Temuriylar davri renessansining zamonaviy tadqiqotlarda o’rganilishi

O’ZBEKISTON RESPUBLIKASI
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG’BEK NOMIDAGI
O’ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI   MANBASHUNOSLIK VA
ARXIVSHUNOSLIK kafedrasi
 
                                 
KURS ISHI
MAVZU: TEMURIYLAR DAVRI RENESSANSINING
ZAMONAVIY TADQIQOTLARDA O’RGANILISHI.
 
TOSHKENT-2025 MUNDARIJA
KIRISH………………………………………………………………………….3
I.BOB.TEMURIYLAR DAVRI ILM-FAN TARAQQIYOTI ZAMONAVIY 
TADQIQOTLARDA……………………………………………………………5
1.1 G arb olimlar tomonidan temuriylar davri fan taraqiyoti bo yicha ʻ ʻ
tadqiqotlar  tahlili ………… . …………………………………………………….5
1.2 Mustaqillik yillarida O zbekistonda temuriylar renessansi o rganilishi va 	
ʻ ʻ
tadqiq etilishi masalalari………………………………………………………..10
II.BOB. TEMURIYLAR DAVRIDA MADANIY HAYOT VA ILM-FAN 
SOHASIGA DOIR TADQIQOTLAR TAHLILI……………………………..15
II.   1.  Temuriylar davrida Movarounnahrdagi madaniy hayot va uning 
tadqiqotlarda aks ettirilishi……………………………………………………..20
II.2. Mirzo Ulug bek rasadxonasi va undagi ilmiy faoliyat xorij 	
ʻ
tadqiqotchilari nigohida………………………………………….……………..25
XULOSA…………………………………………………………………………28
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR…….………………………………….30 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi:   Temuriylar   davri   –   Markaziy   Osiyo   tarixida   ilm-
fan, madaniyat va san’atning yuksalgan davrlaridan biri bo‘lib, bu davrda yuzaga
kelgan renessans  jarayoni  jahon sivilizatsiyasida  muhim o‘rin egallaydi. Ayniqsa,
Amir   Temur   va   uning   vorislari   tomonidan   ilm-fan,   adabiyot,   me’morchilik   va
boshqa   sohalarga   ko‘rsatilgan   e’tibor   tufayli   Sharqda   o‘ziga   xos   uyg‘onish   davri
shakllandi.   Ushbu   davrda   yashab   ijod   qilgan   Alisher   Navoiy,   Mirzo   Ulug‘bek,
Kamoliddin Behzod kabi  mutafakkir  va san’atkorlarning merosi  hozirgi  zamonda
ham o‘z ilmiy, madaniy ahamiyatini yo‘qotmagan. 
Bugungi   kunda   Temuriylar   davri   renessansi   nafaqat   tarixiy   jihatdan,   balki
zamonaviy   tadqiqotlar,   madaniy   yondashuvlar   va   global   sivilizatsiyalararo
muloqot   nuqtai   nazaridan   ham   qiziqish   uyg‘otmoqda.   Tarixshunoslik,
madaniyatshunoslik, san’atshunoslik va falsafa sohalaridagi zamonaviy izlanishlar
bu   davr   merosini   qayta   baholashga   va   uni   bugungi   avlodga   yetkazishga   xizmat
qilmoqda.
Mavzuning   maqsadi   va   vazifalari:   Temuriylar   davrida   yuzaga   kelgan
renessansning   mazmun-mohiyatini,   uning   ilm-fan,   adabiyot,   san’at   va   madaniyat
rivojiga   qo‘shgan   hissasini   zamonaviy   tadqiqotlar   asosida   tahlil   qilish   hamda   bu
davr merosining bugungi kundagi ilmiy va madaniy ahamiyatini ochib berish.
Mazkur   kurs   ishimizning   vazifasi,   Temuriylar   davrining   tarixiy-siyosiy   va
madaniy muhitini tahlil qilish, ushbu davrda yuzaga kelgan renessans jarayonining
asosiy yo‘nalishlarini aniqlash, Temuriylar davrining yirik allomalari, san’atkorlari
va   ularning   ilmiy-madaniy   merosini   o‘rganish,   Temuriylar   davri   renessansi
bo‘yicha   olib   borilayotgan   zamonaviy   ilmiy   tadqiqotlarni   o‘rganish   va   baholash,
Temuriylar   renessansining   bugungi   O‘zbekiston   madaniy-ma’naviy   hayotidagi
o‘rnini yoritish.
Mavzuning   obyekti   va   predmeti:   Mazkur   kurs   ishimizning   obyekti
Temuriylar davrida yuzaga kelgan uyg‘onish (renessans) jarayoni va uning tarixiy-
madaniy   kontekstdagi   namoyon   bo‘lishi   bo’lsa,   predmeti   Temuriylar   davri renessansining ilm-fan, adabiyot, san’at va me’morchilik sohalarida yuzaga kelgan
yutuqlarini zamonaviy ilmiy tadqiqotlar asosida o‘rganish va tahlil qilishdir.
Mavzuning   o’rganilganlik   darajasi :   O’zbekiston   mustaqillikni   qo’lga
kiritgandan   so’ng   har   bir   sohada   bo’lgani   kabi   ilm   fanda   ham   o’z   yo’liga   ega
bo’ldi.   Shu   vaqtga   qadar   biz   uchun   o’rganilishi   qiyin   bo’lgan   Temur   shaxsi   ham
tarixchilar   tomonidan   kerakli   fikrlar   bilan   to’ldirilib,   uning   shaxsi   yana   qayta
tiklandi.   Temuriylar   davri   renessansini   o’rgangan   bir   qator   olimlar   bo’lib   ular
o’zining tadqiqotlarida buni yaxshi jihatlar bilan ochib berishgan. Masalan, Uvatov
U  Temuriylar   renessansi  tarixini   yaxshi  o’rgangan   olimlardan  biri   hisoblanadi.  U
o’zining bir  qator asarlarlarida va tadqiqotlarida bu jihatlarni  kerakli  ma’lumotlar
bilan   ochib   bergan.   Bo‘riyev   O   ham   Temuriylar   davrida   yuzaga   kelgan   shart-
sharoit   va   ilm-fanga   bo’lgan   e’tiborga   to’xtalib   o’zining   bir   qator   asarlarida
Temuriylar davri tarixi va san’atiga a’lohida to’xtalib o’tadi. 
Bu   davr   tarixi   bo’yicha   yana   bir   yirik   mutaxasis   va   olim   Ahmedov   A
ham ,,Ulug’bek akademiyasi“ nomli kitobida Ulug’bek davrida ilm-fanga bo’lgan
e’tibor   va   uning   tariximiz   va   kelejak   avlod   uchun   naqadar   ahamiyatli   ekanligini
ochib   bergan.   Abdurahmonov   A   ham   ,,Ulug’bek   akademiyasi“   nomli   kitobida
akademiya   faoliyatiga   alohida   to’xtalib   o’tadi.   Uning   fikricha   Temuriylar
renessansi   jahon   va   Osiyo   madaniyatiga,   hozirgi   Turkiyaga   ilk   astranomik
bilimlarning   paydo   bo’lishiga   asos   bo’lganligini   yetarli   ma’lumotlar   bilan   tahlil
qilib   beradi.   Bekmuhammad   U   Navoiy   faoliyati   va   uning   jahon   adabiyoti   uchun
juda kuchli  iz qoldirgan asarlariga to’xtalib, sharq ilm faniga qo’shgan hissasi  va
uning me’rosini tahlil qilib beradi.   
Kurs   ishining   tarkibiy   tuzulishi:   Mazkur     kurs   ishi,   kirish,   ikki   bob,   to‘rt
bo‘lim, xulosa, foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati va ilovadan iborat. I.BOB. TEMURIYLAR DAVRI ILM-FAN TARAQQIYOTI ZAMONAVIY
TADQIQOTLARDA
1.1 G arb olimlar tomonidan Temuriylar davri fan taraqiyoti bo yichaʻ ʻ
tadqiqotlar.
O‘zbekiston   Respublikasi   taraqqiyotining   yangi   bosqichida   davlat   va
jamiyatning  har  bir   sohasida  tubdan  yangilanishlar,   yuksalishlar  bilan  bir   qatorda
milliy   davlatchilikni   mustahkamlash,   mamlakatimiz   ijtimoiy-siyosiy   va   iqtisodiy
hayotini   barqaror   izga   tushirish   va   rivojlantirish   bo‘yicha   keng   qamrovli   chora-
tadbirlar   amalga   oshirilmoqda.   Jumladan,   tarix   fanida   ham   ajdodlarimiz   tarixini
o‘rganish, ularga to‘g‘ri va xolis baho berish, shu asosda  milliy qadriyatlarimizni
tiklash   uchun   keng   yo‘l   ochildi.   O‘tgan   davr   mobaynida   obyektiv   tariximizni
yaratish yo‘lida ko‘plab ilmiy tadqiqotlar amalga oshirildi. Qator muhim manbalar
nashr   etildi.   Natijada   tarixchilar   uchun   yirik   tadqiqotlar   yaratish   imkoniyati
vujudga keldi. Xususan, ajdodlarimiz tarixining noma’lum bo‘lgan qirralari hamda
insoniyat   o‘tmishida   o‘ziga   xos   o‘rin   egallagan   tarixiy   shaxslar   faoliyatini
o‘rganish   uchun   ham   manbaviy   asoslar   yaratildi.   Binobarin,   o‘z   davrida   buyuk
saltanat barpo etgan, o‘zbek davlatchiligi tarixida hamda harbiy mahorat sohasida
jahon   tarixidan   munosib   o‘rin   egallagan   Amir   Temur   va   temuriylar   davri   tarixi
nafaqat o‘lkamiz, balki jahon sivilizatsiyasi taraqqiyotida umume’tirof etilgan davr
sifatida   ko‘plab   tadqiqotlarni   taqozo   etadi.   Zero,   Sohibqiron   Amir   Temur   el-u
ulusning taraqqiyoti, tinchligi va xavfsizligini o‘z orzu-umidlarida mujassam etgan
xalqimiz farzandi, ,,Temuriylar renessansi” asoschisidir 1
.
Temuriylar davri tarixi va madaniyatini o‘rganish bo’yicha yirik mutaxasis,
fransuz assotsiatsiyasini  asoschisi va rahbari professor Lyusen Keren hisoblanadi.
U   o‘z   ilmiy   tadqiqotlarini   bevosita,   Temuriylar   davri   tarixini   o‘rganishga
bag‘ishlab,   bir   qator   kitob   va   ilmiy   maqolalar   nashr   ettirgan 2
.   Jumladan,
uning   ,,Samarqandga   Temur   davri   sari   yo‘l”   kitobi   nafaqat   fransuz   va   o‘zbek
1
 .  Hayetmetov A. “Ma’naviyat yulduzlari” – T., 2001. – B. 220.
2
  Boboyev X.B. Amir Temur va temuriylar saltanati. – T.: Kamalak, 1996. –B.  200. olimlari,   balki   butun   Yevropa   tadqiqotchilari   va   jamoatchiligi   o‘rtasida   katta
qiziqish uyg‘otib, ko‘plab tillarga tarjima qilingan. Shuni ham alohida ta’kidalash
kerakki, ushbu Assotsiyatsiya temuriylar davriga bag‘ishlangan turli ilmiy tadqiqot
va taqdimotlar o‘tkazadi, kitoblar nashr etadi. Assotsiatsiyaning ,,Temuriylar” deb
nomlagan   jurnali   sahifalarida   o‘zbek   va   fransuz   olimlarining   o‘sha   davr   tarixi,
san’ati   va   madaniyatiga   bag‘ishlangan,   shuningdek,   bugungi   O‘zbekistonning
ilmiy   va   madaniy   hayoti   bilan   bog‘liq   maqolalari   muntazam   ravishda   chop   etilib
kelinyapti 3
. 
Temuriylar   davri   madaniyati   xalqaro   doirada   qanchalik   muhim   ahamiyatga
ega   ekanligi   ko’p   misollar   bilan   biz   ochib   bera   olamiz.   Masalan,   O‘zbekiston
Respublikasi   Birinchi   Prezidenti   Islom   Karimov   1996-yil   aprel   oyida   Amir
Temurning   660   yilligiga   bag‘ishlangan   shodiyonalar   doirasida   YUNESKOning
Parijdagi   bosh   qarorgoxida   Lyusen   Kerenni   ,,Shuxrat”   ordeni   bilan   mukofotladi.
Lyusen   Kerenni   yana   bir   muhim   hizmati   shundaki,   u   Amir   Temurning   xaqqoniy
qiyofasini   fransuzlar   va   yevropaliklarga   yetkazish   maqsadida   tarixiy   pe’sa   yozdi.
Ushbu pe’sa Parijning ,,Odeon” teatrida sahnalashtirildi  va butun Fransiya buyuk
Temur   va   Temuriylar   davri   madaniyatidan   baxramand   bo‘lish   imkoniyatiga   ega
bo‘ldi.   Mashhur   Temuriyzoda   Boburning   davlatchilik   siyosati   va   ilmiy   ijodi
nafaqat O‘zbekistonda balki butun dunyoda o‘rganilib tadqiq etib kelinmoqda. 
Bu   yo‘nalishda   Yevropa   davlatlari   olimlarining   tadqiqotlari   ham   salmoqli
bo‘lib,   Boburshunoslik   ilmini   rivojlanishiga   munosib   hissa   bo‘lib   qo‘shilmoqda.
Ayniqsa, Fransiya, Buyuk Britaniya, Germaniya kabi davlatlarda aynan Bobur va
butun   Temuriylar   davriga   oid   ko‘plab   ilmiy   asarlar   yaratilmoqdaki,   bu   albatta
Sharq   tarixiga   bo‘lgan   qiziqishni   kundan-kunga   ortib   borishiga,   shu   bilan   birga
o‘zaro   ma’naviy   hamkorliklarni   yo‘lga   qo‘yilishida   muhim   omil   bo‘lmoqda.
Zahiriddin   Muhammad   Bobur   adabiyot,   san’at,   tarix   va   ilm-fanning   turli
jabhalarida bebaho asarlar yaratdi. Uning eng yirik asari “Boburnoma”dir. 
Yevropa ilm  ahliga Zahiriddin Muhammad Bobur  haqida  ilk bor  ma’lumot
bergan   fransuz   sharqshunosi   Bartoleme   d’Erbelo   (1621–1695)   hisoblanadi.
3
 Azimov E. Amir Temur saltanati. – T.: Adabiyot va san at nashriyoti, 1996. – B. 88. ‟ D’Erbelo   o‘zining   ,,Sharq   kutubxonasi”   (1697)   qomusidagi   “Bobur   yoki   Bobar”
maqolasida   Boburning  hayoti,   uning  davlati   va   sarkardalik  mahorati,  adabiyot   va
san’atga   qiziqishi   haqida   ma’lumot   berib   o‘tadi.   ,,Boburnoma”ni   Yevropaga
birinchi   bo‘lib   tanitgan   olim   esa   gollandiyalik   Vitsen   bo‘ldi.
Vitsen   ,,Boburnoma”dan   olingan   parchalarni   tarjima   qilib,   1705-yilda   nashr
ettiradi.   Yevropada   madaniy   tabirlarni   o‘tkazish   muntazamlik   kasb   etib,
Temuriylar   davri   tarixi   va   madaniyatini   o‘rganish   fransuz   assotsiatsiyasi   bosh
kotibi Frederik Bressan xonim 1997-yilda o‘zining “Samarqandning moviy oltini”
deb   nomlangan   ajoyib   suratlar   bilan   bezatilgan   albomining   keng   jamoatchilikka
xavola etgan 4
.
Albom   taqdimotida   olima   “dunyoda   ikkita   nurafshon   va   olamga   mashxur
shaxarlar   bo‘lsa   bularning   biri   –   Parij,   ikkinchisi-Samarqand”   degan   edi.   Ushbu
muallifning 2003-yilda navbatdagi ilmiy-tadqiqot mahsuli “Maxobatli Samarqand”
deb   nomlangan   kitobi   bosmadan   chiqdi.   Ushbu   kitobda   olima   asosiy   e’tiborini
Amir   Temur   va   uning   vorislari   hukumronlik   qilgan   davrda   adabiyot   va
she’riyatning   himoyasi   va   rivojiga   katta   e’tibor   qaratganligini,   ilmiy   dalillar
asosida   ko‘rsatib   bergan.   Bundan   tashqari,   Assotsiatsiya   o‘zbek   shoirlari   ijodiga
mansub   she’rlarni   fransuzcha   tarjimalarini   taqdim   etdi.   Bu   e’tibor   Fransiyada
O‘zbekistonning   xaqiqiy   do‘stlari,   o‘zbek   xalqining   qadimiy   va   o‘ziga   xos
madaniyati va san’atini qadrlaydigan insonlar yashayotganidan dalolatdir. 
Temuriylar  davri  madaniyati,  san’ati   turli  ko‘rgazmalar  tashkil  etish  orqali,
keng   jamoatchilikka   namoyish   etilib   kelinmoqda.   Ana   shunday   ko‘rgazmalardan
biri   “Samarqand   ranglari”   nomi   bilan   Parijdagi   “Aleksandr   Kaden”   badiiy
galereyasida   namoyish   etildi.   Ko‘rgazmaga   Temuriylar   davri   tarixi   va
madaniyatini   o‘rganish   fransuz   assosiatsiyasi   bosh   kotibi   F.Bressan   xonimning
foto   asalari   ham   namoyish   etildi.   Hukumatimiz   horijda   yurtimiz   tarixi   va
madaniyati   bilan   shug‘ullanib   kelayotgan   ko‘plab   olim   va   adbiyotchilarni
davlatimizning   nufuzli   mukofotlari   bilan   taqdirlab   kelmoqda.   Uning   mantiqiy
davomini   2018-yil   9-oktyabrda   O‘zbekiston   tarixi   va   madaniyatini   o‘rganishga
4
  Axmedov B. Temur tuzuklari haqida ikki og’iz so’z // Sharq yulduzi. – Toshkent.: 1989. – B. 132. munosib hissa qo‘shgan Fransiyaning taniqli adabiyot va ilm–fan namoyondalari –
yozuvchi   Amin   Maaluf,   olimlar   Frederik   Bopertyui   -   Bressand   xonim   va   Frans
Grenelarga   Samarqand   shahri   faxriy   fuqarosi   unvonini   topshirilganligida   ko‘rish
mumkin.   Ulardan   biri   Amin   Maaluf   o‘zining   “Samarqand”   romani   bilan   o‘zbek
kitobxonlariga   yaxshi   tanish   bo‘lib,   uning   romani   o‘zbek   tilida   2003-yil   “Jahon
adabiyoti” jurnalining 6-7, 2005-yil 7-8 sonlarida chop etilgan. Romanda shoir va
faylasuf   Umar   Xayyomning   Samarqanddagi   hayoti,   XI   asrdagi   ijtimoiy   –  siyosiy
hayot talqini aks etgan. Bu albatta bir tomondan Fransiyada Sharq tarixga qiziqish
juda   katta   ekanligidan   dalolat   bersa,   ikkinchidan   ularning   O‘zbekiston   Prezidenti
Sh.M.Mirziyoev tomonidan rag‘batlantirilishi xorij olimlarini yanada katta qiziqish
bilan   vatanimiz   tarixi   va   madaniyatini   o‘rganishga   hamda   xalqaro   hamjamiyatga
yanada kengroq targ‘ib etishda katta turtki bo‘lishi, shubhasiz 5
.
Xulosa qiib shuni ta’kidlash mumkinki, o‘tgan davr mobaynida Amir Temur
va   Temuriylar   tarixiga   bag‘ishlangan   mingdan   ortiq   asarlar   yaratildi.   Turli
davlatlarda   hamon   tadqiqotlar   davom   etmoqda.   Temuriylar   davri   bu
madaniyatning   rivojlangan   davrlaridan   biri   sifatida   yangidan-yangi   tadqiqotlar
uchun   manba   bo‘lib   xizmat   qilishda,   yoshlar   ma’naviyatini   yuksaltirishda   asosiy
ibrat va namuna maktabi bo‘lib qolaveradi.
5
 Axmedov N., Badirov A. Amir Temur va Temuriylar davri tarixiga kirish – Samarqand: Zarafshon, 1999. – B. 74. 1.2 Mustaqillik yillarida O zbekistonda temuriylar renessansiʻ
o rganilishi va tadqiq etilishi masalalari. 	
ʻ
O‘zbekiston   Respublikasi   taraqqiyotining   yangi   bosqichida   davlat   va
jamiyatning  har  bir   sohasida  tubdan  yangilanishlar,   yuksalishlar  bilan  bir   qatorda
milliy   davlatchilikni   mustahkamlash,   mamlakatimiz   ijtimoiy-siyosiy   va   iqtisodiy
hayotini   barqaror   izga   tushirish   va   rivojlantirish   bo‘yicha   keng   qamrovli   chora-
tadbirlar   amalga   oshirilmoqda.   Jumladan,   tarix   fanida   ham   ajdodlarimiz   tarixini
o‘rganish, ularga to‘g‘ri va xolis baho berish, shu asosda  milliy qadriyatlarimizni
tiklash   uchun   keng   yo‘l   ochildi.   O‘tgan   davr   mobaynida   obyektiv   tariximizni
yaratish yo‘lida ko‘plab ilmiy tadqiqotlar amalga oshirildi. Qator muhim manbalar
nashr   etildi.   Natijada   tarixchilar   uchun   yirik   tadqiqotlar   yaratish   imkoniyati
vujudga keldi. Xususan, ajdodlarimiz tarixining noma’lum bo‘lgan qirralari hamda
insoniyat   o‘tmishida   o‘ziga   xos   o‘rin   egallagan   tarixiy   shaxslar   faoliyatini
o‘rganish   uchun   ham   manbaviy   asoslar   yaratildi.   Binobarin,   o‘z   davrida   buyuk
saltanat barpo etgan, o‘zbek davlatchiligi tarixida hamda harbiy mahorat sohasida
jahon   tarixidan   munosib   o‘rin   egallagan   Amir   Temur   va   temuriylar   davri   tarixi
nafaqat o‘lkamiz, balki jahon sivilizatsiyasi taraqqiyotida umume’tirof etilgan davr
sifatida   ko‘plab   tadqiqotlarni   taqozo   etadi.   Zero,   Sohibqiron   Amir   Temur   el-u
ulusning taraqqiyoti, tinchligi va xavfsizligini o‘z orzu-umidlarida mujassam etgan
xalqimiz   farzandi,   “Temuriylar   renessansi”   asoschisidir.   Amir   Temurning   ibratli
hayoti   va   davlatdorlik   faoliyati,   saltanati   tarixi,   undagi   ilm-fan,   madaniyatni
o‘rganish   tarixshunoslikning   yirik   ilmiy   yo‘nalishlaridan   biri   sifatida   doimo
olimlar   diqqat-e’tiborida   bo‘lib   kelgan.   Shuningdek,   temuriylar   tarixiga   tegishli
manbalar   jahon   miqyosida   turli   tillarga   tarjima   qilingan   hamda   ilmiy   tadqiqotlar
amalga oshirilgan 6
.
Dunyo   tarixshunosligida   Amir   Temur   davri   tadqiqiga   oid   nashrlar,
“Temurshunoslik”   ilmiy   yo‘nalishining   shakllanishi,   badiiy   adabiyotda   Amir
Temur   obrazining   yaratilishi   ancha   ilgari   boshlangan.   Ma’lumki,   sovet
6
  Lyusen   Keren.   Amir   Temur   saltanati.   Fransuz   tilidan   tarjima   va   izohlar   muallifi   B.Ermatov.   –   Toshkent.:
Ma’naviyat, 1999. – B. 224. tarixshunosligida   o‘z   davrining   xos   mafkuraviy   yondashuviga   qaramay,   ma’lum
ishlar   amalga   oshirilgan.   Shu   o‘rinda   temurshunoslik   rivojiga   tamal   toshini
qo‘ygan   G.A.Pugachenkova,   I.Mo‘minov,   R.Mukminova,   B.V.Lunin,
E.V.Rtveladze, P.Zohidov, L.I.Rempel, A.O‘rinboyev, B.Ahmedov, D. Yusupova,
O‘.Alimov,   T.Fayziyev,   O.Bo‘riyev   kabi   qator   fidoiy   olimlarning   tadqiqotlari
Amir   Temur   saltanati   tarixini   yoritishga   xizmat   qildi.   Zero,   aynan   ularning
mustaqillik yillarida chop etilgan yirik nashrlarda Amir Temur hayoti va faoliyati
tarixini   mukammal   yoritishdagi   xizmatlarini   e’tirof   etish   zarur   va   ta’kidlash   joiz,
dastlabki   bibliografik   ko‘rsatkich   mustaqillikkacha   bo‘lgan   davrda   tarixshunos
olim   B.V.Lunin   tomonidan   tuzilib   adabiyotlar   sohalar   bo‘yicha   o‘n   ikki   qismga
ajratib tasniflangan edi. hu bilan birga, ushbu bibliografik ko‘rsatkichda mustabid
sovet davridagi mafkuraviy tazyiq ta’sirida Amir Temur hayoti va faoliyatiga oid
adabiyotlar “Umumiy tarix” qismiga kiritilgan. Ammo bu holat tadqiqotning ilmiy
ahamiyatini   pasaytirmaydi,   aksincha,   olimning   falsafiy   mushohadasining
nechog‘lik teran ekanligidan dalolat beradi. Ushbu bibliografik ko‘rsatkich tasnifi
mustaqillik   yillarida   B.V.Lunin   tomonidan   ancha   rivojlantirilib   bir   necha
fundamental nashrlarda nafaqat keltirildi.
Hozirga   qadar   respublikada   mazkur   mavzuga   oid   bir   necha   bibliografik
nashrlar   amalga   oshirilgan.   Chunonchi,   1996-yilda   O‘zbekiston   Respublikasining
Misrdagi   elchixonasi   xodimlari   tomonidan   mir   Temur   va   temuriylar   haqida   Misr
kutubxonalarida saqlanayotgan manba va qo‘llanmalar fihristi yaratildi. 1999-yilda
esa akademik E.V.Rtveladze va akademik A.X.Saidovlar tomonidan tayyorlangan
“Amir   Temur   dunyo   fani   ko‘zgusida”   nomli   bibliografik   nashrda   xorijiy   tillarda
chop   etilgan   adabiyotlar   tizimga   solindi.   Mualliflar   jahon   tarixshunosli gida
mustaqil   “temurshunoslik”   ilmiy   yo‘nalishi   shakllanganini   e’tirof   etishdi.
Shuningdek,   “Amir   Temur   jahon   tarixida”   nomli   nashrining   “Amir   Temur   davri
tarixnavisligi”   bobidagi   “Ilmiy   izlanishlar”   qismida   O‘zbekiston   va   xorij
tadqiqotchilarining   ishlari   tahlil   qilindi.   Nashrda   “Amir   Temur   shaxsini
biryoqlama, tor va bir xil tarzda talqin etishdan iborat dastlabki ko‘nikmalardan uni chuqur,   keng   va   har   yoqlama   idrok   etishga   asta-sekin   o‘tish   tadriji   sodir   bo‘ldi”
degan xulosaga kelinishi tarixshunoslikdagi ilmiy burilishdir.  
2003-yilda   akademik   B.Ahmedov,   B.Qosimov,   I.Niyazov,   B.Bannopov,
M.Zikrullayev,   Ya.Muhammedov   tomonidan   ham   temurshunoslik   sohasida   bir
muncha tadqiqotlar olib borilib,   ,, Amir Temur   Renessansi ”   nomli kitobi   nashrdan
chiqdi.     2010-yilda   O.Rahmatullayeva   tomonidan   tayyorlangan   “Amir   Temur
saltanati   tarixnavisligi”   nomli   bibliografik   ko‘rsatkichda   faqat   O‘zbekistonda
mustaqillik   yillarida   amalga   oshirilgan   adabiyotlar   jamlanib   sohalar   bo‘yicha
tasniflandi.   Amir   Temur   va   temuriylar   davri   tarixshunosligi   bo‘yicha
O‘zbekistonda   bir   muncha   salmoqli   ishlar   amalga   oshirilgan.   Aksariyat
tadqiqotchilarning yakdillik bilan ta’kidlashicha, boshqa tarixiy davrni o‘rganishda
adabiyotlar   taqchilligi   qiynasa,   bu   davr   tadqiqotchisiga   esa   adabiyotlarning
ko‘pligi   va   turli   munosabat   qiyinchilik   tug‘diradi.   Aynan   shu   jihat   ham
bibliografik   tadqiqotlarga   bo‘lgan   ehtiyojni   kuchaytiradi.   Keyingi   yillarda   Amir
Temur   shaxsi   va   davriga   oid   birmuncha   manbalar   tarjimasi,   ilmiy,   ilmiy-
ommabop,   badiiy   adabiyotlar   yaratildiki,   ularni   aniqlash,   tizimlashtirish
zaruriyatini   keltirib   chiqardi.   O‘zR   FA   Temuriylar   tarixi   davlat   muzeyida
bajarilgan “Amir Temur Renessansi“ nomli kitobi nashrdan chiqdi.
Mazkur   loyihada   mavzuni   yorituvchi   yozma   manbalar,   monografiyalar,
risolalar,   dissertatsiya   va   avtoreferatlar   ro‘yxati,   yubileylarga   bag‘ishlangan
albomlar,   tarixiy   ma’lumotnoma   va   solnomalar,   respublika   va   xalqaro
konferensiya   materiallari,   o‘quv   qo‘llanmalar,   respublika   va   xorijiy   nashrlarda
chop   etilgan   maqolalar   jamlandi.   Shuningdek,   unda   xorijiy   davlatlardagi
kutubxonalar, muzeylar va fondlardan o‘rin olgan adabiyotlardan ham imkon qadar
foydalanildi. Jumladan, rus, ingliz, fransuz, turk, arab, fors tillarida nashr etilgan 6
mingga yaqin turli kitob va maqolalar nashrlari imkon qadar jamlanib, ma’lum bir
tartibga solindi.
  Kitobda yozma manbalar va ilmiy tadqiqotlar, monografiya va muhim kitob
hamda   risolalariga   tavsif   –   izoh   yozildi.   Shu   o‘rinda   aytib   o‘tish   kerakki,
bibliografiyada   shartli   ravishda,   ko‘lami   jihatidan   nihoyatda   ko‘pligi   bois,   davriy matbuot   (xususan   gazeta)   nashrlari   olinmadi.   Zero,   davriy   matbuot   materiallari,
istiqbolda,   ushbu   bibliografiyaning   davomli   nashrlarida   o‘z   aksini   topadi   degan
umiddamiz.   Bibliografik   ko‘rsatkichda   barcha   adabiyotlar,   avvalo,   nashr   tili
bo‘yicha,   mualliflarning   familiya   va   ismi-shariflari   kesimida   alifbo   tartibida
joylashtirildi.   Ushbu   bibliografiyada   adabiyot   atamasi   deganda   monografiya,
risola,   dissertatsiya,   avtoreferat,   ilmiy-ommabop   nashrlar,   badiiy   adabiyot   va
boshqalar   ham   nazarda   tutiladi.   Bir   ismning   turli   xil   yozilishi,   jumladan,   Timur,
Tamerlan,   Timur,   Temour,   Tamerlan   va   h.k.   atalishlar   manba   va   ilmiy   adabiyot
nomlanishida   qanday   bo‘lsa,   shu   holatda   imkon   qadar   saqlab   qolingan.   Ammo
izohlarda “Temur” deb yozilishi  to‘g‘ri  deb topildi. Matbaa  shaklidagi  nashrlarda
(bu   hol   ko‘proq   jamoaviy   monografiyalarda   uchraydi)   muallif   ismi   sharifi
ko‘rsatilmagan   maqolalar   bevosita   sarlavhasi   ham   alifbo   tartibida   berilgan.
Temuriylar   tarixi   davlat   muzeyida   amalga   oshirilayotgan   mazkur   tadqiqot
davomlidir,   zero   yildan-yilga   yangidan   yangi   adabiyotlar,   tadqiqotlar   qo‘shilib
boraveradi.   Bu   hol   o‘z-o‘zidan   kelgusida   bu   bibliografiyaning   davomli   nashrlari
yaratilishiga   zamin   bo‘lib   qoladi   va   loyiha   kelajakda   ilmiy   guruhimiz   tomonidan
amalga   oshirish   rejalashtirilgan   “Amir   Temur   Bibliografiyasi.   Ikkinchi   kitob”
ishida   yana   davom   ettiriladi.   Zero,   asarning   ikkinchi   nashrida   Sharq   va   Yevropa
xalqlari   tillarida   yozilgan   ilmiy   adabiyotlarni   bibliografik   ko‘rsatgichda   jamlash
maqsad qilingan. Umid kilamizki, ushbu bibliografik ko‘rsatkich zamonaviy tarix
fani   uchun   dolzarb   hisoblanib,   Amir   Temurning   ibratli   hayoti   va   davlatdorlik
faoliyatini   o‘rganishda   qulaylik   va   imkoniyat   yaratib,   kelgusi   tadqiqotlarni
yo‘naltirishda   amaliy   ahamiyat   kasb   etadi.   Shuningdek,   ilmiy   izlanish   olib
boruvchilarga   adabiyotlar   topishda   yo‘llanma   vazifasini   bajaradi   hamda   mazkur
muammo   bo‘yicha   kelajakda   amalga   oshiriladigan   ilmiy   izlanishlar   uchun
istiqbolli yo‘nalishlarni belgilab beradi. 7
Temur va temuriylar davri O`rta Osiyo madaniyatida alohida davrni tashkil
qiladi.   Madaniyat   tarixida   klassik   davr   hisoblangan   bu   davr   xususan,   o`zbek
madaniyatining   bugungi   xuquqiy   joylashuvida   asos   bo`lib   xizmat   qiladi.   Avvalo,
7
 Yakubovskiy, A. Temur davri madaniy hayoti. Toshkent.: 1996.   ,, Sharq  “ -B.76. bu   davr   madaniyati   Temur   asos   solgan   kuchli   davlatchilik   tamoillari   asosida
ijtimoiy   iqtisodiy   taraqqiyot   bilan   bog’liqdir.   Amir   Temur   Davrida   O`rta
Osiyoning mustaqil bir davlat qilib birlashtirilishi mamlakatning iqtisodiy-madaniy
taraqiyotiga ijodiy ta`sir ko`rsatadi. Temuriylar Renessansi tarixini o’rgangan qator
tarixchilar bu davr tarixini rassomchilik va minuatura san’ati yuksak bir cho’qqiga
erishgan   davr   sifatida   belgilaydi.   Bunday   tarixchilar   qatoriga   Bo’riyev   O   aytib
o’tish   joiz.   U   o’zining   qator   tadqiqotlarida   Amir   Temur   davrida   Samarqandda
miniatyura   rassomchilik   maktabi   tashkil   topganligi   takidlaydi.   Turkiya   va   Berlan
kutubxonalarida   saqlanayotgan   ko`chirma-xomaki   miniatyura   nusxalari   XIV-XV
asrlarga   oid   bo`lib,   ularda   alohida   shaxslar,   daraxtlar,   gullar,   kichik
kompazitsiyalar, naqshlarda chiziqlar uyg’unligi xarakatlar aniqligi, qiyofalarining
o`z o`rnida joylashtirilishi bilan ajralib turadi. 
Amir   Temur   ilm-fan   rivoji   uchun   g’amho`rlik   qilishi   tufayli   Samarqand
dunyoning   ma`rufiy   markaziga   aylandi.   Mashhur   olimlar   Samarqandga   keldi.
Masalan Qozizoda Rumiy, tabib Xusamiddin Kermaniy falaqqiyotshunos mavlona
Ahmad, Ulug’bek davrida turli mamlakatlardan kelgan 100 dan ortiq olimlar ilmiy
ijodiy   faoliyat   ko`rsatganlar.   Temur   va   Temuriylar   zamonida   tabiiy   gumanitar
fanlar asosida buyuk olimlar etishib chiqdi va jahon faniga munosib hissa qo`shdi.
Falaqqiyotshunos   fanida   Ulug’bek,   Qozizoda,   Rumiy,   G’iysiddin   Jamshid   va   Ali
Qushchilar   yanig   kashfiyotlar   qildi.   Tarix   ilmida   Sharofiddin   Ali   YAzdiy,   xofizi
Abro`,   Abdu   razzoq   Samarqandiy,   Mirxond,   Xondamir,   Zayniddin   Vosifiy   va
boshqalar   qimmatli   asarlar   yaratdi.   Badiiy   ijod   va   tilshunoslikda   Jomiy,   Navoiy,
Davlatshoh   Samarqandiy,   Atoullo   Xusayniy,   Koshifiy   singari   ijodkorlar   yuksak
san`at   asarlari   bilan   mashhur   bo`ldi.   O`rta   Osiyoda   Temur   va   temuriylar   davrida
madaniyat   rivojlandi   va   kamol   topdi.   XIV-XV   asrlardagi   Movaraunnahr   va
Xurosondagi   madaniy   taraqqiyotning   tamal   tojini   buyuk   sohibqiron   Amir   Temur
qo`ygan edi 8
.
8
 Subtelny, M.E. (2007). Timurids in Transition. Leiden: Brill.  P. 45. II.BOB. TEMURIYLAR DAVRIDA MADANIY HAYOT VA ILM-FAN
SOHASIGA DOIR TADQIQOTLAR TAHLILI
II.   1.  Temuriylar davrida Movarounnahrdagi madaniy hayot va uning
tadqiqotlarda aks ettirilishi.
Temuriylar davri (1370-1506) O'rta Osiyo tarixining oltin sahifalaridan biri
hisoblanadi. Bu davrda nafaqat siyosiy va harbiy sohalarda, balki madaniy-ma'rifiy
yo'nalishda ham ulkan yutuqlarga erishildi. Amir Temur va uning avlodlari ilm-fan
va   madaniyat   homiysi   sifatida   tarixda   o'chmas   iz   qoldirdilar.   Ayniqsa,
Movarounnahr   va   Xurosonda   yuz   bergan   madaniy   yuksalish   jahon   sivilizatsiyasi
tarixida   muhim   o'rin   tutadi.   Samarqand,   Hirot,   Sheroz   kabi   shaharlar   nafaqat
siyosiy   va   iqtisodiy,   balki   yirik   madaniy   markazlarga   aylanib,   ko'plab   olimlar,
me'morlar,   musavvirlar   va   shoirlarni   o'z   bag'riga   tortdi.   Bu   davrda   yaratilgan
noyob   me'moriy   obidalar,   ilmiy   kashfiyotlar,   badiiy   asarlar   va   san'at   durdonalari
bugungi   kunda   ham   o'z   qiymatini   yo'qotmagan.   Temuriylar   saltanatining   asosiy
xususiyatlaridan   biri   ilm-fan   va   madaniyatga   alohida   e'tibor   qaratilgani,   ko'plab
madrasalar,   kutubxonalar,   rasadxonalar   qurilgani,   ilm   ahliga   g'amxo'rlik
ko'rsatilgani   bo'ldi.   Shu   bilan   birga,   bu   davrda   sharq   va   g'arb   madaniyatlarining
o'zaro ta'siri va aloqalari kuchaydi, madaniy integratsiya jarayonlari faollashdi 9
. 
Ushbu   kurs   ishi   tarixiy-qiyosiy,   tahliliy   va   tizimli   yondashuvlarga
asoslangan   bo'lib,   mavzuni   o'rganishda   o'zbek,   rus   va   g'arb   olimlarining
fundamental   tadqiqotlari,   tarixiy   manbalar   va   arxiv   materiallaridan   keng
foydalanildi.   Tadqiqot   metodologiyasi   tarixiy   voqelikning   xolisona   talqinini
ta'minlashga   qaratilgan   bo'lib,   Temuriylar   davri   madaniyatini   kompleks
o'rganishga imkon beradi. 
9
 Kennedy, E.S. (1956). A Survey of Islamic Astronomical Tables. Philadelphia: American Philosophical Society.  P.
78. Temuriylar   davri   madaniyatini   o'rganishda   Bobur
Ahmedovning   ,,Ulug'bek“asari   muhim   manba   vazifasini   o'tadi.   Unda   Mirzo
Ulug'bekning ilmiy faoliyati, Samarqand ilmiy muhiti va madaniy hayoti atroflicha
yoritilgan. Shuningdek, akademik V.V. Bartoldning "Ulugbek" nomli fundamental
tadqiqoti   ham   mavzuni   yoritishda   katta   ahamiyatga   ega.   Ushbu   Temuriylar   davri
madaniyati   va   ilm-fanining   rivojlanishi   bir   necha   asosiy   yo'nalishlarda   ko'zga
tashlanadi.   Me'morchilik   san'ati   va   shaharsozlik   sohasida   ulkan   yutuqlarga
erishildi.   Amir   Temur   va   Temuriylar   davrida   qurilgan   me'moriy   yodgorliklar
o'zining  hashamati,  naqshinkorligi  va  muhandislik  yechimlari   bilan ajralib  turadi.
Samarqanddagi   Registon   majmuasi,   Bibixonim   masjidi,   Go'ri   Amir   maqbarasi,
Shohi   Zinda   ansambli   kabi   inshootlar   nafaqat   me'moriy   obida,   balki   o'sha   davr
ijtimoiy-madaniy   hayotining   ko'zgusi   hamdir.   Bu   inshootlarning   qurilishida
mahalliy ustalar bilan bir qatorda Sheroz, Isfahon, Tabriz va boshqa shaharlardan
kelgan   me'morlar   hamkorlikda   ishlashgan.   Natijada   sharq   me'morchiligining   eng
yaxshi an'analari uyg'unlashgan noyob me'moriy maktab shakllandi. 
Ilm-fan   sohasida,   ayniqsa   aniq   fanlar   yo'nalishida   sezilarli   yutuqlarga
erishildi. Mirzo Ulug'bek tomonidan Samarqandda qurilgan rasadxona va unda olib
borilgan ilmiy kuzatishlar astronomiya fanining rivojiga ulkan hissa qo'shdi. "Zij-i
jadidi   Ko'ragoniy"   nomli   astronomik   jadvallar   to'plami   o'z   davrining   eng
mukammal   ilmiy   asarlaridan   biri   sifatida   nafaqat   Sharq,asarda   Temuriylar   davri
madaniyati   xolisona   tahlil   qilingan   bo'lib,   ilmiy-madaniy   muhitning   shakllanish
omillari chuqur o'rganilgan. G'arb sharqshunosligida J.E. Woodsning "The Timurid
Dynasty"   asari   alohida   e'tiborga   molik.   Unda   Temuriylar   davri   madaniyatining
g'arbiy   tadqiqotchilar   tomonidan   o'rganilishi   va   baholanishi   masalalari   ko'rib
chiqilgan.   A.   Yakubovskiyning   "Temur   davri   madaniy   hayoti"   asari   esa   davr
madaniyatining   ijtimoiy-iqtisodiy   asoslarini   tushunishda   muhim   manba
hisoblanadi. 
Temuriylar davri me'morchiligi va san'atini o'rganishda G.A. Pugachenkova
asarlariga   tayanildi.   Olimaning   tadqiqotlarida   me'moriy   yodgorliklarning   badiiy
xususiyatlari,   qurilish   texnikasi   va   bezak   san'ati   masalalari   atroflicha   yoritilgan. Mirzo Ulug'bekning ilmiy merosini  o'rganishda S.H. Sirojiddinovning ,,Ulugbek“
nomli   asari   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Shuningdek,   M.E.   Subtelnyning
"Timurids   in   Transition"   asari   ham   Temuriylar   davri   madaniyatining   turli
jihatlarini   ochib   berishda   katta   yordam   beradi.   "O'zbekiston   san'at   tarixi"
to'plamida   esa   davr   san'ati   va   madaniyatining   rivojlanish   tendensiyalari   keng
yoritilgan.   Ushbu   manbalar   tahlili   Temuriylar   davri   madaniyatining   ko'p   qirrali
ekanligini, uning rivojlanishiga turli omillar ta'sir ko'rsatganini va bu davr madaniy
merosining   naqadar   boy   ekanligini   ko'rsatadi.   Tadqiqot   jarayonida   mazkur
manbalarning   qiyosiy   tahlili   orqali   Temuriylar   davri   madaniyatining   o'ziga   xos
xususiyatlari, rivojlanish tendensiyalari  va erishilgan yutuqlar xolisona baholandi.
Manbalarning   xronologik   va   geografik   qamrovi   keng   bo'lib,   bu   mavzuni   har
tomonlama   yoritish   imkonini   beradi .   balki   G'arb   olimlari   tomonidan   ham   e'tirof
etildi.   Matematika   sohasida   ham   muhim   kashfiyotlar   qilindi,   trigonometriya   va
algebra sohasida yangi nazariyalar yaratildi 10
. 
Tarix va adabiyot sohasida ham sezilarli yuksalish yuz berdi. Sharafiddin Ali
Yazdiy,   Abdurazzok   Samarqandiy,   Mirxond   kabi   tarixchilarning   asarlari
Temuriylar   davri   tarixini   o'rganishda   asosiy   manba   bo'lib   xizmat   qiladi.   Alisher
Navoiy   va   Abdurahmon   Jomiy   ijodi   turkiy   va   forsiy   adabiyotning   eng   yorqin
namunalarini   yaratdi.   Navoiyning   "Xamsa"si   va   Jomiyning   falsafiy-tasavvufiy
asarlari   nafaqat   badiiy,   balki   ilmiy   qadriyat   sifatida   ham   muhim   ahamiyat   kasb
etadi. 
Tasviriy san'at sohasida, ayniqsa miniatura maktabi katta yutuqlarga erishdi.
Hirot   miniatura   maktabi   Kamoliddin   Behzod   rahbarligida   o'zining   eng   yuqori
cho'qqisiga   ko'tarildi.   Behzod   va   uning   shogirdlari   tomonidan   yaratilgan
miniaturalar   nafaqat   badiiy,   balki   tarixiy   manba   sifatida   ham   qimmatlidir.
Qo'lyozma   kitoblarni   ko'chirish   va   bezash   san'ati   takomillashdi,   xattotlik
maktablari   shakllandi.   Sulton   Ali   Mashhadiy,   Mir   Ali   Hiraviy   kabi   xattotlar
tomonidan   ko'chirilgan   qo'lyozmalar   o'zining   nafisligi   va   mukammalligi   bilan
ajralib   turadi.   Madaniy   hayotning   yana   bir   muhim   jihati   kutubxonalar   va   kitob
10
 Rozenfeld, B.A. (1980). A History of Non-Euclidean Geometry: Evolution of the Concept of a Geometric Space. 
New York: Springer.  P. 56. xazinalarining   tashkil   etilishi   bo'ldi.   Samarqand,   Hirot,   Sherozda   yirik
kutubxonalar   faoliyat   ko'rsatdi.   Bu   kutubxonalarda   minglab   qo'lyozma   kitoblar
saqlangan, ko'plab kotiblar va musavvirlar faoliyat yuritgan. 
Ilm-fan   va   madaniyat   rivojiga   Temuriy   hukmdorlarning   bevosita   homiylik
qilishi, olimlar  va san'at  ahlini  qo'llab-quvvatlashi  muhim rol  o'ynadi. Madrasalar
va   ilmiy   markazlarda   olib   borilgan   tadqiqotlar,   ilmiy   munozaralar   va   bahs-
muhokamalar   ilm-fanning   rivojiga   katta   turtki   berdi.   Temuriylar   davri   madaniy
hayotining yana bir muhim  jihati  ta'lim  tizimining rivojlanishi  bo'ldi. Samarqand,
Hirot, Buxoro va boshqa shaharlarda ko'plab madrasalar qurildi, ularda turli fanlar
o'qitildi.   Madrasalarda   diniy   bilimlar   bilan   bir   qatorda,   dunyoviy   fanlar   -
matematika, astronomiya, tibbiyot, adabiyot ham o'rgatildi. Bu madrasalarda Mirzo
Ulug'bek, Ali Qushchi, Mavlono Muhiddin kabi olimlar dars bergan 11
. 
Tibbiyot   sohasida  ham   sezilarli   yutuqlarga  erishildi. Hirotda tashkil  etilgan
shifoxonalarda   bemorlarni   davolash   bilan   bir   qatorda,   tibbiy   bilimlarni   o'rgatish
ham yo'lga qo'yildi. Muhammad Tabib, Mansur ibn Muhammad kabi tabiblarning
tibbiyotga oid asarlari yaratildi, ular qo'shni mamlakatlarda ham mashhur bo'ldi. 
Temuriylar   davrida   xalqaro   madaniy   aloqalar   ham   rivojlandi.   Xitoy,
Hindiston,   arab   mamlakatlari   va   Yevropadan   kelgan   elchilar,   savdogarlar   va
sayyohlar   orqali   madaniy   almashiuvlar   amalga   oshirildi.   Bu   esa   san'at   va
hunarmandchilikda   yangi   uslublar   va   texnikalarning   paydo   bo'lishiga   olib   keldi.
Ayniqsa, Hirot va Samarqand hunarmandlarining mahsulotlari xalqaro bozorlarda
yuqori   baholangan.   Temuriylar   saroyida   musiqiy   san'at   ham   rivojlandi.   Abdul
Qodir   Marog'iy,   Hofiz   Sheroziy   kabi   musiqashunoslar   ijod   qildi,   yangi   musiqiy
asboblar   yaratildi,   maqom   san'ati   takomillashdi.   Saroyda   muntazam   ravishda
musiqiy   anjumanlar   o'tkazilib   turildi,   musiqiy   risolalar   yaratildi.   Bu   davrda
tuzilgan tarixiy va geografik asarlar muhim ilmiy va amaliy ahamiyatga ega edi. 
Hofizi   Abru   va   Sharafiddin   Ali   Yazdiyning   asarlarida   nafaqat   tarixiy
voqealar, balki turli hududlarning geografik tavsifi, aholisi, xo'jaligi va madaniyati
haqida   ham   qimmatli   ma'lumotlar   keltirilgan.   Temuriylar   davri   O'rta   Osiyo
11
  Nakayama, S. (1969). "Ulughbek Observatory in Historical Perspective". Archives Internationales d'Histoire des
Sciences,  P. 78. madaniyati tarixida o'ziga xos renessans davri sifatida baholanadi. Bu davrda ilm-
fan va madaniyatning barcha sohalarida yuksalish yuz berdi. Samarqand va Hirot
kabi   shaharlar   nafaqat   Markaziy   Osiyo,   balki   butun   musulmon   dunyosining
yetakchi   madaniy   markazlariga   aylandi.   Temuriylar   davrida   ilm-fan   sohasida,
xususan   astronomiya,   matematika,   me'morchilik,   tasviriy   san'at   va   adabiyotda
erishilgan yutuqlar keyingi asrlarda ham o'z ahamiyatini yo'qotmadi. 
Mirzo   Ulug'bekning   astronomik   kuzatishlari,   Alisher   Navoiyning   adabiy
merosi,   Kamoliddin   Behzodning   miniatura   san'ati   namunalari,   Samarqand   va
Hirotdagi me'moriy obidalar jahon madaniyati xazinasidan munosib o'rin egalladi.
Bu   davrda   shakllangan   ilmiy   maktablar   va   yo'nalishlar   keyingi   davrlarda   ham
rivojlanishda   davom   etdi.   Temuriylar   hukmronligi   davrida   yaratilgan   madaniy
meros   nafaqat   O'rta   Osiyo   xalqlari,   balki   butun   musulmon   Sharqi   madaniyati
tarixida   muhim   ahamiyat   kasb   etadi   va   bugungi   kunda   ham   ilmiy-madaniy
tadqiqotlar   uchun   boy   manba   bo'lib   xizmat   qilmoqda.   Xulosa   qilib   aytganda,
Temuriylar   davri   O'rta   Osiyo   madaniyati   tarixining   eng   yorqin   sahifalaridan   biri
bo'lib, uning ta'siri hozirgi kungacha davom etmoqda 12
.
Amir Temurning o‘zi o‘qimishliligi zukkoligi adabiyot va san‘atga qiziqishi
shuning   bilan   birgalikda   o‘z   ona   tilidan   tashqari   boshqa   bir   nechta   tillarni   ham
yaxshi bilishi, shuning asosida turli xil davlatlardan olib kelingan olimu fuzalolar,
allomalar bilan ko‘plab suhbatlar uyushtirib turardi, keyinchalik Amir Temurning
bunday   olib   borgan   oqilona   siyosati   zamirida   XIV-XV   asrlarda   sharq   musulmon
olamida   IX-   XII   asrdan   so‘ng   yana   bir   uyg‘onish   davrini   renessansni   vujudga
kelishida   juda   katta   omil   bo‘lib   xizmat   qildi   desak   aslo   mubolag‘a   bo‘lmaydi.
Amir   Temur   har   bir   sohaga   alohida   e‘tibor   qaratdi   shu   jumladan   ta‘lim,   ilm-fan
sohasiga   asosiy   e‘tiborini   qaratdi.   Ayniqsa   mo‘g‘ullardan   so‘ng   ezilgan   xalqning
o‘tmishini   ajdodlarining   qanday   buyuk   shaxslar   ekanligini   bilishi   uchun   tarix
sohasini rivojlantirdi. Temurning o‘zi ham tarixiy adabiyotlarni mutoala qilib borar
edi.   Bu   haqda   Amir   Temur   saroyida   12   yoshida   keltirilgan   tarixchilik   bilan
shug‘ullangan   Ibn   Arabshoh   o‘zining   Amir   Temur   tarixi   kitobida   shunday
12
  Sayılı,   A.   (1960).   The   Observatory   in   Islam   and   its   Place   in   the   General   History   of   the   Observatory.   Ankara:
Turkish Historical Society.  -P. 70. keltiradi: ,,Temur tarix (kitob) lari, Xudoning raxmati va salomi bo‘lg‘ur anbiyolar
«Qissalarni   podshohlar   siyratlari   va   o‘tgan   salaflar   haqidagi   hikoyalarni   doimo-
saafarda,   ham   xadarda   ham   o‘qutib,   qunt   bilan   tinglar   edi».   Ko’rinib   turibdiki
Amir  Temurning  tarixga,  o’tmishga,  ajdodlari   merosiga  befarq  qaramasligi   uning
ezilgan   xalqni   qaytadan   ma‘naviy   jihatdan   birlashtirishiga   katta   yordam   berdi.
Amir Temur davlatida ilm- fan bilan shug‘ullanish uchun juda katta imkonoyatlar
yaratishi bilan birgalikda olimlarni har jihatdan qo‘llab quvvatlagan. 
Amir   Temur   yurishalari   vaqtida   qaysi   davlatga   bormasin   birinchi   navbatda
ilm   ahllarini,   olimlarni   va   yozuvchilarni   alohida   e‘tibor   bilan   ulug‘lagan,   izzat-
ikrom  ko’rsatib  ularni  o‘z davlatiga olib kelgan  va ilm  bilan shug‘ullanish  uchun
barcha   sharoitlarni   yaratib   bergan.   Shunday   Amir   Temurdan   ro’shnolik   ko’rgan
o’zi sevgan ilmi bilan shug’ullanish imkoniyatiga ega bo’lgan o’z davrining buyuk
shaxslaridan   biri   Ibn   Xaldun:   “Tangriga   xamd   bo’lsinki,   qimmatimni   biladigan,
xizmatimni   qadrlaydigan   va   hurmatimni   o’rniga   qo’yadigan   kishini   menga   ato
qildi” deb yozadi. Keyinchalik Ibn Xaldun Amir Temur bilan tanishgandan so‘ng
ungacha   bo’lgan   davrini   besamar   ketganligini   anglaydi   va   afsus   chekadi.   Amir
Temur   olimlar   bilan   suhbat   va   bahslar   uyushtirishni   yaxshi   k о ‘rgan,   g‘oliblarga
qimmatbaho tuhfalar bergan. Amir Temur o’qimishli, dono kishilar davrasini, ular
bilan   suhbat   qilishni   yoqtirgan,   davlat   ishlarini   yo’lga   qoyishda   ular   bilan
maslahatlashib   ish   ko’rgan.   Shuning   uchun   ham   u   o‘zining   ,,Tuzuklari”da   qayd
etilgan  12  toifa  va   tabaqaning  ikkinchisiga  aqlli  kishilar  va   kengash  sohiblarlarni
kiritdi   va   ularni   e‘tiborli   shaxslar   deb   bildi.   Madrasalar,   kutubxonalar,   maktablar
barpo etildi. Buning natijasi o’laroq, Temuriylar davrida ilm-fan ravnaq topib, bu
jahon   tarixida   ,,ikkinchi   renessans”   nomi   bilan   tilga   olindi.   Tarixdan   ma‘lumki,
qayerda   tinchlik   osoyishtalik   va   barqarorlik   hukm   sursa   o‘sha   davlatda   yuksalish
jamiyat hayotida yangilanish ro‘y beradi va davlat har tomonlama rivojlanadi. 
Amir   Temur   davlatida   shunday   barqarorlik   va   tinchlik   asosiysi   ilm   –   fan
bilan shug’ullanuvchilar uchun juda yaxshi sharoit yaratilgan edi. Qayerda tinchlik
va   qulay   sharoit   bo’lsa   azaldan   olimlar   ilm   ahli   va   hunarmandlar   o’sha   yerga
talpinganlar. Amir Temur va Temuriylar davlatining poytaxti Samarqanda ko’plab ijodkor   aholi   yig’ilgan   edi.   Ularning   orasida   hunarmandlar,   jahonning   turli
joylaridan   olimu   fuzalolar,   muhandisalar   va   hunarmandalar,   to‘langan   edilar.
Tarixchi muarrix Hofiz Abro’ning yozishicha xazrat Amir Temurning humoyun va
saodatli   ayyomida   Movarounnaxr   yer   yuzi   mamlakatlarining   poytaxtiga   aylandi.
Jahonning   turli   joylaridan   olimu   fuzalolar,   muxandislar   va   hunarmandlar   bu   erga
oqib kelib, yashab ijod eta boshladi.” Bunday yaratilgan shart sharoitlar natijasida
XIV-XV   asrlarda   turkiy   davlatlar   tarixida   ikkinchi   maratoba   uyg‘onish   davri
yuzaga   kelishida   va   uni   keyinchalik   kurtak   yoyishiga   bizgacha   yetib   kelgan   juda
katta   ma‘naviy   olamni   yaratilishiga   imkon   tug’dirdi 13
.   Umuman   ilm-fan,
madaniyat, ma’naviyat, san’at  sohasiga  homiyligi  g’amxo’rlik qilgani  musatqillik
davri   adabiyotlarida   alohida   ta’kidlanadi,   xususan   “Amir   Temur   jahon   tarixida”
kitobida   XIV-XV   asrlardagi   ikkinchi   renessansni   Amir   Temurning   fidoyiligi
bunyodkorligining natijasi ekanligi ta‘kidlab o’tiladi. Temur va temuriylar davrida
rivojlangan ayrim fanlar xususan matematika, geografiya, gemetriya, astronomiya,
tarix, falsafa, tibbiyot va adabiyot sohalarida shunday ajiyib asarlar  yaratildiki bu
asarlar nafaqat sharq renessansi rivojida balki yevropada ham uyg‘onish davrining
vujudga   kelishida   va   keyinchalik   Evropa   fan   yaraqqiyotining   rivojlanishiga   katta
ahamiyat   kasb   etdi.   Amir   Temurdan   keyin   uning   bu   ishlarini   uning   avlodlari
nabiralari   davom   ettirdi.   Amir   Temurning   sevimli   nabiralaridan   biri   buyuk   olim
Mirzo   Ulug‘bek   davrida   ilm-fan,   ma‘naviyat,   madaniyat   va   san‘at   bobosi
davridagidek rivojlandi. 
Ulug‘bekning   Samarqanda   qurdirgan   observatoriyasida   Astronomik   jadval
tuzdi u yerda olib borilgan astronomik kuzatishlar yordamida 1018 ta qo‘zg‘almas
yulduzlarning  joylashuvini   aniqladi. Bu  observatoriyada  olib borilgan astronomik
kuzatishlar   va   astronomik   jadval   XVII   asrga   kelib   yevropada   astronomiya
sohasidagi   yutuqlarga   asosiy   qo‘llanmalardan   biri   bo‘lib   qoldi.   Bundan   tashqari
Ulug’bekning   astronomiya   faniga   doir   “Ziji   Ko‘ragoniy”   asarining   yaratilishi
astronomiya   fani   uchun   katta   kashfiyot   bo‘ldi.   Ulug’bek   bobosi   kabi   ilm-fan
sohasiga ham homiylik qildi, uning o‘zi qurdirgan madrasalardan “ biriga ilm olish
13
 Kary-Niyazov, T.N. (1950). Astronomicheskaya shkola Ulugbeka. Moscow: USSR Academy of Sciences. -P. 
110. har bir musulmon yigit va qiz uchun farzdir” degan o‘giti ilm ma’rifat uchun katta
ahamiyat   kasb   etadi.   Ulug’bekning   o’zi   ham   adabiyot   san’at   sohasi   bilan
shug’ullanib   turgan.   Xususan   Alisher   Navoiy   o’zining   “Majolisun   Nafoisi”   da
Ulug’bek   adiblarning   homiysigina   emas,   balki   sheriyatning   qadriga   etuvchi   edi,
o’zi ham sher yozar edi, deb ko’rsatgan”. Shundan ko’rinib turibdiki Ulug’bek har
tomonlama ilm-fan, madaniyat va san’atning rivojla nishiga katta xissa qo’shgan.
Temuriylar   davrida   bundan   tashqari   juda   ko’plab   olimlar,   yozuvchilar,
tarixchilar,   mashoyiqlar,   hunarmand   ustalar,   xattotlar   yetishib   chiqdiki   ular   ham
ikkinchi   uyg’onish   davrining   vujudga   kelishi   rivojlanishi   va   taraqqiy   topishida
alohida   rol   o’ynaganlar   desak   aslo   mubolag’a   bo’lmaydi.   Temuriylar   davrida
vujudga   kelgan   ikkinchi   uyg’onish   davri   ilm-fani,   ma’rifati,   ma’naviyat   va
madaniyati jahon sivilizatsiyasi  rivojiga ulkan hissa bo‘lib qo‘shildi. Bunda ulug‘
bobomiz,   davlat   arbobi,   sarkarda   sohibqiron   Amir   Temurning   xizmatlari   beqiyos
va   benazirdir.   Buni   hammamiz   to‘g‘ri   anglamog‘imiz   lozim,   ul   ulug‘   zot   ila
faxrlanishimiz   barchamizning   burchimizdir.   Milliy   mustaqillik   tufayli   jahon
ma’naviyati   va   ma’rifati   sahnida   o‘z   o‘rinlariga   ega   bo‘lgan   piru   komil
ajdodlarimizni   va   ular   qoldirgan   boy   ma’naviy-ma’rifiy   merosni   teran   anglash,
o‘rganish va ulug‘lash imkoniyati yuzaga keldi 14
.
  Muhtaram   prezidentimiz   Sh.   M.   Miromonivich   ta’kidlab   o’tgan   yangi
O‘zbekiston   va   yangi   renessans   ostonasida   ekanmiz   ajdodlarimizning   ikkinchi
uyg’onish   davrida   amalga   oshirgan   ilm-fan   sohasidagi   islohotlarni   chuqur
o’rganmog’imiz   va   uni   hayotga   tadbiq   etmog’imiz   darkor   bo’ladi.   Ikinchidan,
o‘sha   davrda   yaratilgan   ulkan   ma‘naviy   olamni   yoshlarimiz,   jamiyatimiz   ongiga
singdirishimiz va renessans nima ekanligini va unga qanday o‘z hissalarini qo‘sha
olishlarini   uqtirish   shuningdek   qiziqtirish   orqali   yangi   O‘zbekistonni   birgalikda
qurishga da‘vat etmog‘imiz zarur bo‘ladi.
14
 Goldstein, B.R. (1983). "The Making of Astronomy in Early Islam". Isis, - P.   288. II.2. Mirzo Ulug bek rasadxonasi va undagi ilmiy faoliyat xorijʻ
tadqiqotchilari nigohida.
Ulug’bek   ilmiy  merosi  jahon  ilm-fani  rivojiga  ulkan  hissa  qo'shgan.   Uning
astronomiya, matematika va boshqa aniq fanlar sohasidagi kashfiyotlari nafaqat o'z
davrida, balki keyingi asrlarda ham dunyo olimlarining e'tiborini tortib kelmoqda.
Mirzo   Ulug bekning   ilmiy   faoliyati   va   merosi   xorijiy   tarixshunoslikda   alohida	
ʻ
ilmiy   yo'nalish   sifatida   shakllangan   bo'lib,   bu   borada   ko'plab   fundamental
tadqiqotlar   amalga   oshirilgan .   Mirzo   Ulug bekning   astronomiya   sohasidagi	
ʻ
yutuqlari,   xususan   "Ziji   Ko'ragoniy"   asari   va   Samarqand   rasadxonasida   olib
borilgan  kuzatishlar   natijalari  G'arb  va   Sharq  olimlari   tomonidan  bir   necha  asrlar
davomida   o'rganib   kelinmoqda.   Uning   ilmiy   merosi   nafaqat   o'rta   asrlar   islom
dunyosi   ilm-fanining   yuksak   cho'qqisi   sifatida,   balki   umumjahon   ilm-fani
taraqqiyotiga qo'shilgan muhim hissa sifatida ham e'tirof etilmoqda. 
Xorijiy   mamlakatlar   tarixshunosligida   Mirzo   Ulug bek   faoliyati   va   ilmiy	
ʻ
merosining   o'rganilishi   turli   davrlarda   turlicha   yondashuvlar   asosida   amalga
oshirilgan. XVII-XVIII asrlarda asosan uning astronomik jadvallarini tarjima qilish
va   sharhlashga   e'tibor   qaratilgan   bo'lsa,   XIX-XX   asrlarda   kompleks   tadqiqotlar
olib   borilib,   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   merosining   turli   jihatlari   chuqur   o'rganila	
ʻ
boshlandi. Zamonaviy davrda esa yangi texnologiyalar va usullar yordamida uning
ilmiy   kashfiyotlarining   aniqligi   va   ahamiyati   qayta   baholanmoqda.   Mirzo
Ulug bek faoliyati va ilmiy merosining xorijiy tarixshunoslikda o'rganilishini tahlil	
ʻ
qilishda   rus,   g'arb   va   sharq   mamlakatlarida   chop   etilgan   ilmiy   adabiyotlar,
monografiyalar   va   maqolalar   o'rganildi.   Masalan,   Fransuz   sharqshunosi   Louis-
Pierre-Eugène-Amélie   Sédillot   (1808–1875)   o‘zining   "Prolégomènes   des   Tables
Astronomiques d'Oloug Beg" asarida (1847 va 1853-yillarda nashr etilgan) Mirzo
Ulug‘bekning   “Ziji   Ko‘ragoniy”   (Zīj-i   Sul	
tVānī)   asarining   ilmiy   ahamiyatini   keng
yoritib bergan. Bu asar o‘rta asr islom astronomiyasining eng muhim yutuqlaridan biri   sifatida   Ulug‘bekning   Samarqanddagi   rasadxonasida   60–70   olim   ishtirokida
tuzilgan astronomik jadvallarni  tahlil  qiladi. “Ziji  Ko‘ragoniy” 992 ta yulduzning
pozitsiyasini qayta aniqlagan va 27 ta yulduzni Abdurahmon Sufiyning “Kitob as-
Suvari   as-Samaviya”   asaridan   qo‘shgan.   Bu   katalog   Ptolemey   va   Tycho   Brahe
o‘rtasidagi   eng   muhim   yulduz   kataloglaridan   biri   sifatida   tan   olingan.   Ulug‘bek
oldingi   arab   zījlaridagi   jiddiy   xatolarni   tuzatib,   yulduzlarning   uzunlik   va
kengliklarini aniqroq hisoblagan. 
Sédillot   o‘z   asarida   Ulug‘bekning   bu   hisob-kitoblarining   o‘sha   davr   uchun
mislsiz   ekanligini   ta’kidlaydi   va   ularning   zamonaviy   o‘lchovlardan   atigi   1-2
daqiqaga   farq   qilishini   qayd   etadi.   Ulug‘bek   va   uning   jamoasi,   xususan,   Jamshid
al-Koshi   va   Qadi-zoda   Rumi,   trigonometrik   jadvallarni   takomillashtirgan.
Masalan,   1°   lik   sinusni   hisoblashda   ikki   xil   usuldan   foydalanib,   yuqori   aniqlikka
erishganlar. Sédillot bu hisob-kitoblarning matematik jihatdan ilg‘or ekanligini va
Evropa astronomiyasiga ta’sir ko‘rsatganini  yoritadi. Ulug‘bekning rasadxonasida
yaratilgan   ,,sinus   jadvallari”   keyinchalik   G‘arb   olimlariga   yetib   borgan   va
Kopernik kabi astronomlarning ishlarida foydalanilgan bo‘lishi mumkin 15
. 
Samarqanddagi   Ulug‘bek   rasadxonasida   katta   hajmdagi   asboblar,   masalan,
ulkan   kvadrant   va   sextant   ishlatilgan.   Bu   asboblar   yulduzlar   va   sayyoralar
harakatini kuzatishda yuqori aniqlikni ta’minlagan. Sédillot o‘z asarida rasadxona
faoliyatini   “ilm-fan   rivojida   yangi   bosqich”   sifatida   baholaydi.   Ulug‘bekning
metodologiyasi   qadimgi   yunon   (Ptolemey),   hind   va   islom   astronomiyasi
an’analarini uyg‘unlashtirgan. Bu sintez Sédillot tomonidan alohida e’tirof etilgan.
“Ziji   Ko‘ragoniy”ning   nusxalari   Ali   Qushji   orqali   Tabriz,   so‘ngra   Usmonli
imperiyasiga,   undan   Venetsiyaga   yetib   borgan.   1500-yillarda   ibroniycha   nusxasi,
keyinchalik   lotincha   (1643,   John   Greaves)   va   fransuzcha   (1839,   Sédillot)
tarjimalari   paydo   bo‘lgan.   Sédillot   o‘z   asarida   bu   jadvallarning   Evropa
astronomiyasiga   kirib   kelganini   va   Hevelius   kabi   olimlar   tomonidan   yuqori
baholanganini ta’kidlaydi. 
15
  Nakayama, S. (1969). "Ulughbek Observatory in Historical Perspective". Archives Internationales d'Histoire des
Sciences, - P.  2 8 4 Ulug‘bekning   ishlari   Kopernikning   planetalar   modelini   shakllantirishda
bilvosita   ta’sir   ko‘rsatgan   bo‘lishi   mumkin,   chunki   arab   astronomik   modellari
o‘sha   davrda   Evropada   o‘rganilgan.   Sédillot   “Prolégomènes”   asarida   “Ziji
Ko‘ragoniy”ning   muqaddimasini   fransuz   tiliga   tarjima   qilib,   uning   ilmiy
mazmunini   sharhlaydi.   U   Ulug‘bekning   nafaqat   astronom,   balki   davlat   arbobi   va
madaniyat   homiysi   sifatidagi   rolini   ham   ta’kidlaydi.   Uning   tahlillari   Ulug‘bek
rasadxonasining o‘ziga xos xususiyatlarini  ochib berishda muhim bo‘ldi. Sédillot,
ayniqsa,   Ulug‘bekning   ilmiy   jamoasi   (al-Koshi,   Qadi-zoda   Rumi,   Ali   Qushji)
o‘rtasidagi   hamkorlikni   yuqori   baholagan.   Sédillotning   ishi   XIX   asrda   G‘arbda
Ulug‘bek   merosiga   qiziqishni   oshirishga   xizmat   qildi   va   keyingi   tadqiqotchilar,
masalan, V.V. Bartold va E.S. Kennedy uchun asos bo‘ldi. 
Ulug’bek   merosini   va   uning   faoliyatini   tahlil   qilgan   yana   bir   qator   olimlar
bor.   Masalan,   E.S.   Kennedy,   Amerikalik   olim   Ulug‘bek   jadvallarini   zamonaviy
hisob-kitoblar   bilan   taqqoslab,   ularning   aniqligini   isbotlagan.   Bu   tadqiqotlar
Ulug‘bek   merosining   hozirgi   zamon   fani   uchun   ham   ahamiyatli   ekanligini
ko‘rsatadi. 
F.   Rozenfeld,   Nemis   olimi   Ulug‘bek   maktabining   metodologik   asoslarini
tahlil   qilib,   uning   qadimgi   va   islomiy   ilmiy   an’analarni   birlashtirganini
ta’kidlagan 16
.   Sédillotning   “Prolégomènes   des   Tables   Astronomiques   d'Oloug
Beg”   asari   Ulug‘bekning   “Ziji   Ko‘ragoniy”   asarining   ilmiy   ahamiyatini   G‘arb
olimlariga tanitishda muhim rol o‘ynadi. Bu asar nafaqat astronomik jadvallarning
aniqligi   va   trigonometrik   yutuqlarni,   balki   Ulug‘bek   rasadxonasining   ilmiy
metodologiyasini  ham  yoritadi. Uning ishi  keyingi  tadqiqotlarga poydevor bo‘lib,
Ulug‘bek   merosining   jahon   astronomiyasi   tarixidagi   o‘rnini   mustahkamladi.
Zamonaviy   texnologiyalar   yordamida   olib   borilayotgan   tadqiqotlar   esa   bu
merosning dolzarbligini yana bir bor tasdiqlamoqda. 
Xorijiy   tarixshunoslikda   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   merosining   o'rganilishiʻ
tarixini   bir   necha   davrga   bo'lib   o'rganish   mumkin.   Dastlabki   davr   XVII-XVIII
asrlarga to'g'ri kelib, bu davrda asosan "Ziji Ko'ragoniy"ning lotin tiliga tarjimalari
16
  Rozenfeld, B.A. (1980). A History of Non-Euclidean Geometry: Evolution of the Concept of a Geometric Space.
New York: Springer.  P. 433. va   sharhlari   paydo   bo'ldi.   Bu   davrda   Mirzo   Ulug bekning   astronomik   jadvallariʻ
Yevropa   olimlari   tomonidan   chuqur   o'rganildi   va   ularning   aniqligi   yuqori
baholandi. 
XIX   asrning   ikkinchi   yarmidan   boshlab   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   merosini	
ʻ
o'rganishda yangi bosqich boshlandi. Fransuz sharqshunosi L.P.E.A. Sedillot "Ziji
Ko'ragoniy"ning   mukammal   tahlilini   amalga   oshirdi   va   asar   muqaddimasini
fransuz   tiliga   tarjima   qildi.   Uning   tadqiqotlari   Mirzo   Ulug bek   astronomik	
ʻ
maktabining o'ziga xos xususiyatlarini ochib berishda muhim ahamiyat kasb etdi. 
Yapon olimi Shigeru Nakayama Samarqand rasadxonasining arxitekturasi va
undagi   asbob-uskunalarni   o'rganib,   rasadxonaning   texnik   jihozlanishi   o'z   davrida
tengi   yo'q   darajada   bo'lganligini   ta'kidlaydi.   Uning   fikricha,   Samarqand
rasadxonasi   o'rta   asrlar   astronomiya   fanining   eng   yirik   markazi   bo'lgan .
Zamonaviy   xorijiy   tarixshunoslikda   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   merosini   yangi	
ʻ
metodologik yondashuvlar asosida o'rganish tendensiyasi kuchaymoqda. Xususan,
uning   astronomik   kuzatishlari   va   matematik   hisob-kitoblarini   zamonaviy
kompyuter   dasturlari   yordamida   qayta   tekshirish   orqali   yangi   ilmiy   xulosalar
chiqarilmoqda. Bu esa Mirzo Ulug bek ilmiy merosining hozirgi zamon fani uchun	
ʻ
ham   dolzarb   ahamiyatga   ega   ekanligini   ko'rsatmoqda.   Dunyo   tarixidan   ma lumki	
ʼ
ilm fan taraqqiyoti katta sarmoya va davlat homiyligini talab etadi. Buni ma rifatli
ʼ
hukmdor Amir Temur teran anglagani bois ulkan saltanatning barcha hududlarida
ahli   ilm,   ahli   ijodga   homiylikni   davlat   siyosati   darajasiga   chiqardi.   Zamonaviy
terminlar   bilan   aytganda,   ilm   fanning   turli   sohalariga,   taniqli   olimu   ulamolarga
“davlat   grantlari”   ajratilib,   ularning   ilmiy   faoliyati   davlat   g aznasidan	
ʻ
moliyalashtirildi.   Bu   siyosat   natijasida   Islom   dunyosining   intellektual   salohiyati
Turon   poytaxti   Samarqandga   va   boshqa   shaharlarga   oqib   kela   boshladi.   Olimlar
jamiyatning nufuzli ijtimoiy qatlamiga aylandi. Ularning yashashi va ilmiy faoliyat
bilan shug ullanishlari uchun barcha shart sharoitlar yaratildi.  Ta’lim tizimida turli	
ʻ
mintaqalardan olimlar va talabalarni jalb qilish orqali g'oyalar va madaniyatlarning o'zaro   almashinishiga   erishiladi.   Ushbu   bilim   almashinuvi   Temuriylar
imperiyasining intellektual salohiyatini boyitishga yordam berdi 17
.  
Temuriylar   Uyg'onish   davrida   taraqqiyotning   asosiy   yo'nalishlaridan   biri
astronomiya   sohasida   bo'lgan.   Islom   olamidagi   olimlar   bu   sohaga   avvalgi
astronomlarning   ishlariga   asoslanib   katta   hissa   qo'shdilar.   Ular   samoviy
harakatlarni   o'rganishda   muhim   yutuqlarga   erishdilar,   Bu   davrda   eng   ko'zga
ko'ringan shaxslardan biri Samarqandda rasadxona qurgan va yulduzlar katalogini
tuzgan   Temuriylar   hukmdori   va   astronomi   Ulug’bek   edi.   Bu   davr   olimlari   yana
algebra,   geometriya   va   trigonometriya   kabi   fanlarni   o'rganishda   al-Xorazmiy   va
Umar   Xayyom   kabi   oldingi   matematiklarning   ishlariga   asoslanib   o’zlarining
muhim   hissalarini   qo'shdilar.   Ular   murakkab   matematik   muammolarni   hal
qilishning   yangi   usullarini   ishlab   chiqdilar   va   geometrik   shakllar   tushunishda
muhim   yutuqlarga   erishdilar.   Ularning   ishlari   matematika,   astronomiya   va   yana
shu   kabi   ko’plab   fanlarning   keyingi   rivojlanishi   uchun   zamin   yaratishga   yordam
berdi 18
. 
Umuman   olganda,   Temuriylar   Uyg'onish   davri   Islom   dunyosida   ilmiy
kashfiyot   va   yangiliklarning   oltin   davri   edi.   Olimlar   ilm-fanning   turli   sohalarida
yangi yutuqlarga erishdilar  va bugungi  kunda biz tayanadigan ko'plab zamonaviy
ilmiy tamoyillar va nazariyalarga asos soldilar. Ularning hissalari butun dunyodagi
olimlar   va   tadqiqotchilarni   ilhomlantirishda   davom   etmoqda,   bu   esa   Temuriylar
Uyg'onish davrini fan tarixidagi chinakam o'zgaruvchan davrga aylantiradi.  
17
 Kennedy, E.S. (1956). A Survey of Islamic Astronomical Tables. Philadelphia: American Philosophical Society.  
P. 73.
18
 Nakayama, S. (1969). "Ulughbek Observatory in Historical Perspective".  Archives Internationales d'Histoire des 
Sciences,  -P.  23 1. XULOSA
Xorijiy   olimlar   Mirzo   Ulug bekning   ilmiy   maktabi   va   uning   metodologikʻ
tamoyillarini   o'rganishga   alohida   e'tibor   qaratmoqdalar.   Samarqand   ilmiy
maktabining   kuzatish   va   hisoblash   usullari,   ilmiy   tadqiqot   metodlari   zamonaviy
ilm-fan   uchun   ham   muhim   ahamiyatga   ega   ekanligi   ta'kidlanmoqda.   Xorijiy
tarixshunoslikda   Mirzo   Ulug bek   faoliyati   va   ilmiy   merosining   o'rganilishi   shuni	
ʻ
ko'rsatadiki, uning astronomiya va matematika sohasidagi kashfiyotlari nafaqat o'z
davri   uchun,   balki   bugungi   kun   uchun   ham   muhim   ilmiy   qimmatga   ega.   Uning
ilmiy   merosi   jahon   sivilizatsiyasi   taraqqiyotiga   qo'shilgan   bebaho   hissa   sifatida
e'tirof etilmoqda va bu boradagi tadqiqotlar davom etmoqda.
Mirzo   Ulug bek   faoliyati   va   ilmiy   merosining   xorijiy   tarixshunoslikda	
ʻ
o'rganilishi   bo'yicha   olib   borilgan   tadqiqot   quyidagi   asosiy   xulosalarga   kelish
imkonini beradi. 
Birinchidan,   xorijiy   tarixshunoslikda   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   merosi	
ʻ
muntazam   ravishda   o'rganilib   kelingan   va   bu   jarayon   hozirgi   kunda   ham   davom
etmoqda.   Uning   astronomik   kuzatishlari   va   matematik   hisob-kitoblari   zamonaviy
kompyuter   texnologiyalari   yordamida   qayta   tekshirilganda,   ko'p   hollarda   o'ta
yuqori aniqlikka ega ekanligi tasdiqlangan. 
Ikkinchidan,   xorijiy   olimlar   tomonidan   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   maktabining	
ʻ
O'rta   asr   Sharq   va   G'arb   ilm-fani   rivojiga   ko'rsatgan   ta'siri   chuqur   o'rganilgan.
Samarqand   ilmiy   maktabining   metodologik   yondashuvlari   va   tadqiqot   usullari
keyingi davrlarda ham o'z ahamiyatini yo'qotmagan. 
Uchinchidan,   zamonaviy   xorijiy   tarixshunoslikda   Mirzo   Ulug bek   nafaqat	
ʻ
buyuk astronom va matematik, balki ilm-fanni davlat siyosati darajasiga ko'targan,
ilmiy markazlar va maktablar tashkil etgan yirik davlat arbobi sifatida ham e'tirof
etilmoqda. 
To'rtinchidan,   xorijiy   tadqiqotchilar   Mirzo   Ulug bek   ilmiy   merosining	
ʻ
universal   ahamiyatini   alohida   ta'kidlab,   uning   kashfiyotlari   va   ilmiy   yutuqlari
umuminsoniy   qadriyatlar   darajasiga   ko'tarilganini   e'tirof   etadilar.   Beshinchidan,
zamonaviy xorijiy tarixshunoslikda Mirzo Ulug bek davri Markaziy Osiyoda ilm-	
ʻ fan va madaniyat taraqqiyotining eng yuksak bosqichi sifatida baholanib, bu davr
O'rta Osiyo Renessansining cho'qqisi deb e'tirof etilmoqda. Mirzo Ulug bek ilmiyʻ
merosini   o'rganish   borasida   xorijiy   tarixshunoslikda   erishilgan   yutuqlar   va
to'plangan tajriba kelgusida yangi fundamental tadqiqotlar uchun mustahkam asos
bo'lib xizmat qiladi. Bu esa o'z navbatida Mirzo Ulug bek ilmiy merosining yangi	
ʻ
qirralarini ochish va uning jahon sivilizatsiyasi  rivojiga qo'shgan hissasini  yanada
chuqurroq o'rganish imkonini beradi. FOYDALANILGAN  ADABIYOTLAR RO’YXATI
1.   Kennedy,   E.S.   (1956).   A   Survey   of   Islamic   Astronomical   Tables.
Philadelphia: American Philosophical Society. -P. 322 
2.   Sedillot,   L.P.E.A.   (1853).   Prolégomènes   des   Tables   Astronomiques
d'Oloug Beg. Paris: Firmin Didot Frères. -P. 211. 
3.   Rozenfeld,   B.A.   (1980).   A   History   of   Non-Euclidean   Geometry:
Evolution of the Concept of a Geometric Space. New York: Springer. -P. 312. 
4. Nakayama, S. (1969). "Ulughbek Observatory in Historical Perspective".
Archives Internationales d'Histoire des Sciences, -P. 251. 
5. Sayılı, A. (1960). The Observatory in Islam and its Place in the General
History of the Observatory. Ankara: Turkish Historical Society. -P. 544. 
6. Goldstein, B.R. (1983). "The Making of Astronomy in Early Islam". Isis, -
P.  295.
7.   Бўрибой   Аҳмедов .   Амир   Темур   сабоқлари   2- Том .   Ғафур   Ғулом
номидаги   Адабийот   ва   саньат   нашрийоти .  Тошкент . 1999.  - Б . 79.
8.  Woods, J.E. (1990). The Timurid Dynasty. Papers on Inner Asia . -P. 90.
9.  Yakubovskiy, A. (1996). Temur davri madaniy hayoti. Toshkent: Sharq . -
P. 212.
10.  Subtelny, M.E. (2007). Timurids in Transition. Leiden: Brill.  -P. 194.
11.   Axmedov   N.   Badirov   A.   “Amir   Temur   va   Temuriylar   davri   tarixiga
kirish.” Samarqand: Zarafshon, 1999.  -B. 79.
12.  O’ljayev Sh. ,,Amir Temur davlat boshqaruvi.” Toshkent, 2017. -B. 454.

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB.TEMURIYLAR DAVRI ILM-FAN TARAQQIYOTI ZAMONAVIY TADQIQOTLARDA

1.1 Gʻarb olimlar tomonidan temuriylar davri fan taraqiyoti boʻyicha tadqiqotlar tahlili

1.2 Mustaqillik yillarida Oʻzbekistonda temuriylar renessansi oʻrganilishi va tadqiq etilishi masalalari

II.BOB. TEMURIYLAR DAVRIDA MADANIY HAYOT VA ILM-FAN SOHASIGA DOIR TADQIQOTLAR TAHLILI

II. 1. Temuriylar davrida Movarounnahrdagi madaniy hayot va uning tadqiqotlarda aks ettirilishi

II.2. Mirzo Ulugʻbek rasadxonasi va undagi ilmiy faoliyat xorij tadqiqotchilari nigohida

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR