Yunon-fors urushlari

Mundarija 
KIRISH… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … ..3 I-BOB. 
Y unon-Fors urushlarining k elib chiqish sabablari… … … … … ..5  1.1. 
Fors imperiyasining kengayishi va uning O‘rta Yer dengizdagi 
siyosati…..5 1.2. Ioniya qo‘zg‘oloni va uning 
oqibatlari…………………………………12  II-BOB. Asosiy  harbiy  
t o‘qnashuv lar v a ularning nat ijalari… … … … … 23  2.1. Marafon, 
Fermopil va Salamin janglari…………………………………23 2.2. Urush 
natijalari va yunon dunyosida o‘zgarishlar………………………29 
X ulosa… … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … … 37 
Foydalanilgan adabiyotlar…………………………………………………..39
2  KIRISH 
Antik davrning eng muhim tarixiy voqealaridan biri bo‘lgan 
Yunon-Fors urushlari, nafaqat o‘z davrida, balki keyingi tarixiy 
jarayonlarda ham muhim iz qoldirgan. Miloddan avvalgi V asrda sodir 
bo‘lgan ushbu harbiy to‘qnashuvlar qadimgi Yunonistonning 
mustaqilligi va siyosiy birligini saqlab qolishda muhim rol o‘ynagan. 
Fors Ahamoniylar imperiyasining G‘arbga kengayish siyosati natijasida 
yuzaga kelgan bu urushlar, Yunon polislarining birlashib, o‘z 
suverenitetini himoya qilganligi bilan tarixiy ahamiyatga ega. Urushlar 
ko‘lamining kengligi, harbiy strategiyalar va diplomatik harakatlarning 
murakkabligi bu voqeani xalqaro darajadagi tarixiy hodisaga 
aylantiradi. 
Mav zuning   dolzarbligi.   Yunon-Fors   urushlari   mavzusining
dolzarbligi,   birinchi   navbatda,   qadimgi   dunyo   tarixida   G‘arb   va   Sharq
sivilizatsiyalari o‘rtasidagi ilk katta to‘qnashuv sifatida tarixda chuqur iz
qoldirgan   edi.   Bu   urushlar   Yunon   polislarining   o‘zaro   hamkorlik
imkoniyatlarini   namoyon   etib,   ularning   siyosiy   va   harbiy   qudratini
yanada   mustahkamladi.   Shuningdek,   urushlar   natijasida   Yunoniston
madaniy   va   siyosiy   rivojlanishning   yangi   bosqichiga   kirgan,   bu   esa
keyinchalik   G‘arb   sivilizatsiyasining   shakllanishiga   kuchli   ta’sir
ko‘rsatgan. 
Tadqiqot ning  maqsadi  v a  v azifalari.   Ushbu tadqiqotning asosiy
maqsadi   —   Yunon-Fors   urushlarining   sabablari,   asosiy   bosqichlari,
qatnashgan   davlatlar   va   urushlar   natijalarini   ilmiy   tahlil   qilish,
shuningdek,   bu   urushlarning   qadimgi   dunyo   tarixidagi   o‘rni   va
ahamiyatini aniqlashdir. 
Tadqiqot quyidagi vazifalarni o‘z ichiga oladi: 
1.  Yunon-Fors urushlarining sabablari va tarixiy shart-
sharoitlarini tahlil qilish.  2.  Urushlarning asosiy bosqichlari (Marafon, Termopil, 
Salamin, Plateya janglari) va ularning harbiy-strategik ahamiyatini 
aniqlash. 
3.  Urushda ishtirok etgan asosiy kuchlar — Fors 
imperiyasi va Yunon polislarining harbiy siyosiy pozitsiyalarini 
baholash. 
3  4.  Urushlarning Yunonistonning siyosiy, madaniy va 
iqtisodiy hayotiga ta’sirini o‘rganish. 
5. Yunon-
Fors urushlarin
ing jahon tarixidagi o‘rni va
sivilizatsiyalararo munosabatlardagi ahamiyatini yoritish. 
Tadqiqot  oby ek t i v a predmet i. 
Tadqiqot obyekti — Yunon-Fors urushlari jarayoni va bu 
urushlarda ishtirok etgan tomonlarning harbiy-siyosiy faoliyatidir. 
Tadqiqot predmeti — urushlarning kelib chiqish sabablari, asosiy 
janglar, diplomatik harakatlar hamda urushlarning natijalari va 
oqibatlari. 
Tadqiqotning   davriy   chegarasi.   Tadqiqot   miloddan   avvalgi   500–
449-yillar   oralig‘idagi   davrni,   ya’ni   Yuon-Fors   urushlarining   barcha
asosiy bosqichlarini o‘z ichiga oladi. 
Ilmiy  y angilik  v a  amaliy  ahamiy at i.   Ilmiy yangilik — Yunon-Fors
urushlari   jarayoni   zamonaviy   tarixiy   metodlar   asosida   qayta   ko‘rib
chiqilib, harbiy strategiyalar va siyosiy qarorlarning ahamiyati yangicha
yondashuvda   tahlil   qilinadi.   Ayniqsa,   janglar   davomidagi   polislararo
ittifoqlar,   ularning   ichki   ziddiyatlari   va   urushdan   keyingi   siyosiy
muvozanat tahlili orqali yangi ilmiy qarashlar shakllantiriladi. 
Amaliy   ahamiyati   —   Tadqiqot   natijalari   tarixshunoslik,
siyosatshunoslik va madaniyatshunoslik yo‘nalishlarida tahsil olayotgan
talabalarga   qadimgi   dunyo   diplomatiyasi,   urush   san’ati   va   madaniy
aloqalar   haqida   chuqur   bilim   beradi.   Shuningdek,   G‘arb
sivilizatsiyasining shakllanishidagi muhim bosqichlardan biri sifatida bu
voqeani yanada chuqurroq anglash imkonini yaratadi. 
Foy dalanilgan   manbalar   sharhi.   Tadqiqotda   Zamonaviy
tarixchilardan   P.   Briantning   Fors   imperiyasi   tarixi,   T.   Hollandning
Yunon-Fors   urushlari   va   J.   Boardmanning   yunon   madaniyati   haqida
yozgan   asarlari   muhim   ilmiy   asos   bo‘lib   xizmat   qiladi.   Briantning   Fors
imperiyasining   G‘arbga   kengayishi   haqidagi   tadqiqotlari,   urushlarning
geosiyosiy va madaniy kontekstini tushunishda yordam  4  beradi. Boardman esa Yunon madaniyatining rivojlanishiga ta’sir 
ko‘rsatgan urushlar va ularning madaniy aloqalarini tahlil qilgan. 
Bundan   tashqari,   arxeologik   topilmalar   va   zamonaviy   ilmiy
tadqiqotlar,   masalan,   Fors   imperiyasining   arxeologik   qoldiqlari,   Yunon
polislarining   qal’alaridagi   qazilmalari   ham   tadqiqotda   foydalanilgan
manbalar   sifatida   muhim   ahamiyatga   ega.   Bu   manbalar   urushlarning
harbiy, siyosiy va madaniy jihatlarini keng qamrovli o‘rganishga imkon
beradi. 
5  I-BOB. Y unon-Fors urushlarining k elib chiqish sabablari 
1.1. Fors imperiy asining k engay ishi v a uning O‘rt a Y er dengizi 
siy osat i  Qadimgi dunyoning eng muhim tarixiy voqealaridan biri 
bo'lgan Yunon-Fors urushlari miloddan avvalgi beshinchi asrda sodir 
bo'lgan va dunyoning keyingi rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatgan. Bu 
urushlar ikki xil sivilizatsiya - g'arbiy Yunon shaharlari va sharqiy Fors 
imperiyasi o'rtasidagi to'qnashuvdir. Fors imperiyasining kengayishi va 
uning O'rta Yer dengizi siyosati bu urushlarning asosiy sabablaridir. 
Fors imperiyasi miloddan avvalgi oltinchi asrda Kir Buyuk davrida
tashkil   topgan   va   tez   sur'atlar   bilan   kengaya   boshlagan.   Ahamoniylar
sulolasi asoschisi bo'lgan Kir dastlab Midiya podshohligini bo'ysundirdi,
so'ngra Lidiya va Bobil davlatlarini ham zabt etdi. Bu zafarlar natijasida
u Kichik Osiyodagi yunon shaharlarini ham o'z nazoratiga oldi 1 . 
Kirning harbiy  yurishlari  Fors  imperiyasini O'rta  Yer dengizigacha
kengaytirdi. U Kichik Osiyoda joylashgan boy Lidiya podshohligini bosib
olgach, sohildagi yunon shaharlarini ham o'z imperiyasiga qo'shib oldi.
Bu   shaharlar yirik   madaniy  va   savdo   markazlari  bo'lib,   ular  orqali  Fors
O'rta Yer dengizi mintaqasida o'z ta'sirini oshirish imkoniga ega bo'ldi. 
Kir   vafotidan   so'ng,   uning   o'g'li   Kambiz   Misrni   bosib   oldi   va   Fors
imperiyasini   yanada   kengaytirdi.   Bu   Fors   imperiyasini   Shimoliy   Afrika
mintaqasidagi   eng   kuchli   davlatga   aylantirdi.   Misr   zabt   etilishi   bilan
forslar   nafaqat   uning   boy   resurslariga   ega   bo'ldilar,   balki   O'rta   Yer
dengizining janubiy-sharqiy qirg'oqlari bo'ylab strategik ustunlikka ham
erishdilar 2 . 
Keyinchalik   taxtga   kelgan   Doro   I   davrida   imperiya   o'zining   eng
yuqori qudratiga erishdi. Doro I samarali boshqaruv tizimini joriy qildi,
yo'llar qurilishini, savdo rivojlanishini ta'minladi va imperiya hududlarini
satrapliklar deb atalgan 
1  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005.  2  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
6  ma'muriy   birliklarga   bo'ldi.   Bu   tizim   imperiyaning   barcha   hududlarida
markaziy   hokimiyat   nazoratini   saqlashga   va   soliqlarning   tartibli
yig'ilishini ta'minlashga xizmat qildi. 
Doro   I   imperiyaning   g'arbiy   chegaralarini   mustahkamlash   uchun
harbiy   yurishlar   uyushtirdi.   U   Skif   yurishini   amalga   oshirdi   va
Makedoniyani   bo'ysundirdi 3 .   Bu   yurishlar   natijasida   Fors   imperiyasi
Bolqon   yarim   oroliga   kirib   bordi   va   yunon   dunyosiga   yanada
yaqinlashdi.   Forslarning   g'arb   tomonga   bunday   kengayishi   yunon
shaharlari uchun tobora xavf tug'dirardi. 
Doro   I   davrida   Fors   imperiyasi   O'rta   Yer   dengizi   havzasida   katta
nufuzga  ega  bo'ldi.   Imperiya  tarkibiga  Kichik  Osiyoning barcha  g'arbiy
qirg'oqlari,   Finikiya   shaharlari,   Misr   va   Shimoliy   Afrika   sohillari   kirardi.
Bu   Forsga   O'rta   Yer   dengizining   sharqiy   qismida   dengiz   savdosini
nazorat   qilish   imkonini   berdi,   bu   esa   yunon   shaharlari   uchun   katta
iqtisodiy xavf tug'dirardi. 
Fors   imperiyasining   kengayish   siyosati   uning   g'arbiy
chegaralarida   yashovchi   yunon   shaharlari   bilan   munosabatlarga
bevosita ta'sir ko'rsatdi. Kichik Osiyo sohillaridagi yunon shaharlari Fors
imperiyasi   tomonidan   nazorat   qilinardi.   Bu   shaharlar,   ayniqsa   Ioniya
shaharlari,   mustaqillikka   intilishardi   va   Afina   kabi   erkin   yunon
shaharlari   bilan   madaniy   va   savdo   aloqalarini   saqlab   qolishga   harakat
qilishardi 4 . 
Ioniya   yunon   shaharlari   Fors   hukmronligi   ostida   bo'lishiga
qaramay,   o'zlarining   madaniy   o'ziga   xosliklarini   saqlab   qolishga
intildilar.   Ular   Fors   imperiyasidan   soliqlarni   to'lashga   majbur   edilar   va
mahalliy   hokimiyat   forslar   tomonidan   tayinlangan   tiranlar   qo'lida   edi.
Bu   tiranlar   ko'pincha   mahalliy   aholi   manfaatlaridan   ko'ra   Fors
imperiyasi manfaatlarini ko'proq himoya qilishardi 5 .  3  Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". 
Macmillan, 1975.  4  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient 
Mediterranean". Oxford University Press, 2004. 
5  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996. 
7  Ioniya   shaharlari   siyosiy   jihatdan   Fors   hukmronligiga
bo'ysunishga   majbur   bo'lsalar   ham,   iqtisodiy   va   madaniy   jihatdan
yunon dunyosi bilan bog'liq bo'lib qoldilar. Ular yunon madaniyatining
markazlari   bo'lib,   bu   yerda   falsafa,   adabiyot   va   san'at   rivojlandi.   Lekin
ularning iqtisodiy farovonligi ko'p jihatdan O'rta Yer dengizidagi savdo
aloqalariga bog'liq edi, buni esa Fors hukmronligi cheklab qo'ygan edi. 
Miloddan   avvalgi   beshinchi   asr   boshida   Ioniya   shaharlari   Fors
hukmronligiga   qarshi   qo'zg'olon   ko'tardilar.   Bu   qo'zg'olon   tarixda
"Ioniya   qo'zg'oloni"   nomi   bilan   mashhur 6 .   Qo'zg'olonchilar   Afina   va
Eretriya shaharlaridan yordam so'radilar. Afina va Eretriya Ioniya yunon
shaharlariga   yordam   berish   to'g'risida   qaror   qabul   qildi   va   yordamga
harbiy   kuchlar   yubordi.   Bu   yordam   natijasida   qo'zg'olonchilar   Sardis
shahrini   yondirib   yuborishdi,   ammo   keyinchalik   forslar   qo'zg'olonni
bostirishga muvaffaq bo'ldilar. 
Qo'zg'olonning   asosiy   sabablari   Fors   imperiyasi   o'rnatgan   soliq
tizimi,   tiranlar   hukmronligi   va   savdodagi   cheklovlar   edi.   Ioniya
shaharlari   O'rta   Yer   dengizidagi   savdo   aloqalarida   to'la   erkinlikka
intilishardi,   bu   esa   Fors   imperiyasining   iqtisodiy   manfaatlariga   zid
kelardi. Qo'zg'olonga Milet shahri tiranni Aristagoras boshchilik qildi va
dastlab unga boshqa ioniya shaharlari ham qo'shildi 7 . 
Ioniya   qo'zg'oloni   oltinchi   yilda   forslar   tomonidan   butunlay
bostirildi.   Milet   shahri   vayron   qilindi,   aholisi   qullikka   solinib,   boshqa
hududlarga   ko'chirildi.   Boshqa   isyonchi   shaharlarga   ham   qattiq   jazo
choralari   qo'llanildi.   Bu   forslarning   O'rta   Yer   dengizi   mintaqasidagi
hukmronligini   yanada   mustahkamladi,   ammo   shu   bilan   birga   yunon
shaharlari va Fors imperiyasi o'rtasidagi ziddiyatlarni ham kuchaytirdi 8 . 
Ioniya qo'zg'olonida Afinaning ishtiroki Fors shohi Doro I ning 
g'azabini keltirdi. U yunon shaharlarini jazolab, Fors imperiyasining 
g'arbiy chegaralarini 
6  Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993.  7  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
8  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
8  mustahkamlashga   qaror   qildi.   Bu   maqsadda   Doro   I   miloddan   avvalgi
to'rt  yuz to'qson   ikkinchi yilda   harbiy  yurishni  boshladi.  Bu   yurish   Fors
flotining   Afon   yarim   orolida   bo'ron   tufayli   halokati   bilan
muvaffaqiyatsizlikka uchradi. 
Doro I ikkinchi yurishni miloddan avvalgi to'rt yuz to'qson birinchi
yilda   amalga   oshirdi.   Bu   yurishda   forslar   Eretriya   shahrini   vayron
qildilar,   lekin   Afinaga   qarshi   harbiy   harakatlarda,   mashhur   Marafon
janggohida   mag'lubiyatga   uchradilar.   Bu   mag'lubiyat   Fors
imperiyasining   O'rta   Yer   dengizi   mintaqasidagi   nufuziga   jiddiy   ta'sir
ko'rsatdi va yunon shaharlarida o'z kuchlariga ishonchni oshirdi. 
Doro   I   ning   vafotidan   so'ng,   uning   o'g'li   Kserks   I   otasining   ishini
davom ettirish va yunon shaharlarini bo'ysundirish uchun yanada katta
harbiy yurishni tayyorladi. Kserks I miloddan avvalgi to'rt yuz saksoninci
yilda katta armiya va flot bilan Yunonistonga qarshi yurish boshladi. Bu
yurish   Termopil,   Salamin   va   Plateya   janggohlari   bilan   bog'liq   bo'lib,
forslar uchun mag'lubiyat bilan yakunlandi 9 . 
Forslarning   O'rta   Yer   dengizi   siyosatining   asosiy   maqsadi   butun
mintaqani o'z nazoratiga olish va bu erda yagona hukmron bo'lish edi.
Bu siyosat O'rta Yer dengizining sharqiy qismida muvaffaqiyatli amalga
oshirilgan   bo'lsa   ham,   g'arbiy   qismida,   ayniqsa   yunon   shaharlari   bilan
munosabatlarda   jiddiy   qiyinchiliklarga   duch   keldi.   Yunon   shaharlari,
ayniqsa Afina va Sparta, o'z mustaqilliklarini saqlab qolish uchun qattiq
qarshilik ko'rsatdilar. 
Yunon   shaharlari   o'rtasidagi   siyosiy   tarqoqlikka   qaramay,   forslar
tahdidiga qarshilik ko'rsatish uchun ular vaqtinchalik ittifoq tuzdilar. Bu
ittifoqqa Afina va Sparta boshchilik qildi. Afina o'zining kuchli floti bilan
dengizda   forslar   harakatlarini   cheklashga   harakat   qildi,   Sparta   esa
kuchli qurolli kuchlariga tayanib quruqlikda qarshilik ko'rsatdi 10 . 
Yunon shaharlari Fors imperiyasiga har tomonlama qarshilik 
ko'rsatdilar. Ular nafaqat harbiy jihatdan, balki madaniy va siyosiy 
jihatdan ham o'zlarini forslardan  9  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005. 
10  Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". 
Macmillan, 1975. 
9  farqliligi   va   ustunligi   g'oyalarini   ilgari   surdilar.   Yunon   shaharlari
demokratiya   g'oyalarini,   inson   erkinligini,   falsafa   va   san'atni
rivojlantirish   orqali   o'z   madaniyatlarini   mustahkamlashga   harakat
qildilar. 
Afinada   demokratik   tuzum   forslar   tahdidiga   qarshi   kurashda
muhim   rol   o'ynadi.   Afina   fuqarolari   o'z   shahrining   taqdiriga   daxldor
ekanliklarini   his   qilib,   uning   himoyasi   uchun   faol   ishtirok   etdilar.   Bu
afinaliklarga   forslarning   katta   armiyalariga   qarshi   muvaffaqiyatli
qarshilik ko'rsatish imkonini berdi 11 . 
Yunon-Fors   urushlarining   kelib   chiqishiga   madaniy   va   iqtisodiy
omillar   ham   katta   ta'sir   ko'rsatdi.   Yunon   va   fors   madaniyatlari
o'rtasidagi   farqlar,   hayot   tarzi   va   qadriyatlardagi   tafovutlar   ikki   tomon
o'rtasidagi   ziddiyatlarni   kuchaytirdi.   Yunon   shaharlari   demokratiya,
erkinlik   va   shaxsiy   tashabbusga   katta   ahamiyat   berishsa,   Fors
imperiyasi   markazlashgan   boshqaruv,   shoh   hokimiyati   va   kuchli
armiyaga asoslangan edi 12 . 
Iqtisodiy jihatdan Fors imperiyasining kengayishi O'rta Yer dengizi
savdosidagi   raqobatni   kuchaytirdi.   Yunon   shaharlari   an'anaviy   savdo
yo'llarini saqlab  qolishga  va  O'rta  Yer  dengizi savdosida o'z nufuzlarini
oshirishga   intilar   edilar.   Forslar   esa   Misr,   Suriya,   Finikiya   va   Kichik
Osiyoni   bosib   olish   orqali   bu   mintaqalardagi   savdoni   nazorat   qilishga
harakat qilishardi. 
Dengiz savdosi Afina uchun alohida ahamiyatga ega edi. Afina o'z
floti   yordamida   O'rta   Yer   dengizining   sharqiy   qismida   savdo   yo'llarini
nazorat   qilishga   intilardi.   Forslarning   bu   mintaqada   kuchayishi   Afina
iqtisodiy   manfaatlariga   to'g'ridan-to'g'ri  tahdid   solardi.   Shuning   uchun
ham   Afina   Ioniya   qo'zg'oloniga   yordam   berish   to'g'risida   qaror   qabul
qildi 13 . 
Doro I davrida Fors imperiyasi o'z chegaralarini yanada 
kengaytirish siyosatini faol ravishda olib bordi. U Skifiya yurishini 
amalga oshirdi, bu yurish  11  Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University Press, 1993. 
12  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
13  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005. 
10  muvaffaqiyatsiz   bo'lishiga   qaramay,   forslarning   Qora   dengiz
mintaqasida o'z ta'sirini oshirishga bo'lgan intilishini ko'rsatardi. Doro I
shuningdek, Hindistonning shimoliy-g'arbiy qismini ham bosib oldi, bu
bilan imperiyaning sharqiy chegaralarini ham kengaytirdi 14 . 
Fors   imperiyasi   o'z   harbiy   ekspansiyasini   amalga   oshirish   uchun
katta harbiy salohiyatga ega edi. Forslar katta armiyalarni yig'a olishar,
yaxshi   qurollangan   va   turli   xalqlardan   iborat   harbiy   birliklarga   ega
edilar.   Qadimgi   danyoda   eng   kuchli   armiyalardan   biriga   ega   bo'lgan
forslar boshqa davlatlar uchun doimiy tahdid bo'lib kelgan 15 . 
Forslarning   harbiy   ekspansiyasida   satrapliklarga   bo'lingan
boshqaruv tizimi katta rol o'ynadi. Har bir satraplik imperiyaga soliqlar
va harbiy kuchlar taqdim etardi. Bu tizim imperiyaning har bir qismidan
harbiy   va   iqtisodiy   resurslarni   samarali   tarzda   markazlashtirish
imkonini   berdi,   bu   esa   forslarning   katta   miqyosdagi   harbiy   yurishlarni
amalga oshirishiga imkon yaratdi. 
O'rta   Yer   dengizi   mintaqasi   Fors   imperiyasi   uchun   strategik
jihatdan   muhim   ahamiyatga   ega   edi.   Bu   mintaqa   orqali   savdo   yo'llari
o'tgan,   boy   shaharlar   joylashgan   va   u   orqali   g'arbiy   hududlarga,
jumladan   Yunonistonga   kirib   borish   mumkin   edi.   Forslar   O'rta   Yer
dengizini   to'liq   nazorat   qilish   orqali   o'z   hokimiyatini   butun   ma'lum
dunyo bo'ylab yoyishni orzu qilishardi. 
O'rta   Yer   dengizining   sharqiy   qismi   Misr,   Finikiya   va   Kichik   Osiyo
qirg'oqlari   bilan   qo'shib   forslar   nazoratida   edi.   Lekin   g'arbiy   qismi,
xususan Yunon qirg'oqlari va orollari ular uchun yangi chegara edi. Bu
hududlarni   zabt   etish   forslar   uchun   g'arbga   kengayish   imkoniyatini
ochib berardi 16 . 
O'rta Yer dengizi mintaqasi nafaqat strategik, balki iqtisodiy 
jihatdan ham muhim edi. Bu mintaqada rivojlangan shaharlar, boy 
resurslar va faol savdo yo'llari  14  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". 
Abacus, 2005.  15  Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University 
Press, 1993. 
16  Finley, M.I. "The Ancient Greeks". Penguin Books, 1991. 
11  bor edi. Forslar bu boyliklarni egallash va mintaqadagi savdoni nazorat 
qilish orqali imperiyaning iqtisodiy qudratini yanada oshirishni maqsad 
qilgan edilar. 
Shunday   qilib,   Yunon-Fors   urushlarining   kelib   chiqishi   bir   qator
tarixiy,   siyosiy,   iqtisodiy   va   madaniy   omillar   bilan   bog'liq.   Fors
imperiyasining   kengayishi   va   uning   O'rta   Yer   dengizi   siyosati   bu
urushlarning  asosiy  sabablaridir.   Forslar  imperiyasining   g'arbga   qarab
kengayishi   va   O'rta   Yer   dengizi   mintaqasida   o'z   hukmronligini
o'rnatishga   bo'lgan   intilishi   yunon   shaharlari   bilan   to'qnashuvga   olib
keldi. 
Ioniya   qo'zg'oloni   va   unga   Afina   hamda   Eretriyaning   yordami
Yunon-Fors urushlarini boshlab berdi. Doro I va keyinchalik uning o'g'li
Kserks   I   ning   yunon   shaharlariga   qarshi   harbiy   yurishlari   bu
urushlarning   avj   olishiga   sabab   bo'ldi.   Natijada,   ikki   xil   sivilizatsiya   -
sharqiy   despotik   imperiya   va   g'arbiy   shahar-davlatlar   o'rtasida   uzoq
muddatli to'qnashuv boshlandi. 
Bu   urushlar   nafaqat   harbiy,   balki   madaniy   va   sivilizatsiyaviy
to'qnashuv   ham   edi.   Ular   yunonlar   va   forslar   o'rtasidagi   qadriyatlar,
davlat   tuzumi   va   hayot   tarzidagi   farqlarni   yaqqol   namoyon   qildi.   Bu
to'qnashuv   keyinchalik   "Sharq   va   G'arb"   qarama-qarshiligi   g'oyasining
shakllanishiga asos bo'ldi. 
Yunon-Fors   urushlari   qadimgi   dunyoning   taqdirini   hal   qilgan   va
jahon   tarixiga   katta   ta'sir   ko'rsatgan.   Bu   urushlar   natijasida   yunon
madaniyati   yanada   rivojlandi,   Afina   demokratiyasi   mustahkamlandi   va
yunon   shaharlari   Deloss   ittifoqi   atrofida   birlashdi.   Shuningdek,   bu
urushlar   keyinchalik   Aleksandr   Makedonskiyning   Fors   imperiyasiga
qarshi yurishiga ham tarix zamin yaratdi 17 .  17  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005. 
12  1.2. Ioniy a qo‘zg‘oloni v a uning oqibat lari 
Ioniya qo'zg'oloni miloddan avvalgi 499-493 yillar oralig'ida sodir 
bo'lgan tarixiy voqea bo'lib, Kichik Osiyoning g'arbiy qirg'oqlarida 
joylashgan yunon 
shaharlari tomonida
n Fors imperiyasi hukmronli
giga qarshi ko'tarilga
n
qo'zg'olondir.   Bu   qo'zg'olon   Yunon-Fors   urushlarining   boshlanishiga
turtki   bo'lgan   eng   muhim   voqealardan   biri   hisoblanadi.   Ioniya
qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   qadimgi   dunyoning   keyingi
taraqqiyotiga katta ta'sir ko'rsatgan 18 . 
Ioniya   yunon   shaharlari   Kichik   Osiyoning   g'arbiy   qirg'oqlarida
joylashgan   bo'lib,   bu   yerda   yunon   muhojirlari   miloddan   avvalgi   XI-IX
asrlarda   o'rnashgan   edi.   Bu   shaharlar   orasida   Milet,   Efes,   Fokaya,
Samos,   Xios,   Klazomenai,   Kolofon,   Eretriya   kabi   muhim   markazlar   bor
edi.   Ular   yunonlar   yashaydigan   asosiy   hududdan,   ya'ni   Elladadan
geografik   jihatdan   ajratilgan   bo'lsa   ham,   madaniy   va   etnik   jihatdan
yunon dunyosining ajralmas qismi edi 19 . 
Kir   Buyuk   davrida   Kichik   Osiyodagi   yunon   shaharlari   Fors
imperiyasi   tarkibiga   qo'shib   olindi.   Dastlab   bu   shaharlar   o'z   ichki
ishlarida   nisbatan   keng   mustaqillikka   ega   bo'lgan.   Ular   o'z
madaniyatlarini,   tillarini   va   dinlarini  saqlab   qoldilar.   Ammo   vaqt   o'tishi
bilan Fors imperiyasi ularning ichki ishlariga ko'proq aralasha boshladi
va ularni qattiqroq nazorat qilishga harakat qildi 20 . 
Ioniya   shaharlari   Fors   imperiyasi   tarkibida   bo'lgan   davrda,   ular
Fors   imperiyasining   siyosiy   va   iqtisodiy   tizimiga   bog'liq   bo'lib   qoldilar.
Ular   forslar   tayinlagan   yoki   qo'llab-quvvatlaydigan   tiranlar   tomonidan
boshqarilardi. Bu tiranlar ko'pincha mahalliy aholining emas, balki Fors
imperiyasining   manfaatlarini   ko'zlab   ish   yuritardi.   Shuningdek,   bu
shaharlar Fors imperiyasi foydasiga soliq to'lashga majbur edilar 21 . 
18  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996.  19  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University 
Press, 2005.  20  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for 
the West". Abacus, 2005.  21  Finley, M.I. "The Ancient Greeks". Penguin Books, 1991. 
13  Forslar nazorati ostida Ioniya shaharlari O'rta Yer dengizi va Qora
dengiz   mintaqalarida   savdo   qilish   imkoniyatlaridan   foydalanishar   edi.
Ammo   bu   savdo   ham   ko'p   jihatdan   Fors   imperiyasining   siyosiy   va
iqtisodiy   manfaatlariga   bo'ysundirilgan   edi.   Bu   esa   shaharlarning
iqtisodiy rivojlanishiga to'sqinlik qilardi 22 . 
Ioniya qo'zg'olonining kelib chiqishida bir qator muhim omillar rol
o'ynagan.   Bu   omillar   Fors   imperiyasi   va   yunon   shaharlari   o'rtasidagi
ziddiyatlarning chuqurlashuviga sabab bo'lgan. 
Eng   asosiy   omillardan   biri   ioniyalik   yunonlarning   siyosiy
mustaqillikka   bo'lgan   intilishi   edi.   Yunon   shaharlari   an'anaviy   ravishda
o'z boshqaruv tizimiga ega bo'lishga odatlangan edilar. Ular polis, ya'ni
shahar-davlat   tuzumi   doirasida   o'z   taqdirlarini   o'zlari   belgilash
huquqiga   ega   bo'lishni   istashardi.   Fors   imperiyasi   esa   ularga   bu
erkinlikni bermayotgan edi 23 . 
Ikkinchi   muhim   omil   iqtisodiy   xarakterdagi   ziddiyatlar   edi.   Ioniya
shaharlari   Fors   imperiyasiga   soliq   to'lashga   majbur   edilar.   Bu   soliqlar
ba'zan juda katta bo'lib, shaharlarning iqtisodiy rivojlanishiga to'sqinlik
qilardi.   Shuningdek,   Fors   imperiyasi   O'rta   Yer   dengizi   savdosida   o'z
manfaatlarini   oldinga   surardi,   bu   esa   ioniyalik   savdogarlarning
manfaatlariga zid kelardi 24 . 
Uchinchi omil madaniy va qadriyatlar tizimidagi farqlar edi. Ioniya
shaharlari   yunon   madaniyatining   markazlari   bo'lib,   o'zlarining   yunon
identifikatsiyasini   saqlab   qolishga   harakat   qilardi.   Ular   yunon   diniga,
tiliga   va   madaniyatiga   sodiq   bo'lib   qolishardi.   Fors   imperiyasi   esa   o'z
tizimini   va   qadriyatlarini   joriy   qilishga   harakat   qilardi,   bu   esa   ioniyalik
yunonlarning milliy o'zligiga tahdid solardi. 
To'rtinchi   omil   sifatida   shuni   aytish   kerakki,   Ioniya   shaharlari
tiranlarining   hokimiyati   mahalliy   aholi   tomonidan   qo'llab-
quvvatlanmagan.   Bu   tiranlar   Fors   imperiyasi   tomonidan   tayinlangan
yoki qo'llab-quvvatlanadigan edi va ular  22  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006. 
23  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
24  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005. 
14  ko'pincha mahalliy aholining manfaatlarini hisobga olmay, forslarning 
manfaatlarini ko'zlab ish yuritardi 25 . 
Ioniya qo'zg'olonining boshlanishi Milet shahri tiranni Aristagoras
nomi   bilan   bog'liq.   Aristagoras   Doro   I   tomonidan   Milet   shahriga   tiran
qilib tayinlangan Gistieyning kuyovi edi. Gistieyning o'zi esa Doro I ning
saroyi va nazorati ostida Susa shahrida yashashga majbur edi. 
Miloddan   avvalgi   499   yilda   Fors   imperiyasi   Aristagoras
boshchiligida   Naksos   oroliga   qarshi   yurish   uyushtirdi.   Bu   yurish
muvaffaqiyatsizlikka   uchradi   va   Aristagoras   o'zining   Fors   imperiyasi
oldidagi obro'sini yo'qotdi. Shuningdek, u Naksos yurishiga sarflangan
mablag'larni   qaytarib   bera   olmas   edi.   Bu   vaziyatda   Aristagoras   o'z
hokimiyatini   saqlab   qolish   uchun   forslarning   g'azabidan   qo'rqib,   Milet
aholisini Fors imperiyasiga qarshi qo'zg'olonga undadi. 
Aristagoras Miletda demokratik islohotlar o'tkazib, tiranlikni bekor
qildi.   U   o'zini   demokratik   hokimiyatning   boshlig'i   deb   e'lon   qildi   va
boshqa   Ioniya   shaharlarini   ham   Fors   hukmronligiga   qarshi
qo'zg'olonga   undadi.   Aristagoras   chaqirig'iga   deyarli   barcha   Ioniya
shaharlari   hamda   Kichik   Osiyodagi   boshqa   yunon   shaharlari   ham
qo'shildi 26 . 
Aristago
ras forslar tomonidan tayinlangan tiranlarni hokimiyatd
an
chetlashtirdi   va   ularning   o'rniga   demokratik   hokimiyat   o'rnatdi.   Bu
harakat   Ioniya   shaharlarida   keng   qo'llab-quvvatlandi,   chunki   tiranlar
ko'pincha   mahalliy   aholi   manfaatlarini   hisobga   olmay,   forslar
manfaatini ko'zlab ish yuritardi 27 . 
Aristagoras   yaxshi   tushunardi-ki,   Ioniya   shaharlari   o'z   kuchlari
bilan   Fors   imperiyasiga   qarshi   uzoq   vaqt   kurasha   olmaydi.   Shuning
uchun u yunon dunyosining boshqa qismlaridagi shaharlardan yordam
so'rashga qaror qildi. Avval 
25  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004.  26  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
27  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005. 
15  u Sparta qirolligiga bordi, lekin Sparta qiroli Kleomen I unga yordam 
berishni rad etdi. Keyin u Afinaga yo'l oldi. 
Afina   o'sha   paytda   demokratik   islohotlar   o'tkazilgan   va   tiran
Gippiy   hokimiyatdan   chetlashtirilgan   davr   edi.   Afina   demokratiyasi
mustahkamlana   boshlagan   va   shahar   o'z   mustaqilligini   saqlab   qolish
uchun   tashqi   tahdidlarga   qarshi   kurasha   boshlagan   edi.   Afina   Fors
imperiyasining O'rta Yer dengizi mintaqasida kuchayib borayotganidan
xavotirda edi va shuning uchun ham Aristagoras taklifini qabul qildi 28 . 
Afina   Ioniya   shaharlariga   yigirma   kema   yuborishga   qaror   qildi.
Afinaga   qo'shni   Eretriya   ham   qo'zg'olonga   besh   kema   bilan   qo'shildi.
Bu   shaharlar   Fors   imperiyasiga   qarshi   kurashda   yunon   dunyosining
birligi   va   o'zaro   yordamining   ramzi   bo'lib   qoldi.   Bu   yordam   Ioniya
qo'zg'olonining   muvaffaqiyati   uchun   muhim   ahamiyatga   ega   edi,
chunki   u   qo'zg'olonning   miqyosini  kengaytirib,   uni  yunon   dunyosining
umumiy harakatiga aylantirardi. 
Afina   va   Eretriyaning   qo'zg'olonga   qo'shilishi   Fors   imperiyasi
uchun kutilmagan zarba bo'ldi. Forslar Kichik Osiyo sohillaridagi yunon
shaharlari   bilan   muammolarni   o'z   imperiyasining   ichki   ishi   deb
hisoblashardi.   Endi   esa   bu   mojaroga   Elladadan   kelgan   yunon   kuchlari
ham qo'shilgan edi. Bu esa Fors imperiyasining g'azabini keltirib, yunon
shaharlari, ayniqsa Afina va Eretriyaga qarshi qasoskorona harakatlarni
boshlash uchun asos bo'ldi. 
Ioniya   qo'zg'olonining   eng   muhim   voqealaridan   biri
qo'zg'olonchilarning   Lidiya   satrapligining   markazi   Sardis   shahriga
hujumi   bo'ldi.   Miloddan   avvalgi   498   yilning   bahorida   Aristagoras
boshchiligidagi qo'zg'olonchilar Kichik Osiyoning ichki qismlariga qarab
harakat qildilar va Sardis shahriga yetib keldilar. 
Sardis   shahri   Fors   imperiyasining   Lidiya   satrapligining   ma'muriy
markazi   edi.   Bu   shahar   strategik   jihatdan   juda   muhim   edi,   chunki   u
Kichik   Osiyoning   ichki   qismlaridan   sohilga   va   Fors   imperiyasining
boshqa qismlariga bog'laydigan muhim  28  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
16  yo'llar kesishgan joyda joylashgan edi. Sardis shahrining zabt etilishi 
qo'zg'olonchilar uchun katta g'alaba bo'lishi mumkin edi 29 . 
Qo'zg'olonchilar Sardis shahrini qamal qilishdi. Forslar shaharning
qo'rg'onida qarshilik ko'rsatishdi, lekin shaharning o'zi qo'zg'olonchilar
qo'liga   o'tdi.   Shahar   ichidagi   kurash   paytida   yong'in   chiqdi   va   butun
shahar   yonib   ketdi.   Bu   voqea   forslar   uchun   katta   zarba   bo'ldi,   chunki
Sardis   shahri   Fors   imperiyasining   g'arbiy   qismidagi   eng   muhim
markazlardan biri edi. 
Sardis   shahrining   yondirilishi   Fors   imperiyasi   uchun   nafaqat
moddiy  va strategik  jihatdan,  balki obro'  jihatidan  ham  katta yo'qotish
bo'ldi.   Bu   voqea   qo'zg'olonchilarning   Fors   imperiyasiga   qarshi   jiddiy
tahdid   ekanligini   ko'rsatdi.   Shuningdek,   bu   voqea   Fors   imperiyasining
Ioniya qo'zg'oloniga qarshi qattiq chora ko'rishiga turtki bo'ldi 30 . 
Sardis   shahrida   yuz   bergan   hodisalar   Fors   imperiyasining   Ioniya
qo'zg'oloniga qarshi kurashni jadallashtirishiga sabab bo'ldi. Forslar o'z
armiyalarini  Kichik   Osiyoning  turli  qismlaridan  jalb  qilishni  boshladi   va
qo'zg'olonchilar   ustidan   g'alaba   qozonish   uchun   katta   kuchlarni
to'plashga kirishdi. 
Dastlab   ioniyalik   qo'zg'olonchilar   bir   qancha   g'alabalarga
erishdilar.   Ular   Sardis   shahrini   yondirib,   Fors   imperiyasining   Kichik
Osiyodagi hokimiyatiga katta zarba berdilar. Shuningdek, ular O'rta Yer
dengizi qirg'oqlarida joylashgan bir qator muhim portlarni ham nazorat
qila oldilar. Bu esa ularga dengiz orqali aloqalarni saqlash va Elladadan
yordam olish imkonini berdi 31 . 
Ammo   qo'zg'olonchilarning   bu   g'alabalari   uzoqqa   cho'zilmadi.
Forslar   qo'zg'olonni   bostirishga   katta   kuchlarni   jalb   qilishdi.   Ular   bir
necha   armiyani   Kichik   Osiyoning   turli   qismlaridan   jalb   qilishdi   va
qo'zg'olonchilar ustidan ketma-ket  29  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005. 
30  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980. 
31  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005. 
17  g'alabalarga erishishdi. Shuningdek, forslar yunon shaharlari 
o'rtasidagi nizolardan ham foydalanishdi va ularni bir-biriga qarshi 
qo'yishga erishdilar. 
Ioniya   qo'zg'olonini   bostirishda   Fors   imperiyasining   katta
armiyalari,   yaxshi   tashkil   etilgan   ta'minot   tizimlari   va   tajribali
qo'mondonlari hal  qiluvchi  rol  o'ynadi.  Forslar  qo'zg'olonchilar  ustidan
g'alaba qozonish uchun barcha resurslarini ishga solishdi va oxir-oqibat
ular muvaffaqiyatga erishdilar 32 . 
Afina   va   Eretriya   kuchlarining   qo'zg'olondan   chiqib   ketishi   ham
qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashida   muhim   rol   o'ynadi.
Sardis   shahridan   keyin   afinaliklar   va   eretriyaliklar   janglarning   tobora
qiyinlashib   borayotganini   ko'rib,   Elladaga   qaytishga   qaror   qildilar.   Bu
esa   qo'zg'olonchilarga   katta   zarba   bo'ldi   va   ularning   kuchlarini
zaiflashtirib qo'ydi. 
Ioniya   qo'zg'olonining   yakuni   Milet   shahrining   qulashi   bilan
bog'liq. Miloddan avvalgi 494 yilda Fors armiyasi va floti Milet shahrini
qamal   qildi.   Milet   qo'zg'olonchilar   harakatining   markazi   bo'lib,   uning
qulashi qo'zg'olonning oxirgi zarbasiga aylandi 33 . 
Lade   orolidagi   dengiz   jangida   forslar   yunon   flotini   mag'lub
qildilar.   Bu   g'alaba   ularga   Milet   shahrini   quruqlikdan   va   dengizdan
to'liq qamal qilish imkonini berdi. Uzluksiz qamaldan so'ng Milet shahri
forslar tomonidan zabt etildi. 
Milet   shahri   forslar   tomonidan   shafqatsiz   ravishda   jazolandi.
Shahar deyarli butunlay vayron qilindi, aholisining katta qismi qatl etildi
yoki   qullikka   solinib,   imperiyaning   boshqa   qismlariga   ko'chirildi.
Qadimgi   dunyoning   eng   muhim   madaniy   va   iqtisodiy   markazlaridan
biri bo'lgan Milet shahri o'z ahamiyatini yo'qotdi va uzoq vaqt davomida
o'z qudratini tiklash imkoniyatiga ega bo'lmadi. 
Milet shahri qulashi bilan Ioniya qo'zg'olonining asosiy kuchlari 
tor-mor etildi. Miloddan avvalgi 493 yilga kelib, qo'zg'olonning so'nggi 
o'choqlari ham  32  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
33  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
18  bostirildi va Fors imperiyasi Kichik Osiyodagi o'z hokimiyatini to'liq 
tikladi. Ioniya qo'zg'oloni shunday yakun topdi 34 . 
Ioniya qo'zg'oloni Fors imperiyasining g'arbiy chegaralarida yuz 
bergan eng 
yirik qo'zg'olo
n edi. Bu qo'zg'olo
n Fors imperiya
sining hokimiy
atini
zaiflashtirmagan bo'lsa-da, uning g'arbiy chegaralarida, ayniqsa yunon 
shaharlari bilan munosabatlarda jiddiy muammolar borligini ko'rsatdi. 
Qo'zg'olondan   so'ng,   Fors   imperiyasi   Kichik   Osiyodagi   yunon
shaharlari ustidan nazoratni yanada kuchaytirdi. Lekin shu bilan birga,
forslar   bu   shaharlarga   nisbatan   ba'zi   o'zgarishlarni   ham   joriy   qildilar.
Miloddan avvalgi 492 yilda Doro I o'z kuyovi Mardoniyni Kichik Osiyoga
yubordi va u yerda ba'zi islohotlarni amalga oshirdi 35 . 
Mardoniy   Ioniya   shaharlarida   demokratik   hokimiyatni   tikladi   va
tiranlarni   hokimiyatdan   chetlashtirdi.   Bu   islohotlar   forslarning   yunon
shaharlari   bilan   munosabatlarni   yaxshilashga   bo'lgan   intilishini
ko'rsatardi. Ammo shu bilan birga, forslar bu shaharlarda o'z nazoratini
saqlab   qoldilar   va   ularga   soliq   to'lashni   davom   ettirishga   majbur
qildilar. 
Ioniya   qo'zg'oloni   Fors   imperiyasining   g'arbga   qarab   kengayish
siyosatiga   ham   ta'sir   ko'rsatdi.   Qo'zg'olondan   so'ng,   Doro   I   Elladaga
yurish qilish va qo'zg'olonga yordam bergan shaharlarni, ayniqsa Afina
va Eretriyani jazolash to'g'risida qaror qabul qildi. Bu qaror keyinchalik
Yunon-Fors urushlarining boshlanishiga olib keldi. 
Ioniya qo'zg'oloni Elladaga, ayniqsa Afina va Eretriya shaharlariga
katta   ta'sir   ko'rsatdi.   Bu   shaharlar   qo'zg'olonga   yordam   berish   orqali
Fors   imperiyasining   g'azabiga   duchor   bo'ldilar   va   bu   ular   uchun   jiddiy
oqibatlarga olib keldi. 
Doro   I   Afina   va   Eretriyani   jazolay   uchun   Elladaga   yurish   qilish
to'g'risida   qaror   qabul   qildi.   Bu   yurish   miloddan   avvalgi   492   yilda
Mardoniy   boshchiligida   boshlandi,   lekin   uning   floti   Afon   yarim   orolida
bo'ron tufayli halok bo'ldi. Ikkinchi  34  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996. 
35  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005. 
19  yurish   miloddan   avvalgi   490   yilda   Datis   va   Artafern   boshchiligida
amalga oshirildi. Bu yurishda forslar Eretriya shahrini zabt etib, vayron
qildilar   va   aholisini   qul   qilib,   Fors   imperiyasining   ichki   qismlariga
ko'chirdilar 36 . 
Ammo Afina Marafon jangida forslarni mag'lub qilishga muvaffaq
bo'ldi. Bu g'alaba Afina va umuman Ellada uchun katta ahamiyatga ega
bo'ldi. Bu g'alaba yunon shaharlari o'z kuchlariga ishonch hosil qilishiga
va Fors imperiyasiga qarshi kurashda birlashishiga imkon berdi 37 . 
Ioniya qo'zg'oloni va uning oqibatlari yunon shaharlari, ayniqsa 
Afina 
demokratiy
asining rivojlanishig
a ham ta'sir ko'rsatdi. Qo'zg'olon
ning
muvaffaqiyatsizlikka uchrashi Afina demokratiyasi uchun saboq bo'ldi 
va u o'z demokratik tizimini yanada mustahkamlashga va himoya 
qilishga harakat qildi. 
Ioniya   qo'zg'oloni   Yunon-Fors   urushlarining   boshlanishiga
bevosita   sabab   bo'ldi.   Qo'zg'olonga   yordam   berganligi   uchun   Afina   va
Eretriya   Doro   I   ning   g'azabiga   duchor   bo'ldilar   va   bu   Fors
imperiyasining Elladaga yurishlarini boshlashiga olib keldi. 
Yunon-Fors   urushlari   miloddan   avvalgi   490   yilda   Marafon   jangi
bilan   boshlandi   va   miloddan   avvalgi   449   yilda   Kalliy   sulhi   bilan   yakun
topdi.   Bu   urushlar   davomida   bir   necha   yirik   janglar   bo'lib   o'tdi,
jumladan Marafon, Fermopil, Salamin va Plateya janglari. Bu janglarda
yunonlar   va   forslar   o'rtasida   kuch   va   kuchsizlik   tomonlari   yaqqol
namoyon bo'ldi 38 . 
Yunon-Fors urushlarida yunonlar g'alaba qozondilar va bu g'alaba 
yunon madaniyatining keyingi rivojlanishiga, ayniqsa Afina 
demokratiyasining gullab-yashnashiga katta ta'sir ko'rsatdi. 
Shuningdek, bu g'alaba yunon dunyosining Fors imperiyasiga nisbatan 
mustaqilligini ta'minladi va keyinchalik makedoniyalik Aleksandrning 
Fors imperiyasiga qarshi yurishlariga ham zamin yaratdi. 
36  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004.  37  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006. 
38  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
20  Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   Yunon-Fors   urushlarining
bevosita   sababi   bo'lish   bilan   birga,   bu   urushlarning   xarakterini   ham
belgilab  berdi.  Bu  urushlar nafaqat  siyosiy  va  harbiy,  balki  madaniy va
sivilizatsiyaviy   to'qnashuv   ham   edi.   Ular   Sharq   va   G'arb,   despotizm   va
demokratiya,   imperiya   va   shahar-davlatlar   o'rtasidagi   qarama-
qarshiliklarni yaqqol namoyon qildi 39 . 
Ioniya qo'zg'oloni va uning oqibatlari madaniy jihatdan ham katta
ahamiyatga   ega   edi.   Qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashi,
ayniqsa   Milet   shahrining   vayron   qilinishi,   yunon   madaniyatining
rivojlanishiga   salbiy   ta'sir   ko'rsatdi.   Milet   shahri   falsafa,   adabiyot   va
san'atning muhim markazi edi. Uning qulashi yunon madaniyati uchun
jiddiy yo'qotish bo'ldi 40 . 
Ammo   qo'zg'olonning   muvaffaqiyatsizlikka   uchrashi   Elladaning
boshqa   shaharlarida,   ayniqsa   Afinada   madaniy   rivojlanishni
rag'batlantirdi.   Afina   o'zining   demokratik   tizimini   mustahkamlash   va
himoya qilish uchun madaniyat va ta'limga katta e'tibor qaratdi. Bu esa
yunon madaniyatining "oltin asri" ning boshlanishiga olib keldi. 
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   yunon   sanat   va   adabiyotida   ham
aks   etdi.   Yunon   dramaturgiyasi,   ayniqsa   tragediyalarda,   qo'zg'olon   va
Yunon-Fors urushlarida  ko'rsatilgan  qahramonlik  va  fidoyilik  mavzulari
aks ettirildi. Esxil, Sofokl va Evripid kabi dramaturglar o'z asarlarida bu
mavzularni yoritdilar. 
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   yunon   tarixnavisligining
rivojlanishiga   ham   ta'sir   ko'rsatdi.   Gerodot   o'zining   "Tarix"   asarida
qo'zg'olon va Yunon-Fors urushlariga katta e'tibor qaratdi. Gerodot bu
voqealarni nafaqat siyosiy va harbiy, balki madaniy va axloqiy jihatdan
ham   tahlil   qildi.   U   Sharq   va   G'arb   o'rtasidagi   to'qnashuvni   va   uning
sabablarini tushuntirishga harakat qildi. 
Ioniya qo'zg'oloni va uning oqibatlari qadimgi tarixning muhim 
voqeasi bo'lib, u bir qator tarixiy jarayonlarga ta'sir ko'rsatdi. Qo'zg'olon
Yunon-Fors  39  Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". 
Macmillan, 1975.  40  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece 
and Western Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
21  urushlarining boshlanishiga olib keldi va bu urushlar yunon 
dunyosining Fors imperiyasiga nisbatan mustaqilligini ta'minladi 41 . 
Qo'zg'olon yunon shaharlarining, ayniqsa Afinaning, o'z 
kuchlariga ishonch hosil qilishiga va Fors imperiyasiga qarshi kurashda 
birlashishiga imkon berdi. Bu 
esa yunon madani
yatining "oltin asri" ning boshlan
ishiga va yunon
demokratiyasining gullab-yashnashiga olib keldi. 
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   yunon   tarixnavisligining
rivojlanishiga   ham   ta'sir   ko'rsatdi.   Gerodot   o'zining   "Tarix"   asarida
qo'zg'olon   va   Yunon-Fors   urushlariga   katta   e'tibor   qaratdi.   Bu   esa
qadimgi   dunyo   tarixining   o'rganilishida   muhim   ahamiyatga   ega
bo'ldi 42 . 
Qo'zg'olon   va   uning   oqibatlari   Sharq   va   G'arb   o'rtasidagi
to'qnashuvning   boshlanishiga   va   bu   to'qnashuvning   keyingi   tarixda
davom   etishiga   olib   keldi.   Bu   to'qnashuv   qadimgi   dunyoning   asosiy
qarama-qarshiligiga   aylandi   va   keyinchalik   makedoniyalik
Aleksandrning   Fors   imperiyasiga   qarshi   yurishlariga   ham   zamin
yaratdi. 
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   qadimgi   tarixning   muhim
voqeasi   bo'lib,   u   Yunon-Fors   urushlarining   boshlanishiga   olib   keldi   va
yunon dunyosining keyingi rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatdi. 
Qo'zg'olon   Fors   imperiyasining   kengayish   siyosati   va   yunon
shaharlari   mustaqillikka   bo'lgan   intilishi   o'rtasidagi   ziddiyatlarning
natijasi edi. Bu ziddiyatlar qo'zg'olon davomida to'la namoyon bo'ldi va
keyinchalik Yunon-Fors urushlarida davom etdi 43 . 
Qo'zg'olonning muvaffaqiyatsizlikka uchrashi, ayniqsa Milet 
shahrining vayron qilinishi, yunon madaniyati uchun jiddiy yo'qotish 
bo'ldi. Ammo qo'zg'olon 
41  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005.  42  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980. 
43  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
22  va uning oqibatlari yunon shaharlarining, ayniqsa Afinaning, o'z 
kuchlariga ishonch hosil qilishiga va Fors imperiyasiga qarshi kurashda 
birlashishiga imkon berdi 44 . 
Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   Sharq   va   G'arb   o'rtasidagi
to'qnashuvning   boshlanishiga   va   bu   to'qnashuvning   keyingi   tarixda
davom   etishiga   olib   keldi.   Bu   to'qnashuv   qadimgi   dunyoning   asosiy
qarama-qarshiligiga   aylandi   va   keyinchalik   makedoniyalik
Aleksandrning   Fors   imperiyasiga   qarshi   yurishlariga   ham   zamin
yaratdi. 
Shunday   qilib,   Ioniya   qo'zg'oloni   va   uning   oqibatlari   qadimgi
tarixning   muhim   sahifalaridan   biri   bo'lib,   u   qadimgi   dunyo
sivilizatsiyalarining rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatgan 45 . 
44  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
45  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005.  23  II-BOB. Asosiy  harbiy  t o‘qnashuv lar v a ularning nat ijalari 
2.1. Marafon, Fermopil v a Salamin janglari 
Marafon jangi miloddan avvalgi 490-yilda Eron imperiyasi 
qo'shinlari bilan Afina shahar-davlati qo'shinlari o'rtasida bo'lib o'tgan 
jangidir. Bu jang Yunon-Fors urushlari davrida sodir bo'lgan eng muhim
to'qnashuvlardan biri hisoblanadi. 
Eron   shohi   Doro   I   yunonlarga   qarshi   harbiy   yurishni   boshladi.
Uning   maqsadi   yunonlarni   bo'ysundirish   va   ularning   mustaqilligiga
chek   qo'yish   edi.   Forslar   katta   harbiy   flot   bilan   Egey   dengizini   kesib
o'tib,   Marafon   tekisligida   qo'shin   tushirdilar.   Marafon   Afinadan
taxminan 40 kilometr shimoli-sharqda joylashgan edi 46 . 
Afinaliklar   qo'mondon   Miltiades   boshchiligida   dushman
qarshisiga   chiqdilar.   Afina   armiyasi   soniga   ko'ra   forslardan   kam
bo'lishiga qaramay, yunonlar o'z vatanlari uchun jangovar ruhda edilar.
Miltiades   puxta   o'ylangan   taktikani   qo'lladi:   u   markaziy   qismni  ataylab
zaif qildi, biroq ikki qanotni kuchli qilib joylashtirdi. 
Jang   boshlangach,   yunonlar   tezlik   bilan   hujumga   o'tdilar.   Jang
davomida yunonlarning ikki chetdagi kuchli qismlari forslarni o'rab oldi
va   katta   talafot   yetkazdi.   Natijada   forslar   mag'lubiyatga   uchrab,
kemalariga   qarab   qochdilar.   Afinaliklarning   g'alabasi   Yunoniston
tarixidagi eng muhim voqealardan biriga aylandi 47 . 
Rivoyatlarga ko'ra, jangdan so'ng Afina jangchisi Filippides g'alaba
xabarini   yetkazish   uchun   Marafondan   Afinagacha   yugurib   borgan   va
"Biz   g'olib   bo'ldik!"   degan   so'zlarni   aytib   jon   bergan.   Shu   voqea
sharafiga hozirgi kunda marafon yugurish sporti paydo bo'lgan. 
Bu g'alaba nafaqat harbiy ahamiyatga ega bo'ldi, balki 
yunonlarning ruhiyatini ko'tardi va keyingi forslar hujumiga qarshi 
kurashishga tayyorladi. Marafon  46  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook 
Press, 2006.  47  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California 
Press, 1996. 
24  g'alabasi madaniyat, san'at va falsafaning gullab-yashnashiga hamda 
Afina demokratiyasining mustahkamlanishiga olib keldi 48 . 
Miloddan avvalgi 480-yilda  fors shohi Kserks I ulkan  armiya  bilan
Yunonistonga   bostirib   kirdi.   Bu   Yunonistonga   qarshi   ikkinchi   yirik
yurish   edi.   Kserks   armiyasining   soni   rivoyatlarga   ko'ra   100-300   ming
jangchi atrofida bo'lgan. 
Yunonlar   forslarni   to'xtatish   uchun   shimoliy   Yunonistondagi
Termopil   darasi   orqali   o'tadigan   tor   yo'lni   himoya   qilishga   qaror
qildilar.   Bu   strategik   jihatdan   muhim   nuqta   edi,   chunki   tor   yo'l
forslarning katta sonli armiyasining ustunligini kamaytirardi 49 . 
Spartalik   podshoh   Leonid   boshchiligidagi   yunonlar   qo'shini
taxminan   7000   jangchidan   iborat   edi.   Ular   ichida   eng   mashhur   guruh
Leonid boshchiligidagi 300 spartalik jangchi edi. Yaqinlashib kelayotgan
forslar   to'g'risida   ma'lumot   olgach,   ko'plab   yunonlar   orqaga   chekinish
tarafdori   bo'ldilar,   lekin   Leonid   va   uning   spartaliklaridan   iborat   kichik
guruh joyida qolishga qaror qildi. 
Forslar dastlabki hujumlarida katta yo'qotishlarga uchradi, chunki
tor   yo'l   ularning   son   jihatidan   ustunligidan   foydalanishga   imkon
bermadi.   Yoqolgan   yo'ldan   yurgan   mahalliy   xoin   Efialt   forslarning   bir
qismini   yunonlarning   orqa   tomoniga   olib   o'tdi.   Natijada   Leonid   va
uning jangchilari ikki tomondan qurshab olindi. 
Leonid   qolgan   yunonlarni   chekinishga   buyurdi,   lekin   o'zi   va   300
spartalik   jangchi  oxirgi  jangchi  qolguncha   jang  qildilar.   Forslar g'alaba
qozondi,   lekin   juda   katta   yo'qotishlar   evaziga.   Termopil   jangi   spartalik
jangchilarning   qahramonligi   va   vatanga   sadoqati   timsoliga   aylandi.
Ularning "Spartaliklarning qonuni bo'yicha biz o'z vazifamizni bajardik"
degan so'zlari tarixda qoldi.  48  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
49  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
25  Termopil   yengilishidan   so'ng   forslar   Afinaga   yo'l   oldilar   va
shaharni   egalladilar.   Afina   aholisi   shaharni   tark   etib,   Salamin   oroliga
ko'chib o'tdi. Forslar esa bo'shab qolgan Afinani yoqib yubordilar. 
Miloddan   avvalgi   480-yilda,   Termopil   jangidan   keyin,   forslar
Afinani egallab, uni vayron qildilar. Yunonlar strategik qaror qabul qilib,
o'z floti bilan Salamin oroli yaqinidagi tor bo'g'ozga joylashdilar. Bu yer
forslarning   ulkan   flotini   son   jihatidan   ustunligini   kamaytirishi   mumkin
edi. 
Afinalik   dengiz   qo'mondoni   Femistoklning   aqlli   taktikasi   muhim
rol   o'ynadi.   U   Kserksni   aldab,   forslarni   tor   bo'g'ozda   jang   qilishga
majbur qildi. Femistokl maxfiy xabarchi yuborib, go'yo yunonlar qochib
ketmoqchi ekanligini ma'lum qildi. Kserks bu xabarga ishonib, flotini tor
bo'g'ozga kirishga buyruq berdi 50 . 
Salamin   bo'g'ozidagi   jang   miloddan   avvalgi   480-yil   sentabr   oyida
boshlandi.   Yunonlar   taxminan   380   kemaga   ega   edilar,   forslar   esa
taxminan   800   kema   bilan   kelgan   edilar.   Forslar   bo'g'ozga   kirgach,
yunonlar   kutilmaganda   hujumga   o'tdilar.   Tor   bo'g'ozda   forslar   o'z
flotini erkin harakat ettira olmadilar va bu ularning mag'lubiyatiga olib
keldi 51 . 
Jang davomida yunonlar forslarning ko'plab kemalarini cho'ktirib,
forslarning dengiz kuchlariga katta zarar yetkazdilar. Fors shohi Kserks
qirg'oqdan   turib   o'z   flotining   mag'lubiyatini   kuzatardi.   Bu
mag'lubiyatdan   so'ng,   Kserks   armiyasining   katta   qismini   olib,   Forsga
qaytib ketdi. 
Salamin   jangidagi   g'alaba   yunonlar   uchun   juda   muhim
ahamiyatga   ega   edi.   Bu   forslar   ustidan   qozonilgan   eng   katta
g'alabalardan   biri   bo'lib,   Yunonistonning   ozodligi   va   mustaqilligini
saqlab qolishda hal qiluvchi rol o'ynadi. Bu g'alaba yunonlarning ruhini
ko'tardi va keyingi janglar uchun ishonch berdi 52 .  50  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo Press, 1980. 
51  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University 
Press, 2005.  52  Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University 
Press, 1993. 
26  Miloddan   avvalgi   479-yilda   yunonlar   Platea   jangida   ham   forslar
ustidan   g'alaba   qozondilar.   Bu   jang   forslarning   Yunonistonni   egallash
rejasiga   uzil-kesil   chek   qo'ydi.   Kichik   Osiyodagi   yunon   shaharlari   ham
ozod qilina boshlandi. 
Yunoniston-Fors   urushlari   natijasida   Afina   qudratli   dengiz
davlatiga   aylandi   va   Delos   ittifoqini   tuzdi.   Bu   ittifoq   Yunonistonning
ko'plab   shahar-davlatlarini   birlashtirdi   va   ularga   Fors   imperiyasiga
qarshi birgalikda kurashish imkonini berdi. 
Urushlardan   so'ng   Yunonistonda,   ayniqsa   Afinada   madaniyat,
san'at,   falsafa   va   ilm-fan   gullab-yashnadi.   Bu   davr   "Yunon   mo'jizasi"
deb  nomlanadi  va   Yevropa  tsivilizatsiyasining  rivojlanishiga   katta  ta'sir
ko'rsatdi. 
Marafon, Termopil va Salamin janglari nafaqat harbiy tarix nuqtai
nazaridan,   balki   madaniy   va   falsafiy   jihatdan   ham   muhim   voqealar
hisoblanadi.   Bu   janglar   yunon   qadriyatlari,   erkinlik,   vatanparvarlik   va
qahramonlik tushunchalari haqidagi tasavvurlarni shakllantirdi 53 . 
Yunonistonning fors  imperiyasi ustidan qozongan g'alabasi G'arb 
tsivilizatsiyasining rivojlanishini belgilab berdi. Agar forslar g'alaba 
qozonganida, ehtimol, Yevropa tarixi butunlay boshqacha yo'nalishda 
rivojlangan bo'lardi. 
Marafon   jangida   yunonlarning   g'alabasi   nafaqat   Afinaning
xavfsizligini   ta'minladi,   balki   butun   Yunonistonning   forslar   tomonidan
bosib olinishini 10 yilga kechiktirdi. Bu vaqt davomida yunonlar keyingi
hujumga tayyorgarlik ko'rish imkoniyatiga ega bo'ldilar 54 . 
Marafon jangi haqida birinchi batafsil ma'lumotni qadimgi yunon
tarixchisi   Gerodot   o'zining   "Tarix"   kitobida   bergan.   Uning
ma'lumotlariga   ko'ra,   jangda   6400   nafar   fors   askari   halok   bo'lgan,
yunonlar   esa   atigi   192   jangchini   yo'qotgan.   Garchi   bu   raqamlar   ba'zi
tarixchilar   tomonidan   shubha   ostiga   olinsa-da,   har   holda   yunonlar
forslar ustidan katta ustunlik bilan g'alaba qozongan.  53  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006. 
54  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
27  Marafon   jangi   harbiy   strategiya   va   taktikaning   muhimligini
ko'rsatdi.   Miltiades   qo'llagan   qanotlarni   kuchaytirish   va   markazni
zaiflashtirish   taktikasi   keyinchalik   ko'plab   janglarda   qo'llanilgan.   Bu
jang   yunonlarning   jangovar   ruhini   ko'tardi   va   ular   o'zlarini   yengilmas
deb his qila boshladilar. 
Termopil   jangi,   garchi   yunonlar   mag'lubiyatga   uchragan   bo'lsa-
da,   qahramonlik   va   vatanparvarlik   ramziga   aylandi.   Spartalik
jangchilarning   o'z   vatani   uchun   oxirgi   nafasgacha   jang   qilishi   vatanga
sadoqatning eng yuqori namunasi sifatida qaraladi. 
Spartaliklar va ularning ittifoqchilari jang qilgan joyda keyinchalik 
yodgorlik o'rnatildi. Unga yunon shoiri Simonid tomonidan yozilgan 
quyidagi so'zlar yozilgan edi: "Yo'lovchi, Spartaga borib ayt: Biz bu 
yerda qonunlarga itoat etib yotibmiz."  Termopil jangi spartaliklar va 
umuman yunonlarning aql va kuchga asoslangan harbiy tayyorgarligini
namoyish etdi. Jang paytida forslar son jihatidan ustun bo'lishlariga 
qaramay, spartaliklar ularni bir necha kun davomida to'xtatib tura 
oldilar 55 . 
Salamin   jangi   dengiz   janglari   tarixidagi   muhim   burilish   nuqtasi
hisoblanadi.   Bu   jangda   Femistokl   qo'llagan   taktika   -   dushmanni   tor
suvlarga   kirishga   majbur   qilish   -   harbiy   strategiyada   klassik   usulga
aylandi. 
Salamin   jangidan   so'ng   forslar   Yunonistonga   qayta   hujum
qilishdan   voz   kechdilar.   Kserks   o'z   qo'shinlarining   katta   qismini   olib,
Forsga   qaytib   ketdi   va   faqat   kichik   qismini   Mardoniy   qo'mondonligi
ostida   qoldirdi.   Bu   qo'shin   ham   keyingi   yili   Plateyada   mag'lubiyatga
uchradi. 
Salamin   g'alabasi   natijasida   Afina   Egey   dengizidagi   eng   kuchli
dengiz   davlatiga   aylandi.   Bu   esa   Delos   ittifoqining   tuzilishiga   va
Afinaning "oltin asri" deb nomlangan davrning boshlanishiga olib keldi.
Bu davrda Afina madaniyati, falsafasi va san'ati gullab-yashnadi 56 . 
55  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005.  56  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
28  Yunoniston-Fors   urushlari   Salamin   jangidan   so'ng   ham   davom
etdi.   Miloddan   avvalgi   479-yilda   yunonlar   Plateyada   ham   g'alaba
qozondilar.   Bu   jang   forslarning   Yunonistonni   bosib   olish   rejasini   uzil-
kesil barbod qildi. 
Urushlar Miloddan avvalgi 449-yildagi Kalliy sulhiga qadar davom
etdi. Bu sulh bo'yicha Fors imperiyasi Egey dengizi va Kichik Osiyodagi
yunon   shaharlarining   mustaqilligini   tan   oldi   va   o'z   harbiy   kemalarini
Egey dengiziga kiritmashlikka va'da berdi. 
Yunoniston-Fors urushlari Yevropa va Osiyo o'rtasidagi keskin 
qarama-qarshilikni yaqqol namoyish etdi. Bu qarama-qarshilik 
keyinchalik Makedoniya podshohi Aleksandr tomonidan Fors 
imperiyasini bosib olishiga qadar davom etdi 57 . 
Fors   imperiyasi   va   yunon   shahar-davlatlari   o'rtasida   jiddiy
madaniy,   siyosiy   va   ijtimoiy   farqlar   mavjud   edi.   Fors   imperiyasi
markazlashgan   monarxiya   bo'lib,   shoh   cheksiz   hukmronlik   qilardi.
Yunonistonda esa, turli shahar-davlatlar mavjud bo'lib, ularning ko'pida
demokratiya yoki aristokratiya hukmronlik qilardi. 
Yunonlar   erkinlik,   mustaqillik   va   shaxsiy   huquqlarni   yuqori
qadrlardi. Forslar esa imperiya birligini va shoha bo'lgan sodiqlikni eng
muhim   qadriyatlar   deb   bilardi.   Bu   madaniy   va   qadriyatlar   tizimidagi
farqlar   ikki   tsivilizatsiya   o'rtasidagi   to'qnashuvni   yanada
keskinlashtirdi 58 . 
Yunoniston-Fors urushlari natijasida yunon madaniyati va 
qadriyatlari g'alaba qozondi va keyinchalik Rim imperiyasi orqali butun 
G'arb tsivilizatsiyasiga tarqaldi. 
Bu urushlar G'arb va Sharq o'rtasidagi ilk yirik to'qnashuv sifatida 
tarixda qoldi.  57  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". 
Abacus, 2005.  58  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo 
Press, 1980. 
29  2.2. Urush nat ijalari v a y unon duny osida o‘zgarishlar 
Yunoniston-Fors urushlari miloddan avvalgi 499-449-yillar 
oralig'ida bo'lib o'tdi va yunonlarning g'alabasi bilan yakunlandi. Bu 
urushlarning so'nggi bosqichi miloddan avvalgi 450-449-yillarda Kiprda 
va Misrda bo'lib o'tgan janglar bilan yakun topdi. Urushlar natijasida, 
miloddan avvalgi 449-yilda afinalik davlat arbobi Kalliy boshchiligida 
tuzilgan sulh shartnomasi imzolandi. Bu shartnoma "Kalliy sulhi" nomi 
bilan tarixga kirdi 59 . 
Kalliy   sulhi   shartlariga   ko'ra,   Fors   imperiyasi   Egey   dengizidagi
barcha   yunon   shaharlarining   mustaqilligini   tan   oldi   va   o'z   harbiy
kemalarini Egey dengiziga kiritmashlikka, shuningdek, Kichik Osiyoning
g'arbiy   qirg'oqlaridagi   yunon   shaharlariga   yaqinlashmaslikka   va'da
berdi 60 . Bu shartnoma yunonlarning diplomatik g'alabasi bo'lib, ular o'z
mustaqilliklarini   saqlab   qolibgina   qolmay,   balki   Kichik   Osiyo   va   Egey
dengizidagi yunon shaharlarining ham ozodligini ta'minladilar. 
Yunoniston-Fors urushlarining eng muhim natijalaridan biri Delos
ittifoqining   tashkil   etilishi   bo'ldi.   Bu   ittifoq   miloddan   avvalgi   478-yilda
Afina rahbarligida tashkil etilgan edi. Dastlab, ittifoq Fors imperiyasiga
qarshi  kurashish   maqsadida   tuzilgan   edi,   lekin   keyinchalik   u  Afinaning
o'z manfaatlarini amalga oshirish vositasiga aylandi 61 . 
Delos ittifoqi dastlab 150 dan ortiq shahar-davlatlarni birlashtirdi.
Ittifoq   a'zolari   har   yili   soliq   to'lardilar,   bu   soliqlar   Delos   orolidagi
xazinada saqlangan. Ittifoq bir necha o'n yillar davomida muvaffaqiyatli
faoliyat   ko'rsatdi   va   forslarni   Egey   dengizi   va   uning   atrofidagi
hududlardan siqib chiqardi. 
Vaqt o'tishi bilan, ayniqsa Kalliy sulhidan so'ng, Afina Delos ittifoqi 
ustidan o'z nazoratini kuchaytirdi. Ittifoq xazinasi Delosdan Afinaga 
ko'chirildi va ittifoq 
59  Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of Alexander the Great". 
Macmillan, 1975.  60  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece 
and Western Civilization". Simon & Schuster, 2004.  61  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006. 
30  a'zolari   ustidan   Afinaning   hukmronligi   o'rnatildi.   Bu   Afina
imperiyasining   shakllanishiga   olib   keldi,   bu   esa   keyinchalik   Sparta   va
uning ittifoqchilari bilan muhim ziddiyatlarga sabab bo'ldi 62 . 
Yunoniston-Fors   urushlaridan   so'ng   Afinada   demokratiya   yanada
rivojlandi.   Urush   davomida   oddiy   fuqarolar   ham   jang   qilish   orqali
vatanni   himoya   qilishda   ishtirok   etdilar,   bu   esa   ularning   siyosiy
mavqeini   ko'tardi.   Dengiz   janglari   muhimligining   oshishi   bilan,
kemalarni   eskadra   qilib   suzdiradigan   kambag'al   fuqarolar   (fetlar)   roli
oshdi va ular siyosiy hayotda yanada faolroq ishtirok eta boshladilar. 
Miloddan   avvalgi   462-yilda   Efialt   va   Perikl   boshchiligidagi
islohotlar   natijasida   Areopag   kengashining   vakolatlari   cheklanib,
demokratik   institutlar,   ayniqsa   xalq   majlisi   (ekkleziya)   va   xalq   sudi
(geliey)   roli   oshdi.   Bu   islohotlar   Afinada   xalq   hokimiyatini   yanada
kuchaytirdi. 
Perikl   davri   (miloddan   avvalgi   461-429-yillar)   Afina
demokratiyasining   eng   yorqin   davri   bo'ldi.   Bu   davrda   Afina   fuqarolari
davlat   ishlarida   faol   ishtirok   etdilar,   fuqarolik   huquq   va   burchlari
tushunchasi keng tarqaldi. Afina demokratiyasi qadimgi dunyoning eng
ilg'or   siyosiy   tizimi   bo'lib,   keyingi   davrlarda   Yevropa   va   dunyo
demokratik tizimlarining rivojlanishiga katta ta'sir ko'rsatdi. 
Yunoniston-Fors   urushlarida   qozonilgan   g'alaba   natijasida,
ayniqsa   Perikl   davrida,   Afina   madaniyat,   san'at   va   ilm-fanning
markaziga aylandi. Bu davr "Afina oltin asri" deb nomlanadi va qadimgi
yunon tsivilizatsiyasining eng yorqin davri hisoblanadi 63 . 
Bu   davrda   me'morchilik   gullab-yashnadi.   Forslar   tomonidan
vayron   qilingan   Afina   Akropolini   qayta   qurish   ishlari   boshlandi.   Perikl
davridagi   me'mor   Iktin,   haykaltarosh   Fidiy   va   boshqalar   rahbarligida
Parfenon, Erexteyon, Propileya kabi  62  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo 
Press, 1980.  63  Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard 
University Press, 1993. 
31  ajoyib me'morchilik yodgorliklari bunyod etildi. Bu binolar qadimgi 
yunon me'morchiligining eng yuksak namunalari hisoblanadi 64 . 
Shu   davrda   dramaturgiya   ham   rivojlandi.   Buyuk   yunon   fojia
ustalari   Esxil,   Sofokl   va   Evripid   o'zlarining   shoh   asarlarini   yaratdilar.
Komediya   janrida   Aristofan   o'z   asarlarini   yaratdi.   Bu   asarlar   nafaqat
qadimgi yunon, balki jahon adabiyotining durdonalariga aylandi. 
Tarixnavislik sohasida Gerodot va Fukidid o'z asarlarini yaratdilar.
Gerodotning   "Tarix"   asarida   Yunoniston-Fors   urushlari   batafsil
yoritilgan   bo'lsa,   Fukididning   "Peloponnez   urushi   tarixi"   asarida   Afina
va Sparta o'rtasidagi urush tavsiflangan. 
Falsafa sohasida ham katta yutuqlarga erishildi. Bu davrda 
sofistlar, Suqrot, keyinchalik esa Aflotun va Arastu kabi buyuk 
faylasuflar o'z ta'limotlarini yaratdilar. 
Ularning falsafiy g'oyalari butun G'arb falsafasi rivojiga ulkan ta'sir 
ko'rsatdi. 
Forslar   ustidan   qozonilgan   g'alabalardan   so'ng   Afina   va   Sparta
o'rtasidagi   ziddiyatlar   kuchaydi.   Urush   davrida   bu   ikki   davlat   bir
maqsad   yo'lida   birlashgan   bo'lsa-da,   urushdan   so'ng   ular   o'rtasidagi
qarama-qarshiliklar yaqqol namoyon bo'ldi. 
Afina   demokratik   davlat   bo'lib,   dengiz   savdosi,   hunarmandchilik
va   madaniyatning   rivojlanishiga   katta   e'tibor   qaratardi.   Sparta   esa
harbiy aristokratik davlat bo'lib, an'anaviy turmush tarzini saqlashga va
harbiy kuchni rivojlantirishga intilardi. Bu ikki davlat o'rtasidagi mazkur
farqlar ularning ziddiyatlarini yanada kuchaytirdi 65 . 
Afinaning   Delos   ittifoqi   orqali   o'z   ta'sir   doirasini   kengaytirishi
Spartani   xavotirga   soldi.   Sparta   o'zining   Peloponnes   ittifoqini
mustahkamladi  va   Afinaga   qarshi   kurash   boshladi.   Natijada,   miloddan
avvalgi 431-yilda Afina va Sparta o'rtasida Peloponnes urushi boshlandi.
Bu   urush   27   yil   davom   etdi   va   yunon   dunyosini   kuchsizlantirib,
keyinchalik makedoniyaliklar bosqiniga yo'l ochib berdi.  64  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook 
Press, 2006.  65  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo 
Press, 1980. 
32  Yunoniston-Fors   urushlari   harbiy   san'at   va   strategiya   sohasida
muhim   saboqlarni   berdi.   Bu   urushlar   davomida   yunonlar
muvaffaqiyatli harbiy taktika va strategiyalarni ishlab chiqdilar 66 . 
Marafon   jangida   yunonlar   forslarning   son   jihatidan   ustunligiga
qaramay,   aqlli   taktika   yordamida   g'alaba   qozondilar.   Yunonlar
markazni   ataylab   zaif   qilib,   qanotlarni   kuchaytirdilar   va   bu   dushmanni
o'rab   olish   imkonini   berdi.   Bu   taktika   keyingi   davrlarda   ko'plab
janglarda qo'llaniladigan klassik usulga aylandi. 
Termopil   jangida   yunonlar   tor   daradan   oqilona   foydalanib,   son
jihatidan   katta   ustunlikka   ega   bo'lgan   dushmanni   bir   necha   kun
davomida   to'xtatib   tura   oldilar.   Bu   geografik   sharoitlardan   unumli
foydalanishning namunasi bo'ldi 67 . 
Salamin   jangida   esa   yunonlar   dengiz   strategiyasida   muhim
yutuqqa erishdilar. Ular dushmanni tor bo'g'ozga kirishga majbur qilib,
uning   son   jihatidan   ustunligini   bartaraf   qildilar.   Bu   taktika   dengiz
janglari tarixida muhim o'rin egalladi. 
Bu   urushlar   davomida   yunonlar   o'z   harbiy   tizimlarini
takomillashtirib,   yangi   qurol   va   taktikalarni   ishlab   chiqdilar.   Bu   tajriba
keyinchalik yunon harbiy san'atining ravnaq topishiga olib keldi. 
Yunoniston-Fors urushlaridan so'ng nafaqat Afina, balki Sparta va
boshqa   yunon   davlatlarining   ham   roli   oshdi.   Sparta   o'zining   harbiy
qudratini namoyish etib, yunonlarning ozodligi uchun kurashda muhim
o'rin tutdi. 
Termopil   jangida   spartaliklar   va   ularning   ittifoqchilari
qahramonona   jang   qildilar   va   forslar   ustidan   ma'naviy   g'alaba
qozondilar.   Bu   jang   Sparta   va   uning   jamiyat   tuzumining   kuchli
tomonlarini   namoyon   etdi:   qattiq   harbiy   tarbiya,   intizom   va
vatanparvarlik 68 .  66  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians and Spartans Fought the 
Peloponnesian War". Random House, 2005. 
67  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
68  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005. 
33  Platea   jangida   spartaliklar,   afinaliklar   va   boshqa   yunon   davlatlari
birlashib,   forslar   ustidan   hal   qiluvchi   g'alabani   qo'lga   kiritdilar.   Bu
g'alaba   Sparta   va   boshqa   yunon   davlatlarining   harbiy   salohiyatini
ko'rsatdi. 
Urushlardan   so'ng   Sparta   o'zining   Peloponnes   ittifoqini
mustahkamladi   va   Yunonistondagi   yetakchi   harbiy   kuch   sifatidagi
mavqeini   saqlab   qoldi.   Bu,   keyinchalik,   Afina   bilan   raqobat   va
ziddiyatlarga sabab bo'ldi. 
Yunoniston-Fors urushlari yunon dunyosining birlik va 
parchalanish tendentsiyalarini yaqqol namoyish etdi. Forslar tahdidi 
ostida yunon shahar-davlatlari birlashdilar va umumiy dushman – Fors 
imperiyasiga qarshi kurashdilar. Bu davrda yunon milliy o'zligini 
anglash jarayoni kuchaydi 69 . 
Biroq, forslar ustidan qozonilgan g'alabadan so'ng, yunon shahar-
davlatlari   o'rtasidagi   ziddiyatlar   yana   kuchaydi.   Har   bir   shahar-davlat
o'zining mustaqilligini saqlashga va o'z manfaatlarini amalga oshirishga
intildi. Bu tendentsiya, ayniqsa, Afina va Sparta o'rtasidagi ziddiyatlarda
yaqqol namoyon bo'ldi. 
Peloponnes   urushi   (miloddan   avvalgi   431-404-yillar)   yunon
dunyosini   ikkiga   bo'ldi   va   uning   birligiga   putur   yetkazdi.   Bu   urush
natijasida   yunon   dunyosi   kuchsizlandi   va   bu   holat   keyinchalik
Makedoniya   podshohi   Filipp   II   va   uning   o'g'li   Aleksandr   tomonidan
Yunonistonning bo'ysundirilishiga yo'l ochib berdi. 
Yunoniston-Fors   urushlari   pan-ellinizm   g'oyasining   rivojlanishiga
turtki  berdi.   Pan-ellinizm  –   barcha   yunon   xalqlarining  madaniy,   siyosiy
va   diniy   birligini   targʻib   qiluvchi   g'oya   edi.   Bu   g'oya   Fors   imperiyasiga
qarshi kurash davrida shakllandi va kuchaydi. 
Forslar   ustidan   qozonilgan   g'alabalardan   so'ng,   yunon
dunyosining   birligini   saqlash   zarurligi   haqidagi   g'oyalar   ilgari   surildi.
Afinalik   siyosatchi   va   notiq   Isokrat   pan-ellinizm   g'oyasining   faol
targ'ibotchisi bo'ldi. U barcha yunon shahar- 69  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
34  davlatlarini birlashib, Fors imperiyasiga qarshi umumiy kurash olib 
borishga da'vat etdi 70 . 
Biroq,   yunon   shahar-davlatlari   o'rtasidagi   ichki   ziddiyatlar   va
raqobat   bu   g'oyaning   to'liq   amalga   oshishiga   to'sqinlik   qildi.   Faqat
miloddan   avvalgi   IV   asrning   o'rtalarida   Makedoniya   podshohi   Filipp   II
yunon shahar-davlatlarini bo'ysundirib, pan-ellinizm g'oyasini o'z tashqi
siyosatining   mafkuraviy   asosi   sifatida   qo'lladi.   Uning   o'g'li   Aleksandr
Makedonskiy   esa   bu   g'oyani   Fors   imperiyasiga   qarshi   yurish   bilan
bog'ladi. 
Yunoniston-Fors   urushlari   davrida   va   undan   keyin   yunonlar   va
forslar, shuningdek, boshqa Sharq xalqlari o'rtasida madaniy almashuv
jarayoni   kuchaydi.   Yunonlar   Sharq   dunyosi   bilan   yaqindan   tanishib,
uning   madaniyati,   san'ati,   dini   va   falsafasining   ba'zi   elementlarini
o'zlashtirib oldilar. 
Forslar   ustidan   qozonilgan   g'alabadan   so'ng   yunonlar   Kichik
Osiyo,   Suriya,   Finikiya   va   Misr   bilan   savdo-sotiq   va   madaniy   aloqalarni
kengaytirdilar.   Bu   aloqalar   orqali   yunon   madaniyatiga   Sharq
elementlari   kirib   keldi,   va   aksincha,   Sharq   madaniyati   ham   yunon
ta'siriga uchradi 71 . 
Bu   madaniy   almashuv   jarayoni   keyinchalik,   ayniqsa   Aleksandr
Makedonskiy   yurishlari   davrida   yanada   kuchaydi   va   ellinizm
madaniyatining   shakllanishiga   olib   keldi.   Ellinizm   –   yunon   va   Sharq
madaniyatlari   elementlarining   sintezi   bo'lib,   u   qadimgi   dunyo   tarixida
muhim o'rin egalladi. 
Yunoniston-Fors   urushlari   davrida   va   undan   keyin   yunon
jamiyatining   qadriyatlar   tizimida   ham   o'zgarishlar   sodir   bo'ldi.   Urush
davridagi   qahramonliklar   va   vatanparvarlik   namunalari   yunon   axloqiy
qadriyatlarini boyitdi.  70  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004. 
71  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford University Press, 2005. 
35  Termopil, Marafon va Salamin janglari qahramonlari yunon milliy
qahramonlariga   aylandilar.   Ularning   jasorati   haqidagi   hikoyalar
avloddan   avlodga   o'tdi   va   yunon   adabiyoti,   san'ati   va   tarixnavisligida
o'z aksini topdi 72 . 
Bundan   tashqari,   urushlardan   keyin   yunon   jamiyatida   erkinlik,
mustaqillik   va   demokratiya   qadriyatlari   yanada   mustahkamlandi.
Yunonlar   o'zlarining   erkin   fuqarolar   jamiyatini   despotik   Fors
imperiyasidan ustun qo'ya boshladilar. 
Shu   bilan   birga,   urushlardan   so'ng   yunon   shahar-davlatlari
o'rtasidagi raqobat va ziddiyatlar kuchayib, bu holat yunon dunyosining
parchalanishiga   va   o'zaro   urushlarga   olib   keldi.   Bu   jarayon   yunon
axloqiy qadriyatlariga ham salbiy ta'sir ko'rsatdi 73 . 
Yunoniston-Fors   urushlaridan   so'ng   yunon   dunyosida   iqtisodiy
o'zgarishlar   sodir   bo'ldi.   Ayniqsa,   Afina   va   uning   ittifoqchilari   savdo,
hunarmandchilik   va   dengiz   transporti   sohasida   katta   yutuqlarga
erishdilar. 
Afina  Egey  dengizidagi  yetakchi  dengiz  davlatiga   aylandi va  Misr,
Finikiya,   Qora   dengiz   bo'yi   davlatlari   bilan   keng   ko'lamli   savdo
aloqalarini   yo'lga   qo'ydi.   Pirrey   portining   ahamiyati   oshib,   u   Sharqiy
O'rta dengizning eng muhim savdo markazlaridan biriga aylandi. 
Hunarmandchilik   ham   rivojlandi.   Kulolchilik,   to'qimachilik,   metall
ishlash   va   boshqa   hunarmandchilik   tarmoqlari   ravnaq   topdi.   Afinada
yuqori sifatli sopol idishlar, qurol-yarog', zargarlik buyumlari va boshqa
mahsulotlar ishlab chiqarila boshlandi. 
Savdo va hunarmandchilikdagi yuksalish yunon shahar-
davlatlarining, ayniqsa Afinaning iqtisodiy qudratini oshirdi va ularning 
madaniyat, san'at va ilm-fan sohasidagi yutuqlarining moddiy asosini 
yaratdi.  72  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece and Western 
Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
73  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the World". Overlook Press, 2006. 
36  Yunoniston-Fors urushlari yunon mifologiyasi va san'atida chuqur
iz qoldirdi. Urush voqealari va qahramonlari san'at asarlari, she'riyat va
dramaturgiyada keng yoritildi 74 . 
Esxilning   "Forslar"   fojiasi   Yunoniston-Fors   urushlari   davridagi
Salamin   jangini   tasvirlagan   ilk   dramatik   asar   hisoblanadi 75 .   Bu   asarda
forslarning   mag'lubiyati   va   yunonlarning   g'alabasi   tasvirlangan.
Esxilning o'zi ham bu urushda ishtirok etgan edi. 
Me'morchilik   va   haykaltaroshlikda   ham   urush   mavzusi   keng
yoritildi.   Afina   Akropolidagi   binolar   bezaklarida   forslar   bilan   janglar
tasvirlangan.   Masalan,   Parfenon   bezaklarida   yunon-fors   janglari   bilan
birga,   mitologik   kentavrlar   va   amazonkalar   bilan   janglar   ham
tasvirlangan, bu orqali forslar bilan bo'lgan urushlar mifologik darajaga
ko'tarilgan 76 . 
Urush   qahramonlari,   ayniqsa   Marafon   va   Salamin   janglarida
ishtirok   etgan   qahramonlar  sharafiga   haykallar  o'rnatildi.   Bu   haykallar
nafaqat   tarixiy   shaxslarni   ulug'lash,   balki   vatanparvarlik   va   jasorat
g'oyalarini targ'ib qilish vositasi ham bo'ldi. 
74  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California Press, 1996. 
75  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire and the Battle for the West". Abacus, 2005. 
76  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the Ancient Mediterranean". Oxford 
University Press, 2004.  37  X ulosa 
Yuon-Fors urushlari tarixiy jarayonlarning murakkab va ko‘p 
qatlamli shakllanishida muhim bosqichlardan biri hisoblanadi. Bu 
urushlar qadimgi dunyo tarixidagi eng yirik harbiy to‘qnashuvlardan 
biri bo‘lib, ikki katta sivilizatsiya – qadimgi Yunoniston va Ahamoniylar 
imperiyasi o‘rtasida yuzaga kelgan ilk keng ko‘lamli va strategik jihatdan
muhim mojarolardan biri sifatida tarixda alohida o‘rin egallaydi. 
Tadqiqot davomida aniqlanishicha, urushlarning yuzaga kelishiga 
sabab bo‘lgan omillar orasida siyosiy mustaqillik, iqtisodiy manfaatlar, 
strategik hududlar ustidan nazorat o‘rnatish istagi, diniy va madaniy 
tafovutlar muhim rol o‘ynagan. 
Mazkur   urushlar   qadimgi   Yunon   polislarining   harbiy,   siyosiy   va
madaniy   jihatdan   birlashishiga   kuchli   turtki   berdi.   Xususan,   Marafon,
Termopil,   Salamin   va   Plataea   janglaridagi   yunon   polislarining
qahramonona   qarshiligi   ularning   o‘z   mustaqilligini  saqlab   qolish   istagi
qanchalik   kuchli   bo‘lganini   ko‘rsatadi.   Bu   janglar   nafaqat   harbiy
strategiyaning,   balki   yunon   xalqining   vatanparvarlik   ruhining
yuqoriligini   ham   isbotladi.   Ayniqsa,   Termopilda   Spartalik   Leonid
rahbarligidagi   jangchilar   jasorati   tarixda   misli   ko‘rilmagan   mardlik
timsoliga aylandi. 
Urushlarning natijalari qadimgi dunyo siyosiy manzarasini tubdan
o‘zgartirdi.   Forslarning   g‘arbiy   yurishlarining   muvaffaqiyatsiz   tugashi
natijasida Ahamoniylar imperiyasi Yunoniston ustidan nazorat o‘rnatish
rejasidan   voz   kechishga   majbur   bo‘ldi.   Boshqa   tomondan,   Yunon
polislarining,   ayniqsa,   Afinaning   nufuzi   oshdi,   natijada   Dengiz   Ittifoqi
tuzilib, Yunoniston ichida ham siyosiy kuch muvozanati o‘zgarishga yuz
tutdi.   Bu   holat   Yunoniston   tarixida   keyingi   ichki   siyosiy   raqobat,
Peloponnes   urushlari   va   imperiyaviy   tendensiyalarning   yuzaga
chiqishiga zamin yaratdi. 
Yuon-Fors   urushlarining   eng   muhim   xususiyatlaridan   biri
shundaki,   bu   urushlar   faqat   qurol   kuchi   bilan   emas,   balki   mafkuraviy kurash   sifatida   ham   tarixga   kirdi.   Yunonlar   o‘z   erkinligi,   demokratiyasi
va   hayot   tarzi   uchun   kurashgan   bo‘lsa,   Forslar   imperiyaviy
markazlashgan tuzumni yoyish istagida bo‘lgan. Shuning uchun 
38  ham bu qarama-qarshilik, mazmunan ikki turli siyosiy va madaniy 
tizimlar to‘qnashuvi sifatida ham baholanadi. 
Tadqiqot   davomida   aniqlangan   yana   bir   muhim   jihat   –   bu
urushlarning   madaniy,   falsafiy   va   tarixiy   ahamiyatidir.   Yuon-Fors
urushlari   yunon   adabiyoti,   teatr   san’ati   va   tarixshunosligining   rivojiga
katta   ta’sir   ko‘rsatgan.   Gerodot   kabi   tarixchilarning   asarlarida   bu
urushlar   atroflicha   yoritilgan   bo‘lib,   bu   asarlar   bugungi   tarixshunoslik
uchun qimmatli manba hisoblanadi. 
Xulosa   qilib   aytganda,   Yuon-Fors   urushlari   nafaqat   ikki   buyuk
sivilizatsiya   o‘rtasidagi   ziddiyatni   aks   ettiradi,   balki   qadimgi   dunyo
tarixida siyosiy iroda, harbiy strategiya  va milliy birlik orqali erkinlik va
mustaqillikni himoya qilishning yorqin namunasi sifatida ham namoyon
bo‘ladi.   Bu   urushlardan   olingan   saboqlar   hozirgi   zamon   xalqaro
munosabatlari va geosiyosiy jarayonlar uchun ham dolzarb bo‘lib, milliy
manfaatlarni   himoya   qilishda   birlik,   strategik   rejalashtirish   va
diplomatik muvozanatning naqadar muhimligini ko‘rsatadi.  39  Foy dalanilgan 
adabiy ot lar  1.  Gerodot. "Tarix". 
Miloddan avvalgi V asr. 
2.  Plutarx. "Parallel hayotlar". Miloddan keyingi I-II asrlar. 
3.  Fukidid. "Peloponnez urushi tarixi". Miloddan avvalgi V asr. 
4.  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California 
Press, 1996. 5.  Holland, Tom. "Persian Fire: The First World Empire 
and the Battle for the  West". Abacus, 2005. 
6.  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval Encounter That 
Saved  Greece and Western Civilization". Simon & Schuster, 2004. 
7.  Bradford, Ernle. "Thermopylae: The Battle for the West". Da Capo 
Press,  1980. 
8.  Cawkwell, George. "The Greek Wars: The Failure of Persia". Oxford
University Press, 2005. 
9.  Cartledge, Paul. "Thermopylae: The Battle That Changed the 
World".  Overlook Press, 2006. 
10.  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the 
Ancient  Mediterranean". Oxford University Press, 2004. 
11.  Gerodot. "Tarix". Miloddan avvalgi V asr. 
12.  Fukidid. "Peloponnez urushi tarixi". Miloddan avvalgi V asr. 
13.  Ksenofont. "Ellinlar tarixi". Miloddan avvalgi IV asr. 
14.  Plutarx. "Parallel hayotlar". Miloddan keyingi I-II asrlar. 
15.  Diodor Sitsiliyskiy. "Tarixiy kutubxona". Miloddan avvalgi I asr. 
16.  Meiggs, Russell. "The Athenian Empire". Oxford University Press, 
1972. 17.  Strauss, Barry. "The Battle of Salamis: The Naval 
Encounter That Saved  Greece and Western Civilization". Simon & 
Schuster, 2004. 
18.  Kagan, Donald. "The Peloponnesian War". Viking, 2003. 
19.  Boardman, John et al. "The Cambridge Ancient History, Volume IV:
Persia,  Greece and the Western Mediterranean". Cambridge 
University Press, 1988.  40  20.  Hanson, Victor Davis. "A War Like No Other: How the Athenians 
and  Spartans Fought the Peloponnesian War". Random House, 2005. 
21.  Bury, J.B. and Meiggs, Russell. "A History of Greece to the Death of
Alexander the Great". Macmillan, 1975. 
22.  Freeman, Charles. "Egypt, Greece and Rome: Civilizations of the 
Ancient  Mediterranean". Oxford University Press, 2004. 
23.  Finley, M.I. "The Ancient Greeks". Penguin Books, 1991. 
24.  Davies, J.K. "Democracy and Classical Greece". Harvard University 
Press,  1993. 
25.  Green, Peter. "The Greco-Persian Wars". University of California 
Press, 1996. 
41

MUNDARIJA

Kirish

I bob. Yunon-fors urushlarining kelib chiqish sabablari

1.1. Fors imperiyasining kengayishi va uning O‘rta Yer dengizidagi siyosati

1.2. Ioniya qo‘zg‘oloni va uning oqibatlari

II bob. Asosiy harbiy to‘qnashuvlar va ularning natijalari

2.1. Marafon, Fermopil va Salamin janglari

2.2. Urush natijalari va yunon dunyosida o‘zgarishlar

Xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar