Alisher Navoiy va chog‘ishtirma tilshunoslik

O ZBEKISTON RESPUBLIKASI ʻ
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG BEK NOMIDAGI 	
ʻ
O ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI	
ʻ
JURNALISTIKA VA O ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTETI 	
ʻ
FILOLOGIYA VA TILLARNI O QITISH: O ZBEK TILI YO NALISHI	
ʻ ʻ ʻ
UMUMIY TILSHUNOSLIK VA TILSHUNOSLIK NAZARIYASI
FANIDAN
KURS ISHI 
 MAVZU: ALISHER NAVOIY VA CHOG‘ISHTIRMA TILSHUNOSLIK
 Bajardi:__________________________
 Qabul qildi:__________________________ 
Toshkent-2025  MUNDARIJA 
KIRISH..................................................................................................................3 
I BOB. ALISHER NAVOIY IJODI VA TIL MASALALARI……………….5 
1.1. Alisher Navoiyning til haqidagi qarashlari…………………………………..5 
1.2. Navoiy asarlarida turkiy va forsiy tillarning qiyosiy talqini………………..11 
Bob bo‘yicha xulosa…………………………………………………………….14 
II BOB. CHOG‘ISHTIRMA TILSHUNOSLIK VA NAVOIY MEROSI…15 
2.1.Chog‘ishtirma tilshunoslikning shakllanishi va asosiy tamoyillari………...15 
2.2.Navoiy asarlarida chog‘ishtirma tilshunoslik unsurlarining namoyon 
bo‘lishi…………………………………………………………………………..18 
Bob bo‘yicha xulosa……………………………………………………………..21 
UMUMIY XULOSA............................................................................................22 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR............................................................23  KIRISH 
Mazkur mavzuning dolzarbligi.  O‘zbek mumtoz adabiyoti va tilshunosligi 
taraqqiyotida Alisher Navoiy ijodi alohida o‘rin tutadi. Buyuk mutafakkir shoir 
nafaqat yuksak badiiy asarlar muallifi, balki turkiy tilning ijtimoiy mavqeini 
yuksaltirish, uning imkoniyatlarini ilmiy va amaliy jihatdan asoslab berishda 
muhim xizmat qilgan tilshunos alloma sifatida ham tanilgan. Navoiyning til 
masalasiga oid qarashlari, xususan, turkiy va forsiy tillarni qiyosiy tahlil asosida 
baholashi bugungi chog‘ishtirma tilshunoslik fanining dastlabki nazariy 
manbalaridan biri sifatida e’tirof etiladi. Zamonaviy tilshunoslikda tillarni qiyosiy 
o‘rganish, ularning strukturaviy, semantik va uslubiy xususiyatlarini solishtirish 
muhim ilmiy yo‘nalishlardan biri hisoblanadi. Bu borada Alisher Navoiyning 
“Muhokamat ul-lug‘atayn” asari hamda boshqa badiiy va ilmiy merosi turkiy 
tilning boyligi, ifoda imkoniyatlari va mustaqil adabiy til sifatidagi salohiyatini 
dalillar asosida ko‘rsatib beradi. Shu jihatdan Navoiy qarashlarini chog‘ishtirma 
tilshunoslik nuqtayi nazaridan o‘rganish bugungi ilmiy izlanishlar uchun ham 
nazariy, ham amaliy ahamiyat kasb etadi. 
Mavzuning   o‘rganilganlik   darajasi.   Navoiy   ijodi   adabiyotshunoslik   va
tilshunoslik   fanlarida   keng   tadqiq   etilgan.   Xususan,   uning   tilga   oid   qarashlari,
leksik boylik, uslub masalalari ko‘plab ilmiy ishlarda yoritilgan. Biroq Navoiyning
chog‘ishtirma tilshunoslikka oid qarashlarini tizimli va kompleks tarzda tahlil qilish
masalasi hali ham dolzarb bo‘lib qolmoqda. 
Kurs ishining obyekti  sifatida Alisher Navoiy asarlari, xususan, til 
masalalariga oid qarashlari va badiiy matnlari belgilandi. 
Kurs   ishining   predmeti   esa   Navoiyning   turkiy   va   forsiy   tillarni   qiyosiy
tahlil  qilish  jarayonida ilgari  surgan  lingvistik  g‘oyalari  va ularning chog‘ishtirma
tilshunoslik bilan bog‘liq jihatlaridan iboratdir. 
3  Mazkur   ishning   asosiy   maqsadi   Alisher   Navoiy   ijodida   chog‘ishtirma
tilshunoslik   unsurlarini   aniqlash   va   ularni   ilmiy-nazariy   jihatdan   tahlil   qilishdan
iborat. 
Vazifalari: 
1)Navoiyning til haqidagi qarashlarini o‘rganish; 
2)“Muhokamat ul-lug‘atayn” asarini chog‘ishtirma tilshunoslik nuqtayi 
nazaridan tahlil qilish; 
3)Navoiy ijodida turkiy tilning imkoniyatlarini qiyosiy asosda yoritish; 
4)olingan xulosalarni umumlashtirish. 
Kurs ishining tuzilishi.  Kirish, 2 bob, 4 paragraf, xulosa hamda 
foydalanilgan adabiyotlardan iborat. Kurs ishi jami: 25 bet. 
4  I BOB. ALISHER NAVOIY IJODI VA TIL MASALALARI 
1.1. Alisher Navoiyning til haqidagi qarashlari 
Asrlar mobaynida til– milliy ma’naviyatimiz ko zgusi bo lib kelgan. Buni ʻ ʻ
o zbek she‘riyatining gultoji deya e’tirof etilgan Mir Alisher Navoiy davridan to 	
ʻ
bugungacha o tkir qalam sohiblari yaratishgan badiiy ijod mahsullariga payvand 	
ʻ
milliy qadriyatlarimiz, ma’naviyatimiz rivoji misolida kuzatishimiz mumkin. 
O zbek   adabiy  tili   mustaqil  til   sifatida  X  asrdan  boshlab  shakllana   boshladi	
ʻ
va   to   hozirgi   kunimizgacha   bu   tilda   ko plab   ilmiy   va   badiiy   asarlar   yaratildi.	
ʻ
Xususan,   Mahmud   Qoshg ariyning   “Devoni   lug otit-turk”,   Yusuf   Xos   Hojibning	
ʻ ʻ
“Qutadg u   bilig”,   Xorazmiyning   “Muhabbatnoma”,   Rabg uziyning   “Qissai	
ʻ ʻ
Rabg uziy”,   shuningdek,   Atoyi,   Sakkokiy,   Sayfi   Saroiy,   Mavlono,   Lutfiylarning	
ʻ
yaratgan boy ilmiy-adabiy meroslarini tilga olish mumkin 1 . 
  Ayniqsa,   turkiy   tilning   beqiyos   imkoniyatlarini   ko rsatishda   Alisher	
ʻ
Navoiyning   buyuk   xizmatlarini   alohida   e’tirof   etish   joiz.   Chinakam   ma’nodagi
so z   mulkining   sultoni   Alisher   Navoiyning   so z   va   o tkir   nutq,   til   va   jamiyat	
ʻ ʻ ʻ
borasidagi  fikrlari alohida diqqatga molikdir. So z dahosiga daho so zchi sifatida	
ʻ ʻ
adoqsiz   ehtirom   va   inja   sezgi   bilan   munosabatda   bo lgan   adib   o z   asarlarining	
ʻ ʻ
aksariyatida,   xususan,   muhtasham   “Xamsa”sining   barcha   dostonlari
(alohidaalohida   boblar)da,   “Mahbub   ul-qulub”,   “Muhokamat   ul-lug atayn”,	
ʻ
“Nazm   ul-javohir”   va   boshqa   ko plab   asarlarida   so zning   buyuk   qudrati   va   nutq	
ʻ ʻ
mahoratining xosiyatiga oid betakror fikrlarni bayon qilgan. 
 “Muhokamat ul-lug atayn”da aytilishicha, so z go yoki bir durdir, durning 	
ʻ ʻ ʻ
doimiy makoni dengiz tubi bo lsa, so zning muntazam makoni ko ngildir. 	
ʻ ʻ ʻ
 Dur g avvos tarafidan dengiz tubidan chiqarilib, jilvalantirilsa va uning qiymati	
ʻ
javhariga ko ra baholansa, so z sohibi ixtisos tomonidan ko ngildan tashqariga 	
ʻ ʻ ʻ
olib 
1 Tursunov U. Chog ishtirma tilshunoslik asoslari. – T.: Fan, 2008. 
ʻ
5  chiqiladi   va   notiqning   qiymati   so z   qo llash   mahoratiga,   uni   jilvalantirishʻ ʻ
qobiliyatiga   qarab   belgilanadi.   Boshqacha   aytganda,   dengiz   tubida   harakatsiz
imkoniyat   tarzida   turgan   qimmatbaho   durlar   g avvos,   tomonidan   harakatga	
ʻ
keltiriladi,   ko ngil   tubida   imkoniyat   tarzida   turgan   sehrli   so zlar   esa   so zlovchi	
ʻ ʻ ʻ
tomonidan nutqiy jarayonga olib kiriladi va o z jilvasini namoyon etadi. 	
ʻ
  Alisher Navoiy bu fikrlarni davom ettirib yozadi: “So z durrining tafovuti	
ʻ
mundish dog i beg oyatroq va martabasi mundin ham benihoyatrokdur. Andoqki,	
ʻ ʻ
sharafidin   o lgan   badang a   ruhi   pok   etar,   kasifidin   hayotliq   tang a   zahri   halok
ʻ ʻ ʻ
xosiyati zuhur etar”. 
  Alisher Navoiyning til va nutq, nutq odobi, nutqiy madaniyat, nutq san‘ati
haqida   aytgan   fikrlarida   qadimiy   turkiy   xalqlarning   nutq   madaniyati   borasidagi
boy va noyob merosi mahorat bilan umumlashtirilgan. 
 Alisher Navoiy asarlarida chunonchi, nutq odobining talablari haqida fikrlar 
bor 2 . 
1. Tilni, so zni qadrla, uni hurmat qil: 
ʻ
Donau dur so zini afsona bil, 	
ʻ
So zni jahon bahrida durdona bil . (Xamsa, 34- bet.) 	
ʻ
2. Yaxshi so zlay olish (nutq) san‘atdir, noyob hunardir. Uni egallashga intilgin: 	
ʻ
Erdin so z hunar, enchidin bo z hunar. (“Mahbub-ul qulub”, 82-bet.) 	
ʻ ʻ
3. Insonning odob-axloqini belgilaydigan omillardan biri uning so zi, nutqidir: 	
ʻ
Suvning mazasi muz bila, oshning mazasi tuz bila, odam yaxshilig i so z bila. 
ʻ ʻ
(“Mahbub- ul qulub”, 79- bet.) 
So z zohir etar zamir ishi ko pragidin, 	
ʻ ʻ
Til muxbir erur ko ngul nihon emgagidin, 	
ʻ
Fahm ayla kishi holini so z demagidin, 	
ʻ
Kim berdi xabar hadisi ko nglidagidin. (“Nazm-ul –javohir” dan, 41-bet.) 
ʻ	
2
 Xadjimetova G. Alisher Navoiy asarlarida til va nutq masalalari. // Yangi O zbekiston pedagoglari axborotnomasi. 	ʻ
– 105-B. 
6  4. Kishining so zi (nutqi) uning aqliy kamolotidan darak beradi: ʻ
Odamki demak birla kiromiydiru bas, 
So z durri ishining intizomiduru bas, 	
ʻ
Sihhat opchaki, ahli aql komiduru bas, 
Aqlig a dalil aning kalomiduru bas. (“Nazm-ul javohir” dan, 25- bet.) 	
ʻ
5. So zlaganda o ylab so zla, tushunib, bilib gapir: So zni ko nglungda 
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
pishqarmaguncha tilga kelturma, Harnakim ko nglungda bo lsa til surma. 	
ʻ ʻ
(“Mahbub-ul qulub”, 83- bet.) 
6. Xushmuomala, shirin so z bo l ozor berma: 	
ʻ ʻ
Har kimki chuchuk so z elga izhor aylar, 	
ʻ
Har neki ag yor durur yor aylar, 	
ʻ
So z qattig i el ko ngliga ozor aylar, 	
ʻ ʻ ʻ
Yumshog i ko ngullarni giriftor aylar. (“Nazm-ul javohir”dan, 43- bet.) 	
ʻ ʻ
7. Tilingni tiy. Ko p so z, ezma va vaysaqi bo lma. Bu zararlidir. 	
ʻ ʻ ʻ
 Befoyda so zni ko p aytma va foydalig  so zni ko p eshiturdin qaytma. Oz 	
ʻ ʻ ʻ ʻ ʻ
degan oz yanchilur, oz egan oz yiqilur. (“Mahbub-ul qulub”dan, 82-bet.) 
8. Gapirganda qaytariqlardan qoch, chunki ular fikrning ta‘sirini susaytiradi: 
Bir deganni ikki demak xush emas, 
So z chu takror topti dilkash emas. (“Xamsa”,448-bet)., 	
ʻ
 Biz nutqimiz orqali boshqalar bilan muomalaga kirishamiz, fikrimizni 
bayon etamiz. Har bir shaxsga xos xususiyatlar uning nutqida namoyon bo ladi. 	
ʻ
mutafakkir shoir va yozuvchilarning asarlarida Navoiy boshlab bergan o zbek 	
ʻ
mumtoz adabiy tili me`yorlari mukammalashib bordi. O z asarlarida nutqning 	
ʻ
kishilar kundalik ehtiyojini qondiruvchi nodir vosita ekanligini qayd etdi. 
 “Mahbub-ul qulub” asarida voizlar til odobi xususida fikr yuritsa, “Muhokamat-ul
lug atayn” asarida o zbek adabiy tilining boyligini e‘tirof etdi. Nainki e tirof etdi,	
ʻ ʻ ʼ
balki tilning ijtimoiy hodisa ekanligini ta‘kidladi. So zning tarixiy-madaniy xizmati	
ʻ
beqiyos, ammo til imkoniyatlari nutq jarayonidagina ochib beriladi. Agar nutq
bo lmas ekan, tilning, so zning cheksiz imkoniyatlari 	
ʻ ʻ 7  ro yobga chiqib chiqmay qolaveradi. “Majolisun-nafois” da so zning voizlari ʻ ʻ
hayotida tutgan o rni haqida ham shaxsiy mulohazalar bayon qilinadi. “Nazm-ul 	
ʻ
javohir” asarida esa so z qudratli vosita ekanligi, insonga hayotiy zarurat sanalishi 	
ʻ
aytib o tiladi. Tarixdan ma’lumki, Navoiyning o zi ham mohir notiq bo lgan va 	
ʻ ʻ ʻ
shirin kalomi, o tkir tafakkuri bilan xalq qalbidan joy olgan va o z asarlarida ham 	
ʻ ʻ
xaloyiqqa naf’i tegadigan, el yuragidan joy oladigan shirinzabon so zlar 	
ʻ
so zlashni, chiroyli va ravon nutq tuzish yo llarini o rganish lozimligi haqida 	
ʻ ʻ ʻ
mukammal fikrlar bayon etgan. “Nazm-ul javohir” asarida til insonni hayvondan 
ajratuvchi gavhardir, deb ta’kidlaydi: 
So zdurki, nishon berur o lukka jondin, 	
ʻ ʻ
So zdurki, berur jonga xabar jonondin. 
ʻ
Insonni so z ayladi judo hayvondin, 	
ʻ
Bilkim, guhari sharifroq yo q ondin. 	
ʻ
Tirik insongina so zlash qobiliyatiga ega, so z tufayli u tirik ekanligini isbot	
ʻ ʻ
etadi. So z do stdan, yoru-birodardan xabar beradi. Insonni hayvondan judo qilgan	
ʻ ʻ
ham so z ekan, demak dunyoda so zdan gavhari sharif-ulu  narsa yo qdir. Yaxshi 
ʻ ʻ ʼ ʻ
so z kishiga jon baxsh etsa, yomon so z insonni halok etishi ham mumkin. Til-	
ʻ ʻ
ma‘rifat va adabiyot quroli ekan, so z so zlashdan maqsad ma‘no ifodalashdir 	
ʻ ʻ
deydi shoir. “Ammo chun alfoz va iboratdin murod ma‘nidir va mazkur 
maxluqotdin maqsud insondur va ul mahzari maoniy va bayon, so zning so zidadir	
ʻ ʼ
va takallum aning kalomida bordur”. Ya ni, ma’no tufayli so z tilga keladi va ul 	
ʼ ʻ
so zdan ma’no fahm bo ladi. Navoiy til va tafakkurni uzviy birlikda oladi. U 	
ʻ ʻ
ma’no birlamchi, shaklni ikkilamchi, deb hisoblaydi va ma’noga so zning joni deb	
ʻ
ta‘rif beradi 3 . 
 Navoiy tilni o sib,	
ʻ rivojlanib boruvchi, jamiyatning ehtiyojiga
muvofiqlashuvchi zarurat ekanligini anglab, tillar o zaro aloqada bo ladi, bir-	
ʻ ʻ
biriga 	
3
 Qayumov H. Navoiyning ijodiy merosi va o zbek tilining taraqqiyoti. – Toshkent: Sharq, 2000. 	ʻ
8  chatishadi,   deb   hisoblaydi.   Navoiy   kishining   nutq   qobiliyatini   tug ma   ekanliginiʻ
ta’kidlaydi.   “Muhokamatul-lug atayn”   asarida   arab   tili   “kalomi   ilohiy”   deb	
ʻ
ulug lanadi,   fors   va   turkiy   tili   solishtiriladi.   Olim   bu   asarda   ikki   tilning   lug at	
ʻ ʻ
boyligi, so z yasalishi, fonetik tarkibi, uslubiyati kabi xususiyatlarini chog ishtirib,	
ʻ ʻ
badiiy imkoniyatlari jihatidan turkiy tilning fors tilidan qolishmasligini isbotlaydi.
Hattoki,   fors-tojik   tilida,   ekvivalenti   bo lmagan   o zbekcha   so zlarni   misol	
ʻ ʻ ʻ
keltiradi.   “Muhokamat-ul   lug atayn”   asari   bevosita   tilshunoslikning   nazariy	
ʻ
muammolarini   hal   qilishga,   o zbek   tilining   boshqa   tillar   orasida   tutgan   o rnini
ʻ ʻ
belgilab   berishga,   o zbek   nutqi   madaniyatini   o rganishga   qaratilgan.   Mutafakkir	
ʻ ʻ
asarlarida   o zbek   tilining   leksik   boyliklaridan,   sinonim   va   omonimlaridan,   xalq	
ʻ
ta’biri,   maqol   va   matallaridan,   frazeologik,   ideomatik   birikmalaridan,   jumla
tuzilishidan keng foydalandi. 
  Alisher   Navoiyning   nutq   madaniyati   masalalariga   bag ishlangan   fikrlari	
ʻ
yanada   mukammalroq   ifodalangan   asari   “Mahbub   ul-qulub”dir.   Chunki   shoir   bu
a’arida tilning ahamiyati, undan foydalanish, nutq so zlovchi dilidagi fikrni to g ri	
ʻ ʻ ʻ
aks ettirish lozimligi haqida fikrlar bayon qiladi. Navoiy til deganda nutqni ko zda	
ʻ
tutgan.   Til,   ya‘ni   so‘z   o zining   ko p   yaxshi   fazilatlari   bilan   nutq   uchun   material	
ʻ ʻ
ekanligini, nutqning qo polligi, maqsadga muvofiq bo lmasligi so zlovchiga zarar
ʻ ʻ ʻ
yetkazishini   alohida   ta‘kidlab   o tadi.   Mayin,   yoqimli,   shirali   ovoz   bilan   so zlash	
ʻ ʻ
odobi   haqida,   O ylamasdan   so zlamaslik   lozimligi   haqida:   “Tildin   azubat	
ʻ ʻ
dilpisanddur va miynat sudmand. Chuchuk tilki achig liqqa evruldi, zarari oni 	
ʻ
bo ldi.	
ʻ Chuchuk so z	ʻ sof ko ngullar	ʻ
ga nushdir... So zni	ʻ ko nguld	ʻ
a
pishqormaguncha tilga kelturma, harnakim ko nglungda bo lsa, tilga surma” 	
ʻ ʻ
deydi. 
 Buning ma‘nosi shundayki, tilning shirin, yoqimli va yumshoqligi foydadir.
Chuchuk til achchiqqa aylansa tinglovchiga zarar yetkazadi. Nutq nazariyasi bilan
jiddiy shug ullangan shoir “Mahbubul-qulub” asarining 24-bobini voizlik ilmiga	
ʻ
bag ishlaydi. Navoiyning o zi ham notiqlik san’atini o z davrida yuksak darajaga	
ʻ ʻ ʻ
ko targan. “Tilga ixtiyorsiz-elga e‘tiborsiz” yoki “Ma’dani inson gavhari so z	
ʻ ʻ
durur, gulshani odam samari so z durur” deb yozadi. “Mahbubulqulub” da 	
ʻ 9  “Og ziga   kelganni   demoq-nodonning   ishi”,   “Aytar   so zni   ayt,   aytmas   so zdanʻ ʻ ʻ
qayt”, “Chin so‘z-mo‘tabar yaxshi so z-muxtasar” kabi hikmatli so zlar, maqollar	
ʻ ʻ
anchagina.  Navoiy  ham  shu  mazmundagi   baytlar  yaratadi.  Xalqimiz  tili  achchiq,
inson ko ngliga ozor beruvchi kishilarga “tili zahar”, “tilidan zahar tomadi” kabi	
ʻ
nisbatlarni   beradi.   Bunday   kishilardan   hamma   o zini   chetga   tortadi.   Dildan	
ʻ
suhbatlashishni   istamaydi,   aksincha,   zarurat   yuzasidangina   muomala   qilishga
majbur   bo ladi.   Navoiy   “Xamsa”   ning   deyarli   barcha   dostonlarida   “So z	
ʻ ʻ
ta‘rifida...”   sarlavhasi   ostida   boblar   ajratadi.   O zining   g azallaridan   birida   so z	
ʻ ʻ ʻ
haqida fikr yuritar ekan, “Xamsa”dagi har bir harf (so z emas, harf) o zida ko plab	
ʻ ʻ ʻ
durlarni   jamlagan   “bahr   erur”ligini   ta’kidlaydi.   Kengroq   mazmunda   esa,   har   bir
so zga singdirilgan chuqur mohiyat va ma’no nazarga olinsa ham xato bo lmaydi. 	
ʻ ʻ
  Professor  A.Hayitmetov shunday yozadi:  “Navoiy “so z”ni  o z asarlarida	
ʻ ʻ
ko p   ma’noda   ishlatadi.   U   “so z”   termini   ostida   insoniyatning   hamma   ma‘naviy	
ʻ ʻ
boyligini-alohida   ijtimoiy   kategoriya   bo lgan   tilni   ham,   ideologiya   shakllaridan	
ʻ
hisoblangan   falsafa   va   badiiy   adabiyotni   ham   tushuna   beradi   hamda   ularni   ko p	
ʻ
vaqt   bir-biridan   farq   qilmaydi”.   Navoiy   “so z”   haqida   gapirganda   quyidagilarni	
ʻ
e’tiborga   oladi:   1.   So z-til   ma‘nosida.   2.   So z-muomala,   gapirish,   nutq	
ʻ ʻ
mohiyatida.   3.   So z-badiiy   ijodda,   mazmunni   shakllantiruvchi   vosita   tarzida.	
ʻ
Navoiy   talqinicha,   so zning   (tilning)   insoniyat   hayotidagi   o rni   beqiyos.   U	
ʻ ʻ
insonning   insonligini,   barcha   jonzotlardan   yuksak   ekanligini   anglatuvchi   unsur.
Ollohning  bashariyatga  in’om   etgan  ulug  ne’mati  tildir.  Ha,   Navoiy  so zni   ajib,	
ʻ ʻ
sehrli   va   qimmatbaho   gavhar   sifatida   e’zozlaydi.   Ko pgina   baytlarda,   ayniqsa,	
ʻ
“Xamsa”,   “Mahbub-ul   qulub”   singari   asarlarida   so z,   uning   o rni,   inson
ʻ ʻ
hayotidagi ahamiyati, so zlash madaniyati, so zning badiiy ijoddagi mavqie, so z	
ʻ ʻ ʻ
odobi kabi tomonlar xususida mulohazalar bildiradi. “Nazm-ul javohir” (“Nazmlar
javohiri”)  asarida   shoirning  axloqiy  qarashlari  bayon   etiladi.  Alisher   Navoiyning
til   va   nutq,   nutq   odobi,   nutqiy   madaniyat,   nutq   san’ati   haqida   aytgan   fikrlarida
qadimiy   turkiy   xalqlarning   nutq   madaniyati   borasidagi   boy   va   noyob   merosi
mahorat bilan umumlashtirilgan. 
10    Navoiy o zbek adabiy tilini, rivojlantirish, bu tilda go zal asarlar yaratish,ʻ ʻ
o zbek  tilini  yuqori  mavqega  ko tarish,  uni   xalq manfaatlariga  xizmat  qildirishni	
ʻ ʻ
orzu   qiladi.   U   o zbek   tilini   kamsitgan,   bu   tilda   yaxshi   asarlar   yozish   mumkin	
ʻ
emas,   turkiy   tilga   bee‘tibor   bo lgan   kishilarga   munosib   javob   bera   oldi.   O zbek	
ʻ ʻ
adabiy   tilini   boyitdi,   ravnaq   toptirdi.   Navoiy   o zi   berayotgan   ma lumotlarning	
ʻ ʼ
aniq,   to g ri   bo lishiga   ham   e’tibor   beradi.   Til   va   nutq   masalalari   asl   mohiyati	
ʻ ʻ ʻ
Navoiy asarlarida o zining yorqin dalilini topdi desak maqsadga muvofiq bo ladi.	
ʻ ʻ
Bobur,   Ogahiy,   Komil   Xorazmiy,   Munis,   Mashrab,   Maxmur,   Gulxaniy,   Nodira,
Uvaysiy,   Muqimiy,   Furqat,   Avaz   O tar,   Fitrat,   Behbudiy,   So fizoda   kabi	
ʻ ʻ
mutafakkir   shoir   va   yozuvchilarning   asarlarida   Navoiy   boshlab   bergan   o zbek	
ʻ
mumtoz adabiy tili masalalari mukammalashib bordi 4 . 
1.2. Navoiy asarlarida turkiy va forsiy tillarning qiyosiy talqini 
Alisher Navoiy ijodiy merosining muhim asarlaridan biri hisoblangan 
“Muhokamat ul-lug‘atayn” (Ikki tilning qiyosi) o‘z davrida ham, keyingi asrlarda 
ham tilshunoslik sohasida qimmatli manba sifatida baholangan. Asar Navoiy 
tomonidan turkiy tilning forsiy til bilan qiyosiy tahlil qilinishi va turkiy tilning 
boyligi, imkoniyatlari hamda o‘ziga xos jihatlarini ko‘rsatish maqsadida yozilgan. 
O‘sha davrda forsiy til adabiy va ilmiy asarlarda ustun bo‘lgan bo‘lsa-da, Navoiy 
turkiy tilning ham forsiy til bilan teng bo‘lganligini isbotlashga intilgan. 
“Muhokamat   ul-lug‘atayn”   asari   orqali   Navoiy   turkiy   tilning   ilmiy
asoslangan nazariy jihatlarini ochib bergan. U asarda turkiy tilning lug‘aviy boyligi,
grammatik   xususiyatlari,   fonetik   va   morfologik   jihatlari,   ifoda   imkoniyatlarini
yuksak   baholagan   va   ushbu   tilda   go‘zal   asarlar   yaratish   mumkinligini   ko‘rsatgan.
Mazkur kirish qismida asarning yozilish sabablari, uning lingvistik ilmiy ahamiyati
va 
4 Xadjimetova G. Alisher Navoiy asarlarida til va nutq masalalari. // Yangi O zbekiston pedagoglari axborotnomasi. –	
ʻ
108-B.
11  tadqiqotning dolzarbligi haqida umumiy ma’lumotlar taqdim etiladi.   “Muhokamat
ul-lug‘atayn”   asaridagi   tilga   oid   nazariyalarni   tahlil   qilish   va   uning   tilshunoslikka
qo‘shgan   hissasini   o‘rganishdir.   Shu   bilan   birga,   ushbu   tadqiqot   orqali   Navoiy
asarining   o‘zbek   tilshunosligi   va   umumiy   tilshunoslik   nazariyasiga   ta’sirini
chuqurroq tushunishga intilinadi. 
Alisher   Navoiy   ijodida   “Muhokamat   ul-lug‘atayn”   alohida   o‘rin   tutadi,
chunki unda ikki til – turkiy va forsiy tillarning qiyosiy tahlili va lingvistik jihatdan
asoslangan   xususiyatlari   bayon   etilgan.   Ushbu   qismda   asarning   lingvistik
nazariyalari,   tahlil   usullari   va   turkiy   tilning   ilmiy   qiymati   kengroq   yoritiladi.
Quyida   asarning   asosiy   yo‘nalishlari   va   tilshunoslikka   qo‘shgan   hissasi   batafsil
o‘rganiladi. 
1.Turkiy tilning leksik va grammatik boyligi 
“Muhokamat ul-lug‘atayn” asarida Navoiy turkiy tilning forsiy til bilan teng 
imkoniyatlarga ega ekanligini va ayrim jihatlarda undan ustunligini isbotlashga 
intilgan. 
Asarda   turkiy   tilning   lug‘aviy   boyligi,   ya’ni   so‘z   zaxirasi   va   grammatik
tuzilishi haqida misollar keltiriladi. Navoiy turkiy tilni ijodiy va ilmiy ishlarda keng
qo‘llash   mumkinligini   isbotlash   maqsadida   turli   so‘zlar   va   ularning   ma’noviy
qirralarini taqdim etgan. 
2.Qiyosiy tilshunoslik usuli 
Navoiy qiyosiy tilshunoslik yondashuvini qo‘llab, turkiy va forsiy tillarning 
lug‘at, morfologiya va fonetikasini qiyosiy tahlil qilgan. U har ikkala tilning imlo, 
talaffuz va ifoda imkoniyatlarini solishtiradi. Navoiy turkiy tilning ifoda qilish 
imkoniyatlarini ko‘rsatish orqali o‘sha davrda keng qo‘llanilgan forsiy tilga qiyosiy 
yondashuvda boyligini namoyish etadi. 
3.Fonetik tahlil 
“Muhokamat ul-lug‘atayn” da turkiy tilning fonetik xususiyatlari ham alohida
o‘ringa ega. Navoiy turkiy tilning ovoz tuzilishini, tovushlar tizimini chuqur tahlil 
qilib, uning o‘ziga xos tovushlar majmuasiga ega ekanligini ko‘rsatadi. Asarda 
12  turkiy tildagi tovushlarning talaffuzdagi o‘ziga xosligi va ularning ma’no 
ifodalashdagi ahamiyati haqida misollar keltirilgan. 
4.Morfologik xususiyatlar 
Asarda turkiy tilning morfologik jihatlari – so‘z yasash, fe’l va otlarning 
shakllanishi, suffiks va affikslar orqali yangi ma’nolar hosil qilish usullari yoritiladi.
Navoiy turkiy tilning morfologik tizimi orqali so‘zlarning keng ma’nolarini berish 
imkoniyatlarini va forsiy tildan farqli jihatlarini ta’kidlagan. 
5.Tilni rivojlantirish bo‘yicha tavsiyalar 
Navoiy asarida turkiy tilning rivojlanishi va takomillashishi uchun o‘z 
tavsiyalarini bergan. U turkiy tilning davlat ishlarida, ilmiy asarlarda va adabiyotda 
qo‘llanishini targ‘ib qilgan. Tilni boyitish va uni keng qo‘llash orqali unga yuqori 
ilmiy maqom berish Navoiy uchun muhim bo‘lgan. Shuningdek, u turkiy tildagi 
yozma merosning kelajak avlodlar uchun qadrli ekanligini ta’kidlab, uni saqlash va 
rivojlantirishga urg‘u bergan. 
6.O‘zbek tilshunosligiga va umumiy lingvistikaga ta’siri 
“Muhokamat ul-lug‘atayn” nafaqat Navoiy davrida, balki keyingi asrlarda 
ham tilshunoslik va o‘zbek tili rivojlanishiga katta ta’sir ko‘rsatgan. Ushbu asar 
o‘zbek tili va umumiy tilshunoslikka qo‘shgan hissasi bilan alohida qadrlanadi. 
Asarda keltirilgan lingvistik nazariyalar va qiyosiy tahlillar orqali Navoiy turkiy 
tilning boyligini ilmiy asoslarda ta’kidlab, kelajakda tilshunoslar uchun o‘ziga xos 
yo‘nalish va ilmiy dalil yaratib bergan. 
Mazkur   asosiy   qismda   “Muhokamat   ul-lug‘atayn”   asarining   ilmiy   qirralari,
tilshunoslik   nazariyasi   va   Navoiy   olib   borgan   til   qiyosi   chuqur   tahlil   qilindi.   Bu
ilmiy dalillar turkiy tilning boyligi va o‘ziga xosligini ochib berishga xizmat qiladi. 
Alisher   Navoiyning   “Muhokamat   ul-lug‘atayn”   asari   o‘z   davrida,
shuningdek,   keyingi   asrlarda   ham   tilshunoslik   sohasida   katta   ilmiy   va   amaliy
ahamiyatga   ega   bo‘lib,   turkiy   tilning   imkoniyatlarini   ilmiy   asosda   isbotlashga
xizmat qilgan. Navoiy asarda turkiy va forsiy tillarni qiyoslash orqali turkiy tilning
boyligi, leksik va 
13  grammatik xususiyatlari, fonetik va morfologik tizimining chuqur imkoniyatlarini 
ko‘rsatishga muvaffaq bo‘lgan. 
Navoiy  turkiy  tilning   faqatgina   she’riy  ijod   va  adabiy   asarlarda   emas,   balki
ilmiy   sohada   ham   keng   qo‘llanishi   mumkinligini   ilmiy   dalillar   bilan   isbotlab,   bu
tilda   yozilgan   asarlarning   qadrini   oshirgan.   U   o‘z   tavsiyalari   orqali   turkiy   tilni
rivojlantirishga da’vat qilgan va uning davlat ishlarida, ilmiy va madaniy sohalarda
keng   qo‘llanilishi   uchun   o‘z   hissasini   qo‘shgan.   Navoiy   ijodining   tilshunoslikka
qo‘shgan   beqiyos   hissasini   yaqqol   ochib   beradi.   “Muhokamat   ul-lug‘atayn”   asari
turkiy tilning boy va ifodali til ekanligini isbotlab, o‘zbek tilshunosligi va umumiy
lingvistikada   muhim   o‘rin   egallashini   ko‘rsatadi.   Bu   asar   o‘zbek   tili   va
madaniyatining   rivoji   uchun   muhim   ahamiyat   kasb   etib,   bugungi   kunda   ham
tilshunoslik tadqiqotlari uchun qimmatli manba bo‘lib qolmoqda. 
Bob bo‘yicha xulosa 
14  II BOB. CHOG‘ISHTIRMA TILSHUNOSLIK VA NAVOIY MEROSI 
2.1. Chog‘ishtirma tilshunoslikning shakllanishi va asosiy tamoyillari 
Hozirgi zamon tilshunosligida lingvistlar iste’molga olib kirgan qiyosiy, 
chog ishtirma, taqqoslash, lingvistik tipologiya, kontrastiv lingvistika kabi atamalar ʻ
qiyosiy yoki chog ishtirma tilshunoslik muammolarini ilmiy tahlildan o tkazish 	
ʻ ʻ
uchun ishlatiladi. Aslida bu yo nalishlarning har biri nazariy tilshunoslikning 	
ʻ
mustaqil bo limlari sifatida dunyo tilshunoslarining e’tiborini tortib kelmoqda. 	
ʻ
O zbekistonda chog ishtirma tilshunoslikning tamal toshini E.D.Polivanov	
ʻ ʻ 5 
qo ygan. Uning “Russkaya grammatika v sopostavlenii s uzbekskom yazikom” 	
ʻ
asari 
keyinchali
k ko pgina	
ʻ turli morfologi
k strukturag
a ega bo lgan	ʻ tillarni
chog ishtirishda klassik namuna bo lib xizmat qilgan. Xorijiy tillarni o zbek tili 	
ʻ ʻ ʻ
subsistemalari bilan chog ishtirishni professorlar J.Bo ronov, O .Yusupov, 	
ʻ ʻ ʻ
A.Abduazizov, M.Abdurazzaqov, S.Rahimovlar boshlab berishgan. Hozirgi kunga 
kelib chog ishtirma tilshunoslikning turli aspektlari mustaqil yo nalishga aylanib, 	
ʻ ʻ
o z maqsad va vazifalariga, o rniga, ahamiyatiga ega bo ldi. Jumladan, 	
ʻ ʻ ʻ
chog ishtirma lingvistikaning alohida yo nalishi hisoblanmish lingvistik tipologiya	
ʻ ʻ 6 
uning boshqa aspektlaridan quyidagi xususiyatlari bilan farqlanishini tilshunoslar 
alohida ta’kidlamoqdalar. 
Chog ishtirma   lingvistika   rivojiga   qiyosiy-tarixiy   tilshunoslik   katta   ta’sir	
ʻ
ko rsatgan. Qiyosiy-tarixiy tilshunoslik chog ishtirma lingvistika bilan chambarchas	
ʻ ʻ
bog liq,   chunki   u   tillar   sistemasini   qiyolashning   tarkibiy   qismi   hisoblanadi.
ʻ
Qiyosiytarixiy   tilshunoslikning   asosiy   tekshirish   obyekti   tillarni   chog ishtirish	
ʻ
bo lgan.   Hindyevropa   va   turkiy   tillarni   qiyoslashga   Alisher   Navoiyning	
ʻ
“Muhokamat ul-lug atayn” (1499) asari klassik namuna bo lib xizmat qiladi. 	
ʻ ʻ	
5
 6  
15  Navoiyning  bu  asarida  ilk  bor   kelib  chiqishi  jihatidan  bir-biri   bilan  bog lanmaganʻ
va qarindosh bo lmagan tillar – eski o zbek va fors tillari leksik, grammatik va so z	
ʻ ʻ ʻ
yasash   aspektlari   nuqtai   nazaridan   qiyoslangan.   Muallif   bu   asarida   o zbek   tilining	
ʻ
o ziga   xos   va   fors   tilida   bir   xil   yarus   birligi   bo lolmaydigan   xususiyatlarini   ochib	
ʻ ʻ
bergan. Chog ishtirma lingvistikaning shakllanishiga Mahmud az-Zamaxshariy arab	
ʻ
va fors tillarini qiyoslash bilan, Mahmud Koshg ariy “Devonu lug otit turk” asarlari	
ʻ ʻ
bilan   salmoqli   hissa   qo shishgan.   Ayniqsa,   Mahmud   Koshg ariyning   qarindosh	
ʻ ʻ
tillarni chog ishtirishga bag ishlangan asari qiyosiy lingvistikaning keyingi rivojiga	
ʻ ʻ
katta   ta’sir   ko rsatgan   va   hanuz   chog ishtirma   lingvistikaning   klassik   namunasi	
ʻ ʻ
bo lib   xizmat   qilmoqda.   Hind-yevropa   tilshunosligi   tarixida   chog ishtirma	
ʻ ʻ
lingvistikaning rivojlanishi  uch bosqichdan  iborat  bo lsa, unda  Markaziy Osiyoda,	
ʻ
jumladan,   O zbekistonda   qay   tarzda   shakllangan   degan   savol   tug ilishi   tabiiy.	
ʻ ʻ
O zbekistonda   ham   chog ishtirma   lingvistikaning   shakllanishi   uch   bosqichdan	
ʻ ʻ
iborat.   Birinchi   bosqich   yoki   ilk   davri   Mahmud   az-Zamaxshariy,   Mahmud
Koshg ariy,   Alisher   Navoiy   asarlari   bilan   belgilanib,   bu   davrda   Movarounnahrda	
ʻ
chog ishtirma lingvistikaning tamal toshi qo yiladi. 
ʻ ʻ
Ikkinchi   davri   O zbekistonda   xorijiy   tillarning   keng   ko lamda   o qitilishi   va	
ʻ ʻ ʻ
xorijiy   til   bilan   o zbek   tili   grammatik   subkategoriyalarini   qiyoslashga   asoslangan	
ʻ
bo lib,   u   XX   asrning   60-yillaridan   XXI   asrning   birinchi   o n   yilligigacha   qamrab	
ʻ ʻ
oladi 7 . 
Uchinchi davri esa XXI asrning birinchi o n yilligidan boshlandi va hozirda 	
ʻ
davom etmoqda. Ikkinchi davr, asosan, lingvistik kategoriyalarni subsistema 
(subsystem) usulida chog ishtirg	
ʻ
an bo lsa,	ʻ uchinchi davr “xoulsiste
m”
(wholesystem)   usulida   tilni   tizim   sifatida   chog ishtirishga   o tgan.   Mustaqillik	
ʻ ʻ
yillarida   Respublikamizning   ikki   yetakchi   oliygohi   –   O zbekiston   davlat   jahon	
ʻ
tillari universiteti va Samarqand davlat chet tillar instituti qoshida roman-german 	
7
Allayorov T., Shukurova G. O‘zbekistonda chog‘ishtirma tilshunoslikning o‘rganilishi. // Turkiy xalqlar adabiyotiga 
doir zamonaviy yondashuvlar: muammolar, omillar, yechimlar. – 205-B.
16  filologiyasi bo yicha doktorlik va nomzodlik dissertasiyalari himoyasiga ʻ
ixtisoslashgan ilmiy kengashlar faoliyat ko rsatib, ularda yurtimizning ko zga 	
ʻ ʻ
ko ringan olimlari G aybulla as-Salom, J.Bo ronov, O .Q.Yusupov, Sh.Safarov, 	
ʻ ʻ ʻ ʻ
A.A.Abduazizov,  M.E.Umarxo jaev, A.E.Mamatov, 	
ʻ S.Rahimov, 
E.Begmatov,  A.M.Bushuy,  X.Orziqulov,  G.X.Boqieva,  D.U.Ashurova, 
M.I.Rasulovalar faol ishtirok etishgan. Zikr etilgan ilmiy kengashlarning barcha 
majlislarida chog ishtirma lingvistikaning dolzarb muammolari muhokama etilgan. 	
ʻ
Jumladan, G.X.Boqiye
vaning ingliz, rus, o zbek	
ʻ tillarining grammatik
kategoriyalarini   qiyoslash,   D.U.Ashurovaning   morfemalarning   matn   hosil   qilishi,
M.I.Rasulovaning   lingvistikada   leksik   sathning   yoritilishi,   G .M.Hoshimovning	
ʻ
gipotaksis hodisasiga bag ishlangan doktorlik dissertasiyalari mustaqillik yillarining	
ʻ
mahsuli   hisoblanadi.   Biz   bu   yerda   faqat   global   muammolarni   tadqiq   etgan
mualliflar   haqida   to xtaldik,   xolos.   Chog ishtirma   lingvistika   masalalariga	
ʻ ʻ
bag ishlangan   nomzodlik   dissertasiyalari   talaygina   va   bu   haqda   alohida   maxsus	
ʻ
to xtalish talab etiladi. 
ʻ
Mustaqillikning dastlabki yillaridanoq professor J.Bo ronov tashabbusi bilan 	
ʻ
O zbekiston davlat jahon tillari universitetida tashkil etilgan ixtisoslashgan ilmiy 	
ʻ
kengashda himoya qilingan dissertasiyal
arning 90 foizi chog ishtir	
ʻ
ma
lingvistikaning yechimini kutayotgan muammolariga bag ishlangani bilan 	
ʻ
ahamiyatlidir. Professor J.Bo ronovning ingliz va turk tillarining lingvistik 	
ʻ
kategoriyalarini chog ishtirishga	
ʻ bag ishlangan	ʻ monografiyasi,
A.A.Abduazizovning ingliz va o zbek tillari fonetik va fonologik xususiyatlari 	
ʻ
yoritilgan ilmiy ishlari, O .Q.Yusupovning chog ishtirma lingvistikani boshqa 	
ʻ ʻ
yo nalishlarda	
ʻ
n farqlab beruvchi risolasi, S.Rahimovnin
g chog ishtirm	ʻ
a
tilshunoslikning global muammolariga bag ishlangan monografiyasi mamlakatimiz	
ʻ
tilshunosligida   XX   asr   oxiri   –XXI   asr   boshlarida   chog ishtirma   lingvistikaning	
ʻ
tamal toshi qo yilishiga asos bo lgan desak, mubolag a bo lmaydi. Shuningdek, 	
ʻ ʻ ʻ ʻ
Sh.Safarovnin
g “Semantika” nomli monografiyasi
da ham chog ishtirm	
ʻ
a
lingvistikaning ayrim tamoyillari xususida fikrlar bildirilgan. 
17  O‘zbekistonda   chog‘ishtirma   tilshunoslikning   izchil   rivojlanishi   dastlab
umumiy   til   o‘rganish   yo‘nalishi   sifatida   sifatida   boshlangan   bo‘lsa,   hozirgi   kunda
ilmiy-uslubiy,   nazariy-amaliy   asosga   ega   keng   qamrovli   fan   tarmog‘iga   aylangan.
Chog‘ishtirma   tilshunoslik   nafaqat   turkiy   tillarni,   balki   o‘zbek   tilining   boshqa   til
oilalari bilan o‘xshash va farqli jihatlarini ochib berishga xizmat qilmoqda 8 . 
2.2.Navoiy asarlarida chog‘ishtirma tilshunoslik unsurlarining namoyon 
bo‘lishi 
Til – insonning milliy va ma naviy boyligi hisoblanadi. Til – ona allasi orqali ʼ
kirib, insonning ruhiyatiga milliylikni singdiradi. Til – millatning ko zgusi bo lib, 	
ʻ ʻ
unda tarix - o tmish va kelajak jonlanadi. «Har bir millatning dunyoda borlig in 	
ʻ ʻ
ko rsatadurgan oyinai hayoti til va adabiyotidur» deya e tirof etadi Abdulla 	
ʻ ʼ
Avloniy.
O zbek   tili   taraqqiyoti   bugungi   kunga   qadar   juda   katta   tarixiy   yo lni   bosib	
ʻ ʻ
o tgan.   Tilimizning   ilk   namunalari   O rxun-Enasoy   bitiklarida   uchraydi.   Ulardagi	
ʻ ʻ
yozuvlarda   aks   etgan   tilimiz   qadimgi   turkiy   til   hisoblanadi.   XI-XII   asrlarda
mamlakatimiz hududida eski turkiy til shakllanadi. Bu davrda yaratilgan Mahmud
Koshg ariyning «Devonu lug otit turk» asari eski turkiy tilda yozilgan betakror va	
ʻ ʻ
nodir   asarlardan   hisoblanadi.   «Devonu   lug otit   turk»   asari   nafaqat   badiiy,   balki	
ʻ
ilmiy,   ijtimoiy   ahamiyatga   ega   asardir.   Xuddi   shu   davrda   Yusuf   Xos   Xojibning
«Qutadg u   bilig»,   Xo ja   Ahmad   Yassaviy   “Hikmatlar”,   Ahmad   Yugnakiyning	
ʻ ʻ
«Hibatul   haqoyiq»   asarlari   yuzaga   keladiki,   bu   asarlar   eski   turkiy   tilda   yozilgan
adabiyotning yuksak namunalaridir 9 . 	
8
 Allayorov T., Shukurova G. O‘zbekistonda chog‘ishtirma tilshunoslikning o‘rganilishi. // Turkiy xalqlar adabiyotiga
doir zamonaviy yondashuvlar: muammolar, omillar, yechimlar. – 208-B. 
9
 Allayorov T., Shukurova G. Alisher Navoiy — chog‘ishtirma tilshunoslik asoschisi. // Turkiy xalqlar adabiyotiga 
doir zamonaviy yondashuvlar: muammolar, omillar, yechimlar. – 187-B.
18  XIV-XV asrlar eski o zbek adabiy tili rivojlanishi Lutfiyning benazir satrlari, ʻ
Sakkokiyning go zal g azallari bilan bog liq. O sha davrda fors-tojik tilining 	
ʻ ʻ ʻ ʻ
boyligi va maftunkorligini madh etgan barcha shoir-u fuzalolar Alisher Navoiy 
turkiy g azallari oldida bosh egdi. Alisher Navoiy tilimizning go zal, juda boy til 	
ʻ ʻ
ekanini isbotlabgina qolmasdan, uning barcha tillardan yuksakligini ham e’tirof 
etganlar. Bu  haqida Abdurauf Fitrat shunday e tirof etadi: “Navoiy...turkiy tilining 	
ʼ
adabiy hamda boy til ekanini bildirmak uchun o zining «Muhokamat-ul lug atayn» 
ʻ ʻ
degan asarini yozib chiqardi.” 
Chunki toptim ul kalom ichra kamol, 
Turk alfozi bila surdum maqol… 
Turk nazmida chu men tortib qalam, 
Ayladim ul mamlakatni yakqalam… 
Ushbu bayt va yuqoridagi adib fikrlaridan ko‘rinadiki, Alisher Navoiyning 
“Muhokamat ul-lug‘atayn” asarida tilshunoslikning yuksak namunalari berilgan va 
turkiy til imkoniyatlari to‘la ochib berilgan. Buyuk shoirimiz yarim asrlik 
lug‘atchilik va til grammatikasini umumlashtiruvchi ushbu asarni yozdi. Asarda 
Navoiy eski o‘zbek tili bilan fors-tojik tilini bir-biriga chog‘ishtirdi va bir-biriga 
qarindosh bo‘lmagan tillarni qiyosiy o‘rganish metodini ham boshlab berdi desak 
mubolag’a bo‘lmaydi. Bilamizki, tilshunoslarning tillarni qiyoslashdagi va tillarni 
o‘rganish jarayonidagi eng asosiy quroli chog‘ishtirishdir. Undan tashqari, asarda 
tillarning kelib chiqish tarixi, til va nutq, til va tafakkur masalalariga ham to‘xtalib 
o‘tadi. Alisher Navoiy turkiy va forsiy tilni qiyosan o‘rganish bilan birgalikda, 
umumiy tilshunoslik tavsifiga ham to‘xtalib o‘tadi. 
Dunyo tilshunosligida chog‘ishtirma tilshunoslik garchi XIX asrda foydalana 
boshlangan bo‘lsa-da, ushbu qiyosiy-chog‘ishtirma tilshunoslikdan Osiyo xalqlari 
orasida birinchi bo‘lib Mahmud Koshg‘ariy “Devonu lug‘at-ut turk” asarida 
foydalangan hisoblanadi. Alisher Navoiy esa dunyo miqyosida birinchi bo‘lib 
“Muhokamat-ul lug‘atayn” asari bilan 1499-yilda qarindosh bo‘lmagan  tillarni 
muqoyasa qiladi. Ushbu asarning maydonga kelishi bilan dunyo tilshunosligida 
19  yangi sahifa ochildi. Ya’ni tilshunoslik taraqqiyotida yangi bir yo‘nalish 
chog‘ishtirma (konstrativ) tilshunoslik paydo bo‘lishiga asos bo‘lib xizmat qildi. 
Navoiy turk va fors tillarini o‘zaro qiyoslar ekan turkiy tilda mavjud ba’zi 
atamalarning fors tilida muqobili yo‘q ekanligini ko‘rsatib bergan va turkiy til 
imkoniyatlarining boshqa tillardan qolishmasligini ifodalagan. Masalan, Navoiy 
turkiy til imkoniyatlarini ochiqlashda shunday namunalarni ham keltirib o‘tadi, 
yirikroq so zlar to g risida aytaylik: arab sarfi atamasining boblarida bir bob borki, ʻ ʻ ʻ
uni «mufoala bobi» deb ataydi. Bunda bir so z aytilsa ham, ikki kishining ish-	
ʻ
harakatini o z ichiga oladi, o zi bir xilda keladi, masalan «muoraza» (arz 	
ʻ ʻ
qilishmoq), «muqobala» (qarshilashmoq), «mushoara» (she r aytishmoq), 	
ʼ
«mukolama» (so z aytishmoq), bu keng bob hisoblanadi va bunda ko p foydalar 	
ʻ ʻ
bor. Forscha yozuvchilar shuncha ustalik va mohirlikni  da vo qilsa ham bu 	
ʼ
foydadan mahrum ekanliklarini aytib o‘tadi. Ammo turkiy tilning so z ustalari bu 	
ʻ
foydaga qo l uzatib, so‘zga bir «shin» («sh») harfi qo shish bilan o sha maqsadni 	
ʻ ʻ ʻ
topganlar. 
  Xulosa o‘rnida shuni  ta‘kidlab o‘tish joizki, Alisher Navoiy o‘z ona tilining
tom   ma’nodagi   himoyachisi   deb   atashimiz   joiz   bo‘ladi.   Asar   qiymatini   oshirgan
yana   bir   xususiyat   ularda   til   sathlari   imkoniyatlarining   to‘laligicha   ochib
berilganligida   desak   xato   bo‘lmaydi   Alisher   Navoiyning   tilimiz   imkoniyatlaridan
foydalanish   borasidagi   qarashlari   bugungi   kunda   ham   o‘z   ahamiyatini
yo‘qotmagan. 
Alisher   Navoiyning   tilshunoslik   haqidagi   g‘oyalari   qancha   ifodalansa-da,
kamlik   qiladi.   Chunki   shoirning   bu   asari   o‘zbek   va   fors-tojik   tillarini,   ularning
lug‘at tarkibini qiyoslashga bag‘ishlangan ilk filologik asar sifatida katta ahamiyat
kasb etadi 10 . 	
10
Allayorov T., Shukurova G. Alisher Navoiy — chog‘ishtirma tilshunoslik asoschisi. // Turkiy xalqlar adabiyotiga 
doir zamonaviy yondashuvlar: muammolar, omillar, yechimlar. – 189-B. 20  Bob bo‘yicha xulosa 
21  UMUMIY XULOSA
22  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR 
I.  Asosiy manbalar 
1.Allayorov T., Shukurova G. Alisher Navoiy — chog‘ishtirma tilshunoslik 
asoschisi. // Turkiy xalqlar adabiyotiga doir zamonaviy yondashuvlar: 
muammolar, omillar, yechimlar.
2.Allayorov   T.,   Shukurova   G.   O‘zbekistonda   chog‘ishtirma   tilshunoslikning
o‘rganilishi.   //   Turkiy   xalqlar   adabiyotiga   doir   zamonaviy   yondashuvlar:
muammolar, omillar, yechimlar. 
3.Jo rayev U. "Muhokamat ul-lug atayn" asarining leksik-fonetik tahlili // Milliy ʻ ʻ
til va adabiyot masalalari. – Toshkent: Fan, 2005. 
4.Norboeva D. Alisher Navoiy va turkiy til: Qiyosiy tahlil // Turkiston ilm jurnali. 
– 2019. 
5.Norqobilov S. Alisher Navoiyning tilshunoslikka qo shgan hissasi // O zbek tili 	
ʻ ʻ
va adabiyoti jurnali. – 2017. 
6. Polivanov E.D. Русская грамматика в сопоставлени с узбекском язиком . T.: 
Госиздат, 1934-yil. 182-bet
7.Qayumov H. Navoiyning ijodiy merosi va o zbek tilining taraqqiyoti. – 	
ʻ
Toshkent: Sharq, 2000. 
8.Rahmatullayev Sh. O zbek tilining tarixiy grammatikasi. – T.: Fan, 1980. 	
ʻ
9.Saidov S. Tilshunoslik nazariyalari: O rganishlar va tahlillar. – Toshkent: 	
ʻ
Muallif, 2004. – 176 b. 
10.Sarimsakov B. O zbek tilining taraqqiyot bosqichlari. – T.: Fan, 1972. 	
ʻ
11.Tursunov U. Chog ishtirma tilshunoslik asoslari. – T.: Fan, 2008. 
ʻ
12.Xadjimetova G. Alisher Navoiy asarlarida til va nutq masalalari. // Yangi 
O zbekiston pedagoglari axborotnomasi. 	
ʻ
23  II.  Yordamchi manbalar 
13.Алишер Навои. Сборник статей. –Москва-Ленинград: АН, 1946. 
14.Бойқаро. Рисола. Нашрга тайеpрловчилар: А.Рустам, К.Ҳасан. –Тошкент: 
Шарқ, 1991. 
15.Давлатшоҳ Самарқандий. Шоирлар бўстони. Форс тилaан Б.Аҳмедов 
таржимаси. – Тошкент: Адаби
еpт ва санъат, 1981. 
16.Маҳмуд Ҳасаний. Таърихларда Навоий васфи. –Тошкент: Ғ.Ғулом НМБ, 
1991. 
17.Навоий ва ижод сабоқлари. Мақолалар тўплами. –Тошкент: Фан, 1981. 
18.Сирожaдинов Ш. Алишер Навоий: манбаларнинг қи	
еpсий-типологик, 
текстологик таҳлили. –Тошкент: Akademnashr, 2011. 
19.Ўзбек адаби	
еpти тарихи. Беш томлик. 2-том. –Тошкент: Фан, 1977. 
III.  Internet manbalari 
20. 
21. 
24

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. ALISHER NAVOIY IJODI VA TIL MASALALARI

1.1. Alisher Navoiyning til haqidagi qarashlari

1.2. Navoiy asarlarida turkiy va forsiy tillarning qiyosiy talqini

Bob bo‘yicha xulosa

II BOB. CHOG‘ISHTIRMA TILSHUNOSLIK VA NAVOIY MEROSI

2.1.Chog‘ishtirma tilshunoslikning shakllanishi va asosiy tamoyillari

2.2.Navoiy asarlarida chog‘ishtirma tilshunoslik unsurlarining namoyon bo‘lishi

Bob bo‘yicha xulosa

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR