Badiiy adabiyotda tarixiylik tamoyili

O ZBEKISTON RESPUBLIKASI ʻ
OLIY TA’LIM, FAN VA INNOVATSIYALAR VAZIRLIGI
MIRZO ULUG BEK NOMIDAGI 	
ʻ
O ZBEKISTON MILLIY UNIVERSITETI	
ʻ
JURNALISTIKA VA O ZBEK FILOLOGIYASI FAKULTETI 	
ʻ
FILOLOGIYA VA TILLARNI O QITISH: O ZBEK TILI YO NALISHI	
ʻ ʻ ʻ
ADABIYOTSHUNOSLIK FANIDAN
KURS ISHI 
MAVZU: BADIIY ADABIYOTDA TARIXIYLIK TAMOYILI
 Bajardi:______________________
 Qabul qild:______________________
Toshkent-2025 MUNDARIJA 
KIRISH…………………………………………………………………………3 
I BOB. BADIIY ADABIYOTDA TARIXIYLIK TAMOYILINING 
NAZARIY ASOSLARI………………………………………………………..5 
1.1. Adabiyotshunoslik metadalogiyasi va tarixiylik tamoyilining ahamiyati …5 
1.2. Tarixiylikning badiiy adabiyot taraqqiyotidagi o‘rni………………………9 
Bob bo‘yicha xulosa…………………………………………………………...12 
II BOB. TARIXIYLIK TAMOYILINING BADIIY ASARLARDA 
NAMOYON BO‘LISHI………………………………………………………14 
2.1. Obraz yaratishda tarixiy haqiqatning badiiy talqini……………………….14 
2.2. Tarixiy muhit va zamon ruhining ifodalanishi…………………………….17 
Bob bo‘yicha xulosa……………………………………………………………22 
UMUMIY XULOSA…………………………………………………………..24 
FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR……………………………………...26  KIRISH 
Mavzuning dolzarbligi.  Badiiy adabiyot insoniyat tafakkurining eng muhim
ma’naviy mahsullaridan biri bo‘lib, unda jamiyat tarixi, xalqning milliy xotirasi va
ma’naviy merosi o‘ziga xos badiiy shaklda aks etadi. Adabiyotning ijtimoiy-tarixiy
jarayonlar  bilan chambarchas  bog‘liqligi  uning mazmunida tarixiylik tamoyilining
mavjudligiga   asos   yaratadi.   Tarixiylik   tamoyili   badiiy   asarda   muayyan   davr
ruhining,   tarixiy   voqelikning,   shaxslar   xarakteri   shakllanishiga   ta’sir   etuvchi
omillarning haqqoniy va izchil yoritilishini anglatadi. Bu tamoyil orqali adib tarixiy
haqiqatni badiiy tasvir bilan uyg‘unlashtirib, nafaqat voqealar ketma-ketligini, balki
o‘sha  davrning ijtimoiy-ruhiy kayfiyatini ham ochib beradi. Bugungi  globallashuv
jarayonida   milliy   tarixni   qayta   anglash,   uni   adabiy   talqinlar   orqali   tahlil   qilish
yanada   dolzarb   ahamiyat   kasb   etib,   mazkur   mavzuning   ilmiy   qiymatini
oshirmoqda.   Zamonaviy   adabiyotshunoslikda   tarixiylik   tamoyili   adabiy   jarayonni
chuqur   anglash,   yozuvchilarning   badiiy   mahoratini   baholash   va   asarlarda   tarixiy
haqiqatning   qay   darajada   aks   etganini   aniqlashda   muhim   mezon   sifatida   qaraladi.
Tarixiylikni   o‘rganish   orqali   adabiyotning   ijtimoiy   vazifasi,   milliy   o‘zlikni
shakllantirishdagi   roli   va   badiiy   talqinning   o‘ziga   xos   xususiyatlari   aniqroq
namoyon   bo‘ladi.   Shu   bois   mazkur   masala   nafaqat   nazariy   adabiyotshunoslikda,
balki amaliy tadqiqotlarda ham muhim o‘rin tutadi. 
Mavzuning o‘rganilganlik darajasi.  Sharq va G‘arb adabiyotshunosligida 
ko‘plab olimlar tomonidan turli davrlarda tadqiq etilgan. O‘zbek
adabiyotshunosligida   ham   tarixiylikning   badiiy   talqini   borasida   turli   ilmiy
izlanishlar   olib   borilgan.   Ammo   tarixiylik   tamoyilining   nazariy   asoslari,   uning
badiiy   asarlar   poetikasidagi   o‘rni   hamda   zamonaviy   adabiyotdagi   ko‘rinishlarini
tizimli tarzda yoritish bugungi kunda ham o‘z dolzarbligini yo‘qotgani yo‘q. 
Kurs ishining obyekti.  badiiy adabiyotda tarixiylik tamoyilining namoyon 
bo‘lish jarayoni. 
3  Kurs ishining predmeti.  Tarixiylik tamoyilining nazariy asoslari va uning 
badiiy asarlardagi konkret talqinlari. 
Kurs   ishining   maqsadi.   Badiiy   adabiyotda   tarixiylik   tamoyilining
mohiyatini ilmiy-nazariy jihatdan asoslash hamda uning adabiy jarayondagi o‘rnini
ko‘rsatib berishdan iborat. 
Kurs ishining vazifalari: 
— tarixiylik tamoyilining nazariy asoslarini yoritish; 
— badiiylik va tarixiylik munosabatini ilmiy jihatdan tahlil qilish; 
— tarixiy muhit va zamon ruhining badiiy talqinini o‘rganish; 
— tanlangan adabiy manbalar asosida tarixiylik tamoyilining amaliy 
namoyon bo‘lishini ko‘rsatish; 
— tarixiylikning zamonaviy adabiyotdagi o‘rni va ahamiyatini aniqlash. 
Kurs ishining tuzilishi.  Kirish, 2 bob, 4 fasl, xulosa, foydalanilgan 
adabiyotlar. Jami: 30 betni tashkil qiladi. 
4  I BOB. BADIIY ADABIYOTDA TARIXIYLIK TAMOYILINING
NAZARIY ASOSLARI 
1.1. Adabiyotshunoslik metadalogiyasi va tarixiylik tamoyilining 
ahamiyati 
Har qanday adabiyotshunoslikka oid tadqiqotda yеtakchi-ustivor va 
individual metodlarni farqlash joiz. Zero, ular aniq ilmiy vazifa qarshisida 
o‘zlarining o‘rinlarini boshqalari bilan almashtirishlari ham mumkin. Kompleks
analiz umumlashtiruvchi  metod sifatida asosan tarixiy-adabiy muhit, muayyan 
millat yoki davr adabiyoti tarixi yuzasidan muayyan xulosalar chiqarish uchun 
qo‘llanilsa, nisbatan individual metod ijodkorning mahoratini, ruhiy holati yoki 
estetik qarashlarini, badiiy asar tili, strukturasi, ritmi yoki individual uslubini 
tekshishga joriy qilinadi. Yu.B.Borev metod tushunchasiga fikrlash usuli 
(sposob mishlenie), metodologiya tushunchasiga metod nazariyasi (teoriya 
metoda), metodika tushunchasiga metodning xususiy usullari tizimi tarzida 
qaraydi. Agar ilmiynazariy qarashlar tatbiq qilinayotgan ob’ektga mos-muvofiq 
kelsa, bunday yondashuv metodologik jihatdan juda yaxshi natija beradi. Metod
ana shu muvofiqlik asosni tashkil etadi. Adabiyotshunoslik metodologiyasida 
quyidagi faktorlar muhim sanaladi: 
1.  Avvalo badiiy asar bo‘lishi lozim. Bunda adabiy jarayon va  uning 
qonuniyatlari yoki badiiy asar va uning xususiyatlari tadqiq etiladi. 
2.Adabiyotshunoslik metodologiyasi zamonaviy adabiyot tajribasiga 
tayanadi. Bu soha uchun badiiy kashfiyotlar muhim rol o‘ynaydi. 
Umuman,   adabiyotshunoslikdagi   ichki   yondashuvlar,   tahlil   va   talqin
usullarining   imkoniyatlari   original   badiiy   kashfiyotlar   evaziga   kengayib
boradi. 
3.Metodologiyada muayyan dunyoqarash ustivor bo‘ladi. Shu dunyoqarash 
vositasida ob’ekti tadqiq qilinadi. 
4. Metodologiya uchun tarixiylik tamoyili muhim sanaladi. 
5  5.Adabiyotshunoslik   metodologiyasi   boshqa   fan   sohalarining   yutuqlariga
suyanadi.   Sotsiologiya   bilan   aloqador.   Matn   ritmikasini   o‘rganishda,
statistik   usulda   tabiiy   fanlar   bilan   bog‘lanadi.   Semiotik,   immanent
analizda lingvistika yutuqlariga tayanadi 1 . 
Metodologiya   uchun   “nima   uchun”,   “nima”   va   “qanday”   degan   muhim
savollar bor. Masalan, adabiy-tanqidiy tahlilda adabiy manba, badiiy matn nima
uchun,   nima   maqsadda   tekshiriladi?   Bu   savolga   javob   kerak.   Tadqiqotchi
yozuvchi   va   voqelikni   tekshiradimi,   badiiy   asarning   poetik   darajasini
aniqlaydimi, muallifning badiiy mahoratiga, san’atkorligiga baho beradimi? Bu
turdagi masalalar metodologik jihatdan tahlilning “nima uchun” degan qismini
tashkil   etadi.   Adabiy-nazariy   tahlilda   aynan   “nima”   tadqiq   qilinadi?   Shakl,
mazmun,   uslub,   g‘oya,   til,   badiiy   konsepsiya,   janr,   asarning   yaratilish   tarixi,
avtor ruhiyati va badiiy psixologizm, traditsiya va novatorlik – “nima”ni tadqiq
etish   kerak?   Bu   ikki   masala   metodologik   jihatdan   oydinlashtirilgandan   keyin
uni   “qanday”   tadqiq   etadi,   degan   savol   tabiiy   shu   yuqoridagi   ikki   holat
javobidan kelib chiqadi. Zotan, badiiy matndagi 1) ko‘p aspektli - bir yo‘la bir
necha jihat tekshirilishi va yoki  2) uning bitta qirrasi o‘rganilishi mumkin. Buni
tadqiqotchi   o‘zi   bilim   darajasi,   dunyoqarashi,   ichki   sezim   -   intuitsiyasi   bilan
belgilab oladi. Adabiyotshunoslik ilmi muayyan adabiy hodisaga 1) xronologik
2)   muammoli   3)   janr   xususiyatiga   ko‘ra   yondashishi   mumkin.
Adabiyotshunoslik   ilmining   ikki   katta   tarkibiy   qismi   -   adabiyot   tarixi   va
adabiyot nazariyasiga e’tibor berilganda ham ular ma’lum bir ichki tartibga ega
ekani   ko‘rinadi.   Masalan,   adabiyot   tarixi   eng   avvalo   ikki   tamoyil   asosida   –
xronologik   (qadimgi,   o‘rta   asrlar,   yangi   tipdagi   davrlashtirish)   va     makoniy
belgi  (ma’lum bir mamlakat adabiyoti tarixi, ma’lum bir region adabiyoti tarixi,
ma’lum   bir   etnik   jihatdan   yaqin   bo‘lgan   xalqlar   adabiyoti   tarixi,   dunyo
adabiyoti tarixi) nuqtai nazaridan metodologik 
1  Борев Ю. Исскуство интерпретации и оценки. -М.: 1981. Стр. 36-37.
6  asosda   farqlanadi.   Bu   har   ikki   farqni   qamrab  olgan   adabiyot   tarixi   ichkarisida
ma’lum   bir   masalalar   yuzasidan,   masalan,   adabiy   oqimlar-yo‘nalishlar   tarixini
o‘rganish   (klassitsizm,   romantizm,   tanqidiy   realizm,   realizm,   modernizm),
alohida olingan janrlar tarixini o‘rganish (epos, roman, tragediya, g‘azal), yirik
adiblar ijodini o‘rganish (shekispirshunoslik, navoiyshunolik, qodiriyshunoslik)
yuzasidan ham tarmoqlanishi mumkin. 
 “Adabiyot nazariyasi”dan  ma’lumki, ijodiy metod – bu ijodkorning 
dunyoga qarashiga oid tushuncha bo‘lib, borliq, inson, voqea-hodisalar 
munosa
batini belgilay
di. Adabiyotshunosli
k metodlari esa bevosita
adabiyo
tshunos olimni
ng adabiy-
ilmiy matnni bilishi, tushunishi va
tushuntirishiga   tegishli     ilmiy   tushunchalar   tizimidir.   Adabiyotshunoslik
metodlarini fanda “usul”, “yondashuv”, tarzida turlicha nomlash hamda turlicha
tasniflash mavjud. Tabiiyki, yaxlit hodisani qismlarga jaratib o‘rganish, ma’lum
bir asosiga ko‘ra tasniflash voqelikni anglashga yordam beradi.
Adabiyotshunoslik metodlaridan biri tadqiqot jarayonida yеtakchilik qilishi 
mumkin. Shu tamoyilga qarab tadqiqot ishining qaysi metodda yozilgani 
aniqlanadi. Bitta ilmiy ishda, maqola yoki ilmiy risola, monografiyada bir necha
metodlar qorishiq holda kelishi ham mumkin. Metodlar orasiga birlashmas, 
o‘zaro kesishmas tarzidagi chegara qo‘yish to‘g‘ri bo‘lmaydi. Zero, badiiy 
matnga nisbatan barcha, bir necha metodlarni qo‘llab, juda ko‘p qirralar 
komplek usulda oydinlashtirilishi, tushuntirilishi ham ilmda bor hodisadir. 
Nemis olimi Marien Krisebaxning  «Methoden der Literaturwissenschaft» 
(“Adabiyotshunoslik metodlari”) nomli kitobida quyidagi tasnifni beradi: 
1.Positivistische Methode (Pozitivistik metod); 
2.Geistesgeschichtliche Methode  (Ijtimoiy-tarixiy metod); 
3.Phanomenologische Methode (Fenemologik metod); 
4.Existentielle Methode (Ekzistensional metod); 
5.Morphologische Methode (Morfologik metod); 
6.Soziologische Methode (Sotsiologik metod) 
7  7.Statistische Methode (Statistik metod) 
8.Strukturalistische Methode (Sturktural metod) 2 . 
Rus adabiyotshunosligida badiiy asarga yondashuv usullarini Yu.Borev 
quyidagi  tarzda  tasniflaydi: 
1.Sotsiologik yondashuv; 
2.Gneseologik yondashuv; 
3. Tarixiy-madaniy yondashuv; 
4. Qiyosiy-tarixiy yondashuv; 
5.Biografik yondashuv; 
6.Ijodiy-genetik yondashuv; 
7.Ontologik yondashuv. 
Yu.Borev shu 
mavzuga oid kitobida  yondashuvlarga xos
xususiyatlarni batafsil yoritib beradi 3 . 
Adabiyotshunos   olim   Abdug‘afur   Rasulov   filolog-magistrlar   uchun
yozgan “Badiiy asarga yondashuv asoslari” nomli  o‘quv qo‘llanmasida asosan
badiiy   asarga   “tarixiy-biografik”   hamda   “tarixiy-funksional”   yondashuvni
o‘zbek     adabiyoti   manbalari   asosida   yoritadi   4   .   Shu   o‘rinda   bugungi   o‘zbek
adabiyotshunosligida   adabiyotshunoslik   metodlari,   ularning   tarixi,   tahlil
tamoyillariga   qiziqish   kuchayganini,   bu   xususda   ayrim   maqolalar   yozilganini
ta’kidlash lozim 5 . 
Alohida   ta’kidlash   kerakki,   adabiyotshunoslik   metodlari   o‘zaro   qat’iy
chegarlash   ham,   masalani   bir   metod   tadqiq   yo‘llarining   boshqasida
uchramasligi   tarzida   qo‘yish   ham   to‘g‘ri   bo‘lmaydi.   Badiiy   asar   mohiyatini,
ijodkor 2
 Maren-Griresebach. Methoden der literaturwissenschaft.  Stuttgart. 1992. 
3
 Борев Ю. Искусство интерпретации и оценки. -М., 1981. Стр.47-66.
4
 Расулов А. Бадиий асарга ёндашув асослари. -Т., 2003, 43-бет.
5
  А.Расулов.   Танқид, талқин, баҳолаш.  –Т.:   Фан, 2006.;     С.Мели.  “Янги  танқид”  //   “Шарқ   юлдузи”
журнали.   2010.,   №4;     У.Жўрақулов.   Ҳудудсиз   жилва.   –Т.:   “Фан”,   2006.;   Эшонбобоев   А.   Қиёсий
тарихий метод ҳақида  // “Ўзбек тили ва адабиёти” журнали. 2008 йил. № 2. 
8  mahoratini ochishda jarayonida bir necha metodlar baravariga qatnashishi ham
yoki   tadqiqotda   biror   metodning   ustivor   bo‘lishi   ham   mumkin.   Muhimi
san’atkor   dunyosini,   badiiy   asarning   poetik   go‘zalligi   va   estetik   qiymatini
ko‘rsatishdir.   Dunyo   adabiyotshunosligida   bir   qator   metodlari   farqlanadi;
ulardan ayrimlari qo‘llanmada imkoniyat doirasida yoritildi 6 . 
1.2. Tarixiylikning badiiy adabiyot taraqqiyotidagi o‘rni 
Badiiy adabiyotda tarixiylik tamoyili adabiy jarayonning eng asosiy 
estetik mezonlaridan biri bo‘lib, u asarda tasvirlangan voqea va hodisalarni 
muayyan tarixiy davr, ijtimoiy muhit, siyosiy sharoit bilan uyg‘un holda aks 
ettirishni taqozo etadi. Tarixiylik badiiy asarga hayotiylik beradi, uni shunchaki 
fantastik tasvirlar majmuasidan ajratib, real asosga ega bo‘lgan murakkab 
ijtimoiy hodisa sifatida shakllantiradi. Adabiyot tarix davomida insoniyatning 
o‘zini o‘rab turgan borliqni anglashga bo‘lgan intilishining badiiy ifodasi 
bo‘lganligi sababli, tarixiylik tamoyili ham adabiyotning mazmuniy ildizlarini 
boyitib kelgan. Yozuvchi o‘z asarini yaratishda albatta zamon ruhidan 
ta’sirlanadi. Uning dunyoqarashi, tafakkuri, baholari, obrazlar tizimi va 
voqealarga yondashuvi yashab turgan davrning ijtimoiy sharoitlari bilan 
chambarchas bog‘liq bo‘ladi. Shu bois har qanday badiiy asarda u tarixiy roman
bo‘ladimi, zamonaviy hikoya bo‘ladimi yoki hatto fantastik asarmi baribir 
tarixiylik unsurlari mavjud bo‘ladi. Chunki adabiyot inson ongining mahsuli va 
inson esa har doim muayyan tarixiy makon hamda zamonda yashaydi. 
Tarixiylik tamoyilining eng asosiy mohiyati shundaki, u badiiy asarda 
tasvirlangan voqealarni o‘z davri bilan organik bog‘laydi. Masalan, yozuvchi 
Amir Temur zamonini tasvirlar ekan, o‘sha davrning siyosiy tuzilishi, iqtisodiy 
hayoti, urf-odatlari, kishilarning ruhiyati va jamiyatdagi munosabatlar tizimini 
qayta 6
 Karimov B. Adabiyotshunoslikda  modernistik analiz  metodlar klassifikatsiyasi. Toshkent: 2024. 
9  yaratadi.   Bu   yaratish   jarayonida   u   tarixiy   faktlarni   aynan   takrorlamaydi,   balki
ularni   badiiylik   qonuniyatlari   asosida   qayta   tiklaydi.   Demak,   tarixiylik
haqiqatni   san’at   tilida   talqin   qilish   demakdir.   Tarixiylik   asarda   voqealarning
mantiqiy   rivojlanishini   ta’minlaydi.   O‘quvchi   biror   tarixiy   obrazning   harakati,
qarorlari   yoki   ruhiy   holatini   o‘sha   davr   sharoitidan   kelib   chiqib   tushunadi.
Shuning uchun ham badiiy asar qanchalik badiiy bo‘lmasin, unda tasvirlangan
voqelik   tarixiy   haqiqat   bilan   bog‘liqligini   yo‘qotmasligi   kerak.   Ijodkorning
vazifasi   tarixiy   faktni   aynan   ko‘chirish   emas,   balki   uning   ma’nosini,   ijtimoiy
ildizlarini,   zamon   ruhini   ilg‘ab,   badiiy   obrazlar   orqali   qayta   jonlantirishdir.
Tarixiylik tamoyili obraz yaratish jarayonida ham alohida ahamiyat kasb etadi.
Tarixiy   shaxslar   haqidagi   asarlarda   yozuvchi   ularning   xarakterini,   ruhiy
olamini,   hayotiy   pozitsiyasini   real   tarixiy   sharoitlar   ta’sirida   shakllantiradi.
Ayni paytda adib bunday shaxslarni  idealizatsiya ham qilmaydi va biryoqlama
talqin ham bermaydi. U tarixiy shaxsni  badiiy timsol  darajasiga ko‘tarar ekan,
uning   hayotidagi   murakkabliklarni,   ziddiyatlarni   va   tarixiy   voqelikning   inson
taqdiriga   ta’sirini   badiiy   tahlil   qiladi.   Tarixiylik   tamoyili   zamon   ruhining
tasvirida yanada yaqqol  namoyon bo‘ladi. Zamon ruhi  deganda faqat voqealar
ketma-ketligi emas, balki o‘sha davrning kishilar ongidagi qarashlar, e’tiqodlar,
qadriyatlar  va  hayot  tarzi  tushuniladi.   Tarixiy  asarda  zamon  ruhi   qay  darajada
to‘g‘ri   aks   ettirilgan   bo‘lsa,   o‘quvchi   ham   o‘sha   davrga   yanada   yaqinlashadi.
Yozuvchi o‘tmishni hozirgi zamon ko‘zidan baholash xatosiga yo‘l qo‘ymasligi
muhim. Chunki har bir  davr o‘z ichki qonuniyatlariga ega. Tarixiylik tamoyili
shuni   talab   qiladiki,   adib   o‘tmishni   zamonaviy   idrok   mezonlari   bilan   emas,
balki   o‘sha   davrning   o‘ziga   xos   mantig‘i,   madaniyati   va   ijtimoiy   sharoitlari
asosida   tasvirlashi   lozim.   Tarixiylik   adabiyotning   ijtimoiy   vazifasini   ham
belgilaydi.   Chunki   tarixiy   voqelikni   badiiy   talqin   qilish   orqali   insoniyat   o‘z
o‘tmishini   qayta   anglaydi,   xulosa   chiqaradi   va   hozirgi   kun   uchun   saboqlar
oladi. 
Adabiyotshunos uchun bularning bari muhim, chunki asarni tarixiylik tamoyiliga
tayanib, biografik yoxud sotsiologik mеtodlar (kontеkstual tahlil)  10  asosida tеkshirib chiqarilgan xulosalar adabiy-nazariy tafakkur rivojida hal 
qiluvchi ahamiyat kasb etadi 7 . 
Tarixiylik inson tafakkurini boyitadi, ma’naviy xotirani mustahkamlaydi, 
milliy o‘zlikni shakllantiradi. Bugungi adabiyotda ham tarixiylik tamoyili o‘z 
ahamiyatini yo‘qotmagan. Zamonaviy yozuvchilar tarixiy faktlar orqali hozirgi 
kun muammolarini ham badiiy anglata oladilar. Chunki tarix nafaqat o‘tmish, 
balki hozirgi zamonning ildizidir. Shu bois tarixiylik tamoyili adabiyot uchun 
doimo dolzarb bo‘lib qoladi. Adabiyotning “tarixiy xotira” vazifasi ham ana shu
tamoyil orqali amalga oshadi. Tarixiylik tamoyili badiiy asarning g‘oyaviy-
estetik mazmunini teranlashtiradi, undagi obrazlar tizimini jonlantiradi, 
voqealar rivojiga mantiqiy asos yaratadi, eng muhimi, asarni hayotiy va 
ta’sirchan qiladi. Yozuvchi tarixni qayta tiriltiradi, ammo bu tiriltirish badiiy 
idrok, tasavvur va mahorat bilan boyitilgan bo‘ladi. O‘tmishni san’atga 
aylantirgan adabiyot esa har doim o‘quvchi qalbiga yo‘l topadi. 7
Quronov D. Adabiyotshunoslikka kirish.  – 236-B.  11  Bob bo‘yicha xulosa 
I bobda badiiy adabiyotda tarixiylik tamoyilining nazariy asoslari keng 
qamrovda yoritilib, ushbu tamoyilning adabiy jarayon taraqqiyotidagi o‘rni va 
ahamiyati ilmiy nuqtai nazardan tahlil qilindi. Tarixiylik tamoyili, avvalo, badiiy 
asarda tasvirlanayotgan voqea-hodisalar, obrazlar va g‘oya-yu qadriyatlarning 
muayyan tarixiy davr ruhiga, o‘sha davrning ijtimoiy-siyosiy sharoitlariga, iqtisodiy
va ma’naviy holatlariga mos tarzda talqin qilinishini anglatishi aniqlashtirildi. Bu 
tamoyilning adabiyotdagi vazifasi shunchaki tarixiy faktlarni qayta hikoya qilish 
emasligi, balki tarixiy haqiqatni badiiy idrok yordamida san’atga xos estetik 
shaklda ifodalash ekani alohida ta’kidlandi. Tarixiylik asarga hayotiy asos beradi, 
obrazlar xarakterining mantiqan shakllanishini ta’minlaydi, voqealar rivojiga 
ishonarlilik bag‘ishlaydi va o‘quvchini o‘sha zamon ruhiga yaqinlashtiradi. 
Tarixiylik tamoyili badiiylik bilan uzviy bog‘liq ekani, tarixiy voqelikning to‘liq 
badiiy talqin qilinishi uchun ijodkor o‘tmish haqiqatini chuqur bilishi, uni ijodkorlik
fantaziyasi bilan uyg‘unlashtirishi zarurligi ta’kidlandi. Tarixiylik asardagi obrazlar 
tizimini yaratishda ham hal qiluvchi o‘rin tutishi, tarixiy shaxslarning xarakteri, 
ruhiy holati va harakatlaridagi mantiq aynan o‘sha davrning ijtimoiy qonuniyatlari 
bilan belgilanadi, degan ilmiy qarash asoslab berildi. Shu bois tarixiylik tamoyili 
nafaqat tarixiy romanlar, balki har qanday badiiy asar mazmunida mavjud bo‘lishi, 
chunki har bir asar muayyan davrning mahsuli ekani ilmiy asoslar bilan izohlandi. 
Zamon ruhi tushunchasining mazmuni ochib berilib, u tarixiylikning eng muhim 
ko‘rsatkichlaridan biri sifatida tahlil qilindi. Zamon ruhi xalqning dunyoqarashi, 
ma’naviy qadriyatlari, turmush tarzi, ijtimoiy munosabatlari kabi omillardan tarkib 
topishi, o‘tmish voqeligini badiiy talqin etishda aynan shu omillarni to‘g‘ri yoritish 
asarning tarixiy ishonarliligini mustahkamlashi qayd etildi. Tarixiylik tamoyili 
adabiyotning ijtimoiy ahamiyatini belgilovchi tamoyil ekanligi, u orqali xalqning 
tarixiy xotirasi tiklanishi, milliy o‘zlik anglash jarayoni boyishi, tarixiy haqiqatning 
badiiy timsoli shakllanishi, jamiyat taraqqiyotiga oid chuqur xulosalar chiqarish 
imkoniyati yaratilishi ilmiy asosda umumlashtirildi. Tarixiylik tamoyilini o‘rganish 
12  nafaqat nazariy jihatdan, balki amaliy adabiy tahlil jarayonida ham muhim bo‘lib, u
badiiy   asarning   g‘oyaviy   mezonlarini   belgilashda   asosiy   o‘rniga   ega   ekanligi   bob
davomida atroflicha yoritildi. 
13  II BOB. TARIXIYLIK TAMOYILINING BADIIY ASARLARDA
NAMOYON BO‘LISHI 
2.1. Obraz yaratishda tarixiy haqiqatning badiiy talqini 
O‘chmas tariximiz ravnaqida muhim o‘rin kasb etgan shaxslar talqinida davr 
haqiqati va ezgulik g‘oyalarining namoyon bo‘lishi, avvalo, ijtimoiy muhit bilan 
bog‘liqdir. Zero, badiiy asarlarda Beruniy va Ibn Sino talqini X–XI asrlar, Navoiy 
va Bobur talqini esa XV–XVI asrlardagi ijtimoiy muhit bilan uzviy bog‘lanishi 
mahorat bilan tasvirlangan. Shu o‘rinda Muhammad Rahimxon Feruz yashagan 
davr ham aynan XIX asr o‘rtalari va XX asr boshlarida bo‘lganligi bois, aynan 
ushbu davrlar ijtimoiy muhiti bilan tarixiy-badiiy asarlardagi Feruz obrazi talqini 
chambarchas bog‘liqdir. Mashhur adabiyotshun
os olim M.Qo‘shjon
ov
ta’kidlaganidek, tarixiy shaxs yashagan, ishlagan muhitiga ko‘proq e’tibor berish, 
bizning nazarimizda, yirik siymolar obrazini yaratishning muhim tomonidir. 8 
Ijodkor shaxs talqiniga adabiy–tarixiy yondashuvda muallifning nuqtai nazari, 
adabiy qahramon xarakteri va bu xarakterga ijtimy muhit va an’analar ta’siri kabi 
omillarning alohida o‘rni bor. Bulardan muallif pozitsiyasida shaxs va voqelik 
munosabatini yoritishdagi dunyoqarashi nazarda tutilsa, qahramon xarakterida 
shaxsning faoliyat ko‘lami, milliy va umuminsoniy mohiyati namoyon bo‘ladi, 
muhit va an’analarning o‘rni esa xarakterda tarixiylik va zamonaviylikning 
bog‘liqligi, badiiy tasvir va ifodalilikda muallif uslubining o‘ziga xosligi namoyon 
bo‘ladi. Bu tamoyillar tarixiy ijodkor shaxs talqini uchun, asosan, tipologik bo‘lgan 
quyidagi jihatlarga  diqqat qaratishni taqozo etadi: 
1.  Tarixiy shaxs talqini asosini tashkil etuvchi tarixiylik tamoyili ijodkor shaxs 
talqiniga ham xos bo‘lib, unda ijodkor shaxsiyati, davr va inson muammosi 
markaziy masaladir. 8
 Qo‘shchanov M. Ma’no va mezon. – Toshkent: Adabiyot va san’at, 1974. – B. 23. 
14  2.  Ijodkor shaxsning adabiy–tarixiy talqini muallifning maqsad va iqtidoriga 
ko‘ra turli janrlarda va tarixiy ilg‘amlarda yaratilsa ham ularni baholashda hayot 
haqiqati va xolislik yagona mezondir. 
3.  Odatda, ijodkor shaxslarni ko‘pqirrali faoliyat xarakterlaydi. Ular shoir, 
alloma, arbob sifatidagi fazilatlarni o‘zlarida mujassamlashtira olgan yaxlitlikka ega
barkamol shaxs timsoli bo‘lib, adabiy talqinda butun murakkabligi bilan tadqiq 
etilishi tasvirga tabiiylik va reallik bag‘ishlaydi. 
4.  Adabiy-tarixiy talqinda ijodkor individualligini belgilovchi omillardan biri - 
uslub har bir asarda o‘ziga xos bo‘lgani holda mohiyat jihatdan asar pafosi – inson 
va ezgulikni ulug‘lash g‘oyasini ifodalashga xizmat qiladi. 9 
Ushbu yetakchi tamoyillar  badiiy ijodda tarixiy ijodkor shaxs konsepsiyasi 
talqinidagi  o‘zbek adabiyotida yaratilgan ko‘plab asarlarda o‘z ifodasini topgan. 
Sharqning mashhur tarixiy siymolaridan biri Muhammad Rahimxon Feruz (1845-
1910) haqidagi asarlarda ham uning badiiy obrazi talqinida shu tamoyillar mavjud. 
Ma’lumki, Feruz o‘zining san’at homiyligi bilan, teran aql-zakovati, shoirlik 
salohiyati va adolatli shohligi bilan keng shuhrat topgan va o‘z davrining she’riyat 
va san’at homiysiga aylangan. Uning g‘azallari, turli janrlardan tashkil topgan 
ijodiy merosi ma’naviy qadriyat sifatida insonlarni ezgulik va komillikka chorlab 
kelmoqda, amaliy faoliyati ham avlodlar uchun ibrat namunasiga aylangan. 
Muhammad   Rahimxon   Feruz   shaxsidagi   bu   fazilatlar   xalq   xotirasida   asrlar
osha   saqlanib   kelmoqda.   Shu   sababli   og‘zaki   va   yozma   manbalarda   shoirning
hayoti   va   faoliyatiga   oid   qator   ma’lumotlar   mavjud   va   ular   Feruz   badiiy   siymosi
uchun asos bo‘ldi. Feruz badiiy obrazi talqinida istiqlolning dastlabki yillari va XXI
asr   davri   yangi   bosqich   bo‘ldi   va   qator   o‘ziga   xos   xususiyatlar   kasb   etdi.
Birinchidan,   Feruz   haqidagi   tarixiy   haqiqat   tiklandi,   bu   davrda   Feruz   obrazining
mukammallashgan badiiy qiyofasi yaratila boshlandi. Zero, shu paytga qadar ya’ni
mustaqillikdan oldin 9
 Rahimova B. O‘zbek adabiyotida Pahlavon Mahmud obrazi talqinlari. Monografiya.Urganch. 2012. B – 8. 
15  yaratilga Feruz obrazi namoyon bo‘lgan badiiy, tarixiy asarlarda uning obrazi bir 
yoqlama talqin qilingan. Jumaniyoz Sharipovning “Xorazm” va Erkin Zohidovning 
“Xorazm fojiasi” romanlarini kuzatar ekanmiz, Feruz obrazi talqinida salbiy 
bo‘yoqlar ko‘pligi namoyon bo‘ladi.   Ikkinchidan, istiqlol davrida yuzaga kelgan 
asarlarda Feruz obrazi talqinida xolislik, chinakam tarixiylik va badiiylik 
tamoyillari asosidagi yondashuv ustunlik qiladi (Erkin Samandarning “Quyun izlari 
yoxud Ogahiy” asari, Feruz obraziga murojaat qilingan she’rlar). Muhimi shundaki, 
bu asarlarda shoirning tom ma’nodagi real adabiy obrazi yaratildi va u teran 
g‘azalnavis shoir va  yetuk davlat arbobi sifatidagi tadrijiy takomilda kashf etilgan 
xarakter darajasiga ko‘tarildi. Darhaqiqat, «adabiy xarakter real hayotiy inson 
xarakterining ko‘chirmasi, kopiyasi emas, badiiy adabiyotdagi xarakter nisbatan 
kengroq tushuncha bo‘lib, u ham real hayotiy, ham ijodkor fantaziyasidagi, 
idealidagi tasavvurlarni mujassamlashtirgan bo‘ladi, ijodkor xarakter vositasida 
voqelikka munosabat bildira oladi» 10 
Xarakter yaratish tarixiy shaxs talqinidagi muhim jihatlardan biridir. Chunki badiiy 
xarakter konkret voqelikda shakllanadi, takomillashadi va ular o‘rtasidagi 
aloqadorlik shaxs va borliqni ijtimoiy jarayondagi obyektiv hodisalar sifatida 
gavdalantiradi. Shu jihatdan Feruz xarakterining mohiyati, avvalo, uning o‘z 
ijtimoiy muhitiga, yashagan davri voqeligidagi dolzarb masalalarga teran 
munosabatida namoyon bo‘ladi. Bular jaholatni qoralash, mardlik, ma’naviy zulmga
inson erkini, razillik va tubanlikka axloqiy poklik va barkamollikni qarshi qo‘yish, 
musiqa va san’atning turli xillariga oshufta bo‘lish va boshqalar. Umuman olganda, 
tarixiy shaxslarga bag‘ishlangan asarlardagi talqin ikki yo‘nalishga ega. 
Birinchisida tarixiy shaxsning tarjimai holi talqini aynan aks ettirilib, tarixiy 
voqealar fon vazifasini bajaradi. Ikkinchisida esa tarixiy shaxs hayotidagi muayyan 
voqealar yoki ularning bir qismi talqini orqali muhim ijtimoiy–axloqiy muammolar 
ko‘tariladi. 10
 Xotamov N. Sarimsoqov B. Adabiyotshunoslik terminlarining ruscha-o‘zbekcha izohli lug‘ati. - Toshkent: 
O‘qituvchi, 1979. – B. 336. 
16  Tarixiy fakt va dalillarning mavjudligi yozuvchi uchun zarur material bo‘lib xizmat
etsa ham ularga ijodiy yondashish, badiiy to‘qima, mubolag‘a va boshqa badiiy usul
hamda   vositalardan   foydalanish   talab   etiladi.   Shu   sababli   adabiy   talqinda   obrazni
shakllantiruvchi   uch   omil   –   prototip   (hayotiy   material),   badiiy   to‘qima   (ijodkor
fantaziyasi)   hamda   asosiy   g‘oya   (estetik   ideal)   sintezi   yuzaga   keladi.   Binobarin,
«yozuvchi   badiiy   to‘qima   yordamida   konkret   odamlardagi   mavjud   ijobiy   yoki
salbiy   hislatlarni   va   ro‘yobga   chiqmagan   imkoniyatlarni   real   qilib   tasvirlaydi,
hayotiy faktni o‘z ijodiy maqsadiga muvofiq rivojlantirib, o‘zgartirib ko‘rsatadi va
badiiy   to‘qima   hayotdan   olingan   haqiqiy   taassurotlarga   asoslaniladi» 11 .   Bu
xususiyatlar   Feruz   obrazi   talqin   qlingan   asarlarda   ularning   janriy   xususiyatlari   va
ijodkor salohiyatiga bog‘liq holda aks etgan. Xulosa qilib aytganda, badiiy asarlarda
tarixiy   obraz   yaratish   tamoyillari   nihoyatda   rang-baranglik   kasb   etgani   holda,
tarixiy shaxsning badiiy obrazi asosiy zamini va manbai u yashagan tarixiy voqelik,
hayot   faoliyati   bilan   bog‘liqligi   aniqlandi.   Bular   tarixiy   davr   va   shaxs   tamoyili
asosida Feruz siymosining shakllanishidagi ijtimoiy muhit, turmush tarzi va boshqa
ma’naviy-psixologik omillarni aniqlashga imkon berdi 12 . 
2.2. Tarixiy muhit va zamon ruhining ifodalanishi 
Badiiy obraz borliqdagi inson, narsa, hodisaning san’atkor ko‘zi bilan ko‘rilgan va 
ideali asosida ijodiy qayta ishlagan aksi demakdir. Badiiy obraz yordamida ijodkor 
o‘zini qiynagan muammolarni badiiy idrok etadi, Yozuvchi o‘z asariga hayotiy 
hodisa va kishilarni material qilib oladi. Shu jumladan, agar asar tarixiy material 
asosida yozilgan bo‘lsa, ma’lum tarixiy shaxslar ham badiiy asarning qahramoni 
etib tasvirlanishi mumkin.   Shahodat Isaxonovaning  “Turon malikasi” tarixiy 
romanidagi Amir Temur, Bibixonim, Xalil Sulton, Shod Mulk, 11
 Boboyev T.Adabiyotshunoslik asoslari. –Toshkent: O‘qituvchi, 2001. –B. 49. 
12
 Jumaniyazova R. Badiiy asarda tarixiy obraz yaratish tamoyillari (Feruz obrazi misolida). // Innovative 
developments and research in education. – 424-426-B.
17  Shohrux Mirzo, Mirzo Ulug‘bek, Tuman Og‘o, Gavharshodbegim, Xoja Yusuf,
Shayx Nuriddin, Burunduq Barlos kabi bir qator shaxslar haqiqatan tarixda yashab
o‘tgan shaxlar bo‘lib, ayni paytda ular tarixiy romanning badiiy obrazlaridir.
“Yozuvchi badiiy obrazlar vositasida o‘sha davrdagi tarixiy, ijtimoiy-siyosiy
muammolarni badiiy tadqiq etadi, obrazlar tizimi vositasida bu boradagi fikr-
qarashlarini shakllantiradi va o‘zi anglagan haqiqatni tugal bir qarash, tizim holidagi
badiiy xulosa tarzida ifoda etadi” 13 . Shahodat Isaxonovaning “Turon malikasi”
asarida Bibixonim obrazi alohida yoritiladi. “Bibixonim – milodiy 1341-1346-yillar
Movaraunnahr (Chig‘atoy ulusi) taxtiga o‘tirib, to‘rt yil hukmronlik qilgan yigirma
ikkinchi xon jo‘jinajot shahzoda Sulton Qozonxon Yasavurxon o‘g‘lonning qizi –
Saroymulkxonim o‘tgan yil kuzda payg‘ambar yoshiga to‘lgan bo‘lsa-da, hali
qarilikka bo‘y bermagan, qomati tik, yonoqlari bilinar-bilinmas bo‘rtib turgan oppoq
kulcha yuzlari ajinsiz, bodom qovoqlari ustida hiloldek egilgan qoshlari ingichka va
qora edi. Qo‘ng‘ir qorachiqli, xiyol qisiq ko‘zlarining nigohlari jiddiy, lablari
kichik, lekin qalinligi uchun gapirganda istarasi yanayam issiq ko‘rinar, shu bois,
tabassum qilganda muloyim tortardi. Ovozi sokin va ohangli, nafasidan taralayotgan
so‘zlar suhbatdoshining ko‘ngliga oqib kirayotgan kabi uni bir zumda o‘ziga el
etardi” 14 . Yuqorida bayon qilingan tasvirdan ham ko‘rinib turibdiki, Bibixonim
garchi yoshi ulug‘ bo‘lsa-da, malikalarga xos husn-malohatga ega. Ammo uning
“Turon malikasi” degan sharafga loyiq ko‘rilishining boisi faqatgina husni-malohat
bo‘lmay, balki aql-idrok, o‘tkir zehn, uzoqni ko‘ra bilish qobiliyati hamda vaziyatni
to‘g‘ri baholay olish kabi kuchli siyosatdonlarga xos sifatlaridir. Buni asardagi juda
ko‘p o‘rinlarda kuzatishimiz mumkin. Buyuk saltanat sohibqironi Amir Temur ham
davlat siyosati, shahzodalar borasidagi ayrim qarorlarini Bibixonim bilan
maslahatlashgan holda qabul qilishi fikrimiz dalilidir. Amir Temurning
Bibixonimga bo‘lgan qattiq ishonchi shahzodalarning dunyoviy, 13
 D.Quronov, Z.Mamajonov, M.Sheraliyyeva. Adabiyotshunoslik lug‘ati. – Toshkent:Akademnashr,2010 44-B. 
14
 Ш.Исахонова.Турон маликаси. – Тошкент: Kamalak-Press, 2014. 7-B.
18  diniy falsafiy bilim olishlari va ularning nazoratlari  vazifasi bosh malika 
zimmasiga 
yuklatilgani
da ham ko‘rinadi. Saltanatdag
i barcha amirlar-u beklar,
shahzodalarning ham Bibixonimga bo‘lgan hurmati cheksiz. Sohibqiron vafot 
etgandan so‘ng ham shahzodalarning boshini birlashtirish yolg‘iz Bibixonimning 
qo‘lidan kelishini Xoja Ahmad Tusiy nutqidan quyidagicha bayon qiladi: “…
O‘tganni ortga qaytarib bo‘lmaydur! Va bundan bu yog‘iga shahzodalarg‘a 
o‘zingiz bosh-qosh bo‘lib, alarming boshlarini birlashtiring! Shahzoda Shohruh 
Mirzo sizni volidasindan ham a’lo ko‘rur, buni barchamiz bilurmiz. Ul shahzodai 
juvonbaxtni dushmanlik shahdidan qaytarmoq kerak. Fikri ojizimcha, bul yumush 
faqat sizning qo‘lingizdan keladur. Bir so‘z bilan aytganda, alarning jilovi sizning 
ilkingizdadur, bibim!” 
Romanda Bibixonim obrazi bosh qahramon vazifasini bajarish bilan birga asarning 
kompozitsiyasini birlashtirib, fabulani bog‘lab turadi. Boshqa obrazlar va 
qahramonlar, sujet va voqealar tizimi Bibixonimga ipsiz bog‘lanadi. Buning boisi 
Bibixonimning mamlakatdagi mavqei desak mubolag‘a bo‘lmaydi. Chunki qaysi 
shahzoda yoki amir o‘z yoniga saltanatning bosh malikasi Bibixonimni olsa, u 
bilan hamfikr, hammaslak bo‘lsa g‘alabaga erishish, sohibqiron taxtiga egalik 
qilish, boshqa shahzodalarni o‘z nazoratida tutish ehtimoli kuchayadi. Sulton 
Husayn Mirzo, Amir Xudoydot kabi obrazlarning Bibixonim bilan bo‘lgan 
suhbatlari buning yorqin dalilidir. Lekin el-ulusning tinchlik-hotirjamligini 
ko‘zluvchi malika taxtga munosib valiahd kelishini, ulug‘ amirning eng so‘nggi 
vasiyati amalga oshishini istaydi. 
Shahzodalarning barchasi uning o‘z farzandidek bo‘lganligidan ularning fe’l-
atvori, hol-ruhiyatlari unga ayon. Bunday murakkab, chigal vaziyatda 
shahzodalarni imon-u insofga chorlamoq o‘z manfaatlarini emas, el-u yurt 
osoyishtaligini o‘ylamoqqa undash vazifasi uning zimmasiga tushadi. 
Asardagi obrazlarda adibning hissiy munosabati ham o‘z aksini topgan. Hissiy
munosabat badiiy konsepsiyani shakllantirishda, asar mazmunini o‘quvchiga
yetkazishda muhim ahamiyat kasb etadi. “Turon malikasi” romanida yozuvchi  19  Bibixonim obraziga alohida mehr, iliqlik, samimiylik bilan yondashadi. Ayni 
paytda, ijodkor qahramonining ijtimoiy-siyosiy, ma’naviy zarbalardan iztirobga 
tushayotganidan qayg‘uradi:”… Yo, tangrim! Bu ne yozuq, bu ne qismat bo‘ldi? 
Yoki avvalim ham oxirim ham obod bo‘lur deb ko‘p ishonib yubordimmu? 
Tangrim, bul ne sir, bul ne sinov?! Yo o‘zingga takabburlik qildimmu?Yoxud 
umrim shominda peshonamg‘a bitilg‘ani shul achchiq qismatmu? Eng achchiq 
qismat sharobini ichdimku! Bundin ortiq yana ne bo‘lishi mumkun?” 
Yozuvchi qahramoning ayni paytda ayol kishi ekanini ham unutmaydi va 
nechog‘liq aql-zakovat egasi bo‘lmasin ayollarga xos his-tuyg‘ularning unda ham 
mavjud ekanligini ta’kidlaydi. Buni Amir Temur ruhi bilan xayolan olib borgan 
suhbatida ko‘rishimiz mumkin: “Ha, men xato qildim ulug‘ Amirim! Nega siz, 
mening so‘zlarimni tingladingiz?! Men, tirnoqqa zor bir bandai ojizing‘iz, bul yuzi 
qaro juvonning “homilam bor” deg‘an yolg‘onlarig‘a, qasamlarig‘a ishonibmen. 
Uning vujudidag‘i avloding‘iz mening aybim birlan zavol topmasin deb andesha 
qilibmen. Amirim, armonli farzandsizlig‘im pand bermish… Tushlarimdag‘ina 
allalar kuylab tebratg‘anim go‘daklarimg‘a mengzabmen uni!” 
Shahodat Isaxonova obraz yartishda tajribakor yozuvchi. U ushbu davrga oid ko‘p 
adabiy, badiiy, tarixiy, ilmiy manbalardan yaxshi xabardor. Ularni hijjalab 
o‘rganganligi va ko‘p fikrlar yuritgani yozgan so‘zlarida sezilib turadi. Uning 
badiiy fantaziyasi voqelikka yolg‘on tirkamaydi, voqelikni tagi yo‘q yolg‘on oldi-
qochdilar bilan to‘ldirmaydi, ko‘pirtirmaydi, voqelikni bezab-bejab ko‘rsatmaydi. 
Yaratgan har bir qahramonlarida u xoh tarixiy shaxs bo‘lsin, xoh to‘qima obraz 
bo‘lsin haqqoniylik tamoyiliga amal qiladi. Tarixiy shaxslarning har bir gapirgan 
so‘zlarida, bajargan ishlarida o‘sha davrdagi tarixiy shart-sharoit vaziyat nuqtai 
nazaridan kelib chiqib shunday yo‘l tutganliklari kitobxonga sezilib turadi. 
“Yozuvchining tushunishiga muvofiq, tarixiy shaxslarning o‘z davrida tutgan 
ijtimoiy mavqeyi, jamiyat hayotidagi roli, tarixiy haqiqatga mos ravishda, 
20  buzmasdan saqlanadi, haqqoniy tasvir etiladi.” 15      Shahodat Isaxonova ham  mana
shu tamoyilga amal qiladi, yaratgan har bir obrazida tarixiy faktlarga suyanadi. U
har   qanday   holda   meyorlar,   tasvir,   fantaziya,   hayot   va   badiiyat   mezonlarini
saqlaydi va nafis fikrlay turib jiddiylik, aniqlikdan chekinmaydi. 
Bibixonim obrazini yaqqolroq ochishga Shod Mulk obrazi ma’lum ma’noda хizmat
qiladi. Chunki Shod Mulk asarda Bibixonimga qarama-qarshi qo‘yiladi. Shod Mulk
qanchalar go‘zal va erkaklar sevgisini qozonadigan malohatli bo‘lmasin, ulug‘ 
xonimning butunlay teskarisi, yengiltakligi, aqli qisqaligi, garchi Xalil Sultonday 
zakoning muhabbatini qozongan bo‘lsa-da, ayon bilinib turadi.  Shayx Nuriddin, 
Amir Husayniy, Xalil Sulton singari Temur rioyasini ko‘rgan arboblar bilan 
to‘qnashuvlar
da ularning mislsiz riokorliklari, ko‘rnamaklikl
ariga guvoh
bo‘layotgan,   ularning   hammalarini   ilgaridan,   Temur   tirik   chog‘laridan   yaxshi
bilgan   Bibixonim   o‘zining   butun   oliyjanob   tiynati,   qiyofasi   bilan   jozibali   tarzda
qad rostlaydi. Uning ahvolini adiba juda yaxshi tushunib anglab turadi va shu teran
tushunchasi   darajasida   munosabatda   bo‘ladi,   tarixda   Bibixonim   haqiqatini
ochishga   intiladi.     Yuqorida   ta’kidlab   o‘tganimizdek,   romanda   Bibixonim   tarixiy
shaxs   sifatida   tarixiy   haqiqatlar   negizida   badiiy   talqin   qilingan,   shunga   ko‘ra
Bibixonim   obrazini   muvaffaqiyatli   badiiy   talqinlardan   biri   bo‘lgan,   deyish
mumkin 16 . 15
 Izzat Sulton. Adabiyot nazariyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2005. 102-B. 
16
 Oripova G., Mirzajonova G. Tarixiy shaxslar tasviri va muallif munosabati. Oriental Renaissance: Innovative, 
educational, natural and social sciences. – 411-414-B.
21  Bob bo‘yicha xulosa 
Badiiy adabiyotda tarixiylik tamoyilining amaliy jihatdan qanday namoyon 
bo‘lishi keng qamrovda tahlil qilinib, tarixiy voqelikning badiiy asardagi talqini, 
obrazlar sistemasi, zamon ruhi va tarixiy muhitning tasviri kabi masalalar o‘zaro 
bog‘liq holda yoritildi. Tarixiylik tamoyili nazariy jihatdan belgilangan 
tushunchadan tashqari, adabiy asarning badiiy tuzilishiga bevosita ta’sir etuvchi 
jarayon ekani isbotlandi. Badiiy matnda voqealar rivoji, personajlarning xarakteri 
va ularning ruhiy olami tasviri muayyan tarixiy sharoit bilan chambarchas bog‘liq 
bo‘lib, bu bog‘liqlik asarning real asosga ega bo‘lishini ta’minlashi alohida 
ko‘rsatildi. Tarixiylik tamoyilining amaliy mazmuni, avvalo, obraz yaratish 
faoliyatida yaqqol namoyon bo‘lishi ta’kidlandi. Yozuvchi tarixiy shaxsni tasvirlar 
ekan, uni tarixiy manbalarda qayd etilgan faktlardan kelib chiqib badiiy talqin 
qiladi, ammo shu bilan birga obrazni san’at qonuniyatlari asosida to‘ldirib, ruhiy 
qatlamini chuqurlashtiradi. Shunday qilib, tarixiy obraz nafaqat tarixiy haqiqatga 
mos, balki badiiy-estetik talablarga ham javob beradigan darajada mukammal 
shakllantirilishi zarurligi ilmiy asoslandi. Tarixiy muhitni yaratishning estetik va 
kompozitsion jihatlari yoritildi. Voqealar sodir bo‘ladigan makon, davr atmosferasi,
urf-odatlar, ijtimoiy munosabatlar kabi omillar asarda tarixiylikning asosiy 
ko‘rsatkichlari sifatida namoyon bo‘lishi, ular o‘quvchining tasavvurida real tarixiy 
manzara paydo qilishga xizmat qilishi izchil tushuntirildi. Bundan tashqari, 
tarixiylik tamoyilining zamon ruhini tasvirlashda tutgan o‘rni ochib berildi. Zamon 
ruhi nafaqat tashqi voqealarda, balki personajlarning ichki kechinmalarida, ularning
dunyoqarashi va hayotga munosabatida mujassam bo‘lishi kerakligi ilmiy jihatdan 
asoslab berildi. Chunki har bir tarixiy davrning o‘ziga xos psixologik qiyofasi, 
milliy va ijtimoiy qadriyatlar tizimi mavjud bo‘lib, badiiy asar ana shu 
xususiyatlarni talqin qilishi orqali tarixiylikni yuzaga chiqaradi. Zamonaviy 
adabiyotdagi tarixiylik tamoyilining o‘ziga xos ko‘rinishlari ham o‘rganildi. Adabiy
jarayon rivojlangan sari tarixiylikning talqin usullari ham o‘zgarishi, yozuvchilar 
tarixiy voqelikni qayta kashf etishi, unga yangi estetik nuqtai nazardan yondashishi 
kuzatilishi qayd etildi. 
22  Bu   esa   tarixiylik   tamoyilining   doimiy   harakatda   bo‘luvchi,   yangilanib   boruvchi
adabiy   hodisa   ekanini   ko‘rsatadi.   Tarixiylik   tamoyili   badiiy   adabiyotda   nafaqat
faktlarning aks ettirilishi bilan chegaralanmaydi, balki asarning g‘oyaviy mazmuni,
estetik   qimmati,   obrazlarning   ichki   mantiqi   va   asarning   hayotiylik   darajasini
belgilovchi   asosiy   tamoyil   sifatida   amal   qiladi.   Tarixiylikning   amaliy   namoyon
bo‘lishi   yozuvchining   mahorati,   ilmiy   saviyasi,   tarixiy   tafakkuri   va   badiiy
tasavvurining uyg‘unlashuvi bilan belgilanadi. 
23  UMUMIY XULOSA 
Badiiy adabiyotda tarixiylik tamoyili adabiy jarayonning ichki
qonuniyatlarini   tartibga   soluvchi   eng   muhim   mezonlar   qatoriga   kiradi.   Tarixiylik
adabiy   matnning   shakl   va   mazmunini   bir   butunlikda   tashkil   etuvchi   kuch   sifatida
namoyon bo‘ladi. Badiiy asarda tarixiylik faqat o‘tmish voqealarining tasviri emas,
balki   ijodkorning   tarixiy   tafakkuri,   zamon   haqidagi   mulohazalari,   milliy   xotirani
qayta tiklashga bo‘lgan intilishi orqali ham shakllanadi. Tarixiylik tamoyili asarga
nafaqat   faktik   zamin   yaratadi,   balki   uning   ruhiy   qatlamini,   g‘oyaviy   yo‘nalishini,
inson   qismatiga   oid  falsafiy  mulohazalarini   yanada   teranlashtiradi.   Shunday   ekan,
tarixiylikni   badiiy   asarning   markaziy   tamoyili   deyish   mumkin,   chunki   u   asarning
ideallashuviga yo‘l qo‘ymaydi, badiiy olamni hayotdan uzib qo‘ymaydi, aksincha,
uni   insoniyatning   tarixiy   jarayoni   bilan   mustahkam   bog‘laydi.   Tarixiylik   tamoyili
adabiyotning ijtimoiy vazifasini ham belgilab beradi. Adabiyot jamiyat xotirasining
bir   shakli   sifatida   tarixiy   hodisalarni   badiiy   idrok   orqali   qayta   anglash   va
zamonaviy   ongga   qayta   yetkazish   imkoniyatiga   ega.   Bunda   tarixiylik   insonning
o‘zi   bilan   yuzma-yuz   kelishiga   sabab   bo‘ladi:   inson   o‘z   o‘tmishidan   saboq   oladi,
o‘z xalqining boshidan kechirgan iztirob va yutuqlarini badiiy timsollar orqali qayta
his   qiladi,   milliy   va   ma’naviy   qadriyatlarning   ildizlarini   chuqurroq   anglaydi.
Demak,   tarixiylik   tamoyili   milliylik,   ma’naviylik   va   estetik   tafakkur   o‘rtasida
ko‘prik vazifasini bajaradi. Ana shu ko‘prik orqali adabiyot jamiyat taraqqiyotidagi
o‘ziga xos ma’naviy mexanizmga aylanadi. Ishning asosiy xulosalaridan biri shuki,
tarixiylik   tamoyili   badiiy   talqin   jarayonini   faqat   o‘tmishni   tiklash   bilan
cheklamaydi, balki har 
bir davrning ruhini, ijtimoiy-
psixologik manzarasini
, jamiyatning ichki
ziddiyatlarini ochib berishda faol ishtirok etadi. Tarixiy faktlarning badiiy mantig‘ga
bo‘ysundirilishi, ular ortidagi sabab-oqibat munosabatlarining badiiy obrazlar orqali
talqin qilinishi adabiyotning tafakkuriy imkoniyatlarini kengaytiradi. Tarixiylik
tamoyilining eng muhim jihati ham ana shunda u badiiy haqiqatni hayotiy
haqiqatdan ajratmaydi, aksincha, hayotning murakkab mohiyatini tushunish uchun
badiiylikning o‘ziga xos usullarini ishga soladi. Tarixiylik tamoyili yozuvchining  24  mahorati,   dunyoqarashi   va   ilmiy   tayyorgarligiga   bevosita   bog‘liq.   Haqiqiy   badiiy
asarda tarixiylik tashqi belgilar yoki voqealarning ketma-ketligi orqali emas, balki
inson   ruhiyatidagi   o‘zgarishlar,   tarix   sahnasidagi   jarayonlarning   ichki   oqimi,
davrning   axloqiy   va   ma’naviy   mezonlari   orqali   namoyon   bo‘ladi.   Bu   esa
tarixiylikni oddiy manzara tasviri emas, balki murakkab badiiy va falsafiy tizimga
aylantiradi. Shu bois tarixiylik tamoyili ijodkorning nafaqat yozuvchilik mahoratini,
balki   tarixiy   ongini,   milliy   xotiraga   munosabatini,   ma’naviy   mas’uliyatini   ham
belgilaydi.   Tarixiylik   tamoyili   zamonaviy   adabiyotda   ham   o‘z   ahamiyatini
yo‘qotmayapti,   aksincha,   yangi   talqin   yo‘nalishlariga   ega   bo‘lmoqda.   Adabiyot
o‘tmishni   qayta   tiklamoqda,   ammo   bu   tiklash   funksional   xarakter   kasb   etmoqda:
o‘tmish  orqali  bugunni  anglash,  bugunning muammolarini  o‘tmish saboqlari  bilan
uyg‘unlashtirib   hal   qilish   tamoyili   kuchaymoqda.   Tarixiylik   adabiyotning   faqat
retrospektiv   qarashini   emas,   balki   uning   istiqbolga,   kelajak   yo‘nalishlariga   ham
ta’sir   qiluvchi   ijodiy   kuch   ekanligi   isbotlandi.   Tarixiylik   tamoyili   badiiy
adabiyotning   mazmuniy,   g‘oyaviy   va   falsafiy   qatlamlarini   bir   butun   holga
keltiruvchi   markaziy   kategoriya   bo‘lib,   u   adabiyotning   jamiyatdagi   ma’naviy
vazifasini   chuqurlashtiradi,   inson   va   tarix   o‘rtasidagi   murakkab   aloqalarni   badiiy
shaklda   ochib   beradi.   Tarixiylik   bu   o‘tmishni   tiklash   emas,   balki   insoniyatning
hayot tajribasini badiiy tafakkur yordamida anglash, qayta talqin qilish va ma’naviy
merosga   aylantirish   jarayonidir.   Shuning   uchun   bu   tamoyil   adabiyotning   doimiy
ravishda yangilanib, boyib borishiga xizmat qiluvchi eng muhim estetik asoslardan
biri sifatida o‘z dolzarbligini saqlab qoladi. 
25  FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR 
I.  Asosiy manbalar 
1.Isaxonova Sh. Turon malikasi. – Toshkent: Kamalak-Press, 2014. 7-b. 
2.Izzat Sulton. Adabiyot nazariyasi. – Toshkent: O’qituvchi, 2005. 102-b. 
3.Jumaniyazova R. Badiiy asarda tarixiy obraz yaratish tamoyillari (Feruz obrazi
misolida). // Innovative developments and research in education. 
4.Karimov B. “Adabiyotshunoslik metodologiyasi”. - T.:  “Muharrir”, 2011. 
5.Kari
mov B. Abdulla Qodiriy va germenevt
ik tafakkur. –T.
“Akademnashr”,  2014. 
6.Karimov B. Adabiyotshunoslikda  modernistik analiz  metodlar 
klassifikatsiyasi. Toshkent: 2024. 
7.Normatov U. Ijod sehri. –T.: “Alisher Navoiy nomidagi O‘zbekiston milliy
kutubxonasi nashriyoti”,  2007. 
8.Oripova G., Mirzajonova G. Tarixiy shaxslar tasviri va muallif munosabati. 
Oriental Renaissance: Innovative,  educational, natural and social sciences. 
9.Quronov D. Adabiyotshunoslikka kirish.  – 236-B. 10.Quronov D., 
Mamajonova Z.,Sheraliyeva M. Adabiyotshunoslik lug‘ati. – Toshkent: 
Akademnashr, 2010. 
11.Rasulov A. Tanqid, talqin, baholash. «Fan», 2006. 
12.Sarimsoqov B. Badiiylik asoslari va mezonlari. – Toshkent: Bookmany print,
2022. 
13.Sharafiddinov O. Ijodni anglash baxti. – T.: «Sharq», 2004. 
14.To‘ychiyev U. O‘zbek adabiyotida badiiylik. – Toshkent: Yangi asr avlodi, 
2011. 
15.Барт Р. Избранние работи. Семиотика. Поетика. - М.: “Прогресс” 
1989. 
26  II.  Qo‘shimcha manbalar
16.Gafurovich,   S.   A.   (2021).   Analysis   of   the   poem   "Autumn   dreams"   by
Abdulla   Oripov.   The   American   Journal   of   Social   Science   and   Education
Innovations , 3(01), 556–559. 
17.Murodilovna, O. G. (2020). Melody and musicality in lirycs.  Academicia: An
International Multidisciplinary Research Journal , 10(11), 656–664. 
18.Oripova   G.   M.,   Tolibova   M.   T.   Q.   Composition   of   modern   Uzbek   stories.
The   American   Journal   of   Social   Science   and   Education   Innovations ,   2021,
Vol. 3, No. 03, pp. 245–249. 
19.Oripova   Gulnoza   Murodilovna.   (2019).   The   peculiarities   of   vazn   meter   in
Uzbek   poetry   of   the   independence   period.   International   Journal   of
Anglisticum. Literature, Linguistics and Interdisciplinary Studies , Volume 8,
Issue 2. Macedonia, 2019. P. 33–39. 
20.Oripova,  G.  (2019). Traditions  of  folk ballads   and distinctiveness  of  Uzbek
poetry   of   independence   period.   Scientific   Journal   of   the   Fergana   State
University , Vol. 2, Article 12. 
21.Oripova, G. (2019). Uzbek poetry and the world literature in the years of 
independence.  Scientific Journal of Polonia University , 32(1), 116–120. 
22.Oripova, G. (2020, December). Rhythm and mything in lyrical genre. In 
Конференции . 
23.Oripova, G. M. (2021). Genesis and essence of genre concept.  The American 
Journal of Social Science and Education Innovations , 3(12), 90–94. 
24.Oripova,   G.   M.,   &   Abdurasulova,   N.   A.   Q.   (2022).   O‘zbek   nasrida   urush
mavzusi va “Yo‘qotilgan avlod” muammosi.  International Scientific Journal
of Biruni , 1(2), 213–220. 
27  25.Oripova, G. M., Akhmadjonova, O. A., Kholmatov, O. U. U., & Muminova,
T.   S.   (2022).   Interpretation   of   mother   image   in   literature.   International
Scientific Journal of Biruni , 1(2), 304–309. 
26.Oripova,   G.,   &   Alijanova,   M.   A.   Q.   (2022).   Asqad   Muxtorning   “Chinor”
romanida   ayol   portretining   badiiy-psixologik   asoslari.   International
Scientific Journal of Biruni , 1(2), 221–226. 
27.Oripova, G., & Ibrohimova, G. (2022). Sirojiddin Sayyid ijodida mumtoz 
mushtarakliklar.  International Scientific Journal of Biruni , 1(2), 251–255. 
28.Sabirdinov, A. (2019). Sketches to the novel “Night and Day” by Chulpan. 
Scientific Journal of the Fergana State University , 1(6), 119–120. 
29.Sabirdinov, A. (2021). Askar Kasimov in the Uzbek poetry of the XX 
century: the role and importance of creation.  Конференции , 1(2). 
30.Sabirdinov,   A.   G.   (2021).   Interpretation   of   characters   in   Utkir   Hoshimov’s
story   “Yanga”.   International   Journal   of   Multicultural   and   Multireligious
Understanding , 8(6), 196–200. 
III.  Elektron manbalar 
31. 
32.
33.
34.www.natlib.uz 
35.www
36.
37.
28

MUNDARIJA

KIRISH

I BOB. BADIIY ADABIYOTDA TARIXIYLIK TAMOYILINING NAZARIY ASOSLARI

1.1. Adabiyotshunoslik metadalogiyasi va tarixiylik tamoyilining ahamiyati

1.2. Tarixiylikning badiiy adabiyot taraqqiyotidagi o‘rni

Bob bo‘yicha xulosa

II BOB. TARIXIYLIK TAMOYILINING BADIIY ASARLARDA NAMOYON BO‘LISHI

2.1. Obraz yaratishda tarixiy haqiqatning badiiy talqini

2.2. Tarixiy muhit va zamon ruhining ifodalanishi

Bob bo‘yicha xulosa

UMUMIY XULOSA

FOYDALANILGAN ADABIYOTLAR