Badiiy asarda muammo tahlili («Mehrobdan chayon» asari misolida)

KURS ISHI
Mavzu:  Badiiy asarda muammo tahlili   “ Mehrobdan chayon ”  asari misolida
1 MUNDARIJA:
KIRISH…………………………………………………………………….……3
I.BOB. Adabiyotshunoslikda muammo
1.1. Badiiy asarda muammo tushunchasi ………………….…..…......…............6
Birinchi bob bo‘yicha xulosa…………...……………………………..………..17
  II.BOB. Abdulla Qodiriyning “Mehrobdan chayon” asarida muammoning
o‘ziga xos jihatlari
2.1.“ Mehrobdan   chayon”   romanida   obrazlar   timsolida   muammoning   badiiy
talqini…………………………………………………………..…………….....11
2.2.   “Mehropdan   chayon”   romanida   ifodalangan   ijtimoiy   adolatsizlik   va
tengsizlik   masalasining   obrazlar   asosida
tahlili…………………………….......24
  Ikkinchi   bob   bo yicha   xulosa....................................………….ʻ
……………….28
Umumiy
xulosa………………………………………………………………...30
Foydalanilgan adabiyotlar……………………………………………………32
2 KIRISH
Mavzuning   dolzarbligi .   Prezidentimiz   Shavkat   Mirziyoyev   adabiyotning
jamiyatdagi   ahamiyatini   yuqori   baholaydi.   Uning   fikricha,   adabiyot   xalqning
yuragi va elning ma’naviyatini ko‘rsatadi.   Murakkab zamonda odamlar qalbiga
yo‘l   topish,   ularni   ezgu   maqsadlarga   ilhomlantirishda   adabiyotning   ta’sirchan
kuchidan   foydalanish   zarurligini   ta’kidlaydi.   Shuningdek,   Prezidentimiz
“adabiyot, san’at va madaniyat yashasa, millat va xalq, butun insoniyat bezavol
yashaydi”, deb ta’kidlagan . 1
Qayd etib o‘tilgandek mamlakatimizda O'zbekiston
Respublikasining   “Ta’lim   To‘g‘risida”gi   qonunini   hamda   Kadrlar   tayyorlash
milliy   dasturini   amalga   oshirish   doirasida   o‘zbek   tilini   o‘qitishning   kompleks
tizimi,   ya’ni   uyg‘un   kamol   topgan   o‘qimishli,   zamonaviy   fikrlovchi   yosh
avlodni   shakllantirishga,   respublikasining   jahon   hamjamiyatiga   yanada
yo‘naltirilgan tizim yaratildi. 
Adabiyotshunoslikda   “muammo”   tushunchasi   asosan   asarda   tasvirlangan
voqelikning   konfliktli,   ziddiyatli   jihatlarini   o‘rganishda   muhim   mezon   sifatida
qaraladi.   Badiiy   asar   muallifining   jamiyatga   bo‘lgan   munosabati,   uning
illatlarini   tanqid   qilishi,   ezgulik   va   adolat   uchun   kurash   g‘oyalarining   ilgari
surilishini   ochib   beradi.   XX   asr   boshlaridagi   og‘ir   ijtimoiy-siyosiy   sharoitda
faoliyat   yuritgan   Qodiriy   o‘z   asarlarida   jamiyatdagi   chuqur   ijtimoiy
muammolarni   badiiy   vositalar   orqali   yoritib   berdi.   Ayniqsa,   “Mehrobdan
chayon”   romanida   ko‘tarilgan   diniy   riyo,   ijtimoiy   tengsizlik,   ayollarning
huquqsizligi   kabi masalalar zamonaviylik nuqtai nazaridan ham dolzarb bo‘lib
qolmoqda.
Bugungi   O‘zbekiston   jamiyatida   ham   diniy   ekstremizmga   qarshi   kurash,
gender   tengligi,   adolatli   ijtimoiy   tartib-barqarorlikka   intilish   kabi   yo‘nalishlar
davlat   siyosatining   ustuvor   yo‘nalishlari   bo‘lib   bormoqda.   Shu   sababli,   tarixiy
1
 https://www.xabaruz.com/uz/madaniyat/shavkat-mirziyoyev-adabiyot-sanat-va?
3 asarlar   orqali   jamiyat   muammolarini   tahlil   qilish,   ularning   badiiy   ifodasini
chuqur o‘rganish adabiy-estetik tafakkurni rivojlantirish bilan birga, zamonaviy
ijtimoiy ongni shakllantirishga xizmat qiladi.
Kurs ishi οbyekti . Abdulla Qodiriyning “Mehrobdan chayon” romani. 
Kurs   ishi   predmeti.   Abdulla   Qodiriyning   “Mehrobdan   chayon”   romanida
muammo.
Kurs   ishining   maqsadi:   Abdulla   Qodiriyning   “Mehrobdan   chayon”   asarining
bosh muammo tahlili  
Kurs ishining vazifalari:  
  - Adabiyotshunoslikda muammo tushunchasini o’rganish;
  - Asardagi obrazlar orqali muammoni o’rganish;
  - Abdulla Qodiriyning  “Mehrobdan chayon” romanidagi qaxramon va voqealar
orqali asosiy muammoni o’rganish.
Kurs   ishi da   qo’llanilgan   metodlar.   Tavsifiy   va   tahliliy   metodlardan
foydalanildi.
Kurs   ishining   strukturasi.   Kirish,   ikki   bob,   unga   tegishli   bo’lgan   3fasl,
umumiy xulosa va foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxatidan iborat. 
4    
I.BOB.  Adabiyotshunoslikda muammo
1.1. Badiiy asarda muammo tushunchasi 
Adabiyotshunoslikda   “muammo”   tushunchasi   –   badiiy   asarda   aks   etgan
voqelikdagi   ichki   ziddiyatlar,   ijtimoiy-siyosiy,   axloqiy,   falsafiy   yoki   madaniy
masalalarning   badiiy   talqini   orqali   namoyon   bo‘ladigan   murakkab   masalalarni
anglatadi. Har  bir  yirik adabiy asar o‘z ichida muallifning davr, jamiyat, shaxs
va   insoniylik   haqidagi   muayyan   qarashlarini,   shuningdek,   mavjud
muammolarga   bo‘lgan   munosabatini   badiiy   obrazlar   orqali   ifodalaydi.   Shu
jihatdan, muammo badiiy asarning g‘oyaviy-ma’rifiy mohiyatini tashkil etuvchi
asosiy tarkibiy qismlardan biridir.
Ko‘pincha   muammo   tushunchasi   mavzu   bilan   aralashtiriladi.     Mavzu   —
bu   asarda   tasvirlangan   voqea   yoki   hayotiy   hodisa   (masalan,   muhabbat,   urush,
do‘stlik),   muammo   esa   —   bu   mavzu   doirasida   ko‘tarilgan   muayyan   masala
(masalan,   muhabbat   va   burch   o‘rtasidagi   ziddiyat,   urushning   inson
psixologiyasiga ta’siri).
Badiiy asarlarda quyidagi muammo turlari uchrashi mumkin: 
Ijtimoiy muammo:  jamiyatdagi tengsizlik, adolatsizlik, sinfiy ziddiyatlar.
Axloqiy   muammo:   ezgulik   va   yovuzlik,   halollik   va   xiyonat,   burch   va   istak
o‘rtasidagi qarama-qarshilik.
Falsafiy   muammo:   inson   hayotining   ma’nosi,   taqdir   va   erkinlik,   mavjudlik
mohiyati.
Psixologik   muammo:   insonning   ichki   dunyosi,   ruhiy   kechinmalar,   shaxsiy
inqirozlar. 
Har   qanday   muammo   asarda   quyidagicha   ifodalanadi;   Qahramonlar   xarakteri:
ularning qaror va harakatlari orqali. Syujet rivoji: voqealar zanjiri orqali.Dialog
5 va   monologlar:   qahramonlarning   fikr-mulohazalari   orqali.   Tasviriy   vositalar:
ramz, metafora, parallelizm kabi badiiy usullar orqali.
  Adabiy   muammolar   jamiyatdagi   haqiqatni   ifodalashga,   ijtimoiy   fikrni
uyg‘otishga xizmat qiladi. Adib muammo orqali o‘quvchiga savol beradi, unga
fikrlash,   baholash,   to‘g‘ri   xulosa   qilish   uchun   sharoit   yaratadi.   Ijtimoiy
tengsizlik, axloqiy inqiroz, diniy soxtakorlik, ma’naviy tanazzul, shaxsiy fojialar
kabi mavzular ko‘p hollarda adabiyotda muammo sifatida talqin qilinadi.
Bu borada taniqli adabiyotshunoslar A.Qayumov, N.Qobul, G.G‘ulomov,
H.Haydarovlarning   ilmiy   asarlarida   muammo   masalasiga   alohida   urg‘u
berilgan. 2
  Ular   asarda   muammo   ko‘tarilishi,   uning   obrazlar,   syujet   va   konflikt
orqali   ifoda   topishi,   badiiy   vositalar   orqali   o‘quvchiga   ta’sir   qilishi   haqida
nazariy asoslar yaratganlar.
Badiiy   asarlarda   muammo   nafaqat   syujet   va   qahramonlar   o'rtasidagi
konfliktda, balki asarning umumiy mazmunida ham muhim o‘rin tutadi. Shuning
uchun,   “ Mehropdan   chayon ”   asarida   ko‘rgan   muammolarni   tahlil   qilish   orqali
badiiy   adabiyotdagi   muammo   tushunchasini   yanada   chuqurroq   tushunish
mumkin. Asar haqida qisqacha ma'lumot:
Mehrobdan   chayon   –   o zbek   romanchiligining   asoschisiʻ   Abdulla
Qodiriyning   ikkinchi   yirik   asari   1928-yil   fevralda   yozib   tugatilgan.   Roman  
birinchi   marta   1929-yil   Samarqandda   bosilib   chiqdi.   Roman   mavzuyi   XIX   asr
hodisalari   –   “xon   zamonlari“   davridagi   o zboshimchaliklarni   ko rsatishga	
ʻ ʻ
qaratilgan   bo lsada,   unda  roman  yozilgan  davr   ruhi  kuchli  singdirilgan.  Asarni	
ʻ
“Mehrobdan   chayon”   deb   atash,   ziyoli   ulamolarni   qahramon   qilib   tanlashdan
murod   muqaddas   dargoh   —   sajdagohdan   chiqqan,   o sha   dargohga   nomunosib	
ʻ
munofiq,   qallob,   tuban   kimsalarga,   hasadgo y,   e tiqodsiz   kishilarga   ishoradir.	
ʻ ʼ
Romanda   Anvar   bilan   Ra noning   sevgi   sarguzashti,   qalb   nazokati   shoirona	
ʼ
tarannum   etilgan.   Maktabdor   Solih   mahdumning   yumoristik   obrazi
adabiyotshunoslar   tomonidan   yozuvchining   jiddiy   yutug i   deya   hisoblanadi.	
ʻ
Asarning   asosiy   mavzusi   haqida   yozuvchi   shunday   deydi:   “Turkiston
2
 Sultonov I. Adabiyot nazariyasi. Toshkent: O’qituvchi, 2002. 17
6 feodallarining   keying   vakili   bo‘lg‘an   Xudoyorxonning   o‘z   xohishi   yo‘lida
dehqon   va   mayda   hunarmand   –   kosib   sinfini   qurbon   qilishi,   mamlakat   xotin-
qizlarini   istagancha   tasarruf   etishi,   bunga   qarshi   kelguvchilar   tilasa   kim
bo‘lmasin, rahmsiz jazo berishi ro‘monning mavzuidir”. 3
  
“Mehrobdan   Chayon”   asarida   bir   nechta   muammolarni   ko‘rishimiz
mumkin. Ushbu romanda muammolar, ayniqsa, axloqiy, psixologik va ijtimoiy
sohalarda yuzaga keladi.  
Axloqiy muammo: Asarda axloqiy muammo markaziy o‘rin tutadi. Bunga
yozuvchi   asardagi   Abdurahmon   obrazining   axloqsizligini   ko‘rsatish   orqali
yuksak   darajada   ifodalab   bera   oladi.   Qahramonlar   o‘zaro   sadoqat,   sevgidan
foydalanish,   va   adolatga   nisbatan   qarorlar   qabul   qilishda   yuzaga   keladigan
holatning   eng   yirik   tasviridir.   Mehrobning   chayon   bilan   bog‘liq   sahnalarida
qahramonlar   o‘zlarining   hissiyotlari   va   qarorlariga   asoslanib,   sevgi   va   sadoqat
masalalarida   keskin   qarama-qarshiliklarga   duch   keladilar.   Bu   masala   romanda
muhim   ahamiyatga   ega   bo‘lib,   adolat   va   axloqiy   to‘g‘rilik   haqida   o‘ylashni
rag‘batlantiradi. 
Ijtimoiy   muammo:   Jamiyatdagi   nohaqliklar,   tengsizliklar   va   axloqiy
normalar   asarda   o‘z   aksini   topadi.   Bunday   ijtimoiy   muammolar   qahramonlar
o‘rtasidagi  munosabatlarga ta’sir qiladi  va ularni qarorlar  qabul qilishda o‘ziga
xos   ziddiyatlarga   olib   keladi.   Bunga   misol   sifatida   aytishimiz   mumkinki,
asardagi   Muhammad   Rajabbek   o‘g‘li   Nasim   bilan   birga   Anvarning   do‘st
tutinishi va ular o‘rtasidagi tengsizlikning qay darajada yuqori ekanligi yozuvchi
tomonidan ustalik bilan ifodalangan. “Mehrobdan chayon” romani o‘z davrining
ijtimoiy   muammolarini   yoritishga   intilgan,   qahramonlar   ijtimoiy   qatlamlar,
oilaviy munosabatlar, va jamiyatdagi o‘zgarishlarga qarshi kurashadilar.
Psixologik   muammo:   Asar   qahramonlarining   ichki   kurashlari   va
psixologik   muammolari   ham   katta   ahamiyatga   ega.   Qahramonlarning   ruhiy
holati,   ularning   o‘z   o‘ziga   nisbatan   qarorlar   qabul   qilishda   noaniqligi,
mashaqqatlar  va his-tuyg‘ularidagi  o‘zgarishlar, asarda  psixologik ziddiyatlarni
3
 Abdulla Qodiriy. Mehrobdan chayon. Toshkent. G’afur G’ulom. 1994. 3-b.
7 yanada   kuchaytiradi.   Bu   psixologik   muammolar,   ularning   daxlsizligi,   shaxsiy
qadriyatlari va qarorlarida ham aks etadi.
Asarda   har   bir   syujet   va   voqeani   tahlil   qilish   orqali   undagi   yozuvchi
ifodalamoqchi   bo‘lgan   davr   haqiqatlari   va   yashirin   ma’nolarni   tushunishimiz
mumkin.   Tilshunos   olim   Qahramonov:   “Roman   matnida   konnotativ   (yashirin)
ma’no   qatlamlari   kuchli.   Har   bir   jumla   ortida   ma’naviy,   axloqiy,   ba’zan   esa
diniy   fikr   yashiringan.   Bu   esa   roman   tili   orqali   muallifning   ijtimoiy   nuqtai
nazarini   ham   sezdiradi”   –   deb   bejiz   aytmagan. 4
    “Mehrobdan   Chayon”   asarini
tahlil qilishda, uning muammolarini quyidagicha tasniflash mumkin:
Axloqiy-psixologik   jihatlar :   Asar   qahramonlarning   o‘z   ichki   his-
tuyg‘ulari va axloqiy tanlovlari o‘rtasida, masalan, sevgi va sadoqat masalasida
yuzaga   keladigan   ziddiyatlarni   o‘rganadi.   Bu,   ayniqsa,   qahramonlarning   xulq-
atvori   va   dunyoqarashi   haqida   qarorlar   qabul   qilishda   o‘z   ifodasini   topadi.
Bunga   misol   sifatida   Maxdum   qizi   Ra’noni   xonga   unashtirib,   to‘y   kunini
belgilayotgan   vaqt   Anvar   uch   kunlab   uyga   kelmagani,   ammo   bo‘layotgan
voqealarga qarshi ham chiqolmaganligi, Ra’noni chindan sevsada Maxdumning
fikrlariga   e’tiroz   bildirmaganligi   axloqiy-psixologik   jarayonning   yuqori
ko‘rinishi sifatida tasvirlangan.
Jamiyat   va   shaxs   o‘rtasidagi   ziddiyatlar :   Asar   jamiyatdagi   adolat,
tenglik, ijtimoiy statuslar va insonlarning ichki muammolarini ko‘rsatadi. Shaxs
va jamiyat o‘rtasidagi qarama-qarshiliklar, ayniqsa, oilaviy munosabatlar va o‘z-
o‘zini anglashdagi muammolar, asar mazmunining asosiy qismini tashkil etadi.
Qahramonlarning   ichki   kurashlari :   Qahramonlarning   ichki   dardlari,
noaniqliklari   va   qarorlaridagi   xatoliklar   asar   davomida   asosiy   psixologik
muammolarni   ochib   beradi.   Bu   psixologik   ziddiyatlar   qahramonlarning
rivojlanishiga, ularning kelajakdagi harakatlariga ta’sir ko‘rsatadi.
“Mehrobdan   Chayon“   asarida   muammo   tushunchasi   axloqiy,   psixologik
va   ijtimoiy   muammolarni   o‘z   ichiga   olgan   holda   namoyon   bo‘ladi.   Asar
4
  Qahramonov   Q.   Adabiy   tanqidda   yangilanish   jarayonlari.   Toshkent:   Milliy   kutubxona   nashriyoti,
2009. 56-b.
8 qahramonlarining   ichki   kurashlari   va   tashqi   dunyo   bilan   munosabatlari   orqali
badiiy   muammo   tushunchasi   aniq   ifodalangan.   Bu   asarni   o‘rganish,
adabiyotshunoslikda   muammolarni   tahlil   qilishda   yirik   o‘rin   tutadi   va
o‘quvchiga   badiiy   asarlar   orqali   ijtimoiy   va   psixologik   masalalarni   yanada
chuqurroq   tushunishga   yordam   beradi.   Bunda   yozuvchining   dunyo   qarashlari,
yashirin mulohazalariga ham e’tibor qaratish zarur. Tilshunos olim Qahramonov
o z   kuzatishlarida   adabiy   tanqidning   muhim   tamoyillaridan   yana   birini,ʻ
shubhasiz, eng avvalo, ijodkor dunyoqarashi, poetik olami va voqelikni badiiy-
estetik   kashf   qilish   jarayoni-   badiiy   matnni   tahlil   va   talqin   qilishda   yangicha
mezon   va   metodologik   tamoyillarga   asoslanishda   ko radi.   Bu   borada,   ayniqsa,	
ʻ
Qodiriy   ijodi   bo yicha   istiqlol   davrida   yaratilgan   tadqiqotlarga   munosabat	
ʻ
bildiradi. 5
“Mehrobdan chayon”  romanida  Abdulla Qodiriy har  bir  obraz orqali  o‘z
davrining   ijtimoiy,   axloqiy   va   ruhiy   muammolarini   ko‘rsatib   bergan.   Obrazlar
hayoti   orqali   u   majburiy   nikoh,   erkak   hukmronligi,   ayollar   huquqlari
sustkashligi,   jaholat   kabi   muammolarni   chuqur   va   real   tarzda   yoritadi.   Asar
badiiylik   bilan   yuksak   hayotiy   haqiqatni   ifodalashi   bilan   o‘zbek   adabiyotida
muhim o‘rin egallaydi.
I.Bob   yuzasidan   xulosa.   Abdulla   Qodiriyning   “Mehrobdan   chayon”
romani   o‘zbek   adabiyoti   tarixida   nafaqat   ilk   roman   namunalardan   biri   sifatida,
balki   ijtimoiy   muammolarni   san’at   darajasida   tasvirlash   borasida   muhim   o‘rin
5
  Qahramonov   Q.   Adabiy   tanqidda   yangilanish   jarayonlari.   Toshkent:   Milliy   kutubxona   nashriyoti,
2009. 58-b.
9 egallagan   asar   sifatida   alohida   baholanishi   lozim.   Ushbu   bobda   badiiy   asarda
muammo   tushunchasi,   uning   adabiyotshunoslikdagi   nazariy   asoslari   hamda
“Mehrobdan chayon” romani misolida bu muammolarning qanday badiiy talqin
etilgani atroflicha tahlil qilindi.
Yuqorida   ko‘rib   o‘tilganidek,   badiiy   asardagi   muammo   —   bu
yozuvchining asar orqali ko‘tarayotgan ijtimoiy, axloqiy, ma’naviy yoki siyosiy
masalalarning badiiy shakllanishidir. Muammo har doim jamiyat, shaxs va tarix
o‘rtasidagi   ziddiyatlar,   qarama-qarshiliklar   yoki   hal   etilishi   lozim   bo‘lgan
masalalarni   yoritishga   xizmat   qiladi.   Qodiriy   ijodida   bu   yondashuv   chuqur
psixologik   tahlillar,   hayotiy   voqealar   asosida   namoyon   bo‘ladi.   “Mehrobdan
chayon” romanida ko‘tarilgan asosiy muammolar — ayol erkini poymol etuvchi
jamiyat, ma’rifatsizlik, zo‘ravonlik, nohaqlik va eski tuzumning inson ruhiyatiga
salbiy   ta’siridir.   Bu   muammolar   zamonaviy   o‘quvchi   uchun   ham   dolzarbligini
yo‘qotmagan, balki turli tarixiy kontekstlarda chuqurlashgan.
II.BOB. Abdulla Qodiriyning “Mehrobdan chayon” asarida muammoning
o‘ziga xos jihatlari
2.1.“Mehrobdan   chayon”   romanida   obrazlar   timsolida   muammoning
badiiy talqini
10 Akademik   Matyoqub   Qo‘shjonovning   “Qodiriy   –   erksizlik   qurboni”
nomli   kitobida   Qodiriyning   “Mehrobdan   chayon”   romani   tahlil   qilinadi. 6
Tahlillar   fasllarga   ajratilgan   holda   tizimli   tarzda   amalga   oshiriladi.   Olim
yozuvchi   mahoratini   belgilovchi   asosiy   ifoda   yo‘nalishlari   sifatida   Solih
maxdum,   Anvar   va   Ra’no   xarakter   xususiyatlarini   ochishda,   mantiq   va   tasvir
uyg‘unligi,   syujet   yaratish   va   asar   konfliktini   belgilovchi   omillar,   zamon   va
makonga   oid   realistic   voqeilik   manzaralari,   xususan,   Xudoyorxon   harami
haqidagi   tafsilotlar,   maishiy   buzuqliklarning   avj   olishi   kabi   ijtimoiy   illatlarni
fosh etilishi kabi masalalar fonida tadqiq etadi. 
Asar o‘quvchiga tushunarli bo‘lishi uchun yozuvchi  fasllarga ajratgan va
alohida-alohida   sarlavhalar   bilan   belgilab   boriladi.   Masalan,   dastlabki   sarlavha
ayni   holatda   roman   mazmuniga   mos   ravishda   “Yigitlarning   sarasi,   gullarning
ra’nosi”   deb   nomlanadi.   Bu   asarda   ham   yozuvchi   xuddi   “O‘tkan   kunlar”
dagidek   yaqin   o‘tmish   –   Xudoyorxon   davrini   tanlab   oladi   va   Anvarning
mahkama   bilan   bog‘liq   ishlari,   Anvar   va   Ra’noning   sevgi   mojarosi   orqali
yozuvchi   tomonidan   keng   yoritib   beriladi.   Biroq,   bu   davr   tanlangani   bilan,
kitobxonlar   fikricha,   asarda   tasvirlanayotgan   voqeilik,   qahramonlar   tizimi,
ularning   qismati   va   hatto   yozuvchi   konsepsiyasi   tubdan   farq   qiladi.   “Qisqasi,
“Mehrobdan   chayon”   o‘zining   hamma   jihatlari   bilan   o‘zbek   adabiyoti   tarixida
maydonga kelgan yangi voqea edi”. 7
Yozuvchining  “ Mehrobdan chayon“dagi realistik mahorati Solih maxdum
obrazida juda yorqin namoyon bo lgan. Romanda muallif yengil hazil-mutoyiba,ʻ
kulgi-yumor,   piching,   kinoya-kesatiq,   hajv   orqali   maxdum   tabiatiga   xos
“maqtab   bo lmaydigan“   xususiyatlarni   batafsil   ko rsatadi.   Bunday	
ʻ ʻ
xususiyatlarning   ichki   va   tashqi   ijtimoiy   ildizlarini   ham   ochadi.     Ayni   paytda
mahdumning   hamma   nuqsonlarini   yuvib   ketarlik“   fazilatini     ham   ta kidlaydi:	
ʼ
“ nima   bo lganda   ham     maxdum     o z   zamonasining         eng         oldingi	
ʻ ʻ
6
Кушжонов . М .  Кодирий  –  ерксизлик   курбони . Фан   нашрийоти , 1982. 28-b.
7
  Miyon   Buzruk   Solihov.   O’rta   Osiyo   va   o’zbek   adabiyoti   tarixiga   umumiy   qarash.   Toshkent.
O’znashr. 1929. 41-b.
11 domlalaridan,   Qo qon   aksariyatining         savodxon   bo lishlariga   sababchiʻ ʻ
ustozlardan“. 
Romandagi   Anvar   bilan   Ra no   obrazlari,   bir   qarashda,   romantik	
ʼ
qahramonlarday   taassurot   beradi.     Barkamollik   aql-zakovat,   do stga,   sevgiga	
ʻ
sadoqat, erk, adolat yo lidagi shijoat bobida ular afsona, doston qahramonlarini	
ʻ
eslatadilar.   Masalaga   sinchiklab   qaralsa,   Anvar   va   Ra nodagi   favqulodda,	
ʼ
kitobiy   tuyulgan   xislatlar,   ularning   “g ayritabiiy“   xatti-harakatlari   mantiqan   va	
ʻ
ruhiy   jihatdan   asoslangan.     Ular   maktab   ko rgan,   yaxshi   tarbiya,   chuqur   bilim	
ʻ
olgan, Sharqning yuksak madaniyati, gumanistik g oyalarini o zlari uchun chin	
ʻ ʻ
e tiqod, bosh maqsad qilib olgan odamlardir. 	
ʼ
Adib   asar   personajlari   qismati   bilan   bog liq   holda   muhim   tarixiy	
ʻ
hodisalar,   shaxslar,   sarguzashtlar   haqida   ham   ma lumot   beradi.   Solih	
ʼ
maxdumning   kechmishi,   ota-bobolari   qismati   bahonasida   keltirilgan   Amir
Umarxonning   kanizi   to g risidagi   hikoya,   haq   ishlari   uchun   jabr   ko rgan	
ʻ ʻ ʻ
Sayidxon,   mulla   Siddiq   va   Mo minjonlarning   achchiq   qismati,   Xudoyorxon	
ʻ
tarixi   to g risidagi   ma lumotlar,   Og acha   oyim   sarguzashtlari,   xon   harami,	
ʻ ʻ ʼ ʻ
xotinlari,   o rdadagi   qullar   haqidagi   aniq   ma lumotlar   asarda   salmoqli   o rin	
ʻ ʼ ʻ
tutadi.   Ular   bilan   tanishganda   hujjatli-tarixiy,   publitsistik   asar   o qiyotganday	
ʻ
bo lasiz.   Yozuvchi   ba zan   qahramonlari   tabiatini,   xususan   haramdagi   qizlar	
ʻ ʼ
fojiasini   hazil-mutoyiba,   o yin-kulgi   orqali   ochib   beradi.   Ammo   bu   kulgili	
ʻ
bo lib   tuyulgan   hodisalar   zamirida   jiddiy   insoniy   drama   va   shafqatsiz   haqiqat	
ʻ
yotadi. Xullas, “Mehrobdan chayon“ hayot haqiqatini “orttirmay va kamitmay“ 8
o z     holicha   jamiki   qirralari,   tovlanishlari   bilan   gavdalantirgan,   xarakterlar
ʻ
olamini,   ruhiyatini   o ziga   xos   ohanglar,   bo yoqlar   vositasida   kashf   etib   bergan	
ʻ ʻ
o xshashi yo q badiiy obidadir.	
ʻ ʻ
Asarda   tug‘ma   qobiliyat   egasi   bo‘lgan   Anvar   davrning   qiyin
kechganligini   yaqqol   o‘zida   ko‘rsatib   beradigan   obrazdir.   Abdulla   Qodiriy
“ Mehrobdan   chayon ”   romanida   Anvar   obrazini   yaratish   orqali   o‘z   davrining
8
 Abdulla Qodiriy. Mehrobdan chayon. Toshkent. G’afur G’ulom. 1994. 6-b.
12 ziyoli   yoshlarini,   ularning   ma’naviyati   va   ijtimoiy   kurashdagi   o‘rnini   badiiy
talqin etgan.
Anvar  - o‘zining bilimdonligi, adolatparvarligi va samimiyati bilan ajralib
turadigan   yosh   ziyoli.   U   dastlabki   yillarda   o‘z   tengdoshlari   bilan   kam   aloqa
qilgan,   ko‘proq   yolg‘iz   o‘ynagan   va   ichki   dunyosiga   berilgan.   Uning   bu
xususiyatlari   oilaviy   muhitdan   kelib   chiqishi   mumkin.   Keyinchalik,
maxdumning uyida yashay boshlagach, Anvar o‘zgarishlarni boshdan kechiradi,
biroq   o‘zining   ichki   dunyosini   saqlab   qoladi.   U   Ra’no   bilan   bo‘lgan
munosabatlarida   o‘zining   samimiyati   va   mehrini   ko‘rsatadi.   Anvarning   o‘ziga
xosligi shundaki, u nafaqat ilm-fan sohasida, balki axloqiy qadriyatlar va insoniy
munosabatlarda   ham   yuqori   me’yorlarga   ega.   U   o‘zining   adolatparvarligi,
sadoqati   va   samimiyati   bilan   jamiyatdagi   ijtimoiy   muammolarni   badiiy   talqin
etishda muhim vosita bo‘lib xizmat qiladi.
Abdulla Qodiriyning “Mehrobdan chayon” romanida Ra’no obrazi o‘zbek
ayoli   timsolida   yaratilgan   murakkab   va   chuqur   badiiy   obrazlardan   biridir.   U
orqali   muallif   o‘z   davrida   mavjud   bo‘lgan   ijtimoiy   adolatsizliklar,   ayollarga
nisbatan munosabat va ularning erk va baxtga intilishlarini tasvirlaydi.
Ra’no  – go‘zal, aqlli, mulohazali va pokiza qiz. U Anvarning sevgan qizi
bo‘lib,   ular   orasidagi   munosabatlar   sof   tuyg‘ularga   asoslangan.   Biroq   Ra’no
hayoti   o‘z   yo‘lida   davom   etmaydi.   Jamiyatdagi   ijtimoiy   tuzum,   kelinlik   va
nikohdagi majburiylik, ayollarga nisbatan zulm va tengsizlik uni fojiaviy yo‘lga
boshlaydi.   Ra’noning   obrazi   orqali   yozuvchi   quyidagi   muhim   g‘oyalarni   ilgari
suradi:
 Ayollarning   erkka   intilishi   –   Ra’no   mustaqil   hayot,   sevgi   va   baxtli
bo‘lishni istaydi.  Bu orzular jamiyat tomonidan bosimga uchraydi.
 Ayol   fidoiyligi   va   sadoqati   –   Ra’no   Anvarni   chin   dildan   sevadi,   unga
sodiq   qoladi,   biroq   jamiyatdagi   qattiq   me’yorlar   bu   sevgining   ro‘yobga
chiqishiga yo‘l qo‘ymaydi.
13  Fojeaviy taqdir  – Ra’no hayoti, ayniqsa u turmushga majburan berilgach,
fojeaga   aylanadi.   Bu   orqali   Qodiriy   o ‘ zbek   ayollarining   og ‘ ir   ijtimoiy
holatini   ko ‘ rsatadi . 
Ra ’ no   shunchaki   sevgi   qissasining   qahramoni   emas ,   balki   ayollar   huquqlari ,
baxt   va   erkinlik   uchun   kurashning   timsolidir .   Uning   taqdiri   orqali   muallif
jamiyatdagi   ayolga   bo ‘ lgan   munosabatni   tanqid   qiladi   va   o ‘ quvchini   bu   masala
ustida   o ‘ ylashga   undaydi .
Abdulla   Qodiriyning   “ Mehrobdan   chayon ”   romanida   Solih   maxdum   obrazi
orqali   muallif   eski ,   ijtimoiy   adolatsizliklarga   asoslangan   tuzum   va   uning
vakillarini   tanqid   qiladi .   Solih   maxdum   –   an ’ anaviy   qarashlar ,   riyokorlik   va
ma ’ naviy   zaiflikni   ifodalovchi   muhim   obrazlardan   biridir .
Solih   maxdum   –   tashqi   ko‘rinishda   e’tiborli,   obro‘li,   “ilmli”   odam   sifatida
tanitiladi.   U   diniy   mavqe   va   mavhum   “izzat”   ni   saqlashni   birinchi   o‘ringa
qo‘yadi,   ammo   aslida   ichki   dunyosi   yuvvosh,   printsipsiz   va   o‘z   manfaatini
hamma   narsadan   ustun   qo‘yuvchi   insondir.   Bu   obrazning   xususiyatlari
quyidagilar:
 Riyokorlik   –   Solih   maxdum   tashqarida   din   vakili,   oqsoqol,   “taqvodor”
bo‘lib   ko‘rinsa-da,   aslida   u   o‘z   foydasi   uchun   yolg‘on   gapirishga,
nohaqlikni yashirishga tayyor.
 Ijtimoiy sustkashlik  – U jamiyatdagi adolatsizliklarga qarshi chiqmaydi,
balki   unga   moslashadi.   Bu   bilan   u   zamon   illatlarining   davom   etishiga
sabab bo‘ladi.
 Ikkiyuzlamachilik  – O‘z oilasida va jamoat oldida ikki xil qiyofa tutadi:
bir   tomonda   ilmli   va   oqil,   boshqa   tomonda   esa   qo‘rqoqlik   va
manfaatparastlik bilan yashaydi.
Solih   maxdum   obrazi   orqali   Qodiriy   diniy   lavozim   yoki   hurmatga   sazovor
insonlar   ham   har   doim   adolat   tarafdori   emasligini,   ayrimlari   o‘z   lavozimidan
foydalanib, mavjud illatlarni oqlashga urinishini fosh etadi. Yozuvchi  bu obraz
orqali ijtimoiy-ma’naviy tanazzulga ishora qiladi.
14 Solih   maxdum   –   eski   ijtimoiy   tuzumning   riyokor,   zaif   va   samimiylikdan
yiroq   vakili   sifatida   tasvirlanadi.   U   o‘z   shaxsiy   manfaatini   jamiyat   adolatidan
ustun   qo‘yadigan   inson   timsolidir.   Bu   obraz   Qodiriyning   zamondosh
ziyolilariga, ayniqsa, ularning ijtimoiy mas’uliyatiga tanqidiy nazar tashlashidan
dalolat beradi.
Mulla   Abdurahmon   – “Mehrobdan   chayon”   romanida   diniy   ilmdan   saboq
bergan,   jamiyatda   e’tiborli   bo‘lishga   harakat   qiladigan,   biroq   aslida   quyi
darajadagi ruhan zaif, ochko‘z va poraxo‘r shaxs sifatida tasvirlanadi. Obrazning
asosiy jihatlari:
 Riyo va manfaatparastlik  – U dindorlik niqobi ostida xalqni aldash bilan
shug‘ullanadi. Uning maqsadi – diniy mavqe orqali obro‘-e’tibor orttirish
va moddiy foyda ko‘rish.
 Ma’naviy   zaiflik   –   U   jamiyatda   keng   tarqalgan   illatlarning   bir   qismi
bo‘lib, ularni yo‘q qilish emas, balki undan foydalanish tarafdori.
 Zamonaviy   fikrga   qarshilik   –   Mulla   Abdurahmon   yangilikka,
ma’rifatparvarlikka qarshi turuvchi kuchni ifodalaydi.
Bu   obraz   orqali   Abdulla   Qodiriy   diniy   lavozimdagi   ba’zi   kishilarning   xalq
hayotidagi   salbiy   ta’sirini   ko‘rsatadi.   Mulla   Abdurahmon   orqali   yozuvchi
jamiyatni   ilgari   siljitishga   to‘sqinlik   qilayotgan   kuchlar   —   jaholat   va
riyokorlikni tanqid qiladi.                                                                                   
Xudoyorxon   –   roman   voqealari   orqasida   turgan   siyosiy   muhitni   ifoda
etuvchi   tarixiy   obraz   bo‘lib,   u   zulmkor,   adolatsiz   va   o‘z   xalqiga   nisbatan
beparvo hukmdor sifatida tasvirlanadi. Obrazning asosiy jihatlari:
 Zolim   hukmdor   –   Xudoyorxon   o‘z   hukmronligini   saqlab   qolish   uchun
xalqni ezadi, ularga ozodlik, adolat bermaydi.
 O‘z   manfaatini   birinchi   o‘ringa   qo‘yadi   –   U   uchun   davlat   boshqaruvi
xalq xizmatiga emas, o‘z huzuri uchun xizmat qiladi.
15  Tanaffusdagi   siyosiy   kuch   –   Yozuvchi   bu   obraz   orqali   Buxoro
xonligidagi siyosiy tanazzul va hokimiyatdagi zaiflikni fosh etadi.
Xudoyorxon   obrazi   orqali   yozuvchi   o‘zbek   tarixidagi   feodal   tuzumning
halokatli   oqibatlarini   badiiy   ifodalaydi.   Bu   obraz   –     o‘z   xalqining   dardu
hasratidan   bexabar,   zalolat   ichida   yashovchi   hukmdorlar   sinfining
umumlashtirilgan   timsolidir.   Mulla   Abdurahmon   va   Xudoyorxon   –   biri   diniy,
ikkinchisi   siyosiy   jihatdan   jamiyatga   zulm   keltirayotgan   kuchlarni   ifodalaydi.
Ikkala obraz ham  jaholat ,  manfaatparastlik ,  xalqdan uzoqlik  kabi illatlarni o‘zida
mujassam   etgan   bo‘lib,   Qodiriy   ularni   tanqid   qilish   orqali   o‘quvchini   uyg‘oq
fikrga, adolat va erkinlikka chorlaydi.
Yozuvchi   ushbu   asarda   obrazlar   orqali   insonning   illatlarini,   davrning
qanday   kechganligi   va   xonlikdagi   nohaqliklarni   yuksak   darajada   gavdalantira
olgan.   “Mehrobdan   chayon”   o‘quvchilar   tomonidan   iliq   kutib   olingan.   Bu
haqida  adabiyotshunos  olimlardan  biri,  yozuvchi  va   tarjimon  Miyon        Buzruk
shunday       deydi:  “Mehrobdan      chayon”  yolg‘iz   Julqunboyning ikkinchi  asari
emas,   balki   yangi   o‘zbek   adabiyoti   uchun   ham   ikkinchi   roman   edi.   Hamza
Hakimzodaning “Milliy ro‘mon” nomli kichik bir asari bo‘lsa-da, unga bu kungi
ro‘monchiliq   sharoitida   ro‘mon   demak   tog‘ri   bo‘lmasdi.   Yangi   ro‘mon   va
hikoyalarg‘a   mushtoq-chanqoq   bo‘lg‘on   davrimizda   “O‘tkan   kunlar”i   bilan
tanilg‘on Julqunboyning “Mehrobdan chayon”i juda ham shoshilib kutilar edi va
juda ahamiyat bilan qarshilang‘oni-da ko‘rildi”. 9
  Abdulla   Qodiriy   ijodi   o‘zbek   adabiyotida   ijtimoiy-realistik   roman
janrining   shakllanishi   va   rivojlanishida   muhim   bosqich   bo‘lib   xizmat   qilgan.
Ayniqsa,   uning   “Mehrobdan   chayon”   romani   yozuvchining   hayot   haqiqatini
badiiy   obrazlar   vositasida   chuqur   tahlil   qilishdagi   yuksak   mahoratini   namoyon
etadi.   Ushbu   asarda   ilgari   surilgan   muammolar,   ularning   talqini   va   obrazlar
orqali   ifodalanish   usuli   adabiy   jihatdan   ham,   ijtimoiy   jihatdan   ham   katta
ahamiyatga   ega.   Mazkur   bobda   asarda   ko‘tarilgan   muammolarning   o‘ziga   xos
jihatlari tahlil qilinadi.
9
  Miyon Buzruk. O‘zbek adabiy tanqidi. Mehrobdan chayon. Toshkent: Turon-iqbol,2011.12-b.
16 Muammoning ko‘p qirraliligi va dolzarbligi :  “Mehrobdan chayon” asarida
ko‘tarilgan   muammolar   faqat   bir   soha   yoki   bir   ijtimoiy   qatlam   bilan
cheklanmaydi.   Qodiriy   ayni   bir   paytda   bir   necha   dolzarb   masalalarni   yoritadi:
ayol   taqdiri,   diniy   riyo,   ma’naviy   inqiroz,   jamiyatdagi   axloqiy   sustkashlik,   erk
va   muhabbat   o‘rtasidagi   kurash.   Bunday   ko‘p   qirralik   asarni   murakkab   va
chuqur tahlil talab qiladigan ijtimoiy roman darajasiga ko‘taradi.
  Muammo  ifodasining  realistik  uslubda   berilishi :   Abdulla  Qodiriy  ushbu
asarda   muammolarni   “orttirmay   va   kamitmay”   uslubida   tasvirlaydi.   Yozuvchi
voqealarni   dramatik   tarzda   emas,   balki   hayotdagi   real   holatlarga   yaqinlashtirib
beradi.   Bu   uslub   o‘quvchini   voqeaga   ishonishga,   obrazlar   bilan   hamdardlik
qilishga   undaydi.   Yozuvchi   hech   qachon   shaxslar   ustidan   hukm   chiqarmaydi.
Aksincha, u obrazlar hayotini voqealar zanjiri orqali ko‘rsatib, o‘quvchining o‘zi
xulosa   chiqarishiga   imkon   beradi.   Bu   esa   muammolarni   chuqurroq   anglashga
yordam beradi.
  Muammo   orqali   ma’naviy   uyg‘onishga   undov :   Qodiriy   muammolarni
tasvirlashdan   ko‘zlagan   yagona   maqsad   –   ularni   tanqid   qilish   emas,   balki
o‘quvchini   bu   muammolar   haqida   o‘ylantirish,   ongini   uyg‘otish,   islohotga
da’vat qilishdir. “Mehrobdan chayon” asari yozilgan davrda jamiyatda ayollarga
nisbatan   zulm,   diniy   riyo,   ma’rifatsizlik   kabi   illatlar   keng   tarqalgan   edi.
Yozuvchi   bu   illatlar   bilan   kurashishning   yagona   yo‘li   –   ma’rifat,   adolat   va
haqiqat   ekanini   obrazlar   tili   orqali   anglatadi.   Anvar   va   Ra’no   obrazlari   bu
ma’naviy uyg‘onishning timsoli  bo‘lib xizmat  qiladi. Ular o‘zaro mehr, adolat,
fidoyilik orqali jamiyatdagi soxta qadriyatlarga qarshi turishga urinadilar.
Abdulla Qodiriy “Mehrobdan chayon” romanida muammoning o‘ziga xos
jihatlarini  badiiy mahorat bilan yoritgan. Asar ijtimoiy realizm  ruhida yozilgan
bo‘lib,   unda   diniy   riyo,   ayollarga   nisbatan   adolatsizlik,   shaxsiy   erkinlikni
bo‘g‘uvchi   ijtimoiy   tuzum,   ma’naviy   tanazzul   kabi   ko‘plab   dolzarb   masalalar
o‘z   aksini   topgan.   Obrazlar   vositasida   berilgan   bu   muammolar,   zamonaviy
o‘quvchi  uchun   ham   dolzarbligini  saqlab   qolgan.  Yozuvchi  har  bir   muammoni
17 faqat tanqid qilish uchun emas, balki jamiyatni o‘zgartirishga, ongni uyg‘otishga
xizmat   qiluvchi   vosita   sifatida   tasvirlaydi.   Aynan   shu   jihat   “Mehrobdan
chayon”ni   muammoli   roman   sifatida   adabiyotshunoslikda   alohida   o‘rin
egallashiga sabab bo‘lgan.
Asar   boshida   Solih   mahdumning   to‘ng‘ich     farzandi     ya’ni     qizi     Ra’no
ikki ukasining o‘rtasiga tushib, yer supurib yotkan soch o‘rimlarining tuproqqa
belashgani   bilan     ham     xabarsiz    ukalarining    loy    o‘yinida    ishtirok      etishiga
guvoh bo‘lamiz. Vaholanki, ukalari bilan “loy o‘yini” o‘ynashga berilib ketgan
16-17   yoshdagi   bo‘yi   yetgan     qizning   qalbida   hali   bolalik   shukuhi,
o‘yinqaroqligi   tark   etmagan   edi.   Lekin   endi   u   yosh   bola   emasligini   va   unga
bunday ishlar yarashmasligini eslatib qo‘ygan otasi Ra’noga shunday deydi :  “ -
Balli   Ra’no   ana   jinnilik!   Atlas   ko‘ylak   senga   hayf,     senga     bo‘zdan     boshqasi
albatta   hayf!   Ukalaringni bola desam sen ulardan ham oshib tushasan!” Biroq
ushbu   gap   Ra’noning   beg‘ubor   bolako‘ngil   ekanliginiva   buni   otasi   tomonidan
ham   tan   olinganligini   ko‘rsatgan.   Keyingi   jumlada   mahdum   qizini   koyib
shunday   deydi:   “-ishing   bo‘lmasa   kitob   o‘qi,     husnihat     ol,     sen     kulol     qizi
emassanki...”.   Bu       gaplar       orqali       yozuvchi   mahdumning     farzandlari     ham
albatta     o‘qimishli,     savodxon     bo‘lishi     kerakligini   ta’kidlagan.   “Adabiyot   –
xarakterlar yaratish san’ati” va ayni chog‘da ana shu xarakterlar “...dilini bilish,
uning sirlarini bizga ochib ko‘rsatish – asarlarini   biz   maroq   bilan qayta-qayta
o‘qiydigan  yozuvchilarning  har  biriga  beriladigan  ta’rifdagi  birinchi so‘zlar
shular-ku,  axir”. 10
Asar qahramonlaridan biri Solih mahdum obrazi o‘ziga xos va
xarakterida   turlicha   ham   salbiy   ham   ijobiy   hislatlar   mavjud.       Masalan,
mahdumga eng ko‘p keltirilgan ta’rif bu uning xasis va ziqnaligidir. Bu xasislik
haddan   ziyod   bo‘lib,   uning   oilasi   va   hatto   o‘zining   ust   boshiga   bo‘lgan
qizg‘anishlaridan   ham   ko‘rishimiz   mumkin.   “Ko‘ylak-ishtonning   aksar   yetti-
sakkiz joyidan yamog‘i bo‘ladur.  Yetti qishdan beri guppi-chopon yangilangani
ma’lum   emas,  faqat  qish  kelib  ketgan  sayin  alak guppining  yengi  o‘zgaribgina
10
 Н.Г. Чернышевского. Сочинения Н.Г. Чернышевского. Москва. Мысль. 1986.  C  54.
18 turadir   va   astari   yil   sayin   yangidan   yangi   yamoqlar   bilan
boyiydir...”. 11
Mahdumning ayoli   Nigorxonim juda sabrli, qanoatli ayol bo‘lgan
va   erining   bunday“past”   xarakteriga   chidab   yashagan.   Ammo   mahdumning
onasi   Mohlar   oyim   o‘g‘lining   ziqna   va   tor   fe’liga   chiday   olmay   Marg‘ilonga
ketib qoladi hamda o‘sha yerda vafot etadi. 
S olih   mahdum   bilimdon   o‘quvchilar   bilan   muomilasi   yaxshi,   sabog‘ini
bilmagan yoki sho‘xlik qilgan bolalarni urushib koyisa ham aslo urmas edi.  Bu
hislati  bilan u butun Qo‘qon bolalarining muhabbatini  qozongan. Mahdumning
bunday   xarakterga   ega   ekanligi   kimningdur   g‘ashini   keltirsa,   yana   kimdadur
kulgi uyg‘otadi. Yozuvchi esa Solih mahdum obrazi orqali aslida hayotda mana
shunday insonlar ham bor ekanligini ko‘rsatib bergan.
Mulla   Abdurahmon   esa   boshqa   darajadagi   soxta   taqvodor   obrazidir.   U
ilmli,   diniy   mavqe   egasi   bo‘lishiga   qaramay,   pora   olish,   odamlarni   aldash,
ilmsizlikdan foydalanish kabi illatlar bilan shug‘ullanadi. U o‘z diniy mavqeidan
xalqni   boshqarish,   o‘z   foydasini   ko‘zlash   yo‘lida   foydalanadi.   Bu   obraz   orqali
Qodiriy  jaholatga   asoslangan   dinga  emas,   balki   iymonli,  chin   yurakdan  kelgan
e’tiqodga urg‘u beradi. Mulla Abdurahmon na dinga xizmat qiladi, na xalqga. U
jamiyat tanazzulining ramziga aylanadi – olim qiyofasidagi poraxo‘r.
Qodiriy   bu   ikki   obraz   –   biri   ilmli   maxdum,   ikkinchisi   savodsiz   mulla   –
orqali  jamiyatda  diniy soha  vakillarining ikkiyuzlamachiligini  fosh  etadi. Solih
maxdum   biroz   o‘ziga   to‘q,   lekin   zaif   va   sustkash;   Mulla   Abdurahmon   esa
befarosat   va   o‘zini   oqlashga   urinmasdan,   ochiqdan-ochiq   foyda   orttiradi.
Ularning   ikkalasi   ham   dinni   emas,   o‘z   mavqe   va   manfaatini   himoya   qiladi.
Yozuvchi   bu   obrazlar   orqali   diniy   sohada   islohotga   ehtiyoj   borligini,   haqiqiy
e’tiqod  bilan  soxta   taqvodorlikni  ajrata  olish   zaruratini  ilgari   suradi.  Bu  tanqid
zamonaviy   o‘quvchi   uchun   ham   dolzarbdir,   chunki   ijtimoiy   hayotda   din
nomidan suiiste’mol holatlari hozirda ham kuzatiladi. 12
11
  Abdulla   Qodiriy .  Mehrobdan chayon. Toshkent. G’afur G’ulom. 1994. 6-b.
12
  Hotam Umurov.   O‘zbek adabiy tanqidi.   O‘zbek   romanida   psixologizm printsiplari, shakllari va
vositalari. Toshkent: Turon-iqbol, 2011. 238-b.
19 Asarning   bosh   qahramoni   Anvar   obraziga   keladigan   bo‘lsak,   Qodiriy
ushbu   obraz   orqali   sabrli,   matonatli,   sadoqatli,   sofdil,   kamtar,   mard-jasur,
oliyjanob,   zehnli   va   o‘qimishli,bir   so‘z   bilan   aytganda   komil   inson   obrazini
ko‘rsatib berishga harakat qilgan. Anvar tug‘ilganidan hayot achchiqlarini totib
ulguradi.   Uning   dunyoga   kelishi   ota-onasi   tomonidan   hursanchilik   bilan   kutib
olinmaydi     va   hatto   20   kunlab   ш smsiz   qolgan   bolaga   12   yoshli   opasi   Nodira
tomonidan   ism   qo‘yiladi.   Nodira   mahallasidagi   mahdumning   bolasiga   havas
qilgan   va   uning   ismini   ukasiga   qo‘ygan.   Buni   qarangki,   kelgusida   Anvar   ham
taqdir taqazosi bilan aynan mahdumga asrandi farzand bo‘ladi. 
Kambag‘allik va qiyinchilikda o‘sgan Anvar 6 yoshida onasidan ayriladi.
Ungacha   esa   otasi   va   2   akasidan   ham   ayrilgan   edi.   12   yoshda   Anvar   3   oilani
ko‘rib  ulguradi  va   opasining  iltimosi  bilan  mahdumning  oilasiga   asrandi   o‘g‘il
bo‘lib qoladi. 11 yoshida savodi chiqgan va 13 yoshida maktab programmasini
tugatib,   ustoziga   xalfa   ya’ni   yordamchi   bo‘lgan   Anvar   tezda   atrofdagilarning
mehrini  va e’tiborini  qozonadi.    U 15 yoshida arab va fors tillarini  mukammal
bilgan   va   maktabni   boshqarishda   ustoziga   yordam   bergan.   Shu   o‘rinda   Anvar
obraziga   Abdurahmon   obrazini   taqqoslashimiz   mumkin.   Anvar   Salim
bo‘yoqchining yetimi, faqir bir oiladan chiqqan bola.  Abdurahmon esa ulamolar
naslidan,   otasi   ham   ziyoli,   amakilari   esa   Buxoroning   katta   mudarrislaridan
bo‘lgan. U ham 15 yoshgacha Solih mahdumning qo‘lida ta’lim oladi. Lekin bu
ikki yigitning biri xalq sevgan va hatto xon nazariga tushgan mirzaboshi bo‘lgan
bo‘lsa,   ikkinchisi   ichi   qora,   ig‘vogar,   18   yoshga   yetmay   ko‘plab   nomaqbul
ishlarga qo‘l urgan ohir oqibatda esa “mehrobdagi chayon”ga aylangan.
Abdurahmon   obrazi   orqali   adib   ayrim   xudbin,   qallob,   hasadgo‘y,
munofiq,   e’tiqodsiz   va   tuban   kimsalarning   asl   yuzlarini   ochib   berishga   va
ularning   muqaddas   dargoh-sajdagohdan   turib   turli   jirkanch   ishlarga   qo‘l
urganliklarini   ko‘rsatib   berishga   muvaffaq   bo‘lgan.   Asar   nomi   “Mehrobdan
chayon”   deb   atalishi   ham   bejiz   emas.   Ta’kidlab   o‘tkanimizdek,   mehrob   bu
masjid   ichidagi   sajdagoh   joyidir.   Chayonning   ishi   esa   hammaga   ma’lum
20 bo‘lganidek   faqat   chaqish,   zaharli   nishini   kimgadur   yoki   nimagadur   urish   va
jarohat   yetkazishdir.   Ushbu   asardagi   “chayon”   ya’ni   Abdurahmon   ham   o‘z
nomiga munosib faqat va faqat yomonlik ketidan quvgan razil bir kimsadir.  Bu
borada unga sherik bo‘lgan Shahodat mufti va Kalonshoh mirzolar ham bor.  Bu
obrazlar ham garchi sajdadan bosh uzmaydigan, o‘zicha “xudojo‘y” bo‘lishsada,
aslida   qalbi   ig‘vo   va   razolatga   to‘la   kimsalardir.   Ularni   ham   “mehrob
chayonlari” deb atasak mubolag‘a bo‘lmaydi.
  “Hozirgi   kunda  har   bir   asar,  xususan,   adabiy       va       ijtimoiy       asarlarda
mafkura  jihati  juda  ham  ziyraklik bilan  tekshiriladi. Buning  bilan  madaniyatda
orqada   qolg‘on   va   fikriy   yo‘lda   o‘sib   yetmagan   bir   xalqqa   fikriy   tashvish   va
buzuqlik   beradigan   hollarg‘a   yo‘l   qo‘ymaslik   uchun   sa’y   qilinadi.   Bu   yaxshi.
Asosli   va   idialniy   bir   tadbir”,   deydi   Miyon   Buzruk. 13
  Lekin   yangi   mafkura   va
yangi yo‘lning ruh va mohiyatini anglab va uni hazm qilib va unga komil tusda
rioya   qila   borish   uchun   ilmiy   va   adabiy   kuchlar   kifoya   qilmay   turadilar.     Bu
yo‘lda   kuchlanib   va   kuchanib,   taqlid   bilan   qiling‘on   ishlar   ko‘plari
muvaffaqiyatli   chiqmoqlarini   ko‘ramiz.   Bu   kayfiyatni   “Mehrobdan   chayon”
asarida ham ko‘ramiz”. Zero, roman chinakam mafkuraga xizmat qiladi deb ayta
olamiz.   Ayniqsa   unda   do‘stlik,   hamjihatlik,   adolat,   haqiqat,   jasurlik,   sadoqat,
mardlik   kabi   juda   ko‘plab   insonning   oliyjanob   hislatlari   yaqqol   ko‘rsatib
berilgan.     Bu   ta’riflarga   avvalo,   Anvar   shuningdek,   Ra’no,   Sultonali,   Safar
bo‘zchi, Nasim, Qobil, Rahim, Sharif kabi obrazlarmisol bo‘la oladi. 
Yozuvchi   o‘z   asarida   xalqning   boshidan   o‘tgan   kechinmalarni   va   o‘sha
davrdagi   xalq   hayotini   ifodalaydi.   Bu   borada   taniqli   yozuvchi   Izzat   Sulton
shunday   deydi:   “Ijtimoiy       mazmun       va       bu       mazmunning       zamonaviyligi,
faolligi       kabi       ajoyib   fazilatga   Abdulla   Qodiriy   ijodida   yana   bir   fazilat
qo‘shildi: uning ijodi demokratik, xalqchildir”. 14
13
  Miyon Buzruk. O‘zbek adabiy tanqidi.  Mehrobdan chayon. Toshkent: Turon-iqbol,2011.13-b.
14
  Izzat   Sulton.     O‘zbek     adabiy     tanqidi.     Abdulla   Qodiriy   va   uning   “Mehrobdan   chayon”   romani.
Toshkent: Turon-iqbol, 2011. 70-b. 
21 2.2.   Romanda   ifodalangan   ijtimoiy   adolatsizlik   va   tengsizlik   masalasining
obrazlar asosida tahlili
“Mehrobdan   chayon”   romanida   Anvar   va   Ra’no   obrazlari   misolida   ijtimoiy
adolatsizlik va tengsizlik masalasining tahliliy sharhi beriladi. Bu obrazlar orqali
Abdulla   Qodiriy   erkak   va   ayolning   jamiyatdagi   ijtimoiy   mavqeiga   turlicha
munosabatda   bo‘linishini,   ayniqsa   ayollar   taqdirining   qanday   tengsizlikda
qolishini ochib beradi.
Ra’no obrazida jamiyatdagi  ayol  shaxsiga  nisbatan  e’tiborsizlik, huquqiy
va ijtimoiy tengsizlik ayniqsa keskin ko‘rinadi.  Ra’no go‘zal, halol, mehribon va
fidoyi   ayol   sifatida   tasvirlanadi.   Uning   Anvarga   bo‘lgan   muhabbati   chin,
sadoqatli   va   insoniy   asoslarga   qurilgan.   Ammo   Ra’noning   shaxsiy   istaklari,
hayoti,   taqdiri   ustidan   boshqalar   hukm   chiqaradi   –   ota-onasi,   jamoa,   erkaklar
jamiyati.   Bu   orqali   yozuvchi   ayolning   jamiyatda   shaxs   emas,   buyum   sifatida
qaralayotganini   ko‘rsatadi.   Ra’noning   baxtsiz   taqdiri   shuni   ko‘rsatadiki,
ayolning   eng   tabiiy   huquqi   –     muhabbat   tanlash   va   erkin   yashash   –   jamiyat
tomonidan   bosib   qo‘yilgan.   Ra’no   Anvarga   turmushga   chiqa   olmaydi,   uning
istagi inkor qilinadi, chunki u jamiyatda “past” mavqedagi inson hisoblanadi.
Adabiyotshunos   olim   Izzat   Sulton   Ra’no   obraziga   juda   chiroyli   ta’rif
bergan: - “Abdulla Qodiriy Sharq xotin-qizlarining ozodlik harakatiga xayrixoh
bo‘lmay   qololmas   edi   va   uning   tomonidan   yaratilgan   Ra’no   obrazi   o‘sha
oliyjanob   maqsadga   xizmat   etar   edi.   Muallifning   “Ra’noning   jasorati,   xonga
qarshi   isyoni,   hatto   ma’yus   qolgan   Anvarni   yo‘lga   solishi   –   o‘z   zamonasi
uchungina emas, balki bizning hozirgi asrimiz uchun ham loyiqi tahsin va Ra’no
yoshidagi   qizlarimizga   ibratdir   deb   qayd   etishi   tasodifiy   emas”. 15
  Faqat   shuni
qo‘shimcha qilish kerakki, Ra’no obrazining yaratganda Abdulla Qodiriy yangi
hayot   yo‘liga   “otilib   chiqqan”   xotin-qizlarimizning   jasoratidan   ham
ilhomlanganlar.   Sharq   xalqlari   adabiyotini   yaxshi   o‘rgangan   olimlardan   biri
L.Klimovichning quyidagi mushohadasi juda to‘g‘ri va nozikdir: “Ra’no obrazi
15
  Izzat   Sulton.     O‘zbek     adabiy     tanqidi.     Abdulla   Qodiriy   va   uning   “Mehrobdan   chayon”   romani.
Toshkent: Turon-iqbol, 2011. 71-b. 
22 juda   maroqlidir.   Bu   qiz   –   go‘zal,   ma’rifatli.   Uning   ko‘p   sharq   asarlari
qahramonlariga   xos   boshqa   xislatlari   ham   bor.   Ammo   Ra’noning   ishlari   va
e’tiqodlari qadim adabiyotning an’analariga tamoman qarama-qarshidir”. 16
 
Anvar   jamiyatda   erkak   bo‘lishi   tufayli   Ra’noga   qaraganda   ko‘proq
huquqqa   ega.   U   o‘qigan,   ma’rifatli,   o‘z   qarashlariga   ega   inson.   Ammo   u   ham
ijtimoiy bosim oldida ojizdir. Anvar Ra’noga bo‘lgan muhabbatini ochiq himoya
qilolmaydi, uning taqdirini o‘zgartirishga harakat qilmaydi. Bu esa erkaklarning
ijtimoiy   ustunlikdan   foydalana   olishiga   qaramay,   mas’uliyatni   o‘z   zimmasiga
olmasligini ko‘rsatadi. Shu bilan birga, Anvar boshqa qatlamdan bo‘lgani, ba’zi
doiralarga   mansub   emasligi   sababli   jamiyat   nazarida   past   ko‘riladi.   Bu   orqali
Qodiriy erkaklar orasidagi sinfiy tengsizlikni ham ochib beradi.
Anvar   va   Ra’no   obrazlari   “Mehrobdan   chayon”   romanida   ijtimoiy
tengsizlik   masalasini   yanada   chuqurroq   ko‘rsatadi.   Ra’no   orqali   ayollarning
jamiyatda   inson   sifatida   emas,   mulk   sifatida   qaralishi   tanqid   qilinadi.   Anvar
orqali esa erkaklar o‘z huquqlaridan foydalana olmasligi, sinfiy to‘siqlar sababli
adolatga   erisha   olmasligi   yoritiladi.   Bu   obrazlar   yozuvchi   Qodiriy   uchun
shunchaki qahramon emas, balki jamiyat kasalliklarini ko‘rsatib beruvchi badiiy
vositalardir.
Yozuvchi   birinchi   navbatda   eng   ko‘p   to‘qnashadigan   mavzu   bu
“insonning ichki tabiati” hisoblanadi. Shu bilan birga yozuvchi kishilarni o‘zlari
qanday   bo‘lsa,   shunday   tasvirlash   kerak,   birinchi   navbatda   har   bir   harakatning
motiv   sababi   va   ayniqsa   barcha   odamlarga   xos   bo‘lgan   undovlar   bilan
qiziqishini   ta’kidlash   lozim.   Abdulla   Qodiriyning   fikricha   barcha   tabaqadagi
odamlar   bir   xil,   yuqori   tabaqa   vakillari   “o‘z   harakatlarining   asl   sabablarini
konventsiya,   yolg‘on,   ikkiyuzlamachilik   va   da’vogarlik   bilan   yashirishni
bilishlari”   bilan   farqlanadi.   Yozuvchining   e’tibori   butun   inson   tabiatiga   xos
bo‘lgan,   lekin   ma’lum   ijtimoiy   qatlamlar   va   shaxslarga   xos   bo‘lgan   turli   xil
shakllarda namoyon bo‘ladigan narsalarga qaratilgan. 17
16
 https://ziyouz.uz/matbuot/jadid-matbuoti/1947-2/
17
 Karim B. Abdulla Qodiriy: tanqid, tahlil va talin.  Toshkent: G’afur G’ulom, 2006. 67-b.
23 Roman muallifi ma’lum darajada o‘sha davr sinfining dogmalariga moyil,
ammo bu romanda uning sun’iy tasavvuri emas, balki tarixning bir qismi sifatida
ko‘rsatilgan.   Shu   bilan   birga,   u   umuminsoniy   tushunchalar   va   tarbiya
me’yorlarini   boshqaradi.   Jamiyatning   sinf   va   qatlamlariga   nisbatan   bunday
munosabat   o‘n   to‘qqizinchi   asr   jahon   romanizmining   yirik   namoyandalari
(Honor   de   Balzak,   Emilya   Zola,   Lev   Nikolayevich   Tolstoy,   Fyodor
Dostoyevskiy)larning  epik asarlarida  juda yaqqol   ifodalangan.  “O‘tgan  kunlar”
romanidan   keyin   “Mehrobdan   chayon”   romani   romanizmning   yangi   milliy
maktabi bo‘lib, unda faqat o‘zbeklarga xos badiiy odat paydo bo‘ldi. 18
Yozuvchi   asarda   Anvar   va   Ra’no   obrazlari   orqali   Qodiriy   ikkita   asosiy
muammoni ochadi:
Gen   tengsizligi   –   Ra’noning   taqdiri   o‘z   qo‘lida   emas,   erkaklar   (otasi,
maxdumlar, jamiyat) tomonidan belgilangan.
Sinfiy   tengsizlik   –   Anvar   ilmli   va   halol   inson   bo‘lsa   ham,   u   yuqori
tabaqaga mansub emasligi sababli Ra’noga teng deb qaralmaydi. 19
Anvar   va   Ra’no   obrazlari   “Mehrobdan   chayon”   romanida   ijtimoiy
tengsizlik   masalasini   yanada   chuqurroq   ko‘rsatadi.   Ra’no   orqali   ayollarning
jamiyatda   inson   sifatida   emas,   mulk   sifatida   qaralishi   tanqid   qilinadi.   Anvar
orqali esa erkaklar o‘z huquqlaridan foydalana olmasligi, sinfiy to‘siqlar sababli
adolatga   erisha   olmasligi   yoritiladi.   Bu   obrazlar   yozuvchi   Qodiriy   uchun
shunchaki qahramon emas, balki jamiyat kasalliklarini ko‘rsatib beruvchi badiiy
vositalardir.
Abdulla   Qodiriy   “O‘tgan   kunlar”   va   “Mehrobdan   chayon”   romanlarida
konseptual, syujet kompozitsion chiziq, zamon va jamiyat tarixi tasviri, ijtimoiy
hayot,   personajlar   tuzilishi,   poetik   tamoyillar,   tarixiylik,   qadimiylikni   o‘zida
mujassam   etgan.   Bundan   tashqari   siz   asarlarda   monologik   tafakkur,   milliylik,
xayrixohliklarni   ham   kuzatasiz.   Shu   asosda   romanizm   olamida   yangi   she’riy
asar   –   “Abdulla   Qodiriy   romanizm   maktabi”   yoki   “Yangi   milliy   romanizm
18
 Normatov U. Nafosat gurunglari. Toshkent: Muharrir, 2010. 94-b.
19
 Qahramonov Q. Adabiy tanqid: yangilanish jarayonlari.  Toshkent. G’afur G’ulom. 2009. 148-b.
24 maktabi”   paydo   bo‘ldi. 20
  Eng   muhimi,   bu   maktab   ko‘p   qirrali,   murakkab   va
yigirmanchi   asrga   xos   bo‘ldi.   Bir   so‘z   bilan   aytganda   bu   dunyoqarashning
mukammal namunasidir.
II.   Bob   yuzasidan   xulosa.   Abdulla   Qodiriyning   “Mehrobdan   chayon”
asari  nafaqat  o‘zbek romanchiligi tarixida muhim bosqichni  tashkil  etadi, balki
unda aks etgan   diniy riyo, soxta taqvodorlik   va   ijtimoiy tengsizlik, adolatsizlik
muammolari   zamonaviy   adabiy   tafakkur   uchun   ham   dolzarb   masala   bo‘lib
qolmoqda.   Asarning   ikkinchi   bobida   o‘rganilgan   jihatlar   shuni   ko‘rsatadiki,
Qodiriy   o‘z   davrining   eng   og‘riqli   muammolarini   fosh   etishda   obrazlar   tizimi,
ichki   monologlar,   ijtimoiy   munosabatlar   va   ruhiy   ziddiyatlar   orqali   chuqur
badiiy tahlil olib borgan. 21
20
 Sulton I. Adabiyot nazariyasi.  Toshkent: O’qituvchi, 2005. 261-b.
21
 Boboyev T. Adabiyotshunoslik asoslari. Toshkent: O’zbekiston, 2002. 114-b.
25 Asarda eng keskin fosh etilgan illatlardan biri — bu   diniy niqob ortidagi
riyokorlik dir.   Ayniqsa,   Solih   maxdum   va   Mulla   Abdurahmon   obrazlari   orqali
muallif   ruhan   poklik   va   iymon   bilan   emas,   balki   dinni   o‘zining   shaxsiy
manfaatlariga   xizmat   qildirish   bilan   shug‘ullanuvchi   soxta   dindorlarni   tanqid
ostiga   oladi.   Ular   jamiyatda   hurmatli   lavozimlarni   egallab,   oddiy   insonlar   —
ayniqsa, ayollar ustidan zo‘ravonlikni "shariat" deb ko‘rsatishga urinishadi.
Mulla Abdurahmon esa oddiy xalq orasida diniy obro‘ orttirgan, lekin bu
obro‘ni   o‘ziga   foyda   keltiradigan   vosita   sifatida   ishlatadi.   U   xalqni   jaholatda
ushlab turish, bilim va ongdan mahrum etish orqali o‘z hukmini saqlab qolishga
urinadi.   Bu   riyokorlar   obrazlari   orqali   Qodiriy   dinni   emas,   dinni   suiiste’mol
qiluvchilarni  keskin tanqid qiladi.
Romandagi   ijtimoiy   muammolar,   ayniqsa   ayollar   huquqsizligi,   sinfiy
tafovutlar,   erkaklar   ustunligi   kabi   masalalar   orqali   chuqur   tahlil   qilingan.
Qodiriy bu muammolarni bevosita hayotiy timsollar orqali tasvirlaydi. 
Ra’no   obrazi   orqali   muallif   ijtimoiy   tabaqalanish   va   sinfiy   tengsizlikni   tanqid
qiladi. U Anvarga munosib ko‘rilmaydi, chunki u "past" qatlamdan. Anvar esa,
barcha   aql-zakovatiga   qaramay,   o‘z   sevgisini   himoya   qila   olmaydi,   chunki   u
ham   jamiyat   tuzumining   qat’iy   devorlariga   uriladi.   U   o‘z   haq-huquqini   bilgan,
ammo himoya qila olmagan erkaklar qatlamining vakili sifatida tasvirlanadi.
Ushbu   obrazlar   ijtimoiy   adolatsizlikning   ko‘p   qatlamli   va   murakkabligini
ko‘rsatadi:   ayol   va   erkak,   kambag‘al   va   boy,   ilmlik   va   johil   —   bularning
barchasi   teng   bo‘lmagan   sharoitda   yashaydi.   Qodiriy   bu   holatni   ijtimoiy   fojia
sifatida ko‘radi.
“Mehrobdan chayon” asarida ko‘rilgan masalalar —   diniy soxtakorlik va
ijtimoiy   adolatsizlik   —   yozuvchining   chuqur   ijtimoiy   fikrlovchi   ijodkor
sifatidagi  pozitsiyasini  ko‘rsatadi.  Qodiriy badiiy obrazlar  orqali  o‘z jamiyatini
o‘zgartirish,  uni  haqiqat  va  adolat   yo‘liga  boshlash  niyatida  bo‘lgan.  U  ayollar
erkinligi,   insoniy   tenglik,   haqiqatni   aytish   jasorati   kabi   qadriyatlarni   ilgari
26 surgan.   Bu   jihatlar   romanni   nafaqat   tarixiy   adabiy   yodgorlik,   balki   dolzarb
ijtimoiy va ma’naviy hodisa sifatida qadrlashga sabab bo‘ladi.
UMUMIY XULOSA
  Abdulla   Qodiriy   yaratgan   “Mehrobdan   chayon”   asari   o‘zbek   adabiyoti
tarixida nafaqat roman sifatida, balki ijtimoiy va ma’naviy muammolarni yuksak
badiiylik bilan ko‘tarib chiqqan betakror asar sifatida baholanadi. Kurs ishining
har ikki bobi  asosida  shuni xulosa  qilish mumkinki, Qodiriy o‘z davrining eng
dolzarb   muammolarini   chuqur   idrok   etgan   holda,   ularni   obrazlar,   ijtimoiy
voqelik   va   psixologik   tafakkur   orqali   yuksak   san’at   darajasida   aks
ettirgan.Tilshunos olim T. Zohidov o‘zining adabiy tahlillarida ta’kidlaganidek:
“O‘zbek   adabiyotidagi   har   bir   yirik   asar   –   bu   davrning   badiiy   falsafasidir.
27 ”Mehrobdan   chayon”   esa   XX   asr   boshidagi   jamiyatning   inqirozli   ruhiy
holatining   o‘ziga   xos   badiiy   tarixidir.”   22
  Bu   fikr   asarning   ijtimoiy-estetik
qimmatini   belgilab   beradi.   Chunki   asarda   diniy   riyo,   soxta   taqvodorlik,   ayol
taqdirining bosilishi, sinfiy tengsizlik kabi masalalar zamonaviy o‘quvchi uchun
ham chuqur ta’sirli ko‘rinishda tasvirlanadi.
Adabiyotshunos   I.   G‘ofurov   asarning   badiiy   tabiatiga   baho   berar   ekan,
shunday   deydi:   “Qodiriy   asarlaridagi   muammolar   badiiy   obrazlar   timsolida
chuqur   psixologik   va   ijtimoiy   ziddiyatlar   bilan   bog‘lanadi.   ”Mehrobdan
chayon”da bu narsa ayniqsa aniq va jiddiy tahlil ostida berilgan.” 23
 Bu holat kurs
ishining har ikki bobida ko‘plab obrazlar misolida isbotini topdi: Solih maxdum
va Mulla Abdurahmon – din niqobi ortida xalqni zaharlayotgan kuchlar; Anvar
va   Ra’no   –   jamiyatdagi   tengsizlikdan   aziyat   chekayotgan   zamonaviy   ong
egalari; Zebi – shaxsiy erkinlikdan mahrum, lekin oriyatli va o‘z huquqi uchun
kurashgan o‘zbek ayolining badiiy timsoli.
Yana bir muhim fikrni Naim Karimov bildiradi: “Adabiyot jamiyatni aks
ettirishi   kerak   degan   fikr   Qodiriyda   nafaqat   nazariy,   balki   amaliy   badiiy
tamoyilga   aylangan.” 24
  Asardagi   diniy   va   ijtimoiy   muammolar   faqat   tanqid
uchun emas, balki jamiyatni uyg‘otish, isloh qilish vositasi sifatida ifodalangan.
“Mehrobdan   chayon”   muallifining   asl   maqsadi   –   haqiqatni   yuzaga   chiqarish,
xalqni ongli va adolatli hayot sari yetaklashdir.
Yozuvchi   ijtimoiy   tengsizlik,   ayollar   erkinligi,   soxta   dindorlikka   qarshi
keskin   pozitsiyada   turadi.  U   asar   qahramonlari   orqali   bu  muammolarni   obrazli
va   ishonarli   tarzda   ifodalaydi.   Bu   jihatdan   Qodiriy   o‘zbek   adabiyotida
muammoga   yondashuv,   uni   badiiy   talqin   qilishda   tub   burilish   yasagan   ijodkor
sifatida tarixda o‘z o‘rniga ega.
Shu   tariqa,   kurs   ishida   o‘rganilgan   barcha   masalalar   shuni   ko‘rsatadiki,
”Mehrobdan   chayon”   nafaqat   o‘z   davrining   muammolarini,   balki   bugungi
22
 https://milliycha.uz/kr/zohidov-ibrohimjon/
23
 G’afurov I. Lirikaning yuragi. Toshkent: O’zbekiston, 1982. 48-b.     
24
  N. Karimov. Cho lpon. Toshkent:ʻ   Fan, 1991. 171-b.
28 kunning   ham   dolzarb   masalalarini   ilgari   suradi.   Asarning   badiiy   salohiyati,   til
boyligi, ruhiy tahlil kuchi va muammoga san’at darajasida yondashuvi uni milliy
adabiyotimiz durdonalaridan biriga aylantirgan.
Foydalanilgan adabiyotlar ro‘yxati:
1. Sultonov I. Adabiyot nazariyasi. Toshkent: O‘qituvchi, 2002. 
2. Abdulla Qodiriy. Mehrobdan chayon. Toshkent.  G‘afur G‘ulom. 1994. 
3. Qahramonov Q. Adabiy tanqid: yangilanish jarayonlari. Toshkent: Milliy
kutubxona nashriyoti, 2009. 
4. Кушжонов . М .  Кодирий  –  ерксизлик   курбони . Фан   нашрийоти , 1982. 
5. Miyon Buzruk Solihov. O‘rta Osiyo va o‘zbek adabiyoti tarixiga umumiy
qarash. Toshkent. O‘znashr. 1929. 
29 6. Miyon   Buzruk.   O‘zbek   adabiy   tanqidi.   Mehrobdan   chayon.   Toshkent:
Turon-iqbol,2011.
7. Н.Г.   Чернышевского.   Сочинения   Н.Г.   Чернышевского.   Москва.
Мысль. 1986. 
8. Hotam   Umurov.    O‘zbek  adabiy   tanqidi.    O‘zbek   romanida  psixologizm
printsiplari, shakllari va vositalari.  Toshkent: Turon-iqbol, 2011. 
9. Izzat   Sulton.     O‘zbek   adabiy   tanqidi.     Abdulla   Qodiriy   va   uning
“Mehrobdan chayon” romani.  Toshkent: Turon-iqbol, 2011. 
10. Karim   B.   Abdulla   Qodiriy:   tanqid,   tahlil   va   talin.   Toshkent:   G‘afur
G‘ulom, 2006. 
11. Normatov U. Nafosat gurunglari. Toshkent: Muharrir, 2010. 
12. Sulton I. Adabiyot nazariyasi.  Toshkent: O‘qituvchi, 2005. 
13. Boboyev T. Adabiyotshunoslik asoslari. Toshkent: O‘zbekiston, 2002. 
14. G‘afurov I. Lirikaning yuragi. Toshkent: O‘zbekiston, 1982. 
15. N. Karimov. Cho lpon. Toshkent:ʻ   Fan, 1991. 
 Saytlar ro‘yxati:
1. https://www.xabaruz.com/uz/madaniyat/shavkat-mirziyoyev-adabiyot-   
sanat-va ? 
2. Xalq so‘zi gazetasi 21-oktabr, 2022. T: O‘zbekiston [  https://daryo.uz .] 
3. https://ziyouz.uz/matbuot/jadid-matbuoti/1947-2   
4. https://milliycha.uz/kr/zohidov-ibrohimjon/     
30

MUNDARIJA

KIRISH

I.BOB. Adabiyotshunoslikda muammo

1.1. Badiiy asarda muammo tushunchasi

Birinchi bob bo‘yicha xulosa

II.BOB. Abdulla Qodiriyning “Mehrobdan chayon” asarida muammoning o‘ziga xos jihatlari

2.1.“Mehrobdan chayon” romanida obrazlar timsolida muammoning badiiy talqini

2.2. “Mehropdan chayon” romanida ifodalangan ijtimoiy adolatsizlik va tengsizlik masalasining obrazlar asosida tahlili

Ikkinchi bob boʻyicha xulosa

Umumiy xulosa

Foydalanilgan adabiyotlar