“Tarixi Tabariy” tarixiy manba sifatida

MUNDARIJA
KIRISH ...................................................................................................................... 2
I.BOB. “TARIXI TABARIY” TARIXIY MANBA SIFATIDA TAHLILI ................ 4
I.1. Tabariyning hayoti va faoliyati ............................................................................ 4
I.2. “Tarixi Tabariy” asarining nusxalari va ularning o’rganilishi ............................. 9
II.BOB. “TARIXI TABARIY” O’RTA OSIYO TARIXI BO‘YICHA MUHIM 
MANBA SIFATIDA ................................................................................................ 13
II.1. “Tarixi Tabariy” asarida O’rta Osiyo tarixining yoritilishi .............................. 13
II.2.“Tarixi Tabariy”da tarixiy-geografik joy nomlari va shaxslar faoliyatining 
tahlili ........................................................................................................................ 21
XULOSA ................................................................................................................. 29
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI ............................................. 30
1 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi.   Abu   Ja’far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning
“Tarix   ar-Rusul   va’l-Muluk”   asari   o‘rta   asr   islom   tarixshunosligining   eng   muhim
yodgorliklaridan   biri   sifatida   tarixiy   tadqiqotlarda   alohida   ahamiyatga   ega.  Asar
islom olamining dastlabki davrlari, shuningdek, islomgacha bo‘lgan sivilizatsiyalar
tarixini   yorituvchi   noyob   manba   bo‘lib,   bugungi   kunda   ham   tarixshunoslik,
madaniyatshunoslik   va   diniy   tadqiqotlar   uchun   muhimdir.   Mavzuning   dolzarbligi
Tabariyning   universal   yondashuvi,   manbalar   xilma-xilligi   va   isnad   usuliga
asoslangan   metodologiyasini   o‘rganish   orqali   o‘rta   asr   tarixiy   manbalarining
ishonchliligi   va   ob’ektivligini   tahlil   qilishda   namoyon   bo‘ladi.   Shu   bilan   birga,
zamonaviy   tarixshunoslik   nuqtai   nazaridan   asarning   cheklovlarini   aniqlash   va
uning   ta’sirini   baholash   bugungi   global   tarixiy   diskursda   islom   tarixining   o‘rnini
tushunish   uchun   zarurdir.   Ushbu   mavzu  o‘zbek   olimlari   va  talabalari   uchun  o‘rta
asr   tarixshunosligini   o‘rganish,   milliy   va   xalqaro   tadqiqotlarda   faol   ishtirok   etish
imkonini beradi.
Mavzuning o ‘rganilishi.   Mazkur mavzu doirasida tadqiqotlar nisbatan kam
sanaladi.   Manbaning   O‘rta   Osiyoga   bog   ‘liq   qismlarini   V.I.Belyyev,   tomonidan
arab tilidan rus tiliga o‘girildi. A.B. Xolidov, O.G.Bolshakov, D.E. Bertels mazkur
manabi qayta tahrirlangan holda nashr etilgan 1
. Shuningdek, O‘zRFA tarix instituti
xodimlari va yirik olimlar jamoasi tomonidan mazkur manbaning muhim qismlari
tarjima qilingan 2
Kurs   ishining   maqsadi.   Kurs   ishining   maqsadi   “Tarixi   Tabariy”   asarining
tarixiy manba sifatida ahamiyatini, uning metodologiyasini, ishonchliligini va o‘rta
asr hamda zamonaviy tarixshunoslikka ta’sirini har tomonlama tahlil qilishdir. Shu
orqali asarning islom tarixi va jahon sivilizatsiyalari tadqiqotidagi o‘rni aniqlanadi,
uning   afzalliklari   va   cheklovlari   zamonaviy   manbashunoslik   nuqtai   nazaridan
baholanadi.
1
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   220
2
  O'zbekiston   tarixi   :   III   jild.   O   ‘zbekiston   tarixi   va   manbalari   (V-XI   asrlar)   /   Mas’ul   muharrirlar  A.Ahmedov,
O.Bo‘riyev. T.: O‘zbekiston, 2023. B 278
2 Kurs ishining vazifalari.  Kurs ishi quyidagi vazifalarni qamrab oladi: 
1. Asarning tarkibi va qamrovini o‘rganish: “Tarixi Tabariy” asarining 
tuzilishi, yoritilgan davrlar va mavzularni tahlil qilish, uning universal tarixiy 
yondashuvini aniqlash.
2. Manbalar va metodologiyani tahlil qilish: Tabariyning foydalangan 
manbalari, isnad usuli va ob’ektivlikka intilishi haqida ma’lumot to‘plash va 
ularning ishonchliligini baholash.
3. Tarixiy ahamiyatini aniqlash: Asarning islomning dastlabki davrlari, 
xalifalik va boshqa sivilizatsiyalar tarixini hujjatlashtirishdagi rolini ko‘rib chiqish.
4. Cheklovlarini tanqidiy baholash: Asardagi afsonaviy yoki diniy rivoyatlar,
stereotiplar va zamonaviy tarixshunoslik nuqtai nazaridan muammoli jihatlarni 
aniqlash.
5. Ta’sirini o‘rganish: “Tarixi Tabariy” asarining o‘rta asr muarrixlari va 
zamonaviy tadqiqotlarga ta’sirini tahlil qilish, uning bugungi tadqiqotlarda 
qo‘llanilishini baholash.
6. Xulosalar chiqarish: Asarning tarixiy manba sifatidagi o‘rni, afzalliklari 
va cheklovlari haqida umumiy xulosa tayyorlash va uni zamonaviy tarixshunoslik 
kontekstida joylashtirish.
Kurs ishining tarkibi.  Mazkur kurs ishi 2 ta bob 4 ta paragraf, kirish, xulosa 
va foydalanilgan adabiyotlardan iborat
3 I.BOB. “TARIXI TABARIY” TARIXIY MANBA SIFATIDA TAHLILI
I.1. Tabariyning hayoti va faoliyati
Tabariy   838—39-yillarning   qishida   Tabaristonning      Amol      shahrida   (   Kaspiy
dengizidan  20 km janubda ) tug ilgan . ʻ U fors yoki arab asli sifatida tasvirlangan 3
.
U yetti  yoshida Qur onni  yod olgan	
ʼ   , sakkiz yoshida malakali   namozxon   bo lgan	ʻ
va  to qqiz   yoshida  	
ʻ payg ambarlik   urf-odatlarini	ʻ   o rgana   boshlagan   .   U  	ʻ hijriy   236
(milodiy 850/1) yili o‘n ikki yoshga to‘lganida o‘qish uchun uyini tark etdi. U o'z
shahri bilan yaqin aloqalarni saqlab qoldi. U zot kamida ikki marta, ikkinchi marta
hijriy   290   (milodiy   903)   yili   qaytib   keldi,   o‘shanda   o‘zining   ochiq   so‘zlari   biroz
bezovtalik keltirib, tezda ketishiga sabab bo‘lgan 4
. 
Tabariy   Rayga   borib,   u   erda   besh   yilcha   qoldi.   Raydagi   yirik   muallim  Abu
Abdulloh   Muhammad   ibn   Humayd   ar-Roziy   bo lib,   u   avvalroq   Bag dodda   dars
ʻ ʻ
bergan,   ammo   hozir   yoshi   yetmishda   edi .   Rayda   bo lganida   u	
ʻ   Hanafiy   mazhabi
bo yicha  musulmon  	
ʻ fiqhini   ham   o rgangan  .	ʻ tarixiy  asarlarini, xususan   as-Sironi y ,
Muhammadning   hayotini   o'rgatgan.   Shunday   qilib   Tabariy   yoshlarda   islomgacha
va   ilk   islom   tarixi   bilan   tanishtirildi.   Tabariy   ibn   Humayddan   tez-tez   iqtibos
keltiradi, lekin Tabariyning Raydagi boshqa ustozlari haqida kam ma'lumotga ega 5
.
Keyin Tabariy yaqinda (855 yil oxiri yoki 856 yil boshida) vafot etgan  Ahmad
ibn   Hanbal   qo'l   ostida   Bag'dodga   o'qish   uchun   safar   qildi   .   Tabariy   Bag'dodga
birinchi   kelishidan   oldin   haj   ziyoratini   qilgan   bo'lishi   mumkin.   U   Bag'doddan,
ehtimol,   hijriy   242   yilda   (856/7 ) ,   Kufa   va   Vosit   shaharlari   bo'ylab   sayohat   qilish
uchun   ketgan 6
.   U   yerda   bir   qancha   nufuzli   va   hurmatli   olimlar   bilan   uchrashdi.
Tabariy   hanafiy   huquqini   o rganishdan   tashqari	
ʻ   Shofe iy	ʼ ,   Molikiy   va   Zahiriy
ma rifatlarini   ham   o rgangan.	
ʼ ʻ   T abariyning   so nggi   maktabni   o rganishi   asoschisi	ʻ ʻ
Dovud az-Zohiriy   birga bo lgan va Tabariy o z ustozining ko plab asarlarini qo lda	
ʻ ʻ ʻ ʻ
ko chirib,   yetkazgan.   Tabariy   o'zining   mustaqil,   ammo   oxir-oqibat   yo'q   bo'lib	
ʻ
3
 Boaz Shoshan,   Poetics of Islamic Historiography: Deconstructing 	
Ṭ abarī's History , introductio, p. xxvi. Leiden: 
Brill Publishers, 2004. P 30
4
 Donner . F .  Narratives of Islamic Origins: The Beginnings of Islamic Historical Writing. Darwin Press , 1998 . P
5
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   19
6
 Там же С 25
4 ketgan   maktabini   yaratishdan   oldin   qolgan   beshta   sunniy   huquqiy   maktabdan
to'rttasini   yaxshi   bilgan.   Uning   sobiq   ustozlari   va   sinfdoshlari   bilan   bo'lgan
bahslari ma'lum bo'lib, ushbu mustaqillikning namoyishi sifatida xizmat qilgan. Bu
ro yxatda   e tiborga   molik   narsa   yo q   bo lib,   hozirgi   davrda   sunniy   islomdagiʻ ʼ ʻ ʻ
to rtinchi  yirik huquqiy maktab bo lgan
ʻ ʻ   hanbaliy   maktabidir. Tabariyning maktab
asoschisi   Ibn   Hanbal   haqidagi   nuqtai   nazari   keyinchalik   hayotda   mutlaqo   salbiy
bo‘lib   qoldi.   Tabariy   faqihlarning   turli   qarashlarini   ko'rib   chiqayotganda   Ibn
Hanbalning muxolif fikriga umuman ahamiyat bermagan va Ibn Hanbal hatto faqih
ham bo'lmagan, faqat  hadis  yozuvchi bo'lgan, degan 7
 .  
Bag‘dodga   qaytgach,   u   vazir   Ubaydalloh   ibn   Yahyo   ibn   Xoqondan
murabbiylik   qildi 8
.   Bu   hijriy   244   (858)   yilgacha   bo'lgan   bo'lar   edi,   chunki   vazir
244 yildan 248 yilgacha (858-9 dan 862 yilgacha) mansabsiz va surgunda edi. Bir
rivoyat borki, Tabariy oyiga o n dinorga o qituvchilik qilishga rozi bo lgan, biroq	
ʻ ʻ ʻ
uning ta limoti shunchalik ta sirli va bolaning yozishi shu qadar ta sirli bo lganki,	
ʼ ʼ ʼ ʻ
domlaga bir laganda dinor va dirham taklif qilingan. Doim odobli Tabariy o'z ishini
belgilangan   miqdorda   bajarishni   o'z   zimmasiga   olganini   va   sharaf   bilan   ko'proq
ololmasligini   aytib,   taklifni   rad   etdi.   Bu   uning   sovg'alardan   voz   kechishi   yoki
evaziga   teng   yoki   ko'proq   miqdorda   sovg'alar   berishi   haqidagi   bir   qancha
rivoyatlardan biridir.  
Yigirma   yoshida   u   Suriya   ,   Falastin   ,   Hindiston   va   Misrga   sayohat   qilgan 9
.
Bayrutda u al-Abbos ibn al-Valid ibn Mazyad al-Uzri al-Bayrutiy  (  taxminan 169–
270/785–86 – 883–84) bilan juda muhim aloqani o rnatdi. Abbos Tabariyga suriya	
ʻ
maktabida   Qur'onni   o'zgartirishni   o'rgatgan   va   otasi   Valid   orqali   bir   asr   oldingi
Bayrutning taniqli huquqshunosi  al-Avzoiyning huquqiy qarashlarini etkazgan. 
Tabariy 253 hijriy (milodiy 867)   yili Misrga  yetib keldi va 256/870 yildan bir
qancha vaqt o‘tib Bag‘dodga qaytib yo‘lda haj ziyoratini qilgan bo‘lishi mumkin.
Agar shunday bo'lsa, u  Hijozda  uzoq qolmadi . Tabariy tirikligida otasidan shaxsiy
7
 Boaz Shoshan,   Poetics of Islamic Historiography: Deconstructing 	
Ṭ abarī's History , introductio, p. xxvi. Leiden: 
Brill Publishers, 2004. P 30
8
 Donner . F .  Narratives of Islamic Origins: The Beginnings of Islamic Historical Writing. Darwin Press , 1998 . P
9
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   19
5 daromad,   keyin   esa   meros   bo‘lgan.   U   o'qitish   uchun   pul   oldi.   Tabariyning
shogirdlari   orasida   Ibn   al-Mug'allis   ham   bor   edi   ,   u   ham   Tabariyning   o'z   ustozi
Muhammad   bin   Dovud   az-Zohiriyning   shogirdi   edi   ;   Ibn   al-Mug'allis   Tabariyni
deyarli haddan tashqari maqtovlar bilan ta'minlagan. U hech qachon hukumat yoki
sud lavozimini egallamagan 10
.
Al-Mu'tadid  xalifa bo'lganida Tabariy ellik yoshda edi . “Tarixi” nashr etilgan
yili u yetmishdan oshgan edi . O'tgan yillar davomida u mashhur (agar biroz bahsli
bo'lsa)   shaxs   edi.   O'z   yoshidagi   shaxslar   orasida   u   hukumatda   qaror   qabul   qilish
bilan   bevosita   bog'liq   bo'lganlar   bundan   mustasno,   hamma   uchun   teng   bo'lgan
ma'lumot   manbalariga   ega   edi.   Al-Mu'tadid,   al-Muktafiy   va   al-Muqtadirning
dastlabki   yillari   tarixiga   oid   materiallarning   hammasi   bo'lmasa   ham,   aksariyati   u
tomonidan   xabar   qilingan   voqealar   sodir   bo'lgan   vaqt   haqida   to'plangan.   Uning
hisoblari o'sha davrdan kutish mumkin bo'lgan darajada haqiqiydir 11
.   Tabariyning
so nggi   yillari   Ibn   Hanbal   shogirdlarining   shogirdi  ʻ Al-Hasan   ibn   Ali   al-
Barbahoriyning   hanbaliy   tarafdorlari   bilan   to qnashuvlar   bilan   kechdi   .   Tabariy	
ʻ
hanbaliylik   qonuniy   mazhab   emas,   degan   qarashi   bilan   tanilgan   edi,   chunki   Ibn
Hanbal   urf-odatlarni   to'plovchi   va   to'g'ri   huquqshunos   emas   edi 12
.     Bag dodlik	
ʻ
hanbaliylar   Tabariyning   uyini   tez-tez   toshbo ron	
ʻ   qilishardi   ,   bu   esa   abbosiy
ma murlari   ularni   kuch   bilan   bo ysundirishga   majbur   bo ladigan   darajada	
ʼ ʻ ʻ
quvg inni kuchaytirardi	
ʻ 13
.  Bag'dod politsiyasining boshlig'i Tabariy va hanbaliylar
o'rtasidagi kelishmovchilikni bartaraf etish uchun o'rtasida munozara uyushtirishga
harakat   qildi.  Tabariy   rozi   bo'lsada,   hanbaliylar   ko'rinmadilar,   aksincha,   keyinroq
uning   uyini   yana   toshbo'ron   qilish   uchun   keldilar.   Hanbaliylarning   doimiy
zo‘ravonlik tahdidi Tabariyning boshiga umrining oxirigacha osilib turdi 14
. 
10
 Boaz Shoshan,   Poetics of Islamic Historiography: Deconstructing 	
Ṭ abarī's History , introductio, p. xxvi. Leiden: 
Brill Publishers, 2004. P 30
11
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   19
12
 Boaz Shoshan,   Poetics of Islamic Historiography: Deconstructing 
Ṭ abarī's History , introductio, p. xxvi. Leiden: 
Brill Publishers, 2004.  
13
  O‘sha asar. P 35
14
  O‘sha asar. P 37
6 Tabariy   923-yilning   17-fevralida   vafot   etgan   Ba zi   manbalarda   Abbosiyʼ
ma murlari   hanbaliylar   tomonidan   olomon   zo ravonligidan   qo rqib,   Tabariyni	
ʼ ʻ ʻ
tunda   yashirincha   dafn   qilganlar 15
,   biroq   bu   xabarlar   noaniq   va   boshqa   manbalar
uning   vafotidan   keyin   ertalab   dafn   etilganiga   qo shilishadi.   Qanday   bo'lmasin,   u	
ʻ
o'z   uyida   dafn   qilindi.     Nima   bo'lishidan   qat'iy   nazar,   Tabariy   Ibn   Duraid   kabi
zamondoshlari   tomonidan   ijobiy   esda   qoldi     va   hanbaliylar   Abbosiy   hukumati
tomonidan   ,   taxminan,   o'n   yil   o'tgach,   raqiblarini   ta'qib   qilganliklari   uchun
butunlay qoralangan.  Hatto odamlarning u bilan uchrashishiga to‘sqinlik qildilar va
Ibn Jarir o‘lgunicha uyida qamalib qoldi.  Tabariy yashagan davr diniy tafovutlar va
siyosiy notinchliklarga boy bo lib, bu davr alohida shaxslarni qoralash va ayblash	
ʻ
bilan ajralib turardi 16
. 
Uning rangi qoramtir, ko‘zlari katta, soqoli uzun ekan. U uzun bo'yli va nozik
edi va uning sochlari va soqoli juda qariguncha qora bo'lib qoldi. U o'z sog'lig'iga
e'tiborli   bo'lib,   qizil   go'sht,   yog'lar   va   o'zi   uchun   zararli   deb   hisoblagan   boshqa
ovqatlardan voz kechdi. O'zining so'nggi o'n yilligidan oldin,  plevrit  xurujlari bilan
og'riganida,   u   kamdan-kam   kasal   edi   .   U   kasal   bo'lganida,   u   o'zini   davoladi
(tabiblarning   noroziligiga).   U   jiddiy   mavzularga   jiddiy   munosabatda   bo'lsa   ham,
hazil   tuyg'usiga   ega   edi.   U   yoshligida   she'riyatni   o'rgangan   va   yozishni,   qiroat
qilishni   va   she'riy   almashinuvlarda   qatnashishni   yoqtirardi.   Aytishlaricha,   Misrda
undan   at-Tirimma   haqida   so‘rashgan   va   at-Tirimma   nomini   endigina   eshitgan
misrliklar uchun VII asr shoirining bu asarini aytib bera olgan 17
.  Ali ibn al-Asir  o z	
ʻ
xotiralarida   bu   xususiyatlarni   tasdiqlagan.   U   zukko   va   shaharlik,   toza   va   odobli
edi 18
.   U   qo'pol   so'zlardan   qochdi,   aksincha,   nafis   notiqlik   ko'rsatdi 19
.   U
grammatika,   leksikografiya   va   filologiyada   yaxshi   asosga   ega   edi   .   Bular   Qur'on
tafsiri   uchun   zarur   hisoblangan.   U   fors   tilini   bilgan   va   arab   tilidagi   turli   xorijiy
15
 Joel L. Kraemer, Humanism in the Renaissance of Islam: The Cultural Revival During the Buyid Age, Volume 7 
of Studies in Islamic culture and history. Leiden: Brill Publishers, 1992.  P . 61.
16
  O‘sha asar P 65
17
  O‘sha asar P 67
18
 Rosenthal, Franz, ed. The History of al-	
T sabarī, Volume I: General Introduction and from the Creation to the Flood.
SUNY Series in Near Eastern Studies. Albany, New York: State University of New York Press. 1989 . P 120
19
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   20
7 o‘zlashtirilgan so‘zlarning boshqa bir qator tillardan kelib chiqishi bilan tanishgan .
Tarixchi 923-yil 17-fevralda  Bag‘dodda  vafot etdi.
Xulosa   qilib   aytganda,   At-Tabariy   o‘zining   “Tafsir   at-Tabariy”   va   “Tarixi
Tabariy”   asarlari   bilan   islom   ilmiy   merosiga   ulkan   hissa   qo‘shgan.   Uning   tarixiy
yondashuvi,   isnod   usuliga   sodiqligi   va   keng   ko‘lamli   tadqiqotlari   uni   o‘rta   asr
olimlari orasida alohida o‘ringa qo‘ydi. Xususan, O‘rta Osiyo va Xorasan tarixiga
oid   ma’lumotlari   bugungi   kunda   ham   arxeologik   va   tarixiy   tadqiqotlarda   muhim
manba sifatida qo‘llanilmoqda.
8 I.2. “Tarixi Tabariy” asarining nusxalari va ularning o’rganilishi
At-Tabariyning “Tarix” asari islom kelib chiqishi haqidagi asosiy ma lumotlarʼ
omborlaridan biri hisoblanadi va, albatta, u tasvirlagan islom davri voqealari uchun
eng   muhim   yarim   o nlab   matnlar   qatoriga   kiradi.  At-Tabariy   ham   o z   materialini	
ʻ ʻ
annalistik   tarzda   tartibga   soladi,   ya ni   voqealar   biografik   (ya ni   bir   shaxsning	
ʼ ʼ
hayotini, keyin boshqa shaxsning hayotini hikoya qilish va hokazo) farqli o laroq,	
ʻ
umuman   xronologik   (yilma-yil)   tartibga   solinadi,   bu   esa   uni   boshqa   qator
matnlarga   nisbatan   matn   yetkazayotgan   keng   tarixiy   mavzularni   tushunish   uchun
ancha foydali qiladi. Qolaversa, Tabariy ijodi har qanday mazhab manfaatlari bilan
chambarchas bog'liq bo'lmay, odatda asosiy islomiy qarashning vakili hisoblanadi.
Yana   foydali   tomoni   shundaki,   Tabariy   ko'pincha   o'zi   bilgan   voqealar   haqidagi
xabarlarning bir nechta ziddiyatli  versiyalarini taqdim etadi.   Shu sabablarga ko'ra
Fred Donner  shunday yozadi:
Binobarin,   al-Tabariy   ijodini   ilk   islom   tarixnavislik   an anasining   namunaviy	
ʼ
mahsuli   sifatida,   bo lmasa   ham,   bu   an ananing   cho qqisi   va   toji   sifatida   ko rish	
ʻ ʼ ʻ ʻ
maqsadga muvofiqdir 20
.
At-Tabariy   cheklangan   miqdordagi   mavzularga   e'tibor   qaratadi.   Forsning
islomgacha bo'lgan tarixi uchun katta hajmdagi joy ajratilgan ; Taqqoslash uchun,
Qadimgi Yunoniston  yoki   Rim imperiyasi  tarixiga juda kam joy ajratilgan . Xuddi
shunday,   Eski   Ahd   tarixini   hikoya   qilishga   katta   joy   ajratilgan   ,   lekin   Isoning
hayoti   va   nasroniy   jamiyati   tarixiga   oid   rivoyatlar   juda   kam   .   Suriya   va   Misrga
nisbatan   Eron   va   Iroqqa   ko'proq   e'tibor   berilgan   .   Soliq,   savdo,   sanoat,   qishloq
xo'jaligi va boshqalar kabi kundalik jamiyatning oddiy, ammo muhim masalalariga
qaraganda   u   siyosiy   qo'zg'olonlarni   (hatto   kichik   bo'lganlarini)   va   janglarni
hujjatlashtirishga   ko'proq   joy   ajratadi.   Bu   tanlanganlik,   ehtimol,   at-Tabariyning
shaxsiy   manfaatlari,   shuningdek,   u   o'z   tarixini   yaratganida,   at-Tabariyga   qanday
ma'lumot manbalari kirish imkoniga ega bo'lganligining mahsulidir 21
. 
20
 Donner . F .  Narratives of Islamic Origins: The Beginnings of Islamic Historical Writing. Darwin Press , 1998 . P 24
21
  O‘sha asar
9 Bundan tashqari, at-Tabariy islom nuqtai nazaridan mohir rivoyat yoki tarixni
taqdim etadi, bu oxir-oqibatda islom  haq din ekanligini ko'rsatishga bag'ishlangan .
Ushbu asosiy hikoyaning asosiy epizodlari 22
:
1. Dunyoning  yaratilishi
2. Olloh   insoniyatni   ogohlantirish   uchun   ko'plab   payg'ambarlarni
yuboradi
3. Islomga qadar imperiyalar tarixi. Mavzu doirasida Movarounnahr va
Xuroson tarixiga nazar.
4. Janubiy Arab qirolliklari  va shimoliy arablarning islomgacha bo'lgan
bag'ishlangan tarixi .  Makka  va  Qurayshga  e'tibor qarating .
5. Islom payg‘ambari Muhammad (s.a.v)  hayoti .
6.  Muhammad (s.a.v.)vafotidan keyin xalifalar vorisligi ( Abu Bakrdan
boshlab).
7. Ridda  urushlari  (Abu Bakr davrida).
8. Umar  davrida va undan keyingi  islomning ilk istilolari  .
9. Dastlabki ichki urushlar, ayniqsa shia  va  xorij  guruhlari urushlari .
10. Umaviylar xalifaligi  tomonidan  Rashidun xalifaligining  ag'darilishi ,
so'ngra  Abbosiylar xalifaligi  tomonidan Umaviylar xalifaligining ag'darilishi.
11. Abbosiylar   hukmronligi   tarixi   (shu   vaqtdagi   qo'zg'olonlarni   o'z
ichiga oladi)
12. Bu   davrda   islom   an’analarining   insoniy   timsolini   ifodalovchi
hokimlar, qo‘mondonlar va boshqa shaxslarning ketma-ketligi.
Tabariy ijodining yana bir xususiyati unga  hadis  usullarini joriy etish , ya'ni u
tilga olgan xabarlar uchun   isnodlarni (rivoyat zanjirlarini) yetkazib berish edi. Bu
tarikh   janri   uchun   juda   muhim   edi,   chunki   u   paytga   qadar   hadis   ilmiga
ixtisoslashgan   islom   ulamolari   (muhaddislar   nomi   bilan   mashhur)   tomonidan
qattiqqo'llikdan   mahrum   bo'lgan.   Bir   ma noda,   At-Tabariyni   xabarʼ
(hisobot/hisob/rivoyat) va hadis shakllarini birlashtirgan deb qarash mumkin.
22
 Donner, Fred (1998). Narratives of Islamic Origins: The Beginnings of Islamic Historical Writing. Darwin Press
10 1878-yilda   nemis   sharqshunosi   Teodor   Noldeke   ham   Tabariy   tarixining
sosoniylar   bo‘limini   nemis   tiliga   tarjima   qilgan   va   shundan   so‘ng   bir   necha   bor
qayta nashr etilgan.
Gollandiyalik   sharqshunos   Maykl   Yan   de   Goeje   bir   necha   jildlarda
Tabariyning   tarix   kitobini   golland   tiliga   tarjima   qilgan,   kitob   keyinchalik   ingliz
tiliga   tarjima   qilingan   va   1998   yilda   Nyu-York   Davlat   universiteti   matbuoti   va
Parij   Didro   universiteti   tomonidan   qayta   nashr   etilgan   .   Hermann   Zotenberg
Parijda Tabariy tarixini to'rt jildda frantsuz tilida nashr ettirdi 23
.   Uning tug'ilganlar
va tarix haqidagi kitobi Jovanni da Siviglia tomonidan lotin tiliga tarjima qilingan
va 1503 yilda Venetsiyada nashr etilgan.   Frans Rozental   1989 yilda "Yaqin Sharq
tarixi" nomli uch jildlik Tabari tarixi kitobini tarjima qilgan. 
Klifford   Edmund   Bosvort   1999-yilda  AQSh,  Albaniya   va   Fransiyada   Ehson
Yarshater   muqaddimasi   bilan   “Tabariy   tarixi”   kitobini   uch   jildda  nashr   etdi   .Qirq
jilddan iborat bu buyuk xronika kitobini ingliz tiliga tarjima qilishni rejalashtirish
1971   yilda   bosh   muharrir   sifatida   Ehson   Yarshater      boshchiligida      va      muharrirlar   
kengashining   yordami   bilan      boshlangan      edi   .   .   Kolumbiyadagi   Eron   tadqiqotlari
markazida Estelle Uilan tahririyat koordinatori lavozimida ishlagan. 
Venger   olimi   Ignak   Goldziher   1920   yilda   Tabariyga   bag'ishlangan   kitob
yozgan,   nemis   tilida   "Die   Richtungen   der   islamischen   Koranauslegung"   deb
nomlangan   va   u   Brill   Publishers   tomonidan   nashr   etilgan   . Brokxauz   va   Efron
entsiklopedik   lug atiʻ   ham   o z   markazida   “Payg ambarlar   va   podshohlar   tarixi”ni	ʻ ʻ
17 jildda to liq nashr ettirdi	
ʻ 24
.    V. Montgomeri Vatt  Tabariy tarixini tadqiq qildi va
1987 yildan 1999 yilgacha "Tabariylar tarixi" kitobini "Muhammad at Makka" deb
nomladi.   Shuningdek,   Tabariy   tarixi,   Tabariy   tafsiri   va   Tabariy   tarixi   tarjimasi
Oston Quds Razaviy markaziy kutubxonasida  saqlanadi 25
. 
Moshe Pearlman  ,   Ismoil Poonavala  ,   Fred Donner  ,   Xyu N. Kennedi  ,   Xolid
Yahya Blankinship   ,   R. Stiven Xamfris   ,   Maykl  G. Moroni   ,   GR Xoting   ,   Martin
23
    Tabarî,   La Chronique Histoire des prophètes et des rois.   2 Bände, übersetzt aus dem Persischen von   Hermann 
Zotenberg . Éditions Actes Sud / Sindbad 2001, Band I,
24
 Табари // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона   : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
25
 The History of Al-Tabari, Vol. 6: Muhammad at Mecca (SUNY Series in Near Eastern Studies), AbeBooks
11 Xinds   ,   Kerol   Xillenbrand   ,   Jorj   Saliba   va   Yohanan   Fridmanning   mualliflar
to'plamining muallifi va tadqiqotchilar to'plamini nashr etishdi. turli unvonlar bilan
taqdirlandi .
Manbaning   O‘rta   Osiyoga   bog   ‘liq   qismlarini   V.I.Belyyev,   tomonidan   arab
tilidan   rus   tiliga   o‘girildi.   A.B.   Xolidov,   O.G.Bolshakov,   D.E.   Bertels   mazkur
manabi qayta tahrirlangan holda nashr etilgan 26
Xulosa   qilib   aytganda,   “Tarixi   Tabariy”   asarining   nusxalari   o‘rta   asrlar
davomida   islom   olamining   turli   markazlarida   ko‘chirilgan   va   saqlanib   qolgan
bo‘lib,   zamonaviy   tadqiqotlarda   Leyden   nashri   kabi   tahrirlar   asosida
o‘rganilmoqda.  Asar   O‘rta   Osiyo   va   Xorasan   tarixini   tushunishda   muhim   manba
bo‘lib   xizmat   qiladi,   ammo   uning   ma’lumotlari   boshqa   tarixiy   manbalar   bilan
taqqoslash   orqali   aniqlik   kiritishni   talab   qiladi.   Zamonaviy   olimlar   asarni   matn
tanqidi,   xronologik   tahlil   va   arxeologik   ma’lumotlar   bilan   birgalikda   o‘rganib,
uning tarixiy ahamiyatini yanada chuqurroq yoritmoqda.
26
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   220
12 II . BOB . “ TARIXI   TABARIY ”  O ’ RTA   OSIYO   TARIXI   BO ‘ YICHA
MUHIM   MANBA   SIFATIDA
II.1. “Tarixi Tabariy” asarida O’rta Osiyo tarixining yoritilishi
Manbaning asosiy qismlari, O‘rta Osiyo tarixining Arab xalifaligi tomonidan
fath   etilish   masalalariga   bag‘ishlangan   bo   ‘lib,   bunda   dastlab,   arablarning
Sosoniylar   davlatiga   hujumidan   boshlaydi.   Shu   sababli   avvalgi   boblari   Jurjon   va
Marva   va   shu   kabi   O‘rta   Osio   hududiga   yaqin   joylashgan   Sosoniylarning   yirik
ma’muriy   markazlaridan   boshlaydi.   Masalan,   manbada   Yadighirda   va   arablar
o‘rtasidan Marvg abo ‘lgan hujum haqida shunday deydi:
  -   Yizdedgird   Marvga   joylashtirilganidan   qo'lida   bo'lgan   hamma   narsani
to'plaganida.   va   ular   uni   siqib   chiqara   boshladilar,   u   ushbu   xazinalardan
foydalanib,   mustaqil   ravishda   harakat   qilishni   xohladi,   to'satdan   Fors   aholisining
xazinalari tufayli asorat paydo bo'ldi. Yizdejird shunda :
-Xaqan bilan bog'lanmoqchi edi va Fors aholisi undan: "nima qilmoqchisiz?"-
dedi. U javob berdi 27
:
-men u bilan yoki As-Sinada bo'lish uchun Xakan bilan bog'lanmoqchiman".
Ammo  ular  unga   qarshi   chiqishdi:  "kuting!  Axir,  bu  yomon  niyat.  Siz  biron  bir   /
2689 / xalqqa ularning davlatiga borasiz va siz o'z mamlakatingizni va xalqingizni
tark etasiz! Yo'q, siz ular  bilan shartnoma tuzish uchun biz bilan o'sha odamlarga
qaytib   kelasiz:   axir   ular   o'z   majburiyatlariga   sodiq   odamlar   va   ba'zi   din
tarafdorlari.   Ular   bizning   mamlakatimizga   egalik   qilishadi   va   biz   uchun   o'z
mamlakatimizda   bizni   boshqaradigan   dushmanning   kuchi   o'z   mamlakatida   bizni
boshqaradigan   dushmanga   qaraganda   afzalroqdir.   Bundan   tashqari,   ularning   dini
yo'q,  biz  majburiyatlarga  sodiqlik  nima  ekanligini  ham  bilmaymiz."Ammo  u  ular
bilan rozi bo'lmadi va ular:
27
  O‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 260-276
13 "keyin xazinalarimizni qoldiring, shunda biz ularni mamlakatimizga va unga
egalik qiladiganlarga qaytarishimiz mumkin. Ularni mamlakatimizdan boshqasiga
olib chiqmang." 28
Ammo u buni ham rad etdi. Keyin ular: "keyin biz sizga ruxsat bermaymiz",
deyishdi.   Va   ular   undan   ajralib   ,   tarafdorlari   bilan   uni   tark   etishdi.   Ular   u   bilan
jangga   kirishdi,   uni   qochishga   majbur   qilishdi   va   xazinalarni   egallab   olishdi   va
ularni egallab olishdi, uni haydab chiqarishdi va sodir bo'lgan voqea haqida xabar
berib, Al-Axnafga yozishdi. Mushriklar Marvga va Yezdegird bilan muzokaralarda
bo'lganlarida,   musulmonlar   ularga   yaqinlashdilar,   u   bilan   jangga   kirishdilar   va
qolgan   odamlari   bilan   mag'lubiyatga   uchradilar   va   aravani   egallashiga   to'sqinlik
qildilar. U qochib ketdi  va boshpana izlab daryodan Farg'onaga turklarga o'tdi. U
erda u butun hukmronlik davrida qoldi "Umar, - Alloh undan mamnun bo'lsin! —
deydi ular bilan yozishmalar (sub'ektlar)da. Bas, ular unga ibodat qildilar. Xorason
aholisi esa yana Usmon hukmronligiga ishonmay qolishdi 29
.
Fors   aholisi   al-Axnafga   kelib,   u   bilan   tinchlik   tuzdilar,   uni   shartnoma   bilan
muhrladilar , bu xazinalar va pullarni unga topshirdilar va o'z shaharlari bo'ylab ,
mol-mulklariga, hayot   uchun  qaytib kelishdi 30
  xosroylar   davridan  ham  yaxshiroq.
Va   ular   o'z   shohliklarida   yashaganlar,   ammo   musulmonlar   ular   uchun   yanada
ishonchli   va   adolatli   edilar   va   ular   mamnun   va   farovon   edilar.  Yezdegird   har   bir
chavandoz   Kadisiy   kuni   chavandozning   ulushi   bilan   bir   xil   ulushga   ega   bo'ldi.
Xorason   aholisi   "osmon"   davrida   isyon   ko'targanida,  Yezdegird   chiqib   ,   Mervda
joylashdi.   U   va   uning   yaqinlari   va   Xuroson   aholisi   o'rtasida   kelishmovchiliklar
bo'lganida,   u   tegirmonda   panoh   topdi;   u   tegirmon   yaqinidagi   dalada
ovqatlanayotganda unga hujum qilib, uni o'ldirdi va keyin uni kanalga tashladi. 
Shuningdek,   O‘rta   Osiyo   fathi   voqealari   haqida   ham   at-Tabariy   o‘z   asarida
mufassil   yoritib   bergan.   Chunki,   mazkur   davrga   oid   voqealarni   bevosita   eshitgan
va ko‘rgan shaxs bo‘libgina qolmay, mazkur jarayonlarni boshqa manbalarda ham
28
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   85
29
  O ‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 276
30
  O‘sha asar B 270
14 o‘qiganligi bilan ham o‘ziga xosdir. Muarrix 720-730-yillar oralig ‘i haqida bayon
qila turib mintaqada arablarning siyosatini ham tasvirlab ketadi. Bunda, Markaziy
hokimiyatga   Movarounnahrning   tub   aholisi   bo lgan   turkiylar   va   forslarningʻ
sodiqligi haqiqiy emasligini, 719-yilda ular tomonidan ochiqchasiga xitoyliklar va
turkashliklardan xalifalikka qarshi harbiy yordam so rab yuborgan nomasidan bilsa
ʻ
bo ladi	
ʻ 31
.
Demak,   arablarning   O‘rta   Osiyoga   kirib   kelishidan   oldingi   voqealar
Sosoniylar   imperiyasining   tanazzuli   va   shu   bilan   birga   arablarning   siyosiy
birlashuvi   bilan   chambarchas   bog‘liq   ekan.   Tarixiy   konteksdan   bilish   mumkinki
har   qanday   tanazzulga   uchrashni   boshlagan   imperiyani   tarix   sahnasidan   o‘chirish
uchun bir kuch bo ‘lishi kerak va bu kuch VII-VIII asrlarda yosh arab xalifaligi edi
Sharqiy hududlardagi  inqiroz 720-yilda keskin kuchaydi, bunga bir vaqtning
o zida sodir bo lgan holatlar sabab bo ldi.
ʻ ʻ ʻ
Birinchidan, shu yilning aprel oyida Iroqda Yazid ibn al-Muhallab qo zg oloni	
ʻ ʻ
bo lib o tadi va bu qo zg olon sharqiy hududlarga yetarlicha ta'sir qiladi, garchi al-	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Muhallabning da'vatlari to g ridan-to g ri Xurosonga yetib bormagan bo lsa ham	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ 32
.
Ikkinchidan,   Iroq   voliysi   Maslama   ibn   Abdulmalik   noiblar   tayinlashda   xato
qarorlar qabul qilib, ukasi Said ibn Abdulazizni Xurosonga noib etib tayinladi. Bu
qarorning   xatoligi   shundaki   ediki,   Said   maishatparast   bo lib,   ustiga   yostiqlar	
ʻ
qo yilgan   ikki   o rkachli   tuyada   kelgani   bilan   xurosonliklarni   o ziga   qarshi   qilib	
ʻ ʻ ʻ
qo ygan   edi
ʻ 33
.   Noib   hukmronligini   birinchi   kunlaridanoq   mahalliy   zodagonlar
uchun ayolsifat bo lib ko ringan. Yangi noib haqida uning qabulida bo lgan Abrog	
ʻ ʻ ʻ ʻ
(Samarqand   janubidagi   kichik   hokimlik)   hokimidan   so rashganida,   u   „xuzayna“	
ʻ
(„xonim“) deb javob bergan. Tarixda bu noib haligacha Said Xuzayna nomi bilan
ataladi.   Uchinchidan,   720-yilda   so g dlar   tomonidan   qo llab-quvvatlangan	
ʻ ʻ ʻ
turkiylar   Amudaryo   va   Sirdaryo   oralig idagi   yerlarga   bostirib   kirib,   Buxorodan
ʻ
Samarqandgacha   joylashgan   qal alarni   o z   nazoratiga   oladilar.   So'g'diyona	
ʼ ʻ
31
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   85
32
 Там же. С 96
33
 Там же. С  110
15 aholisining katta qismi islomdan chiqib, zardushtiylikka qaytadi. Bu esa Islomdagi
eng   dahshatli   jinoyat   edi.   O z   navbatida   Said   javob   harakatlarini   boshlashgaʻ
shoshilmadi,   arablar   noibni   qo shin   to plash   va   yurish   qilishga   majbur   qilishdi.
ʻ ʻ
Noibning   kofirlarga   nisbatan   yumshoq   munosabati   ham   norozilik   uyg otdi:   u	
ʻ
qo zg olonchilar   yerlarini   vayron   qilishga   (ularning   xalifaga   tegishli   ekanligini	
ʻ ʻ
bildirgan   holda),   ularning   oilalarini   kaltaklash   va   qul   qilishlariga   yo l   qo ymadi,	
ʻ ʻ
hattoki   bu   ishlarni   qilgan   arablarni   jazoladi   ham.   Said   ibn  Abdulaziz   olib   borgan
siyosatning eng yomoni shunda ediki, uning qilgan yurish yorqin g alabalarga ega	
ʻ
emasdi 34
.   721-yilda   turkashlar   shahzodasi   Kursul   boshchiligidagi   qo shin	
ʻ
Samarqand   yaqinida   Said   ibn   Abdulaziz   qo mondonligidagi   xalifalik   qo shinini	
ʻ ʻ
mag lub   etadi.   Xalifa   noibni   lavozimidan   chetlatishga   majbur   bo ldi.   Uning	
ʻ ʻ
o rniga   721-yilda   Said   ibn  Amr   al-Haroshiy   Xurosonga   noib   qilib   tayinlanadi.   U	
ʻ
Iroqda al-Muhallab qo zg olonini bostirishda shafqatsizligi bilan tanilgan edi. 720-	
ʻ ʻ
yil   oxiridan   boshlab   xalifalikning   sharqiy   hududlarida   uzluksiz   qo zg olonlar	
ʻ ʻ
boshlanib   ketdi   va   30   yil   davomida,   ya'ni   umaviylar   sulolasi   barham   topgunicha
to xtamadi.	
ʻ
Vaziyatning tubdan o zgarganidan xabar topgan rustoqlar boshliqlari yordam	
ʻ
so rab   Farg ona   vodiysi   hukmdorlariga   murojaat   qiladilar,   qo zg olon	
ʻ ʻ ʻ ʻ
mag lubiyatga   uchragan   taqdirda   Xitoydagi   Tan   davlatiga   qochib   ketish   rejasini	
ʻ
ishlab   chiqadilar.   So g dlar   o zlari   bilan   birga   o nlab   arab   ayollari   va   bolalarini	
ʻ ʻ ʻ ʻ
asirga   olib,   sharqqa   qarab   ketishadi.   Haroshiy   722-yil   15—25-iyul   kunlari
qo zg olonchilarni   ta'qib   qilish   davomida   Xo jandni   qamal   qiladi,   ammo   asirlar	
ʻ ʻ ʻ
borligi   sababli   to g ridan-to g ri   hujum   qilishga   jur'at   etmaydi.   Muzokaralar   olib	
ʻ ʻ ʻ ʻ
borilayotganda   asirlarning   biri   noma'lum   ravishda   vafot   etgani   ma'lum   bo ladi.	
ʻ
Musulmonlar buni qotillikka yo yishadi, o z navbatida so g dliklar esa bu ayblovni	
ʻ ʻ ʻ ʻ
har   tomonlama   rad   etishadi.   Fay   rustoqi   boshlig i   Korzanchning   uzoq   qamalga	
ʻ
dosh bera olmay, Farg onaga chekinishi  tufayli Xo jand shahri arablar tomonidan	
ʻ ʻ
egallanadi.   Sulh   tuzilgach,   katta   mablag   evaziga   omon   qolgan   400   savdogardan	
ʻ
34
  O‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 278
16 tashqari, deyarli barcha qo zg olonchilar xiyonatkorona qirib tashlanadiʻ ʻ 35
[33]. Shu
yilning   yozida   Haroshiy   Panjikent   hokimi   Devashtichga   qarshi   yurish   qiladi.
Jangda   qo zg olonchilar   yengiladi.   Omon   qolganlar   Zarafshonning   yuqorisida	
ʻ ʻ
joylashgan   Obigar   qal'asiga   chekinishadi.   Omon   qoldirish   sharti   bilan   qo lga	
ʻ
olingan   Devashtich  Arbinjonda   qatl   etilib,   boshi   Iroq   voliysiga   jo natiladi,   tanasi	
ʻ
esa   zardushtiylik   xilxonasi   —  novus   devoriga  qoqib   qo yiladi	
ʻ 36
.  Xalifadan   ruxsat
olmay   qilgan   bu   harakati   xalifaning   Haroshiydan   shubhalanishga   olib   keladi.
Uning   sadoqatini   tekshirish   maqsadida   xalifa   tomonidan   zaharlangan   qovunni
Haroshiy iste'mol qilishi, Haroshiyga qimmatga tushadi (umrining oxirigacha qorin
og rig i   bilan   davolanib   yuradi).   Natija   xalifa   Umar   ibn   Abdulaziz   noibi	
ʻ ʻ
Haroshiyni   huzuriga   chaqirib   oladi,   o rniga   723-yilda   noib   etib   Muslim   ibn   Said	
ʻ
tayinlaydi 37
.
Shuningdek, Tabariyning Arab  xalifaligi  davridagi  eng  yirik  isyonlardan  biri
“Oq   kiyimlilar”   qo   ‘zg‘aloni   haqida   batafsil   ma’lumot   beradi.   Narshaxiy   ham
mazkur   qo‘zg‘alon   haqidagi   ayrim   ma’lumotlarni   Tabariydan   olganligi   ham
ma’lum.   Bunda   Muqanna   va   uning   xalifalikka   qarshi   kurashi   haqida   nisbatan
mufassalroq ma lumot berilgan. «Muqanna Marv atrofi aholisidan,-deyiladi unda,-	
ʼ
Koza   deb   atalgan   qishloqdan   bo‘lib,   nomi   Hoshim   ibn   Hakim   edi.   U   ilgari
kudungarlik   qilar   edi,   keyin   esa   ilm   o‘rganishga   mashg‘ul   bo‘ldi   va   h ar   xil
ilmlarni: ko‘zbo‘yamachilik, se h r va tilsim ilmlarni o‘rgandi. Ko‘zbo‘yamachilikni
yaxshi   bilib   olib,   payg‘ambarlik   da vosini   qam   qildi   va   uni   Maqdiy   ibn   Mansur	
ʼ
qijratning   167   yilida   (5   avgust   783-23   iyul   784)   o‘ldirdi.   Muqanna
o‘zboshimchalikni o‘rgangan va g‘oyatda ziyrak bo‘lib, qadimgi olimlar ilmlariga
oid   ko‘p   kitoblarni   o‘qigan   va   jodugarlikda   ustoz   bo‘lgan   edi 38
.   Uning   otasining
nomi   Hakim   bo‘lib,   u   Abu   Ja far   Davonaqiy   davridagi   Xuroson   amiri
ʼ
35
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С   120
36
  O‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 278
37
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С  362
38
  Муҳаммад ибн Жаъфар Наршахий. Бухоро тарихи. Форс тилидан А.Расулев таржимаси. - Тошкент, 
ANORBOOKS, 2022 . Б  108
17 lashkarboshilaridan   biri   edi.   U   Balxdan   chiqqan   edi.   Hoshim   ibn   Hakimni
Muqanna   deyishlariga   sabab   shu   ediki,   u  juda   xunuk,  boshi   kal   va   bir   ko‘zi   ko‘r
bo‘lganidan   qamisha   boshi   va   yuziga   ko‘k   parda   tutib   yurar   edi.   Shu   Muqanna
Abbosiylar   da vatchisi   Abu   Muslim   zamonida   Xuroson   lashkarboshilaridanbiriʼ
bo‘lib,  Abduljabbor  Azdiyga   vazir   bo‘ldi   va   payg‘ambarlik   da vosini   qildi   va   bir	
ʼ
qancha   vaqt   shu   da voda   turdi	
ʼ 39
.   Abu   Ja far   Davonaqiy   odam   yuborib,   uni	ʼ
Marvdan   Bag‘dodga   oldirib   keldi   va   bir   necha   yil   davomida   zindonda   tutdi.
Shundan keyin u zindondan qutilib, yana Marvga qaytib keldi va odamlarni yig‘ib:
«Mening   kim   ekanimni   bilasizmi?»   —   deb   so‘radi.   Odamlar:   «Sen   Hoshim   ibn
Hakimsan»,   -   dedilar.   U:   «Yanglishdingiz,   men   sizning   va   butun   olamning
xudosiman», og‘ziga tuproq va yana: «O‘zimni qanday nom bilan atashni istasam,
atayberaman», - dedi hamda: «Men xalqqa o‘zimni Odam Ato suratida, keyin Nuh
suratida,   keyin   Ibrohim   suratida,   keyin   Muso   suratida,   so‘ng   Iso   suratida,   keyin
Muhammad  mustafo,   -  xudo  unga  rahmat  va  salomini   yuborsin,   -  suratida,  keyin
Abu   Muslim   suratida   ko‘rsatgan   zotman,   endi   esa   mana   o‘zingiz   ko‘rib   turgan
suratdaman»,   -   dedi...   Muqanna   har   bir   viloyatga   noma   yozib,   o‘zining   doimiy
tashviqotchilariga   berdi 40
.   Nomaga   shularni   yozdi...   menga   imon   keltiring   va
bilingki,   podshohlik   menga   xos...   U   qali   Marvda   turgan   vaqtidayoq,   har   yerga
doiylarini yubordi va ko‘p xalqni yo‘ldan ozdirdi. Marvda arablardan Abdulloh ibn
Amr nomli bir kishi bor edi, u Muqannaga imon keltirdi va qizini unga xotinlikka
berdi 41
. Ana shu Abdulloh Jayhundan o‘tib Naxshab va Kesh shaqarlariga keldi va
har yerda xalqni Muqanna diniga chaqirib, ko‘p kishini yo‘ldan ozdirdi. Bundaylar
Kesh shahrida va uning qishlog‘ida ko‘proq edi. Dastlab Muqanna diniga kirgan va
uning   dinini   yuzaga   chiqargan   qishloq   Keshning   Subah   nomli   qishlog‘i   bo‘lib,   u
qishloq   aqolisining   ulug‘   kishisi   Umar   Subaqiy   edi.   Ular   qo‘zg‘olon   ko‘tardilar.
Ularning   amiri   arablardan   bo‘lib,   porso   bir   kishi   edi,   uni   o‘ldirdilar.   So‘g‘dning
ko‘pchilik  qishloqlari  Muqanna  diniga  kirdi.  Buxoro qishloqparidan  ko‘p kishilar
39
  “История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С  362
40
 Там же. С 363
41
  Равшанов. П. Қарши тарихи.  -  Тошкент: Янги аср авлоди, 2006
18 kofir   bo‘lib,   kofirlikni   oshkora   qildilar.   Nihoyat   bu   fitna   ulg‘ayib   ketdi   va
musulmonlar   uchun   qattiq   balo   bo‘ldi» 42
.   Narshaxiyning   h ikoya   qilishicha,
Muqannaning xalifalikka ochiqdan-ochiq dushmanlik kayfiyatida bo‘lishi Xuroson
amiri   Xumayd   ibn   Kaxtabani   beparvo   qoldirmagan.   Kaxtaba   uni   tutishga   amri
farmon   beradi,   ammo   uni   tutolmaydilar,   u   yashirin   ish   olib   boradi.   Tabariy   o‘z
yilnomasida Xumayd ibn Kaxtabaning 152 yilda (769) Xuroson noibi bo‘lganligini
qayd   etadi.   Xumayd   ibn   Kaxtaba   158   yidda   ham   Xuroson   noibi   bo‘lib   turadi.
Demak,   Tabariy   ta kidlashi   bo‘yicha,   Muqanna   isyoni   161   yilda   keng   yoyilib,ʼ
Movarounnahrga qadar tarqalgan bo‘lsa, uning ildizi Xurosonda ana shu Xumayd
ibn   Kaxtaba   noibligi   davrida   boshlangan   bo‘lib   chiqadi.   Marvda   qattiq   tazyiq   va
quvg‘in ostiga olingan Muqanna «Movaraunnahr viloyatida ko‘p xalq uning diniga
kirgani va u dinning tarqalgani ma lum bo‘ldi va u Jayhundan o‘tishga qasd qildi.	
ʼ
Xuroson   amiri:   Jayhun   daryosi   labida   uni   soqchilar   poylab   tursinlar»,-deb
buyurgan edi; Muqanna Jayhun daryosidan o‘tmoqchi bo‘lsa, uni tutib olish uchun
yuzta otliq askar Jayhun qirg‘og‘ida yuqori va quyi tomon hamisha yurib turdilar.
Muqanna   o‘ttiz   olti   kishi   bilan   Jayhun   daryosi   labiga   kelib,   sol   tayyorlab
Jayhundan o‘tdi va Kesh viloyatiga bordi. U viloyat Muqannaga buysundi va xalq
unga   rag‘bat   qildi» 43
.   Tabariy   161   yil   voqealarini   zikr   etganda,   Muqanna
isyonining xuddi shu yili oshkora tus olganini va yilning muqim voqeasi bo‘lganini
aytadi.   Muqannani   ta qib   etgan   Xuroson   amiri   Xumayd   ibn   Kaxtaba   159   yilda	
ʼ
vafot   etadi.   Shunga   ko‘ra,   Muqanna   Movaraunnahrda   o‘z  g‘alayonini   qariyb   ikki
yil   davomida   tayyorlagan,   159   yidsa   Jayhundan   o‘tgan   Muqanna   161   yilda   Kesh
va   Naxshab,   Buxoro   viloyatida   juda   ko‘p   aholini   qamragan   isyonini   boshlashga
erishadi.   Shuning   uchun   bu   isyonni   tasodifiy,   o‘z-o‘zidan   kelib   chiqqan,   deyish
jo‘yali   bo‘lmaydi.   Narshaxiy   aytgani   kabi,   u   Marvda   ekanligi   paytida   boshqa
viloyatlarga o‘zining doiylarini- tashviqotchilarini yuborgan va ular bilan aloqada
bo‘lgan.   Buni   inkor   q ilib   bo‘lmaydi.   Muqanna   kimga   qarshi   kurashayotganini
42
  Муҳаммад ибн Жаъфар Наршахий. Бухоро тарихи. Форс тилидан А.Расулев таржимаси. - Тошкент, 
ANORBOOKS, 2022 . - Б  110
43
Муҳаммад ибн Жаъфар Наршахий. Бухоро тарихи. Форс тилидан А.Расулев таржимаси. - Тошкент, 1966.  -
Б 62
19 yaxshi bilgan, chunki u arablar qo‘lida turli lavozimlarda ishlagan, otasi ham arab
amirlarining lashkarboshilaridan bo‘lgan 44
.  
Xulosa   qilib   aytganda,   “Tarixi   Tabariy”   O‘rta   Osiyo   tarixini   o‘rganishda
muhim   manba   sifatida   xizmat   qiladi,   ammo   uning   ma’lumotlari   asosan   arab
manzarasidan   yoritilgan.   Shu   sababli,   mintaqa   tarixini   to‘liq   anglash   uchun   bu
asarni   boshqa   mahalliy   va   xitoy,   yunon   manbalari   bilan   birgalikda   tahlil   qilish
zarur.   Asarda   O‘rta   Osiyo   xalqlari,   xususan,   So‘g‘diyona,   Xorazm   va   boshqa
hududlarning islomgacha va islom davridagi ijtimoiy-siyosiy, iqtisodiy va madaniy
jarayonlari   haqida   qimmatli   ma’lumotlar   keltirilgan.   Tabariy   o‘z   asarida
mintaqadagi   muhim   voqealar,   hukmdorlar   faoliyati   va   xalqlarning   turmush   tarzi
haqida   arab   manbalariga   asoslangan   holda   ma’lumot   beradi.   U   O‘rta   Osiyoning
arab istilosi davri, mahalliy xalqlarning islomni qabul qilishi va bu jarayonlarning
ijtimoiy tuzumga ta’sirini keng yoritadi.
Asarda O‘rta Osiyoning IX-X asrlardagi siyosiy holati, Somoniylar davlati va
boshqa mahalliy sulolalar faoliyati haqida ma’lumotlar berilgan bo‘lib, bu mintaqa
tarixini   chuqur   tushunishga   yordam   beradi.   Tabariyning   yondashuvi   xolisona
bo‘lib,   u   o‘z   davrining   manbalariga   tayanib,   voqealarni   aniq   va   tartibli   bayon
qiladi.   Shu   bilan   birga,   asarda   mahalliy   xalqlarning   madaniyati   va   an’analariga
nisbatan   cheklangan   ma’lumotlar   mavjud,   chunki   Tabariyning   asosiy   e’tibori
islomiy dunyo va arablarning mintaqadagi faoliyatiga qaratilgan.
44
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С  362
20 II.2.“Tarixi Tabariy”da tarixiy-geografik joy nomlari va shaxslar
faoliyatining tahlili
Geografik   nomlar   “Tarixi  Tabariy”da   bir   nechta   muhim   vazifalarni   bajaradi.
Birinchidan,   ular   voqealarni   aniq   geografik   kontekstga   joylashtiradi,   bu   esa
o‘quvchiga tarixiy jarayonlarni muayyan hududlar bilan bog‘lash imkonini beradi.
Masalan,   Makka   va   Madina   islomning   paydo   bo‘lishi   va   dastlabki   rivojlanishida
markaziy o‘rin tutgan joylar sifatida tez-tez tilga olinadi. Tabariy o‘z asarida ushbu
shaharlarda   sodir   bo‘lgan   voqealarni,   masalan,   Payg‘ambar   Muhammadning
Makkadan   Madinaga   Hijratini   yoki   Madinada   islom   jamoasining   shakllanishini
batafsil   tasvirlaydi.   Bu   joylar   nafaqat   diniy   markazlar,   balki   ijtimoiy   va   siyosiy
faoliyatning   muhim   maydonlari   edi.   Ikkinchidan,   toponimlar   madaniy   va   tarixiy
xotirani   saqlaydi.   Xuroson   nomi,   masalan,   nafaqat   geografik   mintaqani,   balki
islomning   sharqqa   tarqalishi,   mahalliy   xalqlarning   islomga   qo‘shilishi   va
Abbosiylar   inqilobidagi   muhim   rolini   anglatadi.   Uchinchidan,   geografik   nomlar
o‘sha   davrning   iqtisodiy   va   ekologik   sharoitlarini   aks   ettiradi.   Dajla   va   Furot
daryolari   atrofidagi   hududlarning   tez-tez   tilga   olinishi   ularning   qishloq   xo‘jaligi,
savdo va shaharlar rivoji uchun hayotiy ahamiyatini ko‘rsatadi. Tabariy bu joylarda
sodir   bo‘lgan   voqealarni   tasvirlashda   mahalliy   resurslar   va   tabiiy   sharoitlarning
ta’sirini ham qayd etadi.
Shaxslar   faoliyati   “Tarixi   Tabariy”ning   markaziy   qismidir,   chunki   asar
voqealarni shaxslar  orqali  yoritadi. Payg‘ambar  Muhammad, xalifalar  (Abu Bakr,
Umar,   Usmon,   Ali),   sarkardalar   (Xolid   ibn   Valid,   Qutayba   ibn   Muslim)   va
mahalliy   rahbarlar   islom   tarixining   asosiy   ishtirokchilari   sifatida   tasvirlanadi.
Masalan,   Qutayba   ibn   Muslimning   Xuroson   va   Movarounnahrda   olib   borgan
yurishlari   O‘rta   Osiyoda   islomning   tarqalishida   muhim   rol   o‘ynagan.   Tabariy
Qutaybaning   711-712-yillarda   Xorazm   bilan   tinchlik   shartnomasini   yangilaganini
tasvirlaydi, bu jarayonda mahalliy shayxlar va aholi vakillarining ishtiroki muhim
edi. Qutayba o‘z faoliyatida geografik sharoitlardan unumli foydalangan, masalan,
Samarqand   va   Buxoro   kabi   shaharlarni   zabt   etishda   strategik   joylashuv   va
resurslardan   foydalangan.   Tabariy   bu   voqealarni   tasvirlashda   isnad   (ma’lumot
21 uzatuvchilar   zanjiri)   orqali   ma’lumotlarning   ishonchliligini   ta’minlashga   harakat
qiladi, masalan, Ali ibn Mujohid yoki Ibn Ishaq kabi manbalarga tayanadi 45
.
Xuroson   va   Movarounnahr   “Tarixi   Tabariy”da   alohida   e’tibor   beriladigan
hududlar   sifatida   ko‘zga   tashlanadi.   Xurosonning   Abbosiylar   inqilobidagi   roli,
xususan,   Abu   Muslim   Xurosoniyning   faoliyati   Tabariy   tomonidan   batafsil
yoritiladi.   Abu   Muslim   Xurosonni   Abbosiylar   hokimiyatining   markaziga
aylantirib,   Merv   shahrini   asosiy   qarorgoh   sifatida   tanladi.   Mervning   strategik
joylashuvi, Dajla va Furot daryolariga yaqinligi va savdo yo‘llaridagi muhim o‘rni
uni   siyosiy   va   iqtisodiy   markazga   aylantirdi.   Tabariy  Abu   Muslimning   Xuroson
aholisi   orasida   tashviqot   olib   borishini   va   mahalliy   elita   bilan   ittifoq   tuzishini
tasvirlaydi,   bu   esa  Abbosiylar   hokimiyatining   mustahkamlanishiga   yordam   berdi.
Xurosonning   boshqa   muhim   shaharlari,   masalan,   Nishopur,   Tus   va   Saraxs,   ham
Tabariy tomonidan tez-tez tilga olinadi, bu ularning iqtisodiy va harbiy ahamiyatini
ko‘rsatadi 46
.
Samarqand   va   Buxoro   kabi   Movarounnahr   shaharlari   islomning   sharqqa
tarqalishi   jarayonida   muhim   rol   o‘ynagan.   Tabariy   Samarqandning   Qutayba   ibn
Muslim   tomonidan   zabt   etilishini   tasvirlaydi,   bu   jarayonda   shahar   aholisi   bilan
tuzilgan   shartnomalar   muhim   edi.   Samarqand   shartnomasiga   ko‘ra,   shahar   yiliga
200   ming   dirham   soliq   to‘lashga   majbur   edi,   bu   uning   iqtisodiy   salohiyatini
ko‘rsatadi.   Tabariy   bu   voqealarni   tasvirlashda   mahalliy   shayxlar   va   “xorasoniy
shayxlar”   deb   atalgan   manbalarga   tayanadi,   bu   esa   ma’lumotlarning   mahalliy
kontekstga   yaqinligini   ta’kidlaydi.   Buxoro   ham   islomning   Movarounnahrda
tarqalishi   jarayonida   muhim   markazlardan   biri   bo‘lgan.  Tabariy   Buxoroning   zabt
etilishi   va   mahalliy   aholi   bilan   munosabatlarni   tasvirlashda   ekologik   omillarni,
xususan, Zarafshon daryosining qishloq xo‘jaligidagi ahamiyatini qayd etadi 47
.
Shaxslar   faoliyatining   geografik   nomlar   bilan   bog‘liqligi   o‘sha   davrning
ijtimoiy   va   siyosiy   tuzilishini   tushunishda   muhimdir.   Mas   Rocksan   va
45
  O ‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 278
46
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С  3 60
47
 Там же С  210
22 Movarounnahrda   olib   borgan   faoliyati   nafaqat   harbiy   yurishlar,   balki   mahalliy
aholi   bilan   diplomatik   munosabatlar   va   iqtisodiy   tashabbuslarni   ham   o‘z   ichiga
olgan.   Masalan,   al-Fadl   ibn   Yahya   Xurosonni   boshqargan   davrida   masjidlar   va
ribatlar   qurdi,   bu   esa   uning   nafaqat   harbiy,   balki   madaniy   va   diniy   sohada   ham
faoliyatini   ko‘rsatadi.   Tabariy   al-Fadlning   Ushrusa   tsari   Xaraxara   bilan
muzokaralarini   tasvirlaydi,   bu   Xurosonning   sharqiy   chegaralarini
mustahkamlashda   muhim   edi.   Al-Fadlning   “abbosid”   deb   atalgan   g‘ayriarab
qo‘shinlarini   tashkil   etishi   va   ularni   Bag‘dodga   yuborishi   Xurosonning   islom
olamidagi harbiy va siyosiy ahamiyatini yanada oshirdi.
Geografik nomlar va shaxslar faoliyatining tahlili o‘sha davrning ekologik va
iqtisodiy sharoitlarini tushunishda ham muhimdir. Tabariy Dajla va Furot daryolari
atrofidagi hududlarning qishloq xo‘jaligi va savdo uchun muhimligini ta’kidlaydi.
Masalan,   Sa u d   mintaqasi   unumdor   yerlari   va   sug‘orish   tizimlari   tufayli   islom
imperiyasi  iqtisodiyotidagi muhim hududlardan biri edi. Shu bilan birga, shaxslar
faoliyati, masalan, xalifalar tomonidan amalga oshirilgan sug‘orish loyihalari yoki
savdo yo‘llarining rivojlanishi, ushbu geografik hududlarning iqtisodiy salohiyatini
oshirgan. Tabariy bu jarayonlarni tasvirlashda shaxslarning tabiiy muhitga ta’sirini,
masalan,   yangi   shaharlar   qurilishi   yoki   qishloq   xo‘jaligi   yerlarining
kengaytirilishini qayd etadi 48
.
“Tarixi   Tabariy”da   toponimlar   va   shaxslar   faoliyatining   o‘zaro   bog‘liqligi
madaniy   va   diniy   identiklikni   shakllantirishda   muhim   rol   o‘ynaydi.   Makka   va
Madina   islomning   muqaddas   shaharlari   sifatida   nafaqat   diniy,   balki   ijtimoiy   va
siyosiy   markazlar   sifatida   tasvirlanadi.   Tabariy   ushbu   shaharlarda   sodir   bo‘lgan
voqealarni,   masalan,   xalifalar   o‘rtasidagi   nizolar   yoki   diniy   munozaralarni
tasvirlashda,   ularning   madaniy   va   diniy   ahamiyatini   ta’kidlaydi.   Xuroson   va
Movarounnahr   kabi   mintaqalar   esa   islomning   tarqalishi   jarayonida   muhim   rol
o‘ynagan. Tabariy bu hududlarda mahalliy rahbarlar va sarkardalarning faoliyatini
tasvirlab,   ularning   islom   jamoasiga   qo‘shilish   jarayonidagi   rolini   yoritadi.
48
  O ‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 278
23 Masalan,   Raf e   ibn   Laysning   Samarqanddagi   isyoni   (190-191   h./806-807   y.)
mahalliy   ijtimoiy   va   siyosiy   nizolarni   aks   ettiradi,   bu   jarayonda   Samarqandning
strategik   ahamiyati   muhim   edi 49
.   Quyida   “Tarixi   Tabariy”dagi   ayrim   tarixiy   joy
nomlari keltirilgan.
Xorasan   -   Xorasan o‘rta asrlar davrida sharqiy Eron, hozirgi Afg‘onistonning
g‘arbiy   qismlari   va   O‘rta   Osiyoning   janubiy   hududlarini   qamrab   olgan   keng
viloyat   edi.   Abu   Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”
asarida   Xorasan   arablarning   mintaqadagi   ma’muriy   va   harbiy   faoliyatining
markazi   sifatida   tasvirlanadi.   Masalan,   al-Fadl   ibn   Yahyo   va   Ali   ibn   Isa   ibn
Mahanning   boshqaruvi   davridagi   voqealar   (178-190   h./794-806   m.)   keng
yoritiladi. 
Mavaraunnahr   -   Amudaryo   daryosining   shimolida   joylashgan   hudud   bo‘lib,
hozirgi   O‘zbekiston,  Tojikiston   va   Qozog‘istonning   janubiy   qismlarini   o‘z   ichiga
oladi.   Abu   Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”   asarida
Mavaraunnahr   Qutayba   ibn   Muslimning   harbiy   yurishlari   (93   h./711-712   m.)   va
mahalliy aholi bilan tuzilgan sulh shartnomalari kontekstida muhim o‘rin tutadi. 
Samarqand   -   So‘g‘d   viloyatining   poytaxti,   O‘rta   Osiyoning   savdo   va
madaniyat   markazi.   Abu   Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi
Tabariy” asarida Samarqand R o f e  ibn Laysning isyoni (190 h./807 m.) va Qutayba
ibn Muslimning shahar bilan tuzilgan sulh shartnomasi (93 h./711-712 m.) haqida
tilga olinadi. 
Buxoro   -   So‘g‘d   hududidagi   muhim   shahar,   diniy   va   iqtisodiy   markaz.  Abu
Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”   asarida   Buxoro
arablarning   istilo   jarayonlari   va   hurramiylar   kabi   mahalliy   diniy   harakatlar   bilan
bog‘liq holda eslatiladi .  
Marv   -   Xorasanning   asosiy   markazi,   hozirgi   Turkmaniston   hududida
joylashgan.   Abu   Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”
49
  O ‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 278
24 asarida   Marv  Ali   ibn   Isa   ibn   Mahanning   boshqaruvi   (183-190   h./799-806   m.)   va
Abu-l-Hasibning isyonlari (184-185 h./800-801 m.) joyi sifatida tasvirlanadi. 
  Niso   (N ishopur )   -   Xorasandagi   shahar   (hozirgi   Turkmaniston).  Abu   Ja'far
Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”   asarida   Niso  Abu-l-Hasib
Vuhayb ibn Abdullohning isyonlari (184-185 h./800-801 m.) markazi sifatida tilga
olinadi, bu shahar strategik ahamiyatga ega edi. 
 Balx  -  Hozirgi Afg‘oniston shimolidagi qadimiy shahar, Xorasanning muhim
markazlaridan   biri.   Abu   Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi
Tabariy”  asarida  Balx  Ali   ibn  Isaning  boshqaruvi   va  Rafig‘   ibn  Lays   isyoni  (190
h./807 m.) bilan bog‘liq voqealar joyi sifatida keltiriladi. 
Jurjon   -   Kaspiy   dengizi   sohilidagi   hudud   (hozirgi   Eron   shimoli).  Abu   Ja'far
Muhammad ibn Jarir at-Tabariyning “Tarixi Tabariy” asarida Jurjonda “qizil kiyim
kiyganlar” (hurramiylar) isyoni (181 h./797 m.) va boshqa diniy-siyosiy harakatlar
haqida ma’lumot beriladi. 
    Seyiston  -   Hozirgi Afg‘oniston va Eronning janubi-sharqiy qismini qamrab
olgan   viloyat.   Abu   Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”
asarida  Seyiston al-Fadl ibn Yahyoning boshqaruvi (178 h./794 m.) va Hamza ibn
Atrakning isyoni (180 h./796 m.) bilan bog‘liq holda eslatiladi. 
  Us t u r s ho na   -   Hozirgi   Tojikiston   va   O‘zbekiston   hududidagi   viloyat.   Abu
Ja'far   Muhammad   ibn   Jarir   at-Tabariyning   “Tarixi   Tabariy”   asarida   Ushrusana
shohi   Haraxaraning   al-Fadl   ibn   Yahyoga   itoat   qilishi   (178   h./794   m.)   va
mintaqaning arablar nazoratiga o‘tishi haqida ma’lumot keltiriladi .
Asarda   shaxslar   faoliyatining   tahlili   ularning   ijtimoiy   va   siyosiy   roliga   ham
yorqin   misollar   keltiradi.   Masalan,   Ali   ibn   Isa   ibn   Mahanning   Xurosonni
boshqarishi davrida uning mahalliy elita bilan nizolari Tabariy tomonidan batafsil
tasvirlanadi.  Ali   ibn   Isaning   Xuroson   aholisiga   nisbatan   qattiq   siyosati,   masalan,
taniqli   shaxslar   Hishom   ibn   Farraxosrou   va   al-Husayn   ibn   Mus‘abga   qarshi
ayblovlari,   mahalliy   jamoalar   orasida   norozilikni   keltirib   chiqardi.   Tabariy   bu
voqealarni tasvirlashda Ali ibn Isaning o‘z xatolaridan kelib chiqqan isyonga sabab
bo‘lganligini ta’kidlaydi, bu esa uning hokimiyatining barbod bo‘lishiga olib keldi.
25 Bu   jarayonda   M a rv,   Balx   va   Samarqand   kabi   shaharlarning   strategik   ahamiyati
yana   bir   bor   ta’kidlanadi 50
.   Quyida   “Tarixi   Tabariy”dagi   muhim   tarixiy   shaxslar
keltirilgan :
Qutayba ibn Muslim   -   Qutayba ibn Muslim (d. 96 h./715 m.) Umayyaviylar
xalifaligi davrida Xorasan va Mavaraunnahrni istilo qilgan taniqli arab sarkardasi
edi.   “Tarixi   Tabariy”   asarida   u   Mavaraunnahrda,   xususan   Samarqand   va   Buxoro
kabi   shaharlarni   zabt   etishda   va   mahalliy   aholi   bilan   sulh   shartnomalari   tuzishda
muhim   rol   o‘ynagani   tasvirlanadi.   Uning   harbiy   yurishlari   (93-96   h./711-715   m.)
islomning mintaqada tarqalishida muhim bosqich bo‘ldi. 
A l-Fadl   ibn   Yahyo   -   Al-Fadl   ibn   Yahyo   (d.   192   h./808   m.)   Abbosiylar
xalifaligi   davrida   Xorasan   valisi   bo‘lib   xizmat   qilgan   Barmakiylar   sulolasining
vakili   edi.   Asarda   u   Xorasan   va   Us tur s ho na   kabi   hududlarda   ma’muriy
boshqaruvni   mustahkamlashi,   shuningdek,   mahalliy   isyonlarni   bostirishdagi
faoliyati bilan tilga olinadi (178-180 h./794-796 m.). 
Ali ibn Isa ibn Mahan   -   Ali ibn Isa ibn Mahan (d. 196 h./811 m.) Abbosiylar
xalifaligi davrida Xorasan valisi sifatida faoliyat yuritgan. “Tarixi Tabariy” asarida
uning   Marv   va   Balx   kabi   shaharlarni   boshqargani,   ammo   Rafig‘   ibn   Lays   isyoni
(190 h./807 m.) kabi qarshiliklarga duch kelgani haqida ma’lumot beriladi. Uning
boshqaruvi qattiqqo‘l siyosati bilan mashhur edi. 
Rafig‘   ibn   Lays   -   Rafig‘   ibn   Lays   Samarqandda   Abbosiylar   boshqaruviga
qarshi isyon ko‘targan mahalliy rahbar edi (190 h./807 m.). Asarda uning Xorasan
valisi Ali ibn Isa ibn Mahanga qarshi isyoni va Samarqandni qisqa muddat nazorat
qilgani   tasvirlanadi.   Bu   isyon   mintaqadagi   arab   hokimiyatiga   qarshi   mahalliy
norozilikning muhim namunasidir. 
Abu-l-Hasib   Vuhayb   ibn   Abdulloh   -   Abu-l-Hasib   Vuhayb   ibn   Abdulloh
Xorasandagi   Niso   (Nasa)   shahrida  isyon   ko‘targan   mahalliy  rahbarlardan   biri   edi
(184-185 h./800-801 m.). “Tarixi Tabariy” asarida uning Abbosiylar hokimiyatiga
50
  История” ат-Табори. Избранньй отрывки. Перевод с арабского В.М.Беляева. Дополнения к переводу 
О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. - Ташкент, 1987. - С  362
26 qarshi faoliyati va strategik ahamiyatga ega Niso shahrini nazorat qilishga urinishi
haqida so‘z yuritiladi. 
Hamza   ibn  Atrak   -   Hamza   ibn  Atrak     Seyistonda   isyon   ko‘targan   mahalliy
rahbar   edi   (180   h./796   m.).   Asarda   uning   al-Fadl   ibn   Yahyoning   boshqaruviga
qarshi   chiqqani   va     Seyiston   viloyatidagi   diniy-siyosiy   harakatlarni   boshqargani
haqida   ma’lumot   beriladi.   Uning   isyoni   mintaqada   arab   hokimiyatiga   qarshi
qarshilikning bir qismi sifatida ko‘riladi. 
Haraxara   (Us t u r s ho na   shohi)   -   Haraxara   Us tur s ho na   viloyatining   mahalliy
hukmdori   bo‘lib,   “Tarixi  Tabariy”   asarida   uning   al-Fadl   ibn Yahyoga   itoat   qilishi
(178   h./794   m.)   va   Ushrusananing   arablar   nazoratiga   o‘tishi   haqida   tilga   olinadi.
Uning   itoati   mintaqada   arab   hokimiyatining   mustahkamlanishida   muhim   rol
o‘ynadi. 
Harun   ar-Rashid   -   Harun   ar-Rashid   (d.   193   h./809   m.)  Abbosiylar   xalifasi
bo‘lib,  Xorasan   va  O‘rta  Osiyodagi   voqealarga  bilvosita   ta’sir   ko‘rsatgan.  Asarda
uning   al-Fadl   ibn  Yahyo   va  Ali   ibn   Isa   kabi   valilarni   Xorasanga   tayinlagani   va
mintaqadagi   isyonlarni   bostirishga  qaratilgan  siyosati  haqida  so‘z   yuritiladi  (178-
190 h./794-806 m.). 
  Yahyo   ibn   Xolid   al-Barmakiy   -   Yahyo   ibn   Xolid   Barmakiylar   sulolasining
muhim   vakili   bo‘lib,  Abbosiylar   xalifaligi   davrida   Xorasan   boshqaruvida   muhim
rol   o‘ynagan.   “Tarixi   Tabariy”   asarida   uning   o‘g‘li   al-Fadl   ibn   Yahyo   orqali
mintaqada   ta’sir   o‘tkazgani   va   ma’muriy   islohotlarda   ishtirok   etgani   eslatiladi
(178-180 h./794-796 m.). 
Abdulloh   ibn   Malik   al-Xuzoiy   -   Abdulloh   ibn   Malik   al-Xuzoiy   Xorasanda
arablarning   harbiy   rahbarlaridan   biri   bo‘lib,   “Tarixi   Tabariy”   asarida   mahalliy
isyonlarni   bostirishda   va   mintaqani   boshqarishda   ishtirok   etgani   haqida   tilga
olinadi.   Uning   faoliyati,   xususan,   Xorasan   va     Seyistondagi   harbiy   yurishlarda
(180-185 h./796-801 m.) muhim hisoblanadi.
“Tarixi   Tabariy”ning   zamonaviy   ahamiyati   shundaki,   u   o‘rta   asr   islom
olamining   tarixiy   va   madaniy   landshaftini   tushunishda   muhim   manba   bo‘lib
xizmat   qiladi.   Asardagi   geografik   nomlar   bugungi   kunda   ham   o‘z   ahamiyatini
27 yo‘qotmagan,   chunki   ular   nafaqat   tarixiy   voqealar   joyi,   balki   madaniy   va   diniy
identiklikning   ramzi   sifatida   qolmoqda.   Shaxslar   faoliyati   esa   insonning   tarixiy
jarayonlarga ta’sirini ko‘rsatib, rahbarlar, olimlar va oddiy odamlarning o‘z davriga
qo‘shgan   hissasini   yoritadi.   Tabariy   o‘z   asarida   ushbu   elementlarni   birlashtirib,
o‘tmishni tushunish va undan saboq olish uchun noyob imkoniyat yaratadi 51
.
Xulosa qilib aytganda, “Tarixi Tabariy” O‘rta Osiyoning tarixiy-geografik joy
nomlari   va   shaxslar   faoliyatini   o‘rganishda   muhim   manba   bo‘lib,   mintaqaning
islom   davridagi   o‘zgarishlarini   tushunishga   yordam   beradi.   Ammo   mahalliy
shaxslar   va   hududlar   haqidagi   ma’lumotlarning   cheklanganligi   sababli,   asarni
boshqa manbalar bilan birgalikda tahlil qilish zarur.
Shaxslar   faoliyatiga   kelsak,   asarda   Somoniylar   sulolasining   taniqli   vakillari,
mahalliy   hukmdorlar   va   arab   sarkardalari,   masalan,   Qutayba   ibn   Muslim   kabi
shaxslarning   islomni   tarqatishdagi   rollari   keng   tahlil   qilinadi.   Tabariy   ularning
harbiy   yurishlari,   ma’muriy   islohotlari   va   mahalliy   aholi   bilan   munosabatlarini
arab   manbalariga   asoslangan   holda   tasvirlaydi.   Shu   bilan   birga,   mahalliy
xalqlarning   yetakchilari   haqida   ma’lumotlar   cheklangan   bo‘lib,   asosiy   e’tibor
arablarning mintaqadagi faoliyatiga qaratiladi.
51
  O ‘zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar) / Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, 
O.Bo‘riyev. - Toshkent: O‘zbekiston, 2023. - B 278
28 XULOSA
Abu Ja’far Muhammad ibn Jarir at-Tabariyning “Tarix ar-Rusul va’l-Muluk”
asari   o‘rta   asr   islom   tarixshunosligining   eng   muhim   manbalaridan   biridir.   IX-X
asrlarda   yashagan   Tabariy   bu   monumental   asarda   insoniyat   tarixini   Odam   a.s.
davridan boshlab 915-yilgacha bo‘lgan voqealarni yoritadi. Asar islom tarixi bilan
birga islomgacha bo‘lgan davrlar, Sasaniylar, Vizantiya va boshqa sivilizatsiyalarni
ham   qamrab,   universal   tarixiy   yondashuvni   namoyon   etadi.   Tabariy   turli
manbalarga,   jumladan,   og‘zaki   rivoyatlar,   yozma   hujjatlar   va   olimlar   bilan
suhbatlarga   tayanib,   islom   tarixshunosligida   muhim   bo‘lgan   “isnad”   usulidan
foydalangan.   Bu   usul   orqali   u   ma’lumotlarning   ishonchliligini   ta’minlashga
harakat   qilib,   turli   nuqtai   nazarlarni   keltirgan   va   tarafkashlikdan   qochgan.  Asar
islomning   dastlabki   davrlari,   xalifalar   hukmronligi,   fitnalar   va   Umaviylar   davri
kabi muhim voqealarni hujjatlashtirib, keyingi avlodlar uchun bebaho ma’lumotlar
saqlab   qoldi.   Tabariyning   metodologiyasi,   xususan,   isnad   usuliga   qat’iy   rioya
qilishi,   ma’lumotlarning   aniqligini   oshirgan   bo‘lsa-da,   ba’zi   ziddiyatli   rivoyatlar
o‘quvchida savollar uyg‘otishi mumkin. 
Zamonaviy   tarixshunoslik   nuqtai   nazaridan,   asarda   afsonaviy   yoki   diniy
rivoyatlarning   tarixiy   fakt   sifatida   keltirilishi   va   o‘sha   davr   ijtimoiy   me’yorlariga
xos   stereotiplar   tanqid   predmeti   bo‘ladi.   Shunga   qaramay,   “Tarixi   Tabariy”   o‘rta
asr  muarrixlari, masalan, Ibn Hisham  va Al-Mas’udiy uchun asosiy manba bo‘lib
xizmat   qilgan   va   zamonaviy   tadqiqotchilar   tomonidan   islom   olami,   siyosiy
jarayonlar   va   madaniy   o‘zgarishlarni   o‘rganishda   keng   qo‘llanilmoqda.  Asarning
keng   qamrovliligi,   manbalar   xilma-xilligi   va   ob’ektiv   yondashuvi   uni   tarixiy
manba sifatida noyob qiladi.
29 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI
I.Asosiy manbalar
1. Муҳаммад ибн Жаъфар Наршахий. Бухоро тарихи. Форс   тилидан 
А.Расулев таржимаси. Т.,  ANORBOOKS, 2022 . Б  110
2. История”   ат-Табори.   Избранньй   отрывки.   Перевод   с   арабского  
В.М.Беляева.   Дополнения   к   переводу О.Г.Большакова и А.Б.Халидова. 
Ташкент, 1987 .  С  85
II.Asosiy adabiyotlar
1. O'zbekiston tarixi : III jild. O ‘zbekiston tarixi va manbalari (V-XI asrlar)
/ Mas’ul muharrirlar A.Ahmedov, O.Bo‘riyev. T.: O‘zbekiston, 2023. B 278
2. Равшанов. П. Қарши тарихи. Т.: Янги аср авлоди, 2006
3. Табари   //   Энциклопедический   словарь   Брокгауза   и  Ефрона   :   в   86  т.
(82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.
III.Xorijiy adabiyotlar
1. The History of Al-Tabari, Vol. 6: Muhammad at Mecca (SUNY Series in
Near   Eastern   Studies),   AbeBooks   Joel   L.   Kraemer,   Humanism   in   the
Renaissance of Islam: The Cultural Revival During the Buyid Age, Volume 7
of Studies in Islamic culture and history. Leiden: Brill Publishers, 1992.  P . 61.
2. Rosenthal,   Franz,   ed.   The   History   of   al-Tsabarī,   Volume   I:   General
Introduction and from the Creation to the Flood. SUNY Series in Near Eastern
Studies. Albany, New York: State University of New York Press. 1989 . P 120
3. Tabarî,   La   Chronique   Histoire   des   prophètes   et   des   rois.   2   Bände,
übersetzt   aus   dem   Persischen   von   Hermann   Zotenberg .   Éditions  Actes   Sud   /
Sindbad 2001, Band I,
4. Boaz   Shoshan,   Poetics   of   Islamic   Historiography:   Deconstructing
T	
sabarī's History, introductio, p. xxvi. Leiden: Brill Publishers, 2004.  
30

MUNDARIJA

Kirish

I bob. “Tarixi Tabariy” tarixiy manba sifatida tahlili

1.1. Tabariyning hayoti va faoliyati

1.2. “Tarixi Tabariy” asarining nusxalari va ularning o‘rganilishi

II bob. “Tarixi Tabariy” O‘rta Osiyo tarixi bo‘yicha muhim manba sifatida

2.1. “Tarixi Tabariy” asarida O‘rta Osiyo tarixining yoritilishi

2.2. “Tarixi Tabariy”da tarixiy-geografik joy nomlari va shaxslar faoliyatining tahlili

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati