻngʻirotlar   davri   muhim   oʻrin   tutadi.
Qoʻngʻirotlar   qadimiy   turkiy   qabilalardan   biri   boʻlib,   ular   9–13-asrlarda
Movarounnahr,   Xorazm   va   Dashti   Qipchoq   hududlarida   siyosiy   va
ijtimoiy   jarayonlarda   faol   ishtirok   etganlar.   Ularning   hayoti   haqida
bizga   tarixiy   yozma   manbalar,   arxeologik   topilmalar   va   og‘zaki   ijod
namunalaridan   ma’lumotlar   yetib   kelgan.   Xususan,   Rashiduddin
Fazlullohning   “Jome'   at-tavorix”   asari,   Abulgʻozi   Bahodirxonning “Shajarai   turk”   va   “Shajarai   tarokima”   nomli   asarlari   Qoʻngʻirotlar
hayotini chuqur 
42
43 Munirov.Q Xorazmda tarixnavislik. Toshkent. G‘afur G‘ulom nomidagi adabiyot va san’at nashriyoti.
2002. B 91. 
23  yoritgan   manbalardandir.   Qoʻngʻirotlar   davridagi   jamiyat   murakkab
ijtimoiy tuzilishga ega edi. Asosiy ijtimoiy birliklar urugʻ va qabilalardan
iborat   boʻlib,   har   bir   urugʻ   ichida   aniq   ierarxiya   mavjud   edi.   Urugʻ
boshliqlari   oqsoqollar   jamiyatda   katta   hurmatga   ega   boʻlgan.   Ayniqsa,
siyosiy hayotda o‘zining mustahkam o‘rniga ega bo‘lgan zodagonlar va
harbiy   sarkardalar   alohida   tabaqani   tashkil   etgan.   Chingizxon   onasi
Hoʻelun xotunning Qoʻngʻirot qabilasidan bo‘lishi, bu urugʻning imperiya
ichida   alohida   nufuzga   ega   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   “Jome'   at-tavorix”
asarida   bu   holat   aniq   bayon   qilinadi   va   Qoʻngʻirotlar   Chingizxonning
eng ishonchli ittifoqchilaridan biri sifatida tilga olinadi 44 . 
Qoʻngʻirotlar   asosan   yarim   koʻchmanchi   va   koʻchmanchi   turmush
tarzida   yashagan.   Ularning   asosiy   mehnat   faoliyati   quyidagilardan
iborat   edi.   Chorvachilik   bu   asosiy   xo‘jalik   sohasidir.   Qoʻngʻirotlar   qoʻy,
sigir,   ot,   tuya   kabi   chorva   hayvonlarini   boqish   bilan   shugʻullangan.
Ayniqsa,   otlar   ularga   nafaqat   iqtisodiy,   balki   harbiy   maqsadlarda   ham
xizmat   qilgan.   Dehqonchilik     suv   manbalari   yaqinida   joylashgan
hududlarda   sugʻorma   dehqonchilik   rivojlangan.   Arpa,   bugʻdoy,   tariq
kabi   ekinlar   yetishtirilgan.   Hunarmandchilik   kulolchilik,   temirchilik,
charmdan   buyumlar   tayyorlash   va   to‘qimachilik   sohalari   rivojlangan.
Arxeologik   qazilmalar   davomida   Xorazm   va   Zarafshon   vodiysi
hududlarida   Qoʻngʻirotlarga   oid   bo‘lgan   kulolchilik   mahsulotlari
topilgan. 
Qoʻngʻirotlarning diniy e’tiqodlari tarix davomida o‘zgarib borgan. 
Ilk davrlarda ular Tengrizm va shamanizmga e’tiqod qilganlar. Osmon 
xudosi Tengriga sigʻinish, tabiat hodisalariga e’tiqod qilish keng 
tarqalgan. Ruhlar bilan muloqot qiluvchi shamanlar jamiyatda muhim 
rol o‘ynagan. Keyinchalik, ayniqsa 10–13-asrlarda, bu hududlarga islom 
dini kirib keladi. Islom dini Qoʻngʻirotlar orasida asta-sekin tarqala 
boshlaydi 45 . 
Bu   o‘zgarish   ijtimoiy   hayotda   ham   sezilarli   iz   qoldirgan   —   urf-
odatlar,   oilaviy   marosimlar   va   dafn   marosimlari   islomiy   andozalarga moslasha   boshlagan.   Qoʻngʻirotlar   jamiyatida   ayollar   nisbatan   yuqori
mavqega ega bo‘lgan. Xususan, 
44 Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning dolzarb muammolari". Toshkent 2022. B 245.  45
24  Hoʻelun   xotun   misolida   ko‘rish   mumkinki,   ayollar   nafaqat   oilaviy,   balki
siyosiy   hayotda   ham   faol   ishtirok   etganlar.   Ayollar   oilani   boshqarish,
farzand   tarbiyasi,   hatto   ba’zan   el-yurt   taqdirini   hal   qilishda   ham
qatnashgan.   Oilaviy   munosabatlarda   koʻp   hollarda   siyosiy   manfaatlar
ustuvor   bo‘lgan.   Urugʻlararo   ittifoqlar   ko‘pincha   nikohlar   orqali
mustahkamlangan.   Bu   holat   “Shajarai   turk”da   keng   yoritilgan.
Qoʻngʻirotlar   ogʻzaki   ijodga   boy   bo‘lgan   xalqdir.   Ularning   madaniy
merosi   quyidagilar   bilan   boyitilgan.   Dostonlar   –   qahramonlik   eposlari,
o‘tgan   ajdodlar   haqida   afsonalar.   Masalan,   “Alpamish”   dostoni   ilk
ko‘rinishlaridan   biri   shu   davrga   taalluqlidir.   Marosimlar   –   to‘y,   dafn,
bahoriy   bayramlar   (Navro‘z),   urug‘   bayramlari.   Bular   xalqning
qadriyatlari va birlikni mustahkamlash vositasi bo‘lgan. Qo‘shiq va raqs
– xalqning quvonchli va qayg‘uli lahzalarini ifodalagan san’at shakllari 46 .
Qoʻngʻirotlar keng geografik hududda yashagan qabilalardan 
bo‘lgan. 
Ularning asosiy yashash hududlari: 
• Xorazm vohasi 
• Dashti Qipchoq (Qozog‘iston dashtlari) 
• Movarounnahr 
• Sharqiy Turkiston 
Hududiy farqlarga ko‘ra ijtimoiy hayotda ham ayrim tafovutlar 
mavjud bo‘lgan. Masalan, Xorazmda dehqonchilik ancha rivojlangan 
bo‘lsa, Dashti Qipchoqda chorvachilik ustuvor bo‘lgan. Shu bois jamiyat 
ichidagi mehnat taqsimoti, ijtimoiy rollar va hattoki urf-odatlarda ham 
farq kuzatilgan. Xorazmda joylashgan Qoʻngʻirotlar arab-islam 
madaniyatining ta’siri ostida ko‘proq islomiylashgan bo‘lsa, shimoliy 
hududlarda yashaganlar orasida an’anaviy tengrizm va shamanizm 
elementlari uzoqroq saqlanib qolgan. Qoʻngʻirotlar faqatgina madaniy 
va ijtimoiy hayot emas, balki siyosiy tizimda ham faol qatnashganlar. 
Moʻgʻullar imperiyasi tuzilishida Qoʻngʻirot zodagonlari muhim 
lavozimlarda xizmat qilgan. Masalan: 
• Ulug‘ no‘yonlar, ya’ni harbiy sarkardalar,  46
25  • Amaldorlar, ya’ni mintaqaviy boshqaruvchilar, 
• Soliq yig‘uvchilar va vakillar imperiya miqyosida iqtisodiy faoliyatni 
boshqarishda qatnashgan. 
Ular siyosiy tizimda o‘z o‘rnini mustahkamlagach, bu mavqeni avloddan-
avlodga meros qilib o‘tkazish amaliyotini yo‘lga qo‘ygan. Bu jarayon 
keyinchalik o‘zbek xonliklarining shakllanishida Qoʻngʻirotlar rolini 
oshirgan. Qoʻngʻirotlar faqat o‘z davridagi ijtimoiy hayotda emas, balki 
keyingi tarixiy bosqichlarda ham muhim o‘rin tutganlar. Jumladan: 
• Xiva xonligi (18–19-asrlar) da Qoʻngʻirot urug‘i siyosiy hokimiyatni 
qo‘lga  kiritgan va xonlikni boshqargan. Bu davrda “Qoʻngʻirotlar 
sulolasi” deb  ataluvchi hukmdorlar kelib chiqqan. 
• Ularning boshqaruvi davrida savdo-sotiq, yer egaligi, dehqonchilik va
soliq   tizimi   ancha   tartibga   solingan.   Bu   esa   ularning   uzoq   tarixiy
tajribaga ega ekanligidan dalolat beradi 47 . 
Bu   jarayon   ijtimoiy  hayotdagi  qatlamlarning shakllanishiga,  sinfiy
tafovutlar   va   tabaqaviy   tuzilmalarning   rivojlanishiga   olib   kelgan.   Shu
orqali   Qoʻngʻirotlar   o‘z   davrining   har   tomonlama   rivojlangan
jamiyatlaridan biriga aylangan. Qoʻngʻirotlar haqida ma'lumot beruvchi
tarixiy   manbalar   bugungi   kunda   nafaqat   tarixiy   faktlarni   bilish,   balki
xalqimizning   madaniy,   ijtimoiy   va   mafkuraviy   taraqqiyotini   anglashda
ham katta ahamiyatga ega. 
1.Rashiduddin   Fazlulloh   “Jome’   at-tavorix”   —   Bu   manbada
Qoʻngʻirotlarning   mo‘g‘ul   imperiyasi   davridagi   siyosiy-ijtimoiy   o‘rni,
urug‘   ichidagi   munosabatlar,   Chingizxon   bilan   aloqalari   haqida
muhim ma’lumotlar berilgan. 
2.Abulgʻozi   Bahodirxon   “Shajarai   turk”   va   “Shajarai   tarokima”   —
Urugʻlarning kelib chiqishi, oila institutlari, diniy e’tiqodlar va axloqiy
qadriyatlar haqida yozilgan. 
3.Arxeologik tadqiqotlar — Qoʻngʻirotlar yashagan hududlarda topilgan 
qadimiy buyumlar, qabr toshlari, qurollar va uy-joylar ularning real 
hayotini ochib beradi.  47
26  4.Xalq og‘zaki ijodi — dostonlar, afsonalar, maqollar va urf-odatlar 
orqali ular  haqida qimmatli ma’lumotlar saqlanib qolgan. 
Qoʻngʻirotlar   davrida   ijtimoiy   hayot   turli   jihatlari   bilan   ajralib   turadi.
Urugʻchilik   asosidagi   jamiyat,   chorvachilik   va   dehqonchilikka
asoslangan   iqtisodiyot,   diniy   e’tiqodlar   va   marosimlar,   ayollarning   faol
o‘rni,   shuningdek   siyosiy   hayotdagi   ishtirok   ularning   jamiyatini   boy   va
murakkab   qilgan.   Tarixiy   manbalar   bu   haqda   keng   va   ishonchli
ma’lumotlar   beradi.   Qoʻngʻirotlarning   ijtimoiy   tajribasi   va   qadriyatlari
o‘zbek xalqining shakllanishida muhim omil bo‘lgan 48 . 
48  Rahmonqul ORZIBEKOV. O‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. O‘zbekiston Yozuvchilar uyushmasi 
Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 2006. B 152.  27  X ULOSA  
Shermuhammad Munis – 19-asr Xorazm tarixida porlagan yirik 
ziyolilardan biri bo‘lib, o‘zining boy adabiy, ilmiy va tarixiy merosi bilan 
ajralib turadi. U nafaqat o‘z davrining yetuk tarixchisi, balki nozik didli 
shoir, tarjimon va ma’naviyat fidoyisi sifatida ham tanilgan. Uning ilmiy 
faoliyati asosan tarixiy voqealarni aniq, puxta va xolis bayon etish, 
xalqning o‘zlik anglashini mustahkamlash, o‘z zamonasining siyosiy-
iqtisodiy muammolariga ilmiy yondashuv orqali yechimlar topishga 
qaratilgan edi. Shermuhammad Munis o‘zining mashhur asari — 
“Firdavs ul-iqbol” orqali Xiva xonligining siyosiy va ijtimoiy hayotini 
yoritib, o‘z davri tarixini zamondosh guvoh sifatida tasvirlagan. Bu asar 
va uning boshqa tarixiy-adabiy merosi orqali Munis nafaqat 
tarixshunoslikni rivojlantirgan, balki o‘zbek adabiy tilining 
sayqallanishiga, ilmiy tafakkur taraqqiyotiga katta hissa qo‘shgan. 
Uning hayoti va ijodi o‘zbek tarixiy-falsafiy tafakkurining eng muhim 
poydevorlaridan biridir va hozirgi kunda ham chuqur ilmiy o‘rganishga 
munosib ob’yektdir. 
Shermuhammad   Munis   —   Xorazm   vohasida   yashab   ijod   qilgan
yirik tarixchi, shoir va davlat arbobi sifatida o‘z davrining ijtimoiy-siyosiy
manzarasini   chuqur   yoritgan   ma’rifatparvar   ziyolilardan   biridir.   Uning
“Firdavs ul-iqbol” asari hamda boshqa tarixiy-tarjimai holga oid yozgan
asarlari   o‘zining   uslubiy   mukammalligi,   tarixiy   voqealarga   yondashuvi
va   ilmiy   aniqligi   bilan   ajralib   turadi.   Bu   asarlar   orqali   nafaqat   Xiva
xonligining   siyosiy   tarixi,   balki   xalqning   hayoti,   urf-odatlari   va   ijtimoiy
qatlamlararo   munosabatlari   haqida   qimmatli   ma’lumotlar   olish
mumkin.   Shermuhammad   Munisning   tarixga   bo‘lgan   yondashuvi   o‘z
davrida   ilmiy   tarixshunoslik   an’analarini   mustahkamlashga   xizmat
qilgan. 
“Firdavs ul-iqbol” asari — O‘zbekiston tarixshunosligida o‘ziga xos
va   noyob   manba   hisoblanadi.   Ushbu   asar   nafaqat   siyosiy   voqealar
bayoni,   balki   tarixiy   tafakkurning   shakllanishi,   o‘sha   davrdagi boshqaruv tizimi va xalq bilan hokimiyat orasidagi aloqalarning yozma
ifodasidir.   Manba   sifatida   “Firdavs   ul-iqbol”   tarixchilarga   Xiva   xonligi
davridagi   voqealarni   xronologik   va   tahliliy   jihatdan   o‘rganishda,
diplomatik, harbiy va ma’muriy tuzilmalarni anglashda asosiy 
28  vositalardan   biridir.   Asarning   ilmiy   qiymati   shundaki,   u   zamonasining
voqeliklarini   bevosita   guvoh   sifatida   qayd   etgan   bo‘lib,   tarixiy
haqiqatlarga yaqin yondashuvni ta’minlaydi. 
“Firdavs ul-iqbol” asarida Xiva xonligining qo‘shni davlatlar, 
jumladan, Buxoro amirligi, Qozon xonligi, Eron va Rossiya imperiyasi 
bilan olib borgan diplomatik munosabatlari batafsil tasvirlab berilgan. 
Ushbu manba orqali xonlikning tashqi siyosati, elchilik munosabatlari, 
siyosiy ittifoqlar va qarama-qarshiliklar haqida chuqur ma’lumotlar olish
mumkin. Asarda elchilar yuborilishi, sovg‘a-salomlar, diplomatik nutqlar
va yozishmalar madaniyati yuksak saviyada qayd etilgan bo‘lib, bu 
tarixiy davrdagi xalqaro munosabatlar tasvirining boy manbasi sifatida 
xizmat qiladi. Natijada, asar diplomatika va siyosiy tarixni o‘rganishda 
nodir manba sifatida o‘z ahamiyatini saqlab qolmoqda. 
Qoʻngʻirotlar davrida ijtimoiy hayot haqida berilgan ma’lumotlar 
tarixiy manbalarda chuqur aks etgan bo‘lib, bu qabila vakillarining 
jamiyatdagi o‘rni, urf-odatlari, iqtisodiy faoliyati va diniy qarashlarini 
o‘rganish imkonini beradi. Jumladan, “Shajarai turk”, “Jome’ at-tavorix” 
va “Firdavs ul-iqbol” kabi asarlar Qoʻngʻirotlar turmush tarzini, 
ayollarning mavqei, harbiy-siyosiy tuzilmani, shuningdek, xalq orasidagi
ijtimoiy munosabatlarni aniq va ishonchli ma’lumotlar asosida yoritadi. 
Manbalardagi bu kabi tafsilotlar Qoʻngʻirotlar tarixini ilmiy asosda 
o‘rganish, ularning Oʻzbek davlatchiligi tarixidagi rolini baholash uchun 
muhim asos bo‘lib xizmat qiladi. 
Shermuhammad   Munis   va   uning   asarlari   —   xususan   “Firdavs   ul-
iqbol” — nafaqat Xiva xonligining tarixiy taraqqiyotini yorituvchi muhim
yozma   manba,   balki   butun   Markaziy   Osiyo   tarixiy-huquqiy
tafakkurining   bebaho   durdonalaridan   biridir.   Munisning   tarixiy
tafakkurga   bo‘lgan   yondashuvi,   voqealarga   ilmiy-nazariy   asosda   baho
berishi,   o‘z   davrining   ijtimoiy-siyosiy   va   madaniy   hayotini   chuqur   aks
ettirishi   uning   ijodini   hozirgi   kunda   ham   dolzarb   qiladi.   “Firdavs   ul-
iqbol”   asarining   o‘rganilishi   orqali   nafaqat   tarixiy   voqealar,   balki   Xiva
xonligining   diplomatik   aloqalari,   ichki   siyosiy   tizimi,   xalq   hayoti   va jamiyat   qatlamlari   haqidagi   muhim   tafsilotlarga   ega   bo‘lish   mumkin.
Ayniqsa, Qoʻngʻirotlar davridagi ijtimoiy tuzilma, 
29  urf-odatlar,   ayollar   mavqei,   hamda   iqtisodiy   faoliyatning   manba
asosida   yoritilishi,   bizga   bu   davrning   chinakam   tarixiy   manzarasini
ko‘rsatadi.   Shermuhammad   Munisning   tarixiy   merosi   va   “Firdavs   ul-
iqbol”   asari   —   o‘zbek   tarixshunosligi,   adabiyoti   va   madaniyatining
bebaho   boyligidir.   Ularni   o‘rganish   orqali   yosh   avlod   tarixiy   xotirani
asrash,   milliy   qadriyatlarni   anglash   va   o‘z   o‘tmishidan   faxrlanish
imkoniga   ega   bo‘ladi.   Bu   asarlar   xalqning   tarixiy   o‘zligini   tiklash   va
davlatchilik tafakkurini mustahkamlashda hal qiluvchi ahamiyatga ega.  30  FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R 
I. Prizedent  asarlari, farmoy ishlar v a huquqiy  – normat iv  
hujjat lar. 
1.  Karimov I.A. Tarixiy xotirasiz kelajak yo’q. -T.7. -T.: O’zbekiston, 
1998.  456-bet. 
II. Manbalar v a huquqiy  mey oriy  
hujjat lar  1.Munirov Q. Munis, Ogahiy va Bayoniyning 
tarixiy asarlari.
2.Zapiski pastora Avr.Amirxanyansa ob // Rossiya FA Sharq 
qo‘lyozmalari  instituti ( SanktPeterburg) arxivi. Razryad III. Opis 2.
- № 34.
III. O’zbek  t ilidagi adabiy ot lar. 
1.Abdullaev, M. O‘zbekiston tarixi va madaniyati: tarixiy manbalar va 
adabiy  meros. Tashkent: O‘zbekiston Fanklar Akadimiysi, 2002. 
2.Rizayev, Sh. Xorazm tarixining yirik manbalari: Firdavs ul-iqbol va 
uning tarixiy  ahamiyati. Xiva, 2010. 
3.Murodov, A. Shermuhammad Munis va uning tarixshunoslik an’anasi. 
Tashkent:  O‘zbekiston Respublikasi Matbuot va axborot agentligi, 
2008. 
4.Sodiqov, H. Xiva xonligi va uning tarixiy yodgorliklari. Tashkent: Sharq,
2015. 5.Toshmuhammadov, I. Firdavs ul-iqbol asarida tarixshunoslik va 
badiiyat. Xiva:  Xorazm davlat universiteti, 2012. 
6.Mansur, O. Firdavs ul-iqbol asari va uning tarixiy ahamiyati. Tashkent: 
O‘zbekiston Fanklar Akadimiysi, 1998. 
7.Qodirov, N. Shermuhammad Munis va uning davri. Tashkent: Yangi 
avlod,  2003. 
8.Tursunov, A. Shermuhammad Munis va o‘zbek adabiyotining 
rivojlanishidagi  roli. Tashkent: Fan, 2010. 
9.Usmonov, S. Xorazmning o‘rta asr tarixidan manbalar: 
Shermuhammad Munis.  Bukhara: Buxoro universiteti, 2006. 
10.Raximov, Sh. Tarixiy manbalar va o‘zbek tarixshunosligi. Tashkent: 
O‘zbekiston Respublikasi Maorif va Fan Vazirligi, 2009.  11.Rahmonqul ORZIBEKOV. O‘ZBEK ADABIYOTI TARIXI. O‘zbekiston 
Yozuvchilar uyushmasi Adabiyot jamg‘armasi nashriyoti., Toshkent 
2006. 
31  12. Rashid Zohidov. "Adabiy Manbashunoslik va matnshunoslikning 
dolzarb  muammolari". Toshkent 2022. 
13. Munirov.Q Xorazmda tarixnavislik. Toshkent. G‘afur G‘ulom 
nomidagi  adabiyot va san’at nashriyoti. 2002.
IV. X orijiy  t ilidagi adabiy ot lar 
1.Kun A. Zametki o Xivinskom xanstve // Turkestanskie vedomosti.
1873. - №40.-C.158.
2.Howort H.H. History of the Mongols from the 9th to the 19th 
century. Pt.II/2.  London.1880.
3.Salemann G.Das Asiatische Museum im yahre 1890. Nebst 
Nachtrdgen //  Milanges asiathiques. Vol. X. St.Pbg., 1894.
4.Necip `Asim.  Turk Dernegi. Vo1 1. No2. Istanbul. 1328/1910. 
5.Shir Muhammad Mirab Munis and Myhammad Riza Agahi. 
Firdavs al-  Iqbal:History of Khorezm. Introduction.
6.Dmitrieva L.V., Muginov A.M., Muratov S.N. Opisanie tyurkskix 
rukopisey  Instituta narodov Azii I.
VI. Int ernet  
say t lari  1.
2.
3.
32

MUNDARIJA

KIRISH

I. BOB. SHERMUHAMMAD MUNISNING HAYOTI VA ILMIY FAOLIYATI

1.1. Shermuhammad Munisning Firdavs ul -iqbol va boshqa tarixiy asarlari tavsifi

1.2 Firdavs ul -iqbol asari manba sifatida oʻrganilishi

II.BOB. SHERMUHAMMAD MUNISNING FIRDAVS UL -IQBOL ASARIDA XIVA XONLIGI IJTIMOIY VA SIYOSIY HAYOTINING AKS ETTIRILISHI

2.1. Firdavs ul -iqbol asarida diplomatik aloqalarga doir maʼlumotlar tavsifi

2.2. Qoʻngʻirotlar davrida ijtimoiy hayotning manbada yoritilishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR