Abdulla Qodiriy romanlari badiiyati

OʻZBEKISTON  RESPUBLIKA SI  
OLIY  TA ʼLIM, FA N  VA  IN N OVA TSIY A LA R VA ZIRLI GI
MIRZO ULUGʻBEK  N OMIDA GI  
OʻZBEKISTON  MILLIY  UN IVERSITETI  
J URN A LISTIKA  VA  OʻZBEK  FILOLOGIY A SI  FA KULTETI  
FILOLOGI Y A  VA  TILLA RN I  OʻQITISH: O‘ZBEK  TILI  Y OʻN A LISHI  
O‘ZBEK  ADABIY OTI  TA RIX I  FA N IDAN  
KURS ISHI 
MA VZU:  Abdulla Qodiriy  romanlari badiiy at i 
Bajardi: ______________________ 
Qabul qildi: _______________________ 
Toshk ent  –
2025 
1  MUN DA RIJ A : 
KIRISH ..........................................................................................................
........... 3 I BOB. ABDULLA  QODIRI Y  HA Y OTI  VA  IJ ODIY
FA OLIY A TI  ................ 7  1.1.Abdulla Qodiriy adabiy va ilmiy merosi
hamda hayot yo‘li……...…………… 7 1.2.O‘zbek romanchiligining
shakllanishida Abdulla Qodiriyning o‘rni…………12  II  BOB. A BDULLA
QODIRIY  ROMA N LA RI  TA HLILI… ..… … … … … … ...16  2.1. Qodiriy
asarlarining  tili va ma’no mundarijasi……………………………….16 2.2.
Abdulla Qodiriy romanlari badiiyati…………………………. ………………21
X ULOSA  … … … … … … … … … … … … … … … … … … .… … … … … … … … ......23
FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R RO‘Y X A TI  .........................................
25  2  KIRISH 
  Mav zuning   dolzarbligi.   O‘zbekiston   Respublikasi   Prezidenti
Shavkat   Mirziyoyev   o‘z   chiqishlarida   o‘zbek   adabiyotining   jamiyatdagi
o‘rni,   uning   ma’naviyatni   yuksaltirishdagi   ahamiyati   va   milliy   g‘ururni
shakllantirishdagi   roli   haqida   ko‘p   bor   ta’kidlagan.   Prezident   Shavkat
Mirziyoyev   adabiyot   va   san’atni   millat   ma’naviyatining   asosi,   yosh
avlodni   vatanparvarlik   va   ezgulik   ruhida   tarbiyalovchi   vosita   sifatida
baholaydi.   U   kishi   bir   necha   marotaba   shunday   degan:“Adabiyot   –   bu
xalq qalbi, uning ruhi va or-nomusi. Adabiyotsiz jamiyatni tasavvur qilib
bo‘lmaydi” 1 . 
  Bugungi   kunda   o‘zbek   adabiyotshunosligida   milliy
romanchilikning   shakllanishi   va   taraqqiyoti   masalasi   dolzarb   ilmiy
muammolardan   biri   hisoblanadi.   Bu   jarayonda   Abdulla   Qodiriy   ijodi,
xususan, uning romanlari badiiyati alohida ahamiyat kasb etadi. Chunki
Abdulla   Qodiriy   o‘zbek   adabiyotida   roman   janrini   shakllantirgan,   uni
milliy ruh, tarixiy tafakkur va realistik tasvir bilan boyitgan adib sifatida
e’tirof  etiladi.   Uning  “O‘tkan   kunlar”  va   “Mehrobdan   chayon”  romanlari
nafaqat   badiiy   jihatdan   yuksak   saviyada   yozilgan   asarlar,   balki   o‘zbek
xalqining   ijtimoiy   hayoti,   ma’naviy   dunyosi   va   tarixiy   tafakkurini   aks
ettiruvchi muhim adabiy manbalardir. 
  Hozirgi   globallashuv   sharoitida   milliy   adabiyotga   bo‘lgan
munosabat,   uning   badiiy-estetik   xususiyatlarini   chuqur   o‘rganish
zarurati   yanada   ortib   bormoqda.   Shu   nuqtayi   nazardan   qaraganda,
Abdulla   Qodiriy   romanlari   badiiyati   masalasini   tadqiq   etish   bugungi
adabiyotshunoslik   uchun   muhim   ahamiyatga   ega.   Adib   romanlarida
tasvirlangan   obrazlar   tizimi,   syujet   qurilishi,   til   va   uslub   masalalari
o‘zbek   adabiy   tilining  rivoji,   badiiy   tafakkurning   yuksalish   bosqichlarini
aniqlashda   muhim   ilmiy   asos   bo‘lib   xizmat   qiladi.   Bu   jihatlar   Qodiriy
romanlarini   faqat   tarixiy   adabiy   yodgorlik   sifatida   emas,   balki   hozirgi
davr   o‘quvchisi   uchun   ham   dolzarb   badiiy   hodisa   sifatida   baholash
imkonini beradi.  1  Mirziyoyev.Sh Milliy taraqqiyot yo‘limizni qat’iyat bilan davom ettirib, yangi bosqichga ko ‘taramiz , 
O ‘zbekiston, - T. :2018, —B.168. 
3    Abdulla   Qodiriy   romanlarining   badiiyati,   avvalo,   realistik   tasvir
uslubining   mukammalligi   bilan   ajralib   turadi.   Asarlarda   voqealar
hayotiylik   asosida   yoritilgan   bo‘lib,   qahramonlar   xarakteri   ijtimoiy
muhit   bilan   uzviy   bog‘liq   holda   ochib   beriladi.   Bu   esa   adibning   badiiy
mahoratini,   tasvir   vositalaridan   o‘rinli   foydalanganini   ko‘rsatadi.
Shuningdek,   Qodiriy   romanlarida   tarixiy   voqealar   bilan   shaxsiy
taqdirlar uyg‘un holda tasvirlanib, bu holat asarlarning badiiy qiymatini 
yanada oshiradi. Mazkur xususiya
tlarni ilmiy jihatdan tahlil qilish
adabiyotshunoslikda realistik roman poetikasini chuqurroq anglashga 
xizmat qiladi. 
  Bugungi   kunda   Abdulla   Qodiriy   ijodi   yuzasidan   qator   ilmiy
tadqiqotlar   amalga   oshirilgan   bo‘lsa-da,   uning   romanlari   badiiyati
masalasi   hali   ham   keng   va   chuqur   o‘rganishni   talab   etadi.   Ayniqsa,
obraz   yaratish   mahorati,   badiiy   tilning   o‘ziga   xosligi,   dialog   va
monologlarning   estetik   vazifasi,   tasviriy   vositalarning   funksional
qo‘llanilishi   kabi   jihatlar   zamonaviy   adabiyotshunoslik   metodlari
asosida   qayta   tahlil   qilinishi   dolzarbdir.   Bu   esa   Qodiriy   romanlarining
hozirgi adabiy jarayondagi o‘rnini aniqlashga yordam beradi. 
  Shuningdek,   Abdulla   Qodiriy   romanlari   badiiyati   yosh   avlodni
milliy   adabiyotga   qiziqtirish,   tarixiy   tafakkurni   shakllantirish   va   badiiy
didni   tarbiyalashda   muhim   manba   hisoblanadi.   Adib   asarlaridagi
obrazlarning   hayotiyligi,   tilining   ravonligi   va   tasvirning   ta’sirchanligi
o‘quvchida adabiyotga nisbatan chuqur qiziqish uyg‘otadi. Shu bois bu
romanlarni   ilmiy   asosda   o‘rganish   nafaqat   nazariy,   balki   amaliy
ahamiyatga ham ega. 
 Mav zuning o‘rganilganlik  darajasi.  Abdulla Qodiriyning asarlar,
uning   tahlili   va   badiiyati   ko‘plab   o‘zbek   va   jahon   olimlari   tomonidan
keng   miqyosda   o‘rganillgan.   O‘zbek   adabiyotshunosligida   Abdulla
Qodiriyning ijodiy merosi, badiiy uslubi, milliy ruhiyatini aks ettirishdagi
roli   va     romanlari   alohida   e’tibor   markazida   bo‘lgan.   Masalan,
O‘zbekistonda  H.Akbarovning “Abdulla  Qodiriy  va  sanoyi nafisa” kitobi:
Ushbu   asarda   Abdulla   Qodiriyning   ijodi   va   uning   san’atga   bo‘lgan munosabati   haqida   batafsil   ma’lumot   berilgan 2 .   N.Karimovning
“Abdulla 
2  https://kitobxon.com/oz/kitob/abdulla-qodiriy-va-
sanoyi-nafisa  4  Qodiriy qomusi” kitobi: maqolasida adibning yangi o‘zbek adabiy 
tilining shakllanishidagi xizmatlarini yoritgan 3 . M.Abdiyevning “Abdulla 
Qodiriyning o‘zbek adabiy tili va matbuoti rivojidagi xizmatlari” 
maqolasida yozuvchining matbuot sohasidagi faoliyatini tahlil 
qilgan 4 .N.Normatovning “Abdulla Qodiriy hajviyoti” maqolasida 
adibning hajviy asarlari va publitsistik mahoratini o‘rgangan. 5  Qodiriy
ijodini nafaqat o‘zbek olimlari, balki chet el olimlari ham o‘rgangan. 
Xususan, adabiyotshunos E.Nabi adib asarlarining janr xususiyatlari, 
millatparvarlik g‘oyalari va qadriyatlarini o‘rgangan. Bundan tashqari, 
adib ijodini amerikalik va angliyalik E. Olvort 6 , A. Beningsin, E. Uimbush, 
Robert J. Barret, D. Montgomeri, G. Morris, H. Battersbinlar, 
Z.Klaynmixel 7  kabilar O‘rta Osiyoni o‘rganishga bag‘ishlangan 
izlanishlarida bayon etgan. 
 Hozirgi kunda ham adib ijodi o‘rganilmoqda. Xususan, amerikalik
tadqiqotchi Mark Riz Abdulla Qodiriyning «O‘tkan kunlar» asarini ingliz
tiliga   tarjima   qilish   uchun   15   yil   umrini   sarflagan.   U   «Gazeta.uz»ga
bergan   intervyusida   tarjimadagi   qiyinchiliklar,   nima   uchun   asar
shunchaki   muhabbat   hikoyasi   emas,   avvalo   islohotlar   g‘oyasi   haqida
ekanligi   va   qanday   qilib   Qodiriy   asar   orqali   muhim   ijtimoiy
muammolarni olib chiqqanligi haqida so‘z yuritgan. 
  Kurs   ishi   mav zusining   oby ek t i.   Mavzuning   obyekti   —   Abdulla
Qodiriyning romanlari va ularning badiiy xususiyatlari, ya’ni asarlardagi
syujet   va   kompozitsiya,   obrazlar   tizimi,   badiiy   til   va   ifoda   vositalari
hamda ularning adabiy-estetik ahamiyati hisoblanadi. 
  Kurs   ishi   mav zusining   predmet i.   mavzuning   predmeti   —
Abdulla   Qodiriy   romanlarining   badiiy   xususiyatlari   va   adibning   ijodiy
mahoratidir.   Jumladan,   predmet   doirasida   romanlardagi   obrazlarning
psixologik va ijtimoiy jihatlari, syujet 
3 https://www.researchgate.net/publication/
342337550_abdulla_qodiriyning_o'zbek_adabiy_tili_va_matbuoti_rivojid  5 https://hilolnashr.uz/abdulla-qodiriy-asarlari-jamlanmasi 
6  Edvard Olvors .Uzbek Literary Politics. 1964. 
7  Z. Klaynmixel.Sharqona yozish an’anasining rivojlanishi.1993-y.—B 279. 
5  va kompozitsiya qurilishi, badiiy til va uslubning o‘ziga xosligi, 
shuningdek, tarixiy va milliy muhitning badiiy tasvir orqali ifodalanish 
usullari tahlil qilinadi. 
  Kurs   ishining   maqsadi.   mavzuning   asosiy   maqsadi   Abdulla
Qodiriy  romanlarining badiiy  xususiyatlarini aniqlash,  ularda  milliy  ruh
va   tarixiy   muhitning   ifodalanish   usullarini   tahlil   qilish,   badiiy   til   va
uslubning o‘ziga xos jihatlarini ochib berish hamda adib romanlarining
o‘zbek   milliy   romanchiligi   rivojiga   qo‘shgan   hissasini   yoritishdan
iboratdir. 
 Kurs ishining v azifalari.  Ushbu kurs ishida qo‘yilgan maqsadga 
erishish uchun oldimizga quyidagi vazifalarni belgilab olamiz: 
 — Abdulla Qodiriy romanlarini tizimli o‘rganish; 
— romanlardagi badiiy uslub va til xususiyatlarini aniqlash; 
— asarlarda aks etgan milliy va tarixiy muhitni tahlil qilish. 
Kurs   ishining   t ark ibiy   t uzilishi.   Kurs   ishi   kirish,   ikki   bob,   umumiy
xulosa   hamda   foydalanilgan   adabiyotlar   roʻyxatidan   iborat   boʻlib,   kurs
ishining umumiy hajmi   26  betni tashkil etadi.  6  I BOB. ABDULLA  QODIRI Y  HA Y OTI  VA  IJ ODIY  FA OLIY A TI  
1.1.A bdulla Qodiriy  adabiy  v a ilmiy  merosi hamda hay ot  y o‘li 
 O‘zbek adabiyotining shakllanishi va rivojlanishida ulkan hissa 
qo‘shgan va “O‘zbek romanchiligining otasi” deb nom chiqargan 
san’atkor, yozuvchi, shoir, tarjimon, dramaturg, XX asr o‘zbek 
adabiyotining ulkan namoyandalaridan biri A. Qodiriy (Julqunboy) 1894-
yilning 10-aprelida Toshkent shahrining Beshyog‘och dahasida bog‘bon 
oilasida dunyoga keladi. Adibning otasi Qodirbobo (1820–1924-y.) xon, 
beklar qo‘lida sarbozlik qilgan, rus bosqini paytida Toshkent 
mudofaasida qatnashgan, keyinchalik savdo ishlari bilan, keksaygach, 
bog‘bonlik bilan shug‘ullangan. 
 A.Qodiriy o‘z tarjimai holida shunday yozadi: “Boshda boy oilada 
tug‘ilishimni yoki kambag‘al oiladami, bunisini bilmayman, ammo 
yoshim 7–8 ga yetgach, qornim oshga to‘ymaganidan aniq bildimki, 
besh jonning tomog‘i faqat 80 yoshlik bir chol otamning mehnatidan, 
ya’ni bog‘ning yozda yetishtirib beradigan hosilidan kelar edi. Agar 
bahor yomon kelib, bog‘ mevalari ofatga uchrab qolsa, biz ham ochlikka
duch kelib, qishi bilan javrab chiqar ekanmiz. Yoshim to‘qqiz–o‘nlarga 
borg‘ondan so‘ng meni maktabga yubordilar. Maktabda ikki-uch yil 
chamasi eski usulda o‘qib, keyin vaqtlarda oilamizning nihoyatda 
qashshoq kun kechirgani vajhidan o‘n ikki yoshimda meni bir boyga 
xizmatchilikka berdilar. Xo‘jayinim o‘zi savdogar kishi bo‘lib, o‘rischa 
yozuv-chizuv bilaturg‘on odamga muhtoj edi. Shu ta’ma bo‘lsa kerak, 
meni o‘ris maktabga yubordi... 1912-yilda manfaktur bilan savdo 
qiluvchi bir kishiga yiliga 50 so‘m barobariga prikazchik bo‘lib kirdim...” 
 Binobarin, yozuvchining yoshlik chog‘lari xiyla ayanchli kechadi. 
Shuning uchun ham u yoshlik kezlari boy va savdogarlar qo‘lida xizmat 
qilib, yetarli darajada tahsil ko‘ra olmaydi. Shunga qaramasdan, 
A.Qodiriyning bilimga, adabiyotga qiziqishi aslo so‘nmaydi. U dastlab 
eski usuldagi maktabda, so‘ng 1908–1912-yillarda rus-tuzem 
maktablarida o‘qib, uni a’lo baholarga bitirib, hatto Toshkent general- gubernatori Samsonovning kumush soat bilan taqdirlashiga sazovor 
bo‘ladi. 
7    U   prikazchi   bo‘lib   ishlaganida   savdogar   boy   insofli-adolatli
ziyolilarni juda hurmat qilar edi. Abdulla boyning xonadonida va savdo
do‘konida   yashab,   juda   ko‘plab   ana   shunday   ilg‘or   fikrli   ziyolilar   bilan
tanishadi   va   ulardan   savdo   ishlarini   o‘rganadi.   1914-yili   u   boyning   qizi
Rahbaroy   bilan   turmush   qurib,   undan   ikki   o‘g‘il,   ikki   qiz   ko‘radi,   ya’ni
Nafiza, Adiba, Habibullo, Ma’sudilar bilan osuda hayot kechiradi. 
  Qodiriyning   ijodlari   ancha   tez   kamol   topdi.   “Baxtsiz   kuyov”,
“Juvonboz”,   “Uloqda”,   “Jinlar   bazmi”,   “O‘tgan   kunlar”   (roman),
“Mehrobdan   chayon”   (roman),   “Obid   ketmon”   (qissa),   “Girvonlik
Mallaboy”,   “Xotinboz”,   “Baxtsiz   kuyov”,   “Millatimga”,   “Yovuz   ruhlar
iskanjasida”  kabi  qator  jiddiy,  badiiy  jihatdan  pishiq,  hattoki  bu   asarlar
o‘z   qiymatini   yo‘qotmasdan   sevib   o‘qiladigan   asarlarni   yaratdilar.
Abdulla   Qodiriy   o‘z   bilimlarini   arab,   rus,   fors   va   turk   tillarini   o‘rganish
hamda   Sharq-G‘arb   davlatlari   adabiyotini   chuqur   mutolaa   etish   bilan
boyitadilar.   Keyin   esa   bilimlarini   yanada   boyitish   maqsadida   1916-17-
yillarda Abulqosim madrasida tahsil oladi. 
 Keling, endi shu o‘rinda Abdulla Qodiriyning shaxsiy olamiga ham
bir nazar olsak. Uning adabiyot yo‘lidan tashqari, oilada va jamiyatdagi
o‘rni   haqida   bir   gapirib   o‘taylik.   Abdulla   Qodiriyning   katta   farzandlari
bo‘lgan   Habibulla   Qodiriy   otasi   haqida   shunday   deydi:   “Dadam   xo‘p
qiziqlar-da,   erinmay   bulbullar   sayrog‘ini   ham   tekshirib   o‘tirishardilar.
Bog‘imiz tevarak devorlari tagida qator va zich teraklar o‘sardi. Koklam
chog‘lari   bu   teraklarda   bulbullar   tinimsiz   navo   qilardilar.   Dadam
barvaqt   turib,   yuvinib,   asta   borib,   shu   teraklar   tagiga   chonqayib   olib,
bulbullar   honishiga   quloq   solib   o‘tirar   edilar.   U   kishi   shunday   berilib,
hayolga cho‘mib tinglardilar”. 
  Yozuvchi   Oybek   bir   xotirasida   “Abdulla   akam   gul   shaydosi   edi”,
deydilar. Darhaqiqat, dadam gulni nihoyatda sevar, gul shaydosi edilar.
Erta   ko‘klamdan   boshlab   u   kishining   birinchi   “tashvish”lari   shiypon
oldidagi   yarim   tanobdan   mo‘lroq   yerni   chopib,   gulzor   tartib   berish, bozordan va kimsalar uyidan gul ko‘chatlari keltirib o‘tqazish, sug‘orish,
o‘toq va chopiq bo‘lar edi. Bu ishlarni u hech kimga 
8  “ishonmas”, hammasini o‘zlari bajarar edilar. Gullar o‘sib, gulzorda 
rang-barang kapalaklar uchib yurar edi. 
  Dadam   oilada   ham,   boshqa   joylarda   ham   o‘zlarini   juda   bosiq,
vazmin   tutar,   dimog‘dorlik,   dag‘allik   nimaligini   bilmasdilar,   ammo
kamtarlikni   ham   haddan   oshirib   yubormasdilar,   “Sizga-siz,   senga-sen”
qabilida   munosabatda   bo‘lar   edilar.   U   kishi   bizni   kino,   teatr,   sayl-
tomoshalarga ham olib borardilar. Men xotira yozayotirman... Ehtimol,
dadamning   buxil   oila   tarbiyasi   borasidagi   aqidalari   hozirgi   kunimizga
xiyol   yopishib   tushmas.   Men   u   vaqtlarda   dadamning   biz   bolalarga
nisbatan bunchalik qattiqqo‘l bo‘lishlaridan ehtimol xafa bo‘lgandirman
ham, biroq hozir u kishining hislatlariga faqat rahmat aytaman... 
 Abdulla Qodiriyning yana bir muhim ishlaridan biri bu “Mushtum”
jurnaliga   asos   solganligidir.   Ba’zi   vaqtlarda   uni   “Mushtum”   jurnalini
yo‘rgaklab beshigini tebratgan adiblardan deb bejiz aytishmaydi. Yaqin
tarixga nazar tashlaydigan bo‘lsak, “Mushtum” jurnalining birinchi soni
1923-yil   13-fevralidan   boshlab   chiqayotganini   ko‘rishimiz   mumkin.
Bilamizki,   “Mushtum”   jurnali   hajviy-satirik   janrda   yozilgan.   U   turli
ijtimoiy,   siyosiy   va   madaniy   mavzularni   hajviy   yo‘llar   orqali   tanqidiy
yondashuv bilan yoritib bergan. Jurnal hazil, satira, felyeton, karikatura
va   pamflet   kabi   janrlardan   foydalanib,   jamiyatdagi   masalalarni
yoritgan. 
  1924-yilda   Abdulla   Qodiriy   Moskvaga   borib,   Valeriy   Bryusov
nomidagi   SSSR   Davlat   jurnalistika   institutida   tahsil   oladilar.   Bir   yil
o‘tgach,   oilaviy   sharoiti   og‘irligi   sababli   Toshkentga   qaytib   kelishga
majbur bo‘ladi va “Mushtum” jurnalida shtatsiz muxbir ishlay boshlaydi.
 Inson tug‘ulibdiki, ma’naviyat bulog‘idan suv ichmagan, uning ziyosi
ostida ko‘karmagan, aqliy jabhalarda teran fikrlab hayot yo‘lini yorug‘lik
tezligi kabi yoritib, nurafshon qilib bormagan, buning tub negizida ham
asl ma’noda Abdulla Qodiriy kabi bir qancha buyuk siymolarimizning
xizmati, ularning bizga qoldirgan ma’naviy boyliklari zulmatdan ziyo
tarqatib bormoqda. Abdulla Qodiriyning bu ishlari tillardan tillarga,
dillardan dillarga ko‘chib, qalbimizda armug‘on bo‘lib kelmoqda. Teran ko‘z bilan qaralganda ham, o‘zbek romanchiligiga tamal toshini qo‘ygan
buyuk romannavis o‘tkir qalam sohibidir. Tom ma’noda bir nazar solsak,
9  Abdulla Qodiriyning adabiyotga, ma’naviy olamga juda katta tog‘ barpo
etdi. Buning ifodasini esa uning romanlarni o‘qigandan so‘ng insonning
terisi   jumbushga   keltiradigan,   qalbini   quyosh   nuridek   yoritib,   isitib,
uning   hayotga   bo‘lgan   qarashlarini   o‘rganishimiz   mumkin.   O‘tgan
zamon   adiblarimiz,   xalqimizning   kechmishlarini  o‘z   asarlarida   shunday
mohirona   usulda   yoritib   beradiki,   haqiqatdan   ham   bu   olamni
mo‘jizalaridan biri desak, aslo mubolag‘a bo‘lmas. 
 Abdulla Qodiriy avvalda murakkab hayot kechirganlar, bu 
murakkabliklarni san’atkorona o‘rganib, o‘zlashtirganlar. Tabiiyki, bilim 
olish, bilim orttirish mutolaasiz bo‘lmaydi. Abdulla Qodiriy birinchi galda
Sharq adabiyotini mukammal o‘rgangani bilan, shu bilan birga G‘arb 
adabiyotini ham puxta egallagan edilar. Ana shu ikki buyuk maktabdan 
olgan chuqur bilimi va tajribalarini o‘z ijodlarida mohirona qo‘llay 
olganliklari u kishining asarlarining sevib o‘qilishiga omil bo‘lgan bo‘lsa, 
ajab emas. Bu fikrlarni Qodiriy shunday tasdiqlaydilar: «Modomiki, biz 
yangi davrga oyoq qo‘ydik, bas, biz har bir yo‘sunda ham shu yangi 
davrning yangiliklarini ketidan ergashishimiz va shunga o‘xshash 
dostonchilik, ro‘movchilik va hikoyachiliklarda ham yangarishga 
xalqimizni shu zamonning “Tohir va Zuhra” lari, “Chor darvesh”lari, 
“Farhod va Shirin” va “Bahromgo‘r”lari bilan tanishtirish o‘zimizda buni 
ham…» 
 Abdulla Qodiriy qatag‘on qilingan. 1937-yilning 31-dekabrida 
“xalq dushmani” sifatida hibsga olinadi, bunga hasadgo‘y “qalamkash 
hamkasblari” qo‘l urgan. 1938-yilning 4-oktabr kuni yozuvchi otib 
tashlangan, o‘limidan so‘ng oqlangan. Toshkentdagi Xo‘ja Alambardor 
(Kamolon) qabristoniga dafn etilgan. 1958-yildan boshlab, uning qutlug‘
nomi tiklanib,  asarlari  xalqqa  qaytarila boshlandi.  Adib  va uning  
asarlari  haqida      tadqiqotlar     va     risolalar     maydonga keldi. 1991-
yil O‘zbekiston Respublikasining   mustaqilligi   e’lon   qilingandan 
so‘nggina   Abdulla   Qodiriyga yuksak  hurmat  va  ehtirom  ko‘rsatila  
boshlandi. Abdulla Qodiriy Alisher Navoiy nomidagi O‘zbekiston 
Respublikasi Davlat mukofoti va “Mustaqillik” ordeni bilan taqdirlandi.  Abdulla  Qodiriy  haqida Xayriddin  Sultonov  “Ra’noguliningsuvi”, 
“Moziydan  bir  sahifa”,  Abdulhamid Ismoil “Jinlar  Abdulla  Qodiriy  
bazmi  yoxud katta  o‘yin”,  Xurshid  10  Do‘stmuhammad   “Yolg‘iz”   kabi     asarlar     yozdi.     Shuningdek,   Abdulla
Qodiriy hayoti  va  ijodiga  doir  arxiv  manbalarini  oʻrganish  natijasida
Nabijon  Boqiyning “Qatlnoma” nomli  hujjatli  qissasi  maydonga  keldi.
Adibning hayoti, ijodiga bag‘ishlab hujjatli film, asarlari asosida kinofilm
va   pyesalar   paydo   bo‘ldi.   “O‘tkan   kunlar”   va   “Mehrobdan   chayon”
romanlari     negizida     badiiy     film,   videofilmlar   ishlanib,   sahnalarda
namoyish   etildi.   O‘zbekiston   xalq   rassomi   Alisher   Mirzo   tomonidan
Abdulla  Qodiriy  asarlariga  qator  rasmlar  ishlandi.  2019-yil dekabrida
Toshkentda     Abdulla     Qodiriy     yashagan     uyda,     shuningdek,
poytaxtning   Abdulla   Qodiriy   bog‘ida   muzeylar   tashkil   etildi.   Toshkent
shahrida Abdulla Qodiriy nomidagi ijod maktabi ishlab turibdi. 
11  1.2.O‘zbek  romanchiligining shak llanishida A bdulla Qodiriy ning 
o‘rni   Roman (fran. dastlab rumoviy (roman) tillarida yozilgan 
asar) yangi davr adabiyotidagi katta hajmli epik asar 8  . Hozirgi davrda 
roman istilohini “epik turning bir janri” ma’nosida qo‘llash to‘g‘riroqdir. 
 O‘zbek adabiyotida roman janriga mansub asarlar XX asrning 
boshlarida yozila 
boshladi. Adabiyots
hunos M.Solihov o‘z maqolasid
a roman janrining
adabiyotimizga kirib kelishi haqida fikr bildirib shunday deydi: “Nasriy 
adabiyotga yangidan kira boshlag‘on xalqlar adabiyotning ro‘mon 
qismini tarjima bilan ochqonlar. Yani qaysi bir xalqning adabiyotida 
yaxshi ro‘mon bo‘lsa, uni tarjima bilan xalqni va yozuvchilarni u yo‘lga 
o‘rgata borg‘onlar. So‘ngra-so‘ngra unday ro‘monlarning taqlidini o‘z 
hayotlariga uydirib chiqora borg‘onlar ”.  9
 Garchi bu qarash o‘zbek adabiyotida o‘rinli bo‘lmasada (o‘zbek 
adabiyotida ilk romanlar yaratilguniga qadar birorta tarjima roman 
bo‘lmagan, tarjima sohasi asrning keyingi yillarida rivojlangan), rus 
adabiyotida Yevropa adabiyotidan tarjima va taqlidlar orqali roman 
janri kirib kelganligi va rus adabiyoti faqat taqlid bilan cheklanib 
qolmay, roman janrini yuksak darajada o‘zlashtirib, bu janrda nodir 
asarlar yaratganligi haqiqatdir. O‘zbek adiblari roman bilan asosan rus 
adabiyoti va u orqali Yevropa adabiyoti bilan tanishishganlar. 
  O‘zbek   adabiyotining   birinchi   romani   hisoblanadigan   A.
Qodiriyning   “O‘tkan   kunlar”   romanidan   oldin   H.H.   Niyoziyning   1915-
yilda   “Yangi   saodat   yoxud   milliy   ro’mon”,   Mirmuhsinning   “Farzandsiz
Ochildiboy” kabi asarlarini mualliflarning o‘zlari roman deb nomlaydilar.
Ammo bu asarlarni adabiyotshunoslar “janr talablariga javob bermaydi”
deb   o‘sha   davrlardayoq   baho   berganlar.   Milliy   uyg‘onish   davri
tanqidchilaridan   bo‘lgan   M.   Solihov   “Mehrobdan   chayon”   yolg‘uz
Julqunboyning   ikkinchi   asari   emas,   balki   o‘zbek   yangi   adabiyoti   uchun
ham   ikkinchi   ro‘mon   edi.   Hamza   Hakimzodaning   “Milliy   ro‘mon”   nomli
kichik   bir   asari   bo‘lsada,   unga   bu   kungi   ro‘monchilik   sharoitida   roman
demak to‘g‘ri bo‘lmasdi”, — deya fikr  8  Хатамов. Н. Саримсаков. Б. Адабиётшунослик терминларининг русча-узбекча изохли лугати. Т.
УКИТУВЧИ. 1978-Б.257. 
9  Solihov.M.Mehrobdan chayon:mavzui, sinfiy tusi va tuzilishi jihatidan tekshirilmishdir. O'zbekiston 
adabiyoti va san'ati. 2008-y. 16-17-sonlar 
12  bildirib,   shu   maqolasida   romanni   yuzaga   chiqaruvchi   bir   qancha
shartlarni   sanab   o‘tadi.   Albatta,   bu   shartlar   bugungi   kunga   kelib   o‘z
qiymatga   ega   emasdir.   Yuqorida   tilga   olingan   asarlarni   keyingi   davr
olimlarining   bir   guruhi   “roman   yaratish   yo‘lidagi   urunishlar”,   —   deya
baholaydilar. Shu tariqa jadidlar o‘zbek romanchiligini boshlab berdilar.
  Abdulla   Qodiriy   asarlarida   real   voqealarni,   oshirmay–yashirmay
bayon etgan. Adib millat ahvolini o‘nglash uchun juda ko‘p bora harakat
qilgan,   ammo   Abdulla   Qodiriy   ijodini   hukumat   kishilari   tirnoq   ostidan
kir   izlab,   g‘arazgo‘ylik   bilan   tuhmat   va   bo‘hton   yog‘dirganlar.   Jadidimiz
o‘z   ijodini   himoya   qilib,   yozgan   fikrlari   xususida   jasorat   bilan   aytadiki:
“Men   to‘g‘rilik   orqasida   bosh   ketsa,   “eh”   deydirgan   yigit   emasman”.
So‘zining   oxirida   yana   ta’kidlaydi:   “So‘zim   oxirida   odil   sudlardan
so‘rayman:  Garchi men  turlik bo‘hton, shaxsiyat  va  soxtalar bilan, ham
anglashilmovchiliklar   orqasida,   ikkinchi   oqlanmaydurg‘on   bo‘lib
qoralandim. Loaqal ularning, qoralovchi qora ko‘zlarining ko‘ngli uchun
bo‘lsa   ham,   menga   eng   oliy   bo‘lgan   jazoni   bera   ko‘ringiz.   Ko‘ngilday
shamsi g‘uboroti, teskarichilik maqsadi bolmog‘on sodda, go‘l, vijdonlik
yigitga   bu   qadar   xo‘rlikdan   o‘lim   tansiqroqdir.   Bir   necha   shaxslarning
orzusicha,   ma’naviy   o‘lim   bilan   o‘ldirildim.   Endi   jismoniy   o‘lim   menga
qo‘rqinch   emasdir.   Odil   sudlardan   men   shuni   kutaman   va   shuni
so‘rayman”.   Shundan   keyin   hayoti   va   ijodida   o‘zgarishlar   ro‘y   beradi.
Ijtimoiy   hayotga   aralashuvi   matbuotdagi   faolligi   pasayadi.   Kolxoz
hayotini o‘z  asarida  yoritib berish maqsadida  manbalar to‘plash  uchun
turli   qishloqlarni   kezadi.   Go‘zal   asarlar   yozib,   o‘z   xalqining   ma’naviy
dunyosini   bebaho   asarlar   bilan   boyitayotgan   bo‘lsa   ham,   mustabid
tuzum  uning  qadriga   yetmadi.   Qayta   xalq  dushmaniga   chiqardi.   1937-
yil   31-dekabrda   hibsga   olindi,   tergov   jarayonida:   “Menga   qo‘yilgan
ayblarni   boshdan   oyoq   rad   etaman.   Haqiqat   yo‘lida   har   qanday
jazodan,   qiynoqdan   qo‘rqmayman.   Agar   otmoqchi   bo‘lsalaring,
ko‘kragimni   kerib   turaman”,   deb   mardona   turadi.   “Qo‘rqoqlik vijdonsizlikdir” kabi so‘zlarga hayoti davomida amal qildi. Uning asarlari
uzoq yillar ta’qiqlanib, faqat 1956-yildan keyin 
13  oqlanib,   qayta   nashr   etila   boshlandi 10 .   Undan   biz   yoshlarga   ko‘pgina
o‘lmas   asarlar   meros   qolgan.   Jaholat   dardlarining   da’vosi   —   ma’rifat.
Darhaqiqat, hamma zamonlarda bilganlar bilan bilmaganlar, o‘qiganlar
bilan o‘qimaganlar, ma’rifatlilar bilan johillar o‘zaro farqlangan. Ma’rifat
ziyosidan   bahra   olish     millatning   qalbini   nurlantirish   demakdir.   Zero,
Qodiriyning millat ruhida yozilgan asarlari, o‘zbeklar turmush tarzining
turli   qirralarini   aks   ettirgan.   Millatparvarlik,   ma’rifatparvarlik   ruhida
yozilgan   jadidchilik   g‘oyalari   bilan   sug‘orilgan   edi.   Abdulla   Qodiriy
xalqimizni   uyg‘oqlik   va   fikrlashga   chorlaydi.   Adib   romanlarida   millatni
ichdan yemiradigan illatlarini dadil tanqid qiladi. 
  Sodda   insonlarni   o‘zligini   anglashga,   yangilikka   chaqiradi,   lekin
ayrim   qora   niyatli   amaldorlar   ma’rifatga   yetaklovchi   insonlarni,
jumladan   Qodiriyni   ham   chirkin   so‘zlar   bilan   qoralab,   qamatishga
harakat   qilishadi   va   o‘z   niyatlariga   yetib,   o‘lim   jazosi   bilan   hukm
qildiriladi. 
  “O‘tgan kunlar” romanidagi obrazlarning har biri o‘zicha bir olamki,
ular   hech   qachon   bir-birini   takrorlamaydi.   Ularning   hammasi   ham
yuksak   darajada   mahorat   bilan   yaratilgandir.   Abdulla   Qodiriyning
“O‘tgan   kunlar”   asari   —   o‘zbek   romanchiligining   birinchi   cho‘qqisidir.
Abdulla   Qodiriy   asarlarida   milliy   ruh   va   folklor  an’analari   uyg‘unlashib,
ijodkorning o‘ziga xos, betakror uslubini namoyon qiladi. 
 Umuman olganda, Abdulla Qodiriy nafaqat “O‘tkan kunlar”, 
“Mehrobdan chayon” romanlari, “Obid ketmon” qissasi, balki 
“Ahvolimiz”, “To‘y”, “Millatimga”, “Fikr aylagil” kabi she’rlarida, 
“Juvonboz”, “Uloqda”, “Jinlar bazmi” kabi hikoyalarida, “Baxtsiz kuyov” 
dramalarida ham milliy ruh hukmronlik qiladi. Abdulla Qodiriy tarixga 
chuqur hurmat bilan qaragan yozuvchi edi. U “O‘tkan kunlar” va 
“Mehrobdan chayon” kabi asarlarini yaratishda o‘sha davr hayotini, urf-
odatlarini, siyosiy tuzumini aniq va to‘g‘ri tasvirlash uchun tarixiy 
manbalarni, xalq og‘zaki ijodini va yozma hujjatlarni puxta o‘rganadi.  Ayniqsa, XIX asr Buxoro, Qo‘qon va Xiva xonliklari davridagi ijtimoiy 
hayotni chuqur o‘rgangan. 
10  Qodiriyni qo‘msab. Abdulla Qodiriy nomidagi Xalq merosi nashriyoti, 
1994. —B.6.  14    Qodiriy   asarlarida   tarixni   idealashtirmaydi,   balki   uni   real
hayotiylikda   aks   ettiradi.   Tarixni   o‘rganish   orqali   o‘zbek   xalqining
o‘zligini   anglash,   milliy   ruhni   tiklash,   mustaqil   tafakkurni
shakllantirishni   maqsad   qilgan.   Bu   yondashuv   o‘zbek   adabiyotida
tarixiy   romanning   rivojlanishiga   zamin   yaratdi.   Abdulla   Qodiriy
“Mehrobdan   chayon”   dagi   Xudoyorxon   obraziga   aynan   tilga   e’tibor
masalasida   milliy   tuyg'ularni   singdiradi:   “Xudoyor   muhr   bosish   asnosi
yozilgan   yorlig‘   va   nomalarni   o‘qutib   eshitar,   munshilarning
eshitilmagan   arah   va   fors   so‘zlari   orqaliq   to‘qug‘an   yarimturkiy
jumlalariga   aksar   vaqt   tushunmas:“Enalaring   arapqa   tekkanma?”   deb
mirzo,   muftilarni   koyir   edi.   Ammo   Anvarning   yozg‘an   har   bir   jumlasini
musiqiy   kabi   rohatlanib,   tushunib   tinglar   va   “shu   bala   barilaringdan
ham o‘qug‘anraq chiqar!” deb,  boshqa mirzolarning yuragiga o‘t yoqar
edi”,  deb  yozadi asarda 11 . Bu  roman  o‘zbek  adabiyotida  siyosiy-ijtimoiy
tanqidning yuksak   namunasi  hisoblanadi.   Unda  ilgari  surilgan   g‘oyalar
sho‘ro   hukumatining   noroziligiga   sabab   bo'lib,   Qodiriy   keyinchalik
tazyiqlarga uchradi 12 .  11  Karimov B. Jadidlar Abdulla Qodiriy. –Toshkent: Yoshlar nashriyot uyi, 2022. —
B.87-88.  12  Qayumov A. Ma’naviyat, ma’rifat va qatag’on. –Toshkent: 
Akademnashr,2008. —B. 32. 
15  II  BOB. A BDULLA  QODIRIY  ROMA N LA RI  TA HLILI  
2.1. Qodiriy  asarlarining  t ili v a ma’no mundarijasi 
 O‘zbek tarixiy romanchiligining asoschisi Abdulla Qodiriy nomini 
eshitmagan, uning asarlarini sevib mutolaa qilmagan kishi juda kam 
topilsa kerak, albatta. Uning asarlarini ko‘zdan kechirar ekanmiz, 
adibning ona tilimiz xazinasidan asar voqeasini ifodalash va obrazlar 
xarakterini ochib berish uchun tanlab olingan so‘zlari tabiiy, ularni 
ishlatish usuli va yozuvchining tili ravonligiga amin bo‘lamiz. 
  Abdulla   Qodiriy   qahramon   tilini   ham,   muallif   nutqini   ham
mohirlik bilan ishlagan. O‘xshatishlar deysizmi, sifatlashlar, sermazmun
mubolag‘alar   va   shu   kabi   xilma-xil   tasviriy   vositalar   bilan   asar   tilini
chiroyli bezagan. Adib “O‘tkan kunlar” romani va shuningdek, bir qator
hikoyalarida ham tasviriy vositalardan keng foydalangan. Buni, albatta,
xalq   og‘zaki   so‘zlashuv   nutqidan   foydalangan   holda   tasvirlagan.
Ayniqsa,   asar   qahramonlarining   tashqi   qiyofasini   mohirlik   bilan
musavvirlarcha   chizib   bergan.   Va   albatta,   bu   chizgilarni   jonli   xalq   tili
boyliklaridan foydalangan holda amalga oshirgan. 
 Abdulla Qodiriyning “O‘tkan kunlar” romanida sifatlashlar
ning
qo‘llanilishini olib qaraylik. Buni asardagi misollar orqali ko‘rib o‘tamiz.
Yozuvchi bu asarida qahramonlarini ta’rif va tavsiflar ekan, bunda
sifatlashlardan mohirona foydalanadi. Masalan, asardagi Otabek
obrazini olib ko‘raylik: Og‘ir tabiatlik, ulug‘ gavdalik, ko‘rkam va oq yuzlik,
kelishgan, qora ko‘zlik, mutanosib qora qoshliq va endigina murti sabz
urgan bir yigit. Asarning bosh qahramonlaridan biri Otabekka nisbatan
qo‘llangan sifatlashlar uning tashqi qiyofasini, xarakter xususiyatlarini
ochib berishda keng qo‘llaniladi. Otabekka xos tashqi ko‘rinishni (ulug‘,
ko‘rkam, oq, qora, mutanosib qora) singari so‘zlarni keltirish orqali
sifatlash hosil qilinmoqda. “Og‘ir” so‘zi uning xarakterini ifodalayapti.
Sifatlash bo‘lishi uchun har doim ot oldidan uning belgisini bildirib
keluvchi so‘z bo‘lishi kerak. Bu esa tilda sifatlovchi–sifatlanmish
munosabatini yuzaga keltiradi. (Og‘ir, ulug‘, ko‘rkam, oq, qora,
mutanosib qora) so‘zlari sifatlovchi, (tabiatlik, gavdalik, yuzlik, ko‘zlik, qoshliq) so‘zlari esa sifatlanmish sanaladi. Abdulla Qodiriy voqelikni
tasvirlashda so‘zlarni nihoyatda topqirlik bilan obrazga mos mohirona
qo‘llaydi. Yozuvchining 16  tasvirlashidan asar qahramonining ijobiy bo‘yoqqa ega ekanligi ko‘rinib
turadi. Keltirilgan parchadagi “ko‘rkam”, “mutanosib”, “ulug‘” so‘zlaridan
qahramonga nisbatan ko‘tarinkilik, iliqlik, samimiyat ruhi sezilib turadi.
Bu esa adibning mahoratidan darak beradi va kitobxonning diqqatini
tortib, asarni tugatmaguncha qo‘ldan qo‘ymasligiga sabab bo‘ladi.
Abdulla Qodiriy romanlarida tasvirlangan asosiy qahramonlari
hayotiyligi, tabiiyligi bilan, qalbning ko‘z ilg‘amas darajada tovlanib
turishi, favqulodda kuchli jozibasi, sir-asrorlarga boy poetikligi bilan
kishini maftun etadi. Quyidagi misralarda sifatlashlar vositasida yor
qiyofasi o‘z poetik tasviriga ega bo‘lgan: Uning qora zulfi par yostiqning
turlik tomoniga tartibsiz suratda to‘zg‘ib, quyuq jinggila kiprak ostidagi
timqora ko‘zlari bir nuqtaga tikilganda, nimadir bir narsani ko‘rgan
kabi… qop-qora kamon, o‘tib ketgan nafis, qiyiq qoshlari chimirilganda,
nimadir bir narsadan cho‘chigan kabi… to‘lgan oydek g‘uborsiz oq yuzi
bir oz qizilliqqa aylanganda, kimdandir uyalgan kabi… Shu vaqt ko‘rpani
qayirib ushlagan oq nozik qo‘llari bilan latif burnining o‘ng tomonida,
tabiatning nihoyatda usta qo‘li bilan qo‘ndirilgan qora xolini qashidi va
boshini yostiqdan olib o‘lturdi. Kumushning ta’rifini berishda ko‘plab
sifatlashlarga guvoh bo‘lamiz. Dastavval yostiq tasvirida ham uning
qanday ekanligini “par” so‘zini keltirish orqali bilib olamiz. Bu o‘rinda
“par” so‘zi bilan yostiq so‘zi o‘rtasida motivatsiya bor. Chunki yostiq
hamda par so‘zining ma’nolari orasida yengillik semasi bor. Ya’ni, har
qanday yostiq ham yengil bo‘lavermaydi, faqat pardan tayyorlangan
yostiqqina yengil bo‘ladi. Paxtadan yaratilgani esa unga qaraganda
og‘irroqdir. Keyingi o‘rinlarda Kumushga xos sifatlashlar o‘xshatish bilan
birgalikda berilmoqda. Unda kiprikni tasvirlash uchun “quyuq jingala”
birikmasi, qoshni aks ettirish maqsadida “qop-qora”, “o‘tib ketgan nafis”,
“qiyiq” birikmalaridan foydalanilgan. Xol tasvirida ham “qora” so‘zi otdan
oldin kelgan. Qo‘llar esa “oq, nozik” tarzda berilgan. Bu misolda yuz
o‘xshatish hamda sifatlash asosida tasvirlangan. “Oy” so‘ziga –dek
o‘xshatish bildiruvchi affiksni keltirib, “g‘uborsiz”, “oq” so‘zlari yuz oldida
qo‘llangan. Bunda yuqoridagi ajratib ko‘rsatilgan birikmalarda lab va yuz, qo‘l, xolning o‘ziga xos yakka belgi, xususiyatlari konkretlashtirilgan.
Bu orqali ko‘chma ma’no bilan birgalikda 17  birikmalarda   emotsional-ekspressivlik   ifodalangan.   Yozuvchi
hikoyalariga   e’tibor   beradigan   bo‘lsak,   ularda   ham   sifatlashlarning
benazir namunalari borligiga amin bo‘lamiz. Quyidagi misolda sifatlash
muallif   munosabati,   nutq   qaratilgan   shaxsga   berilgan   baho   sifatida
ko‘zga tashlanadi: “Shu vaqt o‘rtaga o‘n besh–o‘n olti yoshlik bir qiz kelib
kirdi. Uning sochlari jingila-jingila, yuz va ko‘zlari do‘nduq, ustida yashil
baxmaldan burma qilib tikilgan chiroyli delvagay kiyimi bor edi”. 13 ; “Endi
qoldi:  oq jujuncha kamzulimni, o‘rischa shimni, amirkon  etikni,  baxmal
to‘ppini   kiyish…” 14 .Sifatlash   poetik   matnlarda   muallif   yoki   asar
ishtirokchisi   tomonidan   tasvirlayotgan   shaxslar,   narsa   yoki   hodisaning
o‘zi   muhim   deb   hisoblagan   sifatini   bo‘rttirib   ko‘rsatish   orqali   kitobxon
e’tiborini jalb etishga xizmat qiladi. 
 Abdulla Qodiriyning “Obid ketmon” asarida ham ko‘plab leksik 
arxaizmlar qo‘llangan. Xususan, asarda zamona zayli bilan qator 
ruscha-baynalmilal leksemalar ishlatilgan. Bular o‘sha davrda o‘zbek 
tilida faol qo‘llangan neologizmlar jumlasiga kirar edi. Endilikda esa 
ularning bir qismi “eskirgan” bo‘yoqqa ega bo‘lib qolmoqda. To‘g‘ri, 
asarda bunday leksemalar tarixiy so‘zlarga nisbatan kamroq ishlatilgan.
Quyida shunday arxaizmlarning ayrimlarini namuna tariqasida 
keltiramiz:rayon (asli fransuzcha – keng maydon, katta kenglik; lotincha 
regio, regionis – viloyat, o‘lka, chegara) 15 – tuman; tuman markazi; 
hozirda tuman: Rayondan yuborilgan vakil – Rafiqov ochiq yuzli, ichi 
kirsiz, tabiati sodda bir ishchi 16 ;sklad (ruscha skladivat – “taxlamoq, 
joylashtirmoq, yig‘ib, joylab qo‘ymoq” fe’lidan yasalgan ot, hozirda – 
ombor 17 : Kelasi yil binokorlik mavsumida… qishloq xo‘jalik mashina va 
asboblari skladi… bino qilinmoqchi… 18
 Hozirda ommaviy nutq, ya’ni so‘zlashuv uslubida parallel 
ravishda qo‘llanmoqda. Diqqatga sazovor bir dalil: ayni shu leksema 
ishlatilgan gapning 
13  Abdulla Qodiriy.Jinlar bazmi.Cho‘lpon nashriyoti.T:. — B.3.  14  Abdulla Qodiriy.Uloqda.1916. — B.1. 
15  O‘zbek tilining izohli lug‘ati. 6 Jildli. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uy,
2023.—B.406. 
16  Qodiriy Abdulla. Obid ketmon. – Toshkent: Uzadabiynashr, 1959. — B.114. 
17  O‘zbek tilining izohli lug‘ati. 6 Jildli. – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uy,
2023.—B.686. 
18  Qodiriy Abdulla. Obid ketmon. – Toshkent: Uzadabiynashr, 1959. — B.12. 
18  o‘zida, undan sal yuqoriroqda uning o‘rnida hozirda qo‘llanayotgan 
ombor (arava, ot jabduqlari saqlanaturgan ombor) leksemasidan ham 
foydalanilgan. 
 “Oʻtkan kunlar” romanining maʼno mundarija doirasi: “Oʻtkan 
kunlar” romanining maʼno mundarija doirasi nihoyatda keng. Unda 
xilma-xil insoniy taqdirlar, ijtimoiy-siyosiy, maʼnaviy axloqiy, oilaviy-
ishqiy muammolar qalamga olingan. Biroq ular orasida yurtning, 
millatning taqdiri, mustaqilligi masalasi alohida ajralib turadi. Binobarin
el-yurtning mustaqilligi, birligi masalasi romanning asosini tashkil etadi.
Asarning bosh qahramonlari Otabek va Yusufbek hojilar shu yurt 
istiqloli, faravonligi, osoyishtaligi yoʻliga hayotini, jonini tikkan fidoyi 
kishilardir. “Oʻtkan kunlar” bamisoli ulkan va tiniq koʻzgu, unda oʻzbek 
millatining muayyan tarixiy sharoit, vaziyatdagi turmushi, urf-odatlari, 
ruhiy-maʼnaviy dunyosi, boʻy-basti, qiyofasi keng koʻlamda aniq-ravshan
gavdalantirilgan. “Oʻtkan kunlar”, bir qarashda, anʼanaviy ishq 
dostonlarini ham eslatadi. Unda Otabek bilan Kumushning ishqiy 
sarguzashtlari, fojiasi juda katta mahorat bilan tasvir etilgan. Asardagi 
ishqiy sarguzashtlar kitobxonni hayajonga soladi, Otabek bilan 
Kumushning goʻzal baxtini barbod etgan omillar kishini chuqur oʻyga 
toldiradi. Muallif oshiqlarning ishqiy sarguzashtlari bahonasida 
muayyan tarixiy davrni –Turkistonning rus bosqini arafasidagi ahvoli, 
qora kunlarini koʻz oldimizda gavdalantiradi. Qodiriy ishqiy 
sarguzashtlar koʻrinishida oʻlkaning tutqunlikka tushishining bosh 
sababi jaholat, qoloqlik va oʻzaro ichki nizolardir degan fikrni gʻoyat 
ustalik bilan aytadi. Garchi romanda adib shaxs harakteri va qismatini 
muhit, sharoit, ijtimoiy muammolar bilan chambarchas aloqadorlikda 
tasvir va tahlil etsa-da, inson shaxsining muhit va sharoitga bogʻliq 
boʻlmagan tugʻma, sirli-sehrli gʻaroyib shevalariga ham eʼtiborni tortadi. 
Bu jihatdan bir oila, bir xil sharoitda tugʻilib voyaga yetgan saviya-
xarakter, surat va siymo vajidan ikki olam – egachi -singil Zaynab va 
Xushroʻybibi obrazlarining talqini gʻoyat ibratlidir. Biri mute, itoatkor, 
nuqul oʻzgalar izni bilan ish koʻradi; ikkinchisi esa dadil, mustaqil, oʻz  baxti va taqdiri uchun faol kurash olib boradi. Yozuvchi bu ikki shaxs 
xarakteriga xos tugʻma xususiyatlarni sharhlash bilangina 
cheklanmaydi, bunday xislatlarning oʻsha kimsalar, qolaversa, oʻzgalar 
taqdiriga koʻrsatgan taʼsiri, fojiaviy oqibatlarini  19  ham   ifoda   etadi.   Oʻzini   boshqalar   ixtiyoriga   topshirib   qoʻygan   Zaynab
shu   ojizligi   tufayli   oʻz   baxtiga   zomin   boʻlibgina   qolmay,   yana   oʻsha
ojizligi   tufayli   oʻzgalar   qutqusi   orqasida   beixtiyor   jinoyatga   qoʻl   uradi   –
Kumushga zahar beradi. Dumbul tabiat bu ayol oʻgʻli Otabek, qolaversa
kelinlari   –   Kumush,   Zaynab   taqdirlarining   chigʻallashib   ketishi,   oxiri
fojiaga   yuz   tutishida   bosh   sababchi   ekani   ayon.   Biroq   har   qancha
gunohkor   boʻlmasin,   oʻta   andishali   adib   uni   keskin   qoralashga   tili
bormaydi. Nima boʻlganda ham, Oʻzbek oyim, baribir ona… Ayni paytda
rostgoʻy,   realist   yozuvchi   onaning   pala   partish,   dovdir
xattiharakatlaridan,   tabiatidagi   ayrim   kamchiliklaridan   koʻz   yumib
oʻtolmaydi.   Bu   borada   adibga   xalqona   yumor   qoʻl   keladi.   Bu   obraz
tasviri boshdan-oyoq ajib serjilo – ham kinoya-kesatiqlarga, ham ardoq-
mehrga   toʻla   yumor   bilan   yoʻgʻrilgan.   Xullas,   “Oʻtkan   kunlar”   romani
toʻqima   qahramonlarning   hayotiylik   kasb   etishi   va   tarixiy   voqealarga
uygʻunligi   jihatidan   ham,   mujassamot   butunligi   va   tilidagi   nafosati
jihatidan ham oʻzbek adabiyoti xazinasidagi durdonalar qatoridan oʻrin
olgandir.   “Oʻtkan   kunlar”   oʻzbek   adabiyotida   ilk   roman   boʻlishining   oʻzi
bilanoq   ilgari   bosilgan   katta   qadam   edi.   Unda   realizmning   asosiy
tamoyillari   yuqori   badiiy   saviyada   amalga   oshirildi.   Roman,   umuman,
oʻzbek adabiyotida yetuk realizmga asos soluvchilik rolini oʻynadi.  20  2.2. A bdulla Qodiriy  romanlari badiiy at i 
 Abdulla Qodiriyning asarlarini o‘qir ekansiz, asar qahramonlari va 
undagi voqealarni bayon etishdagi adibning tasviriy mahoratiga qoyil 
qolasiz. U asarlarida o‘zining davridagi voqeliklarni shunchalik mohorat 
bilan aks ettirgan-ki, asarlarini o‘qigan odam o‘sha davrdagi vaziyat 
haqida tushunchaga ega bo‘ladi. Adib asarlaridagi badiiy tasvirlarga 
ahamiyat bersangiz qahramonlar tasviri ham sizni befarq qoldirmaydi. 
Yozuvchi asar yozayotganda voqeliklardagi mayda detallarni ham 
ko‘zdan qochirmagan holda, shunday yozadi: “Men bir asar yozishdan 
avval, shu yozmoqchi bo‘lgan narsam haqidagi materiallarni puxta 
o‘rganib chiqaman”. Men o‘z asarlarimda biror joy to‘g‘risida yozmoqchi 
bo‘lsam, o‘sha joyni avval ko‘rgan bo‘samda, yana borib tekshirib 
yaxshiroq o‘rganib kelaman. Materiallarni o‘rganish mahalida eng 
mayda narsalarga (detallarga) ham ahamiyat beraman. Umuman, 
mayda detallar o‘quvchida yozuvchisiga ishonch uyg‘otadi. 
  Yozuvchi   bo‘laman   degan   har   bir   kishi   o‘zida   mana   shunday,
turmushning   mayda-chuydalarigacha   kuzata   oladigan   qobilyatni
oshirish   kerak.   Ya’ni   Abdulla   Qodiriyni   asarlarini   sinchiklab   o‘rganib
chiqish ham bo‘lajak yozuvchini toblay oladi deyishimiz mumkin. 
  Abdulla  Qodiriyning  bu   sinchikovligiga,   bu   qobilyatiga   har  bir  asar
qahramoning   badiiy   tasviri   shu   qadar   ustalik   va   mahorat   bilan
yozilganligiga, uni go‘yo usta rassom ko‘z o'ngingizda moy bo‘yoqlarda
ishlagan surati namoyon bo‘lgandek his etganingizda yana bir bor amin
bo‘lasiz. 
  Adibning   “O‘tkan   kunlar”   asarini   o‘qir   ekansiz   asardagi   har   bir
qahramon   tasviridagi   o‘ziga   xoslik,   turfa   voqealarning   bir-biri   bilan
uyg‘unligi sizni o‘ziga tortadi. 
  Yozuvchi   “O'tkan   kunlar”   asarida   Otabekni   tasvirlar   ekan   uning
qiyofasi   kitobxon   ko‘z   o‘ngida   namoyon   bo‘ladi.   Og‘ir   tabiatlik,   ulug‘
gavadalik, ko‘rkam va oq yuzlik, kelishkan, qora ko‘zlik, mutanosib qora
qoshliq va endigina murti sabza urgan bir yigit. Bu tasvirning o‘zidayoq kitobxon   Otabekning   siyrati   va   surati   naqadar   ko‘rkamligiga   ishonadi.
Abdulla   Qodiriy   tomonidan   tasvirlangan   bir   malak   Kumushbibi   tasviri
esa kitobxonni tamomam lol qilib, o‘z ortidan ergashtiradi. 
21  “...   uyg‘oq  yotgan   bizni  ko‘ramiz.   Uning  qora   zulfi   par  yostiqning   turlik
tomoniga tartibsiz suratda to‘zg‘ib, quyuq jingilla kiprik ostidagi ko‘zlari
bir   nuqtaga   tikilganda,   nimadir   bir   narsani   ko‘rgan   kabi...   qop-qora
kamon, o‘tib ketgan nafis, qiyiq qoshlari chimirlaganda, nimadandir bir
narsadan   cho‘chigan   kabi....   to‘lgan   oydek   g‘uborsiz   oq   yuzi   biroz
qizilligg‘a   aylangan-da,   kimdandir   uyalg‘an   kabi...   shu   vaqt   ko‘rpani
qayirib   ushlagan   oq   nozik   qo‘llari   bilan   latib   burnining   o‘ng   tomonida.
tabiatning nihoyatda usta qo‘li bilan qo‘ndirilgan qora xolini qashidi va
boshini yostiqdan olib o‘lturdi...”. 
  Bu   tasvirlarni   o‘qigan   har   bir   kitobxon   ko‘z   o‘ngida   Kumushbibi
siymosi,   uning   go‘zalligi   oldida   bir   oz   hayajonga   tushadi   va   satrlar
ustida   qayta-qayta   ko‘z   yugurtiradi.   Kitobxon   asarni   o‘qir   ekan,
yozuvchining   tasvir   mahoratiga   tan   beradi.   Chunki   asarda   voqealar
rivoji   yuksak   mantiqiy   izchillik   bilan   ko‘rsatilganligiga   qaramay,   har   bir
obraz o‘z tabiat mantig‘iga mos harakatlarnigina qiladigan obrazlarning
har   biri   o‘z   darajasiga   mos   keladigan   til   bilan   ta’minlanganligiga,
timsollar   faoliyatida   sun’iyliklik,   zo‘ravonlik   sezilmasligi   o‘quvchini
befarq qoldirmaydi. 
 Adibning buyukligi, daho sa’natkorligi shundaki, na asar voqeasi
rivojida,   na   obrazlar   xatti   harakatlari   tasvirida,   na   muallif   bayonida
yasamalik,   taxminga   yo‘l   qo‘ymaydi.   Yozuvchining   qalamidan   to‘kilgan
tasvir   hayotning   o‘zidagidan   ham   mukammalroq,   tabiiyroq,
asosliroqdir. 
  Mehrobdan   chayon   esa   yoshlarni   tafakkurga,   ilmga,   haqiqatni
izlashga   undaydi.   U   orqali   adib   har   bir   insonning   ma’naviy   olami
tozalanmas   ekan,   jamiyatda   o‘zgarish   bo‘lmasligini   ko‘rsatadi.
Qodiriyning   bu   fikri   bugungi   davrda   ham   o‘z   ahamiyatini   yo‘qotgani
yo‘q.   Qodiriy   ijodi   yoshlarni   milliy   o‘zlikni   anglashga,   ajdodlarimizning
boy   ma’naviy   merosini   qadrlashga   o‘rgatadi.   U   yozgan   har   bir   asar
yoshlar   uchun   ruhiy   qo‘llanma,   ma’naviy   tayanchdir.   Ayniqsa,
globallashuv   jarayonida   milliylikni   saqlab   qolish,   o‘z   tarixiga   hurmat bilan   qarash   kabi   fazilatlar   aynan   Qodiriy   asarlaridan   kuch   oladi.
I.A.Karimov   bu   borada   shunday   degan   edi:―Abdulla   Qodiriy   —
xalqning   yuragiga   yo‘l   topgan,   millat   orzu-umidlarini   badiiy   so‘zda
ifodalagan, xalqni ozodlikka, mustaqil fikrga undagan yozuvchidir. 
22  X ULOSA  
 1.Xulosa qilib aytganda, Abdulla Qodiriyning romanlari badiiyati 
o‘zbek adabiyoti tarixida mutlaqo yangi bosqichni boshlab bergan, 
milliy romanchilik maktabining shakllanishi va rivojida beqiyos 
ahamiyat kasb etgan hodisa sifatida baholanadi. Adibning “O‘tkan 
kunlar” va “Mehrobdan chayon” romanlari orqali o‘zbek adabiyotida 
realistik roman janri mustahkam qaror topdi hamda badiiy tafakkur, 
syujet qurilishi, obraz yaratish va til madaniyati jihatidan tub burilish 
yuz berdi. Qodiriy ijodi milliy tarix, ijtimoiy munosabatlar va insoniy 
taqdirlarni badiiy umumlashtirish orqali o‘zbek romanchiligini jahon 
adabiy jarayonlari darajasiga ko‘tardi. 
  2.Kurs   ishi   davomida   Abdulla   Qodiriy   romanlarining   badiiy
xususiyatlari   har   tomonlama   tahlil   qilindi.   Jumladan,   adib   romanlarida
tarixiy   voqealar   bilan   shaxsiy   taqdirlar   uyg‘unligi,   ijtimoiy
ziddiyatlarning badiiy talqini, milliy urf-odat va an’analar tasviri alohida
e’tiborga   olindi.   Tadqiqot   jarayonida   Qodiriyning   realistik   uslubi,
obrazlar   tizimi,   syujet   va   kompozitsiya   masalalari,   til   va   badiiy   tasvir
vositalaridan   foydalanish   mahorati   chuqur  o‘rganildi.   Natijada,   Qodiriy
romanlarining faqat tarixiy mavzuni yoritish bilangina cheklanmasdan,
balki   jamiyatning   ichki   ijtimoiy-axloqiy   muammolarini   ochib   berishga
xizmat qilgani aniqlandi. 
  3.Shuningdek,   Abdulla   Qodiriy   romanlarida   yaratilgan   obrazlar
tizimi   o‘ziga   xos   badiiy   mukammalligi   bilan   ajralib   turadi.   Otabek,
Kumush,   Anvar,   Ra’no   kabi   obrazlar   orqali   adib   o‘z   davrining   ijtimoiy
ruhini,   insoniy   kechinmalarini   va   ma’naviy   izlanishlarini   chuqur
ifodalagan.   Ushbu   obrazlar   nafaqat   muayyan   tarixiy   davr   vakillari
sifatida,   balki   umuminsoniy   qadriyatlarni   mujassam   etgan   badiiy
timsollar   sifatida   ham   ahamiyatlidir.   Qodiriyning   qahramonlari   orqali
muhabbat,   vijdon,   adolat,   sadoqat   va   mas’uliyat   kabi   tushunchalar
badiiy talqinda ochib beriladi.   4.Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatdiki, Abdulla Qodiriy romanlarining
badiiyati uning til ustaligi bilan chambarchas bog‘liq. Adib xalq og‘zaki
ijodi unsurlaridan, maqol va matallardan, jonli xalq tilidan mahorat bilan
foydalangan 23  holda   romanlarining   badiiy   ta’sirchanligini   kuchaytirgan.   Uning   tili
sodda,   ravon,   ayni   paytda   chuqur   ma’noga   ega   bo‘lib,   milliy   adabiy
tilning   shakllanishi   va   boyishiga   katta   hissa   qo‘shgan.   Bu   jihat   Qodiriy
romanlarini   nafaqat   badiiy,   balki   tilshunoslik   nuqtai   nazaridan   ham
qimmatli manbaga aylantiradi. 
  5.Obyekt   va   predmet   doirasida   olib   borilgan   tahlillar   Abdulla
Qodiriy   romanlari   badiiyati   zamonaviy   adabiyotshunoslik   uchun   ham
dolzarbligini   yo‘qotmaganini   tasdiqladi.   Adibning   tarixiy   voqelikni
badiiy   umumlashtirish   usuli,   ijtimoiy   muammolarni   obrazlar   orqali
ifodalash   mahorati   bugungi   adabiy   jarayonlar   uchun   ham   muhim
tajriba   maktabi   bo‘lib   xizmat   qiladi.   Qodiriy   romanlari   yosh   avlodni
milliy   o‘zlikni   anglash,   tarixiy   xotirani   qadrlash   va   ma’naviy
barkamollikka yo‘naltirishda samarali tarbiyaviy ahamiyatga ega. 
  6.Abdulla   Qodiriy   romanlari   badiiyati   o‘zbek   adabiyotining   oltin
fondidan   mustahkam   o‘rin   egallaydi.   Uning   romanlari   milliy
romanchilik   an’analarini   yaratibgina   qolmay,   badiiy   tafakkur   rivojiga
kuchli   turtki   berdi.   Qodiriy   ijodini   chuqur   o‘rganish,   uning   badiiy
uslubini,   obrazlar   olamini   va   tarixiylik   bilan   zamonaviylik   uyg‘unligini
tahlil   qilish   bugungi   adabiyotshunoslik   fani   uchun   muhim   ilmiy
ahamiyat   kasb   etadi.   Shu   bois,   Abdulla   Qodiriy   romanlari   badiiyati
nafaqat   o‘z   davrining   adabiy   yutug‘i,   balki   bugungi   va   kelajak   avlodlar
uchun ham bebaho ma’naviy meros sifatida o‘rganishga munosibdir.  24  FOY DA LA N ILGA N  ADA BIY OTLA R RO‘Y X A TI  
I.Asosiy  adabiy ot lar 
Mirziyoyev.Sh Milliy taraqqiyot yo‘limizni qat’iyat bilan davom ettirib, 
yangi bosqichga ko‘taramiz , O‘zbekiston, - T. :2018, —b.592. 
2.Edvard Olvors .Uzbek Literary Politics. 1964. 
3.Z. Klaynmixel.Sharqona yozish an’anasining rivojlanishi.1993-y.—b.
279. 4.Хатамов. Н. Саримсаков. Б. Адабиётшунослик 
терминларининг русча-узбекча изохли лугати. Т. УКИТУВЧИ. 
1978—b.361. 
5.Solihov.M.Mehrobdan chayon:mavzui, sinfiy tusi va tuzilishi 
jihatidan tekshirilmishdir. O‘zbekiston adabiyoti va san'ati. 2008-y. 
16-17-sonlar 
6.Qodir
iyni qo’msab. Abdulla Qodiriy nomidagi Xalq merosi
nashriyoti,1994.b.6. 
7.Karimov B.Jadidlar Abdulla Qodiriy.–Toshkent:Yoshlar nashriyot 
uyi, 2022.b.160. 
8.Qayu
mov A. Ma’naviya
t, ma’rifat va qatag’on. –
Toshken
Akademnashr,2008. 
9. Abdulla Qodiriy.Jinlar bazmi.Cho‘lpon nashriyoti.T:. — b.24. 
10.Abdulla Qodiriy.Uloqda.1916. — b.8. 
11.O‘zbek tilining izohli lug‘ati. 6 Jildli. – Toshkent: G‘afur G‘ulom 
nomidagi nashriyot-matbaa ijodiy uy, 2023. 
12.Qodiriy Abdulla. Obid ketmon. – Toshkent: Uzadabiynashr, 1959.
—   b.538.   13.Qo'shjonov   M.   Abdulla   Qodiriyning   tasvirlash   san‘ati.
Toshkent:   Fan,   1966.   14.Ismatulla   X.   Abdulla   Qodiriy   abadiyati.
O‘zbekiston adabiyoti va san’ati. 1994 yil 14-oktyabr, 11-noyabr. 
15.B.Karim. Dunyo olimlari nigohi. Abdulla Qodiriy va germenevtik 
tafakkur. 
Maqola. 2016 
II. Y ordamchi adabiy ot lar  16.Rahmon, O.Oʻzbek adabiyoti tarixi. T.: Oʻzbekiston Milliy 
Ensiklopediyasi. 2002. 
25  17.Aʼzamov, I. Abdulla Qodiriy va uning asarlari. T.: Fan 
nashriyoti.1993. 18.Quvvatova D. Jahon va o'zbek she'rlari: qiyos va 
tahlil. //International Scientific Journal Theorical & Applied Science. 
p-ISSN: 2308-4944 (chop etish) eISSN: 2409-0085 (onlayn). Yil: 2020 
84. Nashr qilingan: 30.04.2020 
19.Ravshanova Fayoza, [21.12.2025 12:49] 
Shukurov N.,Hotamov N., Xolmatov Sh., Mahmudov M. 
Adabiyotshunoslikka kirish. – Toshkent: O‘qituvchi, 1979. 
20.Temur Ubaydullo. Sarg‘aymas sahifalar. - Toshkent, O‘zbekiston. 
1991-y. 
21.Жабборов Нурбой. Маърифат надир. – Тошкент: Маънавият, 
2010. 21. Karimov N. XX asr o'zbek adabiyoti manzaralari. - 
Toshkent: O'zbekiston, 2008. 
22.Boboxonov, Sh.Milliy uyg‘onish va jadidlar. – Toshkent: Fan, 
2015. 23.Мирзаев С. ХХ аср ўзбек адабиёти. – Тошкент: Янги аср 
авлоди, 2005. 
III.Int ernet  say t lari 
24.https://arboblar.uz/uz/people/kadyri-abdulla 
25.https://uza.uz/oz/posts/abdulla-qodiriy-asarlari-qahramonlari-
prototiplari-haqida--16-09-2019 
26.https://jeev.innovascience.uz/index.php/jeev/article/view/1197/1
03 
27.https://arxiv.uz/uz/documents/referatlar/adabiyot/abdulla-
qodiriy-12-list 28.
29
30.https://www.researchgate.net/publication/342337550_abdulla_q
odiriyning_ o'zbek_adabiy_tili_va_matbuoti_rivojidagi_xizmatlari  26

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. ABDULLA QODIRIY HAYOTI VA IJODIY FAOLIYATI

1.1.Abdulla Qodiriy adabiy va ilmiy merosi hamda hayot yo‘li

1.2.O‘zbek romanchiligining shakllanishida Abdulla Qodiriyning o‘rni

II BOB. ABDULLA QODIRIY ROMANLARI TAHLILI

2.1. Qodiriy asarlarining tili va ma’no mundarijasi

2.2. Abdulla Qodiriy romanlari badiiyati

XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR RO‘YXATI