Yunon-fors urushlari

1 Mundarija
KIRISH……………………………………………………………………..3
I-BOB. Yunon-Fors urushlarining kelib chiqish sabablari……………..5
1.1. Fors imperiyasining kengayishi va uning O‘rta Yer dengizdagi siyosati…..5
1.2. Ioniya qo‘zg‘oloni va uning oqibatlari…………………………………12
II-BOB. Asosiy harbiy to‘qnashuvlar va ularning natijalari……………23
2.1. Marafon, Fermopil va Salamin janglari…………………………………23
2.2. Urush natijalari va yunon dunyosida o‘zgarishlar………………………29
Xulosa………………………………………………………………………37
Foydalanilgan adabiyotlar…………………………………………………..39
2 KIRISH
Antik   davrning   eng   muhim   tarixiy   voqealaridan   biri   bo‘lgan   Yunon-Fors
urushlari,   nafaqat   o‘z   davrida,   balki   keyingi   tarixiy   jarayonlarda   ham   muhim   iz
qoldirgan.   Miloddan   avvalgi   V   asrda   sodir   bo‘lgan   ushbu   harbiy   to‘qnashuvlar
qadimgi  Yunonistonning   mustaqilligi   va   siyosiy   birligini   saqlab   qolishda   muhim
rol   o‘ynagan.   Fors   Ahamoniylar   imperiyasining   G‘arbga   kengayish   siyosati
natijasida   yuzaga   kelgan   bu   urushlar,   Yunon   polislarining   birlashib,   o‘z
suverenitetini   himoya   qilganligi   bilan   tarixiy   ahamiyatga   ega.   Urushlar
ko‘lamining   kengligi,   harbiy   strategiyalar   va   diplomatik   harakatlarning
murakkabligi bu voqeani xalqaro darajadagi tarixiy hodisaga aylantiradi.
Mavzuning   dolzarbligi.   Yunon-Fors   urushlari   mavzusining   dolzarbligi,
birinchi   navbatda,   qadimgi   dunyo   tarixida   G‘arb   va   Sharq   sivilizatsiyalari
o‘rtasidagi   ilk   katta   to‘qnashuv   sifatida   tarixda   chuqur   iz   qoldirgan   edi.   Bu
urushlar   Yunon   polislarining   o‘zaro   hamkorlik   imkoniyatlarini   namoyon   etib,
ularning siyosiy va harbiy qudratini yanada mustahkamladi. Shuningdek, urushlar
natijasida Yunoniston madaniy va siyosiy rivojlanishning yangi bosqichiga kirgan,
bu esa keyinchalik G‘arb sivilizatsiyasining shakllanishiga kuchli ta’sir ko‘rsatgan.
Tadqiqotning   maqsadi   va   vazifalari.   Ushbu   tadqiqotning   asosiy   maqsadi
— Yunon-Fors urushlarining sabablari, asosiy bosqichlari, qatnashgan davlatlar va
urushlar natijalarini ilmiy tahlil qilish, shuningdek, bu urushlarning qadimgi dunyo
tarixidagi o‘rni va ahamiyatini aniqlashdir.
Tadqiqot quyidagi vazifalarni o‘z ichiga oladi:
1. Yunon-Fors urushlarining sabablari va tarixiy shart-sharoitlarini tahlil
qilish.
2. Urushlarning asosiy bosqichlari (Marafon, Termopil, Salamin, Plateya
janglari) va ularning harbiy-strategik ahamiyatini aniqlash.
3. Urushda   ishtirok   etgan   asosiy   kuchlar   —   Fors   imperiyasi   va  Yunon
polislarining harbiy siyosiy pozitsiyalarini baholash.
3 4. Urushlarning  Yunonistonning   siyosiy,   madaniy   va   iqtisodiy   hayotiga
ta’sirini o‘rganish.
5. Yunon-Fors   urushlarining   jahon   tarixidagi   o‘rni   va   sivilizatsiyalararo
munosabatlardagi ahamiyatini yoritish.
Tadqiqot obyekti va predmeti.
Tadqiqot obyekti — Yunon-Fors urushlari jarayoni va bu urushlarda ishtirok
etgan tomonlarning harbiy-siyosiy faoliyatidir.
Tadqiqot   predmeti   —   urushlarning   kelib   chiqish   sabablari,   asosiy   janglar,
diplomatik harakatlar hamda urushlarning natijalari va oqibatlari.
Tadqiqotning   davriy   chegarasi.   Tadqiqot   miloddan   avvalgi   500–449-yillar
oralig‘idagi davrni, ya’ni Yuon-Fors urushlarining barcha asosiy bosqichlarini o‘z
ichiga oladi.
Ilmiy   yangilik   va   amaliy   ahamiyati.   Ilmiy   yangilik   —   Yunon-Fors
urushlari jarayoni zamonaviy tarixiy metodlar asosida qayta ko‘rib chiqilib, harbiy
strategiyalar   va   siyosiy   qarorlarning   ahamiyati   yangicha   yondashuvda   tahlil
qilinadi.   Ayniqsa,   janglar   davomidagi   polislararo   ittifoqlar,   ularning   ichki
ziddiyatlari   va   urushdan   keyingi   siyosiy   muvozanat   tahlili   orqali   yangi   ilmiy
qarashlar shakllantiriladi.
Amaliy ahamiyati — Tadqiqot  natijalari tarixshunoslik, siyosatshunoslik va
madaniyatshunoslik   yo‘nalishlarida   tahsil   olayotgan   talabalarga   qadimgi   dunyo
diplomatiyasi,   urush   san’ati   va   madaniy   aloqalar   haqida   chuqur   bilim   beradi.
Shuningdek,   G‘arb   sivilizatsiyasining   shakllanishidagi   muhim   bosqichlardan   biri
sifatida bu voqeani yanada chuqurroq anglash imkonini yaratadi.
Foydalanilgan   manbalar   sharhi.   Tadqiqotda   Zamonaviy   tarixchilardan   P.
Briantning   Fors   imperiyasi   tarixi,   T.   Hollandning   Yunon-Fors   urushlari   va   J.
Boardmanning yunon madaniyati haqida yozgan asarlari muhim ilmiy asos bo‘lib
xizmat   qiladi.   Briantning   Fors   imperiyasining   G‘arbga   kengayishi   haqidagi
tadqiqotlari,   urushlarning   geosiyosiy   va   madaniy   kontekstini   tushunishda   yordam
4 beradi.   Boardman   esa   Yunon   madaniyatining   rivojlanishiga   ta’sir   ko‘rsatgan
urushlar va ularning madaniy aloqalarini tahlil qilgan.
Bundan   tashqari,   arxeologik   topilmalar   va   zamonaviy   ilmiy   tadqiqotlar,
masalan,   Fors   imperiyasining   arxeologik   qoldiqlari,   Yunon   polislarining
qal’alaridagi   qazilmalari   ham   tadqiqotda   foydalanilgan   manbalar   sifatida   muhim
ahamiyatga   ega.   Bu   manbalar   urushlarning   harbiy,   siyosiy   va   madaniy   jihatlarini
keng qamrovli o‘rganishga imkon beradi.
5 I-BOB. Yunon-Fors urushlarining kelib chiqish sabablari
1.1. Fors imperiyasining kengayishi va uning O‘rta Yer dengizi siyosati
Qadimgi dunyoning eng muhim tarixiy voqealaridan biri bo'lgan Yunon-Fors
urushlari   miloddan   avvalgi   beshinchi   asrda   sodir   bo'lgan   va   dunyoning   keyingi
rivojlanishiga   katta   ta'sir   ko'rsatgan.   Bu   urushlar   ikki   xil   sivilizatsiya   -   g'arbiy
Yunon   shaharlari   va   sharqiy   Fors   imperiyasi   o'rtasidagi   to'qnashuvdir.   Fors
imperiyasining   kengayishi   va   uning   O'rta   Yer   dengizi   siyosati   bu   urushlarning
asosiy sabablaridir.
Fors   imperiyasi   miloddan   avvalgi   oltinchi   asrda   Kir   Buyuk   davrida   tashkil
topgan   va   tez   sur'atlar   bilan   kengaya   boshlagan.  Ahamoniylar   sulolasi   asoschisi
bo'lgan   Kir   dastlab   Midiya   podshohligini   bo'ysundirdi,   so'ngra   Lidiya   va   Bobil
davlatlarini   ham   zabt   etdi.   Bu   zafarlar   natijasida   u   Kichik   Osiyodagi   yunon
shaharlarini ham o'z nazoratiga oldi 1
.
Kirning   harbiy   yurishlari   Fors   imperiyasini   O'rta   Yer   dengizigacha
kengaytirdi. U Kichik Osiyoda joylashgan boy Lidiya podshohligini bosib olgach,
sohildagi yunon shaharlarini ham o'z imperiyasiga qo'shib oldi. Bu shaharlar yirik
madaniy va savdo markazlari bo'lib, ular orqali Fors O'rta Yer dengizi mintaqasida
o'z ta'sirini oshirish imkoniga ega bo'ldi.
Kir   vafotidan   so'ng,   uning   o'g'li   Kambiz   Misrni   bosib   oldi   va   Fors
imperiyasini   yanada   kengaytirdi.   Bu   Fors   imperiyasini   Shimoliy   Afrika
mintaqasidagi eng kuchli davlatga aylantirdi. Misr zabt etilishi bilan forslar nafaqat
uning   boy   resurslariga   ega   bo'ldilar,   balki   O'rta  Yer   dengizining   janubiy-sharqiy
qirg'oqlari bo'ylab strategik ustunlikka ham erishdilar 2
.
Keyinchalik   taxtga   kelgan   Doro   I   davrida   imperiya   o'zining   eng   yuqori
qudratiga erishdi. Doro I samarali boshqaruv tizimini joriy qildi, yo'llar qurilishini,
savdo   rivojlanishini   ta'minladi   va   imperiya   hududlarini   satrapliklar   deb   atalgan
1
  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
2
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
6 ma'muriy   birliklarga   bo'ldi.   Bu   tizim   imperiyaning   barcha   hududlarida   markaziy
hokimiyat   nazoratini   saqlashga   va   soliqlarning   tartibli   yig'ilishini   ta'minlashga
xizmat qildi.
Doro   I   imperiyaning   g'arbiy   chegaralarini   mustahkamlash   uchun   harbiy
yurishlar   uyushtirdi.   U   Skif   yurishini   amalga   oshirdi   va   Makedoniyani
bo'ysundirdi 3
.   Bu   yurishlar   natijasida   Fors   imperiyasi   Bolqon   yarim   oroliga   kirib
bordi va yunon dunyosiga yanada yaqinlashdi. Forslarning g'arb tomonga bunday
kengayishi yunon shaharlari uchun tobora xavf tug'dirardi.
Doro   I   davrida   Fors   imperiyasi   O'rta  Yer   dengizi   havzasida   katta   nufuzga
ega bo'ldi. Imperiya tarkibiga Kichik Osiyoning barcha g'arbiy qirg'oqlari, Finikiya
shaharlari,   Misr   va   Shimoliy   Afrika   sohillari   kirardi.   Bu   Forsga   O'rta   Yer
dengizining sharqiy qismida dengiz savdosini nazorat qilish imkonini berdi, bu esa
yunon shaharlari uchun katta iqtisodiy xavf tug'dirardi.
Fors   imperiyasining   kengayish   siyosati   uning   g'arbiy   chegaralarida
yashovchi   yunon   shaharlari   bilan   munosabatlarga   bevosita   ta'sir   ko'rsatdi.   Kichik
Osiyo sohillaridagi yunon shaharlari Fors imperiyasi  tomonidan nazorat qilinardi.
Bu   shaharlar,   ayniqsa   Ioniya   shaharlari,   mustaqillikka   intilishardi   va  Afina   kabi
erkin yunon shaharlari bilan madaniy va savdo aloqalarini saqlab qolishga harakat
qilishardi 4
.
Ioniya   yunon   shaharlari   Fors   hukmronligi   ostida   bo'lishiga   qaramay,
o'zlarining   madaniy   o'ziga   xosliklarini   saqlab   qolishga   intildilar.   Ular   Fors
imperiyasidan   soliqlarni   to'lashga   majbur   edilar   va   mahalliy   hokimiyat   forslar
tomonidan   tayinlangan   tiranlar   qo'lida   edi.   Bu   tiranlar   ko'pincha   mahalliy   aholi
manfaatlaridan ko'ra Fors imperiyasi manfaatlarini ko'proq himoya qilishardi 5
.
Ioniya   shaharlari   siyosiy   jihatdan   Fors   hukmronligiga   bo'ysunishga   majbur
bo'lsalar   ham,   iqtisodiy   va   madaniy   jihatdan   yunon   dunyosi   bilan   bog'liq   bo'lib
3
 Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". Macmillan, 1975.
4
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
5
 Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996.
7 qoldilar.   Ular   yunon   madaniyatining  markazlari   bo'lib,  bu   yerda   falsafa,   adabiyot
va   san'at   rivojlandi.   Lekin   ularning   iqtisodiy   farovonligi   ko'p   jihatdan   O'rta  Yer
dengizidagi   savdo   aloqalariga   bog'liq   edi,   buni   esa   Fors   hukmronligi   cheklab
qo'ygan edi.
Miloddan   avvalgi   beshinchi   asr   boshida   Ioniya   shaharlari   Fors
hukmronligiga   qarshi   qo'zg'olon   ko'tardilar.   Bu   qo'zg'olon   tarixda   "Ioniya
qo'zg'oloni" nomi bilan mashhur 6
. Qo'zg'olonchilar Afina va Eretriya shaharlaridan
yordam   so'radilar.   Afina   va   Eretriya   Ioniya   yunon   shaharlariga   yordam   berish
to'g'risida   qaror   qabul   qildi   va   yordamga   harbiy   kuchlar   yubordi.   Bu   yordam
natijasida qo'zg'olonchilar Sardis shahrini yondirib yuborishdi, ammo keyinchalik
forslar qo'zg'olonni bostirishga muvaffaq bo'ldilar.
Qo'zg'olonning   asosiy   sabablari   Fors   imperiyasi   o'rnatgan   soliq   tizimi,
tiranlar   hukmronligi   va   savdodagi   cheklovlar   edi.   Ioniya   shaharlari   O'rta   Yer
dengizidagi   savdo   aloqalarida   to'la   erkinlikka   intilishardi,   bu   esa   Fors
imperiyasining   iqtisodiy   manfaatlariga   zid   kelardi.   Qo'zg'olonga   Milet   shahri
tiranni  Aristagoras  boshchilik qildi  va dastlab  unga boshqa  ioniya shaharlari  ham
qo'shildi 7
.
Ioniya qo'zg'oloni oltinchi yilda forslar tomonidan butunlay bostirildi. Milet
shahri   vayron   qilindi,   aholisi   qullikka   solinib,   boshqa   hududlarga   ko'chirildi.
Boshqa   isyonchi   shaharlarga   ham   qattiq   jazo   choralari   qo'llanildi.   Bu   forslarning
O'rta Yer dengizi  mintaqasidagi  hukmronligini yanada mustahkamladi, ammo shu
bilan   birga   yunon   shaharlari   va   Fors   imperiyasi   o'rtasidagi   ziddiyatlarni   ham
kuchaytirdi 8
.
Ioniya   qo'zg'olonida  Afinaning   ishtiroki   Fors   shohi   Doro   I   ning   g'azabini
keltirdi.   U   yunon   shaharlarini   jazolab,   Fors   imperiyasining   g'arbiy   chegaralarini
6
 Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993.
7
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
8
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
8 mustahkamlashga   qaror   qildi.   Bu   maqsadda   Doro   I   miloddan   avvalgi   to'rt   yuz
to'qson   ikkinchi   yilda   harbiy   yurishni   boshladi.   Bu   yurish   Fors   flotining   Afon
yarim orolida bo'ron tufayli halokati bilan muvaffaqiyatsizlikka uchradi.
Doro   I   ikkinchi   yurishni   miloddan   avvalgi   to'rt   yuz   to'qson   birinchi   yilda
amalga oshirdi. Bu yurishda forslar Eretriya shahrini vayron qildilar, lekin Afinaga
qarshi harbiy harakatlarda, mashhur Marafon janggohida mag'lubiyatga uchradilar.
Bu   mag'lubiyat   Fors   imperiyasining   O'rta   Yer   dengizi   mintaqasidagi   nufuziga
jiddiy ta'sir ko'rsatdi va yunon shaharlarida o'z kuchlariga ishonchni oshirdi.
Doro   I   ning   vafotidan   so'ng,   uning   o'g'li   Kserks   I   otasining   ishini   davom
ettirish   va   yunon   shaharlarini   bo'ysundirish   uchun   yanada   katta   harbiy   yurishni
tayyorladi.   Kserks   I   miloddan   avvalgi   to'rt   yuz   saksoninci   yilda   katta   armiya   va
flot   bilan  Yunonistonga   qarshi   yurish   boshladi.   Bu   yurish   Termopil,   Salamin   va
Plateya   janggohlari   bilan   bog'liq   bo'lib,   forslar   uchun   mag'lubiyat   bilan
yakunlandi 9
.
Forslarning   O'rta  Yer   dengizi   siyosatining   asosiy   maqsadi   butun   mintaqani
o'z  nazoratiga  olish   va  bu  erda  yagona  hukmron  bo'lish  edi.  Bu   siyosat   O'rta  Yer
dengizining sharqiy qismida muvaffaqiyatli  amalga  oshirilgan  bo'lsa ham,  g'arbiy
qismida,   ayniqsa   yunon   shaharlari   bilan   munosabatlarda   jiddiy   qiyinchiliklarga
duch keldi. Yunon shaharlari, ayniqsa Afina va Sparta, o'z mustaqilliklarini saqlab
qolish uchun qattiq qarshilik ko'rsatdilar.
Yunon   shaharlari   o'rtasidagi   siyosiy   tarqoqlikka   qaramay,   forslar   tahdidiga
qarshilik   ko'rsatish   uchun   ular   vaqtinchalik   ittifoq   tuzdilar.   Bu   ittifoqqa  Afina   va
Sparta   boshchilik   qildi.   Afina   o'zining   kuchli   floti   bilan   dengizda   forslar
harakatlarini cheklashga harakat qildi, Sparta esa kuchli qurolli kuchlariga tayanib
quruqlikda qarshilik ko'rsatdi 10
.
Yunon   shaharlari   Fors   imperiyasiga   har   tomonlama   qarshilik   ko'rsatdilar.
Ular   nafaqat   harbiy   jihatdan,   balki   madaniy   va   siyosiy   jihatdan   ham   o'zlarini
9
  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
10
 Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". Macmillan, 1975.
9 forslardan   farqliligi   va   ustunligi   g'oyalarini   ilgari   surdilar.   Yunon   shaharlari
demokratiya   g'oyalarini,   inson   erkinligini,   falsafa   va   san'atni   rivojlantirish   orqali
o'z madaniyatlarini mustahkamlashga harakat qildilar.
Afinada   demokratik   tuzum   forslar   tahdidiga   qarshi   kurashda   muhim   rol
o'ynadi.  Afina   fuqarolari   o'z   shahrining   taqdiriga   daxldor   ekanliklarini   his   qilib,
uning   himoyasi   uchun   faol   ishtirok   etdilar.   Bu   afinaliklarga   forslarning   katta
armiyalariga qarshi muvaffaqiyatli qarshilik ko'rsatish imkonini berdi 11
.
Yunon-Fors urushlarining kelib chiqishiga madaniy va iqtisodiy omillar ham
katta ta'sir ko'rsatdi. Yunon va fors madaniyatlari o'rtasidagi farqlar, hayot tarzi va
qadriyatlardagi   tafovutlar   ikki   tomon   o'rtasidagi   ziddiyatlarni   kuchaytirdi.  Yunon
shaharlari   demokratiya,   erkinlik   va   shaxsiy   tashabbusga   katta   ahamiyat   berishsa,
Fors   imperiyasi   markazlashgan   boshqaruv,   shoh   hokimiyati   va   kuchli   armiyaga
asoslangan edi 12
.
Iqtisodiy   jihatdan   Fors   imperiyasining   kengayishi   O'rta   Yer   dengizi
savdosidagi   raqobatni   kuchaytirdi.   Yunon   shaharlari   an'anaviy   savdo   yo'llarini
saqlab   qolishga   va   O'rta  Yer   dengizi   savdosida   o'z   nufuzlarini   oshirishga   intilar
edilar. Forslar  esa  Misr,  Suriya, Finikiya va  Kichik  Osiyoni   bosib  olish  orqali  bu
mintaqalardagi savdoni nazorat qilishga harakat qilishardi.
Dengiz   savdosi   Afina   uchun   alohida   ahamiyatga   ega   edi.   Afina   o'z   floti
yordamida O'rta Yer dengizining sharqiy qismida savdo yo'llarini nazorat qilishga
intilardi.   Forslarning   bu   mintaqada   kuchayishi   Afina   iqtisodiy   manfaatlariga
to'g'ridan-to'g'ri   tahdid   solardi.   Shuning   uchun   ham   Afina   Ioniya   qo'zg'oloniga
yordam berish to'g'risida qaror qabul qildi 13
.
Doro   I   davrida   Fors   imperiyasi   o'z   chegaralarini   yanada   kengaytirish
siyosatini   faol   ravishda   olib   bordi.   U   Skifiya   yurishini   amalga   oshirdi,   bu   yurish
11
 Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993.
12
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
13
 Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
10 muvaffaqiyatsiz   bo'lishiga   qaramay,   forslarning   Qora   dengiz   mintaqasida   o'z
ta'sirini oshirishga bo'lgan intilishini ko'rsatardi. Doro I shuningdek, Hindistonning
shimoliy-g'arbiy   qismini   ham   bosib   oldi,   bu   bilan   imperiyaning   sharqiy
chegaralarini ham kengaytirdi 14
.
Fors imperiyasi o'z harbiy ekspansiyasini amalga oshirish uchun katta harbiy
salohiyatga ega edi. Forslar  katta armiyalarni  yig'a olishar, yaxshi  qurollangan va
turli   xalqlardan   iborat   harbiy   birliklarga   ega   edilar.   Qadimgi   danyoda   eng   kuchli
armiyalardan biriga ega bo'lgan forslar boshqa davlatlar uchun doimiy tahdid bo'lib
kelgan 15
.
Forslarning harbiy ekspansiyasida  satrapliklarga bo'lingan  boshqaruv tizimi
katta   rol   o'ynadi.   Har   bir   satraplik   imperiyaga   soliqlar   va   harbiy   kuchlar   taqdim
etardi.   Bu   tizim   imperiyaning   har   bir   qismidan   harbiy   va   iqtisodiy   resurslarni
samarali   tarzda   markazlashtirish   imkonini   berdi,   bu   esa   forslarning   katta
miqyosdagi harbiy yurishlarni amalga oshirishiga imkon yaratdi.
O'rta Yer dengizi mintaqasi Fors imperiyasi uchun strategik jihatdan muhim
ahamiyatga   ega   edi.   Bu   mintaqa   orqali   savdo   yo'llari   o'tgan,   boy   shaharlar
joylashgan   va   u   orqali   g'arbiy   hududlarga,   jumladan   Yunonistonga   kirib   borish
mumkin edi. Forslar O'rta Yer dengizini to'liq nazorat qilish orqali o'z hokimiyatini
butun ma'lum dunyo bo'ylab yoyishni orzu qilishardi.
O'rta   Yer   dengizining   sharqiy   qismi   Misr,   Finikiya   va   Kichik   Osiyo
qirg'oqlari bilan qo'shib forslar nazoratida edi. Lekin g'arbiy qismi, xususan Yunon
qirg'oqlari   va   orollari   ular   uchun   yangi   chegara   edi.   Bu   hududlarni   zabt   etish
forslar uchun g'arbga kengayish imkoniyatini ochib berardi 16
.
O'rta  Yer   dengizi   mintaqasi   nafaqat   strategik,   balki   iqtisodiy   jihatdan   ham
muhim edi. Bu mintaqada rivojlangan shaharlar, boy resurslar va faol savdo yo'llari
14
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
15
 Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993.
16
 Finley, M.I. "The Ancient Greeks". Penguin Books, 1991.
11 bor   edi.   Forslar   bu   boyliklarni   egallash   va   mintaqadagi   savdoni   nazorat   qilish
orqali imperiyaning iqtisodiy qudratini yanada oshirishni maqsad qilgan edilar.
Shunday   qilib,   Yunon-Fors   urushlarining   kelib   chiqishi   bir   qator   tarixiy,
siyosiy, iqtisodiy va madaniy omillar bilan bog'liq. Fors imperiyasining kengayishi
va   uning   O'rta   Yer   dengizi   siyosati   bu   urushlarning   asosiy   sabablaridir.   Forslar
imperiyasining   g'arbga   qarab   kengayishi   va   O'rta   Yer   dengizi   mintaqasida   o'z
hukmronligini o'rnatishga bo'lgan intilishi yunon shaharlari bilan to'qnashuvga olib
keldi.
Ioniya   qo'zg'oloni   va   unga  Afina   hamda   Eretriyaning   yordami  Yunon-Fors
urushlarini boshlab berdi. Doro I va keyinchalik uning o'g'li  Kserks I ning yunon
shaharlariga   qarshi   harbiy   yurishlari   bu   urushlarning   avj   olishiga   sabab   bo'ldi.
Natijada,   ikki   xil   sivilizatsiya   -   sharqiy   despotik   imperiya   va   g'arbiy   shahar-
davlatlar o'rtasida uzoq muddatli to'qnashuv boshlandi.
Bu urushlar nafaqat harbiy, balki madaniy va sivilizatsiyaviy to'qnashuv ham
edi.   Ular   yunonlar   va   forslar   o'rtasidagi   qadriyatlar,   davlat   tuzumi   va   hayot
tarzidagi   farqlarni   yaqqol   namoyon   qildi.   Bu   to'qnashuv   keyinchalik   "Sharq   va
G'arb" qarama-qarshiligi g'oyasining shakllanishiga asos bo'ldi.
Yunon-Fors   urushlari   qadimgi   dunyoning   taqdirini   hal   qilgan   va   jahon
tarixiga   katta   ta'sir   ko'rsatgan.   Bu   urushlar   natijasida   yunon   madaniyati   yanada
rivojlandi,   Afina   demokratiyasi   mustahkamlandi   va   yunon   shaharlari   Deloss
ittifoqi   atrofida   birlashdi.   Shuningdek,   bu   urushlar   keyinchalik   Aleksandr
Makedonskiyning Fors imperiyasiga qarshi yurishiga ham tarix zamin yaratdi 17
.
17
 Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
12 1.2. Ioniya qo‘zg‘oloni va uning oqibatlari
Ioniya   qo'zg'oloni   miloddan   avvalgi   499-493   yillar   oralig'ida   sodir   bo'lgan
tarixiy   voqea   bo'lib,   Kichik   Osiyoning   g'arbiy   qirg'oqlarida   joylashgan   yunon
shaharlari   tomonidan   Fors   imperiyasi   hukmronligiga   qarshi   ko'tarilgan
qo'zg'olondir. Bu qo'zg'olon Yunon-Fors urushlarining boshlanishiga turtki bo'lgan
eng   muhim   voqealardan   biri   hisoblanadi.   Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari
qadimgi dunyoning keyingi taraqqiyotiga katta ta'sir ko'rsatgan 18
.
Ioniya   yunon   shaharlari   Kichik   Osiyoning   g'arbiy   qirg'oqlarida   joylashgan
bo'lib, bu yerda yunon muhojirlari miloddan avvalgi XI-IX asrlarda o'rnashgan edi.
Bu   shaharlar   orasida   Milet,   Efes,   Fokaya,   Samos,   Xios,   Klazomenai,   Kolofon,
Eretriya   kabi   muhim   markazlar   bor   edi.   Ular   yunonlar   yashaydigan   asosiy
hududdan,   ya'ni   Elladadan   geografik   jihatdan   ajratilgan   bo'lsa   ham,   madaniy   va
etnik jihatdan yunon dunyosining ajralmas qismi edi 19
.
Kir   Buyuk   davrida   Kichik   Osiyodagi   yunon   shaharlari   Fors   imperiyasi
tarkibiga   qo'shib   olindi.   Dastlab   bu   shaharlar   o'z   ichki   ishlarida   nisbatan   keng
mustaqillikka   ega   bo'lgan.   Ular   o'z   madaniyatlarini,   tillarini   va   dinlarini   saqlab
qoldilar. Ammo vaqt o'tishi  bilan Fors imperiyasi  ularning ichki ishlariga ko'proq
aralasha boshladi va ularni qattiqroq nazorat qilishga harakat qildi 20
.
Ioniya   shaharlari   Fors   imperiyasi   tarkibida   bo'lgan   davrda,   ular   Fors
imperiyasining   siyosiy   va   iqtisodiy   tizimiga   bog'liq   bo'lib   qoldilar.   Ular   forslar
tayinlagan   yoki   qo'llab-quvvatlaydigan   tiranlar   tomonidan   boshqarilardi.   Bu
tiranlar   ko'pincha   mahalliy   aholining   emas,   balki   Fors   imperiyasining
manfaatlarini   ko'zlab   ish   yuritardi.   Shuningdek,   bu   shaharlar   Fors   imperiyasi
foydasiga soliq to'lashga majbur edilar 21
.
18
 Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996.
19
 Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.
20
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
21
 Finley, M.I. "The Ancient Greeks". Penguin Books, 1991.
13 Forslar   nazorati   ostida   Ioniya   shaharlari   O'rta  Yer   dengizi   va   Qora   dengiz
mintaqalarida   savdo   qilish   imkoniyatlaridan   foydalanishar   edi.  Ammo   bu   savdo
ham   ko'p   jihatdan   Fors   imperiyasining   siyosiy   va   iqtisodiy   manfaatlariga
bo'ysundirilgan   edi.   Bu   esa   shaharlarning   iqtisodiy   rivojlanishiga   to'sqinlik
qilardi 22
.
Ioniya qo'zg'olonining kelib chiqishida bir qator muhim omillar rol o'ynagan.
Bu   omillar   Fors   imperiyasi   va   yunon   shaharlari   o'rtasidagi   ziddiyatlarning
chuqurlashuviga sabab bo'lgan.
Eng   asosiy   omillardan   biri   ioniyalik   yunonlarning   siyosiy   mustaqillikka
bo'lgan   intilishi   edi.  Yunon   shaharlari   an'anaviy   ravishda   o'z   boshqaruv   tizimiga
ega bo'lishga odatlangan edilar. Ular polis, ya'ni shahar-davlat tuzumi doirasida o'z
taqdirlarini o'zlari belgilash huquqiga ega bo'lishni istashardi. Fors imperiyasi esa
ularga bu erkinlikni bermayotgan edi 23
.
Ikkinchi muhim omil iqtisodiy xarakterdagi ziddiyatlar edi. Ioniya shaharlari
Fors imperiyasiga soliq to'lashga majbur edilar. Bu soliqlar ba'zan juda katta bo'lib,
shaharlarning   iqtisodiy   rivojlanishiga   to'sqinlik   qilardi.   Shuningdek,   Fors
imperiyasi   O'rta  Yer   dengizi   savdosida   o'z   manfaatlarini   oldinga   surardi,   bu   esa
ioniyalik savdogarlarning manfaatlariga zid kelardi 24
.
Uchinchi   omil   madaniy   va   qadriyatlar   tizimidagi   farqlar   edi.   Ioniya
shaharlari   yunon   madaniyatining   markazlari   bo'lib,   o'zlarining   yunon
identifikatsiyasini   saqlab   qolishga   harakat   qilardi.   Ular   yunon   diniga,   tiliga   va
madaniyatiga   sodiq   bo'lib   qolishardi.   Fors   imperiyasi   esa   o'z   tizimini   va
qadriyatlarini   joriy   qilishga   harakat   qilardi,   bu   esa   ioniyalik   yunonlarning   milliy
o'zligiga tahdid solardi.
To'rtinchi   omil   sifatida   shuni   aytish   kerakki,   Ioniya   shaharlari   tiranlarining
hokimiyati   mahalliy   aholi   tomonidan   qo'llab-quvvatlanmagan.   Bu   tiranlar   Fors
22
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
23
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
24
 Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.
14 imperiyasi   tomonidan   tayinlangan   yoki   qo'llab-quvvatlanadigan   edi   va   ular
ko'pincha   mahalliy   aholining   manfaatlarini   hisobga   olmay,   forslarning
manfaatlarini ko'zlab ish yuritardi 25
.
Ioniya   qo'zg'olonining   boshlanishi   Milet   shahri   tiranni   Aristagoras   nomi
bilan bog'liq. Aristagoras Doro I tomonidan Milet shahriga tiran qilib tayinlangan
Gistieyning kuyovi edi. Gistieyning o'zi esa Doro I ning saroyi va nazorati ostida
Susa shahrida yashashga majbur edi.
Miloddan   avvalgi   499   yilda   Fors   imperiyasi   Aristagoras   boshchiligida
Naksos oroliga qarshi yurish uyushtirdi. Bu yurish muvaffaqiyatsizlikka uchradi va
Aristagoras   o'zining   Fors   imperiyasi   oldidagi   obro'sini   yo'qotdi.   Shuningdek,   u
Naksos   yurishiga   sarflangan   mablag'larni   qaytarib   bera   olmas   edi.   Bu   vaziyatda
Aristagoras   o'z   hokimiyatini   saqlab   qolish   uchun   forslarning   g'azabidan   qo'rqib,
Milet aholisini Fors imperiyasiga qarshi qo'zg'olonga undadi.
Aristagoras Miletda demokratik islohotlar o'tkazib, tiranlikni bekor qildi. U
o'zini   demokratik   hokimiyatning   boshlig'i   deb   e'lon   qildi   va   boshqa   Ioniya
shaharlarini   ham   Fors   hukmronligiga   qarshi   qo'zg'olonga   undadi.   Aristagoras
chaqirig'iga   deyarli   barcha   Ioniya   shaharlari   hamda   Kichik   Osiyodagi   boshqa
yunon shaharlari ham qo'shildi 26
.
Aristagoras   forslar   tomonidan   tayinlangan   tiranlarni   hokimiyatdan
chetlashtirdi va ularning o'rniga demokratik hokimiyat o'rnatdi. Bu harakat Ioniya
shaharlarida   keng   qo'llab-quvvatlandi,   chunki   tiranlar   ko'pincha   mahalliy   aholi
manfaatlarini hisobga olmay, forslar manfaatini ko'zlab ish yuritardi 27
.
Aristagoras   yaxshi   tushunardi-ki,   Ioniya   shaharlari   o'z   kuchlari   bilan   Fors
imperiyasiga   qarshi   uzoq   vaqt   kurasha   olmaydi.   Shuning   uchun   u   yunon
dunyosining boshqa qismlaridagi shaharlardan yordam so'rashga qaror qildi. Avval
25
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
26
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
27
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
15 u Sparta qirolligiga bordi, lekin Sparta qiroli Kleomen I unga yordam berishni rad
etdi. Keyin u Afinaga yo'l oldi.
Afina   o'sha   paytda   demokratik   islohotlar   o'tkazilgan   va   tiran   Gippiy
hokimiyatdan   chetlashtirilgan   davr   edi.   Afina   demokratiyasi   mustahkamlana
boshlagan   va   shahar   o'z   mustaqilligini   saqlab   qolish   uchun   tashqi   tahdidlarga
qarshi   kurasha   boshlagan   edi.   Afina   Fors   imperiyasining   O'rta   Yer   dengizi
mintaqasida   kuchayib   borayotganidan   xavotirda   edi   va   shuning   uchun   ham
Aristagoras taklifini qabul qildi 28
.
Afina   Ioniya   shaharlariga   yigirma   kema   yuborishga   qaror   qildi.   Afinaga
qo'shni   Eretriya   ham   qo'zg'olonga   besh   kema   bilan   qo'shildi.   Bu   shaharlar   Fors
imperiyasiga   qarshi   kurashda   yunon   dunyosining   birligi   va   o'zaro   yordamining
ramzi bo'lib qoldi. Bu yordam Ioniya qo'zg'olonining muvaffaqiyati uchun muhim
ahamiyatga   ega   edi,   chunki   u   qo'zg'olonning   miqyosini   kengaytirib,   uni   yunon
dunyosining umumiy harakatiga aylantirardi.
Afina   va   Eretriyaning   qo'zg'olonga   qo'shilishi   Fors   imperiyasi   uchun
kutilmagan zarba bo'ldi. Forslar Kichik Osiyo sohillaridagi yunon shaharlari bilan
muammolarni   o'z   imperiyasining   ichki   ishi   deb   hisoblashardi.   Endi   esa   bu
mojaroga   Elladadan   kelgan   yunon   kuchlari   ham   qo'shilgan   edi.   Bu   esa   Fors
imperiyasining   g'azabini   keltirib,   yunon   shaharlari,   ayniqsa  Afina   va   Eretriyaga
qarshi qasoskorona harakatlarni boshlash uchun asos bo'ldi.
Ioniya   qo'zg'olonining   eng   muhim   voqealaridan   biri   qo'zg'olonchilarning
Lidiya satrapligining markazi Sardis shahriga hujumi bo'ldi. Miloddan avvalgi 498
yilning   bahorida   Aristagoras   boshchiligidagi   qo'zg'olonchilar   Kichik   Osiyoning
ichki qismlariga qarab harakat qildilar va Sardis shahriga yetib keldilar.
Sardis   shahri   Fors   imperiyasining   Lidiya   satrapligining   ma'muriy   markazi
edi. Bu shahar strategik jihatdan juda muhim edi, chunki u Kichik Osiyoning ichki
qismlaridan sohilga va Fors imperiyasining boshqa qismlariga bog'laydigan muhim
28
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
16 yo'llar   kesishgan   joyda   joylashgan   edi.   Sardis   shahrining   zabt   etilishi
qo'zg'olonchilar uchun katta g'alaba bo'lishi mumkin edi 29
.
Qo'zg'olonchilar   Sardis   shahrini   qamal   qilishdi.   Forslar   shaharning
qo'rg'onida   qarshilik   ko'rsatishdi,   lekin   shaharning   o'zi   qo'zg'olonchilar   qo'liga
o'tdi.  Shahar   ichidagi   kurash   paytida   yong'in  chiqdi   va  butun   shahar   yonib  ketdi.
Bu voqea forslar uchun katta zarba bo'ldi, chunki Sardis shahri Fors imperiyasining
g'arbiy qismidagi eng muhim markazlardan biri edi.
Sardis   shahrining   yondirilishi   Fors   imperiyasi   uchun   nafaqat   moddiy   va
strategik   jihatdan,   balki   obro'   jihatidan   ham   katta   yo'qotish   bo'ldi.   Bu   voqea
qo'zg'olonchilarning   Fors   imperiyasiga   qarshi   jiddiy   tahdid   ekanligini   ko'rsatdi.
Shuningdek, bu voqea Fors imperiyasining Ioniya qo'zg'oloniga qarshi qattiq chora
ko'rishiga turtki bo'ldi 30
.
Sardis   shahrida   yuz   bergan   hodisalar   Fors   imperiyasining   Ioniya
qo'zg'oloniga   qarshi   kurashni   jadallashtirishiga   sabab   bo'ldi.   Forslar   o'z
armiyalarini   Kichik   Osiyoning   turli   qismlaridan   jalb   qilishni   boshladi   va
qo'zg'olonchilar ustidan g'alaba qozonish uchun katta kuchlarni to'plashga kirishdi.
Dastlab   ioniyalik   qo'zg'olonchilar   bir   qancha   g'alabalarga   erishdilar.   Ular
Sardis shahrini yondirib, Fors imperiyasining Kichik Osiyodagi hokimiyatiga katta
zarba berdilar. Shuningdek, ular O'rta Yer dengizi qirg'oqlarida joylashgan bir qator
muhim   portlarni   ham   nazorat   qila   oldilar.   Bu   esa   ularga   dengiz   orqali   aloqalarni
saqlash va Elladadan yordam olish imkonini berdi 31
.
Ammo   qo'zg'olonchilarning   bu   g'alabalari   uzoqqa   cho'zilmadi.   Forslar
qo'zg'olonni   bostirishga   katta   kuchlarni   jalb   qilishdi.   Ular   bir   necha   armiyani
Kichik Osiyoning turli qismlaridan jalb qilishdi va qo'zg'olonchilar ustidan ketma-
ket   g'alabalarga   erishishdi.   Shuningdek,   forslar   yunon   shaharlari   o'rtasidagi
nizolardan ham foydalanishdi va ularni bir-biriga qarshi qo'yishga erishdilar.
29
 Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
30
 Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980.
31
 Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.
17 Ioniya qo'zg'olonini bostirishda Fors imperiyasining katta armiyalari, yaxshi
tashkil etilgan ta'minot tizimlari va tajribali qo'mondonlari hal qiluvchi rol o'ynadi.
Forslar   qo'zg'olonchilar   ustidan   g'alaba   qozonish   uchun   barcha   resurslarini   ishga
solishdi va oxir-oqibat ular muvaffaqiyatga erishdilar 32
.
Afina   va   Eretriya   kuchlarining   qo'zg'olondan   chiqib   ketishi   ham
qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashida   muhim   rol   o'ynadi.   Sardis
shahridan   keyin   afinaliklar   va   eretriyaliklar   janglarning   tobora   qiyinlashib
borayotganini   ko'rib,   Elladaga   qaytishga   qaror   qildilar.   Bu   esa   qo'zg'olonchilarga
katta zarba bo'ldi va ularning kuchlarini zaiflashtirib qo'ydi.
Ioniya   qo'zg'olonining   yakuni   Milet   shahrining   qulashi   bilan   bog'liq.
Miloddan avvalgi 494 yilda Fors armiyasi va floti Milet shahrini qamal qildi. Milet
qo'zg'olonchilar   harakatining   markazi   bo'lib,   uning   qulashi   qo'zg'olonning   oxirgi
zarbasiga aylandi 33
.
Lade   orolidagi   dengiz   jangida   forslar   yunon   flotini   mag'lub   qildilar.   Bu
g'alaba ularga Milet shahrini quruqlikdan va dengizdan to'liq qamal qilish imkonini
berdi. Uzluksiz qamaldan so'ng Milet shahri forslar tomonidan zabt etildi.
Milet shahri forslar tomonidan shafqatsiz ravishda jazolandi. Shahar deyarli
butunlay   vayron   qilindi,   aholisining   katta   qismi   qatl   etildi   yoki   qullikka   solinib,
imperiyaning   boshqa   qismlariga   ko'chirildi.   Qadimgi   dunyoning   eng   muhim
madaniy   va   iqtisodiy   markazlaridan   biri   bo'lgan   Milet   shahri   o'z   ahamiyatini
yo'qotdi va uzoq vaqt davomida o'z qudratini tiklash imkoniyatiga ega bo'lmadi.
Milet   shahri   qulashi   bilan   Ioniya   qo'zg'olonining   asosiy   kuchlari   tor-mor
etildi.   Miloddan   avvalgi   493   yilga   kelib,   qo'zg'olonning   so'nggi   o'choqlari   ham
bostirildi   va   Fors   imperiyasi   Kichik   Osiyodagi   o'z   hokimiyatini   to'liq   tikladi.
Ioniya qo'zg'oloni shunday yakun topdi 34
.
32
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
33
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
34
 Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996.
18 Ioniya qo'zg'oloni Fors imperiyasining g'arbiy chegaralarida yuz bergan eng
yirik   qo'zg'olon   edi.   Bu   qo'zg'olon   Fors   imperiyasining   hokimiyatini
zaiflashtirmagan   bo'lsa-da,   uning   g'arbiy   chegaralarida,   ayniqsa   yunon   shaharlari
bilan munosabatlarda jiddiy muammolar borligini ko'rsatdi.
Qo'zg'olondan   so'ng,   Fors   imperiyasi   Kichik   Osiyodagi   yunon   shaharlari
ustidan nazoratni yanada kuchaytirdi. Lekin shu bilan birga, forslar bu shaharlarga
nisbatan ba'zi o'zgarishlarni ham joriy qildilar. Miloddan avvalgi 492 yilda Doro I
o'z   kuyovi   Mardoniyni   Kichik   Osiyoga   yubordi   va   u   yerda   ba'zi   islohotlarni
amalga oshirdi 35
.
Mardoniy   Ioniya   shaharlarida   demokratik   hokimiyatni   tikladi   va   tiranlarni
hokimiyatdan   chetlashtirdi.   Bu   islohotlar   forslarning   yunon   shaharlari   bilan
munosabatlarni yaxshilashga bo'lgan intilishini ko'rsatardi. Ammo shu bilan birga,
forslar bu shaharlarda o'z nazoratini saqlab qoldilar va ularga soliq to'lashni davom
ettirishga majbur qildilar.
Ioniya   qo'zg'oloni   Fors   imperiyasining   g'arbga   qarab   kengayish   siyosatiga
ham   ta'sir   ko'rsatdi.   Qo'zg'olondan   so'ng,   Doro   I   Elladaga   yurish   qilish   va
qo'zg'olonga   yordam   bergan   shaharlarni,   ayniqsa   Afina   va   Eretriyani   jazolash
to'g'risida   qaror   qabul   qildi.   Bu   qaror   keyinchalik   Yunon-Fors   urushlarining
boshlanishiga olib keldi.
Ioniya   qo'zg'oloni   Elladaga,   ayniqsa   Afina   va   Eretriya   shaharlariga   katta
ta'sir ko'rsatdi. Bu shaharlar qo'zg'olonga yordam berish orqali Fors imperiyasining
g'azabiga duchor bo'ldilar va bu ular uchun jiddiy oqibatlarga olib keldi.
Doro   I  Afina   va   Eretriyani   jazolay   uchun   Elladaga   yurish   qilish   to'g'risida
qaror   qabul   qildi.   Bu   yurish   miloddan   avvalgi   492   yilda   Mardoniy   boshchiligida
boshlandi, lekin uning floti Afon yarim orolida bo'ron tufayli halok bo'ldi. Ikkinchi
yurish   miloddan   avvalgi   490   yilda   Datis   va   Artafern   boshchiligida   amalga
35
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
19 oshirildi.   Bu   yurishda   forslar   Eretriya   shahrini   zabt   etib,   vayron   qildilar   va
aholisini qul qilib, Fors imperiyasining ichki qismlariga ko'chirdilar 36
.
Ammo Afina Marafon jangida forslarni mag'lub qilishga muvaffaq bo'ldi. Bu
g'alaba  Afina   va   umuman   Ellada   uchun   katta   ahamiyatga   ega   bo'ldi.   Bu   g'alaba
yunon shaharlari o'z kuchlariga ishonch hosil qilishiga va Fors imperiyasiga qarshi
kurashda birlashishiga imkon berdi 37
.
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   yunon   shaharlari,   ayniqsa   Afina
demokratiyasining   rivojlanishiga   ham   ta'sir   ko'rsatdi.   Qo'zg'olonning
muvaffaqiyatsizlikka   uchrashi  Afina   demokratiyasi   uchun   saboq   bo'ldi   va   u   o'z
demokratik tizimini yanada mustahkamlashga va himoya qilishga harakat qildi.
Ioniya   qo'zg'oloni   Yunon-Fors   urushlarining   boshlanishiga   bevosita   sabab
bo'ldi.   Qo'zg'olonga   yordam   berganligi   uchun   Afina   va   Eretriya   Doro   I   ning
g'azabiga   duchor   bo'ldilar   va   bu   Fors   imperiyasining   Elladaga   yurishlarini
boshlashiga olib keldi.
Yunon-Fors   urushlari   miloddan   avvalgi   490   yilda   Marafon   jangi   bilan
boshlandi   va   miloddan   avvalgi   449   yilda   Kalliy   sulhi   bilan   yakun   topdi.   Bu
urushlar davomida bir necha yirik janglar bo'lib o'tdi, jumladan Marafon, Fermopil,
Salamin   va   Plateya   janglari.   Bu   janglarda   yunonlar   va   forslar   o'rtasida   kuch   va
kuchsizlik tomonlari yaqqol namoyon bo'ldi 38
.
Yunon-Fors   urushlarida   yunonlar   g'alaba   qozondilar   va   bu   g'alaba   yunon
madaniyatining   keyingi   rivojlanishiga,   ayniqsa   Afina   demokratiyasining   gullab-
yashnashiga katta ta'sir ko'rsatdi. Shuningdek, bu g'alaba yunon dunyosining Fors
imperiyasiga   nisbatan   mustaqilligini   ta'minladi   va   keyinchalik   makedoniyalik
Aleksandrning Fors imperiyasiga qarshi yurishlariga ham zamin yaratdi.
36
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
37
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
38
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
20 Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   Yunon-Fors   urushlarining   bevosita
sababi   bo'lish   bilan   birga,   bu   urushlarning   xarakterini   ham   belgilab   berdi.   Bu
urushlar   nafaqat   siyosiy   va   harbiy,   balki   madaniy   va   sivilizatsiyaviy   to'qnashuv
ham   edi.   Ular   Sharq   va   G'arb,   despotizm   va   demokratiya,   imperiya   va   shahar-
davlatlar o'rtasidagi qarama-qarshiliklarni yaqqol namoyon qildi 39
.
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   madaniy   jihatdan   ham   katta
ahamiyatga   ega   edi.   Qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashi,   ayniqsa   Milet
shahrining   vayron   qilinishi,   yunon   madaniyatining   rivojlanishiga   salbiy   ta'sir
ko'rsatdi.   Milet   shahri   falsafa,   adabiyot   va   san'atning   muhim   markazi   edi.   Uning
qulashi yunon madaniyati uchun jiddiy yo'qotish bo'ldi 40
.
Ammo   qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashi   Elladaning   boshqa
shaharlarida, ayniqsa Afinada madaniy rivojlanishni rag'batlantirdi. Afina o'zining
demokratik tizimini mustahkamlash va himoya qilish uchun madaniyat va ta'limga
katta e'tibor qaratdi. Bu esa yunon madaniyatining "oltin asri" ning boshlanishiga
olib keldi.
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   yunon   sanat   va   adabiyotida   ham   aks   etdi.
Yunon   dramaturgiyasi,   ayniqsa   tragediyalarda,   qo'zg'olon   va   Yunon-Fors
urushlarida   ko'rsatilgan   qahramonlik   va   fidoyilik   mavzulari   aks   ettirildi.   Esxil,
Sofokl va Evripid kabi dramaturglar o'z asarlarida bu mavzularni yoritdilar.
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   yunon   tarixnavisligining   rivojlanishiga   ham
ta'sir   ko'rsatdi.   Gerodot   o'zining   "Tarix"   asarida   qo'zg'olon   va   Yunon-Fors
urushlariga katta e'tibor qaratdi. Gerodot  bu voqealarni  nafaqat  siyosiy va harbiy,
balki   madaniy   va   axloqiy   jihatdan   ham   tahlil   qildi.   U   Sharq   va   G'arb   o'rtasidagi
to'qnashuvni va uning sabablarini tushuntirishga harakat qildi.
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   qadimgi   tarixning   muhim   voqeasi
bo'lib,   u   bir   qator   tarixiy   jarayonlarga   ta'sir   ko'rsatdi.   Qo'zg'olon   Yunon-Fors
39
 Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". Macmillan, 1975.
40
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
21 urushlarining   boshlanishiga   olib   keldi   va   bu   urushlar   yunon   dunyosining   Fors
imperiyasiga nisbatan mustaqilligini ta'minladi 41
.
Qo'zg'olon yunon shaharlarining, ayniqsa Afinaning, o'z kuchlariga ishonch
hosil qilishiga va Fors imperiyasiga qarshi kurashda birlashishiga imkon berdi. Bu
esa   yunon   madaniyatining   "oltin   asri"   ning   boshlanishiga   va   yunon
demokratiyasining gullab-yashnashiga olib keldi.
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   yunon   tarixnavisligining   rivojlanishiga   ham
ta'sir   ko'rsatdi.   Gerodot   o'zining   "Tarix"   asarida   qo'zg'olon   va   Yunon-Fors
urushlariga   katta   e'tibor   qaratdi.   Bu   esa   qadimgi   dunyo   tarixining   o'rganilishida
muhim ahamiyatga ega bo'ldi 42
.
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   Sharq   va   G'arb   o'rtasidagi   to'qnashuvning
boshlanishiga va bu to'qnashuvning keyingi tarixda davom etishiga olib keldi. Bu
to'qnashuv   qadimgi   dunyoning  asosiy   qarama-qarshiligiga  aylandi  va   keyinchalik
makedoniyalik   Aleksandrning   Fors   imperiyasiga   qarshi   yurishlariga   ham   zamin
yaratdi.
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   qadimgi   tarixning   muhim   voqeasi
bo'lib, u Yunon-Fors urushlarining boshlanishiga olib keldi va yunon dunyosining
keyingi rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatdi.
Qo'zg'olon   Fors   imperiyasining   kengayish   siyosati   va   yunon   shaharlari
mustaqillikka bo'lgan intilishi o'rtasidagi ziddiyatlarning natijasi edi. Bu ziddiyatlar
qo'zg'olon   davomida   to'la   namoyon   bo'ldi   va   keyinchalik  Yunon-Fors   urushlarida
davom etdi 43
.
Qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashi,   ayniqsa   Milet   shahrining
vayron qilinishi, yunon madaniyati uchun jiddiy yo'qotish bo'ldi. Ammo qo'zg'olon
va   uning   oqibatlari   yunon   shaharlarining,   ayniqsa   Afinaning,   o'z   kuchlariga
41
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
42
 Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980.
43
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
22 ishonch   hosil   qilishiga   va   Fors   imperiyasiga   qarshi   kurashda   birlashishiga   imkon
berdi 44
.
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   Sharq   va   G'arb   o'rtasidagi
to'qnashuvning boshlanishiga va bu to'qnashuvning keyingi tarixda davom etishiga
olib   keldi.   Bu   to'qnashuv   qadimgi   dunyoning   asosiy   qarama-qarshiligiga   aylandi
va keyinchalik makedoniyalik Aleksandrning Fors imperiyasiga qarshi yurishlariga
ham zamin yaratdi.
Shunday   qilib,   Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   qadimgi   tarixning
muhim   sahifalaridan   biri   bo'lib,   u   qadimgi   dunyo   sivilizatsiyalarining
rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatgan 45
.
II-BOB. Asosiy harbiy to‘qnashuvlar va ularning natijalari
44
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
45
 Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
23 2.1. Marafon, Fermopil va Salamin janglari
Marafon jangi miloddan avvalgi 490-yilda Eron imperiyasi qo'shinlari bilan
Afina shahar-davlati qo'shinlari o'rtasida bo'lib o'tgan jangidir. Bu jang Yunon-Fors
urushlari davrida sodir bo'lgan eng muhim to'qnashuvlardan biri hisoblanadi.
Eron   shohi   Doro   I   yunonlarga   qarshi   harbiy   yurishni   boshladi.   Uning
maqsadi   yunonlarni   bo'ysundirish   va   ularning   mustaqilligiga   chek   qo'yish   edi.
Forslar   katta   harbiy   flot   bilan   Egey   dengizini   kesib   o'tib,   Marafon   tekisligida
qo'shin   tushirdilar.   Marafon   Afinadan   taxminan   40   kilometr   shimoli-sharqda
joylashgan edi 46
.
Afinaliklar   qo'mondon   Miltiades   boshchiligida   dushman   qarshisiga
chiqdilar. Afina armiyasi soniga ko'ra forslardan kam bo'lishiga qaramay, yunonlar
o'z   vatanlari   uchun   jangovar   ruhda   edilar.   Miltiades   puxta   o'ylangan   taktikani
qo'lladi:   u   markaziy   qismni   ataylab   zaif   qildi,   biroq   ikki   qanotni   kuchli   qilib
joylashtirdi.
Jang   boshlangach,   yunonlar   tezlik   bilan   hujumga   o'tdilar.   Jang   davomida
yunonlarning   ikki   chetdagi   kuchli   qismlari   forslarni   o'rab   oldi   va   katta   talafot
yetkazdi.   Natijada   forslar   mag'lubiyatga   uchrab,   kemalariga   qarab   qochdilar.
Afinaliklarning   g'alabasi   Yunoniston   tarixidagi   eng   muhim   voqealardan   biriga
aylandi 47
.
Rivoyatlarga ko'ra, jangdan so'ng Afina jangchisi Filippides g'alaba xabarini
yetkazish   uchun   Marafondan  Afinagacha   yugurib   borgan   va   "Biz   g'olib   bo'ldik!"
degan   so'zlarni   aytib   jon   bergan.   Shu   voqea   sharafiga   hozirgi   kunda   marafon
yugurish sporti paydo bo'lgan.
Bu   g'alaba   nafaqat   harbiy   ahamiyatga   ega   bo'ldi,   balki   yunonlarning
ruhiyatini   ko'tardi   va   keyingi   forslar   hujumiga   qarshi   kurashishga   tayyorladi.
46
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
47
 Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996.
24 Marafon   g'alabasi   madaniyat,   san'at   va   falsafaning   gullab-yashnashiga   hamda
Afina demokratiyasining mustahkamlanishiga olib keldi 48
.
Miloddan   avvalgi   480-yilda   fors   shohi   Kserks   I   ulkan   armiya   bilan
Yunonistonga   bostirib   kirdi.   Bu   Yunonistonga   qarshi   ikkinchi   yirik   yurish   edi.
Kserks armiyasining soni rivoyatlarga ko'ra 100-300 ming jangchi atrofida bo'lgan.
Yunonlar forslarni to'xtatish uchun shimoliy Yunonistondagi Termopil darasi
orqali   o'tadigan   tor   yo'lni   himoya   qilishga   qaror   qildilar.   Bu   strategik   jihatdan
muhim   nuqta   edi,   chunki   tor   yo'l   forslarning   katta   sonli   armiyasining   ustunligini
kamaytirardi 49
.
Spartalik  podshoh  Leonid  boshchiligidagi   yunonlar   qo'shini  taxminan  7000
jangchidan iborat edi. Ular ichida eng mashhur guruh Leonid boshchiligidagi 300
spartalik   jangchi   edi.  Yaqinlashib   kelayotgan   forslar   to'g'risida   ma'lumot   olgach,
ko'plab   yunonlar   orqaga   chekinish   tarafdori   bo'ldilar,   lekin   Leonid   va   uning
spartaliklaridan iborat kichik guruh joyida qolishga qaror qildi.
Forslar   dastlabki   hujumlarida   katta   yo'qotishlarga   uchradi,   chunki   tor   yo'l
ularning   son   jihatidan   ustunligidan   foydalanishga   imkon   bermadi.   Yoqolgan
yo'ldan   yurgan   mahalliy   xoin   Efialt   forslarning   bir   qismini   yunonlarning   orqa
tomoniga   olib   o'tdi.   Natijada   Leonid   va   uning   jangchilari   ikki   tomondan   qurshab
olindi.
Leonid   qolgan   yunonlarni   chekinishga   buyurdi,   lekin   o'zi   va   300   spartalik
jangchi oxirgi jangchi qolguncha jang qildilar. Forslar g'alaba qozondi, lekin juda
katta yo'qotishlar evaziga. Termopil jangi spartalik jangchilarning qahramonligi va
vatanga sadoqati timsoliga aylandi. Ularning "Spartaliklarning qonuni bo'yicha biz
o'z vazifamizni bajardik" degan so'zlari tarixda qoldi.
48
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
49
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
25 Termopil   yengilishidan   so'ng   forslar   Afinaga   yo'l   oldilar   va   shaharni
egalladilar.  Afina  aholisi  shaharni   tark  etib,  Salamin  oroliga  ko'chib  o'tdi.  Forslar
esa bo'shab qolgan Afinani yoqib yubordilar.
Miloddan   avvalgi   480-yilda,   Termopil   jangidan   keyin,   forslar   Afinani
egallab,   uni   vayron   qildilar.   Yunonlar   strategik   qaror   qabul   qilib,   o'z   floti   bilan
Salamin oroli yaqinidagi tor bo'g'ozga joylashdilar. Bu yer forslarning ulkan flotini
son jihatidan ustunligini kamaytirishi mumkin edi.
Afinalik dengiz qo'mondoni Femistoklning aqlli taktikasi muhim rol o'ynadi.
U   Kserksni   aldab,   forslarni   tor   bo'g'ozda   jang   qilishga   majbur   qildi.   Femistokl
maxfiy   xabarchi   yuborib,   go'yo   yunonlar   qochib   ketmoqchi   ekanligini   ma'lum
qildi. Kserks bu xabarga ishonib, flotini tor bo'g'ozga kirishga buyruq berdi 50
.
Salamin bo'g'ozidagi jang miloddan avvalgi 480-yil sentabr oyida boshlandi.
Yunonlar   taxminan   380   kemaga   ega   edilar,   forslar   esa   taxminan   800   kema   bilan
kelgan   edilar.   Forslar   bo'g'ozga   kirgach,   yunonlar   kutilmaganda   hujumga   o'tdilar.
Tor   bo'g'ozda   forslar   o'z   flotini   erkin   harakat   ettira   olmadilar   va   bu   ularning
mag'lubiyatiga olib keldi 51
.
Jang   davomida   yunonlar   forslarning   ko'plab   kemalarini   cho'ktirib,
forslarning dengiz kuchlariga katta zarar yetkazdilar. Fors shohi Kserks qirg'oqdan
turib   o'z   flotining   mag'lubiyatini   kuzatardi.   Bu   mag'lubiyatdan   so'ng,   Kserks
armiyasining katta qismini olib, Forsga qaytib ketdi.
Salamin jangidagi g'alaba yunonlar uchun juda muhim ahamiyatga ega edi.
Bu   forslar   ustidan   qozonilgan   eng   katta   g'alabalardan   biri   bo'lib,  Yunonistonning
ozodligi   va   mustaqilligini   saqlab   qolishda   hal   qiluvchi   rol   o'ynadi.   Bu   g'alaba
yunonlarning ruhini ko'tardi va keyingi janglar uchun ishonch berdi 52
.
50
 Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980.
51
 Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.
52
 Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993.
26 Miloddan   avvalgi   479-yilda   yunonlar   Platea   jangida   ham   forslar   ustidan
g'alaba   qozondilar.   Bu   jang   forslarning  Yunonistonni   egallash   rejasiga   uzil-kesil
chek qo'ydi. Kichik Osiyodagi yunon shaharlari ham ozod qilina boshlandi.
Yunoniston-Fors urushlari natijasida Afina qudratli dengiz davlatiga aylandi
va   Delos   ittifoqini   tuzdi.   Bu   ittifoq   Yunonistonning   ko'plab   shahar-davlatlarini
birlashtirdi va ularga Fors imperiyasiga qarshi birgalikda kurashish imkonini berdi.
Urushlardan so'ng Yunonistonda, ayniqsa Afinada madaniyat, san'at, falsafa
va ilm-fan gullab-yashnadi. Bu davr "Yunon mo'jizasi" deb nomlanadi va Yevropa
tsivilizatsiyasining rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatdi.
Marafon, Termopil va Salamin janglari nafaqat harbiy tarix nuqtai nazaridan,
balki   madaniy   va   falsafiy   jihatdan   ham   muhim   voqealar   hisoblanadi.   Bu   janglar
yunon qadriyatlari, erkinlik, vatanparvarlik va qahramonlik tushunchalari haqidagi
tasavvurlarni shakllantirdi 53
.
Yunonistonning   fors   imperiyasi   ustidan   qozongan   g'alabasi   G'arb
tsivilizatsiyasining rivojlanishini belgilab berdi. Agar forslar g'alaba qozonganida,
ehtimol, Yevropa tarixi butunlay boshqacha yo'nalishda rivojlangan bo'lardi.
Marafon   jangida   yunonlarning   g'alabasi   nafaqat   Afinaning   xavfsizligini
ta'minladi, balki butun Yunonistonning forslar tomonidan bosib olinishini 10 yilga
kechiktirdi.   Bu   vaqt   davomida   yunonlar   keyingi   hujumga   tayyorgarlik   ko'rish
imkoniyatiga ega bo'ldilar 54
.
Marafon jangi haqida birinchi  batafsil  ma'lumotni qadimgi yunon tarixchisi
Gerodot o'zining "Tarix" kitobida bergan. Uning ma'lumotlariga ko'ra, jangda 6400
nafar fors askari halok bo'lgan, yunonlar esa atigi 192 jangchini yo'qotgan. Garchi
bu   raqamlar   ba'zi   tarixchilar   tomonidan   shubha   ostiga   olinsa-da,   har   holda
yunonlar forslar ustidan katta ustunlik bilan g'alaba qozongan.
Marafon   jangi   harbiy   strategiya   va   taktikaning   muhimligini   ko'rsatdi.
Miltiades   qo'llagan   qanotlarni   kuchaytirish   va   markazni   zaiflashtirish   taktikasi
53
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
54
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
27 keyinchalik   ko'plab   janglarda   qo'llanilgan.   Bu   jang   yunonlarning   jangovar   ruhini
ko'tardi va ular o'zlarini yengilmas deb his qila boshladilar.
Termopil   jangi,   garchi   yunonlar   mag'lubiyatga   uchragan   bo'lsa-da,
qahramonlik va vatanparvarlik ramziga aylandi. Spartalik jangchilarning o'z vatani
uchun   oxirgi   nafasgacha   jang   qilishi   vatanga   sadoqatning   eng   yuqori   namunasi
sifatida qaraladi.
Spartaliklar   va   ularning   ittifoqchilari   jang   qilgan   joyda   keyinchalik
yodgorlik   o'rnatildi.   Unga   yunon   shoiri   Simonid   tomonidan   yozilgan   quyidagi
so'zlar yozilgan edi: "Yo'lovchi, Spartaga borib ayt: Biz bu yerda qonunlarga itoat
etib yotibmiz."
Termopil   jangi   spartaliklar   va   umuman   yunonlarning   aql   va   kuchga
asoslangan harbiy tayyorgarligini namoyish etdi. Jang paytida forslar son jihatidan
ustun   bo'lishlariga   qaramay,   spartaliklar   ularni   bir   necha   kun   davomida   to'xtatib
tura oldilar 55
.
Salamin jangi dengiz janglari tarixidagi muhim burilish nuqtasi hisoblanadi.
Bu   jangda   Femistokl   qo'llagan   taktika   -   dushmanni   tor   suvlarga   kirishga   majbur
qilish - harbiy strategiyada klassik usulga aylandi.
Salamin   jangidan   so'ng   forslar   Yunonistonga   qayta   hujum   qilishdan   voz
kechdilar.   Kserks   o'z   qo'shinlarining   katta   qismini   olib,   Forsga   qaytib   ketdi   va
faqat   kichik   qismini   Mardoniy   qo'mondonligi   ostida   qoldirdi.   Bu   qo'shin   ham
keyingi yili Plateyada mag'lubiyatga uchradi.
Salamin   g'alabasi   natijasida   Afina   Egey   dengizidagi   eng   kuchli   dengiz
davlatiga   aylandi.   Bu   esa   Delos   ittifoqining   tuzilishiga   va  Afinaning   "oltin   asri"
deb   nomlangan   davrning   boshlanishiga   olib   keldi.   Bu   davrda  Afina   madaniyati,
falsafasi va san'ati gullab-yashnadi 56
.
55
 Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.
56
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
28 Yunoniston-Fors   urushlari   Salamin   jangidan   so'ng   ham   davom   etdi.
Miloddan   avvalgi   479-yilda   yunonlar   Plateyada   ham   g'alaba   qozondilar.   Bu   jang
forslarning Yunonistonni bosib olish rejasini uzil-kesil barbod qildi.
Urushlar Miloddan avvalgi 449-yildagi Kalliy sulhiga qadar davom etdi. Bu
sulh   bo'yicha   Fors   imperiyasi   Egey   dengizi   va   Kichik   Osiyodagi   yunon
shaharlarining   mustaqilligini   tan   oldi   va   o'z   harbiy   kemalarini   Egey   dengiziga
kiritmashlikka va'da berdi.
Yunoniston-Fors   urushlari   Yevropa   va   Osiyo   o'rtasidagi   keskin   qarama-
qarshilikni   yaqqol   namoyish   etdi.   Bu   qarama-qarshilik   keyinchalik   Makedoniya
podshohi   Aleksandr   tomonidan   Fors   imperiyasini   bosib   olishiga   qadar   davom
etdi 57
.
Fors imperiyasi va yunon shahar-davlatlari o'rtasida jiddiy madaniy, siyosiy
va   ijtimoiy   farqlar   mavjud   edi.   Fors   imperiyasi   markazlashgan   monarxiya   bo'lib,
shoh   cheksiz   hukmronlik   qilardi.  Yunonistonda   esa,   turli   shahar-davlatlar   mavjud
bo'lib, ularning ko'pida demokratiya yoki aristokratiya hukmronlik qilardi.
Yunonlar   erkinlik,   mustaqillik   va   shaxsiy   huquqlarni   yuqori   qadrlardi.
Forslar   esa   imperiya   birligini   va   shoha   bo'lgan   sodiqlikni   eng   muhim   qadriyatlar
deb   bilardi.   Bu   madaniy   va   qadriyatlar   tizimidagi   farqlar   ikki   tsivilizatsiya
o'rtasidagi to'qnashuvni yanada keskinlashtirdi 58
.
Yunoniston-Fors   urushlari   natijasida   yunon   madaniyati   va   qadriyatlari
g'alaba qozondi va keyinchalik Rim imperiyasi orqali butun G'arb tsivilizatsiyasiga
tarqaldi. Bu urushlar G'arb va Sharq o'rtasidagi ilk yirik to'qnashuv sifatida tarixda
qoldi.
57
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
58
 Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980.
29 2.2. Urush natijalari va yunon dunyosida o‘zgarishlar
Yunoniston-Fors   urushlari   miloddan   avvalgi   499-449-yillar   oralig'ida   bo'lib
o'tdi va yunonlarning g'alabasi bilan yakunlandi. Bu urushlarning so'nggi bosqichi
miloddan   avvalgi   450-449-yillarda   Kiprda   va   Misrda   bo'lib   o'tgan   janglar   bilan
yakun topdi. Urushlar natijasida, miloddan avvalgi 449-yilda afinalik davlat arbobi
Kalliy   boshchiligida   tuzilgan   sulh   shartnomasi   imzolandi.   Bu   shartnoma   "Kalliy
sulhi" nomi bilan tarixga kirdi 59
.
Kalliy   sulhi   shartlariga   ko'ra,   Fors   imperiyasi   Egey   dengizidagi   barcha
yunon   shaharlarining   mustaqilligini   tan   oldi   va   o'z   harbiy   kemalarini   Egey
dengiziga   kiritmashlikka,   shuningdek,   Kichik   Osiyoning   g'arbiy   qirg'oqlaridagi
yunon   shaharlariga   yaqinlashmaslikka   va'da   berdi 60
.   Bu   shartnoma   yunonlarning
diplomatik g'alabasi bo'lib, ular o'z mustaqilliklarini saqlab qolibgina qolmay, balki
Kichik   Osiyo   va   Egey   dengizidagi   yunon   shaharlarining   ham   ozodligini
ta'minladilar.
Yunoniston-Fors   urushlarining   eng   muhim   natijalaridan   biri   Delos
ittifoqining   tashkil   etilishi   bo'ldi.   Bu   ittifoq   miloddan   avvalgi   478-yilda   Afina
rahbarligida tashkil etilgan edi. Dastlab, ittifoq Fors imperiyasiga qarshi kurashish
maqsadida   tuzilgan   edi,   lekin   keyinchalik   u  Afinaning   o'z   manfaatlarini   amalga
oshirish vositasiga aylandi 61
.
Delos   ittifoqi   dastlab   150   dan   ortiq   shahar-davlatlarni   birlashtirdi.   Ittifoq
a'zolari   har   yili   soliq   to'lardilar,   bu   soliqlar   Delos   orolidagi   xazinada   saqlangan.
Ittifoq  bir  necha   o'n  yillar  davomida   muvaffaqiyatli  faoliyat  ko'rsatdi  va   forslarni
Egey dengizi va uning atrofidagi hududlardan siqib chiqardi.
59
 Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". Macmillan, 1975.
60
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
61
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
30 Vaqt o'tishi bilan, ayniqsa Kalliy sulhidan so'ng, Afina Delos ittifoqi ustidan
o'z   nazoratini   kuchaytirdi.   Ittifoq   xazinasi   Delosdan  Afinaga   ko'chirildi   va   ittifoq
a'zolari   ustidan   Afinaning   hukmronligi   o'rnatildi.   Bu   Afina   imperiyasining
shakllanishiga   olib   keldi,   bu   esa   keyinchalik   Sparta   va   uning   ittifoqchilari   bilan
muhim ziddiyatlarga sabab bo'ldi 62
.
Yunoniston-Fors urushlaridan so'ng Afinada demokratiya yanada rivojlandi.
Urush   davomida   oddiy   fuqarolar   ham   jang   qilish   orqali   vatanni   himoya   qilishda
ishtirok   etdilar,   bu   esa   ularning   siyosiy   mavqeini   ko'tardi.   Dengiz   janglari
muhimligining   oshishi   bilan,   kemalarni   eskadra   qilib   suzdiradigan   kambag'al
fuqarolar   (fetlar)   roli   oshdi   va   ular   siyosiy   hayotda   yanada   faolroq   ishtirok   eta
boshladilar.
Miloddan   avvalgi   462-yilda   Efialt   va   Perikl   boshchiligidagi   islohotlar
natijasida   Areopag   kengashining   vakolatlari   cheklanib,   demokratik   institutlar,
ayniqsa   xalq   majlisi   (ekkleziya)   va   xalq   sudi   (geliey)   roli   oshdi.   Bu   islohotlar
Afinada xalq hokimiyatini yanada kuchaytirdi.
Perikl davri (miloddan avvalgi 461-429-yillar) Afina demokratiyasining eng
yorqin davri bo'ldi. Bu davrda Afina fuqarolari davlat ishlarida faol ishtirok etdilar,
fuqarolik   huquq   va   burchlari   tushunchasi   keng   tarqaldi.   Afina   demokratiyasi
qadimgi   dunyoning   eng   ilg'or   siyosiy   tizimi   bo'lib,   keyingi   davrlarda  Yevropa   va
dunyo demokratik tizimlarining rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatdi.
Yunoniston-Fors   urushlarida   qozonilgan   g'alaba   natijasida,   ayniqsa   Perikl
davrida, Afina madaniyat, san'at va ilm-fanning markaziga aylandi. Bu davr "Afina
oltin   asri"   deb   nomlanadi   va   qadimgi   yunon   tsivilizatsiyasining   eng   yorqin   davri
hisoblanadi 63
.
Bu davrda me'morchilik gullab-yashnadi. Forslar tomonidan vayron qilingan
Afina  Akropolini   qayta   qurish   ishlari   boshlandi.   Perikl   davridagi   me'mor   Iktin,
haykaltarosh Fidiy va boshqalar  rahbarligida Parfenon, Erexteyon, Propileya kabi
62
 Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980.
63
 Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993.
31 ajoyib   me'morchilik   yodgorliklari   bunyod   etildi.   Bu   binolar   qadimgi   yunon
me'morchiligining eng yuksak namunalari hisoblanadi 64
.
Shu davrda  dramaturgiya  ham   rivojlandi. Buyuk  yunon  fojia  ustalari   Esxil,
Sofokl va Evripid o'zlarining shoh asarlarini yaratdilar. Komediya janrida Aristofan
o'z asarlarini yaratdi. Bu asarlar nafaqat qadimgi yunon, balki jahon adabiyotining
durdonalariga aylandi.
Tarixnavislik   sohasida   Gerodot   va   Fukidid   o'z   asarlarini   yaratdilar.
Gerodotning   "Tarix"   asarida  Yunoniston-Fors   urushlari   batafsil   yoritilgan   bo'lsa,
Fukididning   "Peloponnez   urushi   tarixi"   asarida  Afina   va   Sparta   o'rtasidagi   urush
tavsiflangan.
Falsafa sohasida ham katta yutuqlarga erishildi. Bu davrda sofistlar, Suqrot,
keyinchalik   esa   Aflotun   va   Arastu   kabi   buyuk   faylasuflar   o'z   ta'limotlarini
yaratdilar.   Ularning   falsafiy   g'oyalari   butun   G'arb   falsafasi   rivojiga   ulkan   ta'sir
ko'rsatdi.
Forslar   ustidan   qozonilgan   g'alabalardan   so'ng  Afina   va   Sparta   o'rtasidagi
ziddiyatlar   kuchaydi.   Urush   davrida   bu   ikki   davlat   bir   maqsad   yo'lida   birlashgan
bo'lsa-da,   urushdan   so'ng   ular   o'rtasidagi   qarama-qarshiliklar   yaqqol   namoyon
bo'ldi.
Afina   demokratik   davlat   bo'lib,   dengiz   savdosi,   hunarmandchilik   va
madaniyatning rivojlanishiga katta e'tibor qaratardi. Sparta esa harbiy aristokratik
davlat bo'lib, an'anaviy turmush tarzini saqlashga va harbiy kuchni rivojlantirishga
intilardi.   Bu   ikki   davlat   o'rtasidagi   mazkur   farqlar   ularning   ziddiyatlarini   yanada
kuchaytirdi 65
.
Afinaning   Delos   ittifoqi   orqali   o'z   ta'sir   doirasini   kengaytirishi   Spartani
xavotirga   soldi.   Sparta   o'zining   Peloponnes   ittifoqini   mustahkamladi   va  Afinaga
qarshi   kurash   boshladi.   Natijada,   miloddan   avvalgi   431-yilda   Afina   va   Sparta
o'rtasida   Peloponnes   urushi   boshlandi.   Bu   urush   27   yil   davom   etdi   va   yunon
64
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
65
 Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980.
32 dunyosini   kuchsizlantirib,   keyinchalik   makedoniyaliklar   bosqiniga   yo'l   ochib
berdi.
Yunoniston-Fors   urushlari   harbiy   san'at   va   strategiya   sohasida   muhim
saboqlarni berdi. Bu urushlar davomida yunonlar muvaffaqiyatli harbiy taktika va
strategiyalarni ishlab chiqdilar 66
.
Marafon   jangida   yunonlar   forslarning   son   jihatidan   ustunligiga   qaramay,
aqlli   taktika   yordamida   g'alaba   qozondilar.  Yunonlar   markazni   ataylab   zaif   qilib,
qanotlarni   kuchaytirdilar   va   bu   dushmanni   o'rab   olish   imkonini   berdi.   Bu   taktika
keyingi davrlarda ko'plab janglarda qo'llaniladigan klassik usulga aylandi.
Termopil   jangida   yunonlar   tor   daradan   oqilona   foydalanib,   son   jihatidan
katta   ustunlikka   ega   bo'lgan   dushmanni   bir   necha   kun   davomida   to'xtatib   tura
oldilar. Bu geografik sharoitlardan unumli foydalanishning namunasi bo'ldi 67
.
Salamin   jangida   esa   yunonlar   dengiz   strategiyasida   muhim   yutuqqa
erishdilar. Ular dushmanni tor bo'g'ozga kirishga majbur qilib, uning son jihatidan
ustunligini   bartaraf   qildilar.   Bu   taktika   dengiz   janglari   tarixida   muhim   o'rin
egalladi.
Bu urushlar davomida yunonlar o'z harbiy tizimlarini takomillashtirib, yangi
qurol   va   taktikalarni   ishlab   chiqdilar.   Bu   tajriba   keyinchalik   yunon   harbiy
san'atining ravnaq topishiga olib keldi.
Yunoniston-Fors   urushlaridan   so'ng   nafaqat  Afina,   balki   Sparta   va   boshqa
yunon   davlatlarining   ham   roli   oshdi.   Sparta   o'zining   harbiy   qudratini   namoyish
etib, yunonlarning ozodligi uchun kurashda muhim o'rin tutdi.
Termopil   jangida   spartaliklar   va   ularning   ittifoqchilari   qahramonona   jang
qildilar   va   forslar   ustidan   ma'naviy   g'alaba   qozondilar.   Bu   jang   Sparta   va   uning
66
 Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the Peloponnesian War".
Random House, 2005.
67
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
33 jamiyat tuzumining kuchli tomonlarini namoyon etdi: qattiq harbiy tarbiya, intizom
va vatanparvarlik 68
.
Platea  jangida  spartaliklar,  afinaliklar   va  boshqa   yunon  davlatlari  birlashib,
forslar ustidan hal qiluvchi g'alabani qo'lga kiritdilar. Bu g'alaba Sparta va boshqa
yunon davlatlarining harbiy salohiyatini ko'rsatdi.
Urushlardan   so'ng   Sparta   o'zining   Peloponnes   ittifoqini   mustahkamladi   va
Yunonistondagi   yetakchi   harbiy   kuch   sifatidagi   mavqeini   saqlab   qoldi.   Bu,
keyinchalik, Afina bilan raqobat va ziddiyatlarga sabab bo'ldi.
Yunoniston-Fors   urushlari   yunon   dunyosining   birlik   va   parchalanish
tendentsiyalarini   yaqqol   namoyish   etdi.   Forslar   tahdidi   ostida   yunon   shahar-
davlatlari birlashdilar va umumiy dushman – Fors imperiyasiga qarshi kurashdilar.
Bu davrda yunon milliy o'zligini anglash jarayoni kuchaydi 69
.
Biroq,   forslar   ustidan   qozonilgan   g'alabadan   so'ng,   yunon   shahar-davlatlari
o'rtasidagi ziddiyatlar yana kuchaydi. Har bir shahar-davlat o'zining mustaqilligini
saqlashga  va o'z  manfaatlarini  amalga  oshirishga  intildi. Bu  tendentsiya,  ayniqsa,
Afina va Sparta o'rtasidagi ziddiyatlarda yaqqol namoyon bo'ldi.
Peloponnes   urushi   (miloddan   avvalgi   431-404-yillar)   yunon   dunyosini
ikkiga bo'ldi va uning birligiga putur yetkazdi. Bu urush natijasida yunon dunyosi
kuchsizlandi va bu holat keyinchalik Makedoniya podshohi Filipp II va uning o'g'li
Aleksandr tomonidan Yunonistonning bo'ysundirilishiga yo'l ochib berdi.
Yunoniston-Fors   urushlari   pan-ellinizm   g'oyasining   rivojlanishiga   turtki
berdi. Pan-ellinizm – barcha yunon xalqlarining madaniy, siyosiy va diniy birligini
targ ib   qiluvchi   g'oya   edi.   Bu   g'oya   Fors   imperiyasiga   qarshi   kurash   davridaʻ
shakllandi va kuchaydi.
Forslar  ustidan qozonilgan g'alabalardan so'ng, yunon dunyosining birligini
saqlash   zarurligi   haqidagi   g'oyalar   ilgari   surildi.   Afinalik   siyosatchi   va   notiq
Isokrat pan-ellinizm g'oyasining faol targ'ibotchisi bo'ldi. U barcha yunon shahar-
68
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
69
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
34 davlatlarini birlashib, Fors imperiyasiga qarshi umumiy kurash olib borishga da'vat
etdi 70
.
Biroq,   yunon   shahar-davlatlari   o'rtasidagi   ichki   ziddiyatlar   va   raqobat   bu
g'oyaning   to'liq   amalga   oshishiga   to'sqinlik   qildi.   Faqat   miloddan   avvalgi   IV
asrning   o'rtalarida   Makedoniya   podshohi   Filipp   II   yunon   shahar-davlatlarini
bo'ysundirib,   pan-ellinizm   g'oyasini   o'z   tashqi   siyosatining   mafkuraviy   asosi
sifatida   qo'lladi.   Uning   o'g'li   Aleksandr   Makedonskiy   esa   bu   g'oyani   Fors
imperiyasiga qarshi yurish bilan bog'ladi.
Yunoniston-Fors   urushlari   davrida   va   undan   keyin   yunonlar   va   forslar,
shuningdek, boshqa Sharq xalqlari o'rtasida madaniy almashuv jarayoni kuchaydi.
Yunonlar Sharq dunyosi bilan yaqindan tanishib, uning madaniyati, san'ati, dini va
falsafasining ba'zi elementlarini o'zlashtirib oldilar.
Forslar ustidan qozonilgan g'alabadan so'ng yunonlar Kichik Osiyo, Suriya,
Finikiya   va   Misr   bilan   savdo-sotiq   va   madaniy   aloqalarni   kengaytirdilar.   Bu
aloqalar   orqali   yunon   madaniyatiga   Sharq   elementlari   kirib   keldi,   va   aksincha,
Sharq madaniyati ham yunon ta'siriga uchradi 71
.
Bu   madaniy   almashuv   jarayoni   keyinchalik,   ayniqsa   Aleksandr
Makedonskiy   yurishlari   davrida   yanada   kuchaydi   va   ellinizm   madaniyatining
shakllanishiga olib keldi. Ellinizm – yunon va Sharq madaniyatlari elementlarining
sintezi bo'lib, u qadimgi dunyo tarixida muhim o'rin egalladi.
Yunoniston-Fors   urushlari   davrida   va   undan   keyin   yunon   jamiyatining
qadriyatlar tizimida ham o'zgarishlar sodir bo'ldi. Urush davridagi qahramonliklar
va vatanparvarlik namunalari yunon axloqiy qadriyatlarini boyitdi.
Termopil,   Marafon   va   Salamin   janglari   qahramonlari   yunon   milliy
qahramonlariga aylandilar. Ularning jasorati haqidagi  hikoyalar avloddan avlodga
o'tdi va yunon adabiyoti, san'ati va tarixnavisligida o'z aksini topdi 72
.
70
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
71
 Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.
35 Bundan   tashqari,   urushlardan   keyin   yunon   jamiyatida   erkinlik,   mustaqillik
va   demokratiya   qadriyatlari   yanada   mustahkamlandi.   Yunonlar   o'zlarining   erkin
fuqarolar jamiyatini despotik Fors imperiyasidan ustun qo'ya boshladilar.
Shu   bilan   birga,   urushlardan   so'ng   yunon   shahar-davlatlari   o'rtasidagi
raqobat   va   ziddiyatlar   kuchayib,   bu   holat   yunon   dunyosining   parchalanishiga   va
o'zaro   urushlarga   olib   keldi.   Bu   jarayon   yunon   axloqiy   qadriyatlariga   ham   salbiy
ta'sir ko'rsatdi 73
.
Yunoniston-Fors   urushlaridan   so'ng   yunon   dunyosida   iqtisodiy   o'zgarishlar
sodir   bo'ldi.   Ayniqsa,   Afina   va   uning   ittifoqchilari   savdo,   hunarmandchilik   va
dengiz transporti sohasida katta yutuqlarga erishdilar.
Afina Egey dengizidagi yetakchi dengiz davlatiga aylandi va Misr, Finikiya,
Qora   dengiz   bo'yi   davlatlari   bilan   keng   ko'lamli   savdo   aloqalarini   yo'lga   qo'ydi.
Pirrey   portining   ahamiyati   oshib,   u   Sharqiy   O'rta   dengizning   eng   muhim   savdo
markazlaridan biriga aylandi.
Hunarmandchilik   ham   rivojlandi.   Kulolchilik,   to'qimachilik,   metall   ishlash
va   boshqa   hunarmandchilik   tarmoqlari   ravnaq   topdi.  Afinada   yuqori   sifatli   sopol
idishlar,   qurol-yarog',   zargarlik   buyumlari   va   boshqa   mahsulotlar   ishlab   chiqarila
boshlandi.
Savdo   va   hunarmandchilikdagi   yuksalish   yunon   shahar-davlatlarining,
ayniqsa Afinaning iqtisodiy qudratini oshirdi va ularning madaniyat, san'at va ilm-
fan sohasidagi yutuqlarining moddiy asosini yaratdi.
Yunoniston-Fors   urushlari   yunon   mifologiyasi   va   san'atida   chuqur   iz
qoldirdi.   Urush   voqealari   va   qahramonlari   san'at   asarlari,   she'riyat   va
dramaturgiyada keng yoritildi 74
.
72
 Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western Civilization". Simon
& Schuster, 2004.
73
 Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006.
74
 Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996.
36 Esxilning   "Forslar"   fojiasi   Yunoniston-Fors   urushlari   davridagi   Salamin
jangini   tasvirlagan   ilk   dramatik   asar   hisoblanadi 75
.   Bu   asarda   forslarning
mag'lubiyati va yunonlarning g'alabasi tasvirlangan. Esxilning o'zi ham bu urushda
ishtirok etgan edi.
Me'morchilik va haykaltaroshlikda ham urush mavzusi keng yoritildi. Afina
Akropolidagi   binolar   bezaklarida   forslar   bilan   janglar   tasvirlangan.   Masalan,
Parfenon   bezaklarida   yunon-fors   janglari   bilan   birga,   mitologik   kentavrlar   va
amazonkalar bilan janglar ham tasvirlangan, bu orqali forslar bilan bo'lgan urushlar
mifologik darajaga ko'tarilgan 76
.
Urush   qahramonlari,   ayniqsa   Marafon   va   Salamin   janglarida   ishtirok   etgan
qahramonlar sharafiga haykallar o'rnatildi. Bu haykallar nafaqat tarixiy shaxslarni
ulug'lash,   balki   vatanparvarlik   va   jasorat   g'oyalarini   targ'ib   qilish   vositasi   ham
bo'ldi.
Xulosa
Yuon-Fors   urushlari   tarixiy   jarayonlarning   murakkab   va   ko‘p   qatlamli
shakllanishida muhim  bosqichlardan biri  hisoblanadi. Bu urushlar  qadimgi dunyo
tarixidagi   eng   yirik   harbiy   to‘qnashuvlardan   biri   bo‘lib,   ikki   katta   sivilizatsiya   –
75
 Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.
76
  Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient   Mediterranean".   Oxford   University
Press, 2004.
37 qadimgi  Yunoniston  va  Ahamoniylar   imperiyasi   o‘rtasida   yuzaga  kelgan  ilk  keng
ko‘lamli   va   strategik   jihatdan   muhim   mojarolardan   biri   sifatida   tarixda   alohida
o‘rin   egallaydi.  Tadqiqot   davomida   aniqlanishicha,   urushlarning   yuzaga   kelishiga
sabab   bo‘lgan   omillar   orasida   siyosiy   mustaqillik,   iqtisodiy   manfaatlar,   strategik
hududlar   ustidan   nazorat   o‘rnatish   istagi,   diniy   va   madaniy   tafovutlar   muhim   rol
o‘ynagan.
Mazkur   urushlar   qadimgi   Yunon   polislarining   harbiy,   siyosiy   va   madaniy
jihatdan birlashishiga kuchli turtki berdi. Xususan, Marafon, Termopil, Salamin va
Plataea   janglaridagi   yunon   polislarining   qahramonona   qarshiligi   ularning   o‘z
mustaqilligini   saqlab   qolish   istagi   qanchalik   kuchli   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   Bu
janglar   nafaqat   harbiy   strategiyaning,   balki   yunon   xalqining   vatanparvarlik
ruhining   yuqoriligini   ham   isbotladi.   Ayniqsa,   Termopilda   Spartalik   Leonid
rahbarligidagi   jangchilar   jasorati   tarixda   misli   ko‘rilmagan   mardlik   timsoliga
aylandi.
Urushlarning   natijalari   qadimgi   dunyo   siyosiy   manzarasini   tubdan
o‘zgartirdi.   Forslarning   g‘arbiy   yurishlarining   muvaffaqiyatsiz   tugashi   natijasida
Ahamoniylar   imperiyasi   Yunoniston   ustidan   nazorat   o‘rnatish   rejasidan   voz
kechishga   majbur   bo‘ldi.   Boshqa   tomondan,   Yunon   polislarining,   ayniqsa,
Afinaning   nufuzi   oshdi,   natijada   Dengiz   Ittifoqi   tuzilib,   Yunoniston   ichida   ham
siyosiy   kuch   muvozanati   o‘zgarishga   yuz   tutdi.   Bu   holat   Yunoniston   tarixida
keyingi   ichki   siyosiy   raqobat,   Peloponnes   urushlari   va   imperiyaviy
tendensiyalarning yuzaga chiqishiga zamin yaratdi.
Yuon-Fors   urushlarining   eng   muhim   xususiyatlaridan   biri   shundaki,   bu
urushlar faqat qurol kuchi bilan emas, balki mafkuraviy kurash sifatida ham tarixga
kirdi. Yunonlar o‘z erkinligi, demokratiyasi va hayot tarzi uchun kurashgan bo‘lsa,
Forslar   imperiyaviy   markazlashgan   tuzumni   yoyish   istagida   bo‘lgan.   Shuning
uchun ham bu qarama-qarshilik, mazmunan ikki turli siyosiy va madaniy tizimlar
to‘qnashuvi sifatida ham baholanadi.
38 Tadqiqot   davomida   aniqlangan   yana   bir   muhim   jihat   –   bu   urushlarning
madaniy,   falsafiy   va   tarixiy   ahamiyatidir.   Yuon-Fors   urushlari   yunon   adabiyoti,
teatr   san’ati   va   tarixshunosligining   rivojiga   katta   ta’sir   ko‘rsatgan.   Gerodot   kabi
tarixchilarning   asarlarida   bu   urushlar   atroflicha   yoritilgan   bo‘lib,   bu   asarlar
bugungi tarixshunoslik uchun qimmatli manba hisoblanadi.
Xulosa  qilib aytganda,  Yuon-Fors  urushlari   nafaqat  ikki   buyuk sivilizatsiya
o‘rtasidagi   ziddiyatni   aks   ettiradi,   balki   qadimgi   dunyo   tarixida   siyosiy   iroda,
harbiy strategiya va milliy birlik orqali erkinlik va mustaqillikni himoya qilishning
yorqin  namunasi   sifatida  ham  namoyon  bo‘ladi.  Bu  urushlardan  olingan  saboqlar
hozirgi zamon xalqaro munosabatlari va geosiyosiy jarayonlar uchun ham dolzarb
bo‘lib,   milliy   manfaatlarni   himoya   qilishda   birlik,   strategik   rejalashtirish   va
diplomatik muvozanatning naqadar muhimligini ko‘rsatadi.
Foydalanilgan adabiyotlar
1. Gerodot. "Tarix". Miloddan avvalgi V asr.
39 2. Plutarx. "Parallel hayotlar". Miloddan keyingi I-II asrlar.
3. Fukidid. "Peloponnez urushi tarixi". Miloddan avvalgi V asr.
4. Green,   Peter.   "The   Greco-Persian   Wars".   University   of   California   Press,
1996.
5. Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the
West".  Abacus, 2005.
6. Strauss,   Barry.   "The   Battle   of   Salamis:   The   Naval   Encounter   That   Saved
Greece and Western Civilization".  Simon & Schuster, 2004.
7. Bradford,   Ernle.   "Thermopylae:   The   Battle   for   the   West".   Da   Capo   Press,
1980.
8. Cawkwell,   George.   "The   Greek   Wars:   The   Failure   of   Persia".   Oxford
University Press, 2005.
9. Cartledge,   Paul.   "Thermopylae:   The   Battle   That   Changed   the   World".
Overlook Press, 2006.
10. Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient
Mediterranean".  Oxford University Press, 2004.
11. Gerodot. "Tarix". Miloddan avvalgi V asr.
12. Fukidid. "Peloponnez urushi tarixi". Miloddan avvalgi V asr.
13. Ksenofont. "Ellinlar tarixi". Miloddan avvalgi IV asr.
14. Plutarx. "Parallel hayotlar". Miloddan keyingi I-II asrlar.
15. Diodor Sitsiliyskiy. "Tarixiy kutubxona". Miloddan avvalgi I asr.
16. Meiggs, Russell. "The Athenian Empire".  Oxford University Press, 1972.
17. Strauss,   Barry.   "The   Battle   of   Salamis:   The   Naval   Encounter   That   Saved
Greece and Western Civilization".  Simon & Schuster, 2004.
18. Kagan, Donald. "The Peloponnesian War".  Viking, 2003.
19. Boardman, John et al. "The Cambridge Ancient History, Volume IV: Persia,
Greece and the Western Mediterranean".  Cambridge University Press, 1988.
20. Hanson,   Victor   Davis.   "A   War   Like   No   Other:   How   the   Athenians   and
Spartans Fought the Peloponnesian War".  Random House, 2005.
40 21. Bury,   J.B.   and   Meiggs,   Russell.   "A   History   of   Greece   to   the   Death   of
Alexander the Great".  Macmillan, 1975.
22. Freeman,   Charles.   "Egypt,   Greece   and   Rome:   Civilizations   of   the  Ancient
Mediterranean".  Oxford University Press, 2004.
23. Finley, M.I. "The Ancient Greeks".  Penguin Books, 1991.
24. Davies, J.K. "Democracy and Classical  Greece".   Harvard University Press,
1993.
25. Green,   Peter.   "The   Greco-Persian   Wars".   University   of   California   Press,
1996.
41

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Yunon-fors urushlarining kelib chiqish sabablari

1.1. Fors imperiyasining kengayishi va uning O‘rta Yer dengizidagi siyosati

1.2. Ioniya qo‘zg‘oloni va uning oqibatlari

II bob. Asosiy harbiy to‘qnashuvlar va ularning natijalari

2.1. Marafon, Fermopil va Salamin janglari

2.2. Urush natijalari va yunon dunyosida o‘zgarishlar

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar