Yunon-fors urushlari

1O‘ZBEKISTON RESPUBLIKASI 
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
__________________________________ UNIVERSITETI
_____________________________FAKULTETI
_____________________________YO‘NALISHI
_____________________________ FANIDAN
KURS ISHI
MAVZU: YUNON-FORS URUSHLARI
BAJARDI: ________________________
QABUL QILDI: ________________________
Toshkent 202 5 2Mundarija:                               
KIRISH. .................................................................................................................... 3
I   BOB.   YUNON-FORS   URUSHLARI
1.1. Yunon-fors   urushlarining   boshlanishi ................................................................. 5
1.2. Yunon-fors urushlarining   davom etishi ............................................................. 10
II BOB. YUNON-FORS URUSHLARINING YAKUNLASNISHI VA
MAKEDONIYA BOSQINI SIFATIDA DAVOM ETISHI
2.1. Yunon-fors   urushlarining   yakunlanishi ............................................................ 16
2.2. Yunon-fors   urushlarining   yakunlasnishi   va   Makedoniya   bosqini   sifatida  
davom  etishi ............................................................................................................ 18
XULOSA ................................................................................................................ 26
FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR .............................................................. 2 7 3KIRISH
Kurs ishining dolzarbligi.   Yunonlarning Fors bilan urushi miloddan avvalgi
500-449   yillarga   to'g'ri   keladi,   u   vaqti-vaqti   bilan   51   yil   davom   etdi   va   Kalliya
tinchligining   yakunlanishi   bilan   yakunlandi.   Bu   mojaro   jahon   tarixidagi   eng   uzoq
davom etgan harbiy to‘qnashuvlardan biri hisoblanadi. O'quv va ilmiy adabiyotlarda
yunonlarning Fors davlati bilan kurashini yunon-fors urushlari deb atash odat tusiga
kirgan,   chunki   urushlar   uzluksiz   emas,   balki   bir   qator   harbiy   yurishlarga   bo'linib
ketgan, ozmi-ko'pmi. Bunday beshta harbiy kampaniya mavjud: Milodiy 
1.   500-494   yillar   Miloddan   avvalgi.   -   Milet   va   Kichik   Osiyodagi   yunon
shaharlarining forslar bo'yinturug'iga qarshi qo'zg'oloni; 
2.   492-490   Miloddan   avvalgi.   -   forslarning   Bolqon   Gretsiyasi   hududiga
birinchi bosqinchiligi; 
3.   480-479   Miloddan   avvalgi.   -   Kserksning   Yunonistonga   qarshi   yurishi   -
yunon-fors urushlarining avj nuqtasi; 
Asarning   manbashunoslik   asosini   qadimgi   mualliflarning   asarlari   tashkil
etgan. Ushbu mualliflardan biri Gerodot bo'lib, u V asr o'rtalarida. Miloddan avvalgi.
skiflar   davlatidan   Misrgacha   bo lgan   O rta   yer   dengizi   bo ylab   sayohat   qilib,ʻ ʻ ʻ
o zining “Tarix” asarida tasvirlagan yunon-fors urushlari va boshqa voqealar haqida	
ʻ
ma lumot   to plagan.   Gerodot   to‘plangan   ma’lumotlarni   tanlash   va   tanqidiy   tahlil	
ʼ ʻ
qilishga katta e’tibor beradi:  u yozgan joy va shaharlarni kezadi. Shuningdek, yana
bir qadimgi tarixchi Diodor Sikuly yunon-fors urushlarini o'rganishga e'tibor bergan.
“Tarixiy   kutubxona”   asarida   Kserksning   Yunonistondagi   yurishini   batafsil   bayon
qilgan. 
Kurs ishining maqsadi   yunon-fors urushlarining sabablari, urush harakatlari
va oqibatlarini ko'rib chiqish va o'rganishdir. 
Ish davomida quyidagi  vazifalar  hal qilindi: 
1. Ilmiy va o‘quv adabiyotlarini izlash, o‘rganish va tahlil qilish; 
2. Yunon-fors urushlarining sabablari va natijalarini o'rganish; 
3. O‘rganilgan material asosida o‘z fikringizni shakllantirish. 
Kurs  ishining tuzilishi  maqsad  va vazifalarga mos  keladi. U kirish,  ikki  bob, 4xulosa va foydalanilgan adabiyotlardan iborat.
Kurs   ishining   obyekti:   Yunon-fors   urushlari   va   undagi   vaziyat.
Kurs   ishining   predmeti:   Yunon-fors   urushlarining   asosiy   sabablari,   omillari.
Kurs ishining o’rganilganlik darajasi:   Yunon-fors urushlari V. Kullman Die
Kellen   der   Ilias   (Trojan   Sagenkreis),   Visbaden. 1
  (Toshkent.   1960   yil),   Andreev
Yu.V., Koshelenko G.A., Kuzishchin V.I., Marinovich L. ..P. “Qadimgi Yunoniston
tarixi” 2
 kabi olimlar tomonidan o’rganilgan.
Kurs   ishining   tarkibi:   Kurs   ishi   kirish,   2   bob,   xulosa   va   foydalanilgan
adabiyotlar ro‘yxatdan iborat.
1
 V. Kullman Die Kellen der Ilias (Trojan Sagenkreis), Visbaden. Toshkent. 1960 yil, B-589.
2
 Yu.V., Koshelenko G.A., Kuzishchin V.I., Marinovich L. ..P. “Qadimgi Yunoniston tarixi” Oliy maktab, 2001. s. 10. 5I   BOB.   YUNON-FORS   URUSHLARI
1.1. Yunon-fors   urushlarining   boshlanishi
Yunon-fors   urushlari'   (mil.   av.   490—449   yillar,   tanaffuslar   bilan)   –   yunon
shahar-davlatlarining   Ahamoniylar   davlati   bosqinchilik   siyosatiga   qarshi   olib
borgan urushi. Forslar Kichik Osiyoning markaziy tumanlarini bosib olgach, O rtaʻ
dengizning sharqiy sohillarini va unga yaqin orollarni bo ysundirishga harakat qila	
ʻ
boshlaganlar   (mil.   av.   VIasr).   Forslar   mil.   av.   492   yil   Bolqondagi   yunonlarga
qarshi   sarkarda   Mardoniy   boshchiligida   1-yurish   uyushtirganlar,   lekin   Afon
burniga   yaqin   joyda   ko tarilgan   kuchli   dengiz   bo ronidan   halokatga   uchrab,	
ʻ ʻ
Frakiyani bosib olish bilan chegaralanib, orqaga qaytganlar. Forslarning 2-yurishi
Datis   va   Artafern   boshchiligida   mil.   av.   490-yil   boshlangan.   Hal   qiluvchi   jang
Attikadagi   Marafon   yaqinida   bo lib,	
ʻ   afinaliklar   Miltiad   boshchiligida   forslar
ustidan   g alaba	
ʻ   qozonganlar (qarang Marafon jangi). Bu xushxabarni Marafondan
Afinaga   (orasi   42   km   195   m)   yetkazgan   jarchiga   bag ishlab   1896-yildan   beri	
ʻ
marafon   yugurishlari   o tkazilib   kelinadi.   Forslarning   3-yurishi   podshoh   Kserks	
ʻ
boshchiligida   mil.   av.   480-yilda   bo lgan.   Mil.   av.   480-yil   iyunda   fors   qo shinlari	
ʻ ʻ
Sparta   podshosi   Leonid   boshchiligidagi   yunonlar   himoya   qilib   turgan   Fermopil
tog   yo li   orqali   bostirib   kirganlar.   Ushbu   jang   „uch   yuz   spartaliklar   jasorati“	
ʻ ʻ
nomida   tarixga   muhrlangan.   Forslar   Attikani   va   Afinani   egallagan.   Aynan   shu
jangda   forslar   g alaba   qozongan,   qolgan	
ʻ   barcha   janglarda   yunonlar   g alaba	ʻ
qozongan.   Salamin   o.   yonida   mil.   av.   480-   yil   28-sentyabrda   fors   floti,   mil.   av.
479-yil   Plateya   shahrida   Mardoniy   boshliq   quruqlikdagi   armiya   mag lubiyatga	
ʻ
uchragan.   Shundan   so ng	
ʻ   yunonlar   Egey   dengizi   va   Kichik   Osiyoda   forslarga
qarshi   urush   olib   borgan.   Kiprdagi   Salamin   shahri   yaqinida   mil.   av.   449-yilda
yunonlar dengizda yirik g alabaga erishgan (qarang Salamin	
ʻ   jangi).   Kalliy   bitimiga
asosan,   forslar   Egey   dengiziga   hukmronlik   qilishdan   voz   kechib,   Gellespont,
Bosfor hamda Kichik Osiyodagi shahardavlatlarning mustaqilligini tan olganlar. 2
Yunon-fors   urushlari
2
  V.   Kullman   Die   Kellen   der   Ilias   (Trojan   Sagenkreis),   Visbaden.   Toshkent.   1960   yil,   B- 589. 6 Miloddan   avvalgi   V   asr   boshlarida   Yunonistonga   forslar   tahdid   sola
boshladi.   Doro   I   hukmronlik   qilayotgan   Fors   davlati   yangi-yangi
mamlakatlarni   bosib   olishga   intilar   edi.   Forslarning   Yunonistonga   harbiy
yurishlari   yunon-fors   urushlari   nomini   olgan,   ular   miloddan   avvalgi   490-
yildan   boshlanib   449-yilga qadar davom etgan.
 Yunonistonning   barcha   shaharlarida   fors   elchilari   paydo   bo’lishdi,   ular:
“Bizning   hukmdorimiz,   buyuk   shahanshoh   Doro,   kunchiqardan
kunbotargacha   birdan   bir   egasi   sizdan   yer   va   suv   talab   qilmoqdadir”,   deb
baralla aytishardi.
Yunonistondagi ayrim shaharlar aholisi forslarga qarshilik ko’rsatishning sira iloji
yo’q deb hisoblashar,   shahanshoh Doro I   ning shartlarini qilishga rozi edilar.   Afina
va   Sparta   bosqinchilarga   itoat   etmaslikka   ahd   qildi.   Fors   elchilari   Afinaga   kelganda
shahar   aholisi   g’azabdan   ularni   o’ldirib,   qoyadan   tashlab   yubordilar.   Elchilarni
chuqur   quduqqa   tashlab   yuborgan   spartaliklar   esa   zahazxanda   bilan:   “Yetarlicha
suvni ham, yerni ham quduq tubidan topasiz-da!” deyishgan ekan. Mil. avv. VI asr
oxirida   Fors   shohlari   Kichik   Osiyodagi   yunon   shahar-davlarlarini   bosib   oldilar.
Afina   hukmdori   yunon   polislariga   yordam   qo’lini   cho’zdi.   Bundan   g’azablangan
DoroI Afinada shafqatsiz qasos olishga ahd qildi.
Miloddan   avvalgi   490-yilning   sentabrida   fors   harbiy   floti   Egey   dengizini   kesib
o’tdi   va   Attika   sohilida   langar   tashladi.   Forslarning   kemalari   beso’naqay   va
burilishi   qiyin   edi.   Marafon   tekisligida   o’q-yoylar   bilan   qurollangan   fors
suvoriylari   kemadan   tusha   boshladilar.   Bu   tekislik   otliq   lashkar   harakatlanishi
uchun   qulay   edi,   forslar   aynan   shu   yerda   jang   olib   borishga   qaror   qilishdi.
Yunonlar   forslarga   qaraganda   ancha   oz   edi,   shuning   uchun   ham   fors   suvoriylari
yetib borolmaydigan qoyalarga o’rmashib  oldilar.
 Miloddan   avvalgi   490-yilning   sentabrida   fors   harbiy   floti   Egey   dengizini
kesib   o’tdi   va   Attika   sohilida   langar   tashladi.   Forslarning   kemalari
beso’naqay   va   burilishi   qiyin   edi.   Marafon   tekisligida   o’q-yoylar   bilan
qurollangan   fors   suvoriylari   kemadan   tusha   boshladilar.   Bu   tekislik   otliq
lashkar   harakatlanishi  uchun   qulay   edi,   forslar   aynan   shu   yerda   jang   olib 7borishga   qaror   qilishdi. 8Yunonlar   forslarga   qaraganda   ancha   oz   edi,   shuning   uchun   ham   fors
suvoriylari yetib borolmaydigan qoyalarga o’rmashib oldilar.
Yunonlar   lashkari   forslarni   Attika   ichkarisiga   boradigan   yo’llardan   to’sib   qo’ydi.
Ammo   ochiq   jangga   kirishdan   cho’chir   edilar.   Bir   hafta   o’tdi.   Forslar   ayyorlik
qilishdi. Tunda ular otliq qo’shinlarni kemalarga yukladilar, Attikani aylanib o’tib,
kutilmagan   zarba   bilan   Afinani   bosib   olishga   qaror   qildilar.   Yunon   qo’shinlariga
sarkardalik qilgan Miltiad ertalab bo’lib o’tgan voqeadan xabar  topganidan so’ng
Marafon tekisligida qolgan fors qo’shinlarini tor-mor qilishga ahd qildi.
 Yunonlar   lashkari   forslarni   Attika   ichkarisiga   boradigan   yo’llardan   to’sib
qo’ydi.   Ammo   ochiq   jangga   kirishdan   cho’chir edilar.   Bir   hafta   o’tdi.   Forslar
ayyorlik   qilishdi.   Tunda   ular   otliq   qo’shinlarni   kemalarga   yukladilar,
Attikani   aylanib   o’tib,   kutilmagan   zarba   bilan   Afinani   bosib   olishga   qaror
qildilar. Yunon qo’shinlariga sarkardalik qilgan Miltiad ertalab bo’lib o’tgan
voqeadan   xabar   topganidan   so’ng   Marafon   tekisligida   qolgan   fors
qo’shinlarini tor-mor qilishga ahd qildi.
Ayni mahalda yunonlar tekislikda qolgan fors qo’shinlarining orqasidan ichkariga
kirib   boradilar.   Asir   tushishgan   cho’chigan   forslar   o’z   kemalariga   qarab
chekinishga   tutindilar.   Yunonlar   hal   qiluvchi   jangda   forslarning   yettita   kemasini
egallab   oldilar.   Forslarning   qolgan   qo’shinlarini   esa   tor-mor   etdilar   yoki   asirga
oldilar. Yunonlar g’alaba nashidasini surar edilar.
 Ayni   mahalda   yunonlar   tekislikda   qolgan   fors   qo’shinlarining   orqasidan
ichkariga kirib boradilar. Asir tushishgan cho’chigan forslar o’z kemalariga
qarab chekinishga   tutindilar.   Yunonlar   hal qiluvchi jangda   forslarning yettita
kemasini egallab oldilar. Forslarning qolgan qo’shinlarini esa tor-mor etdilar
yoki asirga oldilar. Yunonlar g’alaba nashidasini surar edilar.
Miltiadning buyrug’iga ko’ra bir jangchi forslar ustidan qozonilgan g’alaba haqida
xabarni   yetkazish   uchun   Afina   shahriga   qarab   yugurdi.   Naq   42   kilometr   yo’lni
bosib o’tgan   jangchi   “g’alaba!,   g’alaba!”   deya   hayqirdi-da,   nafasi   yetmasdan   o’lar
holatda yiqilib tushdi. Keyinchalik olis masofaga yugurish Marafon yugurishi deb
atala  boshladi. 9 Miltiadning buyrug’iga ko’ra bir jangchi forslar  ustidan qozonilgan g’alaba
haqida   xabarni   yetkazish   uchun   Afina   shahriga   qarab   yugurdi.   Naq   42
kilometr   yo’lni   bosib   o’tgan   jangchi   “g’alaba!,   g’alaba!”   deya   hayqirdi-da,
nafasi   yetmasdan   o’lar   holatda   yiqilib   tushdi.   Keyinchalik   olis   masofaga
yugurish Marafon yugurishi deb atala boshladi.
 Yangi   urushga   tayyorgarlik   ketayotganda   Doro   I   vafot   etdi.   Qo’shinlarni
Yunonistonga uning o’g’li Kserks boshlab keldi.
 Forslar   qo’shinlari   turli-tuman   qabilalardan   tashkil   topgan,   qurol-aslaha   va
jang qilish usullari bir xil emasdi.
Kserks   qo’shinlari   Gellespont   bo’g’oziga   yetib   keldi.   Podsho   buyrug’i   bilan   bir
kilometrdan uzun ko’prik qurildi.
 Kserks qo’shinlari   Gellespont   bo’g’oziga yetib keldi. Podsho buyrug’i bilan
bir kilometrdan uzun ko’prik qurildi.
 Yunoniston sarhadida kechib o’tgan Kserks lashkari shimoliy Yunonistonni
bosib ola boshladi.
Tog’lardagi   Fermopil   darasi   Yunoniston   shimolidan   janubiga   olib   boradigan
birdan bir   yo’l   edi.   Yunonlar   o’sha   joyda   pistirma   qo’yishga   qaror   qilishdi,   ammo
forslarga   tog’lar   orqali   yo’lni   ko’rsatib   bergan   bir   sotqin   chiqib   qoldi.   Yunonlar
qo’shinlariga Sparta   podshosi   Leonid   boshchilik   qilgan.   U   300   spartalikdan   boshqa
barcha   yunon   jangchilariga   chekinishni   buyurgan.   Sparta   qonunlariga   ko’ra,
spartalik   askarlar   jang maydonidan chekinish mumkin emas edi. Ularning barchasi
qahramonlarcha   halok   bo’ldi.   Ushbu   voqea   “Uch   yuz   spartaliklar   jasorati” ,   deb
tarixda mashhur bo’ldi. Kserks qo’shinlari Janubiy Yunonistonga yetib bordi.
 Tog’lardagi   Fermopil   darasi   Yunoniston   shimolidan   janubiga   olib
boradigan birdan bir yo’l edi. Yunonlar o’sha joyda pistirma qo’yishga qaror
qilishdi,   ammo   forslarga   tog’lar   orqali   yo’lni   ko’rsatib   bergan   bir   sotqin
chiqib   qoldi.   Yunonlar   qo’shinlariga   Sparta   podshosi   Leonid   boshchilik
qilgan.   U   300   spartalikdan   boshqa   barcha   yunon   jangchilariga   chekinishni
buyurgan.   Sparta   qonunlariga   ko’ra,   spartalik   askarlar   jang   maydonidan
chekinish   mumkin   emas   edi.   Ularning   barchasi   qahramonlarcha   halok 1
0bo’ldi.   Ushbu   voqea   “Uch 1
1yuz   spartaliklar   jasorati” ,   deb   tarixda   mashhur   bo’ldi.   Kserks   qo’shinlari
Janubiy Yunonistonga yetib bordi.
Femistoklning maslahati bilan yunonlar 200 ta harbiy kema-triyera qurishdi.
Bu   harbiy   kemalar   qoyalar   orasidan   va   sayoz   joylardan   oson   suzib   o’tar,   o’sha   davr
uchun eng katta tezlikda – soatiga 18 kilometr tezlikda suza olar edi. 3
 Femistoklning maslahati bilan yunonlar 200 ta harbiy kema-triyera qurishdi.
Bu   harbiy   kemalar   qoyalar   orasidan   va   sayoz   joylardan   oson   suzib   o’tar,
o’sha davr uchun eng katta tezlikda – soatiga 18 kilometr tezlikda suza olar
edi.
 Hal   qiluvchi   dengiz   jangi   miloddan   avvalgi   480-yilda   tor   Salamin
bo’g’ozida   bo’lib   o’tdi.   Yunon   davlatlarining   birlashgan   floti   forslarning
harbiy   flotidan   kuchli   edi.   Yengilganidan   keyin   Kserks   flotning   qoldiqlari
bilan Yunonistonni tark etishga majbur bo’ldi. 4
Miloddan avvalgi  479-yilda forslar  tag’in Afinani bosib olishga urinib ko’radilar.
Biroq   yunonlarning   birlashgan   lashkari   Plateya   shahri   yaqinida   fors   qo’shinlarini
tor-mor etdi. Bu yunon-fors urushlaridagi yirik jang edi. Fors shohi bilan tuzilgan
shartnomaga muvifiq u Old Osiyodagi barcha yunon polislari mustqilligini e’tirof
etdi, yunonlarga qarshi harbiy harakat olib bormaslikka va’da berdi.
 Miloddan   avvalgi   479-yilda   forslar   tag’in   Afinani   bosib   olishga   urinib
ko’radilar.   Biroq   yunonlarning   birlashgan   lashkari   Plateya   shahri   yaqinida
fors   qo’shinlarini   tor-mor   etdi.   Bu   yunon-fors   urushlaridagi   yirik   jang   edi.
Fors   shohi   bilan   tuzilgan   shartnomaga   muvifiq   u   Old   Osiyodagi   barcha
yunon   polislari   mustqilligini   e’tirof   etdi,   yunonlarga   qarshi   harbiy   harakat
olib bormaslikka va’da berdi.
Shunday   qilib,   yunon   shaharlari   ko’pchiligining   birligi   va   ozodlik   uchun   jang
qilgan   yunonlarning   qahramonligi   nihoyatda   kuchli   raqib   ustidan   g’alaba
qozonishga   imkon   berdi.   40   yildan   ko’proq   davom   etgan   yunon-fors   urushlari
yunonlarning to’liq g’alabasi bilan yakunlandi. 1
23
  M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394
4
  V.   Kullman   Die   Kellen   der   Ilias   (Trojan   Sagenkreis),   Visbaden.   Toshkent.   1960   yil,   B- 589. 101.2. Yunon-fors   urushlarining   davom   etishi
Miloddan   avvalgi   490   yildan   449   yilgacha   davom   etgan   yunon-fors   urushlari
Fors   Ahamoniylar   imperiyasi   va   turli   yunon   shahar-davlatlari   o'rtasidagi
to'qnashuvlar   ketma-ketligi   edi.Qarama-qarshiliklar   Buyuk  Kir   Ioniyani   miloddan
avvalgi   547   yilda   bosib   olganidan   keyin   boshlangan   va   forslarning   yunon
shaharlariga zolimlarni o'rnatish amaliyoti tufayli kuchaygan va bu keng tarqalgan
norozilikka sabab   bo'lgan.To'qnashuv miloddan avvalgi 499   yildagi Ion   qo'zg'oloni
bilan   boshlandi,   o'shanda   Miletlik   Aristagora   Naxosni   zabt   etishga   urinishda
muvaffaqiyatsizlikka   uchragan   va   keyinchalik   Kichik   Yunoniston   bo'ylab   Fors
hukmronligiga   qarshi   qo'zg'olonni   qo'zg'atgan.Afina   va   Eretriya   tomonidan   qo'llab-
quvvatlangan   yunonlar   miloddan   avvalgi   498   yilda   Sardisni   yoqib   yuborishga
muvaffaq   bo'lishdi   va   bu   Forsning   qattiq   javobiga   sabab   bo'ldi.Miloddan   avvalgi
494   yilda   Lade   jangida   qo'zg'olon   bostirildi.Keyin   Fors   Doro   I   o'z   chegaralarini
himoya   qilish   va   Ion   qo'zg'olonini   qo'llab-quvvatlaganliklari   uchun   yunon
davlatlarini   jazolash   uchun   Yunonistonga   qarshi   keng   qamrovli   yurishlarni
rejalashtirdi.Uning   yurishlari   miloddan   avvalgi   490   yilda   Eretriyaning   qulashiga
olib   kelgan,   ammo   Marafon   jangida   forslarning   mag'lubiyati   bilan   yakunlangan
muhim bosqinni o'z ichiga olgan.Miloddan avvalgi 486-yilda Doro vafot etganidan
keyin Kserks o z sa y-harakatlarini davom ettirib, miloddan avvalgi 480-yilda kattaʻ ʼ
bosqinga   boshchilik   qildi.Bu   kampaniya   Termopildagi   g'alabalarni   va   Afinani
yoqib   yuborishni   ko'rdi,   ammo   oxir-oqibat   Salamis   dengiz   jangida   forslarning
mag'lubiyati bilan yakunlandi.Miloddan avvalgi 479 yilga kelib, yunon qo'shinlari
Plataea va Mycale janglarida Fors tahdidiga qat'iy barham berishdi.Urushdan keyin
yunonlar   Fors   ta'siriga   qarshilik   ko'rsatishni   davom   ettirish   uchun   Afina
boshchiligidagi   Delian   ligasini   tuzdilar.Liga   miloddan   avvalgi   466   yilda
Evrimedon   jangi   kabi   muvaffaqiyatlarga   erishdi,   ammo   Misrning   Forsga   qarshi
qo'zg'oloniga   muvaffaqiyatsiz   aralashuvi   tufayli   muvaffaqiyatsizlikka
uchradi.Miloddan   avvalgi   449   yilga   kelib,   Yunon-Fors   urushlari   tinchgina
yakunlandi,   ehtimol   Kallias   tinchligi   bilan   yakunlandi   va   Afina   va   Fors   o'rtasida
sulh o'rnatildi. 1 1Klassik  davr  yunonlar   ,   Miken tsivilizatsiyasi   qulagandan keyingi  qorong'u
davrda   ko'p   sonli   yunonlar   qochib,   Kichik   Osiyoga   ko'chib   o'tib,   u   erda
joylashdilar,   deb   ishonishgan.Bu   ko'chmanchilar   uchta   qabila   guruhidan   edi:
eoliyaliklar, doriyaliklar va ioniyaliklar.Ioniyaliklar Lidiya va Kariya qirg'oqlariga
joylashib,   Ioniyani   tashkil   etgan   o'n   ikkita   shaharga   asos   solishgan.Ioniya
shaharlari   Kichik   Osiyoning   g arbiy   lidiyaliklar   tomonidan   bosib   olinmagunchaʻ
mustaqil   bo lib   qoldi.	
ʻ Fors   shahzodasi   Kir   miloddan   avvalgi   553   yilda   so'nggi
Midiya   shohi   Astiagga   qarshi   qo'zg'olon   ko'targan.Lidiyaliklar   bilan
kurashayotganda,   Kir   ioniyaliklarga   Lidiya   hukmronligiga   qarshi   qo'zg'olon
ko'tarishni   so'rab   xabarlar   yubordi,   ionliklar esa buni rad etishdi.Kir Lidiyani zabt
etishni tugatgandan so'ng, Ioniya shaharlari endi Krezga bo'ysungan shartlar ostida
unga   bo'ysunishni   taklif   qilishdi.Kir   ioniyaliklarning   ilgari   unga   yordam   berishni
istamaganligini   aytib,   rad   etdi.Shunday qilib, ioniyaliklar o'zlarini himoya qilishga
tayyorlanishdi   va   Kir   ularni   zabt   etish   uchun   Midiya   generali   Harpagni
yubordi.Forslar   zabt   etilgandan   keyingi   yillarda   ioniyaliklarga   hukmronlik   qilish
qiyin   bo'ldi.Shunday   qilib,   forslar   har   bir   Ion   shahrida   bir   zolimga   homiylik
qilishga   qaror   qilishdi,   garchi   bu   ularni   Ioniyaliklarning   ichki   nizolariga   olib
keldi.Yunon-fors   urushlari   arafasida,   ehtimol,   Ion   aholisi   norozi   bo'lib,
qo'zg'olonga tayyor edi.
Naxosni   qamal   qilish   (miloddan   avvalgi   499   yil)   Mileziyalik   zolim
Aristagorasning   Naxos   orolini   zabt   etish   uchun   Buyuk   Doroning   Fors
imperiyasining   ko'magida   va   uning   nomidan   amalga   oshirgan   muvaffaqiyatsiz
urinishi   edi.Bu   oxir-oqibat   50   yil   davom   etadigan   Grek-   Fors   urushlarining   ochilish
akti edi.Aristagorasga  surgun qilingan Naxian aristokratlari  murojaat qilishgan va
ular   o'z   orollariga   qaytishga   intilishgan.Miletda   o'z   mavqeini   mustahkamlash
imkoniyatini   ko'rgan   Aristagoras   Naxosni   zabt   etish   uchun   o'z   hukmdori,   Fors
shohi   Buyuk   Doro   va  mahalliy   satrap   Artaferndan   yordam   so'radi.Ekspeditsiyaga
rozi   bo'lgan   forslar   Megabates   qo'mondonligi   ostida   200   triremlik   kuch
to'plashdi.Ekspeditsiya   tezda   halokatga   uchradi.Aristagoras   va   Megabates   Naxosga
safarda   janjal   qilishdi   va   kimdir   (ehtimol   Megabates)   Naxianlarga   kuchning 1 2yaqinda   kelishi   haqida   xabar   berdi.Ular   kelganlarida,   forslar   va   ioniyaliklar
qamal   qilish 5
  M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394
12uchun   yaxshi   tayyorlangan   shaharga   duch   kelishdi.Ekspeditsiya   qo'shinlari
himoyachilarni   qamal   qilish   uchun   joylashdilar,   ammo   to'rt   oydan   keyin
muvaffaqiyatga   erisha   olmadilar   va   pullari   tugab,   Kichik   Osiyoga   qaytishga
majbur   bo'ldilar.Ushbu   halokatli   ekspeditsiyadan   so'ng   va   uning   zolim   sifatida
yaqinda   chetlatilishini   sezgan   Aristagoras   butun   Ioniyani   Buyuk   Doroga   qarshi
qo'zg'olonga   undashni   tanladi.Keyin   qo zg olon   Kariya   va   Kiprgaʻ ʻ
tarqaldi.Forslarning   Kichik   Osiyo   bo'ylab   uch   yillik   yurishi,   hech   qanday   hal
qiluvchi   ta'sir   ko'rsatmasdan,   forslar   qayta   to'planib,   to'g'ridan-to'g'ri   Miletdagi
qo'zg'olon markaziga yo'l oldi.Lade jangida forslar Ion flotini qat'iyat bilan mag'lub
etishdi va qo'zg'olonni samarali yakunladilar.Kichik Osiyo Fors qo'liga qaytarilgan
bo'lsa-da,   Doro   qo'zg'olonni   qo'llab-quvvatlagan   Afina   va   Eretriyani   jazolashga
va'da   berdi.Miloddan   avvalgi   492   yilda   Naxosga   muvaffaqiyatsiz   hujum   va   Ion
qo'zg'oloni natijasida Forslarning Yunonistonga birinchi bosqini boshlanadi. 5
Ion   qo zg oloni	
ʻ ʻ   va   ular   bilan   bog liq	ʻ   bo lgan	ʻ   Eolis,   Doris,   Kipr   va
Kariyadagi   qo zg olonlar   Kichik   Osiyoning   bir   qancha   yunon   mintaqalari	
ʻ ʻ
tomonidan   Fors   hukmronligiga qarshi  harbiy qo zg olon bo lib, miloddan avvalgi	
ʻ ʻ ʻ
499 yildan 493 yilgacha davom etgan.Qo zg olonning zamirida Kichik Osiyodagi	
ʻ ʻ
yunon   shaharlarining   Fors   tomonidan   tayinlangan   zolimlardan   noroziligi   hamda
Mileziyalik   ikki   zolim   Gistey   va   Aristagoraning   individual   harakatlari
yotardi.Miloddan   avvalgi   540-yillarda   Ioniya   shaharlari   Fors   tomonidan   bosib
olingan va keyin Sardisdagi fors satrapi tomonidan tayinlangan mahalliy zolimlar
tomonidan   boshqarilgan.Miloddan   avvalgi   499   yilda   Milet   zolim   Aristagora   o'z
mavqeini   mustahkamlash   maqsadida   Naxosni   zabt   etish   uchun   fors   satrapi   Artafern
bilan birgalikda ekspeditsiya boshladi.Missiya halokatli edi va   Aristagoras o'zining
zolim   sifatida   ishdan   bo'shatilishini   sezib,   butun   Ioniyani   Fors   shohi   Buyuk
Doroga   qarshi   isyonga   undashni   tanladi.Ion   qo'zg'oloni   Yunoniston   va   Fors
imperiyasi   o'rtasidagi   birinchi   yirik   to'qnashuvni   tashkil   etdi   va   bu   Yunon-Fors
urushlarining   birinchi   bosqichini   anglatadi.Garchi   Kichik   Osiyo   Fors   qo'liga
qaytarilgan   bo'lsa-da, 6
  M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394
13Doro qo'zg'olonni qo'llab-quvvatlaganliklari uchun Afina va Eretriyani jazolashga
va'da berdi.Bundan tashqari, Yunonistonning son-sanoqsiz shahar-davlatlari uning
imperiyasining   barqarorligiga   doimiy   tahdid   solayotganini   ko'rib,   Gerodotning
fikriga ko'ra, Doro butun   Yunonistonni bosib olishga qaror qildi.Miloddan avvalgi
492   yilda   Ion   qo'zg'olonining   bevosita   oqibati   sifatida   Gretsiyaga   birinchi   fors
bosqini, yunon-fors urushlarining keyingi bosqichi boshlandi.
Miloddan   avvalgi   498   yilning   bahorida   Afinaning   yigirma   triremasidan
iborat   qo shini   Eretriyadan   besh   kishi   hamrohligida   Ioniyaga   jo nab   ketdi.Ularʻ ʻ
Efes   yaqinidagi   asosiy   Ion   kuchlari   bilan   birlashdilar.Qo'shinni   shaxsan
boshqarishdan   bosh   tortgan   Aristagoras   akasi   Charopin   va   boshqa   mileziyalik
Germofantni   generallar   etib   tayinladi.Keyinchalik   bu   kuch   Efesliklar   tomonidan
tog'lar   orqali   Artafernning   satrapal   poytaxti   Sardisga   olib   borildi. Yunonlar
forslarni   bexabar   tutib,   quyi   shaharni   egallashga   muvaffaq   bo'lishdi.Biroq,
Artaferns   qal'ani   hali   ham   katta   kuch   bilan   ushlab   turdi.Keyin   Gerodotning
ta'kidlashicha,   pastki   shahar   yonib   ketdi,   bu   esa   tezda   tarqaldi.Qal'adagi   forslar
yonayotgan   shahar   bilan   o'ralgan   holda   Sardisning   bozor   maydoniga   kelib,
yunonlar   bilan   jang   qilib,   ularni   ortga   qaytarishga   majbur   qilishdi.Yunonlar   ruhiy
tushkunlikka   tushib,   shahardan   chekinib,   Efesga   qaytib   keta
boshladilar.Gerodotning   xabar   berishicha,   Doro   Sardisning   yoqib   yuborilganini
eshitib,   afinaliklardan   qasos   olishga   qasam   ichgan   (ularning   kimligini so'raganidan
keyin)   va   bir   xizmatkoriga   har   kuni   uch   marta   o'z   qasamini   eslatib   turishni
buyurgan: "Ustoz, afinaliklarni eslang". 6
Ko'rinib   turibdiki,   ruhiy   tushkunlikka   tushgan   va   charchagan   yunonlar
forslarga   tenglasha   olmadilar   va   Efesda   bo'lib   o'tgan   jangda   butunlay
mag'lubiyatga   uchradilar.Ko'pchilik,   shu   jumladan   Eretrian   generali   Evalkides
o'ldirilgan.Jangdan   qochib   qutulgan   ioniyaliklar   o'z   shaharlari   uchun   harakat
qilishdi,   qolgan   afinaliklar va eretriyaliklar esa kemalariga qaytib, Gretsiyaga suzib
ketishdi.Afinaliklar   endi   ioniyaliklar   bilan   ittifoqlarini   to'xtatdilar,   chunki   forslar
Aristagora   tasvirlagan   oson   o'ljadan     boshqa     narsa     emasligini 6
  M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394
13isbotladilar.Biroq,     ioniyaliklar     o'zlarining 1 4qo'zg'olonlariga   sodiq   qolishdi   va   forslar   Efesdagi   g'alabalarini   davom   ettira
olmadilar.Taxminlarga   ko'ra,   bu   maxsus   kuchlar   biron   bir   shaharni   qamal   qilish
uchun jihozlanmagan.Efesdagi mag'lubiyatga qaramay, qo'zg'olon yanada
kengaydi.Ioniyaliklar   Hellespont   va   Propontisga   odamlar   yuborib,   Vizantiya   va
boshqa   yaqin   shaharlarni   egallab   olishdi.Ular   karianlarni   ham   qo zg olongaʻ ʻ
qo shilishga ko ndirdilar.Qolaversa, qo'zg'olonning keng tarqalishini ko'rgan Kipr	
ʻ ʻ
qirolliklari   ham   hech   qanday   tashqi   ko'rsatmalarsiz   Fors   hukmronligiga   qarshi
qo'zg'olon   ko'tardilar.Shunday   qilib,   Efes   jangi   qo'zg'olonga   katta   ta'sir
ko'rsatmadi. Kiprda   Amatusdan   tashqari   barcha   shohliklar   qo'zg'olon
ko'tardilar.Kipr qo'zg'oloni rahbari Salamis shohi Gorgusning ukasi Onesil
edi.Keyin u Amatusni qamal qilish uchun joylashdi.Keyingi yili (miloddan avvalgi
497 yil) Onesil (hali  ham Amatusni qamalda) Artibiy boshchiligidagi fors
qo'shinlari   Kiprga  yuborilganini   eshitdi.Shunday   qilib,   Onesilus   Ioniyaga
xabarchilar   yuborib,   ulardan "katta kuch bilan" qo'shimcha kuchlarni yuborishni
so'radi.Nihoyat, Finikiya floti  tomonidan qo'llab-quvvatlangan   Fors qo'shini
Kiprga etib keldi.Ioniyaliklar  dengizda   jang   qilishni   afzal
ko'rishdi   va   Finikiyaliklarni   mag'lub   etishdi.Salamis tashqarisida bir vaqtning
o'zida quruqlikdagi jangda kiprliklar Artybiusni o'ldirib, dastlabki ustunlikka
erishdilar.Biroq, ikki kontingentning forslarga o'tishi ularning ishini   buzdi,   ular
mag'lubiyatga   uchradi   va   Onesil   o'ldirildi.Shunday   qilib,   Kiprdagi qo'zg'olon
bostirildi va ioniyaliklar uylariga suzib ketishdi.Kichik Osiyodagi fors qo shinlari	
ʻ
miloddan   avvalgi   497-yilda   qayta   tashkil   etilganga   o xshaydi,	
ʻ   Doroning  uchta
kuyovi Daurises, Hymeees va Otanes uchta qo shinni	
ʻ
boshqargan.Gerodotning   fikricha,   bu   sarkardalar   isyonkor   erlarni   o'zaro   bo'lib,
keyin   o'z   hududlariga   hujum   qilishga   kirishgan.Eng   katta   armiyaga   ega   bo'lgan
Daurises   dastlab   qo'shinini   Xellespontga olib bordi.U erda u muntazam ravishda
Dardanus,   Abidos, Perkot, Lampsak va Paes shaharlarini qamal qilib, Gerodotning
so'zlariga   ko'ra   bir   kunda   egallagan.Biroq,   u   kariyaliklar   qo'zg'olon
ko'tarayotganini eshitib,   bu   yangi   qo'zg'olonni   bostirish   uchun   qo'shinini   janubga
ko'chirdi.Bu   Kariya qo'zg'oloni vaqtini miloddan avvalgi 497 yil boshiga 1 5qo'yadi.Gimaylar Propontisga borib,  Cius	  shahrini	  egallab	  olishdi.Daurises	  o'z
qo'shinlarini	
  Kariya	  tomon 1 6harakatlantirgandan   so'ng,   Hymees   Xellespont   tomon   yurdi   va   ko'plab   Aeoliya
shaharlarini,   shuningdek   Troaddagi   ba'zi   shaharlarni   egallab   oldi.Biroq,   keyin   u
kasal   bo'lib,   o'z   kampaniyasini   tugatdi.Shu   bilan   birga,   Otanes   Artafern   bilan
birgalikda Ioniyada kampaniya olib borishdi (pastga qarang). 7
Karianlar   isyon   ko'targanini   eshitib,   Daurises   o'z   qo'shinini   janubga
Kariyaga   olib   bordi.Karianlar   Meanderning   irmog'i   bo'lgan   Marsyas   daryosi
(zamonaviy   Çine)   bo'yidagi   "Oq   ustunlar"da   to'planishdi.Kilikiya   qirolining
qarindoshi Pixodorus,   kariyaliklarga   chekinishning   oldini   olish   va   shu   tariqa   ularni
jasorat   bilan jang   qilish   uchun   daryodan   o'tib,   ular   bilan   orqalarida   jang   qilishlarini
taklif   qildi.Bu   g'oya   rad   etildi   va   kariyaliklar   forslarni   daryodan   o'tishga   majbur
qildilar.Gerodotning so'zlariga ko'ra, keyingi jang uzoq davom etdi, karianlar oxir-
oqibat   fors   sonlarining   og'irligiga   bo'ysunmasdan   oldin   o'jarlik   bilan
kurashdilar.Gerodot jangda 10 000 karian va 2 000 fors halok bo'lgan deb taxmin
qiladi.Marsiyadan   omon   qolganlar   Labraundadagi   Zevsning   muqaddas   bog'iga
qaytib ketishdi va forslarga taslim bo'lish yoki umuman Osiyodan qochish haqida
o'ylashdi.Biroq, mulohaza   yuritayotganda,   ularga Mileziya   armiyasi   qo'shildi va   bu
qo'shimchalar bilan jangni davom ettirishga qaror qildi.Keyin forslar Labraundada
armiyaga hujum qilishdi va undan ham og'irroq mag'lubiyatga uchradilar, ayniqsa
mileziyaliklar   juda   yomon   talofat   ko'rdilar.Karianlar   ustidan   ikki   karra   g'alaba
qozongandan   so'ng,   Daurises   Karian   qal'alarini   qisqartirish   vazifasini
boshladi.Karianlar   jang   qilishni   davom   ettirishga   qaror   qilishdi   va   Pedasus   orqali
Daurisesga   pistirma   qo'yishga   qaror   qilishdi.Gerodot,   bu   ko'p   yoki   kamroq
bevosita   Labraundadan   keyin   sodir   bo'lganligini   nazarda   tutadi,   ammo   Pedasus
keyingi   yilda  (miloddan  avvalgi  496  yilda)  sodir  bo'lgan,  deb   taxmin  qilingan  va
bu   kariyalarga   qayta   to'planish   uchun   vaqt   bergan.Forslar   tunda   Pedasusga   etib
kelishdi   va   pistirma   katta   samara   berdi.   Pedasusdagi   falokat   quruqlik
kampaniyasini   boshi   berk   ko'chaga solib qo'yganga o'xshaydi va miloddan avvalgi
496 va 495 yillarda boshqa kampaniyalar kam bo'lgan.
7
  M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394 1 7II   BOB.   YUNON-FORS   URUSHLARINING   YAKUNLASNISHI   VA 
MAKEDONIYA BOSQINI SIFATIDA DAVOM ETISHI
2.1. Yunon-fors   urushlarining   yakunlasnishi
Plataea   jangi   Forslarning   Gretsiyaga   ikkinchi   bostirib   kirishi   paytidagi   oxirgi
quruqlik   jangi   edi.Miloddan   avvalgi   479-yilda   Boeotiyadagi   Plateya   shahri
yaqinida   bo libʻ   o tgan	ʻ   va   yunon   shahar-davlatlari   ittifoqi   (shu   jumladan   Sparta,
Afina,   Korinf   va   Megara)   va   Kserks   I   ning   Fors   imperiyasi   (Yunonistonning
Beotiyaliklar   bilan   ittifoqdosh   bo lgan)   o rtasida   jang   bo lgan.   Saloniyaliklar   va	
ʻ ʻ ʻ
makedoniyaliklar).O'tgan   yili   Fors   podshosi   shaxsan   boshchiligidagi   Fors
bosqinchi kuchlari Termopila va Artemisium janglarida g'alaba qozonib, Fesaliya,
Fokis,   Boeotiya,   Evbeya   va   Attikani   zabt   etdilar.Biroq,   keyingi   Salamis   jangida
ittifoqchi   yunon   floti   Peloponnesning   zabt   etilishiga   to'sqinlik   qilib,   kutilmagan,
ammo   qat'iy   g'alaba   qozondi.Keyin   Kserks   o'z   qo'shinining   katta   qismi   bilan
orqaga   chekindi va o'zining generali Mardoniusni keyingi yili yunonlarni tugatish
uchun   qoldirdi.Miloddan   avvalgi   479   yilning   yozida   yunonlar   katta   (qadimgi
me'yorlar bo'yicha)   qo'shin   yig'ib,   Peloponnesdan chiqib   ketishdi.Forslar   Beotiyaga
chekinib,   Plateya   yaqinida   mustahkam   qarorgoh   qurdilar.Biroq,   yunonlar   Fors
lageri   atrofidagi   asosiy   otliq   hududga   tortilishdan   bosh   tortdilar,   natijada   11   kun
davom   etgan   turg'unlik   yuzaga   keldi.Ta'minot   liniyalari   buzilganidan   keyin
chekinishga   urinayotganda,   yunon   jangovar   chizig'i   parchalanib   ketdi.Yunonlar
to'liq   chekinmoqda   deb   o'ylab,   Mardonius   o'z   qo'shinlariga   ularni   ta'qib   qilishni
buyurdi,   lekin   yunonlar   (ayniqsa,   spartaliklar,   tegelar   va   afinaliklar)   to'xtab,   engil
qurollangan   fors   piyoda   askarlarini   yo'q   qilib,   Mardoniusni   o'ldirishdi.Fors
qo'shinining katta qismi   o'z   qarorgohida   qamalib,   qirg'in   qilindi.Ushbu   armiya   va
Fors   dengiz   flotining   qoldiqlari   xuddi   o'sha   kuni   Mycale   jangida   yo'q   qilinishi
bosqinni qat'iy yakunladi.Plataea   va   Mycaledan   keyin   yunon   ittifoqchilari   forslarga
qarshi   hujumga   o'tishdi,   bu   Yunon-Fors   urushlarining   yangi   bosqichini
belgiladi.Plateya   har   jihatdan ajoyib   g'alaba   bo'lgan   bo'lsa-da,   u,   masalan,   Marafon
jangidagi   Afina   g'alabasi   yoki 1 8Termopildagi   ittifoqchi   yunonlarning   mag'lubiyati   kabi   (hatto   o'sha   paytda   ham)
bir xil ahamiyatga ega bo'lmagan ko'rinadi. 8
Mycale   jangi   Grek-Fors   urushlari   paytida   Forslarning   Gretsiyaga   ikkinchi
bosqinini   yakunlagan   ikkita   yirik   jangdan   biri   (ikkinchisi   Plateya   jangi)
edi.Miloddan   avvalgi   479-yilning   27-avgustida   Samos   oroli   qarshisida,   Ioniya
sohilidagi   Mykale   tog'ining   etagida   sodir   bo'lgan.Jang   yunon   shahar-davlatlari
ittifoqi,   jumladan   Sparta,   Afina   va   Korinf   hamda   Kserks   I   ning   Fors   imperiyasi
o rtasidaʻ   bo lgan.O'tgan	ʻ   yili   Kserksning   o'zi   boshchiligidagi   fors   bosqinchi
kuchlari  Termopila   va   Artemisium   janglarida   g'alaba   qozonib,   Fesaliya,   Boeotiya
va   Attikani zabt etgan edi;ammo, keyingi Salamis jangida ittifoqchi yunon flotlari
kutilmagan   g'alabaga   erishdilar   va   shuning   uchun   Peloponnesni   bosib   olishning
oldini   oldilar.Keyin   Kserks   orqaga   chekindi   va   o'zining   generali   Mardoniusni
keyingi   yili   yunonlarni   tugatish   uchun   katta   qo'shin   bilan   qoldirdi.Miloddan
avvalgi   479   yilning yozida yunonlar katta qo'shin yig'ishdi (zamonaviy me'yorlarga
ko'ra)   va   Plataea   jangida   Mardoniusga   qarshi   yurishdi.Shu   bilan   birga,   ittifoqchi
flot   Fors   dengiz   flotining   ruhiy   tushkun   qoldiqlari   joylashgan   Samosga   suzib
ketdi.Forslar   jangdan   qochishga   intilib,   o'z   flotini   Mycale   etagidan   pastga
tushirishdi   va   Fors   qo'shinlari   guruhi   ko'magida   palisadli   lager   qurdilar.Yunon
qo'mondoni Leotixid baribir forslarga hujum qilishga qaror qildi va buning uchun
flotning   dengiz   piyodalarini   qo'ndiradi.Fors   qo'shinlari   qattiq   qarshilik   ko'rsatgan
bo'lsalar-da,   og'ir   zirhli   yunon hoplitlari   jangda   o'zlarini   yana   isbotladilar   va   oxir-
oqibat   o'z   qarorgohlariga   qochib   ketgan   Fors   qo'shinlarini   mag'lub   etishdi.Fors
armiyasidagi   Ion   yunon   kontingenti   qochib   ketishdi   va   lagerga   hujum   qilindi   va
ko'p   sonli   forslar   qirg'in   qilindi.Keyin   Fors   kemalari   qo'lga   olindi   va   yoqib
yuborildi.Fors   dengiz   flotining   to'liq   yo'q   qilinishi,   Mardonius   qo'shinining
Plateyadagi   yo'q   qilinishi   (go'yo   Mykale   jangi   bilan   bir   kunda)   Yunonistonga
bostirib   kirishni   qat'iy   tugatdi.Plataea   va   Mycale'dan   keyin   ittifoqdosh   yunonlar
forslarga   qarshi   hujumga   o'tishdi,   bu   Yunon-Fors   urushlarining   yangi   bosqichini
belgiladi. 1 98
  M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394 1 1
02.2. Yunon-fors   urushlarining   yakunlasnishi   va   Makedoniya   bosqini
sifatida davom etishi
Makedoniyaning   yuksalishi.   Yunonistonda   makedon   hukmronligining
o’rnatilishi   Makedoniya   yunon   shahar   davlatlaridan   ko’ra   qoloq   edi.   U   dengizga
chiqadigan  yo’lga  ega  emas  edi, shu  sababli   dengiz savdosi   va  koloniyalar   barpo
etishga ishtirok eta olmadi. Makedoniya dehqonchilik maqmlakati edi.
Peloponnes   urushlaridan   so’ng   Makedoniya   yunon   sivilizatsiyasini   tez
o’zlashtira   boshladi.   Ayniqsa   yunon   harbiy   san’ati   va   harbiy   texnikasi   yaxshi
o’zlashtirildi.  Makedon  podshosi  Filipp  II   (er.  avv.  359-336-yillar)   harbiy  islohot
o’tkazib makedon falangasini  tuzdi. Og’ir  qurollangan piyodalar (goplitlar)  16-29
qator   saflanadigan   janhchilar   5   metrgacha   uzunlikdagi   sarissa   (nayza)   bilan
qurollanib,   orqa   safdagilar   sarissalarini   oldingi   qatordagilar   yelkasiga   qo’yar
edilar. Og’ir   qurollangan   jangchilar   katta   qaldonlar   bilan   himoyalanib   sarissalarni
tikandek chiqarib dahshatli kuchni tashkil qilar edilar. Makedon qo’shinining faxri
zodagonlardan tuzilgan og’ir qurolli suvoriy getarylar (“podshoni o’rtoqlari”) edi.
Bundan tashqari turli qamal qurollari bo’lgan injener qismlari mavjud edi.
Er.   avv.   IV   asr   o’rtalarida   Makedoniya   kuchli   qo’shin   bilan   Epir   va
Frakiyani   egalladi.   Shu   vaqtdan   u   yunon   davlatlarining   ishlariga   faol   aralasha
boshladi.   Er.   avv.   355-yilda   Makedoniya   Fiva   va   Fokida   o’rtasidagi   urushga
aralashib,   Fokidani   tor-mor   qildi.   Natijada   Makedoniya   butun   shimoliy
Yunonistonga   egalik   qildi.   Tez   orada   Fessaliya   Xaldika   yarim   orolini   bir   qismi,
Frakiyani   janubiy   qirg’og’i,   Bosforgacha   Makedoniyaga   qaram   bo’ldi.
Makedoniya endi dengiz davlatiga aylandi, yunonlarni Qora dengizga chiqish yo’li
Makedoniya qo’liga o’tdi. 9
Yunon davlatlaridan faqat   Afina Filipp II ga qarshi tura olishhi mumkin edi.
Lekin   Afinada   makedon   va   antimakedon   partiyasi   mavjud   edi.   Makedon   partiasi
yunonlar   Filipp   II   boshchiligida   Eronga   qarshi   yurish   qilib   katta   o’lja   olish
mumkin,   yunonlar   ichidagi   o’zaro   kelishmovchiliklarga   chek   qo’yiladi   deb
hisoblar   edilar.   Demosfen   boshchigida   Antimakedon   partiyasi   Makedoniya
bilan   ittifoq   yunon 1 1
19
  Lentsman   Ya.   A.   Rabstvo   v   mikenskoy   i   gomerovskoy   Gretsii.   Moskva,   1963.   B- 389 1 1
2davlatlarini   ozodligini   yo’qotishga,   qaramlikga,   demokatiyani   yo’qotishga   olib
keladi deb hisobladilar. Demosfen   Afina, Fiva, Korinf va boshqa yunon shaharlari
birlashgan kuchli antimakedon guruhini tuzdi.
Er. avv. 337-yil avgust oyida Beotiyada (Xeroneya) hal qiluvchi jang bo’ldi.
Makedon   qo’shinlari   yunonlarni   tor-mor   qildi.   Shundan   so’ng   er.   avv.   337-yilda
Filipp   II   Korinf   shahrida   umumyunon   kongressini   chaqirdi.   Kongressda   muhim
qarorlar   qabul   qilindi.   Yunon   shaharlarining   ittifoqi   tuzildi,   o’zaro   urushlar
taqiqlandi,   yunon   davlatlari   makedon   podshosi   bilan   abadiy   mudofaa   va   hujum
ittifoqi   tuzdi,   Eron   bilan   urush   boshlashga   qaror   qilindi.   Faqat   Sparta   bu
kongressga  qatnashmadi.
Filipp   II   Eron   bilan   urushga   jiddiy   tayyorgarlik   ko’ra   boshladi,   ammo
Sharqqa   yurish   g’oyasini   amalga   oshirish   Filipp   II   ga   nasib   etmadi.   Bu   g’oyani
uning   o’g’li   Iskandar   amalga   oshirdi.   Iskandar   taxt   vorisi   va   oqsuyak   oilaning
farzandiga   munosib   bo’lgan   ta’lim-tarbiyani   oldi.   O’sha   davrda   hali   mashhur
bo’lmagan   faylasuf   Aristotel   (Arastu)   uning   o’qituvchi   va   tarbiyachilaridan   biri
bo’ldi.   Filipp   II   o’g’lini   davlat   boshqaruv   ishlariga   asta-sekin   torta   boshladi.
Iskandar er. avv. 340- yilda shimoliy   Yunoniston tog’li hududlaridagi qabilalardan
birining   qo’zg’olonini   bostirib   birinchi   bor   o’zini   kuchli   sarkarda   ekanligini
ko’rsatdi.
Er. avv. 336-yil yozida Filipp II qizining to’yida o’z qo’riqchisi tomonidan
o’ldirildi. 20 yoshli  Iskandar  podsho bo’ldi. Filipp II  ning o’limidan foydalangan
yunon   shaharlari   Fiva   shahri   boshchiligida   Makedoniyaga   qarshi   qo’zg’olon
ko’tardilar.   Yunonlar uchun kutilmagan holda Iskandar bu qo’zg’olonni shafqatsiz
bostirdi.  Fiva   shahri   buzib  tashlandi,  uning  tirik  qolgan  qo’zg’olonchi  aholisi  qul
qilib sotib yuborildi.
Ikki   yildan   keyin   er.   avv.   334-yilda   nihoyatda   puxta   tayyogarlikdan   keyin
yunon   shaharlari   piyodalari   bilan   kuchaytirilgan   makedon   qo’shinlari   Gellespont
bo’g’ozidan o’tib Osiyo hududiga kirdilar. Urush e’lon qilish uchun bahona bo’lib,
er.   avv.   V   asr   o’rtalarida   yunon-fors   urushlari   davrida   yunon   ibodatxonalarining
forslar   tomonidan   oyoq-osti   qilioshi   bo’ldi.   Bu   mafkuraviy   shiordan   Iskandar 1 1
3yunon-makedon kuchlarini birlashtirishda foydalandi. 20Forslar bilan birinchi jang Kichik Osiyodagi Granik daryosi bo’yida bo’ldi.
Bu jangda yunon-makedonlar Eronning kichik Osiyo satraplari va yunon yollanma
askarlari   qo’shinlari bilan   jang   qildilar.   Eron   podshosi Doro III   va   uning   muntazam
qo’shini granik jangida ishtirok etmadilar.   Bu jangdan keyin Iskandar kichik Osiyo
qirg’og’idagi   yunon   shaharlarini   forslardan   ozod   qildi,   kichik   Osiyoning   katta
qismini   bo’ysundirdi,   Sard   va   Gordiy   shaharlarini   ishg’ol   qildi.   Kichik   Osiyoni
bosib   olishni   tugallab,   Iskandar   Kilikiya   orqali   shimoliy   Suriyaga   o’tdi.   Er.   avv.
333-   yil   kuzida   Issa   shahri   yonida   ytunon-makedonlar   Doro   III   qo’shinlari   bilan
to’qnashdilar.   Har   ikki   tomon   uchun   bu   jang   og’ir   bo’lib,   katta   qurbonliklar   berildi.
Fors   qo’shinlari   son   jihatdan   yunon-makedonlarga   ko’ra   ko’p   edi.   Iskandar   juda
katta   qiyinchilik bilan g’alaba   qildi.   Doro   III   zo’rg’a   qochib qutildi.   Bu jang Suriya
va   Falastin   qirg’og’ini   bosib   olish   uchun   yo’l   ochdi.   Damashq   shahrida   Doro
IIIning   xazinasi   bosib   olindi,   bu   Iskandar   qo’shinlarining   moddiy   ta’minotini
ancha   yaxshiladi.   Tir   va   G’azo   shaharlari   bosqinchilarga   qattiq   qarshilik
ko’rsatdilar. G’azoni   bosib   olinishi   yunon-makedonlarga   Misrga   yo’l   ochdi.   Doro
III   yordamidan   mahrum   bo’lgan   fors   satrapi   g’oliblarga   taslim   bo’ldi.   Misrliklar
Iskandarni   fors   zulmidan   xaloskor   sifatida   kutib   oldilar.   O’rtayerdengizi
qirg’og’ida Nil daryosida er. avv. 331-yilda Iskandariya shahriga asos solindi. Bu
shahar Misrda yangi hokimiyatni markazi, muhim savdo porti bo’lib xizmat qildi.
Misr   hududiga   bu   shaharga   asos   solinishi   Sharqda   shaharlar   qurilishi   siyosatini
boshlanishi   edi.   Iskandar   Memfis   shahrida   toj   kiydi   va   bu   bilan   Misrda   o’z
hokimiyati   qonuniyligini ta’kidladi. Er. avv. 331-yil bahoridan Sharqqa yurishning
ikkinchi   bosqichi   boshlandi.   Dajla   daryosidan   uzoqqa   bo’lmagan   Gavgamela
qishlog’i   yaqinida   Iskandar   1-oktyabr   kuni   fors   qo’shini   bilan   hal   qiluvchi   jang
bo’ldi.   Bu   og’ir   jangda   Iskandar   g’olib   chiqib,   uning   raqibi   Doro   III   jang
maydonini   tashlab   Midiyaga   chekindi.   Iskandar   qo’shinlari   hech   qanday
qarshiliksiz   jadallik   bilan   butun   Mesopotamiyani   bosib   o’tib,   Suza   shahri   va
axmoniylar   davlatining   markaziy   hududlariga   kirib   bordilar.   Bobil   va   boy   Suza
shahri   Eronnig   muqaddas   markazi   Persepol   jangsiz   bosib   olindi.   Suzada
bosqinchilar   Eron   davlati   xazinasini   bosib   oldilar,   er.   avv.   330-yil   Persepol 20saroyini   yondirish   bilan   Iskandar   fors   davlati 21ustidan   g’alabasini   ramziy   belgiladi.   Bu   vaqtda   Baqtriya   satrapligiga   chekingan
Doro III o’z yaqinlari tomonidan o’ldirildi.
Iskandar   forslarni   o’zlari   egallab   turgan   yuqori   lavozimlarda   qoldirdi,   bu
makedon   qo’shinida   norozilik   tug’dirdi.   Doro   IIIning   halokati   urushni   tugashini
bildirar   edi.   Girkaniyaning   markazi   Gekatompl   shahrida   ittifoqchi   yunon
polislarining   qo’shinlari   rasmiy   tarqatildi.   Shu   bilan   birga   yunonlarga   Iskandarni
yollanma   askarlari   sifatida   yurishni   davom   ettirish   taklif   qilindi.   Iskandar   o’zini
fors   podsholarining   qonuniy   vorisi   sifatida   urushni   davom   ettirishga   ahd   qildi.
Iskandar   qiyinxchilik   bilan   yurishni   davom   ettirishni   istamagan   qo’shin
qarshiligini   yengib,   yana   oldinga   siljidi.   Parfiya   bosqinchilarga   hech   qanday
qarshilik ko’rsatmay, satrapi o’z obro’ini saqlab qoldi. 10
Iskandar er. avv. 329-yilda   Amudaryodan o’tib O’rta osiyoga kirdi, bu yerda
u   mahalliy   aholining   qattiq   qarshiligiga   uchradi.   Spitamen   boshchigida   sak  
massagetlar uch yil davomida Iskandar qo’shinlariga qarshi turdilar. Noiloj qolgan 
Iskandar mahalliy zodagonlarni sovg’a-salom bilan o’zi tomoniga og’dirib olishga 
urindi,   u   So’g’d   hokimi   Oksiartni   qizi   Roksanaga   uylandi.   Rivoyatlarga   ko’ra  
Iskandar   O’rta   Osiyoda   o’z   tayanch   nuqtasi   sifatida   12   shahar   quradi.   Tarixda 
ma’lum   bo’lgani   hozirgi   X’ojand   shahri   yaqinida   Iskandariya   Esxota   (Uzoqdagi
Iskandariya) shahri,   Afg’onistonda Hirot shahri yaqinida Iskandariya   Ariya shahri. 
Er. avv. 327-yilda Iskandar Hindukush tog’lari orqali Hindistonga o’tdi. shimoliy 
Hindistondagi   Gidas   daryosi   bo’yida   Iskandar   qo’shinlari   Panjob   hukmdori   Por 
qo’shinlari bilan to’qnashib, o’zining oxirgi g’alabasiga erishdi (Er. avv. 326-yil).
To’satdan   Iskandarning   qo’shini   yurishni   davom   ettirishni   istamay   bo’ysunmay
qo’ydi.   Ikki   kunlik   muzokaralardan   so’ng   Iskandar   yon   berishgfa   majbur   bo’ldi.
Vatanga   qaytish   to’g’risida   buyruq   berildi.   Iskandar   qo’shinlarini   qaytishi   ikki
yilga   cho’zildi,   bir   qism   qo’shin   dengiz   orqali,   bir   qismi   quruqlik   yo’li   bilan
qaytdi. Qo’shinning har ikkala qismi er. avv. 324-yil Bobilda uchrashdi.
10
  V.   Kullman   Die   Kellen   der   Ilias   (Trojan   Sagenkreis),   Visbaden.   Toshkent.   1960   yil,   B- 589. 2 2Yurishning tugallanayotgan bosqichida Suza shahrida Iskandar makedon va
forslarni  murosaga keltirish belgisi  sifatida o’zining 10 ming askarlarini  mahalliy
qizlar   bilan   nikoh   to’yini   katta   tanatana   bilan   o’tkazdi.   O’z   qo’shini   tarkibiga   30
ming   fors   yigitlarini   qabul   qildi.   U   bosib   olingan   hududlarda   o’nlab   koloniya   va
harbiy qo’rg’onlarni o’z hokimiyatini tayanch nuqtasi sifatida barpo qildi. 11
Makedoniyani   qadimgi   poytaxti   Pellaga   qaytishni   istamagan   Iskandar   o’z
davlatining   poytaxti   qilib   qadimgi   shahar   Bobilni   tanladi.   U   Kaspiy   dengizini
o’rganish   uchun   tekshiruvchi   ekspeditsiya   tashkil   qildi,   Arabiston   yarim   oroli
qirg’oqlarini tekshirishga buyruq berdi.
Iskandar   yurishlari   natijasida   g’arbda   Adriatika   dengizidan   Sharqqa
Hindistongacha,   Shimolda   Kavkaz   tog’laridan   janubda   Nil   daryosi   o’rta
oqimigacha   cho’zilgan   hududni   qamrab   olgan   ulkan   davlat   vujudga   keldi.   Bu
davlat   hududiy-  etnik,  ijtimoiy-iqtisodiy   munosabatlari   bilan  avvalgi  ahamoniylar
davlatini eslatar edi.   Iskandar   o’zining   ulkan   davlatini   uzoq   boshqara   olmadi.   U   er.
avv.   323-yilda   32 yoshda   Bobil shahrida   vafot etdi.   Iskandarning o’limidan   so’ng
uning  ulkan  davlati   parchalana  boshladi.   Oxir-oqibatda  u   bosib  olgan   hududlarda
Ellin   davlatlari tizimi  shakllandi.
Iskandar   o’zining  vorisini   rasmiy   jihatdan   tayinlashga   ulgurmadi,  bu   uning
lashkarboshilari   o’rtasida   Iskandar   merosi   uchun   uzoq   kurashga   olib   keldi.   Bu
kurash bir necha o’n yillarga cho’zilib, juda ko’p qon to’kishlarga olib keldi.
Iskandarning   o’limi   vaqtida   makedon   taxtiga   qonuniy   da’vogarlar   yo’q   edi:
Iskandarning   xotini   so’g’d   malikasi   Roksana   hali   homilador   edi.   Pergamda
Iskandarga   asir   tushgan   fors   satrapi   Artabazning   qizi   Barsinadan   4   yoshli
noqonuniy   o’g’li   Gerakl   qolgan   edi.   Taxtga   Filipp   II   ning   noqonuniy   o’g’li   aqli
zaif Arridey ham   da’vo   qilishi   mumkin   edi.   Makedoniyada   Iskandarning   yaqinlari
Roksana   agar   o’g’il   tuqsa   uni   podsho   deb   e’lon   qilish,   uning   go’dakligi   davrida
hokimiyatni tajribali sarkarda Perdikka boshchigidagi davlat kengashiga topshirish
kerak   deb   hisobladilar.   Harbiy   boshliqlar   va   saroy   ayonlarining   boshqa   bir
guruh   Arridey 2 311
  Lentsman   Ya.   A.   Rabstvo   v   mikenskoy   i   gomerovskoy   Gretsii.   Moskva,   1963.   B- 389 2 4nomzodini yo’qlab chiqdilar. Obro’li lashkarboshi Nearx makedon taxtiga birdan-
bir   da’vogar   Gerakl   bo’lishi   mumkin   deb   hisobladi.   Iskandarning   safdoshi,
lashkarboshi   Ptolemey   boshchiligidagi   yana   bir   guruh   podshoni   saylash   kerak
emas,   chunki   Iskandarni   o’g’illarining   onalari   Sharq   ayollari,   uning   asiralaridir,
oqibatda bunday da’vogarlarni taxtga chiqarish hamma vaqt noqonuniy bo’ladi deb
hisobladilar.   Taxt   vorisi   to’g’risidagi   munozaralar   natijasida   Perdikka   regentligi
bilan   Filipp   II   ning   noqonuniy   o’g’li   Arrideyni   podsho   deb   e’lon   qilish   bilan
tugadi.   Xuddi   shu   vaqtda   Iskandarning   bevasi   Roksana   o’g’il   tug’di   va   unga
Iskandar   deb   nom   qo’yildi.   Makedon   taxtiga   birdaniga   Arridey   Filipp   III   nomi
bilan   Roksananing   o’g’li   Aleksandr   IV   nomi   bilan   podsho   deb   e’lon   qilindi.
Osiyodagi   qo’shinlar   qo’mondonligini   o’ziga   olgan   Perdikka   yana   regent   etib
tayinlandi,   shunday   qilib   u Iskandar davlatining amaldagi hokimiga aylandi.
Iskandarning vafotidan keyin amalda yagona davlatning oliy hokimi bo’lgan
Perdikka   Bobilda   makedon   podshosining   eng   yaqinlari   o’rtasida   satrapliklarni
taqsimlagan edi.   Yunoniston va Makedoniya   Antipatrga, Frakiya Lisimaxga, Misr-
Pitolomeyga,   Kappadokiya   va   Paflagoniya-Yevmenga,   Gellesfont   Frigiyasi-
Leonardga,   Buyuk   Frigiya-   Antigonga,   Suriya-Laomedontga,   Midiya-Pifonga
berildi.   Barcha   yangi   saylangan   hokimlar   o’z   qo’shinlari   bilan   o’z   mulklariga
jo’nab ketdilar. Iskandarning aynan ana shu sobiq safdoshlari (diadoxlar) Iskandar
merosi uchun qonli kurashni boshladilar.
Iskandar   o’limidan   keyingi   ikki   yil   davomida   Yunoniston   makedon
zulmidan   ozod   bo’lishga   urindi.   Antipatr   yunon   qo’shinlarini   tor-mor   qilib   bu
yerga   makedon   garnizonlarini   joylashtirdi.   Er.   avv.   321-yilda   Misrda   o’rnashib
olgan   va   Perdikkani regentligini tan olmagan Ptolemeyga qarshi yurishda Perdikka
halok bo’ldi.  Endilikda   davlat   regenti   qilib   Yunoniston   va   Makedoniyaning   hokimi
keksa   Antipatr   saylandi.   Uning   buyrug’i   bilan   podsho   oilasi   Makedoniyaga
ko’chirildi.
Antipatr topshirig’i bilan er. avv. 321-yilda satrapliklar qisman qayta taqsimlandi.
Natijada   kelajakdagi   eng   yirik   Osiyo   davlatining   asoschisi   Salauk   Bobilni   o’z
qo’liga   oldi.   Shundan   ikki   yil   keyin   er.   avv.   319-yilda   Antipatr   vafot   qildi.   U 13
  Boynazarov   F.   A.   Kadimgi   dunё   tarixi.   Toshkent.   2004.   B- 390
24regentlikka voris qilib, keksa va tajribali harbiy boshliq Poliperxontni tayinlashga
ulugrgan edi. 12
Ammo   bu   Iskandarning   sobiq   yaqinlari   yosh   g’ayratli   lashkarboshilarni
qondirmadi.   Jumladan   Antipatrning   bu   qaroridan   o’g’li   Kassandr   norozi   bo’lib,
Poliperxontdan   bu   lavozimni   tortib   olish   uchun   Sharqdagi   satraplar   Lisimax,
Antigon   va   Ptolemey   bilan   ittifoq   tuzdi.   Er.   avv.   316-yilda   Poliperxont
regentlikdan   chetlashtirildi,   Kassandr   butun   Yunonistonni   egallab   oldi.   Lekin
Antigon   va   Iskandarning   sobiq   kotibi   Yevmen   Kassandrni   kuchayib   ketishidan
norozi   bo’ldilar.   Iskandar   davlatini   yaxlitligini   saqlab   qolishga   uringan   separat
kayfiyatlarga qarshi natijasiz kurashgan birdan-bir kishi Yevmen edi. U makedon
podsholigining   “Qonuniy”   podsholari   nomidan   harakat   qilgan,   qator   sabablarga
ko’ra hech qanday hudud va qo’shinga ega bo’lmagan birdan-bir diadox edi. Lekin
uning   qo’lida   Iskandar   sobiq   davlatining   turli   shaharlarida   bosib   olingan   katta
miqdordagi   moliyaviy   mablag’lar   bor   edi.   Yevmen   ana   shu   mablag’lar   hisobiga
katta   yollanma   qo’shin   to’plab   Bobil   va   Eronni   bosib   olishga   urindi.   Bu   xavfga
qarshi   Antigon   Bobil   va   Midiya   satraplari   Pifon   va   Salavk   bilan   ittifoq   tuzdi   va
Yevmenga qarshi yurish qildi. Er. avv. 316-yilda Gabiyn yonida (Midiya va Eron
chegarasi)   Yevmen bilan Antigon o’rtasida hal qiluvchi  jang bo’ldi. Yevmenning
yollanma   qo’shinlarning   xoinligi   jangni   Antigon   foydasiga   hal   qildi.   Yevmen
qo’lga olinib qatl qilindi. 13
Er.  avv.   317-yilda   Iskandarning   onasi   Olimpiada   hokimiyatni   Roksananing
o’g’liga   qoldirish   uchun   Filipp   Arridey   va   uning   xotini   Evridikani   o’ldirishga
buyruq   berdi.   Shundan   so’ng   uning   o’zi   Kassandr   tomonidan   qatl   qilinadi,
Roksana va Iskandar IV   Kassandrni asirligida bir necha yil ushlab turilib   o’ldiriladi
(er.   avv.   311-yil   yoki   310-yil).   Yuzaga   kelgan   bu   vaziyat   diadoxlarni   o’z
hududlarida   o’z   podsholik   hokimiyatlarini   o’rnatishga   intilishlari   uchun   hech
qanday rasmiy to’siq qolmaganini bildirar edi.
Diadoxlar   o’rtasidagi   urushlar   uzoq   davom   etib,   Yunoniston,   Misr,   Kichik
Osiyo   va   Mesopotamiya   asosiy   jang   maydonlariga   aylandi.   Er.   avv.   306-yilda 13
  Boynazarov   F.   A.   Kadimgi   dunё   tarixi.   Toshkent.   2004.   B- 390
2412
  Lentsman   Ya.   A.   Rabstvo   v   mikenskoy   i   gomerovskoy   Gretsii.   Moskva,   1963.   B- 389 14
  Boynazarov   F.   A.   Kadimgi   dunё   tarixi.   Toshkent.   2004.   B- 390
25Antigonning   o’g’li   Demetriy   Poliorket   (“shaharlarni   qamal   qiluvchi”)   makedon
garnizonlarini   Yunonistondan   haydab   yubordi,   Afina   va   Megarada   erkinlik   va
demokratiya   e’lon   qilindi.   Er.   avv.   306-yilda   Antigon,   keyinroq   Ptolemey,
Lisimax, Salauk va Kassandr o’zlarini podsho deb e’lon qildilar. Er. avv.   301-yilda
Antigon,   297-yilda   Kassandr,   285-yilda   Demetriy   Poliorket,   281-yilda   Lisimax,
283-yilda   Ptolemey   Lag,   281-yilda   Salauk   o’ldi.   Iskandarning   safdoshlari   va
bevosita   merosxo’rlaridan   so’ngi   diadox   bo’lgan   Salaukning   halokati   bilan
diadoxlar davri tugadi. Ularning o’rniga Ellin podsholari (Epigonlar) avlodi keldi.
Iskandar vafotidan so’ng, uning eng yaqinlari diadoxlar o’rtasidagi 40 yillik
urush   natijasida   Iskandar   davlati   xarobalarida   3   asosiy   eng   yirik   podsholiklar
Makedoniya   (unga   bo’ysundirilgan   Yunoniston)   Misr   (Suriyaning   janubiy   qismi va
Kichik   Osiyoning   ba’zi   viloyatlari)   va   Salavkiylar   davlati   (Osiyo   mulklarining
asosiy  qismi)  tashkil  topdi. Ulardan tashqari  ellin davrida bir  qancha  katta-kichik
davlatlar   birlashmalari   Pergam,   Vifiniya,   Pont.   Kappadokiya,   Yunon-Baqtriya   va
Parfiya podsholiklari mavjud edi. 14 2 8XULOSA
Xulosa qilib shuni  aytish mumkinki, yunon-fors urushlari jarayonida intensiv
iqtisodiyotni,   farovon   o'rta   fuqarolar   qatlamini,   respublika   institutlarini,   davlat
institutlarini nazarda tutuvchi  jamiyatning polis tashkiloti  yanada rivojlangan, ilg'or
bo'lib chiqdi. , jamiyatni tashkil etishning noqulay fors tizimidan ko'ra o'zgarishlarga
ko'proq   moslashadi.   Siyosatdagi   ichki   siyosiy   kurash,   ma'lum   bo'lishicha,   polis
organizmlarining   ichki   kuchini   zaiflashtirmagan,   aksincha,   Fors   ijtimoiy-siyosiy
tizimidan   farqli   o'laroq,   unga   kuch   va   yanada   uyushgan   xarakter   bergan.   podshoh
hokimiyatiga   ko'r-ko'rona   bo'ysunish   niqobi   ostida   alohida   satraplarning   tubdan   va
chuqur   separatizmi   pishib   yetdi,   bu   eng   nomaqbul   daqiqalarda   namoyon   bo'lishi
mumkin edi.
Yunonlarning   ushbu   urushdagi   muhim   yutug'i   shundaki,   ular   hal   qiluvchi
daqiqada   eng   muhim   va   eng   muhim   siyosatlar   o'rtasida   birlikka   erisha   oldilar,
xususan, ular Sparta, Korinf va boshqa etakchi siyosatlarni birlashtirishga erishdilar.
Afina.
Shuningdek,   yunonlarning   g'alabasining   muhim   sababi   shundaki,   ular
o'zlarining   jangovar   taktikasini   takomillashtira   oldilar   va   askarlarning   ruhiyatini
ko'tardilar. Yunon jangchilari o'z vatanlari uchun kurashdilar, ota-bobolari diyorini,
ziyoratgohlarini,   oilalarini   himoya   qildilar   va   shuning   uchun   forslarning   ba'zan
qamchi bilan jangga kirishga majbur bo'lgan majburiy askarlariga qaraganda yuqori
ma'naviy va jangovar fazilatlarga ega edilar.
Yunon-Fors urushi Yevropa tarixidagi eng muhim to'qnashuv edi, chunki usiz
demokratik   qadriyatlar   tizimiga   ega   Evropaning   o'zi   bo'lmaydi.   U   G arbʻ
tsivilizatsiyasi uchun chet el soliqlari va turli soliqlar yukidan xoli o z iqtisodiyotini,	
ʻ
Sharq   despotlari   buyrug iga   bog liq   bo lmagan   o zining   siyosiy   va   ijtimoiy	
ʻ ʻ ʻ ʻ
institutlarini   qurish   imkoniyatini   qo lga   kiritdi.   U   Yunonistonga   erkinlik   bilan	
ʻ
bog‘liq   birinchi   buyuk   tajribaga   yo‘l   ochdi,   yunon   ruhini   uch   asr   davomida
Sharqning   zaif   tasavvufidan   qutqardi   va   yunon   tadbirkorligini   dengizda   to‘liq
erkinlik bilan ta’minladi. 2 9FOYDALANILGAN   ADABIYOTLAR
1. Boynazarov   F.   A.   Kadimgi   dunё   tarixi.   Toshkent.   2004.   B- 390
2. Lentsman Ya. A. Rabstvo v mikenskoy i gomerovskoy Gretsii. Moskva, 1963. 
B-389
3. Lure   S.   Ya.   Yazık   i   kultura   mikenskoy   Gretsii.   M.-L.,   1957.   B- 249
4. Pendlberi   Dj.   Arxeologiya   Krita.   Moskva,   1950.   B- 389
5. Polyakova   G.   F.   Sotsialno-politicheskaya   struktura   pilosskogo   obshestva.  
Moskva, 1978. B-389.
6. R.   Merkelbax   1969   yil,   Untersuchungen   zur   Odyssee   (2-nashr),   Myunxen.  
2019.  B-480.
7. D.   Homerik   Odisseya,   Oksford.   2019   B- 290.
8. U.   fon   Vilamowits-Mollendorff   1916   yil,   Die   Ilias   va   Homer,   Berlin.   390- b.
9. F.A. Bo'ri 1795 y., Homerum uchun Prolegomena, Halle. Ingliz tiliga tarjima  
qilingan. 1988. Prinston. B-590
10. Neoanaliz.   Toshkent.   2010.   B- 570
11. M.E.   Klark,   "Neoanaliz:   bibliografik   sharh"   Klassik   dunyo.   B- 394
12. J.   Griffin   "Epik   tsikl   va   Gomerning   o'ziga   xosligi"   Yunonshunoslik   jurnali. 
Toshkent. 1977 yil. B-39.
13. J.T.   Kakridis   1949,   Homerik   tadqiqotlar,   London.   2014.   B- 480
14. V.   Kullman   Die   Kellen   der   Ilias   (Trojan   Sagenkreis),   Visbaden.   Toshkent.   1960
yil, B-589.

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. YUNON-FORS URUSHLARI Yunon-fors urushlarining boshlanishi

Yunon-fors urushlarining davom etishi

II BOB. YUNON-FORS URUSHLARINING YAKUNLASNISHI VA MAKEDONIYA BOSQINI SIFATIDA DAVOM ETISHI Yunon-fors urushlarining yakunlanishi

Yunon-fors urushlarining yakunlasnishi va Makedoniya bosqini sifatida davom etishi

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR