Xiva xonligida ijtimoiy-iqtisodiy hayot

XIVA XONLIGIDA IJTIMOIY-IQTISODIY HAYOT
MUNDARIJA:
KIRISH ……………………………………………………………………… 3
I   BOB.   XIVA   XONLIGINING   SHAYBONIYLAR   SULOLASI
DAVRIDA IJTIMOIY-IQTISODIY HAYOTI…………………………… 7
1.1. Mavzuning manbashunosligi va tarixshunosligi………………………… 7
1.2. Shayboniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot…………………………... 15
1-bob bo’yicha xulosa……………………………………………………….. 20
II   BOB.   XONLIKNING   QO‘NG‘IROTLAR   SULOLASI   DAVRIDA
IJTIMOIY-IQTISODIY HAYOT…………………………………………. 21
2.1. Sulola davrida ijtimoiy hayot……………………………………………. 21
2.2. Qo‘ng‘irotlar sulolasining iqtisodiy siyosati va uning natijasi………….. 27
2-bob bo’yicha xulosa………………………………………………………. 33
Xulosa  ………………………………………………………………………... 34
Foydalanilgan adabiyotlar ………………………………………………….. 37
2 Kirish 
Kurs   ishi   mavzusining   asoslanishi   va   uning   dolzarbligi.   Ko‘hna   Xorazm
azaldan   ilmu   irfon   beshigi,   fan   va   madaniyat,   ma’naviyat   va   ma’rifat   markazi
bo‘lgan.   Mustaqillik   yillarida   xalqimizning   asl   tarixini   yoritish   borasidagi
tadqiqotlar,   shonli   va   buyuk   tariximiz   haqida   ko‘plab   ma’lumotlar   bera   boshladi.
Bugungi   kun   davr   talabi   tarix   fani   oldiga   ham   ulkan   va   yangi   vazifalarni
qo‘ymoqda.   O‘rta   Osiyo   xalqlari   tarixini   chuqur   o‘rganishda   Xiva   xonligi
qadimiyatini  tadqiq etish ham katta ahamiyatga ega.
Yurtboshimiz ta’kidlaganlaridek, har qanday yurt o‘zining buyuk farzandlari,
shu zaminda yashab o‘tgan aziz-avliyolari bilan tabarruk va muqaddasdir. Xorazm
zaminida   bunday   insonlar   ko‘p   o‘tganki,   bunday   zotlarning   tabarruk   nomlarini,
bebaho   merosi   va   ma’naviyat   xazinasiga   qo‘shgan   hissasini   har   tomonlama
o‘rganish,   shuningdek,   ularni   keng   ommaga   tanishtirish,   ularning   ma’naviy
qudratimiz ramzi va donishmandlik timsoli ekanligini ta’kidlash muhimdir 1
.  
Istiqlol yillarida ajdodlarimiz tomonidan yaratilgan noyob moddiy madaniyat
namunalariga bo‘lgan munosabat ham tubdan o‘zgardi. Qadimiy shaharlarimizning
yubiley   anjumanlari,   ulug‘   ajdodlarimizning   tavallud     to‘ylari   dunyo   ilmiy
jamoatchiligi   ishtirokida   katta   tantana   bilan   nishonlandi.   Ularning   haqiqiy   tarixi
jahon ahliga yangi ilmiy manbalar asosida tanitildi.
Shunday noyob madaniyat namunalarini Xiva shahri ham o‘z bag‘rida saqlab
kelmoqda     Xiva   —   muzey-shahar,   lekin   Rim   shahri   kabi   aholi   yashaydigan
shahardir. Arxeologik tadqiqoitlarning ko‘rsatishicha, shahar kamida 2500 yoshga
kirgan.   Bularning   hammasi   YUNESKO   tashkilotiga   Xivani   qo‘riqxona
ahamiyatidagi   shahar   deb   e’lon   qilishga,   shaharning   ichki   qismi   bo‘lgan   Ichan-
qal’ani esa jahon ahamiyatidagi tarixiy yodgorlik deb e’tirof etishga asos bergan.  
Tadqiqot obyekti     Xiva xonligida XVIII–XIX asrlarda shakllangan ijtimoiy-
iqtisodiy   tizim ,   ya’ni   jamiyatning   tabaqaviy   tuzilmasi,   xo‘jalik   yuritish   shakllari,
dehqonchilik,   hunarmandchilik,   ichki   va   tashqi   savdo-sotiq   hamda   soliq
siyosatining tarixiy rivojlanishidir.  
1
  O‘zbekiston: milliy istiqlol, iqtisod, siyosat, mafkura. T. 1. – T.: O‘zbekiston, 1996. – 165-b. 
3 Tadqiqot   predmeti:       Xiva   xonligi   davridagi   ijtimoiy   qatlamlar,   iqtisodiy
faoliyat turlari, savdo-sotiq munosabatlari hamda shu davrda shakllangan iqtisodiy
tizimning tarkibiy tuzilmasi va ularning jamiyat hayotiga ta’siri.
Tadqiqotning   maqsadi:     Xiva   xonligidagi   ijtimoiy-iqtisodiy   tizimni
o‘rganish orqali ushbu davrdagi aholi hayoti, iqtisodiy faoliyatning shakllanishi va
rivojlanishining tarixiy jihatlarini tahlil qilish. Tadqiqotning asosiy maqsadi, Xiva
xonligining   iqtisodiy   va   ijtimoiy   strukturasini,   uning   turli   tabaqalari   o‘rtasidagi
munosabatlarni,   shuningdek,   davlatning   iqtisodiy   siyosatini   va   tashqi   savdo
aloqalarini o‘rganishdan iborat.
Tadqiqotning vazifasi:   
1. Mavzuning manbashunosligi va tarixshunosligi
2. Shayboniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot
3. Sulola davrida ijtimoiy hayot
4. Qo‘ng‘irotlar sulolasining iqtisodiy siyosati va uning natijasi
Tadqiqotning   ilmiy   yangiligi   quyidagilardan   iborat:   Tadqiqotda   Xiva
xonligining   ijtimoiy   va   iqtisodiy   tuzilmasi,   uning   o‘ziga   xos   xususiyatlari   va
Markaziy   Osiyo   davlati   sifatida   boshqa   xonliklardan   farqini   chuqur   tahlil   qilish
orqali   yangi   yondashuvlar   taklif   etiladi.   Xiva   xonligining   iqtisodiy   faoliyatidagi
tashqi savdo yo‘llari va diplomatik aloqalar o‘rganilgan bo‘lib, bu mavzu bo‘yicha
mavjud   tadqiqotlarda   yetarli   to‘liq   ma’lumotlar   yo‘qligi   sababli   yangi   ilmiy
qarashlar   kiritiladi.   Xiva   xonligining   iqtisodiy   inqiroziga   olib   kelgan   ichki   va
tashqi   omillarni   yangi   nuqtai   nazardan   tahlil   qilish,   jumladan   Rossiya
imperiyasining   iqtisodiy   siyosati   va   uning   hududga   ta’sirini   baholash.   Xiva
xonligining   iqtisodiy   siyosatiga   ta’sir   qilgan   ichki   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy
omillarni yangi ilmiy izlanishlar asosida baholash.
Tadqiqot   mavzusi   bo‘yicha   adabiyotlar   sharhi   (tahlili).   Xorijiy
davlatlarning     mintaqashunos   va   tarixshunos   olimlari     Abulg‘ozi   Bahodirxon,
Matyakubova M.,  Sagdullayev A.,  Данилевский Г.И., Ханыков Я.В., F.Yusupov,
4 Yusupov   R.K.,   Tayloqov   N.   2
  v a   boshqa     olimlarning   asarlarida   Rim   tarixining
turli muammolari yoritiladi.   
Tadqiqotning   usullari:   tarixiylik,   tizimlashtirish,   qiyosiy,   muammoviy
xronologik hamda fanlararo yondashuv kabi ilmiy tadqiqot usullari hamda xolislik
tamoyillaridan foydalanildi.
Tadqiqot   natijalarining   nazariy   va   amaliy   ahamiyati.     Xiva   xonligining
ijtimoiy-iqtisodiy   tizimini   chuqur   o‘rganish   orqali,   ushbu   davrga   oid   yangi   ilmiy
xulosalar   va   tushunchalar   shakllantiriladi.   Tadqiqot   natijalari   Markaziy   Osiyo
tarixini   o‘rganishda   qo‘llaniladigan   asosiy   nazariy   usullarni   rivojlantirishga
yordam   beradi.   Tadqiqot   Xiva   xonligidagi   iqtisodiy   tuzilmani   tahlil   qilish   orqali
iqtisodiy   tizimlar,   savdo-sotiq   munosabatlari,   davlat   siyosatining   o‘zaro
bog‘liqligini   yanada   chuqurroq   tushunishga   imkon   beradi.   Bu,   o‘z   navbatida,
boshqa   davlatchilik   tizimlarining   tarixiy   rivojlanishiga   nisbatan   yangi   ilmiy
yondashuvlarni yaratadi. Xiva xonligi misolida jamiyatning ijtimoiy qatlamlari va
iqtisodiy tizimning qanday o‘zgarishi haqida nazariy tushunchalar ishlab chiqiladi.
Bu,   boshqa   tarixiy   jamiyatlarning   o‘zgarishlarini   o‘rganishda   qo‘llaniladigan
qoidalarni aniqlashga yordam beradi.
Xiva xonligidagi iqtisodiy va ijtimoiy tizimlarning o‘zgarishi va uning amaliy
tajribalari   hozirgi   zamon   iqtisodiy   siyosatini   shakllantirishda   foydali   bo‘lishi
mumkin.   Ayniqsa,   jamiyatda   ijtimoiy   qatlamlar   o‘rtasidagi   tengsizlikni
kamaytirish va iqtisodiy barqarorlikni ta’minlash bo‘yicha amaliy tavsiyalar berish
imkoniyatini  yaratadi. Tadqiqot natijalari  zamonaviy diplomatik aloqalarda savdo
va  iqtisodiy   siyosatning   o‘rni   haqida   amaliy  tavsiyalar   yaratishga   yordam   beradi.
Xiva   xonligining   boshqa   davlatlar   bilan   iqtisodiy   va   savdo   aloqalarini   o‘rganish,
hozirgi   xalqaro   munosabatlar   va   savdo   siyosatining   samaradorligini   baholashda
yordam  beradi. Xiva xonligi tarixini o‘rganish orqali, milliy madaniyat va tarixiy
2
    Abulg‘ozi Bahodirxon. Shajarayi tarokima. – Toshkent: Cho‘lpon, 1995. – 159-b   Matyakubova M. Xiva xonligi
tarixi   manbalari   (Muhammadrizo   Ogahiyning   tarixiy   asarlarini   kodikologik   xususiyatlari).   Urganch,   2006.   –   59- b
Данилевский Г.И. Описание Хивинского ханства. ЗИРГО, 1851. Кн.: 5. –  c .195  Ханыков Я.В. Пояснителная
записка к карте Аралскаго Моря и Хивинскаго ханства, с их окрестностями. СПб., 1851 –  c .851  Tolstov S.P.
Qadimgi Xorazm madaniyatini izlab. - T., «Fan», 1964. – 68- b     F . Yusupov   O ‘ qituvchi   individual   tayyorgarliklarini
oshirishning   pedogogik - psixologik   jihatlari .   Xalq   ta’limi   №5,   2005   yil.   –   105- b .     Yusupov   R . K .   Tarixni   o ‘ qitish
uslubi .  Samarqand   Universitet . 2001  yil . – 101- b
5 merosni   saqlashga   oid   amaliy   ishlanmalar   ishlab   chiqiladi.   Bu,   nafaqat
tarixshunoslar,   balki   arxitektorlar   va   madaniy   merosni   saqlashga   mas’ul
tashkilotlar uchun ham muhim ahamiyatga ega bo‘ladi.
Kurs   ishi   tarkibining   qisqacha   tavsifi.   Tadqiqot   ishi   kirish,   2   ta   bob,   4   ta
paragraf, xulosa, foydalanilgan manbalar va adabiyotlar ro‘yxatidan iborat bo‘lib,
tadqiqot umumiy 36 betni tashkil etadi.
Kurs   ishining   kirish   qismida   Kurs   ishi   mavzusining   asoslanishi   va   uning
dolzarbligi,   tadqiqot   obyekti,   predmeti,   maqsadi,   vazifalari,   ilmiy   yangiligi,
tadqiqotning asosiy masalalari va farazlari, tadqiqot mavzusi bo‘yicha adabiyotlar
sharhi (tahlili), tadqiqotda qo‘llanilgan metodikaning tavsifi, tadqiqot natijalarining
nazariy va amaliy ahamiyati, ish tuzilmasining tavsifi kabi masalalar yoritilgan.
6 I BOB. XIVA XONLIGINING SHAYBONIYLAR SULOLASI DAVRIDA
IJTIMOIY-IQTISODIY HAYOTI
1.1. Mavzuning manbashunosligi va tarixshunosligi
Ma’lum   hudud   yoki   davr   tarixini   o‘rganish   va   tadqiq   etishda   dastlab
birlamchi   manbalar:   arxeologik   va   etnografik   ma’lumotlar,   mahalliy   tarixchilar
yozib   qoldirgan   asarlar   hamda   sayyohlar,   elchilar   va   savdogarlarning   esdalik
hamda   kundaliklariga   murojaat   qilinadi.   Ushbu   manbalarni   har   tomonlama
o‘rganish,   tahlil   qilish   orqali   tarixni   bugungi   kunda   talqin   qilishga   erishishimiz
mumkin.  
O‘zbek davlatchilik tarixining ajralmas  qismi bo‘lgan, to‘rt yuz yildan ortiq
tarixga   ega   bo‘lgan   Xiva   xonligi   qo‘ng‘irotlar   sulolasi   davri   tarixshunosligini
yoritish, turli davrlarda amalga oshirilgan tadqiqotlar natijalari asosida davlatchilik
muammolari   o‘rganilib,   haqqoniy   baho   berish   muhim   vazifalardan   biriga
aylangan 3
.  
XIX   asr   –   XX   asrning   b о shlarida   O‘rta   О siyoga,   jumladan   Х iva   хо nligiga
k е lgan sayyohlar,  о limlar, harbiylar va b о shqa davlat vakillarining yozgan asarlari,
mamlakatning   o`sha   davr   tari х i,   х o`jaligi,   ijtim о iy-siyosiy   va   madaniy   hayotini
o`rganishda as о siy manba bo`lib  х izmat qiladi.  
Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishda   sovet   tarixchi-sharqshunoslari   yevropalik
sayyohlar   ma’lumotlariga   tayangan   holda   hudud   tarixini   yoritishgan.   Xususan,
Rossiya Fanlar Akademiyasi muxbir a’zosi N.I.Veselovskiy Xiva xonligi tarixi va
tarixiy-geografiyasiga   bag‘ishlangan   asarida   Xiva   xonligida   mavjud   mansab   va
unvonlarga   ham   to‘xtalib   o‘tgan.   Lekin   asosiy   e’tibor   O‘rta   Osiyo   xususan,
Xorazm xalqining “qoloq”ligi hamda o‘zaro ichki sinfiy kurashlarga qaratilgan. 
Turkiston   arxeologiya   to‘garagi   asoschilaridan   biri,   sharqshunos   olim
V.V.Bartold   Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishga   katta   hissa   qo‘shgan   yirik   olim
hisoblanadi.   Uning   shaxsiy   fondida   Xiva   xonligi   hayoti   hamda   Xiva   shahri
tarixiga doir 200 varoqdan ko ֥‘ proq materiallar mavjud. 
3
  Abulg‘ozi Bahodirxon. Shajarayi tarokima. – Toshkent: Cho‘lpon, 1995. – 159-b
7 Sovet   davri   tarixchisi   P.P.Ivanov   1936-yilda   Leningradda   M.E.Saltikov
Shedrin   nomidagi   davlat   kutubxonasining   qo‘lyozmalar   bo‘limidan   1873-yilda
olib   ketilgan,   lekin   kutubxona   ro‘yxatiga   kiritilmagan   Xiva   xonlarining   arxiv
hujjatlarini   topishga   muvaffaq   bo‘lgan.   Oltmish   yildan   oshig‘roq   vaqt   davomida
rus   sharqshunos   olimlarining   e’tiboridan   chetda   qolgan   ushbu   rasmiy   arxiv
hujjatlari Xiva xonligi tarixini o‘rganishdagi muhim bosqich bo‘ldi.  
Xiva   xonligi   tarixiga   doir   yana   bir   yirik   asar   akademik   Y.G‘ulomov
tomonidan   yozilgan   “Xorazmning   sug‘orilish   tarixi”   asaridir.   Ushbu   asar
arxeologik   ma’lumotlarga   asoslangan   holda   Amudaryo   hududlarida   sun’iy
sug‘orishning   vujudga   kelishi   va   rivojlanishi,   dehqonchilik   an’analari   haqida
bo‘libgina   qolmay,   xonlikdagi   siyosiy   hayot,   aholining   ijtimoiy-iqtisodiy
munosabatlari xususida ham to‘xtalib o‘tilgan 4
.  
O‘zbek   olimlaridan   akademik   M.Yo‘ldoshev   Xiva   xonlarining   arxiv
hujjatlari   asosida   “Xiva   xonligida   feodal   yer   egaligi   va   davlat   tuzilishi”   asarini
yozgan.   Ushbu   asar   uchta   bobdan   iborat   bo‘lib,   birinchi   bobda   Xiva   xonlari
arxivining topilishi hamda xonlik tarixini o‘rganishdagi ularning ahamiyati haqida
ma’lumot   beriladi.   Ikkinchi   bobi   xonlikdagi   yer   egaligi,   soliq   turlariga
bag‘ishlangan   bo‘lib,   uchinchi   bobda   Xiva   xonligining   ma’muriy   tuzilishi,
saroydagi mansab va unvonlar hamda ularning vazifalari haqida so‘z yuritiladi.  
Bundan   tashqari   Q.Munirov,   A.Boltayev,   A.Muhammadjonov,   T.Ne’matov,
O.Qo‘shjonov,   O.Jalilovlar   ham   O‘rta   Osiyo   xususan,   Xiva   xonligi   tarixini
o‘rganishda o‘zlarining  katta xissalarini qo‘shganlar. 
Mustaqillikdan   keyingi   davrda   tadqiqotchilar   tomonidan   Xiva   xonligining
ichki va tashqi aloqalari, soliq tizimi, xonlik aholisining ijtimoiy ahvoli, madaniy
hayoti   to‘g‘risida   ilmiy   izlanishlar   olib   borildi   va   hozirgi   kunda   ham   davom
etmoqda.   Masalan,   A.Abdurasulov   tomonidan   nashr   qilingan   “Xiva
(tarixiyetnogragik ocherklar)” asarida Xiva shahrining vujudga kelishi, joylashuvi,
undagi ko‘chalar, bozorlar va boshqa jamoat muassasalari hamda Xiva shahridagi
4
  Matyakubova   M.   Xiva   xonligi   tarixi   manbalari   (Muhammadrizo   Ogahiyning   tarixiy   asarlarini   kodikologik
xususiyatlari).  Urganch, 2006. – 59- b
8 madaniy   hayot   to‘g‘risida   so‘z   yuritilgan.   U.   Abdurasulovning   “XVII   asrning
ikkinchi   yarmi   –   XIX   asrning   birinchi   choragida   Xiva   xonligidagi   agrar
munosabatlar”   nomli   nomzodlik   ishida   Xiva   xonligidagi   yer-suv   munosabatlari
tadqiqot markaziga olingan.  
O.Qo‘shjonov   va   N.Polvonov   hammuallifligidagi   “Xorazmdagi
ijtimoiysiyosiy   harakatlar   va   jarayonlar”   nomli   monografiyasida   dastlab
Xorazmga   rus   ekspeditsiyalarining   kelishi,   keyinchalik   Rossiya   imperiyasi
tomonidan   bosib   olinishidan   tortib   Xorazmdagi   jadidchilik   harakati   hamda
Xorazm Xalq Sovat Respublikasidagi siyosiy harakatlar haqida so‘z yuritilgan. 
Х ivadagi   Ichan   qal’a   muz е y   qo‘riq хо nasida   saqlanayotgan   XVII–XX   asr
b о shlariga   mansub   q о zilik   hujjatlari   va   хо n   yorliqlari   tavsifiga   oid   E.
Karimovning   asari   alohida   e’tiborga   loyiq.   Chunki,   unda   хо nlik,   х ususan,   Х iva
shahri   tari х iga   d о ir   muhim   bo‘lgan   rasmiy   hujjatlar   haqida   ma’lum о tlar   mavjud.
Shu   jihatdan,   ushbu   asarlarning   Х iva   shahrining   tari х ini   o‘rganishda   ahamiyati
kattadir 5
. 
So‘nggi   yillarda   Xiva   xonligi   tarixiga   oid   olib   borilayotgan   tadqiqotlar
jumlasiga   N.Allayeva   va   Q.Yakubovlarning   ilmiy   izlanishlarini   kiritishimiz
mumkin.   N.Allayeva   tadqiqotlarida   O‘rta   Osiyo   xususan   Xiva   xonligi   tarixi
hamda tashqi savdo va diplomatik aloqalari bo‘yicha o‘z ilmiy izlanishlarini olib
bormoqda.   Bundan   tashqari   xonlikning   tashkil   topishi,   davlat   boshqaruv,
hokimyatning   legitimligi   hamda   Xiva   xonligidagi   ijtimoiy-siyosiy   jarayonlarga
ham   to‘xtalib   o‘tilganligibilan   ahamiyatlidir.   Xiva   xonligidagi   vaqf   mulklari,
ularni  tasarruf etish, xonlikdagi  vaqf  muassasalarining faoliyati, vazifalari hamda
mutavvalining   vaqf   mulkchiligidagi   o‘rni   xususida   Q.   Yakubovning   ilmiy
izlanishlarini keltirishimiz mumkin.  
Bundan   tashqari   U.Sheripov,   S.Matkarimova,   X.Madrimov,   S.Soburova,
M.Matyakubova,   O.Mutalov,   F.Ernazarov,   H.Nazirovalar   Xiva   xonligi   tarixini
o‘rganishga,   tariximizni  ilmiy  yangiliklar  bilan  boyitishga   o‘z   hissalarini  qo‘shib
kelmoqda.  
5
  Riyoz ud-davla. // Qo‘lyozma. O‘zFA ShI. – № 5364/11.  SVR, VII. –  № 5022. – 271-b
9 O`rta  О siyo, jumladan,  Х iva  хо nligi tari х i bo`yicha ch е t ellik  о limlarning bir
qancha   asarlarini   ham   tilga   о lish   lozim.   Ular   qat о riga   jurnalist   Mak-Ga х an,
Yu.Br е g е l,   M. О lv о rt,   S.B е kk е r,   J.Uil е r   kabilarning   asarlarini   kiritish   mumkin.
E’tiborli jihati shundaki, XIX asr oxiri – XX asr boshlaridagi Xiva xonligi tarixini
yoritishda   xorijiy   tadqiqotchilar   davr   madaniy   muhitiga   ko‘proq   e’tibor
qaratishgan.  
XX   asr   oxirlariga   kelib   Yevropa   va   AQSHda   O‘rta   Osiyo     tarixini
o‘rganuvchi   ilmiy   tadqiqot   institutlari   va   jamiyatlari   ochiladi.   Xususan,   Indiana
universitetining Markaziy Yevroosiyo tadqiqotlari bo‘limining a’zosi hamda Ichki
Osiyo tadqiqotlari ilmiy-tadqiqot institutI direktori, Xiva xonligi tarkibida bo‘lgan
turkmanlar   va   qoraqalpoqlar   tarixini   chuqur   o‘rgangan   Yu.   Bregel   tomonidan
nashr   etilgan   “Musulmon   Markaziy   Osiyosi”   nomli   fundamental   asar   hamda
“Turkmanlar haqida maqolalar” to‘plamlari ham muhim ahamiyatga ega. Bundan
tashqari O‘rta Osiyo tarixi va madaniyatining  muammolariga bag‘ishlangan 12 ta
maqoladan iborat bo‘lgan “Yuriy Bregel sharafiga Markaziy Osiyo tarixi bo‘yicha
tadqiqotlar” asari ham nashr qilingan. 
Xulosa   qilib   aytishimiz   mumkinki,   Xiva   xonligi   xususan   qo‘ng‘irotlar
sulolasi   davri   tarixshunoslik   masalasi   ziddiyatli   hisoblanadi.   Chunki   sovet   davri
olimlari tomonidan yaratilgan asarlarda tarixiy haqiqatlar mafkuraga moslashtirilib
xonlikni   qoloq,   savodsiz   qilib   ko‘rsatishga   harakat   qilingan.   So‘nggi   davrda   olib
borilayotgan   tadqiqotlar   hamda   Xiva   xonlarining   rasmiy   arxiv   hujjatlarining
topilib   o‘rganilishi   esa   asl   tarixni   o‘rganishga,   haqqoniy   baho   berishga   xizmat
qilmoqda 6
.  
XIX   asr -   XX   asrning boshlarida   O‘rta Osiyoga, jumladan Xiva xonligiga
turli yillarda kelgan sayyohlar,  olimlar, harbiylar  va  boshqa  davlat  vakillarining
yozgan  asarlari,  mamlakatning  o‘sha davr  tarixi,  xo‘jaligi,  ijtimoiy-siyosiy  va
madaniy  hayotini  o‘rganishda  asosiy manba bo‘lib xizmat qiladi 
Bular   qatorida   N.Murav’yov,   M.Ivanin,   L.Sobolev,   L.Kostenko,   A.Kun,
N.Veselovskiy,  G.Danilevskiy,  D.Gladishev,  X.Vamberi, Grishfel’d kabi olim va
6
  Ogahiy. Zubdat ut-tavorix. // Qo‘lyozma. O‘zFA ShI. – № 821/II. SVR, VII. –  № № 5023, 5024 – 35-b
10 sayyohlarning   esdalik   va   asarlarini   tilga   olish   mumkin.   Yuqorida     nomlari
keltirilgan     mualliflarning     asarlarida     XIX     asr     ikkinchi   yarmi     -     XX     asr
boshlaridagi     madaniy     muhitning     asosi     bo‘lgan     kitobat     va   kutubxona     ishiga
ijtimoiy-siyosiy  hayotdagi  o‘zgarishlarning ta’siri  bo‘lganligi haqida ma’lumotlar
keltiriladi.   Xiva   tarixchilari   Munis,   Ogahiy   va   Bayoniy   asarlarida   hamda   Xiva
xonlari arxiv hujjatlaridagi ma’lumotlar Xiva xoni Muhammad Rahimxon I (1806-
1825) davridayoq   davlat   boshqaruvining   ma’muriyhududiy,   moliyaviy,   harbiy
va diniy-ma’rifiy   negizlari   yaratilganligini,   bu   esa    o‘z   navbatida,   Xorazmda
davlatchilik rivojida muhim bosqich bo‘lganini tasdiqlaydi. 
O‘rta   Osiyo,   jumladan,   Xiva   xonligi   tarixi   bo‘yicha   yuqorida   nomlari   tilga
olingan   olimlardan  tashqari   chet   ellik   olimlarning  bir   qancha  asarlarini  ham
tilga olish mumkin 7
.  
Ular qatoriga jurnalist Mak-Gaxan,  Yu.Bregel’,  M.Olvort, S.Bekker,  J.Uiler
kabi  olimlarning  mavzuga  oid  asarlarini  ko‘rsatish  mumkin.   
V.A. Girshfeld va M.N. Galkinlar: «Xiva xonligida XIX asr oxiri va XX asr
boshida 519439 kishi yashagan, uning  488922 kishisi, ya’ni 94,1 % o‘troq, 30515
kishisi,   ya’ni   5,9   %   ko‘chmanchi   holda   yashagan» 8
,   –   deb   ma’lumot   bersalar,   V.
Lobachevskiy   asarida   1910   yilda   Xiva   xonligida   646044   kishi   (107600   xo‘jalik)
yashagan. Uning 397000 nafari (61,4 %) – o‘zbeklar va sartlar, 184200 nafari (24,4
%) – turkmanlardan, 34200 nafari(5,3 %) – qoraqalpoqlardan, 23000 nafari (3,5 %)
– qozoqlardan iborat. Shuningdek arablar, tatarlar, forslar, ruslar va boshqa millat
vakillari   istiqomat   qilishi   qayd   qilingan 9
.   Bu   ma’lumotlardan   rus   mualliflarining
xonlik   aholisi   sonini   statistik   jihatdan   o‘rganganligini   bilish   bilan   birga,   xonlikda
o‘zbeklardan   tashqari   boshqa   millat   vakillari   ham   ko‘pchilikni   tashkil   qilgani
ma’lum bo‘ladi.  
XIX asrning   50-yillaridan   boshlab,   ingliz-rus   raqobatining   oshgani   sayin
Yevropa   va   Amerika   diplomatlari   va   sayyohlarining   e’tibori   Xiva   va   Buxoroga
7
  Sagdullayev A.O‘zbekiston tarixi, T., 1999. – 159-b
8
  Гиршфельд   В.,   Галкин   М.Н.   Военно-статистическое   описание   Хивинского   оазиса.   –   Ташкент,     1903.
ЧастьII. – С. 1, 27, 111, 114.  
9
  Лобачевский   В.   Военно-статистическое   описание   Туркестанского   военного   округа.   Хивинский   район.   –
Ташкент: ТуркВО, 1912. – С. 66. 
11 qaratilgan,   natijada   xorijlik   mualliflar   tomonidan   ilmiy   izlanishlar   va   tadqiqotlar
olib   borilgan.   Ushbu   tadqiqotlar   qamrovi   keng   bo‘lib,   asosan   mamlakatning
ijtimoiy-iqtisodiy  va  siyosiy  ahvoli  yoritilgan.  XIX  asrning  ikkinchi  yarmida
xorijliklar     Xiva     xonligidagi     qulchilik     munosabati,     qul     savdosi     ishini     ko‘p
o‘rganganlar.     Jumladan,     A.     Vamberi     xonlikda     80     mingdan     ortiqroq     qul
bo‘lganligi    haqida    ma'lumot     bersa,     ingliz    tadqiqotchilari    Charls    Mervin    va
Djeyms Abbotlar qullar soni – 42 ming kishi ekanligini, shundan 30 ming nafari –
eroniylar,   12   ming   nafari   –   hirotliklar   va   qolganlari   ruslar   ekanligini   qayd
qilganlar 10
.   Bu   masala   yuzasidan   XX   asrda   M.   Xoldsvort   ham   ma'lumot   bergan.
uallif     1851-yilda     Xivaga     sayyohat     qilgan     Eron     elchisi     Rizoqulining     qullar
bayrami     haqidagi     xotirasini     keltiradi:     “Ro‘za     hayiti     ayyomida 5
  Xorazmning
yon-atrofi va uzoq-yaqin qishloqlarida qullikda yashab, navkarlik, aravakashlik va
dehqonchilik     qilayotgan     eronliklar     va     boshqa     o‘lkalik     asirlar     uch     kun
davomida   bandilik   ishlaridan   qutulib,   mamlakatning   har   burchagidan   Xivaga
keladilar va shaharni tomosha qilib, hordiq chiqaradilar...”. 
XX asr  50  yillari  ikkinchi  yarmida  yaratilgan  asarlar  tahlil  etilsa,  ular
orasida   Xiva   xonligi   tarixi   masalalari   M.Xoldsvortning   ”Turkiston     XIX   asrda”
asarida   nisbatan     kengroq     yoritilganligining     guvohi     bo‘lamiz.   Muallif     Xiva
xonligi   siyosiy   tarixi,   ma’muriy   tuzilishi,   yer   egaligi,   iqtisodiy   rivojlanishi,
Rossiyaning   xonlikni   zabt   etishi   va   Rossiya   zabt   etgandan   keyingi   xonlik   holati
kabi     masalalarni     yoritib     berar     ekan,     xorijlik     olim     R.     Pirs 11
  asarlaridan
foydalanganligini, shuningdek   Markaziy    Davlat   Tarix arxivi, Markaziy Davlat
Harbiy     Tarix     arxivi,     Rossiya     tashqi     ishlar     ministrligi     arxivi,     O ‘ zbekiston
Markaziy     Davlat     arxivi   materiallaridan   foydalanganligini     e ’ tirof     etadi .    U  1937
yilda  tashkil  etilgan  Xiva  xonlari arxividan  ham  foydalanganligini  yozib,  o‘z
asariga     Osiyo       bo‘limi     ba’zi   boshliqlari   biografiyasini,   Tashqi   Ishlar   bo‘limi
boshliqlarini,   Turkiston   general   gubernatorligi   Orenburg   bo‘limi   boshliqlari
10
  MarvinCh.   TheRussianadvancetowardsIndia,   C о nvers а tion   with   Skobeleff.   –   London,   1882;   Reconnoitring
Central Asia: Pionering adventures in the regions lying between Russia and India. –London, 1884. – P. 13 .  Abbot J.
Narrative   of   Journey   from   Heraut   to   Khiva,   Moscow   and   St-Petersbourg   during   the   Late   Russian   Inavasion   of
Khiva, vol.1. – London, 1884. – P. 24. 
11
 Pierre R. Russian Central Asia. 1867-1917.- Berkeley and Los Ang elos, 1960.-  P.359. 
12 haqidagi   ma’lumotlarni   ilova   qiladi.   M.     Xoldsvort     manba     sifatida     rus
tarixchilari     asarlaridan,     oynoma     va   ro‘znomalardan   ham   foydalandi.   Uning
yuqorida   nomi   qayd   etilgan   asarida   Xiva   xonligining         XIX         asrdagi   tarixiga
asosiy e’tibor qaratiladi. Asarda Xiva xonligi tashkil  etilganidan  to  XIX  asrgacha
bo‘lgan   davri    tarixi   haqida   deyarli   hech narsa yozilmagan. M.Xolsdvort  Xiva
xonligi   aholisi   haqida   to‘xtalib,   uning     umumiy   aholisi   700   ming     atrofida
bo‘lganligini, ulardan ma’muriyatni boshqarishni ta’minlagan va hukmdor sinflarni
tashkil   etgan   o‘zbeklar   400   ming   nafarni   tashkil   etganligini     taxmin     qiladi.
Shuningdek,     “shaharlarda,     o‘zbeklardan     tashqari     ayniqsa,     bosqinchilik
yurishlarida   asirga   olingan   eronlar   bilan   aralashib   ketgan   asl   voha   aholisi   ham
mavjud edi”,-deb ta’kidlaydi.M. Xoldsvort “XVI   asrning oxirida eski   Amudaryo
o‘z  oqimini  o‘zgartirganligi  sababli  eski  Urganch  suv ta’minotini yo‘qotadi va
Xiva poytaxtga aylanadi”,- deb yozadi. 
M.Xoldsvort   o‘z   asarida   yana   1851   yilda   Xivaga   sayohat   qilgan   Eron
elchisi   Rizoqulining   yo‘llar   bayramini   qanday   tasvirlaganiga   to‘xtalib o‘tadi:
”Ramazon   oyining   navbatdagi   bayramlari   munosabati   bilan   eronliklar   va   uy
xizmatkorlari,     yuk     tashuvchilar     va     ishchilar     bo‘lib     xizmat     qilgan     qullar,
qishloqlarga   hamda  Xorazmning  turli  manzilgohlariga  tarqaldilar   va   3   kunni
ozodlikda  o‘tkazardilar.  Ular  barcha  yerlardan  Xivaga  kelardilar  va o‘zlarining
vaqtlarini  atrofda   sayr  qilish  bilan  o‘tkazardilar. Ular   o‘zlarining   yurtdoshlari
o‘zlari     kabi     baxtsizlikdagi     do‘stlari     bilan     uchrashardilar,     o‘zlarining     ahvoli
haqida     suhbatlashardilar…bir-birlariga     ayanchli     badarg‘alikdagi     hayotidan
nolirdilar” 12
. Haqiqatan  ham,  xonlikda  qullar  mavjud  bo‘lgan  bo‘lib,  bu  haqda
mahalliy     adabiyotlarda     ma’lumotlar     uchraydi.     Masalan,     ”1851     yilda     Xiva
xonligiga  tashrif  buyurgan  Eron  elchisi  Rizoqulixon  Hidoyat  Lolaboshi (ba'zi
adabiyotlarda   qizilboshi    deb   yuritiladi)    elchiligi      fuqarolarni    ozod   qilish   va
Eronga   olib   ketish,   shuningdek,   musulmonlarni   olib-sotish    ya’ni   qulchilikni
bekor  qilishga  majbur  etish” edi.   
12
 Riyoz ud-davla. // Qo‘lyozma. O‘zFA ShI. – № 5364/11.  SVR, VII. –  № 5022. – 285-b
13   Shuni   ta’kidlash   joizki,   Xiva   xonligida   yerlarning   katta   qismi   xon   va
uning   yaqin   qarindoshlariga   qarashli   edi.   Bu   yerlardan   dehqonlarga   ijara   yerlar
ajratilib berilardi 13
. 
Xiva   xonzodalariga   qarashli   yerlar   xususiy   mulk   bo‘lib,   ular   soliq   to‘lamas
edi.   M.Xoldsvort   ushbu   masala   bo‘yicha   yaratilgan   asarlarni   tahlil   etar   ekan,
zamonaviy  sobiq  sho‘ro  tarixchilari  xo‘jalik  yerlarining  yarmi  xonga  tegishli
bo‘lib,     uning     ruxsati     bilan     yer     egalariga     berilardi     ,-deb     yozgan”   Muallif
xonlikdagi   vaqf   yerlar   umumiy   sug‘oriladigan   yerlarning   4   foizini   tashkil   etardi,
degan   fikrga   keladi.   Uning   ta’kidlashicha,   ”yer   soliqlari   3   ta   farqli   ko‘rinishda
to‘planib,  yer  uchastkasi  hajmiga  bog‘liq  edi.  Soliqni  mahsulot  bilan  to‘lash
“diak” o‘rniga  asta  -  sekin  pul  bilan  soliq  to‘lash  (salg‘ut)  kelib  chiqdi.  XIX
asrning  so‘nggi  choragida  bir  vaqtning  o‘zida  ikkalasi  ham  mavjud edi”. 
Haqiqatan     ham,     mahalliy     adabiyotlarda     ko‘rsatilishicha,     Muhammad
Rahim  xalqning  noroziligi  yana  kuchayib, tug‘yon  ko‘tarishdan  qo‘rqib,  soliq
solish     tartiblarini     o‘zgartirishga     kiritdi.     Xiroj     deb     atalgan     va     natura     bilan
olinadigan  eski  soliq  “mahsulot  solig‘i”  tizimi  bekor  qilindi.  Buning  o‘rniga
solg‘ut     deb     atalgan     pul     solig‘i     joriy     qilindi,   Xoldsvort     yana“…qishloqlarda
dehqonlar  va  hunarmand  o‘zlarining  mahsulotlarini  sotardilar  yoki  o‘zlarining
qo‘shnilariga xizmat qilib, haqini doimo mahsulot bilan yoki ba’zida naqd pul bilan
olardilar.  Shaharlarda  hunarmandlar    ustaxonalari    tashkil  etilgan   bo‘lib, u  yerda
temirchi,   teri   (po‘st)   va   charmni   ishlovchilar,   kulollar,   arqon tayyorlovchilar
va  gilam  to‘quvchilar  ishlardilar.   
Xulosa   qilib   aytganda,   Xiva   xonligining   ijtimoiy-iqtisodiy   hayotini
o‘rganishda manbashunoslik va tarixshunoslik muhim rol o‘ynaydi. Ushbu sohalar
orqali   xonlik   davridagi   jamiyat   tuzilishi,   iqtisodiy   faoliyat   turlari,   savdo   yo‘llari,
soliq tizimi hamda aholining turmush tarzi haqidagi ilmiy ma’lumotlar aniqlanadi.
Manbashunoslikda   asosan   xonlik   davrida   yaratilgan   tarixiy   asarlar,   soliq
daftarlari, rasmiy hujjatlar, elchilik yozishmalari va xorijiy sayyohlar qaydnomalari
13
  Хива,  или  географическое   и  статистическое   описание  Хивинского ханства,  состоящего   тепер ь   в  войне  с
Россией, заимствованное из разных отечественных и иностранных писателей, с изображениями костюмов и
вида города Хивы. М.: 1840. с. 79
14 asosiy   ma’lumot   manbai   sifatida   xizmat   qiladi.   Jumladan,   Muhammad   Yusuf
Munshiyning   “Shohnoma-yi   Xorazm”,   Agahiyning   “Gulshan   ul-mulk”   asarlari
Xiva xonligining iqtisodiy va ijtimoiy hayoti haqida muhim ma’lumotlar beradi.
Tarixshunoslik   esa   ushbu   manbalarni   ilmiy   yondashuv   asosida   tahlil   qilib,
ularni zamonaviy tarixiy kontekstda qayta baholash imkonini beradi. O‘zbekiston,
Rossiya   va   boshqa   xorijiy   olimlarning   tadqiqotlari   Xiva   xonligi   tarixini   chuqur
yoritishga xizmat qilmoqda.
Xiva   xonligining   ijtimoiy-iqtisodiy   hayotini   to‘liq   anglash   uchun
manbashunoslikka   asoslangan   tarixshunoslik   yondashuvi   zarur   bo‘lib,   bu   sohalar
orqali xonlikning murakkab va boy tarixiy taraqqiyot yo‘li chuqur tadqiq qilinadi.
1.2. Shayboniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot
Shayboniyxon   davlatni   iqtisodiy   va   siyosiy   jihatdan   mustahkamlash   yo‘lida
qator islohotlar o‘tkazdi.
Birinchidan,   u   davlat   boshqaruvida   suyurg‘ol   tizimini   joriy   etdi.   Ya’ni   zabt
etilgan   hududlarni   boshqarish   ishini   o‘z   farzandlariga,   qarindosh-urug‘lariga,
birodarlariga   topshirdi.   Bu   haqda   3-mavzuda   ma’lumot   oldingiz.   1512-yilda
shayboniylar Movarounnahrni tamoman egallagach, shayboniy sultonlar mamlakat
viloyatlarini   qayta   taqsimlashni   shayboniylarning   eng   nufuzli   vakili   Jonibek
Sultonga   topshirganlar.   Uning   ra’yiga   ko‘ra   Samarqand   Ko‘chkunchixonga,
Toshkent  viloyati Suyunchxo‘jaga, Buxoro va uning atroflari Ubaydulla Sultonga
doimiy   merosiy   mulk   qilib   berildi.   Lekin   suyurg‘ol   mulklar   bora-bora   markaziy
hokimiyatdan mustaqil bo‘lishga intilganlar 14
.
Ikkinchidan,   mamlakatda   yer-suv   qaytadan   taqsim   qilindi.   Ko‘chmanchi
qabila   zodagonlari   yengilgan   mahalliy   mulkdorlar   mol-mulkini   musodara   qilish,
sotish,   egasiz   qolgan   yerlarni   o‘zlariniki   qilib   olish   yo‘li   bilan   mulklarini
ko‘paytirib oldilar.
Uchinchidan,   mamlakat   ichida   ijtimoiy   hayotni   tartibga   solishga   imkon
beruvchi   islohot   ham   o‘tkazildi.   Keyingi   10   yil   ichida   soliqlar   og‘irligidan   va
14
  Сведения о Хивинском ханстве. Выр. из жур. “Мануфактур и торговля”. 1843. Хмыр. кол. T.  C. 9
15 mulkdorlar   jabr-zulmidan   yer-suvlarini   tashlab   ketgan   xo‘jaliklar   yerlarini   ishga
tushirish masalasi ko‘rib chiqildi.
To‘rtinchidan, 1507-yilda pul islohoti o‘tkazildi. Bunga ko‘ra, mamlakatning
hamma   katta   shaharlarida   vazni   bir   xil   —   5,2   gramm   bo‘lgan   yangi   kumush
tangalar   hamda   mis-chaqa   pullar   zarb   qilinib,   muomalaga   chiqarildi.   Bu   islohot
iqtisodiyotni   tartibga   solish   va   savdo-sotiqni   jonlantirish   maqsadida   o‘tkazilgan
edi.   Ayni   paytda,   bu   islohot   dehqonlarning   soliq   to‘lash   imkoniyatini   oshirishga,
davlat va xon mulkini ko‘paytirishga imkon berdi.
Shayboniyxon   tomonidan   amalga   oshirilgan   bu   va   boshqa   tadbirlar,   o‘z
mohiyatiga ko‘ra, markaziy hokimiyatni mustahkamlashga xizmat qilishi zarur edi.
Muhammad   Shayboniyxon   vafotidan   so‘ng   boshlangan   o‘zaro   toj-u   taxt
kurashlari hamda Eron bosqinchilariga qarshi kurash mamlakat iqtisodiy hayotiga
salbiy ta’sir ko‘rsatdi. Bu hol, o‘z navbatida, pulning qadrsizlanishiga olib kelgan.
Natijada,   oliy   hukmdor   Ko‘chkunchixon   navbatdagi   pul   islohotini   o‘tkazishga
majbur   bo‘lgan.   Shu   yo‘l   bilan   ahvolning   bir   maromga   tushishiga   erishilgan.
Shayboniy   Abdullaxon   II   o‘tkazgan   pul   islohoti   ham   Buxoro   xonligi   tarixida
muhim ahamiyatga ega voqea bo‘lgan. U oltin pul zarb etishni yo‘lga qo‘ygan va
uning tarkibiga qiymati past  bo‘lgan boshqa ma’danlar aralashtirilmasligini  qattiq
nazorat   ostiga   olgan.   Bu   pullar   xonlikning   butun   hududida   muomalaga   kirdi.   Bu
hol,   o‘z   navbatida,   hokimiyatning   yanada   markazlashuviga,   xazinaga   katta
daromad   tushishiga   olib   keldi,   savdo-sotiq   yanada   jonlandi.   Shayboniyxon
avlodlari   keyinchalik   Qashqadaryoning   irmoqlaridan   Kesh   viloyati   yerlarini
sug‘orish uchun 10 dan ortiq kanallar qazitganlar. Sun’iy sug‘orish ishlari, ayniqsa,
Abdullaxon   II   davrida   keng   rivojlangan.   Masalan,   1556–1585-yillar   oralig‘ida
Zarafshon   daryosida   Karmana,   Mehtar   Qosim,   Chahorminor,   Jondor   suv
ayirg‘ichlari; Nurota tog‘ida Oqchob, Murg‘ob vohasida Hovuzixon suv omborlari
qurilgan.
16 Zar
afshon daryosida qurilgan ko‘prik — suv ayirg‘ich
Bundan   tashqari,   Sangzor   daryosidan   Jizzax   vohasiga   Tuyatortar   kanali,
Somonjuq  dashtini   obodonlashtirishga  xizmat   qilgan  Xoja  Ka’ab kanali,  Afshona
kanali,   Amudaryodan   Chorjo‘yga,   Murg‘obdan   Marvga,   Vaxshdan   uning   atrof
vohalariga   suv   chiqarishga   imkon   beruvchi   kanallar   qazilgan.
Bundan   tashqari,   Abdullaxon   II   karvon   yo‘llarini   qayta   jonlantirish,   sardobalar,
karvonsaroylar   qurish  va  ta’mirlashga  ahamiyat  berdi. 1577-yilda Buxoroda  yirik
usti   berk   bozor   —   Abdullaxon   timi   qurildi.   Nurota   tumanidagi   Oqchob   yaqinida
Beklarsoy   darasida   joylashgan   qadimgi   to‘g‘on   qoldiqlari   o‘rnida   ulkan   band
(to‘g‘on)   qurdirdi.   Abdullaxon   bandi   uning   ravoqlarini   to‘g‘on   tepasida   turib
ochishi   yoki   berkitishi   mumkin   edi.   Maqsad   esa   o‘sha   atrofdagi   bo‘z   yerlarni
sug‘orib,  dehqonchilikni  rivojlantirish  va  yurtni   obod qilish  edi.  Bu  tadbirlar, o‘z
navbatida,   qishloq   xo‘jaligi   tarmoqlarining   rivojlanishini   ta’minlagan.
Shayboniylar   davrida   ishlab   chiqarish   tarmoqlari   bo‘lgan   tikuvchilik,   kulolchilik,
temirchilik,   qurolsozlik,   zargarlik,   qog‘oz   va   qurilish   ashyolarini   ishlab   chiqarish
rivojlangan 15
.
Buxoro xonligi ma’muriy jihatdan davlat boshqaruvi viloyatlar va tumanlarga
bo‘lingan.   Xonlikda   oliy   davlat   idorasi   temuriylar   davridagidek   dargoh   deb
atalgan. Uning tepasida xon turgan. Ijro etuvchi hokimiyat ham avvalgidek devon
15
  Tolstov S.P. Qadimgi Xorazm madaniyatini izlab. - T., «Fan», 1964. – 68-b
17 (vaziriik)   deb   atalgan.   Unga   devonbegi   (bosh   vazir)   rahbarlik   qilgan.   Katta
nufuzga ega bo‘lgan devonbegi ayni paytda davlatning moliya va xo‘jalik ishlarini
ham   boshqargan.   Biroq   shayboniylar   davrida   devon   faoliyati   temuriylar
davridagidek   nufuzga   ega   bo lmagan.   Bunga   dargohdagi   mansablar   mavqeyiningʻ
kuchli   bormaganligi   sabab   bo‘lgan.   Yana   bir   katta   davlat   mansabi   —   otaliq   edi.
Xon siyosatining viloyatlardagi ta’siri otaliq mansabiga tayinlanganlarning nufuzi
bilan   belgilangan.   Xon   viloyatlarni   shahzodalarga   taqsimlab   berar   ekan,   ularga
rahnamo etib o‘z nazoratchisini, ishongan kishisini tayinlagan. Bunday nazoratchi,
ishonchli   shaxs   otaliq   deb   atalgan.   Balog‘atga   yetmagan   shahzodalar   ulg‘ayib,
mustaqil   faoliyat   yuritgunlariga   qadar   viloyatlardagi   davlat   ishlarini   ularning
nomidan otaliqlar boshqargan. Yana bir davlat mansabi — parvonachi deb atalgan.
Uning vazifasi xon farmonlarini, rasmiy hujjatlarni mas’ul shaxslarga, ijrochilarga
yetkazishdan iborat bo‘lgan.
Dodxoh   mansabida   ishlagan   amaldor   dargohga   tushgan   arizalarni   qabul
qilgan   va   ularga   javob   qaytargan.   Shuningdek,   dodxoh   mamlakatda   adolat
mezonlariga   amal   qilinishini   ham   nazorat   qilgan.   Muhim   davlat   mansablaridan
yana   biri   —   k о ‘kaldosh   mansabi   edi.   Bu   mansabga   xon   sulolasiga   eng   yaqin
shaxslardangina   tayinlangan.   Ko‘kaldosh   xon   siyosatiga   fuqarolarning
munosabatini   o‘rgangan   va   bu   siyosatning   daxlsizligini   ta’minlagan.   Xon   va
shahzodalar o‘rtasidagi ichki munosabatlar masalasi bilan xon yasovuli mansabida
ishlagan   amaldor   shug‘ullangan.   Shayboniylar   davlatida   eshikog‘aboshi   lavozimi
ham   muhim   sanalgan.   U   dargoh   xavfsizligi,   undagi   tartib   hamda   kelgan-
ketganlardan xabardor bo‘lib turish masalalari bilan shug‘ullangan. Yuqori davlat
lavozimlari   ichida   katta   mavqega   ega   bo‘lgan   lavozimlardan   yana   biri
shayxulislom   hisoblangan.   Shayxulislom   shariat   qonunlari   bajarilishi   ustidan
nazoratni   amalga   oshirgan.   Qozikalon   bo‘lgan   amaldor   esa   sud   ishlariga
yetakchilik   qilgan.   Yana   bir   muhim   davlat   lavozimi   muhtasib   (rais)   deb   atalgan.
Bu lavozimni egallagan amaldor mamlakatda jamoat tartibining saqlanishini, diniy
marosim   va   amallarga   rioya   qilinishini   kuzatgan,   bozorlarda   narx-navo   va
tarozilarning   to‘g‘riligini   nazorat   qilish   bilan   shug‘ullangan.   Mehtar   lavozimiga
18 tayinlangan   mansabdor   esa   zakot   va   boshqa   tushumlardan   tushgan   mablag‘larni
zarur o‘rinlarda ishlatishni nazorat qiluvchi amaldor hisoblangan. Xonlikda davlat
lavozimi mansabdori hisoblanmasa-da, naqib unvoniga sazovor bo‘lgan shaxsning
xon   saroyida   nufuzi   baland   bo‘lgan.   Chunonchi,   u   xonning   yaqin   va   ishonchli
kishisi   sanalgan.   Ayni   paytda,   u   davlat   ichki   va   tashqi   siyosati   masalalarida
xonning   maslahatchisi   ham   hisoblangan.   Zarur   bo lganda   elchilik   vazifasini   hamʻ
bajargan 16
.
Shayboniylar davlatidagi ichki ziddiyatlar markaziy hokimiyat bilan mahalliy
hokimiyat   o‘rtasidagi   ziddiyatlarda   to‘la   namoyon   bo‘lgan.   Shayboniylar   davrida
yer   egaligining   iqto,   suyurg‘ol,   tanho   va   jogir   turlari   bo‘lgan.   Shayboniyxon
davrida  davlat  katta-kichik  mulklarga (suyurg‘olga)  bo‘lib idora qilinardi. Bu hol
suyurg‘ol egalarining markaziy hokimiyatdan ajralib chiqishiga sharoit yaratar edi.
Shayboniyxon   bu   xatoni   tuzatishga   urinib,   bo‘ysunishni   istamagan   mahalliy
hukmdorlar   mustaqilligini   tugatishga,   ayrim   hukmdorlarni   almashtirishga   harakat
qildi.   Bu   esa   mahalliy   hukmdor   va   zamindorlarning   keskin   noroziliklariga   sabab
bo‘ldi.   Shayboniylar   davrida   mehnatkashlarning   iqtisodiy   ahvoli   nochor   edi.
Ko‘pchilik omma yersiz bo‘lib, ijaraga yer olib ishlashga majbur edi. Asosiy soliq
sug‘oriladigan   yerdan   olinadigan   xiroj   bo‘lib,   daromadning   30–40   foizini   tashkil
qilardi.
Davlat   muassasalari,   qo‘shin   va   xon   xonadoni   xarajatlarini   qoplash   uchun
to lanadigan soliq ixrojot deb atalardi. Davlat pulga muhtoj bo‘lganida favqulodda	
ʻ
soliqlar   ham   joriy   etilgan.   Aholi   soliq   va   jarimalar   to lashdan   tashqari,   mehnat	
ʻ
majburiyatini   ham   o tashi   kerak   edi.   Bu   majburiyat   aholini   kanallar,   zovurlar	
ʻ
qazishga,   yod   va   ko‘priklar   qurishga,   yem-xashak   yig ishga   jalb   etishni   nazarda	
ʻ
tutardi 17
.
16
  F.Yusupov O‘qituvchi individual tayyorgarliklarini  oshirishning pedogogik-psixologik jihatlari.  Xalq ta’limi №5,
2005 yil . – 105-b
17
  Yusupov R.K. Tarixni o‘qitish uslubi. Samarqand Universitet. 2001 yil. – 101-b
19 1-bob bo’yicha xulosa
Shayboniylar   sulolasi   hukmronligi   davrida   Xiva   xonligining   ijtimoiy-
iqtisodiy   hayoti   o‘ziga   xos   taraqqiyot   bosqichlarini   bosib   o‘tdi.   Aholi   asosan
dehqonchilik,   hunarmandchilik   va   savdo-sotiq   bilan   shug‘ullangan.   Amudaryo
atrofidagi sug‘oriladigan yerlar hisobiga qishloq xo‘jaligi rivojlanib, paxta, g‘alla,
meva-sabzavot yetishtirish asosiy manba bo‘lib xizmat qilgan.
Shayboniylar   davrida   shaharlar   –   ayniqsa,   Xiva   –   muhim   iqtisodiy   va
madaniy markazga aylangan. Karvon yo‘llari orqali Eron, Hindiston, Rossiya bilan
savdo   aloqalari   yo‘lga   qo‘yilgan.   Hunarmandchilik,   jumladan,   kulolchilik,
misgarlik, zargarlik, gilamdo‘zlik va yog‘och o‘ymakorligi taraqqiy etgan.
Ijtimoiy   jihatdan   esa   jamiyat   qatlamlarga   bo‘lingan:   amaldorlar,   ruhoniylar,
dehqonlar, hunarmandlar  va quldorlar  mavjud bo‘lgan. Ayrim  qatlamlar  o‘rtasida
iqtisodiy   farqlar   mavjud   bo‘lsa-da,   bu   davrda   umumiy   barqarorlik   saqlangan.
Ayniqsa,   Shayboniy   hukmdorlar   tomonidan   suv   inshootlari   va   irrigatsiya
tizimlariga e’tibor berilgani iqtisodiy barqarorlikning muhim omili bo‘ldi.
Xulosa   qilib   aytganda,   Shayboniylar   davrida   Xiva   xonligining   ijtimoiy-
iqtisodiy   hayoti   dehqonchilikka   asoslangan   bo‘lib,   hunarmandchilik   va   savdo
rivojlangan, bu esa xonlikni mintaqadagi muhim siyosiy va iqtisodiy markazlardan
biriga aylantirgan.
20 II BOB. XONLIKNING QO‘NG‘IROTLAR SULOLASI DAVRIDA
IJTIMOIY-IQTISODIY HAYOT
2.1. Sulola davrida ijtimoiy hayot
XIX   asrning   20-yillari   boshlaridagi   ma’lumotlarga   ko‘ra,   Xiva   aholisining
soni   800   ming   kishini   tashkil   etgan.   Bu   raqam   qat’iy   bo‘lmasdan,   xonlik
hududining   kengaya   borishi   bilan   xonlik   fuqaroligini   qabul   qilganlarning   soni
ko‘payib   borgan.   XIX   asr   o‘rtalarida   xonlik   poytaxti   Xiva   shahrida   20   mingdan
ortiq   aholi   yashagan.   700   dan   ortiq   hunarmandchilik   ustaxonasi ,   200   dan   ortiq
savdo do‘koni, 3 ta katta va 15 ta kichik bozorlar bo‘lgan.
Hunarmandchilikning 50 dan ortiq turi rivoj topgan. Xonlik aholisining katta
qismini   o‘zbeklar   tashkil   etgan.   Ular   o‘zbeklarning   turli   qabilalariga   mansub
edilar.   Undan   keyingi   o‘rinlami   turkmanlar,   qoraqalpoqlar   va   qozoqlar
egallashgan. Ulaming har biri, asosan, o‘zlariga ajratilgan yerlarda joylashgan. Har
biri   alohida-alohida   kanalga   ega   bo‘lishgan.   Har   bir   qabila   o‘zlariga   qarashli
sug‘orish   inshootlarini   tiklash   va   ta’mirlash   ishlarida   qatnashgan.   Har   bir
qabilaning kanali ham shu qabila nomi bilan atalgan 18
.
Xonlik   mutlaq   monarxiya   bo‘lib,   oliy   hukmdor   —   xon   davlat   boshlig‘i   edi.
Ma’muriy   jihatdan   xonlik   hududi   15   ta   viloyatga   (Pitnak,   Hazorasp,   Xonqa,
Urganch,   Qo‘shko‘pir,   G   ‘azovat,   Qiyot,   Shohabbos,   Toshhovuz,   Ambar-Manoq,
Gurlan,   Ko‘hna   Urganch,   Xo‘jayli,   Chumanoy   va   Qo‘ng‘irot)   va   2   ta   noiblikka
bo‘lingan.   Viloyatlar   shahar   va   masjid   qavmlarini   (qismlarni)   o‘z   ichiga   olgan.
Masjid   qavmlari   obro‘li   oqsoqollar,   qozilar   va   miroblar   tomonidan   boshqarilgan.
Davlat   boshlig‘i   —   xon   hokimiyati   vakolati   nasldan   naslga   o‘tgan.   Xonlikda
mehtar   bosh   vazir   hisoblangan.   U   xon   safarga   chiqqan   paytlarda   xonlikni   idora
qilgan.   Mehtar   va   qo‘shbegi   mamlakat   miqyosida   soliqlar   yig‘ilishiga   javobgar
bo‘lganlar.
Xonlikda   3   ta   devon   (vazirlik)   ham   faoliyat   ko‘rsatgan.   Bular   xo‘jalik,
ijtimoiy-siyosiy   va   harbiy   ishlar   bilan   shug‘ullanuvchi   devonlar   edi.   Ularning
faoliyatiga   devonbegi   rahbarlik   qilgan.   Xonlikning   qo‘shiniga   yasovulboshi
18
  Tayloqov   N.   Xalq     ta’limiga     Zamonaviy   axborot   texnologiyalarini     joriy   qilish     ta’lim     sifatini       oshirishning
omili sifatida.   Xalq ta’limi. 2005 yil № 5 soni – 65-b
21 qo‘mondonlik   qilgan.   Xonlik   tarkibidagi   qozoq   va   qoraqalpoqlar   esa   o‘zlarining
biylari,   turkmanlar   esa   ularning   vakili   tomonidan   boshqarilgan.   Ularning
lavozimlari nasldan naslga meros bo‘lib o‘tsa-da, nomzodini xon tasdiqlashi shart
bo‘lgan.Xonlikning   asosiy   boyligi   yer   hisob-   lanardi.   Bu   yerlar   sug‘oriladigan
(axya)va sug‘orilmaydigan (adra) yerlardan iborat edi. Egalik shakliga ko‘ra, Xiva
xonligining yerlari ham uchga bo‘lingan:
1. Davlat yerlari (podshohi).
2. Xususiy mulk (xususiy yerlar).
3. Vaqf yerlari.
Xon   va   uning   qarindoshlari,   oliy   martabali   boshqa   turli
amaldorlar,   ruhoniylar ,   savdo-sotiq   tabaqalari   barcha   yerlarning   deyarli   yarmiga
egalik qilishgan. Amaldorlaming yerlari 2—3 ming tanobni tashkil etgan. Xon va
uning qarindoshlari undan ham katta hajmdagi yer maydonlariga egalik qilishgan.
Qolgan   yerlar   davlat   ixtiyoriga   olingan   (vaqf   yerlaridan   tashqari).   Davlat   yer-
larida va xususiy mulk yerlarida ijarachi dehqonlar mehnat qilganlar.Davlat yerini
ijaraga   oluvchilar   bevatan,   xususiy   yerlarni   ijaraga   oluvchilar   koranda,   vaqf
yerlarini ijaraga oluvchilar esa vaqfchi deb atalgan.
Xonning   qarindoshlari   o‘z   xususiy   yerlaridan   davlatga   soliq   to‘lamas   edilar.
Davlat   soliqlaridan   ruhoniylar,   katta   amaldorlar,   tarxon   yer   olganlar   ham   ozod
etilgan edilar. Biroq soliqni bu yerlarda ishlovchi ijaradorlar, ya’ni mehnatkashlar
to‘lashgan 19
.
Shaharlarning   iqtisodiy   taraqqiyotdan   orqada   qolishi,   yirik   sanoatning
mutlaqo yo‘qligi oqibatida G‘arbiy Yevropa davlatlarida yersiz dehqonlar shaharga
ish izlab borishdek imkoniyatga ega bo‘lmagan. Oqibatda, ular qishloqda qolishga
majbur bo‘lganlar.Suv tanqisligi tufayli dehqonchilik qiyin sharoitda olib borilardi.
Shu bois Amudaryodan suv chiqarishga e’tibor berildi. 
XVIII asming 70-yillarida Davkor ko‘li yonida kanal, XIX asr boshlarida esa
Lavzan,   Qilich   Niyozbiy ,   Katta   Xonobod   kanallari   qurildi.   Bu   tadbirlar   yerlami
sug‘orish holatini yaxshilashga ko‘maklashdi.Barcha davlatlarda bo‘lganidek, Xiva
19
  Tolipov Y. Usmonboyeva M. “Pedagogik texnologiyaning tadqiqiy asoslari”.  T.,”Fan”. 2006.  – 38-b
22 xonligida ham aholi to‘laydigan soliqlar va ular o‘taydigan majburiyatlar belgilab
qo‘yilgan edi. Xonlikda asosiy soliq salg‘ut, ya’ni yer solig‘i hisoblangan.
Hunarmandlar,   tashqi   savdo   bilan   shug‘ullanuvchi   savdogarlar,   chorvadorlar
zakot   to‘lashgan.Bundan   tashqari,   mehnatkash   xalq   quyidagi   bir   qancha
majburiyatlami ham o‘taganlar.
1. Begar— rasman 12 kunlik davlat majburiyati; unga ko‘ra, qishloqning har
bir   xonadonidan   bir   kishidan   odamlarni   to‘plashardi.   Ular   har   yili   turli   qurilish
ishlarida, kanal qazishda, yo‘llami tuzatishda, turli binolar qurilishida ishlar edilar.
2.   Qazu   —   butun   qishloq   aholisini   katta   va   kichik   kanallami   tozalashga
safarbar etish majburiyati.
3. Ichki va obxo‘ra qazu — har yili kanallarning suv taqsimlagichini tozalash
majburiyati.
4. Hachi  — himoya dambalari qurish va ulami mustahkamlashda  qatnashish
majburiyati.
Sug‘orish   inshootlari   qurish   va   ta’mirlash   bilan   bog‘liq   majburiyatlarda
qatnashish   mashaqqatli   ish   edi.   Chunki   bu   majburiyatlarning   barchasi   qo‘lda
ketmon   bilan   bajarilar,   tuproqlar   esa   zambilda   tashilar   yoki   yelkada   ko‘tarib
chiqilar   edi.   Suv   chiqarish   va   himoya   to‘g‘onlari   tuproq,   yog‘och   hamda
chimlardan qurilar ediki, ko‘pincha, ular suvning bosimiga bardosh bera olmas edi.
Ana shunday paytlarda ular qaytadan qurilardi. Bosimga bardosh berganlari esa bir
yildan   ortiqroq   chidamas   edi.   Kelasi   yili   ulami   qayta   qurish   kerak   bo‘lardi.
XVIII   asr   oxiriga   kelib   shaharlar   hayotida   uzoq   davom   etgan   tushkunlik   holati
barham topdi 20
.
XVIII   asming   ikkinchi   yarmi   —   XIX   asr   boshlarida   katta   ko‘lamdagi
sug‘orish   inshootlarining   tiklanishi   hamda   yangilarining   bunyod   etilishi   ishlab
chiqaruvchi   kuchlarning   o‘sishiga   asos   bo‘ldi.   Bu   hodisa,   o‘z   navbatida ,
shaharlarda hunarmandchilik, ichki va tashqi savdoning o‘sishiga sabab bo‘ldi.
Biroq   bu   o‘sishni   Yevropa   davlatlari   iqtisodiyoti   taraqqiyoti   bilan   aslo
tenglashtirib bo‘lmas edi. Bu davr - G‘arbiy Yevropa davlatlari hayotida tub sifat
20
  Sa’diyev A. Maktabda tarix o‘qitish metodikasi. – Toshkent.  "O‘qituvchi", 1988.  – 184-b
23 o‘zgarishlar davom etayotgan davr edi.   Chunonchi , Buyuk Britaniyada boshlangan
sanoat   to‘ntarishi   boshqa   ilg‘or   davlatlarga   ham   yoyilgan,   XIX   asr   o‘rtalariga
kelganda   esa   u   nihoyasiga   yetayotgan   edi.   Binobarin,   Yevropa   dav-
latlarida kapitalistik munosabatlar gurkirab rivojlanayotgan edi.
Markaziy   Osiyo   xonliklarida,   jumladan,   Xiva   xonligi   jamiyati   hayotida
hamon   o‘rta   asr   yer   egaligi   munosabatlari   hukmron   edi.XVIII   asr   oxirida
Muhammad  Amin  hukmronligi   davridan  boshlab  birmun-  cha  siyosiy  barqarorlik
o‘matildi.   Bu   omil   Xiva   shahrining   holatiga   ijobiy   ta’sir   ko‘rsatdi.   Chunonchi,
1782-yilga   kelib   Xiva   shahrida   qayta   tiklash   ishlari   tugallandi.   Qayta   tiklash
ishlaridan   tashqari   yangi   me’moriy   obidalar   ham   qurildi.   Masalan,   1765-yilda
Sherg‘ozixon va Muhammad Amin madrasalari bunyod etildi. XIX asr boshlarida
Xiva xonligi poytaxti yirik qurilish maydoniga aylandi 21
.
XIX   asr   birinchi   yarmida   Xiva   xonligining   Buxoro,   Qo‘qon,   Afg‘oniston,
Eron,   Hindiston   va   Turkiya   kabi   davlatlar   bilan   savdo-iqtisodiy   va   elchilik
aloqalari rivojlandi. Bunga, bir  tomondan, Xiva xonligi  hududining o‘rta osiyolik
savdogarlar   va   Haj   safariga   boruvchilaming   Kaspiy   dengizi   orqali   muqaddas
Ма kk а   va   boshqa   shaharlariga   o‘tish   manzilgohiga   aylanganligi,   ikkinchidan   esa
chet   davlatlar   bilan   savdo-sotiqni   rivojlantirish   davlat   xazinasiga   yaxshigina
daromad keltirayotganligi sabab bo‘lgan.
Bu davrda ham Xiva - Buxoro munosabatlari har doim ham silliq kechmagan.
Xiva xoni Muhammad Rahimxon I Buxoro amirligi bilan elchilik aloqalarini qayta
tiklashga   va   ikki   davlat   o‘rtasida   savdo-sotiqni   rivojlantirishga   harakat   qilgan.
Chunonchi,   1811   —   1812-   yillarda   Xivaga   Buxorodan   O‘rozboy   Jo‘ra   va   Avaz
Murod   yasovulboshi   boshchiligida   elchilar   kelgan.   Bunga   javoban   Muhammad
Rahimxon   I   Buxoroga   Hasan   Murod   otaliq   boshchiligida   elchilar   va   savdo
karvonlarini   yuborgan. Ayni   paytda ,   bu   ikki   davlatning   manfaatlari   mintaqaning
ayrim hududlarida, xususan, Marv viloyatida ham to‘qnash kelgan. Chunki, Marv
O‘rta   Osiyo   davlatlarini   Eron   bilan   bog‘lovchi   muhim   savdo   yo‘li   ustida
21
  Хива,   или   географическое   и   статистическое   описание   Хивинского   ханства,   состоящего   тепер   в   войне   с
Россией, заимствованное из разных отечественных и иностранных писательей, с изображениями костюмов и
вида города Хивы. М.: 1840. –  c .145
24 joylashgan   edi.   Shuning   uchun   ham   XIX   asrning   1   -yarmida   bu   ikki   davlat
o‘rtasida   bir   necha   bor   o‘zaro   urushlar   yuz   bergan.   Chunonchi,   Muhammad
Rahimxon   I   1822-   yilda   Marvni   Buxorodan   qaytarib   olgan.   O‘zaro   urushlarga
qaramay, savdo aloqalari to‘xtab qolmagan.
1812-   yilda   Xivaga   Eron   va   qozoqlarning   O‘rta   juz   xonligidan   elchilar
kelishgan.   Ular   bilan   davlat   chegaralari   xavfsizligi   va   savdo-sotiq   masalalarida
kelishuvga   erishilgan.   XIX   asr   boshlarida   Xiva   va   Afg‘oniston   o‘rtasida   elchilik
munosabatlari o‘matilgan. Muhammad Rahimxon I hatto Afg‘onistonda hokimiyat
uchun   kurashayotgan   shoh   Mahmudning   ikkinchi   marta   hokimiyat   tepasiga
kelishida   yordam   ham   bergan.   Buning   evaziga   Afg‘oniston   Xiva   xonligi
savdogarlariga Kobul bozorida erkin savdo qilish huquqini bergan.
Xiva   bozorlarida   Hindiston,   Xitoy,   Eron,   Rossiya,   Buxoro   va   Qo‘qon   kabi
davlatlardan keltirilgan mollar sotilgan.Tim yozda savdo-sotiq uchun juda qulay va
salqin   bo‘lgan.   Karvonsaroy   esa   ikki   qavatli   bo‘lib,   105   hujrali   edi.Xiva
xonligining   anori,  qovuni,   uzumi,  nashvatisi,   anjiri   va  o‘rigining   shirinhgiga  chet
ellik   savdogarlar   tan   berishgan   va   bu   mahsulotlar   chet   davlatlarda   ham   mashhur
bo‘lgan.
Xiva   savdogarlari   uchun   Rossiyaga   boradigan   savdo   yo‘llari
xavfsiz   edi.   Shuningdek,   Xiva   xonligida   Rossiya   zavod   va   fabrikalari   ishlab
chiqargan tayyor iste’mol mahsulotlariga ehtiyoj baland edi. Ayni paytda, Rossiya
Xiva   xonligiga   o‘z   mahsulotlarini   sotadigan   bozor   deb   qarar   edi.   Rossiya
mahsulotlari Yevropaning ilg‘or davlatlari tovarlari bilan raqobat qila olmayotgan
bir   davrda   bu   juda   muhim   edi.   Ikkinchidan,   Xiva   xonligi,   Rossiya   sanoati   uchun
zarur   xomashyo   mahsulotlarini   arzon   narxlarda   yetkazib   beruvchi   o‘lka   ham
hisoblanardi 22
.  
Xivadan   Rossiyaga   paxta ,   ipak,   bo‘z,   gilam,   hunarmandchilik   mahsulotlari,
quritilgan   meva   va   boshqa   mahsulotlar   olib   borilgan.   Xiva   savdogarlari   Nijniy
Novgorod   shahrida   o‘tkaziladigan   yarmarkalarda   qatnashganlar.   Rossiyadan   esa
22
  O`zbekiston tarixi (talabalar uchun qisqacha Ma`ruzalar matni), T., “Universitet”, 1999. – 19-b
25 Xivaga   metall,   to‘qimachilik   mahsulotlari,   turli   rangh   bo‘yoqlar,   mo‘yna   terilari,
qurol-aslaha keltirilgan.
Biroq  har   ikki   davlat   o‘rtasida   yaxshi   qo‘shnichilik   munosabatlarining   qaror
topishiga to‘sqinlik qilgan omillar ham mavjud bo‘lgan. Bular: savdo karvonlariga
hujum   qilish   xavfming   mavjudligi,   har   ikki   tarafning   Kichik   juz   qozoqlarini   va
qoraqalpoqlami   o‘z   fuqarolari   deb   hisoblashlari;   shuningdek,   har   ikki   tomonning
o‘zaro   savdodan   olinadigan   boj   hajmi   masalasida   uzoq   vaqt   bir   to‘xtamga   kela
olmaganliklari bilan bog‘liq edi.
Maqsadi   O‘rta   Osiyoni   egallashdan   iborat   bo‘lgan   podsho   Rossiyasi   O‘rta
Osiyo davlatlariga, xususan, Xiva xonligiga turli bahonalami ro‘kach qilib, bosim
o‘tkazishni   kuchaytirib   borgan.   Ayni   paytda,   qozoq   juzlarini,   qoraqalpoqlami
hamda   turkmanlaming   ayrim   qabilalarini   Xivaga   bo‘ysunmaslikka   da’vat   etib
turgan.   Chunonchi,   podsho   Rossiyasi   Xiva   xonligi   tarkibida   yashovchi
turkmanlaming   yovmut   qabilasini   Rossiya   fuqaroligiga   o‘tkazish   istiqbollarini
hamda   savdo   karvonlarining   xavfsizligini   ta’minlash   bahonasida   chegara
hududlarda   istehkomlar   qurish   imkoniyatlarini   o‘rganish   maqsadida   1819-   yilda
armiya zobiti N.Muravyov rahbarligida maxsus ekspeditsiya ham yuborgan.
Podsho   Rossiyasining   tajovuzkorligi   1822-   yilda   O‘rta   juz,   1824-   yilda   esa
Kichik   juz   xonliklarida   xonlik   hokimiyatini   tugatib ,   ularing   Rossiyaga
bo‘ysundirilganida yaqqol ko‘rildi. Endi podsho Rossiyasi chegarasi bevosita Xiva
xonligi   chegarasiga   yaqinlashib   qoldi.   Bunday   sharoitda   Xiva   xonligi   qozoq
cho‘Banning   ikki   davlat   o‘rtasida   bir-birini   ajratib   turuvchi   hudud   bo‘lib   qolishi
uchun harakat qildi. Biroq, podsho Rossiyasi  buni istamadi. Oqibatda, ikki davlat
o‘rtasidagi munosabat keskinlasha bordi.
Xulosa   qilib   aytganda,   Qo‘ng‘irotlar   davrida   Xiva   xonligi   ijtimoiy   hayoti
o‘ziga xos barqarorlik va qadriyatga tayanadigan tizim asosida rivojlangan bo‘lib,
bu   davr   ijtimoiy   munosabatlarning   an’anaviy   va   diniy   mezonlar   bilan   tartibga
solingan davri sifatida tarixda muhim o‘rin egallaydi. 
Qo‘ng‘irotlar   sulolasi   davrida   Xiva   xonligining   ijtimoiy   hayoti   an’anaviy
feodal   tuzum   asosida   tashkil   etilgan   bo‘lib,   jamiyat   qatlamlarga   ajralgan   edi.
26 Boshqaruv tepasida xon va unga yaqin bo‘lgan amaldorlar turgan, ularning ostida
ruhoniylar,   harbiylar,   dehqonlar,   hunarmandlar   va   quyi   tabaqalar   joylashgan.   Bu
davrda   aholining   asosiy   qismi   qishloq   xo‘jaligi   va   hunarmandchilik   bilan
shug‘ullangan.
2.2. Qo‘ng‘irotlar sulolasining iqtisodiy siyosati va uning natijasi
Inson   ma‘naviyatida   tarix   ilmining   axamiyati   beqiyosdir.   Albatta   har   qaysi
xalq yoki millatning ma‘naviyatini uning tarixi, o‘ziga xos urf-odat va an‘analari,
xayotiy   qadriyatlaridan   ayri   xolda   tasavvur   etib   bo‘lmaydi.   Yuqorida
keltirilganidek,   bugungi   kunda   O‘zbekiston   davlatchilik   tarixi   va   uning   muhim
taraqqiyot   bosqichlari   nihoyatda   dolzarb   mavzulardan   biri   hisoblanadi.
O‘zbekiston   Respublikasi   prezidenti   Shavkat   Mirziyoyev   tariximiz   haqida
quyidagilarni   aytadi.   Hamma   o z   tarixini   ulug laydi.   Lekin   bizningʻ ʻ
mamlakatimizdagidek   boy   tarix,   bobolarimizdek   buyuk   allomalar   hech   qayerda
yo q.   Bu   merosni   chuqur   o rganishimiz,   xalqimizga,   dunyoga   yetkaza   bilishimiz	
ʻ ʻ
kerak.   Bu   markazga   kelgan   odam   tariximiz   haqida   to la   tasavvurga   ega   bo lishi,	
ʻ ʻ
katta   ma naviyat   olib   ketishi   zarur.   Xiva   xonligidagi   siyosiy   vaziyat   hukmron	
ʼ
tabaqalarning   urushlari   va   qabilalar   o‘rtasidagi   mojarolarni   to‘xtatishga   qodir
bo‘lgan   kuchli   markaziy   hokimiyatning   barpo   etilishini   taqozo   etardi.   Bunday
hokimiyatni barpo etishga qodir  kuch sifatida maydonga o‘zbeklarning qo‘ng‘irot
qabilasi   chiqdi.   Bu   zaruriyatning   natijasi   o‘laroq,   XVIII   asrning   60-yillaridan
boshlab,  Xiva  xonligida  hokimiyatni  qo‘ng‘irot  qabilasi  boshliqlari   asta-sekin  o‘z
qo‘llariga ola boshladilar 23
. 
Kurs ishi interpretatsiya, induksiya, deduksiya, determinizm, tahliliy, qiyosiy
va   tizimli   tadqiqot   metodlaridan   foydalanildi.   Mavzuni   tadqiq   qilishda
mamlakatimizda olib borilgan keng islohotlar, tarixni xolis o‘rganishga qaratilgan
huquqiy asoslardan keng foydalanildi. Shuningdek ushbu tadqiq mavzusi bo‘yicha
mustaqillik davrida bir  qator o‘zbek olimlari  tomonidan o‘rganilgan. Xususan,  bu
borada   N.Polvonov   va   O.Qo‘shjonov,   S.Hasanov,   A.Abdurasulov,   D.Bobojonov
23
  O`zbekiston tarixi (qisqacha ma`lumotnoma) T.”Sharq”, 2000. – 107-b
27 va   M.Abdurasulov,   Q.Munirov,   X.Ziyoev,   Davlatyor   Raxim   va   Shohnazar
Matrasul, Mulla Olim 
Maxdum   Hojining   asarlari   alohida   ahamiyatga   ega.   O.Qo‘shjonov   va
N.Polvonovning  ―   Xorazmdagi   ijtimoiy-siyosiy   jarayonlar   va   harakatlar   asarida,
asosan,   Xiva   xonligidagi   jadid   harakatiga,   uning   asosida   tashkil   topgan   ta’lim
tizimiga qaratiladi. S.Hasanovning ― Xorazm ma’naviyati darg‘alari nomli asarida
esa   Xorazmda   yetishib   chiqqan   allomalar   va   ularning   fan   sohasiga   qanday
yangiliklar qo‘shganligi keltirib o‘tiladi. A.Abdurasulovning ― Xiva asarida Xiva
xonligidagi   ichki   siyosat   masalalari,   jumladan,   madrasalar   qatori,   ulardagi   ta’lim
tizimi,   adabiy   muhit   yoritib   berilgan.   Xususan,   ta’lim   tizimiga   oid   quyidagi
ma’lumotni   uchratishimiz   mumkin:   ―   Xivadagi   rus-tuzem   maktabining   asosiy
maqsadi   mahalliy   millat   bolalariga   rus   tilini   o‘rgatib,   mahalliy   tarjimonlar
tayyorlashdan iborat edi 24
. 
Chunki   hali   xonlikda   rus   tilida   ish   yuritish,   kelgan   maktublarni   o‘qish   va
tarjima   qilish,   nomalar   bitish   sohasida   qiyinchiliklar   tug‘ilayotgan   edi.   Holbuki,
Petro Aleksandrovsk (hozirgi To‘rtko‘l) shahrida ochilgan rus-tuzem maktabini bu
davrda   bir   qancha   xivalik   yoshlar,   jumladan,   Asfandiyor   to‘ra,   Muhammad
Aminaddin   Muhammad   hoji   Aminaddin   o‘g‘li   1892-1897   yillarda   Fransiyaning
Tuluza   shahridan   suv   xo‘jaligi   kollejida   ta’lim   olgan   zamonaviy   ma’lumotli
birinchi   o‘zbek   irrigatori   edi.   Yana   shu   kitobda   quyidagi   xabar   keladi:   ―   Feruz
farmoniga   muvofiq   1904   yilning   10-noyabrida   Urganchda   birinchi   yangi   usul
maktabi ochildi. Unda Husayin 
Qo‘shaev   degan   Turkiyadan   kelgan   o‘qituvchi   yoshlarga   ta’lim-tarbiya   bera
boshladi.   Mahalliy   xalq   vakillarining   mazkur   maktabga   qiziqishi   ortib,   dekabr
oyiga kelib, bu maktab o‘quvchilarinish 45 tasi mahalliy millat farzandlari edilar.
Husayin   Qo‘shaev   1906-1907   o‘quv   yilida   xonlikdagi   ilg‘or   ma’rifatparvar
kishilarning,   eng   avvalo,   otaonalarning   orzu   istaklarini   hisobga   olib,   Urganchda
qizlar maktabi tashkil etdi. Bu muhim voqeadan xursand bo‘lgan Feruz Urganchga
borib,   mazkur   maktab   ishi   bilan   tanishdi   va   Husayin   Qo‘shaevning   boshlagan
24
  O‘zbekistonning yangi tarixi. II-kitob.T.2000. – 57-b
28 foydali   tadbiri   uchun   uni   qo‘llab-quvvatlab,   boshoyoq   sarpo   kiygizdi   va   xazina
hisobidan maktabga yordam berib turishga qaror qildi. 
Q.Munirovning   ―   Xorazmda   tarixnavislik   asarida   Xiva   xonligidagi   faqat
tarixiy   asarlarga   e’tiborini   qaratadi.   Muallif   xonlikda   tarix   maktabiga   xon
Abulg‘oziy asos solganini ham eslatib o‘tadi. 
Yirik   zodagonlar   va   ruhoniy   tabaqasining   madadiga   tayangan   qo‘ng‘irot
qabilasining   yo‘lboshchisi   Muhammad   Amin   1761-yilda   inoqlik   lavozimiga
ko‘tarilgan.  U  turkmanlaming  yovmut  va   chovduz  qabilalariga  qarshi  kurash  olib
borgan. Biroq u dastlab muvaffaqiyatsizlikka uchrab, Buxoroga Doniyolbiy otaliq
yoniga ketadi.  Turkman  qabilalari   Xorazmni  egallab,  Hazorasp,  Xonqa,  Urganch,
Kat,   Shohobod   shaharlarini   xonavayron   qiladilar.   Ocharchilik   va   vabo   tarqalib,
o‘zbeklar Orol va Buxoroga ketishga majbur bo‘ladilar. 
1770-yilda   Muhammad   Amin   inoq   Buxorodan   qaytib   kelib,   yovmutlarga
qarshi   kurashni   uyushtiradi   va   ularni   Xorazmdan   haydab   chiqaradi.   Muhammad
Amin   mahalliy   beklarni   ham   bo‘ysundirishga   muvaffaq   bo‘ldi.   Hukmronligining
so‘nggi   yillarida   o‘z   qabilasining   faol   qatlamiga,   savdogarlar   va   ruhoniylar
madadiga   tayangan   hamda   turli   turkman   qabilalari   o‘rtasidagi   o‘zaro   nizolardan
oqilona   foydalana   olgan   Muhammad   Amin   mamlakatda   nisbatan   siyosiy
osoyishtalik   vaziyatini   yaratishga   erishdi.   Bularning   barchasi   mamlakat
iqtisodining   ko‘tarilishini   ta’minlaydi.   Jon   saqlash   uchun   o‘zga   yurtlarga   qochib
ketgan fuqarolar yana qaytib kela boshladilar. Avaz Muhammad inoq davrida Xiva
xonligi   iqtisodiy   jihatdan   ancha   mustahkamlandi.   Muhammad   Amin   ham,   uning
o‘g‘li Avaz (1790-1804) ham davlat hokimiyatini inoq unvonida boshqarganlar. 
Qozoqchingiz   biylaridan   soxta   xonlar   chaqirilib   turilgan.   Hokimiyat   amalda
inoq   va   maxsus   kengash   tomonidan   boshqarilgan.   Kengash   tarkibiga   qo‘shbegi,
mehnat, vazir va otaliqlar kirgan. Inoq va kengash soxta xon nomidan ish yuritgan.
Faqat Avazning o‘g‘li Eltuzar (1804-1806) hukmronligi davrida chetdan soxta xon
chaqirish   to‘xtatildi.   Nafaqat   to‘xtatildi,   ayni   paytda   1804yildayoq   chetdan
chaqirilgan soxta xon Abulg‘ozini taxtdan tushirib, o‘zini xon deb e’lon qildi. Shu
29 tariqa, qo‘ng‘irotlar sulolasi Xiva xonligi taxtini rasman egalladi. Bu sulola 1920-
yilga qadar Xiva xonligini idora qildi 25
.  
Xiva   xonligida   qo‘ng‘irot   sulolasi   rasmiy   ravishda   1804-yildan   e‘tiboran
boshlangan.   Shu   yili   Muhammad   Aminning   nabirasi   Eltuzar   xon   unvonini   qabul
qiladi. Yangi xon 1806-yilda Buxoroga qarshi olib borilgan urushda halok bo‘ladi.
Uning   o‘rniga   ukasi   va   vorisi   Muhammad   Rahim   (1806-1825)   xonlikning
unvoniga   egalik   qiladi.   Muhammad   Rahim   1811-yilda   orolliklarni   o‘ziga   taslim
qiladi.   1822-yilda   esa   Marv   va   undagi   turkmanlar   ustidan   hukmronlik   o‘rnatadi.
Xiva   xonligi   ayniqsa   Muhammmad   Rahimning   o‘g‘li   Olloqulixon   (1825-1846)
davrida   o‘z   hududlarini   ancha   kengaytiradi.   Xonlikning   hududlari   Sirdaryoning
Orol   dengizigacha   quyiladigan   joyidan   Turkmaniston   hududidagi   Kushkagacha
cho‘zilib ketgandi. 1846-1855yillarda xonlik qilgan Muhammad Amin (Madamin)
va   Abdullaxon   (1855-1864)   o‘z   xonliklarining   faoliyatlarini   turkmanlarga   qarshi
to‘xtovsiz kurashlarda o‘tkazadilar va shu urushlarda halokatga uchraydilar. Sayid
Muhammad   Rahimxon   (Feruz)   davri   (1864-1910)   da   Xiva   xonligi   Rossiya
bosqinchi to‘dalariga   qarshi kurash olib borolmaydi va g‘oyatda kuchli dushman
bilan Gandimiyon – sharmandali sulh bitimini imzo chekishga majbur bo‘ladi. 
Xiva   o‘z   mustaqilligini   yo‘qotadi   va   Rossiyaga   qaram   bir   mamalakatga
aylanadi. Ayniqsa Xivaning so‘nggi ikki xoni Isfandiyorxon (1910-1918) va Sayid
Abdullaxon (1918-1920) davrida xalq ommasi g‘oyatda og‘ir qismatli va nihoyatda
bir-biriga   qarama-qarshi   onlarni   o‘z   boshidan   kechirmoqda   edi   [3].   Eng   muhimi
ana   shu   ziddiyatli   bu   davr   va   zamon   fojiasini   tushunib   yeta   oladigan   va   unga
monand yo‘l  tanlaydigan  siyosiy va  g‘oyaviy yetuk xalq hali  shakklanmagan  edi.
Bu   esa   o‘lkaning   tarixiy   fojiasi   edi.   Bundan   suronli   va   bo‘ronli   milliy-ozodlik
kurashi yillarida qizil saltanat ilhomchilari – bolsheviklar foydalanib qoladilar 26
. 
Xiva   xonligi   xon   tomonidan   saroy   amaldorlari   yordamida   boshqariladigan,
yakka hokimchilikka asoslangan  davlat  bo‘lib, uning boshqaruv tizimi Buxoro va
Qo‘qon   xonliklaridan   deyarli   farq   qilmagan.   Xonlikdagi   eng   yuqori   unvon   xon
25
  O‘zbekiston tarixi (1-qism), T.”Universitet”, 1997. – 67-b
26
  Matyakubova   M.   Xiva   xonligi   tarixi   manbalari   (Muhammadrizo   Ogahiyning   tarixiy   asarlarini   kodikologik
xususiyatlari).  Urganch, 2006.  – 59-b
30 bo‘lib,   u   siyosiy,   harbiy   va   diniy   hokimiyatga   ega   edi.   Buxoro   va   Qo‘qon
xonligidan   farqli   ravishda   XIX   asr   boshlariga   kelib   xon   huzurida   doimiy   faoliyat
ko‘rsatuvchi   Kengash   (Devon)   bor   edi.   Eng   yuqori   lavozimdagi   amaldorlar   a‘zo
bo‘lgan   bu   kengashning   vakolatlari   cheklangan,   barcha   qarorlar   amalda   xon
tomonidan   qabul   qilingan   bo‘lsa-da,   lekin   saroy   ayonlarining,   qabila
boshliqlarining,   mahalliy   hokimlarning   davlat   boshqaruvidagi   o‘rnini   e‘tirof   etish
zarur.   Xonlikdagi   barcha   mansab   va   unvonlarni   3   toifaga:   harbiy-ma‘muriy,
harbiy,   diniy   amallarga   bo‘lish   mumkin.   Xiva   xonligida   davlat   tili   o‘zbek   tili
bo‘lib,   Buxoro   va   Qo‘qon   davlatlaridan   farqli   ravishda,   bu   yerda   ikki   tillilik
hukmron   emas   edi.   Barcha   farmonlar,   davlat   ishlari,   hujjatlar   o‘zbek   tilida
yozilardi.  Xonning o‘zi raislik qilgan Oliy kengash davlatning qonun chiqaruvchi,
ma‘muriy   va   sud   organi   vazifasini   bajarar   hamda   unda   eng   nufuzli   amaldorlar
qatnashardilar.   Ular   orasida   devonbegi,   qushbegi,   mehtardan   tashqari   naqib,
shayxulislom,   mutavalli,   mirob,   qozi,   farmonchi,   darg‘a,   shig‘ovul,   dasturxonchi,
arbob,   miroxo‘r,   to‘shakchi,   oqog‘o   va   boshqa   amaldorlar   bor   edi.   Kengash
qatnashchilari   haftaning   juma   kunlari   ko‘rinishxonada   to‘planardilar.   Ularga   osh
tortiladigan   keyin,   maslahat   kengashi   quyuq   ziyofat   tarzida,   ba‘zan   kech   tundan
erta tonggacha davom etardi. 
Mazkur  kurs  ishida   Qo‘ng‘irotlarning  hukmronligi  davrida  davlatning  tashqi
va   ichki   siyosatiga   doir   qator   yangi   fikrlar   o‘rganildi.   O‘rta   Osiyoda   shakllangan
uchta   mustaqil   -   Buxoro,   Xiva   va   Qo‘qon   xonliklari   tarixiga   bag‘ishlab   alohida-
alohida   asarlar   yaratilgan   edi.   Bu   tarixiy   asarlar   mazkur   xonliklarning   tarixini
o‘rganishda   asosiy   manba   bo‘lib   xizmat   qiladilar.   Xiva   xoni   va   tarixnavisi
Abulg‘oziy   tomonidan   tarixiy   asarlar   yozish   an’anasi,   keyinchalik   atoqli
tarixnavislar   va   ajoyib   shoirlar   Shermuhammad   Munis,   Muhammad   Rizo   Ogahiy
va   Muhammad   Yusuf   Bayoniy   tomonidan   davom   ettirilgan   edi.   Xorazm   tarixi
bo‘yicha   yozilgan   hamma   tarixiy   asarlarni   o‘zbek   tilida   ijod   etgan   mazkur
tarixnavislar   bir-birlarining   ishini   davom   ettirib,   uzoq   davrni   o‘z   ichiga   qamrab
31 olgan   Xiva   xonligi   tarixini   o‘rganishda   ajoyib   ma’lumotlarga   boy   qator   qimmatli
tarixiy asarlar yaratildi 27
. 
Shuni   ta’kidlab   o‘tish   zarurki,   bu   qo‘lyozma   tarixiy   asarlar   o‘z   davrining
ilg‘or   fikrli   kishilari   tomonidan   yozilgan   bo‘lsa-da,   o‘sha   davrdagi   hukmdorlar
ra’yidan   o‘tolmasdan,   ularning   manfaatlariga   mos   qilib   yozilgan   edi.   Chunki
mualliflar shu tarzda yozishga majbur edilar. Bu asarlarda qo‘shni xalqlar sha’niga
aytilgan   «tug‘yonkor»,   «isyonkor»,   «mufsid»   kabi   noloyiq   iboralarni   ham
uchratamiz. O‘z davri va muhitining ta’siri tufayli mavjud kamchiliklarga qaramay,
Xorazmda tasnif etilgan mazkur tarixiy asarlar, Xiva xonligining XVII — XIX va
XX   asr   boshlaridagi   siyosiy,   ijtimoiyiqtisodiy   va   madaniy   hayotini   o‘rganishda
aniq ma’lumot beruvchi asosiy manba bo‘lib xizmat qiladilar. Xonlikning iqtisodiy
hayotida feodal yer egaligi, sug‘orish ishlari va yangi yerlarni o‘zlashtirish va soliq
masalasi   asosiy   masalalardan   edi.   Bu   masalalar   bo‘yicha   ham   mazkur
tarixnavislarning asarlarida ancha ma’lumotlar keltirilgan. 
Xonlikning   iqtisodiy   hayotida   asosiy   masalalardan   biri   bo‘lgan   soliq
masalasiga kelsak, xivalik tarixchilar o‘z asarlarida voqealarni bayon etar ekanlar,
xonlik hududida bo‘lgan shaharlar va qishloqlarga kimlarning soliq yig‘ish uchun
borganligi,   qaysi   davrlarda   qaysi   xalqlarning   Xiva   xonligiga   soliq   to‘laganliklari
haqida   ham   ma’lumotlar   keltirib   o‘tganlar.   Savdogarlardan,   shuningdek,   Xiva
xonligi   hududidan   o‘tgan   Buxoro   xonligiga   tegishli   savdogarlardan   ham   olingan
soliqlar haqida ham ba’zi ma’lumotlarni uchratamiz. 
XVII   —   XIX   asrlarda   va   XX   asr   boshlarida   Xiva   xonligida   qurilish   ishlari
bo‘yicha   ham   ma’lum   ishlar   amalga   oshirilgan.   Madrasalar,   masjidlar,   qal’alar,
bog‘lar,   ko‘priklar   va   boshqa   shu   kabi   inshootlar   qurilgan.   Qo‘ng‘irotlar
hukmronligi  XX asr  boshlarida mustabid sovet  davlati xokimiyatining o‘rnatilishi
bilan inqirozga uchradi. Lekin ikki asrdan ortiq davrda hukmronlik qilgan bu sulola
davrida   Xiva   xonligi   ijtimoiy,   iqtisodiy,   madaniyat   va   fan   sohalarida   yetakchi
davlat darajasiga ko‘tarildi 28
. 
27
  Ogahiy. Zubdat ut-tavorix. // Qo‘lyozma. O‘zFA ShI. – № 821/II. SVR, VII. –  № № 5023, 5024 – 35-b
28
  Matyakubova   M.   Xiva   xonligi   tarixi   manbalari   (Muhammadrizo   Ogahiyning   tarixiy   asarlarini   kodikologik
xususiyatlari).  Urganch, 2006.  – 75-b
32 2-bob bo’yicha xulosa
Qo‘ng‘irotlar   sulolasi   hukmronligi   davrida   Xiva   xonligining   ijtimoiy   hayoti
o‘ziga xos feodal tuzum asosida shakllandi. Jamiyat qatlamlarga bo‘lingan bo‘lib,
amaldorlar,   ruhoniylar,   dehqonlar,   hunarmandlar   va   qullar   asosiy   ijtimoiy
guruhlarni   tashkil   qilgan.   Aholi   asosan   qishloq   xo‘jaligi   bilan   shug‘ullangan,
shaharlarda esa hunarmandchilik va savdo faoliyati rivojlangan.
Bu   davrda   islom   dini   jamiyat   hayotida   muhim   rol   o‘ynagan,   madrasa   va
masjidlar orqali diniy-ma’rifiy ishlar yo‘lga qo‘yilgan. Oila va jamoa hayoti qat’iy
urf-odatlar   asosida   boshqarilgan   bo‘lib,   an’anaviy   qadriyatlar   kuchli   saqlangan.
Mahalliy boshqaruv tizimi  esa xonlikka sodiq bo‘lgan amaldorlar  tomonidan olib
borilgan.
Qo‘ng‘irotlar   sulolasi   Xiva   xonligi   iqtisodiyotini   tiklash   va   rivojlantirishga
alohida   e’tibor   qaratdi.   Sulola   hukmdorlari,   ayniqsa   Muhammad   Rahimxon   I   va
Sayid   Muhammadxon   davrida   sug‘orish   tizimlarini   kengaytirish,   yerlarni   qayta
foydalanishga kiritish, soliq siyosatini tartibga solish kabi islohotlar o‘tkazildi.
Tashqi   savdo   rivojlanib,   Rossiya   va   boshqa   qo‘shni   davlatlar   bilan   savdo
aloqalari yo‘lga qo‘yildi. Hunarmandchilik taraqqiy etdi, bozorlarda faol iqtisodiy
harakat   kuzatildi.   Bu   siyosat   natijasida   Xiva   xonligida   iqtisodiy   barqarorlik
kuchaydi, aholining turmush darajasi nisbatan yaxshilandi.
Xulosa   qilib   aytganda,   Qo‘ng‘irotlar   sulolasi   davrida   olib   borilgan   iqtisodiy
siyosat   Xiva   xonligini   iqtisodiy   jihatdan   tiklashda,   savdo   va   ishlab   chiqarishni
kengaytirishda muhim rol o‘ynadi.
33 XULOSA
Xulosa qilib shuni aytish mumkinki, Xiva xonligi Markaziy Osiyodagi tarixiy
davlatlardan biri sifatida o‘zining ijtimoiy-iqtisodiy hayoti bilan ajralib turadi. Bu
xonlikning   rivojlanish   jarayoni,   uning   iqtisodiy   tuzilmasi,   ijtimoiy   qatlamlar
o‘rtasidagi   aloqalar   va   tashqi   savdo   munosabatlari   o‘z   vaqtida   keng   miqyosda
tadqiq   etilgan   bo‘lsa-da,   ularning   tafsilotlarini   o‘rganish   zamonamizning   dolzarb
masalalariga   javob   berishda   katta   ahamiyatga   ega.   Tadqiqotimizda   Xiva
xonligining   ijtimoiy-iqtisodiy   tuzilmasini   chuqur   o‘rganish   orqali   uning   tarixiy
ahamiyatini   yoritishga   harakat   qildik.   Tadqiqotning   asosiy   maqsadi   Xiva
xonligining   ijtimoiy-iqtisodiy   tizimini,   uning   tashqi   va   ichki   aloqalarini   tahlil
qilish,   hamda   bu   tizimning   davlat   siyosati   va   jamiyat   hayotiga   ta’sirini   o‘rganish
edi. Ushbu xulosada tadqiqotning asosiy natijalari va xulosa qilishga asos bo‘lgan
tahlillarni keltirib o‘tamiz.
Xiva xonligi ijtimoiy jihatdan ancha murakkab tizimga ega bo‘lgan. Aholi bir
nechta   tabaqaga   bo‘lingan   edi.   Eng   yuqori   tabaqa   xon   va   uning   qarindoshlari,
saroy   ahlidan   iborat   edi.   Buning   ortidan   o‘rta   qatlamlar   –   savdogarlar,
hunarmandlar,   boshqaruv   organlari   vakillari   keladi.   Kam   ta’minlangan   qatlamlar
orasida   dehqonlar   va   qullar,   shuningdek,   ijtimoiy-siyosiy   jihatdan   marginal
qatlamlarni tashkil etgan guruhlar mavjud edi. Bu tabaqalarning har biri o‘ziga xos
iqtisodiy va ijtimoiy vazifalarni bajarib, davlatning barqarorligiga hissa qo‘shgan.
Dehqonlar   agrar   sohada   faoliyat   yuritib,   yerdan   foydalanish,   sug‘orish
tizimlarini   rivojlantirish   va   mehnatni   taqsimlashda   muhim   rol   o‘ynagan.   Xiva
xonligida   sug‘orish   tizimi   juda   rivojlangan   bo‘lib,   dehqonchilik   iqtisodiyotining
asosini   tashkil   etgan.   Bu   jarayonning   samaradorligi   yirik   shaharlar   va   savdo
markazlarining rivojlanishiga zamin yaratgan.
Hunarmandchilik   va   savdo   esa   Xiva   xonligining   iqtisodiy   hayotida   alohida
o‘rin tutgan. Hunarmandlar uy-ro‘zg‘or buyumlari, kiyim-kechak, asbob-anjomlar
ishlab   chiqarish,   shuningdek,   saroylar   va   madaniy   meroslar   uchun   ishlanadigan
mahsulotlarni tayyorlashda faol ishtirok etgan. Savdogarlar esa o‘z navbatida Xiva
34 xonligini   boshqa   davlatlar   bilan   bog‘lagan.   Ular   hududdagi   asosiy   iqtisodiy
faoliyatlarni boshqarib, tashqi savdoni rivojlantirishda muhim rol o‘ynagan.
Xiva xonligi iqtisodiyoti dehqonchilikka asoslangan bo‘lib, yirik o‘simliklar,
paxta,   tariq,   mevalar   va   boshqa   qishloq   xo‘jaligi   mahsulotlari   ishlab   chiqarilgan.
Xiva   xonligining   sug‘orish   tizimi   va   tabiiy   resurslari   yordamida   dehqonchilik
samarali   tarzda   rivojlangan.   Bu   holat   esa   qishloq   joylarida   kuchli   iqtisodiy
tizimning shakllanishiga olib kelgan.
Xiva xonligi, shuningdek, yirik savdo yo‘llarining kesiq nuqtasida joylashgan
edi. Bu savdo yo‘llari Xiva xonligini Markaziy Osiyo va boshqa mintaqalar bilan
bog‘lab,   unga   katta   iqtisodiy   foyda   keltirgan.   Xiva   shahri   asosan   Toshkent,
Buxoro,   Samarqand   kabi   yirik   shaharlar   bilan   aloqada   bo‘lib,   uning   iqtisodiyoti
butun   hududning   rivojlanishiga   turtki   bo‘lgan.   Boshqa   davlatlar   bilan   savdo
aloqalari,   ayniqsa,   Rossiya,   Eron,   Hindiston   va   Xitoy   bilan   savdo   munosabatlari
Xiva xonligining iqtisodiy jihatdan yanada kuchayishiga imkon yaratgan.
Bundan   tashqari,   Xiva   xonligining   iqtisodiy   siyosati   ham   salmoqli
ahamiyatga   ega   bo‘lgan.   Xonlikning   soliqqa   tortish   tizimi,   asosan,   dehqonlar   va
savdogarlarga   yuklanib,   mamlakatda   iqtisodiy   barqarorlikni   ta’minlashga
qaratilgan   edi.   Xiva   xonligi   davlat   byudjeti,   asosan,   yirik   savdo   va   soliqlardan
kelib tushgan mablag‘lar orqali shakllangan.
Xiva   xonligining   iqtisodiy   siyosati   nafaqat   ichki   rivojlanish   uchun,   balki
tashqi   aloqalar   uchun   ham   muhim   ahamiyatga   ega   edi.   Rossiya   imperiyasining
Xiva   xonligiga   ta’siri   o‘rganilgan   davrda   katta   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   Rossiya
bilan   diplomatik   aloqalar   savdo   va   iqtisodiy   aloqalar   orqali   amalga   oshirilgan.
Biroq,   Xiva   xonligida   iqtisodiy   inqiroz   va   ichki   ziddiyatlar   ham   yuzaga   kelgan.
Xonlikning   ayrim   siyosiy   qarorlaridan   kelib   chiqadigan   salbiy   oqibatlar   va   ichki
ijtimoiy   tartibsizliklar   iqtisodiy   inqirozga   olib   kelgan.   Xiva   xonligining   iqtisodiy
siyosatiga ta’sir qilgan boshqa muhim omil Rossiya imperiyasining iqtisodiy ta’siri
va hududdagi siyosiy holat bo‘ldi.
Xiva   xonligidagi   iqtisodiy   inqirozning   sabablari   ko‘plab   omillarga   bog‘liq
edi.   Ichki   siyosiy   qarorlar,   ijtimoiy   ziddiyatlar   va   tashqi   iqtisodiy   bosimlar   Xiva
35 xonligining iqtisodiy barqarorligini buzgan. Rossiya imperiyasining Xiva xonligiga
bosim   o‘tkazishi   va   xonlikning   o‘z   iqtisodiy   siyosatini   yuritishga   qodir   emasligi
inqirozning asosiy sabablaridan biri bo‘ldi.
Xiva   xonligi   ijtimoiy-iqtisodiy   tizimi   o‘zining   murakkab   tuzilishi,   iqtisodiy
siyosatining   o‘ziga   xosligi   va   tashqi   aloqalari   bilan   ajralib   turadi.   Tadqiqot
natijalari   Xiva   xonligining   tarixiy   rivojlanishida   iqtisodiy   va   ijtimoiy   omillarni
chuqurroq tahlil qilish imkonini berdi. Ushbu tadqiqot, Xiva xonligining ijtimoiy-
iqtisodiy   tizimi   va   davlat   siyosatining   ahamiyatini   yanada   kengroq   tushunishga
yordam   beradi   va   tarixshunoslikda   yangi   ilmiy   yondashuvlarning   rivojlanishiga
hissa qo‘shadi.
36 FOYDALANGAN ADABIYOTLAR
I. Rahbariy adabiyotlar
1. Mirziyoyev   Sh.M.   Tanqidiy   tahlil,   qat’iy   tartib   intizom   va   shaxsiy
javobgarlik   –   har   bir   rahbar   faoliyatining   kundalik   qoidasi   bo lishi   kerak.   -ʻ
Toshkent: O zbekiston, 2017.  	
ʻ
2. Mirziyoyev   Sh.   Erkin   va   farovon,   demokratik   O zbekiston   davlatini	
ʻ
birgalikda barpo etamiz. – Toshkent: O zbekiston, 2016 	
ʻ
II. Asosiy   adabiyotlar :
3. O‘zbekiston: milliy istiqlol, iqtisod, siyosat, mafkura. T. 1. – T.: O‘zbekiston,
1996. 
4. Abulg ‘ ozi   Bahodirxon .   Shajarayi   tarokima.   –   Toshkent:   Cho‘lpon,   1995.   –
159-b.   
5. Matyakubova   M .   Xiva   xonligi   tarixi   manbalari   ( Muhammadrizo   Ogahiyning
tarixiy   asarlarini   kodikologik   xususiyatlari ). Urganch, 2006.  – 59-b.
6. Riyoz   ud-davla.   //   Qo‘lyozma.   O‘zFA   ShI.   –   №   5364/11.     SVR,   VII.   –     №
5022. – 271-b.
7. Ogahiy. Zubdat ut-tavorix. // Qo‘lyozma. O‘zFA ShI. – № 821/II. SVR, VII.
–  № № 5023, 5024 – 35-b.
8. Sagdullayev A.O‘zbekiston tarixi, T., 1999. – 159-b. 
9. Xorazm tarixi. Urganch . 2004. – 104-b.
10. O‘zbekistonning yangi tarixi. II-kitob.T.2000. – 57-b.
11. O`zbekiston tarixi (qisqacha ma`lumotnoma) T.”Sharq”, 2000. – 107-b.  
12. O`zbekiston tarixi (1-qism), T.”Universitet”, 1997. – 67-b. 
13. O`zbekiston   tarixi   (talabalar   uchun   qisqacha   Ma`ruzalar   matni),   T.,
“Universitet”, 1999. – 19-b. 
14. Хива,   или   географическое   и   статистическое   описание   Хивинского
ханства, состоящего тепер в войне с Россией, заимствованное из разных
отечественных и иностранных писательей, с изображениями костюмов и
вида города Хивы. М.: 1840. с. 79.
37 15. Сведения о Хивинском ханстве. Выр. из жур. “Мануфактур и торговля”.
1843. Хмыр. кол. T.  C. 9. 
16. Данилевский Г.И. Описание Хивинского ханства. ЗИРГО, 1851. Кн.: 5. –
c.195.
17. Ханыков   Я.В.   Пояснителная   записка   к   карте   Аралскаго   Моря   и
Хивинскаго ханства, с их окрестностями. СПб., 1851  – c.851.
18. Хива,   или   географическое   и   статистическое   описание   Хивинского
ханства, состоящего тепер в войне с Россией, заимствованное из разных
отечественных и иностранных писательей, с изображениями костюмов и
вида города Хивы. М.: 1840. –  c .145.
19. Tolstov S.P. Qadimgi Xorazm madaniyatini izlab. - T., «Fan», 1964. – 68- b .
20. O‘zbekiston adabiyoti va san’ati». 1990 yil 10 avgust. – 195-b. 
21. F . Yusupov O‘qituvchi  individual tayyorgarliklarini    oshirishning pedogogik-
psixologik jihatlari.  Xalq ta’limi №5, 2005 yil . – 105-b.
22. Yusupov   R.K.   Tarixni   o‘qitish   uslubi.   Samarqand   Universitet.   2001   yil.   –
101-b. 
23. Tayloqov   N.   Xalq     ta’limiga     Zamonaviy   axborot   texnologiyalarini     joriy
qilish  ta’lim  sifatini   oshirishning  omili sifatida.  Xalq ta’limi. 2005 yil № 5
soni – 65-b. 
24. Tolipov Y. Usmonboyeva M. “Pedagogik texnologiyaning tadqiqiy asoslari”.
T.,”Fan”. 2006.  – 38-b. 
25. Sa’diyev   A.   Maktabda   tarix   o‘qitish   metodikasi.   –   Toshkent.   "O‘qituvchi",
1988.  – 184-b. 
III. Internet  saytlar:
26. www.ziyouz.net      sayti 
27. www.ziyocom.uz      sayti 
28. www.history.ru      sayti
29. www.uz      sayti
30. www.wikepediya.com     sayti
 
38

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Xiva xonligining shayboniylar sulolasi davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayoti

1.1. Mavzuning manbashunosligi va tarixshunosligi

1.2. Shayboniylar davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot

1-bob bo‘yicha xulosa

II bob. Xonlikning qo‘ng‘irotlar sulolasi davrida ijtimoiy-iqtisodiy hayot

2.1. Sulola davrida ijtimoiy hayot

2.2. Qo‘ng‘irotlar sulolasining iqtisodiy siyosati va uning natijasi

2-bob bo‘yicha xulosa

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar