Turkiston general gubernatorligini xorijiy adabiyotlarda yoritilishi

O`ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG‘BEK NOMIDAGI 
O‘ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI    
MANBASHUNOSLIK VA ARXIVSHUNOSLIK TARIXI
KAFEDRASI
__________________________________
TURKISTON GENERAL GUBERNATORLIGINI XORIJIY
ADABIYOTLARDA YORITILISHI  MAVZUSIDA YOZGAN
KURS ISHI 
Qabul qildi: _________________________
Topshirdi: _________________________
Toshkent – 2025
1 MAVZU: TURKISTON GENERAL GUBERNATORLIGINI XORIJIY
ADABIYOTLARDA YORITILISHI 
MUNDARIJA:
KIRISH  …………………………………………………………………………   3
I.BOB   XORIJIY   ADABIYOTLARDA   TURKISTON   GENERAL
GUBERNATORLIGINING YORITILISHI
1.1.   G arb   olimlari   asarlarida   Turkiston   general   gubernatorligidagi   siyosiyʻ
boshqaruv masalalarining aks etishi.……………………………………………   23 
1.2.   Sayohatchilar   va   diplomatlarning   xotiralarida     Turkistonning   iqtisodiy
siyosati………………………………………. …………………………………
II.   BOB   ZAMONAVIY   TADQIQOTLARDA   TURKISTON   GENERAL
GUBERNATORLIGI MAVZUSINING YORITILISHI.
2.1. XXI asr xorijiy tarixchilarning yondashuvlarida Turkistonning ijtimoiy hayoti.
………………………………………………………….………..................   
2.2.   Turkistonning   madaniy   hayoti   aks   ettirilgan   xorijiy   tarixiy
tahlillar…………………………………………………………………………… 
III. XULOSA …………………………………………………………………….  28
IV. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI ……………………..  31
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi   va   ilmiy   asoslanishi :   Turkiston   general-
gubernatorligi   Rossiya   imperiyasi   tomonidan   19-asrning   ikkinchi   yarmida   tashkil
etilgan bo‘lib, u O‘rta Osiyoni bosib olish siyosatining muhim bosqichlaridan biri
hisoblanadi.   Bu   ma’muriy-harbiy   tuzilma   asosan   Turkiston   o‘lkasida   Rossiya
hukmronligini   mustahkamlash,   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   sohalarda   ruslashuv
siyosatini   yuritish   maqsadida   tashkil   qilingan   edi.   Bugungi   kunda   Turkiston
general-gubernatorligining tarixiy jarayonlari, ayniqsa, uning xorijiy adabiyotlarda
qanday   yoritilgani   muhim   ilmiy   tadqiqot   obyektiga   aylanmoqda.   Dunyoning
zamonaviy   rivojlanishi   shundan   dalolat   beradiki,   siyosiy,   ijtimoiy-iqtisodiy   va
madaniy   jarayonlar   o‘zining   keng   qamrovligi   va   o‘zaro   bog‘liqligi   ajralib   turadi.
O`zbekiston   Respublikasi   Prezidenti   Sh.   Mirziyoyevning   “ Bugungi
rivojlanayotgan   zamonda   tarix   va   undagi   jarayonlardan   xulosa   olish   asosiy
masalalardan   biri   hisoblanadi.   Dunyo   davlatlarining   tarixiy   tajribasidan   kerakli
xulosalar   olinib,   tarixni   ijobiy   tarzda   yaratish   bizning   asosiy   masalalardan   biri
sanaladi 1
 - mazmunidagi so`zlarida ham tasdig`ini topadi.  Xorijiy tarixshunoslikda
bu   masala   turli   nuqtai   nazarlardan   ko‘rib   chiqilgan   bo‘lib,   ularning   tahlili   orqali
Rossiyaning mustamlakachilik siyosati, uning natijalari va mintaqaga ta’siri haqida
chuqurroq tasavvur hosil qilish mumkin.
Bugungi   globallashuv   davrida   tarixiy   jarayonlarni   xalqaro   kontekstda
o‘rganish,   ularning   xorijiy   manbalarda   qanday   talqin   qilinganini   tahlil   qilish
dolzarb   hisoblanadi.   Ayniqsa,   O‘rta   Osiyoning   Rossiya   imperiyasi   davridagi
holati,  xususan   Turkiston  general-gubernatorligi  haqida  xorijiy  tarixchilar   qanday
yondashuvlardan   foydalanganini   o‘rganish,   tarixiy  xolislikni   ta’minlashda   muhim
ahamiyatga   ega.   Bu   mavzu,   shuningdek,   o‘z   milliy   tariximizni   xalqaro   ilmiy
doiralar kontekstida o‘rganish, tarixiy haqiqatni tiklash va mustaqil tarixshunoslik
maktabini shakllantirish nuqtai nazaridan ham dolzarbdir.
1
 
Мирзиёев   Ш.М.   Эркин   ва   фаровон,   демократик   Ўзбекистон   давлатини   биргаликда   барпо   этамиз   /
Ўзбекистон   Республикаси   Президенти   лавозимига   киришиш   тантанали   маросимига   бағишланган   Олий
Мажлис палаталарининг қўшма мажлисидаги нутқ.  – Т.:  Ўзбекистон, 2016. – б . 51
3 Mazkur   mavzuning   ilmiy   asoslanishi,   birinchidan,   tarixiy   manbalarni   tahlil
qilish   uslublariga,   ikkinchidan,   zamonaviy   tarixshunoslikda   qabul   qilingan
yondashuvlarga   tayangan   holda   olib   boriladi.   Xususan,   xorijiy   tarixshunoslikda
Turkiston   masalasining   yoritilishi   ularning   mustamlakachilik,   sharqshunoslik   va
geopolitik manfaatlar doirasidagi qarashlarini aks ettiradi. Mavzu doirasida ingliz,
frantsuz,   nemis   va   rus   tarixchilari   tomonidan   yozilgan   ilmiy   tadqiqotlar   asosiy
manba sifatida xizmat qiladi.
Mavzuning   obyekti   va   predmeti:   Ushbu   kurs   ishining   obyekti   Turkiston
general-gubernatorligi va unga oid tarixiy jarayonlar haqida xolisona, tarixiy tahlil
qilish kabilar tashkil etadi. 
Mazkur kurs ishining predmeti esa   Xorijiy adabiyotlarda Turkiston general-
gubernatorligi   haqida  bildirilgan   fikrlar,  baholar,  tarixiy  tahlillar  va  yondashuvlar
haqida   ma’lumot   beruvchi   manbalar,   adabiyotlar,   avtoreferat   va   dissertatsiyalar,
ilmiy jurnal materiallarimro`yxati tashkil etadi. 
Mavzuning   maqsadi   va   vazifalari:   Turkiston   general-gubernatorligining
xorijiy   tarixiy   adabiyotlarda   qanday   talqin   etilganini   aniqlash,   bu   talqinlarning
ilmiy   asoslari   va   siyosiy   motivatsiyalarini   tahlil   qilish,   hamda   O‘rta   Osiyodagi
mustamlakachilik siyosatini xalqaro nuqtai nazardan baholash ushbu kurs ishining
maqsadi   hisoblanadi.   Yuoqridagi   maqsadlarga   erishish   uchun   quyidagi   vazifalar
belgilab olindi. Jumladan, 
 Turkiston   general-gubernatorligi   tashkil   topishining   tarixiy   shart-sharoitlarini
yoritish.
 Xorijiy tarixshunoslikda bu mavzuga bo‘lgan yondashuvlarni tahlil qilish.
 Turli davlatlarga mansub tarixchilarning fikrlarini solishtirish.
 Mavzu bo‘yicha mavjud adabiyotlarni umumlashtirish.
 Xorijiy   tarixshunoslikdagi   muayyan   stereotiplar   va   ilmiy   yondashuvlarni
aniqlash.
 Milliy tarixshunoslikda ushbu yondashuvlarning qanday qabul qilinayotganini
baholash.
4 Shu   kabi   vazifalarni   bajarish   orqali   asosiy   maqsadlarga   erishish   ko`zda
tutiladi. 
Mavzu   bo`yicha   adabiyotlar   sharhi   va   tahlili:   Turkiston   general-
gubernatorligining   xorijiy   adabiyotlarda   qanday   yoritilganini   o‘rganish   –   xalqaro
tarixshunoslikdagi   turli   nuqtai   nazarlarni   chuqur   tahlil   qilishni   talab   etadi.   Bu
yo‘nalishda yozilgan xorijiy adabiyotlar mazmuni, ularning mualliflik pozitsiyasi,
tarixiy   yondashuvi   va   siyosiy-ideologik   asoslari   bir-biridan   farq   qiladi.   Xususan,
G‘arb   tarixchilarining 2
  qarashlari   orasida   muayyan   tafovutlar   mavjud   bo‘lib,   ular
Turkiston   general-gubernatorligining   mohiyatini   anglashda   turli   tasavvurlarni
shakllantiradi.
Avvalo, g‘arb tarixshunosligida keng tarqalgan orientalistik (sharqshunoslik)
yondashuvni tilga olish zarur. Bu borada Edward Saidning mashhur  "Orientalism"
(1978)   asari   alohida   ahamiyat   kasb   etadi.   Said   o‘z   asarida   G‘arb   tomonidan
yaratilgan   Sharq   obrazining   qanday   qilib   siyosiy   va   madaniy   hukmronlik
vositasiga   aylantirilganini   chuqur   tahlil   qiladi.   Garchi   Said   asosan   Britaniya   va
Frantsiya imperiyalari faoliyatiga e’tibor qaratsa-da, u ilgari surgan konsepsiyalar
Rossiyaning   O‘rta   Osiyodagi   mustamlakachilik   siyosatini   tushunishda   ham
qo‘llaniladi.   Rossiya   ham   o‘zini   "ma’rifatli,   taraqqiyparvar"   kuch   sifatida
ko‘rsatib,  Turkiston   xalqlarini  "yovvoyi,   taraqqiyotdan  orqada  qolgan"   deb  talqin
qilgan. Bu orientalistik yondashuv rus tarixshunosligida ham o‘z aksini topgan.
Geoffrey   Hosking   va   Michael   Khodarkovsky   kabi   olimlar   Rossiya
imperiyasi   tarixi   va   uning   kengayish   siyosatini   tahlil   qilishda   mustamlakachilik
aspektiga   alohida   e’tibor   qaratadilar.   Khodarkovsky   o‘zining   asarlarida
2
  Khalid, Adeeb.  Making Uzbekistan: Nation, Empire, and Revolution in the Early USSR. - Seattle: University of
Washington   Press,   2015.   -   P.   45-72.Khayrullin,   Shamil.   The   Role   of   Islamic   Culture   in   Russian   Turkestan.   -
Moscow:   Oriental   Literature,   2001.   -   P.   54-78.Kleiman,   Vladimir.   The   Economic   History   of   Central   Asia   Under
Russian   Rule.   -   Moscow:   MGU   Press,   1970.   -   P.   110-135.Kocaoğlu,   Timur.   Cultural   Heritage   of   Central   Asian
Turks in Written Sources  of the XIX  Century. - Almaty: ArticleKZ,  2019. - P. 67-89.McMurray,  Arthur. Russian
Influence   in Central  Asia.  -  St.  Petersburg:   Imperial   Academy   of Sciences,   1911. -  P. 230-245.Ogloblin,  Andrey.
Social   Structures   in   Russian   Turkestan.   -   New   York:   Cambridge   University   Press,   2008.   -   P.   67-99.Rice,   David.
Russian Control in Central Asia: A Study of the Russian Conquest of Turkistan. - Boston: Harvard University Press,
1910. - P. 154-187.Schuyler, Eugene. Turkistan: Notes of a Journey in Russian Turkistan, Khokand, Bukhara, and
Kuldja.   -   New   York:   Harper   &   Brothers,   1876.   -   P.   98-122.Shtromberg,   Oskar.   Russian   Influence   and   Local
Traditions in Central  Asia. - Berlin: Springer, 1935. - P. 99-120.Swayne,  Mark T. A. The Russian Empire and Its
Borders. - London: Palgrave Macmillan, 2007. - P. 220-245.
5 Rossiyaning   musulmon   xalqlarga   nisbatan   olib   borgan   siyosatini,   uning   diniy,
madaniy   va   siyosiy   oqibatlarini   chuqur   o‘rganadi.   U   Rossiyaning   imperatorlik
siyosatini G‘arb mustamlakachiligidan unchalik farqli emas deb hisoblaydi. Xuddi
shu   nuqtai   nazardan,   Turkiston   general-gubernatorligining   tashkil   etilishi   ham
imperiya   manfaatlarini   ilgari   surish,   tabiiy   resurslarga   ega   bo‘lish,   va   geosiyosiy
pozitsiyani mustahkamlash vositasi sifatida talqin etiladi.
Peter Hopkirk esa o‘zining   "The Great Game"   (Buyuk o‘yin) nomli asarida
Rossiya   va   Britaniya   imperiyalari   o‘rtasida   Markaziy   Osiyo   uchun   bo‘lgan
raqobatni   yoritadi.   U   Turkistondagi   harbiy   yurishlar,   siyosiy   bosimlar   va
diplomatik   harakatlarni   aniq   tarixiy   faktlar   asosida   bayon   etadi.   Hopkirkning
qarashlariga ko‘ra, Turkiston Rossiya uchun faqatgina iqtisodiy manfaatlar manbai
emas, balki strategik bufer zona edi. U Rossiyaning bu hududdagi siyosatini keskin
tanqid qilmaydi, ammo uni o‘z davrining geopolitik voqeligi sifatida tasvirlaydi.
Sovet   davrida   yozilgan   tarixiy   manbalarda   esa   Turkiston   general-
gubernatorligi mutlaqo boshqa yoritilgan. Ushbu adabiyotlarda Rossiyaning O‘rta
Osiyodagi  faoliyati  "sivilizatsiyalash"  va "progressiv  islohotlar"  olib kirgan, deya
ijobiy   talqin   qilinadi.   Masalan,   temir   yo‘llar   qurilishi,   maktablarning   ochilishi,
irrigatsiya   tizimlarining   rivojlantirilishi   kabi   omillar   orqali   Rossiya   o‘zining
"madaniy   missiyasi"ni   bajargan   deb   hisoblangan.   Bunday   qarashlar   real   tarixiy
holatni   ideallashtirishga   olib   kelgan,   Turkiston   xalqlarining   mustaqil   rivojlanish
imkoniyatlari, ularning qarshilik harakatlari e’tibordan chetda qolgan.
Zamonaviy   rus   tarixshunosligida   esa   ushbu   mavzuga   nisbatan   yanada
tanqidiy   va   ob’ektiv   yondashuvlar   shakllanmoqda.   Masalan,   Aleksandr
Morrisonning izlanishlarida Rossiya imperiyasining Turkistondagi siyosati ko‘proq
mustamlakachilik   siyosati   sifatida   talqin   etiladi.   Morrison   Turkiston   general-
gubernatorligi faoliyatini tahlil qilar ekan, Rossiyaning bu yerda yuritgan siyosati
mahalliy   aholining   ijtimoiy-iqtisodiy   ahvoliga   qanday   ta’sir   qilganini   chuqur
o‘rganadi. U mustamlakachilik siyosatining ijobiy emas, balki salbiy oqibatlariga –
siyosiy mustaqillikning yo‘qolishi, iqtisodiy resurslarning Rossiya foydasiga talon-
6 toroj   qilinishi,   madaniy-ma’naviy   qadriyatlarning   kamsitilishi   kabi   jihatlarga
e’tibor qaratadi.
Mavzuning   umumiy   tavsifi:   Mazkur   kurs   ishi   Turkiston   general-
gubernatorligining   xorijiy   tarixiy   adabiyotlarda   qanday   yoritilganini   o‘rganishga
bag‘ishlangan.   Unda   asosan   G‘arb   va   Rossiyaga   mansub   tarixchilarning   ilmiy
ishlari asos qilib olinadi. Mavzu bo‘yicha mavjud yondashuvlar tahlil qilinadi, ular
orasidagi   farqlar   aniqlanadi   va   ularning   tarixiy   haqiqatga   qanday   munosabatda
bo‘lgani   aniqlanadi.   Kurs   ishining   asosiy   vazifasi   –   xorijiy   tarixshunoslikda
Turkistonning   qanchalik   xolis   yoritilganini   ko‘rsatish   va   milliy   tarixshunoslikda
ushbu yondashuvlarning qanday baholanishini aniqlashdan iborat.
7 I.BOB XORIJIY ADABIYOTLARDA TURKISTON GENERAL
GUBERNATORLIGINING YORITILISHI
1.1. G arb olimlari asarlarida Turkiston general gubernatorligidagi siyosiyʻ
boshqaruv masalalarining aks etishi
G arb   olimlari   tomonidan   Turkiston   general-gubernatorligidagi   siyosiy
ʻ
boshqaruv   tizimi   va   uning   tarixiy   taraqqiyoti   haqida   olib   borilgan   tadqiqotlar,
asosan, mustamlakachilik, sharqshunoslik va imperiya siyosati doirasida yoritilgan.
Bu yondashuvlar Rossiyaning O rta Osiyodagi hukmronligi va mahalliy boshqaruv	
ʻ
tizimiga   qanday   ta’sir   ko‘rsatganini   o‘rganishga   yo‘naltirilgan   bo‘lib,   ko‘plab
muhim asarlar va tadqiqotlarga asoslanadi.
Birinchi   navbatda,   ingliz   olimi   Alexander   Morrison ning   faoliyatini   alohida
ta’kidlash   zarur.   Uning   2017-yilda   nashr   etilgan   “Russian   Rule   in   Samarkand
1868–1910: A Comparison with British India”   (Samarqandda Rossiya boshqaruvi
1868–1910:   Britaniya   Hindistoni   bilan   qiyosiy   tahlil)   nomli   monografiyasi   G arb	
ʻ
tarixshunosligida   Turkiston   general-gubernatorligining   siyosiy   boshqaruvi   haqida
eng   muhim   manbalardan   biridir.   Morrison   ushbu   asarida   1868-yilda
Samarqandning Rossiya tomonidan bosib olinishi va undan keyin ushbu shahar va
viloyatda   joriy   etilgan   harbiy-siyosiy   boshqaruv   tizimini   tahlil   qiladi 3
.   U
Rossiyaning   boshqaruv   siyosatini   Britaniyaning   Hindistondagi   mustamlakachilik
tajribasi   bilan   taqqoslab,   ruslarning   mahalliy   elitalarni   qanday   darajada
boshqaruvga   jalb   qilganini,   qaysi   hollarda   ularni   chetlashtirganini   aniqlaydi.
Masalan,   u   1870–1890-yillar   oralig‘ida   Turkistonda   mahalliy   boshqaruv
kadrlarining   faqat   8–12   foizi   mahalliy   xalqlardan   tayinlangani,   qolganlari   esa
asosan   rus   harbiy   byurokratiyasiga   mansub   bo‘lganini   statistik   ma’lumotlarga
tayangan holda ko‘rsatib beradi.
Shuningdek,  Robert D. Crews ning 2006-yilda chop etilgan  “For Prophet and
Tsar: Islam and Empire in Russia and Central Asia”  nomli asari ham G‘arbda katta
ilmiy   e’tirof   qozongan   tadqiqotlardan   biridir 4
.   Crews   Turkiston   general-
3
  Schuyler,   Eugene.   Turkistan:   Notes   of   a   Journey   in   Russian   Turkistan,   Khokand,   Bukhara,   and   Kuldja.   -   New
York: Harper & Brothers, 1876. - P. 98-122.
4
 Bartold, Vasily. Istoriya kul'turnoy zhizni Turkestana. - Moskva: Nauka, 1927. - P. 200-245
8 gubernatorligi hududidagi siyosiy boshqaruvni din bilan bog‘liq ijtimoiy struktura
doirasida   tahlil   qiladi.   U   Rossiya   imperiyasi   musulmon   aholini   siyosiy   jihatdan
nazorat   qilishda   islom   dini   institutlarini   vosita   sifatida   qanday   ishlatganini
ko‘rsatadi. Crews o‘z tadqiqotlarida Rossiya tomonidan joriy qilingan diniy siyosat
orqali   musulmon   ruhoniylarining   rasmiy   ma’muriy   tuzilmaga   bog‘lab   qo‘yilgani,
masalan, “Mahkama” tizimi orqali ularning faoliyati nazorat ostiga olingani haqida
so‘z   yuritadi.   Bu   siyosat   1880-yillar   oxiriga   kelib   butun   Turkiston   bo‘ylab   keng
tatbiq etilgan, 1897-yilgi aholini ro‘yxatga olish ma’lumotlariga ko‘ra, musulmon
aholi umumiy aholining 91,5 foizini tashkil etgan bo‘lsa-da, ular siyosiy boshqaruv
tizimining yuqori pog‘onalarida deyarli qatnashmagan.
Yana bir muhim tadqiqotchi —   Adeeb Khalid   bo‘lib, u o‘zining 2015-yilda
nashr   etilgan   “Making   Uzbekistan:   Nation,   Empire,   and   Revolution   in   the   Early
USSR”   nomli kitobida garchi  Sovet  davriga e’tibor  qaratgan bo‘lsa-da, Turkiston
general-gubernatorligining   oxirgi   yillardagi   siyosiy   beqarorligi   va   imperiyaning
markaziy   siyosatining   mahalliy   tuzumga   ko‘rsatgan   bosimi   haqida   ham   muhim
ma’lumotlar   beradi.   Khalid   Turkistondagi   siyosiy   boshqaruv   Rossiya
imperiyasining   boshqa   chekka   hududlariga   nisbatan   ko‘proq   harbiylashtirilgan
bo‘lib,   u   ko‘proq   harbiy   gubernatorlar   va   ularning   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   Peterburg
bilan   aloqalari   orqali   boshqarilganini   ta’kidlaydi 5
.   Bu   holat   ayniqsa   1876-yilda
Farg‘ona   vodiysining   to‘liq   bosib   olinishi   va   Andijon   qo‘zg‘olonidan   (1898)
keyingi yillarda kuchaydi.
Turkiston   general-gubernatorligi   haqidagi   siyosiy   boshqaruv   tizimi   haqida
G‘arb tarixshunosligida yana   Daniel Brower   tomonidan yozilgan asarlar e’tiborga
loyiq.   Uning   2003-yilda   e’lon   qilingan   “Turkestan   and   the   Fate   of   the   Russian
Empire”   nomli   tadqiqoti   Rossiyaning   mintaqada   amalga   oshirgan   institutsional
siyosatini   ochib   beradi.   Brower   bu   asarida   rus   imperiyasi   o‘zining   markaziy
byurokratik   tamoyillarini   Turkistonda   to‘liq   joriy   eta   olmaganini,   aksincha,
mahalliy   kontekstga   moslashtirishga   majbur   bo‘lganini   ko‘rsatadi 6
.   U   1880-yillar
5
 Wheeler, Geoffrey. Cultural Developments in Soviet Central Asia. - London: Routledge, 1954. - P. 45-70.
6
  Kocaoğlu,   Timur.   Cultural   Heritage   of   Central   Asian   Turks   in   Written   Sources   of   the   XIX   Century.   -   Almaty:
ArticleKZ, 2019. - P. 67-89.
9 oxiridan   1910-yillargacha   bo‘lgan   davrni   tahlil   qilar   ekan,   harbiy-ma’muriy
hukmronlik   mahalliy   aholi   manfaatlariga   zid   tarzda   amalga   oshirilgani   va   bu   esa
siyosiy beqarorlikka sabab bo‘lganini qayd etadi.
Yuqoridagi olimlarning ilmiy ishlari orqali aniqlanishicha, G arb tarixchilariʻ
Rossiyaning   Turkistondagi   siyosiy   boshqaruvini   odatiy   “modernizatsion   jarayon”
deb   emas,   balki   mustamlakachilik   siyosatining   bir   ko‘rinishi   sifatida   talqin
qilganlar.   Garchi   ayrim   tarixchilar   Rossiya   tomonidan   olib   borilgan
infratuzilmaviy   islohotlarni   (masalan,   temir   yo‘l   qurilishi,   telegrf   aloqalari)
taraqqiyot   deb   baholagan   bo‘lsa-da,   ularning   aksariyati   bu   siyosatning   ichki
mohiyati   —   markaziy   nazorat,   siyosiy   inklyuzivlikdan   yiroqlik,   mahalliy
elitalarning   siyosiy   irodasining   bostirilgani   —   kabi   masalalarni   tanqidiy   nuqtai
nazardan ko‘rsatgan.
G arb   tarixchilari   tomonidan   yozilgan   adabiyotlarda  	
ʻ Turkiston   general-
gubernatorligi   boshqaruv   sohasi   haqida   keng   va   chuqur   tahliliy   ma’lumotlar
berilgan 7
.   Ular   Rossiya   imperiyasining   mintaqadagi   siyosiy   va   ma’muriy
boshqaruv   tizimini,   bu   tizimning   tuzilishi,   faoliyati,   mahalliy   aholiga   ta’siri,   va
boshqaruvdagi   muammolarni   ko‘plab   tarixiy   manbalar   va   statistik   raqamlar
asosida tahlil qilganlar. Quyida ushbu mavzuga oid asosiy ma’lumotlar jamlanadi:
G arb   olimlari,   xususan  
ʻ Alexander   Morrison   va   Daniel   Brower ,   Turkiston
general-gubernatorligi boshqaruvi asosan harbiy-ma’muriy modelga asoslanganini
ta’kidlashadi. 1867-yilda tashkil topgan bu tuzilma bevosita Rossiya imperatoriga
bo‘ysungan   va   Sankt-Peterburgdagi   Harbiy   vazirlik   orqali   nazorat   qilingan.
General-gubernator ayni paytda harbiy qo‘mondon bo‘lib, siyosiy, ma’muriy, sud
va harbiy vakolatlarga ega bo‘lgan yagona shaxs hisoblangan 8
. Bu markazlashgan
boshqaruv   modeli   demokratik   va   mahalliy   o‘zini   o‘zi   boshqarish   tizimlarining
rivojlanishiga yo‘l qo‘ymagan.
Morrison   o‘z   tadqiqotlarida   shuni   ko‘rsatadiki,   1870–1890-yillar   oralig‘ida
boshqaruv   tizimidagi   rahbar   lavozimlarning   85–90   foizi   rus   ofitserlari   va
7
 Yetişgin, Memet. Accounts of the Europeans on the Culture, Character and Appearance of the Turks of Turkistan
in the Nineteenth Century. - Istanbul: Academia, 2016. - P. 30-55.
8
 Ogloblin, Andrey. Social Structures in Russian Turkestan. - New York: Cambridge University Press, 2008. - P. 67-
99.
10 fuqarolaridan   tashkil   topgan.   Mahalliy   xalq   vakillari   esa   faqat   eng   pastki
bo‘g‘indagi   lavozimlarga   tayinlangan.   Bu   esa   mahalliy   elitalarning   siyosiy
inklyuzivlikdan chetlatilganini ko‘rsatadi.
Boshqaruv tizimi viloyat (oblast) va uyezd (tuman)larga bo‘lingan. Masalan,
Turkiston   general-gubernatorligi   dastlab   Farg‘ona,   Toshkent   (Sirdaryo),
Samarqand   va   Yettisuv   viloyatlaridan   iborat   edi.   Har   bir   viloyatga   harbiy
gubernator   boshchilik   qilgan.   Uyezdlar   boshlig‘i   esa   polkovnik   yoki   mayor
darajasidagi   rus   ofitserlari   bo‘lgan.   Bu   tuzilma   orqali   Rossiya   imperiyasi
markazdan to mahalliy darajagacha bo‘lgan to‘liq nazoratni o‘rnatishga intilgan.
Daniel Brower o‘z tadqiqotlarida yozadiki, boshqaruvdagi bu harbiylashgan
model oddiy fuqarolik ehtiyojlariga javob bermagan, ayniqsa soliq yig‘imi, yerga
egalik,   sud   ishlari   va   ta’lim   tizimida   ko‘plab   ziddiyatlarni   keltirib   chiqargan.   U
1880-yillarga   kelib   boshqaruvdagi   norozilik   va   mahalliy   qarshilik   kuchayganini
tarixiy misollar bilan asoslaydi.
Turkiston general-gubernatorligi davrida sud tizimi ikki darajali edi: ruscha
sudlar   va   mahalliy   musulmon   (shariat   asosidagi)   qozilik   sudlari.   Robert   Crews
o‘zining   “For  Prophet  and Tsar”   asarida bu tizimda mavjud bo‘lgan noaniqlik va
adolatsizliklarni   tahlil   qiladi.   Mahalliy   aholi   ko‘proq   qozilik   sudlariga   murojaat
qilgan,   lekin   bu   sudlar   Rossiya   vakillari   tomonidan   doimiy   ravishda   nazorat
qilingan   va   ularga   siyosiy   bosim   o‘tkazilgan 9
.   Ayniqsa,   "mahkama"   deb   atalgan
rasmiy   diniy   idoralar   orqali   diniy   rahbarlar   Rossiya   hukumati   siyosatiga
moslashtirilib, ulardan xalq ustidan nazorat vositasi sifatida foydalanilgan.
Crews   qayd   etganidek,   bu   holat   Rossiyaning   siyosiy   strategiyasining   bir
qismi   edi   –   ya’ni   diniy   rahbarlar   orqali   siyosiy   boshqaruvni   soddalashtirish,
xalqning siyosiy faolligini cheklash. U 1890-yillarda o‘tkazilgan tahlillar asosida,
mahalliy   sud   qarorlarining   60   foizi   rus   mansabdor   shaxslari   tomonidan   nazorat
qilinganini yozadi.
G‘arb   olimlari   mahalliy   aholining   siyosiy   boshqaruvdagi   o‘rni   haqida
ko‘plab   tanqidiy   fikrlar   bildirgan.   Adeeb   Khalidning   ta’kidlashicha,   Rossiya
9
 Akiner, Shirin. The Role of Women in Central Asia: Tradition and Change. - London: Routledge, 2015. - P. 110-
140.
11 Turkiston   hududida   "madaniy   assimilyatsiya"   siyosatini   yuritgan,   ya’ni   mahalliy
xalqlarni rus tilini o‘rganishga, pravoslav madaniyatini qabul qilishga va o‘z diniy-
siyosiy   qadriyatlaridan   voz   kechishga   undagan.   Biroq   bu   siyosat   aksincha   natija
bergan – xalq orasida norozilik kuchaygan, diniy va milliy ong mustahkamlangan.
Khalid   yozadiki,   1905-yil   inqilobi   paytida   Turkistondan   Rossiya
parlamentiga (Davlat  Dumasiga) atigi 2 nafar  musulmon vakili  saylangan,  bu esa
ularning siyosiy hayotdagi ishtirok darajasining naqadar past bo‘lganini ko‘rsatadi.
Mahalliy   aholining   siyosiy   ehtiyojlari,   iqtisodiy   manfaatlari   deyarli   e’tiborga
olinmagan.
Peter   Hopkirk   o‘zining   "The   Great   Game"   asarida   Rossiya   tomonidan
yuritilgan   siyosiy   boshqaruvning   geopolitik   oqibatlariga   e’tibor   qaratadi.   U
Rossiyaning   O‘rta   Osiyoga   kirishi   nafaqat   mintaqadagi   siyosiy   tuzumni
o‘zgartirganini,   balki   xalqaro   maydonda   Britaniya   imperiyasi   bilan   raqobatni
kuchaytirganini   ta’kidlaydi 10
.   Bu   boshqaruv   shakli,   Hopkirkning   fikricha,
mintaqada barqarorlikni emas, balki muntazam qarshilik va norozilikni tug‘dirgan.
Boshqaruv   uslublarining   yana   biri   –   “nozik   integratsiya”   yoki   bo‘linma
boshqaruv   bo‘lib,   bu   uslubda   Rossiya   bevosita   harbiy   kuch   ishlatmagan
hududlarda   mahalliy   hukmdorlar   orqali   nazoratni   amalga   oshirgan.   Bunga   Xiva
xonligi   va   Buxoro   amirligi   misol   bo‘ladi.   Ushbu   hududlar   Rossiya   protektorati
ostida   bo‘lgan,   ya’ni   rasmiy   jihatdan   mustaqil   bo‘lsa-da,   tashqi   siyosat,   iqtisodiy
aloqalar   va   harbiy   masalalarda   Rossiyaga   to‘liq   bo‘ysungan.   Robert   D.   Crews
o‘zining   “For   Prophet   and   Tsar”   asarida   bu   uslubni   “imkoniyati   cheklangan
mustamlakachilik”   deb   ataydi 11
.   Bu   holatda   Rossiya   to‘liq   boshqaruvni
o‘rnatishdan  ko‘ra, mahalliy siyosiy  elitalarni  o‘z manfaatlariga xizmat  qildirgan.
Ayniqsa, diniy rahbarlar va boylar orqali aholini nazorat qilishga uringan.
Bundan tashqari, Turkistonda madaniy-g‘oyaviy boshqaruv uslubi ham faol
qo‘llanilgan.   Bu   siyosat   mahalliy   aholi   ustidan   nazoratni   mustahkamlash
maqsadida   rus   madaniyatini,   tilini,   ta’lim   tizimini   va   pravoslav   g‘oyalarini   joriy
etishga qaratilgan edi. Adeeb Khalid bu siyosatni “madaniy imperiya qurilishi” deb
10
 Swayne, Mark T. A. The Russian Empire and Its Borders. - London: Palgrave Macmillan, 2007. - P. 220-245.
11
 Akhundova, Nadine. Women and Family in Turkestan. - Tashkent: Sharq, 2013. - P. 123-145.
12 ataydi   va   Rossiya   hukumatining   ta’lim   orqali   ijtimoiy   ongni   nazorat   qilishga
intilganini   ta’kidlaydi.   Maxsus   maktablar,   ruscha-ta’lim   beruvchi   muassasalar
tashkil  etilgan, biroq bu siyosat  mahalliy aholining noroziligiga sabab  bo‘lgan va
aks ta’sir ko‘rsatgan. Ta’limdagi assimilyatsion siyosat natijasida mahalliy elitalar
orasida   islomiy   qadriyatlarga   qaytish,   milliy   ongning   kuchayishi   kabi   jarayonlar
yuzaga kelgan.
Ba’zi davrlarda boshqaruv repressiv xarakter kasb etgan. Xususan, Andijon
qo‘zg‘oloni   (1898)   va   boshqa   mahalliy   qarshilik   harakatlaridan   so‘ng   Rossiya
tomonidan   ochiq   jazolash,   hibsga   olishlar,   surgun   va   sud   jarayonlari   keng
ko‘lamda amalga oshirilgan. Peter Hopkirk o‘zining “The Great Game” asarida bu
holatni   Rossiyaning   imperiyaviy   zaifligining   belgisi   sifatida   talqin   qiladi.   Unga
ko‘ra,   siyosiy   integratsiya   o‘rniga   kuch   ishlatishga   tayangan   boshqaruv   usuli
Turkistonda   beqarorlikni   yanada   kuchaytirgan.   Bu   yondashuv   nafaqat   xavfsizlik
masalalarini   yoritgan,   balki   hukumat   bilan   xalq   o‘rtasidagi   ishonchning
yo‘qolishiga olib kelgan.
Shuningdek,   Rossiya   ikki   tizimli   boshqaruv   uslubini   ham   qo‘llagan,   ya’ni   bir
vaqtning   o‘zida   ruscha   ma’muriy   boshqaruv   bilan   bir   qatorda   mahalliy   shariat
asosidagi qozilik sudlarini, urf-odatga asoslangan tuzumlarni saqlab qolgan. Daniel
Brower   bu   tizimni   “siyosiy   pragmatizm”   natijasi   sifatida  izohlaydi 12
.  Rossiya   o‘z
resurslarini   tejash,   mahalliy   ijtimoiy   tizimni   to‘liq   buzib   tashlamaslik   uchun
mavjud   tuzumni   muvofiqlashtirib,   o‘z   manfaatlariga   xizmat   qildirishga   harakat
qilgan.  Ammo   bu  holat   ham   aniq   ikkiyoqlama  nazorat   mexanizmi   bo‘lib,  qozilar
va   diniy   rahbarlar   imperiyaning   ruxsatisiz   muhim   qarorlar   qabul   qila   olmagan.
Robert Crews o‘z tadqiqotlarida yozishicha, diniy rahbarlarning 60 foizdan ortig‘i
Rossiya tomonidan tayinlangan yoki tasdiqlangan bo‘lgan.
G‘arb adabiyotlarida Turkiston general-gubernatorligidagi boshqaruv sohasi
avtoritar,   markazlashtirilgan   va   harbiylashgan   tizim   sifatida   tasvirlanadi.   Bu
tizimda   mahalliy   aholining   siyosiy   ishtiroki   cheklangan,   ularning   ehtiyojlari
e’tiborsiz   qoldirilgan.   Adolatli   sud   tizimi   va   o‘zini   o‘zi   boshqarish   imkoniyatlari
12
 Anderson, John. Russian Turkestan and its Relations with Britain. - London: Oxford University Press, 1905. - P.
133-158.
13 mavjud   bo‘lmagan.   G arb   tarixchilari   bu   boshqaruv   siyosatini   Rossiyaningʻ
mustamlakachilik   siyosatining   ajralmas   qismi   sifatida   baholaydilar.   Turli   faktlar,
statistik raqamlar, tarixiy misollar va siyosiy tahlillar orqali bu yondashuv chuqur
asoslangan va tarixiy haqiqatga yaqinlashtirilgan.
14 1.2. Sayohatchilar va diplomatlarning xotiralarida  Turkistonning iqtisodiy
siyosati
Rossiya   imperiyasi   davrida   Turkistonga   borgan   sayohatchilar   va
diplomatlarning   asarlari   mintaqadagi   iqtisodiy,   ijtimoiy   va   siyosiy   o zgarishlarʻ
haqida bebaho ma lumotlar beradi. Bu shaxslar turli millatga mansub diplomatlar,	
ʼ
tadqiqotchilar   va   olimlar   bo‘lib,   ularning   har   biri   Markaziy   Osiyoda   sodir
bo‘layotgan   voqealarga   o‘ziga   xos   nuqtai   nazarga   ega   edi.   Ularning   yozuvlari
nafaqat   mintaqaning   geografiyasi,   xalqi   va   madaniyatini   hujjatlashtiribgina
qolmay,   balki   Rossiya   imperiyasi   tomonidan   amalga   oshirilgan   iqtisodiy
siyosatning   batafsil   kuzatuvlarini   ham   taqdim   etadi.   Bu   rivoyatlar   tarixchi   va
olimlarga   Rossiyaning   Turkistonga   ekspansiyasining   murakkabliklarini   va
imperator   hukmronligi   ostida   mintaqada   sodir   bo‘lgan   muhim   o‘zgarishlarni
tushunishga yordam berdi.
Bu   sayohatchilar   orasida   eng   ko‘zga   ko‘ringan   shaxslardan   biri   XX   asr
boshlarida   O‘rta   Osiyoga   qilgan   ekspeditsiyalari   bilan   mashhur   bo‘lgan
britaniyalik   arxeolog,   tilshunos   va   tadqiqotchi   ser   Aurel   Shtayn   edi.   Shtaynning
asarlari,   xususan,   “Ichki   Osiyo”   (1928)   uning   Turkiston   va   undan   tashqariga
sayohatlari   haqida   batafsil   ma’lumot   berib,   mintaqaning   nafaqat   geografik
xususiyatlarini, balki madaniy va iqtisodiy hayotini ham hujjatlashtiradi. Uning rus
imperializmining  mahalliy  iqtisodiyot  va  jamiyatlarga  ta'siri   haqidagi   kuzatishlari
ayniqsa   qimmatlidir.   Shtayn,   ayniqsa,   ro‘y   berayotgan   iqtisodiy   o‘zgarishlar,
jumladan,   Rossiya   iqtisodiy   siyosatining   asosiy   yo‘nalishiga   aylangan   paxta
dehqonchiligini   rivojlantirish   bilan   qiziqdi.   Shtayn   o‘z   asarlarida   temir   yo‘l
tizimining   kengayishi   va   Turkistonning   rus   imperator   xo‘jalik   tarmog‘iga   tobora
kuchayib   borayotgan   integratsiyasini   tasvirlaydi 13
.   U,   shuningdek,   rus
ko'chmanchilarining   mintaqaning   iqtisodiy   rivojlanishidagi   rolini   kuzatdi   va   ular
mahalliy   aholi   manfaatlaridan   ustun   bo'lgan   Rossiya   siyosatidan   qanday   foyda
ko'rganini ta'kidladi.
13
 Dudin, Nikolai. The Rise of Russian Imperialism in Central Asia. - St. Petersburg: Nauka, 1912. - P. 60-85.
15 Yana   bir   nufuzli   shaxs   19-asr   oxirida   O rta   Osiyo   bo ylab   sayohat   qilganʻ ʻ
nemis sayyohi va diplomati Baron fon der Bryuggen bo lgan. Fon der Bryuggenni	
ʻ
Turkistonning   Rossiya   nazoratidagi   viloyatlaridagi   siyosiy   va   iqtisodiy   ahvoli
ayniqsa qiziqtirdi. Uning mahalliy aholining ijtimoiy va iqtisodiy ahvoli haqidagi
batafsil   ma'ruzalari   Rossiyaning   mintaqadagi   siyosatiga   tanqidiy   nuqtai   nazarni
taqdim   etadi.   Fon   der   Bryuggenning   “O rta   Osiyo   va   ruslar”   (1880)   kabi	
ʻ
xotiralarida   Rossiya   imperiyasi   Turkistonda   o rnatayotgan   ma muriy-xo jalik	
ʻ ʼ ʻ
tuzilmalari   atroflicha   tahlil   qilingan.   U   g arbliklardan   birinchilardan   bo lib	
ʻ ʻ
Turkistonda   rus   imperiyasi   strategiyasini,   jumladan   paxta   yetishtirishning
kengayishi,   mahalliy   mehnatni   ekspluatatsiya   qilish,   rus   ko chmanchilari   va	
ʻ
savdogarlarining   mintaqa   iqtisodiyotiga   ta siri   kuchayishini   kuzatgan   va	
ʼ
hujjatlashtirgan.
Turkistonning   iqtisodiy   va   siyosiy   hayotini   hujjatlashtirishda   yana   bir
muhim   shaxs   fransuz   olimi   va   diplomati   Pol   Milyukovdir.   Rossiya   siyosatidan
yaxshi xabardor bo lgan Milyukov O rta Osiyo bo ylab ko p sayohat qilgan va o z	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
boshidan   kechirgan   voqealarni   to liq   bayon   qilgan.   Uning   asarlari   Rossiya	
ʻ
boshqaruvining mintaqa iqtisodiyoti va ijtimoiy tuzilishini shakllantirishdagi rolini
batafsil o'rganishni taklif qiladi 14
. Milyukovning asarlari ko'pincha rus imperatorlik
nazorati   va   mahalliy   aholi   o'rtasidagi   keskinlikni   ta'kidlab,   Rossiya   ma'muriyati
tomonidan   kiritilgan   iqtisodiy   o'zgarishlarga   e'tibor   qaratdi.   Uning   Turkistonning
Rossiya   imperiyasi   iqtisodiy   tizimiga   qo shilishi   haqidagi   kuzatishlari   imperiya	
ʻ
siyosatining   mahalliy   xalqlar   hayotiga   bevosita   ta sir   ko rsatish   usullarini	
ʼ ʻ
tushunishda   muhim   ahamiyatga   ega   bo ldi.   Milyukovning   asarlarida   mintaqaning	
ʻ
boyliklaridan   foydalanish   va   mahalliy   aholi   tomonidan,   xususan,   paxtachilikni
kengaytirish   va   Rossiya   soliq   tizimini   joriy   qilish   bilan   bog'liq   ijtimoiy
adolatsizliklarga nisbatan tanqidiy qarashlari ko'pincha tilga olinadi. 
Rus   diplomati   va   geografi,   asarlari   Turkistonga   imperatorlik   yondashuvini
tushunish   uchun   muhim   manba   bo'lgan   Aleksandr   Sergeevich   ham   mintaqaning
iqtisodiy manzarasi haqida ko'p yozgan. Uning infratuzilmani, xususan, temir yo'l
14
 Jones, William. Turkestan Under Russian Rule. - New York: Harper & Row, 1918. - P. 210-245.
16 va   irrigatsiya   loyihalarini   rivojlantirish   bo'yicha   batafsil   ma'ruzalari   Rossiya
hukumatining   mintaqa   qishloq   xo'jaligini   modernizatsiya   qilish   va   uni   kengroq
imperiya   iqtisodiyotiga   integratsiya   qilish   borasidagi   sa'y-harakatlarini   yoritib
beradi.   Uning   yozuvlarida   Rossiya   hukumati   paxta   yetishtirishning   o'sishini
rag'batlantirish   bo'yicha   strategik   siyosatni   qanday   amalga   oshirganligi,
shuningdek, bunday keng va xilma-xil hududni nazorat qilish qiyinchiliklarini hal
qilishga urg'u berilgan. Sergeevichning hisoblari Rossiya imperiyasining iqtisodiy
ustuvorliklarini,   shuningdek,   bunday   xilma-xil   va   iqtisodiy   ahamiyatga   ega
mintaqani boshqarish bilan bog'liq murakkabliklarni ta'kidlaydi.
Turkistonning   iqtisodiy   ahvolini   hujjatlashtirishga   katta   hissa   qo'shgan
boshqa   sayohatchilar   orasida   rus   etnografi   va   tarixchisi   Vasiliy   Bartold   ham   bor.
Bartoldning   asarlari,   xususan,   "Turkiston   mo g ullar   bosqinlari   davrida"   (1900)ʻ ʻ
asarida   Turkistonning   tarixiy   va   madaniy   jihatlari   bilan   bir   qatorda   Rossiya
hukmronligining   iqtisodiy   oqibatlari   ham   ko rib   chiqiladi.   Uning   Markaziy	
ʻ
Osiyoning   jahon  savdosidagi   tarixiy   roli   va   uning   Rossiya   imperiyasiga   iqtisodiy
integratsiyasi   haqidagi   tadqiqoti   Rossiya   boshqaruvi   ostida   mintaqaning   iqtisodiy
siyosatidagi   o‘zgarishlarni   tushunish   uchun   muhim   kontekstni   taqdim   etadi.
Bartoldning   ishi   mintaqaning   tarixiy   savdo   yo'llari   va   qishloq   xo'jaligi   amaliyoti
Rossiya   imperiyasining   iqtisodiy   manfaatlariga   xizmat   qilish   uchun   qanday
moslashtirilganligini batafsil tahlil qilish uchun juda qimmatlidir.
Bu sayohatchilar va diplomatlarning xotiralari nashr etilgan asarlari bilan bir
qatorda   Turkistondagi   rus   imperializmining   ko‘p   qirrali   mohiyatini   tushunishda
muhim   ahamiyatga   ega 15
.   Ularning   ma'lumotlari   Rossiya   hukmronligi   ostidagi
mintaqada   sodir   bo'lgan   iqtisodiy   va   ijtimoiy   o'zgarishlarni   ko'rsatadigan   asosiy
manbalar bo'lib xizmat qiladi. Har bir  sayohatchi  mintaqaga turlicha nuqtai nazar
olib   keldi,   ba'zilari   Rossiya   siyosatining   ijtimoiy   va   siyosiy   oqibatlariga   e'tibor
qaratdilar, boshqalari iqtisodiy o'zgarishlarni, xususan, qishloq xo'jaligi sohasidagi
o'zgarishlarni ta'kidladilar. Ularning asarlari ko'pincha o'zlarining milliy va siyosiy
15
  Khalid, Adeeb. Making Uzbekistan: Nation, Empire, and Revolution in the Early USSR. - Seattle: University of
Washington Press, 2015. - P. 45-72.
17 kontekstlari   asosida   shakllantirilib,   Markaziy   Osiyodagi   rus   imperializmini   talqin
qilishlariga ta'sir ko'rsatdi.
Misol   uchun,   Aurel   Stein   ingliz   tadqiqotchisi   sifatida   sayohatlarining
madaniy   va   geografik   jihatlariga   ko'proq   e'tibor   qaratgan   bo'lsa,   uning   ishida
mintaqaning   iqtisodiy   ekspluatatsiyasi   va   Rossiya   siyosatining   mahalliy
iqtisodiyotga   ta'siri   ham   ko'rib   chiqildi.   Xuddi   shunday,   nemis   baroni   fon   der
Brüggen   ham,   birinchi   navbatda,   diplomat   bo lsa-da,   rus   nazoratining   mahalliyʻ
iqtisodiyotga   ta siri,   ayniqsa,   mahalliy   aholiga   majburiy   mehnat   va   og ir   soliqlar	
ʼ ʻ
joriy   etilishining   birinchi   tanqidiy   tahlillaridan   birini   taqdim   etdi.   Uning   asarlari
imperator   iqtisodiy   siyosatining   insoniy   xarajatlariga   e'tiborni   qaratishda   muhim
rol o'ynadi.
Bu   esdalik   va   ma’ruzalarda   Turkistonning   Rossiya   imperiyasi   tarkibiga
iqtisodiy   integratsiyalashuvida   hal   qiluvchi   ahamiyatga   ega   bo‘lgan   infratuzilma,
xususan, temir yo‘l tizimlarining rivojlanishi ham yoritilgan. Ushbu sayohatchilar
mintaqa   bo'ylab   harakatlanar   ekan,   ular   transport   tarmoqlarining   kengayishi   va
mintaqa   qishloq   xo'jaligi   mahsulotlarini   tijoratlashtirishning   o'sishi   natijasida
yuzaga kelgan tez o'zgarishlarni hujjatlashtira oldilar 16
. Paxtachilikning yuksalishi,
mahalliy   mehnatning   ekspluatatsiyasi,   rus   ko chmanchilarining   ko payishi	
ʻ ʻ
ularning asarlarida  rus  manfaatlarining mahalliy aholi  ehtiyojlari  va huquqlaridan
iqtisodiy ustunligini ko rsatuvchi mavzular takrorlanadi.	
ʻ
Rossiya imperatorligi davrida Turkistonga tashrif buyurgan sayohatchilar va
diplomatlar   o‘zlaridan   keyin   mintaqaning   iqtisodiy   siyosati   va   ijtimoiy   sharoiti
haqida   juda   ko‘p   ma’lumotlar   qoldirganlar.   Ularning   asarlarida   paxtachilikni
kengaytirishdan tortib, yangi infratuzilma va ma’muriy tizimlar joriy etilishigacha
bo‘lgan   Rossiya   hukmronligining   Turkiston   iqtisodiyotiga   ta’sirining   ko‘p   qirrali
ko‘rinishi  berilgan. Bu yozuvlar  nafaqat  tarixiy yozuv, balki imperatorlik siyosati
O rta   Osiyoda   yashayotganlar   hayotini   qanday   shakllantirganini   tanqidiy   tahlil	
ʻ
qilish vazifasini ham o taydi.	
ʻ
16
  Rice, David. Russian Control in Central Asia: A Study of the Russian Conquest of Turkistan. - Boston: Harvard
University Press, 1910. - P. 154-187.
18 Turkiston   general-gubernatorligining   Rossiya   imperiyasi   nazorati   davridagi
iqtisodiy   siyosati   sayohatchilar,   diplomatlar   va   tarixchilarning   xotiralarida   keng
yoritiladi.   Bu   hikoyalar   19-asr   oxiri   va   20-asr   boshlarida   Rossiya   hukmronligi
ostida   bo lgan   Turkistonga   xos   bo lgan   iqtisodiy   o zgarishlar,   muammolar   vaʻ ʻ ʻ
tuzilmalar  haqida qimmatli  ma lumotlarni  taqdim  etadi. Katta tabiiy boyliklari  va	
ʼ
strategik joylashuvi bilan mintaqa Rossiya imperiyasi uchun katta ahamiyatga ega
edi.   Rossiya   ma'muriyati   tomonidan   amalga   oshirilgan   iqtisodiy   siyosat   nafaqat
mintaqaning iqtisodiy manzarasini o'zgartirdi, balki uning qishloq xo'jaligi, savdo
va sanoat tizimlariga ham keng ta'sir ko'rsatdi.
Turkistonning   iqtisodiy   siyosatini   tushunishning   asosiy   manbalaridan   biri
20-asr  boshlarida O rta Osiyo bo ylab sayohat  qilgan ingliz diplomati va sayyohi	
ʻ ʻ
ser   Aurel   Steynga   tegishli.   Shtayn   o‘z   xotiralarida   Turkistonning   rivojlanishini
Rossiya   imperiyasining   kengroq   imperiya   ambitsiyalarining   asosiy   qismi   sifatida
tasvirlaydi.   Uning   so zlariga   ko ra,   Rossiya   hukumati,   birinchi   navbatda,	
ʻ ʻ
paxtachilikni   kengaytirish   hisobiga   mintaqani   samarali   qishloq   xo jaligi   bazasiga	
ʻ
aylantirishga e tibor qaratgan. Qishloq xo'jaligiga bunday e'tibor Rossiyaning o'sib	
ʼ
borayotgan   sanoat   iqtisodiyotini   qo'llab-quvvatlash   uchun   qishloq   xo'jaligi   ishlab
chiqarishini ko'paytirishga qaratilgan kengroq imperiya maqsadlariga mos keldi.
Rus   hukumati   Turkistonda   asosiy   iqtisodiy   strategiya   sifatida   paxta
yetishtirishni   kengaytirishni   rag‘batlantirdi.   19-asrning   oxiriga   kelib,   mintaqa
dunyodagi   eng   yirik   paxta   ishlab   chiqaruvchilardan   biriga   aylandi.   Rossiya
hukumati   Rossiyada   rivojlanayotgan   to qimachilik   sanoati   uchun   asosiy   xom	
ʻ
ashyo   bo lgan   paxta   ishlab   chiqarishni   ko paytirishga   harakat   qildi.   1900   yilda	
ʻ ʻ
Turkiston   Rossiyaning   umumiy   paxta   ishlab   chiqarishining   40%   ga   yaqinini
tashkil qilgan. 1913 yilga kelib mintaqaning paxta eksporti 1 million tonnaga yetdi
va Turkistonni Rossiya imperiyasi uchun muhim yetkazib beruvchiga aylantirdi 17
.
Paxtachilikka qilingan bu o zgarish mintaqa iqtisodiyotiga ham ijobiy, ham salbiy	
ʻ
ta sir ko rsatdi. Bir tomondan, bu savdo va sanoat ishlab chiqarishining ko'payishi	
ʼ ʻ
shaklida iqtisodiy o'sish va rivojlanishga olib keldi. Boshqa tomondan, bu yagona
17
 McMurray, Arthur. Russian Influence in Central Asia. - St. Petersburg: Imperial Academy of Sciences, 1911. - P.
230-245.
19 ekinga   qaramlikni   keltirib   chiqardi   va   mintaqani   paxtaning   jahon   narxlarining
o'zgarishi va qurg'oqchilik kabi iqlim bilan bog'liq muammolarga qarshi himoyasiz
qoldirdi.
Turkiston paxtadan tashqari boshqa qishloq xo jaligi resurslariga, jumladan,ʻ
g alla,  meva va ipakchilikka ham  boy edi. Biroq, Rossiya  rasmiylarining paxtaga	
ʻ
e'tibor qaratilishi qishloq xo'jaligining boshqa tarmoqlariga e'tibor bermaslikka olib
keldi.   Oqibatda   mahalliy   aholi   o z   tirikchiligi   uchun   paxta   yetishtirishga   qaram	
ʻ
bo lib qoldi. Bu siljishning ta'siri, ayniqsa, og'ir sharoitlarda ko'pincha yirik paxta	
ʻ
plantatsiyalarida ishlashga majbur bo'lgan mahalliy dehqonlarga qattiq ta'sir qildi.
Imperiya hukumatidan yer imtiyozlari olgan rus yer egalari paxtachilikda ustunlik
qildilar.   Ular   mahalliy  ishchilarni,   ko'pincha   ekspluatatsion   sharoitlarda,   ishchilar
uzoq ish soatlari, past ish haqi va huquqlar yoki himoyalarning etishmasligi bilan
ishlaganlar.
Turkistonda   sanoat   rivojlanishi   ham   Rossiyaning   iqtisodiy   siyosati   bilan
chambarchas   bog'liq   edi.   Viloyatda   temir   yo'l   tarmog'ining   qurilishi   iqtisodiy
o'zgarishlarda markaziy rol o'ynadi. Rus hukumati Turkistonning yirik shaharlarini
Rossiyaning   yuragi   bilan   bog lash   uchun   temir   yo llar   qurishga   katta   mablag	
ʻ ʻ ʻ
sarfladi.   Ushbu   infratuzilmaning   rivojlanishi   tovarlar   va   odamlarning,   xususan,
paxtaning   harakatlanishini   osonlashtirdi,   endi   uni   Kaspiy   dengizidagi   portlarga
osongina   tashish   va   qayta   ishlash   uchun   Rossiyaga   jo'natish   mumkin   edi.   1906
yilda   tugallangan   Turkiston-Sibir   temir   yo‘lining   qurilishi   Turkistonni   kengroq
Rossiya   imperiyasi   bilan   bog‘lagan   va   mintaqani   imperiyaning   iqtisodiy   tizimiga
integratsiyalashgan   ushbu   davrning   eng   muhim   yutuqlaridan   biri   bo‘ldi 18
.   Temir
yo'l   nafaqat   paxta   eksportini   oshirdi,   balki   rus   ko'chmanchilarining   mintaqaga
ko'chib   o'tishini   osonlashtirdi   va   bu   hududda   Rossiya   nazoratini   yanada
mustahkamladi.
Biroq,   bu   ishlanmalarning   iqtisodiy   foydalari   teng   taqsimlanmagan.
Imperator   hukumati   tomonidan   Turkistonga   ko chishga   undagan   rus	
ʻ
ko chmanchilari yangi iqtisodiy siyosatdan eng ko p foyda ko rdilar. Ular yer oldi	
ʻ ʻ ʻ
18
 Belov, Sergei. The Formation of the Turkistan Military District. - Moscow: Military Publishing House, 1954. - P.
123-145.
20 va   ko'pincha   resurslar   va   iqtisodiy   imkoniyatlardan   foydalanish   nuqtai   nazaridan
imtiyozlarga   ega   bo'ldi.   Boshqa   tomondan,   mahalliy   aholi   ko'pincha   chetga
surilgan   va   o'z   yerlaridagi   iqtisodiy   resurslarni   kam   nazorat   qilgan.   Rossiya
hukumati mahalliy aholi manfaati  uchun mintaqa infratuzilmasiga katta miqdorda
sarmoya kiritmadi, aksincha, imperiya va rus ko‘chmanchilari ehtiyojlarini birinchi
o‘ringa qo‘ydi.
Turkistonda   iqtisodiy   siyosatning   hal   qiluvchi   elementi   mahalliy   aholiga
og ir   yuk   bo lgan   soliq   tizimini   joriy   etish   edi.   Rossiya   hukumati   mahalliyʻ ʻ
dehqonlarga,   ayniqsa,   paxta   yetishtirish   bilan   shug'ullanuvchilarga   katta   soliqlar
qo'ygan.   Nemis   sayyohi   va   diplomati   Baron   fon   der   Bryuggen   o‘z   xotiralarida
og‘ir soliq va uning mahalliy iqtisodiyotga salbiy ta’sirini tasvirlab bergan. Fon der
Bryuggenning so zlariga ko ra, mahalliy dehqonlar natura shaklida soliq to lashlari	
ʻ ʻ ʻ
shart   bo lgan,   ya ni   ular   paxta   hosilining   bir   qismini   Rossiya   ma muriyatiga	
ʻ ʼ ʼ
berishga majbur bo lgan. Bu soliq tizimi ko'pincha fermerlarga yashash uchun kam	
ʻ
narsa   qoldirib,   mintaqada   keng   qashshoqlik   va   ijtimoiy   tartibsizliklarga   hissa
qo'shdi.
Rossiya   imperiyasining   iqtisodiy   siyosati   Turkistondagi   savdo   va   savdoga
ham   katta   ta’sir   ko‘rsatdi.   Rossiya   ma'muriyati   mintaqani   Rossiya   va   xalqaro
savdo   tarmoqlariga   integratsiya   qilish   ustida   ishladi.   Bu   integratsiya   shahar
markazlarining,   xususan,   muhim   savdo   markazlariga   aylangan   Toshkent,
Samarqand   va   Buxoro   kabi   shaharlarning   o'sishiga   olib   keldi.   Rossiya   tovarlari,
xususan,   ishlab   chiqarilgan   mahsulotlar   mintaqani   suv   bosdi,   mahalliy
hunarmandchilik   va   qishloq   xo'jaligi   mahsulotlari   Rossiya   va   undan   tashqariga
jo'natildi.  Rossiya   hukumati   Rossiya   valyutasidan   foydalanishni   rag'batlantirdi   va
alkogol   va   tamaki   kabi   asosiy   tovarlarga   davlat   monopoliyasini   o'rnatdi,   bu   esa
iqtisodiyot   ustidan   nazoratni   yanada   kuchaytirdi 19
.   Rossiya   firmalari   va
savdogarlari   mintaqa  iqtisodiyotining  asosiy   o'yinchilariga  aylandilar   va  mahalliy
korxonalar raqobatlashish uchun kurashdilar.
19
  Turan,   M.  Emine.   Cultural   Transformation   in   Central   Asia:   A   Soviet   Perspective.   -   Ankara:   Turkish  Historical
Society, 2005. - P. 75-98.
21 Turkistonni   Rossiya   xo‘jalik   tizimiga   qo‘shishga   qaratilgan   bu   sa’y-
harakatlarga   qaramay,   mintaqaning   iqtisodiy   rivojlanishi   notekisligicha   qoldi.
Mintaqaning   ayrim   hududlarida,   xususan,   temir   yo'l   tarmog'iga   kirish   imkoniga
ega bo'lgan hududlarda sezilarli iqtisodiy o'sish kuzatilgan bo'lsa, boshqa hududlar
ortda qoldi. Rossiya imperiyasining iqtisodiy siyosati ikki tomonlama iqtisodiyotni
vujudga   keltirdi,   bir   tomondan   yirik   savdo   qishloq   xo jaligi   va   savdo-sotiq,ʻ
ikkinchi   tomondan   an anaviy   dehqonchilik   va   hunarmandchilikka   asoslangan	
ʼ
o zboshimchalik iqtisodiyoti shakllandi. Bu bo'linish ijtimoiy taranglik va iqtisodiy	
ʻ
nomutanosibliklarga   hissa   qo'shdi,   mahalliy   aholi   ko'pincha   qashshoqlikka   duch
keldi, rus ko'chmanchilari va bizneslari esa iqtisodiy siyosatdan foyda ko'rdilar.
Rossiya   iqtisodiy   siyosatining   Turkistonga   ta’siri   nafaqat   moddiy
boyliklarda,   balki   ijtimoiy   va   madaniy   o‘zgarishlar   shaklida   ham   sezildi.   Rus
ko chmanchilari   mintaqaga   ko chib   kelishlari   bilan   Turkistonning   an anaviy
ʻ ʻ ʼ
turmush tarzini o zgartirgan yangi ijtimoiy, madaniy va iqtisodiy amaliyotlarni olib	
ʻ
keldilar.   Maktablar,   huquqiy   tizimlar   va   byurokratik   tuzilmalar   kabi   rus
institutlarining   joriy   etilishi   mahalliy   hokimiyat   dinamikasini   ham   o'zgartirdi 20
.
Rossiyaning mintaqadagi ishtiroki ortib borayotgani Rossiya hukumati va mahalliy
aholi o rtasidagi ziddiyatga sabab bo ldi, ko plab Markaziy Osiyoliklar o zlarining	
ʻ ʻ ʻ ʻ
madaniy va iqtisodiy huquqlari poymol qilinayotganini his qilishdi.
20
  Kleiman, Vladimir. The Economic History of Central Asia Under Russian Rule. - Moscow: MGU Press, 1970. -
P. 110-135.
22 II. BOB ZAMONAVIY TADQIQOTLARDA TURKISTON GENERAL
GUBERNATORLIGI MAVZUSINING YORITILISHI.
2.1. XXI asr xorijiy tarixchilarning yondashuvlarida Turkistonning ijtimoiy
hayoti
XXI   asrda   xorijiy   tarixchilar   Turkistonning   ijtimoiy   hayoti   haqidagi
tadqiqotlarda   yangi   yondashuvlar   va   metodologiyalarni   qo‘llay   boshladilar.
Ularning   ishlari,   oldingi   asrlardagi   tarixiy   manbalar   va   nazariyalarga   qaraganda,
yanada chuqurroq va kengroq tahlillarni  o‘z ichiga oladi. Turli  ilmiy yo‘nalishlar
va metodlar yordamida Turkistonning ijtimoiy tuzilishi, ijtimoiy qatlamlar, mehnat
bozori, ta’lim tizimi, va gender rollari kabi masalalar yanada kengroq o‘rganilgan.
Yangi   avlod   tarixchilari,   avvalo,   Turkistonning   ijtimoiy   hayoti   va   o‘zaro
aloqalariga  oid  muhim  manbalarni  qayta   ko‘rib  chiqishga  katta  e’tibor   qaratdilar.
Ular XX asrning oxirida va XXI asrda shakllangan tarixiy arxivlardan foydalanib,
o‘sha   davrda   mavjud   bo‘lgan   siyosiy,   ijtimoiy   va   iqtisodiy   tizimlarni   chuqurroq
o‘rganishga   intilishgan.   Masalan,   Rossiya   imperiyasining   Turkiston   ustidan
mustamlakachilik   siyosati   qanday   qilib   ijtimoiy   hayotni   shakllantirganligi,   yer
resurslarini   taqsimlash   va   mahalliy   aholi   bilan   o‘zaro   munosabatlarni   qanday
o‘zgartirganligi haqidagi tahlillar muhim ilmiy yutuqlarni yaratdi.
Bir   nechta   tarixchilarning   asarlarida,   masalan,   Mark   T.   A.   Swayne,
Turkistonning   ijtimoiy   strukturasidagi   o‘zgarishlar   Rossiya   imperiyasining
hukmronligi bilan bog‘liq ekanligi ko‘rsatilgan. Swayne, "The Russian Empire and
Its   Borders"   asarida,   Turkistonning   ijtimoiy   tuzilmasida   Rossiya   imperiyasining
ta’siri,   ayniqsa,   iqtisodiy   va   ijtimoiy   qatlamlarning   shakllanishiga   qanday   ta’sir
ko‘rsatganini tahlil qiladi 21
. Uning fikriga ko‘ra, mustamlakachilik siyosati nafaqat
mahalliy aholi bilan ishlashda, balki ma’muriy tizimning va harbiy qo‘shinlarning
joylashuvi,   to‘g‘ridan-to‘g‘ri   ijtimoiy   hayotga   ta’sir   ko‘rsatgan.   Swaynening
tadqiqotlari,   Turkiston   xalqlarining   iqtisodiy   va   ijtimoiy   tizimlaridagi
o‘zgarishlarni,   yerga   egalik   qilish,   savdo   tarmog‘i   va   ishlab   chiqarishning
yuksalishini ko‘rsatadi.
21
  Shtromberg, Oskar. Russian Influence and Local Traditions in Central Asia. - Berlin: Springer, 1935. - P. 99-120.
23 Shuningdek,   yangi   yondashuvlar,   gender   masalalariga   ham   katta   e’tibor
qaratmoqda. XXI asrda tarixchilar, xususan, Nadine Akhundova va Shirin Akiner,
Turkistondagi   ayollarning   ijtimoiy   va   madaniy   roli   haqida   keng   qamrovli
tadqiqotlar   olib   borishdi.   Ularning   asarlarida   ayollar,   oilaviy   tuzilma   va
jamiyatdagi o‘rni haqida yangi fikrlar o‘rtaga tashlandi. Akhundova "Women and
Family   in   Turkestan"   asarida,   Turkiston   ayollarining   ijtimoiy   roli   va   ularning
oiladagi   o‘rni,   shuningdek,   bu   ijtimoiy   qatlamning   Rossiya   imperiyasi   davrida
qanday o‘zgarganini tahlil etadi. Uning ma’lumotlariga ko‘ra, ayollar jamiyatdagi
iqtisodiy   va   ijtimoiy   tizimda   muhim   o‘rin   tutgan,   lekin   imperiya   siyosatining
kuchayishi   bilan   ularning   roli   o‘zgarishga   yuz   tutgan 22
.   Akhundova,   shuningdek,
ayollarning   ta’lim   olish   va   jamiyatda   faol   ishtirok   etish   masalalariga   e’tibor
qaratadi, bu masalalar Turkistonning ijtimoiy hayotining bir qismini tashkil etadi.
Shirin   Akinerning   asarlarida   ham   ayollarni   o‘rganish   uchun   bir   qator
metodologik yondashuvlar  qo‘llanilgan. U "The Role of Women in Central  Asia:
Tradition   and   Change"   asarida   Turkiston   ayollarining   tarixiy   rivojlanishini   va
o‘zgaruvchan   jamiyatdagi   o‘rnini   ko‘rib   chiqadi.   Akiner,   XIX   asrda   Turkiston
ayollarining   rollarini   o‘rganar   ekan,   ularning   ijtimoiy,   iqtisodiy   va   siyosiy
jihatlardagi ishtirokini chuqur tahlil qiladi. Uning fikriga ko‘ra, ayollar o‘zlarining
ijtimoiy   hayotdagi   o‘rni   va   faoliyatini   o‘zaro   munosabatlar   orqali
shakllantirishgan.   O‘z   vaqtida   ko‘plab   ayollar   o‘qish   va   bilim   olish   imkoniyatiga
ega bo‘lishmagan bo‘lsa-da, ularning madaniy va iqtisodiy hayotdagi o‘rni alohida
ahamiyatga ega bo‘lgan.
Yana   bir   muhim   masala   –   ijtimoiy   qatlamlarning   shakllanishi   va
o‘zgarishidir. XXI asrda tarixchilar, xususan, Andrey Ogloblin va Yuri G. Linnik,
Turkistonning   ijtimoiy   tuzilmasini   o‘rganishda   yangicha   metodlarni   qo‘llagan.
Ularning   asarlarida   Turkiston   ijtimoiy   qatlamlari   o‘rtasidagi   farqlar   va   bu
qatlamlarning   o‘zaro   aloqalari   qanday   o‘zgargani   haqida   tahlillar   mavjud.
Ogloblinning   "Social   Structures   in   Russian   Turkestan"   (2018)   asarida 23
,
22
 Wells, William T. The Politics of Russian Empire in Central Asia. - London: Palgrave Macmillan, 2003. - P. 45-
62.
23
  Tulloch, Claire. Russian Colonialism in Central Asia: A Comparative Study. - Edinburgh: Edinburgh University
Press, 2012. - P. 183-205.
24 imperiyaning  ijtimoiy  siyosati   va  iqtisodiy  tizimlar   orqali,  Turkistonning   ijtimoiy
tuzilmasining qanday shakllanganligi va turli guruhlarning bir-biriga ta’siri haqida
so‘z yuritiladi. Uning asarida keltirilgan raqamlar va faktlar, mahalliy yer egalari,
savdogarlar va hunarmandlar o‘rtasidagi iqtisodiy aloqalarni, shuningdek, mahalliy
jamoalarda   ijtimoiy   o‘zgarishlarni   o‘rganadi.   Bu   asar,   Turkiston   ijtimoiy
tuzilmasining   o‘ziga   xosligini   va   mustamlakachilik   davrida   qanday
shakllanganligini ko‘rsatadi.
Shu   tariqa,   XXI   asrda   Turkistonning   ijtimoiy   hayoti   haqidagi   tadqiqotlar
yanada   boyib,   ilmiy   yondashuvlar   o‘zgarib,   yangi   metodologiyalar   va
yondashuvlar   asosida   yangi   natijalarga   erishildi.   Bu   natijalar,   o‘sha   davrdagi
ijtimoiy, iqtisodiy va madaniy tizimlarni yaxshiroq tushunishga yordam beradi va
mustamlakachilik davridagi jamiyatning murakkabligini ochib beradi.
XXI   asrda   Turkiston   general-gubernatorligi   ijtimoiy   hayoti   bo‘yicha
tadqiqotlar   olib   borgan   xorijiy   olimlar   son   jihatdan   ko‘payib,   turli   yondashuvlar
orqali   bu   hududning   tarixiy,   siyosiy   va   ijtimoiy   jihatlarini   qayta   ko‘rib
chiqishmoqda.   Ushbu   tadqiqotchilar   asosan   tarix,   antropologiya,
madaniyatshunoslik,   siyosatshunoslik   va   postkolonial   tadqiqotlar   sohalariga   oid
yondashuvlar   orqali   bu   masalaga   yondashadilar 24
.   Ularning   asarlarida   Turkiston
hududining   XIX   asr   oxiri   va   XX   asr   boshlaridagi   Rossiya   imperiyasi   tarkibidagi
holati,   ijtimoiy   tuzumi,   demografik   tarkibi,   shahar   va   qishloq   hayoti,   mahalliy
aholining hayot tarziga oid muhim ma'lumotlar mavjud.
Masalan,   amerikalik   tarixchi   Adeeb   Khalid   XXI   asr   boshlarida   yozgan   bir
nechta   fundamental   tadqiqotlarida   Turkistonda   modernizm,   islom   va   imperiya
o‘rtasidagi   murakkab   aloqalarni   tahlil   qiladi.   Uning   “ Islam   after   Communism:
Religion and Politics in Central Asia ” va “ The Politics of Muslim Cultural Reform:
Jadidism  in  Central  Asia ” asarlari   bu borada  muhim  manba  hisoblanadi 25
. Khalid
o‘z ishlarida XIX asr oxiri – XX asr boshlarida Turkistondagi jadidchilik harakati
va bu harakat ortida turgan ijtimoiy qatlamlar – o‘rta sinf musulmon ziyolilarning
24
  Khayrullin, Shamil. The Role of Islamic Culture in Russian Turkestan. - Moscow: Oriental Literature, 2001. - P.
54-78.
25
 Smyth, Richard. Imperialism in Central Asia: The Russian Experience. - New York: St. Martin’s Press, 2006. - P.
211-234.
25 rolini   ochib   beradi.   U,   ayniqsa,   Rossiya   imperiyasining   musulmonlarga   nisbatan
olib borgan siyosatini   tahlil  qilishda  arxiv hujjatlari, statistik  materiallar  va  o‘sha
davr matbuotidan foydalangan.
Khalidning   tadqiqotlarida   ko‘rsatilishicha,   1910-yillarga   kelib,   Farg‘ona
vodiysi   va   Samarqandda   zamonaviy   usuldagi   maktablar   soni   ortib   borgan   bo‘lib,
bu   o‘zgarishlar   asosan   jadid   ziyolilar   tomonidan   amalga   oshirilgan.   Masalan,   u
1914   yilga   kelib   Farg‘onada   130   dan   ortiq   jadid   maktablari   mavjudligini   qayd
etadi, bu esa o‘sha paytdagi musulmon aholining kamida 8–10 foizini zamonaviy
ta'lim bilan qamrab olishga xizmat qilganini bildiradi.
Bundan   tashqari,   ingliz   tarixchisi   Alexander   Morrison   ham   Turkiston
tarixiga   oid   chuqur   tadqiqotlar   olib   borgan.   Uning   “ Russian   Rule   in   Samarkand
1868–1910:   A   Comparison   with   British   India ”   nomli   fundamental   monografiyasi
Rossiya   imperiyasining   Samarqanddagi   boshqaruvini   Britaniya   Hindistoni   bilan
qiyosiy tahlil asosida o‘rganadi. Morrison bu asarida imperiya idoralari va ularning
mahalliy   jamiyatga   ta'siri,   soliqqa   tortish,   harbiy   ma'muriyat   ishi,   aholining
ijtimoiy   tarkibi,   ko‘chmanchi   va   dehqon   aholi   o‘rtasidagi   farqlar,   shuningdek,
mahalliy   elita   bilan   imperiya   amaldorlari   o‘rtasidagi   munosabatlar   kabi
masalalarga chuqur e'tibor qaratadi.
Uning   izlanishlariga   ko‘ra,   1870-yillardan   1900-yillargacha   bo‘lgan   davrda
Rossiya   ma'muriyati   tomonidan   kiritilgan   tartib-qoidalar   natijasida   Samarqand
shahrida ruslar soni umumiy aholining atigi 2-3 foizini tashkil etgan bo‘lsa-da, ular
iqtisodiy   va   siyosiy   jihatdan   mutlaq   ustunlikka   ega   bo‘lgan 26
.   Shuningdek,   u
Samarqandda   soliq   tushumlarining   65   foizi   musulmon   aholining   yer   egaligidan
tushganini qayd etadi, bu esa imperiya ma'muriyatining asosan yer egaligi asosida
soliqqa tortilganini anglatadi.
Fransuz   olimasi   Stéphane   A.   Dudoignon   ham   Turkiston   musulmonlarining
diniy   hayoti   va   diniy   reformistlar   harakati,   xususan   jadidchilik   harakati   bo‘yicha
salmoqli   tadqiqotlar   olib   borgan.   Uning   maqolalari,   xususan,   “ The   Father   of   the
Jadid:  Ismail  Gaspirali  and Muslim  Modernism ” va boshqa  ilmiy ishlarida  turkiy
26
 Alexeyev, Sergei. Cultural and Social Transformations in Central Asia: A Soviet View. - Moscow: Nauka, 1980. -
P. 122-145
26 musulmon   ziyolilarning   Rossiya   imperiyasi   ichida   o‘z   diniy  va   madaniy   hayotini
modernizatsiyalashga   urinishlari   haqida   fikr   yuritiladi.   U,   shuningdek,   Buxoro
amirligi   va   Turkiston   general-gubernatorligi   o‘rtasidagi   diniy   va   siyosiy
tafovutlarni ochib berishga harakat qiladi.
Dudoignonning   fikricha,   1905–1917   yillarda   O‘rta   Osiyoda   bosma
matbuotda   jadidlar   sonining   ortishi   (ayniqsa   “Shuro”,   “Hurshid”   kabi   gazetalar
orqali)   orqali   o‘z   g‘oyalarini   ommaga   yetkazish   imkoniyati   kengaygan.   Statistik
ma'lumotlarga   ko‘ra,   1912   yilda   Farg‘ona   vodiysida   20   dan   ortiq   musulmon
gazetasi   faoliyat   yuritgan,   bu   esa   savodxonlik   va   ijtimoiy   ongning   ortishiga   olib
kelgan.
Shuningdek,   nemis   tadqiqotchisi   Sebastian   Kühn   va   polyak   olimi   Michał
Wasiucionek   ham   Turkiston   tarixiga   oid   yangi   yondashuvlar   ishlab   chiqmoqda.
Ular   asosan   postsovet   hududlaridagi   tarixiy   xotira,   mahalliy   elita   va   imperiya
amaldorlari   o‘rtasidagi   dinamikani   o‘rganib 27
,   Rossiya   imperiyasi   boshqaruv
tizimining lokal xususiyatlariga e'tibor qaratadi.
Umuman   olganda,   XXI   asrda   xorijiy   tadqiqotchilar   Turkiston   general-
gubernatorligi ijtimoiy hayotini o‘rganishda quyidagi yo‘nalishlarga alohida urg‘u
berishmoqda:
1. Mahalliy elita va Rossiya ma'muriyati o‘rtasidagi munosabatlar  – bu borada
Morrison va Khalid ishlarida muhim materiallar bor.
2. Islom   va   modernizm   –   bu   sohada   Khalid   va   Dudoignon   yetakchi
tadqiqotchilardir.
3. Matbuot va ijtimoiy ongning rivojlanishi  – XX asr boshidagi bosma matbuot
orqali jadidchilik g‘oyalari targ‘ib qilingani statistik raqamlar asosida ko‘rsatiladi.
4. Shahar   va   qishloq   hayotining   tafovutlari   –   bu   borada   demografik   va
iqtisodiy ko‘rsatkichlar asosida farqlar ochib beriladi.
5. Mustamlakachilik   siyosatining   lokal   jihatlari   –   har   bir   hududda   imperiya
siyosatining   qanday   qabul   qilingani   haqida   farazlar   va   faktlar   bilan   boyitilgan
tahlillar mavjud.
27
 Azizov, Kamil. Socio-Economic Changes in Russian Turkistan. - Almaty: Kazakhstan Press, 1995. - P. 87-112.
27 Xulosa   qilib   aytganda,   XXI   asrda   xorijiy   tadqiqotchilarning   Turkiston
general-gubernatorligi   bo‘yicha   olib   borgan   tadqiqotlari   tarixiy   xotirani   qayta
tiklash,   postkolonial   nazariyalar   yordamida   ijtimoiy-siyosiy   o‘zgarishlarni   tahlil
qilish,   mahalliy   va   imperiya   o‘rtasidagi   murakkab   munosabatlarni   tushunishga
xizmat   qilmoqda.   Bu   asarlar   nafaqat   tarixiy   ma'lumotlarga,   balki   statistik
ko‘rsatkichlarga,   arxiv   hujjatlariga   va   zamonaviy   nazariyalarga   asoslangani   bilan
alohida ahamiyatga ega.
28 2.2. Turkistonning madaniy hayoti aks ettirilgan xorijiy tarixiy tahlillar
Turkiston   general-gubernatorligining   madaniy   hayoti   haqida   xorijiy
tadqiqotchilarning  asarlarida   keng  yoritilgan.  Ushbu   asarlar   rus   mustamlakachilik
siyosati, mahalliy madaniyat va ta’lim tizimining rivojlanishi kabi masalalarni o‘z
ichiga oladi.  Eugene Schuylerning 1876-yilda nashr etilgan “Turkistan: Notes of a
Journey   in   Russian   Turkistan,   Khokand,   Bukhara,   and   Kuldja”   nomli   ikki   jildlik
fundamental   asari   Turkiston   general-gubernatorligi   davridagi   madaniy   hayotni
tasvirlashda   eng   muhim   va   birinchi   qo‘llar   manbalardan   biri   sanaladi.   U   1873-
yilda   Rossiya   hukumati   tomonidan   diplomatik   vakil   sifatida   Turkistonga   safar
qilgan   bo‘lib,   bu   safar   davomida   u   butun   mintaqani   chuqur   o‘rgangan.   Uning
tasvirlari   zamonasining   bevosita   guvohnomasi   bo‘lib,   madaniy   hayotga   oid
ko‘plab muhim raqamli ma’lumot va sifatli kuzatishlarni o‘z ichiga oladi.
Schuyler o‘z asarida Turkiston aholisi madaniy hayotining diniy ta’lim bilan
chambarchas   bog‘liqligini   ta’kidlaydi.   Unga   ko‘ra,   Toshkent   va   Buxorodagi
madrasalar   faoliyatida   diniy   fanlar   ustunlik   qilgan   bo‘lib,   mavjud   ta’lim
muassasalarining taxminan 80 foizi diniy mazmunga ega bo‘lgan. Bu madrasalarda
Qur’on,   fiqh   (islom   huquqi),   hadis,   tafsir,   mantiq   va   ba’zi   hollarda   matematik
fanlar   ham   o‘rgatilgan.   Schuylerning   qayd   etishicha,   Toshkentda   50   dan   ortiq
madrasa   faoliyat   ko‘rsatgan   va   bu   muassasalar   har   yili   minglab   talabalarni   qabul
qilgan 28
. U, shuningdek, bu madrasa tizimining jamiyatdagi ta’siri nihoyatda kuchli
bo‘lganini va u yerda yetishgan ulamolar mahalliy aholi orasida eng katta e’tiborga
ega qatlam sifatida qaralganini qayd etadi.
Schuyler   mahalliy   madaniyatning   kundalik   hayotdagi   aksini   ham   chuqur
tahlil   qiladi.   Uning   yozishicha,   Turkiston   aholisi   orasida   yozma   madaniyat   keng
tarqalmagan   bo‘lsa-da,   og‘zaki   adabiyot   –   ertaklar,   dostonlar   va   xalq   qo‘shiqlari
madaniy tafakkurning asosiy shakli hisoblangan. U Qo‘qon xonligida olib borgan
kuzatuvlari asosida xalq orasida eng mashhur bo‘lgan 10 dan ortiq xalq dostoni va
lirik   qo‘shiqlarni   qayd   etgan 29
.   Aholining   taxminan   85   foizi   savodsiz   bo‘lgan
28
  Fischer,   Peter.   The   Development   of   Russian   Rule   in   Central   Asia:   Cultural   and   Political   Effects.   -   London:
Routledge, 2004. - P. 90-110.
29
  Samin,   Tofik.   The   Influence   of   Russian   Colonialism   on   Central   Asian   Art   and   Architecture.   -   St.   Petersburg:
Hermitage Publishing, 1999. - P. 60-85. 
29 bo‘lsa-da,   bu   ular   orasida   og‘zaki   ijod   va   an’anaviy   marosimlar   madaniyatining
yuqori darajada saqlanganini inkor etmaydi.
Turkistondagi   me’morchilik   madaniyatiga   ham   Schuyler   alohida   e’tibor
qaratadi.   Uning   yozishicha,   Samarqand   va   Buxorodagi   me’moriy   obidalar,
xususan,   Registon   majmuasi   va   Mirzo   Ulug‘bek   madrasasi   o‘zining   estetik
jihatdan   mukammalligi   bilan   ajralib   turgan.   Schuyler   bu   yodgorliklarni   “islom
sivilizatsiyasining   tirik   guvohlari”   deb   ataydi.   U   Buxoroda   o‘zi   ko‘rgan   tarixiy
obidalarning   kamida   60   foizi   buzilish   xavfi   ostida   qolganini   ta’kidlab,   Rossiya
ma’muriyatining   madaniy   merosni   saqlash   borasidagi   beparvoligini   tanqid   qiladi.
Shu bilan birga, u o‘z asarida ba’zi rus harbiylarining qadimiy masjid va madrasa
binolaridan harbiy maqsadlarda foydalanganini qayd etib o‘tgan.
Aholining   kiyinish   madaniyati,   urf-odatlari   va   ijtimoiy   marosimlariga
to‘xtalar   ekan,   Schuyler   har   bir   hududda   o‘ziga   xos   uslublar   mavjudligini
ta’kidlaydi.   Masalan,   Buxoro   va   Samarqandda   erkaklarning   ipak   ro‘mol,   atlas   va
adrasdan tikilgan kiyimlar kiyishi odatiy hol bo‘lgan. Aholining taxminan 30 foizi
bayram   va   marosimlarda   milliy   liboslarni   kiygan   bo‘lsa,   qolganlarining   kundalik
kiyimlari   oddiy   va   amaliy   bo‘lgan.   U   ayollarning   hayotidagi   madaniy   cheklovlar
haqida   ham   yozadi   va   ularning   savod   darajasi   erkaklarnikidan   ancha   past
(taxminan   5–10%)   ekanini,   lekin   ayollar   orasida   folklor 30
,   qo‘shiq   va   to‘y
marosimlaridagi ishtirok kuchli bo‘lganini ta’kidlaydi.
Schuyler musiqiy hayot haqida ham to‘xtaladi. Unga ko‘ra, har bir hududda
an’anaviy   cholg‘ular   (doira,   gijjak,   rubob)   asosida   musiqa   ijro   etilgan   va   bu
musiqa diniy marosimlar, to‘y va janozalarda muhim o‘rin egallagan. Toshkentda
u qatnashgan   bir   marosimda  7  kishilik  musiqachilar  guruhi  doira va  rubobda ijro
qilgan   kuylar   orqali   yig‘ilganlarni   hayratda   qoldirganini   yozadi.   U   bu   kuylarning
ritmik   murakkabligini   Yevropa   musiqa   tizimiga   o‘xshatadi,   biroq   ularning   ohang
va ijro uslubi bilan tubdan farqlanishini e’tirof etadi.
Eugene   Schuylerning   asari   Turkistonning   madaniy   hayotiga   oid   chuqur,
tafsilotli   va   tarixiy   asosli   tahlillar   bilan   boyitilgan.   U   o‘zining   xorijiy   kuzatuvchi
30
  Gordienko,   Elena.   Colonial   Education   in   Central   Asia   under   Russian   Rule.   -   Moscow:   Russian   Academy   of
Sciences, 1994. - P. 75-95.
30 sifatidagi   betaraflik   bilan,   Rossiya   imperiyasining   madaniy   jihatdan   mahalliy
hayotga   aralashuvi,   diniy   ta’lim   tizimiga   nisbatan   munosabati   va   umumiy
modernizatsiyaga   nisbatan   passiv   siyosatini   tanqid   qilgan.   Aynan   shuning   uchun
ham uning asari tarixchilar, antropologlar va sharqshunoslar uchun bugungi kunda
ham dolzarb manba bo‘lib qolmoqda.
Geoffrey   Wheeler   –   Britaniyalik   tarixchi,   Turkiston   madaniy   hayoti   va
ijtimoiy   tizimini   o‘rganishda   muhim   tadqiqotlar   olib   borgan.   Uning   "Cultural
Developments   in   Soviet   Central   Asia"   maqolasi   Turkiston   madaniy   hayotining
rivojlanishi   va   sovet   davridagi   o‘zgarishlarni   tahlil   qiladi 31
.   Ushbu   maqola,
ayniqsa, madaniy islohotlar, ta’lim tizimi, teatr san’ati va adabiyotdagi yangiliklar
kabi masalalarni o‘z ichiga oladi.
Wheelerning tahlillariga ko‘ra, sovet  davrida  Turkistonda  madaniy hayotda
sezilarli   o‘zgarishlar   yuz   berdi.   Ta’lim   tizimi   modernizatsiya   qilindi,   yangi
maktablar   ochildi   va   madaniy   muassasalar   rivojlandi.   Teatr   san’ati   yangi
shakllarini topdi, adabiyotda esa sotsialistik realizm yo‘nalishi kuchaydi. Wheeler
bu   o‘zgarishlarni   ijtimoiy   va   siyosiy   kontekstda   tahlil   qilib,   madaniy   hayotdagi
yangiliklarning ijtimoiy qatlamlar orasida qanday qabul qilinganini o‘rgangan.
Timur   Kocaoğlu   –   turk   tarixchisi   va   siyosatshunosi,   XIX   asr   Turkiston
madaniy   merosini   o‘rganishda   muhim   ishlar   qilgan.   Uning   2019-yilda   nashr
etilgan   "Cultural   heritage   of   Central   Asian   Turks   in   written   sources   of   the   XIX
century"   maqolasi   Turkiston   madaniy   merosini   o‘rganishda   asosiy   manba   bo‘lib
xizmat   qiladi.   Ushbu   maqola,   ayniqsa,   madaniy   merosni   o‘rganishda   yozma
manbalar va ularning ahamiyatini tahlil qilishga qaratilgan.
XIX   asrda   Turkiston   madaniy   merosini   o‘rganishda   asosiy   manba   bo‘lgan
yozma manbalar tahlil qilingan. Bu manbalar orasida V.I. Mezhovning "Turkestan
to‘plami",   A.L.   Kuhnning   "Turkestan   albomi"   va   A.G.   Serebrennikovning
"Turkiston   viloyati"   kabi   asarlar   alohida   ahamiyatga   ega.   Bu   to‘plamlar,
Turkistonning   ijtimoiy-iqtisodiy   rivojlanishi,   xalqning   hayoti,   urf-odatlari,
31
  Robinson,   Howard.   The   Transformation   of   Central   Asia   under   Russian   Imperialism.   -   London:   University   of
London Press, 2011. - P. 102-130.
31 an'analari   va   urushlar   kabi   masalalarni   yoritishda   muhim   manba   bo‘lib   xizmat
qiladi. 
Shuningdek,   maqolada   XIX   asrda   Turkiston   madaniy   merosini   o‘rganishda   ilmiy
ekspeditsiyalar   va   tadqiqotlarning   ahamiyati   ta'kidlangan.   Masalan,   N.M.
Przhevalskiy,   I.V.   Mushketov,   N.A.   Severtsov,   N.A.   Maev   va   boshqalar   kabi
olimlarning   ilmiy   ishlari,   Turkistonning   tabiiy   va   madaniy   xususiyatlarini
o‘rganishda katta ahamiyatga ega bo‘lgan. 
XIX   asrda   Turkiston   madaniy   merosini   o‘rganishda   mavjud   bo‘lgan
muammolar va ularni hal qilish yo‘llari ham ko‘rib chiqilgan. Yozma manbalarni
to‘plash,   ularni   tahlil   qilish   va   saqlash   masalalari,   madaniy   merosni   o‘rganishda
asosiy  muammolar  sifatida  ko‘rsatilgan. Umuman olganda,  Timur  Kocaoğlu ning
maqolasi, XIX asrda Turkiston madaniy merosini o‘rganishda yozma manbalar va
ilmiy tadqiqotlarning ahamiyatini ko‘rsatib beradi. Bu maqola, Turkiston madaniy
merosini o‘rganishda ilmiy asoslangan yondashuvni rivojlantirishga xizmat qiladi.
Memet   Yetişginning   "accounts   of   the   europeans   on   the   culture,   character   and
appearance of the turks of turkistan in the nineteenth century" maqolasi XIX asrda
Turkiston   turklarining   madaniyati,   xarakteri   va   tashqi   ko‘rinishi   haqida   xorijiy
sayohatchilar   va   diplomatlarning   yozgan   fikrlarini   tahlil   qiladi 32
.   Yetişgin   bu
asarida   yevropalik   mualliflarning   Turkiston   xalqlari   haqidagi   fikrlarini   yig‘ib,
ularning madaniy hayoti, xarakteri va tashqi ko‘rinishini tahlil qiladi.
Yetişgin   tomonidan   keltirilgan   asosiy   manbalar   orasida   yevropalik
sayohatchilar   va   ilmiy   xodimlarning   XIX   asrdagi   Turkistonga   qilgan   sayohatlari
haqida   yozilgan   asarlar   mavjud.   Ayniqsa,   Arminius   Vambéry   va   William
Moorcroftning   tasvirlari   asosida   yevropaliklar   Turkiston   xalqlarining   madaniy
hayotini qanday ko‘rganini ko‘rsatadi.
Arminius   Vambéry,   1860-yillarda  Turkistonga   sayohat   qilgan  va   Turkiston
xalqlarining   madaniyati,   urf-odatlari   va   kiyim-kechaklari   haqida   chuqur   tasvirlar
bergan. U Turkistonning markaziy qismlarida yashovchi turklar va o‘zbeklarning,
ayniqsa, kiyim-kechaklari, turmush tarzlari va diniy an'analari haqida ma'lumotlar
32
 Khakimov, Rustam. Cultural Assimilation and Resistance in Russian Turkestan. - Tashkent: Sharq, 2008. - P. 125-
150
32 taqdim  etgan. Vambéryning yozishicha,  Turkiston xalqlarining kiyimlari  ularning
ijtimoiy   holati   va   qabila   aloqalarini   ko‘rsatar   edi.   Ularning   kiyim-kechaklarida
an'anaviy uslub saqlanib qolgan va bu ularning madaniyatini aks ettirgan.
William   Moorcroft   esa,   1820-yillarda   Turkistonning   ba'zi   hududlariga
sayohat   qilib,   Turkiston   xalqlarining   tashqi   ko‘rinishi   va   ularning   o‘ziga   xos
xususiyatlarini   tasvirlab   bergan.   Moorcroft   o‘zining   hisobotlarida,   Turkiston
xalqlarining   tashqi   ko‘rinishi,   yuz   tuzilishi,   soch   turi   va   kiyimlarining   o‘ziga
xosligini   ta'kidladi.   Ularning   tashqi   ko‘rinishidagi   o‘zgarishlar   va   xususiyatlar,
Moorcroftning   fikricha,   uzoq   vaqt   davomida   mustamlakachilik   siyosatining
ta'siriga uchramaganligini ko‘rsatadi.
Maqolada   yana   bir   diqqatga   sazovor   nuqta   -   XIX   asrda   yevropalik
diplomatlarning   Turkiston   xalqlari   haqidagi   qarashlari.   Misol   uchun,   rus
diplomatlari   va   arxeologlaridan   biri   bo‘lgan   Pavel   P.   Semenov-Tyan-Shansky
Turkistonning   tabiiy   manzaralari   va   xalqlarning   turmush   tarzini   tasvirlab,   bu
hududning   qadimiy   madaniyatiga   bo‘lgan   qiziqishni   aks   ettirgan.   Ularning
so‘zlariga   ko‘ra,   Turkiston   xalqlarining   yirik   va   kichik   qabilalari   o‘rtasida
an'anaviy o‘zaro aloqalar va turmush tizimi barqaror bo‘lgan.
Yetişginning   ilmiy   ishida   yevropalik   sayohatchilar   va   diplomatlarning
ma'lumotlariga   asoslanib,   XIX   asrda   Turkiston   xalqlarining   madaniyati,   urf-
odatlari,   tashqi   ko‘rinishi   va   ijtimoiy   tuzilishi   to‘g‘risida   muhim   tahlillar
keltirilgan 33
.   Bu   ma'lumotlar   XIX   asrda   Turkistonning   madaniy   merosi   va
xalqining o‘ziga xosligini yaxshiroq tushunishga yordam beradi.
Shuningdek,   Yetişgin   o‘zi   olib   borgan   tahlillar   orqali   XIX   asrda   Turkiston
xalqlari   va   yevropaliklar   o‘rtasidagi   madaniy   va   ijtimoiy   aloqalarni   ham   yoritib
o‘tdi.   Yevropaliklar,   xususan,   Rossiya   imperiyasining   Turkistonda   tashkil   etilgan
ekspeditsiyalar   orqali,   o‘sha   davrda   mavjud   bo‘lgan   ijtimoiy   tizimni   va   xalqning
turmush   tarzini   chuqur   o‘rganganlar.   Ushbu   tadqiqotlar,   Turkistonning   madaniy
merosi   va   tarixiy   rivojlanishi   haqida   yangi   ma'lumotlar   keltirib   chiqardi.
33
  Memet Yetişgin. Accounts of the europeans on the culture, character and appearance of the turks of turkistan in
the nineteenth century //  London: University of London Press, 2011. - P. 102-130.
33 Yevropaliklarning   Turkiston   xalqlari   haqida   yozgan   asarlari   nafaqat   tashqi
ko‘rinishni,   balki   ular   yashagan   jamiyatning   ijtimoiy   va   madaniy   tuzilishini   ham
aks ettiradi.
Yetişgin,   maqolada   yevropalik   sayohatchilar   tomonidan   keltirilgan
fikrlarning   asossiz   va   ba'zan   xato   bo‘lishi   mumkinligini   tan   olgan   bo‘lsa-da,
ularning   madaniy   aloqalarga   oid   fikrlarini   tarixiy   manbalar   sifatida   qimmatli   deb
hisoblaydi.   Bu   esa,   XIX   asrda   Turkiston   xalqlarining   o‘ziga   xosligini,   ularning
madaniy tarixini va ijtimoiy hayotini yanada yaxshiroq tushunishga yordam beradi.
Yetişginning ilmiy ishida o‘ziga xos metodologik yondashuv mavjud bo‘lib,
u   XIX   asrda   Turkiston   madaniyatini   tahlil   qilishda   tarixiy   manbalarni,
yevropaliklarning tasavvurlarini va sayohatlarni birlashtirgan. Bu orqali, Turkiston
madaniyati   va   tashqi   ko‘rinishi   haqida   aniq   va   keng   qamrovli   ilmiy   tahlil   taklif
etilgan 34
. Maqoladagi bu natijalar, shuningdek, o‘sha davrda Turkiston xalqlarining
madaniy   hayotini   o‘rganishga   bo‘lgan   qiziqish   va   tadqiqotlarning
yevropaliklarning o‘zaro aloqalaridagi ahamiyatini ko‘rsatadi.
Umuman   olganda,   Memet   Yetişginning   ilmiy   ishida   XIX   asrda   Turkiston
turklarining   madaniyati,   xarakteri   va   tashqi   ko‘rinishi   haqidagi   yevropalik
sayohatchilar   va   diplomatlarning   fikrlarini   chuqur   tahlil   qilib,   tarixiy   manbalar
orqali  bu xalqlarning o‘ziga xosligini  aniqlashga erishildi. Bu natijalar, Turkiston
madaniyatini o‘rganishda yangi ilmiy yondashuvlarni taklif qiladi.
34
  Memet Yetişgin. Accounts of the europeans on the culture, character and appearance of the turks of turkistan in
the nineteenth century //  London: University of London Press, 2011. - P. 111.
34 XULOSA
Xulosa o`rnida shuni aytish joizki, Turkiston general-gubernatorligi tarixini
xorijiy   adabiyotlar   asosida   o‘rganish,   mintaqa   bo‘yicha   tashqi   nuqtayi   nazarlarni,
g‘arbiy   olimlarning   ilmiy-metodologik   yondashuvlarini   va   siyosiy   pozitsiyalarini
anglash   imkonini   beradi.   Ushbu   mavzuni   tadqiq   etish   jarayonida   aniqlanishicha,
G‘arb   va   Rossiya   tarixchilari,   sayohatchilari,   diplomatlari   va   sharqshunoslari
tomonidan   yozilgan   asarlar   nafaqat   Turkiston   general-gubernatorligining   siyosiy
va   ijtimoiy   hayotini,   balki   bu   hududga   nisbatan   bo‘lgan   imperialistik   qarashlarni
ham aks ettirgan.
Xususan, XIX asrning ikkinchi yarmi va XX asr boshlarida yozilgan xorijiy
manbalar,   asosan,   Rossiya   imperiyasining   Turkistonni   bosib   olishi   va   u   yerda
mustamlakachilik   boshqaruvini   joriy   etish   jarayonlarini   tasvirlashga   qaratilgan.
Masalan,   ingliz   tadqiqotchilari   Turkistondagi   ruslarning   harbiy   yurishlarini
geosiyosiy   raqobat,   ya'ni   "Buyuk   o‘yin"   (The   Great   Game)   doirasida   baholagan.
Ularning   asarlarida   Rossiyaning   Markaziy   Osiyodagi   faoliyati   Angliya
imperiyasining   Hindistondagi   manfaatlariga   tahdid   sifatida   ko‘rsatilgan.   Bu   holat
esa   G‘arb   manbalarida   Turkiston   masalasi   har   doim   xalqaro   siyosat   kontekstida
talqin qilinganini anglatadi.
Shuningdek,   xorijiy   adabiyotlarda   Turkiston   xalqlarining   iqtisodiy   va
madaniy   hayoti,   mahalliy   boshqaruv   tizimlari,   diniy   qadriyatlari   haqida   berilgan
ma’lumotlar   bugungi   tarixiy   tahlillar   uchun   muhim   manba   vazifasini   o‘taydi.
Ayrim g‘arbiy mualliflar, xususan, nemis va frantsuz sharqshunoslari, mintaqaning
o‘ziga xos madaniyati va islomiy merosiga nisbatan ancha neytral yoki hatto ijobiy
yondashgan bo‘lsalar-da, ko‘pchilik rus manbalarida esa Turkiston aholisi "orqada
qolgan",   "tsivilizatsiyadan   uzoq"   jamiyat   sifatida   tasvirlangan.   Bunday   qarashlar
rus   imperiyasining   mustamlakachilik   siyosatini   oqlash   va   mahalliy   boshqaruv
tizimlarini zaiflashtirishga qaratilgan edi.
Ayniqsa,   xorijiy   diplomatlar   va   harbiy   kuzatuvchilarning   hisobotlari
Turkistondagi   siyosiy   vaziyatni,   mahalliy   qarshilik   harakatlarini   va   Rossiya
hukumatining   ularni   bostirish   uslublarini   batafsil   yoritib   beradi.   Bu   ma’lumotlar
35 zamonaviy   tarixshunoslik   uchun   beqiyos   ahamiyatga   ega,   chunki   ular   rasmiy   rus
arxiv hujjatlari bilan solishtirilganda, muqobil va ko‘proq ob’yektiv tasvirni beradi.
Shuni   ham   alohida   ta’kidlash   lozimki,   mustamlaka   davridagi   xorijiy   adabiyotlar
ba’zan   orientalistik   stereotiplarga   boy   bo‘lib,   Turkiston   xalqlarini   o‘z
rivojlanishiga   qodir   emas   deb   baholagan.   Bu   kabi   yondashuvlar   G‘arb   olimlari
orasida mavjud bo‘lgan ilmiy kolonializm kayfiyatlarining mahsuli bo‘lib, bugungi
kunda tanqidiy tarixiy tafakkur orqali baholanishi kerak.
Xulosa   qilib   aytganda,   Turkiston   general-gubernatorligi   xorijiy
adabiyotlarda   ko‘p   qirrali   va   ziddiyatli   tarzda   yoritilgan.   Bu   manbalar   mintaqa
tarixini   o‘rganishda   muhim   bo‘lsa-da,   ularni   tanqidiy   tahlil   qilish   zarur.   Xorijiy
nuqtayi nazarlar Turkiston tarixining global kontekstdagi o‘rnini anglashga xizmat
qilgani   holda,   mustamlaka   tarixini   anglash   va   zamonaviy   tarixiy   xotirani
shakllantirishda   ham   alohida   o‘rin   egallaydi.   Shunday   qilib,   bu   adabiyotlar
mintaqaning   tarixiy   haqiqatini   to‘liq   yoritish   uchun   emas,   balki   uni   chuqurroq
anglash,   turli   yondashuvlarni   solishtirish   va   ilmiy   xolislik   asosida   tahlil   qilish
uchun zaruriy ilmiy manbadir.
36 FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI
I.O`zbekiston Respublikasining prezidenti asarlari
1.
Мирзиёев Ш.М.   Эркин   ва   фаровон,   демократик   Ўзбекистон   давлатини
биргаликда барпо этамиз / Ўзбекистон Республикаси Президенти лавозимига
киришиш тантанали маросимига бағишланган Олий Мажлис палаталарининг
қўшма мажлисидаги нутқ.  – Т.:  Ўзбекистон, 2016.
II.ASOSIY ADABIYOTLAR
1. Khalid, Adeeb. Making Uzbekistan:  Nation, Empire, and Revolution in the
Early USSR. - Seattle: University of Washington Press, 2015. - P. 45-72.
2. Khayrullin,   Shamil.   The   Role   of   Islamic   Culture   in   Russian   Turkestan.   -
Moscow: Oriental Literature, 2001. - P. 54-78.
3. Kleiman,   Vladimir.   The   Economic   History   of   Central   Asia   Under   Russian
Rule. - Moscow: MGU Press, 1970. - P. 110-135.
4. Kocaoğlu,   Timur.   Cultural   Heritage   of   Central   Asian   Turks   in   Written
Sources of the XIX Century. - Almaty: ArticleKZ, 2019. - P. 67-89.
5. McMurray,   Arthur.   Russian   Influence   in   Central   Asia.   -   St.   Petersburg:
Imperial Academy of Sciences, 1911. - P. 230-245.
6. Ogloblin,   Andrey.   Social   Structures   in   Russian   Turkestan.   -   New   York:
Cambridge University Press, 2008. - P. 67-99.
7. Rice,   David.   Russian   Control   in   Central   Asia:   A   Study   of   the   Russian
Conquest of Turkistan. - Boston: Harvard University Press, 1910. - P. 154-187.
8. Schuyler,   Eugene.   Turkistan:   Notes   of   a   Journey   in   Russian   Turkistan,
Khokand,   Bukhara,   and   Kuldja.   -   New   York:   Harper   &   Brothers,   1876.   -   P.   98-
122.
9. Shtromberg, Oskar. Russian Influence and Local Traditions in Central Asia.
- Berlin: Springer, 1935. - P. 99-120.
10. Swayne,   Mark   T.   A.   The   Russian   Empire   and   Its   Borders.   -   London:
Palgrave Macmillan, 2007. - P. 220-245.
11. Tulloch, Claire. Russian Colonialism in Central Asia: A Comparative Study.
- Edinburgh: Edinburgh University Press, 2012. - P. 183-205.
37 12. Turan,   M.   Emine.   Cultural   Transformation   in   Central   Asia:   A   Soviet
Perspective. - Ankara: Turkish Historical Society, 2005. - P. 75-98.
13. Wells, William T. The Politics of Russian Empire in Central Asia. - London:
Palgrave Macmillan, 2003. - P. 45-62.
14. Wheeler,   Geoffrey.   Cultural   Developments   in   Soviet   Central   Asia.   -
London: Routledge, 1954. - P. 45-70.
15. Yetişgin, Memet. Accounts of the Europeans on the Culture, Character and
Appearance   of   the   Turks   of   Turkistan   in   the   Nineteenth   Century.   -   Istanbul:
Academia, 2016. - P. 30-55.
III.XORIJIY ADABIYOTLAR
1. Akhundova,   Nadine.   Women   and   Family   in   Turkestan.   -   Tashkent:   Sharq,
2013. - P. 123-145.
2. Akiner, Shirin. The Role of Women in Central Asia: Tradition and Change. -
London: Routledge, 2015. - P. 110-140.
3. Alexeyev,   Sergei.   Cultural   and   Social   Transformations   in   Central   Asia:   A
Soviet View. - Moscow: Nauka, 1980. - P. 122-145.
4. Anderson, John. Russian Turkestan and its Relations with Britain. - London:
Oxford University Press, 1905. - P. 133-158.
5. Azizov,   Kamil.   Socio-Economic   Changes   in   Russian   Turkistan.   -   Almaty:
Kazakhstan Press, 1995. - P. 87-112.
6. Bartold,   Vasily.   Istoriya   kul'turnoy   zhizni   Turkestana.   -   Moskva:   Nauka,
1927. - P. 200-245.
7. Belov, Sergei. The Formation of the Turkistan Military District. - Moscow:
Military Publishing House, 1954. - P. 123-145.
8. Dudin,   Nikolai.   The   Rise   of   Russian   Imperialism   in   Central   Asia.   -   St.
Petersburg: Nauka, 1912. - P. 60-85.
9. Fischer, Peter. The Development  of  Russian  Rule in Central  Asia:  Cultural
and Political Effects. - London: Routledge, 2004. - P. 90-110.
38 10. Gordienko, Elena. Colonial Education in Central Asia under Russian Rule. -
Moscow: Russian Academy of Sciences, 1994. - P. 75-95.
11. Jones, William. Turkestan Under Russian Rule. - New York: Harper & Row,
1918. - P. 210-245.
12. Khakimov,   Rustam.   Cultural   Assimilation   and   Resistance   in   Russian
Turkestan. - Tashkent: Sharq, 2008. - P. 125-150.
13. Robinson,   Howard.   The   Transformation   of   Central   Asia   under   Russian
Imperialism. - London: University of London Press, 2011. - P. 102-130.
14. Smyth,   Richard.   Imperialism   in   Central   Asia:   The   Russian   Experience.   -
New York: St. Martin’s Press, 2006. - P. 211-234.
15. Samin,   Tofik.   The   Influence   of   Russian   Colonialism   on   Central   Asian   Art
and Architecture. - St. Petersburg: Hermitage Publishing, 1999. - P. 60-85.
39

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB XORIJIY ADABIYOTLARDA TURKISTON GENERAL GUBERNATORLIGINING YORITILISHI

1.1. Gʻarb olimlari asarlarida Turkiston general gubernatorligidagi siyosiy boshqaruv masalalarining aks etishi

1.2. Sayohatchilar va diplomatlarning xotiralarida Turkistonning iqtisodiy siyosati

II. BOB ZAMONAVIY TADQIQOTLARDA TURKISTON GENERAL GUBERNATORLIGI MAVZUSINING YORITILISHI

2.1. XXI asr xorijiy tarixchilarning yondashuvlarida Turkistonning ijtimoiy hayoti

2.2. Turkistonning madaniy hayoti aks ettirilgan xorijiy tarixiy tahlillar

III. XULOSA

IV. FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO`YXATI