Xiva xonligi tarixiga doir manbalar tasnifi

O’ZBEKISTON RESPUBLIKASI
OLIY VA O’RTA MAXSUS TA’LIM VAZIRLIGI
MIRZO ULUG’BEK NOMIDAGI
O’ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI
TARIX FAKULTETI
KURS ISHI
MAVZU:  XIVA XONLIGI TARIXIGA DOIR
MANBALAR TASNIFI
                                                                                           QABUL QILDI:
                                                                                 BAJARDI:
TOSHKENT-2025
1 REJA
Kirish
I-BOB. XIVA XONLIGI TARIXINING  MAHALLIY MANBALARDA
YORITILISHI
1.1. Xiva xonlari shajarasiga bag’ishlangan mahalliy manbalar
1.2. Xiva   xonligi   manbashunosligida   Muhammad   Rizo   Ogohiy   asarlarining
o’rni
II-BOB.   XORAZMGA   TASHRIF   BUYURGAN   ELCHILAR,
SAYYOHLAR   VA   HARBIYLARNING   “SAFARNOMA”   VA
“ESDALIKLARI”
2.1. Muravyov va Beneveni  esdaliklari Xiva xonligi tarixini yoritgan mabna
sifatida
2.2. Rus   tarixchilari   tomonidan   Xorazm   o’lkasi   aholisi,   tabiati   va   urf-
odatlarining manbalarda yoritilishi
Xulosa
Foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati  
2 KIRISH
Kurs   ishining   dolzarbligi.   O zbekiston   tarixining   ajralmas   qismi   bo‘lganʻ
Xiva   xonligi   Markaziy   Osiyodagi   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   jarayonlarda
muhim   o rin   tutgan   davlatlardan   biridir.   Xonlik   tarixi   nafaqat   o‘z   davrining	
ʻ
ijtimoiy-siyosiy   tuzilmasini,   balki   xalqaro   munosabatlar,   savdo   aloqalari,   ilm-fan
va madaniyatning taraqqiyoti haqida muhim ma lumotlarni o‘z ichiga oladi. Xiva	
ʼ
xonligi  tarixini   chuqur  o rganishda   ishonchli   va xilma-xil  manbalar  asosida  tahlil	
ʻ
yuritish   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Ayniqsa,   bu   manbalarni   tasniflash   orqali
tarixiy jarayonlarni aniqlik bilan talqin qilish imkoniyati oshadi. 
Bugungi   kunda   tarixiy   manbalarni   tanqidiy   o‘rganish   va   ularni   to‘g‘ri
tasniflash   orqali   tarix   fanining   metodologik   asoslarini   boyitish   zarurati   dolzarb
masalalardan   biri   hisoblanadi.   Xiva   xonligiga   oid   yozma,   og‘zaki   va   arxeologik
manbalarni   tizimlashtirish   –   nafaqat   tarixshunoslar,   balki   madaniyatshunoslar,
arxivshunoslar   va   boshqa   mutaxassislar   uchun   ham   qimmatli   ilmiy   asos   bo‘lib
xizmat   qiladi.   Shuningdek,   bu   mavzu   bugungi   mustaqil   O‘zbekiston   tarixiy
merosining   chuqur   o‘rganilishi,   milliy   o‘zlikni   anglash   va   tarixiy   xotirani
mustahkamlash   jarayonida   ham   muhim   ahamiyat   kasb   etadi.   Xiva   xonligi
Markaziy Osiyodagi  eng qadimiy va tarixiy jihatdan  boy davlatlardan biri  bo‘lib,
uning   mavjudligi   davomida   yuz   bergan   siyosiy,   ijtimoiy-iqtisodiy   va   madaniy
jarayonlar nafaqat O‘zbekiston, balki butun turkiy va islomiy olam tarixida muhim
o‘rin egallaydi. Xonlik XVIII–XIX asrlarda va XX asr boshlarida o‘zining siyosiy
mustaqilligini   saqlab   qolgan   eng   yirik   mahalliy   davlatlardan   biri   bo‘lib,   tashqi
siyosat,   ichki   boshqaruv   tizimi,   harbiy   tuzilma,   xalqaro   savdo   aloqalari   va
madaniy-ma’rifiy hayot bilan ajralib turgan.
Xiva   xonligining   tarixiga   oid   manbalar   —   xususan,   tarixiy   yodnomalar,
hujjatlar, xatlar, solnomalar, arxeologik topilmalar va og‘zaki rivoyatlar — bu davr
voqealarini   to‘g‘ri   tushunish   va   tarixiy   haqiqatni   aniqlashda   beqiyos   ahamiyatga
ega.   Biroq   bu   manbalar   har   xil   davrlarda,   har   xil   uslubda   va   turli   mualliflar
tomonidan   yaratilgani   bois,   ularni   ilmiy   asosda   tasniflash,   tahlil   qilish   va   ilmiy
muomalaga   kiritish   zarurati   dolzarb   masala   bo‘lib   qolmoqda.   Mavzuning
3 dolzarbligi, avvalo, Xiva xonligi tarixini chuqur, har tomonlama va manba asosida
tadqiq   etishga   bo‘lgan   ehtiyoj   bilan   belgilanadi.   Mustaqillik   yillarida   tarixiy
merosga   bo‘lgan  e’tibor  kuchayib,  tarixiy manbalarni   qayta ko‘rib  chiqish,  ularni
ilmiy   tahlil   asosida   tasniflash   va   zamonaviy   tarixshunoslik   metodlari   asosida
o‘rganish   muhim   ahamiyat   kasb   etmoqda.   Shuningdek,   tarixiy   manbalarni
tasniflash   orqali   tarixiy   faktlarning   ishonchliligi   ortadi,   tarixiy   voqealarning
xronologiyasi   va   ularning   sabablari   hamda   oqibatlari   aniqroq   yoritiladi.   Bundan
tashqari,   ushbu   mavzu   hozirgi   kunda   yosh   avlodga   tarixiy   ongni   shakllantirish,
milliy o‘zlikni anglash, tarixiy xotirani mustahkamlashda ham muhim o‘rin tutadi.
Xususan,   O‘zbekistonning   qadimiy   davlatlilik   an’analari,   tarixiy   davlatchilik
tajribasi   va   xalqning   siyosiy-madaniy   taraqqiyoti   haqida   to‘liqroq   tasavvurga   ega
bo‘lish   imkonini   yaratadi.   Bu   esa,   o‘z   navbatida,   tarix   fanining   rivojlanishiga,
ilmiy izlanishlar saviyasining oshishiga xizmat qiladi.
Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganish   –   O‘zbekistonning,   umuman   olganda   esa,
Markaziy Osiyo mintaqasining tarixiy taraqqiyotini to‘laqonli tushunishda alohida
ahamiyat   kasb   etadi.   Xiva   xonligi   uzoq   yillar   davomida   mintaqadagi   siyosiy,
iqtisodiy   va   madaniy   hayotning   markazlaridan   biri   bo‘lgan.   Xonlikning
shakllanishi,   siyosiy   tuzilishi,   tashqi   va   ichki   siyosati,   xalqaro   munosabatlardagi
o‘rni,   madaniyat   va   ma’rifat   sohasidagi   yutuqlari,   diniy   va   etnik   munosabatlar,
harbiy   tuzilmalari,   ijtimoiy   qatlamlar   o‘rtasidagi   munosabatlar   kabi   jihatlar
bugungi tarixshunoslik uchun katta ilmiy ahamiyatga ega.
Xiva   xonligi   tarixiga   oid   manbalar   juda   boy   va   xilma-xil.   Bu   manbalar
orasida   tarixiy   solnomalar   (masalan,   Munis   va   Ogahiy   asarlari),   arxiv   hujjatlari,
diplomatik   yozishmalar,   qishloq   va   shahar   aholisiga   oid   daftaru   daftarlar,
arxeologik   va   etnografik   topilmalar,   xorijiy   sayyohlar   va   diplomatlarning
esdaliklari,   shuningdek,   og‘zaki   tarix   namunalarini   ko‘rsatish   mumkin.   Ammo
ushbu manbalarni izchil va ilmiy asosda tasniflash, ularni tahlil qilish, o‘rganish va
yoritish jarayoni hali ham o‘z yechimini to‘la topgan emas.
Mazkur   mavzuning   dolzarbligi,   birinchi   navbatda,   tarixiy   manbalarni
tasniflash   orqali   Xiva   xonligiga   doir   ma’lumotlarning   ishonchliligini   aniqlash,
4 tarixiy   haqiqatni   tiklash   va   tarixshunoslik   ilmiga   yangicha   qarashlarni   olib   kirish
zarurati   bilan   bog‘liq.   Chunki   manbalarni   to‘g‘ri   tasniflash   orqali   ularni   tahlil
qilish   imkoniyati   kengayadi,   tarixiy   jarayonlar   yanada   chuqurroq   anglanadi   va
noto‘g‘ri talqinlarning oldi olinadi.
Bugungi   kunda   tarix   fanida   manbashunoslikka   katta   e’tibor   qaratilmoqda.
O‘zbekiston   mustaqillikka   erishgach,   milliy   tariximizni   qayta   yozish,   tarixiy
adolatni   tiklash   va   xalqimizning   boy   tarixiy   merosini   o‘rganish   davlat   siyosati
darajasiga   ko‘tarildi.   Shu   bois,   tarixiy   manbalarni   to‘g‘ri   tasniflash,   ularning
ahamiyatini belgilash va har birining o‘ziga xosligini aniqlash orqali ilmiy-nazariy
yondashuvlar takomillashmoqda.
Bundan   tashqari,   Xiva   xonligi   tarixiga   oid   manbalarni   tasniflash   orqali
ularning ilmiy, ma’naviy va amaliy ahamiyati yanada ravshanlashadi. Xususan, bu
manbalar   asosida   yozilgan  tadqiqotlar   nafaqat   akademik  sohada,   balki   maktab  va
oliy   ta’lim   tizimida,   madaniy-ma’rifiy   tadbirlarda,   tarixiy   filmlar   va   adabiyotlar
yaratilishida ham muhim rol o‘ynaydi. Xiva xonligiga oid manbalar xalqimizning
tarixiy   xotirasini   tiklash,   milliy   o‘zlikni   anglash,   davlat   mustaqilligi   g‘oyalarini
mustahkamlashda   beqiyos   ahamiyatga   ega.   Ularni   chuqur   o‘rganish   va   tasniflash
tarixiy voqealarning aniq va asosli talqinini berish imkonini yaratadi, shuningdek,
yosh avlodga o‘z tarixini faxr bilan o‘rganish va uni qadrlash ruhini singdiradi. Shu
sababli,   Xiva   xonligi   tarixiga   doir   manbalarni   tasniflash   mavzusi   bugungi
tarixshunoslik,   madaniyatshunoslik   va   arxivshunoslik   uchun   nihoyatda   dolzarb
mavzulardan biri bo‘lib, uni chuqur va har tomonlama o‘rganish zamonaviy ilmiy
ehtiyojlardan biridir.
Kurs   ishining   maqsad   va   vazifalari.   Ushbu   kurs   ishining   asosiy   maqsadi
—   Xiva   xonligi   tarixiga   oid   manbalarni   ilmiy   asosda   o‘rganish,   ularning   turlari,
xususiyatlari   va   tarixiy   qiymatini   tahlil   qilish   hamda   ushbu   manbalarni   to‘g‘ri
tasniflash   asosida   Xiva   xonligining   siyosiy,   ijtimoiy-iqtisodiy   va   madaniy   hayoti
haqida mukammal tasavvur hosil qilishdan iboratdir.
Xiva   xonligi   uzoq   vaqt   davomida   mintaqaning   yirik   siyosiy   markazlaridan
biri bo‘lganligi bois, uning tarixini o‘rganish uchun asos bo‘luvchi yozma, og‘zaki
5 va   moddiy   manbalarni   chuqur   o‘rganish,   ularni   turlarga   ajratish,   tarixiy   tahlilga
tortish   va   ilmiy   jihatdan   tasniflash   tarixshunoslikda   dolzarb   vazifalardan   biridir.
Kurs   ishida   mazkur   jarayonlarni   tizimli   yoritish   orqali   tarixiy   haqiqatni   aniqlash,
mavjud   manbalarning   imkoniyatlarini   to‘liq   ochib   berish   va   ularning   ilmiy
muomaladagi o‘rnini belgilash maqsad qilinadi.
Ushbu maqsadni amalga oshirish uchun quyidagi vazifalar belgilab olingan:
1.Xiva   xonligi   tarixiga   oid   mavjud   manbalarni   yig‘ish   va   o‘rganish   –
Solnomalar, tarixiy hujjatlar, xatboshi, vakillik yozuvlari, diplomatik yozishmalar,
arxeologik topilmalar va og‘zaki tarix namunalarini aniqlab, ular bilan tanishish.
2.Manbalarni   turlarga   ajratish   (tasniflash)   –   Manbalarni   ularning   kelib
chiqish shakli, mazmuni, ishonchliligi, mualliflik darajasi va ilmiy qiymatiga ko‘ra
tasniflash:
yozma manbalar (resmiy hujjatlar, tarixiy asarlar, esdaliklar, sayohatnomalar
va b.);
og‘zaki manbalar (rivoyatlar, afsonalar, xalq xotiralari);
moddiy manbalar (me’moriy yodgorliklar, arxeologik topilmalar va h.k.).
3.Har   bir   manba   turining   ilmiy   tarixshunoslikdagi   o‘rnini   tahlil   qilish   –
Ularning   tarixiy   faktlarni   yoritishdagi   ahamiyati,   ishonchlilik   darajasi   va
cheklovlari bo‘yicha baho berish.
4.Xiva xonligining siyosiy va madaniy tarixini yoritishda manbalar orasidagi
o‘zaro bog‘liqlikni aniqlash – Solnomalar va boshqa hujjatlarda keltirilgan tarixiy
voqealar,   ularning   tafsilotlari,   vaqt   ketma-ketligi   va   mualliflarning   pozitsiyalarini
solishtirish.
5.Manbashunoslikka   oid   ilg‘or   yondashuvlarni   tadbiq   etish   –   Zamonaviy
tarixshunoslik   metodlarini   qo‘llab,   manbalarni   tahlil   qilish   va   baholash
mezonlarini ishlab chiqish, mavjud ilmiy adabiyotlar bilan qiyosiy tahlil o‘tkazish.
6.Xiva   xonligi   manbalarining   tarixiy   meros   sifatidagi   ahamiyatini   ochib
berish   –   Bugungi   kunda   milliy   tarixiy   ongni   shakllantirish,   madaniy   xotirani
tiklash   va   o‘zlikni   anglash   jarayonida   bu   manbalarning   qanday   rol   o‘ynashini
ko‘rsatish.
6 7.Tadqiqot   natijalariga   asoslangan   holda   umumiy   xulosalar   chiqarish   –
Manbalarni   tasniflash   orqali   tarixiy   voqealar   va   jarayonlarning   to‘liqroq
manzarasini taqdim etish.
Kurs ishining obyekti va predmeti.  Tadqiqotning tarixiy manbasini tarixiy
davr voqealari va unda manbalarning tutgan o’rnini o’rganish tashkil qiladi.
Mavzuning o’rganilganlik darajasi.  Xiva xonligi tarixiga doir manbalar va
ularning   tasnifi   masalasi   o‘zbek   tarixshunosligida   muhim   ilmiy   yo‘nalishlardan
biri bo‘lib, bu boradagi izlanishlar XIX asr oxiridan boshlab shakllana boshlagan.
Xususan,   rus   olimlari   tomonidan   Turkiston   general-gubernatorligi   davrida   olib
borilgan   harbiy-geografik   va   etnografik   tadqiqotlar   Xiva   xonligining   siyosiy,
iqtisodiy   va   madaniy   hayotiga   oid   dastlabki   ilmiy   manbalar   hisoblanadi.   Xiva
xonligiga   oid   tarixiy   ma’lumotlar   avvalo   mahalliy   tarixchilar   —   Munis
(Muhammad Rizo Erniyozbek o‘g‘li) va uning jiyani  Ogahiy (Muhammad Avaz)
qalamiga mansub bo‘lgan “Firdavs ul-iqbol”, “Riyoz ud-davla”, “Gulshani davlat”
kabi   tarixiy   asarlarda   mujassam   bo‘lib,   bu   manbalar   uzoq   vaqt   davomida
tarixshunoslar  uchun asosiy yozma manba bo‘lib xizmat qilgan. Bu solnomalarda
Xiva   xonligining   xonlari,   siyosiy   voqealar,   qo‘shni   davlatlar   bilan   bo‘lgan
munosabatlar, ichki nizolar va boshqa muhim jihatlar yoritilgan.
Sovet   davri   tarixshunosligida   Xiva   xonligi   masalasi   ko‘proq   marksistik
yondashuv asosida o‘rganilgan. Jumladan, V.V. Bartold, A.Yu. Yakubovskiy, P.G.
Galuzo,   L.M.   Epifanova   kabi   rus   olimlari   tomonidan   Xiva   xonligi   tarixi   sotsial-
iqtisodiy   jihatdan   yoritilgan,   biroq   bu   tadqiqotlarda   mahalliy   manbalar   yetarli
darajada   tahlil   qilinmagan.   Ayniqsa,   manbalarni   tasniflash   va   ularning   tarixiy
qiymatini aniqlash masalasi yuzaki yondashilgan.
O‘zbek tarixshunosligida ushbu yo‘nalish XX asr ikkinchi yarmidan boshlab
jadal   rivojlana   boshladi.   Akramxo‘ja   Sultonov,   Yoqubov   Sh.S.,   Abdullaev   A.,
Qayumov   A.,   Karimov   A.,   N.   Jo‘raev,   X.   Ziyo,   T.   Karimov   kabi   olimlar
tomonidan   Xiva   xonligi   tarixiga   oid   maxsus   tadqiqotlar   olib   borilgan.   Ularning
ishlari orqali manbalarni ilmiy asosda tahlil qilish, ularning ishonchlilik darajasini
baholash, tarixiy tafsilotlarni aniqlashtirish imkoniyati kengaydi.
7 Mustaqillik yillarida Xiva xonligiga oid tarixiy manbalarni qayta o‘rganish,
nashr qilish va ularni ilmiy muomalaga kiritish jarayoni yangi bosqichga ko‘tarildi.
Jumladan, “Firdavs ul-iqbol”, “Riyoz ud-davla”, “Gulshani davlat”, “Tarixi Xiva”,
“Zubdat   ut-tavorix”   kabi   tarixiy   asarlar   qayta   nashr   qilindi   va   sharhlangan.
Uzbekiston   Respublikasi   Fanlar   akademiyasi,   Tarix   instituti,   Sharqshunoslik
instituti,   Qoraqalpog‘iston   Respublikasi   FA   kabi   ilmiy   muassasalarda
manbashunoslik,   ayniqsa   Xiva   xonligi   manbalarini   o‘rganishga   bag‘ishlangan
ilmiy izlanishlar olib borilmoqda.
Bundan tashqari, xalqaro miqyosda ham Xiva xonligi tarixiga qiziqish ortib
bormoqda. Robert McChesney, Adeeb Khalid, Seymour Becker, Paul Wordsworth
kabi   xorijiy   tadqiqotchilar   tomonidan   Xiva   xonligi   va   uning   manbalari   bo‘yicha
ingliz   tilida   qator   asarlar   e’lon   qilinmoqda.   Bu   tadqiqotlar   tarixiy   voqealarga
turlicha yondashuvni, ayniqsa mustamlakachilik davri nuqtayi nazaridan baholash
imkonini   beradi.   Shunga   qaramay,   Xiva   xonligi   tarixiga   oid   manbalarni   ilmiy
asosda   tasniflash,   turlarini   aniqlash,   har   bir   manba   turining   tarixiy   qiymatini
baholash,   ularni   boshqa   mintaqa   tarixiga   oid   manbalar   bilan   solishtirish   kabi
masalalar hali ham to‘liq hal etilmagan. Shu sababli mazkur kurs ishi mavjud ilmiy
manbalarni   jamlab,   ularni   tizimli   ravishda   tahlil   qilishga,   manbashunoslikda
mavjud bo‘lgan bo‘shliqlarni aniqlashga va yangi yondashuvlar asosida tavsiyalar
ishlab chiqishga qaratilgan.
Kurs ishining tarkibiy tuzilishi.   Ushbu kurs ishi Kirish, ikkita bob, xulosa
va foydalanigan adabiyotlar ro’yxatidan iborat.
8 I-BOB. XIVA XONLIGI TARIXINING MAHALLIY MANBALARDA
YORITILISHI
1.1.Abulg’ozi Bahodirxonning “Shajarai turk” asari muhim tarixiy
manba sifatida
"Shajarai turk" (to‘liq nomi: "Shajarai turk", ya’ni "Turklar nasabi") — XVII
asrning mashhur tarixiy asari bo‘lib, uning muallifi — Xiva xonligining hukmdori
va   yirik   tarixchi   olimi   Abulg ozi   Bahodirxon   (1603–1663)   hisoblanadi.   Bu   asarʻ
turkiy   xalqlarning   kelib   chiqishi,   ularning   qadimiy   ajdodlari,   nasabnomasi   va
siyosiy tarixiga oid eng muhim yozma manbalardan biri hisoblanadi.
Muallif   haqida   qisqacha   ma’lumot   keltiradigan   bo’lsak:   Abulg ozi	
ʻ
Bahodirxon   Shayboniylar   sulolasiga   mansub   bo‘lib,   1643–1663   yillarda   Xiva
xonligini   boshqargan.   U   uzoq   yillar   Buxoro   xonligi   va   Eron   saroyida   asirlikda
bo‘lgan,   bu   davrda   arabcha,   forscha   va   tarixiy   yozuvlarni   chuqur   o‘rgangan.
Xonlikka   qaytib   kelgach,   nafaqat   siyosiy   islohotlar   o‘tkazgan,   balki   tarixiy
manbalar   asosida   yirik   tarixiy   asarlar   yaratgan.   Uning   eng   mashhur   asari   —
"Shajarai turk". Asarning asosiy mazmuni va tuzilishi quyidagicha: "Shajarai turk"
asari uch qismdan iborat bo‘lib, u quyidagi mavzularni o‘z ichiga oladi:
1.Turkiy   xalqlarning   nasab   daraxti   –   Asar   boshidan   Odam   Ato   va   Nuh
payg‘ambardan   boshlab,   ularning   farzandlari   orqali   turkiy   xalqlarning   kelib
chiqishini   izohlaydi. 1
  Jumladan,   Yofasning   avlodi   bo‘lgan   Turk   xon   haqida
to‘xtaladi va undan boshlab turkiy urug‘larning nasabini keltiradi.
2.Afsonaviy   shaxslar   va   tarixiy   voqealar   –   Asarda   Alangoyi,   Afrosiyob,
O‘g‘uzxon kabi afsonaviy ajdodlar haqida hikoyalar keltiriladi. O‘g‘uzxonning olti
o‘g‘li va ularning nasllari asosida turkiy urug‘lar tarixi yoritiladi.
3.Mo‘g‘ul   istilosidan   keyingi   davr   –   Chingizxon   va   uning   avlodlari,
shuningdek, Shayboniylar sulolasining tarixiy faoliyati, mo‘g‘ullar davridan so‘ng
turkiy xalqlarning taqdiri haqida muhim ma’lumotlar bayon etiladi. Asarda tarixiy
faktlar,   og‘zaki   rivoyatlar,   afsonalar   va   muallifning   shaxsiy   kuzatishlari
1
 Abulg'oziy Bahidirxon. Shajarai turk.-Toshkent.,1992.B.47-50
9 uyg‘unlashgan   bo’lib,   ushbu   jihatdan   asar   tarixiy   va   folkloristik   manba   sifatida
ham katta qimmatga ega hisoblanadi.
"Shajarai   turk"   asari   soddalashgan   turkiy   (o‘zbek-qipchoqcha   aralash)   tilda
yozilgan.   Abulg ozi   oddiy   xalq   tushunadigan   tilda   yozishga   intilganini   o‘zi   hamʻ
asarda   qayd   etadi. 2
  U   arab   va   fors   tilidagi   og‘ir   terminlardan   qochib,   xalqona,
ravon   tilda   bayon   qiladi.Asarda   tashqi   siyosatda   Eron   bilan   munosabatlar   ko’p
o’rinlarda   eslatiladi.   Unda   shoh   Ismoil   vafotidan   so’ng   Xiva-Eron   munosabatlari
nisbatan yaxshilanganligini kuzatish mumkin. Bundan Eron shohining Buchg’axon
jiyaniga uylanib  o’rtadagi   aloqalarni  nikoh munosabatlari  bilan  mustahkamlashga
intilishida   siyosiy   maqsad   ko’zlanganligi,   Eron   shohining   Amir   Temurning
Chingiziylarga kuyov bo’lgani kabi Xorazm xoniga kuyov bo’lmoqchi ekanligi bu
davrda   Xiva   xonligida   xon   hokimiyati   nisbatan   mustahkam   ekanligi   ko’rsatadi.
Dinmuhammadxon   davrida   vaziyat   birmuncha   o’zgaradi.   Asarda   Abulg’ozixon
«Dinmuhammadxon   bir   yerda   farog’at   turqudek   kishi   ermas   erdi.   Hamisha
qizilboshni chopdi. Ul sababdin Shoh Tahmosib lashkar yubordi» deya qayd etadi.
Xiva   xoni   Hoji   Muhammadxon   (Hojimxon)   davrida   Eron   saroyi   bilan   o’zaro
aloqalar   va   yozishmalar   ayniqsa,   kuchayib,   nisbatan   muntazam   tus   oladi.   Bu
davrda   Xivaning   Buxoro   xonligi   bilan   keskinlashgan   munosabatlari   Xiva-Eron
siyosiy   aloqalarning   mustakamlanishiga   xizmat   qilgan.   Chunki,   Abdullaxon   II
singari kuchli raqibga qarshi kurashda bir tomondan kuchli ittifoqchiga ega bo’lish,
yoki   hech   bo’lmaganda,   ikki   davlat   o’zaro   urushayotgan   davrda   uchinchi
davlatning betarafligini ta’minlash zarur edi.
XVII   asr   boshlarida   o’zaro   sulolaviy   kurashlar   Buxoroda   bo’lgani   singari
Xiva   xonligida   ham   avj   oldi.   Hojimxondan   so’ng   taxtga   o’tirgan   Arab
Muhammadxon va uning o’g’illari Elbars va Habash sultonlar o’rtasidagi ziddiyat
hokimiyat uchun jiddiy kurashlarga aylanib ketgan.
Yuqoridagi ma’lumotlardan ma’lum bo’ladiki, tashqi siyosatda Xiva xonlari
Eron   shohlari   bilan   barqaror   bo’lmasa-da   har   qalay   doimiy   aloqalarni   saqlab
2
 Xudoynazarov H. “Shajarai turk” va uning o’rganilishi.-Toshkent.,1993.B.23-24.
10 qolganlar   va   bunday   munosabatlardan   o’z   navbatida,   Eron   shohlari   ham
manfaatdor edilar.
Ma’lumki,   xonliklar   davrida   rus   davlati   bilan   ham   aloqalar   o’rnatilgan   edi.
Ularning   aksariyati,   asosan   XVII   asrning   oxiri   hamda   XVIII   asrda   amalga
oshirilganligiga qaramay, albatta bu davrgacha ham O’rta Osiyo xonliklari va rus
davlati   o’rtasida   o’zaro   savdo   munosabatlari   shakllangan   edi.   «Shajarayi   turk»
asarida   bunday   savdo   aloqalari   haqida   deyarli   ma’lumot   keltirilmagan.   Faqatgina
bir   o’rinda  «Biz  dunyog’a  kelgan  yilining  avval  bahorinda  o’n  etti  kishi  o’rusg’a
savdog’a   ketar»  deyiladi.   Biroq  bundan   Rossiyadan   xonlikka  qanday   mahsulotlar
keltirilishi yoki olib borilishini tushunish qiyin.
Buxoro   xonligi   bilan   munosabatlarda   esa   «Shajarayi   turk»da   asosan
urushlarning   sabablari,   qay   tarzda   kechganligi,   natijalari   haqida   bayon   etiladi.
Jumladan,   Ubaydullaxonning   Xivaga   yurishiga   o’sha   davrda   Xiva   xonligidagi
o’zaro   ichki   kelishmovchiliklar   sabab   bo’lganligi,   Ubaydullaxonning   qulay
vaziyatdan foydalanib Abulxayrxon o’g’illari Toshkentda Baroqxon, Samarqandda
Javonmardxon,   Hisordan   Mamza   Mahdiyning   nabiralari   bilan   ittifoq   tuzib   yurish
qilganligi   haqida   ma’lumot   berilgan.   Abdullaxon   II   ning   Xivaga   yurish   qilishi
haqida esa «Abdullaxon ikkinchi kelganining zikri»da yurishning uch sababi sanab
o’tiladi.
Abulg’ozi Bahodirxonning asarida Xiva xonligidagi ijtimoiy hayot, xalqning
turmush   kechirishi,   xonlikdagi   soliq   tizimi,   xonlar   faoliyatidagi   o’ziga   xos   ijobiy
tomonlar   va   ba’zi   xatolar,   o’zaro   ichki   va   tashqi   kelishmovchiliklar   va   urushlar
haqidagi   ma’lumotlarni   batafsil   yoritishga   harakat   qilingan.   Tashqi   siyosat
masalalari   yoritilayotganda   esa,   asosan   Xiva   xonligining   siyosiy   va   harbiy
aloqalari   qayd   etiladi.   Biroq   Xiva   xonligining   tashqi   iqtisodiy   aloqalari,   tashqi
savdo   munosabatlari   haqidagi   ma’lumotlar   juda   oz   hisoblanadi.   Abulg’ozixon
yashagan   davrda   turli   nizolarning   ko’payganligi   balki   muallifni   ko’proq   siyosiy
jihatga   e’tibor   berishga   undagan   bo’lishi   ham   mumkin.   Shunday   bo’lsa-da   asarni
o’rganish Xiva xonligining tashqi aloqalari haqida yaxshi tushunchaga ega bo’lish
imkonini beradi. 
11 "Shajara-i   turk"   quyidagi   jihatlari   bilan   tarixshunoslik   va
madaniyatshunoslikda muhim o‘rin tutadi: Turkiy xalqlarning o‘z tarixini o‘z tilida
yozilgan   ilk   asarlardan   biri   bo‘lib,   tarixiy   o‘zlikni   anglashda   muhim   manba
hisoblanadi.   Mo‘g‘ul   va   turkiy   xalqlar   orasidagi   etnik  va   siyosiy   aloqalarni   tahlil
qilish   uchun   asosiy   manbalardan   biridir.   Asar   shuningdek,   turkiy   urug‘-
qabilalarning   geografik   joylashuvi,   ularning   o‘zaro   ijtimoiy   munosabatlari,   urf-
odatlari   va   an’analari   haqida   ham   qimmatli   ma’lumotlar   beradi.   Shaxsiy
nasabnoma   yozish   an’anasi   shakllanishida   va   xalqlar   xotirasini   saqlashda   bu
asarning o‘rni beqiyos.
Nashrlari va tarjimalari haqida gapiradigan bo’lsak, bular quyidagicha:
"Shajara-i   turk"   asari   ko‘p   marotaba   nashr   qilingan   va   turli   tillarga   tarjima
qilingan.   Asarning   eng   muhim   nashrlari   quyidagilardir:   XIX   asrda   rus   tiliga   N.I.
Ilminskiy,   V.V.   Grigoriev   kabi   olimlar   tomonidan   tarjima   qilingan   hisoblanadi.
O‘zbek   tilida   bir   necha   bor   kirill   va   lotin   grafikasi   asosida   nashr   qilingan.
Jumladan,  Abdurauf   Fitrat,  Habibulla Rasulovlar   tahririda nashr  qilinadi. Bundan
tashqari   ushbu   asarning   ingliz,   turk,   nemis   va   fransuz   tillarida   ham   tarjimalari
mavjud. 3
Xulosa   sifatida   shuni   takidlash   joizki,   "Shajarai   turk"   asari   –   nafaqat   Xiva
xonligi   tarixini,   balki   turkiy   dunyoning   qadimiy   tarixiy   ildizlarini   o‘rganishda
noyob   manbadir.   Bu   asar   orqali   biz   turkiy   xalqlarning   o‘z   tarixini   qanday
anglagani,   qanday   qadriyatlarni   qadrlagani   va   tarixiy   ong   qanday   shakllanganini
bilib   olamiz.   Shu   bois,   "Shajarai   turk"   asari   zamonaviy   tarixshunoslik,
manbashunoslik,   tilshunoslik   va   madaniyatshunoslik   uchun   doimo   dolzarb   ilmiy
asarlardan biri bo‘lib qolaveradi.
3
 Jabborov E. Abulg’ozi Bahodirxon-tilshunos.-Qarshi.:DU nashri,2008.B.77-81
12 1.2. Xiva xonligi manbashunosligida Muhammad Rizo Ogahiy
asarlarining o’rni
Muhammad   Rizo   Ogahiy   XIX   asrda   yashab   ijod   qilgan,   Xiva   xonligi
tarixiga   doir   yirik   va   qimmatli   asarlarni   yozib   qoldirgan   tarixchilardan   biri
sanaladi. Dastlab uning qisqacha hayoti haqida gapiradigan bo’lsak, u otasidan erta
yetim   qolgan   bo’lishiga   qaramasdan   Xiva   xonligi   madrasalarida   tahlis   oladi   va
arab, fors va turk tillarini mukammal o’zlashtiradi. 4
 Ogahiy ijodiy me’rosi jihatdan
Alisher   Navoiydan   keyin   o’zbek   adabiyotida   eng   sermahsul   ijodkorlardan   biri
hisoblanadi.   U   bizgacha   20   mingdan   ortiq   misrani   o’z   ichiga   olgan   she’riy
devonlar,   olti   tarixiy   asar   va   20   dan   ortiq   tarjima   asarlarni   qoldirgan   sanaladi.
Ogahiy   o’z   hayoti   davomida   Xiva   xonlari   Muhammad   Rahimxon   I   (1806-1825),
Olloqulixon   (1825-1843),   Rahimqulixon   (1843-1845),   Muhammad   Aminxon
(1845-1855),   Abdullaxon   (1855-1855),   Qutlug’murodxon   (1855-1855),   Sayid
Muhammadxon   (1855-1864),   Muhammad   Rahimxon   II   (1864-1874)   davrlarida
yashab   ijod   qilgan. 5
  Ogahiyning   o’zbek   tilida   yozilgan   “Ta’viz   ul-oshiqin”
(“Oshiqlar   tumori”)   devoni   mavjud   bo’lib,   unda   shoir   yashagan   muhitning
amaldorlaridan qattiq shikoyat qilib yozgan she’rlarini ko’proq uchratamiz. Ogahiy
she’rlari orasida hukmdorlarga aytilgan qasidalar ham bor. Bu devondan g’azallar,
mustazod, muxammas, musaddaslar o’rin olgan. Devonda 18 ming misra she’r va
83   muxammas   jam   qilingan   bo’lib,   uning   kirish   qismida   berilgan   ma’lumotlarga
ko’ra, Ogahiy quyidagi tarixiy kitoblarning muallifi bo’lgan:
“Riyoz   ud-davla”   (“Davlat   ishlari”,   1825-1842),   “Zubdat   ut-tavorix”   (“Tarixlar
qaymog’i”,   1846-1855),   “Jom’e   ul-voqeoti   Sultoniy”   (“Sultonlar   voqealari
to’plami”,   1856-1865),   “Gulshani   davlat”   (“Davlat   gulshani”,   1865-1872),
“Shohidi iqbol” (1872).
Ogahiy tarixga oid asarlar yaratib Munisning bu sohadagi  an’analarini ham
yanada   rivojlantirdi   va   yuksaklikka   ko’tardi.   Munis   va   Ogahiy   hamkorlikda
yozgan “Firdavs-ul iqbol” asari va o’zining Xorazm tarixiga oid beshta asari faqat
4
 Dolimov S. Ogohiyning hayoti va ijodi:Filol, fanlar nomzodi…diss. avtoref. – Toshkent, 1961. B.15-17.
5
 Ahmedov A. Muhammad Rizo Ogahiyning forsiy merosi // O’zbek tili va adabiyoti. – 1985. B.46-51.
13 o’zbek   xalqining   tarixini   o’rganish   jihatdan   ahamiyatli   bo’lib   qolmasdan,   balki
qardosh   tojik,   qozoq,   turkman,   qoraqalpoq,   rus,   eron,   afg’on   xalqlarining   tarixi,
madaniyati,   san’ati,   urf-odatlari,   psixologiyasi,   shu   xalqlarning   kelib   chiqishi,
tirikchiligining manbai, qabilalarning tarixini o’rganishda boy manba bo’lib xizmat
qiladi.   Shunisi   xarakterliki,   bu   asarlar   iste’dodli   shoir,   taraqqiyparvar   adiblar
Munis, Ogahiylar tomonidan yozilganligi sababli ularda xalqlarning tarixi, hayoti,
kundalik  mashg’uloti,  masjid,  madrasalarning  qurilishi,  turli  hil  hodisalar  bayoni,
xalq   qo’zg’olonlari,   urushlar   tarixi,   buyuk   kishilar,   olimlar,   shoir-yozuvchilar   va
shu   kabi   ma’lumotlar   proza,   poeziyada   realistik   asosda,   to’g’ri,   aniq   ifodalab
berilgan. 
Ogahiy   Olloqulixonga   bag’ishlab   “Riyoz   ud-davla”   (“Davlat   riyozatlari”,
1844) asarini yozgan. Bu asarda Ogahiy o’zi to’g’risida shunday yozadi. “Yoshlik
chog’larimda,   har   tarafdan   boshimga   balo   toshi   yog’di,   hamisha   ko’nglimda
tinchsizlik   va   ta’bimda   xon   hukmi   surar   edi.   Lekin   jahondan   etgan   har   xil
alamlarni   olimlar   va   shoirlarning   suhbatida   bo’lish   bilan   bir   oz   tarqatar   edim”. 6
Ushbu asarda Xiva xonligining XIX asr o’rtalariga qadar bo’lgan tarixi tasvirlangn
bo’lib,   asosan   quyidagilarni   o’z   ichiga   oladi:   Xiva   xonlarining   ketma-ketligi   va
ularning   hukmronlik   yillari;   harbiy   yurishlar   va   ichki   siyosiy   kurashlar,   Xiva
xonligining ijtimoiy-iqtisodiy hayoti va xalqning ahvoli 
Ogohiyning yana bir mashhur asari “Gulshani davlat” hisoblanadi. Yozilgan
yili   taxminan   1875-yil   atrofida   bo lib,   mazmuni   asosan   Xiva   xoni   Muhammadʻ
Rahimxon II (Feruz) hukmronligining dastlabki yillari tarixiga bag‘ishlangan. Asar
xonlikdagi   siyosiy,   harbiy   va   ijtimoiy   holatlarni   o zida   aks   ettiradi.   Ayniqsa,	
ʻ
xonlikda   ruslar   bilan   aloqalarning   kuchayishi,   ichki   siyosatdagi   islohotlar   haqida
muhim ma’lumotlar beradi.
"Gulshani   davlat"   (ba'zan   "Gulshani   davlat   va   javohiri   saodat"   deb   ham
yuritiladi)   Xiva   xonligining   XIX   asr   birinchi   yarmi   tarixiga   oid   muhim
ma’lumotlarni   o‘z   ichiga   oladi.   Ogahiy   bu   asarni   bevosita   voqealarning   guvohi
6
 O’rozboyev A. Ogahiyning “Riyoz ud-davla” asarida ijtimoiy-siyosiy leksika. – Toshkent., 2021. B 112
14 bo‘lgan holda yozgan. U xonlik saroyida ishlagan, shuning uchun uning yozganlari
ko‘plab birlamchi, ishonchli manba sifatida qaraladi.
Asarda   xonlikdagi   soliq   siyosati,   boshqaruv   tizimi,   harbiy   islohotlar   va
mahalliy   idoralar   faoliyati   batafsil   tasvirlangan.   Bu   tarixchilar   uchun   feodal
boshqaruv tizimini o‘rganishda muhim manba hisoblanadi.
“Gulshani   davlat”   asarida   Xiva   xonligining   Qo‘ng‘irot,   Buxoro   amirligi   va
boshqa qo‘shni hududlar bilan aloqalari, harbiy yurishlari, ayniqsa 1840-yillardagi
qozoq   dashtlariga   yurishlar   tafsilotlar   bilan   keltirilgan.   Bu   voqealar   asr
o‘rtalaridagi mintaqaviy siyosiy muvozanatni anglashda yordam beradi.
Ogahiy   tarixiy   voqealarni   badiiy   va   poetik   uslubda   yozgan.   Bu   hol
tarixshunoslar   uchun   nafaqat   voqealar   manbai,   balki   adabiy   til,   saroy   madaniyati
va o‘zbek adabiy tarixini o‘rganishda ham muhimdir.
Asarda   faqat   xonlar   emas,   balki   vazirlar,   sarkardalar,   olimlar,   shoirlar   va
boshqa tarixiy shaxslar haqida ham batafsil ma’lumotlar keltiriladi. Bu esa shaxslar
tarixini   o‘rganishda   muhim   manba   bo’lib   xizmat   qiladi.   Tarixchilar   “Gulshani
davlat”ni   Abulg‘ozi   Bahodirxonning   "Shajarayi   turk"   va   "Shajarayi   tarokima"
asarlari,   shuningdek   Ogahiyning   keyingi   asarlari   ("Riyozu-d-davla",   "Zubdat   ut-
tavorix")   bilan   bir   qatorda   Xiva   xonligi   tarixi   uchun   asosiy   yozma   manbalar
qatoriga qo‘shadilar.
“Gulshani   davlat”   —   bu   tarixiy   asar   bo‘lib,   Xiva   xonligining   siyosiy,
ijtimoiy, harbiy va madaniy hayotini o‘rganishda bebaho manbadir. Tarixchi nuqtai
nazaridan   uning   qiymati:   voqealarni   bevosita   guvoh   orqali   yozilgani,   saroy   ichki
hayoti   haqida   noyob   ma’lumotlar   bergani,   o‘zbek   tarixiy   adabiyotining   tarixiy-
badiiy shakli namunasi bo‘lgani bilan belgilanadi.
“Zubdat   ut-tavorix”   asari   1882-yilda   yozilgan.   Bu   asar   Xiva   xonligi
tarixining   keyingi   bosqichlarini,   ayniqsa   Sayid   Muhammadxon,   Muhammad
Rahimxon   II   davrini   yoritadi.   Ogahiy   bu   asarida   o‘z   vaqtida   bo‘lib   o‘tgan
voqealarni   muayyan   tahlil   bilan   yoritishga   harakat   qilgan.   Unda   tarixiy   izchil
davrlar, xonlar siyosati, ichki fitnalar va harbiy yurishlar keng tarzda bayon etiladi.
15 “Tavofut ul-axbor” asari ma lumot jihatdan nisbatan qisqaroq bo‘lib, xonlikʼ
tarixining   ayrim   jihatlarini,   ayniqsa   diplomatik   munosabatlarni   yoritadi.   Bundan
tashqari   ushbu   asar   tarixiy   tafsilotlar,   shuningdek,   saroydagi   muhit   va   siyosiy
islohotlar haqida muhim manba hisoblanadi.
Ogahiy o‘z asarlarida faqat faktlarni emas, balki ularni tahlil qilib, hodisalar
sababini ochishga intilgan
II-BOB.XORAZMGA TASHRIF BUYURGAN ELCHILAR,
SAYYOHLAR VA HARBIYLARNING “SAFARNOMA” VA
“ESDALIKLARI”
2.1. Muravyov va Danilevskiyning “esdaliklari” Xiva xonligi tarixini
yoritgan muhim manba sifatida
Nikolay   Muravyovning   Xiva   xonligiga   qilgan   safari   va   uning   esdaliklari
tarixiy manba sifatida katta ahamiyatga ega hisoblanadi. Tarixchi nuqtai nazardan
uning   yozganlari   faqatgina   shaxsiy   kuzatuvlar   emas,   balki   XIX   asrning   birinchi
yarmida Rossiya imperiyasining Markaziy Osiyo hududalariga qaratgan geosiyosiy
qiziqishi,   diplomatik   strategiyasi   va   harbiy   rejalariga   asosiy   e tibor   qaraladi.	
ʼ
Muravyov   o‘z   esdaliklarini   “Описание   путешествия   в   Хиву”   (Xiva   safarining
tavsifi)   nomi   bilan   yozgan   (1822-yil).   Ushbu   asar   Xiva   xonligiga   yuborilgan   ilk
rasmiy Rossiya elchilik missiyalaridan biri haqida batafsil ma’lumot beradi va asar
asosan uch asosiy yo‘nalishda o‘rganiladi:
1-Geosiyosiy   holat:   Xiva   Rossiya   uchun   strategik   jihatdan   muhim   hudud
hisoblanar   edi.   Chunki   Orolbo‘yi   mintaqasi,   savdo   yo‘llari   va   mustamlakachilik
siyosatining bir qismi edi. 
Jamiyat   va   madaniyat   tavsifi:   Muravyov   Xiva   xonligi   aholisi,   boshqaruv
tizimi,   urf-odatlari,   harbiy   kuchi   va   iqtisodiyoti   haqida   aniq   va   jonli   tasvirlar
keltiradi.
Diplomatik   munosabatlar:   U   elchi   sifatida   xon   bilan   olib   borgan
muzokaralar,   unga   bo‘lgan   munosabat   va   elchilikning   o‘ziga   xos   protokol   tizimi
haqida yozadi.
16 XIX asrda Rossiya imperiyasi Markaziy Osiyo xonliklariga bosim o‘tkazish
va   ularni   o‘z   ta’sir   doirasiga   olishga   intilayotgan   bo lib,   Xiva   xonligi   buʻ
yo‘nalishda birinchi qadam bo‘ladi.
Muravyovning missiyasi quyidagilardan iborat edi:
Birinchidan qurolsiz diplomatik tashrif bo‘lgan. Yana Muravyovning asosiy
maqsad Rossiya fuqarolarini ozod qilish va savdo yo‘llarini ochish edi. Ular asosan
asirga tushgan kazaklar va savdogarlarni tashkil qilar edi.
Ammo u ushbu safar  orqali Rossiya  uchun muhim  bo lgan harbiy-strategik	
ʻ
ma’lumotlar ham to‘plashga muvofiq bo ladi.	
ʻ
Ushbu   esdaliklarlik   ham   bir   qancha   muhim   va   qimmatli   jihatlari   mavjud
bo lib,   ular   quyidagilardan   iborat:   1.Birlamchi   manba   sifatida   ishonchliligi.	
ʻ
Muravyov voqealarni bevosita ishtirokchi sifatida yozgan hisoblanadi.
2.Xiva   xonligining   ichki   hayotining   tasvirlanishi.   Yani   bu   davrda   boshqa
manbalar xonlikning ichki hayotiga oid ma lumotlar kam bo‘lgan.	
ʼ
3.Asarda   imperiyaning   Markaziy   Osiyoga   bo‘lgan   siyosiy   qarashlari   aks
etadi. 
Bundan tashqari muallif bir qancha qiziqarli ma lumotlar haqida ham yozib	
ʼ
qoldirgan. Jumladan, Xivaliklarning begona odamlarga ehtiyotkorona munosabati,
xonlikdagi yarim mustaqil qishloqlar, ya’ni xon hukmronligi cheklangan hududlar
mavjud bo lganligi kabilar.	
ʻ
Danilevskiy   (to liq   ismi:   Nikolay   Yakovlevich   Danilevskiy)   XIX   asrda	
ʻ
yashagan rus olimi, faylasufi va tabiatchi  bo lib, u O rta Osiyoga qilgan sayohati	
ʻ ʻ
davomida ilmiy va siyosiy ahamiyatga ega bo‘lgan asarlar yozgan. 
Danilevskiy   1860-yillarda   Rossiyaning   siyosiy   va   ilmiy   doiralarida   faol
bo‘lgan. U biolog, geograf, va tarixiy-falsafiy yo‘nalishdagi olim sifatida tanilgan.
Uning   O rta   Osiyoga   tashrifi   Rossiyaning   bu   hududdagi   geosiyosiy   manfaatlari	
ʻ
ortib   borayotgan   bir   davrga   to‘g‘ri   keladi. 7
  Bu   safar   ilmiy   tadqiqot   bilan   bir
qatorda, siyosiy maqsadlarni ham o‘z ichiga olgan.
7
 Данилевский Г.И. Записки о поездке в Хиву в 1858 году. – Санк-Петербург: Типография Министерства 
внутренних дел, 1860.
17 Danilevskiy  O rta  Osiyo  hududiga qilgan  safari  davomida  tabiiy-geografik,ʻ
ijtimoiy-iqtisodiy   va   etnografik   kuzatuvlar   olib   bordi.   U   hududning   geologik
tuzilishi, suv resurslari, o‘simlik va hayvonot dunyosi haqida ma lumotlar to‘pladi.	
ʼ
Bu kuzatuvlar XIX asr ilmiy ekspeditsiyalarining muhim qismi edi.
Bu   asar   Danilevskiyning   O rta   Osiyoga   qilgan   ilmiy   va   siyosiy   safarlari	
ʻ
davomida   o‘z   ko‘zlari   bilan   ko‘rgan   manzaralarni,   tahlillarni   va   kuzatuvlarni   o‘z
ichiga oladi. Unda ayniqsa Xiva xonligining:shaharsozligi,qishloq xo‘jaligi,sanoat
savdo-sotiq   aloqalari   va   aholi   turmush   tarzi   batafsil   tahlil   qilinadi.   Danilevskiy
ushbu asarni XIX asrning ikkinchi yarmi, ya ni Rossiya O rta Osiyoga faol harbiy	
ʼ ʻ
va   siyosiy   ekspansiya   boshlagan   davrda   yozgan.   Asar   Rossiyaning   ushbu
hududdagi  manfaatlarini  oqlash,  xalqlarni   "sivilizatsiyalash"   siyosatini  asoslashga
xizmat qilgan.
Danilevskiy   Xiva   shahrini   va   boshqa   yirik   markazlarni   (Urganch,   Ko‘hna
Urganch,   Hozarasp   va   boshqalar)   geografik,   demografik   va   ijtimoiy   nuqtai
nazardan   tasvirlaydi.   Shahar   infratuzilmasi,   mudofaa   inshootlari,   bozorlari   va
masjidlarini   bayon   qilgan   hisoblanadi.   Xiva   xonligining   Ichki   va   tashqi   savdosi
haqida muhim ma lumotlar beradi:	
ʼ
Asarda   Xivada   ishlab   chiqarilgan   mahsulotlar   –   zargarlik,   qurolsozlik,
kulolchilik, gilamdo‘zlik kabi hunar turlari haqida yozilgan. Bu ma lumotlar milliy	
ʼ
hunarmandchilik tarixini o‘rganishda muhim ahamiyatga ega.
U   Xiva   xonligida   yashagan   turkmanlar,   qoraqalpoqlar,   qozoqlar,   o zbeklar	
ʻ
va   boshqa   etnik   guruhlar   haqida   etnografik   ma lumotlar   keltiradi.   Shuningdek,	
ʼ
sotsial tabaqalanish, yer egaligi, soliqlar tizimi haqida ham batafsil yozadi.
Danilevskiy o‘z ko‘zlari bilan ko‘rgan voqealarni tasvirlagan bo’lib, bu uni
birlamchi manba sifatida qadrlashga sabab bo‘ladi.
Asarda   O rta   Osiyo   xalqlariga   nisbatan   past   nazar,   "sivilizatsiyadan   yiroq"	
ʻ
deya   talqin   etishlar   mavjud.   Bu   Rossiyaning   kolonial   maqsadlarini   oqlashga
xizmat qilgan.
Xiva   xonligi   haqida   keyingi   tarixiy   va   iqtisodiy   tadqiqotlar   uchun   noyob
statistik va madaniy ma lumotlar beradi.	
ʼ
18 Garchi   Danilevskiy   ilmiy   maqsad   bilan   yo‘lga   chiqqan   bo‘lsa-da,   uning
yozuvlarida   Rossiya   imperiyasi   mafkurasiga   sodiqlik   seziladi.   Bu   esa   ba ziʼ
tafsilotlarni biryoqlama yoritilishiga olib kelgan hisoblanadi.
Xulosa qilib aytadigan bo’sak, Danilevskiyning "Xiva va xonlikning boshqa
shaharlari   hamda   qishloqlari,   savdo-sotig’I   va   sanoati"   asari   XIX   asrdagi   O rta
ʻ
Osiyo   tarixini   o‘rganishda   muhim   va   qimmatli   manbalardan   biri   sanaladi.   Unda
mavjud   bo‘lgan   iqtisodiy,   ijtimoiy   va   madaniy   tafsilotlar   orqali   tarixchilar   Xiva
xonligining o‘sha davrdagi holatini chuqur tahlil qilish imkoniga ega bo‘ladi. Shu
bilan   birga,   bu   asarni   tanqidiy   nuqtai   nazardan   tahlil   qilish,   Rossiya   imperiyasi
manfaatlarining   qanday   aks   ettirilganini   aniqlash   ham   tarixiy   tadqiqotlar   uchun
muhim hisoblanadi.
19 2.2. Rus tarixchilari tomonidan Xorazm o’lkasi aholisi, tabiati va urf-
odatlarining manbalarda yoritilishi
Xorazm o‘lkasi o‘sha davrda Markaziy Osiyoning eng muhim hududlaridan
biri   bo‘lib,   Rossiya   tarixchilari   tomonidan   yoritilgan   asarlar,   xususan   XVIII-XIX
asrlarda,   hududning   geosiyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   ahamiyatini   ko‘plab
manbalarda   aks   ettirgan.   Rossiya   imperiyasi   Markaziy   Osiyo   bilan   aloqalarini
kuchaytirgan   va   Xorazm   o‘lkasiga   qaratilgan   tashriflar   hamda   tadqiqotlar   bilan
bog‘liq ko‘plab yirik tarixiy manbalar yaratilgan.
Rossiya   tarixchilari   tomonidan   Xorazmning   geografik   holati   ko‘plab
asarlarda   yoritilgan.   Bu   hududning   ahamiyati,   avvalo,   Amudaryo   va   Orol
dengizining   atrofida   joylashganligi,   savdo   yo‘llarining   markazlashganligi   bilan
bog‘liq bo‘lgan.
Bartold   va   Yakubovskiy   kabi   tarixchilar   Xorazmning   quruqlik   va   suv
resurslaridan   qanday   foydalanganini   batafsil   tasvirlaganlar.   Ular   Xorazmning   suv
ta’minoti,   dehqonchilik   va   savdo   yo‘llari   haqida   chuqur   ma’lumotlar   keltirgan.
Ular bu hududni "O‘rta Osiyo daryolarining etakchi markazi" sifatida ko‘rgan.
Nikolay   Muravyov   va   Ivan   Garkaviy   kabi   sayyohlar   Xorazmni   iqlimi   va
tabiat sharoitlari haqida shunday yozishgan: "Xorazmning ochiq dashtlari va kichik
o‘rmonlar   hududning   asosiy   tabiiy   xususiyatlarini   tashkil   etadi,   ammo   intensiv
dehqonchilik   va   suv   ta’minoti   tizimlari   bu   erdagi   insonlarning   hayotini   davom
ettiradi." 8
Xorazm   xalqi   haqida   rus   tarixchilaridan   keltirilgan   ma’lumotlar,   asosan,
etnik tarkib, diniy qarashlar, va ijtimoiy tuzilmaga qaratilgan hisoblanadi. Xorazm
o‘lkasidagi  ijtimoiy hayot  va xalqning urf-odatlari, XIX asrda Rossiya  imperiyasi
vakillari   tomonidan   alohida   ta’riflangan.   Jumladan,   V.Bartold   Xiva   xonligi
aholisini arab, turk, va mo‘g‘ul aralashmasidan tashkil topgan deb ko‘rsatgan va bu
hududda   yuzaga   kelgan   xalqlarning   turli   madaniy   an’analari   va   tillari   haqida
so‘zlagan. 
8
 Muravyov N. Xiva safarining tavsifi. - Sank-Peterburg., 1822. C.93-97.
20 Xorazm   xalqi   ko‘pincha   musulmon,   lekin   mavjudligi   va   faoliyati   ko‘p
sufiylar   va   shamanistlarning   diniy   ta’riflari   va   ta’siri   ostida   bo‘lgan.   Xorazmda
diniy   masalalar   faqat   diniy   rahbarlar   tomonidan   boshqarilgan,   bu   esa   Xiva
xonligining markazlashgan hokimiyat tuzumi bilan bog‘liq bo lgan.ʻ
Xorazm   o‘lkasining   urf-odatlari   va   madaniyati   haqida   ham   bir   qancha
asarlarda   muhim   ma lumotlar   keltirib   o tilgan.   Xorazmning   madaniy   hayotini	
ʼ ʻ
yoritish, ayniqsa, rus tarixchilari tomonidan keng o‘rganilgan. Bu hududdagi urfu-
odatlar,   xalqning   kiyinish   tarzlari,   mehmondo‘stlik   kabi   jihatlar   haqida   ko‘plab
asar va esdaliklar mavjud.
Nikolay Muravyov Xorazmga qilgan safarida, aholi bilan uchrashgan va ular
o‘zlarining oddiy, ammo mexnatga qudratli bo‘lgan hayotlarini  tasvirlagan. "Ular
chiroyli   va   jismonan   baquvvat,   har   kuni   og‘ir   mehnat   bilan   shug‘ullanadi,"   deb
yozgan.   Muravyov   ko‘pgina   ijtimoiy   guruhlar,   harbiylar,   hunarmandlar   va
dehqonlar haqida ham yozgan hisoblanadi.
Xorazm  aholisi  o‘z an’analari  va mehmonga bo‘lgan  e’tibor  bilan mashhur
bo‘lgan.   O‘sha   davrdagi   rus   diplomatlari   va   sayyohlar   Xorazmning
mehmondo‘stligini   yuqori   baholaganlar.   Rus   tarixchisi   P.   M.   Makarov   bu   haqda
shunday yozgan: "Xorazmda mehmonni kutib olishning o‘ziga xos an’analari bor:
ularni ko‘plab qavatlardan iborat ulug‘vor joylarda kutib olishadi".
Xorazmning   iqtisodiy   yirik   tarmog‘i,   ayniqsa,   dehqonchilik,   savdo   va
hunarmandchilikga asoslangan edi. Rossiya tarixchilari Xorazmni O‘rta Osiyoning
savdo markazi sifatida ta’riflaydilar. Jumladan, Yakubovskiy Xorazmni ijtimoiy va
iqtisodiy   tahlil   qilishda,   shaharlarda   bo‘layotgan   savdo   jarayonlari,   ko‘plab
savdogarlar   va   dehqonlarning   bir-biriga   bog‘langan   hayotini   batafsil   yoritgan.
Xorazmning   savdo   yo‘llaridagi   ahamiyatini   ta’kidlash   bilan   birga,   Rossiya
imperiyasi   uchun   bu   hududda   savdo   munosabatlarini   yo‘lga   qo‘yish   zarurligini
ham yozgan.
Xorazmda   ekologik   resurslar   haqida   ham   tarixchilar   tomonidan   ko‘plab
tadqiqotlar   olib   borilgan.   Ushbu   hududning   suv   resurslari   (Amudaryo   va   boshqa
daryolar)   haqida   rus   tarixchilari   e’tiborini   qaratgan.   Aynan   Bartold   Xorazmning
21 Amudaryo   va   Orol   dengizi   bilan   bog‘liq   tabiiy   sharoitlarini   ta’kidladi.   U
Xorazmning agrotexnik tizimlarini va irrigatsiya tarmoqlarini birinchi bo‘lib ilmiy
nuqtai nazardan tahlil qilgan. Xorazmning qishloq xo‘jaligini  rivojlantirish uchun
xonlik hukumatining qat’iy siyosatini ta’kidlaydi.
Rus tadqiqotchilari Xorazm aholisi haqida yozar ekan, ularning etnik tarkibi,
ijtimoiy   tabaqalari,   mehnat   faoliyati   va   diniy   e’tiqodlariga   alohida   e’tibor
qaratganlar.   Ayniqsa:   Lerx,   Maev,   Grigoriev   singari   tarixchilar   Xorazm   aholisi
ko‘p asrlik tarixga ega bo‘lgan turkiy va forsiy qabilalarning aralashmasidan tarkib
topganini qayd etganlar. 9
Maev   (Rossiya   geografik   jamiyati   a’zosi)   1870-yillardagi   safarida   shunday
yozadi:
“Xorazm   aholisi   turkman,   qozoq,   qoraqalpoq,   o‘zbek,   tojik   va   arab
urug‘laridan iborat. Ularning har biri o‘z urf-odatlari, til va kiyinish madaniyatini
saqlagan...”
Aholining   ko‘pchiligi   dehqonchilik,   bog‘dorchilik,   hunarmandchilik   bilan
shug‘ullangan.   Shuningdek,   turkmanlar   Xorazmning   janubiy   chekkalarida
ko‘chmanchi hayot tarzini saqlab qolgan.
Xorazm   tabiiy-geografik   jihatdan   Amudaryo   bo‘yidagi   voha   bo‘lib,   cho‘l
hududlar bilan o‘ralgan. Rus tadqiqotchilari buni aniq tasvirlab berganlar:
Maksheyev   o‘z   asarlarida   Xorazmning   Amudaryo   deltasida   joylashgani
sababli   suv   resurslariga   boyligini,   ammo   qattiq   iqlim   sharoitlari   tufayli   qattiq
mehnat   bilan   hayot   kechirish   zarurligini   ta’kidlagan:   “Xorazm   yerlari   unumdor,
lekin   shafqatsiz   iqlimi   va   yozgi   issiqligi,   sovuq   qishlari   odamlardan   chidam   va
quvvat talab qiladi.”
Venyukov   esa   Amudaryoning   har   yili   o‘z   yo‘nalishini   o‘zgartirishi   va
natijada   dehqonchilik   hududlarining   ham   o‘zgarishini   qayd   etgan.   U   Xorazmda
kanal   tizimlarining   murakkabligi   va   bu   tizim   xalqning   mehnat   faoliyati   bilan
bog‘liqligini alohida ta’kidlaydi.
9
 Толстов С.П. Древний Хорезм. – Москва.:Издательство Академии Наук СССР, 1948.  C. 38-39.
22 Xorazm   urf-odatlari   rus   tarixchilarining   alohida   e’tibor   markazida   bo‘lgan.
Xususan:   Zarubin   va   Makarov   singari   etnograflar   Xorazmda   saqlanib   qolgan
islomgacha   bo‘lgan   an’analar,   marosimlar,   ayollar   mavqei   va   mehmonga
munosabat haqida yozganlar. Xususan, Zarubin shunday yozgan:
“Xorazmliklar   nikoh   marosimlariga   alohida   e’tibor   beradilar.   Kelin   uchun
o‘tkaziladigan to‘y, to‘rt kun davom etadi. Ayollar jamiyatda yopiqlikda bo‘lsa-da,
oilada ulkan rol o‘ynaydi.”
Rus harbiy elchilari, jumladan Muravyov, Ignatyev, Skobelevlar  Xorazmda
jamoaviy hayotning tartib-intizomi, mahalla instituti, va bazar  odoblarini  ko‘tarib
chiqqan.   Ular   xalqning   insoniyligi,   jismoniy   baquvvatligi   va   diniy   sadoqatini
yuqori baholaganlar.
Xalq   og‘zaki   ijodi   ham   rus   etnograflari   tomonidan   yozib   olingan,   xususan,
folklor,   ertak,   maqollar,   va   epik   qo‘shiqlar.   Bu   orqali   ular   Xorazm   xalqlarining
tarixiy xotirasi va axloqiy qadriyatlarini tahlil qilganlar.
Mahalliy   ulamolar   va   xon   saroyi   jamiyatda   katta   nufuzga   ega   bo‘lgan.
Shuningdek,   diniy   ta’sir   jamiyatning   mehnat,   ta’lim   va   ijtimoiy   axloqiy   hayotiga
singib ketgan. 10
Xulosa   sifatida   aytshii   mumkimki,   Rus   tarixchilari   Xorazmni   nafaqat
strategik   va   siyosiy   nuqtai   nazardan,   balki   etnografik,   madaniy   va   ijtimoiy
antropologik   jihatdan   ham   chuqur   o‘rgangan.   Bu   manbalar   Xorazm   aholisining
o‘ziga   xos   hayot   tarzi,   ijtimoiy   qadriyatlari,   diniy   marosimlari   va   tabiiy   sharoit
bilan   uyg‘un   yashash   madaniyatini   yoritishga   xizmat   qiladi. 11
  Ushbu   yozuvlar
hozirgi   kunda   ham   xalqshunoslik,   tarixshunoslik   va   madaniyatshunoslik
tadqiqotlari uchun muhim asos bo‘lib xizmat qilmoqda. Rus tarixchilari tomonidan
Xorazm   o‘lkasining   tabiati,   aholisi,   urf-odatlari   va   iqtisodiy   hayoti   haqidagi
yoritilishlar   o‘sha   davrdagi   geosiyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   aloqalar   haqida
muhim ma’lumotlar beradi. Ular Xorazmni O‘rta Osiyoning markaziy qismlaridan
10
 Рапопорт Ю.А. Из истории религии Древнего Хорезма(Оссуарии). – Москва.: Наука,1983.  C. 114-119.
11
 Снесарев Г.П. Хорезмские легенды как источник по истории релегиозных культов Средней Азии. – 
Москва.: Наука, 1983.  C. 88-93.
23 biri sifatida tasvirlaydilar va ushbu hududning Rossiya imperiyasi bilan aloqalarini
shakllantirishda katta ahamiyat kasb etishini ta’kidlaydilar.
24 XULOSA
Xiva   xonligiga   doir   manbalar   tasnifi   mavzusiga   umumiy   xulosa   beradigan
bo lsak,   Xiva   xonligi   tarixi   boy   va   murakkab,   shuning   uchun   uning   tarixiniʻ
o‘rganishda   manbalarning   turlari   va   tasnifi   juda   muhim   ahamiyatga   ega.   Xiva
xonligiga oid manbalar turli xil bo‘lib, yuzaga kelgan siyosiy, ijtimoiy, iqtisodiy va
madaniy jarayonlarni yoritishda keng qamrovli imkoniyatlarni taqdim etadi. 
Xiva   xonligining   o‘zining   tarixiy   manbalari,   masalan,   xonning   saroyidagi
yozuvchilar   tomonidan   yozilgan   asarlar,   o‘ziga   xos   tarixiy   voqealarni,   o‘tgan
davrda   yuzaga   kelgan   siyosiy   voqealarni   va   xonlikdagi   ijtimoiy   holatlarni   aks
ettiradi.   Bu   manbalar   ko‘pincha   xonning   siyosiy   faoliyatini,   qarorlarini   va   Xiva
xonligidagi ichki siyosatni yoritib beradi.
Manbalarni   tahlil   qilishda,   albatta,   har   bir   manbaning   o‘ziga   xos
xususiyatlarini,   ehtimoliy   qiyinchiliklarni   va   ta’sirchanligini   inobatga   olish   zarur.
Xiva   xonligi   tarixi   bo‘yicha   o‘rganish   uchun   manbalar   har   xil   bo‘lishi,   ular
orasidagi   farqlarni   to‘g‘ri   tahlil   qilish   esa   tarixchilar   uchun   muhim   bir   vazifa
hisoblanadi.   Shuningdek,   bu   manbalar   orqali   Xiva   xonligining   xalqaro   aloqalari,
ijtimoiy   tizimi   va   madaniy   rivojlanishi   haqidagi   to‘liqroq   va   aniqroq   tasavvurga
ega bo‘lish mumkin bo ladi. Xiva xonligi O‘rta Osiyo tarixida muhim o‘rin tutgan	
ʻ
siyosiy   tuzilmalardan   biri   bo‘lib,   uning   siyosiy,   iqtisodiy,   ijtimoiy   va   madaniy
hayotini   o‘rganishda   boy   tarixiy   manbalar   majmuasiga   tayanish   zarur.   Ushbu
manbalarni   tasniflash,   ularni   turkumlash   va   ilmiy   tahlil   qilish   orqali   Xiva
xonligining   tarixiy   rivojlanish   bosqichlari,   xalqaro   aloqalari,   ijtimoiy   tuzilishi   va
madaniy qadriyatlari haqida keng qamrovli ilmiy xulosalar chiqarish mumkin.
Avvalo,   Xiva   xonligiga   oid   manbalarni   kelib   chiqishi,   mazmuni   va
xronologik   qamrovi   bo‘yicha   bir   necha   asosiy   guruhlarga   ajratish   mumkin:
mahalliy   yozma   manbalar,   chet   el   elchilari   va   sayyohlarining   safarnomalari,   rus
harbiy va diplomatik vakillarining esdaliklari, etnografik va arxeologik tadqiqotlar,
hamda og‘zaki manbalar (folklor, dostonlar). Har bir manba turi o‘ziga xos tarixiy
faktlar, kuzatishlar va madaniy tafsilotlarni o‘zida mujassam etadi.
25 Mahalliy   yozma   manbalar   qatoriga   Xiva   tarixchilari   tomonidan   yozilgan
“Shajarayi   xorazmshohiy”,   “Firdavs   ul-iqbol”   kabi   asarlar   kiradi.   Bu   manbalar
xonlik ichidagi siyosiy voqealar, hukmdorlar faoliyati, saroy hayoti va genealogik
axborotlarni   o‘zida   aks   ettiradi.   Ularning   muhim   xususiyati   shundaki,   ular
voqealarning   ichidan   yozilgan   va   mahalliy   mualliflar   dunyoqarashi   bilan
bezatilgan.   Biroq   bu   manbalarda   ba'zan   tarafkashlik,   mubolag‘a   yoki   tarixiy
faktlarning   estetik   bezaklar   bilan   aralashib   ketgani   kuzatiladi,   bu   esa   ularni
tanqidiy   yondashuv   asosida   tahlil   qilishni   talab   qiladi.   Chet   ellik   elchilar   va
sayyohlar,   xususan,   Benedikt   Beneveni,   Arminiy   Vamberi   va   Nikolay   Muravyov
kabi   shaxslar   tomonidan   yozilgan   safarnomalar   esa   xonlikning   tashqi   ko‘rinishi,
aholining   yashash   tarzini,   urf-odatlarini   va   siyosiy   muhitini   boshqa   madaniyatlar
vakili nigohi bilan yoritadi. Ular Xivaga tashrifi davomida bevosita guvoh bo‘lgan
holatlarni   tasvirlab,   tarixiy   voqealarni   tashqi   kuzatuvchi   sifatida   baholaganlar.
Ayniqsa,   Vamberining   “Markaziy   Osiyoga   sayohat”   asarida   Xiva   xonligidagi
siyosiy   muhit,   ayollarning   jamiyatdagi   o‘rni,   xon   saroyidagi   protokollar   haqida
berilgan tasvirlar ilmiy jihatdan qimmatlidir.
Rus harbiy va diplomatlarining esdaliklari  bu manbalar ichida alohida o‘rin
egallaydi.   Nikolay   Muravyov,   Maksheyev,   Venyukov   kabi   shaxslar   Rossiyaning
Xiva bilan aloqalari davomida yuzaga kelgan siyosiy muammolar, harbiy yurishlar
va mahalliy boshqaruv tizimlari haqida batafsil yozib qoldirganlar. Bu manbalarda
Xiva aholisi haqida realistik, ba’zan tanqidiy ruhdagi kuzatuvlar mavjud. Masalan,
Muravyov   o‘z   esdaliklarida   xon   bilan   uchrashuvi,   xalqning   turmushi,   ijtimoiy
tabaqalanishi   va   diniy   hayoti   haqida   bevosita   tafsilotlar   beradi.   Ushbu   manbalar,
ayniqsa,   Xiva   xonligining   Rossiya   bilan   bo‘lgan   diplomatik   aloqalarini
o‘rganishda muhim ahamiyat kasb etadi.
Shu   bois   biror   tarixiy   voqeani   o‘rganishda   faqat   bitta   manbaga   tayanish
emas,   balki   har   xil   manbalarni   taqqoslab,   kompleks   yondashuv   asosida   xulosa
chiqarish zarur.
Shuningdek, Xiva xonligiga oid manbalar orqali o‘sha davr xalqaro siyosati,
Markaziy   Osiyoning   geopolitik   holati   va   islom   madaniyati   bilan   uyg‘un   hayot
26 tarzini chuqur o‘rganish mumkin. Xiva xonligi Rossiya imperiyasi uchun strategik
ahamiyatga   ega   bo‘lgani   sababli,   manbalarda   harbiy,   iqtisodiy   va   diplomatik
holatlar   ko‘proq   yoritilgan.   Bu   holat   ham   manbalarni   kontekstual   tahlil   qilish
zaruratini   kuchaytiradi.   Xiva   xonligi   tarixiga   oid   manbalarni   tasniflash   va
o‘rganish, faqat tarixiy faktlarni bilish emas, balki ushbu davrni kompleks ravishda
tushunish   ya’ni   siyosat,   madaniyat,   ijtimoiy   muhit,   xalq   dunyoqarashi   va   tashqi
aloqalarni bir butun holda baholash imkonini beradi. Har bir manbaning o‘ziga xos
qiymati   bor,   lekin   ularni   chuqur   tahlil   qilmasdan,   tarixiy   haqiqatga   to‘liq
yaqinlashish   qiyin.   Shuning   uchun,   bu   sohadagi   tadqiqotlar   davom   etishi,   yangi
arxiv   hujjatlari,   mahalliy   va   xorijiy   manbalar   asosida   mukammallashuvi   Xiva
tarixshunosligi uchun dolzarb masala bo‘lib qolaveradi.
27 Foydalanilgn adabiyotlar ro’yxati
1.Abulg'oziy Bahidirxon. Shajarai turk.-Toshkent.,1992.B.47-50
2.Xudoynazarov H. “Shajarai turk” va uning o’rganilishi.-Toshkent.,1993.B.23-24.
3.  
 Jabborov E. Abulg’ozi Bahodirxon-tilshunos.-Qarshi.:DU nashri,2008.B.77-81
4.  
 Dolimov S. Ogohiyning hayoti va ijodi:Filol, fanlar nomzodi…diss. avtoref. – 
Toshkent, 1961. B.15-17.
5.Ahmedov A. Muhammad Rizo Ogahiyning forsiy merosi // O’zbek tili va 
adabiyoti. – 1985. B.46-51.
6.O’rozboyev A. Ogahiy ning “Riyoz ud-davla” asarida ijtimoiy-siyosiy leksika. – 
Toshkent., 2021. B  112
7.Данилевский Г.И. Записки о поездке в Хиву в 1858 году. – Санк-Петербург:
Типография Министерства внутренних дел, 1860.
8.Muravyov N. Xiva safarining tavsifi. - Sank-Peterburg., 1822. C .93-97.
9.Толстов С.П. Древний Хорезм. – Москва.:Издательство Академии Наук 
СССР, 1948.  C . 38-39.
10.Рапопорт Ю.А. Из истории религии Древнего Хорезма(Оссуарии). – 
Москва.: Наука,1983.  C . 114-119.
11.Снесарев Г.П. Хорезмские легенды как источник по истории релегиозных 
культов Средней Азии. – Москва.: Наука, 1983.  C . 88-93.
28

MUNDARIJA

Kirish

I-BOB. XIVA XONLIGI TARIXINING MAHALLIY MANBALARDA YORITILISHI

1.1.Xiva xonlari shajarasiga bag’ishlangan mahalliy manbalar

1.2.Xiva xonligi manbashunosligida Muhammad Rizo Ogohiy asarlarining o’rni

II-BOB. XORAZMGA TASHRIF BUYURGAN ELCHILAR, SAYYOHLAR VA HARBIYLARNING “SAFARNOMA” VA “ESDALIKLARI”

2.1.Muravyov va Beneveni esdaliklari Xiva xonligi tarixini yoritgan mabna sifatida

2.2.Rus tarixchilari tomonidan Xorazm o’lkasi aholisi, tabiati va urf-odatlarining manbalarda yoritilishi

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar ro’yxati